M_Set_03_

مجموعه
مقالات ملّی
ایرانی

مجموعه
مقالات ملّی
ایرانی

مقاله 153           آیا
هنر نزد
ایرانیان است
و بس؟

مقاله 156           عرفان
ایرانی و
تصوّف آریائی

مقاله 163           حکمت
و عر فان و
تصوّف آریائی

مقاله 169           جافظ
شیرازی و
غزلیّات او

مقاله 171           فلسفه
اسلامی و
تصوّف آریائی

مقاله 183           فردوسی
از سلوک الهی
میگوید

مقاله 202           قریش
زردشتی

مقاله 211           آریا
شدن و خدائی
شدن

M211

آریا
و خدائی شدن

چنان
نیست که برخی مادر
زاد آریائی
بوده باشد. در
تصوٌر اجداد
ایرانیان
مهاجر به
ایران زمین آن
را آریا و
آرین وآریانا
میگفتند . و
حتی هر انسان
مستعدٌی برای آریا
شدن و الهی
گردیدن،
میتوانند پس از
کمال سلوکی و
شهودی ولایتهای
خود آریائی بوده
باشد.
مستعدٌانی که در
تولدات فصول
نوع بشری قبلی
خود، تکاملات
نوع بشری در تن
و ذهن و روان پیدا
کرده بودند،
که در تولد کنونی
با کرامات
بالفعل و قدرتهای
حیاتی کافی از
خداوند، در تن
و ذهن و روان
یافته اند. و
اکنون در این تولد
بهتر فصل نوع بشری
خود، بجای تلف
نمودن این کمالات
و امکانات
بالفعل خود،
در کسب لذٌت و
انجام شهوت
وهر گونه خود
سری مانند سالکان،
این کرامات بالفعل
را صرف تکامل باز
بیشتر نوع بشری
کرده و برای تولد
باز بهتر بعدی
داشته باشند.
وقتی کرامات بالقوٌه
خود را تحقٌق
و بالفعل
کنند، تا شایسته
فصل نوع بشری بهتر،
و یا با شهود
نور قائم شهود
ششم میسٌر نوع
بشری، شایسته تولد
نوع فوق بشری
با هزاران برابر
عقل و کرامات بالفعل
مورد نیاز
تولدات بهتر
میباشند.
آنگاه در تولد
بهشتی بهتر نوعی
عقل و قدرتهای
حیاتی،چون
اراده و هوش و
عشق و حتی زیبائی
صورت و سیرت،
با توان خویشتن
داری و ادامه اطاعت
و تسلیم بخداوند
خالق خود در گذشته
ها، و نیز
اکنون و در
آینده ها ، که تدبیٌر
و اداره کننده
حیاتی و قوام
و قیٌومیٌت
دهنده هر لحظه
هر موجودی
است، آنگاه هر
بار با یک مرگ طبیعی
بنوع و مقام روحی
بالاتر و
تقرٌب الهی بیشتر
میرسند. که اگر
در سیستم
تکامل سلوکی ولایت
های ششگانه
نوع بشری، مرگ
قبل از مرگ را
، برای شهود قائم
و عرش رحمان انجام
بدهد، آنگاه آریا
و الهی برتر
از شاهدان عرشهای
الهی قبلی در
ولایتهای پیشین
خواهند بود. و آریا
شدن خود سرانه
و هر طور که
هوس و میل داشته
باشند، نمی
توانند تکامل
روحی بیابند،
چون عملا
اکنون در حال
سوزاندن
کرامات بالفعل
خود شده اند.
لذٌت کوتاه
وحشیانه میبرند،
و تحقٌق
کرامات
بالقوٌه خود
را بالفعل نمی
کنند، که مورد
نیاز تولد بهتر
نوعی بعدی میباشد.
تنها بوسیله
أرواح و مراتب
مدبٌر الهی
است که تغییر
و تثبیت در
ژنتیک روحی هر
شخص بالقوٌه ها
بالفعل میگردند.
پس تخلیه از
صفات حیوانی نوع
بشری، و از
جهل و توحٌش
نوعی، بهدایت پیر
کامل حسینی ره
رفته الهی، و
با تخلیه
آنگاه تحلیه بصفات
الهی تر و
شایستگی فصل نوع
بشری بالاتر می
گردند. که در
فصل و نوع بالاتر،
و با عقل و
کرامات و
امکانات
بالفعل بیشتر در
تن و ذهن و
روان دارند.
زیرا روح تنها
در تجسٌم مادی
و نوعی میتواند
تکامل ذاتی
خود را
بنماید. پس هر
بار متولد و
متجسٌم شدن(
سه بُعدی) در تن
و ذهن و روان،
نیازمند داشتن
قدرتهای
حیاتی و صفات
الهی تر میباشند.
و الاٌ در
فصول نوعی عقب
مانده و
ناتوان خواهد
بود. و تنها با تخلیه
و تحلیه سلوکی
میتوان
قدرتهاط
بالفعل را، با
تحقٌق کرامات
و امکانات
بالقوٌه بیشتر
کرد. پس
انسانی پر از
مشکلات در زندگی
خواهد بود. و
از قدرتهای
حیاتی و درجات
تکاملی الهی تر
و انسانی تر،
و اصطلاحا
آریائی تر
میگردند. قومی
که به ایران زمین
و هند و اروپا
از جنوب سیبری
مهاجرت می
نمودند، تا از
سرما و یخبندان
بسوی مناطق
گرم پر شکار
هجرت کذندف از
نژاد سفید پوست
و در فصول نوع بشری
متأخٌر بودند.
که با عقل بیشتر
و قدرتهای حیاتی
کافی بوده، که
تمدٌن بیشتری
بوجود آوردند.
اسب وگاری و چرخ
و وسائل زراعت
و صنعت های اولیٌه
داشتند. گوئی آریائی
شدگان در روح
و روان جهان
را پر از
امثال خود نموده
، و نژادها و
نسل های عقب
مانده که سیاه
پوست و بد اندام
و کم عقل و
وحشی بومی
بودند ، فطرتا
عقب نشینی
میکردند، که بتدریج
از بین رفتند،
که بدون کسب
قدرتهای حیاتی
بهتر، و برای تولد
مجدد در فصول بشری
بالاتر از
کاروان تمدٌن
عقب ماندند.

نوع ایرانی
مهاجر چون
آریائی
بودند، توانستند
با ولایت های
سلوکی
چهارگانه نخستین
نوع بشری، خود
را بمرزهای
جلوتری در آریا
شدن و الهی گردیدن
و عاقل تر شدن
برسانند. پس اینان
در ولایت
چهارم زردشت
آریائی تر
شده، و پس از شهودهای
اولیه سه
گانه، قبلی
بروش جدید و بهتر
زردشت و
کاملان زردشتی
بعدی، بشهود چهارم
نور مرتضوی
ایلی رسیدند،
که مورد رضایت
الهی و به
صدها برابرعقل
بیشتر و تمدن
شایسته تر رسیدند.
زیرا (دین
)بمعنی مدنیٌت
و تمدٌن بود.
که نظام بهتری
برای زندگی
شایسته تری،
اکنون و در
تولد بعدی
آینده برای خود
فراهم نمودند.
آریا شدن با شهود
چهارم تجلٌی
الهی ( مرتضوی
ایلی) بر تر از تجلٌی
ربٌ الفصل ها پایان
نمی یابند.
بلکه سالکان
ولایتهای چهارگانه
مقدماتی در هر
تولد جدید بهتر
و عاقل تر،
تجدید بهتری
از مراتب شهودهای
پیشین خود نموده
و بشهود تازه
و برتری
میرسیدند. که بروش
مسیح آخرین کامل
ولایت زردشت
بجای شهو د چهارم
نور مرتضوی بنور
مصطفوی تجلٌی بالاتر
رسیدند. که مسیح
و هر شاهد نور
مصطفوی، خود نیز
تجسٌم انسانی
مقام الهی
مرتضوی ایلی
یا مقام (علیٌ
عالی و
جاودان)
میگردیدند. که
درجه آریائی
شدن بیشتری نصیب
مسیح کامل، و
سالکان طریقت
برتر وی در
زمانهای بعدی
عیسی مسیح ، و
در شاخه یهودی
ولایت زردشتی
بروش ابراهیم
فرزند الهی
زردشت، بگفته محمد
بود ، که درجات
پاکسازی روان خود
را در تخلیه و
تحلیه نموده ،
که بتجلٌی
الهی بالاتر و
آریائی تر شدن
رسید. و
بالأخره محمد سالک
در بین قر
یشیان مکٌه،
که شاخه دیگر
زردشتی بودند،
و از ایران
بیمن و سپس بمکٌه
مهاجرت
کردند، بگفته محمد،
با کمک مسیح بود
که نجات سلوکی
یافت. که
توسٌل عبادی
با صورت حضور
ذهنی مسیح
میکرد. محمد
همیشه میگفت،
در ملکوت ها همه
جا علیٌ یا
همان ایلی را،
که تجسٌم در
مسیح پیدا کرده
بود فرشتگان
با او آشنا بودند.
و محمد نیز
بعنوان آخرین کامل
ولایت مسیح بجای
رسیدن بشهود
پنجم مصطفوی مانند
مسیح، بنور تجلٌی
بالاتر ششم روح
القدس قائم
رسید. که مسیح
تنها بعرش روح
القدس جبرئیل قائم
رسیده بود. پس محمد
و کاملان الهی
محمدی بعدی زمانهای
دیگر، درجه آریائی
شدن بیشتر و
پاکی سلوکی
روان پیدا میکنند.
که پنج شهود
مقدماتی
ولایتهای الهی
تولدات پیشین خود
را (تجدید وضو
و ضوء ونور)
کرده که یعنی
تجدید بهتر
شهودها
میکنند، سپس
بشهود برتر
روح القدس
مانند محمد
میرسند. که ربٌ
النوع بشری و
ایدآل کمال الهی
میسٌر برای نوع
بشری است. و روح
شاهد نور
قائم، هشت
هزار سال بعد،
در نوع فوق بشری
و در ولایت هفتم
آینده مهدی
موعود محمد،
یا همان سوشیانت
سوم زردشت و فارقلیط
دوم مسیح،
بجهان متولد و
با عقل و
کرامات بیشتری
خواهند بود. و
مهدی موعود
آخرین کامل ولایت
محمد میشود.
ولی بجای رسیدن
بنور قائم مانند
محمد، بنور ربٌ
الهی رحمان رسید،
که کاشف شهود هفتم
گردید. که
ضمنا آغازگر نوع
فوق بشری، با هزاران
برابر عقل
گردید. مقامی که
محمد تنها بعرش
رحمان رسید ،و
از پائین و
زیر عرش رحمان
چشم انداخت. ولی
مهدی بالای عرش
رسیده و بنور
رحمان نظر
خواهد کرد.
آنگاه درجه آریائی
شدن او هزاران
برابر خواهد
شد، که به بهشتهای
عظیم تر از انبیای
نوع بشری
خواهد رسید.

با این مقدمه
که همان فلسفه
سلوک الهی
مورد نظر خداوند،
و تنها هدف او
از آفرینش ها
و گفته های انبیا
است، بسیاری
دین ورزان گرفتار
دیانتهای قشری
شده و هستند
که تکاملی ندارند.
و مشرک و قهقرائی
میباشند.
امروز
خواننده گرامی
نیز میتواند
بخواهد که آریائی
تر حقیقی گردد.
که در نوع بشری
حدّ أکثر
بشهود هفتم عرش
ربٌ رحمان
میتوان رسید. و
با چهار بهشت عظیم
تر وعده الهی
، و صدها و حتی هزاران
برابر عقل و
کرامات و
امکانات حیاتی
بیشتر
بخداوند در صفات
و تشبٌه و
تقرٌب
مییابند. بشرط
اینکه خود بخواهند
و از خداوند
نیز شناخت مربٌی
الهی خود را در
رؤیا و سپس در جهان
بشناسند. و صبورانه
و عاشقانه مراحل
تخلیه و تحلیه
و تجلیه ها را طی
کنند. و شاید
برای شهود هفتم
عرش رحمان، از
خواب مرگ قبل از
مرگ ارادی بیدار
گردند. و
خداوند
بسالکان موفق صادق،
مدارک
هفتگانه قبولی
مراحل شهودی
را در رؤیا بشاهدان
میدهد. پنج
شهود مقدماتی ولایت
محمد که بنام (
پنج تن آل عبا) مذکور
در حدیث کسا،
که مقامات
الهی حسینی و
حسنی و فاطمی و
مرتضوی و
مصطفوی
میباشند،
آنگاه بقائم و
عرش رحمان
میرسند.

لفظ آریا
و حکمتهای عقلی
در مکاتب هندی
و ایرانی بمعنی
راست و درست
بودن و رسیدن
بشناخت حقیقت
والاتر و الهی
تر است. و بتعبیری
محسوس تر
انسانها در
آریا شدن و
بمعنی دور شدن
از درد و رنج
که اساس فلسفه
عملی بودا و
ولایت سوم او بود.
زیرا درد در
انسان آزار دهنده
است. ولی حکمت
الهی در تعلیم
های طبیعی
حیوانات، و
هدایتهای
الهی و الهامی
هر موجود، با کسب
عقل و تجربه
بیشتر برای
تحمٌل
داوطلبانه
درد و رنج دارد.
که صبوری در
رنج، بیمار شفا
مییابد، ولی بیمار
جنجالی شفائی ندارد،
که بیمار تر
نیز میگردد. سالکان
ولایتهای
الهی در دوره
سلوک و صبوری
عاشقانه تر،
عشق ورزی برای
خدا و وسائل
الهی خود را دارند.
که حتی در بلایای
سلوکی صادقان بیشتر
سپاسگذار خداوند
میباشند. تا اثبات
صدق خود بپیر
الهی و خداوند
کرده باشند. پس
چنین سالکی در
راه درست و حقیقی
بوده و ادامه میدهند.
که در صراط مستقیم
میباشد. که منطقا
بحقیقت های برتر
از واقعیٌت
های کنونی
میرسند. پس
سلوک الهی
تنها راه جلوگیری
از دردمندی
های طبیعی در
تن و ذهن و
روان، در
تولدات آینده بجهان
میباشد. و
بلایای سلوکی
نیز خود نتیجه
قدرتهای عقلی
و پاکی روان
از عقده ها
میباشد. زیرا خداوند
برای سالک
بلایای بیشتر و
سخت تر سلوکی
میرساند که
برای پاکسازی بیشتر
روان میباشد. آریا
شدن در ولایت
های پیشین
بمعنی رهائی
از هوس و بد
خواهی و ستم
کار ی و بی حقیقتی
می دانستند. و
برای این صفات
الهی
متمدٌنانه و عاقلانه،
برای کسب قدرت
عقلی و أندیشه
و اینتویشن و درون
گرائی میباشد.
کاری که
سالکان ولایتهای
هفتگانه در دوره
سلوک هفت ساله
بدستور پیر الهی
خود مینمایند.
گفتار درست
نتیجه أندیشه درست،
انسان را برفتارها
و کردارهای
درست و الهی
تر و متمدٌن
شدن میرساند. کاری
که سالکان ولایتها
در آریا شدن
خود، و جم
گردیدن و جمع
شدن وحدت وجودی
با مراتب الهی
بالاتر، و کسب
این همانی مراتب
الهی شهودی بالاتر
میسٌر است. اگر
معلم سالک پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند
باشد. و سالک
با عشق و صبر و ایمان
و باوری دنبال
نماید. و از خود
گذشتگی نشان بدهد.
عفو دیگران و
حتی بالعکس آنها
یاری نماید.
یا وقتی که صفات
الهی در ذات و
ژنتیک روحی او
تثبیت و ملکه و
سایبرنیتیک
ریشه دار
گردد. که حتی مرگ
آنها را از
ژنتیک روحی
تنها بقسمت باقی
مانده پس از مرگ
طبیعی جدا نمی
کند. سالکان
تا زنده هستند،
میتوانند
بپاکسازی
روان خود در تخلیه
و تحلیه ادامه
بدهند، تا
بتجلٌی بالاتر
و میسٌر خود
برسد. و در نوع بشری
به عرش رحمان،
و در نوع فوق بشری
آینده بنور
ربٌ رحمان نیز
برسد. پس باید حدٌ
أقلٌ تلاش
مادی برای
زنده ماندن
داشت و تورٌم بماد
یٌات و داشتن
ها نپرد اخت.
تا دیگران را نیز
هدایت .کرده باشد.

در دوره
سلوک حدٌ أکثر
کوشش در پیش
رفت حقایق، و
در حدٌ أکثر
دوری از نفرت
و صفات حیوانی
و اهریمنان
زنده در
آخوندهای قشری
و پیروان آنها
نمود. که بقول
محمد آخوندها قاتلان
انبیا بوده و
هستند. در
مذاهب قشری
بشدٌت مورد نفرت
خداوند میگردند.
و بهر جنایت و جرم
و فسادی در روان
خود می
پردازند. که کارماهای
عقب روی
صورتهای نوعی
حقیر را
خواهند داشت.
که بقول محمد،
مسخ میمون و
خوک بهترین شانس
آنان پس از مرگ
بشری در جهنٌم
جهان خواهند
داشت. جهانوم
یونانی و
گوهانوم عبری و
جهنٌم عربی و جحیم
قریش را دارند.
که جهان فارسی
و یونانی در
مفهوم دنیا
میباشد. آنگاه
در قهقراها صدها
هزار و حتی میلیونها
سال، تکرار گذشته
ها در آینده های
نوعی خواهند داشت.
تا از نردبان انواع
حیوانی و فصول
نوع بشری،
بوضع و عقل امروز
برسند و همین سلوک
الهی را (
لاجرم) و بدون
جرم و کارما
بکنند، که فرمان
( کن فیکون) الهی
است. که شاید با
تولدات هفتم مهدی
موعود و
سوشیانت سوم زردشت،
هفت هزار سال دیگر
بتوانند بنور
ربٌ رحمان برسند.
و این همانی عقل
و مقام الهی اورا
بیابند. که برای
تولد در نوع فوق
بشری بالاتر از
نوع رحمان
برسند. مبارزه
معقول در رسوائی
أهریمنان
زنده مینمایند،
و تبلیغ معقول
و ملکوتی برای
روش سلوک الهی
به دیگران مینمایند.
سالکان با
تعلیم پیر
الهی نگرش و
جهان بینی درست
و حقیقی
میکنند، تا
آگاهی های
بیشتری از
آینده های نیامده
خود بیابند و آریائی
تر گردند. کار
سالکان تمرکز
عبادی درصورت
و حضور ذهنی
پیر و مراتب
تجلٌیات خود میباشد.
چون هرچه
بیشتر توجٌه به
وجه و صورت
پیر الهی دوری
می کنند. روان شناسان
منصف که بحقایق
عرفانی والهی
آشنا شده ند،
اینتویشن و
میدی تیشن را سفارش
میکنند. که همان
( اِنطِواء ) و درون
گرائی و توی
خود و فرو
رفتن بدرون خود
میباشد. و همیشه
توجٌه بصورت پیر
و مراتب شهودی
بعدی، همان توجٌه
بخداوند الله میسٌر
برای نوع بشری
است. و همان ارتباط
و( صلات) و همان ذکر
و تذکٌر و بیاد
خداوند بودن است.

M156

عرفان
ایرانی و
تصوّف

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ.ﻭﻟﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺃﻋﻤﺎﻕ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥﺪﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺮﻓﺖ
تجلّیات
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ در
شهودهای
ساوکی
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ'ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ برحسب
عقل ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﻫﻢ.ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﺭﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺒﻮﻍ
ﻓﻠﺴﻔﻰﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺩﺭﻫﺮ ﻗﻮﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺭﺍﻳﺞ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮ'
ﺑﺴﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﻭﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﻠﻢ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺁﻥ
ﻣﻠّﺖ'ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺣﺪّﻯ ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﻮﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻗﻮﻣﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ' ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻦ'ﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ' ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩ'ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻤﺪﻥ'ﻭدر
ﺗﻘﺮّﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ.ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻗﻮﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺍﺝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩاﺮﻧﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﺭﻭﺍﺝ
ﻭﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﻧﻴﺰﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﺩﺍﻭﺭﻳﻦ
ﻭ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﻋﻀﺎ
ﻭﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻯ'ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺍﺟﺴﺎم ﺁﻧﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯﻨﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺪﻑ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﻠﻞ
ﺑﺎﻫﻢ' ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻨﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﻤﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ.

ﺩﺭ
ﭼﻴﻦ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻌﺪﺍ'ﻭ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺗﺎ
ﻣﺼﺮ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻥﻮ ﺭﻡ'
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻳﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﭼﻴﻨﻰ
ﻭﻫﻨﺪﻯ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺡ ﻭﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﻡ
ﻧﻴﺰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ'
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﺝ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ'ﭼﻬﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﮐﻪ ﻭﻯ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻭﺵ
ﺑﻮﺩﺍ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ'ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﺩﻏﺪﻭ ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ تا خود
نیز ﺑﻮﺩﺍ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻭﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻭ ﺍﻳﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻡ.ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍﻳﺞ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺭ ﻣﺼﺮ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻳﻮﺳﻒ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰﻳﻌﻘﻮﺏ
ﮐﻪ ﻭﻯ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭ ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺩﺭﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺷﺪ.ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴم
اﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻤﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺷﺎﻧس
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠی اﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
اﺑﺮﺍﻫﻴﻤی
ﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺩﻳﻥﺪﺍﺋﻤﻰ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭلی
ﺒﺎﺯ ﺃﮐثرﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺩﺭﻫﺮﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ' ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮک ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﮐﺸﺮﻳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪﺍﺩﻳﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺩﻩ ﻫﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ
ﻭﻣﺬاهب
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻭﺩﺭ
ﺍﻗﻠﻴّﺖ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭﺩﺭ
ﻗﻠﺐ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪﻫﺎ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﮐﺸﺮﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩ' ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍقع ﺪﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻀﻮ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺤﻠﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'
ﺍﺣﺰﺍﺑﻰ ﻭ ﺗﺸﮑّﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻤُﺪ ﺳﺎﺑق
ﻮﺩﺭ ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ.ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ اﺯ
ﻓﺮﻗﻪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻤﻠﺎﺕ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﻣﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺳﭙس
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺴﺠﺪ
ﻋﻤﺮ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘّﺤﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺁﺯﺍﺭ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻬﻴﭻ
ﻓﺮﻗﻪ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻋﻠﻮﻳّﻮﻥ ﻳﺎ ﺍﻳﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻌﻠﻰّ اﻟلهی ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻳّﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻮﺭﻳﻪﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺑﺄﻫﻞ ﺣﻖ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺃﻫﻞ
ﺣﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺟﻨﻮﺏ ﺳﻮﺭﻳﻪ
ﻭ ﺷﻤﺎﻝ ﻋﺮﺍﻕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺧﻴﺮﺍ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺭﮊﻳﻢ ﺳﻮﺭﻳﻪ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻴﭻ
ﺭﮊﻳﻤﻰ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺩﻩ ﻫﺎ
ﻓﺮﻗﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﻭﺯﻯ'ﻭ
ﻳﺰﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺍﻳﺰﺩﻯ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺣﻤﻠﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻩ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﻳﻨﻚ (ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ) ﭘﻮﺷﺶ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﮐﻮﺭﺵ
ﺳﻨﮓ ﺃﻭﻝ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ
ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﮐﻮﺭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﮐﻮﺭﺵ ﭼﻮﻥ
ﭘﺪﺭﺍﻧﺶ (ﻫﺨﺎ)
ﻭﻫﺨﺎﻣﻨﺶ ﻳﺎ
ﺁﻗﺎ ﻣﻨﺶ ﻭ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥالهی
ﺒﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ
ﭘﺪﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻳﺎ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻣﻌﻠﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﻚ
ذَﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.

ﭘس ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'
بعدها ﺑﺎ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻭ
ﺳﭙس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ' ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍج کرﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻧﻤﻰ ﺭﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ عزﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻧﻘﺎﻁ
ﺳﺨﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﭼﻮﻥ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﺻﺤﺮﺍ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﭼﺎﻩ ﺁﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﮑّﻪ ﺩﺭﮔﻮﺩﺍﻟﻰ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪﺁﺏ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺻﺤﺮﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻰ
ﺟﻮﺷﺪ'ﮐﻪ ﭼﺎﻩ ﺯﻣﺰﻡ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﮐﻌﺒﻪ ﻣﮑّﻪ'ﭼﻮﻥ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ'ﻳﻚ
ﻋﺒﺎﺩﺗﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒﺠﺰ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﻤﻴﺁﻣﺪﻧﺪ. ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
بوده ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﺍ ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﺘﺨﺎﻧﻪﺍﻯﺒﺮﺍﻯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﻋﺮﺏﺷﺪ.ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻋﺪﻡ ﺗﻌﺮﺽ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻫﻪ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﻨﻌﻘﺪ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺑﺘﻬﺎ
ﺿﺎﻣﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ
و صلح موقّت
ﺁﻧﺎﻥﺒﻮﺩ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻳﺪ
ﻣﺎﻳﺤﺘﺎﺝ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﮑّﻪ'ﻭ
(ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻣﮑّﺎﺭﻩ)ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻣﮑّﻪ
ﻭﺳﻌﺖ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﻳﻤﻦ
ﻣﺮﮐﺰ ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﻭﻟﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻥ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺸﺘﻴﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﺣﻞ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻭﺑﺪﺍﺧﻞ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﻫﻨﺪ ﻧﻤﻰ
ﺭﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﺮﻳﺶ'ﺷﺎﻣﻞ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺮﺏ'
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﻠﻔﻆ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.ﻭ
ﺑﻐﻠﻂ ﺗﺼﻮﺭ
ﻫﺠﻮﻡ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ اﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺫﮐﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺭﻯ'ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻫﺮﻗﻮﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻗﻮﺍﻡ' ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ'ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭس
ﺩﺭﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰقشری
ساسانیان
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﻴﺸﺪ'
ﭘس ﺯﺑﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻳﺎ
ﭘﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻘﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻧﺪ' ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺍﺧﻞ
ﺷﺪﻧﺪ.ﭼﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻨّﻰ
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﻴﻌﻪ
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﺎﺻﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ و
اولیاﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﺎﻣﻊﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯﺧﻄﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴخ
ﺤﻔﻆ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺷﺨﺼﻰ
ﻫﺮ ﮐس ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻳﺎ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﺍﻧﺸﻨﺎﻣﻪ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺭﺷﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﮐﺘﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻦ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﮐﺘﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻐﻠﻂ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ'
ﻭﻳﺎ ﺑﺪﺭﺳﺖ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺑﺎ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ'ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻭﺧﻮﻥ ﺭﻳﺰﻯ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖ'ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﮐﺎﺫﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺪ' ﻭ
ﺣﻘّﺎﻧﻴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩ' ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻋﻠﻰّ
ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ'
ﭼﻮﻥ ﻭﻟﻰ ﻋﻬﺪ
مأمون
ﺷﺪ'ﺷﻴﻌﻪ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻠﺐ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﻭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺯﻳﺮ
ﭘﺮﭼﻢ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻮﺍﺭث و
خاندان و أهل
بیت ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻋﻠﻰّ
ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺪﺍﺩ.
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﮐﺎﻡ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍﻳﻚ
ﺗﻮﻃﺌﻪ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺭﮊﻳﻢ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
بود 'ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺍ ﺭﻫﺒﺮ
ﺑﺤﻖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ'
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ ﺟﻤﻊ
ﺷﺪﻧﺪ' ﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﺷﻬﺮ ﺍﻫﻮﺍﺯ
ﻭ ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﮐﺸﺘﺎﺭ شد ند.ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺷﺎﻩ
ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩ.

ﺍﻣﺎ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ ﻳﺎ
ﺳِﻨﺖ(ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ) ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺪس ﺷﺪﻥ ﻭ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺍﺳﺖ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭼﻮﻥ ﺯﻳﺪﻳﻪ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴّﻪ'ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
زنده ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻣﺬﺍﻫﺐ
بین أنها ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯﺩﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺍﮊﻩ ﻗﺪﻳﻢ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﺋﻴﻦ
ﻭ ﺭﻭﺵﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﻚ
ﻣﺘﺪﻟﻮﮊﻯ ﺍﺯ
ﻧﺤﻮﻩ ﻋﻤﻞ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ'
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮔﻔﻪﺍﻧﺪ.ﻭﺑﻬﺮﺳﺎﻟﮑی
ﻨﻴﺰ ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
میخواسته است
. ﻫﺸﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ'ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﻣﺬﻫﺐ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﺫﻫﺎﺏ
ﻭﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی
ﺒﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎﻃﻞ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎن ﻣﻔﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
ﻮ ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻟﺒﺎس ﺁﺧﻮﻧﺪ'
ﺩﻟﻴﻞ ﺗﻠﺒﻴس
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ'ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﺑﻮﺩﻩ' ﺧﻮﺩ
ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍﻣﻠﻌﻮﻧﺎﻥ
ﻭﻣﻨﻔﻮﺭﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮص
ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﻫﻢ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧی
ﻔﻄﺮﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺑﺎﻃﻨﻰ'ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺮﺝ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ'ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻤﻌﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪ .ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺗﺠﺮﺑﻰ'ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﻌﻰ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺮﻭﻳﺒﺞ
ﻭ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ'
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺷﻮﻧﺪ' ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ' ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ'
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
(هو) ﺩﺭﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮوﻥ
اﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﭘس
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻘﺪﻡ
ﺑﺮ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺮ ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﺤﮑﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮ ﻣِﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻫﺎ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ'
ﻭﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭﺗﺤﻠﻴﻪ'
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﺴّﻰ
ﺩﺭ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭﻟﻰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی دﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺯﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﻟﺬﺗﻬﺎ
ﻭﻣﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻫﺎ'ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻳﺎ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭﺟﺮﻡ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﺗﻰ'ﺩﺭ
ﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏﻭﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ
که ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﮔﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﻈﺮﻯ'ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭﺣﻠّﺎﺝ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﺳﺘثماﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ' ﻭ ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺼﻮﻥ
می ﮔﺮﺩﺩ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺼﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﻧﺰﺩ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺳﻨّﻰ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻗﻮﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮّﻑ ﻭﻟﺒﺎس
ﺻﻮﻑ ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﺑﺮﺗﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ(ﺳﻮﻓﻴﺴﺘﻬﺎ)ﻳﺎﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
(ﺻﻮﻓﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﺭﻓﻪ) ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﮐﺘﺒﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﺍﺑتدﺍ
ﺩﺭ ﭼﻴﻦ ﻭﺳﭙس
ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻫﻨﺪ
ﺍﺯ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﺗﺼﻮﻑ
ﻭﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭ(ﺭﻳﺸﻰ) ﺷﺪﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭ ﺑوﺪﺍ و( بِدا)
ﻭ ﺭﻫﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺷﺮﻗﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ که
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﺮس
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺑﻬﺮ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﮐﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﺷﻮﻧﺪ
ﺗﻦ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ' ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﻬﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ
ﺧﻮﺩدر ﻣﺪﻳﻨﻪ
در عربستان ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺍﻯ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺍﺩﻩﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺻُﻔِﻪ)
ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﮑّﻮﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑوﺩ
ﻭ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﻯ ﺍﻳﻦ
ﺳﮑﻮﻯ
ﺻﻔﻪ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺻﻮﻓﻰ ﺻﺎﻓﻰ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭﺻﻔﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ' ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺻﻔﺎﻯ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ' ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻋﺮﻓﺎ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭﭘﺎﺭﺳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ر ا ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺖﺍﮔﺮ ﻋﻠﻢ
ﻳﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثریاّ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺪﺳﺘﺸﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﻧﮋﺍﺩ ﻗﺮﻳﺶ
ﻭﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪﺭﻧﮓ
ﭘﻮﺳﺖ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺻﻔﺖ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻭﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﻬم
ﻘﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢو
تکامل روحی
وعقلی ﺍﺳﺖ.

ﺻﻔﺎ
ﻭ ﻣﺮﻭﻩ ﺩﻭ
ﻧﻘﻄﻪ ﮐﻌبه ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺣﺞ
ﻣﮑّﻪ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤثیلی ﺣﺞّ ﺃﮐﺒﺮ'
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎ'ﺟﺎﻯ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻤﺮﻭﻩ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺩ ﻭ
ﻣرء ﺑﺎ ﻣﺮوءﺖ
ﻭ ﻣﺮﻭّﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻫﺮﻭﻟﻪ ﻭ ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺒﺮ
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺧﻮﺷﺤﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻌﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ' ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﺁثاﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﺗﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩ'ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺰ'ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﻫﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻳﺎ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ ﻣﻠّﻰ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ ﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬی
ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺮﮔﺰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻴﭻ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺬﻫﺐﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻠّﻰ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻠّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻤﻪ ﻣﻠﻞ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻣثلا
ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﻠّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻫﺎﻯﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﻭﻣﻠّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣثلاا
ﺑﻌﺮﺑﻰ'ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺑﺎ ﻟﺒﺎس
ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﻮﺩ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﻬﻮﻩ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
'ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻘﻮﻡ ﻳﻬﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ' ﺑﺪﻳﻦ
ﻳﻬﻮﺩ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ

ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻭﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺪﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ.
ﺗﻌﺼّﺐ ﻣﮑﺘﻰ
ﻧﻴﺰ' ﻓﺴﺎﺩ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎ
ﻭﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻪﻭ
ﻗﺎﻟبی
گرﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﺍﺳﺎﺳﻨﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﭘﻴﺘﺎﻟﻴﺴﺖ
ﭘﻮﻝ
ﭘﺮﺳﺖ'ﻭﻳﺎ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﺮﺳﺖ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ. ﻭﮐﻢ
ﻓﻬﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺳﺮﺷﺎﺭﻯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻘﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﻣﺎ
ﻭﮔﺮﻣﺎ ﻳﺎ
ﺩﺭﺩ ﻭﻟﺬﺕ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ.ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﻓﺎﺳﺪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻣﺎنع
اﺯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺧﺸﻦ ﻭ ﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﻭ(ﺗﻌﺰﻳﺮ)
ﻳﺎ ﺁﺯﺍﺭ
ﻭﺷﮑﻨﺠﻪﺭﺍ'ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺷﭙﺸﻮ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ.
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺳﺎلکاﻥ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﺼّﺒﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺣق ﻮ
ﺳﻠﻮﻙ' ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﭙﻴﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. (ﺣﻖ)
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺤق
ﺪﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺣﻖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔی
عاﻗﻠﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺞ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻌﻤﺮﻯ
اﺭﺯﺵ ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﺩﻩ ﺭﺣﻤﺖﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ.
ﻭﺷﻬﻮﺩﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ
ﺑﻬﺮﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺮﺳﺪ'ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ
ﭘس ﺑﺨﻄﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﻣﻘﺪس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﻳﻦ
ملاء ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬی
ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻭﻋﻴﻥ
اﻟﻘﻀﺎﺕ
ﻭﻣﻨﺼﻮﺭ
ﺣﻠﺎﺝ را
ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺠﺮﻳﺎﻥ ﻣﻔﺎﺳﺪ'
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ خود ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤی
ﻮ ﺭﺳﻤﻰﻭ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭼﻨﻴﻥ هستند.
ﻭﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺟﻴﺮﻩ
ﺑﮕﻴﺮﺍﻥ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺍﺧﻴﺮﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﻫﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﭼﻪ ﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ.ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺍﻕ ﻭ ﻫﻨﺪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ' ﺑﺎﻋث
ﻓﺘﻨﻪ ﻣﻠﻞ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺷﻮﺏ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺃﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ'ﺩﺭ ﺧﻄﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭘس
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺗّﺤﺎﺩﻯ
ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺻﻮﻓﻰ
ﺑﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺸﻢ ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺮﺍﻡ ﺣﻠﺎﻝ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻌﻮﺍﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻠﻮ
ﻋﺮﻑ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕﺟﺎﺭﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ.ﻭﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻳﻚ ﻭﻟﻴﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﭼﻨﺪﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺣﻠﺎل ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺣﻞ)ﺍﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪﻭﻫﺮﺣﮑﻢ
ﺣﺮﺍﻡ ﻗﺒﻠﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻳﺶ
ﺣﻠﺎﻝ ﻳﺎ
ﻣﺠﺎﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻡ ﻳﺎ ثوﺍﺏ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﺍﺭﺯﺵﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺭﺍﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺤﺮﺍﻡ
ﻭﻣﻨﻊ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺣﺮﺍﻣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺁﻧﭽﻪﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ'ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺣﻖ
ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺣﻖ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺴﻰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻨﻌﻰ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺣﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻨﺪ'
ﻭﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻠﻒ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟی
ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
ﻠﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺷﺪ.

ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺑﺤﺪّ
ﺍِﻏﺮﺍﻕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺻﻮﻓﻴﻪ'ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯﻘﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺘﻢ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﻑ ﺭﺍ ﺩﮐّﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺃﻫﻞ
ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻭﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻴﭻ ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭ ﻟﺒﺎﺳﻰ ﻣﻘﺮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻫﻤﻪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻤّﺎﻣﻪ
ﻭﺗﺴﺒﻴﺢ ﻭ ﺳﺠّﺎﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺯﻫﺪ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻰ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ ﻭ
ﺩﻏﻞ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺖ
ﻭﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ
ﺧﻮﺭ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﭘﺮﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺰﻭﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺟﻨﺠﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺑﺪﻝ
ﻭ ﺫﻫﻦ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺃﮐثرﺍ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﻳﺶ'ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻰ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ'
ﺑﮑﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﻨﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﻫﻢ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣنکر آن
تفسیر
ﻗﺮﺁﻥﺮﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻔﺘﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺭﮐﻠﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻳﺸﺎﻥﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺯﻣﺎﻥ' ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮐﻠّﻰ ﻭﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﺎﺻّﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺒﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭﻧﺴﺨﻪ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﺑﻄﻠﺎﻥ ﻧﺴﺨﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ'ﭘس ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ'
ﻭﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﺶ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﺑﻮ
ﺍﺳﺤﺎﻕ ﺧﺮﺍﺯ
ﻋﺎﺭﻑ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺎﻩ
ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻤﻨﺒﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺖ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺤث ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﺸﺪ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻋﻠﻤﺎ
ﺭﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻫﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﺪ.ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﺮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻫﻴﭻ
ﺣﮑﻤﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭﭘﻮﺷﺶ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻋﻴﺐ ﺻﻮﻓﻴﻪ'ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﻤﺎﻉ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﺑﻰﻃﻬﺎﺭﺗﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻤﺎﺯﻯﻭ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ'
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺤج ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺞ ﺃﮐﺒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻄﻘﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺎﻉ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻟﺬﺕ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻚ ﺟﻨﺴﻰ
ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑﺶ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻃﻬﺎﺭﺕ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺳﻮﺍﺳﻬﺎﻯ
ﭘﺎﮐﻰ ﺟﺴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻄﻬﺎﺭﺕ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻄﻬﺎﺭﺕ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﺮﮒ ﻃﻬﺎﺭﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﺳﻮﺍس
ﻭﺗﻮﻗّﻒ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻰ ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻫﺮ
ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻟﻔﻈﻰ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻧﺎﻣﻮس ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻭﻫﺮ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺗﺼﺎﻝ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻌﺪﻯ.ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺳﻮﺍس ﻭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﻭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﻭﮐﻤﻴّﺖ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣؤﻣﻦ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
رﺍﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑثقلین
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﻋﺘﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﻣﮑﺎﻟﻤﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺍﺯ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﻋﺎﺭﻑﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ؟ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻯ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺍﺩ'ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻃﻠﺐ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻢ.ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻳﺎ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺯﻳﺎﺩﻩ ﺑﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺻﻞ
ﺧﻮﺩ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺁﺧﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺻﺪﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﻴﺪﻭﭘﺎﺳﺦ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ.ﺑﻮﻯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﻣﮕﺮ ﺗﻮ
ﻓﻠﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﭼﺮﺍ ﺟﻮﺍﺏ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻰ؟ﻭﻯ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ
ﻓﻠﺎﻧﻰ ﻣﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ' ﺧﺪﺍ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺎﻣﺮﺯﺩ. ﻣﻦ
ﮐس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻋﻴﺐ ﻣؤﻣﻦ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﻮﺩ'
ﺣُﺐّ ﺍﻟﺮﺋﺎﺳﻪ
ﻳﺎ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻫﺪﻓﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺰ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺳﺮ ﻭﮐﻠّﻪ
ﻫﻢ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻮﺑﻨﺪ.

ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻭﻋﺎﺭﻑ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺣﻠّﺎﺝ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﻭ ﻗﺪﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍ
ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻯ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﺳﻬﻮﻟﺖﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺳﺨﺖ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺗﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺮﺍم
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺭﻫﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﺑﺄﻫﻞ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﻦ'ﻭ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺃﻣﺮ ﺁﺧﺮﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ'ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﭙﺮﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻝ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ'
ﻭﻗﺘﻰ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﭘﺎﻙ ﺳﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪ'ﺳﺎﻟک ﺮﺍ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺍﺩ'
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻔﻊ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺎ ﻧﺰﻧﺪ
ﻭﻳﺎ ﺧﺴﺘﻪ
ﻭﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﺼﻮﺭ
ﺣﻠّﺎﺝ ﺭﺍ'ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻭ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺁثاﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﻣثال ﺣﻠّﺎﺝ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﺯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻇﺮﻳﻒ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻰ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﮔﻔتاﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻋُﺮﻑ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻴﺎﺟﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻧﺞ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
ﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻧﺒﻮﻍ ﻭ
ﺟﻨﻮﻥ'ﻳﻚ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻳﺎ ﻣﻮﺋﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﺍﺯ
ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﺒﻮﻍ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻧﺒﻮﻍ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻳﺎ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﺩﺑﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﺨﺺﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻤﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺘی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ'ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺧﻮﺩ'ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻝ ﻋﻴﺐ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺷﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺷﻮﺩ.ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻮﺍﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺍﻧﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺃﺻلی
اﻧﺴﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﻙ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ'
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ.ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺍﺯ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩه
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻳﺎ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺑﺪﻫﺪ.
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺍﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ ﻗﺼﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺯﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺟﻨﺴﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺁﻟﺖ ﺳﮑس
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﻳﺮﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﭘﻴﺮ'ﭼﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺯﻥ'ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻰ
ﺷﻮﻫﺮﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺮﺩﺍﻥ'
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ.ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻫﻢ ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﺗﺎ
ﺑﺎﻋث ﺣﺮﻑ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺸﻮﺩ.ﻭ ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ
ﺯﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺎﻥ
ﺣﻮﺭﻳﻪ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﭙﺎس
ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ' ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﺪﻩ ﻭ
ﺣﻮﺭﻳﻪ ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺑﻨﺰﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻥ
ﺑﺮﻭﻯ ﻗﺮﻃﺎس
ثبت ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺿﻤﻦ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺑﻘﻴﻪﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻨﺰﺩ ﻭﻟیّ
اﻟﻬﻰ ﻧﺰﻭل
اﺟﻠﺎل ﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭﺩﻝ
ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻠﺎﻧﻰ
ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻩ'ﭼﻮﻥ
ﻃﺎﻗﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺁﺏ ﺷﺪ
ﻭﺑﺰﻣﻴﻦ
ﻓﺮﻭﺭﻓﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻃﺎﻗﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻓﻬﻢ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻭﺭﺍﻫﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﺋﻰ' ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭﺩﺭﻙ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ'
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺂﺧﺮ
ﻣﺮﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﻭﻯ ﻗﻄﻊ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪﭼﻮﻥ ﺁﺏ
ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﻓﺮﻭﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﻡ ﺑﺰﻳﺮ
ﺧﺎﻙ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ رود. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺎﻓﻖ'
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻝ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺷﺒﻴﺨﻮﻥ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺰ'ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ'ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﻯ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺗﺠﺎﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺳﺒﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﺑﺪ
ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺪﺩﻳﻨﺎﻥ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎﺁﻧﮕﺎﻩﻋﻘﻞ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﺎﻥ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ)ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺃﺑﻮ
ﺳﻌﻴﺪ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺗﺼﻮﻑ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻨﻬﻰ ﻭ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻰ'ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﮐﻒ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺪﻫﻰ ﻭ
ﺑﺒﺨﺸﻰ ﻳﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ'ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﺹ ﻭﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻭ ﺑﺪﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮﺋﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻃﺮﺩﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺨﺮﻯ ﭘﺮ
ﻟﺠﻦ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺁﺏ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﻔﻦ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺠﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﭘﺎﻙ ﮐﻨﻴﻢ'ﺗﺎ ﺁﺏ
ﺗﺎﺯﻩ ﭘﺎﻙ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﮐﻒ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻝ ﻭ ﻣﻨﺎﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺫﻫﻦ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﺑﺎﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺯﻳﺎﺩﻯ
هست . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩ.ﻳﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺧﻮﺏ ﻳﺎ ﺑﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻔﺮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺋﻢ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻮﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﻭ
ﺩﺭ(ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ)ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﺸم
ﺪﺍﺷﺖﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﻴﺰﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ'
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺒﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮐﺶ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻗﺸﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺗﺼﻮﻑ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺩﺧﻮﻝ ﺩﺭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﺩﻡ
ﺷﺪ'ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ' ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺁﺩﻡ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﮔِﻞ ﺗﻤثیلی
ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺗﺼﻮﻑ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ' ﺑﺂﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺍﮐﺴﻴﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻋث
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺗﺒﺪﻳل ﺁﻥ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﻫﺪ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﮑﺎﻣل
ﻨﻮﻋﻰ'
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس 'ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺗﺎﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺗﺎ
ﺭﺏ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ'ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖﻫﺎﻯﺎﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﻮﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﺮ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺻﺎﺩﺭ
ﻭﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ (ﺍﻟﻠﻪ)ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ).ﭘس
ﺍﮐﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ'ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻨﻚ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻌﺮﻓﻰﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭ
ﺷﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺗﺎ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭ(ﺑﺪﺍﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ'ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪ س ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻤﺎس
ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺗﻦ
ﻳﺎ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ .

ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻭ ﺗﻘﺪس
ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪ ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭ ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﺎﺯﮔﻰ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ'ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺃﺑﻮ
ﺳﻌﻴﺪ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺨﻴﺮ
ﺻﻮﻓﻰ'ﺗﺼﻮﻑ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺳﻮ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻦ
ﻭ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥﻤﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻗﺒﻠﻪ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘﺶ ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﺗﺎ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻜﺴﻮ ﻭﺟﻬﺖ
ﻭﻳﻚ ﺳﻮﻭﻧﻮﺭ
ﻭﺳﻤﺖﻭ ﻭﺿﻮء'
ﻭﻳﻚ ﻗﺒﻠﻪ
ﻭﻗﺒﺎﻟﻪ
ﻭﮐﺒﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﻚ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﺳﻮ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻮﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻜﺸﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﺪﻳﺪﻥ'ﻭﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻗﺪﻳم هندﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ'ﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ' ﺟﺸﻦ
ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻭﻣﺒﻌث ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻘﻰ ﻧﻴﺰ'
ﺩﺭ ﺳﻦ ﻭﺳﺎﻝ ﻭ
ﺭﻭﺯﻯ ﺟﺸﻦ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖﻭﻋﻴﺪ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﻭﻧﻮﺭﻭﺯﻭ
ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﺤﻤﺪ ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺭ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻬﻤﮕﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻭﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺻﻮﻓﻴّﻪ' ﺳﺪ
ﺭﺍﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺁﺧﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺸﺮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺂﻧﺎﻥ هستند. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺣﺞ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺟﻤﻊ ﻭﺟﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻭﺭﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺐ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭﻣﻘﺪس
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭ ﻋﻤﺮ ﺑﺎ
ﺁﻳﺎﺕ ﺳﻴﻒ ﻭﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻭﺧﻮﻥ
ﺭﻳﺰﻯ'ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﻮﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﺎ223 ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮﺥ ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻠﻔﺎ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻴّﻮﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻧﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋﻤﺮ
ﻭﻋثماﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﺎﺳﻪ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﺵ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺗﺼﺮﻑ ﻭﺣﺬﻑ
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺯﺍﻯ
ﭘﻮﻝ'ﺁﻳﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ' ﻭ
ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﺩﺍﺧﻞ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺑﺪ
ﺑﺨﺖ ﺃﺑﻮ
ﻟﻬﺐ'ﮐﻪ ﭘﻮﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺍﻳﻪ
ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺩ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚﻭﺩﺷﻤﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺃﺑﻮ ﻟﻬﺐ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ(ﻟﻬیب) ﻭ
ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺴﻮﺯﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺴخ هاﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺳﻮﺧﺖ.
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ'
ﻫﻤﺎﻥ(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﺎﻡ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻌثت ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺮﻳﻚ
ﺍﺯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﺤﻮ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻳﻌﻨﻰ'ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﻭ ﺧﻮﺭﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍٴ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﻭ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﺳﭙس ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻋﻠّﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ'
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﻮﻳﺪ ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ.ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﺮﺩﻡ'ﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ'
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻭﻝ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻜﺎﺳﺖ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﻗﺒﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺟﺎﺋی ﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﺴﻰ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺩﻗﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ.
ﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺪ
ﮐﻨﺪ
ﻭﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺷﻮﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﮑﻨﺪ ﻭﺍﻭ
ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺗﺎﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﺑﺼﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺯ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻴﺮ' ﻭ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ ﺷﺮ
ﻭ ﺯﺷﺖ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ' ﺗﺎ 75 ﺻﻔﺖ
ﺑﺮﻣﻴﺸﻤﺮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺬﻑ
ﺻﻔﺘﻰ ﺑﺪ'ﻭﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻳﮑﺠﺎ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﻳﺎ ﮐﺴﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻤﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻴﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺻﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ'ﭼﻮﻥ
ﺳﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺻﺒﺮ ﻭﮐﺴﺐ
ﺁﻥ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺻﻮﻓﻰ
ﺻﺎﻓﻰ'ﺗﺼﻔﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺻﻔﺎ ﺗﺎ
ﺑﺤﺪّﻯ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ
ﺗﺎ

ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻤﺎﻣﺎ'ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﺰﻭﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ' ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺨﺘﻠﻒ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﺸﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍم
ﻴﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ثوﺍﺏ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ.ﺁﻧﻬﻢ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ' ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ' ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﻠﺎﻝ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﻭ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ'ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﻠﺎﻝ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺤل کرﺩﻩ
ﭘﻴﺮ'ﻭ ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻭ.
ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻩ
ﺑﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺣﻞ ﻭﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ۰

ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﺸﺘﻦ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.ﮐﻪ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻈﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻭﻩﻫﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ' ﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔﺴﻰ
ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﮐﺴﻰ ﻧﺒﺪﻩ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺼﻮﻑ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ'
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺼﻮﻑ ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺳﻮﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺃﮐﺒﺮ
ﻭﺃﻋﻈﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻘﻞ ﺩﻗﻴﻖ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺮﺩ ﻳﺎﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻮﺩ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻔﺘﻪﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﮐﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻟﺰﻭم اﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻜﺎﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺍﺟﺮﺍ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻳﺎﻭﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻌﻤﻞ
ﺩﺭﻧﻴﺎﻳﻨﺪ'
ﺑﺎ ﻳﺎﻭﻩ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻧﺎﻥ'ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ 'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ . ﺧﻴﻠﻰ
ﻫﺎ ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﺴﺐ ﻭﺟﻬﻪﺍﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﻣﻘﺪّﺵ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻧﺮﻓﺘﻪ'
ﻣﻠّﺎ ﻭ
ﮔﻮﻳﺎﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺟﺰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺴﻮﻯ کماﻝ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ' ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ
ﻭﺧﺮّﻩﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺴﻢ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺠّﺎﺩ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻋﺎﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠیّ
ﻮﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ' ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ'
ﻭﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ'ﺗﺎ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ'ﻗﺎﺋﻢ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﮊﺩﻫﺎﺋﻰ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﺁﻥ'ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔﺶ ﻫﻮﺳﻬﺎ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻫﻢ ﺑﮑﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭ
ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﺪﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺁﻟﺘﻰ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﺘﻮﺍﻥ'
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺮﺩﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ'ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻳﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺭﺍ'ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺗﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺑﻰ ﺷﻬﻮﺗﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺁﻟﺖ
ﺷﻬﻮﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎ
ﻧﻔﺶ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺩﻭﺯﺥ ﻭ ﺑﺮﺯﺥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﺷﺘﻴﻬﺎ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ'ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ'ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ' ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﺳﺪ'ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ'ﺟﺰ
ﻧﻔس ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭﻳﺎ
ﻧﻔس ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻥ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻃﻠﺒﻰ'ﻭ
ﮐﺸﺮﺵ ﻃﻠﺒﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻮﺵ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ'ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺍﻭ'ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﮑﺸﺘﻦ ﻭ ﺩﺭﺑﺪﺭﻯ
ﻭ ﺧﺎﻙ ﻭﺧﻮﻥ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺧﻮﺩ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺭﺍ ﮐﻠﻴﺪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﻑ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺗﻮ ﺣﺎﺩﺵ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﺎﻳﺪ'ﺍﺯ ﺟﺎ ﻧﺠﻬﻰ'ﻭ
ﺩﺍﺩ ﻭﻓﺮﻳﺎﺩ ﻭﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻰ
ﻧﮑﻨﻰ'ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﺴؤﻝ ﺁﻥﻧﺪﺍﻧﻰ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﻠﺎﻳﺎ'ﻭﻃﻮﻝ
ﮐﺸﻴﺪﻥﺰﻣﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖﻭﺷﺪﺕ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺑﭙﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮﻯ'
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺻﺒﺮﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩﻭ ﻋﻘﻞ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻣﺼﺎﺋﺐ ﻃﺒﻴﻌﻰ'
ﭼﻮﻥ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭ
ﺳﻴﻞ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﮐﻪ
ﺗﺮ ﻭ ﺧﺸﻚ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻰ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ'
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻡ'
ﮐﻪ ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺳﻴﻞ ﻭ ﺑﻠﺎ
ﺷﺪﻡ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭽﻨﺎﻥﺎﻗﺪﺍﻣﻰ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮕﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺪﻓﻰ ﺯﺩ ﻭ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﺷﺪ'ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ (ﻣﺎ ﺭﻣﻴﺖ
ﺍﺫ ﺭﻣﻴﺖ)ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ
ﺳﻨﮓ ﺭﺍ
ﭘﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩﺍﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﭘﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ ﻳﺎ
ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﻟﻴﻞ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻭ ﻋﻤﻴﻘﺎ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺒﻮﺭ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ'ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨﻢ ﺍﻭﻝ
ﻭﻟﻰ ﺧﻨﻚ
ﺑﺮﺍﻯ
غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪ
'ﻭﻟﻰ ﮐﻤﻰ ﮔﺮﻡ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﺍﻭ
ﮔﺮﻣﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ .
ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻨﻴﺰﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺯﻭﺩﺗﺮﻣﺮﺩﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻨﻔﻊ
آﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻣﺮﺩﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ
ﻣﺮﮒ' ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ
ﻭ ﻣﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺩ.ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ'
ﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ'ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎئی
ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﻘﺮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻘﺪﺭﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ' ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻇﺮﻓﻴﺖ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ'ﺑﺮﺍﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺗﺮ'ﺑﺮﺍﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺠﻬّﺰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺣﺘﻤﺎ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺎ'ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﻤﺸﻴﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ'ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻓﺖ.ﺑﺎ
ﺳﺘﻮﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﺯ ﺷﺘﺮﻫﺎﻯ ﺣﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺭ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺷﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﺑﺎﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺭﺩ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﮔﻔﺖ'ﻣﺎ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ها ﺧﻮﺵ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﭘس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﮔﻔﺖ' ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺳﺘﺎﺭﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪﻫﺮ ﺳﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﻭﻣﻦ
ﺳﻰ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ
ﻭﻗﺖﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﻘﻄﺎﻉ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﻢ ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﺮﺳﻴﺪ'
ﺑﺎﺭﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖ'ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺍﺯ ﻋﻠﻰّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ
ﺻﻔﺤﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺵ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﭘس ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻠﻰّ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻋﻠﻰّ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ
ﻋﻠﻰّ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﺴﺖ.ﭼﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠیّ ﺮﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺍﺭﺗﻀﺎ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻰ ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﮐﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮔﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻌلیّ
اللهی
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮﺑﺴﻠﻮک
اﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻳک
ﻮﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﻳﻠﻴﺎﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻋﻠﻰّ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻰّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﺋﻴﮑﻪ ﻋﻠﻮﻯ
ﻫﻢ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺻﻌﺐﺍﻟﻌﺒﻮﺭ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ' ﻭﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ﻋﻠﻰّ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﻫﻢ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻫﻢ ﻋﻠﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻫﻢ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻗﺎﺋﻤﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﮕﻔﺖ
' ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻘﺶ
ﺭﺏ ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺏّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس ﺧﺪﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﺪﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺸﻒ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ ﺟﺪﻳﺪ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ که
ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺎﮐﺸﻒﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ' ﺧﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺪ'ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﻌﺪﻯ. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻌﻠﻰّ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺬﮐﻮﺭ'ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺗﺮ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻠﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻪ'
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻫﺎ
ﻭﻋﻠﻰ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺩﺭ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻩ ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺳﺮ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻠﻤﻪ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﺯ
ﺻﻮﻓﻴﺴﻢ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ'ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺳﺘﺪﺍﺭ ﺣﮑﻤﺖ'
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺼﻔﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻭﺩﻭﺳﺘﺪﺍﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻧﻴﺰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻟﺒﺎس ﺻﻮﻑ ﻭ ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺗﺮ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ ﺑﻮﺩ.
ﻭﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﺎﺭﭼﻪ
ﭘﻨﺒﻪﺍﻯ ﻭ ﺍﺑﺮﻳﺸﻤﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻳﻚ ﻗﻮﺍﺭﻩ
ﭘﺎﺭﭼﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯﭘﺸﻢ'ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺒﺎﻓﻨﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ'
ﺳﮑّﻮﺋﻰ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ' ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻣﺴﺠﺪ'ﮐﻪ(ﺻُﻔِﻪ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻧﻔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﻭﻯ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻰ
ﻧﺸﺴﺖ.ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﻓﻘﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭ
ﺻﻒ ﺍﻭﻝ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻭ ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺑﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻪ
ﺩﺭﻧﺴﻞ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ.
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺳﺘﺎﻳﺸﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ' ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﻭﺍﮊﻩ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻗﺪﻳﻢ(ﺍﻭﻡ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺁﻣِﻦ)
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ(ﺁﻣﻴﻦ)
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻋﺎﺋﻰ'
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺍﻭﻡ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻡ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻣّﻰ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ ﻫﻢ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍﻧﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺧﻠﺎﻑ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ ﺯﻥ
ﺭﺍ'ﻣﺤﻤﺪ
ﻟﻘﺐ(ﺍُﻡّ)ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﺭ'ﻳﺎ ﺍﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ
ﺟﻮﺍﻥ ﺯﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻫﺮﺟﻤﻠﻪﺍﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻡ ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﺮﺩ ﺳِﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﺍﺿﻌﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠﻞ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ
ﻭﻓﮑﺮ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﺍﻟﻔﺎﻇﻰ
ﻭﺿﻊ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻭﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭ ﺗﻤﺸﻴﻠﺎﺕ
ﺗﺠﺴّﻤﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺑﺎ
ﻧﻮﺋﻞ'ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ به اﻳﻞ
ﻭﺍﻳﻠﻴﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ'ﻭﻳﺎ
ﻋﻤﻮﻧﻮﺋﻞ
ﻭﺃﻣﺎﻧﻮﺋﻞ.ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﭘﺮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻧﺘﺎ
ﮐﻠﺎﻭﺵ'ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﺭﻳﺶ ﻭﻣﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻔﻴﺪ'ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺑﻐﻞ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﺗﺎ
ﻋﮑس ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺰﮔﺴﺎﻝ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ'ﺩﺭ
ﺷﻬﺮ ﻧﻴﻮ
ﺍﻭﺭﻟﺂﻥ ﺩﺭ
ﺟﻨﻮﺏ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻰ ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺟﺸﻦ(ﻣﺮﺩﻯ
ﮔﺮﺍس )ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﺯﻳﺒﺎ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻫﺮﮐس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ
ﺧﻮﺷﺒﻴﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ'
ﺍﻟﺒﺘﻪﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎﻭﺝ ﻣﻴﺮﺳﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺣﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪ.ﭘس ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﻳﺶﺍﺳﺖ. ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺍﺑﻠﻴس
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﺗﻠﺒﻴس
ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺳﻴﺎﺳﺖﭘﻴﺸﻪ
ﻭ ﺍﻧﺒﻠﻴسی
ﻫﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺍﺿﺎﻓﻪﮐﻨﻢ'ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺷﻬﺮ ﺩﺭﺳﺎﻝ 2005 ﺑﺰﻳﺮ ﺁﺏ
ﺭﻓﺖ.ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﻭﺷﻬﺮ ﺳﺪﻳﻢ
ﻭﻋﻤﻮﺭﻳﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺭﺍ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺷﺸﻤﺎﻩ ﻭ
ﺻﺮﻑ ۸۸
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩ
ﺩﻭﻟﺎﺭ'ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺖ ﻭﻓﻘﻴﺮ
ﺑوﺪﻧﺪ' ﺷﻬﺮ
ﺧﺸﻚ ﺭﺍ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺷﺸﻤﺎﻩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻏﺮﻕ ﺷﻬﺮ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﺮﺩﻯﻭﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻦ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺗﺴﺒﻴﺢ
ﺑﮕﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳّﺎﻡ
ﺳﺎﻝ'ﺑﺎ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺭﺍﻳﺞ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻭﻳﺎ
ﻫﺮﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺮﻳﺴﻤﺶ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺴﻴﺢ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺍﻭ'ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺗﻨﻰ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟهی
ﻤﺮﻳﻢ ﻭﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ ﻳﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻪ' ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻧﻮﺭﻭﺯ
ﻭ ﻳﻠﺪﺍ ﻭ
ﺑﻌثتﻭﻧﻴﻤﻪ
ﺷﻌﺒﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﺮﻳﺎﺕﺟﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮکی
اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻧﺬﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺑﺪﺭﺧﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
(ﻧﺰﻟﺖﺍُﺧﺮﻯ)ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ'ﺩﺭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺩﻭﻡ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﺑﻠﺎﻍ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻦ'ﺩﺭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ'
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻢ. ﻭﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻢ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍﻩﻫﺎ'ﺑﺮﻡ
ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻭ ﺧﻢ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻗﻢ
ﺧﺘم ﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻡ'ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ' ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ.ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﺑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﮑﻨﺪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺗﺼﻮﻑ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻦ
ﺗﺎ ﺩﻡ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﭼﻴﺰﺟﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ'ﺳُﻨّﺖ
ﻭ ﺭﻭﺵ ﺟﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺳِﻨﺖ ( ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ)
ﻭﻣﻘﺪس ﺷﻮﻧﺪ.ﮐﻪﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﭘﻮﺷﻰ ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ ﺻﻮﻑﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﻓﻘﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻟﺒﺎس
ﺳﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ. ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﻧﻴﺰ'
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﮕﺸﺘﺎﺳﺐ
ﺷﺎﻩ'ﮐﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺴﺖ'ﻟﺒﺎس
ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ ﺑﺮ
ﺍﻭ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺎ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻪ
ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻝ ﻭ
ﭘﺘﻮ'ﺑﺴﺒﻚ
ﻫﻨﺪﻳﺎﻥ ﺑﺮﺩﻭﺵ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻟﺒﺎس ﻭﻫﻢ
ﻓﺮﺵ ﺁﻧﺎﻥ' ﻭ
ﻫﻢ ﺳﺠّﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻯ
ﻟﺎﺗﻴﻦ' ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﻚ ﺷﺎﻝ ﺗﺎ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺗﻘﺪس
ﻭﻣؤﻣﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'ﻫﻤﻪ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﺑﺪﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻫﺰﺍﺭ
ﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺮﮔﺮﺩﻥ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺗﺴﺒﻴﺤﺎﺕ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺨﺘﻨﻠﻒ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻳﺸﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥﺮﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺒﺎس
ﻧﺎﺭﻧﺠﻰ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ'ﻭ
ﻧﻌﻠﻴﻦ ﺯﺭﺩ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ
ﺭﺋﻴﺶ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﺮ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻟﺒﺎس
(ﻣُﺰَﻋﻔَﺮ)ﻳﺎ
ﺭﻧﮓ ﺯﻋﻔﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﺎﻡ ﺗﺼﻮﻑ
ﻧﺰﺩﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﮐﻪﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣؤﻣﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ' ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
(ﺍﻭﺭﻓﻪ)ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩﺃﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﺎﻡ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺴﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ
ﻗﻮﻧﻴﻪ ﺗﺮﮐﻴﻪ'ﺍﻗﺎﻣﺘﮕﺎﻩ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻗﺒﺮ ﺍﻭ'ﻣﺤﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺍﻣّﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺎ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ
ﺯﻧﻰ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺮ
ﺷﮑﺎﻓﺘﻦ ﻫﺎ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ'
ﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺮﮐس ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺸﺪ.
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻮﻯ ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﻭﻃﻮﺍﻑ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻭ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺑﺤﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'ﻭﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ' ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺑﻰ ﻣﺎﻳﻪ
ﻓﻄﻴﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮒ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨﻢ'ﻳﺎﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ
ﻫﺎ'ﻭﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﺸﻨﻪ ﻭ
ﺗﺮﺳﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﺍﺑﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﺗﻠﺦ ﻭ
ﮔﺮم ﻮ
ﻣﺘﻌﻔّﻦ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻴﻦ ﮔﺎﻩ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺍﮐثرﺍ
ﺗﺸﻨﻪ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﺏ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ' ﻳﻚ
ﺳﺒﻚ
ﻭﮔﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ'ﻭﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭﺳﻠﻮک
ﺪﺭ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ'ﺩﺭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﺎ' ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﻘﺮّﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺑﺎ ﻋﺰﻳﻤﺖ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻋﺼﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺁﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺘﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ' ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﮐﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻠﻮﻍ
ﻭﭘﺮﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻭﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﻭﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭﻧﻘﺎﻁ
ﺧﻠﻮﺗﻰ ﭼﻮﻥ
ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺭﻭﺍﺝ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻫﺮ
ﻣﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺁﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻨﻰ'ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺿﺪ
ﺩﻳﻨی ﻮﺳﻠﻮﻙ ﻧﻴﺰ'ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻯ ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﮑﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻭ
ﻣﻠّﺘﻬﺎﻯ
ﺿﻌﻴﻒ. ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻃﻠﺒﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻢ
ﻭﺑﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺍﮔﺮﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻧﺸﻌﺎﺏ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻨﻰ'ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ'ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮ'
ﺷﺎﻧس ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺒﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭﻫﺸﻴﺎﺭﻯ'ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻮﺷﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭘﺶ ﺍﺯ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ'ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺿﺪﻳﺖ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺟﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﺸﺮﻙ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻓﻬﻤﻴدن ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣُﺠّﺖ.ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺎﻓﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﭼﻪ ﻣﺸﺮﻙ.ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺸﺮﻙ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺻﺎﺣﺐ ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻥﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯؤ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ' ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩ
ﻓﻬﻤﺎﻧﺪﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ'ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ' ﺑﺎ
ﺯﻭﺭ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻭ
ﻣﺴﻠﺴﻞ'ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻢ'ﻣﺸﺮﻛﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻳﻚ
ﺧﺪﺍ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺤق اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ'ﺍﻳﻦ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻭﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺁﻧﻬﻢ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﺏّ ﺍﻋﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ'ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻣﺘﻔﺮﻋﻦ
ﻭﻣﺘﮑﺒّﺮ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺭﻭﻍ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮ ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺑﺮﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﭘس ﺗﺼﻮﻑ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻳﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﻋﻴﻦ ﻫﻢ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺩﮔﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺗﺮﺣّﻢ
ﺑﻐﻴﺮ'ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﻈﺮﻯ'ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﮐﻪﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﮑﺮﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ' ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺧﻮﺩ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﺏ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻘﺮّﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﭘس ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺿﻌﻴﻔﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺖﻭ
ﺗﺮﺣّﻢ ﭘﻴﺸﻪ'
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻴﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻗﻮﻣﻰ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻨﺸﺄ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﻃﺒﻘﻪ ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﺸﺄ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣثلا
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻓﻠﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ'ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﺮﺩ'ﻭ ﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ'ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺧﻮﺩ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ'ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﺪﻋﻰ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩﻩ'ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺣﺮﻑ ﺃﻧﺒﻴﺎﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ'ﻭ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥﮐﻤﺎﻟﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﭘس
ﺑﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻭﻍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ ﻭ
ﺩﺭﻭﻍ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﺮ'ﻭ ﻣﺸﺮﻙ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ.ﻭﮐﺎﺭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺭﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﻳﮋﻩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﺟﺰ
ﺩﺭ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﻨﮑﺮﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎ ﺷﻮﻳﻢ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺫﺏ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻃﻰ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻌﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺄ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ'ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﮔﻢ
ﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺷﻌﺒﺎﺕ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﮐﺎﺫﺏ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻨﺸﺄ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻣﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻧﺶ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺷﺪﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻴﺎﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺧﻂ ﺭﺍ'ﺑﻮﺿﻮﺡ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻳﺎﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺨﺼﻰ' ﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧی
ﻤﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩ' ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍﻳﺞ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﺸﺄ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻂ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ
ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ'ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﮑّﻪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﻭ'
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺒﻮﻩ
ﺧﻮﺩ ﻏﺮﻕ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻘﻖ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺸﺄ ﺁﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﺮﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺑﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺭﺍ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ .

ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭﻩ'ﻭﻣﻨﺸﺄ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﮐﻪﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ
ﺃﻧﺪﻙ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮑﻤﻨﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻨﺸﺄ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺍﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘﺶ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻤﺮث ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
بوﺩﺍ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ'ﺑﺎ
ﮐﺸﻒ ﻳﻚ ﻗﺮﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ ﺗﺤﮑﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺄﻳﻴﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺳﺎﻟﻢ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﻮﺩ.ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻴﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺣﺠﺎﺏ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ'ﻣؤﺳﺴﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﻥ
ﺩﻳﻦ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻰّ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻣﺎ ﻣﻔﺼﻠّﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﺗﻌﺠّﺐ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﻭﺿﻮﺡ ﺩﺭ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺒﻬﻢ
ﻣﺎﻧﺪﻩ.ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﺭﻙ ﻭﺗﺼﺪﻳﻖ ﮐﻨﺪ'
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﭙﻴﺮﻭﻯ
ﻭﺗﺤﻘﻖ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺩﺭ ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦ'ﭘس
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ(ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ)
ﺑﻮﺩ' ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻭﮐﺶ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﻢ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻫﺮ
ﮐس ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﺑﻤﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﺁﺧﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﺳﻮﻡ ﺷﻴﻮﺍ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻏﻮﺩ
ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭﺩﻝ
ﻭ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﺷﺸﻢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﺁﺷﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺠﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﻭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪﻫﺎﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﺮﻕ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻳﻤﻦ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ' ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺳﻘﺮﺍﻁ'ﭘﺪﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ ﻳﻚ ﺯﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﻳﺎ ﻫﻨﺪﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﺸﺨّﺨﺼﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﻨﺪﻭ
ﻭﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.
ﻭ ﺑﻌﺪ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﻫﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﮑﺘﺒﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ.

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﻣﺎﻥﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺑﻮﺩﺍ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮐثرﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭ'ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﻮﺵ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻘﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﭘﺮ ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﻓﻊ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ.
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺭﻧﺞ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻄﺮ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺩﺭﺩ
ﻭﺗﺮس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭ
ﺫﻫﻦ'ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻟﺤﻈﻪ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺍﻭﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ ﺑﮑﻤﻚ ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﻭ ﺩﺍﺭﻳﻮﺵ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﺎﻳﺒﻞ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﺪﻩ'ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻠﻴﻮﻥ ﻳﺎ
ﺑﺎﻝ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪ.ﺑﺎﺯ ﺟﻬﻨّﻢ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﮔﻴﺘﻰ ﻫﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎ
ﺍﺯﺟﻬﻨّﻢ
ﮔﺬﺭﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ.
ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺩﺭﺍﻧﻮﺍع
اﺳﺖ. ﭘس ﻣﻨﺸﺄ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﺪ'ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻳﺎ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎ'ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻓﺸﺮﺩﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺗﺮﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺭﻧﺞ
ﺍﺣﺴﺎﺵ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺳﭙﺎس
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺨﺘﻰ
ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻭﺭﺯﺷﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖ'ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ

ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧی
ﺴﺎﻟﻚ
ﺭﺍﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻋﺪﻡ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭﻧﻴﺰ
ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻤﺮ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﻫﺮ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﭘس
ﺍﺯ
ﻣﺮﮔﺮﺍ'ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﻨﺎﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻫﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺻﻔﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻬﺪﻯ

ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪﻳﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻋﻈﻢ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﻨﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﺋﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﻭﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﭙس ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻟﺎﺯم ﻮﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﺏّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﺎ ﻭﺭﺍﻯ ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺑﮑﻠﺎﺵ
ﺷﺸﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺤﻖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ'
ﺑﻌﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ(ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮ)ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮔﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺳﺘﻮﻥ
ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻳﺪﺁﻝ'ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺭﺏ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺭﺍﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻗﺒﻠﻰ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﻠﺎﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻬﺘﺮ'ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺫﺍﺭﺩ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥﺴﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﻬﺪﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧی ﻮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺪﻣﻪ'ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎﺋﻰ' ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺤﻤﺪﻯﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺒﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻧﻪ ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭﻧﻪ
ﺣﻖ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺧﻮﺩ.
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪ ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩﺍ
ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ'ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻴﻮﺍﻯ ﺍﻭ'
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ' ﻧﻴﺰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻭ ﺑﻔﺮﺽ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻄﻠﻖ'ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔﻪ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻤﻬﺎ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻈﻬﺮﻯ ﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺗﻤثیلی
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯﻮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﻠﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ'ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ'
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻭﻫﺮ
ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻘﺶ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ'ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟی اﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺣﺘی اﺯ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﭘس ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﻢ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺷﻮﺩ.ﻧﺨﺴﺖ
ﺍﮔﺮ
ﮐﺸﻒﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺩﺭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﺳﻮﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺨﺼﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﺣﻖ ﺗﻘﺪﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺏ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ' ﻋﻀﻮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ' ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕﻧﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
اﻭﺭﺍ ﺩﻳﺪﻧﺪ
ﻭ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ'ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻋﻠﻰ' ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻌﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻋﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﻓﻠﺴﻔی
ﻮﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﺷﻔﺎﻯ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎق ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻗﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻠﻴّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﻖّ ﺗﻘﺪﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺣﻖّ ﺗﻘﺪﻡ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺣﻖّ ﺗﻘﺪﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻣﻘﺎﻡﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺯ ﺧﻄﺮ ﺩﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.

ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﻳﺎ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁثاﺭ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻫﺴﺖ'
ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺄ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﻟﺎﺋﻮﺗﺴﻪ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﭼﻴﻨﻰ600 ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ'ﺭﺍﻩ ﭘﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﻧﻮﺷﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻩ ﭘﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﻭﻣﻘﺪّس ﻭ
ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺭﻭﺵﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩ. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺦ' ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﭼﻮﻥ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯﻧﻮﺷﺘﻨﻰ
ﻣﻴﺨﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻳﺮﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺤﺶ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﺪﻩ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻄﺮ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻧﺎﻗﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺁﻳﺎﺕ
ﻭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس . ﺯﻫﺪ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ' ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ'
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺍﺏ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺗﺮﻙ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﻝ ﮐﻨﺪﻥ
ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ'
ﻭﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ' ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﻟﺖ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻤﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺎﺭﻑ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻋﻠﻤﻰ.
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺪﻳﻢ'ﻭﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺣﺘﻰ ﻟﻔﻆ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺳﺎﻳِﻨس ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ
ﻭﻏﺮﺏ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺍﻧﺶ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻃﺐّ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻓﻀﺎ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﻠﻢ
ﺧﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺍﮐﺎﺩﻣﻴﻚ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﮑﻨﻨﺪ' ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺴﺐﻭﻓﻬﻢ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻤﻮﺳﻰ ﻭﻳﻮﺳﻒ
ﻭ ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﻳﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻳﻬﻮﺩ'ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺗﺎﻟﺢ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﻃﺎﻟﺢ
ﻋﮑس ﺻﺎﻟﺢ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺗﻰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺤﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﮐﻮﺭﻭﺵﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ'ﮐﻪ(ﻫﺨﺎ
ﻭ ﺁﻗﺎ) ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺒﺎﺑﻞ ﻟﺸﮑﺮ
ﮐﺸﻰ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ ﺍﺳﻴﺮ
ﺑﺎﺑﻞ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺴﻰ ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﻣﻠّﺖ ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﺳﭙس ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺼﺮ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ ﻧﻘﺎﻁ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻮﺳﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺯ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭﻳﻮﺳﻒﺑﻮﺩ.
ﮐﻪﻧﺒﺮﺩ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺳﻴﻨﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﻣﻮﺳﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﺍﺯ
ﻣﺼﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ'ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺤﻖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺷﻌﺎﺭ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻣﻌﺒﺪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭ ﺩﺍﻭﺩ ﻭﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺘﺤﺪ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺷﮑﻞ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ' ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺯ ﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ'ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ'
ﮐﻪ ﻓﺮﻗﻪ
ﺭﺑّﺎﻧﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ ﺗﻠﻤﻮﺩ
ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ(ﮐﺒﺎﻟﻪ
ﻳﺎ ﻗﺒﻠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ )ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻰّ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻌﻠﻰّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻗﻪ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﺑﻨﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﻮﺭﻣﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺎﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺭﺑّﺎﻧﻰ ﻫﺎ' ﻳﺎ
ﺭﺍﺑﻰ ﻫﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻳﻚ
ﺭﺳﻮﻝ ﻭ ﻧﺒﻰ ﻭ
ﻳﻚ ﺭﺏّ
ﻭﺭﺍﺑﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﭘﻴﺎﻡ ﺁﻭﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻳﺎ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻤﻮﺩﻥ.ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﻯ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻓﺮﻗﻪ
ﻳﻬﻮﺩ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳّﻮﺏ
ﻭ ﺫﻯ ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺯﻧﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﮐﻪ ﺑﺼﺒﻮﺭﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺳﻴﺪ'ﺩﺭ
ﺁﺗﻦ ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺭُﻡ ﻣﮑﺘﺐﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﻳﺞ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﭘس ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺍﻧﻰ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺃﻳّﻮﺏ ﺯﻧﻮﻥ'
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺼﺮﻯ
ﻭﺑﺎﺑﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻂ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻧﻮﻳﺴﺎﻥ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺩﺭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻫﻤﻪﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺩﺭﻳﻚ
ﺳﻴﺴﺘم اﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'
ﻭﺍﺣﺪ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺑﺤﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺍﮔﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﮔﻨﻮﺳﻴﺰﻡ ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩﻩ'ﻳﻚ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﮐﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺍﻭ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ'
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻳﻥﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ' ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ'
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮔﻨﻮﺳﻰ ﺷﺪ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻧﻰ
ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﻳﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ'
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻧﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻗﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﮕﻰ'ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ'ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮﺑﺸﺮﻯ'
ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭ ﻣﻮﺭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺸﻮﻧﺪ' ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﻫﻢ ﻧﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﭘس
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﻡ ﻭ ﻣﺼﺮ ﻭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ'ﻭ
ﺑﺸﺮﻕ ﺩﻭﺭ
ﻭﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻣﻬﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ.
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﻢ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻧﻴﺰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺑﺮﺗﺮ.
ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﺳﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﻨﻮﺳﻰ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺼﺮﻯ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﺁﺷﻮﺭ'ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺧﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﻳﻦ
ﺣﻨﻴﻒ ﻭ ﺳِﻨﺖ
ﻭﻣﻘﺪّس ﺷﺪﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭﭼﻴﻨﻰ'
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ ﺧﻂ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺣﻨﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻓﻰ ﺻﺎﻓﻰ
ﺗﺮ'ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺼﻮﺭ ﻗﺪﻳﻢ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ' ﻭﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻌثت ﻭ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﺍلهی
ﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ .

ﺗﻠﻤﻮﺩ
ﻳﻬﻮﺩ 'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ'ﺍﺯ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﻤﻮﺳﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ'ﻭ ﻧﻪﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻋﻠﻮﻡ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ.ﻭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺳﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﻭ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺳﻨّﺖ
ﺍﻭﮔﻔﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺳِﻨﺖﺷﺪﻥ(
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ)
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﻘﺪس
ﺷﺪﻥ'ﻭ ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ ﺳﻨﺖ
ﺷﺪﻥ'ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.
ﺗﻠﻤﻮﺩ ﻳﺎ
ﺗﻠﻤﻮﺫ' ﮐﻪ
ﻭﺍﮊﻩﺍﻯ ﻋﺮﺑﻰ(ﺗﻠﻤﻴﺬ)
ﻳﺎ ﺷﺎﮔﺮﺩﺭ
ﺗﻠﻤّﺬ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻭ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺗﻠﻤﻮﺩ ﻣﻮﺳﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺧﻰ ﺗﻠﻤﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﺪﻑ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺻﻬﻴﻮﻧﻴﺴﻢ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧس
ﻳﻬﻮﺩ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﮊﻧﻮ'
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺸﻰ' ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻴﺘﻠﺮ'ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ'ﻭﻳﺎ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻋﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﻠﺎﻡ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ'
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺴﻴﺢ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻭ ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻓﻠﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪ'ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻠﻴﻞ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻙ'ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺍﮔﺮ ﺁثاﺭ
ﺍﻭﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻰّ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻟﺰﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﺗﻠﻤﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ.ﻳﮑﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ'ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻓﻬﻢ
ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ
ﺗﻠﻤﻮﺩ'ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ'ﭘس ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻌﺪ ﺍﺯ

ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻭﻡ
ﺗﻠﻤﻮﺩ(ﮔﻴﻤﺎﺭﺍ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ'
ﺷﺮﺡ ﻗﺴﻤﺖ
ﺍﻭﻝ ﺍﺳﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃنی ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﻠﻤﻮﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ
ﮔﻴﻤﺎﺭﺍ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ 'ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺑﻌﺪﻯ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺮّﻩﻫﺎﻯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻭ ﺳﻨّﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﻮﺩ'ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﺖ'ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻢ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺑﮑﻮﺑﻴﺪ ﻭ
ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﻧﮑﻨﻴﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﻦ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﻫﻤﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪ
ﮔﻤﺎﺭﺍ ﺟﻨﺒﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺁﻥ ﺑﺎ
ﺗﻦﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺖ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﻘﺴﻤﺖ
ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﻬﺸﺖ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻋﻴﺴﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺧﻮﺩ
ﻳﻬﻮﺩﻯ 'ﻳﻬﻮﻩ
ﻃﻠﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩ.
ﻭﺩﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺣﻨﻴﻒ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﻋﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﺪﺍ'ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪ ﻭﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﻋﻠﻰّ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍند.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻠﻰّ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﺮﺍج
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻰّ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺗﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'بوده ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻌﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
مسیح ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻋﻠﻰّ
ﻭﻋﻴﺴﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻠﺎﺡ
ﺩﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻗﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺣﻮﺍﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ'ﮐﻪ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ ﻫﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻳﮑﺼﺪ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ'ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻄﻰ ﻳﺎ ﺍﺭﺗﻮﺩﻭﮐﺴﻬﺎﻯ
ﺃﺭﻣﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ'ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ (ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻧﺎﻃﻖ)
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺍﻧﺠﻞ)ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻭ ﺑﺮّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﺣﻨﻴﻒ ﻭ ﺳِﻨﺖ
ﺷﺪﻥ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﮐﺎﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ'ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﮐﺸﻴﺶ
ﻭﻣﻮﺑﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻴﺎﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺭﺍ
ﻭﺍﮔﺮﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ'ﮐﻪﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'ﻭ ﻳﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ .
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺴﺨﻪ ﻃﺒّﻰ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﺴﺨﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.

ﻏﺴﻞ
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﻭ
ﻋﺸﺎﻯ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻘﻴﺎﻡ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ'ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.ﻏﺴﻞ
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﺴﻞ
ﺁﺧﺮ ﺳﺎﻟﻚ' ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻋﺰﻟﺖ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻟﺒﺎس
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ.ﺣﺘﻰ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺴﺘﻦ
ﺗﻦ ﻭ ﺷﺴﺘﻦ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺶ ﺍﺳﺖ .
ﻋﺸاء ﺭﺑّﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺷﺎﻡ ﺁﺧﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﺮﻑ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﺷﺎﻡ
ﺁﺧﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻗﻴﺎﻡ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﻣﺤﺸﺮ
ﮐﻪ ﻣﺤﺸﺮ
ﺧﺮﺍﻥ' ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﻘﺐ
ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﺎﻥﻮﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ' ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺒﺪﺍﺋﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺃﻳﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻳﺎ
ﺯﻧﻮﻥ ﻭ ﺫﻯ
ﺍﻟﻨﻮﻥ ﻳﺎ (سنی لو) ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ'ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩ'ﺑﺂﺗﻦ ﻭ
ﺳﭙﺶ ﺑﺮﻡ ﺭﻓﺖ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ'
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺭﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺮﻡ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭُﻡ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻳﺎ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤی ﻮ
ﭘﺎﭖﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ'ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ
.ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻭﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺻﻌﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
به (ﺑﻮﺍﺣﺪ
ﺍﻟﻬی) ﺎﺳﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺤﻖ ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ'
ﺑﺎﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺣﺪ ﻭﻭﺣﺪﺕ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﺮﺑﻰ
ﻭ(ﻳﻘﻴﻦ ﻳﺎ
ﻳﮕﺎﻧﻪ)ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺮﻳﺶ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ

ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻫﺎ'ﻭ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ
ﻳﺎ ﺍﻧﻄﻮاء(ﻭﻃیّ
اﻟﺄﺭﺽ)
ﻭﻫﻤﺎﻥ(ﺗﻮﻯ
ﺧﻮﺩ)ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭﻟﻰﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ'
ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﻮﺣﻴﺪ ﻳﺎ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺪ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ'ﭘﺶﺍﺯﺗﺄﻣﻴﻥﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ' ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰ' ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻤﺮﮐﺰﻭ(ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺻﻮﺭﺕﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺰ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ ﻭ
ﺳﺒﺤﺎﻥ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ ﺭﺍ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭﺍﺑﺪﻳﺖ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺘﻰ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻋﺮﺑﻰ
(ﺃﻫﻮ)ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ ﺭﻡ ﻭ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺤث ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﺠﺪﻝ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑﺑﻮﺩ. ( مستیکال
دیالکتیک) ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺤثهاﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍﻳﺞ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍﻳﺞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ' ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭ ﺑﺤث ﻭﺟﺪﻝ ﻭ
ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺮﺩ ﻫﻮﺵ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻰ'ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﮐﺸﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﭘﻮﺯﻳﺘﻮﻳﺴﺖ
ﻭ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻋﻠم
ﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ 84
ﺭﺷﺘﻪ ﻋﻠﻤﻰ'ﻭ
ﻳﮑﺼﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ.ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻭ ﺑﻰ ﺃثر
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ.
ﻭﺍﺧﻴﺮﺍ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ'ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭ ﺟﻨﻴﻦ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻓﻀﺎ ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﮐﺎﺭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ ﺩﺳﺖ
ﺑﺰﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻠی ﻮ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﭘﺎﻙ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺎﻙ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﺑﺤثهاﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻨﺸﺄ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺮﻳﺶ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ'
ﺑﺎﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺮﻳﺶ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺳﺎس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﺭﺍﻳﺞ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ'ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺗﺄﺳﻴس
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻴﻠﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻡ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳﺶ ﻧﺒﻮﻯ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻡ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ'ﻭﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﻋﺮﻓﺎ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻰ' ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻡ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻡ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥﻮﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ'ﺩﺭ
ﺑﺤﺶ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺴﺒﻚ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ'
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﻣﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ'ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ ﺍﻣثاﻝ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﮐﺴﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﻋﻠﻴﻪ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﺋﻰ
ﺍﻣثاﻝ ﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.
ﻣﺎﻧﻰ ﻫﺪﻑ ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻭ
ﻋﻨﺼﺮ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻇﻠﻤﺖ ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﺎﻥ'
ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯﻭﻣﺘﮑﻠّﻤﻴﻦ
ﺭﻭﺿﻪ ﺧﻮﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ'ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻇﻠﻤﺖ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺟﻬﻞ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﻫﺮﻫﻔﺖ ﻧﻮﺭ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺖ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻓﺮﺍﻤﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺭﺍﻳﺞ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﺭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ'ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥﺒﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ
ﺣﺴﻨﻚ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐﺎﻣل
ﺘﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ۳۱۳
ﻭﻟﻰّﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺴﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺣﺴﻴﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ'
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﺴﻦ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭؤﻳﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻟﺬﺍ ﻏﺎﺋﺐ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻰ ﺷﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ'ﻭﻣﺮﮒ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺯﻥ ﻭﺑﭽﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻭ'ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ'ﻣﻔﻴﺪ ﮐﺴﺐ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭ(ﺣﺴﻦ) ﺷﺪﻩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭ ﺭﻭﺯﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣُﺤﺴﻦ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺷﻮﺩ
ﻭﺍﮔﺮ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩ' ﺳﻘﻄ
ﺷﺪﻩ' ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺎﻡ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﺩﻏﺪﻭ
ﻭ ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻳﺎ
ﺯﻫﺮﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪ'
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻗﺒﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ' ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺪﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ'ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺣﺴﻦ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻳﺎﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺯﻣﻴﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻇﺮﻑ'ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺯﻣﻴﻦ.
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭ ﺻﺎﻓﻰ ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ'ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﺳﻴﺪ'ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ'ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ

ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ'ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﺷﻬﺎ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺮﺍﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ' ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺤث ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻟﺘﻘﺎﻁ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﺄثیر ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﮑﺎﻥ'ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻨﺪﻩ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺖ' ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ .
ﭘس ﮐﺎﺭ ﺍﻣثاﻝ
ﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ' ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺠﻮﻧﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻫﻢ
ﺑﻨﺪﻯ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﻨﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻣؤﺳس
ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺗﺎﺑﻊ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣؤﺳس ﺁﻥ' ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺯﻧﺪﻩ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﻧﻈﺮﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ'ﻭﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ
ﺍﺟﺎﻗﺶ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﻮﺭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻮﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﻭ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﺮﺩﮔﺎﻥ'
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯﺵ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺒﺮ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻠﻰّ
ﺯﻧﺪﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺗﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻗﺒﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﮐﺮﺑﻠﺎ'ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ ﻳﻚ ﺑﻬﺸﺖﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻳﻚ ﺣﺞ ﻋﻤﺮﻩ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻧﻪ ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ
ﺩﺭ ﻣﮑّﻪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ'ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩ'
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﺎﻯ
ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

(ﺃﺳﻨﻰ)
ﻫﺎ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻴﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻯ' ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ.
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺴﻦ ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﻗﺎﺑﻞ ﺭؤﻳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﺃﺳﻨﻴﻢ
ﻳﺎ ﺣﺴﻨﻴﻢ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ' ﻳﺎ ﮔﻮﺷﻪ
ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻮﮐﻴﺎﻥ ﻫﻨﺪﻭ'ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ'ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺋﻢ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺩﺭ
ﺧﺸﻦ ﭘﻮﺷﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﻭ
ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ ﺑﺨﺎﻃﺮ(ﺧﻮﺭﻩﻣﻨﺪﻯ)
ﻭﻗﺮّهﻫﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺴﺘﻦ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻳﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻗﺸﺮﻯ
گرﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺟﺰ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭ ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ(ﻧﺴﻴﺎﻥ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﺎﺵ ﻭﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺩﺭ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻌﺬﺍﺏ
ﺁﺧﺮﺕ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﺿﻴﺢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﮔﺮ ﺟﺪﺍ ﺍﺯﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺁﻳﺎﺕﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺬﻫﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﺎﺯ ﺍﻳﺪﻩ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﻴﺎﻥ
کرﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ'ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕﺭﻭﺷﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻭ
ﮐﺎﺭ ﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﺨﺼﺎ
ﻧﻨﻮﺷﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﻫﻴﭻ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄّﻠﻌﻴﻦ' ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻃﻠّﺎﻉ ﻭﻓﻬﻢ
ﻣﻘﺼﻮﺩ' ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ.
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺻﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﺖ
ﺍﻟﻨﺼﺮ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ.ﺑﻌﺪ(ﺗﻮﺭﺍﻩ)
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ'ﻳﺎﺩﺭ(ﺑﺎﺑﻠﻴﻮﻥ)
ﭘس ﻧﺎﻡ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺒﻞ
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺑﺎﺑﻞ'ﺑﮑﻮﺷﺶ
ﮐﻮﺭﺵ ﻭ
ﺩﺍﺭﻳﻮﺵ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺑﺎﺑﻠﻰ ﻧﻮﺷﻨﺘﻪ
ﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺸﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﺑﻮﺩ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻴﺮ'ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺑﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ'ﭼﻮﻥﺰﺑﺎﻥ
ﺒﺎﺑﻠﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺯﺑﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧی ﺮﺍ
ﮐﻪﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮ
ﺭﻭﻣﻰ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ'ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﻳﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻋﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻋﺒﺮﻯ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﻴﭻ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮﻓﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﺩﺭﺁﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻃﻮﻓﺎﻥ
ﻧﻮﺡ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺁﺩﻡ
ﺍﺯ ﮔﻞ'ﻭ ﺧﻴﻠﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﻳﮕﺮ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﺑﻞ
ﻣﺮﮐﺰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ.ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺸﻨﺎﻣﻪ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻳﺎ
ﺗﻮﺭﺍﻩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺗﻮﺭﻳﻪﻭ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻫﺪﻑ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻧﺠﻴﻞ

ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ'ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ'ﺻﺪ ﻧﻔﺮ'
ﻫﺮﮐﺶ ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻧﻮﺷﺖ.ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻨﮕﺮﻩﺍﻯ' ﺟﺰ ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺭﺍ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻄﻴﺎﻥ ﻣﺼﺮ
ﻭ ﺍﺭثوﺩﻭﮐس
ﻫﺎﻯ ﺃﺭﻣﻨﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻣﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ.
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺠﻞ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﻭﻣﻘﺪس
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺸﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭﻗﺮﺁﻥ'ﮐﺴﻰ
ﻣﻘﺪﺵ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﻫﻤﻴﻥ
گوﻧﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻬﻴّﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭﺑﺴﻠﻴﻘﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﻭ
ﺗﻬﻴّﻪ
ﺷﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻳﺎﺕ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺭﺍﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺖ' ﻣﻦ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﮑﺮﺩﻡ.ﮐﻪﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﻮﻃﺌﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻭﻯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﻃﺌﻪﺑﺎ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻋثماﻥ
ﻫﻢ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻳﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﻋﺸﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻧﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻠﻰّ ﻫﻢ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﺯ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺍﺩ'ﻭﻟﻰ ﻋﻤﺮ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ'ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﮑﺘﺎﺏ ﻋﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪﻧﻴﺰ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺖ. ﭘﺶ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﮐﻪ ﺁﻳﺖ
ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻠﻰّ ﺩﺭﻧﻬﺼﺪ
ﺟﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

(ﺁﻳﺖ)ﻋﺮﺑﻰ
شده (ﺁﻳﺪ )
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ ﻗﺮّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻳﺎ ﺳﻮﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺍﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﮐﻪ
ﺷﺪﻩ' ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻧﻘﻞ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺮﺍٴﺖ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ثوﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺟﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﻢ ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺩﺭﻙ
ﺣﻤﮑﺖﻧﻈﺮﻯ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻳﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ'ﻭ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﺎﺹ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻟﻔﻆ ﻋﺬﺍﺏ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺪﻳﻢ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭ ﺁﺗﺶ'ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻃﺒﻘﻪﮔﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻳﺪﻫﻨﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺁﺗﺸﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺭﺣﻢ
ﮔﺮﻡ ﻣﺎﺩﺭ'ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﭘﺮ
ﮔﺮﻣﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺟﻬﻨّﻢ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﻭ
ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﻋﺒﺮﻯ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﺟﺤﻴﻢ
ﻗﺮﻳﺶ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ.
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﮕﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ'ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﻚ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﺷﺪﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺃﺷﻴﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ .
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﻧﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻭ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺭﻧﮓ
ﺑﻠﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﻗﻞ'ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺍﻣﺎ(ﺁﺧﺮﺕ)
ﺻﺤﻨﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ'ﺩﺭ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺻﺤﻨﻪ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﺧﺮﺕ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ' ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻓﻊ ﻣﻌﻴﺐ
ﻭ ﻧﻘﺎﻳﺺ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺻﺮﻑ ﺗﺤﻘﻖ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩ.ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺎ'ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩﺍﻳﻢ'
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻳﻢ.ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﻬﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻳﮋﻩ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﻋﻠﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻘﺮﺍﺕ'
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﻧﻘﻄﻪ
ﺭﺍ'ﻧﺎﻡ ﺟﻨس ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺸﺮﻯﻴﺎ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻘﺮﺭ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﺍ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' و
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺃﻣﺮﻯ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ'
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ.ﻭ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥﺴﺎﻟک
اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ'ﻭ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ'ﻭﺧﻄﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻋﺬﺍﺏ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﻡ
ﻳﺎ ﻳﺨﭽﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺩ'ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﺮس
ﻭﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ
ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻠﺦ
ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ ﻭ
ﺩﺍﻍ ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻴﻨﮕﺎﻩ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ'ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺗﺸﻨﻪ ﻓﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺬﺍﺑﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺍثباﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﺘﺼﺪﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ' ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭘس
ﻋﺬﺍﺏ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺗﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﺑﺎﺯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭ
ﻗﺒﺮ ﻭ ﺷﺐ ﺍﻭﻝ
ﻗﺒﺮ'ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﮑﻴﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ'
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺧﺮﺍﻓﻴّﻮﻥ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺮس ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺬﺍﺑﻬﺎ
ﺩﺭﻗﺒﺮ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﺳﺮﺩ
ﻭﺗﻮﺩﻩ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺧﺎﻙ
ﻭﻫﺠﻮﻡ
ﺣﺸﺮﺍﺕﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﺮﻫﺮﮐس ﺗﻦ
ﺍﻭ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘﺶ
ﺗﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻗﺒﺮ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭﻧﻪ
ﻗﺒﺮ ﺧﺎﮐﻰ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻃﻠﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﻮﺍﻫﺮ ﻧﺸﺎﻥ'
ﻭﺑﺎ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺯﺍﺋﺮ
ﻗﺒﻮﺭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺘﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺟّﻪﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﺑﺎﺷﺪ'
ﺗﻘﺮّﺏ ﺻﺎﺣﺐ
ﺁﻥ ﺑﺨﺪﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺳﻰ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻗﺒﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ' ﻓﺮﺻﺖ ﺩﻓﻦ
ﺗﻦ ﻣﻴّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺒﺮﺵ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻦ ﺗﻦ
ﻋﻠﻰ'ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﻌﺶ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﭽﻬﺎﺭ ﻃﺮﻑ
ﺷﻬﺮ ﮐﻮﻓﻪ ﺑﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪﺣﺎﻟﺎ
ﻧﺠﻒ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﮐﻪ
ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﻗﺒﺮ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﻰ
ﺻﺤﺮﺍ'ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻨﮓ ﺭﻳﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﮑﻴﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺒﺮ
ﺗﻦ'ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﺪ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ ﭘﺎﺳﺨهاﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﺑﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﭼﻪ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭘﺎﺳﺦ
ﺑﺴﻮﺍﺑﻖ ﺯﺷﺖ
ﻧﮑﻴﺮ ﻭ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭﻫﻮﺳﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺗﺮﻙ
ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ ﻭ
ﺑﺪﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺒﺖ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﺻﻔﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻣﺎ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻗﺒﺮ ﺗﻨﺶ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﻗﺒﺮ ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﭘﺶ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻟﺬﺍ ﻧﮑﻴﺮ
ﻭﻣﻨﮑﺮ ﺯﺷﺘﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺷﻮﻧﺪ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﺗﺎ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻭﺿﻮﺡ ﻭ
ﺗﻤثیل ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴک
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺪﻫﻴﻢ' ﺑﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺗﻤثیلی
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺮﻭﺩ'ﻭ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺒﻴﻨﺪ'ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﻧﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺘﻪ'ﻭ
ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﺩﻝ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺩﻝﻭﺩﻓﺘﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺳﻔﻴﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻮﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺟﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺁﺷﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻭ'ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﻭﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.

ﻣﻠﮑﻮﺕ'ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻗﺒﻞ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺳﻮﺕ
ﻭ(مَس ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﻫﺮ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌّﺐ ﺁﻥ 250 ﺗﻦ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ' ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺁﻥ'ﺑﺠﺎﻯ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﺃثیرﺮ ﻳﺎ ﺍﺗﺮ
ﻭ ﺍﻳثر
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺃﺗﻤﻰ'ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﺎﻓﻨﺪ'ﻳﮑﺼﺪ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻫﻴﮑﻞ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﺩﺍﻧﻪ ﺃثیرﻯ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ'
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ'ﻭﻓﻌﻠﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﻧﺎﻡ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻳﺎ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻭﺍﺣﺪ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻮﺝ
ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺄ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ'ﺩﺭ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺃثیرﻯ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻢ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﻤﺪﺍﺭ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣثلا
ﺃﺗﻢ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺄﺗﻢ
ﻫﻴﻠﻴﻮﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻭ
ﺳﭙﺶﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﮋﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﻴﺪ
ﻫﺴﺘﻪﺍﻯ ( دی
إن
أ)ﻣﻌﺮﻭﻑﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻣﻴﻨﻪ'ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ'ﺍﻳﻥﻘﺪﺭﺕ
ﻋﺠﻴﺐ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺳﭙﺶ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺎﻋﻀﺎ
ﺍﻭﮔﺎﺭﻧﻴﻚ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ.ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ'
ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺟﺴﻢ ﻭ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻢ'ﻭ ﻫﺮ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺍﺳﺘﻘﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ 60 ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ 50
ﺑﺎﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻋﻀﺎ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻦ ﺍﻭ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺃﺗﻤﻰ
ﻋﻮﺽ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺼﻴﻞ'ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﺩﺭﺍکی که ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ ﺑﺎﻭﺝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﺯﻣﻐﺰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻦ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ' ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺭﻗﻴﻘﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ' ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﻣﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ' ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎ ﺳﻮﺍﻩ) ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻳﻢ
ﻭﻧﻤﻴﺸﻮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ'
ﺧﺎﻟﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺩﺭ(ﺃﺯﻝ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭﻙ
ﻭﻓﺮﺽ ﻣﺎ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻗﻴﺐ
ﻭ ﻧﻈﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﮔﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﻗﺪﻳﻢ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ کرایم ﻓﺮﻧﮕﻰ
ﻭ ﺟﺮﻡ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺮﻙ
ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺯﻳﺎﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﮔﺮ ﻟﺎﺯﻡ ﺷﺪ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃثیرﻯﻭ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻋﻀﻮﺭ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﮑﺮﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧﺶ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ .
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺑﺮﺳﺪ'ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ' ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻳﮑﺠﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻗﻤﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﻯ
ﻳﻚ ﺷﻤﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺰ ﻗﻤﺎﺭ
ﺭﻭﻟﺖ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ
ﻭ ﻳﮑﺠﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺯﻳﻢ.ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻓﻘﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ.

ﮐﺎﺭﻣﺎ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ'ﺩﺭ ﺳﺘﻮﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺷﺖ.ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﻧﺪﺍﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺮﻣﺎﻥ' ﮐﻪ ﻫﻨﺪﻯﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﻭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ .
ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺭﺍ'ﻋﻴﻨﺎ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﮑﻞ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﻭﺯﺥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺑﺮﺯﺥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﻏﻀﺐﺍﻭ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ.ﻭﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺘﻠﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺷﺎﻋﺮ'ﮐﻪ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻰ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻯ
ﺯﺍﺭ.ﻭﻫﺮ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﻭﻣﺮﻍ ﻭﮔﺎﻭ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﻳﺰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ'
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰﻋﺠﻴﺐ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺟﻨﺎﻳﺖ'ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻃﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺍﮔﺮ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﻭﺟﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﮑﺠﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﺳﺘﻢ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻭ'ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﻈﻠﻮﻡ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻓﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻈﺎﻟﻢ ﻋﺠﻠﻪ
ﺩﺭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ
ﺑﺤﺪ
ﮐﻔﺎﻳﺖ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮ
ﻗﺪﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺂﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺣﺘﻰ ﺃﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻧﺸﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪﻭﻗﺖ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺣق
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﻗﺒﺮ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﮔﻴﺴﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺖ.ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺘﺮﺳﺪ ﻭ
ﺗﻘﻮﺍ ﮐﻨﺪ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﮔﺎﻥ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮس
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮔﺮﺩﺵ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﭘس
ﺍﺯﺁﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ' ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﺧﻮﺍﺏ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻳﮑﺮﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ'ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ.ﻭﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ'
ﻣﺤﻤﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻯﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻰﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ'ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺮﻙ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭘﻴﻤﺎﻥ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺩﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ. ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
هاﻯ ﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ'ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥﺎﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﺒﻚ ﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﮔﺎﻥ
ﻭ ث
رﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ'
ﺧﻴﺎﻝ ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻬﻨﻢ ﺍﻭﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻨﻚ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﻍ
ﺗﺮ ﺷﻮﺩ. ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨﻢ ﺩﻭﻡ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﻴﺸﻪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺑﻮس ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺧﻴﺎﻝ
ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﻏﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺗﺮ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮔﻴﺪﺭﺩﻧﺎﻙ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﺳﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ'ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻯ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ'ﺍﺯ
ﺍﺷﻌّﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ'ﻭ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﻭ ﻫﺮﺍس ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺗﺎﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺗﺮ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ
ﺑﺬﺭﻯ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﺮ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﮑﺮﺭ
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺭﻙ ﻭ
ﺳﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ' ﻭﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﺭﺏ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﺒﻨﻤﻰﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ'
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻭﺍﮊﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ'
ﮐﻪ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎﻃﻞ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﺮﻳﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺭﺩ.ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ.ﺷﺎﻳﺪ
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﻨﻴﻢ'ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﻤﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ' ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. ﭘس
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
اﻳﺮﺍﻧی
ﻮﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺎ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﻫﻢ
ﭘﻴﺮﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ. ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻓﻨﺎﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ.
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻓﻨﺎ
ﺍﺯﻭﺟﻮﺩ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺎ ﻣﺮﺯ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟم
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺎﺋل
ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐی
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺴﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ .
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺭ ﻳﻮﮔﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻧﻔﺶ ﮐﻞّ'ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬی همیشه
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪﮐﻨﺪ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻢ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﺯﻋﻠﻮﻡ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺳﺎﺩﮔﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﻘﺮﻯ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻓﺨﺮ ﺍﻭ
ﻭﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﻮﺩ'ﺑﺂﺧﺮ
ﺧﻂ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺪ .
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺳﮑﻮﺕ
ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺳﻮﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﻫﻮﺵ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ثرﻭﺕ
ﻭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﺧﻨﺪﻩ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﻭﻣﺴﺘﻰ ﻫﺎ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻠﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟی
ﭙس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﺶ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'
ﺗﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕﻭﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ' ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻳﺎ ﺫﻫﻦ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻋﻘﻞ
ﻭﺩﺭﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﭘس ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﭘﻬﻠﻮ'ﻭ ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻳﺢ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯﺳﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﮐﻠﻤﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻡ ﮔﻔﺖ'ﻭﻫﺰﺍﺭﻩ
ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺳﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻋﺼﻮﺭ ﻗﺪﻳﻦ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻭﭼﻴﻨﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺳﻮﺭﻳﺎﻧﻰ ﻭ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻧﻮﺑﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ. ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻮﻳﺴﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ
ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻴﻨﻤﻮﺩﻩ'
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ
ﻣﺘﮑﺒّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﺒﺮﺕ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ'ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥﺎﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﺒﺮﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻧﺪﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﮔﺮﺯ
ﮐﻮﺑﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖﺭﺳﻴﺪ.
ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻫﺮ
ﻣﺤﺼّﻞ ﺗﻨﺒﻞ
ﻭﺑﺎﺯﻯ ﮔﻮﺵ ﻭﮐﻮﺩﻥ'ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ ﻭ
ﺟﺮﻳﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﻰ. ﻭﻟﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻋﺎﻗﻞ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﮐﺎﺭ
ﻭﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫم
ﺰﻭﺩﺗﺮ ﻭﻫﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ'ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺠﺎﺯﺍتی ﻫم
ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻗﺺ
ﻭﺷﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻣﻨﺪﻯ
ﻭ ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
ﭼﻪ ﺭﺟﺎﻝ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﺁثاﺭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ' ﺧﻮﺩ
ﭼﻪ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻣﺎ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﭘﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﺠﻮﻡ ﻭﺷﻴﻤﻰ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎ'
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺷﻴﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺍﻟﻪ ﻭ
ﺷﻴﻔﺘﮕﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺑﻨﻈﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻧﮑﺎﺕ ﻋﺒﺮﺕ
ﺁﻣﻮﺯ'ﻭ ﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺩﺭﻙ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻫﺪﻑ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺞ ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬی
ﻮﺣج
ﻮﺍﻗﻌﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻧﻪﺩﺭﮐﻌﺒﻪ
ﻭﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺮ ﻣﺴﺠﺪ
ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ.ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ'
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺣﺠﻬﺎﻯ
عمرﻩﺍﻯ'ﻭﺩﺭﻳﻚ
ﻋﻤﺮ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺒﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺤج ﺃﮐﺒﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻐﺮﻯ هستند'
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻫﺮﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺻﻌﻮﺩ ﺑﻤﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺒﻰ'ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﻟﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻀﺮ ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .
ﮐﻌﺒﻪ ﻣﮑّﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻧﺒﻮﻍ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻗﺒﺮ
ﺣﺴﻴﻦ'ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺣﺠّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﻗﺒﺮ ﭘﻴﺮ ﺗﻦ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ
ﻧﻤﻮﺩ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺭﺍ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ' ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺑﻘﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﺧﺖ'
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﺎﻯ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ
ﺩﻝﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻃﻮﺍﻑ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﻭﺁﻣﺪ ﻭ
(ﻫﺮﻭﻟﻪ)ﻭﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺑﻴﻦ ﺻﻔﺎ
ﻭﻣﺮﻭﻩ'ﺗﻤثیل
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻌﺮﻭﻑ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻭﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﺤﺴﻮﺏ می
گرﺩﺩ. ﻧﻤﺎﺯ ﻳﺎ
ﺻﻠﺎﺕ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺵ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﺍﺯ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ(ﺻﻠﺎﺕ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺻﻠﻪ ﻫﺎ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻭ
ﻳﺎﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻦ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻩ' ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺩ. ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻤﺎﺯﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﮑﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻧﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ'
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻯها
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺣﺎﻝ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻫﺮﮐس ﺑﻨﻔﻊ
ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺟﺴﺘﻦ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺩﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭﺑﺨﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﭘس
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ'ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ
ﺗﺮ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﻴﻨﻮﻯ'
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ.ﮐﻪ
ﺷﻮﺍﺏ ﺍﻳﻦ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'
ﻭﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭﻧﻴﺰﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﺠﺮﺃﺕ
ﺑﮕﻮﻳﻢ'ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎﺵ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﺎﺏ ﻭ ﺑﺤﻖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ'ﺩﻟﻴﻞ
ﻋﻈﻤﺖﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻧﺒﻮﻍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭﺍﻟﻬی
اﺳﺖ.ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻳﻦ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥﻮﭘﺎﺭﺳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ'ﻭ ﺷﺨﺺ ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ'ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺳﻨﺖﻭ ﻣﻘﺪس ﻭ
ﮐﻬﻦ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺐﺗﺮ ' ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺪ ﻭ
ﭼﻴﻦ'ﺑﺮﻫﻤﻨﺎﻥ
ﻭ(ﺭﻳﺸﻰ)ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ'ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺒﻌﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ' ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﻮﺩ'ﻧﺴﻠﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ' ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻟﻮ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ﻭﻟﻮ ﺑﺸﮑﻞ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻧﺴﺒﻰ.
ﭘس ﮐﺸﻒ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪﻳﻚ
ﺣﺮﻓﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﮐﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻘﻠﻰ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺑﺎ ﭘﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺩ' ﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﺩﻟﻴﻞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺰﺩ ﺑﮕﻴﺮ
ﻭﻣﺰﺩﻭﺭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ'ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﭘﻴﺸﻪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺷﻌﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﺎﻯ ﭘﻮﻝ
ﻭﻣﺰﺩ ﮐﻠﺎﻥ
ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪ'
ﻫﻤﻪ ﺁﻥ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺟﻨﮓ'ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺟﻨﮕﻰ
ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﭗ ﮔﺮﺍ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ ﭼﭗ
ﺍﺳﻠﺤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ
ﺭﺍﺳﻴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ ﭼﭗ'ﺍﺳﻠﺤﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺮﮔﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ.ﺩﻟﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ
ﻭ ﻳﺎ ﭘﺴﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﺪﺭ ﻣﺘﮑﺒّﺮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺃﻧﺸﺘﻦ'ﺻﺎﺣﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﺴﺖ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺻﺎﺩﻗﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﺁﻟﺖ
ﺩﺳﺖ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻳﺎ ثرﻭﺕ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﮐﺸﻒ ﻓﻮﺭﻣﻮﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻮﻡ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺳﻠﺎﺣﻰ
ﺩﻭﻟﺒﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻢ'ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺪﻫﺪ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺟﺪّﻯ ﺑﺎ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﮋﺍﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﻣﻠّﻰ ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭﺟﺪﺍ
ﻃﻠﺒﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻧﻪ ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ
ﻧﻔﻊ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ 'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﺍﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ'ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻭ
ﺷﻮﺭﻭﻯ. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺟﻬﻞ ﻣﺮﮐّﺐ' ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﺘﺸﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺟﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺸﺘﻦ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺤﺪ ﺍﻓﺮﺍﻁ
ﻓﺎﺳﺪ ﺷﺪﻩ'
ﻣﺮﮔﺸﺎﻥ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮑﻮﺷﺪ.
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ ﺷﺪﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺘﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺘﻢ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ' ﮐﺪﺍﻡ ﭘﺪﺭ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺪﺍﻡ
ﻓﺮﺯﻧﺪ. ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭘﺶ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﻭ
ﻓﻄﺮﺗﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺎ
ﺍﻳﻦﺧﻄﺮ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ' ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﻭﻋﮑس ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ'
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣثبت ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺎ
ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍنی ﻧﻴﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﺸﺒﺖﺑﺎﺯ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ'
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻫﻴﭻ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭼﻮﻥ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ'ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺣﻖ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ' ﻭ ﺣﻖ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻤﻪ ﻫﻤﺰﻳﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺮ
ﺗﮑﻠﻴﻔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮐﻪ ﺣﻖ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﺮﻭﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎ
ثرﻭﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﺯ ﺍﺟﺴﺎﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺧﻮﻥ
ﺩﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺧﺮﭼﻨﮕﻬﺎ'ﺑﺎ
ﮐﺸﻴﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ'ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﮑﺸﺪ.ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺮﭼﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰ'ﭼﻪ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﻖ
ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺮﺯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ثرﻭﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻓﺰﻭﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.
ﻭﺣﻖ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ'
ﺯﻳﺮ ﭘﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮐﺮﺳﻰ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺷﺮﻭﺕ ﺑﺮﺳﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﻧﻴﮑﻠﺴﻮﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻏﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻓﺮﻗﻪﻫﺎﻯﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﻤﺰﻳﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺴؤﻝ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺑﺨﻮﺩ
ﺣق
ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻳﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺣﻖ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺩﺭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺎ' ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﭼﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰ
ﻳﺎ ﺩﺭﺷﺖﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯﺨﺪﺍ
ﺍﺳﺖ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻢ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ'ﻳﺎ
ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻴﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﺑﺎﺯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺨﻴﻠﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﺎﺩﻡ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﺸﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺮﻳﻚ
(ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ)ﺩﺭ
ﻧﺠﺎﺕﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﮐﺸﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎ ﺗﻔﺘﻴﺶﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﮐﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﺪﻩ'ﺩﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﺯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺟﺰ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ
ﻭﻣؤﺩﺑﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺧﻄﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺷﺒﺎﺕ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ'ﻭﺍﺯ
ﻫﺮ ﺣﮑﻤﺖ
ﺃﻧﺒﻴﺎ'ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺩﻳﻮﮊﻥ ﺣﮑﻴﻢ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺷﻦ
ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺩﻭﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﺶ ﺁﺭﺯﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺷﺨﺺ ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻠﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ.
ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﺺ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﭘﺎﮐﻰ
ﺑﻬﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﺎﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ
ﻃﺎﻟﺐﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩق
ﻮﭘﻴﮕﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﻴﻨﻪ ﺯﺩ ﻭ
ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺨﺖ ﻭ
ﺳﺮ ﺷﮑﺎﻓﺖ'ﺗﺎ ﺍثباﺕ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭘﺶ ﺩﻳﻮﮊﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﮐﻪ
ﮐﻠﺎس ﺗﺮﺒﻴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ'ﺗﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻣّﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻧﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺨﺪﺍ. ﮔﺮﭼﻪﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﻮ
ﻋﻠﻰ
ﺳﻴﻨﺎﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺗﺎﺯﻩ'ﻭﮐﺎﺭ
ﻧﻴﻚ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ
ﻭﮔﺸﺎﺩﮔﻰ ﺭﻭﻯ
ﻭﺧﻨﺪﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻳﻨﮑﻪ' ﭼﺮﺍ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ(ﻫﺶ و
ﺑﺶ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﻭ
ﻟﺒﺨﻨﺪ و خوش و
بش ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ.
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻋﻠﻰّ ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺭﺩ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻮﻙ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﺳﺎﺩﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﻭ
ﺑﺸﻮﺧﻰ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺧﺸﻦ
ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﻰ ﻭ
ﻏﻀﺒﻨﺎﻙ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻰ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮکی
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﻭﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻋﻠﻴﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﺎ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖ'ﻫﺮﮐﻪ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻡ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻡ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ.ﭘﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﻋﻠﻰّ ﻣﻮﻟﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺳﻮﮔﻨﺪﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ
ﻋﻠﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ'ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻋﻠﻰّ
ﺷﺪﻩ'ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻋﻤﺮ'
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﻣﻴﺂﻣﺪ' ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻨﺰﺩ ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ.ﻭ
ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﺮﺕﻳﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺿﻤﻨﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ'ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺳﺖ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﺍ ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﺸﻨﻪﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ'ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻮﺭﺩﺣﻤﺎﻳﺖ
ﻳﻚ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻳﻚ ﺭﮊﻳﻢ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﮐﺴﺐﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ثواﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ' ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺟﻬﻨﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'ﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ' ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻠﻴﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺣﺴﻦ ﺍﻟﺄﻗﻮﺍﻝ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﻚ ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺻﻮﻓﻰ ﺣﻖ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﭼﻴﻦ
ﻭﻫﻨﺪ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺼﺮ ﻭﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺩﺭ
ﻃﻮﻝﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻓﮑﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ.ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻥ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭ ﻣﻔﻴﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺁﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﮐﻢ
ﻓﺎﻳﺪﻩ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺎﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍﻧﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻟﺎ ﺟﺮﻡ
ﻣﺠﺮﻡ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺴﺦ ﻭگیاﻫﻰ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﮐﻴﻨﻮﻧﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺫﺭﻩ ﻭ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺑﺎﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻫﻢ ﻧﺒﻴﻨﺪ . ﭘس
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧی
ﺪﺭ ﻫﺮ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺎﺯ ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ' ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺭﻭﺵﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻘّﺎﻧﻰ
ﻭ ﺗﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺳﺖ'ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﻣﻘﺪﺵ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘﺶ ﮔﻮﺋﻴﺪﺭﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺸﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ' ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻴﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺧﺮﺵ ﻭﺧﻮﻙ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺭﺍﺳﺘﻰ
ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺃﻣﺮ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ ﻭ
ﺟﺪﺍﻝ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺿﺪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ'ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﮐﺮﺩ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺁثاﺭ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
بدیگرﺍﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﺗﻮ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮ'ﻭ ﮐﺎﺭﻯ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺳﺖ ﺁﻣﻮﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ.

ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ'
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺳﻌﺪﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﺭ ﻃﻠﺐ ﺷﺨﺺ ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻥ'ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ'ﭼﻪ ﮐﺴﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻬﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻫﺮﮐﺶ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺁﻣﻮﺧﺖ
ﺍﻣﺎ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺼﻴﺐ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫم ﺸﻨﺎﺧﺘﻪﺷﻮﺩ'
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﻠّﻢ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﻌﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﮕﻴﺮﺍﻧﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺭﻩﺭﻓﺘﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬی ﻮ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﻏﻴﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﺎﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﺭ
ﻭﺣﻞ ﻭ ﻟﺠﻦ
ﺯﺍﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ'
ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻣﻴﺰﻧﺪ'ﺃﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺁﺧﺮ ﭼﺮﺍﻏﻰ
ﻓﺮﺍ ﺭﺍﻩ ﻣﻦ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﻫﻴﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﭼﺮﺍﻏﻰ ﻫﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ'ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﮐﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻠﺎﺵ
ﮐﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻋﻤﻠﺎ ﻓﺮﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭ
ﻟﺠﻦ ﺯﺍﺭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺯﺷﺖ'
ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ'ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺷﺎﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﻫﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺟﺒﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎﺯ ﺁثاﺭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ'
ﺑﻌﺪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﻁ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
. ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﮐﻪ
ﻫﻴﺰﻡ ﺷﮑﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ثوﺍﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﻭﺯ ﻭﺷﺐ
ﻋﺒﺎﺩﺕﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺎﺑﺪ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺗﺮ'ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻫﻴﺰﻡ
ﺷﮑﻦ ﺷﮑﻮﺭ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻮﺍﺿﻊ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﻏﺮﻭﺭ
ﻋﺎﺑﺪ
ﮔﺮﭼﻪﻣﻄیع
اﺳﺖ.

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ
ﻳﺎ
ﺍﻧﻮﺍﺭﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﮑﺸﺘﻦ
ﺩﻳﻮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺑﻌﺪﺍ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝﮐﺮﺩﻧﺪ'ﺷﻬﺮﺕ
ﺁﻓﺎﻕ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ'
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ.
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﮐﻪﻣﻨﺎﺳﺐﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻌﺪﻯ ﻭ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ'ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻋﺎﺭﻑ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺃﺩﺑﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺗﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﺎﻟﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺁﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺟﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺳﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻓﺎﻝ' ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﭼﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﺰﻝ
ﺣﺎﻓﻆ'ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺳﻌﺪﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮ ﺑﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻰ'ﺗﺎ ﻧﺪﺍﻧﻰ
ﻧﻴﻚ ﺭﺍ. ﺿﺪ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺿﺪﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪﺷﻨﺎﺧﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻭﻝ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ' ﮐﻪ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻌﺪ ﻫﺮ ﻏﻴﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ' ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﻮﺏ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.

ﺧﻄﺎﺏ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺃﻯ (ﻓﺘﻰ)ﻳﺎ ﺃﻯ ﺟﻮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﻠّﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﺘﻮﺕ'
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﻮﭼﻚ
ﻭﺑﺰﺭﮒ'ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ'ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺏ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺏ
ﻭﺑﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ
ﺧﻮﺷﺒﻴﻨﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺏ ﻭﺧﻮﺑﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪ ﺑﺪ
ﺑﻴﻨﺎﻧﻪ'ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺪ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺻﻮﻓﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻯ ﺩﻳﺪ
ﺍﺯ ﺑﺪﺑﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ ﺑﻴﻨﺶ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺑﻴﻨﺶ
ﺑﻮﺩﻩ' ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ'
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﮑﻮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪ. ﺻﻮﻓﻰ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ'
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻗﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﮔﻨﻪ
ﭘﻴﺸﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ'ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺼﻴﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﭘﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﭘس
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭ ﺩﻭﺯﺥ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻴﻘﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎﺵ ﺑﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻧﺎﺏ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﺴﻰ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ'ﭘس
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﮔﻨﺠﻮﻯ
ﻳﻚ ﻧﮑﺘﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭ ﺧﻄﺎ
ﻧﮑﺮﺩﻯ' ﻫﺮ
ﺫﺭﻩ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﺍﮔﺮ ﻏﺒﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺫﺭﻩ ﻳﺎ
ﺃﺗﻢ'ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﺒﺴﺘﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻃﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ'ﺍﺯ ﺿﻌﻒ
ﻭ ﻧﻘﺺ ﻳﻘﻴﻦ ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩﻭﻳﺎ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﺑﺪﻭﻥ
ﻃﺮﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺟﺴﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﻫﺮ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧی
ﻴﮑﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﺑیش تر ﻭ ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ'ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﻳﺎ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺣﮑﻤﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﺪﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣی
ﻮﻧﺠﺎﺕﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ'ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﻮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﻭ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬی
هستند. ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺍﺩﻥﺒﺴﺎﻟﮑﺎﻥﺨﻮﺩﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.چه
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﺗﻀﻤﻴﻨﻰ
ﺑﺪﻫﺪ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺳﺖﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺳﺖﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺁﻧﺎﻥ.

ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ'ﺁثاﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻭ
ﮐﻠﻴﻠﻪ ﻭﺩﻣﻨﻪ'ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺰﻟﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺷﻮﺧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻭ ﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺭﺍ
ﺍﺭﺝﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺒﻴﻴﻦﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﻫﺰﻝ ﺟﺪ
ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎﺯﻯ
ﻭ ﺷﻮﺧﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺵ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﺴﺖ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﻘﻞ'ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﻭﻯ
ﻣﻴﻦ ﻭ ﺑﻤﺐ ﻭ
ﺁﺗﺶ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﻣﻴﺪﻭﻳﻢ'ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺍﻳﻦ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﻩ
ﺍﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ' ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ'ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ ﻭﺣﮑﻤت
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﭘﺶ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻟﻮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی
'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ ﺑﺮﻫﺎﻥ
ﻭ ﻣﻔﺎﻫﻴم ﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ'ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺵ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ' ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻭ'ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺑﻄﻦ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺑﺎﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺳﻨّﻰ'ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ
ﮔﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺁﺗﺶ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺭﺍﻓﻀﻴﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﻦ
ﻣﺎﻧﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍﻳﺞ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻫﻨﺮ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ'ﻭ
ﺗﺮﻭﻳﺞ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺎﻭ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺿﻮﺡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻩﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﻴﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﮐّﻠﺎﻡ ﺍﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧی ﻮﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻧﻪ
ﺳﻨّﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﺷﻴﻌﻰ. ﮐﻪ
ﻫم ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ ﺑﺎ
ﺳﻨّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ'ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻴﭻ ثوﺍﺏ ﻭ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭح ﺸﺨﺺ ﻭﮐﺴﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
اﻳﻨﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﭘﺎﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎﺷﻴﻌﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ' ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻨﺤﺮﻓﻴﻦ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺂﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻫﺮ ﺣﺪﻳث
ﻭ ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﻫﺮ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭ'ﺍﮔﺮ
ﺑﻘﺮﺁﻥ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭ
ﻗﺮﻩﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺑﺎ ﺑﻌﺘﺮﺕ ﻭ
ﺳﻨّﺖ
ﺍﻭﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻮﺑﻴﺪﻥ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫم
ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺴﻠﻮک
اﻟﻬﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻧﮑﻨﺪ'
ﺑﺎﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭘس
ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﮐﺎﻣﻞ'ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ'
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺍﺭﺝ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺮ ﻭ ﺑﺪﻯ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮ
ﺷﺮﺍﺭﺕﻭ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ها ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼﻪ
ﺧﻴﺮﻫﺎ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻫﺎ'ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻫﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺒﺮﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺧﻴﺮ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﻔﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﺩ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﻭ
ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ ﻭ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺑﻬﺴﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﻭ
ﻫﻢ ﭼﺮﺍﻍ ﺭﺍﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺳﺖ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ'ﺍﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻴﮕﺮﻳﺰﺍﻥ.
ﭼﻪ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺃﺗﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺍﺗﻤﻰ' ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ'ﭼﻮﻥ
ﮔﺎﺯﻫﺎ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﺎ'
ﺻﺎﺩﺭﻩ ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ'ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.
ﻭﺑﺎﻳﻦ ﺍﻧﺪﻭﺧﻨﻪ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺮﻑ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍ'ﭼﻮﻥ ﺳﻮﺧﺖ
ﻫﻴﺰﻡ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻨﺪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ' ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌﻠﻰ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﭼﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ '
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ' ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ (
ﻧﻔﺶ
ﮐﻠّﻰ)ﻧﻮﻉ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ.ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ'ﺩﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻫﺴﺖ' ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻯ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎ'ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺟﺴﻢ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ'ﻭ ﻳﻚ ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺗﻤﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺎ ' ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻥ ﺍﺗﻤﻬﺎ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻣﺎ ﻳﺎ
ﮔﻴﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﺎﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺗﻤﻰ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﺎ' ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﻣﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻓّﻖ
ﺷﻮﺩ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺭﻋﻤّاء
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﭘس ﻫﻴﭻ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻭ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ' ﻭ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺍﺯ ﻧﻮ
ﺗﻠﺎﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺷﺎﻳﺪﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻩ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻧﺎﻥ ﻭﺭﻭﺯﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﺮﻕ ﺟﺒﻴﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ
ﻋﻠﻰّ ﺳﺮﻭﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ'ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﻭﻣﺰﺩ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﻳﺎ
ﻓﻘﺮﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺯﻕ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻓﻘﻂ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺍﮔﺮ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﺎﻥ
ﻣﻔﺖ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺭﺍ
ﺭﺯﻕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ' ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻌﻘﻞ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻧﺎﻗﺺ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﺍﺩﻩ'ﺑﮕﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻟﺬﺕ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯﮐﻔﺮ
ﻭﺟﻬﻞ' ﺑﺸﺮﻙ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﺭﺍﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎ'ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺷﻤﻊ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ'ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻳﺎ
ﮔﻤﻨﺎﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﻭ ﺩﺭ
ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺮ
ﺳﺮﺩﺭﻭﺍﺯﻩﻫﺎ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺃﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﻋﺎﻗﺒﺖﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭ ﻫﻨﺪﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖ. ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﻯ
ﮐﺎﻏﺬ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ' ﻭﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘی غیر
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ'ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﻩ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﻘﻮﻝ ﺃﺑﻮ
ﺳﻌﻴﺪ ﺃﺑﻮ ﺍﻟﺨﻴﺮ'ﺑﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻨﺪ ﺁﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﻩ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ'ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎﺃﻧﺪﮐﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻫﻰ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺳﺎﺯﻯ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻝ
ﺗﻨﮕﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ'ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺍﻭ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻧﺞ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻬﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﺎ
ﺭﻧﺞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺃﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺣﺘﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﺂﻥ ﮔﻨﺎﻫﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺶ
ثوﺍﺑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻘﺼﻴﺮ
ﺁﺧﺮ ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺨﺖ ﻋﺒﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﭘس
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮ'ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ'ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺧﻴﺮ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﻫﻤﮕﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ'ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ'ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻟﻘﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻟﻘﺎﻯ ﺃﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﺭﻭﺭﺵﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻗﻄﻊ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺻﻔﺎ
ﻭ ﺗﺼﻔﻴﻪ'ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﭘﺶ ﺗﺮﻙ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ'ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭﻭﻍ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻇﺎﻫﺮ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺄﻭﻳﻞ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﺳﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺶ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻭ'ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻘﻠﺐ
ﺳﻠﻴﻢ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺮﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻭ ﺩﺍﻧﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ ﺃﻫﻞ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ'ﺍﺯﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺩﻡ
ﺑﺪﻡ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
(ﻟﺎﻳﻤﺴّﻪ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻤﺘﻄﻬﺮﻭﻥ)
ﻳﻌﻨﻰ(ﻟﻤس)
ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺏﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ(ﻣسّﺭﻭﺣﻰ)
ﻭ ﺩﺭﻙ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻄﻬﻴﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻧﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳت
ها'ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ'
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻄﻬّﺮﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺧﺘﻨﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﻫﺎ'ﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻨﺤﺮﻓﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﺶ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﻙ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐس ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ' ﻋﻮﺍﻡ
ﭼﻮﻥ ﺃﻋﻤﻰ ﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻒ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ'ﻭ
ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ ﺑﻰ
ﺩﻝ ﻭ ﻓﻬﻢ' ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻏﺮﻭﺭ ﺁﻓﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ (ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭ)ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﻘﻴﺮ
ﺑﺪﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻟﺪﻧﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ 'ﮐﻪ ﻓﻬﻢ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺁﮐﺘﻴﻮ
ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤس ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬی
ﺪﺭﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺫﺍﺗﺎ ﺗﺒﻪ
ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺒﻪ ﮐﺎﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻭ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﭘﺎﻙ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻓﺼﻞ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴﭻ
ﮐﺴﻰ' ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ(ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ)ﻭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ' ﮐﻤﺘﺮ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻳﺎﻓﺖ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺠﻬﺎ
ﻋﻤﺮﻩ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ'
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﻨﺪ. ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺣﺘﻤﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺁﻳﺪ'ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﻮﻯ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﺶﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ'ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻣﺪﺑﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭﺗﺸﺒّﻬﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺻﺮﻑ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ'
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺭﺫﺍﻳﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺩﺭ ﺣﺪ ﺍﻋﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ
ﺭﺫﺍﻳﻞ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺣﺬﻑ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﺭﺫﺍﻳﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﺑﺖ
ﺗﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﺑﻌﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻢ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬی ﺘﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻟﺬﺕ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺭﺫﺍﻳﻞ ﺧﻮﺩﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻔس
ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮ'ﺩ ﺭﺫﺍﻳﻞ
ﺭﺍ ﮐﻢ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﻣﻠﮑﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻋﻠﻢ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﻴﺰ ﺷﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﭘس
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﮑﻨﻴﻢ'ﭘس ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﺣﺘﻤﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺭﺍ ﺩﺭﭘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺭﻧﺞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺨﺘﻰ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺷﮑﺎﺭ
ﻭﻗﺼّﺎﺑﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺫﺍﻳﻞ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺭﺍ ﺣﺎﺻﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ'
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺧﻴﺮ
ﻭﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻋﻴﺒﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻴﺒﻰ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﻬﺮ
ﮐﻠﺎﺳﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﺮ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻣﻘﺮﺏ ﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﭘس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﺳﺖ.

ﭘس
ﺑﺪﻯ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﺮﮐس ﻫﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺎ'ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ' ﻋﮑسﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻣﺎ'ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻤﻞ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻣﺎ'ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺃﺩﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺃﺩﺑﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺖ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺃﺩﺏ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣؤﺩﺏﺑﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ ﻣؤﺩﺏﻭﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻤﺃﺩﺏ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻴﻢ'
ﺁﻧﮕﺎﻩﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺯﺵﺩﺭ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺑﻰ ﺃﺩﺑﺎﻥ
ﻭ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻳﻢ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺷﺒﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺟﺴﺪ ﻣﺮﺩﻩ
ﺳﮕﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻔّﻦ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﺑﺎﻋث
ﺭﻧﺠﺶ ﻫﻤﺮﺍﻫﻴﺎﻥ
ﺍﻭ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺯﺳﻔﻴﺪﻯ ﺩﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺳﮓ ﻣﺮﺩﻩ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻓﻀﻴﻠﺘﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﺎ.ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻋﻘﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻭﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ .
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﺮ ﻋﻴﺐ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺼﻴﺤﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﭘﺮﻋﻴﺐ
ﻧﻴﺰ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﻧﺒﻴﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺳﺮ ﻟﺞ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺭﻧﻴﺎﻳﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﮔﺮﻭﻩ ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ
ﺍﺯ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ'ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﮐﺎﺭ
ﺧﻠﺎﻑ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﮐﻠﺒﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺧﻠﺎﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻴﺒﻰ
ﺭﺍ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ ﺍﺳﺎس
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺘﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻞ ﻋﻠﻤﻰ'ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺑﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺻﺤﺒﺖﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺁﻧﺮﺍﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺩ'ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥﺪﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﺮﻭﺍﻧﻰ'ﻭﺩﺭﺑﺮﺧﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ'
ﺧﻮﺏﻭ ﺑﺪ ﺩﺭس
ﻭﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻭﺑﻬﺮﻭﺯﻯ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت ﻭ
ﺧﻮﺏﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻤﻚﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬی ﺒﻬﺮ
ﺭﻭﺡ'ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ'ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﮐﺸﻒ
ﻋﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺮﻙ ﻋﺎﺩﺕ ﺁﻥ
ﻏﻴﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﺁﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﺑﺪﻯ
ﻫﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺖ.
ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺘﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺻﻔﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺁﻥ ﻋﻴﺐ'ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐی ﻨﻴﺰ
ﺳﺒﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻳﺎﺑﺪ'ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻧﻔس ﻟﻮﺍﻣﻪ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺠﺮﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻔس ﻣﻠﻬﻤﻪ'ﻭ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭ ﻧﺒﺄ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺟﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﻭ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ
ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻋﻤﺪﺍ
ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯﻨﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻄﻠﺎﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻢ ﭼﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻢ.ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻈﺎﻫﺮ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪﺑﮑﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻟﻮ ﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺸﺶ ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﮑﻮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻥ.
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﻬﺮﺕ ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺳﺘﺎﻳﺶﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ

ﺷﻬﺮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻤﺮ ﺷﮑﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺑﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺷﺪﻩ
ﺩﻭﺭﻯ
ﻭﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻙ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ'
ﻳﺎ ﺑﻰ ﺗﻮﺟﻬﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻴﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﺮﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ' ﺑﺎﻋث ﺧﻮﺩﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﺕ
ﭘﺮ ﺁﻓﺖ ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻗﻠﻨﺪﺭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥﮕﺮﺩﻯ'
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺷﻬﺮﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﺎﻋث
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ
ﻧﻔس ﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩﺷﻮﺩ.ﻭﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ
ﻫﺮ ﻋﻴﺒﻰ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺣﺘﻰ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻃﺎﻋﺖ
ﺧﺪﺍﺭﺍ'ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺮ(ﻣﺎ
ﺑﻪ
ﺍﻟﺄﻣﺘﻴﺎﺯ)ﺭﺍ
ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺷﺮﻉ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻔﮑﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭ ﺳﻴﺮﻯ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻤک
ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺻﻠﺢ
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻨﺎﻳﻪ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒّﺖ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺗﺮﻙ ﻫﺮﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯﺁﻧﺎﻥ کنند.
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ' ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻟﻪ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﻣﻈﻠﻮﻣﺎﻥ ﺭﺍ' ﺻﺪﺍﻯ
ﻧﺎﻟﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﻋﺎﻯ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺣﺘﻤﺎ
ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺳﺘﻢ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻭ ﺩﻋﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺣﺘی
ﻮﻗﺘی اﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.

ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﺎﺹ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪّﻯ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﮒ
ﻧﺒﻮﺩ'
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺭﻳﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻘﺮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﮐﻪﮐﺴﻰ ﻃﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻋﻤﺮ ﮐﺮﺩ
' ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻋﻤﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺎﻋث
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺃﺟﻞ
ﻭ ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩﺭﺵ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. (ﺃﺟﻞ)
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﺄﺟﻴﻞ ﻭ
ﺑﻌﻘﺐ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ'ﻳﺎ
ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻔﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ'ﮐﻪ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺟﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣؤﻣﻦ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩﺭﺵ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣّﻰ ﻭ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻫﺪﺍﻳﺖﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ'ﻭ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻧﻮﺭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻓﺘﻴﻢ'ﺍﻭ
ﺍﻓﻘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻣﻦ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻓﺘﻢ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻮﺭﺍﺥ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻟﺎﻧﻪ ﮔﻨﺠﺸﻚ
ﺍﺯ ﻟﺎﺑﻠﺎﻯ
ﺳﻨﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻋﻈﻴﻤﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﻭﻣﻰ
ﻫﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ. ﻭ ﺍﻭ
ﻣﻰ
ﺷﻨﻴﺪ'ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻋﻈﻴﻢ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﺧﺮ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺳﻂ
ﻣﺤﻮﻃّﻪ
ﺍﻯ'ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺳﺮﻡ ﺳﻘﻒ
ﺑﻠﻨﺪﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺷﮑﻢ
ﮔﻨﺒﺪﻯ ﺑﻮﺩ.
ﺑﺎﺭﺗﻔﺎﻉ ﺷﺎﻳﺪ
ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻣﺘﺮ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺁﻥ ﺳﻮﺭﺍﺧﻰ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﻳﻚ ﭼﺸﻢ ﺩﺭﺷﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻫﻴپنوﺗﻴﺰﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺑﻴﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻮﻃﻪ
ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍﻟﻰ
ﺑﻌﻤﻖ ﻳﻚ ﻭﺟﺐ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮس ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻡ.ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺑﻤﻴﺮﻡ'ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﺪﺭﻡ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻡ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺯﻳﺮ ﭘﺎﻳﻢ
ﺷﻌﻠﻪ
ﺁﺗﺸﻰ'ﭼﻮﻥ ﺷﻌﻠﻪ
ﭼﺮﺍﻍ ﮔﺎﺯ
ﺑﻮﺗﺎﻥ ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﭘﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻔﺘﻢ'
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺗﺶ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺁﺗﺶ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ ﭼﻪ ﮔﺮﻣﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻣﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﮔﺬﺭﻯ
ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ'ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ.ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺯﺥ ﻣﻌﺮّﺏ ﺩﻭﺯﺥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ'ﺑﻴﻦ
ﺩﻭﺟﻬﺎﻥ' ﻧﻮﻉ
ﺗﺤﺖﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻘﺶ
ﺑﺮﺯﺧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻌﻤﻖ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﺑﺪﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ'ﺣﺘﻰ
ﻋﻤﺮ ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻐﻀﻮﺏﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥﮐﻪ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ'ﻭ ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ' ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯکاﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﻓﺮﺻﺖ
ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ'
ﻭﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻤﻴﺮﺩ'ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﭼﻮﻥ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺻﺒﺮ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﺻﺒﺮﺑﺮﺍﻯﺮﻭﺡ
ﭼﻮﻥ ﺳﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ' ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎﺵ ﺭﻧﺞ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﻫﺮ ﻓﺘﻨﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﺤﻴﻄﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺻﺒﺮ ﻭﺩﺭﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻘﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺯ ﻳﺎ ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ.ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ'ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭﺩ ﻭﺭﻧﺞ
ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ'ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺮﮒ'
ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻮﻟﻨﺎﮐﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺧﺎﺎﺑﻰ
ﺑﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺍﻯ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺩﺭ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﻯﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺪﺍﺭﺩ.
ﻃﻔﻞ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺂﻣﻮﺯﺩ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺴﺖ ﮐﻠﺎﺳﻪ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﻣﺮﺿی
ﭙﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﺮ ﺑﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻢ'ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﻣﻰ
ﺩﻭﻳﺪﻡ'ﮐﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻳﻚ
ﮐﺮﻩ ﻭ ﭘﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﻯ ﮐﺮﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﻡ. ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ

ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺩﺍﻣﻪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻣﻴﮕﻔﺖ.ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﻓﻀﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭ
ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻬﺎﻯ ﮐﺮﻩ ﺯﺣﻞ
ﺷﺮﺍﻳﻄی
ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺳﻔﺮ ﺑﺂﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻨﻈﻮﻣﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﺎ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺮﺍﺕ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺟﺴﻤﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺸﻠﺎ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ21 ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ ﻫﻮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻮﺯﺍﻥ'ﻭ ﻧﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ

ﮐﻪ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺟﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻓﻨﺎ
ﻭﺑﻌﺪﻡ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ.
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻣؤﻣﻦ'ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﺎﻓﺮ ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺷﺎﻋﺮ ﻋﺎﺭﻑ'ﮔﺮ
ﻣﺮﮒ ﺭﺳﺪ ﭼﺮﺍ
ﺑﻬﺮﺍﺳﻢ'ﮐﺂﻥ
ﺭﺍﻩ ﺑﺘﻮ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺯ
ﻧﻤﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺷﺪﻡ'ﻭﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺪﻡ.ﭘس ﻣﻦ ﮐﻰ ﺯﻣﺮﺩﻥ
ﮐﻢ ﺷﺪﻡ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺘﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻨﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻝ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻝ
ﮐﻨﺪﻥ ﺍﺯﻣﺎﻝ
ﻭﻫﺮ
ﻣﺤﺒﻮﺑﻰ'ﺍﺯﺟﺎﻥ
ﮐﻨﺪﻥ
ﻧﻴﺰﺳﺨﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ.
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻣﺮﮒ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺨﻮﺍﺑﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺳﺪ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﺎﺯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺒﻬﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ'ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺷﺘﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻤﺎﺩﺭﻡ
ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩﻡ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﺑﮕﻮﻳﻢ'
ﺑﻮﻯ ﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﻣﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻣﺎﻥ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻠﺤﻖ
ﮔﺮﺩﻯ.ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺭﺩ ﺣﺴﺎﺑﻰ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﭼﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺷﻴﺦ ﻋﻄّﺎﺭ'ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻴﻚ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻣﺮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺑﺮﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭﺍﺯ
ﮐﺸﻴﺪﻩﻭ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻗﺎﻟﺐﺗﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻄّﺎﺭﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﭘس
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺩﺭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻋﻄّﺎﺭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﺮ ﻋﺸﻖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﮔﺸﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺧﻢ ﻳﻚ ﮐﻮﭼﻪﺍﻳﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻣﻠّﺎﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺤث ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻭﻧﻘﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻧﻔس ﻣﻠﻬﻤﻪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﺎ ﻧﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻳﺎ ﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺣﺎﻝ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻫﺮﮐس ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺍﺿﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﭼﻘﺪﺭﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﺎﻟﻴﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭﭘﻴﺶ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ'ﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻠﺎﻗﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺩﻟﻴﻞ ﺣﻤﺎﻗﺖ
ﻭ ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺷﺎﻋﺮ ﺣﮑﻴﻢ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻰ'
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺼﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ. ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺟﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺧﺮﻯ'
ﻗﻴﻤﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻰ
ﺯﺃﺣﻤﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻰ ﻣﻦ
ﮐﻴﻢ ﺩﺭ ﻳﻮﻡ ﺩﻳﻦ.
ﻳﻮﻡ ﺩﻳﻦ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ'ﻧﻪ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﻭ ﺗﻨﺒﻞ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﻏﺮﻭﺭ ﺍﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺷﺎﻋﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻣﻰ
ﺑﺨﻮﺭ'ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﻣﻨﺒﺮ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﻣﮑﻦ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺼﻒ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻋﻘﻞ

ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺑﺨﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻴﻮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶﺭﺍ'ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺍﺳﺖ' ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ'ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ.
ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ. ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺎ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍﻩ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭ
ﺗﻴﺰﺭﻭ ﻭ
ﺑﻄﻮﻝ ﺩﺍﺋﻢ'ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﮐﻴﻨﻮﻧﺖ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺍﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﻭﺭ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺮ ﻋﺼّﺎﺭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺪﺍﺭ
ﺑﺴﺘﻪ'ﻭ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﺸﻢ
ﺩﺭ ﻋﻤﺎ ﻭ
ﮐﻮﺭﻯ اﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺣﺴﻴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻥ'ﻳﻚ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ
ﻋﻤﺪﻯ'ﻭ ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺭﺍﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﺭﺍﻫﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻠﻮﻣﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﻭ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﺮ ﺑﺎﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺗثبیت ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻋﺮﻓﺎ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﭘﺎﻯ ﭼﻮﺑﻰ
ﻭﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻭ
ﻟﻨﮓ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﻟﻘﻤﻪ
ﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ' ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﻝ
ﻧﻔﺶ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﻤﻮﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ' ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻣﺸﺮﻙ ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺟﺰ
ﻫﻤﺴﻔﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ' ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ'
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧﺶ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﻡ
ﻋﺸﻖ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ. ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﻟﻮﺍﻣﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨی
ﻮ ﺳﻮﮊﻩ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﻭﻳﺮﻭس
ﻧﻴﺰ'ﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺃﺯﻝ
ﺭﺍ
ﭘﻴﻤﻮﺩﻩ'ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺘﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻠّﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ ﺯﺩ
ﻭﺳﺮ ﺷﮑﺎﻓﺖ.ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺩﺭﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ'ﭘﺶ
ﻗﺒﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﻔﺖ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻭ' ﻫﻔﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﻮ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺭﺍ ﮐﺸﺖ' ﻭ ﺗﺎﺝ
ﻭ ﻓﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﺮ ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻞ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺭﻭﻳﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﺩﻯﻧﻴﺴﺖ.
ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ'ﻳﻚ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﻮﺭﮐﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻣﺘﮑﻠّﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺭﺍ'ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺎﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭ ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ. ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻭﮐﻤّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻭ
ﮐﻠﻴّﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﻬﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺁثاﺭ ﮐﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﭘس
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻳﻚ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﻚ ﮐﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻋﻘﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﺑﺨﻬﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺠﻨﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺟﻨﺎﻥ
ﻭﺟﻨّﺖ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻨﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ(
ﺑﻪ ﺷﺪﻥ)ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ' ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ' ﻭ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻞ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺻﻮﻓﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺻﺎﻓﻰ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻊ.ﺟﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺠﺰﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ .
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﺎﺟﺰ
ﺍﺯﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺠﺰﻩﮔﺮﻯ ﺑﻴﻨﺎ
ﮐﺮﺩﻥ
ﮐﻮﺭﺩﻟﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺮﺩﮔﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ'
ﺑﺎﺯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﭼﺸﻢ
ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺿﻤﻨﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻭ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ.
ﻭﻟﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﻭﻧﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ' ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ'
ﮐﺸﻒ ﺗﺎﺯﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﮕﻔﺘﻪﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ'
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪ'
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﭽﻬﺎﺭﻣﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ.
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ'
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ'ﻳﺎ
(ﺩﻭ ﻗﺮﻩ)
ﻭﺧﻮﺭﻩﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ
ﺍﺯﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ'
ﮐﻪ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭽﻨﮓ ﺁﻭﺭﺩ'
ﻭﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﭙﻠّﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺪﻝ
ﺑﺴﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ'ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﭘﻠّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎ
ﭘﻠّﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺍﺯ ﺩﻝ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ ﺟﻨﮓ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﻋﻤﺪﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩﺭﺵ ﺍﺳﺖ.

ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺠﻮﻡ ﻭ
ﻃﺐ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ ﻳﻮﻧﺎﻥ'ﮐﻢ
ﮐﻢ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻭﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺭﻧﺴﺎﻧس ﺍﺭﻭﭘﺎ'
ﻋﻠﻢ ﺑﮑﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘس
ﺣﮑﻤﺖﻭﺣﮑﻴﻢ ﻧﺎﻡ
ﺩﺭﺳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﺤﮑﻤﺖ'ﻳﺎ ﻓﻴﻠﻪ
ﺳﻮﻑ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﻋﻤﻠﺎ ﻳﻚ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
.ﻭﻟﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﺯﺣﻤﺖ ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﺭ ﺗﺎﻡ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺧﺎﻟﺺ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻔﻴﺪ ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻣﺎﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﻨﺪ'
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'
ﻭﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ.

ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺸﺮﺕ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺑﻮﺩﻥﻧﺴﺒﺖ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺟﻨﺎﻳﺎﺕ ﻭ ﮐﻢ
ﺑﻮﺩ ﻏﺬﺍ'ﻭ
ﺷﺪﺕ ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﻭﻟﺸﮑﺮ ﮐﺸﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻭ
ﮐﺎﭘﻴﺘﺎﻟﻴﺴﻢ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺟﻨﮓ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ' ﻭ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻭﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺟﻨﮓ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﻥ که ﭼﻴﻦ
ﻭ ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻨﻮﻋﻰ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻗﺎﻧﻮﻧی
ﻮﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻏﻴﺮ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﻫﻴﺰﻡ ﺳﻮﺧﺖ ﻭ
ﺩﺍﻍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻳﻚ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻭﻭﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﺷﻮﺩ'ﻭ ﻧﻄﻔﻪ
ﻭﺟﻨﻴﻦ ﻃﻔﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ.
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺁﻥ
ﻫﻤﻪ ﺑﺪ
ﺑﺨﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺩﺧﻮﻝ ﺍﻭﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﺍﻳﻦ
ﻳﮑﻰ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﺿﻊ ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﮐثرﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻗﻠّﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻳﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻨّﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻧﺼﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﻫﻤﻪ ﺳﻴﺮ
ﺷﺪﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺳﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺷﮑﻢ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻴﺮ ﺭﺍ ﺳﻴﺮ ﻧﮑﺮﺩ'ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻧﻨﻤﻮﺩ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ'ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ.ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﻫﻴﭻ
ﮐﺶ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﺸﺎﻉ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻮﺩﻩ'ﺑﻬﺮ
ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﭘﺶ ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﻭﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.
ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺩﺭ ﺭﺃﻯ ﮔﻴﺮﻯ ﺩﻣﮑﺮﺍﺗﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﭘﺎﻳﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ' ﺣﻖ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺣﻖ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺯﻭﺭ
ﮔﻮﻳﺎﻥ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻰ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻤﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺣﻖ ﮐﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﺑﻮ
ﺳﻌﻴﺪ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺨﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﮐﻴﺴﻪ ﻣﺎﻝ ﺍﻭ
ﺑﻨﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻫﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﭼﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻭﻯ ﺑﺮ
ﺧﻠﻖ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩ ﺣﻖ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﺁﺗﺶ
ﺑﻌﺪﻯ ﺟﻬﻨﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ'ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻤﻠﮑﻮﺕ'ﻭ
ﺳﭙس ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﻧﺨﺴﺖ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﺳﭙس
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ'
ﺗﺎ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﺍﻧﺪ.ﭘس
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻰ.ﮐﻪ(ﺍﻟﻠﻪ)
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ(ﺃﻫﻮ)
ﺩﺭﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﺧﻮﺩ'
ﺻﺎﺩﺭﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯﺮﺍ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺫﮐﺎﺭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭﻧﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻳﺎ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻴﻮﻳﻨﺪ
ﺍﻟﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ .

ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﻭﻭﺭﺯﺵ ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ'ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ'ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺪﺭﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥﺮﻭﺡ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﻬﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻯ'ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
هستند.ﻭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ.
ﺗﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﮑﻢ'ﻭ
ﺳﮑﻮﺕ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﺩﺭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﻭﺭﺯﺵ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺍﻓﺘﺎﺩﻥ'
ﺧﻮﺩ ﺟﻨﮓ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩ'ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﻓﺖ.ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺯ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﻭﻧﺎ ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺑﺤﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻓﻘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺨﺮ
ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻘﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ' ﻋﺎﻣﻞ
ﮐﻔﺮ ﻭ
ﻏﻀﺐﻭﺩﻭﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﻓﻘﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺷﺎﮐﺮ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻏﻨﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻋﻘﻠی ﺨﻮﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻓﻘﻴﺮ ﺩﺭﮔﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ' ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ.ﻣﮕﺮ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
سوم ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﻑ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﮔﺪﺍ
ﭘﻴﺸﻪ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﻳﺎ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﻨﻘﻮﻝ
ﻫﺎ'ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﺑﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ' ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﮐﺸﻒ' ﻭ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ' ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺟﺪ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺑﻨﺪﮔﻰﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﻭﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺗﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﺸﻒ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ'
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮐﺴﻰ ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪسﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺍ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺷﻒ
ﻗﺮّﻩ ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻣﺤﻤﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺃﺣﻤﺪ'ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﻣﺤﻤﺪ)
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ .

ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻭﻋﺎﺷﻖ'ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻞّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻴﺰ'ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻴﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺩﻝ
ﺑﺒﻨﺪﺩ'ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻴﻚ
ﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻭﻟﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﻳﻚ ﺍﻫﺘﺪﺍ
ﺷﻮﺩ'ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻭﻫﺪﺍ ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ' ﺑﺎ ﻭﻯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻋﻘﺪﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻮﻗّﺖ(ﺗﻤﺘّﻊ)ﺁﺯﻣﺎﻳﺸی
ﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﺍﻝ
ﺑﺮ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﺎﻟک
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﻤﺪﺕ
ﻳﻚ ﭼﻠّﻪ ﻭ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭﺯﻭﺝ ﻭ ﺟﻔﺖ
ﻭﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴّﺘﻰ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺮ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ.
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ'ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﭼﻪﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ'
ﮐﻪﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﻳﺎ
ﻣﻮﻗّﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺨﺺﺭﺍﺑﻴﺎﺑﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ ﺳﻴﻨﻪ
ﺯﺩ ﻭ ﺳﺮ
ﺷﮑﺎﻓﺖ ﻭ ﺍﺷﻚ
ﺭﻳﺨﺖ'ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﻭﺩﺭ

ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ.ﮐﻪﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻠﻰّ
ﻭﺳﺠّﺎﺩ ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺭﺍ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻃﺒﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻭ'ﺗﺮﻙ ﺷﻬﻮﺍﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮐﺸﺘﻦ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ'ﻭﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ' ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺟﻮﻫﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ' ﺩﺭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻓﻊ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ'ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺿﻤﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﻮﻡ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺣﻠﻮﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺗﺄثیر
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺿﻤﻨﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺣﻠّﺎﺝ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﻰ ﻣثیل
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺫﮐﺮ(ﺍﻧﻮﺍﻉ)ﺑﺮﺍﻯ
اﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻮﺭﺗﻬﻌﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﻌثت ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮﺵ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﺣﻠﻮﻝ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺠﺎﻯ ﺣﻠﻮﻝ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺕﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ'ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺣﻠﻮﻝ
ﺭﺍ ﺑﺤﻠّﺎﺝ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺷﺮﺣﻰ
ﺩﺍﺩﻩ.ﻭﻟﻴﻘﺒﻠﺎ
ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺷﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﻭﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'
ﭼﻮﻥ ﺣﻠﻮﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺣﻠﻮﻝ(ﺣﻞ) ﻭ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻃﻠﺴﻢ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﭘس ﺣﻠﻮﻝ
ﺩﺭ ﺻﻌﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺴﺘﻦ'ﻭ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻪ ﺣﻠﻮﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭ ﺭﺳﺦ. ﻭ ﺣﻠﻮﻝ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻫﺎ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺴﻢ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬی هستندﺪ.ﻭﻧﻪﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
(ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ)
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻧﻴﺰﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﻌﺎﺩ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﻭﺣﻰﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺃﺗﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﺮ ﺩﻡ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﻪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ.ﻭﻟﻰ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺶ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ ﻭ
ﻧﻘﺺ ﻭ
ﻋﻴﺒﻰ'ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻭﻯ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ ﺗﺸﺮﻳﺤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯﺁﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﺴﻢ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﺘّﺤﺪ
ﺩﺭ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻭﺑﻌﺪﺍ'ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﻌﺒﺎﺭﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮﺍﻥ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ.ﻭﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ'ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ' ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﻭ ﭘﺸﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺑﻴﻚ
ﻧﺤﻮ ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮش
کاﺭ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻋﻈﻴﻤﻴﺎﺯ
ﺻﻔﺎﺕ'
ﻭﺃﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺷﺶ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﻚﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻣﺴﻴح
ﺨﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻋﻠﻰّ
ﺗﻮﻟﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺎ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻢ.
ﺗﺎ ﻟﻐﺰﺵ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.

ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
'ﻣﺎﺳﻮﺕ ﻳﺎ مَس
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﺃﺗﻤﻰ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ'
ﻭﺳﭙس ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺪ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺯﺥ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﻮﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻳﻚ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﺯ ﻫﻴﭻ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻭ ﻋﻤّاء
'ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﺎﺳﻮﺕ
ﻭﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺽ ﻧﻤﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﺎﺳﻮﺕ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیر'ﻭ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻭﺍﺣﺪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ'ﻭ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ'ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻡ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّﺎٴ
ﻣﺎﺩﻩ(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ) ﮔﻔﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻋﺪﻡ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺷﻮﺩ'ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ' ﻭﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﮐس
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻨﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺗﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻮﻗﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ' ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻤثیلی ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩم
ﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺴلهاﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺸﺮﻳﺢ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﻭﺻﻒ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺍﻣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ ﺭﺍﻩ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ

ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺿﻤﻨﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﺟﺎﻣﻊ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﻟﺎﺯﻣﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺻﻔﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻉ'ﻭ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ'ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ' ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺗﺮﻙ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣل
ﺠﻠﻮﻩﮔﺎﻩ ﺣﻖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻣﺤﻞ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﺠﺴّﻤﻰ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺻﺎﺣﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ' ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ'ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ
ﻭ ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻴﺰ'ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ'
ﻭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'
ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻴﭻ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺟﺐ'ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﻯ ﮐﻠﻴﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻓﻌﻠﺎ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ

ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻌﺒﻪ ﻫﻢ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﺟﻬﺖ
ﻣﻌﮑﻮﺵ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺧﻮﺩ ﻳﻚﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺣﺴﻴﻨﻰ'ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻋﺎﻟﻢ ﺃﺻﻐﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ' ﻋﺎﻟﻢ ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺃﮐﺒﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻣﻊ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﺳﻤاء
اﻟﻠﻪ'ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ در
ولایت ششم
محمدی
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺭﺳﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ.ﺯﻳﺮﺍﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺻﺎﺣﺐ ﻭ ﺣﺎﻣﻞ ﭘﻴﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﺒﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﺗﻨﺒّوء ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭﺧﺒﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ' ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻣﺒﻌﻮث ﻳﺎ
ﺑﻌثت 'ﻳﺎ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ'
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯکه
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻤﻨﺘﺨﺐ ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺑﻰ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ۳۱۳
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺧﻮﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺎﻟﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﮔِﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻳﻚ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮﻓﺼﻞ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﻭح اﻟﻘﺪﺵ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﻴﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺭﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ' ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮ ﺃﺭﻳﮑﻪ
ﻣﻴﻨﺸﺎﻧﻨﺪ .
ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺻﺪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺟﻨﮓ
ﻭ ﺟﺎﻝ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ'ﻭﻧﻴﺰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺻﻮﻓﻴﻪ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺤث
ﺩﺭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺻﻒ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﺳﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺣﻠﻮﻝ ﺭﻭﺣﻰ'
ﻳﺎ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ'ﻭﺣﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ' ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭘس ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﻪﺍﻯ'
ﻋﻤﻠﺎ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ'ﺧﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺃﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺖ'ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﺃﻧﺪﻙ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺪس ﻭ ﺳﻨﺖ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ ﺳﻴّﺪ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻨّﺖ
ﻭ ﮐﻌﺒﻪ ﺁﻣﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺫﻫﻦ
ﻫﺎ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ'ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﻠﻮﻝ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩ' ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻧﻔس ﮐﻞّ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻓﺘﻪﺍﺳﺖ.
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻭﻫﻢ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯ ﺷﺪﻩ' ﭼﻮﻥ
ﮔﺮﻩﻭ ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﺭﻫﺎﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﺪﺭﮐﻰ
ﺍﺯ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ' ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻧﻄﻘﻰ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ'ﺩﺭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻣﻬﺮ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺩﺭﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﺏّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ'
ﻭﻟﻰ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﺮﻩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺧﻮﺭﻩﻫﺎﻯﺒﺮﺗﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﻋﻠﻰّ'
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﻧﺒﻰّ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻫﻤﮕﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻰ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ ﻣﮕﺮ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ

ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻣﻬﺪﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﻧﺒﻮّﺕ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﻧﺒﻮﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺒﻰ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺗﻨﺒّﻮٴ
ﻭ ﻧﺒﺄ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺣﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﻈّﻢ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪ س
'ﻭﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ ﻣﺘﺼﻞ
ﻭ ﻣﮑّﻤﻞ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎ ﺗﺪﺍﻭﻡ
ﺑﻌثت'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ' ﻣﺤﻤﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ' ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ.ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﺳﻢ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﭘس ﻧﺎﻡ
ﻧﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻣّﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻳﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﺁﺩﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺁﺩﻡ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻣﻠّﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺩﺭ
ﻭﺻﻒ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮ
ﺷﻤﺮﻡ ﻗﺎﺻﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻢ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﻣﺘﺄﺧّﺮﻳﻨﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺘﻘﺪﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﮐﺎﻓﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺒﻮﺕ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ'ﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ.ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻟﻪ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ.ﻭﺍﮊﻩﺍﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻣﮕﺮ ﺑﺮ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺍﺻﻞ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ(ﺩﺭﻯ)
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ(ﺑﺎﺏ)ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺗﺤﻮﻝ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺣﺎﻟﻰ ﺑﺤﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ' ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ(ﺍﺣﻮﺍﻝ)ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺣﺎﻟي
ﺒﻴﺎﺑﺪ'ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺧﻮﺏ ﻳﺎ
ﺑﺪ'ﭼﻮﻥ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺃﻟﻢ ﺟﺴﻤﻰ'ﻳﺎ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻰ ﺯﺍﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻴﻚ
ﺣﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ'
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﻓﻘﻰ'ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺷﺪﻥ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ
ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.

ﺑﺤث
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻫﺮ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺍﺯ ﻭﻯ ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ'
ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻣﺴﺘﻤﻊ
ﺳﺨﻦ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺏﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﮔﻮﺵ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻭ ﻃﻠﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺴﺘﻤﻊ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ'ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺣﻔﺎﻇﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻣﺘﻔﻠﺴﻔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺃﮐثر ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺃﻫﻞ
ﺟﺪﻝ ﻭ ﺑﺤثهاﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺯ
ﺗﮑﺒّﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﮐﺴﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥﺑﻰ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻭ ﺍﺣﺘﺠﺎﺟﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺍﻏﻴﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺮ ﺑﻠﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﺎﻃﻘﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻗﻠﺒﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ(ﺣﺎﻝ)ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻧﻪ(ﻗﺎﻝ) ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻥﻨﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻓﺰﻭﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﮐثرﺍ'ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺳﺴﺖ
ﻭﺿﻌﻴﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﺸﻖ ﺁﻳﻢ
ﺧﺠﻞ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﺯ
ﺁﻥ. ﭼﻮﻥ ﺑﻬﻴﭻ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻋﺸﻖ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﭘﺬﻳﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ'
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺑﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺭﺍ ﮔﻮﻳﺎ ﺗﺮ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭ ﺷﺮﺡ ﻋﺸﻖ'
ﭼﻮﻥ ﺧﺮ ﺩﺭ ﮔﻞ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺸﻨﻮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﮐﻰ ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ' ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ'ﺩﺭ
ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻭﺿﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ'ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﻣﺘﻮﻗّﻒ ﮐﻨﻴﻢ.ﺗﺎ
ﻭﺻﻒ ﻭﺷﺮﺡ ﺁﻥ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ' ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺷﺮﺡ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮﭼﻪﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ'ﺑﺎﺯ ﮐﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻧﺎﻣﮑﺮﺭﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺫﻫﻨﺶﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﺍﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺷﺒﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻋﺸﻖ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﻳﻢ'ﺣﺘﻰ
ﺑﻤﻘﺪﻣﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.
ﻣﻘﺎﻟﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺩﺍﺭﻡ'ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺪﺍﻡ ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺭﺍ ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﺎﻯ
ﺧﺎﻟﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﮊﻩﺍﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ.ﻭﻫﻤﺎﻥﺃﺷﻚ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻳﺰﺵ ﺃﺷﻚ ﺩﺭ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺃﻧﺪﻭﻩ ﻋﻤﻴﻖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪﻫﻨﻮﺯ ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ.ﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﻥ ﭘﻠﻚ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ ﭘﻠﻚ
ﭼﺸﻤﺎﻥ'ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺍﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ.ﻭﻳﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮔﺮﺩﺩ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﺳﺨﺖ
ﺑﻴﺰﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﭼﻴﻨﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ'
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﭼﻴﻨﻰ
ﺷﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺩﻭﺭ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺳﻮﻕ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ .
ﺣﺪﻳث ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻨﻴﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﻭﺍﻋﻆ.ﮐﻪ ﻭﺍﻋﻆ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﭼﻴﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻏﺰﻝ'ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻥ ﺃثر ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺮﺳﻞ ﺩﺍﺭﺩ. ﺣﺘﻰ
ﮔﺎﻫﻰ ﻋﺸﻖ
ﮐﺎﺭ ﺷﺎﻋﺮ
ﺭﺍﺑﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﻗﻮﺍﻓﻰ ﻭ
ﻋﺮﻭﺽ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ' ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﭘس ﻟﺎﺟﺮﻡ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻓﻦ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﻬﺮ ﺣﻴﻠﻪ ﺭﻫﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺷﻮﺩ'ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻗﺎﻓﻴﻪ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ'ﺍﮔﺮ
ﺷﻌﺮ ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺗﻮ
ﻣﭙﻨﺪﺍﺭ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺷﻌﺮ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ' ﺗﺎ
ﮐﻪ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻳﮑﻰ
ﺩﻡ ﻧﺰﻧﻢ. ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﺍﺯﮐﻠﺎﻡ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺷﻌﺮ
ﻭﺷﻌﻮﺭ'ﺍﺯ ﻧﺎﺯﮐﻰ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﻴﺎﻝ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻇﺮﻓﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﺮﻳﺰﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻇﺮﻑ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻳﺨﺖ.ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻋﺸﻖ'ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺃﺑﻮﻫﺮﻳﺮﻩ
ﻋﺮﺏ ﻣﺘﻌﺼّﺐ'ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺒﻐﻮﺽ ﺗﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺎﻡ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﺤﺮﻳﻒ
ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩ.ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣثلا
ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻳﺎ ﭘﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ' ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺒﻐﻮﺽﻳﺎ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻫﺪﻑﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻮﻳﺎ'
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺮﻥ ﻫﺎ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺪ ﻭﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﭼﻴﻦ
ﻭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ'ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺻﺤﺒﺖﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻳﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ' ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺤثهاﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻳﻚ ﺧﻄﻴﺐ
ﻋﺮﺏ ﺭﺍ
ﺷﻨﻴﺪﻡ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭ'ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﺗﺎﺑﻌﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺗﺮﮐﻰ
ﻳﺎ ﮐﺮﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻧﺪﻟﺴﻰ' ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﻣﺼﺮﻯ'ﮐﻪ ﺟﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺂﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﺘﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻴﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻴﮑﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ'
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺷﺎﻳﺪ ﻳﮑﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻥ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺟﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ' ﻳﮑﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺣﺴﻨﻰ'ﻳﮑﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻔﻄﻢ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﭼﻠّﻪ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﮑﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﺧﺮﻋﻤﺮ ﻳﮑﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕﺍﺯﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﺎﻫﺪﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭﻟﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺻﺪ ﺷﺎﻧس
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﻨﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺩ.

ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺷﻤﺎ'ﻳﮑﻰ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ' ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮ[ﻩ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ'ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﮑﺴﺖ
ﻧﺎﭘﺪﻳﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﻫﺮﻣﻌﺼﻴﺖ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ'ﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﻭ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﻃﺎﻗﺖ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻃﺎﻗﺖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﮐﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺍﺿﺎﻓﻰ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﺭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺎﻳﺐ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺳﭙس ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ'ﻳﮑﻰ
ﻳﮑﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺠﻮﻡ ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ﻭﻟي
الهي ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮔﻤﺸﺪﻩ ﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺷﺐ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ ﻭ
ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮﻳﻚ ﮐﻪ
ﺍﻫﺘﺪﺍ ﺷﻮﺩ'
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻳﺎ ﻭ
ﺻﺤﺮﺍﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ رﺍﻫﻬﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﻣﻴﻠﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﻧﻴﺴﺖ'ﺗﺎ
ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﭘﻴﻤﻮﺩﻩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ.

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ' ﭘﻴﮕﻴﺮ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻧﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻤﮑﺎﺭ
ﻭﻣﻘﺘﺼﺪ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪ ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺟﺎﺳﻮﺳﻰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺍﻣﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻘﺘﺼﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﻨﺎ ﺗﺮﻙ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ)ﻣﻌﺮﻭﻑ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺗﺮﻙ ﺻﻠﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬي
اﺳﺖ.ﻭﮔﻬﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺷﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻠﺎﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﻭﺿﻊ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺪﺗﺮﻯ'
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﺎﻥ
ﻭ ﻣﻘﺘﺼﺪﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﻃﺮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺎﻣﻴﺪ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ.
ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ'ﺑﺸﻬﺎﺩﺕ
ﺩﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻬﺎﺭﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﮕﺎﻩ.
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﻋﻀﻮﻳّﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻣﻮﺭد ﻃﻠﺎﻕ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﺗﻌﻬﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺑﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺳﭙس ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻤﻨﻮﻉ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺑﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ' ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻭﻝ' ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﺮﻭﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻭ ﭘﻴﺮ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍ(ﻣﺤﻠﻞّ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﺤﻠﻞ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺯﻭﺝ ﻭ
ﻫﻤﻨﺸﻴﻨﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﮑس
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩ ﻳﺎ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ' ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺩ ﻳﺎ
ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﻤﺎﻡﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ
ﻃﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺍﺭث ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﮐﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﻫﺴﺖ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ.
ﻭﮐﺴﻰ ﺣﻖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻈﺮ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺤث
ﻭﻧﻈﺮ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﻥ
ﻭ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ صیغه
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻭ
ﺗﻤﺘّﻊ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺎﻳﺪ' ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮﻫﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﭼﻠّﻪ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯﻩ'
ﭘﻴﺮﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ'ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺗﺎ
ﺍﮔﺮﺩﺭ ﺧﻠﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺷﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ.ﻣﮕﺮ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﻴﻐﻪ ﻭ ﻋﻘﺪ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﺩﻭﺍﺝ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻰ ﺷﻮﻫﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ'ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺋﻢ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ'ﺩﺭ
ﺣﺮﻣﺴﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺣﺞ
ﺍﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'
ﺣﺮﺍﻡ ﻭﻣﻤﻨﻮﻉ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ.ﻣﮕﺮ
ﭘﻴﺮ ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻨﻰ(ﺗﻤﺘّﻊ)
ﻟﺬﺕ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ'ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ' ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺳﻮﮔﻨﺪ'ﻭ
ﻋﻘﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺩﺍﺋﻢ'
ﺳﻴﻞ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﺎﺯﻩ'ﻭ ﻧﻪ ﺳﻴﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪﻣﻴﺰﺍﻥ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ' ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺮﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻭﺍﻟﻪ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻳﺎ
ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺿﻌﻴﻒ
ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ'ﺩﺭ ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﻥ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﭘﻴﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻧﺨﻮﺩ
ﺳﻴﺎﻩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﻭ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﻬﺎﻯ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﭘﻴﺮ ﺣﺎﺿﺮ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
ﻨﺠﺎﺕ
ﮐﻪﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﻣﻦ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﻡ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ'
ﻭﻧﺸﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺖ.ﺗﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ. ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺳﺮ'ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤّﺖ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻃﺮﺩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ'
ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ.

ﺩﺭ
ﺳﻮﺭﻩ ﻓﺎﺗﺤﻪ ﺍﻭﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻓﺘﺢ'ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'
ﻭﻧﻪ ﺑﺎﺯﮐﺮﺩﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺭﻩ ﺩﺭ ﺭﮐﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﻭﺩﻭﻡ هر
نماز ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﺯﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻫﺪﻧﺎ
ﺍﻟﺼﺮﺍﻁ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻨﻌّﻤﻴﻦ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﻭ ﻧﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻐﻀﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺟﻬﻨّم
هاﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺿﺎﻟّﻴﻦ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﺎﻥ
ﻗﺸرﻯ ﮐﻪ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺨﻄﺎ
ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ'ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯﻣﻤﻨﻮﻋﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺠﺎﺯ'ﭘس ﺍﺯ ﺃﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ'ﺑﭙﻴﺮ
ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪﺑﮕﻴﺮﻧﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺬﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺁﻥ ﺧﻄﺎ ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻮﺍﺟﺒﺎﺕ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﮑﺮﻭﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ثوﺍﺑﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﻣﺴﺘﺤﺐ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ثوﺍﺏ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻟﺒﺎس
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﭼﻮﻥ ﮐﻔﻦ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺯ ﺻﻠﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺶ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻮﺍﺑﻰ
ﺍﻃﺎﻋﺖﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﺎﺭ ﺍﺻﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ'ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺗﺮﻙ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ' ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻤﺎﺯ ﺳﺎﻟﻚ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻴﻤﻪﻫﺎﻯ ﺷﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﺸﺪﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ها' ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺤﻞ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.(ﻧﻤﺎﺯ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮس
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺩﺭ(ﺻﻠﺎﺕ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺻﻠﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ'ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ'ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻳﺪﻩﻫﺎ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺳﺎﻟﻚﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'
ﺑﺎﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ (ﻫﻮ)
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋی ﻤﻥ
اﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ.ﺩﺭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺟﺰ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻤﺎﺯﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ' ﺷﻴﺖ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﺩﻡ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣلی
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺭﻣﺰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻭﻉ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻥ ﻣﻄﻴﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻣﺮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺁﺩﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎ ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﮔﺸﺘﻨﺪ ﻭ ﺷﻴﺖ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻌﺪ ﺁﺩﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎتی اﺳﺖ.
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﭼﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰم
ﻮﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻃﺒﻘﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ.ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪﺑﺸﺮﻯ
هستند'ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻳﺎ ﻧﻮﺡ
ﻣﻴﺘﺮﺍ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ.
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺼّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﻮﺭﺍﺕﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣؤﺭﺧﻴﻦ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻧﺒﻴﺎ'ﻳﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.هر ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ'
ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭﻟﻮ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻟﻌﺰﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺩﺭﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻇﺮﻑ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ'
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺼﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭﻫﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﻧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺁﻧﺎﻥﻮ
ﺗﺤﺒﻴﺐﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺒﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺭﺍ
ﺫﮐﺮ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﭽﻴﻦ ﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺣﺮﻓﻰ
ﺯﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﺷﺒﺖ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻠﻰّ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻤﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺸﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ' ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﮑﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻡ. ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ

ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻠﻰ'
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺗﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﺪﺍﻡ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﭘﺪﺭ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻯ
ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ'ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﺎ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺩﻗﻴﻖ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﺑﻬﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻴﻚ
ﻧﺤﻮ'ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻤﺪ 13 زن
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻥ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻮﻫﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻧﻴﺒﺰ ﻣﺮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺟﻨﺴﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺷﻮﻫﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺯﻥ
ﻭ ﻣﺮﺩ ﺧﻨثی
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺯﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮﺩﻩ ﺯﺭﺧﺮﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻥ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻄﺎﻟﺐﺳﻠﻮک
ﺮﺍ ﺍﺯ
ﺷﻮﻫﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺨﺮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺣﻤﻴﺮﺍ
ﺯﻥ ﺟﻮﺍﻥ
ﻭﺯﻳﺒﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻫﻤﺴﺮ
ﺟﻨﺴﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ
ﺷﺒﻬﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺯﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﺻﻴﻐﻪ ﻭ ﻋﻘﺪ
ﻣﻮﻗّﺖ (ﻣﺘﻌﻪ)
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯﻩ ﻭ
ﭼﻠّﻪ' ﭘﻴﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺎﻭﻗﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ
ﻭﺟﺪّﻯ'ﺑﺘﻮﺳﻠﺎﺕ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ' ﺑﺄﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻮﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﻭﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺭﺍ(ﺍﻣّﻰ)ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﻣؤﻣﻦ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ(ﺍﻡّ) ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
ﺣﺘﻰ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﮐﺎﻣﻞ'
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩﻯ
ﺑﺎ ﻭﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ ﺯﻥ
ﺁﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻔﺎﻃﻤﻪ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺒﺪﻧﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻣﻮﺭﺩ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻋﻠّﺖ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻨﮑﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻣثلا
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﺼﻴﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺒﺮ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻣﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪﻓﺮﺻﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﺸﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﺴﺮ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﺷﺮﻭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ
ﻣﻮﺟّﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ(ﺗﺮﻙ
ﺍﻭﻟﻰ)ﻧﻴﺰﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﺮﻙ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ' ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭ ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﭘﻮﺷﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺣج ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻴﺎﻭ'ﺍﺣﺮﺍﻣﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ ﮐﻪ
ﺗﺠﺎﺭﺕ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐﮐﺎﺭﻯ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ

ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺣﻔﻆ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺎﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ'ﻭ
ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﺮﻳﻤﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ.ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻧﻔس ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ'
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﺰﺷﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺏ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﮐثر ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ ﭘﻴﺶ'
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ' ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻮﺍﺑﮕﻮﻯ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﺼﻮﻓﻴﻪ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮐﺸﺮﻳﺖ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ' ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﺍﺯ ﺧﻠﻔﺎ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻧﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺸﮑﻞ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺰﺏ ﺷﻴﻌﻪ
ﻋﻠﻰّ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﻳﺖﺁﻧﺎﻥ
اﺯ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺧﻠﻔﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭﻳﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻳﺎ ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﻓﺮﻗﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺩﻳﮕﺮ. ﻟﺬﺍ
ﺧﻠﻔﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺑﻰ
ﺁﺯﺍﺭ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻞ ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﺳﻤﻰ ﺻﺪﺭ
ﺍﻟﺄﺷﺮﺍﻑ
ﭼﻮﻥ ﻭﺯﻳﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺳﻴّﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺻﺪﺭ
ﺍﻟﺄﺷﺮﺍﻑ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺗﻄﻤﻴﻊ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻧﺎﺧﻠﻒ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍﺏ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻣﺎﻣﻌﻠﻰ
ﻧﻘﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ
ﻋﺴﮑﺮﻯ'
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩ'
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻣﺘﻮﮐّﻞ ﺑﻮﺩ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺑﻔﺴﺎﺩ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺷﺎﻋﺮ'ﮔﻴﺮﻡ
ﭘﺪﺭ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ﻓﺎﺿﻞ'
ﺍﺯ ﻓﻀﻞ ﭘﺪﺭ
ﺗﻮﺭﺍ ﭼﻪ
ﺣﺎﺻﻞ . ﻫﺮﮐﺶ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻴّﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﮔﺮﺩﺩ.

ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺁﺳﺎﻥ
ﮔﻴﺮﻯﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﺑﺎﻋث ﻏﻨﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﺷﺪ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺭﺍﻳﺞ ﮐﺮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻏﻨﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺎ ﺟﻤﻌﻴّﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺃﻧﺪﮐﻰﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻏﻨﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﺭﺍ(ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ)ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ.
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﻧﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ
ﻣﺬﻫﺐﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﺬﻫﺐ.ﮐﻪﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻨّﺎﺕ
ﻭ ﺣﻮﺭ ﺍﻟﻌﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ' ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﻮﺭ ﻭ ﻫﻮﺭ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻭ ﻗﺮّﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺪﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺁﻧﺎﻥ'
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .
ﻭﭼﻨﻴﻦ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺁﺏ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺑﻮﺳﺘﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻴﭻ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺗﻊ
ﺩﻧﻴﺎ ﻋﻠﻒ ﭼﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﻬﺸﺘﻰ'ﻭ
ﺷﺎﻧﺶ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺯﻭﺝ ﻭ
ﺟﻔﺖ ﻭ ﺷﻔﻊ
ﻭﻫﻤﻨﺸﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺣﻮﺭ ﻳﺎ
ﻫﻮﺭ'ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻩﻭﻗﺮﻩﻫﺎ
ﻭ ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻭ ﻳﺎ ﻗﺮّﻩ ﻭ
ﻏﺮّﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺗﺤﺮﻳﻒ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﺐ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻌﻴﻦ ﻭ
ﻳﺎ ﺣﻮﺭ
ﺍﻟﻌﻴﻦ' ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﻮﺭ
ﺍﻟﻌﻴﻦ
ﺩﺧﺘﺮﮐﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺮﻭﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮ
ﻭﺩﺳﺖ ﻣﻰ ﺷﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺮﻭﻯ ﻫﻢ
ﺳﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﻮﻙ ﺳﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﻴّﺪ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻢ ﻭﺟﻤﻊ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻭ
ﺷﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴﺪ ﻭ
ﺯﻳﺪ ﻭ ﺳﻴّﺪ ﻣﻌﺮﺏ
ﺷﺪﻧﺪ.

ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﻧﻴﻚ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺯﻫﺪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺧﺮﺕ'ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺯﻫﺪ
ﻓﺮﻭﺷﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭﻟﺒﺎس ﺗﺼﻮﻑ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺰﻫﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻗﺸﺮﻯ هاﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﮐﻨﻨﺪ'
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻴﭻ ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻣﺒﺮّﺍﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﺍﻣﻦ ﮔﻴﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻴﺁﻧﺎﻥ'ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ذﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺣﻘﻴﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺭﺍﺑﻌﻪ
ﻋﺪﻭﻳّﻪ ﺯﻥ
ﻋﺎﺭﻑ' ﺁﺗﺶ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺁﺏ ﺑﺮ
ﺁﺗﺶ ﺩﻭﺯﺥ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻋﺸﻖ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮس
ﻭ ﻃﻤﻌﻰ ﺧﺪﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺁﺏ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ ﺁﺗﺶ
ﮔﺮﻣﺎﻯ ﺩﻧﻴﺎ
ﻭﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺧﻨﻚ
ﻭﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺑﻌﮑس ﺭﺣﻤﺖ
ﻭ
ﻧﻮﺍﺯﺵﻋﺮﻓﺎ'ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺘﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﻣﺮﺩم
ر ا از خدا دور
تر میکنند 'ﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﭘﺮﺳﺘی
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻭ ﺷﻮﺭﻭﻯ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ'ﺩﺭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮐثیف ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺑﺎﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﺗﺼﻮﻑ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ' ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ'ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻫﺮ ﺟﻨﺐ
ﻭﺟﻮﺷﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺗﻠﺎﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻌﺪﻯ'ﺟﺰ
ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺟﻬﺎﺩ
ﻭ ﺟﻨﮓ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻔﻮ ﺧﻄﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺿﻤﻨﺎ ﺑﺨﺸﺶ ﻭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺟﻨﮕﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍلاّ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻬﺮ ﺩﻓﺎﻋﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺩﺷﻤﻦ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ'ﻭ
ﺍﺳﻴﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩ.

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺣﺘمی
ﺒﻨﺠﺎﺕ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻩ' ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ'ﺗﺎ
ﺷﻬﻴﺪ
ﻭﮐﺸﺘﻪ'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻮ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ(ﺍﻣّﻰ)ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺑﺪﺭﻭﻍ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ'
ﺍﻭﻡ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺧﺪﺍﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﭘﺶ ﻧﺎﻡ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻚ
ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﻫﺎﺷﻤﻰ'
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺸﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻔسش
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﻫﻤﻪ
ﮔﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻫﻤﻪ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺟﻨﮕﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ' ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻣﺎﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﮒ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺳﺨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﺧﺎﺹ
ﻣﻮﻓّﻘﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ(ﺗﺬﮐﻴﻪ
ﻳﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ)ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺭﺍﻩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﻑ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻯ'ﺳﺒﻚ
ﻣﻐﺰﺍﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﺎﻗﺺ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ' ﻭ
ﺩﺭﻓﺸﺎﺭ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﭼﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻣﻈﻠﻮﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﭼﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ' ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ یعنی
ﺗﺴﻠﻴم ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺑﺪﻳﻨﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
أنبیای
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﻮﺍﻡ تا
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
سالکان ولایتها
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ آخر ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ آنها
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
قشری غیر سالک
ﻫﺮﻳﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺪ ﻭﺧﺪﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ که
سرنوشتی
دارند. ﺍﻣﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ نه
سالک و نه
قشری ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺤﻤّﻞ مسؤلیّت
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ' ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ در
تن و عقل
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﻘﻞ و نفس
ﻟﻮّﺍﻣﻪ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ربّ
النوع بشری
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ را
نداشته باشند.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻭﺑﻰ ﺧﺒﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ'ﻣﮕﺮﭘس
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ'ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ.

ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎﻯ
عبادی ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ مربّی
ﺍﻟﻬﻰ دارد'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﺎﺹ. که
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻰ ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﺏّ ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻫﺮﮐس ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮیش ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺒﻮﺭﺗربیتی
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ را
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
تطوّر و
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻫﻤﻪ أرواح
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ

أبدیّت
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺷﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ مربوطه
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ نوع
بشری ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺸﺖ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ'ﮐﺎﻓﺮ
ﻭﻣؤﻣﻦ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯﮐﻴﻬﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍنست
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻣس
ﻭﻧﻘﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻠﺎ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
موجودات
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺎﺗﻒ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﻰ
ﺗثلیث
ﺗﺮﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍ'ﺳﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻫﺮﺳﻪ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس . و
ملّای رومی
تنها ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ
بفرض محال
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﺃﺑﺪﻳﺖ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ بحدودی
ﻧﻴﺴﺖ' ﻭحتی
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ' ﺗﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭﺳﻄﻮﺡ
ﻣﻘﺎم ﻨﻮﻋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ'
ﮐﻪ ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ کسی ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﭘس
ﻫﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺷﻤﺮﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤچنان
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ و
صمدبّت خود
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
وﺍﮔﺮ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺎﺯ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻭﺍﺣﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
هر
موجودی'ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ را
دارند.ﻭ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎید ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ' ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
الهی شده ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ' ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺤﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭ ﻫﺮﺳﻄﺤﻰ
ﺗﺎﺯﻩ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ نائل
گردد.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺍﮐثرﺍ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
ﻭﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻬﺸﺖ
ﻳﻌﻨﻰ (ﺑﻪ ﺷﺪﻥ)
و بهتر شدن ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ بهشت
ﺑﺎﻍ ﻭ
ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭﻟﻰ
بهشت و جنان
عقلی
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
نوعی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪ'ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺸﺘی ﺘﺮ
کنند ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﺨﺴﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭﻣﺴخ
ﻮﻣﺴﺨﺮﮔی ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
خود ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ.
ﻋﻠﻢ بمعنی
ﺩﺍﻧﺶ و
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺴﺘﻦ'ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.لذا
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻔﺘﻪﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ.
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
یعنی ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ از
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ کسب
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﻴﻮﺍن
صفت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ' با
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
آنان ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ اﺴﺖ'ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺧﻮﺩﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﭘﺴﻨﺪﻯ
ﻭ ﻏﺮﻭﺭ عالِم
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ.

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﻣﻨﺎﺯﻋﻪ ﻭ
ﺟﺪﺍﻝ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﻳﺶ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ' ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﺭﺍ'
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻭ
ﺷﻤﺎ ﺑﺪﺍﻧﻢ.ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﻨﻈﻮ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻘﺪس ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ولایتهای سلوکی
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ
بمعنی ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ أمری
الهی ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
در ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
و ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪب نوعی بجهان
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩﻥ'ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
آزادند ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
امکانات
بالفعل ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ در
لذّت بردن و
مستی ﺗﻠﻒ ﻭ
مصرﻑ ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻌﻠﻰّ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﺗﻮ
ﺑﺎ ﻧﻴﮑﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺵ. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮّ ﻭ
ﺑﺮّ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺪﻣﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺑﻬﺴﺘﻰ .
ﻭﺍﻓﺰﻭﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻰ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﻄﻠﺒﺪ'ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻰ
ﮐﻪ ﺗﻘﺮّﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس در
ولایت سلوکی
محمدی ﻭ ﻳﺎ با
هر یک
ازﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ولایتها ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ.
ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﮔﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ ﺭﺍ
تنها ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺤﺪّ
ﺃﮐثر ﺁﮔﺎﻫﻰ
علم ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ'
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ با ولیّ
الهی خود
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ بمعنی
ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺯُﻫﺪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
هر ولایت
ششگانه بشری
'ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
الهی ﺭﺍ وﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.
و سالکان
ولایتها ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻞ
ﺁﺧﺮﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
تجلّی الهی
درﺼﻮﺭﺕ
انسانی
دارند.ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺕ
مقام الهی ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.که ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
بوده اند .
وﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
شاهدان
تجلّیات الهی
بالاتر
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭند.ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ هر ﭘﻴﺮ
الهی ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮐثر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪان ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
پیامبر گونه
بخلق ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ویا
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ولایت
محمدی ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
و ﻣﺤﻤﺪ تجلّی
الهی ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ (ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ) ﻣﺎﻩ ﺷﺐ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺳﻮﮔﻨﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ' ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥﭽﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ.ﻭلی ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﭼﻮﻥ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻭ ﭘﺮ ﻧﻮﺭ(ﻧﺠﻢ
ﺍﻟثاﻗﺐ)
ﺩﺍﺷﺘﻪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺮﻳﺴﻤس
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ'ﺑﺎ ﻫﻠﺎﻝ
ﻣﺎﻩ ﺭﺍ'
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻧﻮﺭﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻭ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
او میباشد. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻗﺮﺹ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ'ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ'
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎل
کرﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ' ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ کوچک
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
باز ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻃﺎﻗﺖ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ که
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﭼﻮﻥ ﺍﺷﺘﺮﺍﻥ
ﻭ ﺩﻭﺍﺑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﭼﻨﺪ ﺑﺮ
ﭘﺸﺖﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻓﻨﻮﻥ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺣﻤﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ بودن
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﭽﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻋﻠﻢ
ﺣﺠﺎﺏ أعظم
ﺍﺳﺖ'ﭼﻮﻥ دیگر
ﻋﻠﻮﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ. ولی
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﮔﺮ ﻋﻠﻮﻡ انسان
عالم را به
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ثرﻭﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺪﺭﻙ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس
آلوده ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ. و علم
تنها ﺗﺤﻘﻖ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ انسان
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻴکند'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺣﮑﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘی ﺒﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
عقل برتر ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩ
ﺣﻮﺍس ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ(ﻋﻘﻞ)
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ (ﻋﻠﻢ)
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻳﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﺴﺐ . چون ﻋﻠم
ﻴک ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺍﮐﺘﺴﺎﺑﻰ می
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺳﻄﺤﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' باز
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
سطح ﺁﻥ عقل ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺟﺴﺘﻦ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻭ ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
کوشید و
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ.ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍﻣﻪﺍﻯ'
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﻘﻠﻰ
است 'ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ'
ﻭﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻴﻚ
ﺗﺤﻮّﻝ ﺫﺍﺗﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺳﺖ.
چون ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ و ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ دارد و
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
تجلّیات ِ
ﮐمالات ﺍﻟﻬﻰ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'( ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ' ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴباشد. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ'
وﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ.ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭﻯ ﺭﺍ'ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ دارد ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺘﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ( ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ)
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
کسب ﺗﮑﺎﻣﻞ
باز ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭘس
( ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ' ﺑﺎ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.لذا
ﺩﺭ ﺑﻘﻴﻪ ایام
ﻋﻤﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﻴﭻ
ﻣﺰﺩ ﻭﺳﻮﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻳﻪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﻭ
ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ نیز
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭحتی
ﺗﺎ ﻋﺮﺵﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.چون
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ بشری ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭخوﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪما
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻘﻞ بشری
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﻣﺎ ﭼﻮﻥ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺟﻨﻴﻦ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﺪﻳﺪﻩ'ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺎﻫداﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'
ﺑﺮﺣﺴﺐﻋﻘل
ﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ ﻭ
ﺑﺮﻭﻳﺪ ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ'
ﭼﮕﻮﻧﻪ
خداوند ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻗﺎﺑﻞ ﻭﺻﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ' ﺗﻤﺪﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﺗﻤﺪﻥ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﻴﺐ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' وپس
از ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ' ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ.
ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ.
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ'ﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸت ﺑﺨﻠﻖ'
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﻭﻟﻮ ﺃﻧﺪﻙ'
ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﭼﻨﺪﻳﻥﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﻘﺮﺏ ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ
ﮐﺮّﻭﺑﻰ ﺗﺮ
ﻭﻣﻘﺮّﺏ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﺁثاﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻀﺎﺩ ﻭ
ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻨﻮﻥ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻥ ﺍﻋﻤﺎﻝ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍ'
ﻣﺒﺪﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺷﺶ ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻇﺮﻑ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ' ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﺑﺎﻣّﻴﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ.ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ'
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی کنند.
ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ .
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻳﻚ
ﻗﺴﻤﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﭼﻴﻨﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﻋﺮﻓﺎن
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
اﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﻭﮔﻔﺘﻪ ﺍﻳﻢ .
ﻭﻟﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺳُﻨّﺘﻰ
ﻭ ﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ (ﺳِﻨﺖ)
ﺷﺪﻥ (ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ) ﻳﺎ
ﻣﻘﺪس ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺟﺴﺘﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺷﺒﻴﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ'ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻌﻤﺖ های
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
الهی ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻳﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺠﺮﺃﺕ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻨّﺖ ﻭ
ﻣﻮﻫﺒﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ'ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻗﺒﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻗﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺑﺘﻦ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻫﺮﻳﻚ ﺣﺞ
ﻣﺒﺮﻭﺭ ﻭ ﺑﺮّ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺣجّ
کعبه . ﻭﻫﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ از ﭘﻴﺮالهی
ﻳﻚ درجه ﺑﻬﺸتی
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ'
ﻭﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ' ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺗﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻫﺮﻳﻚ
ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﺋی
ﺪﺭ ﻳﻚ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎﺳﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﺴﺘﻌﺪ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﻳﺪﻩ'
ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺍﺳﺘثنا ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﻓﻀﻴﻠﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ'ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ.ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺭﺍ'ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ
ﻃﺎﻟﺐ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ'
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﮐﻠﺒﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻔﻀﺎﻳﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺑﺎ
ﻫﻢ'ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻔﻀﺎﺋﻞﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ (ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ)
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﭘس
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ'
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﻭ
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﺭﺍ در ﻋﻠﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺳﻠﻮﻙ و
اخلاق
وتجلّیات ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﺧﺒﺎﺭﺷﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﺮﮔﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺒﺮﺩ.ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻭﻓﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻭﻓﺎﺕ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎﺳﺎ (ﻋﻠﻢ ﻋﻤﻠﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ) ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻠﺒﻴﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻠﺎﻣﺘﻴﺎﻥ'ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺖ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻤﻌنی ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺑﺎﺭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﺭﺗﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺍﺭﺩ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺧﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﺒﺮّﺍﺕ و برّ
یافتن ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺑﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﻧﻬﻨﺪ. ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺫﻳﻠﺖ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻓﺎﺳﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ( ﺷﺘﺮ
ﺩﺯﺩ) ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﺑﻰ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎﺩﻯ(
ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ
ﺩﺯﺩﻯ) ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﭘس ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺑﻰ ﻋﻠﻢ ﺑﻮﺩﻥ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪ ﻋﻠﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭﺧﻴﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﻤﺪﻥ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺟﺰ ﺭﻭﺍﺝ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻣﺪﻧﻴّﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﺸﺘﻖ ﺷﺪﻩ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻓﻊ ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﮐﺴﺐ
ﻓﻀﺎﻳﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﻪ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ.
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ' ﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ. ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﺯ ﺍﺑﻠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺭﺍ ﺃﺑﻠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﭘس
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺯﺷﺖ
ﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭼﺮﻳﺪ. ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﺼﻴﺒﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻣﺴﻠّﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻳﺎﻓﺖ'
ﮐﻪ ﺿﺪ ﺧﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺑﻪ ﻧﺼﻮﺡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﻮﻧﻴﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺯﺩﻩ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻔﺘﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺣﻨﻔﻰ ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﺗﺮﻳﻦ ﺳﻨﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ.ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺶ ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩ'ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻰ
ﮔﺮﻓﺖ'ﮐﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺷﻤﺶ ﺭﺍ ﺑﭽﺎﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ.ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻠّﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺩﻳﻮﺍﻥ ﺷﻤﺶ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣثنوﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺃثر
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﻤﺶ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ'ﻣﻠّﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ملاّ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﺿﻊ ﺧﻮﺩ'
ﻋﻄّﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺵ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﺮ ﻋﺸﻖ'ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻢ
ﻳﻚ ﮐﻮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭﺳﻌﺖ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺎﺯ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎن
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻓﺖ.ﻭ
ﻫﺮ ﺑﻴﺖ ﺷﻌﺮﺵ ﺣﮑﻤﺘﻰ'ﻭ

ﻫﺮ
ﻏﺰﻟﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﺮﻭﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻦ ﻭ
ﺯﻳﺮﮐﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ'ﺍﻳﻦ
ﻧﺨﻮﺕ ﻭ ﮔﻨﺪ
ﺩﻣﺎﻏﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﺳﺘﺌﻨﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﺭﺍ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﭘس
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺣﺠﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺷﺪﻥ' ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺭﻧﺞ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻤﺮ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺎ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭﻧﻔﺎﻕ
ﻭ ﺑﻰ ﻣﻬﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮﻗﻪ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺰ
ﺧﻴﺮ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﺭﺯﻯ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯ
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻰ ﻭ
ﺧﻄﺮ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻋﻠﻴﻪ ﺭﮊﻳﻢ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﻥ ﺁﺷﺎﻡ
ﭼﻮﻥ ﺣﺠّﺎﺝ
ثقفی و ﺻﺪﺍﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ'ﺍﻣﻴﺪ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻰ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻯ هدﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻭ
ﻣﺠﺎﻟﺴﺖ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﺑﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺑﻮﺩﻩ'ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﺟﺎﻟﺒﺘﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺤﺎﺕ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ ﺧﻮﻥ
ﺁﺷﺎﻡ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ'
ﺑﻔﮑﺮ ﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺭﻫﻨﺪ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻧﺶ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯفتح
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﻣﻘﻴﻢ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺎﺧﺘﺮ ﻭ
ﺑﺨﺘﻴﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﺭﺍ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺁﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﺍﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺷﮑﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻭﻣﺎﺩﻯ'
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺸﺎﻭﺭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﻏﺎﺭﺕ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻋﺎﺭﻓﺶ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﮑﺮﺩ'
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻋﻠﻢ ﻭ ثرﻭﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.

ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﺠﻨﻮﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺩﻳﻮﮊﻥ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﺧﻤﺮﻩﺍﻯ
ﺭﻓﺖ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻋﻤﻮﻡ
ﺍﺯ ﺩﻳﻮﮊﻥ
ﮔﻔﺖ'ﺍﺯ ﻣﻦ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺨﻮﺍﻩ. ﻭﻟﻰ
ﻭﻯ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ'
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻦ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺮﻭ'ﺗﺎ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻢ.
ﺗﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻏﻴﺮ
ﻫﺪﻑﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﮔﻔﺖ' ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻡ' ﺩﻟﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﮊﻥ
ﻣﻴﺸﺪﻡ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺮگ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻤﺮﻩ
ﻧﺸﻴﻦ ﺷﺪﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻋﺮﻓﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭼﺸﻢ ﻃﻤﻌﻰ ﺍﺯ
ﺭﻋﺎﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﻝ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﻨﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺩ ﺳﺮﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﺭﺍ'ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ'ﻭﻟﻰ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'
ﺁثاﺭﺷﺎﻥ
ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺠﻮ
ﻭﺍﺯ ﺩﺭ(ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ) ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺟﺎﻫﻞ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺳﻌﺪﻯ
ﻭ ﻣﻠّﺎﻯ ﺑﻠﺨﻰ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺷﻴﻔﺘﻪ آنان
وﺁثاﺭشان
رﺍﺩﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﺮ
ﺑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺩﻡ ﻭﺑﻬﺮ
ﺣﺎﻟﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻋﺒﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﺂﻧﺎﻥﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ'ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭﻳﺎ
ﺭﺍ ﺷﮑﺎﻑ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺮﺩﻩ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻨﮕﻰ
ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺒﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺃثر ﻣثبتی ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﭼﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ
ﻭﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ . ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮ'ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ'ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﺧﺎﺹ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ.ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍٴ ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺣتی
اﮔﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺑﺪﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﮐﺴﻰ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻘﻴﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺎﺯ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﮐﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺑﻌثت
ﻣﻬﺪﻯ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠق
ﺸﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﮔﻔﺖ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻦ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ' ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭ ﮐﻴﺴﺖ.ﻭﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺩﺭﺩﺭﮔﺎﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ'ﺷﺎﻣﻞ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﺭﺍﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ'ﻭﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺭﺍﺑﻌﻪ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﮔﻤﻨﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ' ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺭﺳﺘﻢ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻧﺪ.

ﺁﺻﻒ
ﺑﺮﺧﻴﺎ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﻠﻘﻴس
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺳﺒﺄ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺗﺨﺖ
ﻭﺗﺎﺟﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺁﺻﻒ
ﻫﻤﺎﻥﺼﻮﻓﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ'ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ' ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺯﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﻠﻘﻴس
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ.ﻭﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ' ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻣﺬﻫﺒی
ﻮﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺻﻒ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺷﻤس ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﻭﮐﻮﺭﺵ ﻭ
ﻳﺎﺑﻠﻘﻴس
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﺍلاّ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﺻﻒ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻮﻟﻴﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﺮﺩ'
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻧﺪﺍﺩ'ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ'ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﻡ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮐثرﺍ ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻓﺎﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ'
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﻫﺮﮐس
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ ﭼﻪ
ﻣُﺮﺩﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺮﺩﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ که ﭼﻮﻥﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻏیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻋﻤﺎ ﻭﮐﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺍثباﺕ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭﻝ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣثاﻝ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻨﮑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﺸﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﻠﺴﺎﺕ
ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺘﺮﻩ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺧﺮﻗﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺖ'ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﺍﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻭ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻡ.

ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻣﻐﻴّﺒﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﺳﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﻟﻴﻤﻴﺎ ﻭ ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎﺏ
ﻭ ﻧﺠﻮﻡ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﺎ ﻭ
ﻧﺠﻮﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻨﮑﺮ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭس ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭس
ﻋﻠﻮﻡ د اشتند ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺭ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺷﻴﻌی که ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﭽﻮﻥ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺗﺤﺒﻴﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﺎﻡ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻋﻠﻞ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻬﻢ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺍﺩﻋﺎ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻋﺎﻣﻰ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯﺮﺍ
ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺃﺑﻮ
ﺳﻌﻴﺪ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺨﻴﺮ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﻓﻠﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﺎﺭﻑ ﺭﻭﻯ
ﺁﺏ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ'
ﺑﻮﻯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺗﻮ
ﭼﺮﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻰ ؟
ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺮﻍ
ﻭﮔﻨﺠﺸﮑﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺎﻥ ﻃﻰّ
ﺍﻟﺄﺭﺽ ﮐﺮﺩﻩ'ﺍﺯ
ﺷﻬﺮﻯ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﺸﻬﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻯ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺧﻠﻖ
ﺑﻮﺩﻥ وﺒﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺘﻰ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺻﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻳﻚ ﺟزء
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻞّ را
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺿﻤﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺘﻰ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩ' خوﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺍﻣﻮﺭﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺪﺍﻡ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺎ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﻧﺸﺴﺘﻦ ﮐﺮﺍﻣﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﻫﺮ
ﺳﺨﻦ ﻭﻗﺘﻰ
ﻭﻫﺮ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨند' ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻭ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭼﻘﺪﺭ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺳﺤﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺧﺮﺍﺑﺎﺕ ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻭﻟﻰّ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ'
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻢ ﺳﻨﺨﻴّﺎﺕﻭ
ﻫﻢ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻌﺎﺭﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ ﮐﺴﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺤﺮ ﻭﺟﺎﺩﻭ
ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﻤﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻇﻬﻮﺭ ﺑﺎ
ﺗﻌﺠّﺐ
ﻭﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﻭ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﻋﺎﺩﻯ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻤﺎﻩ
ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻟﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻧﻔﺮ ﭘﺎ ﺭﻭﻯ
ﺧﺎﻙ ﻣﺎﻩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺁثاﺭﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺮﻭﻯ
ﻣﺮﻳﺦ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺯ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﻓﺘﻪ'ﻭﻭﺍﺭﺩ ﻣﻤﻠﮑﺖ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل ﺪﻳﮕﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺎﺩﻯﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﻭﻧﺎﻡ
ﻣﻌﺠﺰﻩ

ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺳﻤﺎﻉ
ﻭ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺭﻗﺺ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻭَﺟﺪ ﻭﺣﺎﻝ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.(ﻭﺟﺪ)
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﻮﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ(ﺗﻮﺍﺟﺪ)
ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﺪ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎمی
ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻭﺟﺪ
ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ.
ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮﺍﺟﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺣﺎﻟﺖ
ﺷﺎﺩ ﻭﺟﺪ ﺩﺭ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﺟﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﺟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﺟﺪﺍﺳﺖ'
ﮐﻪﺗﻮﺍﺟﺪﺣﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻭﺟﺪ ﺣﺎﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﺪ
ﻭﻧﺸﺎﻁ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭﺗﻮﺟﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮓ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺶ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻮﺯﻭﻥ ﭼﻮﻥ ﺷﻌﺮ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻓﺮﮐﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺗﻰ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺫﻭﻕ
ﻭﻫﻢ ﺁﻫﻨﮓ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث
ﺩﺭ497 ﻗﺒل
ﺎﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻧﻈﺎﻡ ﻫﺴﺘی
ﺮﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﻭﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ' ﭼﻮﻥ
ﻧﻈﺎﻡ ﺗﻨﺎﺳﻖ
ﺍﺻﻮﺍﺕ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ'ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮓ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ'ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ'ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺿﻌﻴﻒ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﺳﻤﺎﻉ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻣﻘﺪس ﺭﺍ
ﺑﺸﺎﻋﺮﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﻓﺌﻮس
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻭ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﺻﺎﺣﺐﻣﻌﺮﻓﺖ'ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﻭﻯ
ﺑﺎ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺟﻤﺎﺩ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩ.
ﻭ ﺑﻔﺎﺭﺍﺑﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﺴﺒت هاﻯ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻋﺎﺭﻑ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﺩﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﻣﺒﺪﺃ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺁﻥﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻭ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ
ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺗﻬﺬﻳﺐ ﻭ
ﺗﺄﺩﻳﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺭﺍ'ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻭﻭﺟﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺭﺍ'
ﻭﻯ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻔﮑﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﺁﻫﻨﮕﻰ ﺑﺎ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ ﻃﺮﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ'
ﻭﻟﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ'
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻋﺎﺭﻑ ﺭﺍ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺭﺍ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻯ هاﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﺪ .
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ'ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻟﺎﻡ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﺮﻡ ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻨﺪ
ﻭﺣﺎﺩ ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺮﻗﺺ
ﻭﺟﻨﻮﻧﻰ ﻭﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺑﺮﻭﺯ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺷﻔﺎ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭﺳﺘی
ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﻗﺸﺮﻯ
هاﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺭﻳﺘﻢ ﺁﻥ ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎ ﺁﻭﺍﺯ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﺭﻭﺿﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ .
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺭﺍ ﻧﻈﻢ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻮﺯﻭﻥ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ'
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﻢ ﻭﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺯﻭﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﻡ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﮐﻢ
ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎ'
ﺑﺎﻋث
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﮊﻧﻬﺎ
ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﮊﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﻧﺴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﻟﻰ ﻣﻌﻴّﻦ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺗﻌﺠﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﭼﺮﺍﻫﺎ ﻭﻋﻠّﺖ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎ'ﻭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﺄثیر ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺎﻋث ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﺄثیرﻣﺤﺴﻮس
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻳﺪ. ﺟﻬﻞ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﭼﻪ
ﺷﻴﻌﻰ ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﻣﻴﺪﻳﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻈﺮ ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﺟﻠﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻯ' ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ'
ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯﻏﻢ
ﻭ ﻏﺼّﻪ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﭼﺎﺭﻩ
ﺳﺎﺯ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ'ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺴﮑّﻦ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻔﮑﺮﭼﺎﺭﻩ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﺮﺩ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺩﻩ ﺩﺷﻤﻦ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺁﻥ ﻣﺴﮑّﻦ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻭ ﺩﺭﺩ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﻋﻀﻠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺩﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﺏ ﺻﻮﻓﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩﺳﺎﻟک
اﺳﺖ.ﺗﺎﻣﻘﺎﻡ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺼﻌﻘﻪ ﻭ ﻏﺶ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺄثیرﻯ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﻏﻀﺐ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻭﺩ
ﻧﺒﻰ ﺻﻮﺕ
ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ'ﻭ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ
ﻭ ﻏﺰﻝ' ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺩﺭﺳﻤﺎﻉ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ ﻭ
ﺑﺸﻌﺮ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﮐﺎﺭ ﭼﺎﭖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
بوده ﻫﻤﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺭﻗﺺ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺣﺮﺍﻡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮐﻤﻚ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﮐﻤﻚ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ
ﺁﻥ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﻟﻔﻆ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ثوﺍﺏ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺣﺪّ ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ
ﺁﻥ' ﮔﻨﺎﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺳﺨﻦ ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﺑﻨﻔﻊ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺣﻠﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ثوﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﻣﻞ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻋﮑﺶ ﺁﻥ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻧﺎﺳﺰﺍﮔﻮﺋﻰ ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﺎﻃﻞ ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﭘس ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﺭﻗﺺ ﻭﻫﻨﺮ'ﻭ
ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﻠﺎﻝ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﺮ
ثوﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻣﺨﺘﺮﻉ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺁﻭﺍﺯ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﻭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ'ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻫﻢ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ثوﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﺄثیر
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻭﺍﺯ
ﺑﺎﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻧﮕﻴﺰ'ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺎﺭﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﺣﻠﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻰ
ﺩﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺳﺘﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻡ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﻭﻣﺴﺘﺤﺐ
ﻭ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻭﺭﺩ ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﺎﺣﻖ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﺍﺣﮑﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺪﺭﺳﻴﺘﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺤﻖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺳﻴﺮ ﻧﺸﺪﻧﻰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﭼﻮﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭﻣﻔﺖ
ﺧﻮﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ'
ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﺮﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣؤﻣﻦ ﺭﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺗﺮ'ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺴﺎﺩ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺳﻴﺎﻩ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'
ﻭ ﻓﻌّﺎﻝ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺘﻦ
می ﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﻴﻊ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺳﻤﺎﻉ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ' ﺩﻟﻴﻞ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﮐﻤﺘﺮﺁﻥ
ﺒﻤﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻮﺍﻡ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭﻓﻨﻮﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﺭﻗﺺ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺩﻝ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ'ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺬﮐﺮ ﺻﺮﻳﺢ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺍﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ'ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺎ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺁﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺁﻳﺪ'ﺟﺰ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻦ'ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺠﻴﺐ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻡ' ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺼﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ' ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﻈﻤﺖ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻥ
ﮔﻮﺵ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﻄﺎﻟﺐ'ﺃثر
ﻧﻔﻮﺫﻯ ﺁﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻣﮕﺮ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ.ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺄثیر
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭘﺶ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻭﺯﻥ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﻗﺎﻓﻴﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺷﻌﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻟﻘﺎﻯ
ﻣﺘﮑﻠّﻢ'ﺩﺭ
ﺁﻫﺴﺘﻪﻳﺎ
ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﻄﻠﺒﻰ'ﺃثر
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺿﻤﻦ
ﺭﻳﺘﻢ ﻭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺗﺄثیر ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﻫﺮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺩﺭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﮐﻠﺎﻡ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺩﺭ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟّﻪ
ﭼﺸﻢ ﻭﮔﻮﺵ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺩﻝ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻠّﻪﻫﺎﻯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﺴﺘﻦ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﺻﺪﺍ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ ﺭﻗﺺ
ﻭ ﺳﻤﺎﻉ ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺮﮐس ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺟﻬﺶ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺟﻬﺸﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺟﻬﺶ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻥ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺤﻴﺎﻟﺖ ﻭ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ'ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮑﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺟﻬﺶ ﺩﺭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻴﻪ
ﺟﻬﺶ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻀﺮر
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺑﺎﻋث
ﻣﺮﮒ ﺟﻨﻴﻨﻰ
ﻭﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﻋﻴﺐ ﺭﺍ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻌﻴﻮﺏ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺳﻤﺎﻉ ﺭﺍ
ﺧﻮﺭﺍﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻭﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻔﺎﻯ ﻃﺒّﻰ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣثبت ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺎ ﺻﺪﺍ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺩﻙ'ﻭ
ﺟﻠﺐ ﺷﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ.
ﻭﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﮐﺸﺶ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩ' ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.ﭘﺶ ﺍﻣﻴﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻳﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﭼﻨﻴﻥ
اﺳﺖ'ﮐﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺟﺒﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﻬﺮ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﺭﻭﺵ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻫﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﺳﺘﻢ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﺂﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﺪﻳﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﻠﺐﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺁﻣﻴﺰ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﻮﺩﻥ'
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺳﻤﺎﻉ
ﺻﻮﻓﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻪ ﺷﺮﻁ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺯﻣﺎﻥﻮﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎﺭﺍﻥ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭﺟﺬﺑﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺳﺮﻋﺖ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ'ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﻘﺎﻣی
ﻮﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﮐﻤﮑﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ'ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﺗﺮﺍﭘﻰ'ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﺗﻴﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻨﻮﻥ'ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮔﺸﺘﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺖ.

ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺒﻮﻉ ﻃﺒﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺬﻳﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻣﻌﺘﺎﺩ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﺎﺭ
ﺳﺨتی ﺪﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ'
ﻭﻳﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺷﺨﺺ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺣُﺴﻦ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﺰﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘ س
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻋﺎﺩﺕ ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻃﻰ ﺷﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺻﺪﻕ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ (ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺨﺘﺎﺭ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻧﮑﻨﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﺠﺒﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺋﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺁﺳﺎﻥ
ﻭﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻭﻣﻌﺘﺎﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻮﺭﺕﮔﻴﺮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺷﺘﺎﺏ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﻳﺮ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ.ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﮕﻮﺵ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩ'ﻋﻀﻮ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺒﺘﺪﻳﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺪﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺃﺣﻮﺍﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ'
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻭﮔﺰﻳﻨﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺘﺠﺎﺭﺏ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺳﭙس ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻭﺳﻴﺮ ﻭ
ﺳﻴﺎﺣﺖ ﻭ ﺳﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺣﺠّﺎﺝ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ'
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺃﺻﻐﺮ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﻔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﻌﻴّﺖ ﻭ ﺷﻔﻊ
ﻭ ﺟﻔﺖ ﻭ ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﮐﺎﺑﻴﻦ ﺷﺘﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﻮﺭﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻭ ﭘﺮﺳﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺳﻔﺮ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻃﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻟﻘﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻣﻦ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﺮﭼﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻋﻮﺍﻡ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖﻭﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ.
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺳﻔﺎﺭ ﺍﺭﺑﻌﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﭘﻴﺮﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﮐﻪ
ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺮ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻋﻠّﺖ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺑﺎﻫﻢ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺶ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﮐﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻄﻴﻊ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭ ﻓﺴﺦ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺒﻠی ﻤﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﺒﻴﺒﻰ
ﻧﺴﺨﻪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺒﻴماﺭﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﻭ ﻫﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻭﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺗﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ'ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻟﻐﻮﻯ(ﻣﻘﺎﻡ)ﻳﻌﻨﻰ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺟﺎ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻮﻗّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻗّﻔﻬﺎ
ﻣﻐﺎﻳﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﻚ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﺎﮐﺘﻴکی هست .
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ ﻭ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻭ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ'ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺭﻉ ﺯﻫﺪ
ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻫﺪ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺮﺣﻠﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﻣﺴﺘﺤﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺸﻤﺎﺭﺩ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻘﺮ
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ
ﮐﻪ ﻓﺨﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺃﺷﺪّ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺘﺤﺎﺕ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭﻳﺎ
ﭘﻴﺸﻨﺎﻫﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺗﺎ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﺷﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻃﺎﻟﺐ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮔﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ ﺑﻘﺼﺪ
ﻓﺪﺍﺷﺪﻥ ﻭ
ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﻤﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻣﮑﺮﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻫﺮ
ﺧﻄﺮ
ﻭﺿﺮﺭﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﮒ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺟﻬﺪ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﻧﻔس ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﺁﺧﺮ ﺣﺞ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ
ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻧﺸﺪ
ﺑﻬﺮ ﻗﺴﻤﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭؤﻳﺎ
ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺖ'ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﻣﺮﺯﻯ ﻭ ﺟﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﻭلی ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﮑﻮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺻﺒﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﭽﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﺒﻮﺭﻯﻨﺸﺎﻥﻨﺪﺍﺩﻥ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻮﻥ ﺃﻣﺮ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻬﻰ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻤﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻥ
ﺁﻣﺪﻩ'ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺶ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ'ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺻﺎﺩﺭ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﺼﻴﺤﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺧﺪﺍﺩ'ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﻮﮐّﻞ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺒﻮﺭ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺻﺒﺮ
ﺑﻌﻤﻖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ'ﺑﺎﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻧﻴﺰﺁﺭﺯﻭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺮﺳﺪ'ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺸﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ'ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ'
ﮐﺎﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻓﺸﺎﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺸﻖ
ﺷﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺒﺐ ﻣﻴﺸﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﻠﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ'
ﻭﺧﻄﺮﺍﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻃﺎﻗﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪ'ﻏﻢ
ﻭﺳﺨﺘﻴﺮﺍ
ﺑﺸﺎﺩﻯ
ﻭﺁﺳﺎﻳﺶ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ ﺧﻮﺭﻩﻣﻨﺪﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻴﺎﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻰ ﺻﺒﺮﻯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻤﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻳﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﭘس
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻰ
ﻭﻓﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ' ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻧﮑﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺿﺎ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ.ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺰ'ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭﮔﻤﻨﺎﻡ
ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ
ﺣﺠّﺖ ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦ' ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﻫﻢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻦ
ﻋﺴﮑﺮﻯ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﺑﺴﺘﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺗﻮﻟﺪ ﻃﻔﻠﻰ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩ'ﻭﻣﺎﺩﺭﺵ ﻧﻴﺰ
ﻃﻔﻞ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺨﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ(ﺣﺠّﺖ)ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﺞ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
(ﺣﺴﻦ) ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺎﻣی اﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻧﺎﻡ
ﻋﻠﻰ' ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺍﻭﺭﺍ
ﺣﻴﺪﺭﻩ ﺻﺪﺍ
ﻣﻴﺰﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ'
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻭﻧﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻰّ ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺩﻭ ﻧﺎﻡ
ﺍﻭﻝ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﺎﻡ
ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﮑﻰ'ﻭ
ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ۳۱۳ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺑﻴﻬﺎﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺘﺨﺐ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯﺍﻭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥﺧﻮﺩ.
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻘﺎﺏ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ' ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺒﺒﺎﻟﺎ
ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻔﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻠﺎﺵ ﺍﻭﻝ
ﻋﺴﮑﺮﻯ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺮﺑﺎﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻣﺮﻩ
ﺭﺍ ﻟﻘﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺳﭙس ﺑﮑﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺗﻘﻰ ﻭ ﻧﻔﻌﻰ ﻭﺟﻮﺍﺩ
ﻭ ﺭﺿﺎ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﺑﺎﻗﺮﻋﻠﻮم
بکر ﻮ ﺯﻳﻦ ﺍﻟﻌﺎﺑﺪﻳﻦ
ﺳﺠّﺎﺩ'ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﺸﻬﺎﺩﺕ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩ'ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻦ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺗﺎ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻨﻚ
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﮑﻤّﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻔﻄﻢ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺭﻭﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ'ﻳﺎ ﻓﻄﺮ
ﻭ ﺍﻓﻄﺎﺭ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
(ﻧﺰﻟﺖﺍﺧﺮﻯ)ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﻣﺠﺪﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺒﺮﻳﮑﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ(ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
هست.ﮐﻪﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻴّﺪﻯ
ﻭﺗﻘﺪس ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ ﻭ
ﺧُﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﻣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﺣﻖ ﻭﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻴﺮﺍث
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺧﻤس ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻭ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺷﻮﺩ.ﻭﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ'
ﭼﻘﺪﺭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﻇﺮﻑ 14ﻗﺮﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻋﻤّﺎﻣﻪ ﺳﺒﺰ
ﻭ ﺳﻴﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﻴّﺪ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺎﻫﻰ
ﻇﻠﻤﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻤّﺎﻣﻪ ﺳﻔﻴﺪ
ﺷﻴﺨﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻧﻴﺰ'
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻮﮐﻰ
ﮐﻠّﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﻇﻠﻤﺖ ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺩﻟﮑﻪﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﻳﻦ ﮐﻬﻦ
ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﻭﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﮐﺮﻳﺴﺘﻦ
ﺷﺪﻥﻬﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﻭ
ﺩﺧﺘﺮ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺧﺪﻳﺠﻪ' ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﻫﺮﮔﺰ
ﭘﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻣﮕﺮ ﺩﺧﺘﺮ
ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺣﻨﻔﻴّﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺎﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭﭘﺪﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻋﻠﻰّ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺣﻨﻔﻴّﻪ ﻟﻘﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﻨﻴﻒ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻋﻠﻰّ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ30 ﻧﻔﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﻧﺪ' ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﻭﻫﺪﻓﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍ ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻭ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺎﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭ ﺍﺫﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺣﻮﺍﺩﺵ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس
ﺗﻘﺮّﺏ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ' ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻣﻠﺎﻁ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺖ .

ﺗﺮس
ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋی ﺨﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ.
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ
ﻭﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺵ ﻭﻏﻢ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻧﺸﻮﻧﺪ'ﻭﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻟﻰ ﻧﺠﺎﺕ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ'ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺍﺧﺮﺕ.
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﮐﻢ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻘﺶ ﺻﺒﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺻﺒﺮﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﻫﺮﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﺤﻴﻄﻰ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻕ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺄثیرﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺭﺍﺿﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺼﻠﺎﺡ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺻﻠﺎﺡ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺖ'ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺻﻠﺎﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺻﺒﻮﺭ ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﻭﺷﺎﮐﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﺎ'ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍ' ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻳﮑﺮﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ'ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩﺍﻯ که
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻮﺟﻬﺎﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ ﭘﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺵ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﻟﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ.

ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ)ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ
ﺗﻮﻟﺪ'ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻃﻔﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻳﮑﺴﺎل ﺰﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ'ﻭ
ﻃﻔﻞ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻴﻤﻮﻥ' ﭼﻨﺪ ﺻﺪﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻃﻔﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺴﺖ ﮐﻠﺎﺳﻪ
ﻧﻴﺰ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ'ﺑﺎ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺎ(ﺃﺑﺎﺑﻴﻞ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻀﺎ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮔﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪﻋﻠﻤﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺣﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻬﺮ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﺋﻰ ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ'ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺮﺩﻭﺩ
ﻣﺒﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'
ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ.
ﻣﺠﺎﻫﺪﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻧﻔس ﻭ
ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺑﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﭼﻨﺪ
ﮐﺘﺎﺏ' ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺒﺎﻃﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎٴ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﮑﺸﻒ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺸﺮﻳﻌﺖ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻮﻗﻒ ﻭ
ﻋﻨﺎﻳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺠﺎﻫﺪﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪﺩﺍﺩﻩ'ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺍﺿﺤﺘﺮ ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺤﻴﻄی
ﺨﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺭﺍﻩ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺮﺍﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺖ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ.

ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﺤﺒﻴﺐ ﻭ
ﺗﺄثیر ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻡ'ﺑﺨﺼﻮﺹﺩﺭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ'ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﻳﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ'
ﻭﻧﻪﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ.
ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﺦ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺣﻴﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻧﮓ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻭﻓﻬﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺁثاﺭ
ﻭﻣﮑﺘﻮﺑﺎﺕ
ﻗﺪﻳﻢ' ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺭﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ' ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺑﻤﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺣﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﮕﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺁثاﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﺩ.ﻫﻢ
ﺯﺑﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﺎﺹ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻄﻠﺐ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ' ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ عرﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﮑﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﻥ' ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻤﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺖ' ﺑﻨﻮ
ﺳﺎﺯﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻄﺢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺸﻦ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻋﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺷﺶﺑﺎﺭ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭﭼﻨﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪﻫﺎ'ﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﺮﺍﺕ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻳﻢ.ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺿﻌﻴﻒ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﻫﻤّﺖ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﺍﻣﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘﺶ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﭼﻪ ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻨﺪ ﺻﺒﺎﺣﻰ
ﺭﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.

ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻋﺖ
ﻭ ﺷﺘﺎﺏ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ' ﺭﻧﮓ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻳﻮﻧﮓ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻃﺒّﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻓﻨﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺍﻣثاﻝ ﻳﻮﻧﮓ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ' ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻮﻝ ﻋﻠﻤﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻤﻰ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺖ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﻋﻠﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻭﺍﺭﺩ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺎ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ' ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻭﺣﺸﻰ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﻗﺪﻳﻢ' ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺮ ﻣﺴﻴﺤﻴﺖﺭﺳﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻘﺶ ﻋﻘﻠی
ﺒﺴﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ
ﻭﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻯ اﮐﻨﻮﻥ
ﺒﺎ ﺭﻓﺎﻩ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﻭﺣﺮﮐﺖ' ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻨﺒﻞ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ'ﺣﺮﻳﻒ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻫﺮ ﮐﺶ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺧﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺮﮐﺶ ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴؤﻝ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﻳﺶ ﭼﻪ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺍﮐﻴﺪ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﺑﺸﺮﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺑﺎ ﮐﻤﻰ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔﺶ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺏﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ.ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺎ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ' ﭼﻮﻥ ﺟﻨﮓ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺪﺍﺷﺖ.
ﮐﻪﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ. ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻭﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﭘﻴﺸﻦ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ.ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ .ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩﻡ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻢ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻤﻰ ﻏﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺳﺒﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻢ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﺨﺼﺼﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻢ .
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻢ ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻢ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺣﺘﻰ ﺑﺎﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺪ
ﺗﺮﻳﻦ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ'
ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻭ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻥ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ﺑﻨﺪ ﺑﺎﺭ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ'ﮐﻪ ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﻫﻢ ﺟﻨس
ﺑﺎﺯﺍﻥ ﻭﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺳﻘﻂ ﺟﻨﻴﻦ
ﻃﻮﻝ ﻭ ﻋﺮﺽ
ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ ﻭﻃﻮﻳﻞ
ﺭﺍ ﻣﻤﻠﻮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻂ ﺟﻨﻴﻦ
ﺑﺘﺼﻮﻳﺐ ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺳﻘﻂ
ﺟﻨﻴﻦ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻈﻠﻮﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺷﺮﻋﻰ ﻳﺎ
ﺣﺮﺍﻡ ﺯﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻴﭻ ﻃﻔﻠﻰ
ﺣﺮﺍﻣﺰﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪﺩﺭ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺠﻨﻴﻦ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﮔﺮﺳﻨﻪ
ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﻦ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺟﻨﮕﻰ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ'ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﭼﺮﺍﻍ
ﻋﻠﻢ
ﺑﺴﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺍﺷﺨﺎﺻﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺷﻴﺦ ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻭﻕ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺍﺯ
ﺷﺮﻕ'ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
(ﺍﻳﺴﺘﺮﻥ)ﻏﺮﺑﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﺨﻢ
ﻣﺮﻍ ﺭﺍ
ﺭﻧﮕﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ ﻣﻮﺝ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ (ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺪﺭﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺁﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺣﺎﮐﻢ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ
ﻭﻭﻗﻴﺢ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻈﺎﻟﻢ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺴﺘﺒﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ.
ﻭ ﻏﺎﺭﺕ ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻋﻤﻮﻣﻰ'ﻭﮔﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺳﺮﺳﺎﻡ
ﺁﻭﺭ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻔﮑﺮ
ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﻳﺎﺑﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ'ﻭ ﻧﻪ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻗﺸﺮﻯ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺣﻞ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺗﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﭘﺎﭘﻬﺎ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ' ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﺑﺎ
ﻏﻀﺐ ﻭ ﻋﺠﻠﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ' ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﻤﮑﺎﺗﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻫﻴﭙﻰ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻟﺎ ﺍﺩﺭﻯ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍﻩ
ﻭﺭﻭﺵ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ.

ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ'
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺭﻓﺎﻩ ﻭﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﻯ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺷﺪﺕﻏﻀﺐﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻋث ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﺸّاء
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺩﺭﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺳﻴﻊ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ'
ﻭﺳﭙﺶ ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ) ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻗﺪﻳﻢ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﭘﻬﻠﻮﻯ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻴﻦ ﻭ
ﻫﻨﺪ ﻭ ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦ'ﺩﺭ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭ ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻠﻴﻪ ﻭﺩﻣﻨﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻮﺫﺭﺟﻤﻬﺮ'ﻭﺯﻳﺮ
ﺍﻋﻈﻢ ﺍﻧﻮﺷﻴﺮﻭﺍﻥ'ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ'ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﭘﻴﺮﻭﺯ' ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣؤﻟّﻒ ﮐﻠﻴﻪ
ﻭﺩﻣﻨﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﺯ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﺻﻞ
ﻫﻨﺪﻯﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﺑﺎ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺯﺍﺭ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻘﺪﻳﻢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻢ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ' ﻭﺑﺠﺮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺁثاﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺑﻌﺮﺑﻰ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﺩﺑﻰ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻭ'ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺮﺏ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﮐﻠﻴﺪ ﻭﺩﻣﻨﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﺄﻟﻴﻒ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﺑﻦ
ﻣﻘﻔّﻊ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﭘﻮﺷﺶ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺮ
ﺗﻌﺼﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻣﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺷﺘﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ' ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﮑﻞ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺘﺐ
ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺁﻥ ﺑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻠﻤﻰ ﺭﻭﺯ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺧﻠﻔﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ'
ﻭﻫﻢ ﭘﻮﺷﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺷﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺑﺎ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺿﻤﻨﺎ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﺎ ﻭ
ﺳﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﻟﻴﻤﻴﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﻭ ﻣﻐﻴّﺒﺎﺕ'ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﻭﻏﻴﺮﻩ'
ﻫﻤﮕﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻘﺶ ﭘﻮﺷﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ'
ﺍﺿﺎﻓﻪﺑﺮﺁﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﻫﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻣﺶ ﺭﺍ ﻃﻠﺎ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻔﺶ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺁﺏ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺍﮐﺴﻴﺒﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺟﺎﻯ
اﻳﺮﺍﺩ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﻭﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﮔﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﻮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺮﻓﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮﮐس ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺒﺎﺩﻝ
ﻧﻈﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭ(ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ)ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮐﺴﻴﺮ ﻓﻠﺰﻯ
ﺑﺎ(ﺍﮐﺴﻴﺮ
ﻋﺸﻖ)ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺍﺯ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺯﻳﺎﺩ
ﻭ ﻓﺸﺎﺭ
ﻟﺎﺯﻡ'ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕﺩﺍﺧﻞ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﺯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎ
ﺑﺘﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺮﺩ ﺷﻮﻧﺪ'ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻃﻠﺎ ﻭ ﻫﺮ ﻓﻠﺰﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﺮﺍﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻃﻠﺎ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﻠﺐ
ﻭﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﺷﺖ. ﺍﻣﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻐﺰ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻫﻤﻪ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'
ﻭﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﺭ ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ
ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺍ'ﺑﺸﺮﻁ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﺎﮐﻰ ﺩﺳﺖ ﻭﭼﺸﻢ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ
ﺑﺪﻳﻦﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭﻣﻌﻠﻢ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﻧﻈﺮ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﭘﺎﻙ ﮔﺮﺩﺩ'ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻣﺴﻰ ﻃﻠﺎ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻣﺒﺤث ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﻟﮑﺶ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻗﻠﺐ
ﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﻰ ﺭﺍ ﻗﻠﺐ ﺑﻄﻠﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺋﻤﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻃﻤﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ث
رﻭﺕ'ﻫﻤﻪ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﮑﻴﻤﺎﻯ ﻓﻠﺰﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺑﮑﻴﻤﻴﺎﻯ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺧﻔﻴّﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺁﻥ'ﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺘﻰ
ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩﻩ'
ﺑﺠﺰ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻝ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﺑﺎ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ' ﺑﻀﺮﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﺮﻁ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺧﻮﺩ'ﺑﮑﺴﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﺪﻧﺪ'ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻄﻠﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﻴﺎﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺭﺗﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ' ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭼﻴﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﻟﻐﺰ
ﻭﻣﻌﻤّﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻟﻔﻆ ﻟﻐﺰ
ﺭﺍ ( ﺩﺍﻧﺎ) ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺶ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.

ﻋﻠﻢ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﮔﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻣﺤﺮﻙ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻤﻴﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﮐﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻝ ﻭ
ﻃﻠﺎ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺸﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﺴﻰ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﻪ
ﮐﻮﺷﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻨﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ .ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭ ﻟﺎ ﻳﺘﻨﺎﻫﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﮐﻴﻤﻴﺎ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻠﺎ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ'ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﻃﻠﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﭘﺶ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﺎ'ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﻭﮊﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﻀﻮﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﻭ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﮒ' ﺑﺎﺯ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺃﺗﻤﻰﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﮐﻮﭼﻚ ﺗﺮ ﻭ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﺭﺍ' ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺑﺪﻭﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ' ﺍﻳﻦ ﺍﺟﺰاء
ﺍﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ'ﻭﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺗﻦ'ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻨﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺷﺐ ﻧﻤﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ'
ﺍﺯﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭﺑﺎﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﺖ.ﺗﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻮﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭘﺶ
ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ'ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺷﺨﺼﻰ'ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻦ' ﺑﺘﺤﮑّﻢ
ﻗﺪﺭﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺣﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻀﻮﻯﻤﺴﺘﻘﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻤﺎﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺁﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ'ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﺴﻮس
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﭘس ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻴﺨﻮﺩ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﻦ'ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﻮﻡ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺗﻮﺍﻥ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭ
ﻏﺬﺍﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺠﻨﻴﻦ ﻭ ﻃﻔﻞ
ﻣﻮﺍﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﻃﻔﻞ ﺷﮑﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ'ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ'
ﻭﻣﺤﺎﺳﻦ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻠﻢ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﺪﺭﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﺑﮑﺎﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﻯ'ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺮﻓﺎﻩ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﻣﺤﺎﺳﻨﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﺭﻭﺳﺎﺯﻯ
ﺩﻳﺪﻩﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺭﻳﺸﻪ
ﻟﻐﺖ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ
ﮐِﺌﻮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻗﺎﻟﺐ
ﺭﻳﺰﻯﺘﺸﺒﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭ
ﻟﻔﻈﻰ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣﺼﺮﻯ
ﻗﺒﻄﻰ ﺁﻥ ﺧِﻢ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ ﻣﺎﺭﺍ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ ﺍﻭﻡ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯ'ﻭ ﻫﻮﻡ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ ﻗﻢ ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑی ﻤﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ.ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ'ﻭ ﺑﺮﭘﺎ
ﺷﺪﻥ ﻭﺧﺘﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎ'ﻣﺸﺘﻖ
ﺍﺯ ﻟﻔﻆ ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻴﺎﻩﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻴﻤﻴﺎ
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻌﺪﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻳﻦﻋﻠﻢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﻗﺮﻭﻥ ﺳﻮﻡ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﭼﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺭﻭﺯ
ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﭘﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩ'ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﺤﺮﻯ
ﻭ ﻣﺮﻣﻮﺯ
ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ'ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤی
هم ﺰﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺟﺰ ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ثرﻭﺕ ﻭ
ﻃﻠﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺼﻨﺎﻳﻊ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺯﻳﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺪﺍﺧﻞ ﮐﻮﻫﻬﺎ
ﻭﺯﻳﺮ ﺻﺪﻫﺎ
ﻣﺘﺮ ﺳﻄﺢ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺭﻳﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻃﻠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺭﺳﻤﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩ.ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻫﺎ'ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻮﺍﺹ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺟﻬﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ'ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻋﻀﻮﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ.ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﺣی
ﻮﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺃﺑﺎﺑﻴﻞ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺎﻝ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺷﻚ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ؟ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﺪ. ﺍﺭﺳﻄﻮ ﭘﺪﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺃﻭﻝ'ﺧﻮﺩ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ'ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ.ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺍﺯ ﺍﺻﻞ ﻣﺎﺩﻩ
ﻳﺎ(ﻣﺎﺩﺕﺍﻟﻤﻮﺍﺩ)
مُس ﻳﺎ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻣﻴﮕﻔﺖ' ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺑﺬﺍﺕ ﻭﮐﺎﻣل
ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻖ
ﻋﺪﻡ' ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ. ﻭ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ' ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺃثیرﻯ
ﻭﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺷﺒﻪ
ﻋﺪﻡ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋﻤّاء ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
.ﮐﺎﺭ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎﺭﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ( ﺍﻡ ﺍﻟﻘﻮﺍﻧﻴﻦ)
ﻣﻴﮕﺸﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ (ﺍﺻﻞ
ﺍﻟﺄﺻﻮﻝ)
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﮐﻨﺪ'ﻭﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻏﺮﻭﺭ ﻳﻜﻌﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺑﺎ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻋﻀﺼﻮﻯ
ﺑﺎ ﻏﺬﺍ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﻦ
ﻭﺣﻴﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻭ ﭘس ﺑﻐﺬﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺃﺩﺑﻰ'ﻭ
ﻏﺬﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻴﺎﺯﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﻏﺬﺍﻯ ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﺟﻮﻫﺮ ﻭ ﺃﺻﻞ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
مِس ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ'ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ. ﭘﻠﺎﺳﻤﺎ ﻭ
ﭘﻮﺯﺗﺮﻭﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﺪﺭﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎ
ﻭﺣﺎﻟﺖ
ﻳﻮﻧﻴﺰﻩ ﺷﺪﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﺫﻭﺏ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﻭﺍﺯ
ﻧﻮ ﻫﺮﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﻳﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺎ'ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺑﺎﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺃﺗﻢ
ﺁﻏﺎﺯ'ﻭﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻭ ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﮐﺘﻴﻮ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺷﻴﻤﻰ ﻫﺴﺖ'
ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻭ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺑﻤﺐ ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺑﮕﺮﺩﺵ ﺳﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺼﺎﺩﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﺳﻠﺴﻪﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪﺩﺭ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺟﻨﮕﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﻫﻮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺘﻰﺭﻗﻴﻖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﺭﻗﻴﻖ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ'ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺃﺷﻴﺮﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﭼﻮﻥ
ﻫﻮﺍ'ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ'ﻫﻮﺍﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻤﻴﻞ
ﻭﻫﻮس ﺧﻮﺩ'
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﻬﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺳﻮﻕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﮐﻨﺘﺮﻟﻰ
ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻋﻘﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺪﻳﻢ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫﺴﺘﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺑﻴﮓ
ﺑﻨﮓ'ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺟﻮﻫﺮ ﻓﺸﺮﺩﻩ
ﺍﺻﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺻﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻥ ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺪﻳﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺮﺩ ﻭﺧﺎﻙ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﻓﻀﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ'ﮐﺮﺍﺕ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ'ﻭﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻋﮑس ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎﺯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﻭ ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮕی
ﺠﺪﻳﺪﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ(ﻧﻮﺁ)
ﺑﭽﺸﻢﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻴﮓ
ﺑﻨﮓ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﺮ ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺭﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺩﻩ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺑﻴﺴﺖ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻥ'ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ'ﺑﻤﺮﺯ
ﺳﻰ ﺑﻴﻠﻴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮕﻰ
ﻋﻤﺮﻯﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺍﮐﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﻡ ﺷﺎﻧﻴﻪ'
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ(ﻧﻮﺁ)ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ'
ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃصیرﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻏﻴﺒﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻫﺎ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ'
ﺍﺻﻞ
(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ)ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺳﺮﭘﺎ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﺗﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ'ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭﺩﻓﻦ
ﺷﺪﻥ'ﺩﺭ ﺗﻮﺩﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﺗﻦ'
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ'
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ'ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﻭﺏ ﺁﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ'ﻭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺮﺩ ﺷﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻣثلا
ﺃﺗﻢ ﻣِس ﺭﺍ
ﺃﺗﻢ ﻃﻠﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻥ' ﻭﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻥ.ﻭ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﻃﻠﺎﻭﻳﺎ
ﻫﺮﺃﺗﻤﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ثرﻭﺕ
ﻃﻠﺐ'ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺍﺯ ﻣﺎﻝ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﻏﺮﻭﺭ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ.
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﮕﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ.
ﻭﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺁﻥﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺒﻮﻩ
ﺃﻧﺮﮊﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﺮﻕ ﻭﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ. ﺳﻮﺳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﮕﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺭﺍ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﻠﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﺮﺩ .

ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ' ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﮐﺎﻣﻠی ﺒﺮﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻥ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﻳﮑﺠﺎ ﺭﻭﻯ ﺷﻤﺎﺭﻩ
ﻗﻤﺎﺭﻯ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻪ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧﺶ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﻧﺠﺪﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ .
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﮐﻪ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺪﺭﻙ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ'ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ'
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭﻟﻮ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ. ﻭ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺟﺴﺪ
ﻭﺗﻦ ﻋﻠﻰ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﺷﺪ'ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ' ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺖ.
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺪ. ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ'ﺗﺠﺴّﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ'
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻋﻴﺐ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﺳﺎﺯﻧﺪ'
ﻭﺑﺎﻋث ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﺬﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺟﺎﺋﻰ ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ.
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ'ﻭﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﺣﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺷﮑﻞ
ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺩﻫﺎﻥ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﺩ. ﻭﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ'
ﺩﺭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺡ'ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﺑﺎﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﺎ'
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﮔﺎﻫﻰ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﺍﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ. ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺳﺤﺮﺁﻣﻴﺰ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﻰ'ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﺎﻓﺖ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﻮﺍﺩ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﻦ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ثاﺑﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ.
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﻳﺪ'ﮐﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻳﻢ.
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻳﻢ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﭼﺮﻳﺪﻥ ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭ ﻣﺮﺗﻊ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺗﺤﻘﻖ ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻳﻢ
ﭘﺶ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻴﺰ'
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ.ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﻭﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭﻩ' ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻣﺮﺯﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ' ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ' ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻭ ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ .

ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺭﻓﻊ
ﺍﺣﺘﻴﺎﺟﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ
ﺣﺮﺹ ﻭ ﻃﻤﻊ'
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻧﻴﺎﺯ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻦ
ﻣﺎﻝ ﻭ ﺗﻮﺭﻡ ﺷﮑﻢ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﮐﺸﻒ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻓﮑﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻢ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﺮﺏ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺳﻨﮕﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺍﺯ
ﺧﺮﻣﺎ ﺑﺖ
ﻣﻴﺴﺎﺧﺘﻨﺪ'ﻭﺩﺭ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻧﺪ.
ﻭ ﻃﺒﻌﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻠﻞ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻢ ﺷﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﺁﺗﻦ ﺭﺍ ﺑﻘﺼﺪ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ'ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺸﻤﺎﻝ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻋﻠﻮﻡ ﻏﻴﺒﻰ
ﺭﺍ' ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺑﻞ
ﻭ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻠﺎﻡ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﻭ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻫﺮﺍﻡ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺷﻴﺪﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻢ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺨﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻠﻢ
ﮐﻴﻤﻴﺎ'ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭ ﻓﻀﺎ.
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﺤﺮﻯ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ
ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺩﺍﻧﺎﻥ'ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻣﻘﺪس
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﻴﻤﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﻚ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﻳﺎ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﮊﻧﻬﺎ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ.ﻭ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺻﻔﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
'ﺗﺤﻮﻟﺎﺕﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ' ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻘﺪس
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ' ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺤﻮّﻟﺎﺕ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ'ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻏﺮﺍﻳﺰ'ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺒﻠﻮﻍ ﺧﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﻨﺤﻮ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ. ﭘﺶ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ ﭼﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﭼﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﭼﻪﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭ ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ'ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻮﻗﻒ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ '
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ .
ﻭﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﺎ ﺗﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ.
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻗﺒﻠﻰ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺤﻴﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻩﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ'ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ.
ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺰﺭﮒ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺶ ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ'ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ' ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺴﻞ ﺑﻨﺴﻞ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ'
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﭘس ﺑﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ'ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺨﺼﺎ ﻭ
ﺑﺎﺗﻠﺎﺵ
ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺖﺧﻮﻳﺶ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻭ
ﻣﺴﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺁﻥ ﺑﺸﻮﻳﻢ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﮑﺮﺭ ﺧﻮﺩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻩ
ﺗﺤﻮﻝ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﻭ ﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ' ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ'ﮐﻪ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺍﻳﻦ ﺭﻧﺞ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﻮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﮔﻮﺋﻰ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺁﻥ
ﮐﻤﺘﺮ'ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥ'
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭼﻮﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺎ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﻝ'ﺩﺭ
ﻣﺴاﻔﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺘﻦ'ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎ ﻣﺎﻫﻰ
ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ'ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﺒﻦ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻧﺠﻮﻣﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﭼﻮﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻳﺮ ﺁﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﻫﻰ' ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻀﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﮐﻠﻴﺪ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻭ
ﻓﺎﻧﺘﺴﺘﻴﻚ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻﺒﺎﺣﻰ
ﻫﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ'ﻭ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ' ﺑﻬﺮﻩﻫﺎ
ﺑﺮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﮐﻨﺪ .ﻭﺳﭙس ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻏﻨﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻨﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺭﺍ'ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻏﻨﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠّﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭘس ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ'ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ' ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻠﺰﻭﻡ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺣﺮﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ'
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ' ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺃﺗﻤﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﭘسﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺳﻮﺩ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻟﻬی
ﻮﺗﮑﺎﻣﻠﻰ' ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'ﻧﻬﻀﺘﻬﺎ
ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴم
ﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﻯ'ﺑﺎ
ﺍﺳﺒﻰ ﺗﻴﺰ
ﭘﺎﺋﻴﮑﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻫﻢ
ﺗﻮﻗﻒ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮ ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﺤﻮﻝ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﺩﺭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻭﻣﺮﺍﺣﻠﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰ'ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺪﻙ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭﺍﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﮔﺮ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴم
ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺮﻳﺾﺗﺮ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺳﺮﻃﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺤﺪّ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻫﺮ
ﺣﮑﻴﻤﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻋﺎ ﻧﻮﻳﺶ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺑﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻣﺤﮑﻮﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻋﺪﺍﻡ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ.
ﻗﻄﻌﻰﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﮒ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﺎﻳﺪﺑﺒﻴﻨﻴﻢ.
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﭼﺎﺭﻩ
ﺳﺎﺯﻯ ﻧﻤﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺮﺩﺍ
ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻳﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺫﻳﻤﻘﺮﺍتیس
ﺩﺭ 470 ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﻧﻴﺰ'
ﺻﻨﻌﺖ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﻧﺰﺩ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻫﺮﻣس ﻭ
ﮐﻠﺌﻮﭘﺎﺗﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻨﻌﺖ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺁﺩﻡ' ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻣؤﺳ س
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ'
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﮐﻴﻤﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ ﻣﻠﻞ
ﻗﺪﻳﻤﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺫﻳﺴﻤﻮس
ﺩﺭﻣﻴﻨﺎﭘﻮﻟﻴس
ﻣﺼﺮ ﺩﺭ 300 ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ' ﮐﻠﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺖ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺖ. ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺻﻨﻌﺖ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﻗﺴﻄﻨﻄﻨﻴّﻪ
ﺍﺳﻄﻔﺎﻧﻮس
ﺁﺗﻨﻰ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﺷﺸﻢ ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ'ﻭ
۲۲ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺠﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮐﺘاﺒﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﻧﻮﺷﺖ. ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ'ﺑﮑﺘﺐ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﺯ ﻏﺮﺏ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﺷﺮﻕ ﻫﺮﺩﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻤﻠﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﭘﺴﺮ ﻳﺰﻳﺪ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺷﻮﺩ'ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﺭﻭﻯ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ

ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﺍﻫﺐ
ﺭﻭﻣﻰ'ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺮﻳﺎﻧﻮس
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﮔﺮ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻐﺸﻮﺵ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ.
ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ
ﺣﻴّﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻓﻨﻮﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ
ﺭﺍ'ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺁﻣﻮﺧﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ' ﮐﻪ
ﺭﺍﻳﺞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﻋﺎﺭﻑ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺧﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻳﻚ ﻟﺎ
ﻗﺒﺎ ﺑﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩﺍﻭﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﺶ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ.ﮐﻪﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺿﻤﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث ﻭ
ﻧﻘﻠﻴّﺎﺕ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.
ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺣﻴّﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ 200
ﻫﺠﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ ﺩﻭﺍ
ﻓﺮﻭﺷﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻭﮐﺘﺒﻰ ﺑﻮﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺣﺘی ﺒﻤﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺻﻨﻌﺖ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ' ﺃﻫﻞ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ
.

ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﮐﻴﻤﻴﺎﺭﺍ
ﻣﺰﺧﺮﻑ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ(ﺯﺧﺮﻑ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻳﻨﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺻﻨﻌﺖ
ﻣﻮﺯﺍﺋﻴﻚ
ﺩﺭﺗﺮﺗﻴﺐ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ. ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ
ﺣﻴّﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
هرﻋﻨﺼﺮﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮﺩ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ'ﮐﻪ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻪ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺎ'
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺴﻢ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺟﺰﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟی ﻮ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻃﺒﺎﻳﻊ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻨﺼﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺼﻔﻴﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺪﻥ ﺭﺍ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻌﻨﺼﺮ ﺧﺎﻟﺺ
ﭼﻮﻥ ﻣﻌﺎﺩﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ'ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻭﺭﺯﺵ
ﻭﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ. ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﭼﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ.
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻨﺼﺮﻳّﺖ ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻤﻰ' ﻋﻤﻞ ﻋﮑس
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ'ﻋﻨﺼﺮ
ﻳﻮﺭﺍﻧﻴﻮﻡ ﻭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ' ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﮐﻪ ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﮐﺘﻴﻮ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺑﺎﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.
ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺳﺒﻚ'
ﭼﻮﻥ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺳﺒﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺗﺨﺼﺺ
ﺟﺎﺑﺮ ﺑﻦ ﺣﻴّﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻘﻄﻴﺮ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﻟﮑﻞ ﻭﻣﻮﺍﺩ
ﺳﺒﻚ ﻭ ﺧﺎﻟﺺ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺻﻨﻌﺖ ﻧﻔﺖ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺗﻘﻄﻴﺮ ﻭ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ ﺑﺨﺎﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩ'ﺩﺭ ﺳﺮﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ' ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻣﻌﺪﻥ ﻳﻮﺭﺍﻧﻴﻮﻡ'ﻭ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﻴﻚ ﺯﺭﺩ'ﺑﺎ
ﺗﻘﻄﻴﺮ ﺑﺨﺎﺭ ﻳﻮﺭﺍﻧﻴﻮﻡ
ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﺳﺒﻚ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻥ'ﺩﺭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﮔﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﻣﺮﮐﺰ
ﻭﺳﺮﻳﻊ.ﻋﻨﺼﺮ ﻳﻮﺭﺍﻧﻴﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ ﻓﻀﻮﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻥ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻄﺮ ﺳﺎﻟﺨﺘﻦ
ﺑﻤﺒﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻤﺒﻬﺎﻯ
ﮐثیف ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻳﻮﺭﺍﻧﻴﻮﻡ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺳﻠﺤﻪ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺟﻤﻌﻰ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺗﻤﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺸﺖ.ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﮐﺴﻴﺪ
ﻣﻨﮕﻨﺰ ﺩﺭ
ﺷﻴﺸﻪ ﺳﺎﺯﻯ'
ﻭﺯﺭﻧﻴﺦ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺳﻮﻟﻔﺎﺕ
ﺯﺭﻧﻴﺦ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺸﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺼﻌﻴﺪ ﺑﺨﺎﺭﻯ
ﻭ ﺗﻘﻄﻴﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﺍﺩﺭﺍﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﺍﺳﺤﺎﻕ
ﮐﻨﺪﻯﺪﺭ۲۵۲ ﻫﺠﺮﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻔﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺮﺏ'ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻯ ﻣﻨﮑﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻌﺎﺩﻥ
ﺑﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ'
ﻫﻤﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺑﺎ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺯﻳﺎﺩ
ﻭ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺤﺎﻟﺖ ﭘﻠﺎﺳﻤﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺳﺮﺩ ﮐﺮﺩﻥﺁﻥ
گوﺋﻰ ﻫﺮ
ﻋﻨﺼﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺳﺮﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ. ﻭﻣِس
ﺭﺍ ﻃﻠﺎ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭ ﻋﻨﺎﺻﺮ'ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻳﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺩﺭ ﺟﺪﻭﻝ ﻣﻨﺪﻟﻴﻒ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺃثیرﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﻃﻠﺎﻋﺎﺗﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣﻨحصرﺍ
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃث یرﻯ ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ' ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﮔﻔﺖ'ﺍﮔﺮﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺃﺯﻝ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﻭﻟﻴﻪﻣﻴﺘﻮﺍنیم
ﺒﺮﺳﻴﻢ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍﺷﺪﻩ'ﻭﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﮐﻤﺎﻝ'ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ'ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ'ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯﺎﻧﺴﺎﻥﻏﻴﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﻭﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻫﻢ ﺩﺭ
ﺃﺯﻟﻴﺖ
ﺑﻨﻄﻔﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺯﻟﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤس
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺗﻢ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮﺩﺭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺃﺗﻤﻰ
ﻳﺎ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ.

ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻦ ﺯﮐﺮﻳﺎﻯ
ﺭﺍﺯﻯ ﻣﺘﻮﻓﻰ320 ﻫﺠﺮﻯ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣس ﺑﺰﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ
ﺩﺍﺭﻭ ﺳﺎﺯ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﺳﺮﺍﺭ'ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺳﺮ ﺍﻟﺄﺳﺮﺍﺭ
ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺖ.ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻭﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺟﺎﺑﺮ
ﺑﻦ ﺣﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺷﻒ
ﺍﺳﻴﺪ
ﮐﺮﺑﻮﻧﻴﻚ ﺑﻮﺩ'
ﻭ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﺳﻤّﻰ
ﺍﺯ ﺁﻣﻮﻧﻴﺎﻙ ﺳﺎﺧﺖ.ﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﭘﻴﺸﻮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺷﻴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ 339 ﻫﺠﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻓﺎﺭﻳﺎﺏ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻯ
ﻣﻨﮑﺮ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺃﺑﻮ ﺍﻟﻘﺎﺳﻢ
ﻋﺮﺍﻗﻰ
ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﻠﻢ
ﺷﻴﻤﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩ.
ﺣَﺠَﺮ
ﺍﻟﻔﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻳﺎ ﺍﻟﺄﮐﺴﻴﺮ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ
ﻋﻠﻰّ ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺳﺪﻩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻫﺠﺮﻯ'ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺩﺭ ﺧﺰﻑ ﻳﺎ
ﮐﺎﺷﻰ ﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﺷﻴﻤﻰ
ﺩﺍﻥﺑﻮﺩ.
ﺟﻠﺪﮐﻰ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ 743 ﻫﺠﺮﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ
ﻣﻘﻴﻢ ﻣﺼﺮ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﺭﺳﺎﻟﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﻮﺷﺖ.
ﺧﻠﻴﻞ ﺑﻦ
ﺃﻳﺒﻚ ﺻﻐﺪﻯ ﻣﺘﻮﻓّﻰ
۴۶۷ﻫﺠﺮﻯ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻟﺎﻣﻴّﻪ
ﺍﻟﻌﺠﻢ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺷﻴﻤﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﺸﻖ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ

ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﻯ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﭘﻮﺷﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﺻﻨﻌﺖ
ﻋﺸﻖ ﻟﻄﻴﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻬﺬﻳﺐ
ﻭﺗﺄﺩﻳﺐ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻮﻡ
ﺷﻴﻤﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﻪ ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻯ ﻋﺎﺭﻑ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﻣﺪﺭﻥ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ'ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺎﻟﺒﻰ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭘﺸﻘﺎﺏ
ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻏﻴﺒﺶ ﻣﻴﺰﻧﺪ' ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻭﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻰ'
ﺭﺍﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺣﻴﺮﺕ ﺁﻭﺭ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺁﻧﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺭﻭﺡ'ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎ ﮐﻴﻤﻴﺎﻯ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭘﺶ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺃﺻﻞ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻋﺸﻖ'ﺟﺰ ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻃﺮﻓﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍﺻﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ'ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺠﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺑﺴﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ'ﻭ ﺭﻧﮕﻬﺎﻯ
ﻋﺠﻴﺐ ﻭﻧﻈﻤﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟی
ﺪﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ
ﻭﻟﻰ ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻃﺮﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﮐﺮﺩ.

ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ ﺍﺯ(ﺷﺎﻫﺪ
ﺯﻳﺒﺎ) ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻔﻬﻢ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ
ﺍﺯ ( ﺣُﺠّﺖ )
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣج
ﺃﮐﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺠّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻟﻔﻆ ( ﺣﺞ )
ﻋﻤﺮﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
شهود ششم ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
شهود هفتم محمدیان
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻒ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻫﺮﻳﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ'ﻭ ﺣﺠّﺖ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣج
ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ'
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ' ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﻭ ﺍﺗﻤﺎﻡﺣﺠّﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍثباﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﺩ .
ﻃﺎﻟﺐ ﻭ ﺭﺍﻏﺐ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ'ﻭ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻧﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺳﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻭﺷﺮﻙ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ.

ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻣﺘﻮﻓﻰ420 ﻫﺠﺮﻯ' ﻭ
ﺍﻭﺣﺪ ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﮐﺮﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ635
ﻫﺠﺮﻯ'ﻭﻓﺨﺮ
ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻋﺮﺍﻗﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ688
هجرﻯﮑﻪ ﺩﺭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻧﺼﻴﺐ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻓﺎﺳﺪ
ﻫﻢ ﺟﻨس
ﺑﺎﺯ'ﻭﻣﺘﺠﺎﻭﺯ
ﺑﺰﻧﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ ﺻﻴﻐﻪ
ﻣﻮﻗﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ'
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ'ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺴﻄﺢ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﺯﻳﺒﺎ
ﺭﻭﺡ ﻭﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺭﻭﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﻌثت
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ.

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﺷﻤﺶ ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ'ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﻣﺼﺮﻯ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺃﻧﺪﻟﺴﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﻧﮋﺍﺩ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ'
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ.
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ'ﭼﻮﻥ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭ ﺳﻌﺪﻯ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮ' ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ'ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ
ﻭﺩﻳﺪ ﻭ ﭼﺸﻴﺪ'ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩﻋﻘﺪﻩﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩ.ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ.

ﺗﻤﺪﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﻤﺪﻥ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ.ﺗﺎ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺍﻟﺮﺳﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﻳثرﺏ
ﻭﻣﺪﻳﻨﻪ
درﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ.ﮐﻪﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺋﻴﻦ ﻭﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ.
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺸﺮﻙ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ'ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺭﺍﺑﻴﺎﻥ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﮑﺘﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍثبات
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ.ﭘﺶ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻗﺮاءﺖ ﺁﻥ ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس آﻟﻮﺩﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺧﺮﺍﻓﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻌﻠﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮّﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﻃﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴﺖ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ .ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ'
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻳﺎ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ'ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﻳﺎ ﺗﻄﻤﻴﻊ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺑﺎ
ﻳﺰﻳﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﺳﻮﻡ ﻫﺠﺮﻯ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺷﺪ' ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺑﺮﺩﻩ
ﺯﺭﺧﺮﻳﺪ
ﺍﻣﺎﻡ'ﺑﺮ
ﺩﺭﺧﺎﻧﻪﺍﻭ
ﻣﻰ ﻧﺸﺴﺖ.ﻭﭼﻮﻥ
ﮐﺴﻰ ﺑﺒﺤث ﺑﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻰ
ﻧﺸﺴﺖ'ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﻯ ﭘﻴﺮ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ذِﻧﻰ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ.
ﺭﻭﺯﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﺘﺎﺑﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻃﺎﻗﭽﻪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ' ﻭﺍﻭ
ﮔﻔﺖ
ﻃﺎﻗﭽﻪﺍﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻰ
ﻧﺸﺴﺖ.
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻴﺪﺍﺩ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺟﺰ ﺭﻭﻯ
ﺗﻮ ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻡ.ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺷﻪ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ ﺑﺴﻄﺎﻡ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﺭﺍ'ﺑﻨﺎﻡ ﻃﻴﻔﻮﺭﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﺒﺾ
ﻭﺑﺴﻂ ﻭ
ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ ﺭﺍ ﺣﺮﮐﺖ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻦ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﻰ
ﺳﻮﺭﻳﺎﻧﻰ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ
ﻭﻣﺴﻄّﺢ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻌﻤﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﺿﻤﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﻪ(ﺷﻄﺢ)ﺭﺍ
ﺑﺎ(ﻃﻮﺍﺭﻕ ﻭ
ﮐﺸﻒ ﻭ
ﻃﻮﺍﻟﻊ)ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﮑﺎﺭﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.
ﻃﺎﺭﻕ ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻮﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺑﻤﻐﺰ ﻭﺗﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﮑﺸﻒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻃﺎﺭﻕ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﭘﺎ
ﻣﻴﮑﻮﺑﺪ ﻭﺟﺪّﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﻭﻟﻮ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﺑﺘﻦ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﺷﻄﺢ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪ ﺫﻫﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺑﻨﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﮐﺸﻒ' ﺷﻬﻮﺩ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﻭﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.

ﻣﺤﺎﺳﺒﻰ
ﻭﺣﻠّﺎﺝ
ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﺎﻳﻪ ﻧﻴﺮﻭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻗﺸﺮﻯ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻗﻮﻳّﺎ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺍﺯ
ﻗﺮﻥ ﺳﻮﻡ
ﻫﺠﺮﻯ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺑﺎﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔی ﭽﻴﺰﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﺑﺴﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﮐﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻧﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻯ'ﻭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻣﻌﺮّﺏ
ﭘﺎﺭﺳﻰ' ﻳﻌﻨﻰ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ونه
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭس
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻯ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ ﺭﻭﻡ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ولایت
پنجم مسیح
ﺭﺳﻴﺪ. ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺍﺷﺖ'ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﺒﻌﻮث
ﺷﺪ'ﮐﻪﻣﺤﻤﺪ
ﭘس اﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ'
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﺷﺸﻢ
ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﺩ.ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﺳﻤﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺑﺎﻃﻞ ﺁﻥ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭ'ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺪﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ
ﭼﻪﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ'
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ'ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺯﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺭﺍ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻭﻡ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺣﺎﻓﻆ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ' ﮐﻪ ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻫﻢ ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﭘس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺷﻄﺢ ﻭﻧﺎﻣﻔﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﻔﺮﺁﻣﻴﺰ
ﻭﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻦ' ﺑﺼﻮﻓﻴّﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺑﺎﺳﻮﺍﺩ
ﺗﺮﻳﻦ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺃثر
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﻰ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﻄﺢ
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻨﺘﻈﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻥ'ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
اﻣﺸﺎﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺁﺧﻮﻧﺪ'
ﻳﻌﻨﻰ(ﺃﺧﻮﻧﺪ)
ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻭ ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ' ﮐﻪ
ﻗﺮاءﺖ ﻳﺎ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﺍﺯ ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻣﻦ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻧﺎﻡ(ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻋﻀﻮ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻭﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻳﺎ
ﻗﺒﺮ ﺍﻭ
ﻭﻳﺎﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ ﺗﻦ ﻗﺒﺮﻭﻣﻘﺒﺮﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻳﺎﺭت
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎ'ﺧﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻭ
ﻳﺎ ﺣﻠّﺎﺝ
ﺃﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ
ﮔﻔﺖ'ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺃﻧﺎ ﻣﻦ
ﺍﻟﺤﻖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﺑﻘﻮﻝ ﻗﻀﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺸﺮﻙ'ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﻧﻤﻴﺸﺪ.
ﺁﻧﻬﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪﻣﺮﮔﻰ
ﭘﺮ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﻭﺗﻌﺰﻳﺮ.
ﻭﻯ ﻫﻤﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺧﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ'ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ
ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺗﻮﮐّﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﻋﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ.
ﻭﺣﻔﻆ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﻔﻞ
ﺑﭙﺴﺘﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻤﺮﮒ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﻘﻮﻝ
ﮔﻮﮔﻮﺵ برایش
ﻧﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﻖ
ﺟﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﻣؤﻣﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ' ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ

ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﺟﻮﺍﺏ ﻣثبت
ﺑﺪﻫﺪ.

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻭﺻﻒ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﻮﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﻣﻮﻟﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻮﻟﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ' ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ ﻣﺮﺩﻡ.
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ(ﺧﺮﮔﺎﻩ)
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ ﺯﺩﻩ
ﻣﻰ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﺧﺮﮔﺎﻩ
ﺍﻭ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺭّﻩ
ﻭ ﻗﺮّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻟﺎﻍ
ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻦ
او ﭼﻮﻥ ﺍﻟﺎﻍ حامل
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ' ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﻦ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺑُﻬﻢ ﻭ
ﺧﺮﻳّﺖ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ' ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﻚ ﻓﻬﻢ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ
ﻓﻘﻴﺮ ﺑﺪﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ .

ﺍﻗﺎﻣﺘﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻳﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
(ﺩﻧﺎ ﻓﺘﺪﻟّﻰ
ﻭ ﻗﺎﺏ ﻗﻮﺳﻴﻦ
ﺍﻭ ﺃﺩﻧﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺮ
ﮐﻤﺎﻥ ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯ'
ﺑﺎﺯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺑﺪﻗﺖ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﻮﻡ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ'ﻭ
ﺭﺣﻌﺖ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻫﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ'ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺳﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ. ﭘس ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﺎﺩﺭﻯ ﺯﺩﻩ ﻭ
ﻣﻨﺰﻟﻰ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻫﺮ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ'ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻃﻰ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺳﭙس ﺩﺭﺩﺍﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﭼﺸﻢ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ.ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ'ﻭﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .
ﺳﺮّﺍﺝ ﻭ ﺳﻬﻞ
ﺗﺴﺘﺮﻯ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ'ﻭ ﺩﻭ
ﺍﻟﻨﻮﻥ ﻣﺼﺮﻯ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﻭ
ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭ ﺯﻧﻮﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺃﻳّﻮﺏ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﮕﻰ
ﺭﻭﺍﺝ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺭﻡ ﻭ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﮐﻪﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻋﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ'ﻧﻈﺮﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺭﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﭼﺎﭖ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺣﺘﻰ 1200 ﺷﺎﻋﺮ
ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮔﻮﻯ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﺷﻌﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﺎﭖ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﮑثیر
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ ﺭﻭﺿﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﺬﻑ
ﻭﺍﺿﺎﻓﻪ'ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﮑﻞ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰ'
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ 900 ﺟﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﺬﻑ ﻭﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻒ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻏﺬ ﻭ
ﭘﻮﺳﺖ ﭼﺮﻣﻰ ﺟﻠﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ'
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺑﻬﺸﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ' ﻭﻟﻰ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻔﺮﻭﺍﻥﺘﺮ از
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺯ مقصود
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻭ' ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻮﺍﻯ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻯ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ ﮐﺸﻴﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﭼﻪ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺁﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﻣﺪﻋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
های ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﻣﻘﺪﺳﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻴﻨﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧی
ﻨﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻴﭻ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻣثبتی ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ' ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺃثر
ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺃﻣﺮﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭ ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﻴﺮ ﻭﻧﻴﻚ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺧﻴﺮﺍﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻫﻢ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﺁثاﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺪﺗﺮ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻘﺎﻁ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺷﺪﻥ' ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﻫﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﻣثبت ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖ.
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺕﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﺪﻳّﺖ'
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
در ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻝ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺟﺎﻯ ﺗﻨﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ .

ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ'ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ'ﺩﺭ
ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ'ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ'
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ'ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
درآورده '
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ.ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪ س ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
اسلامی
.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ' ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﺒﻬﺸﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺒﺮﺩ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﭘس
ﮐﺴﻰ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺑﻰ
ﻟﺠﻦ ﺯﺍﺭ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ'
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻳﻚ ﺣج
عمرﻩﺍﻯ'ﮐﻪﺑﻌﻤﺮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻨﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ' ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ'ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺪﺭ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺍﺯ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﻪ ﻋﻤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺣﺮﻑ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎهﻫﺎﻯ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺃﻫﻞ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﻣﺪﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ' ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﻯﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﺁﻥ' ﺑﻤﻘﺎﻡ
(ﺩﻧﺎ ﻓﺘﺪﻟّﻰ) ﺍﺳﺮاء
ﺑﻌﺮﺵ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺍﺭﺟﻤﻨﺪﻯ
ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ'ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺎﻧس
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻣّﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ'ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭبویژه ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺃﺧﻴﺮ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻓﻬﻢ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ.
ﻭﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻧﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ ﻭ
ﻋﻴﻦ ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭﺩﻝ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ'
ﺑﺤﻖ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣق
ﻮﺣﺠّﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻓﻬﻢ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺧﻮﺩ'ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺣﻖ ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺩﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻋﻠّﺖ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ'
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺟﺎﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻬﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺃﻫل
کلاﻡ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﻣﺘﻔﻠﺴﻔﻴﻦ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ثرﻭﺕ'ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻢ ﻳﺎ
ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻨﻴﺰﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺣّﺶ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺪﺭﻧﺪ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺗﺮﺳﺎﻥ اﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭﻧﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﻤﺎ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﮑﺴﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬی
ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ'ﻭﻧﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺩﻭﻗﺪﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺪﻡ
ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻤّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﮑﻒ ﭘﻞ ﺻﺮﺍﻁ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻗﻠّﺎﺏ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺭﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺪﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍثباﺕ ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺃﻫﻞ
ﺑﺪﻋﺖ ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﺠﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭﻫﺮﮐﺪﺍﻣﺸﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺤثی
ﮐﻪ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﺑﺪﻋﺖ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ است
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺷﺮﻙ ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺪعت
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﺪﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺍثباﺗﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺣﻖ ﻫﺮﮐس ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺣﻖ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻖ ﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰ ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻫﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺳﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﺯﺭ
ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﭘﺪﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺯ ﻗﺒﻠﺎ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﭘﻨج
ﺒﺎﺭ ﺑﻤﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻮﻓﻖ ﺭﺍﻩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ.ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ.ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻥ'ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠﺎﺩ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌثت
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭﻫﺮ
ﺭﻭﺡ
ﺩﺭﻫﺮﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ'ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺷﺪ'
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ' ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
برسند.

ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺪﺍﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﮐﻪ
ﻧﺒﺮﺩ ﻫﻮﺵ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭﻧﻔﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻳﮑﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭﻏﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﺩﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺣﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺎﺣﻖ'ﻳﺎ ﮐﻢ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺟﺪﺍﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ'
ﮐﻠﺎﻣﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺪﺍﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ' ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍﻟﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ'
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﮐﺖ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺤثی
ﻫﻢ ﺑﮑﻨﻨﺪ' ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭ(ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺎﺳﺖ.
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺮﻑ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﻭ ﺳﺎﮐﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻰ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻓﻨﻮﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﻣﻬﺮ ﻭﻧﻴّﺖ ﺧﻴﺮ
ﻭﺧﻮﺏ'ﻭ ﺑﻘﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻬﺮ
ﺣﻴﻠﻪ ﺭﻫﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺴﺖ. ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ

ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﻣﺤﮑﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻓﻦ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﺋﻰ ﻫﺴﺖ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﻴﺎس ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺩﻭﭼﻴﺰ'ﮐﻪ ﻃﺮﻑ
ﺧﻄﺎﺏ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﭼﻴﺰ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻗﻴﺎس
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﻴﺎﺵ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻴﺎس ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﻴﺎس ﺣﺮﺍﻡ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻭ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ' ﺣﺘﻰ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﺮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻬﻢ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﻴﺎس ﺧﻨثی ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﺯ ﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺟﺪﺍﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ'ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻗﺪﻳﻤﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺩﻳﻨﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻨﺎﺩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻧﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ' ﭼﻮﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭘس
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳﺮﻳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﺪﻳﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ'
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻬﻢ ﺍﺻﻞ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻧﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ'ﺗﺎﺣﺪﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﻙ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﮕﺎﻥ'
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺩﻭ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ'ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻯ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺑﺨﻂ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﻝ
ﻭ ﻫﺮ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻠّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻳﺎ
ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺭ
ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ' ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﻫﺮ
ﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ' ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻭ
ﺑﻌﺪﻯﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﻚ ﺑﻌﺪﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻬﺎﺭﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
'ﻭ ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ' ﺻﺎﺣﺐ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺒﺎﻳﺪﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ'ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ' ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻦ ﻭ
ﺍﮔﻮ ﻭ ﺳﻮﭘﺮ
ﺍﮔﻮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺳﻨﺖ
ﻭﻣﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﻬﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﻳﻘﻴﻦ ﻭ ﻳﮕﻴﻦ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺮ ﺗﻔﮑﺮ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺻﻮﺍﺏ ﻭ
ﺷﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻭ ﻧﻘﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻄﺎ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ'
ﻋﺒﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﮕﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ ﺷﻮﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﺧﻄﺎ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.
ﭘﺶ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴؤﻝ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺘﻮﺟﻴﻪ
ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﺘﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺟﺪﺍﻝ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭ ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺳﺤﺮﻯ
ﻭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﮔﺮﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﺗﺮ'ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺮﺁﻥ' ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ'ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻨﺤﻮ
ﺩﻳﮕﺮ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻋﻤﺮ
ﻭﻋثماﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ' ﻭﻳﺎ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ' ﮐﻪ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﺮ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻃﻰ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻗﺮﻥ' ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩ' ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
را ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺮﺩ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث' ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ'ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻭﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﺎﺯﻯ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ ﻭ ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﺑﺎ
ﺯﻭﺭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﻭ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺳﺮ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺭﮊﻳﻢ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ
ﺗﺮﻯ ﺭﮊﻳﻢ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺳﺎﻗﻂ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﺪ ﺣﻖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺳﺎﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻨﻴﺴﺖ.
ﺗﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ' ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﻦ ﺑﺎﺯﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺂﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺍﮐﺴﻴﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣِس ﺭﺍ ﻃﻠﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻣِس ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺄﺻﻞ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﻝ ﻭ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺃﺩﺏ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺟﻌﻠﻰ ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺣﻖ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ'ﺑﻨﺤﻮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﺑﺒﻄﻠﺎﻥﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ.

ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻥ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﻴﺎس ﺍﺯ ﺑﺤث
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﺰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺣﺪﻭﺩ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ'ﺍﺯ ﺣﺪّ ﻣﻘﺮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻋﻰ ﻭ(ﺣﺪ
ﺯﺩﻥ) ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﺘﻔﻖ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﺟﻤﻌﻰ
ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺼﻮﺑﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ' ﻭﻳﺎ
ﺯﻭﺭ ﻣﻨﺪﻯ
ﺣﮑﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺋﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺍﻳﻦ
ﺯﻭﺭ ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺗﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ'ﺑﭽﺎﻩ
ﻭﻳﻞ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻯ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﻄﻮﺡ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ اﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻋثﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ.
ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ'ﻭ
ﻣﻌﻠﻢ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻧﺪﻙ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﻚ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻦ' ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻳﺎﻓﺘﻦ'
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻔﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﺨﺸﻨﺪ
ﻭﮔﺬﺷﺖ ﻭﻋﻔﻮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺰﺍﺣﻤﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﻋﻠﻢ (ﺟﻔﺮ)ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ(ﺍﻣﺎﻣﻴّﻪ)ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻣﻴّﻪ ﺷﻴﻌﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺷﻴﻌﻪﺍﻣﺎﻣﻴﻪ
ﻭﺍﻗﻌی ﺘﻤﺎﻡ
ﺁﻥ(ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﮔﺎﻥ)ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ(ﺳﻨﺖ)ﻭ
ﻣﻘﺪس ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ(ﺳُﻨّﺖ)ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬی
اﺳﺖ.ﺗﺎ ﮐﺴﻰ
ﺍﻣّﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣؤﻣﻦ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻋﻠﻢ ﺟﻔﺮ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﺟﻢ)ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮ ﻭﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﺧﻮﺩ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ ﺟﻢ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺷﻴﺪ ﻭ ﺳﻴﺪ ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﺟﻔﺮ ﻭ
ﺟﻌﻔﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﺷﺪﻩ' ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺟﻤﻌﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ(ﺁﺩﻳﻨﻪ ﻳﺎ
ﺃﺩﻳﻨﻪ)ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻟﻴﻒ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﺳﺖ'
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻄﺤﻰ
ﻭ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﺑﺤث ﻭﺟﺪﺍﻝ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻢ ﻋﻠﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﻔﺮ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ. ﭘﺶ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻭ
ﺳﻨّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ' ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻠﻢ
ﺟﻔﺮ
ﺭﺍﮔﺎﻫﻰ(ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺤﺮﻭﻑ)ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﺮﻭﻑ ﺍﻟﻔﺒﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻮﺍﺩ ﻭﻧﻮﺷﺘﻦ'
ﺣﻮﺍﺩث
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﮔﻔﺖ.ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻠﻢ
ﺣﺮﻭﻑ
ﺍﻟﻔﺒﺎﺩﺍﻧﺴﺘﻦ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺣﺮﻑ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺣﺮﻭﻑ
ﺑﺎﺯ'ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺣﺮﻑ ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ ﻫﺮ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ' ﺩﺭ
ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖﺟﺪﻳﺪ'
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﮐﻠﺎس
ﺍﺯﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭﻧﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻮﺍﺩﺵ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﮐﺸﻒ ﻧﺸﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺪﻓﻮﻥ ثرﻭﺕ
ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻥ. ﺑﺎﺯ
ﻣﻬﻠﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ
ﺍﻧﻘﺮﺍﺽﻋﺎﻟﻢ'ﻭﻳﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﻬﻢ
ﭘﺎﺷﻴﺪﻥ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻨﻘﺮﺽ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻫﻢ ﻣﻨﻔﺠﺮ
ﻭﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﮔﺮﺩﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻧﺸﺪﻩ'ﻭ ﺷﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻓﻨﺎ
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﻭ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ ﺍﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞﺭﻭﺣﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'ﻭ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻤﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻓﺮﺻﺖ
ﻭﻣﻬﻠﺖ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﻮﺿﻊ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ ﺣﺎﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ'ﻭﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ' ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺳﭙﺶ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'
ﻭﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺍ ﺑﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻔﺮﺳﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻭﺩﺭ ﺧﻄﺮ ﺯﻭﺍﻝ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻔﻨﺎ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﺑﺎﻣﻴﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺎﻝ ﺟﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻬﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ'
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻨﺪ'
ﻭﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻢ ﺟﻔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻌﻔﺮ ﺷﺪﻥ'ﻭ
ﺟﻢ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﻭﻓﺮﻳﺪﻭﻥ'ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﻭﻑ ﻋﺮﺑی
ﺮﺍ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺣﺮﻭﻑ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ' ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺮﺏ ﺧﻮﺩ'ﺣﺮﻑ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻭﻓﻨﻮﻥ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﺮﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﺪﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﻠﻰّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ' ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺣﺮﻭﻑ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ'ﻭ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ'ﻭ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺮﺍﻯﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺻﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺧﻂ ﭼﻴﻨﻰ
ﭼﻬﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺣﺮﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ'ﻳﻚ ﺷﮑﻞ ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﺿﻊ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﭼﻬﻞ ﺣﺮﻑ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺣﺮﻭﻑ ﺯﺍﺋﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻢ
ﺣﺮﻭﻓﻰ
ﻧﺎﻗﺺ.ﻭ ﺧﻴﻠﻰ ﺻﺪﺍﻫﺎ
ﺭﺍ ﺷﮑﻞ ﺣﺮﻑ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺴﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﭼﺘﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.

ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺼﺎﻓﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ' ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺣﺮﻭﻑ ﮐﺘﺎﺑﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺻﺪﺍﻫﺎ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ ﺻﺪﺍ
ﻫﺎ' ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻘﺪس ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ'
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺮﻭﻑ
ﻣﻘﺪس ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺻﻮﺭﺕﻭﺳﻴﺮﺕﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ.

( ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺑﺤﺶ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻓﺎﻳﻞ o651m ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ)

m156o

ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ.ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﭼﻮﻥ ﮔﻨﺞﻫﺎﻯ
ثرﻭﺕ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺩﻝ ﺯﻣﻴﻦ
ﻃﻠﺎ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ(ﻗﻀﺎ
ﻭﻗﺪﺭ) ﺑﻮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺄﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﻟﺎ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ'ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩؤ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪ'ﻣﺮﺍﺳﻢ(ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ ﺑﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﻨﺸﺴﺖ
ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭘﺪﺭﺟﺴﻤﺎﻧﻴﻨﻮﺡ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻯ
هاﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ.

ﻟﻮﺡ
ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.(ﻗﻀﺎ)ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻭ
ﻗﻀﺎﻭﺕﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬی که ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍل ﻮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺪﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭ ﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺘﺤﻮﻟﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻗﺪﺭ
ﻳﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ'ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﻭ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﻗﻄﺮﻩ
ﺑﻘﻄﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺿﻊ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺷﻮﺩ.ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ (ﺑﺪﺍﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺻﺎﺩﺭﻣﻴﺸﻮﺩ.(ﻗﺪﺭ)ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ' ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺭﻭح
اﻟﻬﻰﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک
ﻨﺎﺯﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ'
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.(ﻟﻮﺡ)
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻓﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﺖ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻓﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻟﻮﺡ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ (ﺍﻟﺎﺣﻪ)ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻫﺮﺩﻡ
ﻧﺴﺨﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﭘس ﻟﻮﺡ ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻯﻤﻮﻋﻮﺩﺑﺮﺳﺪ'ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓّﻖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻌﺪ'ﻫﺸﺖ
ﺷﻬﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﻟﻮﺡ ﻗﻀﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ (ﺟﻤﻊ)
ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ(ﺟﻢ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'
ﻭﺟﻤﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﻭ ﺁﺩﻳﻨﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ(ﺃﺩﻳﻨﻪ)ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ' ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ
(ﺗﻘﺼﻴﺮ)
ﻭﮔﻨﺎﻩﻋﻤﺪﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺰﻭﻡ ﺷﺮﻁ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ(ﺳُﺒﺎﺕ)ﻭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺳُﺒﺎﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳَﺒﺖ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺷﻨﺒﻪ'ﻭ
ﺳﺒﺖ ﻭ ﺷُﺒﺎﻁ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﻔﺶ ﮐﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺵ
ﺭﺍ (ﺟﺎﻣﻌﻪ)ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻢ ﺷﺪﻥ
ﺁﺧﺮ ﺣﺞّ ﺃﮐﺒﺮ'ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ
ﻋﻠﻢ ﺟﻔﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺟﻌﻔﺮ
ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺭﺿﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ' ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺩﺭ ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻠﻢ
ﺟﻔﺮ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﻓﻮﻗﺎﻟﻌﺎﺩﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ' ﻋﻠﻮﻡ ﺧﻔﻴّﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﺟﻔﺮ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺤﺮﻭﻑ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﭘﻮﺷﺶ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺭﺍ
ﻣﻨﻊﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻋﻘﻞ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻠﻢ
ﺭﺍ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻘﻴّﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻧﺸﻮﻧﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﻋﻠﻢ
ﺟﻔﺮ ﺑﺎﺯ
ﺳﻴﻤﻴﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻭﻫﺮﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻮﺷﺸﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﻣﺤﺸﺮ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺤﺸﺮ
ﺧﺮﺍﻥ'ﺩﺭ ﮔﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻰ
ﺍﻳﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻓﻄﻢ ﻭ ﺍﻓﻄﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻋﻴﺪ
ﺍﻓﻄﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ (ﺭَﻣﺾ
ﻋﻴﻦ)ﻭﻭﺭﻡ ﭼﺸﻢ
ﻣﻴﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺍﺯ ﺑس
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩﮔﻴﺮﻯ
ﮐﻪ ﻗﺮّﻩ
ﻳﺎﮐﺮﻩﭼﺸﻢ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﭼﺮﺑﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺟﻤﻊ
ﺷﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺧﻮﻥ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﭼﺸﻢ ﺟﻤﻊ ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺮﺥ ﻭﺧﻮﻧﻴﻦ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻗﺒﺮ ﻣﻴّﺖ ﺣﻀﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﭼﻮﻥﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ

ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﭼﻮﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺃﻧﺒﻴﺎ'
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺷﻴﻤﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ' ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﮐﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ'ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻮﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻣﮕﺮ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺭﺍ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍثباﺕ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻴﺰ ﻟﺰﻭﻣﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ' ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﺑﺪﻝ
ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ' ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻨﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ'
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ'
ﺣﺘﻰ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺁﻧﺮﺍ'ﺩﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ'
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﻘﺶ ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺫﻩ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺗﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ'
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.ﻭﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻭ ﻋﻘﻠﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺠﺎﻯ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﺍﺭﻭﻯ
ﮐﺸﻒ ﺷﺪﻩ.
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.

ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثر ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻋﻮﺍﻡ ﻗﺸﺮﻯ'ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ' ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﭽﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﻣﺠﺎﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻭ ﻟﺒﺎس
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺳﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﺮﻳﻤﻬﺎ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ'ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ
ﺗﺬﮐﺮﺍﺕﻭ
ﺗﺨﻴل
ﻠﻮ(ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ)
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍﻫﺸﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻭﺭ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺭﺧﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ'ﻣﻌﻨﻰ
ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﻚ' ﺍﻳﻦ ﺣﻮﺍﺩث
ﻭﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺻﺪﻕ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻌﻠﻮﻡ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻴﺰ
ﻣﻬﻤﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻘﺼّﺮ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺑﺤث
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻏﻴﺒﺖ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎ'ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ'ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻌﺎﻉ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻳﻚ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻰ
ﺣﺮﻑﻣﻴﺰﻧﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻞ ﺑﺸﻌﺎﻉ
ﻳﺎﺑﻰ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﻡ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺳﻔﻴﻪ ﻭﻭﻗﻴﺢ
ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﻧﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ(ﻣﻠﺄ
ﻭﻣﻠّﺎ)ﺍﺑﻠﻴ س
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﮐﻪ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻨﺎم
ﺨﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻫﺴﺖ' ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ'
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ'
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭼﺎﻫﻰ ﻏﻴﺐ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﭼﺎﻩ'ﻳﺎ
ﺣﻔﺮﻩ ﻗﺒﺮ ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻮﻩ ﻭﺻﺤﺮﺍ'ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺑﻌثت ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ' ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ' ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﺠّﺖ ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﺞ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ' ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺴﻦ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﻮﺩ ﺣﺴﻴﻦ
ﻳﺎ ﺣﺴﻨﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﮐﻨﺪ'ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺰﻳﻨﺪ' ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ'
ﮐﻪ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ'
ﺍﻣﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩ'
ﺍﻭﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺯﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻓﺖ
ﻭﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ.ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺶ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺩﻗﻴﻖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩﻗﺎﺋﻤﮑﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﻨﺎم
ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﮐﻪﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺋﻢ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﭼﺎﻩ'ﻳﻚ ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﻋﺒﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺣﺴﻦ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﮑﺸﻨﺪ. ﭘﺶ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﺰ ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻏﻴﺒﺖ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﻭ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﮐﻠﺎﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ'ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺘﻮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺗﻘﺮﻳﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ' ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ' ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ' ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻋﻮﺍﻣﻞﭘﻨﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩﺳﻪ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﭘﺮﻭﺭﺩﻩ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'
ﮔﻮﻳﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﺭﮊﻳﻢ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﮑﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻋﻠﻨﻰ'ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﻫﻢ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ' ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﺟﻮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﺴﻠﺴﻞ
ﻣﻰ ﺑﻨﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﭼﻮﻥ ﺧﻠﺨﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺩﻳﻮ ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻦ ﮐﺸﺘﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ'
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﮐﺮﺩﻡ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ.

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻡ.ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ.ﻭﻧﻪ
ﻧﻘﻞ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻭﺧﻄﺎﺋﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺣﺪﻳﺶ ﻧﺒﻮﻯ
ﻭﻭﻟﻮﻯ
ﺭﺍ'ﻧﻘﻞ
ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺁﻥﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﻭ ﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺑﺎﻃﻞ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﭼﻪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺳﻌﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ(ﻣﺬﻫﺐ)ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻤﺎﻥﺮﺍﻩ
ﺫﻫﺎﺏ ﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ'ﺑﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ'ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺘﻪ' ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ
ﮐﻮﭼﻚ' ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺻﻔﺤﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﺩﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺑﺴﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻔﺤﻪ (سیدی) ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻳﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ.

M163

حکمت
و عرفان و
تصوّف ایرانی
آریائی

ﺣکمت
ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ'
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺼﻮل ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﻋﻘل
ﻔﺼﻮﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺰﻭﺍﻝ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍنی اﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻫﺪﻑ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻣثاﻝ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﻣﺴﺎﻋﻰ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻥ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ'ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
اﮔﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺘﮑﺎﻣل
ﺪﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺿﻤﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺣﺪّ
ﻓﺎﺻﻠﻰ'ﺟﺰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻠّﺖ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺟﻴﺴﺘﺠﻮ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻭ ﺍﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺪﺍﻡ
ﻋﻠﻞ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﻋﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺷﺪﻩ؟ﻭ ﺁﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣؤثّر ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ؟ﺍﻏﻠﺐﻋﻠﻤﺎ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﻠﻠﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ' ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻥ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ(ﺁﺩﻡ)
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ' ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ
ﺑﺎﻗی هستند.
ﻭﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ
ﺩﺭﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺘﺮﺍ'ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻣﺴﻴﺢ'
که ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺧﺮ ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺸﻢ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ' ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔت گانه
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺻﻔﺖ ﻣﺸﺘﺮﻙ'
ﻳﺎ ﺑﺎﻋث ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ'
ﻳﺎ ﺑﺎﺻﻔﺎﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ' ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺮﺏ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺤﻞ ﻏﺮﻭﺏ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻭﺝ ﭘﺨﺘﮕﻰ ﻭ
ﺑﻠﻮﻍ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﻨﺎﻡ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ'
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧی ﺨﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ'
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﮐﺮﺩﻩ.ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﮐﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ'
ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﺼﻮﻑ'ﺑﺒﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ
ﻭ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﺧﺼﺎﻝ'ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥﻮ(ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﻳﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)ﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﻋﻈﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺪﻣﻌﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻕ
ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﻭﭼﻴﻦ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻥ
ﻧﻘﻄﻪ ﺃﻣﻦ
ﺗﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﻓﺖ.
ﻭﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﺎنع
اﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﭘﺪﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻳﻮﻧﺎﻥ'ﻣﻌﻠﻢ
ﺍﻭ ﻳﻚ زﻥ
ﻫﻨﺪﻯ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫِﻥ
ﻫﻨﺪﻭﻯ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ'
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﭽﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻐﺮﺏ ﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭘﻨﺠﻢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ'ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﺸﻢ ﺁﻥ
ﺑﺎﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥﺒﻮﺩ.
ﻭﻯ ﻋﻀﻮ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ سپس
ﺑﻤﮑّﻪ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻣﺤﻤﺪ (ﺃﻣﻴﻦ
ﻭﺍﻣّﻰ) ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺪﻙ ﻗﺮﻳﺸﻰ'ﻣﻌﺮﻭﻑبه
(ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ) ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ(ﻫﺸﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﮐﻨﻨﺪﻩ)ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢ'ﮐﻪ ﺍﻟﻪ
ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺪ.ﺗﺎ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺪﺭﮐﺸﻒ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ
.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ(ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻨﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭ(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺎﮐﺸﻒ ﺧﻮﺩ'
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ (ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻭل
اﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺼﺮﺍ'ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻰ ﺁﻳﻨﺪ.ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ.ﻭﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ کنونی
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻭﻟﻴﻦ(ﺗﺠﻠّﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ) ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ'ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺭﺳﻮﻝ ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎم
اﻣّﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻣّﻰ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻴﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﭘﻴش ﻧﻤﺎﺯﻯ'ﻳﺎ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'
ﮐﻪ ﺍﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
می گوﻳﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺐ ﻧﺪﻳﺪﻩ' ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭ
ﺳﻌﻰ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻗﺮﻥ ﺑﻴﺴﺖ
ﻭ
ﻳﮑﻢ'ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﻧﻴﺰدر
استدلال های
خود ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﮐﻬﮑﺸﺎن
ها'ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﮐﺮﻩﺯﻣﻴﻦ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
گرامی من ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺧﻮﺩ'ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮐﻨﻴﻢ. ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻣﺴﺎﺋل ﻨﻈﺮﻯ
ﻭﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻴﻢ. ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻮﺩ.
ﻟﺬﺍ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺎﺭﺍﺋﻪ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ.

ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﻫﺎﻳﺪﮔﺮ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻏﺮﺑﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻣﮑﺘﺐ(ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﺟﻮﺩ) ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻘﺪ
ﺍﺳﺖ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ'ﺧﺎﺹ ﺗﻤﺪﻥ
ﻏﺮﺏ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺗﻤﺪﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻭ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻫﻨﺪ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺼﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ ﺧﻂ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭ ﺣﺮﻭﻑ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﺁﻥ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺸﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺷﺘﻪ
ﺗﺤﺮﻳﺮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ.ﭘس
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻂ ﻣﻴﺨﻰ ﻭ
ﻫﻴﺮﻭﮔﻠﻴﻒ
ﻣﺼﺮﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺷﺘﻪ
ﺗﺤﺮﻳﺮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ
ﻭﺧﻄﻮﻁ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺧﻂ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺎﻳﺪﮔﺮ(ﺭﻭﺡ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ
ﮐﺎﻧﺖﺁﻟﻤﺎنی
ﺮﺍ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺗﻤﺪﻥ ﻏﺮﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺣﻖ ﻏﺮﺏ
ﻭﻏﺮﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﺍﺭﻭﭘﺎ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﮐﻠﻤﻪ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
(ﻣﺪﻳﻨﻪ)
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺷﻬﺮ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺷﻬﺮﻧﺸﻴﻦ
ﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ '
ﻭﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻟﻔﻆ (ﺩﻳﻦ)
ﮐﻪ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ 'ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭِﺩّ ﻭ
ﻣﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ.دﺭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
وﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﭼﻬﺎﺭﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل اﺳﺖ'ﮐﻪﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﺪﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ(ﺩﻳﺎﻧﺎ)ﻧﻴﺰ
دلیل ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﻦ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻴی
ﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﻳﺎ
ﻣﺘﺪﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ'ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﻤﻨﺤﺼﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﺣﻖ ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺩﻳﻦ ﺳﺎﺯﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻚ(ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺑﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎﻯ ﻧﺎﻃﻖ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ'ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺑﺠﺰﻳﮑﻰ
ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ(ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﺎﺣﻘﻴﻘﺖ'ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴرود.که ﺍُﻟﮕﻮی
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺸﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺪس ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺳﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺪﻳﮕﺮﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌی ﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺟﺰ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
روح ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺎ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺒﻔﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﻭ ﭘسﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ'ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ' ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﺭﻭﺑﺮﻭ
هستیم'ﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﻫﻤﮕﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘثنا'ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ
ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ. ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ(ﮐﺎﻧﺖ) ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺷﺎﺧﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺍﻟﻤﺎﻧﻰ'ﻭﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ' ﻭ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻠﻞ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ)ﺩﺭ ﻣﻠﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ'ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻰ
دارند و ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻠﻞ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺭﻗﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ(ﻓﻠﺴفه
ﻋﺮﻓﺎنی ) ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻠﻞ آندکی
سالک ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻠﻞ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎنی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﺮﺏ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺯﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﻧﺒﺮﺩ ﻫﻮﺵ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻃﺮﺡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺭ
ﺟﺪﺍﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﺑله ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﮐﻪ ﻃﺮﺣﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ ﺭﺩّ
ﮐﻨند'ﻭﺟﺎﻳﺶ
ﻃﺮﺡ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
اﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺳﮑﻮﺕ
ﻃﺮﻑ ﻧﺰﺍﻉ ﺷﮑﺴﺖ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﻋﺪﻡ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻃﺮﻑ ﺳﮑﻮﺕ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺭﻣﻨﻄﻘﻰ
بودنﻏﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﻧﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺷﮑﺴﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻧﻮﻉ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺮﻳﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻃﺮﻑ ﻧﺰﺍﻉ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﻐﻠﻮﺏ
ﺷﺪﻥ ﺣﻔﻆ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﭘس ﻓﻠﺴﻔﻪﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺃﺻﻞ
ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ' ﻫﻨﺮ
ﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس . ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻭ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ'ﺑﮑﺸﻒ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ که (ﻫﻨﺮ
ﭘﺮﺳﺶ) ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻋﻠّﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ ﺑﺎ
ﭼﺮﺍﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣثلا
ﭼﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ'
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻓﻠﺎﻥ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﻯ
ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻧﮋﺍﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻠّﺖ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻣﻠّﺖ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﻮ ﺩﺭﺧﻴﺎﻝ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ' ﺗﻔﮑّﺮات
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﻭ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻣﺒﺪﺃ
ﺗﻔﮑّﺮ'ﻭ ﻧﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ'ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ'ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﭘﺎﺳﺦ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺁﻥ اﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ. ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﺎﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ'ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻄﻮﺡ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ'ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ'ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻮﮊﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﮑﺮﻯ
ﻫﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭘس ﺩﺭﻫﺮ ﺗﻔﮑّﺮ
ﭘﺎﺳﺦ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﭘس
ﻫﻢ ﭘﺮﺳﺶ
ﺩﺭﺳﺖ'ﻭ ﻫﻢ
ﺭﻭﺵ ﭘﺎﺳﺦ
ﻳﺎﺑﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻢ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺎﻟﺐ'ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺣﻴﺮﺕ ﺁﻭﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺒﺤث ﺣﮑﻤﺖ
ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ (ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺿﺪ ﻭﻧﻘﻴﺾ) می
ﻴﺎﺑﻴﻢ.ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺑﺠﻮﺍﺏ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺭﺍﺿﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺭﺷﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻘّﻖ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ'
ﺑﻤﺮﺯ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ'
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ و ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺍﮔﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯاﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﮑﺴﺐ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﺎﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺒﺮﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﻓﻮﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺪﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﭘﺮﺳﺶ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ' ﻭ
ﻳﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﺮﺳﺶ ﭘﺎﺳﺦ
ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﺗﺄﻣّﻞ
ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﭘﺮﺳﺶ ﻣﻴد
اند و ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺳﮑﻮﻥ' ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺨﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﻭ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺍﻧﺪ.

ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ واقعی
و سلوکی 'ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﻔﺼّﻞ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻳﻢ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺑﻤﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ' ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻔﺼّﻞ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻳﻢ.
که ﺍﺯﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﻳﻨﻰ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)ﺭﻧﮓ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺭﻧﮓ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯﻏﺮﺑﻰ
ﻭﻣﺎﺩی ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﭼﻮﻥﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺏ ﻣﺬﺍﻕ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﻳﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻤﺘﺮ'ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺠﺰ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺴﻠﻮﮐﻰ' ﻭ ﺩﻝ
ﭼﺴﺐ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﺎﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﺍﺯ(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺃﻧﺪﻙ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﮐﺮﺩ'ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺭﻧﺞ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭼﺎﻩ ﻭﻳﻞ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻴﻞ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣؤﺭﻭﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻳﻦﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁثاﺭﻋﻠﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻏﺮﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻁ ﺁثاﺭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﺷﻌﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁثاﺭﻯ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠّﺘﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﮔﺮ ﮔﺎﻫﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﮐﻤّﻰ'ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﮐﻴﻔﻰ'ﺑﺴﻄﺢ
ﻭ ﻋﻤﻖ ﺁثاﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
و أدبی ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﻠﻞ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﮐﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﺁثاﺭ ﺧﻮﺭﺍ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ ﺗﺮﮐﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻳﻢ. ﺍﮔﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺤث
ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﻬﻨﺮ
ﺃﺩﺑﻰ ﺁﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭﻓﺼﻮل ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻦ
ﻓﺎﺭﺽ ﻣﺼﺮﻯ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻳﻚ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺑﻤﺼﺮ'
ﻭﻳﺎ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻧﮋﺍﺩ'ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺃﻧﺪﻟﺴﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻳﻚ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺄﻧﺪﻟس
ﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ
ﻭﺷﻤﺎﻝ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺁثاﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺩﻳﻮﺍﻥ ﺷﻌﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﺎﭖ
ﺷﺪﻩ'ﻳﺎ ﻧﺴﺨﻪ ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ'ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻯ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥﺪﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺷﺮﻕ ﺩﺭ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ' ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ (ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﻬﻠﻮﻯ و
فهلوی )
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ.ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﺗﺮس
ﺟﻬﻞ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻣﺘﻤﻠّﻘﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ'ﻭﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻥ ﺪﺷﻤﻨی ها
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺻﺪ
ﺩﺭﺻﺪ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻫﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ ﻳﮑﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﮑﻤﺖﻋﺮﻓﺎﻥﺎﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺍﺯﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻗﺎﻳﻖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭ ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻴﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻭ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﭘﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺮﻓﺎ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﭼﻮﻥ (ﻫﺮﻣس ﻳﺎ
ﻫﺮﻣﺰ)ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻤﺪﻥﻮ(ﺣﮑﻤﺖ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ و پهلوی)
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﻳﺸﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﻬﻠﻮﻯﻭ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
سلوکی ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻈﺮﺃﺻﻞ
ﻫﺮﻣس ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ'
ﺣﮑﻤﺖ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﺗﻦ
ﺷﺮﻗﻰ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯﻮﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﻭ ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺒﻠﻴﻐﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﺠﺮت هاﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺭﻭﻣﻰ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﻗﺮﻳﺶ'ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﻬﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻭﭼﻴﻦ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻧی
ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺩﻳﺸﻮ
ﭘﺎیتخت ﺻﻮﻣﺎﻟﻰ'ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻗﺒﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ'ﮐﻪ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭﻫﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ(ﻧﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ)
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﺳﻴﺐ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ' ﻫﺮﻳﻚ ﺳﻴﺎﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ'ﻳﺎ
ﻗﺮّﻩ ﻭﺧﻮﺭّﻩ
های زردشتی ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺩﻝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ'ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ'
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺗﺒﻠﻴﻐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ'
ﻭﻫﺮ ﻳﻚ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻃﻰ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ'ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺍﺩﺑﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ' ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﺮ ﮐس ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﮕی
ﺒﺂﻧﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺑﺎ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ به
(ﻫُدﺍ)ﻫﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ'ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ' ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺍﮔﺮ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ (ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ) ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
میکوشند'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺗﺼﻮﻑ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍشته ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺄثیر ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻄﺢ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﻳﻬﻮﺩﻯﻮﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺴﺎنی اﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﭘﻴﺮﻭﻯ(ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ)ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺑﻘﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻏﺮﺑﻰ ﻣﻴﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﺮﺏ'ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ایرانی
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺤث ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﭘﺪﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﮐﺎﺷﻒ ﻋﻠﻤﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺤث
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺗﺎﺯﮔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ'ﺁثاﺭ
ﻧﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻌﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺡ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
از ماهیّا
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻫﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺭﺍ'ﻧﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺗﻮﺳﻌﻪ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻧﺖ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﻟﺺ.

ﺳﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺩﺭﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ'ﻭ
ﺗﺮس ﺍﺯ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ' ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻣﻨﺼﻒ
ﻭﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺯ ﺳﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﺭﺍ'ﺑﭽﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻩ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻗﺒﻞ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺗﺎ ﻫﺰﺍﺭﻩ
ﺩﻭﻡ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﮔﻔﺘﻪ شده
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺯﻣﺎﻥ
بعدی ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮکی
اﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺯﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎ ﺁﺩﻡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻗﺎﺭﻩ ﻫﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻗﻮﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺟﻨﻮﺏ ﺳﻴﺒﺮﻯ
ﺑﺠﻨﻮﺏ ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﻭﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻓﺮﻳﺪﻭﻥ ﻭ
ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﭼﻮﻥ
ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
خورشید
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺩﺭﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺗﻤﺪﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ'
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻭﺭﻩ
ﻗﺒﻞ(ﺗﻤﺪﻧّﻦ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ)
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﻬﺮﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
(ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﺍﺿﺢ
تر ﮐﺮﺩﻩ ﺍست.

ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺠﺮﺕ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﮐﻪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺎﺩﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﺭثها
ﺭﺍ ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺳﻠﺴﻠﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻔﺮﻫﻨﮓ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﻭ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺠﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ از
ﺁﻧﺎﻥ بوده اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻳﻤﻦ
ﺑﻤﮑّﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ
ﻭﻧﺎﻡ (ﺟﺮﻫﻮﻡ
یا گورهوم)
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﺍ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
گروه (ﺑﻨﻰ
ﻫﺎﺷﻢ) ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺷﺪﻩ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻣؤﺳس
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐی ﺮﺍ
ﺿﻤﻦ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻧﻪ'ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺎﻋث ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻓﻄﺮﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
و ادّعا ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﮐﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻋﻤﺮ
ﻭﺍﻣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺭﻭﻯ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ شانس
ﻋﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺷﺪﻳﺪ
حقیر ار نوعی
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻠﺎﻣﻴﺎﻥ و
فرعونیان و
آـسوریان ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻭﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮﻳﻦ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﻮﺭﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻧﺠﻮﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﻓﺮﻫﻨگ تمدّن
ﺑﺎﺑﻞ ﺑﻮﺩﻧﺪ.

ﺍﻳﻠﺎﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺯﺍﻳﻞ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﻭ ﮐﻮﺭﺵ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺩﻧﺪ' ﻭ
ﺁﺷﻮﺭﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﻧﻬﻀﺖ ﮐﻮﺭﺵ
ﻭﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﻠﺎﻣﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻮﺵ ﺑﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺩﻡ(ﺧﻮﺯﻩ)ﺩﺭ
ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩ ﭼﻮﻥ
ﺻﺎﺋﺒﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻳﻠﺎﻣﻴﺎﻥ 2900 ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﺍﻭﺝ ﺗﻤﺪﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺷﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﻭ
ﻋﺼﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ 14 ﻗﺮﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ها
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﻧﮓ ﻏﺮﺑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻣﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﺼﺮ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﻭﺍﺝ
ﮔﺮﻓﺖ'ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪ.ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺴﻴﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻓﮑﺮ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐی
ﺪﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
صوفیانه ﺩﺭ
ﺍﺳﺎس 'ﺑﻨﻴﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻟﻰ ﻇﺎﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻋﺼﺮ ﻣﮑﺘﺐ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺧﻂ ﻭ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ. ﻭ
ﻣﻴﺮ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫبی ﺳﻌی
کرﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻣﮑﺘﺐ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺩﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺑﺰﺭگ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﺼﻮﻓﻪ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻏﺮﺑﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﻴﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺻﻔﻮﻳﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺃﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺩﻳﻦ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺼﻮّﻑ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻋﻤﻠﺎ'ﺩﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺎﺭﻯ
ﻫﺴﺖ.

ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺻﻔﻮﻳﻪ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻋثماﻧﻴﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ' ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ در این
میان
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺑﺪﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ'ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺭﻧﮓ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺻﻮﻓﻴّﻪﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻋﻠﻨﺎ
ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﻧﺘﻘﺎﺩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺁﻧﺎﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﺮﺁﻥ'ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻄﺤﻰ
ﻫﺮﻳﻚ'ﺑﻨﻔﻊ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺍﻫﺪﺍﻑﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺑﮑﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
(ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻴﻦ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ' ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻨﺼﻔﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﮑﻞ
ﮔﺸﺎ میباشد. ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻏﺮﺏ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﻮم ﺒﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ' ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ به (
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ )
اﻓﺮﺍﺩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﺗﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻬﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ آینده ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
و( امکانات
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ)' ﺩﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
(ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ) ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ بدون
سلوک الهی
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ انسان
بی دین و
بخصوص بد دین
قشری مذهبی،
ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ نوعی ﺭﺍﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ'ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
(ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس اسم
أعظم) ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﺗﺎ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ'ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻧﻈﺮ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣثلا
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ ﺑﻴﻨﺶ
ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻟﻮﮔﻮس ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ' ﮐﻪ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻋﺮﺿﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ
ﺟﺪﻳﺪ'ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻳﮑﻮ ﻭ ﻣﺎﮐس
ﻣﻮﻟﺮ ﻭ
ﮔﻮﺳﺘﺎﻭ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﺭﺍ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺟﻤﻌﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺃﻧﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ(ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ) ﻭ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁثاﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺟﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻮﭼﮑی اﺯ
ﺁثاﺭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ'ﻧﻮﺑﺖ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣﻞ
بتزکیه روان ' ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ
رسید.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ'ﻫﻢ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻫﻢ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ' به ﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎن هاﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺯﻯ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻗﺒﻞ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺑﻨﺎﻡ(ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ)ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ'
ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﻭﺳﻴﻌﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭ ﺁﺳﻴﺎﻯ
ﻣﺮﮐﺰﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁثاﺭ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮕی
ﺒﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﭙﺎﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻗﻨﺎﻋﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﻤﻪ ﻣﻠّﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮔﺮﺩﺩ'ﺍﺑﻬﺎﻣﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺳﻄﺢ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﭼﻴﻦ ﻭ
ﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻠﺎﻡ
ﻭ ﺑﺎﺑﻞ ﻭﻣﺼﺮ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻥ'ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎس
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺑﻴﺎﻥ'ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺳﻄﺢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺩﺭ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ.ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻭ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻭﻣﺘّﺼﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻧﻈﺮ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻞّ ﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﮑﻤﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ چون عرفان
علمی مدرن ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ بعرفان
ﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻴﻮﻣﻦ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺷﻬﺮ ﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﺭﺍ(ﺗﺬﮐّﺮ
ﻗﻮﻣﻰ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ' ﺁثاﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﻴﻚ ﻋﻘﻴﺪﻩ
رسیده 'ﻭﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘت ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ'ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ' ﺷﺨﺺ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴل ﻮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺳﻤﭙﺎتی اﺳﺖ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻧﻔﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻈﺮ ﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻄﻪ
ﺑﺂﻥ'ﻧﻈﺮ ﻣثبت
ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ(ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻦ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﮑﻮ'ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺳﺎس
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﺗﺎ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺩﺁﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
'ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ(
ﻧﻮﺭ ﺣﺴﻴﻨﻰ)
ﻧﺨﺴﺘﻴن
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡﻋﺮﺵ (ﺣﺴﻨﻰ)
ﺁﺩﻡ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻘﻞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻣﻨﺘﻘل شدﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺳﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺨﻂ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻨﺴﮑﺮﻳﺖ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ثبت
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋؤﻓﺎﻧﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﺩﻡ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ،
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺩﻭﻡ
ﻧﻮح ﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ
500 ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺍﺷﮑﻮﻩ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻨﺴﺎﺥ ﻫﺎ
ﻭﺣﻔﻆ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ'ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﺄثیر
ﻭﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻣﺘﺮﺟﻢ
ﺩﺭ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺩﺍﺭﺍ
ﺷﮑﻮﻩ ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﻭ ﻋﺎﺭﻑ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺮﻡ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ'ﻭﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﭘﺪﺭ ﺳﻠﻄﺎﻥ' ﻭ
ﺑﺪﺳﺖ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺧﻮﺩ'ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺍﺭﺍ ﺷﮑﻮﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ' ﺩﺭ
ﻗﺮاءﺖ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ'
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺍﺭﻡ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻢ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻫﺮﻣﻄﻠﺐ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﺴﺎﻥ هستند'
ﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﻓﻬﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ' تنها ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻭﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﺳﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ.

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ،
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺩﻭﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﺳﭙس ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻮﺩﺍ ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺳﭙس
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ پنجم
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ'
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻇﻬﻮﺭ
ﺳﻪ
(ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس)ﺭﺍ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻮﺭﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺑﻔﺮﺽ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳت هاﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯﺒﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻳﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﺳﻴﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺪﺭﺳﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎس ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺗﺄﺳﻴس گردد.ﻭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﮑﺎﺭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'ﮐﻪ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻌﻤﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﺷﻒ
ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ'ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ'ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﻣﻘﺪس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ'
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ (ﺑﺪ
ﻓﻬﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ)
ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺗﺄﺳﻴس ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻳﮑﺠﺎ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺭﺍ' ﺍﺑﻠﻴس ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﻋﺎﻳﺸﺎﻥ
ﻭ ﺍﻟﺘﻤﺎس
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﭼﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺟﺰ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺗﺠﻊ ﻭ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﺑﻴﻦ ﺃﻫﻞ ﺷﺮﻕ
ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ'ﻭ
ﺃﻫﻞ ﻏﺮﺏ ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺟﻨﮓ
ﺩﺍﺋﻢ ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻮﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﻳﻌﻨﻰ(ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺍﺯ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
(ﻟﻮﻟﺎ ﺩﻓﻊ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎس ﺑﻌﻀﻬﻢ
ﺑﺒﻌﺾ ﻟﻔﺴﺪﺕ
ﺍﻟﺄﺭﺽ).

ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﻧﻪ
ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﺮﺕ.ﮐﻪ
ﻋﺬﺍﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺮ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ ﺍﺭﺟﺤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﻄﻮﺭﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩ آﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﺎﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ. ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ ﺑﺮ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺗﻤﺎﻣﺎ ﻣﻴﺮﺍث
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﻙ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻠﻰ'ثمرﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁثاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ اﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﺣﮑﻤﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻗﻮﻡ ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻌﺪاﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻫﺪﺍﻳﺖﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﺑﻴﻚ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﻭﻯ
ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺮﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭﻣﮑّﻪ'ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩ'ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻳﺎ
ﭘﺎﺭﺳﺎ' ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﮐﻪﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺯﺭﺩﺷﺖﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﺑﺎ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ'ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ
ﺩﺭ ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ(ﺑﺪﺍﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺗﺎ
ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺪﺍﺭﺩ' ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﺑﻴﻦ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی ﺘﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻫﺮ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
هستند'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺒﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺍﮔﺮ ﻋﻠﻢ
ﻳﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺳﺖ
ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ ﻳﺎ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﻣﻘﺪس
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﻗﻮﻡ
ﻭﻣﻠّﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠی
ﻔﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ می
ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻰ ﻳﻚ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ' ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
نمی کرﺩﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻧﮋﺍﺩﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ' ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﺍﺯ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻨﺪ ﺃﺻﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﺭﺍ'ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﺒﺘﮑﺮﺍﻥ ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺑﻴﻨﺶﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯﮕﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗی کنوﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺃﺻﻞ
ﺑﻘﺎﻯ ﻧﻔس ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ'ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ' ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
لازم ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ' ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺰﻧﺪﻩ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﮐﻴﻬﺎﻥ
ﻭﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﺂﺗﺶ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺳﺮﻣﺎ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﺟﻮﻯ'ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻭ ﺳﻴﻞ ﻭ
ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ' ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻘﺶ
ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻋﺘﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺣﮑﻤت هاﻯ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﺫﻭﻗﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﻭ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ به
ﺒﺮﺗﺮﺍﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻋﺖ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺍﺯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﻬﺮ ﻧﺸﻴﻨی ﻮ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺷﻬﺮﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺷﻮﺵ ﻭ
ﻫﮕﻤﺎﺗﺎﻧﻪ'ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻏﺎﺭﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﭼﺎﺩﺭﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺯﺥ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﺳﻂ
ﺑﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺒﻰ
ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻭ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻰ
ﻋﺪﺩ ﻣﺮﻍ ﺍﺯ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎﻭﺝ ﻋﺮﺵ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
به ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ)
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺴﺐﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﭘﺎﮐﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺍﺯ
ﺳﻨﮕﻴﻨی ﻮ
ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺍﺳﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭﺑﺄﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺷﻔﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻨﺎﻡ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ) ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻠّﻰ
ﻭﻣﻘﺪس ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻨﻮﻉ
ﻏﺬﺍ ﻭﻟﺒﺎس ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﮑﺮﺩ.ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻠّﻰ
ﻭﻣﻘﺪس ﺑﺮاﻯ
ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.

ﻧﮑﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺷﻮﺷﻨﺎﻙ
ﺧﺪﺍﻯ ﺷﻮﺵ'ﺑﺎ
ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﻳﻠﺎﻣﻰ ﺁﻥ
ﮐﻪﺍﻳﻨﻚ ﺁثاﺭﺵ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﺗﭙّﻪ
ﻫﺴﺖ ﻣﺪﺭﮐﻰ
ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻗﺒﻞ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻠﺎﻣﻴﺎﻥ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ' ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺠﺮﺕ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ
ﺷﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ' ﻭﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻫﺎﻯ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭘﻨﺎﻩ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺣﻮﺍﺩث
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻳﺪﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﺩﻳﺴﻴﭙﻠﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻋﺼﻮﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭﻣﻬﻢ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺣﻴﺮﺕ
ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﻧﺰﺩ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ'ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻟﻮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔی
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻫﻢ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﺎﻳﺪﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔی
ﺒﻌﺪﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ'
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﺸﺮﻯ'
ﮐﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻣﺎﺩﻫﺎ
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻧﮋﺍﺩ
ﮐُﺮﺩ ﺯﻳﺒﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺯﻳﺒﺎ ﺍﻧﺪﺍﻡ'ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺏ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﮕﻤﺎﺗﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺭؤﺳﺎﻯ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯ
ﺁﺷﻮﺭ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ
ﺑﻴﻥﺎﻟﻨﻬﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﺑﺴﺎﻃﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﭼﻴﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺿﻤﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ.ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﺁﺷﻮﺭﻳﺎﻥ'ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ
ﺳﻮﺭﻳﺎﻧﻰ
ﻭﺁﺳﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﮐُﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻮﺭﻳﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﻣﺘﻌﻠﻖ
ﺑﺎﺟﺪﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ(ﻧﮋﺍﺩ
ﺳﻮﺭﻯ)ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻗﻮﻡ
(ﻋﻠﻮﻳّﻮﻥ) ﻳﺎ (
ﺍﻳﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻫﺎﮐﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻬﻀﺖ ﺁﺳﻮﺭﻯ
ﺑﺎﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻧﻰ'ﻭ
ﻟﺸﮑﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺎﺭﺕ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﻬﺎﺟﺮ'ﻭ ﺑﺮﺩﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺎﺭت هاﻯ
ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﮕﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ'ﺑﺎﻋﺶ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻠﻞ ﻏﺎﻟﺐ
ﻭﻣﻐﻠﻮﺏ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ'ﺍﺯ
ﻗﻮﻡ ﭘﺎﺭس
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻭﺟﻪ ﺗﻤﺎﻳﺰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻮﺭﻭﺵ'ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺤﻘﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻯ'ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ ﺷﻌﺎﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ
ﺷﺪﻩ. ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﮐﻮﭼﻚ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺍﻳﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺘّﺤﺪﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﺑﻘﺮﻧﻬﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻦ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻮﻝ ﺣﻘﻮﻕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺑﺎﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﻍ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺳﻔﻴﺪ ﻭﺳﻴﺎﻩ
ﻭ ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﻏﻨﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺣﻘﻮﻕ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ.

ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ'ﺑﻌﺪ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺳﭙس
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺩﺭﻏﺮﺏ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ ﻭ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ'ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺑﺎﻣﻔﺎﺧﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ .
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺒﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻈﺎم هاﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﮑﻤت
هاﺎﻯ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧی
ﺒﻘﻮﻝ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻل
ﻮﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ'ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﮑّﻪ'ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺩﺭﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﺘﻔﮑﺮ
ﺩﺭﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺣﺠﺎﺯ ﻭ
ﻳﻤﻦ'ﻣﻨﺸﺄ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﺮﻳﺶ
ﻭ ﺳﭙس ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩ ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺳﻨّﻰ
ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
ﺷﻴﻌﻰ'ﻭﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺷﺎﺧﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪ'
ﻭﺯﻳﺪﻳّﻪ ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ'ﻭ
ﺃﺑﺎﺿﻴّﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﺎﻥ ﻭﻣﺴﻘﻂ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺪﻑﻣﺤﻤﺪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﻣؤﺳﺴﺎﻥ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪ
ﻭﺯﻳﺪﻳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻧﺸﻌﺎﺑﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ'ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
اﻟﻬﻰ' ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ'ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺪﻭﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﺋﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪ ﻭﭼﻴﻦ'
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻧﻮﺡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﺮ ﻳﺎ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﺩﺭ
ﺁﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﺩﺭﻣﻬﺮ
ﻣﮑﻤّﻞ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭِﺩ ﻭ مهر
وﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻮﺩ.
ﺑﻮﺩﺍ ﮐﻠﺎس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﮐﺸﻒﺭﺍﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﺎﻡ
ﺩﻏﺪﻭ ﻧﺰﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻴﻮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺰﻡ
ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﻭﮐﻤﻰ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭﺳﻌﺖ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭﮐﺸﻤﻴﺮ
کیش مهر،
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺳﭙس
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺍﺯ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﺴﺮﺯﻣﻴﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩ.ﺗﺮﮐﻴﻪ ﻭ
ﺷﺮﻕ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺟﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺖ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎن
هاﻯ ﺁﺭﺍﺭﺍﺕ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﻬﺎﺟﻢ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺠﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﭘس
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺸﺪﻧﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺁﺭﺗﻮﺩﻭﮐس
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﻧﻴﺎﻓﺖ.
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﻳﮋﻩ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻋﺰﻟﺖ ﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ' ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻗﺼﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺒﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﻋﺒﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﭘﻞ ﺻﺮﺍﻃ
ﻴﺎ (ﭘﻞ
ﭼﻴﻨﻮﺍﺕ)ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺭ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ'ﺑﻤﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
(ﺻﺮﺍﻁ)ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺮﺍﻁ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (استریت
و استرایت )
ﻭﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ (رایت)
ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺻﺮﺍﻁ
ﻫﻤﺎﻥ'ﺩﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩ'ﺑﺠﻬﻨﻢ
ﻭ ﺁﺗﺶ ﺯﻳﺮ ﭘﻞ
ﺻﺮﺍﻁ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﺁﻣﻴﺰ
ﻋﺒﻮﺭﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺻﺮﺍﻁ
ﻭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﭘسﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
(ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ)ﻋﺒﺮﻯ
ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺎﻭ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ.ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻳﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻋﻘﺮﺑﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺑﻴﻀﻪ
ﮔﺎﻭ ﻧﻴﺶ
ﻣﻴﺰﻧﺪ.ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ' ﺧﺘﻨﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﮐﺸﺘﻦ ﺷﻬﻮﺕ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺷﻤﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻓﺴﻔﺮ ﻧﺎﺩﺭ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺕﺭﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻧﺸﺪﻩ
ﮐﻢ ﻫﻮﺵ ﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﮐﻠﺎﻏﻰ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﮐﺸﺘﻦ ﮔﺎﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺒﺮ
ﺑﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺷﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻧﻴﮑﻮ
ﻳﺎ ﺯﺷﺖ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
(ﺣﺘّﻰ ﺃﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺪﻫﺪ .
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪ'ﮐﻪ ﺑﻮﺩﺍ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ'ﮐﻪ ﺷﻴﻮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺎﻡ
ﺩﻏﺪﻭ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺩﺍﺩ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢ ﻳﺎ ﻣﻘﺪس
ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﻳﺎ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺻﺎﺋﺒﻴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﺯﻫﺮﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺍﺯ ﺯﻫﺮﺍ'
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ(ﻓﻄﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ)ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺍﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ'ﻳﮑﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻳﻨﺐ
ﻳﺎ ﺯﻧﻮﺑﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻋﻠﻰّ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﻭﺵ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ.ﭘس
ﺍﻭﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ' ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻨﺎﻡ (ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ) ﻳﺎ
(ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩﻡ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﻰ' ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺗﺮﻙ
ﺟﺎﻥ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﺳﭙس ﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬی
ﺸﺪﻩ'ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ' ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻰّ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ'ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳی علیّ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ.ﮐﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ'ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻋﻠیّ
ﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﺩّﻋﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬی
ﻤﻘﺎم ﻤﺮﺗﻀﻮﻯ
هستند.

ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ومراتب الهی
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩﺍﻯ'ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﻫﻮﺭﺍ ﻭ
ﻟﻮﻧﺎ ﻭ
ﺍﻳﻨﺪﺭﺍ.
ﺃﻫﻮﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻫﻤﺰﻩ
ﺃﻟﻒ
ﺁﻥ'ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻧﻔﻰ ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﻣﺮﺩﺍﺩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻋﮑس
ﻣﺮﺩﺍﺩ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺮﮒ. ﻭ ( ﻫﻮ )
ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(
ﻫﻮ ﻳﺎ ﺍﻭ)ﺩﺭ
ﻏﻴﺐ ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ ﻣﻔﺮﺩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﺎﻟﻖ ﻭﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ
ﺩﺭﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﻳﻤﻦ
ﺑﻤﮑّﻪ'ﺑﭽﻬﺎﺭ
ﻗﺮﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ
ﻗﺮﻳﺶ (ﺃﻫﻮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻠﻪ)
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
(ﺍﻟﺬﻯ ﻟﺎ
ﻫﻮ)ﻳﺎ ﮐﺴﻰ ﻳﺎﻣﻘﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ
ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩین
ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻗﺮﻳﺶ ﻭﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻟﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ'ﺑﺎ
ﺫﮐﺮ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ' ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺫﮐﺮ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ' ﭼﻮﻥ همان
لفظ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﻳﺎ
ﺳﺒﺤﺎﻥ ﺍﻟﻠﻪ'ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥﻮﺩﺭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭﻗﺒﻠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻳﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ(ﻟﺎﻫﻮﺕ)ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺍ(ﻫﺎﻫﻮﺕ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭ ﻫﺮﺩﻭ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ'ﺿﻤﻦ
ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ'ﺑﺎﺯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ ﻫﻮ ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻟﻔﻆ (ﺍﻭ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺷﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻟﻔﻆ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ(ﺃﻫﻮ)ﻳﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯﺍﻟﻠﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ'ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠیّ که ﻇﻬﻮﺭ
ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻳﺎ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻠﮑﻮﺕ'
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
جبرﻭﺕ'ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ.ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻳﻌﻨﻰ (ﺍﻳﻞ ﻭ
ﺍﻟﻪ ﺟﺒﺮﻭﺕ)
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ(ﻧﺎﺳﻮﺕ)
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ( ناس )
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭ(ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻋﻬﺪ ﺃﻟﺴﺖ
)ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻳﺎ
ﺣﻔﺮﻩ ﺳﻴﺎﻩ'ﮐﻪ
ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ' ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌﺐ ﺁﻧﺮﺍ 250 ﺗﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃثیرﻯ'ﻳﺎ
ﺃﻧﺒﺎﺭ ﭘﻮﺯﻳﺘﺮﻭﻥ
ﻫﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ( ﻣﺎﺳﻮﺕ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
(ﻣﺎس) ﻮ
باﻧﻴﺎﻥ ﺃﺻﻞ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﺎﺳﻮﺕ ﻭ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ' ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻇﺮﻳﻒ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺎﻟﻰ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻭ
ﺳﭙس ( ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺷِﺒﻪ ﻋﺪﻡ ﺭﺍ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺳﻮﺕ ﺭﺍ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺃثیرﻯ
ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻭﺳﺎﺯﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺄﺗﻢ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﻭ
ﻳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺃﺻﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ' ﻫﻤﺎﻥ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ)ﻭ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺪﺍ
ﻭﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻏﺬﺍ
ﺩﺭ ﺟﻨﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
تجلّیات
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ'ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ'ﻭ
ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺗﺎﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ
ﻣﺘﻮﻗّﻖ ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺳﻮﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻳﺎ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺄﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ)ﻳﺎ ﻋﻬﺪ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺑﺎ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪ'ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺷﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ' ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎ'ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ'
ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ.
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻴﺢ'ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺗﺎﺿﻤﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺗﻌﻬﺪ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺿﻤﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ' ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻟﺒّﻴﻚ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﻭ
ﻋﻬﺪﺍﻟﺴﺖ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻣﺤﻤﺪ'
ﭘﺮﺳﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣثلا
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ'ﺁﻳﺎ
ﻣﻦ ﺭﺏّ ﺗﻮ
ﻧﻴﺴﺘﻢ؟ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺏّ ﻣﺮﺑّﻰ
ﻭﻧﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ﻣثاﻝ
ﺑﺎﻟﺎ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﺭﻯ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ ﻫﺴﺘﻢ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺩ ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﭘﺶ
ﻋﻤﺮﺭﺍ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ
ﺷﮑﻢ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﺩ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ' ﻭ
ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ'ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ' ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﭽﺸﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻪ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ (ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ) ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ'ﺗﺎﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﮕﺮﺩﺩ.ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﮐﻪﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻬﺪﻯ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ (ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﭘﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻴﻤﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭﻧﻄﻔﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﺯﺷﺖ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻫﻮﺵ ﻭﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﺒﻠﻰ'ﻭﺣﻀﻮﺭ
ﺳﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭﺣﻀﻮﺭ
ﭼﻨﺪﮔﻮﺳﻔﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺳﻰ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺮﻭﺵ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭﻳﻮﺳﻒ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ'
ﺑﻨﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺯﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ. ﮐﻪ (
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳِﻦّ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻧﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ'ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻄﺒﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻥﻮ ﺍﺳﺐ
ﻭﺍﻟﺎﻍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ
ﻣﺮﻳﻢ'ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬی اﻭ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﺤﻴﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳﺎ
ﻣﻬﻤﺪﺍﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻳﻌﻨﻰ(ﻣﺎﺭﻳﺎ
ﻭﻣﻘﺪّس )ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﺯﻫﺮﺍ
ﻭﺯﻫﺮﻩ'ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺳﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ' ﻭ
می ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻳﺎ ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﻳﺴﻴﺎﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
(ﺁﺭﻳﺎ) ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻤﺴﻴﺢ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻤﺤﻤﺪ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺑﺒﻌﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﭘﺮ ﺍﺭﺯﺵ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺑﻰ
ﺁﻟﺎﻳﺶ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ' ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭ ﻋﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻭﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﺒﺮﻳﻚ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻝ
ﮐﻪ
ﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺗﺒﺮﻳﻚ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﺎﻯ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭﻫﺸﺪﺍﺭ'ﮐﻪ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻫﺪﻑ
ﻣﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ'ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺬﮐﺮﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﻣﻤﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻓﻬﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺻﺒﻮﺭ
ﻭﺣﻮﺻﻠﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺩﺭ
ﻗﺮﺍٴﺖ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﻭﻧﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ. ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻦ ﮔﺎﻭ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﮐﻠﺎﻍ
ﻭ ﻋﻘﺮﺏ ﺑﺮ
ﺑﻴﻀﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺩﻭ(ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ)ﻣﺸﻌﻞ
ﺑﺪﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻴﻮﺍ
ﻳﺎ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ(ﺯﻳﻨﺐ
ﮐُﺒﺮﺍ) ﻣﺎﺩﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺸﻌﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﺑﺪﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺍﺻﻄﺒﻞ
ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻴﻢ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﺍﺭﺯﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻭﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯ ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ
ﺍﻟﺎﻍ ﻳﺎ ﺷﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ.ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺩﺭﺧﺖ
ﮐﺎﺝ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺳﺖ'ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻧﺠﻢ ﺍﻟثاﻗﺐ)ﻳﺎ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﭘﺮ
ﻧﻮﺭ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ'ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺳﻮم ﻗﺮﺹ
ﻣﺎﻩ ﺑﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻡ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﻖ ﺯﻣﻴﻦ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻣﺎﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ (ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ) ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺗﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﻣﺎ
ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺣﺪﻳث
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺎﻟﺐ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺑﺮﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﮔﺸﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺷﻮﺩ
ﻭﻟی
ﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﮕﺰﺍﺭﺷﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻢ. ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻀﻮ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻋﻀﻮ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺘﻢ.ﻭ
ﺑﺮﻯّ ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻓﺘﻨﻪ ﺳﺎﺯﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺮ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺗﻄﻮﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺃﺻﻞ
ﺃﺻﻴﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ
ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ'ﻭﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ ﻧﻘﻠﻴّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺻﺪ ﮔﺎﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻡ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻫﺸﺘﺎﺩ
ﻭﭼﻨﺪ ﺭﺷﺘﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ'ﻗﺼﺪ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻡ. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺧﺎﻡ
ﻧﻴﻤﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻃﺒّﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ' ﺑﺎﺯ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺗﻰ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ.
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺗﺎ
ﻋﺼﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ' ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﺪﺭﻥ
ﻗﺮﻭﻥﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺍﻣﻴﺪ
ﺩﺍﺭﻡ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺮﻭﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧی
ﺮﺍ' ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﺸﻢ'ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬی
ﺘﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﺎ۵۵
ﻗﺮﻥﺪﻳﮕﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺗﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮبه
(ﻓﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ)
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻧﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ' ﺷﺒﻨﻢ
ﻫﺎﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺟﺪﺍﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ'ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺃﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻢ ﺳﻄﺢ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﺩﻭﻡ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﺨﺴﺘﻴﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ (ﺣﺴﻨﻴﻦ)
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ'ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
(ﺸﺒّﺮ
ﻭﺷﺒﻴﺮ)'ﻭﻋﻠﻰّ
ﻧﺎﻡ ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺁﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﺭﻭﺯ
ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ
ﺯﻣﻴﻦ'ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺭﻭﺯ
ﻫﻔﺘﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ
ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺴﺖ'ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺭﻭﺯ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪﻭﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺗﺎﻡ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﻫﺴﺘﻰ)ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ'ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ'ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻭ ﻳﻚ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻫﺮﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻨﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺁﺩﻡ
ﻧﻮﺭﺁﻧﺮﺍ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴاﻤﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺂﻥ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻳﻚ
(ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ)
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪﮐﺴﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺎﺑﻖ ﺍﻭ'
ﺍﻭﺭﺍﺗﻤﺎس
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﺩ'ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭﺯﻣﻴﻨﻰ'ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪ ﻭﺗﻤﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻬﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ'ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺍﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺟﺐﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ'
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺰﻳﺮ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ' ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ ﺑﺮ
ﺳﻘﻒ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻣﻔﺮﻭﺵﺷﺪﻩ.
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ.ﻭﺳﭙس
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺑﮑﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺁﺧﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻠّﻖ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺶﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ' ﺯﻳﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﺵ ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ.ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﺧﻮﺍﺏﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﻳﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﮐس
ﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻤﭙﺬﻳﺮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻳﮑﻰ ﺍﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﻗﺒﻠﻪﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺷﺮﻙ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴن هاﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّل
عباﺩﻯ ﺷﻮﺩ.ﻭ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺬﮐﻮﺭﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺒﻮلاﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ(ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ)ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﻋﺎ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺨﺶ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻢ (ﺷﺮﻙ ﺧﻔﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻃﺒﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ'ﺍﮔﺮ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺷﻮﺷﻴﻨﺎﻙ ﻭ
ﻣﻬﺮ ﭘﺮﺳﺘی ﺮﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺗﺎﺭﻳﺨی ﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻮﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺒﻌﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻭﺿﻮﺡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺯ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣؤﺳﺴﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯﻌﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺮیک ﺮﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻋﻤﻠی
کسی ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺭﺍ'
ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣی
ﻮﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻦ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ'ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﭘﺶﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩ'
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ.
ﻧﮋﺍﺩ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'
ﺍﺯ ﺟﻨﻮﺏ
ﺳﻴﺒﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻳﺦ ﺑﻨﺪﺍﻥ
ﺁﺧﺮ ﺑﺠﻨﻮﺏ
ﺑﺴﻮﻯ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺷﮑﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺮﻯ'ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﭼﻴﻨﻰ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺑﻠﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ' ﺷﺎﻧس ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﺯ
ﻧﮋﺍﺩ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'ﭼﻮﻥ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻥ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻭ
ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺁﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ(ﻓُﺮس ﻳﺎ
ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻓﺎﺭس ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﻫﺮﻧﺎﻣﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻭ ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﮐﻪ(ﻫﺨﺎ
ﻭ ﺁﻗﺎ) ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺩﺍ ﺷﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﮐﺴﺎﻧﻰ'ﮐﻪﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﻭﻝ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﺎمی
ﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﻮﺭش
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭﺩﺭ(ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻧﺎﻡ
ﺳﻴّﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰ'
ﻧﺨﺴﺘﻴﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺠﺮﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺳﺎﺩﺍﺕﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺗﻬﻴّﻪ
ﻣﻴﺸﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ﭼﻨﺪ ﺩﻩ ﭘﺴﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻁ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﺋﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﺩﺍﺗﻰ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﺍﮔﺮ
ﭼﻮﻥ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺼﺎ ﻫﺮﻳﻚ
(ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ)
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠیّ
ﻮ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺧﺪﺍ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪﺣﺘﻤﺎ ﺍﺯ
ﻧﮋﺍﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺷﺮﻳﻒ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳﻴّﺪﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﻠﻴﻮﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻴّﺪ ﻭ ﺁﺭﻳﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﻣﻮﺭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭ
ﺍﻋﺠﺎﺯ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻫﺮﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻫﺴﺖ'ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ'ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ(ﻋﻘﺎﺏ)
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
(ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ)ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﺭﺯﺵ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ'ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ'ﮐﻪ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻧﻪﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺁثاﺭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﮐﻪ
ﮐﻮﺭﺵ
ﻭﺩﺍﺭﻳﻮﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﺮﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻣؤﺭﺧﻴﻦ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺸﺪﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﮐﻴﺎﻧﻴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺟﺎﻟﻰ ﭼﻮﻥ ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﻭ ﻓﺮﻳﺪﻭﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﺁﻣﺪﻩ'ﺿﻤﻦ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﺎﻥ
ﻭﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻴﻦ ﻗﻮﻡ ﮐﻮﭼﻚ
ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺩﻳﮕﺮ'ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ
ﻣﺠﺎﻭﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺧﺒﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻧﺎﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.ﺍﻣﺎ ﮐﻮﺭﺵ
ﻭ ﺩﺍﺭﻳﻮﺵ'ﺩﺭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'ﮐﻮﺷﺶ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺣق
اﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺸﺮ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﻮﺭﺵ
ﻭﺩﺍﺭﻳﻮﺵ
ﻭﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ' ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺎﺑﺪ ﻭﻳﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻩ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺨﺮﺝ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﺷﻤﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻫﻴﭻ
ﺩﻳﻦ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪﺧﻮﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻣثبت ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ.
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍﻳﺞ
ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺑﺮﻭﻯ ﺳﻨﮓ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ'
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺩﺭﺳﺖﻋﮑس
ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻧﺨﻮﺍﺭﻯ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ' ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﻭﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺟﻬﺎﻥ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﮐﻪ ﺷﺪﻩ' ﻏﺎﺭﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭلی
اﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﺍﻳﻨﺎﻥبی
ﺘﻤﺪﻥ ﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻠﺘﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺩ' ﮐﻪ ﺗﺨﺖ
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻌﺒﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻣﻠّﺎﻳﺎﻥ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺑﺂﺗﺶ ﮐﺸﻴﺪ.ﻭ
ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻭﺍﺭثاﻥ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻁ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ
ﻭ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﻭﻟﺖ
ﭘﺎﺭﺗﻴﺎن ﻳﺎ
ﺍﺷﮑﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ ﺮﺍ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻧﺪ.
ﻭﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻘﻴﻢ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(ﺑﺎﺧﺘﺮﻳﺎﻥ)
ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻕ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ'
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻟی
ﻘﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺨﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺧﺘیاﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﺷﮑﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺿﻤﻦ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻭ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﻗﺮﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ'ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺎﺯ ﺣﮑﻮﻣﺖﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺗﻚ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺍﻳﺮﺍﻥﺪﺭ
ﻧﻈﺎم اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻭﺵ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ ﻫﻨﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺍﺯ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮﺷﻬﺮﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻗﺮﻳﺶ' ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ'
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺁثاﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ'ﺑﺎ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻨﻘﺎﻁ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ'ﭼﻮﻥ
ﭼﻴﻦ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻭ ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﻭ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺗﻨﮓ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻏﻠﻴﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎ ﺍﺳﻠﺤﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ
اﻳﻤﺎﻥﺴﻠﻮﮐی
ﺒﺨﺪﺍ ﺑﮑﻠّﻰ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺩﻭ
ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﻫﻴﭻ
ﺟﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﻤﺸیر
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻋﺎﺭﻑ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐثرﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺨﺼﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎ'ﻭ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻎ ﻫﺎ ﺑﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻳﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺟﺎﻫﻞ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻓﺮﻳﺐ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺎﺭﮐﺸﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕی ﻮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺖ .
ﻭﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺪﻡ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﺟﺰﻳﻪ ﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﺗﻌﺼّﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻯ ﻣﻴﻦ
ﻭﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﺮﺍﻗﻴﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﻋﺮﺍﻗﻰ ﻧﻴﺰ ﺷﻴﻌﻪ
ﻋﺮﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺑﺎﺯﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻫﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻮﻥ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻰّ'ﺑﺎﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻗﺒﻠﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺁثاﺭ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ'ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ'ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺑﻮﺩ'
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﻧﻮﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪ.
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﻏﺮﺏ
ﺁﺳﻴﺎ'ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺣﺒﺸﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺷﺪﻩ'ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ ﭘﺎﭖ
ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠﻂ
ﺑﺮﻳﻤﻦ'ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺭﺍﻩ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻳﻤﻦ
ﺑﻤﮑﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻥﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺭﻭﻣﻰ ﻧﺰﺍﻉ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺎﻋث
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻭﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﻬﺎﺟﻢ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ
ﻋﻤﺮ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻇﺮﻑ
ﺩﻩ
ﺳﺎﻝ'ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺭﻭﻡ
ﻭ ﻣﺼﺮ ﺑﺘﺼﺮﻑ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺩﺭﺁﻣﺪ.ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﺎﺭﺕ
ﮔﺮﻯ ﻃﻠﺎ
ﻭﺯﻧﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺎﻟﻴّﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﮐﻪﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻬﻢ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻀﺎﺩ
ﺑﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺑﻮﻣﻰ'ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻗﺒﻞ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻠﺘﻬﺎ'ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺣﺮﮐﺖ
ﻳﻴﻠﺎﻕ ﻭ
ﻗﺸﻠﺎﻕ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻗﺒﻴﻠﻪ
ﺑﺨﺘﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﻗﺸﻘﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺸﻬﺮ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﮐﺸﺎﻭﺭﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﻔﻆ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ'ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ'ﻭ
ﺍﻧﺸﻌﺎﺑﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ' ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺩﻳﻦ
ﺍﻭ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩ.ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ ﺣﮑﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ'ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺭﻫﺮﻭﻳﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻬﺒﺎﺯ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻗﻠﻴّﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﻏﺎﺭﺕ ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ' ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺩﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯﻤﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨﻢ ﻫﺎﻯ
ﺳﻮﺯﺍﻥ ﻭ
ﺧﻮﻓﻨﺎﻙ
ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﭘس ﺗﺸﮑّﻞ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﻭ ﻟﺸﮑﺮﻫﺎﻯ
ﺩﻳنی
ﻴﻮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ بینی ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ' ﺑﺎﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯ
ﺘﺎﺯﻩﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻣﻄﻠﻘﻰ
ﺑﺎﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻳﺞ'
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺸود.
پس ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺎﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻦ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ.ﻭ
ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺭﺍ ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺍﺭ'ﻭ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺠﺮﻡ ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺍﺯ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺗﺎﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺟﻨﮓ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﻳﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺳﻨّﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻦ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻋﺮﺏ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻋﺮﺍﻕ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻟﺒﻨﺎﻥ ﻭ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ ﺩﻩ
ﻫﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ'ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺁﻥ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ'ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﻫﺎﻯ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺗﻀﺎﺩﻫﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺎ ﺯﺭﺩﺷﺖ
(ﻫﻮﻡ)ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﻘﺼﺪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ' (
ﺩﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺃﻧﺪﻙ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺸﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥﻠﻘﺎ
ﻭ ﺭﺿﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻇﺮﻑ23 ﺳﺎل ﺒﻴﺶ
از ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩ'ﺑﺴﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﺮﮐﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻨﮓ
ﻭﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺤﻤﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻭﻋﻤﺮ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺳﺮﮐﺮﺩﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ(ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﺭﺍ
ﺗﺼﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻋﻠﻰّ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﻭﺟﻨﮓ
ﻋﻠﻴﻪ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻭﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺷﺪﻧﺪ' ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻃﻠﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﻤﺮﺍﺕ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺼﺮ ﻭ ﺭﻭﻡ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.ﭘس
ﻋﻠﻰّ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺭﺳﻤﻰ ﺍﻭ 'ﺩﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻳﻚ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺮﺑﺎﺯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﻫﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺒﺎﻥﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻃﻠﺎ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﺰﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺟﻨﮓ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺑﺰﻭﺭ
ﭘﻮﻝ ﺟﻨﮓ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶﺧﻂ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣؤﺭﺧﺎﻥ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺗﺮﮐﺮﺩ.ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﺎ
ﮐﺸﻒﻫﺮﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺨﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍﻳﺞ ﺷﺪﻩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺬﻳﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻠﻞ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
گذﺷﺘﮕﺎﻥ ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ'ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺎ ﺼﻔﺎﺕ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﻮﻫﺎ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻥ
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻗﺮﻳﺶ ﺩﺭ
ﻣﮑّﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻤﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻮﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻣﺮﮐﺰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﺎﺭس ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺗﺠﺎﺭﺕ
ﻭﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﻮﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﭘﺎﺑﻨﺪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﻳﻨﻰ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ' ﭼﻮﻥ
ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
.ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ ﺯﻧﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎ'ﮐﻪ
ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ(ﻣﺰﺍﻣﻴﺮ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺯﺑﻮﺭ)
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻭﺍﮊﻩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺩﺭﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺭﺳﻴﺪ. (ﺃﻫﻮ)
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﭽﻨﺪ ﻗﺮﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﻳﻤﻦ
ﻟﻔﻆ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
می
ﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ.ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻪ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ' ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﻣﻘﺪس
ﻫﺴﺖ.ﻭﺭﺑﻄﻰ
به (ﺑُﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻟﻠﻪ) ﺩﺭﮐﻌﺒﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﭘﺪﺭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﺎﻡ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺑﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻠﻪ
داشت.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
'ﺑﻬﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ(ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ)ﺑﺪﺍﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ ﻭ
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ(ﺍﻟﻠﻪ)ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺪﺭﺟﻪ(ﺷﺒﻪ
ﻋﺪﻡ)ﺍﺯ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺎﺩﻩﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﺯ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّﺎٴ' ﻭﺍﺭﺩ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺃﺯل
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻩ'
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ'ﺗﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﺑﺮﺧﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
'ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ(ﺃﻫﻮ)ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ(ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﻬﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﻟﻪ
ﻭ ﺭﺏّ ﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻣﻘﺪس
ﺵ'ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ'ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺑﺮﺳﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.

ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺮﻳﺶ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮّﻩ
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩَﺭﻯ ﺁﻥ'
ﺧﻮﺭّﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺭؤﻳﺖ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ) ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭّﻩ'
ﺷﻬﻮﺩ ر ﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺄﺻﻞ
ﺁﺯﺭ ﺁﺗﺶ'ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺯﺭ ﻭ
ﺯﺭﻳﻦ ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ' و
ﻫﻤﺎﻥ(ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺯﺭﻳﻦ) ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
و هست. ﺯﺭﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻮﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﺭﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺷﺪ.ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺮﻳﺴﻤس
ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ (ﻧﺠم
اثاﻗﺐ)ﻳ ﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﺑﺸﺪﺕ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه'
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻳﻚ ﺳﻮﻡ
ﻗﺮﺹ ﻣﺎﻩ ﺑﺪﺭ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺎﺝ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺒﺰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺎﺝ
ﺳﺪﺭ'ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.(ﺳِﺪﺭ)ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﺭ ﭘﺮﭼﻢ
ﻟﺒﻨﺎﻥ
اﺳﺖ'ﻭﻣﻘﺪس
ﻧﺰﺩ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺷﺴﺘﺸﻮﻯ
ﺗﻦ ﺑﺎ ﭘﻮﺩﺭ
ﺳﺪﺭ' ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﮐﻒ
ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﻊ
ﭼﺮﮐﻰ ﺑﺪﻥ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺒﺮﻙ
ﺟﺴﺘﻦ ﺑﻮﺩﻩ.
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁثاﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺭﺍﺳﺘﻰ
ﺿﺪ ﺩﺭﻭﻍ
ﻭﺑﺎﻃﻞ ﻭﺳﺘﻢ'
ﺭﺍﻩ ﻭ ﺻﺮﺍﻁ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻧﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻫﺎ ﺑﺮﻡ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻡ ﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭﺗﺠﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﻡ ﻫﻤﺎﻥ (ﺍﻭﻡ)
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺁﻣﻦ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍﻣّﻰ ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻭﻡ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻫﺮﮐس ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻋﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﻤﻮﻉ ﺍﻭﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠﺎﻡ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﻡ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﻚ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺷﺨﺺﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ'ﻭﻋﺪﻡ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ'
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس'ﻭ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺘﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺧﻮﺩ'
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
(ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻯﺎﺯ
ﺳﻪ ﺳﻮﺳﻴﺎﻧﺶ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺍﻳﻦ'ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻴﺴﺖ.
ﻣﮕﺮ ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(ﺁﺧﺮﺕ
ﻳﺎ ﺑﻌﺪﻯ)ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺩﻭ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺟﺎﻩﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ'
ﺁﺧﻮﻧﺪﺑﺎﺯﻯ
هاﻯﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺳﻮﻣﻴﻦ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﺪﻩ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ'
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻗﻮﺍﻡ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ)ﻭﺑﺮﭘﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﺭﺏّ اﻟﻨﻮﻋﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ'ﺷﺮﻭﻉ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ (ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ)ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ' ﻣﻬﺪﻯ
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺑﮑﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺎ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺯ ﺑﺎلاﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﻴﺰ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﮐﻪ ﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﺭﺍﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ'(ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ)
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻋﺰﻡ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎ ﺭﺍ'
ﺑﺎﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﭘﻴﺎﻡ ﺁﻭﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ'ﻳﺎ ﻧﺒیّ
ﻮ ﺭﺏّ ﻭ ﺭﺍﺑﻰ'
ﻭ ﺍﻣﺎم اﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻟﻌﺰﻡ'ﮐﻪﺷﺶ
ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﻫﺮﻳﻚ ﺣﮑﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ ﻧﻘﺾ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ'ﻭﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﭘس ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺰﺩ
ﻋﻘﻞ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ(ﺣﻘﻴﻘﺖ)ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺸﻒ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﻮﻧﺪ'(ﻭﻗﺎﻳﻊ
)ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﭘﻴﻢ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ
ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐﻋﻘﻞ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ ﻳﻚ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻇﺎﻫﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎﺵ ﻳﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻧﺎﻗﺾ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺷﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﺪ.ﻭﺣتی
ﭙﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻗﺒﻮﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻣﻄﻠﻖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺩﺭﺻﺪ
ﻧﻤﺮﻩﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﻰ ﻣﺤﺼّﻞ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺷﺪﻩ' ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﻫﻮﺵ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻣﮕﺮ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ ﺟﺪﻳﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻧﻴﺰ ﺳﺒﻘﺖ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'(ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ
ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ
ﻫﻢ ﺍﻟﻔﺎﺋﺰﻭﻥ)'ﮐﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﻗﺪﺍﻡ'ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﺒﻘﺖ
ﮔﻴﺮﻯ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺍﻳﻨﺎﻥ
(ﻓﻮﺯ) ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﻭﻓﺮﺭﻭﺯﻯ ﻭ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺎﻍ
ﻭﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻠﻤﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ'
ﮐﻪ ﻟﺬﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺣﮑﻤﺖﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ.ﻭ
ﻣﺸﺨّﺺﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ ﺍﺻﻮﻝ
ﺧﻴﺮ
ﻭﺷﺮ'ﻭﻧﻮﺭ
ﻭﻇﻠﻤﺖ' ﻭ
ﻧﻴﮑﻰ ﻭﺑﺪﻯ
ﺩﺭﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻤﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭘس
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﺍﺳﺎس
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ. ﺣﮑﻤﺖ
ﺯﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
زﺮﻭﺍﻥ) ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ'ﻭﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﺟﺎﻟﺐ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻭﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﭘﺪﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘّﺎﺵ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
.ﮐﻪ ﺍﺳﺎس ﺁﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺮﺍﺻﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﭼﻪ ﻣﺘﺪﻳّﻨﻴﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻳﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ' ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﺴﺘﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﻳﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻦ(ﻋﻠﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ)ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺭﺧﺪﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻠّﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺍﺻﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﺳﺎﺩﻩ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺷﺨﺼﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.(ﺯﺭﻭﺍﻥ)ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺃﺑﺪﻳّﺖ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺪﻯﺒﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺘّﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎ'ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎ'ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺁثاﺭ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ'ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
هست. ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻧﺪ' ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻮﻡ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ
ﻣﻔﻬﻮﻡ'ﺯﺭﺩﺷتی
ﺮﺍ ﺩﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺯﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺮ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻤّﻰ
ﻳﺎ ﮐﻴﻔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ'ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺷﺨﺼﺎ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ'ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻗﻮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﻫﺪﻑ
ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭﺳﺖ'ﻭنشان
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ'ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺳﻮﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﺎﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯﻤﺎﺩﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺎﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﺪ ﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺣتی
ﺒﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ'ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎم ﻨﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ' ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس قائم
ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﻪﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺑﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺎﺧﺖ ﻭﺍﻟّﺎ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﺰﺭﻉ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﭽﺮﻳﺪﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻭﭘﺮﻭﺍﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺪﻥ
ﺣﺸﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺯﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺯﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﺷﺪﻩ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻤﻌﻨﻰ(
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ)
ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺎ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘّﺎﺵ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﻋﺼﺮ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ'ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ'
ﮐﻪ ﮔﻮﻳﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﻮﺭﺵ ﭘس ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺯ
ﺑﺎﺑﻞ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻚ ﺷﺎﺧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ مانند
دانیال نبیِّ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺑﻨﻘﺎﻁ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﭘﺪﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻳﻬﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺭﻓﺖ.ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻣﺮﮐﺰ
ﺩﻳﻨﻰ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺃﺏ ﻭﭘﺪﺭ ﻫﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻣّﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻳﻮﺳﻒ ﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﺑﻤﺼﺮ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﻭ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ'ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﭼﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﻋﺰﻟﺖﮔﺎﻩ
ﻳﻮﺳﻒ ﺑﻮﺩﻩ
ﺩﺭ ﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﺮﻋﻮﻥ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬی که ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺖ'
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺘﺪﻳﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮﻭ ﻳﻮﺳﻒ'ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﺍﺯ ﻣﺼﺮ
ﺍﺧﺮﺍﺝ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ
ﮐّﻪ ﻣﻮﺳﻰ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻌﻴﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ شهر
(ﻣﺪﻳﻦ) ﮐﻨﺎﺭ
ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺳﺮﺥ'ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﺭﺻﺤﺮﺍﻯﺴﻴﻨﺎ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﭼﺎﺩﺭﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
کعبه خود ﺭﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺨﺖ
ﺍﻟﻨﺼّﺮ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺑﺎﺑﻞ'ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺑﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ ﺑﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺠﻨﮕﻴﺪ'
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ' ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺩ
ﻭﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺧﺮﺍﺏ ﻧﻤﻮﺩ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺩﮔﻰ
ﻭ ﺑﻴﮕﺎﺭﻯ
ﺑﺒﺎﺑﻞ ﺑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﮐﻮﺭﺵ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﺑﻞ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺍﺳﻴﺮ
ﺑﺎﺑﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻮﺵ
ﺳﺎﺧﺖ.
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ.ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻴﻮﺷﻊ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻳﻬﻮﺩ ﺑﻮﺩ'ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻴﺶﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ'
ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ.
ﻭﻟﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﻮﺍﺩث ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﺪ'ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺑﺪﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﻫﻤﻪ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺭﻭﻣﻰ'ﻭ ﺳﭙﺶ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺘّﻔﻖ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ'
ﻭﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻤﮕﻰ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭﺧﻮﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﺎﺧﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺑﺎ ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﺍﻣثاﻝ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ هوم
کرده ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻴﻬﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ'ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﻔﻮﺫ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﻭﭘﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
شدند. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ می
ﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻁ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.
ﻧﺴﻄﻮﺭﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﻄﻮﺭﻳﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺭﻭﻣﻰ'ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی ﺪﺭﺑﻴﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ' ﺩﺭ
ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺟﻨﺪﻯ
ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺸﺮ
ﺑﻮﺩ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺃﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ'ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺑﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻰ ﻣﮑﺘﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻧﻄﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ'ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﭘﺪﺭ ﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﻫﻨﺪﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ'ﻭﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺭﺍ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻯ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺳﻮﻡ
ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻬﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺳﻰ
ﺳﺎﻝ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ئﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒلی
ﻮﺑﻌﺪﻯ'ﻳﮑﺴﺎﻥﺪﺭﻫﺪﻑ
ﻭﻣﻘﺼﺪﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﺼﺪ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﻔﻬﻢ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﻭﻭﻓﺎﺕ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ'ﺑﭽﻴﻦ ﻭ
ﺷﻤﺎﻟﺎﻓﺮﻳﻘﺎ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﻣﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻫﭙﻮﺭﮔﺎﻥ
ﻭ ﺃﺭﮊﻧﮓ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻭ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻔﻘﻮﺩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻴﻪ ﺁثاﺭ
ﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﺁﺑﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭ'
ﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺃﮔﻮﺳﺘﻴﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ 19 ﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
ﺗﻮﺭﻓﺎﻥ ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺃﮔﻮﺳﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺎﻧﻮﻯ
ﻫﺎ ﺑﺪﻭ ﻋﻨﺼﺮ
ﺧﻴﺮ
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍ'ﻭ
ﻋﻨﺼﺮ ﺷﺮ ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻃﻠﻤﺖ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻇﻠﻤﺖ ﻭ ﺟﻬﻞ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭﺟﻬﻞ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﻓّﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺷﻬﻮﺩﺑﺮﺗﺮ
ﮐﺸﻒ ﻳﻚ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺸﺪ
ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ'ﻭﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺧﻄﺮ
ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩ.ﻭﻫﻢ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻓﻬﻢ
ﻧﺎﻗﺼﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪﻧﻮﻋﻰ'
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺠﻮﻳﻨﺪ'
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺩﻭﺯﺥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻴﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.

ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻣﺤﻘّﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺰ'ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷتند. ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﻭ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺎﻧﻰ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﻣﻨﺒﻊ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﻳﮑﻰ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﻌﺮ
ﺣﻘﺎﺭت هاﻯ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ' ﻭﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋی
ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺧﺪﺍﺭ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﻣﻘﺪس ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻯ ﺟﻬﻞ ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭﺫﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﻭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭ ﺳﺨﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ'ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻰ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺭﺍ ﺩﺭ(ﻓﻌﻞ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ)
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
(ﻗﺮاءﺖ) ﻋﺮﺑﻰ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ(ﺁﺧﻮﻧﺪ)
ﻳﻌﻨﻰ (أخوند)
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺎﻧﻰ(ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ)ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ (ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ)ﻣﻴﮕﻔﺖ.ﮐﻪﻣﺎ
ﺍﺯ(ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺕ)ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﭘس
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫﻤﻪ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺍﺯ ﻣﻨﺸﺄ ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺡ'ﭼﻮﻥ(ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ)ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺁثاﺭﺷﺎﻥﺪﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺑﻰ ﺳﻮﺍﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺧﻮﺭﻩ ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺩﻭ ﻗﺮّﻩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺏﻋثماﻥ.

ﻣﺎﻧﻰ
ﺗثلیث
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺰﺭﮒ'ﭘﺪﺭﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺭﻭﺣی
ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻪﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺁﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑویژه
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺣﺎﻟﻘﺪﺵﺍﺳﺖ.ﺗﺎ۵۵
ﻗﺮﻥﺪﻳﮕﺮ
ﮐﻪﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺗﺒﺪﻳل ﺠﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻮﭘﺮ
ﻣﻥﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺍﺳﺎس
ﻭﻣﻨﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﺑﺪ'
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﺳﻴﺪ.
ﻣﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﺴﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ'ﻭ ﭘﺪﺭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ'ﻭ(ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ ﭘﺪﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ(ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻳﮑﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩ'
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺁﺧﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺳﭙس
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ'
ﻭﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺣﻞ (ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻟﻬﻰ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻧﻮﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺷﻥﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻣﻠّﺘﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺧﺎﺹ
ﻣﺤﻠﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻋﻠّﺖ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ'ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ' ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻣﺎﺩﺭ ﻭﭘﺪﺭ
ﻭﺟﺪّ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻡ'ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭﻣﻌﺎﺩ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺡ'ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻣﻴّﺖ
ﻓﻮﺭﺍ ﺑﻨﻄﻔﻪ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ' ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﺩﻭﺭﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯﮑﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﻴﺎﻡ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ.(ﻣﻌﺎﺩ
ﻭﻋﻮﺩﺕ) ﺭﻭﺡ
ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﻭﻳﺎ
ﻋﻮﺩﺕ ﺍﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻮﺩﺕ ﺍﻭ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ.ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ئﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
(ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻴﭽﺎﺭﻩ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﺯ
ﻭﻧﻌﻤﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ثرﻭﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﺭﻭﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺮﻧﺪ' ﭼﻮﻥ
اﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩ'ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.(ﺭﺳﺘﺎﺧﻴﺮ)
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﺩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ(ﺑﺮﺯﺥ)ﺩﻭﺯﺥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﻭﻳﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻧﺞ
ﺁﻭﺭﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻮﺭﻩﻫﺎ
ﭼﻮﻥ ﻗﺼّﻪ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ'ﺗﻤثیلی
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﻧﻮﺭ
ﻭﻇﻠﻤﺖ'ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ' ﺑﻴﻦ ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻭ
ﺷﺮّ ﺑﺎ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ ﺨﻴﺮ
ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻴﺘﺮ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ' ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس در
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ'ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕﺗﺰﮐﻴﻪﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ'ﺩﺭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺯﺍﻭﻳﻪ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺻﺒﺮ
ﺩﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'
می ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ'ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.

(ﻫﺒﻮﻁ
ﺭﻭﺡ) ﻭ ﻧﺰﻭﻝ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﺑﺪﺍﺧﻞ ﺍﻭﻭﻝ
ﻣﺎﺩﺭ' ﻭﻧﻄﻔﻪ
ﻭﺟﻨﻴﻦ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺗﻦ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ' ﺑﻠﮑﻪ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺿﻤﻨﺎ
ﻗﺒﺮ ﻭﮔﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺡ' ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ.ﭘس ﺩﺭﻙ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﻣﺮﮒ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐی ﺒﻬﺸﺘﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﻮﺣّﺶ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺟﻬﻨّم ﻴﺎﻓﺮﺍﺩ
ﻗﺎﺑﻠﻔﻬﻢ
ﺩﻗﻴﻖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺟﻨﻮﻥ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻰ'ﺑﺮ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﻣﺪﺍﻡ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻓﻮﺭﻯ
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ 'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﺁﺯﺍﺭﻯ ﮐﻪ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺍﻓﺴﺎﺭ
ﮔﺴﻴﺨﺘﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ'
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺮﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ'
ﮐﻪﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﺗﺎ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘی نوع
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
بجهان 'ﻭ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻭﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠّﺖ ﺍﮐثر
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺍﺷﻴاء'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻭﺳﻴﻠﻪ (ﻋﺒﺮﺕ)
ﮔﻴﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﻣﻬﻢ
ﺭﺍ'
(ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﻋﺮﺑﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻋﻮﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﭘس ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺣﻘﻴﺮ'ﺑﻘﺼﺪ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﻘﺪس
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ'ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘسﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺮﺿﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﺗﺎ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺪﻫﻴﻢ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺁﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺣﻞ
ﮐﻨﺪ
ﻭﻋﻠّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺎﺯﺵ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

(ﻫﻮﻣﻦ
) ﺑﺰﺭﮒ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ زردشتی
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺻﺎﺣﺐ (
ﻧﻮﺵ )ﻋﻘﻞ ﮐﻞّ
مصطفوی ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯولایت
زردشت 'ﻭﻳﺎ
(ﺍﻓﻠﺎﻙ)
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
(ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ ﻭ
ﺃﺭﺟﻤﻨﺪﻯ)ﻭ
ﺃﺭﺝ ﻋﺮﺷﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ'ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺩﺭﺃﺭﮔﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﺮ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺑﺮﻫﻤﻦ ﻭ
ﺃﺏ ﻭ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﻫﻮﻡ
ﻭﺍﻭﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻩ'ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻥ
بشری ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ'ﺑﺴﻄﺢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬی
ﻮﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﻘﻴﺮ ﺑﺪﻭﺭﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺯﺷﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﺮﻙ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻳﻚ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ' ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻧﻴﺰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ' ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻧﻄﻔﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻮﮊﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﭘس
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﭼﻮﻥ هندﻭﺍﻥ
ﻭﺩﺍﺋﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ'ﻭ
ﻣﻬﺮﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻮﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﺍﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
عرشی ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ'ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ' ﻓﻬﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻄﺢ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻣﺎ
'ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻳﻬﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﺣﺪﻯ'ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺑﻮﺩﺍ'ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺩﻏﺪﻭ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺳﻄﺢ ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻴﻮﺍ.
ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﺴﻮﻡ
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺩﻏﺪﻭ ﻭﺷﻴﻮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﺯ
ﻫﻤﻪﺁﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻳﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
'ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﮐﻴﻔی ﻮﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻢ'ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺮﻕ
ﮔﺮﻓﺘﮕﻰ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻭﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﺸﻌﻞ ﺑﺪﺳﺖ' ﺗﮑﻴﻪ
ﺑﺮﺳﺘﻮﻧﻰ
ﺑﻤﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍ ﻣﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫم . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ کبرا ﻳﺎ
ﺯﻧﻮﺑﻴﺎ ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺧﺘﺮ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ'ﺑﺎﻃﻨﺎ
ﺯﻳﻨﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺧﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻮﻳﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻭﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻯ'ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻤﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷﻌﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺑﻮﺩ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﭼﺎﭖ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺎ ﭼﺎﭖ ﻭ
ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻳﻚ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ'ﻭﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻞ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯﺪﺭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺯ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺰﺩﮐﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﻣﺪﺭﺳﻪ ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺸﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘﺶ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺃﻣﺮعموﻣﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺷﺮﻙ ﻧﺎﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﻫﻴﭻ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺣﮑﻤﺖ ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻭﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ' ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻴﺤﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺭﺍ' ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﻣﺰﺩﻙ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻨﺠﻢ ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺍﺯ ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ(ﻋﺒﺪ
ﻭ ﻣﻮﺑﺪ)ﻳﺎ ﺑﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﺪﻩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻣﻮﺑﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻋﺒﺪ ﻭ
ﻋﺎﺑﺪ'ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺰﺩﻙ ﺭﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪ الهی ﭘﻮﺭﺧُﺮه
ﮔﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ (ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ)ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺯﺭﺩﺷﺖﺩﺭﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻧﺎﻡ
ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺧﻮﺭّﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻗﺮّﻩ ﻳﺎ
ﻏﺮّﻩ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ مذهب و
طریقتی
ﺯﺭﺩﺷتی
اﻟﺄﺻﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺩﻭﻗﺮﻩ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﻭﻗﺮّﻩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ'ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﭽﻬﻞ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻭﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻋثمان ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ.ﻭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ' ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
(ﺁﻳﺎﺕ ﺳﻴﻒ)ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﻋﻤﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑوﻤﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ.ﻭ(ﮐﺘﺎﺏ)
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻦ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.(ﻓﺮّﻩ
ﮔﺎﻥ یا فرقان
)ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ
قرآن ﻋﺮﺑﻰ
ﻭﻫﻤﺎﻥ(ﺧُﺮّﻩ
ﮔﺎﻥ) ﮐﻪ ﻣﺰﺩﻙ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ د ارای
ﻓﺮﻭﻫﺮﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺰﺩﻙ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺯﻥ
ﻭﻣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺍﺷﺘﺮﺍﮐﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﻝ ﻭثرﻭﺕ
ﺍﻧﺪﻭﺯﻯ
نکنند'ﻭﻃﺒﻌﺎ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ'ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻥ که
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺑﺰﻭﺭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﻪ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻟﻴﺎﺗﻰ
ﭼﻮﻥ ﺧﻤس محمد
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﻭ
ﻋُﺸﺮ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺩﺭ ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺖ'
ﺑﺰﻭﺭ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺑﺨﻄﺮ ﺟﻬﻨﻢ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺻﺮﻑ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺧﻴﺮﻳﻪ ﻭ
ﻓﻘﺮﺍ ' ﺻﺮﻑ ﺗﺤﮑﻴﻢ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ'ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﻩ ﻫﺎ
ﺯﻥ و کنیزکان
ﺑﺮﺍﻯ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥﻮ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺯﻥ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﺎﻝ
ﻭﻭﻟﺨﺮﺟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺯﻳﻨﺘﻰ ﻗﺒﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭼﻨﺪ
ﻫﻤﺴﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻯ
ﻭﺧﻴﺎﻧﺖ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﭼﻨﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺧﺪﺍ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ ﻣﻮﺑﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﺴﺮﻯ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺴﺮﻯ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ'ﺗﺎﻋﻀﻮ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺖ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺻﻔﺖ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺤﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ
'ﺗﻌﻤﻴﻢ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭘس
ﺍﻣثاﻝ ﻣﺰﺩﻙ
ﺧﻴﺎﻝ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﻨﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ثرﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻳﺎ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺘﺮﺍﮐﻰ
ﻭﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﭘﺴﺮ ﻭﺩﺧﺘﺮ
ﻓﻘﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭﺍﻣﻨﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ'ﻗﺮﺁﻥ ﻧﮑﻮﻫﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻪﺍﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻔﺮﻭﺷﻴﺪ ﻭ
ﺑﻔﺤﺸﺎٴ ﻧﻔﺮﺳﺘﻴﺪ
.ﮐﺎﺭﻯﮑﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻬﺮﻳﻪ ﻭ
ﺷﻴﺮﺑﻬﺎ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺎ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﺨﺮﻧﺪ ﻭ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻨﻴﻦ ﮐﻢ ﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻪ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻋﻠم
ﻮﺑﺨﺼﻮﺹ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﺍﺗّﺨﺎﺫ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻮﻫﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻓﻮﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺗﺤﻮﻳﻞ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺯﻥ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻃﻠﺎﻕ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺩﺭ
ﺧﻄﺒﻪ ﻋﻘﺪ ﻭ
ﻃﻠﺎﻕ
ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺯﻓﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﻰ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﭼﻪﮔﻔﺘﻪ'
ﮐﻪ ﻃﻠﺎﻕ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ' ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺴﻰ ﺗﺄثیرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺭﺳﻤﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻋﻠﻨی کردن ﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻓﻠﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﮐﺮﺩ'ﻭﻣﻬﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻮﺭﭼﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ'
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺗﺄﻳﻴﺪﻳّﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺩﺧﺘﺮ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻭ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺑﺎ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻃﻠﺎﻕ' ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺯﻥ
ﺑﻴﺸﻮﻫﺮ ﺭﺍ
ﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺍﻭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ' ﺑﻨﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ'ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺮﺍﺭ
ﻣﻌﺎﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺍثی ﺑﺰﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﻋﺎﺩﺗﻰ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ثرﻭﺕ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻘﺴﻴم
کوﭼﻚ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻳﻚ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻭﺍﺭث
ﮐلّ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺍث ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﮐﺮﻳﺴﺘﻴﻦ
ﺳﻦ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺰﺩﻙ ﺭﺍ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻗﺘﺒﺎﺵ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺁﻥ
(ثوﺍﺏ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍش) ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻋﺪﻡ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻭﺍﻣﺮ
ﭘﻴﺮ(ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺟﺬﺏ ﻋﻤﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ'
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻳﺎ
ﺑﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ'
ﮐﻪ ﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﺍﻡ ﻳﺎ
ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﻳﺠﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻈﺮ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬی خود را
که ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮیش
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺰﺍﻡ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺗثبیت ﺍﺻﻮﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ (ﻣﻠﺄ
ﻳﺎ ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ)
ﻓﺎﺳﺪ ﺑﻨﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻧﻴّﺖ ﻭ
ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﮑﻢ
ﻋﺎﻡ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺰﺩﮐﻰ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺟﻨﺎﻳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻌﻬﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎ ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﺗﻌﻬﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺷﻮﻧﺪ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﮑم
ﻤﺮﮒ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻴﺰ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭﻣﺮﮒ
ﻭﻣﻴﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻔﺮﺽ ﻫﺮ
ﻣﺘﻌﻬّﺪﻯ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺣﮑﻢ
ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﮐﺶ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ
ﻭﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

(ﺯﻧﺪﻳﻖ)ﺩﺭ
ﻟﻔﻆ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺯﻧﺪﻳﻚ
ﻳﺎ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺯﻧﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺑﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺯﺵﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻭﺳﺘﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠیّ
ﻨﻴﺰ ﻳﻚ ﻗﺮﻥ ﻭﻧﻴﻢ'ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻄﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰ'
ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﻫﻢ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻭﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻓﺘﻮﺍ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻋﺎﻡ
ﺩﺍﺩ'ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﺤث ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﺑﺂﻳﺎﺕ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ'ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻤﻞ ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ'
ﻫﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻋﻠﻰّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﮐس
(ﺳﺒﻴﻞ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ)
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻰّ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ ﻣﻰ
ﮐﺸﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺳﺒﻴﻞ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻤﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺒﺎﺩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺑﻤﺰﺩﮐﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﻣﻌﺰﻭﻝ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﻣﻌﺰﻭﻝ
ﺍﺧﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺁﺭﻳﺎﻣﻬﺮ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ'
ﭼﻮﻥ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺑﺒﻬﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ'
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﺰﺩﮐﻴﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﻳﻖ
ﻭﮐﺎﻓﺮ و
منافق ﺷﺪﻳﺪﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﺎﻡ ﻣﺰﺩﮐﻰ'ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻃﻐﻴﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻠّﺘﻬﺎ'ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﻨﻔﻊ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻴﺁﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﺳﺖ.
ﭘﻮل ﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﺘﻨﻔّﺬﺍﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ'ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺰﺍﺏ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺍﺋﺘﻠﺎﻑ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻧﻤﻮﻧﻪﺩﺭﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ' ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺭﺍ ﺧﻠﻊ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺑﻌﺪ
ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺎﻁ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺖ ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺯﺍﻳﻞ ﮐﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﻣﺼﻴﺒﺖ
ﺑﺎﺭﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩم ﺨﺴﺘﻪ
ﺍﺯﻫﺮ ﺿﺪ
ﻫﺮﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﻳﻨﻰ'ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﺯ
ﻓﺴﺎﺩ مکتبی و
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻴﮑﻰ
ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺰﻡ ﻭ
ﻓﺎﺷﻴﺰﻡ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺍﺝ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘثمار ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﺼﻮﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﮔﻴﺮﻯ ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻯ ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ'ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺳﻠﺤﻪ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ'ﻇﺮﻑ
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻋﻤﺮ'
ﻧﻄﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺭﻭﻡ
ﻭ ﻣﺼﺮ ﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺟﺰ
ﻏﺎﺭﺕ ﻃﻠﺎ
ﻭﺯﻥ ﻭﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﺟﺰﻳﻪ ﻭﺧﺮﺍج ﮐﺎﺭﻯﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺻﺤﺮﺍ'ﺑﻴﮑﺎﺭ
ﻭﺑﻰ ﻏﺬﺍ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﮔﺮﻡ
ﺷﺪﻳﺪ' ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﻬﺎﺩ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻋﺮﺏ
ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
هزﺍﺭﺍﻥ ﻧﺎﻡ
ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ
ﻗﺒﺎﺋل عرﺏ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺼﺎﺩﻯ.ﻭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ(ﻋﺮﺏ) ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻧﻴﺰ
خود را
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﺮﻁ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ ﺑﻘﺒﺎﺋﻞ
ﻭ ﺣﮑﺎﻡ ﻋﺮﺏ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺍﺯ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻣﻌﺎﻑ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪﺑﻤﺎﻝ
ﻭﻣﻨﺎﻟﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻭﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻟﺖ ﺭﺍ
ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺭﺳﻴﺪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺗﺮ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻴﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺟﻴﺐ(ﺧﻮﺩﻯ)ﻫﺎ
ﺭﺍ ﭘﺮﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
(ﻧﺨﻮﺩﻯ)ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺍﺯ
ﻓﻘﺮ ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺑﻮﺿﻌﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎن ﻭ ﻣﺘﻨﻔﺬﻳﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ
ﺻﻔﻮﻳﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
کرﺩﻧﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻬﺪﻑ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺑﻴﻤﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﻋﺮﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺘﻮﺣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺍﻕ
ﻭﺻﺪﺍﻡ ﺩﺷﻤﻦ
ﺧﻤﻴﻨﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﺎﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺳﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻭﺗﻤﺎﻣﺎ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﻳﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﭘﻮﺷﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﻧﻈﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﺑﮑﻠّﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺷﻌﺎﺭ(ﻣﻴﺮﺍث
ﻣﻠّﻰ) ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴدهند'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺮﺍث
ﻣﻠّﻰ' ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﻟﺒﺎس ﻭﺧﻮﺭﺍﻙ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﻋﺼﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ'ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ(ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ)ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺰﻭﺭ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺧﻠﻔﺎ' ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻣﻠّﻰ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺩ. ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ ﻭﺍﺭث
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﮓ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻋﺮﺑﻰ'ﻭ ﺗﺸﻨﻪ
ﭘﻮﻝ ﻭ ﺯﻥ'ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻈﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ'ﻭﺩﺷﻤﻨﻴﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭلی
اﺩﻋﺎﻯﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻣﺸﻖ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐﻋﺮﺑﻴّﺖﺭﺍ
ﺷﺪﻳﺪﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﻴﺮ ﻋﺮﺏ
ﻭ(ﺷﻌﻮﺑﻰ)ﺑﻤﻌﻨی
ﺪﺳﺖ ﺩﻭﻡ ﻳﺎ
ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺸﺎﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ'ﺭﺷﺪ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻫﻤﻔﮑﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺭﺷﺪ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺮﺏ
ﻓﺎﺋﻖ ﺁﻣﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺬﺗﻬﺎ ﻭثرﻭﺕ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ'ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘﺶ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺟﺪﻯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻫﺪﻑ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻬﺮ ﺷﺶ ﻃﺒﻘﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ' ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺒﻘﻪ
ﻫﻔﺘﻢ'ﺷﺒﻴﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭﺗﺼﻮّﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺰ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺭﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺠﺰﺍﻳﺮ
ﻭﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻴﻤﻮﻧﻬﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﻨﺪ'
ﻭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺒﻌﻴﺪﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺏ ﻭﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﺮﺏ
ﺭﺍ'ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﺷﺶ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﺬﻫب
ﺴﻨّﻴﺎﻥ'
ﻭﻧﻴﺰ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ' ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻨﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺳﻴﺒﻮﻳﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ.ﻭ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺃﺩﺑﻰ ﮐﺘﺎﺏ
(ﮐﻠﻴﻠﻪﻭﺩﻣﻨﻪ)
ﺑﻌﺮﺑﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻣﻘﻔّﻊ
ﻓﻴﺮﻭﺯ'ﺍﻳﺮﺍنی
ﻮﻋﺎﺭﻑ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ' ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯﺒﺪﻭﻥ
ﺭﻗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﺘﺎﺏ
ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ ﻭﺯﻳﺮﺍﻧﻮﺷﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﻫﻨﺪﻯ ﺁﻥ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻭ ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﺗﺮﺟمه ﻋﺮﺑﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻪ ﺃﺻﻞ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭﻧﻪ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﺑﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﮐﻠﻴﻪ
ﻭ ﺩﻣﻨﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﺩﻗﻴﻘﺎ'
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﺒﻚ ﻭ
ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ ﻣﺘﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺗﻤثیل ﻭ
ﺗﮑﻠّﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﺍﮔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭی
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ ﺩﻳﻥ
ﺮﺳﻤﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺧﻠﻔﺎ ﺑﻮﺩﻩ'
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻓﺮﻫﻨﮓ
بوﺩ'ﻭ ﺑﺠﺮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ.ﻭ
ﺑﮕﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﺑﻦ
ﻣﻘﻔّﻊ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﺮﻗﻴﺐ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻋﺮﺏ
ﺧﻮﺩ(ﺍﺑﻮ
ﺩﺭﺩاء)
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﺑﺎﺑﻦ ﺩﺭﺩﺍٴ
ﮔﻔﺖ'ﺍﮔﺮ
ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ'ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺷﺨﺺ ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻧﺒﺮﺩ ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺑﮑﻦ . ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺩﺭﺩﺍٴ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ عقدﻩﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ' ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﺯ ﻋﻈﻤﺖ
ﺍﺣﺘﺠﺎﺝ ﻭ
ﻣﺨﺎﺻﻤﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺗﻌﺠّﺐ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺯﺵ
ﻭﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻭ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﺳﻤﻰ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﺎ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻁ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﻬﺮ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻡ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺍﺋﺘﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﺧﻤﻴﻨﻰ' ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻳﺎﺭﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ
به (ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻓﻘﻴﻪ) ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺰﻭﺭ ﻭﺯﺭ
ﻣﻄﻴﻊ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩ.ﺗﺎ ﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻏﻀﺐ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﮊﻳﻢ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﮑﻤﻚ ﻣﺮﺩﻡ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
( ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ)ﻭﺣﺘﻰ(ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﻩ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺯﺳﻨّﻴﺎﻥ'ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﭘﻮﺷﺶﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﺩﺭﻯ
ﺑﺎﻋث ﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ(ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺭﻯ)ﺑﺎﺷﺪ'
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺭﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ
(ﺑﺎﺏ) ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ.

ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻗﺮﺁﻥ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺪس ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ' ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﺸﻬﻮﺭﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﻋﻀﻮ
ﺗﻤﺎم اﺎﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ'
ﺻﻠﺎﺡ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺭﻭﻡ
ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻥ'ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺼﺮ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﺸﺪﺕ' ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻬﻀﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺗﺠﻤّﻌﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ' ﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﻨّﻰ ﺩﺭ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ' ﺑﺸﺪﺕ ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻬﻀﺖ ﺍﺑﻮ
ﻣﺴﻠﻢ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ ﺍﺯ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﮔﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣثاﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎل
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺟﺒﻬﻪ ﺿﺪ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻧﺬﻳﺮﻓﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ.ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺨﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻧﻘﻠﺎﻳﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺂﻧﻬﺎ'ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺧﻠﻔﺎ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
.ﻭﻟﻰ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺳوء
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ' ﻭ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ'ﻳﺎ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺠﺰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺒﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﻭﻟﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﺳﺘﻢ'ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭﺷﺎﺧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﮑﺸﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﻞ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻳﺎﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻔﺎ ﭘﻴﺶ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭﻏﺮﺑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﻨﺪﺍﺯﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ'
ﺑﺴﻮﺩ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺐ ﺣﻖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺑﻔﮑﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺪﻳﻦ
ﻣﺰﺩﻳﺴﻨﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮّﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭ ﻣﻔﺎﺧﺮ
ﻣﻠّﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﻬﻀﺖ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ ﺁﺗﺶ
ﺯﻳﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ'
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺟﺎﻫﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻗﻠﻴّﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺃﻧﺪﻙ ﺍﻓﻮﺍﺟﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﮕﺮﻭﻩ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ' ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻠﺤﻖ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﻫﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﭼﻨﺪ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻭ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﻃﺎﻟﺐ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺳﺖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭﻭﻍ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺳﺘﻢ
ﺍﮐثرﻳّﺖ'ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ'ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻭﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺯﻣﺎﻥﺪﺭ(ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻋﻠﻰّ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
بود ' ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻭ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ' ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺗﺸﻴّﻊ. ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
(ﺷﻴﻌﻪ ﺣﻘﻴﻘﻰ)
ﺗﻨﻬﺎ
(ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻌﺎﻉ)
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻉ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ(ﺳُﻨّﺖ)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺳِﻨﺖ ﻭﻣﻘﺪّس
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﺳﻨّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭼﻨﺪ ﮔﺎﻧﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ' ﻫﻤﮕﻰ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻴﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ'ﻭﺑﺎﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﻭﺣی
اﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎن
هاﺎ'ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻭﻟﻮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس 'ﮐﺸﻒ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺣﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺣﻴﺎﺗﻰ.

ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ'ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺯﻧﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭ ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ' ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث ﻣﺎ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺍﺭث
ﺑﺤﻖ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ
ﻣﺤﻤﺪﻫﺴﺘﻨﺪ..
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺗﺤﻮﻳﻞ
ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺣﮑﻤت هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ' ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻳﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.
ﮐﻪﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻥ
ﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺑﺎﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ( ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﮐﻪ(ِﺳِﻨﺖ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ)ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﺳﻨّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪﺑﻘﻴّﻪ
ﻋﻤﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﻣﻘﺪس
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭﺧﺪﺍ
ﻭﺧﻠﻖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻘﺒﻮﻝ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻣﮕﺮﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ
ﺸﻬﻮﺩﻯ.

ﺑﺤث
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﻦ
ﺁﺷﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﮐﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﻳﺶ
ﮐﻨﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻣﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ' ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ' ﻭﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﻬﻮس ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﻨﺪ'
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻋﻤﻠﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﻟﻔﻆ
ﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﮐﻠﻤﻪ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭِﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻣﻬﺮﻭﺭﺯﻯ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺪﻳﻦ
ﻭﺩﺍﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﻭﺭﺩﻭﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺑﻨﺎﻡ(ﺩﻳﻦ
ﻳﺸﺖ)ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻄﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﻳﻥﺮﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺷﺮﻳﻌﺖ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺩﺭ
ﻟﻐﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ
ﺭﻭﺧﺎﻧﻪ'ﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﮐﻪﺑﻤﻌﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺭﻓﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺳﺪ.
ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺟﺎﻯﺎﻧﮑﺎﺭ
ﻭﻧﺎﻓﻬﻤﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺗﻰ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ.

ﺍﺳﺎس
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﺼﻮّﻑ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺑﺮﺃﺻﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ
(ﺗﻮﺣﻴﺪ)
ﻭﻭﺍﺣﺪ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺍﺟﺐ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺮﺩﻡ'ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻝ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻘﺺ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ.ﭘس
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺭﻭﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺐ'ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣؤﺳﺴﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ.ﭘس ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪس ﻭ
ﺁﻳﺖﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻤﺮﺩﻡ'ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭﺩﻳﻨﻰ'ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ (ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ) ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ(ﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ)ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ' ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﺣی ﺪﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺑﻔﺮﺽ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ.ﻭﺑﻔﺮﺽ
ﻭﺻﻮل ﻤﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻧﻮﺭﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ' ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻟﻠﻪﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻠﻤﻨﺪ
ﻭ ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ
نماﻳﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ.

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺃﺻﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺳﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪﺍﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ'ﻭﻫﻤﻪﻣﺬﺍﻫﺐﺁﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ که
ﻫﻤﻪ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻓﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻴﻪ ﻫﺮ
ﺳﻔﻴﻬﻰ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﭗ ﻳﺎ
ﺭﺍﺳﺖ'ﺟﺰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺎﺑﻠﻴس
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭﺷﻬﻮﺕ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺑﻠﮑّﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﺶ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ) ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺤﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻗﺮﺍﺭ
ﺯﺑﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻗﺮبﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺭﻩ ﻳﺎﺑﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺮﻙ ﻧﺎﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ'ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ' ﺟﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺸﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎﺧﺪﺍ'
ﻭ ﺑﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ'ﻭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﺯﻩ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﺎﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩ'ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪﻫﻤﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘدس ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﺗﺎﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ.ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
(ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ)ﺭﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍجرﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ' ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﺩﻋﺎ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺸﺎﻥ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺳﺒﺐ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻙ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻝ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻃﺒّﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﻘﺐ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﮔﺮﺍﻣﻰ'
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ'
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ' ﺩﺭ
ﻭﺑﺴﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ و
اینترنت ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺍﺯ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻭﺗﺴﻨّﻦ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻦ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﻨﻬﺎ(ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻣﺠﻌﻮﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
(ﻧﺎﺣﻖ)
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺣﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ' ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ'
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻤﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮؤﻳﺖ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭﻗﺘﻰ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻥﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ'ﻭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺧﻮﺩﺁﺭﺯﻭﺩﺍﺭﻡ.

M171

فلسفه
اسلامی و
عرفان
سهروردی و
تصوّف ایرانی
آریبائی

نقد
فلسفه اسلامی
و تصوّف
آریائی
ایرانی

ﺩﻳﻦ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻈﻬﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻳﻚ ﻧﺎﻡ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﻳﻦ ﺩﺭﺍﺻﻞ
ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺩﻳﻦ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺂﺩﻡ
کیومرث
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺮّﻩ
ﻳﺎ ﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻗﺎﺭﻩ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥﻮ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺟﻨﻮﺏ ﺳﻴﺒﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ. ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ.
ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻭﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ' ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ. ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻗﺮّﻩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ النوع
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻳﻦ ﻭﺩ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﻣﻬﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻧﻮﺡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﺳﺎس
ﺩﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺮ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ می
ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبتی
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺁﺩﻡ ﺑﺎﻧﻰ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺭﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻳﺎ
ﺟﺪّ ﻭ ﻣﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺳﭙس ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺑﻞ'
ﺩﻭﻣﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﮐﺎﺷﻒ ﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
آخرین کامل
ولایت و دین میترا
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﻭ ﻧﺎﻡ ﺷﻴﻮﺍ
ﺩﺍﺷﺖ .
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻗﺮّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺯﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
(ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭّﻩ)
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ'ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
رسانده و
همچنان ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻗﻮﻣﻰ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺩﻡ ﻧﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ'ﻭ
ﺩﺭﺩﻳﻦ ﻣﻴﺘﺮﺍ
شهود دوم
ﺣﺴﻨﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﺑﻮﺩﺍ
شهود سوم
ﻓﺎﻃﻤﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﻏﺪﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
نام فاطمی
شیوا و دغدو و
مریم ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ.
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺮﻳﻢ ﻳﺎ
ﻣﻘﺪس ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﻮﺭ
ﭘﻨﺠﻢ ﻳﺎ ﻗﺮّﻩ
ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی هر
زمان ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻡ شهود (ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ) ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻣﺴﻴﺢ
خود ﺗﺠﺴّﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻗﺮّﻩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ را نخستین
بار ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ.
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻫﻔﺘﻢ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﻧﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﻮ ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﻳﺎ ﺯﻧﻮﺑﻴﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨد.ﻭ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ ﺧﺎﺗﻢ
ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﺎﻡ(
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ) ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭدر ﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺨﺼﺎ
ﺍﻳﻦ ﺃﺳﺎﻣﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ هستند.
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺘﺼﻮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﻧﺎﻡ(
ﺣﺞ ﺃﺻﻐﺮ ﻳﺎ
ﺣﺞ ﻋﻤﺮﻩ) ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
حجّ أکبر و
اسم أعظم ' ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
آنرا ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻴّﺖ
ﮐﻨﺪ. ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ (
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
)ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ'ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ' ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋم ﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﻬﺪﻯ
موعود محمد و
سوشیانت سوم
زردشت و
فارقلیط دوم
مسیح ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌثت
ﻭﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
هفتم ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑشهود
هفتم ﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
بشهود هشتم
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋلیّ ﻮ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺎﺑﻌﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ولایت
هفتم ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ'و
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ عوالم
و یونیورسال
های ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻫﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ در
توالی ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ'
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﺎﻡ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﮔﻔﺖ'ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺍ ﮔﻔﺖ. ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
غیر ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ'
ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻳﻚ ﻗﺮّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺻﺎﺩﻕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ اﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ
میرسانند .
ولی ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺒﺪﻳﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ می
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺃﺗﻤﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﮐثرﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' وﻫﻤﮕﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺷﺮﻁ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ نوع
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
راه شیری .ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ' ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟی اﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻋﻤﻠﺎ

ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
قدرت ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ثاﻧﻴﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺎﻓﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ژﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ' می
ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ (ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ'ﺑﮑﺎﺭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثر ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﺋﻴﺰﻡ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩﺍ'ﺗﺎ ﺩﻳﻦ
ﺷﺸﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ظاهری ﺑﻴﻚ
ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
که ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﻣﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
هستند ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.

ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﭘﻴﺎﻥ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ'ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺧﻄﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ باور
کنندگان
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺑﻰ
(ﻭﺳﻴﻠﻪ
ارتباط و صلات
)ﺍﻟﻬی برای(
ﺘﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ)
ﮐﺴﻰ'ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ است. ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ' ﺩﺭﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺳﺮﺟﻨﮓ
ﻭﻋﺪﻡ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
دی انت قشری
ﺍﺳﻠﺎﻡ'
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻭ ﻓﺮﻗﻪ
ﺳﺎﺯﻯ های
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺼﻮﻝ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ إﺯﺍﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺍﺩﻩ'ﺑﺎ ﻋﺪﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﻨﺪ'
حتما ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﭼﻪ ﺃﺗﻢ
ﻳﺎ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﮑﺮﺭی
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﻭ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪﻩ'
ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ أکنون
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
'ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﮑﻨﻴﻢ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖ'ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻳﺎ ﺗﺼﻮﻑ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' و ﺑﻌﺪﺍ
ﻧﺎﻡ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'
ﭼﻮﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭﺗﻤﺪّﻥ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﺶ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺎ' ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ' ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻳﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ
ﺳﻪ ﻣﺬﻫﺐ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻋﻠﻢ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺪﺍﺩ بیشتر
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻘﻠّﺪﻳﻦ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺐ ﻣﺬﻫﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺷﻤﻦ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺯﻳﺮ
ﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪﻩ'
ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻌﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﺎ ﻧﺎﻡ امام
جمعه ﻳﻚ ﺷﻬﺮ
ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺭند.
ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻡ ﻳﻚ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣؤﺳس
ﻣﺬﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺎ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺟﺰ(ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦ'ﺩﻳﻦ
ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻯ
ﻭ

ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻇﺮﻑ
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﻡ
ﻭ ﻣﺼﺮ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﻏﺎﺭﺕ ﺗﻤﺎﻡ

ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ
ﺯﻧﺎﻥ'ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺘﺠﺪﻳﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﭼﻴﻦ ﻳﺎ
ﺭﻭﻡ'ﮐﻪ ﺩﺳﺖ
ﺭﺳﻰ ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ
ﻋﺮﺏ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻧﺒﻮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﻳﺎﺳﺖ'ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ثرﻭﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ.ﻭ ﻭﻳﺎ
ﻣﺰﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﭼﻨﺪ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺃﻣﻮﻯ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋثماﻧﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺼﺮ'ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻘﺎﻝ
ﻃﻠﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪﻩ'
ﻭﻟی ﺒﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻣﻌﺮﻭﻑ شدند. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﺮس
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ'ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻧﮓ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺗّﺤﺎﺩﻳﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ

ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ

ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻋﻠمی که
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ که
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﻡ ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﻭلی
عاﻣﻞ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻣؤﻣﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻰّ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺬﻫﺐ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺪﻧﺪ.
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ ﻭ
ﺯﻳﺪﻯ ﻭ ﺩﻩ ﻫﺎ
ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻧﺎﻡ ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﻟﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻳﺎﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﺐ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻣؤﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ'
ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ(ﺍﻳﻤﺎﻥ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭید.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺸﺮﻙ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍئی
ﻘﺸﺮﻯ ها ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ (
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺟﻤﻌﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ (ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺟﻤﺎﻋﺖ)
ﻭﻳﺎﺳﻨّﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻠﻤﻠﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﺩﺭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺩﺭ ﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ(ﺩﻳﻦ)
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﺎﺻﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮّﻑ ﻭ(
ﺗﺸﻴّﻊ'ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﻧﻴﺰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺎ
ﺩﻳﻦ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﻑ
ﻭﻣﺪّﻋﻴﺎﻥ
ﺗﺼﻮﻑ ﻧﻴﺰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ'ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
(ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
و قشری )
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ'ﻭ ﺣتی اﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻣﺎ(
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ' ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ۳۱۳ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
و پاکسازی
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ' ﻭﻟﻮ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﭘس
ﺍﺯﺗﺄﻣﻴﻦ
(ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻴﮑﺎﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻨﺞ ﮔﺎﻧﻪ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺞّّﻫﺎﻯ
ﻋُﻤﺮﻩ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎئی
ﻔﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭِﺭﺩ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﺷﻬﻴﺪ
ﮐﺮﺑﻠﺎ' ﻭﻳﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
سالک در ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ پنجم
خود 'ﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ(ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ)
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺯﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻠﺤﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻟﻬﻰ' ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﻧﻈﺮﻯ' ﭼﻪ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭﻳﺎ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
قبلی ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﺎ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺮﻑ ﮐﻨﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﻰ ﺣﺎﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﮑﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺳﺮﺷﺎﺭﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺑﺎﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯﻓﺴﺎﺩ' ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺭﻭﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ' ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ'ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻡ ( ﺷﺮﻳﻌﺖ )
ﺑﺨﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘﺄثیرﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻴﻨﻮﺍﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻉ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ومنبع ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻭﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺪﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻟی ﺒﺪﻭﻥ
ﺘﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯاﻟﻬی
ﻮﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﺪﻥ' ﮔﻮﺋﻰ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺷﻌﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ
ﻧﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﻭ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺨﻮﺭﺩ. ﻭلی
ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺍﻳﻥ
هدﻓﮕﻴﺮﻯ هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﺗﻘﺮﺏ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ .

ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻋﻤل
ﺒﺎﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﺭﺍ' ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺷﺮﻳﻌﺖ

ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ ﻋﻠم
اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﺳﭙس
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻳﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠی که
ﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺁﻣﺪﻩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺘﺎﺯﻩ'ﺩﺭ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﻧﺎﻡ ﺷﺮﻳﻌﺖ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺗﺮ ﻧﺎﻡ(
طریقت تا
ﺣﻘﻴﻘﺖ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬی
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐس
'ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺩﻟﻰ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺨﺪﺍ ﻫﺴﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻖّ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﺣﺞّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺳﭙس ﺣﺞّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس .ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻥ'ﺑﺎ ﺣﺞّ
ﺍﻋﻠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮع
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ' ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻫﺎ ﻭ ﻋﻠﻰّﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ۳۱۳
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ'ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻟی
اعماﻝ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﺑﺎﻃﻞ ﮐﺎﺭ
ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ
باشند.ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻧﻪ ﺳﻨّﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﺬﻫﺐ ﺣﻨﻔﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺗﺴﻨّﻦ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺦ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﻨﺪ.
ﻭ ﻫﻤﻴﻦ (ﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ)
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺍﺳﻢ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ'ﻣﺸﻤﻮﻝ(ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ)
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﻓﻘﻂ
ﺣﺮﻑ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺫﺏ ﺧﻮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻮﺕ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺁﻥ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺮﺩﻡ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.

ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺃﺷﻌﺮﻯ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ که
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺃﻫﻞ ﺗﺴﻨّﻦ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'
ﻣﺴﺄﻟﻪ (ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻦ)
ﺭﺍ ﺟﺪﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺷﺨﺼﻰ'
ﺧﻄﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺎﺃﻫﺪﺍﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺩﺭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﮐﺴﺐﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ( ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ
اﺻﻮﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺪﺭﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺑﺮ
ﺳﺮ(ﺍﺻﻮل عقلی)
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺬﻫﺐ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻴﻢ'ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ' ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﮐس ﻳﺎ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍگر
ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﮔﺴﻴﺴﺘﺎﻧﺴﻴﺎﻟﻴﺰﻡ'
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
'ﻭﻳﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑﻫﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺪﻳﻨﺎﻥ ﺑﺮ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺣتی ﭘس ﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺭﻭﺍح
اﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ'
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺑﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺎﺳﺖ'
ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺮﺍﺩﺍﺭﻧد. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺍﺣﺴﺎس ﮔﺬﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺳﺦ می
ﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻳﺎ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻫﺪﻑ'ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺯﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ.
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻏﻴﺮﻩ' ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺑﻘﻮﻝ مجمد در ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻭ ﺷﺸﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ. ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻠﻰّ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ' ﻭ ﺑﺎ ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ'ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ(
ﺃﻫﻞ ﻓﻘﻪ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ)
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ (ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ)
وﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ' ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻳﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺩ' ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﻣﺒﻌﻮث
ﺑﺮﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻋﻨﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻴﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻳﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪﻧﺎﻡ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﺪّ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗب ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﺳﺮاء
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ)ﺭﺍ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺣﻮﺯﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺣﺴﻦ
ﺑﺼﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻠﻰ'ﭘﻴﺮﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺧﻄﺮ ﺁﺯﺍﺭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
تقیّه ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﻗﺘﻞ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺸﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻳﺰﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺻﺒﺢ
ﺭﻭﺯ ﻋﺮﻓﺎﺕ'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻋﺮﻓﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺣﺞ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ'ﺍﺯ ﺷﻬﺮ
ﻣﮑّﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻮﻓﻪ
ﻭﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻠﻰّ ﺭﻓﺖ.که
ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﮐﻮﻓﻪ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ. ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺭﺍ' ﮐﺎﺳﻪ ﺩﺍﻍ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﺵ'ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻋﻤﺮ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ اﺯ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
محمد ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ' ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ
ﻋثماﻥ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺪﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻋﻤﺮ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﺼﺮ ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺮ
ﻋثماﻥ ﺷﻮﺭﻳﺪﻧﺪ
ﻭاورا
ﮐﺸﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺍﺯ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺬﻑ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻳﺎ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﻳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺭﺍﻭﻯ ﻭ ﮐﺎﺗﺐ ﻭﺣﻰ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ'ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻠیّ ﻴﺎ (ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻠﻰّ) ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻋﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺃﺑﻮ ﺣﻨﻴﻔﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ' ﺻﺎﺣﺐ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺐ ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻨّﻦ' ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺐ ﺑﻮﺩ'
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﺃﺑﻮ ﺣﻨﻴﻔﻪ
ﻋﻠﻢ ﺩﻳﻦ ﺭﺍ(
ﻓﻘﻪ ﺃﮐﺒﺮ) ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
(ﻓﻘﻴﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﮕﻴﻪ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ ﻭ
ﭘﮕﺎﻫﻰ' ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح
اﻟﻘﺪﺵﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻠم ﻮ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺎﺹ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻳﻦ ﭘﮕﺎﻫﻰ'
ﻓﻘﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﺯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺟﻤﻠﻪ ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺁﻳﺎﺕ
ﺑﺎﻫﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻭﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥﻘﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩ.ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺩﻭ
ﻗﺮّه ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ.(ﻗﺮّﻩ)
ﻫﻤﺎﻥ ( خوﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﺳﭙس
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﺎﻡ
(ﺟُﺮﻫﻮﻡ و گور هوم
) ﻳﺎ ﻗﺮّﻩ
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﻫﻮﻡ
ﻭﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻧﻰ ﮐﻌﺒﻪ ﭼﻮﻥ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ
ﻓﺎﺭس وﻫﻤﺎﻥ(
ﺑﺮﻫﻤن ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ'
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺻﺎﺣﺐ (ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ)
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
خانقاه
زردشتی ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺭﻭ به
(ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻧﺪﺑﻪ)
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺃﺷﻚ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪﻡ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ
ﭘﻠﮑﺎﻥ ﭼﺸﻢ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻋث
(ﺃﺷﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﺸﻖ)ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻃﻮﺑﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ' ﻭ
ﺑﺎﻋث ﮐﻮﺭﻯ
ﭼﺸﻢ ﻧﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ'
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻘﻖ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻠﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻅ'ﻭ

ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺁﻥ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻋﻤﻮﻡ'ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﻭﻫﺮ ﻋﺼﺮﻯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺯﻧﺠﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﺯﻧﺠﻴﺮو
سلسله ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ می
ﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺑﺎﻳﻚ ﻣﺒﺪﺃ
ﻓﮑﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﺍﺻل اﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻃﺒﻴﺐ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺪﺍﻥ نظر
عرفا ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ(
ﻧﺎ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
أن کنشانس نت )
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻭ
ﺑﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻣﺒﺪﺃ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ ﻧﻮﻧﻮﻳﺴی
ﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻓﮑﺮ
ﺑﺸﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺐ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻰ'ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﭼﻮﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﻮﻡ ﻳﻬﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺑﺎﺑﻞ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﻭﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﺍﻳﻠﺎﻡ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ.ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻳﺎت
ﻗﺮﺁﻥ( ﻗﺪﻳﻢ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺎﺩِث ﺟﺪﻳﺪ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻏﺬ ﻭ
ﺟﻠﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﺩﺭﺣﺎلی که ﺃﺻﻞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪس ﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎ'
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
عقل وفهم
زﻣﺎﻥ ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻌﺎﺻﺮ'
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺪﺭ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس
ﻋﻮﺍﻡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﻚ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ قرآن
ﻣﺤﻤﺪ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻭ ﻗﺮﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻠﺎم الهی ﺮﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﻰّ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ'
ﺻﺎﺣﺐ ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻧﺎﻃﻖ
ﻭﮔﻮﻳﺎﻯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺿﻠﺎﻟﺖ
ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ (ﺃﻫل
اﻟﻌﻠﻢ) و
دارنده آگاهی
شهودی ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ' ﺃﻫﻞ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻓﻬﻢ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻫﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺍﻥ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﺒﺮﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺁﻫﻨﮓ ﻳﺎ
ﺷﻌﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﻓﻬﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﮐﺎﻓﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ'ﺑﺎﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﺮ ﺩﺭ
ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻡ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ. ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺻﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻤﻥ
ﺮﺳﻴﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﮑﻨﻰ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻡ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻠﻤﺎﻯ(ﺃﻫﻞ ﺣﺪﻳث
)ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ.ﮐﻪ
ﮔﻮﻳﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺃﻫﻞ ﺣﺪﻳث
ﻧﻴﺰ ﺁﺯﺍﺩ'
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
'ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻥﻨﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺎﺩث ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﻭ ﻋثماﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.(
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ) ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻨّﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺰﻟﺖ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻧﻴﺰ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻭ'
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺸﻦ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ و
بعثت ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ
ﺩﺭ(ﺟﻮﻫﺮ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﺭﺳﺖ) ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻟﻮﺟﻴﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﻭ ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﻭ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻤﮑﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺪﻝ ﻭ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ
ﻭ ﺟﻨﮓ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﺯ
(ﺟﺪﺍﻝ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺖ' ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺍﺯ(ﺟﺪﺍﻝ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ)ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ' ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﮑﻠﺎﻡ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻳﺎﺕ
ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮﺥ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻣﺠﻌﻮﻝ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻭ'ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻨﻮﺷﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺍﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ (ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺄﻃﺎﻋﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ تاﺯﻩ
ﺑﺘﺎﺯﻩ ﻭ ﻧﻮ
ﺑﻨﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻀﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻗﺒﻠی
ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻧﻮ ﺑﻨﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﻣﺴﺘﺪﻝ
ﻭ ﻣﻔﺼّﻞ
ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﭘس
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ' ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺠﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
اﺣﮑﺎﻡ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺭﺍ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﮐﺸﺶﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
هاﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﻭ
ﻫﻢ ﻣﺬﻫﺒﺎﻥ
ﻧﺎﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻴﺎﺳت
ﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﻢ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﺩﺭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺟﻰ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧمی ﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻧﺎﺷﻨﺎس ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺟﻤﺎﻉ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺮﺩﻩ'
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭ ﺩﺭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ (ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ)
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎﻙ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ'ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﻙ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﻪ
ﺭﺷﺘﻪ ﺃﺻﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﮑﻰ
ﻓﻬﻢ(ﺍﺻﻮﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﮐﻠّﻰ)
ﻭ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺒﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ (ﻋﻠﻢ
ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﻟی
ﺒﻤﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪﻗﺸﺮﻯ
ها ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺳﻮﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺍ(ﻋﻠﻢ ﻧﻈﺮ)
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﻋﻠﻢ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍ ﻋﻠﻢ ﺧﺎﺹ
(ﺭﺩّ ﺍﺣﺘﺠﺎﺟﺎﺕ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ) ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﻭ ﻧﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ( ﺑﺪﻋﺖ)
ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺎﻋﻘﻞ( ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻦ و بینش)
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻄﺒﻖ
ﺑﺎ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻮﺵ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻋﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺍﺯﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺩﻓﺎع اﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ'ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻋﻠﻢ
ﮐﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ ﮔﻔﺖ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻓﻘﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﭘﮕﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻫﺮﺩﻭﻯ
ﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻓﺎﺳﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻓﻘﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﭘﮕﻴﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ (ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ) ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻳﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ.

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﻏﺎﻳﺖ
ﻭﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺣﺼﻮﻝ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺠﻠﻮ
ﻭﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭﻧﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﺎﻣلی ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ کسب
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻮﺭﻯ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺑﺎﭼﺸﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس أﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻐﻠﻂ
ﺣﻔﻆ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺭﺍ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻧﻈﺎﻡ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻫﺪﻑ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ'ﺣﻔﻆ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺍﺸﻐﺎﻝ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﺰﺩ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﭘﻴﺸﻪ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺤﻠّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺩﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻭﻳﺎ
ﺣﻔﻆ
ﺣﮑﻮﻣﺖ'ﺍﺯ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰﺍﺯﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ به ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ و
ﻮﻟﺎﻳﺖ
(ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻓﻘﻴﻪ)
دیکتاتوری
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭼﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ
ﻭﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ به
(ﮐﻞّ ﺣﮑﻮﻣﺖ)
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺣﮑﻮﻣﺖ'ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﻤﻠّﻖ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﺿﺪ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻄﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻭ ﻳﺎ ﺧﻄﺮ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺑﺮ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪس ﻭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ.ﻭ
ﺣﻔﻆ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻗﺸﺎﺭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﻓﻨّﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻔﮑﺮ ﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻘﺮ
ﻭﮔﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮔﺮﺍﻥ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺍﺭﺯﺵﭘﻮﻝ
ﺭﺍﻳﺞ' ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺰﺣﻤﺖ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﻓﮑﺮ ﻫﺮ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﭘس
ﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﻧﻔﻮﺫ
ﻣﺨﻔﻰ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﺴﺖ'ﻭ
ﻣﺤﺮﻙ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺳﻌﻮﺩﻯ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ثرﻭﺕ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺴﺠﺪ ﻭﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﻫﺮ ﻣﺴﺠﺪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺗﺴﻠﻂ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻮﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﺮﺝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﭼﻮﻥ
ﺑﻦ ﻟﺎﺩﻥ ﻗﻠﺐ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻔﻆ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺣﻔﻆ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ' ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮐثر ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﭘس ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﺧﻄﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﮑﺮﺭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ ﻭ
ﻣﺴﺦ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ'
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻋﺬﺍﺏ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺭﻧﺞ ﺗﺠﺮﺑﻪ
( ﺧﻄﺎ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ)
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺗﺎ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺪﻑ ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ'ﻳﺎ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ.
ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑّﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮعی ﻮﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ.
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ'
ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻧﻴﻤﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻟﺬﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺩﻳﻦ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻳﺎ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺧﻄﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺴؤﻝ
ﺣﻔﻆ ﺩﻳﻦ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻫﺮﮐس ﺧﻮﺩ
ﻣﺴؤوﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻭﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺎﺷﻖ
ﻋﻘﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻌﺼّﺐ ﺑﺤﻘّﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻌﺼّﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ'ﻭﻟﻮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺮﻭم اﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻳﺎ ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺼﻮﻓﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺻﻔﺎ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎﺧﻠﺎق ﻮ
ﺭﻭﺣﻴﻪﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻮ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻮ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮکی
ﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻏﺎﺭﺕ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺷﺪﻩ
عمر' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﺮس ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ) ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺗﻌﻬّﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺭﺍ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻮﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﺁﻥ' ﺍﻭﺝ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﭼﻪ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻠّﻰ ﻭ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ ﻗﻮﻣﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻬﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ(
ﺭﺟﻮﻉ ﺑﻘﺮﺁﻥ)
ﺑﻘﻮﻝ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ' ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﺟﻮﻉ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺟﻮﻉ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺮّﻩﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺩﻭ ﻗﺮّﻩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺭﺟﻮﻉ ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﭼﻪﺭﺳﺪ'ﺭﺟﻮﻉ
ﺑﺴﻨّﺖ
ﻭﻋﺘﺮﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
اوﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﺟﻮﻉ
ﺑﺴﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ' ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻌﺎﺩﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪﻭﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺼﺮﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﺷﺨﺎﺹ ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺳﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ (
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳِﻨﺖ
ﻭﻣﻘدّس ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺯﻥ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ
ﻋﻄﺮ ﺯﺩﻥ ﻭ
ﺑﺴﺰﻩ ﺯﺍﺭ
ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﮐﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ' ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﮋﺍﺩ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯﻋﺘﺮﺕ
ﻭ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺮﺽ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭﻧﮋﺍﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺎنند ﺩﻭ
ﺩﺧﺘﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻓﺎﻃﻤﻪ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺴﺮ
ﻧﻮﺡ ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻨﺸﺴﺘﻨﺪ'ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺴﺮ
ﺍﻣﺎﻡ' ﮐﻪ
ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍﺏ
ﺷﺮﻳﻚ ﺗﻮﻃﺌﻪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻣﺘﻮﮐّﻞ
ﻋﺒﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩ'
ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻋﺘﺮﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ(
ﻋﺘﺮﺕ )ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق
هستند' ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻭﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ
ﺍﻭ'ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﻭﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋم هستند.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ (ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻴﺖ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺍﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﻠﻨﺪﻯ
ﻧﺸﺴﺘﻪ'ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻭﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﻴّت و بدای
جدید ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻭ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻗﺎﻟﺐ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻮﺩ' ﭘس ﺍﺯﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﭘس
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﻫﺮ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻳﻦ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ

ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ۳۱۳ ﮔﺎﻧﻪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺮﺁ ﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺩﻭ
ﻗﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻊ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ'ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺟﻤﺎﻉ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻫﻤﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.(
ﺍﺟﻤﺎﻉ ) ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻮﺋﻰ
ﺃﺧﺬ ﺭﺃﻯ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺗﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﻖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﭼﻨﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻓﺘﻮﺍ ﻭﻧﻈﺮ
ﺭﺍ ﺍﺟﻤﺎﻉ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺩﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﺑﺂﺭﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺎﺟﻤﺎﻉ ﮐﻨﻨﺪ'
ﺩﺭ ﺑُﻦ
ﺑﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ' ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺑﻬﺪﻑ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺑﺘﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﻭ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺟﻤﺎﻉ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺩﻡ ﺣﻖ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺮﺩﻡ' ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﮑﺶ ﻭ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻌﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺣﺮﻳﺺ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﭘﻮﻝ' ﻧﺎم ﺤﺰﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ می
گذﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻳﺎ ﻣﺰﺩﻭﺭ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﺎﺭﺟﻴﺎﻥ ﭼﭗ
ﻳﺎ ﺭﺍﺳﺖﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻏﺎﻳﺐ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻧﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺪﺍﻡ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﻋﺎﻟﻢ؟ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﻬﻢ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺩﺭﺳﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ' ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻋﻮﺍﻡ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ .
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻨﺼﻮﺏ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻳﻤﻦ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ (
أﻣﺎﻡ ﻭ ﺟﻠﻮ
ﻧﺸﻴﻦ) ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣّﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻭﻣؤﻣﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﻋﺎﺑﺪﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ(ﻓﺎﺳﻖ
ﻭ ﭘﺴﻚ)ﺭﻓﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﭼﻮﻥ ﻗﺬﺍﻓﻰ'ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺒﺰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﻴﺮ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
خواند' ﻭ ﻧﻴﻤﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭ ﻗﺮﻥ
ﺍﻭﻝ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﮐﺴﺎﻧی ﺮﺍ
ﻋﻨﻮﺍﻥ(
ﺧﻮﺍﺭﺝ)
ﺩﺍﺩﻧﺪ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺮﻙ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺭﺝ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺭﺝ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ' ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻴﺎﺳی آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﺐ ﺑﺎ
ﻣﺴﻠﺴﻞ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠیّ
ﺪﺭ ﻭﻗﺖ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺭﺳﻤﻰ
ﺧﻮﺩ' ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻃﺒﻖ ﺳﻨّﺖ ﺑﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺷﻮﺭﻳﺪﻧﺪ.
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﻨﮕﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﺭﺝ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺯﺩﻧﺪ
ﺣﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻋﻠﻰّ
ﮐﻪﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻧﻴﻤﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺯ ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ
ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻃﺮﺩ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﻭﺻﻴّﺖ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻭ'ﺑﺎ ﺧﻮﺭﺝ ﺟﻨﮕﻰ
ﻧﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎس ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟی
ﺠﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺘﻮﺍ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ .

ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﺎﻡ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺯ (ﻋﻴﺎﻝ ﺧﺪﺍ)

ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮاﺭﺝ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﻣﺪﻋﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺃﻣﻮﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺟﺴﺘﻨﺪ'ﺧﻮﺍﺭﺝ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﺸﺘﺎﺭﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
.ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺩﻣﺸﻖ ﻭﺑﻐﺪﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻨّﻰ ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﮑﻞ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ'ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺃﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺭﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺑﻌﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ ﺑﺨﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ'ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻃﻠﺒﻨﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ'ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ ﺑﺎﻇﺎﻫﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺳﻨّﻰ
ﻭ ﺳﭙس ﻧﻴﺰ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.

ﮐﺎﺭ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻭ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺷﺨﺼﻰ
ﮐﺸﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍ
ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﺮّﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺑﺼﺮﻩ
ﻭﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻗﻄﻌﻰ ﺑﺎ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳی
ﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺳﺨﺖ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
'ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺳﺖ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
'ﻭ ﺍﮐثرﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﮐﺎﻣلی اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺍﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﻋﻤﻠﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺻﻮﻓﻴﮕﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ' ﮐﻪ ﺍﻣثاﻝ
ﺣﺎﻓﻆ شیرازی
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻧﻔﺮﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭﺑﺠﺰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻬﻴﭻ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺳﻤﻰ
ﭘﺮ
ﺍﺯﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﺰ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺻﺮﻳﺢ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻮﺍﺭﻩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺤﻞ.ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺧﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻮﻥ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬی
ﻮﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ' ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺤﻮّﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺎﺋل هستند ﻭ
ﮔﺬﺷﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ثوﺍﺏ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺁﻣﺪﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﭼﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﻭﻡ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺷﺒﺎﻧﻪ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺒﻚ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻗﻮﻣﻰ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ. ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ'ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎصطلاﺡ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
(ﻣﺮﺟﺌﻪ)
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ' ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﻔﺮﺩﺍ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺩﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻣﻌﺘﺰﻝ'ﻭ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﻭ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻓﮑﺎﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻟﻰ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺗﻮﮐّﻞ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻘﺪﺭ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ'ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﻣﺮﻩ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺨﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﻭ
ﺯﺍﻭﻳﻪ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺰﻭﺍ
ﻭﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺟﺌﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﻋﺼﺮ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺴﺎﻣﺢ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻨﻈﺎﻡ

ﺍﻣﻮﻯ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺭﻭﺵ ﻋﻔﻮ ﻭﮔﺬﺷﺖ
ﺭﺍ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺿﺪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻣﻴﺸﺪ. ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺟﺌﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻦ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻴﺮﻩ ﺧﻮﺍﺭ
ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ'ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺮﺟﺌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴته و
میدانند' ﻭ
ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻓﺮﺩﺍ
ﻧﻴﺰ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻳﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺳﻨّﻰ'ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﮕﻴﺮﺍﻥ
ﺭﺳﻤﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻭﻗﺎﻑ
ﻭﻣﺴﺎﺟﺪ ﻭﻣﺪﺍﺭس
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻣﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻨّﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻋﺮﺑﻰ'ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﮕﻴﺮﺍﻥ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ
ﺷﻮﺭﺵ ﻋﻠﻴﻪ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺣﻘﻮﻕ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺑﺎﺭﻯ
ﻭ ﺩﻭﻟﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﺸﺖ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺗﻮﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺒﻠﻎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻮﺩ' ﺩﺭ ﺭﮊﻳﻢ ﺷﺎﻩ
ﻭﺍﺯ ﺑﻮﺩﺟﻪ ﻧﺨﺴﺖ
ﻭﺯﻳﺮﻯ'ﺑﺮﻫﺒﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﻋﻠﻮﻳﺎﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻰّ'ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎس ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﻌﻠّﻖ
ﺑﻌﻠﻰّ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﻠﻰّ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﻮﻓﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﭘس
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ جهنّم ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮﺍﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻟﺬﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻫﺮﺍﻣﺎﻣﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﭼﻮﻥ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﺒﻮﺕ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭ ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻋﻠﻮﻳﺎﻥ
به (ﺰﻳﺪﻳﻪ )
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﻣﺎﻣﻰ'ﻭ( ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻪ)
ﺷﺶ ﺍﻣﺎﻣﻰ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻠﻔﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ.
ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ ﻭ
ﺑُﻬﺮﻩ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺗﻘﺪس
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭﺧﺪﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻣﺤﻤﺪ
ﺣﻨﻔﻴّﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ خود را ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺑﻨﺎﻡ (ﺍﺭﺟاء)
ﺭﺍ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺍﺭﺝ' ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻠﻴﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻧﻮﺷﺖ.ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺨﺘﺎﺭ
ﮐﻴﺴﺎﻧﻰ'
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺧﻮﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺷﻮﺭﺵ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺟﺌﻪ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻔﺎ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧمی
کرﺩ.ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﭘس ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻠﻔﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.

ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ' ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺗﺮﻙ ﺩﻳﻦ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺩﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺧﻠﻔﺎ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﺮﻣﺴﺖ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ ﻭ
ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ'ﮐﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﻠﺒﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺨﻠﻔﺎ
ﻭﻧﻈﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺁﻥ'ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﺟﻤﺎﻋﺎﺕ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻌﺮﻭﻑ به
(ﻗﺪﺭﻳّﻪ) ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ'ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﭘس
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﻧﮑﺸﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﮐﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺪﺭﻳّﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﻧﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﻭلی
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺒﺎﺣث ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺰﺩ.
ﺩﺭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﺧﻠﻂ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺑﻴﻦ
(ﻗﺪﺭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺪﺭﺕ) ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻭ'ﺑﺎ ﻗﺪﺭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ (ﻗﺪﺭﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ)ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﺴﻠﻚ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ' ﺍﺯ
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺣﻠﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻔﺖﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ.ﻭﻧﻴﺰ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺃﻣﺮﺳﻮﻡ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻫﻢ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻫﻢ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﮑس ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ' ﺗﺎ
ﻟﺬﺗﻰ ﻭ
ﻣﻨﺎﻓﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﭘس ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﻤﻚ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺼﺮﻑ
ﻭ ﺍﺳﺘﻬﻠﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻠﺎﮐﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺃﺻﻞ ﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻖّ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺎﻧﻊ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﭘس
ﺷﺨﺼﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺃﻣﺎﻧﺘﻰ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﺘﻠﻒ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎ
ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﻭ ﺗﺤﻘّق
ﻧﻴﺎﻓﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ'ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻟﺬﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺣﻮﺍس ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ'ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ'ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻮﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ.ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠق
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺮﻭﺍﺡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ'
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻏﻴﻠﺎﻥ
ﺩﻣﺸﻘﻰ ﻗﺪﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﻋﻠﻴﻪ
ﻣﻈﺎﻟﻢ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ'
ﻭﺁﻧﺮﺍ ﻫﺪﻑ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﻣﻮﻯ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻌﺰﻳﺰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻥ
ﺩﺍﺷﺖ' ﮐﻪ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
(ﺭﺩ ﻣﻈﺎﻟﻢ)
مطرح ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻇﻠﻢ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ کند.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺎﻍ ﻓﺪﻙ
ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺭﺍ'ﺍﺭث
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻭ ﺑﺄﻧﺒﻮﻩ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥعنوان
ومقام دولتی (
ﺻﺪﺭ
ﺍﻟﺄﺷﺮﺍف) ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺩﺍﺭﻯ ﺻﺪﺭ
ﺍﻟﺄﺷﺮﺍﻑ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺮﮔﻬﺎ
ﺑﺠﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ
ﭼﻮﻥ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﻣﻴﺎﻓﺘﺎﺩ. ﻭ
ﻫﺮ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻭ
ﺧﻠﻴﻔﻪﺍﻯ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﭘﻮﻝ ﻭ ﺣﻘﻮق
ﺨﺮﻳﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺳﻬﻢ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺗﻘﺴﻴم کند. ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﻭﻣﺴﺎﻭﺍﺗﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻢ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻌﺰﻳﺰ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ'ﻭﻫﻢ
ﻏﻴﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰﻗﺮﺑﺎﻧی
ﺸﺪ.ﮐﻪ ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻠﻚ ﺍﻣﻮﻯ
ﺟﻠّﺎﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﺮﺳﺮ ﮐﺎﺭ
ﺁﻣﺪ. ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻏﻴﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﻟﻌﻨﺖ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻌﺰﻳﺰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﻭﺣﺴﻦ ﺑﺼﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'
ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﻭ
ﻏﻴﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﮐﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻭﻯ ﻳﻚ
ﺻﻮﻓﻰ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﺭﺍ
ﻣﺠﻮس ﺍﻣّﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻗﺪﺭﻳﻪ ﻧﻴﺰ
ﺿﻤﻦ ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ (ﻗﺪﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺃﺻﻞ
(ﺗﻔﻮﻳﺾ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺯﺷﺖ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐی ﻮ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻦ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﺭﻫﺒﺮ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﺑﺤﺴﻦ
ﺑﺼﺮﻯ
ﻧﻮﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﻣؤﻣﻦ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﻮﮐّﻞ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺪﺭﻳّﻪ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﻪ
ﻣﻨﮑﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻧﻘﺪﺭ موقّت
وﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻏﻠﺐ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ثرﻭﺕ
ﺍﻧﺪﻭﺯﺍﻥ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻓﺮﻕ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﺎﻓﺮ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
(ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺷﺮﻙ )ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ(
ﺑﻴﺪﻳﻨﻰ)
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺄﻣﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺳﺖ'
ﻳﻌﻨﻰ ﭘﺮﺩﻩ و
کاور فرنگی
ﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﮐﻔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﻔﻆ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ (ﮐﭙَﺮﻯ) ﻭﻓﺮﻧﮕﻰ
ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﻴﺺ ﻭﺑﻴﺺ'ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻧﻰ ﻧا ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ
ﺩﺭ ﭘﻬﻨﻪ

ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺩﺍﺏ ﻭﻋﻠﻮﻡ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻫﻢ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ ﻫﺮ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻘﺘﺪﺭ
ﮐﺮﺩ' ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻧﻴﺎ ﻓﺎﺳﺪ
ﻧﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
(ﻟﻮﻟﺎ ﺩﻓﻊ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎس ﺑﻌﻀﻬﻢ
ﺑﺒﻌﺾ ﻟﻔﺴﺪﺕ
ﺍﻟﺄﺭﺽ) ﻳﺎ

ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻃﺮﻑ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﺑﻨﻔﻊ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺘﺰﻝ ﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻫﻬﺎﻯ
ﻗﺮّﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭﺩﺭﺑﺪﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ رﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻦ' ﺍﺯ
ﺍﺷﻌﻪ ﺳﻮﺯﺍﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻫﺮ
ﻧﺎﺭ ﻭﻧﻮﺭﻯ ﻧﺴﻮﺯﻧﺪ'ﻭﺍﺯ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻴﻬﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻭﺣﺸﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﭘس ﻗﺒﻮﻝ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﺗﺎﺑﺎ
ﭘﻴﺪﺍﮐﺮﺩﻥ
ﺗﻥ اﺯ ﺳﻮﺯﺵ
ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺃﮐﺘﻴﻮ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭ
ﻓﻀﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﺖ
ﻭﺍﻟﻴﺰﻡ
ﻭﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
'ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ.

ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺣﻮﺯﻩ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﺷﺪ'ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻓﺌﻮﺩﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻤﻌﺮﻭﻑ
به ( ﺪﻫﻘﺎﻧﺎﻥ)
ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺷﻴﻌﻪ'
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺑﺨﻠﻔﺎﻯ ﻋﺒﺎﺳﻰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻘﺎﻁ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺃﻧﺪﻟس
ﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺷﺸﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺤﻠﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺃﻧﺪﻟس ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻗﻮﻣﻰ ﺑﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺣﻤﻠﻪ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻐﻮﻝ ﻧﻈﺎﻡ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﺷﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺷﻐﺎﻝ
ﻣﺎﺯﻧﺪﺭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺳﮓ
ﻣﺎﺯﻧﺪﺭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺣﺮﻳﻒ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺄﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺻﺪﻭﺭ ﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻏﺎﻟﺐ
ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩﻧﻪﺍﻧﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﻧﺰﺍﻉ'ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﻭﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻴﻪ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ'ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻢ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ'ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺨﻔﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪﻯ ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻃﺒﻘﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻭ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺗﮑﻔﻴک
ﺸﺪﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﻪﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ.
ﻭﻫﻤﮕﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻭ
ﺻﻮﻓﻰ ﻣﺴﻠﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ به
ﻔﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ'
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﭘﺮ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﺎﺑﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺒﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺬﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻰ(ﺃﻫﻞ
ﺣﺪﻳث ) ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'ﭼﻮﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﻮﺩﻩ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻣﺎ ﻋﺮﻓﺎ
ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺧﻂ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻧﺴﺨﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺭﺍﻳﺞ
ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﺸﻮﺩ' ﻫﻴﭻ
ﺃثرﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﺟﺰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﻃﺮﺩ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﻟﺬﺍ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺶ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻨﻤﻮﺩﺍﻧﺪ' ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺍﺟﻤﺎﻉ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﭘس
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﻠّﺪﻳﻦ
ﻓﻠﺎﻥ ﻣﺠﺘﻬﺪ'ﺑﻬﺮﮐس
ﻓﺮﺻﺖ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﻧﻤﺎﺯ
ﺑﻔﻠﺎﻥ
ﻣﺠﺘﻬﺪ'ﻭﺩﺭ
ﺃﻣﺮ ﺣﺞ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﺠﺘﻬﺪﺍﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺟﻤﺎﻉ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﺗﻔﺎﻕ ﮐﻠّﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪ ﺳﺮ
ﺷﻨﺎس ﻭﺣﺎﮐﻢ
ﺷﺮﻉ ﻭﺣﺎﮐﻢ
ﺷﻬﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﻭﺑﺴﺎﺩﮔﻰ
ﻫﺮﺷﺨﺺ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻭﮐﺎﻓﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺭﺷﺪ ﺁﻥ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
بشری ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺍﺟﻤﺎﻉ.ﻭ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺭﺷﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺴﻨّﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺳﺘﺠﺎﺕ
ﺗﺼﻮﻑ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﭽﻨﺪ ﺻﺪ ﻓﺮﻗﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪﻳﺶ
ﻭ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﻟﻴﻪ '
ﻣﻔﻴﺪ ﮐﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ ﻭ ﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺰ ﺭﺩ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺿﻤﻨﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺍﻳﺞ'ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﮐﺴﺐ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
(ﻋﻠﻢ
ﺳﻠﻮﻙ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ
ﺟﻨﮓ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﻴﻦ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺗﻤﺎمی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻣﺤﺮﮐﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ'
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻨﮓ ﻫﻔتاد ﻭ
ﺩﻭ ﻣﻠّﺖ
ﻭﻣﺬﻫﺐ' ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺴﻨّﻦ
ﻭ ﺗﺸﻴّﻊ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳِﻨﺖ
(ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ)
ﻭﻣﻘﺪس ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻳﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺼﺮ
ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ همه ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻧﻴﺰ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﺸﺮﻁ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ ﺑﭙﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ ﺧﺎﺹ ﺍﻟﻬﻰ'ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻳﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ' ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭﺷﺪﻩ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
(ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ) را
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ در قوس
نزول ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﻭ ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺤی که ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻗﻮﻩ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﺎﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ' ﻭﻟﻰ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.

ﭘﻨﺞ
ﺃﺻﻞ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺗﻮﺣﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻌﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﻭﻣﻰ

ﻧﺪﺍﺭﺩ
باشد. ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻋﺪﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻋﺪﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
(ﻇﻠﻢ
ﺑﺎﻟﺴﻮﻳّﻪ)
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﺪﻝ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺨﻮﺍﻫند
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ'ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ' ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺣﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻭ ﺳﻮﻡ ﺃﺻﻞ
ﻭﻋﺪﻩ ﻭﻭﻋﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻴﮑﻮ'ﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﻭﻋﻴﺪ ﻧﻴﺰ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ'ﺿﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺁﻧﺎﻥﻤﻌﺘﺰﻟﻪ
أصل ( ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻨﺰﻟﺘﻴﻦ)
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻫﺮ
ﺟﺰﻡ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺳﻮﻡ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ(ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﺄﻣﺮﻳﻦ)ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ' ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﻁ ﻭ
ﺗﻔﺮﻳﻂ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺑﺠﺒﺮ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺃﺻﻞ ﺃﻣﺮ ﺑﻤﻌﺮﻭﻑ'
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ'
ﻫﺮﮐس ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ'
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
(ﻣﻌﺮﻭﻑ) ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ' ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻈﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻭﻟﻰ
ﺑﻀﺮﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ'ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺍﺩ.
ﻭﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺄﺟﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ(ﻧﺼﻴﺤﺖ)
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺼﺢ
ﺑﻨی
اﺳﺮﺍﺋﻴﻞ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
اﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﺮﺷﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻳﺎ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭ ﺣﺮﺍﻣﻰ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭ ﺣﺮﺍﻡ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﻣﻮﺭ
(ﻣُﺴﺘﺤﺴﻦ ﻭ
ﻣﺴﺘﺤﺐ)
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺃﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ
ثوﺍﺏ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻟﻰ ﻋﺪﻡ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
(ﻣﮑﺮﻭﺭ ﻭ
ﻣﺴﺘﻬﺠﻦ)ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻋﺪﻡ ﺃﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ ثوﺍﺏ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺻﺮﻳﺢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻠﺎﻝ ﻳﺎ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﻧﺮﺍ'ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺑﻌﺪﺍ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﻗﺮﻥ
ﺃﺧﻴﺮ'ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋثماﻧﻰ ﺩﻭﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺻﻔﻮﻳﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﻋثمانی
ها ﺑﻮﺩ. ﻭ( ﺍﻣﺮ
ﺑﻤﻌﺮﻭﻑ) ﺃﻣﺮ ﻭﺍﺟﺐ
ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ' ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﺑﺸﺮﻁ
ﻭﺷﺮﻭﻁ ﺁﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ۳۱۳
ﮔﺎﻧﻪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ'ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺻﺪﻭﺭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻣﻄﻠﻘﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻤﺎﺯ
ﺟﻤﻌﻪ ﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺃﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ'
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻧﻤﺎﺯ
ﻇﻬﺮ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻇﻬﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺃﺻﻞ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﻨﻴﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ. ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﺍﺣﺪ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ و
حتات صمدیّت
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻳﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺯﺑﺎﻧﻰ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺯ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺳﻮﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺩﺭ(ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ)ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺁﻥ'ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
(ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻮﺻﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ ﻭ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭﺗﻮ
ﮔﻔﺘﻦ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ' می
ﺑﺄﺷﺪ که شبیه
ﺣﺎﻟﺖ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻥ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.

ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴؤﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻔﻰ ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺯ ﻓﻀﻞ ﭘﺪﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻭ ﺣﺎﺻﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﺴﻠﻚ'ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺯﺍﺋﺪ ﺑﺮ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺤثی
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺃثرﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﻰ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺣتی هر ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﻮ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﻗﻴﻖ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮ' ﻭ ﺭﻗّﺖ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃثیرﺮ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻓﺮاﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺟﺒﺮﻭﺕ'
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ ﻭ ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ)
ﻭﻣﻨﺸﺄ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ (ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ(ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺻﻔﺎﺕ
(ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ) ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻋﺪﻡ ﻣﺎ ﺳﻮﺍﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺽﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﻭح
به ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺑﺸﻮﺩ' که
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺪﻡ
ﻣﻄﻠﻖ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻋﺪﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﻭﺭﻭﺩﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﻭﻫﺮ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻋﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺤث
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺖ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘی اﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ ﺑﺨﻄﺎ
ﮔﻔﺖ' ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
.

ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺣﺎﺩث
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺃﺯﻟﻰ ﻣﺒﺪﺃ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺎﺩث
ﻫﺮ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﻮﺩ' ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ' ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ' ﭼﻮﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻠﻢ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﮔﻮﻧﻪ
ﮔﻔﺖ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻌﺼﻴﺖ
ﻭﺳﺮﭘﻴﭽﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﺍﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ ﺮﻭﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ'ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.
ﺗﺎ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
بلاهوت ﺭﺳﻴﺪ.
ﺑﺤث ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﻔﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﻬﺮ
ﺳﺨﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺗﺎﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﻘل هاﻯ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ'
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎ ﻓﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻗﻄﻌﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﻴﻨﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﻭ

ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺳﺮﺍﺳﺮ (
ﺯﻫﻮﻕ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ') ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺳﺤﻮﻕ)
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺳﺤﻖ ﻭ
ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻭﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻦ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻔﺮﺽ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ'ﻭ
ﺑﺎ ﺣﺴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻳﻚ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭ ﺣﺠﺎﺏ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﺎﻝ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ ﺻﻠﺎﺕ
ﻧﮑﻨﻨﺪ .
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ'ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺑﻰ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ به (
کلّی ﺫﺍﺗﻰ)
ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﻭ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﺫﺍﺕ
ﺍﻭ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ'
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻳﻚ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻭﺑُﻌﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺿﺎﻓی
ﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ گوﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯﻧﻮﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻭ ﺩﻫﻢ ﻭ ﺻﺪﻡ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻡ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺰﻳﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ'ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰ' ﺑﺎﻳﺪ ﺃﺷﻚ
ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
(ﺩﺭﺟﺎﺕ)ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ(ﺩﺭﮐﺎﺕ)
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.

ﺟﻨﮓ
ﺗﻀﺎﺩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺝ
ﺭﻭﺯ ﺣﺮﮐﺖ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﻥ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩ
ﻭﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﻯ
ﻋﺮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
(ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﺤﮑﻤﻪ)ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ.
ﻣﺪﺍﺭﺳﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﺪﺭﻳس ﻣﻴﺸﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﻧﻘﺶ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺷﺨﺎﺻﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﻙ ﺁﻥ ﻣﮑﺘﺐ
فلسفی خود
ﮐﺮﺩ'ﻭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴشه
ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﺍﻣﻮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ ﺿﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺑﻴﺎﻧﻤﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻓﺎﺭﻍ
ﺷﺪ ﻭ
ﺩﺭﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺭﺁ ﻥ ﺷﺮﮐﺖ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺃﺻﻞ
ﻋﺪﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﺴؤوﻝ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻌﻤﻞ
ﺷﺮﻧﻴﺴﺖ'ﻭﻣﻨﺰﻩ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺪﻝ (ﺗﮑﻮﻳﻨﻰ
ﻳﺎ ﺫﺍﺗﻰ)
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺫﺍﺕ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻭﺳیعی اﺯ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺑﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻧﻴﮑﻮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﻫﺪﻳﻪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ
(ﻋﺪﻝ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﺭﻭﺡ) ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺁﻥ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﮔﺮﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﻯ
ﺭﺳﻤﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺃﺯﻟی
اﻭﻟﻴﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺭﻭح ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
(ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﻙ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ' ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﺳﺖ.
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻋﻈﻴﻢ'ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﻨﺞ ﻭ ﺻﺪ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎ ﺗﺮ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺮ دارند.

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺒﺮ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮّﻑ'ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘیش
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬی ﺨﻮﻳﺶ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺸت ﻓﻮﺭﻯ
ﻭﺗﻮﻟّﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ
اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ.
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮک الهی ﮐﻪﭼﻬﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ'
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ '
ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻭ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺁﻧﺎﻥ'ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ'
ﻭﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ'ﮐﻪ ﻗﺒﻮﻝ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﻣﺎﺩرﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍن
هائی ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ'
ﺗﺎﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ
ﺗﺎ ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺏّ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻣﺴﺄﻟﻪ(
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ) ﮐﻪ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ است
'ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﮐﺪﺍﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻄﻴﻊ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺪ
ﺃﮐثر
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻟﺤﺎﻅ'ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺘﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻦ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﺎﺯﻯ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺑﺎ ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺃﺩﺑﻰ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺎ (ﺑﺪﺍﻯ)
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺴؤﻝ
ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮕﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺪﻑ ﺯﺩ
ﮔﻔﺖ(ﻣﺎ ﺭﻣﻴﺖ ﺍﺫ
ﺭﻣﻴﺖ)ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻯﺒﺎﺯ ﺗﻮ
ﻧﺒﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻧﻤﻮﺩﻯ.ﮐﻪ
ﺗﻴﺰﺍﻧﺪﺍﺯ ﻭ
ﻣﺠﺮﻯ'ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺗﻮ
ﮐﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯﺵ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻋﻠّﻴﺖ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﻗﺮﻳﺒﻪ'ﻭﻋﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ ﻭ ﻋﻠﻞ ﺑﻌﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻘﺼﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﮔﻨﺎﻩ'ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺮﺍﺭﺕﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ثوﺍﺏ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺁﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ.

ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻧﺒﻮﻯ
ﻭﻭﻟﻮﻯ'ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻈﺮ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺰ'
ﺷﺮﻙ ﻭ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﭙﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ' ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ شهودهای
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﻘﺼﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻭ
ﺿﺪﻳﺘﻰ ﺑﺎ
ﻫﻴﭻ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺤﺞّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻝ
ﺗﻨﮓ ﻭ ﺳﻴﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﺟﺰ
ﻓﺮﺳﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮﺧﻄﺎ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﺍﺷﻌﺮﻯ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻰ ﺑﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺭﻓﻘﺎﻯ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺘﺰﻝ ﻭ
ﺟﺪﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺳﻨّﻰ
ﺃﺷﻌﺮﻳﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ.ﻭ ﺃﺷﻌﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺘﺰﻟﻰ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺭﺳﻤﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﺮﺩ.ﺟﺪﺍﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺃﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ'ﮐﻪ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﺃﺯﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺃﺷﻌﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻬﻤﺖ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ'ﺧﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﻞ ﻭﺍ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻡ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﺮﺩ.ﻭ
ﻋﻠّﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻟﻨﮕﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﮔﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺗﻘﺮّﺏ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﻯ ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﮑﺮ
ﺃﺷﻌﺮﻯ'ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ
ﺣﮑّﺎﻡ ﺳﺘﻤﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﺭﺝ
ﻭ ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎس
ﺍﺳﺖ'ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻨﻚ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﺩﺭ
ﭼﺎﻫﻰ ﻏﺎﻳﺐ
ﺍﺳﺖ'ﭘس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ' ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ

ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺭﻫﺒﺮﻯ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻭﻡ'ﺑﻨﻈﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻳﺎﺯﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ' ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧمی کرﺩﻧﺪ.ﭘس ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ (ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ ﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺁﺑﺴﺘﻥ ﻄﻔﻞ
ﻧﺒﻮﺩ.ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ
ﻫﺮﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ'ﮐﻪ
ﻋﻴﻨﺎ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﭼﺎﻩ
ﻣﺤﻞ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺎﻩ ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﻋﺼﻤﺖ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣّﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ
ﺧﻄﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺸﺮ ﺟﺎﻳﺰ
ﺍﻟﺨﻄﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث

ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭ
ﻣﺒﺪﺃ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻣﺠﻌﻮﻝ ﻭ( ﺧﺒﺮ
ﻭﺍﺣﺪ )
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻋﺼﻤﺖ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥﻮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻘﻴﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺩﻩ'ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻐﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻣّﻰ ﺍﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﺧﻄﺎ ﺍﺳﺖ'
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻄﺎ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﻢ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ.
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻄﺎﻯ ﻋﻤﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻋﺼﻤﺖ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﺎﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﮐﺸﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻣّﺖ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻨﺎﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ(ﻟﺎ
ﻳﺠﻤﻊ ﺍﻣّﺘﻰ
ﻋﻠﻰﺍﻟﻀﻠﺎلة
) ﮐﻪ ﺍﻣّﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺟﻤﻊ ﻭﻫﻢ ﺭﺃﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻈﺮ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻣﺘّﺤﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺖ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
(ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ)ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﻭﺯ(ﺟﻤﻌﻪ)ﺁﻧﺎﻥﻮﻗﺖ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺯ(ﺟﻢ ﺷﺪﻥ)ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﻌﻪ
ﺍﻭ'ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﭙﺎﺵ
ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻧﻤﺎﺯ
ﻇﻬﺮﻯ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻇﻬﺮ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﺗﻌﺒّﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻤﺎﺯ
ﻳﻚ ﻧﻤﺎﺯ
ﻫﺴﺖ'ﺗﺎ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
(ﺍﻣّﺖ)ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥﺴﺎﻟک
هستند' ﻭ(ﻣﻠّﺖ)
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮک
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﻗﻮﻡ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴﺮﻯ
ﺍﻭ(ﺍﻭﻡ)ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﻭﺳﻠﻮﻙ'ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺎ
ﻧﻴﻔﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﺑﻠﮑﻪﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
(ﻣﺴﻠﻢ)ﻫﺴﺘﻢ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻗﺮﻳﺶ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
(ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﻫﺸﻢ)ﻭ ﺧﻮﺭﺩ
ﻭﻣﻴﮑﺸﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.

ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﺳﻨّﻰ
ﺩﺭ ﺃﺷﻌﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﭼﻮﻥ
ﻃﻮﺳﻰ' ﺑﺤث
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﻣﺘﻮﻥ ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ'ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﭘﺎﻳﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺪ.
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺑﺎﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺸّاء 'ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻭ
ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺵ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻣﺸّاء
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﺭﻧﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺖ' ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷﻴﻌﻰ'ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺑﺤث ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﻳنی اﺳﺖ.
ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻫﻢ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻝ ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣؤﻣﻦ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻌﻠّﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﭘس
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻠﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﭙﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺸّاء
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ'ﺑﺮﻭﺵ
ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﺁﻣﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻋﺮﺿﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺮﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ'ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺁﻥ ﻳﺎ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺟﻤﻠﮕی
اﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﮋﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻄﻮﺭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﻗﺸﺮﻯ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺁﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ(ﻭﻗﺎﻳﻊ)
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺯ
(ﺣﻘﺎﻳﻖ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑﮐﺮﺩ' ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﺍﮔﺮ ﻋﻠﻢ'
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺩﺳﺖ ﺍﻣثاﻝ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﻣﺤﻠّﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﺼﻮﻝ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣثال
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﻧﮓ
ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻳﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺭﺳﻪ'ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺯﻧﮓ ﮐﻠﺎس
ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺭﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎﺵ ﻭ ﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺷﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺠﺘﻬﺪﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬی ﺪﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻘﻠّﺪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ'ﻣﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺟﺪﻳﺪ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺬﺧﻴﺮﻩ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺳﻴﺮ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ'
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺤﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻫﺮ ﺳﻄﺤﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﺭﺯﺵ ﮐﻤّﻰ ﻭ
ﮐﻴﻔﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟی
ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ'ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺭﺍ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ' ﻫﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻣﻌﻠﻢ ﺍﻭﻝ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻳﻚ ﺫﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ.ﭼﻪ ﺯﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻳﺎ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺫﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﮑﺘﺐﺯﺭﺩﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﻫﻤﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺣﺎﻃﻪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺣﮑﻤﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻋﺮﺍﺏ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)ﻳﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﺣﮑﻤﺖ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺷﺎﺧﻪ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ'
ﻋﻤﻠﺎ ﻭ
ﺃﮐﺸﺮﺍ ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ(ﮐﺒﺎﻟﺎ)ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺍﺳﺖ'ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺴﺘﻦ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻣﻨﻈّﻢ
ﻗﻮﺍﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﺩ'
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ' ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻧﻘﺶ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﮑﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ(ﮐﻠﻤﻪ
ﻭﮐﻠﺎﻡ)ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺼﻮﺭ
ﻭ ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.

ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻣﻌﻠّﻢ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﺍﺳﻠﺎﻣی ﻴﺎ
ﻣﺸّاء ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺪﻳﻌﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩ'ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﺷﻔﺎ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺎﻧﻮﻥ'ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻃﺒّﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻳﻚ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺑﻮ ﻋﻠﻰ ﺳﻴﻨﺎ
ﺩﺭﺩﺍﻧﺸﮕﺎه
ﻫﺎ ﺗﺪﺭﻳﺶ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻋﺼﺮ ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﺟﺎﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺷﻮﺩ'ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻓﮑﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻣﺠﺎﻟﻰ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ'ﭼﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ'
ﻣﮑﺘﺐ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻗﺎﻃﻌﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺸﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻣﺎﺭﮐس
ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﺍﺯ ثرﻭﺕ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﭙﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ'ﻣﻮﻟّﺪ
ﻧﻔﻊ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭ ﻟﺠﻦ
ﺯﺍﺭ ﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺟﺰ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ' ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻥ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻧﻤﻰﮐﻨﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﻘﺮﺏ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺮﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ' ﻓﺮﻳﺐ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍﻧﺨﻮﺭﺩﻩ
ﻭﺩﺭ ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺷﺶ ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ' ﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍﻩﻫﺎ
ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺳﺮ ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻮﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ' ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺪﺭﮐﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻟﻌﻨﺖ ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ.(ﮐﺎﺭﻣﺎ)
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻫﻨﺪﻯ و ﺟﺮﻡ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ کرایم ﻓﺮﻧﮕﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﺸﺮﻗﻰ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺷﺮﻕ ﺟﻬﺎﻥ
(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ)ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭘس
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺪﻝ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰ' ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺩﺭﺳﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻧﻰ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﭘس
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺃﻣﺮﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ'
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ'ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ' ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ (
اﺳﺘﮑﻤﺎﻝ ﻧﻔس
) ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
کمالات
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺳﻮﺩﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺤﺖ
ﻧﻈﺮ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺻﻮﻝ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺳﺘﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ'ﺟﺰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻔﺎﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻭ ﺑﻨﺪﺭﺕ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ' به
(ﺃﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ)
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬی
ﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ )
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺑﺨﻮﺩ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.(ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ)ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻮﺵ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣُﺴﻦ ﻧﻈﺮ'ﻭ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﭘﻨﺞ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ ﺧﻴﺮ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻋﻘﻞ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻃﻠﺒﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ(ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ) ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺴﻤﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﻭﺍﻥ'ﺑﺼﻮﺏ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ
ﺟﻨﺎﻳﺘﮑﺎﺭ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ های
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﻭ ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻭﺳﻌﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻧﻔس ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺧﺮﺵ ﻭﺧﻮﻙﺩﺍﺭﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ
(ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
(ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﻘﻞ)
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﭘس ﻋﻘﻞ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ'
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﻧﺰﺩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﮐﻮﺩﻙ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﺧﻮﺭﺩﺳﺎﻟﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﭘﺰﺷﻚ
ﻭ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺑﺪﻫﺪ'
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻋﻠﻢ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻋﻘﻞ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺷﺪﻥ'ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺳﺖ'
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺷﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺒﻴﺮﺍ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ' ﻧﺎﻡ(
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻭﻟﻰ)
ﻳﺎ ﻣﺎ ﺑﻌﺪ
ﺍﻟﻄﺒﻴﻌﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺳﭙس
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺎﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺑّﺎﻧﻰ

ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺒﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ'ﺑﻨﺎﻡ(ﺣﮑﻤﺖ
ﻭُﺳﻄﻰ)ﻭﻳﺎ ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺿﻤﻦ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﻮﻡ ﻃﺒﻴﻌﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺿﻤﻦ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻈﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮ
ﺭﺍ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻭ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻃﺒﻴﻌﻴّﺎﺕ
ﺧﻠﻂ ﻭ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺩﺭﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻴﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺭﻓﺎﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
می ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻘﺼﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ. ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﺯ(ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻴﻢ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﻘﺼﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ.ﻭ
ﻧﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.(ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻣُﺪُﻥ)ﻳﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﻨﺰﻝ ﺭﺍ ﺿﻤﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﻋﻤﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍﺣﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﺴﺒی
اﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ اﺯ
ﻫﻤﻪ
ﻗﻮﺍﺭﻩﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺤﻘّﻖ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
(ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺷﺨﺼﻰ)
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺑﺤث
هاﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻘﺼﺎﺕ
مادّی ﺑﺤث ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ هاﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﺼﻮﻑ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻫﺴﺖ ﺭﺍ ﺣﺮﮐﺖ (ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻰ)
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺻﻠﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺷﮑﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ' ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺑﺤثهاﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﮑﻤّﻰ
ﻭ ﮐﻴﻔﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﻗُﺴﺮﻯ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﺭ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ' ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻔﻴﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ' ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻳﻢ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.(ﻣﮑﺎﻥ)ﻳﺎ
ﻓﻀﺎﻯ ﻣﺤﺘﻮﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻌﻠّﻖ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﮑﺎﻥ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ(ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ)ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻣﻈﺮﻭﻑ ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺧﻮﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺃﺷﻴﺮﻯ ﻳﮑﺼﺪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ (ﺩﻳﺪ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ)
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘس
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺭﺑﺰﺗﺮ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﻀﺎﻯ ﺧﺎﻟﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻓﻀﺎﻯ
ﭘﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺟﺴﺎﻣﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻣﮑﺎﻥ
ﺃﻣﺮ ﺯﺍﺋﺪﻯ
اﺳﺖ.

ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺎﻡ ﻭﻧﻈﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﻢ
ﺩﺍﺭﻡ.ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺃﻣﺮ
ﻣﻮﻫﻮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺫﺭﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﻧﻮﺭﻧﻴﺰ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻧﻮﺭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺭﺍﻩ ﺑﻴﻔﺘﺪ
ﮐﻪ ﺑﻤﺎ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﮔﻮﻯ ﻫﺎ
ﻣﺘّﺼﻞ ﺑﻬﻢ
ﺩﺭ ﺭﺩﻳﻔﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮔﻮﻯ ﺍﻭﻝ
ﺑﮕﻮﻯ ﺁﺧﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﭘس ﻫﺮ ﺫﺭّﻩ ﻧﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺑﺬﺭﻩ
ﻣﺠﺎﻭر ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺫﺭﺍﺕ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺬﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻮﺍﺵ ﻭﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺣﺮﮐﺖ
ﺭﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺭﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻯ ﺧﺎﻟی
ﺪﺭﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻗﺐ
ﺍﺟﺴﺎﻡ'ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮔﻮﻯ ﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﮔﻔﺘﻴﻢ.
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺃﻣﺮﻯ (ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻔس ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﺍﺯﻧﻈﺮ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻭﻯ ﮔﻔﺖ'
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ.ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ
ئﻇﺮﻑ ﺧﺎﻟﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﺑﻌﺪ
ﻣﻈﺮﻭﻓﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺍﺩ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ
ﺍﻭﻝ ﺯﻣﻴﻦ'ﻭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻝ ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ
ﺑﻌﺪ ﻇﺮﻑﺭﺍ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
ﺯﻣﻴﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﻮﺩ.ﭘس ﺍﻭﻝ
ﻇﺮﻑ ﺑﻌﺪ
ﻣﻈﺮﻭﻑ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺯﻣﻴﻦ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
(ﻋﺎﻟﻢ
ﺩﻭﻡ)ﻳﺎﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ ﺍﻭل ﺪﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ' ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﺩﻭ
ﺳﻮﮊﻩ ﻣﺤﺴﻮس
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺭﻭﺯ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﻭﻡ ﻫﺎ
ﻭ ﻳﻮﻡ ﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟم
ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ'ﻳﺎ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭﺯ
ﻫﻔﺘﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻧﺸﺴﺖ.ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﮐﺮﺩﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ'
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﺿﻰ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﺭﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﺭﻭﺯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺮﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ'ﻭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.

ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻈﺮﻭﻑ ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ ﺑﭙﺪﻳﺮﻳﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﮑﺎﻥ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎﺯ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﮑﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ'ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻠّﻖ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻇﺮﻑ ﻭﮐﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻓﺮﻣﺎﻥ
(ﮐﻦ ﻓﮑﺎﻥ) ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.
ﺣﮑﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺎﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ.ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺟﺎﻯ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ'ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﮔﻮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺟﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎل
اﻧﺮﮊﻯ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻋﺒﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺭﺍ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﮔﻮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ. ﺿﻤﻨﺎ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ.
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻭ ﺟﺴﻢ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﮔﻨﺠﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ
(ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ) ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ ﻭ
ﻳﻚ ﻣﮑﺎﻥ
ﻓﺮﺿﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺟﺴﻢ ﺭﺍ (ﺳﺎﻳﻪ
ﺭﻭﺡ) ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻳﻪ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺣﻮﺍﺵ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﭙﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻣﻄﻠﻖ' ﺃﻣﺮ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﻨﻈﻢ ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺮ
ﺩﺍﻧﻪ ﺃثیر
ﻭﺗﺤﺖ ﺃثیر
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺃثیرﻯ ﻭﺑﻨﻮﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣلی
هستند. ﻭ
ﺍﺳﺘثنا ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﻴﺮﺩ'ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ
ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻴﻢ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻮﺿﻊ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ'ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻘﻄﻪ ﺳﻘﻮﻁ'ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ ﺑﺎ
ﺗﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﭘﺶ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ'ﺗﺎﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩﻭ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ.

ﭘس
ﻫﺮ ﺟﺴﻤﻰ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃثیرﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺃﺗﻤﻰ'ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﮐﻪﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ' ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺃثیرﻯ ﺩﺍﺧﻞ
ﺃﺗﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺫﺭﺍﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺮ
ﻭﺍﺣﺪ ﺃثیرﻯ
ﺻﺪﮔﺎﻧﻪ'ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭﺍﺣﺪ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺃﺗﻤﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺭﻭﮒ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﮐﻪﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﺗﺎﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ.ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳک ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﻣﺮﺯﺃثیرﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ' ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻢ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭﻡ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻭﺍﺿﺤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥﺎﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ' ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﻓﮑﺮﻯ'ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺴﺘﻘﻞ'ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻗﻄﺮﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺟﺪﻳﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻄﺮﻩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻨﺎ
ﺑﺮﺍﻳﻦ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻭﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﮑﺎﻥ'ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻣﮑﺎﻥ
ﮔﻔﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻟﻮﻟﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﺷﮑﻢ'ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺭﻭﺩﻩ ﺩﺍﺭﺩ .
ﻭﮔﻮﺋﻰ ﻣﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺯﻩﺍﻯ ﺍﺳﺖ. ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺏ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻮﺯﻩ.ﻳﺎ
ﺩﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﻮﺯﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺯﻩ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺏ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﻮﺯﻩ ﻭ ﻓﻀﺎﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﮐﻮﺯﻩ'
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﻈﺮﻭﻑ ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻭﻫﻤﻰ
ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﻥ ﻓﺮﺿﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺍﻣﺎ
(ﺯﻣﺎﻥ)ﻋﻨﺼﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ
ﻣﮑﺎﻥ'ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ'ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﺍﻣﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻋﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﺩﻭ(ﺍﺣﺴﺎس ﺣﺎﻟﻰ)ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺨﺘﻰ( ﺍﺣﺴﺎس
ﺣﺎﻟﻰ) ﺯﻣﺎﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺗﺮ ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺬﺭ
ﺳﻴﺎﻟﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﺩﺭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻴﻞ ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭﻙ ﺣﺮﮐﺖ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ(ﮔﺬﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ)ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ'ﻓﻮﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻧﻴﺰﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻥ
ﺑﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
(ﺁﻧﻰ) ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﻫﺮﮐس ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧیستند. ﮔﻮﺋﻰ ﻣﮑﺎﻥ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)
ﺑﻨﻈﺮ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻳﻌﻨی
ﺒﺮﺍﻯ
ﻣﺎ(ﻭﺟﻮﺩ)
ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﻣﺒﺤث ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ مبدﺃ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ
ﺑﺮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﭼﻮﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻭ

ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻣﺎﻥ'ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﻃﺮﺡ

ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ(ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ)ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻮﺯﻳﺘﺮﻭﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻰ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ
ﻭﺣﺮﺍﺭﺕ ﻫﺴﺖ.
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ'ﺑﺴﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻟﻔﺎ
ﻭﺑﺘﺎ ﻭ ﮔﺎﻣﺎ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﻭﺳﻂ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ'
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺑﺤﻔﺮﻩ ﺳﻴﺎﻩ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺩﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﮑﻰ ﺑﺮﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﭽﭗ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺿﻤﻦ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺣﻔﺮﻩ
ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻮﺭ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻣﺤﺴﻮس ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ.(ﺳﺮﻋﺖ)ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﮐﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎ ﻫﺴﺖ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻙ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیری ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﮔﻮﺋﻰ
ﺃﺯﻝ ﻭ ﺃﺑﺪ
ﺑﻬﻢ ﻣﺘﺼﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺸﮑّﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ'ﭼﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺍﺳﺘﻘﺼﺎﺕ
ﻫﺎﻯ ﺍﺭﺑﻌﻪ
ﺁﺗﺶ ﻭ ﺁﺏ ﻭ
ﻫﻮﺍ ﻭ ﺧﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺭﺍ

ﺃﺻﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺗﺶ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺎﺳﻮﺕ Mass ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ

ﻣﺤﺴﻮس
(ﻧﺎس ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ عهد
الست ) ﺑﻤﻮﺍﺩ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺭﻗّّّﺖ ﻭ ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ' ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﺗﺎ(ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ)
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
(ﺑﺎﻟﻤﻘﺪﻣﻪ)
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ (ﺷﺒﻪ
ﻋﺪﻣﻰ) ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ(ﻣﺎﻫﻴﺘﻰ
ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ (
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ)
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻓﺮﺿﻰ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻡ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.
ﺍﮔﺮ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
(ﻣﻄﻠﻖ ﻋﻠﻰ
ﺍﻟﺄﻃﻠﺎﻕ )
است. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ'ﺩﺭ ﺍﺳﻢ (ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭﺍﻟﺨﺎﺭﺝ)ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪﺑﺎﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ(ﻫﻮ)
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻋﺪم
اﺳﺖ. ﻭﻃﺎﻟﺐ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻋﺪﻣﻰ ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﻫﻢ ﻭﺭﻭﺩ
ﻭ ﻓﺮﺽ ﻫﺮ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﻓﻬﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ( ﺫﺍﺗﻰ ﻫﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﺎ (ﺫﺍﺕﺍﻭ ﻭ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ)
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻭ
ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﻭ
ﺟﺪﻯ ﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺪﻑ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃﻫﺎ'ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎﻋث ﻋﺪﻡ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋی ﻮ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
اﻣﻮﺭﺷﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ
(ﻭﺍﻗﻌﻰ)
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
ﻭ(ﺣﻘﻴﻘﻰ)ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ به
ﻨﻬﻠﻴﺰﻡ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮ'ﺑﺂﺗﺶ
ﺷﺪﻳﺪ ﮐﺸﺎﻧﺪﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺑﺸﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺑﺎﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺿﻌﻰ'ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺎﺳﺖ.ﻳﺎ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻫﺮﭼﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ'
ﻟﺎﺯﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ
(ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰﻫﺎ ﻭ همه
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
به (ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ) ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ،
زیرا ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻣﺤﺴﻮس'ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﺷﻴاء
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺁﻟﻰ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﺎﺩﻩ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﻧﺒﻮﻩ ﺳﻨﮓ
ﻭﺧﺎﻙ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪﺗﺸﮑﻴﻞ
ﮐﻮهﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﺕ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺫﺭﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪﻫﺮﺃﺗﻢ
ﺭﻭﺡ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .ﻭﻟﻰ(ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ)ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻫﻬﺎ ﻏﻴﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﻮﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ولی
ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ خود ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﻮﻩ ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﻭﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭼﻮﻥ ﮐﻮﻩ ﻭ
ﺳﻨﮓ 'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ (ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻫﻨﺪﺳﻰ)
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﺷﮑﺎﻝ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﭼﻮﻥ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ'ﭼﻮﻥ ﻟﺎﻳﻪ
ﻫﺎ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﻄﺤﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ' ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻄﻮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ
ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ(ﺳﻄﻮﺡ
ﻫﺴﺘﻰ)ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻭﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﻧﺸﺪﻩ. ﻭ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم ﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ' تحقّق
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
(ﻧﻔس ﮐلّ) ﮐﻪ ﺭﺏ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭﺣﺘی اﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
موجود
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻯ ﺗﺎ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺼﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﭘس
ﻏﻴﺮﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ'
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐی اﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍ(ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ) ﻭﺣﺘﻰ
(ﻓﻄﺮﺕ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ)ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
قدرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻳﻚ ﺍﺳﺘثنا
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
آنرا (ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ) ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧمی ﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﻗﺪﺭ
اهمیّت ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﭘﺸﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬی
ﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺴﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻬﻔﺖ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺳﻴﺪ.
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ

ﺭﺍ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺐ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﺭ( ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ)
ﻭ( ﻣﺮّة ﺍﺧﺮﻯ)
ﺑﻘﻮﻝ محمد در ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ'
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺼﻔﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪﮐﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ' ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس' ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺣﻘﻴﻘی ﺘﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻙ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ'ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ' ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣُﺮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻀﺎﻯ
ﺧﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
.

ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ' ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ'
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺃﺯﻟﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺿﻮﺡ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﻓﻬﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺴﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ'ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ

ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺻﻮﻓﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻫﻔﺘﻢ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺎﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺷﺮﻁ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻥ ﺳﻌﺎﺩﺗﻬﺎ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ

ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭ
ﻭﻣؤﻣﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺑﻘﻴﻪ (ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ) ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ

ﺣﻘﻴﺮ'ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺂﻳﺪ.
ﺗﺎ

ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ(ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﻭ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﺍﻟﻬﻰ

ﺧﻮﺩ'(ﺑﺪﺍﻯ)ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻣﺤﺴﻮس ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ( ﻧﻔس ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ) ﮐﻪ
ﺭﺷﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻣﺒﺎﺣثی
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎ

ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻥ

ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤثیلاﺕ
ﺳﺎﺩﻩﺍﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﻌﺪﻧﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺻﻮﺭﺕ

ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺟﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ثاﺑﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺖﻣﺮﮒ
ﺭﺍﺷﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﺖﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
اﻟﻬی ﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥﺮﺍ ﺿﻤﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ
ﻧﻴﺰ'ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻨﺞ
ﻭ ﺩﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ(ﺑﻌُﺪﻯ)
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ
ﺃﺑﺪﻯ'ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
(ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻭﺟﻮﺩ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻟﻰﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
فرﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻫﻤﻴﻥ
اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻭﺍﺯ(
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﻫﻮﻯ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩ.ﭼﻪ ﺑﻌﺪﻡ
ﺩﺭ ﺣﻘﺎﺭﺕ'ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ) ﺩﺭ

ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ(ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ(ﻫﻮ)
ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻏﺎﺫﻳّﻪ ﻭ
ﻣﻨﻤّﻴﻪ
ﻭﻣﻮﻟّﺪﻩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ(ﻏﺎﺫﻳّﻪ)ﮐﻪﺑﺸﮑﻞ
ﻏﺬﺍ ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﻴﺮﻭﻯهاﻯ(ﺟﺎﺫﺑﻪ
ﻭﻣﺎﺳﮑﻪ ﻭ
ﻫﺎﺿﻤﻪﻭ ﺩﺍﻓﻌﻪ)

ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪﻳﻚ
ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﻧﻬﺎﺋی
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺤث ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﻃﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺑﺪﻥ ﺧﻮﺩ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺳﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﺁﺷﻨﺎئی
ﻧﺴﺒﻰ ' ﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﻮﻉ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
(ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ) ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﮑﻨﻴﺪ. ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ' ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺩﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺤﺮﮐﻪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺩﺭّﺍﮐﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻧﺮﺳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﻫﻮﺵ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ'
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻘﺸﻰ ﻗﻄﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺻﻔﺎﺕ

ﺗثبیت
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺷﺮﻃی
ﻮ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻣﺤﺴﻮس ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
(ﻧﻔس
ﻧﺎﻃﻘﻪ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻧﺒﺎﺗﻰ'ﻭﻧﻔﺶ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﻭﮔﻮﻳﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻎ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺸﺮ
ﺩﺭ ﻗﻮس
ﺻﻌﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ'ﻭ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﻭ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ(ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ)ﻭﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ ﻧﻔس ﻧﺎﻃﻘﻪ
ﻧﺎﻃﻖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ (ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭ'ﺑﺪﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﻮﻧﺪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﻧﻴﺰ'ﺳﻮﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻬﻤّﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ(ﻧﻔس
ﻭﻋﻘﻞ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ)
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳش ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﺩ ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺨﺼﺎ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ'ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻮﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﻗﻴﻖ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯﺎﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻘﺶ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﭘس
ﻃﺮﺡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﻋﺎﻣﻠﻪ
ﻭ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﻭ ﻏﻀﺒﻴّﻪ
ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻃﺒّﻰ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻳﻮﻧﮓ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﮔﺮﻓﺖ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻔﮑﺮ(ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ)ﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺳﻤﺒﻮﻝ
و اصطلاح
(ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻞ) ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﮑﻮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺣﺪ ﺍﻃّﻠﺎﻉ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﮐﻤﻚ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺼﺪ ﺗﺪﺭﻳس ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺪﻫﻴﻢ'ﻳﺎ
ﺷﺮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺕ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﮑﺎﻧی
ﺒﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺧﻄﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﭼﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ.

ﻣﺒﺤث
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺸّاء
'ﮐﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺮﺡ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪﺟﻨﺒﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ(ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ)
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪﮔﻔﺖ.
ﮐﻪﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﺎﻯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ'ﺑﻤﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ
ﺑﮑﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﭙﻮﺷﺎﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ'
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ(ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﭼﻪ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ' ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶﺍﺩﺍﻣﻪ

ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ.ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶﻫﺴﺖ.
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ'ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮّﻑ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺻﺤﻴﺢ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻢ
ﻳﺎ(ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺍﻭﻟﻰ)ﮔﻔﺘﻨﺪ.

ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻌﻠﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ'ﻭ ﺃﺻﻞ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻮﺍﺩ ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﻭﻣﺒﺪﺃ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﻯ

ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺒﺎﺏ
ﻭ ﻋﻠﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﺧﺪﺍﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
(ﻋﻠﻞ ﺍﻟﻬﻰ)ﭼﻮﻥ
(ﻋﻠﻞ ﻣﺎﺩﻯ)ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ' ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ.ﻣﮕﺮ

ﻫﺮﮐﺶ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻋﺸﻖ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
'ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ'ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻣﺪﺭﻙ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖﺫﻫﻨﻰ'ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻌﻠﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ
ﻋﻠﻮﻣﺠﺰﺋﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس ﻫم
ﭽﻨﺎﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻈﺎﻡ'ﻧﻘﺶ ﻋﻠﻮﻡ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ
ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘس
ﺳﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ ﻋﻠﻮﻡ
ﮐﻠّﻯﺘﺮ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻏﻠﻂ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ'ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻄﺎﻯﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺳﻄﺤﻰ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻓﻬﻢ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﭘﺎﻙ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻰ ﺑﻨﺪﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺿﻤﻨﺎ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ(ﻟﺪﻧّﻯﺪﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ)ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻭ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ' ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' که
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ

ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺎﺑل
ﺒﻴﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﻠﻤﻪ
ﻭﺣﮑﻤﺖﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪﺍﻡ'ﻫﺰﺍﺭﺗﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ

ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﻩﺳﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﻬﻴﭻ ﮐس ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺑﺎ ﺭﻧﺞ
ﻭﺍﻓﺴﻮس
'ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻗﺴﻤﺖ
ﺳﻮﻡ ﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ
ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩ

ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺎﺧﻮﺩ ﺑﮕﻮﺭ
ﺑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎﻝ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ'ﻣﻤﮑﻦ
ﻭ ﺗﺤﻘّﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺑﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ' ﭼﻮﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺳﻴﻨﻪ ﺧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ.

ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﺁﻧﭽﻪ
(ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ)
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻠﻤﻮس ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ

(ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰو
سبژکتیو) ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ' ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻧﺎﻥ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ' ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺗﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﺯ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥﺒﮕﻮﻳﺪ.
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺁﻥ ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﮑﻨﻴﺪ'ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﮔﻔﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺑﺤث ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ(ﻫﺪﻑ
ﺃﻗﺼﻰ)ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻭﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ'ﺧﺎﺹ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺤث
(ﻣﺠﺮﺩﺍﺕ)
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺤﺴﻮس ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻦ'ﻭ ﻳﺎ ﻋﻠﻮﻡ
ﻫﻴﺄﺕ ﻭﻧﺠﻮﻡ
ﻭ ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯﺟﻨس
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﺗﺼﺮﻑ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤث ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭ
ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭﺳﻴﻤﻴﺎ
ﻭ ﻟﻴﻤﻴﺎ
ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ'ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺴﺘﻪ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻠﺎس
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ'
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ

ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻴﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣس ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣس ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻃﻠﺎ ﻭ ﮔﺮﺍﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻄﻠّﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺭﻭﭘﻮﺷﻰ ﺍﺯ
ﻃﻠﺎ ﺑﻤس ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﮔﻨﺠﺸﻚ ﺭﺍ
ﺭﻧﮓ

ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻔﺮﻭﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺪﺗﺮ'ﮐﻪ ﻋﺎﻣﻞ(ﺗﻠﺒﻴس
) ﻭ ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻠﻴس ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ

ﻟﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺎﺫﺑﻰ ﺑﺮﺗﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﺑﺎ
ﻣﻈﻬﺮ ﭘﺎﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻃﻦ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ' ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﭼﻮﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺧﺒﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻫﺎ'
ﺍﺳﺎس ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ' ﮐﻪ ﺑﺴﻴﻂ
ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺤث
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺻﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ.
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ'ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﭘس
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻡ ﺑﺮ
ﻋﻠﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﺭﻓﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺣﺼﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﺎﮐﺘﺮ'ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮ ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻤﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻠﻒ ﮐﺮﺩﻥ'
ﺳﭙس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ'
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻓﺮﺻﺘﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﭘس ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺮﻯﻤﺘﻮﻟّﺪ
ﺷﻮﻧﺪ.ﻭﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ

ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻬﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻮﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﭘس
ﻋﺎﻡ ﺗﺮ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺮﻑ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻧﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺫﺍﺗﺎ ﻭﺭﻭﺣﺎ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﻤﻴّﺘﺎ ﻭﮐﻴﻔﻴّﺘﺎ'
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﻭﻓﺴﺎﺩ
ﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ (ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ)ﺭﺍ
ﻋﻠم ﻤﺎ ﺑﻌﺪ
ﺍﻟﻄﺒﻴﻌﻪ ﻳﺎ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ

ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻥﺎﻣﺎﻣﺰﻣﺎﻥ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺃس ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﺎﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺒﺎﻥ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺍﻍ
ﺗﺮﻳﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺟﺎﻯ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﻣﻘﺪس ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ(ﺍﺳﺒﺎﺏ
ﻗﺼﻮﻯ)ﻳﺎ ﻋﻠﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ(ﻋﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺭﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﻋﻠﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭ ﮔﻴﺞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻴﺎﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻗﺼﻮﻯ
ﻳﺎ ﺃﻗﺼﻰ ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺩﺭ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ (ﻣﺴﻠّﻢ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ)ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﮐﻪﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎثباﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ

ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ(ﭼﺸﻢ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ)ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ'ﺃﺳﻴﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻘﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺎﻫﻞ
ﻣﺪﻋﻰ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﺎﻟﻤﻴّﺖ'ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭ'ﻭ
ﺧﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ
ﺩﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭ'ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻓﻘﻰ)ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺰ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭ
ﻭﺯﻧﺠﻴﺮ
ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﻴﻢ'
ﭘﺶ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﻣﻮﻓّﻖ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﻴﻊ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺄﺯﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺯ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﻋﻤﺮ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﺷﺨﺺ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.

ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ'ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻫﻴﭻ
ﮐس ﻗﺪﺭﺕ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﻳﻚ ﭘﻠّﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﻠﮑﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺮﻭﻳﻢ'ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭ ﭘﻠّﻪﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﺧﻄﺮ ﭘﺮﺕ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻓﻀﺎ'
ﺑﻴﻚ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﻠّﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮐﺴﺐ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﮐﻪﺩﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﻧﺪﺍﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﺠﺮﻡ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ'ﻭ
ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻭ ﭘﺮ ﻣﺸﻘّﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺪﻯ
ﻫﺎ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﻭ ﺑﺎ
ﭼﻪ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺭﺍ'ﺑﻘﻮﻟی ﺪﺭ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﻭﺍﮐﻮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺫﺍﺗﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ
ﭘﻴﺶﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ.ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ)ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺻﺎﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻴﺮﺳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﻗﻮﻡ
ﻗﺮﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷﺘی
ﻟﺄﺻﻞ ﺩﺭ(ﺃﻫﻮ)ﻭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ (ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ(ﻣﺒﺪﺃ
ﻭﺟﻮﺩ)ﻳﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﺼﻮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ'
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺒﺎﻟﺎ'
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻳﺎ
ﺳﻘﻮﻃﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﻫﺪ'ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻟی
اﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ

ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﺘﻢ
ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ ﺧﺎﺗﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻴﻮﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻭ(ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ)ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ' ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻋﺎﻡ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ'ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺴﺘی
ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'ﻫﺮﺗﻔﮑّﺮ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺟﺰ ﻭﻫﻢ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻮﻫّﻤﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺎ ﺣﻘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮس ﻭ
ﺧﻮک ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮ ﻳﻚ' ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻴﻮ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﭘس
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﺣﺘﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﻋﻘﻞ

ﻭﻓﻬﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﺗﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ' ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺭ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺒﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺎﻓﺮ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﺩﺭﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﺣﻞ
ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻣﻮﻓّﻖ ﻧﻴﺰ

ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﺳﻌﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺪﺭ ﺭﺍﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ

ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺎﺣﻠﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭼﺮﺧﻴﺪ.ﻭ
ﻣﺼﻴﺒﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﺻﺖ
ﻋﻤﺮ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻓﺮﺩﺍﻫﺎ'ﺑﮕﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩﻋﻘل اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻞ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻴﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺃﻣﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﺴﻰ(ﺍﻣّﻰ)ﭼﻮﻥﻤﺤﻤﺪ
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ' ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ' ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻭﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍثباﺕ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺒﻴﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﻤﺮﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻧﮑﺮﺩﻩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺄﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺃﺻﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍثباﺕ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺪﺍﻝ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭘس ﺑﻌﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻌﺒﻪ ﻫﻢ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻣﮑّﻪ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﺘﺤﺮﮐﻰ'
ﺍﮔﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﻋﺮﻭﺝ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ها
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ'
ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻌﻘﻞ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻧﻘﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
' ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺪﺍﻯ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﺍﻳﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ ﻭﻟﻮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﻰ
ﺑﺠﺎﻯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻋﻘﻞ' ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻟﺬﺕﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻭﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻟﺎ ﺍﺑﺎﻟﻰ
ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺰﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﭘس
ﺣﻖّ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ(ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ)
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮ(ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ) ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺑﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺎﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺑﺘﺮﺗﻴﺒﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ'
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻮﺑﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺵ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﻚ
ﻋﺼﺮ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ.ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ'ﻭﻧﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﮐﺮﺍﺕ
ﺭﺍ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺃﺯﻝ ﻭ ﺃﺑﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ

ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺁﻥ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴم
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠی ﺴﻠﻮﻙ'
ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻃﺒّﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﻪ' ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺪﺵ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﺬﺍ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻬﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ'
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ'
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﻓﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ'ﮐﻪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺳﻠﻮﮐی
هستند.ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﮐﻠﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻣﻘﺪس ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ'ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﺑﺤث
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺑی اﺳﺎس
'ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ.ﺑﻠﮑﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺑﺴﺘﻪ به
(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮﺩ.
ﻭﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﺩل ﺮﺍ
ﮐﻪﭘﺎﻙ
ﻭﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ'
ﺑﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﮐﻠﻤﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯﺠﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ'
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﻓﺖ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﻉ'ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﺗﺎ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻈﻤﺘﺮ ﺍﺯﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﺑﺎﺍﺯ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﻴﻢ.ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻳﻢ.
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ' ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺭﺏ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻧﻈﺮ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺭﺍ ﻧﻘﻞ ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﻫﺮ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ'
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻗﺼﻮﻯ
ﻳﺎ ﻋﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ می
گوﻳﻨﺪ'ﻭﻯ ﺍﺯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺟﺎﻟﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﻤﺎ ﻫﻮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ

ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻤﺎ
ﻫﻮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﮕﻔﺖ(
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻤﺎ ﻫﻮ ﻭﺟﻮﺩ)
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺷﺎﻣﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻏﻴﺒﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺨﺺ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ
ﻋﻴﻨﻰ ﻭﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ' ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺤﻖّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺣﻖ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺑﻮﺑﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻘﺎﻣی
ﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ.ﭘس ﺁﻥ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ'ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﭘس
ﺍﺯﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺤﻰ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖﺩﺭ
ﭘﻴﺶﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺎﻟﻠﻪﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ'ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻟﻠﻪ'ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﺴﻰ ﺑﮑﻤﺎﻟﻰ ﺑﺮﺳﺪ'ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺕ'ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﭘس ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﺪﺭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ.ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺎ
ﻫﻤﻴﻦ(ﻭﺟﻮﺩ)ﺍﺳﺖ.ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻌﻰ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﻫﺮﮐﺶ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺮﮐس ﻭﺟﻮﺩﻯ(ﻣﻦ
ﺣﻴث ﻭﺟﻮﺩ)
ﻏﻴﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﻣﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﭼﻮﻥ
ﺁﺩﻡ ﻣﺴﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﻫﻮﺵ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻮﺩﺍﻝ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻣﻴﺄﻧﺪﺍﺯﻳﻢ.ﺗﺎﭼﻪ
ﻭﻗﺖ ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺠﺪﺩﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻭ
ﺍﻭﺝ ﺭﻓﺘﻦ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎﺍﺯ
ﺣﻴث ﻭﺟﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺑﻨﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ
ﺣﻘﺎﺭﺕﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.

ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺟﺪﺍ
ﻧﺸﻮﻳﻢ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺐ'ﻭ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﮔﻔﺘﻴﻢ'ﮐﻪﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﺎﻫﺮﺍﻩ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻴﻢ' ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻃﻠﺐ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ

ﺭﺳﻴﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻌﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺑﻄﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺁﻥ
ﻋﻠﻮﻡ'ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺧﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﺨﺘﺮﻋﻴﻦ
ﻭ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ' ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻋﻠﻞ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ(ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﺪﻡ)ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﻋﻠﻮﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﭽﻨﮓ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺯ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﮔﻨﺞ
ﺷﺎﻳﺎﻥ ﻭ ﺧﺎﺹ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ
ﺑﺎﻭﺝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ'ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ

ﺷﺎﺧﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺃﺧﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻳﮑﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻧﺖ ﺍﺯ(ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﻟﺺ)ﻣﺒﮕﻮﻳﺪ'ﻭ
ﻳﮑﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﺯ(ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه)
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﻭﻥ
ﺍﺧﻴﺮ ﺑﻮﺩﻩ' ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﻴﻤﻰ(ﺍﺑﻦ ﺣﻴّﺎﻥ)ﮐﻪﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ' ﭼﻨﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻣﺠﻠس ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﻣﺴﺠﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺳﺎس ﻋﻠﻢ
ﺷﻴﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﺁﻣﻮﺧﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻦ ﺣﻴّﺎﻥ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻋﺼﻮﺭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ' ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ آر
یائی ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﭘس ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﺎﻟﻰ
ﺷﺪﻥ ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﺠﻮﻡ ﻭ
ﻃﺐ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
(ﺍﻟﺠﺒﺮﺍﻯ)
ﻋﻤﺮ ﺧﻴّﺎﻡ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻳﺎﺿﻴّﻮﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺍﺳﺎس
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺎس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺍﺯ ﺃﻧﺪﻙ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺁﻥ'ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ(ﺩﻭﻗﺮّﻩ
ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ)
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺃﻧﺸﺘﻦ
ﻓﻴﺰﻳﮑﺪﺍﻧﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﻴﺞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ.

ﻭﻟﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﻒ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺭﻳﺰﻩ
ﺧﻮﺍﺭﺍﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺪﻓﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﻴﻚ ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺑﻴﻚ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﮕﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪﺑﻮﺩﻳﻢ.ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﮑﺮﺭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﺎﺯﻩ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻟﺬﺕ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻟﺬﺕ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻌﺠّﺐ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺳﻴﺎﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ

ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ(ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺿﻌﻴﻒ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ

ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺄﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻬﺮ
ﺣﻴﻠﻪ ﺭﻫﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻳﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺎﻣّﻪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﺹ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ'ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺟﺰﺋﻰ'ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻗﺪﺭ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻓﻌﻞ
ﻭﻧﻈﺮ ﻭﻳﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﺍﺣﺪ
ﻭﮐثیر'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠّﺖ
ﺃﻗﺼﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺗﺠﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻧﻔس ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ ﻳﺎ
ﻋﻠّﺖ ﺗﺎﻣّﻪ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺭﺏّ
ﻣﻘﺪس ﺗﺮﺷﺪﻥ
ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠّﺖ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻨﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﻣﻘﺪس ﺍﻳﻨﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
'ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﻳﺎ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ.ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﭘﺪﺭ
ﻭﺟﺪ ﺁﻧﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'
ﻧﺎﻡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻏﻴﺐ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻭﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺑﻮﺩﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
(ﺷﻴﻮﺍ)ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪ'ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ(ﺩﻏﺪﻭ)ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻮﻡ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﮑﻪ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﺭﻧﺎﻡ ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﮐﻪ(ﻓﺎﻃﻤﻰ)ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺮﻳﻢ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ(ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ)ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻡ'ﮐﻪ
ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺳﻮﻡ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺯﻧﺎﻧﮕی
اﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﻘﺶ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﻓّﻖ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ' ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ
ﻭﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﺸﺘﻢ ﻭ ﺩﻫﻢ ﻭ
ﺻﺪﻡ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﻡ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﺃﺗﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺷﺮﻁ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠی
ﻮﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ'ﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻫﻤﻪﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺣﻴﻒ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺤﺮﻭﻡ'ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ.ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺭﻙ
ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﻴﺎﻥ

ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺧﻄﺮ
ﻣﮑﺮﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻢ ﺩﻫﺎﻧﻪ
ﺭﺣﻤﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺎ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻴﺰﺩ ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺪﻭﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺸی ﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﮔﻮﺷﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺗﺮ
ﻣﺰّﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻧﻮﺷﺘﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻡ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫم ﻗﺎﺩﺭ ﺑثبت
ﻭ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻡ' ﻭﻫﻢ
ﺳﻮﺩ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻟﻮﺍﻣﻪ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭ ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ باشد
'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺨﺺ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻭﮔﻮﺵ ﺩﻝ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺑﺸﻨﻮﺩ ﻭﺩﺭﻳﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻠﻞ ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﻠﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎﻋﻠّﺖﺗﺎﻣّﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺑﺤث ﺩﺭﻋﻠﻞ
ﻧﺎﻗﺼﻪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﻋﻠّﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻋﻠﻞ
ﻧﺎﻗﺼﻪ ﻳﺎ
ﻋﻠﻞ
ﻣﻨﺤﺮﻓﻪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻏﻴﺮﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﮑﻨﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻟﻐﺰﺷﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻟﻐﺰﻳﺪﻥ ﻫﺴﺖ
ﻭﻟﻰ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺴﺐ
ﺁﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﮐﻪﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ' ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﺩﺭﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺑﺤث
ﻋﻠﻴّﺖ
ﻓﺎﻋﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻠﻞ ﺻﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﻠﻞ ﻏﺎﺋﻰ'ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻋﻠﻞ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻞ'ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﮐﻪ

ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺑﺤث ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻗﻄﺮﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺘﻦ
ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.
ﺑﺤثهاﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ' ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ های ﻓﻌﻠﻴّﺖ
ﻭ ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻔﻌﻮﻟﻴّﺖ' ﭼﻮﻥ

ﺧﻤﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ(ﻭﺟﻮﺩ)
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﻴﻊ ﻭ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ
ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﻳﻢ
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻞ
ﻗﻮﺍﻡ

ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﭻ ﻭﺁﺟﺮ
ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺑﻨّﺎ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺁﻥ
ﮔﭻ ﻭﺁﺟﺮ ﮐﺎﺥ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭ ﺷﺎﻩ ﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.

ﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ' ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻠﻞ
ﻓﺎﻋﻠﻪ ﻭﻋﻠﻞ
ﻏﺎﺋﻰ ﺃﺑﺪﻯ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺁﻥ
ﻋﻠﻞ ﻭ ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ'ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻋﻠﻞ
ﻭﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻟﺰﻭﻡ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.

ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ(ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ)
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﺷﻴاء'ﻣﺒﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﻧﺘﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺒﺎﺣث ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﻭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ'
ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ'ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ'
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
(ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ)'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺩﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻫﺮ ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺪﻫﺮ
ﺑﺪ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﺸﺎﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧند
ﺩﺭﻙ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻃﻔﻞ ﻭﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻓﻴﻠﺴﻮﻑ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﺁﺧﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺻﺤﺒﺖ ﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ'ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ و
آریائی ﻣﺎ'
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺑﻠﺬﺕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺗﻦ' ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭﻣﻌﻨﻰ(
ﻫﻮ ﺍﻟﺄﻭﻝ ﻭ
ﻫﻮ ﺍﻟﺂﺧﺮ)ﻭ
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰﻫﺎ'ﻭﻳﺎﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺍﻧّﺎ
ﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻧّﺎ
ﺍﻟﻴﻪ
ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ)ﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ ﻟﻤس ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ .

ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﻠﻞ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭽﺮﺧﻴﻢ
ﻭ ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﻮﺩﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ

ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻋﻠﻞ ﺑﺴﻮﻯ
ﻋﻠﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻳﻢ'ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ ﻭ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺗﻌﺠّﺐ'ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻟﺬﻳﺬ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻴﻢ'ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻤﺴﺨﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪ ﺃﺷﻚ
ﮔﺮﻳﻪ ﺩﻝ
ﺷﺎﻫﺪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻠﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﭘﺪﺭ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﺠﻠﻮ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺟﺎﻥ

ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺩ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺒﻴﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﻊ
ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮒ ﻫﻢ
ﺯﻭﺩﺗﺮ'ﻣﻤﮑﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ' ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺟﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ

ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺮﺍ
ﻋﻠّﺖ ﺑﻘﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻗﻄﻊ
ﺍﻣﻴﺪ
ﮐﺮﺩ'ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻘﺎﻯ

ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻭﻝ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮐﻤﻰ ﻫﻢ ﮔﺮﻡ ﻭ
ﺳﺨﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﻭﻝ
ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ'ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﻦ'ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ ﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ.ﺗﺎ
ﺣﺪب ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﺃﺷﻌّﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎ
ﻧﺴﻮﺯﺩ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ'ﺍﮔﺮ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ'
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ'ﻭ
ﻣﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﺷﻒ ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺰﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭ
ﺯﻳﺮ ﻭﺭﻭ
ﺷﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﻭﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻧﻴﺰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ'ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﺮﺩﺩ.

ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺒﺤث ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻴﻢ. ﻭﺍﺯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ(ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ)ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺟﺎﻯ
ﺍﻓﺴﻮس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺟﻬﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﺎﻡ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻘﻴﻪ
ﺷﺎﻓﻌﻴﺎﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩ
ﺯﻧﺠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﺮﺍﻏﻪ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻤﻮﺩ'ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺳﻮﺭﻳّﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩﻣﺤﺎﻓﻆ
ﺧﻮﺩ ﭘﺴﺮ ﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺍﻳّﻮﺑﻰ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺍﺯ ﻓﻘﻴﻪ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ'
ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﭘُﺮ ﺑﺎﺭ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﺠﺎﻉ ﺗﺮ ﻭ ﺳﺎﺯﺵ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺗﺮﻭ
ﺑﻰ
ﭘﺮﻭﺍﺗﺮﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺩﺭﺟﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ. ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺣﻠﺐ
ﺗﺪﺭﻳس ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﻭ ﺷﻬﺮﺯﻭﺭﻯ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭ'ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﻠﻴﻪ
ﺍﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻄﻴﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻭ ﻧﻈﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺑﺸﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﭼﺸمه
ﻴﺎ (ﺷﺮﻳﻌﻪ)
ﻭﻣﻨﺒﻊ ﺷﺮﻉ ﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﻰ
ﺭﺍﻳﺞ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺄﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.ﺯﺑﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ(ﺣﺞ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ)ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ(ﭘﻨﺞ
ﻧﻤﺎﺯ)ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻫﺎﻯ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺎ
ﭘﻨﺞ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭﻫﻤﺎﻥ
(ﺧﻤﺶ)ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ' ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ

ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻭ ﻣﻌﺼﻴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫم اﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺤﺼﻞ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﮔﺮﺩﺩ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﺪ.ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺨﻠﻖ'
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺑﺎﻟفعل
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄرﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻣﺤﺎﻝ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺂﺧﺮ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺮﺳﺪ .
ﻭﻟﻰ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس ﭼﺮﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺑﺪ
ﻧﺒﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﺯﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻗﺒﻠﺎ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻢ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ(ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)ﺭﺍ
ﻭﻗﺖ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﺠﺪﻳﺪ'ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺴﻠﻮﻙ
ﻗﺒﻠی ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺃﻳّﻮﺑﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻣﺼﺮ
ﻭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻴّﻮﻥ
ﻣﺼﺮﺭﺍ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻠیر
ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﻣﻠﻚ
ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ
ﺳﻮﺭﻳﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺩﺍﺷﺖﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯﺮﺍ
ﮐﺸﺖ.ﮐﻪ38 ﺳﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻤﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻳکی
اﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺁثاﺭﺵ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺭﺧﺸﺪ.ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺣﻠﻘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﺗﺼﻮﻑ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﺑﺤﻠﻘﻪ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺘﺎﺏ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭﺷﺮﺡ
ﮐﺘﺐ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث 'ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺃﺩﻋﻴﻪ ﻭ
ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺵ'ﮐﻪ(ﻣﺰﺍﻣﻴﺮ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ)
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺗﻨﻘﻴﺤﺎﺕ ﺩﺭ
ﻓﻘﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﺑﻄﺎﻝ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺮﻉ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮح
ﻨﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ' ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻳﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﺑﺎ
ﺷﺮﻭﻕ ﻭ ﻃﻠﻮﻉ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ'
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻃﻠﻮﻉ ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ'ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻮﺩﺍ ﺑﺤﮑﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺮﺳﻴﺪ' ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ'ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻫﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺎﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺷﺮﻕ ﻭ
ﻏﺮﺏ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﮐﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
(ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ)ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺭﺳﻴﺪ ﭘس ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩ.
ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ' ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ

ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪﺑﺠﺎﻯﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم
ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭﻟی
اﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋی
ﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ
ﻭ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭ(ﭘﮕﻴﻪ ﻭ
ﻓﻘﻴﻪ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭘس ﻣﻬﺪﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ(ﺁﻝ
ﻭ
ﺃﻫﻞ)ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ (ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ
ﻣﺤﻤﺪ)ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪﻭﻫﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺸﺮﻯ'
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.(ﻣﻬﺪﻯ)
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﺏ ّ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ'
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻭ ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﻭﻳﺎ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ثرﻭﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﺭﺷﻴﻮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﻫﺴﺖ'
ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﻭ ﺳﻄﺢ ﻓﮑﺮ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ. ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻑ
ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﺭﺷﻴﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺭس ﻣﺪﺍﺭس ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺿﻤﻦ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭﻭس ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘﺶ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ

ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ' ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ' ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﺩﺭ
ﭘﺮﺗﻮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﻮﺡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﺎﺹﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺃﻧﻮﺍﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﻴﻀﺎﻥ ﺳﻴﻞ
ﺁﺳﺎﻯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺩﻝ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻭﺗﻘﻠﻴﻞ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺑﻨﺴﺒﺘﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی ﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺒﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﭘﺎﻙ
ﺳﺎﺯﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺳﻄﺢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﺍ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻗﺒﻞ ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻰ'ﺩﺭ ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ

ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺡ ﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻮﺩﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺤﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ'
ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻭﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻋﺮﻭﺝ ﻭﺍﺳﺮﺍٴ
ﻭ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺩﺭ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﻋﻘﻞ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺸﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ'ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺤﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺃﺻﻴل ﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺪﺍﻡ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻧﺎﺯﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﺭﺍﺩﻳﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻰ' ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﻪ
ﺟﺎ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ
ﻭﻟی اﮔﺮ ﮔﻴﺮﻧﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺒﻮﺩ'ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﭘﺎﺭﺍﺯﻳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﻓﻬﻢ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﭘس
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺖ'ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﺗﻘﺴﻴﻤﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺃﺩﺑﻰ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ ﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪ' ﭼﻮﻥ ﻧﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﻃﻠﻮﻉ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻣﻨﺒﻊ ﺣﮑﻤﺖ
ﺷﺮﻗﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭﺷﺮﻕ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻐﺮﺏﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻭ ﻏﺮﺏ ﺟﻬﺎﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻨﺸﺄ ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺸﺸﮕﺎﻧﻪ
(ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﻐﺮﺑﻰ)ﻭ ﻏﺮﻭﺏ
ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﺑﻌﺎﺭﻳﺖ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻨﺎ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﻘﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﺯﺍﺩ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺃﺻﻞ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕﻧﮋﺍﺩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ

ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻝ
ﺑﺠﻨﻮﺏ ﻫﺠﺮﺕ
ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻳﺨﺒﻨﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻭ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ

ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﭼﻴﻦ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻫﺎ' ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺣﮑﻤﺖ
ﮐﻮﻧﻔﺴﻴﻮس ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺗﺎ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ'ﺣﮑﻤﺖ
ﭼﻴﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭼﻴﻨﻰ
ﻫﺎ ﻭﺩﺍﺋﻰ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻳﺎ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ

ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻦ ﭼﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﭼﻴﻦ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ

ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻭ ﻧﺎﻗﺺ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭﻙ

ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻨﻚ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎ'ﺩﺭ

ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩ' ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ'ﺳﻄﻮﺡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ

ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﺞ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ

ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
(ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ)ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺿﻌﻒ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻣﮕﺮ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﻘﻠﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ'ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯﻣﻌﺎﻳﺐ ﭘس
ﺍﺯ ﻓﻬم اﺳﺖ.

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺗﺼﻮﻑ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺸﺪﺕ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ

ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺑﻌﻠﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺩﻭﺭﺩﺳﺖﺷﺮﻳّﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻏﺮﺏ ﻭ
ﺃﮔﻮﺳﺘﻴﻨﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻏﺮﺑﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ' ﺑﺴﻄﺢ
ﻭ ﻋﻤﻖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻏﺮﻕ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻴﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻐﻠﻂ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺄثیرﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﻧﻪ (ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ)
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ.

ﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻒ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'ﻭ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻗﺮﺁﻥ)ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ. ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ'
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻣﺘﺤﻘّق ﻤﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻭﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﺷﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ۳۱۳
ﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ'
ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﺶ

ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﺎﺩﻳﺶ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﻭ

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ ﺩﺭ ﭼﺎﻩ
ﮐﻪ 1200 ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ'ﻭﺯﻥ ﻭ
ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺳﻨّﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'
ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺑﺎ

ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
(ﻣﻮﺗﻮﺍ ﻗﺒﻞ
ﺃﻥ ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ)
ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺕ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺣﺪﻳث
ﻫﺎ

ﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﺯ

ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻋﻀﻮﻳﺖ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ

ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ'ﻣﮕﺮ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻭﻫﻤﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ. ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺮﻭﻯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺁﻣﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺃﮔﻮﺳﺘﻴﻦ
ﻣﻘﺪس ﻣﺘﻮﻓﻰ 430
ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ'ﺑﺎ
ﻣﺸﺮﺏ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎل اﻭ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ.ﮐﻪ(ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﻯ
ﺍﻟﻨﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﺎ ﺯﻧﻮﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﻣﺼﺮ'ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁﺗﻦ ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺭﻡ ﺷﺪ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳّﻮﺏ
ﺻﺒﻮﺭﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 269 میلاﺩﻯ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﺮﺩ. ﻭ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻣﻘﺪس ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﮔﻮﺳﺘﻴﻦ'ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﺘﺼﻞ ﮐﺮﺩ.
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺁﻣﻮﻧﻴﻮس
ﺳﺎﮐﺎس ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺍﻣّﻰ ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺐ ﺗﺼﻮﻑ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﮑﺮﺩ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﺎﻡ

ﺩﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻨﻤﻮﺩ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺭﻭﺵﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺟﺎﻫﻞ
ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ'ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻏﻴﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ'
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ

ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ

ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺻﺪﻫﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺭﺷﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ'ﺗﺨﺼﺼﺎﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﻭﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻧﺪ' ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ.ﻟﺬﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪﺗﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭﻟﺬﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﮐﻠﺎﻩ ﺷﺮﻋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ'
ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﺳﻮﺳﻚ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﮕﻴﺎﻩ
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩﻧﺪ.

ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'
ﺷﺨﺼﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ' ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻈﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺻﺪﻫﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ'ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻭ
ﺃﮐثرﺍ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮐﺎﺭﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣثاﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ
ﻋﻄّﺎﺭ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰ ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ(ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ)
ﻭﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰﻯ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﺿﻴﺢ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ'ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺠﺪﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻳﻢ.ﮐﻪ
ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻳﺎ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺁﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻮﻟّﺪﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ' ﺑﺴﺨﺘﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ'ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ'ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ' ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ'ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﻭﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺧﻴﻠﻰ ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﭘس ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻴﻠﻰ ﺧﻠﻮﺕ'ﻭﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻄﺎ ﻭﺍﻧحرﺍﻑ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺳﻌﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻋﺮﺿﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. ﻭ
ﺧﻄﺮ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻬﺪﻭﺭ
ﺍﻟﺪﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺃﻣﻦ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻢ . ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺧﺎﺹ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ

ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻳﻢ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ'ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻭﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﻯ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﮐﻠﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐس ﺑﺎ
ﻫﺮﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻟﺒﺎس ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﺭ ﺗﻠﺒﻴس ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺸﻢ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺠﻤّﻊ
ﻭ ﮔﺮﺩﻫﻢ
ﺁﻣﺪﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺸّاء
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﺳﻨّﺖ

ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث
'ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ
ﻧﻮح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻋﺼﻮﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺸﮑﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ثاﺑﺖ ﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮ
ﻗﺮﻧﻰ ﻳﻚ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻗﺮﻧﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁثاﺭ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﺎﻥ' ﺑﺤﺪّ ﮐﺎﻓﻰ
ﭼﺎﭖ ﻭﻣﻨﺘﺸﺮ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﻄﻰ(ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ)ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ'ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺸﺖ ﻗﺮﻥ
ﺧﺎﻙ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
امپراتوری
ﻋثماﻧﻰ' ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻳﻚ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ'ﻭﺩﺭ
ﺩﺍﻧشگاﻩ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ'ﺑﻬﻤﺎﻥﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺍﺻﻠﻰ
ﭼﺎﭖ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺸّاء ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻭ ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻣﺸﻰ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻋﺼﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﻧﮓ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﻭﭼﻨﺪ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭ ﺣﮑﻴﻢ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎمی ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻔﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺄﻣﻮﻥ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ'ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﻤﺖ
ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّﺎٴ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺣﺎﺻﻞ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺼﻮﻑ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﻬﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺪﻑ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺟﻠﺐ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺭﺍ' ﻧﻮﻋﻰﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﻭﻫﻤﻰ
ﻭﺧﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﻪ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ'
ﺍﻣثاﻝ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻤﻮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ'
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﺷﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻔﺮﺽﻣﺤﺎﻝ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّﺎء ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻯ ﻫﻮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ' ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﺵ ﻭﺭﺣﻤﺖ ﺩﻫﻰ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.

ﻭ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﻓﺖ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّﺎٴ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ

ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﺩ' ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﺪ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ

ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻘﺼﺪ ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻢ'ﮐﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ

ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻃﺒّﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺰﻣﺮﻳﺎﺿﻴﻤﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'
ﺑﻨﻮﻉ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻠّﻤﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻮﻓﻘﻰ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺼﺎ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭ ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﮔﻮﻧﻪﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﮐﺮﻩ
ﺧﺮ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﻟﺎﻍ ﺑﺮﻭﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﻭ ﺑﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺸﺮﻯگرﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭ ﻓﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ ﺳﻘﻂ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ'ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﮐثیف ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺭﻧﺞ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ.

ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ'ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻠّﺘﻬﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺍﺯﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻬﻀﺖ
ﻣﺸﺮﻭﻃﻴّﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻬﻀﺖ ﺿﺪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﻮﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ'ﺩﺭﻙ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺑﻤﺎ
ﻭﺭﺍﻯ ﻓﻘﺎﻫﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺗﮑﻴﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺗﮑﻴﻪ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ
ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ(ﭘﮕﻴﻪ
ﻭ ﻓﻘﻴﻪ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺗﻔﮑّﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﭼﺎﺭﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻣثاﻝ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﺯ
ﭼﺎﻟﻪ ﺑﭽﺎﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭﺗﺼﻮﻑ'ﻓﻌّﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﻗّﻒ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﮐﻢ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ'ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ
ﻣؤﺭﺥ ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻠﻤﻰ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﻒ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻋﻠﻤﻰ' ﮐﻪ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺪﻋﻰ ﺑﻮﺩ.ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺸّاء ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎﺑﻤﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻭﺍﻗﻊ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﺎﺭﺳﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻘﻮﻡ ﻭ ﻃﺒﻘﻪﺍﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻄﺒﻘﺎﺕ ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻳﺎ(ﺭﺷﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻤّﻖ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻳﺎ ﻧﻮﻋﻰ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺃﺯﻟﻰ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﻣﺎﺩﺭ ﺯﺍﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﻋﻘﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪﻣﺴﺘﻮﺟﺐ
ﺭﺣﻤﺖﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس 'ﺟﺰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﻗﺎﻳﻘﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ'ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ
رؤیباهای
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻭﺣﺸﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ'ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﺮﻭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ(ﻭﺳﺦ ﻭ
ﭼﺮﻙ)ﻭﺻﻒ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ(ﻗﺮﻥ
ﻣﻦ)ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ ﺗﻤﺪﻥ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻋﻠﻢ
ﻭ

ﺭﻓﺎﻩ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻗﺮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻗﺮﻭﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻗﺮﻥ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻗﺮﻥ CROWNﻳﺎ ﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﺮّ ﻭ
ﺑِﺮّ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ'ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺳﺖ'
ﺑﺎﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
عظیم ﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻋﻈﻤﺖ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻗﺮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺮﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ'ﻣﺸﻠﺎ
ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺪ
ﻭ(ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﮐﻮﺷﺶ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻬﺪ ﻭ ﺟﻬﺎﺩ
ﺗﺎ ﺣﺪ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺗﺮﻙ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻭﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﻭﻳﮋﻩ
ﻧﻤﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻌثت
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ' ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﺗﺠﺴّﻢ
ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻋﻬﺪ(ﺍﻟﺴﺖ ﺑﺮﺑّﮑﻢ)ﺭﺍ
ﻟﺒّﻴﻚ ﻭ ﺁﺭﻯ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺴﻴﺢ'
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰ'ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻔﺖ.ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻘﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺎﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻬﺪﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ(ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﺩﻳﻦ)ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﺮﻧﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ

ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺑﻮﺩﻩ'
ﻭﻟﻰ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺷﻌﺎﺭ ﺩﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎﻃﻞ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﻨﻴﻒ
ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ(ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ)ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺁﺯﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻧﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ(ﺗﺎﻟﺢ)ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﮐﻪ
ﻋﮑس ﺻﺎﻟﺢ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺷﮑﺴﺖ
ﻭﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ'ﻭ
ﺣﻨﻴﻒ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ(ﻣﺤﻤﺪ
ﺣﻨﻔﻴّﻪ)
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ'ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺣﻨﻔﻰ)ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺭﻙ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺣﻨﻴﻒ ﺷﺪﻥ
ﺭﺍ'ﻣﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮ ﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳﺶ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ'ﺩﺭ
ﻣﺘﻮﻥ ﺍﻣثاﻝ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁثاﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺣﻨﻴﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﻭ
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻗﺮﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺭﺕ(ﻗﺮﺁﻥ)ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ.
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻗﺮﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ.
ﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺤﻤﺪ' ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﻩﻫﺎﻯ
ﺸﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻋﺮﺵ ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ'ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺘﺴﻤﻴﻪ
ﺟﺪﻳﺪ' ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﻤﻌﺎﺻﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﻭﻫﻤﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺧﺮﺍﻓﻰ
ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻴﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪﺣﻨﻴﻒ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻳﺐﺩﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺣﻨﻴﻒ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺤﻘﺎﺭﺕ
ﺑﺮﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺍﻟﻬی
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺳﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ' ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻳﻚ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻣﻌﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ'ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻗﺮﻳﺶ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ' ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﻭﺍﺭﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ

ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺍ'ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﺘّﺼﻞ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕﺭﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﻠﻂ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ .
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﻔﻆ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ'ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻋﻤﺮﻭ
ﻋثماﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ(ﮐﺘﺎﺏ)ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﺮﺁﻥ' ﺩﻭ
ﻗﺮّﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺤﻤﺪﻯ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ

ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ'ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ(ﺍﺻﻄﻔﺎ)ﮐﺮﺩﻩ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ' ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍﺩﺍﺷﺖ'ﺑﺎﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻳﮑﻰ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐّﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺖ'ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺗﺨﺼﺺ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﺻﻮﻓﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍ'ﮐﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻭﻯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺧﻮﺵ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺭﻭﺵ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ'ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.

ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺠﺎﻝ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻟﻐﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ.ﻓﺎﺭﺳﻰ(ﺩﺭﻯ)ﻳﻌﻨﻰ(ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻭ(ﺑﺎﺏ)
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﺎﺭس ﻳﺎ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺨﺘﻠﻒ'ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻠﻞ
ﻭﻧﺤﻞ'ﻧﺎﻡ ﺳﻰ
ﻭﺃﻧﺪﻯ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺮﺳﻴﺪ.ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﺪ ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺷﻬﺮﺕ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻣﮑّﻪﻭ
ﻗﺮﻳﺶ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺵ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.

ﻭﺍﮊﻩ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻩ )
ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶ'ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﺎﻥ ﻗﺮّﻩ
ﻳﺎ ﻏﺮّﻩ و
خورنق ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻭﻗﺮﻩ
ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ (ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻗﻴّﻤﻴﺖ)ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ'ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺤﻤﺪﺑﻮﺩ.
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻰ ﺩﻳﺪﻡ. ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠیّ
ﻨﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻮﻟﺎ
ﮐﻪ(ﺣﻴﺪﺭﻩ)ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ.
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺯ(ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻧﻮﺭ)ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺏ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﮔﻔﺖ.ﻭ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ' ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻳﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.(ﺗﺠﻠّﻰ)ﺍﺯ
ﺟﻠﻰ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﻭﺿﻮﺡ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﻭ ﺁﻳﻨﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻴﻢ'ﻳﻚ
ﺷﻴﺌﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﺁﻳﻨﻪ' ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭﻣﻈﻬﺮ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ'ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﻭ
ﻣﺒﻬﻢ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﺯ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﺿﻮﺡ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﭼﺸﻢ
ﮔﻴﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﺷﺐ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﮔﻔﺖ'ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺸﺮ
ﺗﻮﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﭼﺸﻢ ﻭﺗﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻮﮊﻩ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺭﺍ ﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ.ﻭ(ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ)ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ(ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ)ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻧﻬﺎ(ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻌﻨﻰ)ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ(ﻣﻌﻨﻰ)ﻋﺮﺑﻰ
ﻫﻤﺎﻥ (ﻣﻴﻨﻮﻯ)
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﺪﻡ ﻭﺿﻮﺡ
ﻭ ﻇﻠﻤﺖ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣی
ﺁﻧﺎﻥ اﺳﺖ.ﭘس ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ'
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﻫﺪﻑ
ﮔﻴﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻇﻠﻤﺖ
ﺭﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ(ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ)ﻣﻴﮕﻔﺖ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺎﻡ ﺍﺑﻠﻴس
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩ.ﻭﻣﻘﺼﻮﺩﺵ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻓﺎﺳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺨﻔﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻤّﺎﻣﻪ
ﺳﻔﻴﺪﻯ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻫﺎﻟﻪﺍﻯ
اﻃﺮﺍﻑ ﺳﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﺳﻤﻰ
ﺷﻬﻮﺩﺍﻟﻬی
ﺪﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣﺎ
ﻧﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ' ﺑﺘﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ'ﺣﺴﻴﻦ
ﻭ ﺣﺴﻦ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﻢ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺪﻫﻴﻢ
.

ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻭ'ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺧﻂ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﮐﺎﻓﻰ'ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻟﻌﺰﻡ
ﻗﺒﻠی ﭽﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ '
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ'
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺍﺻﻠﻰ'ﻭ ﺷﺶ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻒ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺁﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺪﻋﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ'
ﮔﻔﺖ ﺩﻳﻦ ﻣﻦ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ ﻭﺳﻪ
ﻓﺮﻗﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﻳﮑﻰ.ﻭﻟﻰ ﻧﺎﻡ
ﺁﻥ ﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﻧﺒﺮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺁﻥ(ﻓﺮﻗﻪ
ﻧﺎﺟﻴﻪ)ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﻭﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﻗﻪ
ﻭ ﺟﺪﺍﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ' ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث 'ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕﺑﺎﻳﺒﻞ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ'ﻧﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮﻯ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺩﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ'ﻭﻣﻄﺎﻣﻊ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺪ ﻓﻬﻤﻰ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﻋﺎﺷﻖ
ﺧﺪﺍ'ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺨﺼﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺻﻒ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ' ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺸﻤﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﻭﺻﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﻰ
ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ.ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ' ﭘس
ﺍﺯ(ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ) به
(ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
(ﺣﻖّ ﻳﻘﻴﻦ)
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﮕﻴﺮﺩ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺁﺗﺶ
ﭘﺮﺳﺖ'ﻭﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ .
ﻭﻟﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻃﻦ ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﮐﺴﻰ
ﺑﻌﺪﻡ
ﻭﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺩﻝ
ﺧﻮﺷﻰ ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﭘس
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺣﮑﻤﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ(ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ)
ﻭ (ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﻫﺎ)ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ'ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﺍﻋﺮﺍﺏ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺷﺎﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺮﻳﺶ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺍﺯ
ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ)ﻣﻴﮕﻔﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺭﺳﻪﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮑﺎﻳﻚ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻘول
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺯﻭﺩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺭﺷﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩﻫﺎ
ﺑﺎﺩﺭﺟﻪ
ﺩﮐﺘﺮﺍ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻙ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ.ﭘس ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﻭﺍﮊﻩ
(ﻧﻮﺭ)ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﺍﺯﻭﺍﮊﻩ(ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﺎﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻣﺎﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﻰ
ﭘﺮﻭﺍ ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻴﻢ.
ﺗﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﭼﻘﺪﺭ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺸّاء
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻫﻔﺖ
ﺳﺘﻮﻥ ﺣﮑﻤﺖ
ﻳﻮﻧﺎﻥ '
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ
ﺁﻏﺎثاﺫﻣﻮﻥ ﻭ
ﻫﺮﻣس ﻳﺎ
ﻫﺮﻣﺰ'ﻭ
ﺍﺳﻘﻠﻴﻨﻮس
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻫﺮﻣس
'ﻭﻓﻴثاﻏﻮﺭث ﻭ
ﺍمپادﻠس ﺗﺎ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﻄﻠﺐ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍﻳﺞ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻧﺎﺧﻠﻒ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّﺎٴ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥﺮﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺧﻂ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻮﻯ ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻬﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎ
ﻭﺭﺍﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﺷﺪﻩ.ﻭ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺑﺸﺮ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ ﺑﺂﺩﻡ ﻭﻧﻮﺡ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ'ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ'ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﺯ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭﻓﺮﻳﺪﻭﻥ
ﻭﺟﻤﺸﻴﺪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ'ﺷﺮﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ ﻭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺁﻏﺎثاﺫﻳﻤﻮﻥ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ (ﺷﻴﺖ)
ﭘﺴﺮ ﺁﺩﻡ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﺁﻏﺎ)ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺁﻗﺎ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﻦ'
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ' ﺑﻤﻦ(ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)ﻣﻌﺮﻓﻰﻧﻤﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
(ﻫﺨﺎﻯ)ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ(ﺁﻏﺎثاﻯ)ﻳﻮناﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.یعنی ﺍﻣّﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﺮﻣس ﺭﺍ
ﺍﺩﺭﻳس 'ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﺍ(ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻟﺤﮑﻤﻪ)
ﻳﺎ ﺭﻫﺒﺮ اوم
کرده ﻭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﻠّﺘﻰ
ﮐﻪﺑﻨﺎﻣﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﮑﻮﻫﺶﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺪﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻭﻝ ﻭ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻌﻠّﻤﻴﻦ
ﺍﻭﻝ ﺗﺎ ﺷﺸﻢ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺩﺭ ﺑﺤث
ﻋﺸﻖ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻠّﻢ ﻭ
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻣﺸﺎﻭﺭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭﻫﻤﻪ ﺳﻌﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻏﺎﺭﺕ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩ ﻣﻠﻞ
ﻣﺼﺮ ﻭ ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﭘﺮﺳﻪ ﭘﻮﻟﻴس
ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺂﻧﭽﻪ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺭﻭﻧﻮﺷﺖ ﺁﻥ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻓﻬﻢ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺁﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺭﺯﺵ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺘﺎﺏ
ﮐﻠﻴﻠﻪ ﻭ
ﺩﻣﻨﻪ ﮐﻪ
ﺑﻮﺯﻳﺮ
ﺍﻧﻮﺷﻴﺮﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺪﻯ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﮐﻠﻴﻠﻪ
ﻭﺩﻣﻨﻪ
ﺗﺄﻟﻴﻒ
ﺑﻮﺫﺭﺟﻤﻬﺮ ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﻘﺘﻮﻝ
ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺗﺄﻟﻴﻒ ﺍﺑﻦ
ﻣﻘﻔّﻊ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﺘﺎﺏ
ﺭﺍ ﺗﻘﺪﻳﻢ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺭﺳﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ
ﻧﺎﻣﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻭﺿﻮﺡ'ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺸّاء
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ' ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻧﺎﻡ ﺟﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺣﮑﻤﺖ

ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺮﻳﺶ ﺧﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻭ ﺯﻧﺪ

ﺍﻭﺳﺘﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
(ﺯﺑﻮﺭ)ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻦ
ﮐﻌﺒﻪ'ﮐﻨﺎﺭ
ﭼﺎﻩ ﺁﺏ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪﺯﻣﺰﻡ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪ'ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺯﺑﻮﺭ ﺯﻣﺰﻣﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ. ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﺸّاء 'ﮐﻪ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﺮ ﻓﺎﺭﻳﺎﺏ
ﻭ ﻣﻘﻴﻢ ﺣﻠﺐ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺍﺑﻥﺴﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎﻭﺝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺭﻭﻡ
ﺳﻮﺭﻳﻪ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭﺯﺑﺎﻥﻴﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻳﻚ ﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻭ ﻳﮑﻰ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ' ﺑﺮ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻫﻴﭻ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻃﺒﻴﻌﻴﺎﺕﻋﻠﻤی
ﻭ'ﺣﺘی ﻘﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸاء ﻣﺎﺩﻯ'
ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺑﺎﺯ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﺼﻮﺭ ﻳﻚ

ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺁثاﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ

ﻗﻮﻣﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍﻳﺞ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ'ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺃﻓﮑﺎﺭ
ﻣُﺮﺩﻩ
ﻣُﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺭﺍ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﻭ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ .
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺗﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺄﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻳﺎ ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻋﺼﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﺧﺪﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺼﻮﻑ
ﺳﻠﻮﮐی اﺳﺖ.

ﺃﺻﻞ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺣﺘﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'
ساﺑﻘﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﻳﺶﻓﺮﺯﺍﻧﮕﺎﻥ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻳﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺣﻨﻴﻒ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺁﺯﺭ' ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻣﺤﻞﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻭﻧﻮ
ﺑﻨﻮ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻋﺼﻮﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺰﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ'
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺋﻪﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻭﻗﺎﻧﻊ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺧﻮﺩﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺪﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ

ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺷﺨﺺ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﻳﻌﻨﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ.

ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﭘس ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁثاﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺪﺍﺭس ﺗﺪﺭﻳس
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ثوﺍﺏ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ'ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺑﺨﻠﻖ'ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺗﺸﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻟﺬﺍ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ ﮔﻔﺖ'
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻡ' ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻣﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﭘس ﻋﻠﻰّ ﻣﻮﻟﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻋﻠﻰ ﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺳﻠﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
( ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ)
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻨﻮﻋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﭘس ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ

ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ'ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩ'ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺳﺠﺪﻩ
ﺑﺮﺁﺩﻡ
ﺭﺍﻧﮑﺮﺩ'
ﺑﺪﺭﻩ ﺟﻬﻨﻢ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺷﺪ.ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﮔﺮ ﺳﺠﺪﻩ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ'ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺑﺎﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﺍﻣﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺎﻧﻪ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺟﺎﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ

ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻳﻚ ﺳﻮﺍﺭ
ﺗﻴﺰ ﺭﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺘﺎﺯﺩ
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺯ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺭﺿﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻗﻄﻌﺎ ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﺳﻠﺎﺡ ﺩﻭ ﻟﺒﻪ
ﻭﺗﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ می
ﺮﺳﺎﻧﺪ' ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺪﺭّﻩﻫﺎﻯ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﻞ
ﻗﺪﺭﺕ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺑﻨﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺍﺧﻴﺮ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺷﮑﻞ
ﺗﺼﻮﻑ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّﺎٴ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﺍﺳﺖ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﻧﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﭘﻬﻠﻮﻯ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻧﮑﺮﺩﻩ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﻭﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍﻯ

ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ'ﺑﭽﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﭼﻮﻥ ﺳﺒﺰﻭﺍﺭﻯ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ
ﭼﻴﺰ

ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺫﮐﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺣﻖّ
ﻭﻧﺎﺣﻖ ﺭﺍ
ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﺎﻣﻴﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ
ﺭﺍﻩ ﻋﻠﻢ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﻣﻐﺰ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻃﺒّﻰ ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺩﺭ ﻧﺴل
هاﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻫﺰﺍﺭ
ﮔﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻃﻔﻞ ﻭ

ﺟﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩ' ﺗﺎ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ'
ﺑﻤﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻊ' ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﻓﮑﺮ
ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻓﮑﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐﻣﺨﺘﻠﻒ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﺍﺩ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻭﺗﻮﺍﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺭﺍ ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﻠﻮ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺸﺪ'ﮐﻪﺷﺎﻳﺴﺘﻪﻋﻘﻠﻠﻮﺍﻣﻪ'
ﻣﻴﻞ ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺭﻭﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻳﺰﻩ ﺧﻮﺍﺭﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻔﺼﻴﻞ
ﻭﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻨﺼﻒ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻣﻮﻗّﺖ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ'ﻭ
ﺗﻤﻨّﺎﻯ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺧﻮﺩ'ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺑﺘﺠﺮﻳﺪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺯ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﻃﺐ'ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻧﻴﺎ'

ﻭﻟﻮ
ﺗﺮﻙ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﻭﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻳﻬﺎﻯ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺮﻙ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻨﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻔﻊ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ'
ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻣﺘﺄﻟّﻬﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.

ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺪ ﺃﮐثر
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻫﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ

ﻳﺎﻓﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻌثت ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺏّ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺎﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻋﺎﻟﻰ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺴﻄﺢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻦ) ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺴﻄﺢ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺳﻮﻡ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ ﻭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ'ﺑﻄﻮﺭ
ﻭﺍﺿﺢ ﻭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯﺁﻥ
ﻭﺿﻮﺡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ ﻋﻘﻞ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺿﻮﺡ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻳﺎﻓﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺳﻄﺢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﻣﺮﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺿﺢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﻧﺴﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺿﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻔﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺿﺢ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺘﻔﺼﻴﻞ
ﻭﻭﺿﻮﺡ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﺮﮐس
ﭘﺎﻳﺶ ﺭﻭﻯ
ﭘﻠّﻪﺍﻯ
ﻣﺤﮑﻢ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ'ﻭ
ﺩﺳﺘﺶ ﺑﭙﻠّﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﺘﺸﺒث ﻭ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﺸﻢ ﺩﻟﺶ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﻭﺧﺘﻪ'ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﭘﻠّﻪﺍﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻥ
ﭘﻠّﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﺭﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻠّﻪ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﻭ
ﻣﻘﺪس ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﺑﺰﻳﺮ
ﭘﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﻧﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ' ﻭ ﺣﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻘﻞﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺟﺰﺋﻴﻮﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺣﺴﺎﺵ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ

ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺵ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ

ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﻰ'ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﻋﻘﻠﺮﺍ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﺑﻊ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻥ

ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﭼﻮﻥ ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﻭ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﺼﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻣﺎ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻩﻋﻠﻤﻴﺘﺮ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﻋﻬﺪﻩ

ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺑﺮﺁﻳﻴﻢ ﻭﻟﻰ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ ﺑﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻏﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﻏﻴﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺣﺴﺎﺵﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﻴﺐﻭ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﺪ.ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ' ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧمی ﺪﻫﺪ .ﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻳﺎ
ﻋﻠﻤی که ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺭﻳﺎﻫﺎﻯ

ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻞ ﺗﺮﻙ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺧﻮﻳﺶﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ.

ﺍﮔﺮ
ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﺄﻟّﻬﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﺳﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ'ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺳﺘﻮﻥ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯﻬﺎﻯ ﻋﺼﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﺍﻋﺸﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻋﺪﺍﺩ
ﺻﺪﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭﻣﮑﻤّﻞ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺪس ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ.ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﻘﺪس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﻘﺪس
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺪس ﻫﺴﺖ' ﻭﻟﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻘﺪس
ﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﻘﺪس
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﭘﺎﮐﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮔﻮﺋیس
اﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﻫﺎ' ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻠﺎﺋﻚ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺗﻚ ﺗﺎﺯﻯ ﺃﺳﺐ
ﺗﻨﺪﺭﻭ ﺑﺎ
ﺷﺘﺎﺏ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻗّﻒ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐُﻨﺪﻯ ﻭﺳﺴﺘﻰ
ﻭ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺗﺼﻮﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﺯﺑﻴﮕﺎﻧﻪ
ﺗﻤﻨّﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ'ﺍﺳﺎس ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﻭ ﺟﺴﺘﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ هاﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪ ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭ(ﺣﺪّ ﻳﻘﻒ)ﺁﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻮﻩ ﻗﺎﻑ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﻭ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺷﻤﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ'ﻭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻚ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ.ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭﺩﺭ
ﺧﺼﺎﻝ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﮕﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ'ﭘس ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
.

ﭘس
ﺫﮐﺮ ﭼﻨﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﮔﺎﻥ'ﺩﺭ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﻬﻤﻰ
ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻧﺒﻮﻯ
ﻭ ﻭﻟﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺩﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭ'ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻨﺒﻊ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺷﻴﻌﻪ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺑﺤﺎﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻣﺠﻠﺴﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ' ﮐﻪ
ﺟﻌﻠﻰ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺠﻠﺴﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ'ﺟﻌﻞ
ﺣﺪﻳث ﻳﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺣﺪﻳث ﻣﺠﻌﻮﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﺎ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺳﻨّﺖ
ﻳﺎ ﻋﺘﺮﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻧﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻋثماﻥ'ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ'ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻨﺖ ﻭ ﻣﻘﺪﺵ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺘﺮﺕ
ﻭﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻣﻌﺎﺻﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺪﻋﻰ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ'
ﺩﺍﻧﺎﻯﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﻨی ﺪﺭﺳﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﺩ.
ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﮔﺮ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ'ﻭ ﻳﺎ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ'ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺿﺢ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ

ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﮐﺴﺐ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﻫﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺑﺎ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ

ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺿﻠﺎﻟﺖ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺘﻮﺻﻴﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻤﻚ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ(ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ)ﺍﺳﺖ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ.ﮐﻪ

ﻣﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺣﮑﻤﺖﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﻬﺎم اﻟﻬی
ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'
ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﻢ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻋﻤﻖ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬی ﺒﮕﻴﺮﺩ'
ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻴﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
(ﻣﺠﺪّﺩ ﻋﺼﺮ) ﻭ
ﻗﺮﻥ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﭼﻨﺪ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺗﺎﺯﮔﻰ ﺩﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻗﺮﻭﻥ ﺑﻌﺪﻯ'
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺯﻧﺒﻮﺭ ﻋﺴﻞ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ'ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻔﻬﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﻣﺸﮑﻞ
ﻓﻬﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭘس ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻫﻮﺵ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻬﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺭﻫﺒﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻮﺣﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ ﺍﺑﻠﻴس
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ' ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ اﺑﻠﻴس ﺁﺧﻮﻧﺪ'ﻭ
ﻣﺪﻋﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﺗﻌﻔّﻦ ﻭ
ﺭﻧﮓ ﺳﻴﺎﻩ'ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺣی
ﻤﻨﺤﺮﻑ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺸﻨﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﻳﺎﻯ
ﺁﺏ ﺗﻠﺨﻰ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺂﺏ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺗﺸﻨﻪﺍﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﺏ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ'ﺑﺤﻮﺽ
ﺷﺮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ ﻏﻮﻃﻪ
ﻭﺭ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ
ﻣُﺮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﮐﺴﻰ'ﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻰ ﻭﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﻭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺮﻙ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﻗﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ '
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
اصالت و سطح
بالای ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮔﺮﺣﺪﻳثی
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﻘﺮﺁﻥ یا ﻗﺮّﻩﻫﺎ'ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﺒﻮﺩ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺑﮑﻮﺑﻴﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﮐﺮﺩ ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎ
ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺖ.ﮐﻪ(ﺩﺭﺟﺎﺕ)
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﻨﺠﺮ
به (ﺩﺭﮐﺎﺕ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﻭ ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺳﻮﺳﻚ ﻫﻢ
ﺷﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎﭼﻘﺪﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﺁﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﻘﻞ
ﻟﻮﺍﻣﻪ ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.

ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻴﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ.و
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﺯﻭﺩ
ﺭس 'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻨﺪﻭ
ﺑﺰﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﺶ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ'
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴﺖ در
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ دﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ' و
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺘﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻝ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ' ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﮔﺮﻓﻬﻢ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﮐﺎﺩﻣﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻟﻮ ﻋﻠﻤﻰ
چه ﺭﺳﺪ
ﺑﻘﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺪﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺑﺎﺭﺯﺵ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺑﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗصوّﻑ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ' ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺷﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ای
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷند. و
همیشه دایر
بوده ﺗﺎ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺂﻥ
ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ' ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﮑﻤﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﻭﻟﻮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻌﺮ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺤثهاﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺎﺩّﻯ ﻭﺍﺭﺩ

ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺗﺎ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻳﺎ ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﺪﺍﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻔاﻮﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﺫﻭﻗﻰ)
و الهامی
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﻧﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻭﻗﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ(ﮐﺒﺮﻳﺖ ﺃﺣﻤﺮ)ﻭﻧﺎﺩﺭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ(ﺍﮐﺴﻴﺮ)ﻭ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
(ﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ)
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺃﻯ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺣﮑﻤﺖ
ﺑﺤثی ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍ ﻧﺎﻗﺺ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ' ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺗﺤﺠّﺮ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﻟﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺤث
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺤثهاﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ'ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ در ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ' ﻭﺩﺭ
ﮐﻠﺎس هفتم ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺗﺎ (ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ.ﺍﮔﺮ(ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ) ﻭﻳﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﺎ
ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.

ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺼﺎﻓﻰ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺧﺪﻣﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﭘس
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻠّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﮐﻮﺷﺶ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺼﺎﻓﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﻫﺮ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﻮﻧﺪ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﺭﻳﺎﺳﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺭﻭﺵ
ﻭﺳﻴﺴﺘﻤﻰ ﺍﺯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎ'ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺨﺪﻣﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺤث ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﻴّﻮﻥ ﺍﻣّﻰ
ﻭ ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﺎﺯﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﺿﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ

ﺳﻴﺮﺍﺑﻰ
ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻳﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭘس ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺃﻫﻞ(ﺿﻠﺎﻟﺖ)ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﻤﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﺍﺯ ﺿﻮﺍﺑﻂ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻳﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺤث
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻰ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻭﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺴﺸﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺿﻊ
ﺷﺪﻩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﻟﺎﻟﺖ ﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ'ﻭ
ﺩﻟﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﺘﺰﺍﻡ ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ.ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻋﺎﻡ ﻭ(ﮐﻠّﻰ
ﻫﺎﻯ) ﻋﺎﻡ. ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﮐﻪ
ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺑﺮ ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ'ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﻭ ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﻐﻠﻂ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺩﺭﺳﺖﺍﺯ
ﺍﻳﻥﺎﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺑﺎﻟﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬی
ﻮﻋﺮﺷﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺷﺶ
ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻋﻤﻖ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺩ'
ﻭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﻓﻬﻢ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺩﺭس ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺁﺩﺭس ﮐﻪﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﺴﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻬﺪﻑ ﺃﺻﻠﻰ
ﺁﺩﺭس ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩﺍﻯ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺟﺰ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻩ
ﻭ ﭼﺎﺭﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺠﻨﮓ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻔﻊ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ'
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ

ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣثلا ﮐﻞّ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ
ﺟزء ﺍﺳﺖ.ﺍﻣﺎ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ جدید و
ﭘس ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻳﻚ ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
تجربی ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
(ﻳﻘﻴﻦ ﻋﻠﻤﻰ)
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻴﻨﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰمیشود .ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﭼﻮﻥ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻧﻴﺴتند .ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺑﻔﻬﻤﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕﺭﺍ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻓﻬﻢ
ﻭﺗﺼﺪﻳﻖ ﺁﻥ ﺣﺎﺻﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺃثرﻯ
ﻣثبت ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ پرونده
أزلی یک روح
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺤث ﺩﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ به عقل
ﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭘس ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎ ﻋﻘﻞ

ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺳﺖﻫﺎ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻭﺧﺮﻣﺎ
ﺑﺮﻧﺨﻴﻞ ﺍﺳﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ

ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﻄﺢ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻓﻬﻢ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﻭ ﭘﺎﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻤﻚ ﺑﺒﺎﻭﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ

ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ.

ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍثباﺕ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﻦ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﻮﻧﺪ.

ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﺭﻑ ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﮐﺴﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺎﺭﻑ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟی
ﻤﻌﺎﺭﻑ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﮑﺮ ﻭ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻨﻔّﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ
کنونی ﺁﻧﻬﺎ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺭ
ﻟﺬﺕﻭﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﻫﺮ ﻓﺴﺎﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎ
ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩﻫﺎ'ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﭼﺎﺭﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ'ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﻭح اﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﮐﻪ
ﮐﺴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺭ

ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﺭﺩ ﻳﻘﻴﻦ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺨﺼﺎ ﺧﻮﺩ
ﺿﻤﻦ ﺣقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻴﺴّﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮّﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺘﺼﺪﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺏّ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻭﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ' ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﺩﺷﻤنی
ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴس ﻓﺎﺳﺪ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭﻓﺘﻮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﺳﺮﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ودر
ﭘﻮﺷش
فریبنده ' ﺑﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭘﺮ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ها ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﻮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﻰ ﭼﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ' ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﻭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء ﺭﻭﺡ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺯﻣﻴﻦ
ﮔﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﭘس ﻣﺠﻬﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺑﺪﻝ
ﻭ ﺩﻟﺎﻟﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﻮﺩ.ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻣﻮﻗّﺖ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻳﺎ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ ﻋﻠﻢ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳﺘم کاﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﮑﺒّﺮ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ .

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭﺭﺳﻤﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻥ

ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺻﻒ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﭘس
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻘﺼﺪ

ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻳﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﻓﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ'ﺑﺎ منطﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺟﺰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﺣﺘﻰ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪﺍﻯ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ.ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻋﻤﺮ
ﻭ ﻋثماﻥ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﺒﻮﺩ. ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ ﺣﺬﻑ
ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ شرع
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺣﮑّﺎﻡ ﺷﺮﻉ ﻭ
ﻓﻘﻬﺎ ﻣﺪﻋﻰ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
'ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺘم کاﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺒﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
'ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻭﻯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻮﺩﻩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
(ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ).ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ(ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ)
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻘﻬﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ
ﺗﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ
ﺭﺍ(ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺳﻔﻬﺒُﺪﻯ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﻨﺪ.ﭘس
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺧﻮﺩ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣی
هستند.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺍﻳﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻧﻮﺍع
ﻤﺘﻮﺍﻟی ﺮﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻋﺒﻮﺭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠی
ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﻬم ﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺳﻌﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﮐﻮﺷﺶ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮک
اﺭﺍﺩﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﺎﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺟﻬﺪ ﻭﮐﻮﺷﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻓﻮﺭﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺏّ ﺷﻤﺎ
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس'ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﺵ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ
ﺗﻦ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺖ تسلیم ﺗﺎ
ﺑﺮﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭﻟﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ

ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﻳﺎ ﻳﻮﻡ ﻭ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ

ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻝ

ﺑﺎﺷﺪ.
ﭘس ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ'ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺳﻪ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻭﺑُﻌﺪﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑُﻌﺪﻯ ﺪﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻨﺞ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﻩ ﻭﺻﺪ
ﻭﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﺑُﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.

ﭘس
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﮐﺸﻒ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
و مخالفان
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
'ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻃﺮف
ﺪﺍﺭﺍﻥ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻬﻰ'ﻣﺪﺍﻡ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ اضافه
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﻳﮑﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ'ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﺟﺰﺋﻰ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭ مقام
الهی ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻦ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﺒﺎﺗﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ'
ﺍﮔﺮ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﺑﻨﺪ'ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ

ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭘس ﺑﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﺗﺎ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ
ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺗﻦ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ

ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺩ.

ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ

ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻨﺪ'ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻮﻧﺪ' ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩ

ﻧﺸﻮﻧﺪ.
ﻟﺬﺍ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻳّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺁﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ

ﻧﻤﺎﻳﺪ. (
ﻣاهیّاﺎﺕ)
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻦ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻮﻫﻤﻴﻦ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻣﺸﮑّﻠﻪ ﺗﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺩ. ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃثیر ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺎﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺩ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ

ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺃﺗﻤﻰ
ﺷﻮﻧﺪ'ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﻢ ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ

ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ ﻭﺟﻮﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
همان
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ' ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﺏّ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻴﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺋﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻧﻮﺭ)
ﺃﻣﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﻀﺎﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
( ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﻟﺎ ﻭﺟﻮﺩ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺿﺪﻳﺖ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻧﻮﺭ'ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻌﺮﻳﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍثباﺗﻰ ﻫﻢ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﻣﺮﻯ ﻇﺎﻫﺮ
ﺗﺮ ﻭ ﻗﺎﻫﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺃﺣﺪﻳّﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺷﺪﺕ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
(ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭﺟﻮﺩ)ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﺁﻥ' ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻥ'ﻭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﭼﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﭼﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ.ﻣﻌﺎﺩ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ'
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺴﺖ ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﺩ.ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﻭﺩ.ﻭ

ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﻋﻤﻠﻰ

ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﻧﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ

ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ' ﻭ ﺗﻠﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ
ﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ.

ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﺠﻮﻫﺮ ﻭﻋﺮﺽ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ(ﻋَﺮَﺽ)
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ(ﺟﻮﻫﺮ)ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺑﺮﺍﻯﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻔّﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻮﻫﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ ﻋﺮﺽ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺟﻮﻫﺮ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
(ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻨﺎ
ﺑﺮﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺠﻮﻫﺮ
ﻭﮔﻮﻫﺮﻳّﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﺎﮐﺘﻔﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺮﺳﺪه.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﺘﺎﻁ با
ﭘﻴﺮ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ'
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﺪ .

ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﻣﺎﻫﻴّﺘﺎ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺳﺮﺍﺳﺮﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺎﺣﺴﺎس ﺷﻬﻮﺩ

ﻧﻮﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺍﻣﺎ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ ﻭ ﻳﺎ

ﻋﻘﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻮﻝ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ

ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺑﺘﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺎﻫﺮﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ' ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ

ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ(
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ) پنج
تن ﺭﺍ'ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻧﻮﺭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻋی
ﺒﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺬﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴﺖ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺗﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﭘس ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺰﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻧﻘﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺤﺘﺎﺝ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺠﺮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮ (ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ' ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﺷﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺸﺮ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
او مجددا ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺸﺪﻩ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﺠﺎﺕﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ' ویا
ﺣﻠﻮﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ(ﺷﺎﻫﺪ ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ'ﻭ
ﻳﺎﻗﺴﻤﺘﻰ

ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ'
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺂﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ

ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ'ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖ'
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻮﺭ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ

ﮐﺮﺩﻩ.ﭘس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻘﺪس ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ

ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺭﻳﺎﺿﻰ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺎﺩﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ'
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻮﺳﺘﻪ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﭘﻴﺎﺯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺖ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺣﺪ ﮐﻠّﻰ
ﭘﻴﺎﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ ﺩﺭﻭﻥ
ﮐﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺽ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﺟﺰاء ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺍﺯ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ' ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ

ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﭘس ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻭﻭﺍﺣﺪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ

ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ.
ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ

ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ و
تولد ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ.
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﺠﺴّﻢ
ﺷﺪﻩ و انسان
کامل 'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس '
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
خود ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ (ﻧﻔس
ﻭﺍﺣﺪﻯ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ'
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭلی ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺳﭙﺮﻳﺖ
ﻭﺍﻟﻴﺰﻡ ﻭ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ'ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ(
ﺑﻬﻤﻦ) ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﮐﻞّ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺸّاء 'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﻝ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﺯ ﺩﻩ ﻋﻘﻞ

ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﭘس
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻣﺠﺮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﻗﺎﻫﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ

ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ. ﻭ
ﺍﻳﻦ

ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺪﻑ
ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی اﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺟﻨﺒﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺗﻦ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ.ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﺳﺎﻳش
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﻩ
ﻧﺎﻣﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺫﺭّﺍﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ'ﺗﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﻫِﺮﻣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮﻧﻘﻄﻪ
ﺭﺃس ﻣﺨﺮﻭﻁ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ'ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩﺍﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺭﺍ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻭﻫﻤﻰ ﻭﺃﻫﺮﻳﻤنی
که ﺑﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍ'ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧمی ﺪﻫﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ'ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﺗﺎ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﺷﺒﻨﻤﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ'ﺑﻤﻨﺒﻊ
ﺻﺪﻭﺭ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﭘس ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻭ ﻳﻚ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺩﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﺣساس ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ.
ﺍﮐﻨﻮﻥﺪﺭ
ﺣﺪّ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭﮐﻞّ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺫﺭّﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﮐﻞّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺪﻩ'ﻭﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﭼﻪ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ'ﻟﺎﺟَﺮﻡ
ﻣﺠﺮﻡ
ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﺟُﺮﻡ
ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﻧﺴﺦ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﭘُﺮﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻗﻌﺮ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺳﻔﻬﺒﺪﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﭙﻬﺒﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
(ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ)ﻭ
ﺍﺯﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ'ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﻭ
ﺑﻨﻈﺎﺭﺕ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.(ﻧﻔﻮس
ﻧﺎﻃﻘﻪ)ﺭﺍ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
(ﻧﻔس ﻟﻮّﺍﻣﻪ)
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ'
ﻭﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎل
ﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﻫﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺗﻘﺼﻴﺮ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﻧﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ(ﺑﺮﺯﺥ) ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺑﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺒﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ'
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﻘﺐﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ثباﺗﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﺎﻝ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻔس
ﻟﻮّﺍﻣﻪ'ﺗﺎ
ﮐﺴﺐ ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ' ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻔس ﻧﺎﻃﻘﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻧﻄﻖ
ﻭﻓﺮﻳﺎﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺳﻔﻬﺒﺪﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﺮّﻑ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﺮّﻑ ﻭ
ﺗﻌﺪﻳﻞ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺁﮔﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﻰ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ'ﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺷﺪﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﭘس ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ ﻭ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻳﻢ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤی
ﻮﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠی ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺨﻄﺎ ﻣﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺨﺘﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﺵ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ'ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ'ﻣﮕﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ هر
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. و
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ'ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﮕﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﻤثیلی ﻭ ﻣثاﻝ'ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻩ ﻭ ﺩﺭﻳﺎ
ﻭﻧﻮﺭ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺗﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺳﻔﻬﺒﺪﻯ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ

ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﭘس
ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻏﻴﺒﻰ'ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻇﻬﻮﺭ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ(ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺃﻫﻮ)ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ

ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.(ﺃﻫﻮ)ﻫﻤﺎﻥ
عرﺑﻰ زبان
محلّی شده
ﻟﻔﻆ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺃﻫﻮ
ﺭﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻫﺮ
ﺩﻭ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﺎﻟﻰﺁﻥ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ (
ﺍﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﭘس
ﺑﺎ ﺃﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ'ﺩﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻋﺮﺑﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ به
(ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺧﻄﺎﺏ ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ
ﺩﻋﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﻧﻤﺎﺯ'ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﺍﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻳﻦ(ﺣﻀﺮﺕ
ﭘﻴﺮ) ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.

ﻭ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ. ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻴﻦ

ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ به (
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ)
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺭﻭﺡ'
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ

ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ'
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ (
ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ) ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪﻣﺎﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﺻﻮﻝ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ(ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء)ﺟﻬﺎﻥ
(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ(ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭﺍﻟﺨﺎﺭﺝ)ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﻋﺪﻣﻰ ﺷﺪﻥ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺪﻭﻡ در أصل
ﻣﻮﻟﻮﺩ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﭘس
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﻄﻖ(ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻋﺪﻡ) ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ'ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺟﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﮒ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ'
ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻨﻮﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﺗﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺟﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ(ﮔﻨﺎﻥ)
ﻫﻨﺪﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﺯﺥ
و برزخ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻟﻔﻆ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ' ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻋﺒﺮﻯ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﻌﺪﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺟﺤﻴﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﺭﻧﺞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺟﻬﻨﻢ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺁﺗﺶﻭ
ﺗﻨﻮﺭ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪﺭﺣﻢ
ﺩﺍﻍ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﭘس اﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺩﺍﻍ'ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻥ'ﻋﻤﻠﺎ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺳﻮﺯﺵ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺗﺎ
به ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﮐﻠﻴﺪ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭼﻨﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ'
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺎ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ(ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺧﻄﺎ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ)ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻔﻠﻰ
ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ(ﺍﻧﻌﮑّﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ) ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﻭﺗﺼﺪﻳﻖ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ

ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻳﻚ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻋﺎﺩﻯ ﺑﺪﻭﻥ

ﻫﺮ ﺷﺮﻙ
ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ'ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻳﻚ
ﺷﺐ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻤﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻥ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺘﻨﻔﺮ
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺖ ﺯﺷﺖ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﻙ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻋﻴﺐ ﻭﻧﻘﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ که
ﺠﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﺘﻮﺻﻴﻒ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺪﻯ ها
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻭ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'ﺣﻖ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺍﺯ ﺗﻨﺎﺳﺦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﮐﺴﻰ ﺑﺘﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻮﺑﺠﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ ﺑﺮﻭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﺎﺳﺦ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻨﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺗﻮﺳّﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ.
ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.

ﺩﺭ
مبحث ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻗﺘﺒﺎس
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ (ﮐﻴﻒ)
ﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭ ﻋﺮﺽ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺭﻭﺯ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
باید ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻳﺪ'
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﺎﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺎﻯ
ﺑﺤث ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻭﺍﮊﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﻧﮕﺎﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯﮐﺎﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ نمی
کند . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺗﺎ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻄﻠﻘﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻭ ﻗﺮّﻩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﮔﻔﺘﻪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﻫﻮﺵ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﺍﺯ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺟﺎﻯ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻣﻰ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺭﺏّ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻮﺭﻩ ﻗﺪﺭ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ کتاب
ﻗﺮﺁﻥ ﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ'ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ'
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣُﺮﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰ'ﻓﻬﻢ
ﻭﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ'ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻐﺰ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﺳﻔﺎﺭﺵ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ' ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﺗﺎﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺷﺸﻢ'ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ' ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣی
ﺮﺳﻨﺪ' ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ' به
(ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﻭ ﺑِﺪﺍﻯ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻣﺴﻴﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﺼﻮّﻑ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ'
و ﺑﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻔﺴّﺮ
ﻭﺷﺎﺭﺡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﺼﻮﻑ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺩﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﻰ حنیف و
سلوکی ) ﺗﻤﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮل اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﻭ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ (ﺻﻠﺎﺕ
ﻣﺸﻬﻮﺩ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺩﺭ(ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴر
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ' ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻌﺮﻓّﻰ
ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻫﺮﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪ.(ﺗﺼﻮﻑ)
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺻﻔﺎﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ به
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺻﻮﻑ
ﻭﻇﺎﻫﺮ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﻋﻴﺐ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻧﺎ
ﺻﺎﻓﻰ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﺻﻮﻑ ﻭ
ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎسﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺎﺩﻩ
ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ ﻭ
ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻮﺷﺶ ﻋﻮﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
(ﺻُﻔﻪﺍﻯ) ﻳﺎ
ﺳﮑّﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ

ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟّﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ

ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.

ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧی ﺒﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ (ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ (ﺟﻬﺎﺩ)
ﻭﻓﺪﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺑﺪﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮐﻨﺪ'ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ(ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺩﻭﻡ) ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺒﺎﺭ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﻮﻧﺪ.ﮐﻪﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ
ﻃﺎﻟﺐ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﻳﺮﮐﺮﺩ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻠﻮﻙ' ﻭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ'ﻭﻳﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮﻣﺤﻨﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﻧﺞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺭﻧﺞ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ
ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﭘﻴﺠﻰ'ﻭ ﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺭ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺶ'ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ (ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ)
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ'ﮐﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﺪﻋﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻠﻰ ﺭﻭﺯ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ.ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ

ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺭﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻔﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ(ﻣﺬﻫﺐ و
گروه ﺗﺼﻮّﻑ)
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻳﮕﺎﻧﻪ
(ﻓﺮﻗﻪ ﻧﺎﺟﻴﻪ)ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶ ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭ ﺳﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮑﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺳﺨﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ

ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﻮ
ﺍﺯ ﻣﻠل ﺪﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺻﻮﻓﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﺍﺯ(ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ) ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ

ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﻋﻠﻰّ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
(ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ)
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠیّ ﻮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺻﻮﻓﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺍﻟﻬی
ﻨﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬی
ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪﺍﺯ
ﻋﻠﻰّ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻫﺪﻑ
ﮔﻴﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ'ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ(ﺑﺪﺍ ﻭ
ﻏﻔﺮﺍﻥ)ﻭﻋﻔﻮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ'
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻣﮕﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﻮﻓﻰ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻥ.ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻰّ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺿﺪ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ'ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺿﺪ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﺷﻌﻮﺑﻴﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺯ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ لفظ
ﺷﻌﻮﺑﻴﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻴﻌﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮﻭ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻧﺒﻮﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺭ ﭘﻮﺷﺶ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ) ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥﺸﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.(ﺍﻣﺎﻡ)ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ' ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺍﻭﻡ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﻣؤﻣﻦ
ﻭ ﺳﻴّﺪ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠیّ
ﻮ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﻩ
ﻭﺟﻤﺸﻴﺪ ﺑﺎ
ﻓﺮﻭﻫﺮ ﻭ ﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ(ﺟﻢ)ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭ(ﻋﺠﻢ ﻳﺎ ﺃﺟﻢ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺟﻢ)ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ(ﻋﺮﺏ ﻳﺎ
ﺃﺭﺏ) ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
(ﻋﺠﻢ ﻭﻋﺮﺏ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺑﺎ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻩ'
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺠﻢ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺟﻢ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﻯ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺭﺍﻳﺞ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ' ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺳﺮﺷﻨﺎﺷﺎﻥ
ﺗﺼﻮﻑ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺎﺣﻆ ﻣﺼﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻟﺒﻴﺎﻥ ﻭﺍﻟﺘﺒﻴﻴﻦ'ﻭ
ﻳﺎ ﺃﺑﻮ ﻫﺎﺷﻢ
ﺻﻮﻓﻰ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﺳﻔﻴﺎﻥ ثوﺭﻯ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺃﺩﻫﻢ ﺑﻮﺩﻧﺪ. (
ﺟﻮﻫﺮ ﺗﺼﻮﻑ)
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﻳﺎ
ﺯﻫﺪ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻨﺎﻝ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﺴﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺳﺘﻢ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻣﻨّﺖﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺍﺳﻠﺎم
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻭﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﻯ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺗﺼﻮﻑ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث
'ﻭﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻦ(ﺭﻭﺍﻕ)
ﻫﺎ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺻﻮﻓﻰ'ﺑﻨﺎﻡ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)ﻭﺁﺋﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺪﻯ
ﻭﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ'ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻰ ﻭﻣﻬﺮﻯ
ﻭ ﻣﺰﺩﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﺪ'ﻭﺍﺭﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﺻﻮﻓﻰ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺘﺼﻮﻓﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﻇﺎﻫﺮ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﺟﻮﺋﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ'ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻴﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﺮ ﻳﻚ (ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﻓﻀﻴﻠﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑفلسفه
ﺑﺎﻓﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻪ'ﻭ ﻳﺎ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﺰ ﺩﺷﻤﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﺘﻮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
اﺑﻠﻴﺴﻰ'ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻳﮑﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺣﺘﻰ ﻇﺎﻫﺮ ﺗﺼﻮﻑ'
ﮐﻪ
ﺍﺧﻴﺮﺍ(ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ)ﻫﻢ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ، ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ'
ﺑﺮﺍﻯ (ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮔﻨﺎﻩ) ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ' ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﻣﺮﮒ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺪﺍﻭﻡ'ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
(ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ) ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟوﺪﺍﺕ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻭﻇﺎﻳﻒﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ'
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟی ﻘﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻨﺪ.

ﭘس
ﺗﺼﻮﻑ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻫﻞ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻫﻞ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ
ﻭ ﺍﺩﻋﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﻋﻤﻞ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﻳﺶ ﻭ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ (ﻓﻄﺮﺕ)ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮐس ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻭﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺩﺭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ(ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ' ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻴﭻ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴله ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻋﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺸﺮﻙ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻭ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ(ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ)ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﺍﻩ
ﻭﺻﻮﻝ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻔﺴّﺮﺍﻥ
ﺁثاﺭ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻣﺸّاء
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻳﺎﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻧﻪﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖﻣﺸّاء ﻣﺎﺩﻯ'
ﮐﻪ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺣﮑﻴﻤﻰ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻨﻘﺺ ﻳﺎ
ﻋﻴﺐ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻰ ﺑﺒﺮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﺎﺭﻩ
ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ'ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻪ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺤﺴﻦ
ﺧﺮﻗﺎﻧﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﻤﻮﺩ'ﻭ
ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻣﻌﻠﻢ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﻧﻈﺎﻣﻴّﻪ
ﺑﻐﺪﺍﺩ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﻴﺐ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺭﺍﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺭﺳﻴﺪ' ﺑﻌﺰﻟﺖ
ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ او
ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺭ ﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻣﻮﻯ ﺩﻣﺸﻖ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ(ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻣّﻰ) ﺷﺪﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﮐس
(ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻟﺬﺍ (ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﮐﻪ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻧﺠﺎﺗﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﻄﻌﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ(ﺭﺍﻩ
ﺩﻭﺭ یا نور)
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻠﻮﻉ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ
ﭘﮕﺎﻫﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ'ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯﻮ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ(ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ)
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺗﻌﻘّﻞ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ
(ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ از
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ)
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺍﻣﺎ
ﮐﻠﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﻳﺎ ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺨﺪﺍ ﺟﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ در
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ'ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﺍﻩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﻯ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻔﻮﻇﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
(ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ)
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻔﻮﺫ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ(ﺗﻌﺎﺭﻑ)ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ'ﺭﺍﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎﺑﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ'
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺸّاء ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻠﺘﺰﻡ
و ﻭ ﺗﺎﺑﻊ ﻭﺣﻰ
ﻭﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
اﺯ ﻓﮑﺮ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ (ﺷﺮﻳﻌﺖ)
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻨﻘﻞ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖﺗﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺷﺪﻩ.ﮐﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺳﻴﺪ.ﭘس ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﻋﻤﻠﺎ(
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ (ﺑﺪ
ﺩﻳﻦ) ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻠﺘﺰﻡ
ﻭﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ(ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ)
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ'ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﮐﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻤﻨﻮﻉ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺣﺞّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﻠﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﮐﺴﻰ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﻭ(ﺷﺮﻙ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ(ﮐﻔﺮ
ﻭﺟﻬﻞ)ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
(ﺷﻬﻮﺩﻋﻘﻠﻰ)
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺟﻠﻮﺗﺮ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ' ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻣﺎ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﺑﺮﺍﻯﺘﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﻭ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻧﻄﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﺪ
ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤی ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺗﺨﺼﺺ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺗﺎ ﺣﺪﻯ
ﮐﻪ (ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ به (ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ) ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﻧﻮﺑﺖ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋی
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻣﻘﺪس
ﺷﺪﻥ می
ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ(ﺟﺬﺑﻪ
ﻫﺎﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩ'
ﻏﺮﻕ ﺁﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺳﺦ ﺑﮕﻴﺮﺩ.
ﺫﮐﺮ ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﻗﺼﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻣﺎ (ﺫﮐﺮ)
ﺑﻴﺎﺩ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻥ'ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩﺍ
ﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻐﻴﺮ
ﺧﺪﺍ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺫﮐﺎﺭ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
(ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ)
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣی
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ' ﭼﻮﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﻳﺎ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻭﺷﻨﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ
ﻭﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﮐﺪﺍﻡ
(ﺍﻫﺘﺪﺍ)ﺷﻮﻧﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻤﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰّ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻓﺘﺢ قلعه
ﺧﻴﺒﺮ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻰ'ﺑﺮﺍﻳﺖ
ﮐﺎﻓﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ.

ﺍﻟﺘﺰﺍﻡ
و تعهّد
ﺑﻌﺒﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ به (ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ)ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻘﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم
ﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭﺵ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬل
ﺴﺎﻟﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ'
ﮐﻪ ﻣﺒﻌﻮث ﺑﺮﺳﺎﻟﺖ
ﺷﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻣﻮﻟﻰ ﻋﻠﻰّ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﻭﺵ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﻟﻰ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﮐﻪ
ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
(ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻴّﺖ)
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴّﺖ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ'ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﻧﺸﻴﻦ '
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ' ﮐﻪ(ﺃﻫﻞ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻴﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ' ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ'
ﻭ ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺁﻥ(ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﺮﮒ) ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣُﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﻨﺪ. ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﺗﺮس ﻳﺎ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ' ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺒﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﻗﺒﺮ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ(ﻣؤﻣﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ)ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.

ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺑﺮﻭﺩ'ﻭﮐﺎﺭﺵ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﮐﻨﺪ'
ﺁﻧﭽﻪ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵﺷﻮﺩ.ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.
ﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ(ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ)ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻫﻨﮕﺎم
ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ'ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺴﺨﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﮐﻪ(ﺻﻮﻓﻰ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ'ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻋﺎﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﻧﺎﻗﺺ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
(ﺗﻬﺬﻳﺐ ﻧﻔس)
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻤﺎل ﺪﺭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺼﺪﻳﻖ ﻭ
ﺳﮑﻴﻨﻪ ﻗﻠﺒﻰ
ﺷﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
(ﺗﻬﺬﻳﺐ)ﻫﻤﺎﻥ
(ﺗﺄﺩﻳﺐ)ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﻧﻪ
ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ. ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻬﺬّﺏ ﻭﻣﻮﺩّﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺳﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
(ﻫﻮﺍﺟس ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ)
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ'ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩﻯ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ(ﺍﺳﺘﻐﺮﺍﻕ)
ﻭ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻫﺠﺮﺕ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺮﺍﻯ
(ﻭﺻﻠﺖ) ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﻳﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬی
ﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
(ﻭﺍﺩﻯ ﻋﺸﻖ)
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﻋﻄﺎﺭ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﺮ
ﻋﺸﻖ
ﮔﺬﺷﺖ'ﻭﻣﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﺧﻢ
ﻳﻚ ﮐﻮﭼﻪﺍﻳﻢ.
ﭼﻪ ﻣﻠّﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻭ ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ'ﺑﺒﺰﺭﮔﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ' ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
(ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩ) ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺁﺭﺯﻭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﻫﺠﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺍﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺍﺷﻚ
ﺭﻳﺰﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ ﭘﻠﮑﺎﻥ
ﭼﺸﻢ'ﺭﻭ به
(ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻧﺪﺑﻪ)
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ ﺳﻴﻞ ﺍﺷﻚ
ﺍﺯﭼﺸﻢ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮔﺮﻳﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ(ﻗﺮّﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺧﻴﺮﻩ) ﺷﺪﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ(ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ)ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ'ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻴﺨﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ
(ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ)ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻮﮊﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﺸﻢ
ﻣﻰ ﭘﻮﺷﺪ.ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ(ﺣﻴﺮﺕ)ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ(ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ)
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻥ
اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﻣﻞ'ﺩﺭ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﮐثرﺕ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﻬﺮ ﭼﻴﺰﻯ'
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ به
(ﺩﻫﺮ) ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﺷﻴﺦ ﻋﻄﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻑ'
ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﭙﺮﻭﺍﺯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺧﻮﺩ'ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻰ ﻣﺮﻍ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻯﺧﻮﺩ
ﺳﻴﻤﺮﻍ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺨﻮﺩﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻓﻄﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﻣﻨّﺖ ﻭ
ﺗﻤﻨّﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ(ﭘﻴﺮ)ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ'ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻤﻨّﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ(ﺣجّ کعبه
) ﮐﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﺎﺩﻯ
(ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ) ﺍﺳﺖ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩ.
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ (ﻭ
ﻋﻠﻴﮑﻢ ﺍﻟﺂﻥ
ﺑﺎﻟﺤﺞ ﺍﻟﺄﮐﺒﺮ)ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻭ ﺍﺩﻋﻴﻪ ﻭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻧﻤﺎﺯ'ﻳﻚ
ﻧﻤﺎﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ)
ﺗﻮﺳّﻠﻰ
ﺑﺎﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ(ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ)ﺗﺮﻙ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ

ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺕﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﺧﻠﺎﻑ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭘس
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺍ ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻩ.ﻭ ﺩﺭ
ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺮﺳﺮ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ
ﻫﺎ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺗﺎ
ﻋﻮﺍﻡ ﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺘﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻧﺰﺩﻳﻚ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﻮﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ(ﺣﻘﻴﻘﺖ)
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺴﻴﺢ'ﺑﺎ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
(ﻣﺎﺷﻰ)ﺭﻫﺮﻭ' ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺴﻴح
ﻮ(ﻣﺎﺷﻴﻪ)
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪﮐﺮﻳﺴﺘﻦ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﺍ
ﻧﻴﺰﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻤﺴﻴﺢ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺭ
ﻳﻜﻤﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ به
(ﺻﻮﺭﺕﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﺸﻢ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻣﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣوﻓّﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ فوﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺸﺘﻢ
ﻭ ﺩﻫﻢ ﻭ ﺻﺪﻡ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻡ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﻭ(ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻭﺍﺷﺮﺍﻑ)
ﺑﺮﺗﺮﻯﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻟﺎﻫﻴﺠﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﺸﻒ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﻰ
ﺣﺠﺎﺏ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺯ ﺣﺠﺎﺏ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺮﺳﺪ'ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻓﺮﺿﻰ ﺍﻟﻠﻪ'ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ ﺗﺼﻮﺭ
ﻓﺮﺿﻰ ﻭﺭﻭﺩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻋﻤّاء
ﻭ ﻫﺎﻫﻮﺕ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺧﻮﺩ ﻋﺪﻡ ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺑﺠﻬﺎﻥ
(ﻋﺪﻡ ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ'ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﺎﻡ(ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ)ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ ﺑﺎ(
ﺿﻤﻴﺮ
ﺍﺷﺎﺭﻩ)ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎ(ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ)
ﻫﻮ ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ

ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ' ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ'ﺩﺭ
ﻫﺮ

ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮔﻨﺠﻰ
ﻣﺨﻔﻰ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ
ﺧﻠﻖ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻡ ﺗﺎ
ﻣﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ

ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺴﺐ

ﻭﮐﺸﻒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﭘس
(ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ. ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺑﺎ(ﺁﻝ ﻭ
ﺃﻫﻞ)ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ' ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺎﺷﻒ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺳﻮﻝ ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ'ﺩﺭ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺠﺮ
به (ﺑﺪﺍﻯ ﻮ
ﻣﺸﻴّﺖ) ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ'ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺧﻮﺍﺟﻪ
ﺍﻧﺼﺎﺭﻯ' ﺯﺍﻫﺪﻯ
ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ' ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺯﻫﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ(ﺯﺍﻫﺪ)ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺭﻑﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻋﻴﻦ
ﻭﻫﻢ ﻭﺧﻴﺎﻝ
ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺯﺍﻫﺪﻯ
ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻣﺰﺩﻭﺭ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭ
ﻭﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ(ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻟﺼﻠﺎﺡ)ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺍﺯﻣﺎﻝ
ﻭ ﻣﻨﺎﻝ ﻭﺯﻭﺭ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﮑّﻢ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ' ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺸﺎﻥﻨﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﮔﻮﺭﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﮔﻮﺩﺗﺮ ﻭ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨت
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ' ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﺭ ﻭ ﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺳﻴﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﺻﻔﺎﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﮐﻪ ﺳﻰ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ(ﻣﻬﺪﻭﺭ
ﺍﻟﺪﻡ)ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

(ﺑﺤث
ﻋﺸﻖ) ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﮑﺮﺭ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﺗﺎﺯﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ(ﺃﺷﻚ)ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻭﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﻧﺪﺑﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺎﻣﻞ'
ﺳﻴﻞ ﺃﺷﻚ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻢ ﺧﺸﻚ
ﻧﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﻮﺭﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﻔﺘﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺎ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﮕﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻋﺸﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻨﺼﺮﻯ
ﻏﻴﺮﻋﻘﻠﺎﻧی
اﺳﺖ'ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻟﻖ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ عظیم
ﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺑﺤﻖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺷﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﻨﺰﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﻭﺍﺭﺩ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻮﻧﺪ.ﻭ ﻋﻘﻞ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ
ﺑُﻌﺪﻯ'ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻭ ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻭ ﻗﺴﻢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻇﺎﻫﺮﻯ
(ﺻﻮﺭﻯ) ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ' ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮﮐس
ﺍﻣﻮﺭﻯﺮﺍ
ﺯﻳﺒﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪﻳﻚ
ﺻﻔﺖ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺎﺳﺖ.ﭘس ﻋﺸﻖ
ﺍﻭ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﮔﺮﻯ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
(ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﻌﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺸﻖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﮐﻮﺷﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'
ﺗﺎ ﻟﻘﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺩﺭ(ﻣﺤﻀﺮ
ﺣﻀﺮﺕ ﭘﻴﺮ)ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺣﻀﺮﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ
ﺑﺎ ﺍﻭ' ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﮐﻮﺷﺶ'ﻭ ﻫﻮﻡ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮ ﺩﺭ
ﻏﻴﺎﺏ ﺍﻭ'ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺂﻣﻮﺯﺩ.ﺗﺎ
(ﺣﺘﻰ ﺃﻋﻠﻢ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭﺩﺭ(ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ) ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﻟﺎﺯﻡ'
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ ﮔﺮﺩﺩ.ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺗﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﺪﺍﺭﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﺭﺍ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ(ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺸﺘﺮﻙ)ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺯﺥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭس
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺮﻑ
ﺍﻭﻝ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﺗﺎﺯﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ ﺣﺘﻰ
به ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﺎﻥ(ﻋﺸﻖ
ﻭ
ﻣﻬﺮ)ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ(ﺧﺪﺍ)ﻳﺎ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﻬﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻧﺪ.ﻭﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻳﻚ (ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﺯ
ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ ﻋﺸﻖ ﻭﻋﻘﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﻏﻠﺒﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺨﺺﻭﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻏﻠﺒﻪ
ﻧﻤﻮ' ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﻳﺶﺭﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﭘس ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﺸﻖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺳﺮﻋﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ ﻣﺴﺎﻓﺮ
ﺩﺭ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺧﻨﻚ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮔﺮﻡ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﻓﺮﺳﻨﮕﻰ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﻃﺮﻳﻖ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺎﻩ)ﻋﺰﻟﺖ
ﻭﻗﺮّﻩﮔﻴﺮﻯ
ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩﻣﻨﺪﻯ
ﺧﻮﺩ' ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ. ﭘس
ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﻋﺖ(ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ)ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺗﻀﺎﺩ
ﻋﺸﻖ ﻭﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﺼﻮﻑ
ﻭ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺮﻳﻚ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ(ﻧﻔس ﻟﻮّﺍﻣﻪ)
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﻌﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ(ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ) ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ(
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺧﻴﺮ ﻃﻠﺒﻰ)
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻗﺪﻳﻢ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻝ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﻭ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻓﺼﻮل
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮع
ﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﻘﻞ ﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﮔﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻭ(ﭼﺮﺥ ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ)ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﭘﺶ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﻤﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﺎﻧس
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻴﺎﺭ
ﺑﻴﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﺻﻔﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ(ﺍﻣﻴﺪ
ﻭﺗﻮﮐّﻞ)ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ'ﻭﺷﮑﺮ
ﻭﺳﭙﺎس ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻃﺮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺩﺭ
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺒﻮﻝ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻧﺼﻴﺐ
ﻫﺮﮐس ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﻌﻰ ﻭ ﮐﻮﺷﺶ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ. ﻭ
ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﻘﺎﺑﻞ(ﺳﻌﻰ)
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍﺟﻮﺋﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ'ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻳﺪﺍﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻧﻴﺰ'ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﮔﺬﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ'ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﮔﺮﺍﻥ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ'ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻓﻀﺎ ﻭ
ﺧﻠﺄ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺟﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﭘس
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ.
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻧﺪ'
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻫﻢ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ' ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺟﻬﻞ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻃﻠﺒﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺄﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻭ

ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﺵ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﻭﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺃﺯﻝ ﻭ
ﺃﺟﻞ ﮔﻔﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺪﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ'ﺗﺎﺑﻊ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻳﺎ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻬﺎﻥ .

ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
اصطلاحا
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ'
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﺳﺖ.
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺗﻔﮑﺮ
ﺩﺭﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﭼﻮﻥ
ﺃﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻦ ﺑﺴﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﭙﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭽﺮﺧﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺳﺮﮔﻴﺠﻪ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ(ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ) ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﻟﻰ(ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ)
ﻫﻤﻴﺸﻪ ثاﺑﺖ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ'ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻥ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻫﺮﻳﻚ'ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ
ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺑﺴﻮﻯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺑﻦ ﺭﺷﺪ
ﺃﻧﺪﻟﺴﻰ'
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺸّاء ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻧﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺭﻭﭘﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺸﻤﺎﻝ ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭ ﺃﻧﺪﻟس
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﻭ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺭﻓﺖ. ﻭ
ﺗﺎ ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ'
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ به
(ﻋﺮﺑﻴﺴﻚ)
ﺗﺪﺭﻳس ﻣﻴﺸﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
(ﺭﻧﺴﺎﻧس )ﻋﻠﻤﻰ'ﻭﺗﮑﻨﻮلوﺟﻰ
ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻄﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﻀﺎ
ﻭﮐﺮﻩ ﻣﺎﻩ
ﺭﺳﺎﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻋﺼﺮ ﺗﻔﻠﺴﻒ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﻭﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺒﻠﻮﺭ ﻭﻫﻤﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺎ
ﺍﺑﻦ ﺭﺷﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺗﺒﻠﻮﺭ
(ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ)
ﺑﺄﻭﺝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻃﻮﺳﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ ۲۷۶ﻫﺠﺮﻯ'
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ (ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ)
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﮔﺮﻓﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮ
ﺑﺎ ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺒﻬﻢ ﻋﻠﻤﻰ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺍﺟﻪ
ﻧﺼﻴﺮ'ﻧﻮ
ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﺩﺭﻫﺮ
ﻗﺮﻧﻰ ﻳﻚ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻗﺮﻧﻰ ﻳﻚ
ﻣﺠﺪﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺍﺩﻭﺍﺭ ﺁﻥ'ﺑﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ'ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺿﻮﺡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺭﺷﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻃﺒﻰ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﻳﻮﻧﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺭﻧﮓ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺑﺴﻮﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﺷﺎﺭﺣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸاء ٴﻤﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺮﺡ ﻣﻬﻢ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺕ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ' ﻭﮐﺘﺎﺏ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻠﺎﻣﻰ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﺷﺮﺍﻕ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬی اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺠﺮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻧﺤﻠﻪ ﻫﺎ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺰﻡ
ﮐﻪ ﺍﺯ(ﺍﺷﺒﺎﺡ)ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﮑﺎﺗﺐ(ﻟﺎ
ﺃﺩﺭﻯ)

ﻧﻬﻠﻴﺰﻡ
ﻭ ﺷﮑّﺎﮐﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺰﻡ
ﻭﺍﻗﻊ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺷﺮﺡ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺭﺍ ﺷﺮﻳﻒ
ﺟﺮﺟﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺷﺖ'ﻭ ﻋﻠﺎٴ
ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺠﻰ
ﻣﺒﺎﺣث ﻣﺸّاء
ﺭﺍ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺍﺯ(ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ) ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍثبات ﺁﻥ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺳﺎس ﮔﻔﺖ.
ﮐﻪ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺑﺴﻤﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺃﻧﺪﻯ
ﺭﺷﺘﻪ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍیم
.ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻳﮑﺼﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻢ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺣﻴﺎﻧﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ

ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﺑﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ

ﻗﺪﺭﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ'ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻋﻠﺎّﻣﻪ
ﺩﻭﺍﻧﻰ
ﮐﺎﺯﺭﻭﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ 908 ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺸّاء
ﻭ ﺍﺷﺮﺍق ﺮﺍ
ﺗﺪﺭﻳس ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺸّاء ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩﻯ 'ﻣؤﻟّﻒ
ﻗﺒﺴﺎﺕ' ﮐﻪ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺑﻌﻀﻰ
ﻣﺴﺎﺋﻞ(ﺟﺪﻟﻰ ﺍﻟﻄﺮﻓﻴﻦ)ﺍﺳﺖ.ﺟﺎﻯ
ﺑﺤٍث ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ' ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ.ﻭ
ﺍﺯ(ﺑﺮﻫﺎﻥ ﻗﺎﻃﻊ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻮﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺮﻳﻚ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻈﺮ ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭ'ﺍﺯ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻣﺎﺩﻳﺖ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ

ﻗﺪﻳﻢ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ'
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬی
ﺘﺮ ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻣﺎﺩﻩ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺍﻟﻠﻪ'
(ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﻣﺎﻫﻴّﺖ(ﻋﺪﻡ
ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﻣﺎﺩﻯ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻙ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻘﺎ ﻭﺣﻔﻆ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﻣﻘﻮﻟﺎﺕﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﺗﻠﺎﺵ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺎ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ'ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺤث
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻠﻔﻴﻘی ﻨﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬی ﺘﺮ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺷﺄﻥﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑل
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺑﺎﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ (ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ)
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻢ ﺑﺪ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﮐی
ﺒﺴﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩ'ﺍﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺧﻄﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺳﻠﺎﺡ ﺩﻭ ﻟﺒﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ'
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ ﺑﺘﻠﻔﻴﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭﻧﻘﺪ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﺭﺍ
ﺑﮑﻨند. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪﺑﺎ
ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ' ﮐﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﭼﺎﻟﻪ
ﺑﭽﺎﻩ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ .

ﺍﺻﻮﻝ
ﺑﻴﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ ﺑﺮﺷﺪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﭼﻮﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﻮﺩ.ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻋث ﮔﻴﺠﻰ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻣﮕﺮ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ'ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﺍ'ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻭ ﺿﻠﺎﻟﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻟﻔﻈﻰ'ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﮑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺣﺘﻰ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭﻙ
ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻟﻮﺍﺯﻡ ﻓﻬﻢ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﺬﻑ ﻳﺎ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺑﺎﻃﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ در ﻧﻬﺼﺪ
ﺟﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺍﺯ 223 ﺁﻳﻪ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻫﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ ﻟﻄﻤﻪﺍﻯ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﺠﻬﻮﻝ
ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﮐﺎﺫﺏ
ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﺠﻬﻮﻝ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ (ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ)ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻃﻞ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﺗﻠﺎﺵ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻈﻢ ﻭﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ (
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ)
ﺭﺍ'ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻗﺼﺪ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻓﮑﺮ
ﻣﻄﻠق ﺮﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯﺁﻧﺎﻥ'
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
( ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺃﻣﺮ
ﺍﺿﺎﻓﻰ)ﺑﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ'
ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ(ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ)
ﻣﻐﺎﻳﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺯ ﺩﻭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻳﮑﻰ

ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ.ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎ'
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ

ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﻫﻴﻮﻟﺎ'ﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺑﺮﺯﺥ
ﺁﻧﻬﺎ.ﺩﺭ(ﺻﻮﺭﺕ)
ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺳﻮﻣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﭘس
ﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ.ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻍ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺩﺭ ﻓﻬﻢ ﺧﻮﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﺖ'ﭘس ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺻﻴﻞ(ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ)
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺷﺪ ﺟﺴﻢ.ﻭﻫﻢ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﻬﻢ'ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ' ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ(ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ)
ﺭﺍ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ' ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺴﺒﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ' ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﺢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ بشرﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ.ﭘس
ﻭﺍﻗﻊ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺪﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺳﺖ.

ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻫﺎﻯ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﻮﻓﻴﻖ' ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ'ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺃﺭﺳﻄﻮ.ﻭ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻠﻂ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺤﺮﻟﻪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﺑﺎ
ﺗﻌﺒّﺪ
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺣﮑﻤﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎنی
ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻧﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻭﻓﻴثاﻏﻮﺭث ﻫﻤﻴﻦ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪﺗﻠﻔﻴﻖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺣﻔﻆ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻳﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺒﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺭﺍ 200 ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻨّﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ.

ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺫﻫﻨﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺃﻣﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺼﺒﻰ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ(ﺩﺭﺧﺖ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﺭﺧﺖ) ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣثلا(ﺩﺭﺧﺖ
ﺳﺒﺰ) ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻮﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺳﺒﺰﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﺳﺒﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ﻋﺼﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﺷﻴاء
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﺮﺩﻭ
ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻥ ﺍﺷﻴﺎٴ ﻭ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ
ﻫﺮ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺗﺎ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻮﻫﺮ ﺃﺻﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ(ﻋَﺮَﺽ
ﻭ ﻣﻮﻗّﺖ)ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋث ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﻮﺩ.

ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺮ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺩﻭﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻫﺴﺖ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻧﮓ ﺳﺒﺰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﺧﺖ' ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺫﻫﻦ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﻣﻨﺘﺰﻉ ﻭ
ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺘّﺤﺪ
ﻳﺎ ﺩﻭ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﺍ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ.ﺑﺎ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺩﻭ
ﺻﻔﺖﺍﺯ ﺷﻴﺌﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ. ﻟﺬﺍ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺷﻴﺦ ﺍﺷﺮﺍﻕ'ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺭﺍ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ'ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺎ
ﺑﺄﺯﺍﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻴﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺘﺎﺏ'ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺘﺎﺏ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻠﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻭﻣﺘﺤﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺷﺒﻴﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
(ﺣﻘﻴﻘﺖ )
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺷﻴئ ﺟﺰ
ﻓﺮﻳﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻘﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻗّﺘﺎ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺃثر ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎ
ﻧﻤﻮﺩ.

ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ'ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ('ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ)
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ ﺩﻭ
ﭼﻴﺰ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺍﺻﺎﻟﺖ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ(ﺍﺻﺎﻟﺖ)
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ(ﻣﺎﻫﻴّﺖ)ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻳﺐ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻴئ 'ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺷﻴئ ' ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺃﺻﻞ ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺎﺕ
ﺫﺍﺗﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻭﺟﻪ
ﺍﺷﺘﺮﺍﮐﻰ
ﺑﺎﻫﻢ

ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺰﺍﻉ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﺮﻙ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث ﻣﺘﻀﺎﺩ'ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺫﻫﻦ' ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک
ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
(ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ)ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺯ
ﺫﻫﻦ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺷﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕﻭﺭﻭﺍﻥ
های ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﻣﺎ ﺑﺄﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻮﻣﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ' ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ ﻣﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻳﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﺷﻴئ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ

ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ'ﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺭ ﺍﺷﻴاء ﻣﺤﺴﻮس
ﻳﻚ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻨﺎثر
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺃﺗﻤی
هستند.ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻭ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ
ﻭﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺩﻳﮕﺮﻯ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻳﺎ ﺁﻥ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺯﻧﺪﻩ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺃثیرﻯ
ﺻﺪﮔﺎﻧﻪ'ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖﺃثیرﻯ'
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ(ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ ﻇﺮﻑ)
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻈﺮﻭﻓﻰ
ﺍﺯ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ'ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﻇﺮﻑ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﭘس ﺁﻧﭽﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺴﺖ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ. ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻳﻚ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎس 'ﺳﻨﮓ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺵﺯﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﻥ ﺟﺎﺭﻯ ﺷﺪ
ﻭ ﺑﺎﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ'
ﺗﻮ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻯ.ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩ'ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ ﺍﻭ'
ﻧﻴﺰ ﺳﻨﮓ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺃثرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺟﻮﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻧﮑﺮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﺩ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺳﺘﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﺟﻬﻞ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ.

ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺃیثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﮐُﺪﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﭘﺪﺭ ﻭ ﺍﻭﻭﻝ
ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺪﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺻﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ.ﮐﻪﺭﺑﻄﻰ
ﺑﭙﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﺍﻟﻬی
ﺮﻭﺡ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻇﺮﻑ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺟﺴم
اﻧﺴﺎﻥ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺁﻥ ﻋﻮﺽﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ ﻣﻌﺪﻩ'ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻤﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ'ﻭﻧﺴﻞ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍﺋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﺳﻴﺪ ﻣﻌﺪﻩ ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺁﺳﻴﺐ
ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺫﻫﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺴﻰ'
ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺭﺍﺩﻳﺪ.
ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﻴﺮ
ﺷﺪﻥ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺃﺗﻤﻬﺎ.
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﮑﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻦ
ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﮐﻔﺶ ﻭ
ﮐﻠﺎﻩ ﻭ ﻟﺒﺎس
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻳﺎ
ثرﻭﺕ ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
اﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﻫﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻬﺘﺮ '
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ ﻭ
ﻏﺬﺍ ﻭ ﻟﺒﺎس
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﻨند. ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭد.

(ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ) ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ' ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺗﺮﻙ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺑﺂﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ
. ﺍﻣﺎ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ'
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻭ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺗﺄثیر
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ (ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ)ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺭﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ(ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ) ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ'ﻭ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺟﻮﻫﺮ'
ﻭ ۹
ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻋَﺮَﺽ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺟﻮﻫﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺟﻮﻫﺮ ﺭﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻮﺩﻩﺍﻯ ﺁﺟﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺍﻋﺮﺍﺽ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺟﻮﻫﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺽ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻫّﻤﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺟﻮﻫﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ﺍﻋﺮﺍﺽ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﺻﻔﺎﺕ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ.ﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻭﻧﻪ
ﻣﺎﺩﺭ'ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﻦ
ﺟﻨﻴﻦ ﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺭﻭﺍﺡ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎلاﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﭘس ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮐﺴﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺭﻭﺡ
ﺟﻨﻴﻦ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﺮﺟﺪﺍﺋﻰﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺨﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺯﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ'ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ.

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
(ﺣﺮﮐﺖ)ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﻘﻮﻟﻪ
ﺍﺯ ﺍﻋﺮﺍﺽ
ﻧﻪﮔﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻭﭘﻨﺞ
ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻋﺮﺽ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ(ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﮑﺎﻧﻰ) باشد
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
(ﺣﺮﮐﺖﮐﻴﻔﻰ)
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ.ﻭ
ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﻋﺮﺍﺽ ﺩﺭ
ﻣﺸّاء ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻤّﻰ
ﻭﺣﺮﮐﺖ ﮐﻴﻔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﻴﺌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﻤّﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟی
ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺡ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺤﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ( ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ) ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ'ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺍﻋﺮﺍﺽ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕﻭﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻰ'ﺗﺠﺴّﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻴیابند.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺫﺍﺗﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﭘس ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺮ'ﻧﻘﺶ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺎﺑﻖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ'ﺩﺭﺍﺳﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻋﻠﻰّ'ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ' ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ' همه ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭبّ مربوطه ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟی
ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ.

ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺣﺎﺩث
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻳﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ( ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪﻭﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ.ﺳﭙس
ﺁﻏﺎﺯﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻣﺎﺩﻩ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻌﻘﺐ ﻫﺴﺖ.
ﻭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
(ﻗﻴّﻮﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻗﻴّﻮﻡ
ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ'ﮐﻪﺷﻴئ
(ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺬﺍﺕ)
ﻭﺷﮑﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭼﻪ
ﻋﺪﻡ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺪﻡ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﻗﺒﻠﻰ
ﻗﻴّﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﺴﺘﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺑﻬﺮ
ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺩﺭﻫﺮﻧﻈﺎﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ' ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺧﻄﺎ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻗﻴّﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ(ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ)ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ ﭼﻮﻥ
ﺧﺎﻙ ﻭﻣﺎﺳّﻪ
ﺑﺮﻭﻯ ﺭﻳﺨﺘﻪ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﺷﮑﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﻰ
ﺷﮑﻞ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ
ﻋﮑس ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺷﮑﻞ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧتزاﻉ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﺩﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺯﻧﺪﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺫﺭﺍﺕ
ﺧﺎﻙ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻮﺩ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻓﻮﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣُﺮﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺘﻮﻗّﻒ'ﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻔﮑﻴﻚ ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺴﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﺎﺩه اﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ
ﺍﺭﮔﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﻫﺮﻗﺴﻤﺖ
ﺗﺨﺼﺼﻰ
ﺗﻦ'ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ'ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺪﻭﺭ ﺭﻭﺡ
ﻧﻄﻔﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺟﺮﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺧﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ'ﻭ
ﺁﺟﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﻃﺮﺡ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ.ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ

ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻓﺮﺳﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ'ﻭﺗﺮﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺁﺟﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ

ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ'ﻃﺒﻖ
ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺟﺰﺋﻰ'ﻳﺎ
ﺁﺟﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣثاﻝ
ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﭙﻮﻳﻨﺪ ﭘس
ﻋﻤﻠﺎ(ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ) ﺑﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ'ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺁﺟﺮ ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺁﺟﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﻢ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ' ﺿﻤﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﭘس
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺁﻧﻬﻢ ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﻓﺮﺿﻰ' ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﻟﻰ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ(ﺣﺎﺩث
ﺑﻮﺩﻥ) ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺷﻴاء
ﻧﺎﭘﺎﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺤﺖ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ'ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣلی
هستند.ﮐﻪ
ﺳﮑﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ. ﭘس ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺗﻮﻫّﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﮑﻨﻴﻢ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻣﺮ
ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس ﺍﻭ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺗﺼﺎﺩﻡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ'
ﺑﺎ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﻴﺌﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ
ﺷﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺰ ﺭﻭﺡ
ﻭﺁثاﺭﺵ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺟﺰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﺗﺎ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺖ'ﭼﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ' ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺫﺭّﺍﺕ ﺑﺪﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺮﺩ'
ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭ
ﺳﮑﻮﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺫﺭّﻩﺍﻯ
ﺳﮑﻮﻥ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ

ﮐﻞّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺍگر ﺫﺭﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﮑﺸﻴﻢ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﻢ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻬﻢ

ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻬﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻭﻣﺘّﺼﻞ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻭﻫﺪﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ'ﻫﺮ
ﺷﻴﺌﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'
ﺗﻐﻴﻴﺮﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺁثاﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺮﺍ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﺌﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ' ﭘس
(ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻣﺎﺩﻩ)ﻣُﺮﺩﻩ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺭﻭﺡ ﻗﻴّﻮﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﻭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺯﻧﺪﻩ.ﻭﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﻣﮕﺮ ﻳﻚ
ﺑﻴﻨﺎﻯ ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻴﻨﺎﻯ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﭼﺸﻢ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﻨﺎ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩ'ﺩﺭ ﻗﻔس
ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻬﺎﻯﺎﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ'ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﺎﺋﻦ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻫﻮﺵ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﮐﻪﺧﻮﺩﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺮﺍ
ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻭﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮑﻠّﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ'ﻭ
ﻋﺎﺩﺗﻰ'ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺗﺎ
ﻣﺮﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﮐﺴﻰ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﮔﺮﺩﺩ.ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﺎﮐی
ﻤﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻯ
اﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻧی
اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺪﺍﻥ
ﭘﺎﮐﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﮐﺸﻒ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ثبت
ﻭﻧﻮﺷﺘﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻘﺶ
ﺣﺎﻓﻈﻪ'ﺑﺮﺍﻯ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻟﻔﻆ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺩﺭﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﺯ
ﻣﺸﺎﻫﻴﺮ
ﺍﺧﻴﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﮋﺍﺩ
ﻭﺑﺎﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﻥ' ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ

ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺸّاء
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ ﻓﻴﺾ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻴّﺎﺽ
ﻟﺎﻫﻴجی
ﻤﺘﻮﻓﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﻯ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ

ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺭﺩﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻟﻤﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺧﻮﺍﺟﻮﻯ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻴﺪﺁﺑﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﻋﻠﻰّ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩﺵ
ﺳﻴّﺪ ﺭﺿﻰ
ﻟﺎﺭﻳﺠﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺳﺒﺰﻭﺍﺭﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺿﺎ ﻗﻤﺸﻪﺍﻯ
ﻭ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺯﻧﻮﺯﻯ ﺗﺎ ﻣﻠّﺎ
ﻫﺎﺩﻯ
ﺳﺒﺰﻭﺍﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮﻳﻦ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻗﺮﻥ 13
هجرﻯ ﺑﻮﺩ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﭘﻮﺯﺵ ﺍﺯ ﻃﻮﻝ
ﮐﻠﺎﻡ ﻫﺪﻑ
ﺷﺮﺡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺍﻯ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺻﻮﻓﻰ'ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁثاﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻡ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨی ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﺍﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺷﺪﻡ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﺴﺘﻦ'ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﻡ
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺯﺵ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺳﺪ.

(ﺳﻦﺩﻳﻮﮔﻮ-کاﻴﻔﻮﺭﻧﻴﺎ-2008)

M183

فردوسی
نیز از سلوک
الهی میگوید

پیش
گفتار:

هنگامیکه
لشکریان عرب
صحرا، بنام
اسلام اسمی
غیر سلوکی،
بایران زمین
یورش بردند،
جز غارت و
ربودن زنان و
برده گیری
هدفی نداشتند.
و برای حکومت
خود نیاز
بتبدیل زبان
فارسی بعربی و
ببهانه فهم
قرآن، جمع
آوری شده عمر
و دستکاری
عثمان، از
برخی گفته های
سلوکی پیامبر
بود. که بقول
مولا علیّ،
صاحب ولایت
سلوکی محمد،
در نهصد جای
آن دستکاری و
اضافات و حذف
و تغییرات
نمودند.چون
لازمه جکومت
دیکتاتوری
دینی بر جهان
وسیع آن روز
ایران وروم و
مصر،زبانهای
محلّی را از
بین ببرند.
همه جا موفّق
شدند مگر در
ایران، که
مواجه بفرهنگ
وسیع زردشتی
خسروانی شدند.
زیرا تمام
اقوام متفاوت
ایران بزرگ،
هر یک زبان
محلّی خود را
داشتند. و با
زبان دری
فارسی باهم
ارتباط
داشتند. و تاکنون
نیز زبان
فارسی زبان
بین الأقوام
ایرانی
میباشد.

زبان دری
معروف بفارسی
عملا ربطی
باستان فارس
ندارد. ولی
ساسانیان
سرزمین فارس
وتخت جمشید که
در کنترل
بیشتر آنان بود،
زبان دری
مقدّس بیشتر
عمومیّت مردم
بود. وچون
زبان محلّی
شده بود.
درحالیکه
زبان دری در أصل
در خراسان
بزرگ وما وراء
النهر بود ،که
اکنون بیرون
از مرزهای
کشور ایران
میباشند. زیرا
گروههای
بیشتری از
سالکان الهی
ولایت سلوکی
زردشت در عصور
اولیّه در بین
آنها وجود داشت.
و نام دری
بمعنی( در و
باب ولایت)
سلوک الهی
زردشت است. که
باز ربطی
بزبانهای
محلّی آن سامان
نداشت. ولی
پیامبر که خود
از قریش
زردشتی الأصل
بود،
ایرانیان را
فارسیان میخواند.
که بمعنی
پارسایان و
رهروان سلوک
الهی بود.
قریش و
یهودیان و
ایلی الهی های
معروف بعلّی
اللهی ، و
بسیاری دیگر
از فرقه های
مذهبی
خاورمیانه
شاخه های
زردشتی
میباشند. که
أکثرا قشری
غیر سلوکی
منظور خداوند
هستند. ونام
أدیان ومذاهب
بر خود
میگذارند. و
ألاّ سالکان
همه ادیان
أصلی ششگانه
پیامبران
أولی العزم
،آدم کیومرث و
میترای نوح و
بودا و زردشت
و مسیح و محمد
همگی یک دین
الهی هستند
.که همان دین
حنیف سلوک
الهی میباشد.
و باید با یک
ولیّ الهی
زنده و
بمعرّفی
خداوند بوده
باشند، تا بمراتب
شهود تجلّیات
پیامبر اولی
العزم و ولیّ
الهی زنده خود
برسند.

اعراب
مهاجم عرفان
وحکمتهای
الهی محمد را
نداشتند. که
همیشه انگشت
شماری از
اولیای الهی ولایت
محمدی هستند.
که حتی در بین
مهاجمین و فرماندهان
آنان، وحتی
خلفای اموی
وعبّاسی وجود
نداشت. لذا
اعراب با
فرهنگ
نیرومند و
الهی زردشت و
حکمتهای
خسروانی
ایرانیان
روبرو بودند.
وجز با کشتار
و مالیّات
سرانه بنام
جزیه وخراج،
نتوانستند
آنطور که
میخواستند
زبان عربی را
جای زبان
فارسی کنند. و
کوشش های
فردوسی وچند
عارف و متفکّر
ایرانی قرون
بعدی، باعث
حفظ زبان فارسی
دری شد، که
کاملا در أمان
از زبان عربی نیست.
و مسلمانان
ایرانی از نوع
اصطلاحا سنّی بودند.
تا صفویان
بزور شمشیر
مردم را
اصطلاحا شیعه
نمودند .که
هیچکدامشان
خواسته خدا و
پیامبر
نیستند. و
مذهب شیعه ظرف
پنج قرن
گذشته، وسیله
مبارزه سیاسی
و استقلال
طلبی
ایرانیان بود.
که علی رغم
تعصّب ولایت
سیاسی برای مولا
علیّ، همچنان
دین ومذهب
شیعه قشری
وحتی مشرکانه
را دارند.

پس
مهاجمین عرب
تماما آثار
مکتوب عرفانی
اولیای الهی
قبلی و فرهنگ
ایرانیان را
معدوم نمودند.
که گفتند جز
قرآن نباید
چیزی باقی
باشد. و چند
قرن بعد بود،
که بفکر ترجمه
علوم وآثار ملل
دیگر افتادند.
که بیشتر
آثاری یونانی
و مسیحی که أندک
بود.و همراه
مزاحمتهای
خلفا و حکام
عرب .چون
فیروز معروف
بابن مقفّع،
که باتهام
بازگشت
بزردشتیزم
کشته شد. و ما
اکنون از
فردوسی میگوﺌیم،
که مانع از
زوال فرهنگ
دری و حکمتهای
خسروانی
ایرانیان شد
.وی بفکر چاره
أندیشی افتاد،
که بنظم و
تألیف
شاهنامه منجر
شد. زیرا شعر
ونظم مانند
چاب امروزه،
وسیله حفظ
اصالت یک
مجموعه افکار
بود. که امکان
دستکاری در آن
کمتر است . ولی
کتاب
شاهنامه،
تاریخ قدیم
ایران بخصوص افسانه
های محلّی
وافکار و
عقاید
ایرانیان بود.
که گرچه
واقعیّت
تاریخی
ندارند، ولی برای
مردم عامی
همیشه افسانه
های تاریخی
شیرین تر
وجالب تر
ازوقایع
تاریخی
میباشد. و
فردوسی نجات
دهنده زبان
فارسی دری،
بزبان
قهرمانان
افسانه ای
شاهنامه و با
مبالغات
معمول در منقولات
تاریخی،
افکار عرفانی
ایرانی قدیم
خود را بیان
کرده است. در
حالیکه
فردوسی در حدود
پنج قرن بعد
از حمله اعراب
بایران زمین
بود که بفکر
شاهنامه
نوشتن افتاد
.وخود نیز
مسلمان با روش
سلوک الهی
بود، که
بهدایتهای
الهی ولایت
سلوکی محمدی
رسید. و با
الهامات
لدنّی و تعلیمات
و کمکهای الهی
بکار شاهنامه
پرداخت. که
حکمتهاد الهی
او بالاتر از
حکمتهای خسروانی
میباشد. و
حکمتهای الهی
ولایت زردشت
با اصالت آن،
سطح پایین تر
از حکمتهای
الهی ولایت
تازه تر مسیح،
و هردو نیز
سطح پایین تر
از حکمتهای
ولایت محمدی
هستند. که از
سطح عرش رحمان
هدایتها و
الهامات الهی
دارد. تا نوبت
بمهدی موعود
در ٥٥ دیگر که
بشهود بالاتر
نور رب ّ
رحمان خواهد
رسید. مهدی
موعود همان
سوشیانت سوم
زردشت است.

نام
فردوسی بمعنی
انسان کامل
الهی و فردیس
و فروهر یافته
است .که از
مراتب الهی و
شهودی خود گرفته
است . و همه
اولیای الهی
بازگشته
بخلق، نام
وکنیه الهی
خود را دارند.
خواننده
شاهنامه
اکنون کمتر از
معاصران
فردوسی فهم و
برداشت سلوکی
و عرفان الهی
از کلمات
شاهنامه دارد.
و لذا ما نیز
بقصد تکمیل
نظریه سلوک
الهی، که همان
حقیقت الهی تمام
ادیان رسمی و
مذاهب قشری، و
حتی مکاتب
فکری و علمی
وفلسفی است.
بقصد نشان
دادن مقصود
سلوک الهی
فردوسی
میباشد. گرچه
نمیتوانیم حق
ّ مطلب را أدا
نماییم. که
تخصص زبان
شناسی دری را
ندارم. و تا
آنجا که
خداوند هدایت
وکمک نماید
مطرح میکنم.
فراموش نکنیم
ایرانیان با شناخت
شاهنامه ،
تنها بقصد
همبستگی ملّی
و نژادی نباید
باشد. گرچه
مخالف آن
نیستم. ولی
باید بقصد
رسیدن بهدف
خداوند برای
سلوک و معرفت
تجلّیات باشد.
تا بکمالات
الهی و الهامات
لدنّی سطح
بالاتر رسید.
که هدف الهی
برای آفرینش
نوع بشری ما
میباشد. تا پس
از مرگ در تولد
در نوع فوق
بشری فرشته
گونه، با
هزاران برابر
عقل و کرامات
بالفعل و
بالقوّه
بیشتری ودر فصل
نوع فوق بشری
بالاتری
بجهان تولد خواهیم
داشت. تا ضمن
تجدید
شهودهای قبلی
خود، بیک شهود
و تجلّی الهی
بالاتر رسید.
و بعقل بیشتر
و امکانات
حیاتی بالفعل
و بالقوّه
بیشتر باشد.
که باز در
تولّد بالاتر
بجهان، و
شرایط مناسب
زمانهای
آینده و امکان
تولد، پس از
تجدید
شهودهای قبلی
بیک شهود تازه
بالاتر رسید .
فردوسی با
شهودهای
هفتگانه
محمدی خود، از
اولیای ولایت
زردشت میگوید.
که زردشت
واولیای
زردشتی و تا
کنون با تجدید
سه شهود
ولایتهای
پیشین بودا و
میترا و آدم
کیومرث،
بشهود چهارم
تازه نور
مرتضوی وعرش
الهی مصطفوی
میرسیدند .که
بنام( ایلی و
ایلیا) و غیره
برای شهود
چهارم
میگفتند. و با
مرگ قبل از
مرگ باین مقام
الهی مرتضوی
میرسیدند و
اکنون میرسند.
اگرچون زردشت
واولیای
تاریخی او
ازجمشید شدگان
تاریخی باشند.
و اگر مشیّت و
بِدای الهی
بود، بشهود
پنجم عرش مقام
الهی مصطفوی
در تسمیه سلوک
محمدی،
میرسیده
ومیرسند. و از
خواب مرگ قبل
از مرگ خود
بیدار وتولد
دوم الهی خود
را مییافتند و
مییابند. که
بعثت و رسالت
الهی برای چند
سالک احتمالی
داشته باشند.
و نه برای برپاییی
حکومت مذهبی و
فرقه سازی
مذهبی بوده
باشد. که
معمولا
سالکان موفّق
با هر کامل
الهی، ودر هر
ولایت سلوک
الهی نام
طریقت دارند و
نه فرقه و
مذهب. وتا
وقتیکه ولیّ
الهی زنده
بازگشته بخلق
داشته باشند
طریقت آنان
الهی است
.واالاّ بدون
ولیّ الهی
زنده، آن
طریقت اعتبار
الهی ندارد.
که تقلید از
مردگان حرام است.
زیرا شرک بخدا
وولایت های
زنده خواهد
بود. که تماما
قشری های دینی
ومذهبی بوده و
بهمین دلیل،
ندانسته با
عبادات خود
گناه بیشتری
میکنند. که
سلوک الهی
مقبول خداوند
و تنها با یک
وسیله توسّل
یک ولیّ الهی
زنده را ندارند.
در این میان
فردوسی بقول
خودش، سی سال
رنج برد که
عچم را زنده
کرد. ودر واقع
عجم بمعنی جم نشده
و ناشایستگان
قشری در هر
دین و مذهبی
که باشند
،عملا
منفورترین از
نظر خداوند
وانبیای
خودشان هستند
.زیرا همه
باید جم و کامل
الهی شوند، و
تجلّیات الهی
تا قائم برسند
.و الاّ دوچار
کارماهای پس
از مرگ
میشوند، که
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند نمود. کاملان
محمدی بنور
قائم روح
القدس، ومسیحیان
کامل با نور
پنجم نور
مصطفوی، و
کاملان زردشتی
بنور چهارم
مرتضوی
میرسند. و هر
کاملی الهی با
شهود آخر
عرشی، تولد
دوم و الهی
خود را
مییابند. تا
نوبت مهدی
موعود وشهود
برتر نور
رحمان، و عرش
رب ّ برتر از
رحمان
وهزاران برابر
عقل نوع بشری
برسند. که عقل
نوع بشری در
هر حال توان
رسیدن بنور
رحمان را
ندارند. ولی
محمدیان کامل
بازگشته بخلق
بعرش رحمان میرسند.

فردوسی از
زبان
قهرمانان
افسانه ای
شاهنامه، و در
پوششی
تاریخی، و
بیشتر در جنگ
و قهرمانی ها
مطالب خود را
بیان میکند.
که جنگها
بمعنی مبارزات
سلوکی ، مقصود
الهی برای
سلوک میباشد.
و حکمتهای
فردوسی در سطح
فلسفه وحکمتهای
تمامی
ولایتهای
سلوکی ششگانه
میباشد . و از
(کیان خورّه)
محمدی عرش
رحمان میگوید.
که زردشت کیان
خورّه او، نور
مرتضوی
ایلیا، ومسیح
کیان خورّه او
نور مصطفوی
بود .و برای مهدویان
کامل در
آینده، نور
رحمان کیان خورّه
آنان خواهد
بود. تا رب ّ
برتر از رحمان
را در تولدات
انواع بالاتر
از نوع فوق
بشری ادامه
شهود شود.و تا
بفرض محال
بنور الأنوار
الله رب ّ
الأرباب
آهورمزدا
رسید .که
بازگشت همه بسوی
خداوند گفته
شده است . قرّه
های تجلّیات
شهودی را قریش
زردشتی
الأصل، خورّه
خورنق وقرّه و
غُرّه گفتند.
و با تعریب
الفاظ زردشتی
قریش، بوسیله
نویسندگان
بعدی بتدریج
از مفاهیم
أصلی سلوکی
دور شده، و
تبدیل
باصطلاحات
مکاتب عقیدتی
مذهبی سنّی یا
شیعی یا اسامی
دیگر گردید. و
میلیونها
انسان را از
راه خدا دور
تر کرده اند.
پس گناه کاری
بنام عبادت میکنند.
که باید سلوک
الهی با یک
ولیّ الهی زنده
بمعرفی
خداوند
بنمایند.زیرا
جز جهنّم پروری
نکرده اند. و
ما در نوشته
های خود،
برداشتهای
سلوکی الفاظ
را مینماییم.
که مقصود
خداوند و
پیامبران و
اولیای الهی
میباشد. و ما
در حدّ توان
خود ترجمه
سلوکی
شاهنامه را
بفارسی رایج
کنونی
مینماییم. و
خواننده
گرامی شاهنامه
را در این
تفسیرات
سلوکی ،
متوجّه مقصود
سلوک الهی
فردوسی
مینماییم . که
تنها اولیای
الهی بمراتب
شهودی رسیده
اند.
وشایستگان در
هر زمان نیز
میرسند. تا
دوچار
کارماهای پس
از مرگ و
تکرار گذشته
ها در آینده
ها نگرد ند. که
تولّدات حقیر
نوعی در نسخ
ومسخ وفسخ و
رسخ و وسخ
نشوند. تا باز
پس از صدها
هزار یا
میلیونها سال
دیگر،بهمین
نوع بشری
ولزوم رسیدن
بکمالات و
تجلّی نور روح
القدس، ایدآل
کمال الهی میسّر
نوع بشری
برسند. که
بانواع فوق
بشری بالاتری
بروند. که همه
موجودات حتی
ارواح أتم ها
خواهند رسید.
وما جداگانه
تجربیّات سلوکی
خودرا گفته
ایم .و
خواننده
گرامی باید از
پیر وولیّ
الهی خود،
تعلیمات
ونظریّات
مناسب خود را
بشنود. که
تنها راه کسب
رضایت الهی میباشد.
که سعادت أبدی
در تولّدات
برتر از نوع بشری
بدنبال داریم.
و ضرورت فطرت
و ژنتیک روحی
همگی ما
میباشد.

و اینک
مروری سریع بر
اشعار
شاهنامه
مینماﺌیم
.بفرض اینکه
خواننده
گرامی
شاهنامه را در
اختیار دارد .
وما از
شاهنامه ژول
مول استفاده میکنیم
. که ممکن است
حذف و
تغییراتی
داشته باشد
.چون در عصر
دشمنی
آخوندهای
قشری ولایت
فقیه مشرک
ایران بچاپ
رسیده است. و
اگر محقٌقان
شرق و غرب
جهان از آثار
فردوسی شناسی
کرده و باهم
اختلاف نظر
دارند، زیرا
آگاهی از سلوک
الهی فردوسی
ندارند. که
فردوسی در
آغاز حیات و
سپس بعد از
کمال سلوکی خود،
قصد ابلاغ امر
سلوک الهی را
نمود. و برحسب
شرایط سیاسی و
مذهبی زمان
خود اظهار
عقیده کرده
است . زیرا هرج
ومرج دینی و
ملٌی وجود
داشت . و نیز
خطر فراموشی
زبان دری رایج
زمان که تا
حدودی بعدها
با اشعار
فردوسی و هزار
و اندی شاعر و
عارف ایرانی
دیگر که
اشعارشان تا
کنون بچاپ
رسیده زبان
فارسی کنونی
شده است. و
همچنان در
معرض خطر نفوذ
زبان عربی و
زبانهای
فرنگی عصر
حاضر میباشد.
که زبان دری
زبان
پارسایان
صوفی و سالک و
برهمنان کامل،
در واقع زبان (
در ) و باب رودی
ذهن انسان
مستعد بعوالم
الهی و عرفانی
در معراجهای
شهودی انسان
میباشد. و اگر
که ما برداشت
سلوکی و شهودی
از شاهنامه را
مینماﺌیم ،
در باره قرآن
واحادیث
پیامبر و گفته
های تمامی
اولیا و عرفای
ایرانی و غیر
ایرانی باید
داشته باشیم.
آنگاه هدف و
مقصود ذهن
فردوسی
برایمان مشخٌص
میشود. و با
استفاده از
افسانه های
غیر واقعی
تاریخ ایران
زمین، و یا از
تاریخ
پادشاهان محلٌی
و قبیله ای آن
زمانها که
ملوک الطواﺌفی
وجود داشت
میتوان
بمشکلات کار
فردوسی و وضوح
هدف او، و
برای هر زمان
بعدی
ایرانیان،
هدف مقدٌس
سلوک الهی یا
مقدٌس شدن و(
سِنت )گردیدن
روان خود
میباشد.
بامأموریٌت
الهی فردوسی
از بهشتیان شد
و دارای فرٌ و
فروهر
پادشاهی الهی
برای چند سالک
خود گردید.
ولی شاهنامه برای
دیگران در
حدود نصایح
عقلی و اخلاقی
و ملٌی
استفاده
میشود. که
کمتر در
زمانهای بعدی
تا عصر ما
متوجٌه پیام
مهمٌ فردوسی
پدر زبان فارسی
و حتی پدر
مؤرخین تاریخ
سمبولیک
ایران زمین
میشویم . و
کمتر بهدف
سلوک الهی
فردوسی میرسیم.
و ما در این
مقاله هدف ،
متوجٌه نمودن
خواننده
گرامی ودر هر
زمان احترام
بفردوسی باید
در اهتمام
شناخت هدف سلوک
الهی فردوسی
باشد. که (هوم و
اوم )نمودن و
امٌی شدن الهی
در یک پیمان و
ایمانی سلوکی
مقبول خداوند
باشد.

باز تکرار
میکنم که
حوادث تاریخی
شاهنامه و حتی
پادشاهان و
سوژه ها و
قهرمانان داستانهای
او تنها وسیله
ای پوششی است
و برای جلب
علاقه و نظر
خواننده و
شنونده
شاهنامه میباشد.
که چون دیگر
عرفای بعدی
ایرانی
غزلیٌات و
تغزٌلات
شاعرانه و
عاشقانه
میباشد. که هر
طفل و بیسوادی
نیز از شنیدن
داستانهای
شاهنامه کشش
دارد . چه رسد
که مستعدٌان
عاقل برای
مقصود اصلی و
اساسی فردوسی
چون دیگر
پیامبران قصد
بیان
تجربیٌات
سلوکی و حاصل
عمر خود را
دارد. که کسب
مراتب
تجلٌیات
شهودی مدرک
توفیق نهاﺌی
ولایتهای
ششگانه الهی
نوع بشری است.
که همه باید
بشهود ششم نور
قاﺌم روح
القدس برسند.
وبا شهود هفتم
عرش رحمان در
ولایت سلوکی
محمدی،
پیامبری برای
چند سالک خود
تولٌد دوم و
الهی بنماید
تا هفت هزار
سال بعد، یک
روح شاهد
قاﺌم در
تولٌد نوع فوق
بشری فرشته
گونه و در عصر
ولایت بالاتر
مهدوی که از
٥٥ قرن دیگر
در جهان آغاز
میگردد، که
نوع فوق بشری
را ازنظر
داوری الهی
آغاز میشود.
که ما از هزاران
برابر عقل نوع
بشری آنان
میگوییم . و تمام
کهکشان راه
شیری را جولان
خواهند داد
.که گوﺌی
سریعتر از نور
چون فکر و
رؤیاها حرکت
میکنند. که
پیامبر آنان
را فرشته
گوﺌیِ با بال
میگوید، و ما
پیامبر گونه
میگوﺌیم. که
خواهند توانست
با تآمین
شرایط لازم
بشهود نور ربّ
رحمان و حتی
عرش ربّ برتر
از رحمان
برسند که نامی
از او
نمیدانیم. و
بی نهایت
أرباب نوع و
انواع فوق
بشری و
تجلٌیات عظیم
تر از یکدیگر،
و تا آبد بی
انتها در پیش
برای همه
ارواح فردی چون
انسانها در
پیش هست.

پادشاهان
باستانی
پیشدادیان و
کیانیان همان
اولیای الهی
ولایتهای
سلوکی
طریقتهای
میتراﺌی و
بودا ﺌی و
زردشتی بوده
اند .که
پیشروان
سلوکی و صاحبان
شهود و
تجلّیات الهی
بالا تر بوده،
که بخاطر عقل
الهی برتر
مراتب شهودی
خود،
بریاستهای اجتماعی
قبیله و قوم
خود برگزیده
میشدند. و اخبار
آنها بصورت
افسانه های
مبالغه آمیر
بزمانهای
بعدی رسیده.
که برداشت
سلوکی ما از
آن اخبار غیر
واقعی که
افسانه های
سمبولیک مبالغه
آمیز آنها را
برای ما مفید
بررسی
مینماید. تا
ذخیره عرفان
نظری و ذهنی
ما بیشتر و
سالمتر گردد.
و شاید
خواننده و
شنونده آنها
را بسوی انجام
سلوک الهی
بکشاند. و پیر
کامل الهی
مناسب هر طالب
لقای الهی را
نیز خداوند در
رؤیا معرٌفی
نماید. و او را
پیدا و پیمان
با او را
داشته باشد. و
دستورات
علاجی روان
ناخودآگاه
خود را، برای
پاکسازی در
تخلیه و تحلیه
صفاتی انجام
بدهد.و تا خداوند
نیز در( شرط
کافی، پس از
شروط لازم و
در حدّ کفایت)
از پاکسازی،
سالک را
بمراتب شهودی
بالاتر و یا
شهود نهاﺌی
میسٍر او
برساند . که
کاملان ولایت
مصطفوی محمد،
معروف بولایت
سلوکی مولا
علیٌ، سالک
بشهود واجب
الهی ششم
قاﺌم روح
القدس برسد
ولو بخلق باز
نگردد. و
تولٌد دوم
پیامبرگونه
خود را با
شهود عرش
رحمان نداشته
باشد. و الاٌ
کاملان الهی
همیشه زنده
بقول
پیامبر٣١٣
نفربا مقام
حسینی پنج تن،
و یک امام
زمان حسنی
غایب از نظر
غیر شاهدان
میباشند. و
بقیه (شهودهای
رؤیاﺌی) و از
سمبولهای
عوالم الهی
نیامده هستند.
و نه موجودات
انسانی در
جهان . و کاملان
الهی حسینی،
تنها برای چند
سالک خود
تجسٌم انسانی
همه مراتب
شهودی
میباشند. گرچه
این مراتب
شهودی نام پنح
تن آل عبای
خاندان پیامبر
را دارند . ولی
مراتبی الهی
هستند که صاحبان
این اسامی در
گذشته بوده
اند، ولی هر
کامل الهی
بازگشته
بخلق، خود
محمدی زنده
برای چند سالک
خویش میباشد،
ومانند محمد
امٌی اوم کرده
است. وبرای
چند سالک خود
بمعرفی خداوند
میباشند. و
این همانی
مقام پیامبری
اولی العزم
خود را دارد
.ولی در عصر
فردوسی
پادشاهان فئودال
بودند و سلطان
محمود بر آنها
شاهنشاهی
میکرده. و حتی
پیامبر و
خلفای اسلامی
در ایران با
دهقانان
فئودال روبرو
بودند. و فردوسی
نیر با این
ملوک الطواﺌف
تاریخی سر و
کار دارد .
میگویند
سلطان محمود
غزنوی ظاهرا
سنٌی ومتعصٌب
دینی، بخاطر
حفظ رزیم
پادشاهی خود،
در دل همچنان
بافسانه های
قهرمانی
پادشاهان
باستانی
ایران علاقه
داشته است. که
در هر پادشاهی
این أنگیزه
هست .تا مورد
ستایش مردم خود
و آیندگان
باشد. پس
سلطان محمود
بدنبال مدارک
تاریخی و
اشعار شاعران
بود ،لذا
مشوٌق فردوسی
گردید. که
داستان یک
سکٌه طلا برای
هر بیت شعر را
وعده داد. ولی
فردوسی
اعتناﺌی باین
وعده ها نداشت
.

فردوسی
برای کار
شاهنامه از
تدبیر الهی از
خودش میگوید.
که آنرا( نیرنگهای
آسمانی) یا
الهامات عوالم
الهی میگوید.
و پیر مشوٌق
خود را( حبیبی) یا
محبوب من
میگوید .که
اصطلاح
صوفیٌه
ایرانی میباشد.
و یا اورا
(مهتر گردن
فراز)
میخواند. که تنها
صفت کاملان
الهی رسیده
بمراتب شهود
تجلٌیات الهی
بالاتر
میباشد و
مفتخر هستند.
ولی دیگران غیر
الهی مانده (
گردن فروز) در
تولدات
قهقراﺌی وتکرار
تولدات انواع
مسخ شده
دارند. که
بقول قرآن مسخ
میمون و خوک
بهترین بخت و
شانس آنان خواهد
بود. و شاید
نیر زن محبوبش
مشوٌق او
بوده، که
داستانها را
زن میدانسته و
برای فردوسی
میگفته است
.که باز این
محبوب پیر
الهی او است
.که افسانه
های عرفانی را
میگفته، و یا حتی
خود میساخته
است. محقٌقان
میگویند
فردوسی غیر ار
ماده تاریخی،
از حوادث عشقی
تاریخی یا
افسانه ای
استفاده کرده
است. و در واقع
همیشه باید
عاشقان
ومعشوقان را،
همان سالکان و
کاملان محبوب
سالکان دانست
.که وسیله تمرکز
و توسٌل عبادی
داﺌم سالکان
میباشند .و
فردوسی جوان
کشش باین
داستانهای
عشقی داشته
گرچه بعدها
پیر الهی او
مقصود نا گفته
وی در شاهنامه
شده است.

سالهای
آغاز و پایان
کار شاهنامه
ویا عمر وزندگی
فردوسی بدقٌت
بما نرسیده که
مهم نمیباشد. ولی
انسانهای
سالک الهی،
وطالبان شهود
تجلٍیات الهی
هرچه جوان تر
باشند، نیرومندتردر
تفکٌر و
شدیدتر در عشق
ورزی در کار
توسٌل عبادی
هستند. و تمام
عبادات الهی
انسان همین
عشق ورزی
بواسطه
ووسیله توسٌل
عبادی میباشد.
زیرا سالک
مدام حضور
ذهنی ومحبوب
خود را دارد.
ودر هر کاری
باشد آنکاه آن
کار عبادت
الهی ومقبول
ومطلوب
خداوند
میگردد. و بقول
پیامبر تنها
دعاﺌی که
بخداوند
میرسد.نخستین
بار فردوسی
مدرک تاریخی و
باستانی
خودرا کتاب (
خدای نامه )
میگوید. واز
نام کتاب
بخوبی آشکار
است که کتابی
عرفانی
وسلوکی
ولایتهای قدیم
تر میترا و
بودا و زردشت
بوده است. أنبیا
و عرفای الهی
آنها هرچه
تجربه شخصی
ورؤیاﺌی و
احوالی و
معقولات
عرفانی و
اخلاقی داشته
اند برای
استفاده
دیگران
ومستعدٌان،
در چنان
کتابهاﺌی
مینوشتند.
اوستا و تورات
و انجیل و حتی
قرآن عملا جمع
آوری معتقدان
آنبیا و اولیا
بوده اند. ولی
این
نویسندگان
خوش نیٌت،
ناخواسته و
ندانسته تحت
تأثیر کششهای
مثبت یا منفی
کمپلکس های
روان
ناخودآگاه
خود بوده اند.
که بعدها این
کتابها گوﺌی
عین کلمات خدا
یا پیامبران
بوده است.
برای مثال
تورات جدید بدستور
کورش بوسیله
یهودیان آزاد
شده بابل نوشته
شد. ولی اصرار
دارند که بقلم
موسی میباشد
.چون ار
یهودیان شاخه
مصری بودند که
ابراهیم
فرزند سلوکی
آزر زردشت
بغرب آسیا
اورشلیم و مصر
رفت، که بعدها
موسی بکمال
الهی رسید.
ولی یهودیان
ایران شاخه ای
از مذاهب
زردشت بودند. و
فشارهای
اسلامی بعدی
هر دو شاخه
یهودی در قبله
اورشلیم و
کتاب بایبل
یگانه شدند. در
حقیقت خداوند
یک دین دارد
که همان سلوک
الهی اولیای
زنده میباشد.
مکتب تصوٌف
سلوکی شش کلاس
دارد، که هر
زمان بعدی یک
اولی العزم
وکلاس
وروشهای
دیگری برای
موافٌقان
شهود با ولایتهای
قبلی تآسیس
کرده. تا هر
روح فردی
انسانی، و
بعدها تمام
موجوداتٍ
جمادی وگیاهی
وحیوانی و
بشری و فراوان
انواع فوق
بشری و تا أبد،
از این مراتب
ششگانه
ولایتهای
سلوکی باید گذر
شهودی نمایند.
تا بانواع فوق
بشری نیر بالابروند
که خواهند
رفت. زیرا
فرمان( کن
فیکون) الهی
میباشد. و در
ولایت ششم
مصطفوی محمد
است ، سالکان
آن بنور
قاﺌم، ایدآل
کمال میسٌر
برای نوع بشر
میرسند. وپس
از تجدید پنج
شهود مقدماتی
پنج تن معروف
بآل عبا .

در هر حال
مشوٌق فردوسی
را پیر الهی
او میدانیم. و
در سن ٌ هشتاد
سالگی بدرود
حیات گفت . و
درسال ١٣١٣
شمسی هجری در
عصر پهلوی،
آرامگاه و جشن
هرار سال تولد
فردوسی فرصت
نیکوﺌی برای
محققان و
ایران شناسان
جهان گردید. و
از آن پس
فردوسی سمبول
ملٌی برای
ایرانیان
گردید. که جدا
از سمبولهای
مذهبی و
ایدﺌولوجیکی،
ویا نژادهای
غیر ایرانی و
اقوام غیر
سلوکی شد .که
غیر سالکان
الهی و در هر
حال جاه طلب
ریاستهای
اجتماعی
هستند. بخصوص
آخوندهای
شیعه که قبلا
پشت پرده
حکومت
میکردند. و
اینک بنفع
استعمارگرجهانی
حکومت
مینمایند.
ثروت ایران
مال آنها ربون
ثروت های فریب
خوردگان آنها
است. غیر
مؤمنان سلوکی
و منکران وجود
خدا و مخالفان
سلوک الهی، یا
تصوّف و تصفیه
ناخودآگاه
اتٌحاد نا
مقدٌس دارند
.آخوند سیاه
دل و کمونیست
سرخ پرچم و
استعمار گران
جهانی اشباع
نشدنی، همگی
بنام خدا شعار
میدهند. و
مذهب سازی و
آخوند تراشی
مینمایند. پس
انسانها چه
ایرانی و غیر
ایرانی، باید
از عمر خود
برای تحقٌق
کرامات بالقوّه
خود،و برای
تولّدی فوق
بشری آماده
نمایند. وگرنه
دوچار
قهقراهای
کارماﺌی نسخ
ومسخ حیوانی
مجدد میشوند.
تا دوباره و
حتی صد باره
چون بنوع بشری
کنونی رسیدند
همین سلو ک
الهی را باید
بکنند که
خواهند کرد. و
فردوسی الهی شده،
و بهشتی فردوس
گردیده، در
تمام هزاران
ابیات اشعار
خود بهر پوشش
و داستانی
باشد، تذکٌر
همین سلوک
الهی را میدهد
.و امیدوارم
عاشقان
فردوسی آرزوی
فردوسی را
بنفع خود و درک
اهمیٌت آن
بنمایند و
بدان
بپردازند.

فردوسی
آغاز بنام خدا
می نماید که
جان و خرد بانسان
داده. که دو
عامل اصلی
ونهاﺌی تکامل
روح میباشد.
ولی جان
وروان، یا روح
حیوانی انسان
زنده، نتیجه
زندگی های
فراوان
تولدات بشری و
قبل بشری
میباشد. اگر
در هر یک از
تولدات قبلی پاکسازی
بیشتر روان
کرده و شهود
های بالاتری داشتند،
اینک
میتوانند پس
از تجدید آن
شهودها بشهود
ششم نور قاﺌم
روح القدس
برسند، و خرد وعقل
الهی بیابد.
که سالکان
مستعد با عقل
ایدآلیستی
بشری، پس از
تأمین شرایط
لازم تا شرط
کافی از نظر
داوری الهی،
بنجات از نوع
بشری میرسند.
و هفت هزار
سال بعد تولد
نوع فوق بشری
فرشته گونه
خواهند داشت .
تا با ولایت
برتر مهدوی
بنور رحمان و
عرش رب ّ برتر
از رحمان برسند.
که هدف أزلی
أبدی خداوند
برای ارواح
تمامی
موجودات
جمادی و گیاهی
و حیوانی وبشری،
رسیدن
بکمالات الهی
در سلوک الهی
است، که
بعقلهای عظیم
و صفات الهی
برسند. که هدف
پیامبران و
فردوسی نیز
همین است که
ما از برداشت
سلوکی کلام او
میگوﺌیم .

فردوسی در
چند بیت بعدی
توصیف خداوند
مینماید. که
دقیقا همان
توصیفات
عارفان
ایرانی دیگر میباشد.
ونه چون
توصیفات دینی
و مذهبی های
هر دین غیر
سلوکی. که
خداوند را چون
انسانی توصیف
وتصوٌر دارند.
و میگوید
ستایش خدا،
آنهم از غیر
شاهد تجلٌیات
الهی سود
عبادی ندارد.
که انحرافی
میباشد. و (
میان بندکی را
باید بست ) که
سالکان کمر
همٌت و جدیٌت
سلوکی در
عزلتگاه خود
با دوقطعه لنگ
احرام خویش
حدٌ آقل زندگی
را دارند، که
بمراتب
معراجهای
الهی برسند. و
فردوسی بجای
تفکٌز ظاهرا
عاقلانه،
باید ( همان
گزیند که
ببینند )
کنند.زیرا
شنیدن کی بود
مانند دیدن. و
خداوند تنها
از (یقین)
اعتقادی سالک
داوری میکند.
که خود انسان
در مورد خودش
نیز نمیتواند
چنین داوری
کند . فردوسی
از (آلت ورای
جهان و دیگران
) میگوید. که
همان وسیله
الهی پیر کامل
الهی است .و
ستایش او
ستایش خداوند
است. دیدن و
شنیدن اونیز،
همان دیدن و
شنیدن از خداوند
است. و باید تا
آنجا که توان
هست ستایش وسیله
و آلت الهی
خود کرد.
بطوری که سالک
جدٌی تمام
لحظات عمر خود
را صرف این ستایش
وسیله الهی
میکند. چه در
جضور ذهنی
خود، یا در
حضور بتن او.
آنگاه سالک
اصطلاحا یک
شبه ره صد
ساله میرود.

فردوسی
میگوید از
هستی کنونی
خود باید که
(خستو) و معترض
باشی.و رضایت
ببندگی کنونی
نداشت .مگر در
بازگشت بخلق
پس از شهود
عرش رحمان . تا
اولیای الهی
در بازگشت
،(ذخیره آخرت)
برای زندگی
نوع فوق بشری،
کرامات باز
بیشتری داشته
باشند .
فردوسی لزوم
اجرای
فرمانهای
الهی را عمیقا
لازم میداند.
که فرمانهای
خداوند منقول
از احادیث و
آیات قرآنی
دستکاری شده
نیست. بلکه
آنچه پیر زنده
الهی، و قرآن
ناطق خاص یک
سالک میگوید،
که عبادت است.
تا تخلیه و تحلیه
نماید و
بتجلیه های
شهودی برسد. و
این توان در
سالک را، از
عامل داناﺌی
میداند. که
همان استعداد
عقلی و ادراکی
و قدرتهای
عقلی و حافظه
ودیگر
عملیٌات ذهنی است
،که جمعا آنها
را عقل
میخوانیم. و
یا هر درجه
توان در تخلیه
و پاکسازی
روان از معایب
و عقده ها و
عقیده ها است،
و با هر پیشرفت
سالک یک درجه
عقل و قدرت
ادراک بالاتر
را مییابد. و
با هر شهودی
تازه، سطح عقل
برتری نسبت
بگذشته خود
پیدا میکند. و
دانش و داده
های الهی و
الهامی در فکر
و روان سالخورده
و( تن خسته)،
انسان را چنان
نیرو می بخشد
که نوجوان میشود.
و فردوسی
خلاصه میکند،
که از این راه
سلوک و جستن
آلت ووسیله
الهی و تلاش
نامحدود، ستایش
خداوند و پیر
الهی، در هستی
انسان و اندیشه
های احتمالی
او چیز بهتری
نیست. که
آینده بهترهمان
بهشت است. که
سلوک الهی و(
به دینی) است. و
قشری گری
مذهبی بهر
نامی که باشد
(بد دینی) است،
سرنوشتی بدتر
از( بی دینی)
دارند. و الاٌ
حیوانی
کالأنعام، و
بدون مجازاتهای
قهقراﺌی
میباشند.زیرا
عقل و مسؤلیٌتی
ندارند . و در
تولدات بشری
بعدی با عقل
وفصل نوع بشری
بهتری و یا
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتر. که چون
بحدٌ درک
اهمیٌت سلوک
الهی رسیدند،
آنگاه
مسؤلیٌت
دارند و احتمال
قهقراهای
نوعی .یا اگر
سرکشی کنند
وبسلوک الهی
نپردازند. و
یا پس از
پیمان سلوکی
با پیر الهی
پیمان شکنی
کنند. چه رسد
که مقتصد با
مقاصد سوء
استفاده مادی
باشند. و یا
بدتر که منافق
بوده، همچنان
دل و اعتقاد
بآخوندهای قشری
فاسد پیشین
دارند . که این
پیرو منافق اطلاعات
مربوط بپیر و
سالکان با او
را بآخوندها معرفی
میکند که
تکفیر وکشتار
نمایند. و
اولیای الهی
پیامبر گونه
را رسوای عام
میکنند، تا بدنبال
آنان نروند
،ودرهمان
تصوٌرات باطل
دیوانگان و
فاسد روانان
باشند که عادت
نموده اند. و
در حکم مرض و
بیماری روانی
هرچه عمیق تر،
وبرای قهقرای
حقیرتر که
خواهند داشت.

فردوسی پس
از ١٥ بیت
شعری در
مقدمه، وارد
موضوعاتی
میشود که
معمولا
انسانهای
بشری دارند .و یا
باید بیابند
که استعداد
عقلی برای
سلوک الهی را
داشته باشند.و
اینگونه وصف
(خِرَد) میکند
که همان عقل
الهی کاملان
الهی است. و
بعد از داشتن (
عقل
ایدآلیستی)
خدا جوﺌی
میباشد. و دیگران
( عقل مادی) نوع
بشری را
دارند. که هر
کس برای زندگی
مادی دارد. و(
خرد عقل الهی)
خاص شاهدان تجلٌیات
شهود هفتگانه
الهی میباشد.
وتا خداوند
الله
آهورمزدا بی
نهایت مراتب
عقلی
بالاتر،و در
شهودهای
بالاتر در پیش
میباشد.

در این
مقاله و مقوله
میخواهیم از
چند ده هزار
بیت شاهنامه
نقل کنیم، که
جمعا مکتب
فکری و عرفانی
فردوسی را،
بموجب نظریه
سلوکی بررسی نماییم
. تا خواننده
با استعداد و
بکمک مدبٌران
الهی روان
خود، بهدف
الهی سلوک الهی
واجب برسد.
فردوسی
خردمندان را
خویشان واقعی،
و بد خردان را
دشمنانی
میداند گرچه
خویشی بشری
دارند. وی
برای جان و
چشم دل، باید
دست از جهان
بشری برداشت
.و پیشنهاد
جستن راه بسوی
خدا را میکند.
و از آفرینش
هستی میگوید،
که خداوند
آنرا از چیزی
آفرید. که این(
چیز ناچیز)
بفرمان (کن
فکان) الهی،
همه لوازم
اولیه پیدا
شدند. و با
فرمان دیگر
(کن فیکون )هر
موجودی باید
از نردبان
انواع جمادی و
گیاهی و حیوانی
و بشری،
بانواع
نامحدود فوق
بشری بسوی خدا
رفت و خداﺌی
تر شد. فردوسی
از نظریٌه
قدیمی عناصر
اولیه
استقصات
یونانی استفاده
میکند. که آب و
آتش و باد و
خاک باشند.
ولی همه آنها
امروزه أتم
هستند. و باید
از محتویات داخل
أتم وحتی
موجودات
فراوان انواع
تحت آتمی یا
أثیری و حتی
دون أثیری
میگوﺌیم. تا
بفرض محال
بأصل مطلق
ماده برسیم،
که ماده مَس
یا ( شِبه عدم )
در أزل
میگوییم . آتش
در عرفان انرژی
حیاتی برای
حکمت و تکامل
جسم و روان
میباشد. و آب
عقل انسان است
و خاک تن مادی
او. و یا باد و(
ریح) عربی
همان روح و
روان رقیق تر
از ماده است. واین
روح پرواز و
معراج بعوالم
الهی و نوع
فوق بشری
آینده
مینماید .

فردوسی
جهان بشری
کنونی
را(سپنج)
میگوید، که سمبول
چند روزه
زندگی کوتاه
انسان میباشد.
سپس گفتاری از
آفرینش
انسانها دارد.
که پس از آفرینش
هستی مادی و
کهکشانی
گیاهان و
حیوانات پیدا
شدند. و نوع
انسانی حاصل
تمام تکاملات
روح در انواع
قبلی است. و
اگر انسان در
فصول آخر نوع
بشری و باعقل
ایدآلیستی و
طالب لقای
الهی و کسب
عقلهای برتر
بوده باشد ،
عقل ایدآلیستی
برتر از عقل
مادی، و کمتر
از عقل و خرد
الهی، انسان
سالک را
شایسته تولد
نوع فوق بشری
آینده میکند.
عقل مادی و
جزﺌی را هر
موجود زنده و
در هر نوعی
دارد. که در
انسان قابل
تقویت
امکانات علمی
وتکنیکی نیز
هست .ولی عقل
ایدآلیستی و
طالب ایدآل
های الهی و
شهود تجلٌیات
الهی در
طریقتهای
ششگانه
ولایتهای سلوکی،
امکان تربیت و
تقویت آن هست
.و اگر تخلیه
از زشتی ها و
تحلیه
بنیکوﺌی ها
نماید. والاٌ
عقل مادی رفاه
طلب روان
آلوده است، که
جهنٌم پروری
نسخ ومسخ
مینماید .
فردوسی اندرز میدهد
( که چون کاری
بیابی بهی را
گزین ) (دین بهی) زردشت
و یا هر دین
سلوکی ششگانه
است .که به دینی
وبهبودی عقل و
احوال و
مقامات الهی
روح سالکان
میباشد. قشری
های مذهبی همه
ادیان رسمی و
اسمی، جز
سرنوشت
کارماها و
جهنٌمهای( نسخ
بدتر بشری)
و(مسخ حیوانی)
و حتی بدتر( فسخ
گیاهی) و
گندیدگی، و یا
( رسخ) و رسوخ
جمادی ،و یا
(وسخ) چون چرک،
انواع تحت
جمادی را
دارند. تا اکنون
چقدر( کمٌی
وکیفی) فساد
روان خود
نموده باشند.
که کرامات و
سرمایه های
انواع پیشین
بالفعل را تلف
و صرف لذٌت نموده
، وکرامات
بالقوٌه
ضروری برای
تولد نوعی
بهتر آینده را
نخواهند داشت
. پس اینک وتا
وقت مرگ تضعیف
عقل و قدرتهای
ذهنی و حیاتی
دارند. که
بصورت
پریشانی های
روانی در
بسیاری را میبینیم
. که اصطلاحا
تمام صفحه دل
و روان نقاط سیاهی
پر کرده است .

سپس
فردوسی در قطعه
دیگری از
آفرینش
خورشید،
سرچشمه تمام
انرژی های
هستی موچودات
زنده میگوید.
و نیز از آفرینش
ماه میگوید
.که در عرفان
خورشید سمبول
رب ٌرحمانی
بالاتر است که
نور حیاتب بما
میدهد. که ماه
سمبول شهود
نور قاﺌم روح
القدس رب ٌ
النوع بشری، و
ایدآل کمال
میسٌر روحی
برای انسان
بشری است. در
صحنه شهود و
دیدار( بدر
منیر) روح
القدس آخرین
وظیفه الهی
نوع بشری برای
تکامل، شاهد
ماه، قاﺌم و
فراوان
ستارگان سمبول
ارواح نجات
یافته قبلی
میباشند، که
از تازه کاملی
استقبال
میکنند. وهمه
منتظر تولد
نوع فوق بشری
خود هستند. که
اینک در بهشت
سوٌم انتظار
عرشی میباشند.
که در ولایت
فوق بشری مهدی
موعود متولد
خواهند شد. تا
(عهد الست) خود را
با یک ولیٌ
مهدوی( لبٌیک)
بگویند. تا
شاید بنور
شهودی برتر
نور رحمان
برسند. که در
سمبول خورشید
خواهد بود. پر
نور عقلی
وکرامات
بیشتر که از
هزاران برابر
کرامات نوع بشری
میگوییم. و
مهدی کاشف نور
رحمان، خود
تجسٌم انسانی(
قاﺌم آخر
الزمان) خواهد
بود. همان گونه
که محمد کاشف
نور قاﺌم و
خود تجسٌم
انسانی مقام
الهی مصطفوی
گردید. و تا
أبد انواع فوق
بشری و
تجلٌیات الهی
بالاتر، تا
الله
آهورمزدا ادامه
خواهد داشت.
وهر بار روح
شاهد تجلٌیات
الهی،
بخداوند در
صفات و
قدرتهای حیاتی
نزدیکتر
میشود. چون (
این همانی)
مقام الهی شهود
خودرا خواهد
داشت . فردوسی
الهی شده سپس
بستایش
پیامبر اسلام
میرسد، و
احترام تاریخ
باستانی
ایرانی را
مقدس میداند و
توصیف او از پیامبر،
دلیل توصبف از
شهود پنجم
صورت مصطفوی
او است، وخود
محمدی دیگر
گردیده. که
کنیه فردوسی
یا بهشتی
یافت. و ظاهرا
فردوسی ستایش خلفای
راشدین
میکند، که(
ولایت سیاسی)
محمد را بر پا
نمودند. وکاری
( بولایت
سلوکی) محمد
نداشتند. که
در حیات
پیامبر مولا
علیٌ سمبول
ولایت سلوکی
محمد بود. که
هر کامل الهی
محمدی زنده،
همان مقام
الهی محمد و
علیٌ را برای
چند سالک خود
دارد. ولی
برای عموم
مردم مأموریّت
الهی ندارند.
ولی مانند هر
متفکٌری آندرز
میدهد .
فردوسی ستایش
ویژه علیٌ را
مینماید، که
اورا( در و باب )
علم و ولایت
محمد و عوالم
الهی میداند.
که با ولایت
مولا و هر کامل
الهی زنده
بمعرٌفی
خداوند بطالب
لقای الهی روح
القدس میتوان
بعوالم الهی
وشهودی بالا
وبمعراج رفت
.و شهود چهارم
مرتضوی
سالکان، علامت
رضایت الهی
است .که با مرگ
طبیعی بشهود برترمصطفوی
و روح القدس
میرسند. و اگر
سالک اکنون
شهود پنجم
صورت مصطفوی
را داشت، با
مرگ قبل ار
مرگ در رؤیا
بروح القدس
میرسد. که شرط لازم
برای تولٌد
نوع فوق بشری
در ولایت
مهدوی است. و
هفت هزار سال
بعد در جهان
متولد خواهد شد
. فردوسی از
مرگ قبل از
مرگ در
دریاهای
بحرانی
میگوید، که
محبّت ولایت
پیر کامل،
انسان را در
کنار محمد
وعلیٌ میبزد .
ولی بغض ونفرت
از علیٌ و
اولیای بعدی
محمد و علیٌ شده،
که مخالفان
سلوک الهی
هستند، آنگاه
سرنوشت زاری
در جهان
جهنٌمی آینده
خواهند داشت
.که شیعیان
علیٌ ولی
مخالف سلوک
الهی، ضمن
منافقین و
دروغ گویان
محبٌت علیٌ
هستند . پس
قهقرای کارماﺌی
شدید تر
بجهٍنٌم چهان
و در یک صورت
نوعی حقیر
حیوانی
خواهند داشت .

فردوسی
سپس برای
آماده کردن
خواننده
شاهنامه ،که
همان خدای
نامه و نوشته
پادشاهان
کامل الهی است
میگوید، که
گفته های
شاهنامه را
دروغ و افسانه
ندانند. که
برای خرد و
عقل الهی جوی
ایدآلیستی
انسانهای
مستعد معقول
است. که راز ورمر
داستانهای
شاهنامه را
میدانند. زیرا
اولیای الهی
همه امور هستی
را برداشت
سلوکی دارند.
پس معنا و
درستی هر گفته
را در
مییابند.
فردوسی میگوید
قبل از من نیز
شاهنامه ها
نوشته اند که هر
کامل الهی
برای سالکان
خود و مستعدان
دیگر گفتنی ها
و از تجارب
راه الهی خود
را دارد و
اینگونه
داستانهای
شاهنامه را
داشته که
بیانی
سمبولیک
میباشد. و
برای سالکان و
مؤمنان هر
کامل الهی،
کتاب و نوشته
هایش مقدٌس
میگردند. و
مطالب قرآن و
تورات و اوستا
و اوپانیشاد
میتراﺌی همین
گونه بوده، که
هریک مناسب زمان
و سطح عقل
شهودی
نویسنده
شاهنامه مانندی
میباشد.
فردوسی (
دقیقی) شاعر
را از نویسندگان
شاهنامه بوده
که مرگ بوی
مجال کافی
نداد. فر دوسی
شاهنامه خود
را مانند
ساسانیان(
پهلوی نامه)
میگوید، که
پیامبر ستایش
از( فهلویٌات
یا خسروانی
ها) میگفت .یا
همان حکمتهای
قهرمانیهای
سلوکی کاملان
الهی بوده
است. سپس
فردوسی مشوٌق
تالیف
شاهنامه را
نام میبرد که اورا
(مهتر گردن
فراز) پیر
الهی خود میخواند.
که میتوانسته
شامل سلطان
محلی باشد و
یا پیر الهی
فردوسی سالک،
که اورا نصیحت
و تشویق بکار
شاهنامه
مینماید. زیرا
توصیف از (ابو
منصور) کسی که
نصرت و پیروری
الهی یافته
نشان میدهد.
وی نیز درویشی
صوفی بوده
است. و توصیه او
چنین بوده که
از پاشاهان
بگو که مطلوب
مردم است. که
البته منظور
پادشاهان
الهی و کاملان
زمان میباشد.
که توصیف آنان
در سراسر
شاهنامه هست.
گرچه وی نام
این پادشاه را
سلطان محمود
میگوید که
قدرت بی نظیری
در عصر خود بود.
و فردوسی
امیدوار
حمایت مالی
نبود که نیاز بحمایت
پادشاه از
مزاحمتهای
آخوندهای
جاهل قشری را
داشت. غافل از
اینکه
پادشاهان
سیاسی آخوندهای
فاسد قشری را
بیشتر توجٌه
دارند. زیرا
فریب کاری
مردم را بهتر
انجام میدهند.
تا شورشهای
علیه پادشاه
نشود. و چه
بلای بدتر برای
مردم بینوا،
که آخوندهای
قشری خود
پادشاه سیاسی
گردند وولایت
ففیه سفیه
تازه ای تآسیس
کنند. فقیه( نا
پگاهی) و
آخوند در واقع
أخوند بیسواد
ناخوانده، که
سلوک الهی و
شهود نور قاﺌم
و عرش رحمان
را ندارند.
ولی بنام خدا
جنگها و
شورشهای
اجتماعی براه
می ادازند. و مخالفین
خودرا
آخوندهای
آمریکاﺌی
میخوانند. گرچه
خود انگلیسی
وگاهی قبلا
آخوندی کمونیست
بوده باشد. و
تنها مجری
طرحهای استعماری
هستند. پس جای
تعجب نیست که
میتوانند یک شبه
آخوندی را
پادشاه، و
پادشاهی که از
او راضی
نبودند
سرنگون
نمایند .

فردوسی پس
از مقدمات
دینی وسیاسی
لازم برای کار
خود، در ستایش
سلطان محمود
شاهنامه خود
را با
داستانهای
پادشاهان باستانی
آغاز میکندد
که عملا از
پادشاهان الهی
زمانهای
گذشته در
ایران زمین که
بر دلهای سالکان
خود پادشاهی
داشتند.
کیومرث
نخستین است،
که اطلاعات
مکتب تصوٌف او
واضح بوده
است. و همین
پادشاه الهی
نخستین آدم
أبو البشر،
اولین پیامبر
اولی العزم و
مؤسس طریقتی
وولایتی الهی
ودانتا بود.
که بابلیان و
یهودیان اسیر
بابل آزاد شده
اند، أسامی
مذکور در
تورات را بکار
برده اند.
کیومرث آدم
نخستین ولایت
سلوکی را
تآسیس کرد
،چون خود کاشف
شهود نخستین نوع
بشری در تسمیه
تصوٌف ایرانی
و اسلامی مقام
الهی حسینی از
پنج تن آل غبا
بود، که بعدها
هر شش
ولایتهای
الهی
وکاملانشان
برای چند سالک
خود پیامبری
همیشه ٣١٣ نفر
زنده هستند.
که اینان نیز
مقام آدم و
آدم شدگان را
یافته اند.زیرا
آدم نفخه الهی
را یافته که
از خواب مرگ
قبل از مرگ
بیدار شده
اند. زردشتیان
ایرانی
کیومرث و
هندوان و
بوداﺌیان نیز
اسامی محلی
خودشان را
دارند. ولو مسلمانان
بدنبال
یهودیان و
تورات اسامی،
پیامبران را
آن چنان تکرار
نمود ند، که
عامل تضاد
ادیان گردیده
و تعصٌب بی جا
نشان می دهند
.آدم بدون پدر
ومادر، چون وی
پیر الهی
نداشت که با
روش رنجهای
زندگی و
بلایای خاص
سالکان بشهود
حسینی رسید ولی
تدبیر الهی را
داشته است که
همه سالکان دارند
. فردوسی
میگوید
کیومرث تاج
دیهیم را بر سر
گذارد . تاج
الهی فروهر
نتیجه هوم
واوم سالکان
میباشد.
اصطلاحی که در
تمام ادیان
سلوکی بعدی
وجود دارد. که
محمد امٌی شد
یعنی اوم و سلوک
نمود. و قریش
زردشتی هوم و
مسیحیان آمن و
مسلمانان
آمین میگویند.
پس آدم الهی
شده وسیله توسٌل
سالکان خود
گردید. که
فردوسی دام و
دد را در کنار
هم نشاند.و
بسلوک الهی
پرداختند .و
قبلا بعنوان
جنگ مذاهب و
ادیان غیر سلوکی
کشتار یکدیگر
میکرده که
همچنان پیروان
همه ادیان
ومذاهب قشری
کشتار یکدیر
بنام خدا
میکنندد ولی
حاصل آلودگی
های روان عقده
دار بنام
عقیده است.

فردوسی
میگوید رسم
نماز کیومرث
همان مراسم سلوک
الهی است .
نماز یا ناموس
یونانی
نامهای مقدٌس
وسیله توسٌل
عبادی سالکان
است. که آغاز
از صورت شهودی
پیر کامل حسینی
بمعرفی
خداوند است که
در حضور ذهنی،
آنگاه بقول
پیامبر دعا و
عبادتی
بخداوند
میرسد که وسیله
واقعی الهی را
دارند. ولی
آخوندها حتی
اگر توسٌل
عبادی پیروان
خود قرار
گیرند نتیجه
پذیرش الهی
ندارند. که
بالعکس گناه و
شرک شده است . و
بقول پیامبر
دعایشان
بصورتشان کوبیده
میشود. کیومرث
یا کیان مرد پدر
اجداد الهی و
دارای شهود
مراتب الهی،
فرزند محبوب(
سیامک یا
سالک) داشت. یا
همان ره رو و (واکر)
فرنگی است.
همه اورا دوست
داشتند، مگر
آخوند
أهریمنی
ابلیس شیطان .
که این ابلیس
آخوندی سیامک
را کشت که
اورا تکفیر
نمود. و
پیامبر آخوندها
را قاتل أنبیا
میخواند. که
اولیای الهی از
نظر الهی
پیامبر هستند.
گرچه پیامبر
اولی العزم
وصاحب ولایت
الهی تازه و
برتری نیستند.
در جنگ تن بتن
سیامک سالک با
آخوند اهریمن
کشته، و
کیومرث شاه
بسیار غم زده
گردید. پس
هوشنگ فرزند
شایسته سیامک
جای پدر برای
کیومرث شد. در
جنگ شاه و
آخوند
اهریمن،
پرندکان و حیوانات
نیز شرکت
داشتند. این
حیوانات
سمبول صفات
حیوانی و
عناصر مبارزه
در ذات و
ناخودآگاه
سالکان در
دوره سلوک
مبیباشد.
انگیزه و کمپلکس
هاﺌی که گاهی
بضرر سالک و
گاهی بنفع او
عمل میکنند ،و
باید پاکسازی
گردند .

تورات
برای آدم
دوفرزند
هابیل و قابیل
میگوید یکی
فاسد و دیگری
صالح، که بدست
برادر فاسد غیر
سالک الهی
کشته میشود. و
مجموعه ای از
انبیا در
تورات آمده
است .ولی در
تاریخ ایرانی
زردشتی انبیا
اسامی دیگری
دارند. هوشنگ
نوبت پادشاهی
الهی پس از
کیومرث است
.که ولایت آدم
کیومرث را
ادامه میدهد
.و سالکان خود
را بمراتب شهود
کیومرث یا آدم
میرساند. یا
همان شهود حسینی
از پنج تن آل
عبای طریقت
محمدی است.
هوشنگ که جهان
را آباد نمود،
سازمان ولایت
سلوکی را توسعه
داد. و جهان
درون روان
سالکان را
اصلاح میکرد .
کاری ک هر
کامل الهی
برای چند سالک
خود میکند.
مانند کشف آتش
و نرم کردن
آهن و ساختن
وساﺌل
آبادانی
مانند بیل و
کلنگ . که کشاورزی
را وسعت داد. و
فردوسی جشن
سده را پیش میکشد،
که همان جشن
سالکان و
کاملان بوده
که تشویق
مستعدان
مینمایند. آتش
قبله آنان،
مانند اعراب
که سنگ را
قبله ومحراب
داشتند. و
بالآخره
پرورش
حیوانات
ودوختن لباس
را هوشنگ
هوشمند فراهم
نمود. تا نوبت
بپادشاهی الهی
طهمورث رسید،
که( دیو بند)
بود. که دیو ها
را ازریشه
کند. ویا شاید
مردم بداﺌی
یا انسانهای فاسد.
طهمورث
مستعدان سلوک
الهی را نظم
داد، که
حیوانات را
وادار بپرستش
خداوند نمود
یا بسلوک الهی
وارد کرد.

پس از
طهمورث نوبت
پادشاهی الهی
و نبوٌت جمشید
شاه گردید.
این پادشاهان
الهی فرزندان
الهی یک دیگر
هستند ونه
فرزندان
جسمانی. که
بغلط رایج
میگردد .
مانند امامان
شیعه که
فرزندان جسمانی
یکدیگر
نیستند . هرکس
بکمال الهی و
شهودی خود
رسید فرزند
الهی پدر الهی
خود میگردد. و
لذا میگویند انبیا
فرزندان
انبیای قبلی
هستند . گرچه
حسن و حسین
فرزندان
جسمانی و الهی
علیٌ بودند،
که أثر تربیت
خانوادگی را
میرساند.
فردوسی اخبار جمشید
و طهمورث را
مانند
داستانهای داود
و سلیمان
میگوید. که
یهودیان شاخه
ای زردشتی
بوده ،و همان
داستانهای
شهودی و سلوکی
برحسب شرایط
محلٌی و زبان
مردم
تغییراتی
پیدا میکند.
که یهودیان
فلسطین و مصر
تورات بابل را
بدستور کورش
نوشتند تا
داستانهای
عرفانی ثبت گردد.
در تاریخ دینی
و سلوکی
ایرانیان و دیگر
ملل، شباهت
زیادی در
افسانه ها
میبینیم. زیرا
عارفان هر
ولایت ششگانه
نوع بشری پس
از کمال، خود
بسرزمینهای
دیگر میرفتند
و تبلیغ و تعلیم
کار ولایت
خودرا
میکردند. و هر
ولایت جدید که
کشف شهود
تجلٌی الهی
بالاتررا
مینمود جهانیان
را خبر میکرد
تا مستعدان
بولایت جدید
ملحق شوند.

جمشید جم
شده وکامل
الهی گردیده،
با نور شهودی
برتری( جمع و
یگانه) گردید
و (جمعه) پایان
طریقت او آغاز
گردید زیرا
دیگر وظیفه
عبادی ندارد.
و( آدینه یا
أدینه) و
پایان دین
ورزی داشت که
هر کامل الهی
هر ولایتی
دارد. که آدم و
هوشنگ وجمشید
و نیز مسیح و
محمد و علیٌ و
حسن، و حسین
حسنک (تحسین)
یافته میباشند.
وهر زمان
انبیا
وکاملان
زمانهای بعدی،
برتر در مقام
شهودی و الهی
میباشند .و
بقول پیامبر
خود و
کاملانش( أشرف
از أنبیای بنی
اسراﺌیل)
یعنی کاملان
الهی اسراء و
معراج کرده در
پیشینیان
میباشند. زیرا
شهود برتر و
حتی عقل و
کرامات
بالفعل و
بالقوٌه
بیشتر دارند.
و لذا روح
أنبیای قبلی،
در یک تولد
بهتر و با
کرامات
بالفعل و عقل
بیشتری ودر
فصل نوع بشری
بالاتری
بجهان متولد
میشوند . تا با
کمالات الهی و
شهودی بالاتر
پیامبران با
شهود الهی
بالاتر برسند.
که روح مسیح
بقول محمد در
صورت علیٌ
متولد گردید.
و یا روح
زردشت بولایت
مسیح در تولد
بهتری بکمال
مسیحی رسید.
این در صورتی
است که یک روح
در تولد برتر
بعدی، بخواهد
راه خدا را
ادامه بدهد .
زیرا تکامل
ارواح اجباری
نیست و کسی
پیامبر متولد
نمیشود. جمشید
کامل الهی و
پیامبر تازه
نفس، جامعه را
نظام میدهد.
پیشه وران و
کشاورزان و جنگجویان
که بصورت
اصلاحات
اجتماعی در
میآید. و
متخصٌصین
علمی و فلسفی
و سیاسی همان
اولیای الهی
بوده اند. و
اکتشافات
علمی اولیٌه
با همین
کاملان الهی
بود. ولی در
زمان ما
متخصٌصین تنها
بفکر استفاده
مادی هستند و
نه حتی پیگیری
معرفتهای
علمی. ومعمولا
انسانها اکتشافات
علمی خودرا
برهبران
محبوب خود
نسبت میدهند.
که جمشید همه
فنون، و یا
علیٌ تمامی
صفات الهی را
داشته است.
نوروز روز
تازه و برتر
جمشید وهر
کامل الهی
بازگشته بخلق
است.

فردوسی از
غرور جمشید
بخاطر خدمات
خود کرامات
الهی او سلب
میگردد. که
هیچ کامل الهی
نباید مغرور و
متظاهر باشد و
همچنان درویش
میماند. و
سالکان با
اینگونه صفات
منفی بکمالات
الهی برتر نمیرسند.
در هر حال
فردوسی
بپادشاهان
جهان أندرز
میدهد که
مغرور
توفیقات خود
نشوند. و
همچنان بمردم
خدمت نمایند و
خدا را بنده
بوده باشند.
در این میان
انسان ناپاک
أهریمنی ضحٌاک
پیدا میشود
.که پدری نیکو
داشت ولی
فرزند او منحرف
شد. انسانهای
با استعداد
تعالی روحی که
بازیچه نفس و
روان حیوانی و
آلوده
میگردند، بنام
راه خدا که
دین ندارند
وقشری
میگردند. که تمامی
ادیان و مذاهب
قشری موجودی
چون همین
ضحّاکان
هستند. سالکی
که ترک پیمان
با پیر الهی
خود میکند و
تحت تأثیر
آخوند ابلیسی
قشری در میآید
ودشمنی با
ولایت الهی
میکند. که ضمن
قاتلان اولیا
و أنبیا
میگردد. ضحٌاک
که همه امور
را بخنده
ومسخرگی
میکشد. چون
آژیدهاک و اژدهاﺌی،
آتش از دهانش
درمیآید که
شنوندگان خود
را میسوزاند و
جهنٌمی میکند.
فردوسی معلٌم
ضحٌاک را
ابلیس أهریمن
میگوید، آخوند
دیگری که
ضحٌاک را
تحریک برسیدن
بپادشاهی جهان
مینماید. روان
عقده دار فاسد
که جاه طلبی،
کارش بر علیه
پادشاه نیک
کشانده میشود.
و سالک منافق
سرکش میگردد.
تا خود بخدا
نرسیده پادشاهی
بنام دین و
خدا میخواند.
و سالک منافق
سالکان
واولیای الهی
را بملاّها و
حکٌام سیاسی
لو میدهد که
کشتار شوند.
همان گونه که
ملٌاهای
یهودی با مسیح
کردند.

ابلیس
ضحٌاک را خام
کرد که جهان
را پادشاهی کند.
و بنام دین
فریب بدهد. در
حالیکه
انسانها آزادند
سلوک وتکامل
بیشتر
بنمایند یا
نخواهند سلوک
نمایند. ولی
هر آخوندی
تازیانه بدست
مردم را براه
اعتقاد دینی
خود وادار
مینماید. که
خلفای اسلامی
و پاپهای
مسیحی کردند.
و آخوندهای
شیعه در چند
قرن اخیر نیز
ولایت فقیه
ساختند و
اکنون نیز
بحکومت
رسیدند. که
قبلا غیر
مستقیم در پشت
پرده
بپادشاهان
سیاسی دستور
وتهدید مینمودند.
و اینک در
ایران ولایت
مطلقه فقیه که
بالاتر از
قانون ولی
پایین تر از
اربابان خارجی
، عمیق تر
مبارزه
وکشتار
اولیای الهی و
سالکان آنها
مینمایند. که
بنام منافق و
مرتد از دین
محکوم باعدام
مینمایند . و
لذا رهروان سلوکی
در تقیٌه و
مخفی کاری
شدیدتر تنها
چند سالک
خودرا آموزش
بر حسب
تجربیٌات
سلوکی خویش میدهند
. بالأخره
ضحٌاک بازیچه
ابلیس اهریمن
روان آلوده
خود شد و
بپادشاهی
أهریمنی رسید.
فردوسی ضحٌاک
را شاه تازیان
میخواند گوﺌی
تبار عرب
دارد. که
آخوندهای
مسلمان نیز
کششهای عربی
دارند. و گوﺌی
فردوسی هزار
سال پیش شرح احوال
آخوندهای
قشری و حکٌام
دینی امروز
ایران را بیان
میکند. که
تمام
متفکٌران
ایرانی باین
نتیحه نیز
رسیده اند .

فردوسی
دیو نفس
آلوده، ضحٌاک
را آشپزی دو
مار سیاه بر
شانه ضحٌاک را
بوسه دیو
میگوید. هر روز
غذای مخصوص از
مغز دو جوان
میدهد. که
عملا آخوندها
همه روزه مغز
جوانان کم
تجربه را
میشویند و در
سپاه خود قرار
میدهند.
مخالفین
جمشید بسوی
ضحٌاک رفتند.
و ایرانیان
دیگر چشم از
جمشید بستند.
که أکثریٌت
خاموش جمشید
را تنها
گذاردند. و
بالأخره تخت
جمشید پایتخت
و کاخ ضحّاک
شد . و ضحٌک دیو
صفت بنام نورو
خدا هزار سال
پادشاهی نمود.
که مذاهب قشری
و فاسد در
تمام ادیان غیر
سلوکی
زمانهای
درازی
اینگونه
وقیحانه حقایق
الهی را لوث و
زیر زمینی
میکنند. و
بقول فردوسی
این فرزانگان
و همان سلوک
الهی بکلٌی مخفی
گردید . و در
طول تاریخ هشت
هزار ساله
طالبان لقای
تجلٌیات الهی
اینگونه از
خطر آخوندهای
قشری و فاسد،
محرمانه بکار
دین ورزی پرداخته
اند .و هر روز
چند جوان را
بدار کشیده اند.
ودختران و
زنان را
بروشهای باطل(
صیغه) فحشای
قانونی و دینی
بوجود آورده
اند . ضحٌاک مار
دوش بالآخره
در خواب سه
جوان را دید.
که وسطی کوتاه
تر و اورا با
گرز میزنند، و
بکوه البرز
بردند و
بستند. ضحٌاک
خواب خود را
بهمسرش
(أرنواز)
تعریف کرد و
او پیشنهاد
جمع آوری مغ
ها و آخوندهای
دیگر، و نیز
اختر شناسان و
دانشمندان
نمود. و دقیقا
مانند تاریخ
افسانه ای
موسی وفرعون.
ولی یکی از
موبدان صادق و
الهی، ضحٌاک
را أندرز
میدهد که مرگ
بدنبال هرکس
هست تا شاید
باعث ترک
اعمال او
بشود.

و اینک
نوبت داستان
فریدون کامل و
الهی پیامبری
تازه نفس است
.که تولد او
همان تولٌد
دوم و الهی هر
کامل الهی پس
از مرگ قبل از
مرگ است. که مقام
الهی و پادشاه
با تاج و فرٌ شاهی
و فروهر که
فرٌ الهی
میباشد وارد
میدان میشود.
فریدون با
فرٌ، در دین
ورزی سلوکی و
مقدٌس( سِنت)
شده میباشد.
فریدون فرزند
الهی( آبتین) پیر
الهی او که آب
دیده و عاقل
وکامل است.
فریدون سالک
را تربیت الهی
مینماید. و
ضحٌاک آخوند
قشری ومشرک
خدا، پدر الهی
فریدون را می
کشد. و( فرانک)
مادر فریدون
اورا بصحرا و
مزرعه ای
میسپرد، که
فریدون را شیر
بدهد. مانند
داستان موسی
که بکاخ فرعون
فرستاده شد. و
این شباهت
افسانه های
دینی نشان
میدهد، که
یهودیان شاخه
ای زردشتی
هستند. که
أکثرا قشری
میباشند. این (
مرغزار) و
مزرعه همان طریقت
ولایت سلوکی
است .که
عزلتگاه دور
دست میباشد. و
سالکان همیشه
چون کودکان
شیرخوار
کاملا در
تسلیم مربٌی
الهی خود
هستند. و سه
سال این تربیت
سلوکی طول
کشید .ولی
فریدون بدان
اکتفا نکرد.
که سالکان هر
ولایت سلوکی
تا شهود سوم
فاطمی، یا
همان شیوای
بودا و دغدوی
زردشت و مریم
مسیح ترک عزلت
سلوکی
مینماید تا
خداوند چکونه
آینده شهودی
برای سالک
مقرر کند. و طالبان
لقای الهی
اکتفا باین
حدٌ از تربیت
پیر اکتفا
نمیکنند. و با
تمرکزات و
دستورات بیشتر
پیر بمراتب
شهود بالاتر
میرسند. که
بودا بشهود
سوٌم شیوا
رسید که زردشت
سالک او بدان
اکتفا نکرد، و
موفق بشهود
چهارم تازه
نور مرتضوی
گردید وولایت
برتری را
تأسیس نمود.
فردوسی
میگوید مادر
فریدون اورا
بکوه البرز
جایگاه
کاملان الهی
برد. که در
کوهستانها در
أمان از
مزاحمت
آخوندها باشد.
مادر فریدون
که فرزند خود
را قاتل ضحٌاک
میخواند و که
این ضحٌاک
سمبول نفس
آلوده خود
سالک و روح
حیوانی شهوت
ران میباشد.
که باید تنها
و با ریاضتها
و استضعاف خود
مرگ قبل از
مرگ را
بنماید. و دیو
نفس را بکشد و
بزنجیر ببندد.
که در کنترل و
خویشتن داری
باشد. و آنگاه
نفس خود را که
چون دو شیری نگهبان
تاج الهی
مینماید بکشد
و تاج کمال و
پادشاهی الهی
را بر سر
بگذارد .

فردوسی
پرسش فریدون
از مادرش را
مطرح میکند که
میخواهد
بداند نژادش
کدام است. یا
سلسله اجداد
الهی او بکدام
ولایت الهی
میرسد. بودا
ولایت سوم و
زردشت و مسیح
و محمد
ولایتهای تا
ششم مؤسس
هستند، تا
نوبت مهدی
موعود محمد
برسد که با
کشف نور رحمان
و عرش رب ٌ
برتر از رحمان،و
ولایت هفتم و
آعازگر نوع
فوق بشری را
در پنجاه و
پنچ قرن دیگر
نوع فرشته
گونه را از
نظر الهی برپا
خواهد نمود.
مادر جمشید
میگوید پدر فریدون
آبتین بود که
از تخم کیان
بوده. و کیانیان
کاملان الهی
در سلسله
طریقت و پادشاهی
الهی سالکان
پس از
پیشدادیان
بودند. که
محموعه
اولیای گذشته
های دور و
مبهم میباشند.
و زردشتیان
سالک بدنبال
کیان خورٌه
خود بودند و
هستند که
طریقت ولایت
زردشت را
دارند. گرچه
ساسانیان
آخوندهای
قشری که زمان
درازی حکومت
مذهبی ولی
قشری داشتند.
و اعراب مسلمانان
باز قشری
بدنبال غارت
وجهان گشاﺌی
خود، بساط
ساسانیان را
برچیدند. و
زردشتیان
دیگر فراری از
ساسانیان که
در یمن
فراوانتر
بودند، عملا
انتقام گذشته
های خود را
بنام تازه
اسلامی
گرفتند. که
قریش نیز
زردشتی و قشری
بودند .که سالک
اوم کننده چون
محمد و أندکی
دیگر امٌی
بودند. و بقیه
اصطلاحا (بنی
امیٌه) بودند.
با تحقیر و
کوچک نمودن
اوم ،که سلوک
الهی خواسته
خداوند از
تمام ادیان
میباشد.( کیان
خورٌه) یا
همان قرٌه
نهاﺌی هر
ولایت سلوکی
است که در ولایت
تازه محمد، پس
از پنج شهود
مقدماتی معروف
بپنج تن آل
عبا، بدو شهود
برتر وتازه
میرسند که
زردشت و مسیح
و کاملان
ولایتهای
آنان بدان
نرسیده و
نمیرسند. مگر
در تولد بهتر
بشری بعدی که
عقل درک اهمیت
ولایت بالاتر
مصطفوی را
داشته باشند.
که آنرا(
تصوٌف آریاﺌی
ایرانی) و
تصوّف اسلامی میگوﺌیم.
که با شهود
هفتم عرش
رحمان بخلق
پیامبرگونه
چون خود محمد(
امٌی) برای
چند سالک خود
تولد دوم الهی
خویش را
مییابند.و با
ولایت تازه
محمد همچنان ولایتهای
الهی مسیح و
زردشت و بودا
و میترا و آدم
کیومرث، بکار
تربیت نسلهای
با فصول اولیه
نوع بشری،
بکار خود و تا
أبد ادامه
خواهند داد .و
ارواح تازه
رسیده بنوع
بشری باید
کلاسهای
ششگانه
ولایتهای نوع
بشری را طی
کنند. و تنها
شاهدان نور
قاﺌم روح
القدس میباشد
. که ویزای
تولد یک روح
الهی شده در
نوع فوق بشری است.
زیرا با مرگ
قبل از مرگ از
نوع بشری
بیرون شده است
.

آبتین
درطریق مکتب
سلوکی طهمورث
که پدر بر پدر
الهی و برهمن
و براهما و
کامل الهی و
پیامبر ره
رفته و رهنمای
الهی دیگران
بوده اند. و
قبل از زردشت
در شاهنامه مجهول
مانده که
ولایتهای
بودا و قبلا
ولایت میترا و
قبلا ولایت
کیومرث یا آدم
بوده اند. و همچنان
طریقتهای
سلوکی و مذاهب
قشری آنان در
جهان هستند که
اسامی محلٌی
دارند. مانند
نجس ها در
هندوستان.
وشاهنامه در
صدد توضیح بیشتر
ولایت زردشتی
میباشد. گرچه
فردوسی شخصا ولایت
سلوکی مسیح و
بعدها ولایت
سلوکی محمد را
طی کرده و
اینک در صدد احیای
فرهنگ ایرانی
وزبان دری
است. که مورد
هجوم وحشیانه
اعراب غیر
الهی قرار
گرفته است . طهمورث
برای فردوسی
طریقت تصوٌف
نزدیک تری
بوده است.
مادر فریدون
میگوید،
ضحٌاک( جادو
پرست) یا همان
آخوند ابلیس و
شیطان پرست
است .که بقول
پیامبر نفس أمٌاره
خودرا می
پرستد حتی
وقتی که
عبادات دینی
را
مینماید.زیرا
شرک و گناه
بیشتر
مینماید . حتی
اگر همان
عبادات گفته
زردشت یا مسیح
و یا محمد و
امامان و
اولیای در
گذشته را بنمایند.
ولی وسیله
الهی زنده
بمعرفی
خداوند ندارند.
و بقول محمد
عبادت و
دعاﺌی
بخداوند نمیرسد.
اگر وسیله
الهی در توسٌل
نداشته باشند.
که بصورت آنان
کوبیده میشود.
که بجای تکامل
روحی قهقرای
کارماﺌی
مییابند. و پس
از مرگ نسخ و
مسخ یافته، تا
دوباره و حتی
صد باره با نردبان
انواع، بنوع
بشری و همین
وظیفه شهود نور
قاﺌم، و کسب (
این همانی)
مقام الهی او
میرسند. که
بانواع فوق
بشری تا( الله
یا أهو) پیش
بروند. ولی
سالکان ولایت
محمدی با ولیٌ
الهی زنده بمعرفی
خداوند بنور
قاﺌم میرسند.
تا هفت هزار
سال بعد تولد
نوع فوق بشری
با ولایت برتر
مهدوی بنور
رحمان و عرش
رب ٌ برتر از رحمان
برسند. و نامی
از او
نمیدانیم که
مهدی خواهد
گفت . مانند
محمد که
نخستین بار
نام رحمان را
برد. و نخستین
کسی بود، که
در روح بدیدار
و تقرٌب عرش
رحمان را
رسید. گرچه بنور
ربٌ أعلای
رحمان نرسید.
که کاملان
محمدی نیر بیش
از عرش رحمان،
دیدار برتر
شهودی از تجلٌیات
الهی را
ندارند. و روح
هر أتم و
موجودات گیاهی
و حیوانی و
بشری نیز باید
حتما بنور
قاﺌم برسند. و
الاٌ پس از
تکرار
کارماهای
جهان خواهند
دید. که فرمان (
کن فیکون) و
شدن و صیرورت
و تکامل روح
بشری خود را
پیدا کنند.

مادر
فریدون
بفرزند خود
میگوید که
تورا بکوه ألبرز
بردم که امروز
بمقام الهی
رسیدی. فریدون
دل پر کینه بر
ضحٌاک پیدا
کرد. و مادرش
اورا نصیحت
بطرف نشدن با
ضحٌاک نمود.
توجوانی و
دنیا را نمی
شناسی. وجای
امیدی برای
اولیای الهی
نمیباشد.
وموقٌتا
فریدون آرام
گرفت تا داستان
کاوه آهنگر
پیش آمد.
داستان
آهنگری که هیجده
فرزند او
مغزشان غذای
مارهای دوش
ضحٌاک شده
بودند.و برای
نجات آخرین
فرزند خود
قیام میکند .
یعنی فرزندان
(کاوه)یا
کاملی الهی
فریب آخوندها
را میخورند.
کاوه آهنگر و
پرچم چرمین
او،و قیام
مردم
ومخالفبن
خاموش ضحٌاک،
عاقبت
پادشاهی الهی
را بفریدون
کامل الهی
خاموش تحویل
میدهد. کاوه
از وزیر ضحٌاک
خواست تا
فرزند اورا
نجات بدهد
وغذای مار ها
نکند.مشاوران
ضحٌاک مخالفت
نمودند.مانند
آنچه مشاوران
فرعون برای
آزاد نمودن
موسی کرد.کاوه
نزد فریدون
رفت.که جنگ با
ضحٌاک را
رهبری کند. فریدون
نیز دو برادر
بنام کیانوش و
دیگری شادکام
داشت .اینان
با اسامی الهی
خود مانند
فریدون بودند
و فریدون
بآنها گفت که
درجهان نباید
دین جز زردشت
دین وآﺌین
بهتر شدن
باشد.و فردوسی
طرفداران
کاوه را بیشه
نشینان
میخواند.عزلت
نشینان سلوکی
که همه چون
کاوه آهنگری میدانستند
که گرزهای
آهنین فراهم
کردند.

فردوسی
داستان رفتن
فریدون بنزد
ضحٌاک را میگوید.برادر
فریدون فنون
جادوﺌی
میآموزد که همان
اسرار شهودی و
قدرتهای عقلی
و ارادی و امدادات
الهی
اومیباشد.که
بر سر ضحٌاک
رفتند که معجزه
ای الهی
فریدون
میباشد.
فردوسی کاخ
ضحٌاک را در
کنار دجله
أروند رود
میگویدکه
صریحا فردوسی
بجنگ تاریخی
با ساسانیان
را گفته که
أخوندهای
قشری (مُغ)
بودند و أندکی
سالک(بَغ)ییرون
از کاخ
پادشاهی
ضحٌاک ساسانی
که بغداد گفته
میشد،باغ و
عزلتگاه
سالکان و
کاملان الهی
آنان بود.و
نگهبانان کاخ
بنفع کاوه در
آمدند که از
ضحٌاک ساسانی
بیزار بودند .
فردوسی سپس از
سیاست
ومبارزات
کاوه میگوید و
داستان فریدون
که دیداری
ازدختران
جمشید
میکند.یا همان
سالکان جمشید
و طریقت
فریدون و کاوه
است. که فریدون
گرز آهنین بر
سر جادوگران
ضحٌاک زد.و از
شبستان یا
حرمسرای
ضحٌاک دختران
زیبا را بیرون
آورد،و تن و
روان آنان را
دستور شستشوی
داد.و راه پاک
شدن الهی را
بآنها نشان
داد.پیروان
قشری ضحٌاک
آخوند سالکان
الهی شدند و
تزکیه نفس را
آغاز
کردند.وزیر
ضحٌاک و آگاه
اسرار و
ثروتهای او،
بپایگاه
فریدون آمد و همه
اسرار ضحٌاک
را بفریدون
گفت ومأمور
برپا کردن جشن
شد وضجاک را
فرب
داد.ورؤیای سه
مردی که ضحٌاک
دیده بد بوی
یادآور شد.و
بالآخره فریدون
ضجاک را أسیر
کرد و در کوه
البرز ببند
درآورد.

فردوسی
خواننده
شاهنامه را با
داد و دهش و
عدل و بخشندگی
فریدون و دین
ورزی او میگوید
که پانصد سال
نسلهای جدید
از فر یافتگان
گذشته بود .
سپس سه فرزند
او از(فرٌخ
نژاد) نجات
یافتند که
سالکان واصل
بنهایت
تجلٌیات شهود
ولایت
زردشت.درشهود
چهارم مرتضوی
(ایلی و ایلیا)
بودند.و
فریدون کسی را
برای جشن سه
عروس شایسته
باطراف
فرستاد،که وی
دختران شاه
یمن را
برگزید. یمن
در گذشته از
مستعمرات ایران
بود،که
پایگاه بزرگ
نظامی در آن
داشت تا ازخطر
حمله پادشاه
مسیحی حبشه و
بتحریک پاپ عمل
کند . و بعدها
نظامیان یمن
همان کسانی
بودند،که عمر
را برای فتح
ایران
راهنماﺌی و
کمک کردند.
زیرا
زردشتیان
مخالف مذهب
قشری و آخوندی
ساسانیان از
نهضت دینی
اعراب استفاده
نمودند. در
این مأموریٌت
پادشاه یمن
عذر خواست.و
شبیه داستان
ملکه سبأ
بلقیس که تخت
پادشاهی
اوبوسیله
وزیر
سلیمان،که
دارای
قدرتهای جادوﺌی
ببارگاه
سلیمان
برد.پادشاه
یمن حضور فرزندان
فریدون را در
سرزمین خود
خواست که آﺌین
اوراعمل کنند.
دختران همیشه
سمبول سالکان
مستعد و صادق
میباشند.که
ولایت سلوکی
بالاتر خواهان
تربیت سلوکی
خود و شهود
بیشتر مییاشد.
گوﺌی ولایت
مسیح برتر از
زردشت را داشت
. یا نقشه های
أهریمنی
پادشاه یمن
کارسار نشد .
زیرا فرزندان
فریدون بیمن
رفتند و بنزد
فریدون با
زنان خود
بازگشتند. که
مورد آزمایش
فریدون قرار
گرفتند که
قهرمانیها
نشان دادند.
سلم وتور و
ایرح فرزندان
فریدون بودند.
و آزمایش پیر
از سالکان
تازه بوده که
ازدهای نفس
وروان خودرا
کشتند.

فریدون
سپس جهان کشور
خود را بین
فرزندان تقسیم
کرد. کاری که
هر کامل الهی
صاجب طریقت
وولایت سلوکی
کاملان تازه
ولایت خودرا
باطراف گسیل
میدارد تا
تربیت الهی دیگران
کنند. سلم بر
سرزمین روم و
خاور و تور را بسرزمین
ترکستان
وچین، و ایرج
پادشاه ایران زمین
شد. که در
نتیچه سلم بر
ایرج حسادت
نمود. که
فرزند کوچکتر
پادشاه ایران
زمین شد. سلم
با تور بی
عدالتی پدر را
مطرح نمود. و
موبد آخوندی
را بنزد
فریدون
بایران
فرستادند .
سلم در اصطلاح
تصوٌف مسلمان
منافق است که
سلوک الهی نمی
کند و حرص
مقام و دنیا
پرستی را
دارد. و ایرج
بعرش و
أرجمندی
میرسد. و تور
نیز تورانی وترک
سلوک نیمه راه
کرده وبکمال
نرسیده است .
پس فریدون
خروشید و دو
فرزندش را أهریمنی
خواند. که دین
قشری و آخوند
پرستی دارند.
مسلمان بزور
جنگ و زور
مسلمان میشود.
ولی قلبا
ایمان سلوکی
با پیامبر خود
ندارد. که همه
قشری های
مسلمان سنٌی
یا شیعی، بقول
قرآن مؤمن نیستند
زیرا اوم و
سلوک الهی
ندارند. ولی
میتوانند خود
را مسلم در
تسلیم چون
أسیر بخوانند.
و حتی اعراب
صحرا را محمد
(عرب) یعنی (أرب
)و بدون مربٌی
الهی، مانند
(عجم یا أجم) که
جم ناشدگان
گفت . جم شدگان
پارسایان یا
فارسیان هستند
. فردوسی
زیرکانه
نظرٌیاٌت
تصوٌف ایرانی
محمد را در
پوشش
داستانهای
افسانهای
عرفان زردشتی
اراءه میدهد.
و خود فردوسی
کاملی الهی
ولایت محمدی
میباشد.
وهمیشه از ولایت
زردشت ولایت
محمد را
میخواهد. و
احتمالا اسامی
فرزندان
فریدون
ابتکار خود
فردوسی باشد.

فریدون دو
فرزند مخالف
ایرح را بدون
شرم از خدا
خواند. گوﺌی
سلم وتور هر
یک شهود مقدماتی
ولایت زردشت
را داشتند ولی
بشهود نهاﺌی
ولایت خود
نرسیده، ویا
در أصل قشری
غیر صادق با
ولایت خود
بوده اند . لذا
مخالفت با
اولیای الهی
ولایت و شهود
برتر، از نظر
داوری الهی نا
بخشودنی است .
و لذا قشری
های مذهبی از
نظر أنبیا
مشرک بدتر از
کافر خوانده
میشوند .
فریدون بآنها
پیام داد که
من بد نکرده
ام . أنجمن
کردم گوﺌی
شوراﺌی نظر
داده. که
مراتب الهی چنین
مأموریٌتهای
الهی بکاملان
میدهند. و اینکه
ستاره شناسان
و موبدان چنین
رآی داده اند.
و من ترس خدا
را داشتم. ولی
أهریمن شما را
منحرف کرده
است .أهریمن
نفس امٌاره هوسباز
و جاه طلب
وکثرت خواه و
برتری جو. و
آخوندهای
مذاهب قشری
غیر الهی است .
و فریدون
بایرج گفت که
آن دو برادر
لشکر بسوی
ایران آماده
کرده اند .
ایرج در واقع
کاملا ترک
دنیا نموده.
بپدر گفت
آماده هستم
ترک تاج و تخت
کنم. و فریدون
ایرج را بنزد
برادران
فرستاد. و چون
سلم وتور ایرح
را در نظر
داشتند.مبادا
پادشاهی
خودرا نیز از
دست بدهند. پس
ایرج را کشتند.که
حاضر بترک
پادشاهی خود
بود .و با
خنجری سر ایرج
را از تنش جدا
کردند و سر را
برای پدر فرستادند
فریدون نیز از
خداوند خواست
که فرزندی از
ایرج را
بپادشاهی
ایران
بنشاند.زیرا
انتخاب
پادشاهی
ولایت، یا
اصطلاحا امام زمان
و سرپرست تمام
کاملان الهی
زنده میباشد. و
کنیزی بنام(
ماه آزین) از
ایرج بار دار
بود.یا سالکی
که با ایرج
کامل بکمال
الهی رسیده
بود. و این
کودک منوچهر
شد، که مینو
چهره و الهی
شده بود. پس
فریدون تاج
وکلید خود را
بمنوچهر داد.
چون سلم وتور
از کار منوچهر
آگاه شدند
بفکر چاره و
طلب عفو از
پدر افتادند.
فردوسی اضافه
میکند که هرکس
بد کند باید
کیفر ببیند .
وسلم وتور در
مقابل انجام
دین ورزی
سلوکی کاذب
درخواست بخشش
فریدون را
نمودند.
فریدون فرستاده
آنان را باز
گرداند. پس
سلم وتور
خودرا دشمن
خونین منوچهر
دانستند و
لشکریانی
بایران
فرستادند. تا
منوچهر جوان
را بکشند.
فریدون نیز
منوچهر را
بجنگ سلم وتور
فرستاد. و
لشکر سلم وتور
شکست خورد
.ولی قصد حمله
شبانه بر
منوچهر
داشتند که تور
بدست منوچهر
کشته شد . و فتح
نامه منوچهر
بنزد فریدون
فرستاده شد .

فردوسی
صحنه جنگ های
باستانی
ووسایل
کارزار را
بنیکوئی بیان
میکند. و
هزاران نکته
اخلاقی و
سلوکی در میان
اشعار خود
دارد . که در
برد دور همان
صفات و اخلاق
پادشاهان
الهی کاملان و
سالکان رهرو
برای لقای
تجلٌیات الهی
میباشد. که مقصود
نا گفته سلوکی
فردوسی است.
سلم وتور
سالکان میان
راه ترک سلوک
کرده، و حسادت
بر جوان با
استعداد
وکوشا که بتاج
شاهی الهی در
شهود عرشی خود
رسیده میکنند.
و بجای اینکه
خود کوشش کنند
دشمنی ایرج و
منوچهر را
داشتند. و
ریاست
ستمگرانه بر
مردم را میخواستند
که آخوندها
چنین هستند.
ودنباله داستان
خبر شکست تور
بسلم رسید که
در دژ و قلعه
ای بود. و
منوچهر در
پوشش حامل
پیام با نشان
دادن مهر تور
که دژبان در
را باز کرد. و
منوچهر خود را
فرستاده تور
بدژبان قلعه
معرفی نمود . پس
زمانی بعد
(کاکوی) نبیره
ضحّاک با
لشکریانش بجنگ
منوچهر آمد.
وی سمبول
همیشه موجود
آخوندهای
قشری که تلاش
استفاده از هر
بحران
اجتماعی
مینمایند و دل
از ریاست طلبی
نمی کنند. و
پادشاهان
الهی همیشه در
حال جنگ عقیدتی
و دفاعی با
مخالفین قشری
خود هستند. که
دست از مبارزه
با اولیای
الهی بر
نمیدارند.
فردوسی تکرار
وصف نژاد
ضحٌاک و اولاد
اورا تازی عرب
توصیف میکند.
که بیشتر
حکٌام مسلمان
عرب و حاکم بر
ایران زمین
مقصود فردوسی
است .که ولایت
سیاسی دین
محمد را داشته
و دارند . ولی ولایت
سلوکی محمد را
و علیٌ را نمی
خواهند، که خود
نیز بدان
ایمان ندارند.
گرچه در گروه
حزبی تشیٌع
شیعیان، این
گروه منحرف از
خواسته محمد و
علیٌ و
آخوندهای
آنان بیشتر
شده اند. زیرا
مخالفین رژیم
خلفا، چه
مسلمان در تسلیم
باشند، ویا از
ادیان ومذاهب
دیگر چون زردشتیان
ومسیحیان
وغیره، همگی
دنبال نام
علیٌ بودند.
که قطب رهبری
خوبی بوده و
هست . ویا امامان
مشهور ولایت
علیٌ که بنام
او فعالیت ضد
رژیم
میکردند،
بعنوان اینکه
حقٌ ریاست در دین
اسلام را
دارند. ولی ده
قرن بعد
صفویان، بنام
مرام تصوٌف
جدٌ خود شیخ
صفیٌ، برای
مقابله با
عثمانیان
سنٌی، که قصد
اشغال ایران
را داشتند ،
بزور شمشیر
ولایت سیاسی
علیٌ را در
ایران
عمومیٌت
دادند. و تا
امروز تشیٌع
برای حکومت
خود بر ایران
استفاده
میکنند. و
آخوندهای
حاکم امروز
خود را عالم و
وارث حکومت
الهی اسلام و
علیٌ میدانند.
ولی هیچ یک
بشهود روح القدس
قاﺌم نرسیده
اند، که وارث
مکتب الهی محمد
گردند .که هم
سیاست جامعه و
هم نظریٌات
مذهبی باطل
خود را با هم
میخواهند .

فردوسی
سرودن
داستانهای
تاریخی را بر
حسب خاطرات گذشتگان
از پیشدادیان
و کیانیان
میگوید. که در
واقع همان
پادشاهان
الهی ولایت
سلوکی زردشت و
قبلا بودا و
میترا بوده
اند.( کاکو)
کشته شد و (سلم)
شاه نیز فراری
گردید ولی
بدست منوچهر
اسیر افتاد
وکشته شد. و سر
اورا برای فریدون
فرستاد. فریدون
نیز سپهدار را
احضار کرد و
گفت من نواده
خود منوچهر را
بشما میسپارم
که من عمرم
بپایان رسیده
و منوچهر
پادشاه سراسر
ایران زمین است.
و تاجگذاری
منوچهر در
حیات و حضور
فریدون صورت
گرفت . فردوسی
نیز درباره
مرگ فریدون
میسراید و
پادشاهی
منوچهر را صد
و بیست سال و
پادشاهی
فریدون را
پانصد سال و
پادشاهی
ضحّاک را هزار
سال میگوید . و
این عمرهای
دراز افسانه
ای در واقع
عمر طریقت و
خانقاه این
کاملان الهی
میباشد . که
همچنان کاملان
تازه رسیده
بخلق در آن
طریقت بوده که
اعتبار الهی
داشته باشد.
وچون طریقتی
بدون کاملان
الهی زنده
باشد پیروان
سالک آنها مانند
هر مذهبی قشری
و مشرک
میباشند که
صوفیان نا
صافی هستند . و
در اطراف خاور
میانه فراوان
نام شهر (بیت
یا خان و خانه)
هست که خانقاه
یک پیامبر بوده
است. بخصوص در
سرزمین
فلسطین. مانند
شهر (بیت لاهی
و خان یونس ) که
بنام
پیامبران
کامل اولیه آن
شهرها میباشد
.مانند شهرهای
زیاد امریکا
که نام ( سنت یا
سن) دارند. چون
سنتیاگو و سان
فرانسیسکو،
که عملا در
این شهرها
خانقاه
اولیای الهی
نیست .

منوچهر
نیز پس از
معرٌفی قدرت
نظامی و اخلاق
الهی خود، باز
خود را بنده
خداوند
میخواند و راه
فریدون پیر
الهی خودرا
دنبال میکند.
و(سام) او را
چون بچه دیو
گفت . پس بکوه
البرز فرستاد
همان عزلت
سلوکی در
کوهستان
البرز بلند
قامت ، که دست
آخوندهای
مذهبی قشری
بآنها نرسد . و
سختی زندگی
پادشاهان
الهی را
میکنند. و
البرز همیشه
جایگاه سیمرغ
خوانده میشده
است ،که خدای
پرندکان با
مقام برجسته
در روح ومعراجهای
الهی طفل سالم
را شیر میدهد .
شبیه داستان تورات
که بقول محمد
ابراهیم در
آسمان الهی اطفال
مؤمن را شیر
میدهد. که
سالکان
شیرخوار کاملان
الهی و
ابراهیم
برهمن زنده و
مقدٌس هستند.
طفل چون بکمال
روحی رسید خبر
بسام نریمان
دادند . سام
نیز خواب پسر
خود را دید.
سام در خواب
ملامت شنید،
طفلی را که
خوار
میدانستی، اینک
دست پرورده
کردکار است.
که کاملی الهی
شده است. سام
بالبرز کوه
رفت. و از پیر
سیمرغ پدرش خواست
که بلند گوی
سیمرغ پیر
الهی خود را
عبادت داشت .و
گریان شد که
باید بنزد سام
برود. و سیمرغ
گفت که
میخواهم تورا
بپادشاهی
بفرستم. سیمرغ
خدا و تجلٌی
شهودی سالکان بوده
است. سام نیز(
دستان) را
فرزند خود را
نام زال داد.

فردوسی
سپس داستان
تاریخی خود را
ادامه میدهد
که منوچهر شاه
خبر از کار
سام و فرزندش
زال یافت. سام
در زابلستان
بود. پادشاهان
محلٌی یا
فرماندهان
نظامی بودند .
آن وقت منوچهر
دو پسر داشت
نوذر و زرسب.
منوچهر نوذر
را بزابلستان
فرستاد تا
آشکار
مآموریٌت خود
کند. که
پادشاه الهی
شده است . و
زابلستان را
دین و آﺌین
خسروپرستان
نماید. که
وسیله توسٌل
عبادی سالکان
باشد. سام
بنزد منوچهر
احضار شد که
سام را پاک دل
ومرد یزدان
پرست خواند که
صفت هر کامل
الهی است
.زیرا (فرٌ
کیان) دارد.
وبا فرهنگ پیر
که تجربه
پرورش سالکان
دارد. اختر
شناسان ستاره
زال را بدستور
منوچهر دانست
که وی آینده
پهلوانی دارد.
گوﺌی کاملان
الهی در رؤیا،
آینده سالک را
قبلا میشناسند.
و منوچهر
سرزمینهای
شرق ایران تا
دریای چین را
بنام سام
نوشتند. که در
واقع ریاست سام
بر طریقتهای
سلوکی زردشت و
یا بوداﺌی
است، که بر
سالکان آنها
پادشاهی الهی
دارد. ودستورات
عبادی
بسالکان خود
میدهد. و
زابلستان مرکز
او بود . و زال
فرزند سام
پادشاهی یافت.
که پادشاهی
الهی مجموعه
ای از کاملان
حسینی
میباشند. وزال
نریمان عنوان(
حَسَنی) شهودی
در تسمیه
محمدی یافت.
سام نیز
بمازندران
لشکر کشید. و
بفرزند خویش
نام پادشاهی
خود را داد . و کلید
گنجها را با
زال سپرد. که
همان کلیدهای
باز نمودن و
فتوحات عوالم
الهی و شهودی
سالکان خود
میباشد. پدر
سفارش
بپرداختن دل یا
تزکیه نفس و
روان خود و
دیگران را
داد. تا اختر
شناسی یا همان
شهود شناسی
سالکان کند.
که هم علم
نجوم است و هم
شمارش
تجلٌیات
شهودی خود و
سالکان
میباشد . زیرا
در ولایت
زردشت تجلّیات
الهی ستاره
های روشن
دارند. که یهودیان
زردشتی الأصل
چون موسی شعله
آتش دید. ونزد
مسیح ستاره(
نجم الثاقب)
بالای درخت
کریسمس، و
محمد و
محمدیان کامل
قرص ماه
دارند. تا در ولایت
مهدی آینده،
خورشید سمبول
تجلٌی برتر الهی
رحمان باشد .

زال
پادشاه
زابلستان
بنزد( مهراب)
پادشاه کابل
رفت که
پادشاهی الهی
طریقت سلوکی
داشت . مهراب
دختر زیباﺌی
داشت . زال نیز
مأموریٌت
هندوستان و
جنگ با بت
پرستان
بوداﺌی را
یافت . که طریقت
قبل از ولایت
برتر تازه
زردشت داشتند
که بت بودا را
میپرستیدند.
در کابل(
رودابه) دختر
مهراب شیفته
زال پسر سام
شد. سالکی که ولایت
سلوکی برتر را
علاقمند
گردید. و بسام
نوشت که
میخواهد دختر
مهراب را در
دین و آﺌین و
کیش خود عقد
کند. که
بولایت الهی
تازه وبالاتر
وارد گردد. و
أختر شناسان
از رؤیاهای
خود مژده دادند.
که طفل زال از
رودابه دختر مهراب،
چنان پیلی
خواهد بود که
جهان مانند او
ندیده است.
ضمنا مهراب از
کار دختر که
سالک او است
آگاه شد. و
منوچهر سام را
احضار نمود. و
دستور کشتار
مهراب نواده
ضحٌاک و یاران
او در هند را
داد . زال پسر
سام نامه پدر
را بنزد
منوچهر برد. و
مهراب بر مادر
دخترش خشم گرفت
که معلم سالک
بود.(سیمین
دخت) رودابه
مادر را دلخوش
نمود. و
فردوسی در
باره هر یک
توصیف طولانی
و زیبا دارد .
زال با نامه
سام بنزد منوچهر
آمد. و اختر
شناسان آینده
زال فرزند سام
و دختر مهراب
را نیکو
خواندند . پس
زال را شهریار
خواندند و
موبدان زال را
اندرز برای
شهریاری
دادند. سالکی
که بکمال الهی
رسیده و
پادشاهی الهی
منطقه ای را
خواهد داشت.
بیانات زال از
روزهای سال و
گردش جهان گفت
که باعث
دلشادی
منوچهر شد.
ومنوچهر پاسخ
نامه سام را
داد، که او را(
باب ولایت
)خواند و
مهراب بپادشاهی
کابلستان
رسید. که او را
خورسند کرد
و(سیمین دخت
)همسرش و
دخترش رودابه
را ستایش
نمود. که
فرزند زاﺌیده
زال نیز بنزد
پدرش سام
بزابلستان
رفت . و سیمین
دخت حامل پیام
منوچهر بسام
بود . و صلح بین
زابل و کابل
دست داد. که ولایت
بودا را داشت.
ودر زابل
ولایت برتر
زردشت و شهود
بالاتر نور
مرتضوی چهارم
ایلیا را
دارد. که بودا
و کاملان
بوداﺌی نداشته
وتا کنون
ندارند. و
بالآخره از
رودابه دختر
پادشاه کابل و
زال فرزند سام
و زاده ایرج بنام
رستم زاده شد
که با کمک
سیمرغ بود. که
رستم از پهلوی
مادر بیرون
کشیده شد چون
بسیار درشت بود.
مانند آنچه
برای حوٌای
آدم میگویند.

سام نیز
بدیدار رستم
نواده خود رفت
که قهرمانی
های رستم را
شنید. سالکی
تازه بازگشته
بخلق با سختی
تولد دوم الهی
بعد از ( مرگ
قبل از مرگ )است.
سام بزال
أندرز سلوکی
میداد که
ندانسته دست
بکار بدی نزند
و همه روزه ره
ایزدی را
بپیماید. رستم
تهمتن پیل
وحشی را با
گرز کوبید
وکشت در
حالیکه هنوز
کودک بود. که
روان وحشی
خودرا در
جوانی کشت.
آنگاه خبر بزال
رسید و برای
فتح دژی در
کوه سپند
جایگاه عقاب
ها، رستم
محرمانه
بآنجا رفت که
لشکریان قبلا
نمی توانستند
وارد قلعه أن
شوند. که باز
خود طریقتی
سلوکی بوداﺌی
بود. رستم با مخفی
کاری خود و
همراهان خویش
وارد قلعه
شدند. رستم که
نام عرفانی
رستن و نجات
از مقام نوعی قبلی
خود با شهود
برتر در ولایت
بالاتر زردشت بود.
قلعه مصونیٌت
سالکان ولایت
پیشین را که مخلفت
با ولایت برتر
میکردند با
قدرت الهی خود
اشغال نمود.
پس رستم
پیروزی خود را
بزال پدرش
نوشت. و زال
نیز بسام پدر
خود خبر داد و منوچهر
پادشاه در
پایتخت خود
بود . منوچهر
با ارسال
فرزند خود
نوذز سفارش ها
میکرد که وقت
مرگ خود را
میدید . و تاج و
تخت فریدون را
که اینک دارد
بفرزندش
واگذار
میکند، و
نصایح کاملا سلوکی
مینماید. که
موبد عابد
سالک چون
بپیامبری
بکمال الهی
میرسد باید
دراطاعت از
دستورات او
بود. و منوچهر
چشمان خود را
برای همیشه
برهم گذاشت .و
پادشاهی نوذر
هفت سال بود .
نوذر ستمکری
آغاز کرد و
مردم بسام
شکایت بردند .

خبر مرگ
منوچهر به
(پشنگ) شاه
توران رسید و
سران کشور خود
را جمع کرد. از
جمله
افراسیاب
پسرش و قصد
انتقام از
ایرانیان را
داشت.
افراسیاب
آماده جنگ شد
و بسوی ایران حرکت
نمود که
سپاهیان ترک
چون مغول
داشت. و چون
بجیحون رسید
خبر دار شد که
افراسیاب
بدیگر فرماندهان
واگذار کرد و
بزابل رفت. که
سام نریمان
پادشاهی آن
سامان میکرد
ومرده است. و
در یک نبرد با
ترکان قباد
کشته شد. بار
دیگر افراسیاب
قصد نبرد با
نوذر شاه
نمود. و بار
سوٌم نیز جنگ
بین نوذر و
افراسیاب که
پیروز شد.شاه
بسوی دهستان و
زابلستان رفت.
عاقبت نوذر
اسیر
افراسیاب شد.
(ویسه) سردار
ترک پسر خود
را کشته یافت.
فردوسی
مجموعه ای از
حملات ترکها
علیه ایران را
میگوید. ونیز
اسامی فرماندهان
و پادشاهان
آنها. که از
لحاظ عرفانی و
سلوکی همه
آنها را
پیروان
آخوندهای
قشری میگوﺌیم
. و پادشاهان
ایرانی را
آریا شدگان
کاملان الهی
ولایت سلوکی
زردشت هستند .
و الاٌ داستانهای
تاریخی
شاهنامه
سراسر افسانه
غیر واقعی
میباشد که
مردم با
مبالغات در
ذهن داشته
اند. و عرفا
نیز چون
فردوسی این
داستانها را بسوی
برداشت سلوکی
میبردند و
تکرار
مینمودند. و
الاٌ
پادشاهان
واقعی ایران
در هخامنشیان و
اشکانیان
وساسانیان
بودند. و پیش
از آنان ملوک
الطواﺌف
قبیله ای
دنباله همان
افسانه ها
بنام
پیشدادیان و
کیانیان
هستند. طبیعت
پرستان
وانسانهای
بداﺌی ونیز
کیانیان
ولایتهای
سلوکی آدم
کیومرث و
میترای نوح که
کیان و خورٌه
های شهودی
نخستین را
داشتند. بعدها
بود که
محقٌقین آثار
یونانی وآثار
باستانی
خاورمیانه و
ایران بتاریخ
هخامنشیان
رسیدند بخصوص
تورات که کورش
بنجات
یهودیان بابل
پرداخت، ولی
کورش چون
پیامبر
یهودیان شاخه
ای از زردشتیان
بما رسید.

زال تاخت
و تاز سرداران
ترک
بزابلستان را
دفع کرد، که
بکمک مهراب
پادشاهی کابل
رسید. افراسیاب
ترک که نوذر
فرزند منوچهر
پادشاه
ایرانی را کشت
و برتخت شاهی
نشست. ولی زال
پادشاه
زابلستان با
خبر از مرگ
نوذر شاه شد،
و بسوی آمل
رفت و برادر
افراسیاب را
کشت. زال
تهماسب را
شایسته
پادشاهی
دانست که پنج
سال پادشاهی
کرد. و پسرش
گرشاسپ نه سال
پادشاهی نمود.
و اینان شکست
افراسیاب را
آرزو داشتند. رستم
جوان مأمور
نبرد با
افرسیاب شد.
که خبر لشکر
کشی او بایران
رسید و یاد
آوری قهرما
نیهای پیشین
میباشد. زال
پذیرفت و گرز
سنگین و اسب
رخش خود را
برستم داد. و
زال لشکر کشی
بسوی کابل را
پیش گرفت. و
رستم نیز
مأمور کوه البرز
و نجات کیقباد
از اسارت
گردید. کیقباد
در رؤیاﺌی دو
باز سفید دید
که از ایران
آمدند و تاج
بر سرش
گذاردند. و
فردوسی خواب
او را از
رؤیاهای
پیامبران
میگوید. یعنی
داستانهای
احوال سلوکی
سالکان
وکاملان است.
و ما همه
شاهنامه را
سلوکی
میدانیم .
وسالکان وکاملان
الهی اخبار
الهی و آینده
را در خواب
وبیداری
الهامات
لدنٌی الهی
دارند. که
برای خواننده
گرامی آرزوی
آن میکنیم .
سپس رستم قباد
را بنزد زال
برد. کیقباد
نیز صد سال
پادشاهی ایران
زمین کرد .
کیقباد
بسرداری رستم
بجنگ افراسیاب
رفت و جنگ تن
بتن بین رستم
با افراسیاب
صورت گرفت. که
افراسیاب
فرار نمود و
نزد پدر رفت
که پشنگ بود. و
بپیشنهاد
افراسیاب صلح
با کیقباد را
نمود. و نوشت
که جیحون مرز
ایران و
ترکستان را
میباشد. قباد
نیز خصومت را در
فکر افراسیاب
دانست . مانند
تور برای ایرج
و یا که با
نوذر شاه
جنگید. سپس
کیقباد بپارس
و استخر رفت
که مرکز دینی
زردشتیان و
تخت جمشید جایگاه
مقدٌس
پادشاهان
هخامنشی بود.
و فردوسی از
هخامنشیان
آگاهی نداشت .
ولی شایعات و
افسانه های
مردم را
میدانست. که
نسبت بپادشاهان
کیانیان
میدهد. یا
همان
تاجداران الهی
بازگشته بخلق
که برای
پادشاهی بر
چند سالک خود
دارند. توصیف
فردوسی از
کیقباد گوﺌی
از کوروش و
داریوش است.
که جهان را
فتح و آرام
نمود و شهرها
بنا کرد و صد
سال پادشاهی
نمود و چهار
فرزند بجای
گذارد. کاووس
و آرش و کی پشین
و کی آرمین که
اینان کاملان
الهی ولایت سلوکی
کیقباد در
طریقت زردشتی
بودند. و
افسانه تاریخی
آنها نزد
عارفان بعدی
بجای ماند که
بفردوسی رسید
. نصایح
کیقباد
بکاووس برای
داوری بود. که
اولیای الهی
داوری سلوکی
بر چند سالک
خود و رؤیاهای
آنان میکنند.
رؤیای سالکان
را تفسیر و
تفکیک صفات
خوب و بد روان
یا ژنتیک روحی
آنان
مینمایند. تا
سالک با خبر
شده بتواند
معایب خود را
بشناسد و
پاکسازی روان
وخویشتن داری
نماید.و تا
وقتی که سالک
بحدٌ کفایت از
پاکسازی و
تزکیه نفس از
نظر الهی
برسد، که
بشهود بالاتر
یا نهاﺌی خود
برود. که احتمالا
بخلق بازگردد
وتولٌد دوٌم
الهی خود را
بنماید.

کیکاووس
پس از کیقباد
پانزده سال
پادشاهی کرد.
و چون رامشگری
در ستایش
مازندران
نمود. کیکاووس
میل مازندران
کرد. سرزمین
همیشه سبز و
پر گل. پس
کیکاووس لشکر
کشی بدانجا
نمود. و زال
ببند کاووس
رفت و اورا
أندرز داد. که
خطر در جنگ
مازندران
دارد. و آنرا
خانه دیوان
أفسونگر
خواند که طلسم
و بند جادوگری
دارد. این
توصیف
آخوندهای
قشری مذهبی
است که مردم
را فریب
میدهندو و
بهترین نقاط
را برای خود
در قبضه
دارند. ولی
کاووس
بمازندران
رفت . و گودرز و
طوس از
سرداران او
بودند.که دستور
کشتار و آتش
زدن را داد. و
این سمبول
رفتار اولیا
با آخوندهای
مذهبی و
پیروان آنها
است که ثروت
أندوز میکنند.
رستم کاووس را
سرزنش کرد و
خود را حافظ
پادشاهان
ایران زمین
خواند. کاووس
بزال و رستم
اظهار
پشیمانی کرد
که در پیری
گرفتار
أهریمن شده
است. رستم
برای نجات
کاووس مأمور
شد. و عاقبت
رستم بناله
همسرش رودابه
بسرزمین پر
دیو مازندران
میگوید، که
هفت خوان رستم
است . یا همان
هفت مرحله
سلوکی سالکان،
که باید از
کوه البرز و
مازندران
بعوالم الهی
بالا بروند، و
هفت سرنوشت سلوکی
را طی کنند. که
پیر الهی
بمعرٌفی
خداوند بسالک
میگوید. و چون
دیو سفید
البرز، یا
همان دیو سیاه
روان نفس
امٌاره
هوسباز سالک
است که باید
در نهایت سلوک
کشته شود. و از
پرده مرگ قبل
از مرگ بگذرد
که بشهود
نهاﺌی خود برسد.
که در ولایت
الهی ششم محمد
بنور قاﺌم
روح القدس
میرسند. و در
ولایت مسیح
بنور پنحم
مصطفوی
میرسند. و در
ولایت سلوکی
زردشت بنور
مرتضوی چهارم
ایلیا میرسند.
که بودا بنور
فاطمی سوم شیوا
رسید و
میرسند. و
ولایت میترا و
تا کنون نیز
بنور شهودی
دوٌم حسنی در
تسمیه محمدی
میرسیده اند.
و در ولایت
کیومرث آدم
نخستین
پیامبر اولی
العزم، کاشف
نور حسینی
میرسیده، و
انسانهای
بداﺌی بدان
میرسند. که
روشهای
جادوگری و
تحمٌل شکنجه
های سلوکی
کرده وکمتر حکمتهای
عقلی دارند.
تا بمحمد کاشف
شهود ششم روح
القدس قاﺌم
رسید. و مهدی
موعود محمد سوشیانس
سوم زردشت
پنجاه و پنج
قرن دیگر،
بنور ربٌ
رحمان خواهد
رسید . و با عرش
رب ٌ برتر از
رحمان که بخلق
باز میگردد. و
خود تجسٌم
انسانی روح
القدس میشود.
که قاﺌم آخر
الزمان نوع
بشری و آغازگر
نوع فوق بشری
فرشته گونه
،کلاس هفتم تکامل
روح انسان
بشری امروز
میباشد .که
سوشیانس سوم
مسیح و
پیشگوﺌی او
میباشد . و آن
نوع فوق بشری
هزاران برابر
عقل و کرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع
بشری را
خواهند داشت.
هفت خوان رستم
یا هفت خانه
ولایتهای
الهی است . گوﺌی
کوه البرز
خانه انسان
بشری برای
رسیدن بسرزمین
آباد نوع فوق
بشری
مازندران باشد.
که هفت درٌه
صعب العبور
دارد. اگر
لشکریانی بخواهند
منظٌم پیش
بروند .

در خان
اول سالک با
همٌت بسیار
است .که درهر
روز کار دو
روز دیگران را
میکند. زیرا
شبها بیدار
چون روزها ،
بتمرکزات و
توسٌلات
سلوکی با وسیله
الهی خود
میپردازد. رخش
أسب رستم با
شیر در افتاده
است . و رخش تن
سالک چون أسب،
باربر ذهن و
روان سالک
است. تا
بتواند
بتکامل الهی
روح خود بپردازد.
تن انسان با
کرامات
بالفعل بشری
در حدود زندگی
بشری نقش
حیاتی دارد و
ثابت است.
گرچه پیری و
ناتوانی
تدریجی دارد.
مگر در انسان
سالک که
فرسودگی تن
بنفع تقویت
حیاتی ذهن
است. و هر دو
بنفع تقویت
حیاتی و مقام
الهی روان
بشری میباشند.
که عاقبت در
سلوک موفق با
کمک و تدبیر
الهی شایستگی
تولد نوع فوق
بشری میرسد .
که از هزاران
برابر کرامات
و امکانات بالفعل
بشری خواهد
داشت. که ما
همیشه از
هزاران برابر
عقل برای
زندگی بهتر و
تکامل روحی
بالاتر در
تولد فوق بشری
در جهان را
خواهد داشت.
همان گونه که
عقل انسان
بشری هزاران برابر
عقل نوع میمون
نوع حقیر تر
میدانیم، که تنها
بفکر شکم و
سکس است. که
عینا کارمای
غیر سالکان
بشری کنونی و
در کارماهای
جهنمٌی پس از
مرگ خواهند
داشت.

رستم در
خان و مرحله
اول کارش
بیشتر تخلیه
روان و تزکیه
نفس از مادیٌت
و ارزشهای
مادی است. و
رستم در خوان
دوم بدنبال
چشمه آب بود.
وهمان عقل
برتر سالک در
عقل پیر الهی
بمعرفی
خداوند دارد.
که تنها سرچشمه
عقل برتر سالک
میباشد. و آب
همیشه سمبول
عقل وحکمت و
کمالات الهی
است. که وسیله پیشرفت
سالک بسوی
خداوند و
حقیقت است . و
الاٌ عقلهای
مادی و حقیر
تر حیوانی،
صاحب خود را
سرگرم چریدن
در مرتع سر
سبز جهان بشری
میکند. وبا
دلخوشی ولذٌت
شکم و اطراف
شکم میباشد . و
تربیت روان
وحتی ذهن را
بحال خود رها
کرده و مدام خود
فریبی صاحب
خود میکند .و
توان تفکٌر
بهتر و بیشتر
را ندارد.
وچون أسب
عصٌار بدور
مدار زندگی
بشری میگردد و
چشم بسته راه
میرود. و
تصوٌر باطل
دارد که طیٌ
مکان مینماید.
در حالیکه
تنها طیٌ زمان
میکند و عمر
خود را اتلاف
و اسراف
مینماید. و
برای مبارزه
با دیو سیاه
نفس امٌاره و
روان حیوانی
جز کاربرد عقل
دیگر برتر
نیست. که
چگونه عشق
ورزی های خود
را بنماید. که
عشق ورزی
واقعی عشق
ورزی با وسیله
الهی و چگونگی
صبوری با
بلایای زندگی و
بلایای سلوکی
میباشد که
آموزنده است.
و یا دوری از
هر کار منفی
برای تکامل
اصل وجود خود
در روح
رابنماید. و
یا عبرت گیری
و اصلاح
خویشتن و
تبدیل آنها
بنتایج مثبت و
تکاملی و از
کارهای منفی
خود و دیگران
بنماید. و یا با
دشمنان ولایت
و سلوک الهی،
آخوندهای
قشری مذهبی
بنماید. و از
آنها دوری
وخویشتن داری
نماید و اگر
مورد حمله
قرار گرفت
چگونه عکس
العمل داشته
باشد. که خود
نیز تجاوزی
نکرده باشد.
یا همان بهتر
که گذشت
نماید. و هرچه
بیشتر تقیٌه و
رعایت احتیاط
کند. که
ازدشمنان و افراد
مشرک نفوذی در
أمان باشد. و
اسرار شخصی و
احوال سلوکی
خود را
بدیگران
نگوید .

رستم در
خوان سوٌم با
اژدهاﺌی
روبرو میشود
که رخش رستم
تهمتن خواب را
بیدار میکند.
در این مرحله
سوٌم رستم
سالک که هنوز(
نرسته) است ،
گوﺌی مدام در
خواب بنظر
میرسد. زیرا
در حال تذکٌر
و توسٌلات
عبادی میباشد
وکاری بدنیا
ندارد. مگر در
وقت خطر که
برای تن بروز
کند. که رخش
متوجٌه میکند.
که سمبول زمین
و تن سالک است.
که با درد و
خطر، ذهن و
روان ظاهرا
خواب را بیدار
و آگاه
مینماید.
وسالک موقٌتا
ترک وظیفه
تمرکز
مینماید. که
باز همراه
أذکار توحیدی
خود میباشد.
وکمک از
خداوند
میخواهد که امدادات
الهی بوی
برسد. و خطر
دفع و از آن
نیز بهره
تکاملی ومثبت
میگیرد. حفظ
تن برای کار
ذهن، و هر دو
برای امکان
تکامل روان، و
تبدیل آن
بروحی الهی
لازم است. و
جزﺌی از
عبادت سالک
میباشد. آنگاه
امکان کنترل
وخویشتن داری سالک
میسٌر است .و
امکان اصلاح
وپاکسازی
روان در تخلیه
و تحلیه هست ،
تا با شرط
کافی از نظر الهی،
بتجلیه های
ششگانه واجب
میرسد .و هر
بار تجلٌی
الهی وشهودی،
روح انسان بیک
سطح بالاتر
الهی میرود،
که پایان
وظیفه الهی انسان
برای تولد نوع
بشری میباشد.
وبا شهود هفتم
با مقام
پیامبری بخلق
باز میگردد. و
تجربیٌات
سلوکی
واحوالی
خودرا از
تربیتهای
الهی، با اختیار
تام برای
سالکان خود
بمورد اجرا
میگذارد. و
الاٌ انسان
بدون پیر کامل
الهی بمعرفی
خداوند، از
هزاران عبرتی
که در حوادث
جهان و روان و
رؤیاها دارد،
نمیتواند
بهره تکامل روحی
بیابد. و چنین
سالکی یک شبه
ره صد ساله میرود.
و بدون اتلاف
زمان و عمر و
زودتر وبا
مصرف کمتری از
کرامات
بالفعل در تن
و ذهن و روان
بمقصود الهی
خود میرسد. که
به هدف الهی
برای نوع بشری
در شهود ششم
قاﺌم سوشیانس
روح القدس
میرسد. که شرط
اوٌل و آخر
برای نجات یک روح
از نوع بشری
میباشد. که از
صفات حیوانی
نوع بشری
بصفات الهی
نوع فوق بشری
میرسد. و لذا سالک
بلایای دوره
سلوک را نعمت
و رحمتی الهی
میداند و سپاس
بیشتر و
درخواست
بلایای عمیق
تر مینماید.
که پاکسازی
عمیق تر
بیابد. که
گوﺌی یک شبه
ره صد ساله
بسوی خدا
میرود. وشاید
بشهود هفتم
عرش رحمان در
ولایت محمدی
میرسد.که
مصونیٌت از هر
قهقرا و کارما
را دارد. و معصوم
او هر معصیتی
برای بقیه
ایام عمر
میباشد. زیرا
شاهدان مراتب
الهی، این
همانی مشهود
الهی خود را
مییابند. تا
در نوع فوق
بشری آینده
مسؤلیٌتهای
الهی آنان
چگونه باشد یا
چه شرایط خاصی
را دارند.
زیرا شرایط
تکامل روحی و
عقلی انسان
قابل قیاس با
روش تکامل
روحی نوع
میمون نیست.
که میمون
بخواهد خود را
بعقل نوع بشری
برسد. میمون
در صد متری
جنگل و انسان
در فضا راه
پیماﺌی
بنماید. یا
میمون بخواهد
وصف عقل و
کرامات نوع
بشری را برای
طفل خود بکند.
که خود هنوز
نمیداند.
گوﺌی مرده ای
که نمیتواند
خود را زنده
نماید. چه رسد
بمرده دیگر که
اورا زنده
نماید. یا
کوری که
بخواهد کور دیگری
را بینا
نماید. یا
جاهلی که بخواهد
جاهل دیگری را
تعلیم و هدایت
کند. و یا آخوندی
قشری و ابلیس
پرست که
بخواهد تعلیم
راه الهی و
سلوک نماید.
که خود از آن
بی خبر و جاهل
و غافل است . و
علم یا آگاهی
شهودی از
احوال الهی اولیا
را ندارند.
ولی خود را
عالم ووارث
پیامبران
میدانند .

رستم در
خان چهارم با
زن جادوگری
روبرو میشود.
رستم که بسوی
مازندران و
نجات کیقباد
میرود آنهم
تنها بنیروی
ذاتی خود که
سالکان
دارند.و با
احوالی روبرو
میشود که مانع
ادامه سفر
الهی سالک
میشود. که
اکثرا در خان
چهارم با شهوت
ورزی روبرو
میشوند، که
آنرا زن
جادوگر
میگوید. زیرا
عقل بشری
انسان
نمیتواند در
برابر تأثیر
نیرومند شهوت
مقاومت نماید.
که زن و سالک
مرد در حکم زن
أسیر کشش جنسی
و حیوانیٌت
بشری میباشد و
تاب وتوان از
دست میدهد.و
خویشتن داری و
صبوری در
محرومیٌت از
لذٌت
بسیارسخت است
. و مردان
نیرومند و
الهی را بزمین
میزند. که همه
کرامات خود را
سوخت لذٌت
جنسی وجسمی
وحتی اوهام
ذهنی مینماید.
که تلاش
فراوان
تولدات قبلی را
صرف لذٌت
کوتاه
مینماید. گرچه
پس از عمل لذیذ،
زمان درازی
خستگی تن و
پریشانی ذهن
وناتوانی
دارد. و آنگاه
برای تجدید
احوال لازم
است که جبران
و چاره مشکلات
تازه را
بنماید. که
گوﺌی باهمان
شدٌت بسوی
شهوت رفتن،
بهمان سرعت پس
از لذٌت از
معبود جنسی
خود فرار
مینماید. و در
مییابد که
برای تکامل
چقدر عقب رفته
و وامانده
درٌه شهوت
گردیده است.
که قریب
باتٌفاق کسی
نمیتواند از
این درٌه وحشت
شهوت و متعفٌن
خلاصی یابد.که
هر دم حرص و
علاقه شدید تر
مییابد. وکمتر
فرصت عبرت
گیری و
پشیمانی و
جبران پیدا
میکند. پس
گوﺌی سرازیر
نوعی و مقام
روحی میباشد.
که چون انسان
هر دو پای خود
را در آن
گذارد، هرگز
جز سرعت و
شتاب روز
افزون ندارد.
که دستش بچیزی
برای توسٌل و
جلوگیری از سقوط
بیشتر وجود
ندارد.

بالاٌخره
رستم این زن
جادوگر را
میکشد. که
مردی رستم و
سالک بریش و
سبیل نیست که
با اراده و
مروﺌت و مردانگی
او در خویشتن
داری میباشد .
و هر سالک زن موفق
نیز این
مردانگی را
دارد. و هر غیر
سالک که مرد
باشد یا زن،
برای پیر خود
در حکم زن در
اطاعت است. که
زن پرستی بجای
خدا پرستی را
دارد. گرچه زن
پرستی را
بصورت خود پرستی
یا عقل پرستی
و خود فریبی
انجام بدهد.
رستم ابتدا زن
جادو گر را
زیبا یافت و
سپاس خدا کرد.
ولی چون بکمند
خود زن را
اسیر کرد، که
اراده خویشتن
داری رستم
سالک بوده
است. آنگاه
حقیقت زشتی
وکریه
ومتعفٌن زن را
جادوگر را
کریه دید، که
چگونه آرایش
کرده است .
مانند آخوندی
که لباس
روحانیٌت در
تلبیس، تن زشت
و روح أهریمنی
خود را برای
مردم فریب
خورده ساده لوح
میپوشاند که
پاک و روحانی
مینماید. و
خدا میداند
درون لباس
روحانی خود،
چه موجودیٌت
حیوانی و
کارماهای
حقیر در روان
دارد. که
پروان آنان
نمیبینند. و
تذکٌرات
اولیای الهی را
توجٌه ندارند.
که این
کارماﺌیان
فریب خورده
چون آخوندهای
فریب کار خود،
تولٌدات مجدد
بجهان دارند.
که انتقام
الهی گرچه
فرصت مجددی برای
تعالی آینده
روح آنها باز
شانس
دیگرآنان است.
که همه
موجودات باید
زمانی
بخداوند الله
أهورمزدا
برسند .

رستم در
خان پنجم
گرفتار اولاد
میشود. که
نتیجه در هوس
زن داشتن است.
که شب وروز
خود را صرف تأمین
نیارهای زن و
زندگی کرد. و
اولاد حاصل
این دوره باز
مزاحم سرعت
سالک در
پیشرفت سلوکی
بمراحل
بالاتر، و
رسیدن بلقای
الهی در
سفرهای اصطلاحا
چهارکانه سفر
بسوی خدا و
سفر در خدا و
سفر برای خدا
و سفر از خدا
بخلق کاملان
الهی است.
فردوسی اولاد
را همه زندگی
انسان میگوید.
که گوﺌی صاحب
زندگی و دنیای
سالک گرفتار
اولاد باشد.
ولی رستم با
کمند خود
اولاد را أسیر
کرده و جویای
جای دیو سفید
از او شد. آنگاه
وعده میدهد که
پس از کشتن
شاه مازندران
شهریاری
مازندزان را
باین اولاد میدهد
. رستم اولاد
را نام پهلوان
در دشت مازندران
میگوید.که
مخالف کشته
شدن زن جادو
گر بود . ولی
رستم اولاد را
بنفع خود در
آورده و جای
دیو سفید را
دانست گفت که
در مکانی میان
دو کوه قرار
داشته . و
نگهبانان
زیادی دارد. و دیو
خود چون کوهی
در تن میباشد.
جای أسیر را
در کوه اسپرز
یا البرز
خواند.

رستم بخان
ششم رسید و
جنک او با
أرژنگ دیو درگرفت.
رستم با نعره
دیو را زبون
کرد و سر اورا
قطع نمود . که
باعث دشمنی
دیگر دیوان شد
. در اینجا توصیف
افسانه ای و
جادوﺌی
فردوسی از
رستم ،همان
توصیف از سالک
صادق است که
بپیمان الهی
خود پای بند
است. پس نیروی
اراده او
نیروﺌی الهی
است که
نیروهای بزرگ
هستی مادی و
بشری را از
بین میبرد .
مانند نیروی
غیر سالکان و
آخوندها و أهریمن
پرستان که
لشکریان
بیشمار هستند.
و جای کاووس
أسیر را
دانست. و
کاووس را بسوی
خود کشید. که
آنرا آغاز
سعادت
ایرانیان
میگوید. و
لشکریان
کاووس دوباره
منظٌم شدند. و
بالاٌخره
رستم بغاری که
دیوان در آن
بودند رفت . و پزشکان
الهی مغز و
خون دیو را
داروی سلامتی
بیماران
گفتند. که غیر
سالکان همان
بیماران میباشند.
و رستم
بایرانیان
آریا شده یا مستعٌدان
آریا شدن و
بکمال الهی
رسیدن میگوید،
که باید بیدار
وهشیار باشند
یعنی سلوک
الهی را
بنمایند.

رستم بخان
هفتم رسید
ودیو سفید شده
سالک با تزکیه
نفس سلوکی،
باز روان سالک
همچنان سیاهی
دارد . یا
علاقه وباوری
مذهبی قشری و
آخوندی دارد.
گرچه
آخوندهای
سیاه دل وروان
پوشش سفید در
تن دارند. که
سیاهی دل وذات
خود را در پشت
آن مخفی کرده
بودند.و کشف
رستم سالک شد
که پس از عبور
از هفت کوه
بجای دیو رسید
. اولاد
پهلوان
مازندران و
راهنمای
کنونی رستم
گفت، دیو خواب
است و چند
جادوگری اورا
نگهبانی
میکنند. این
غار در عمق
چاه تاریک و
گود است که
همان روان
حیوانی خواب و
غافل انسان
فاسد روان و
آخوند مذهبی
قشری است.مخالف
راه خدا و
قاتل أنبیا و
بنام فتوای
الهی. و دیو
سنگ بزرگی را
بالا برد که
بر سر رستم
بکوبد. و رستم
در حال ترس
بخود گفت
امروز جان را
حفظ کنم که
جاوید گردم.
که سالک باید با
مرگ قبل از
مرگ از این
خان بگذرد که
روح او جاوید
گردد. و روح
پاک شده را از
تن و ذهن و
روان خویش
آزاد کرد .
ووارد عوالم
الهی و ملکوتی
شده بنور
تجلٌی الهی
میرسد. آنکاه
در نداشتن
کارماهای
جهنٌمی و
قهقراهای
انواع حیوانی
مجدد مصون
است. چون
خوابی که
بیدار گشته،
تولٌد دوّم
الهی و بعثت
ورسالت
ومأموریٌت الهی
پیدا میکند.
پیامبری چون
پیر خود و
پیامبر اولی
العزم خود،
مقامی الهی
دارد/ و برای
چند سالک
احتمالی خود
پیامبر و صاحب
اختیار الهی آنان
میباشد. و
پیامهای الهی
ولدنٌی خود را
از خداوند وحی
و الهام دارد،
و تا وقتی که
زنده باشد
وسیله الهی
سالکان خود
میباشد. تا پس
از مرگ طبیعی
او هفت هزار
سال بعد چون
همه اولیای
الهی شاهد نور
ربٌ رحمان، در
یک صورت نوعی
فوق بشری
بجهان متولٌد
میشود. که از
هزاران برابر
عقل و کرامات
و امکانات و
امتیازات الهی
در تن و ذهن و
روان ٌخواهد
رسید.و همان
روح الهی را
دارد که
سریعتر از نور
کهکشان راه
شیری را جولان
میدهد.

و
بالاٌخره
رستم بر تخت و
تاج مازندران
کنار کاووس
تکیه زد . که هر
کامل بازگشته
بخلق مینماید.
و گروه
سربازان چون
گودرز و
کاووس، از ترس
گناه بتربیت
مغز و هوش
پرداخت. که
همان نتیجه کار
سالکان الهی
میباشد .
کیکاووس نامه
ای بشاه مازندران
نوشت، که
سرنوشت أرژنگ
دیو سفید
خواهد داشت.
ولی پادشاه
مازندران
وعده ویران
نمودن ایران
را داد که با
خاک یکسان
میکند . فرهاد
حامل پیام
پادشاه
مازندران،
نامه کاووس
بپادشاه مازندران
را، رستم شخصا
برد و حامل
پیام الهی
دانست که
پیامبری
اولیای الهی
برای سالکان
مستعد همین
کاملان
بازگشته بخلق
هستند وتا
زنده باشند.
در بازگشت
رستم از
مازندران جنگ
کاووس و شاه
مازندران دست
داد. و فردوسی
توصیف زیباﺌی
از نظام جنگی
لشکر کاووس
میگوید. و اینکه
رستم
قهرمانیها
کرد. فردوسی
شاهکار نظام
جنگی با شاه
مازندران را
میسراید. و
مازندران
سرسبز سمبول
جهان مادی در
نظر عقل انسان
بشری است. و
پادشاه آن
تمام قدرتهای
بزرگ جهان از
پادشاهان
سیاسی و
سرمایه داران
و آخوندهای
مذهبی و جنگ
آوران
میباشند. که
آخرین جبهه جنگ
سالک برای
رسیدن بهدف
الهی خود، و رضایت
و تجلٌیات
الهی میباشد.
کاووس پادشاه
و رهبر الهی
رستم سالک، در
شرف نجات
ازهدف الهی سلوکی،
فرمان کشتن
پادشاه زشت
مازندران را
داد. کاووس پس
از یک هفته
عزلت نشینی و
دعای بدرگاه
الهی، در
گنجها را باز
کرد. که
حکمتهای الهی
او میباشد. که
هر کاملی الهی
دارد. وکاووس
شاه مازندران
شد. و رستم
برای اولاد
قهرمان، تاج
پادشاهی
مازندران را
از کاووس خواست.
و کاووس
بازکشته بخلق
قهرمانان خود
را مأموریٌت
ایران زمین
داد، که با
مردم داوری
عادلانه کند.
که چون امام
زمان در ولایت
محمدی کاملان
خود را بأطرف
گسیل میدارد
که تربیت چند
سالک خود را
داشته باشند.
و انسانهای
عامی را آریا
و نیروانا و
جم و سیٌد
وکامل الهی
نمایند.

فردوسی
سپس توصیف
ایران و
ایرانیان را
در دوره
پادشاهی الهی
کیکاووس
بنیکوﺌی
میگوید که از
توران و چین
توسعه داد و
بمکران رسید.
و هرجا میرفت
گناه کاران را
می بخشید. که هر
کامل الهی
سالکان خودرا
از طرف خداوند
میبخشد. اگر
که بسلوک الهی
در تخلیه و
تحلیه روان خود
ادامه بدهند.
کاووس بدریا
ها نیز لشکر
کشید، که
افسانه های
هخامنشیان و
کشتی های
نظامی فراوان
ایران بسوی
یونان در
خاطره ها بود
که کیکاووس
نسبت داده شده
است . اطلاج
سودابه دختر
شاه
(هاماوران) را
میگوید. ظاهرا
در گذشته ها
،از جمله
بهانه های
جنگی دختر
خواستن پادشاهان
بوده است. که
اگر ازدواج
میکردند، صلح
جویانه رابطه
های سیاسی
توسعه مییافت.
اخیرا پادشاه
ملک سعود از
هر قبیله
دختری میگرفت و
سیصد فرزند
بدست آورد. که
تا کنون بنوبت
پادشاهی
عربستان و
اتٌحاد قباﺌل
بر قرار است. و
همچنان
شاهزادگان
دیکر منتظر
پادشاهی خود
هستند.
هاماوران کیش
دیگری داشتند
و کاووس
سودابه را
بکیش خود
درآورد. که
نشان میدهد پادشاهان
مورد ستایش
فردوسی در
شاهنامه همگی پادشاهان
الهی و صاحبان
طریقت سلوکی
بوده اند. که
ولایتهای
اولیای
زردشتی مقام
الهی ولایت و
شهود تجلٌی
مرتضوی چهارم
را داشتند و
دارند. که
ولایتهای
الهی قبلی
نداشتند. و
زردشت کشف این
خورٌه و قرٌه
شهودی نور
مرتضوی ایلیا
را نمود . چه
رسد اگر که
دینداران
قشری مشرک همه
ادیان غیر
سلوکی خواهند
بود. که در أصل
مشرک بخدا و
دشمن ولایت
زنده الهی در
هر زمان
هستند. ولی
شاه ماوران پس
از فرستادن
دختر و بسیاری
هدایا، کاووس
را دعوت
بسرزمین خود کرد.
ولی سودابه
آگاه از نیٌت
پدر بود ومانع
کاووس شد. ولی
کاووس بدون
سلاح رفت و
دستگیر شد. که
آخوندهای
مذهبی قشری،
معمولا بگفته
محمد قاتلان
انبیای الهی
بوده وهستند
.و مأموریٌت
الهی برای
تعلیم دینی
ندارند.
سرداران کاووس
نیز دستکیر
شدند. آنگاه
لشکریان
افراسیاب
بایران
تاختند و از
دریا و خشکی،
که داستان
اسکندر
مقدونی
بایران یاد
آور است. ونیز
حملات چینی ها
و مغول از شرق
بود. گوﺌی هر
صد سال یک بار
حمله
میکردند، که
بدنبال غذا
برای جمعیٌت
زیاد شده خود
بودند. که
پادشاهان
هخامنشی و
اشکانی و
ساسانی هر یک
دفع حملات
مغول را کرده
اند. وچون
راهی زمینی جز
ایران بغرب نداشتند
.از بالای بحر
خزر باروپا
میرفتند که اسلاوهای
کنونی تبار
مغول را دارند
و یا هونای
ویران گر
اروپا .

فردوسی
وصف آشفتگی
ایران را
مینماید. که
در واقع پس از
اسکندر و سپس
حملات مغول
چنین شد. و اگر
طبقه بندی
جامعه ها بر
اساس دین
ومذهب باشد،
عاقبت تفرقه
ملٌی و
استقلال های
محلٌی خواهد بود
و کشتارهای
همیشگی از
یکدیگر. در
حالیکه ادیان
ومذاهب اگر
سلوکی
نباشند،
تماما مشرک و
قشری و دشمنان
خدا و
پیامبران خود
هستند. و لذا
فردوسی در حیات
خود بفکر وحدت
ملٌی و سیاسی
ایرانیان افتاد
که از شاهنامه
بخوبی پیدا
است. که وجود
پادشاه برای
کشور، عامل
وحدت و قدرت
کشور است. ولی
وجود ملوک
الطواﺌفی و
پادشاهان مذهبی
و حکومتهای
آخوندها ،جز
عامل تفرقه و
کشتار یکدیگر
نیست. امروزه
در اروپا و
امریکا هرگونه
طبقه بندی
باشد باز
مذهبی نیست.
حتی اگر عامل
اقتصاد و
فلسفه و
سرمایه داری
موفٌق تر است.و
نیز عامل
ایدﺌولوجیهای
حزبی، مانند
ایدﺌدلوجیهای
دینی و مذهبی
جز زوال و
بیماری هیستری
جمعی،
وتضادهای
محلٌی ومذهبی
و حزبی بر
قرار نخواهد
بود. انسانها
باید مقام
حیوانی روان
خود را تبدیل
بروحی الهی
نمایند. که
سالکان تنها
در شهود
تجلٌیات الهی
ولایتهای
سلوکی ششگانه
نوع بشری، خود
را برای
شایستگی دیدار
تجلٌیات الهی
بالاتر و
آینده های نوع
فوق بشری
آماده
میمایند.
والاٌ تولدات
نسخ ومسخ حیوانی
مجدد خواهند
داشت و تکرار
گذشته ها در آینده
ها . ویرانی
ایران بدست
دشمن خارجی و
داخلی مذهبی
عاقلان را
بنزد رستم
کشاند تا قیام
نماید. و رستم
لشکریانی
فراهم کرد و
پیامی بشاه
هاماوران
داد، که شاه
ایران فریب
داده و گرفتار
نموده است. و
آزادی
کیکاووس را
خواستار شد. و
شاه هاماوران
سرزمین خودرا
آماده کار زار
با رستم کرد . و
بالآٌخره
رستم با سه
شاه دشمن که
سه سرزمین
باهم متٌحد
بودند، منجر
بنجات
کیکاووس شد. و
رستم
بلشکریان خود
گفت تعداد
افراد دشمن
مهم نیست.
زیرا یزدان پاک
یار ما
میباشد.که
همیشه سالکان
و کاملان الهی
در برابر
تعداد زیاد
آخوندها و
پیروان آنها
قابل قیاس در
تعداد
نیستند، ولی
باز پیروز هستند
چون بمراتب
شهودی میرسند.
و گرچه تن بشری
دارند ولی
کرامات نوع
فوق بشری و
الهی را دارند.
چون ترک
لذٌتهای تن و
ذهن وروان را
مینمایند، و
لقای الهی در
شهودها را
ترجیح میدهند.
غیر سالکان
کرامات نوع
بشری خود را
اتلاف نموده،
پس از مرگ
ژنتیک روحی
آنان جز تولد در
انواع حیوانی
را شایستگی
ندارند. که
بقول پیامبر
مسخ میمون و
خوک بهترین
شانس آنان
خواهد بود. تا
دوباره و حتی
صدباره بهمین
نوع بشری
ووظیفه الهی
برای أزل تا
أبد، در فرمان
کن فیکون برای
شدن و صیرورت
و تکامل روح
بشهود قاﺌم
روح القدس رب
ٌ النوع بشری
برسند که خواهند
رسید. تا
بانواع فوق
بشری فراوان
بعدی بروند،
که روح هر أتم
و گیاه و
حیوانی نیز
خواهد رفت . تا
بفرض محال
بلقای الله
أهورمزدا رب ٌ
الارباب
برسند. که
بازگشت همه
بسوی خداوند
را پیامبران
تکرار کرده
اند.

فردوسی
سپس نام
فرماندهان
کاووس
وافراسیاب را
میگوید که هدف
از توسعه طلبی
تورانیان دارند.
و افراسیاب
تندی وتهدید
ویرانی ایران
داشت. پس
کاووس رستم را
بلشکر کشی
بقصد
افراسیاب فرستاد.
سپس کاووس
بآبادانی
ایران پرداخت.
رستم پهلوان
ایران شد و دو
کاخ برای او
در البرز
ساختند. که
همان خانقاه و
طریقت سلوکی
رستم انسان
کامل الهی
است. زیرا
رستم رسته از
دنیا و پیوسته
بآینده بهتر
است، که
بسالکان خود
تعلیم و تربیت
الهی میدهد.
تا آریا وکامل
الهی و پارسا
شوند. و
جایگاه دیوان
قشری مذهبی
تبدیل بجایگاه
اولیای الهی
گردید. و
جنگهای
شاهنامه
مبارزه با
قشری های غیر
سالک ویا
پیروان مخالف
ولایتهای
پیشین هستند.
دیوان قشری
نیز أنجمن
کردند تا چاره
کار کاووس
کنند. و دیو
دژخیمی دشمنی
همه جانبه
بکاووس کرد،
که باعث فریب
خوردن کاووس
شد که
ستایشهای
جهانی یافت. پس
هوای پرواز
آسمان کرد، که
بخواهد بشهود
و مقامات الهی
بدون شایستگی
برود. که
معمولا کاملان
ولایتهای
قبلی بخواهند
بدون شایستگی
دارای
امتیازات
ولایتهای
سلوکی بعدی
شوند. که برترین
شهود شهود
تجلٌیات الهی
بالاتر را دارند.
و نیز عقل
الهی بالاتر و
بسیاری
کرامات و قدرتهای
بالفعل دیگر.
ستاره شناسان
را پرسید که
فاصله زمین تا
ماه چقدر است.
زیرا ماه
سمبول تجلٌی
روح القدس
شهود نهاﺌی
واجب الهی
برای انسان
بشری است. که
در ولایت
محمدی برای
کاملان
ولایتهای
پیشین میسٌر
نمیباشد. که
أنبیای اولی
العزم آن
ولایتها نیز
محروم از چنان
تجلٌی الهی
روح القدس
هستند. مگر در
تولد بشری
بهتر، و با
عقل و کرامات
بالفعل نوع
بشری بیشتر.
تا بتوانند پس
از تجدید
شهودهای
پیشین خود
بشهود بالاتر
ششم روح القدس
قاﺌم در
تسمیه محمدی و
گبریال مسیح
برسند. و الاٌ
ولایتهای
الهی زردشت را
پس از چندین
تولد بهتر بشری
بیابند، تا با
ولایت مسیح
آنگاه با
تولدی باز
بهتر بولایت
محمدی بشهود
قاﺌم در
دیدار شاهدان
آن برسند. که
محمد از بدر
منیر شب
چهارده گفت . و
هفت هزار سال
بعد در تولد
باز عظیم تر
نوع فوق بشری،
با ولایت مهدی
موعود سوشیانس
سوم زردشت
وموعود محمد و
با هزاران برابر
عقل نوع بشری،
و انجام وظایف
سلوکی آن زمان
و تجدیدی
شهودهای
ششگانه نوع
بشری پیشین خود،
آنگاه بنور
شهودی رب ٌ
رحمان در
تسمیه محمدی
میررسند. و
اگر بازگشت
بخلق
پیامبرگونه
مهدوی را
داشته باشند،
بعرش رب ٌ
برتر و شهود
هشتم میرسند،
که نامی هم از
او نمیدانیم
که مهدی خواهد
گفت. همان
گونه که محمد
نخستین بار
نام رحمان را
گفت. و تا
خداوند الله
أهورمزدا رب ٌ
الأرباب، بی
نهایت ارباب
نوع فوق بشری
عظیم تر از
یکدیگر در پیش
هست. که روحی
بفرض محال و
در أبدیٌت
مطلق، بنور
الأنوار خداوند
الله روح
الأرواح برسد.
آنگاه پایان
وظیفه تکامل
تاریخی یک روح
خواهد بود. که
همه أرواح و
حتی روح هر
آتم و مادون
أتم عاقبت
سراسر باید
بخداوند الله
آهو برسند. که
آنگاه هنور بخداوند(هو)
بیرون از هستی
ها رسیده نشده
اند.که خداوند(
هو یا او) خود
صادر کننده و آفریننده
الله در هستی
است. الله
عربی شده أهوی
زردشتی است.
که قریش
زردشتی معتقد
بود. یعنی الله
هنوز خداوند
هو نیست که
همان أهو
میباشد.

آنگاه
کاووس گوﺌی
داستان فرعون
مصر و گفته تورات
را میگوید، که
کاخی بلند
ساخت که شاید
بخداوند
برسد.که
وفرعون
دیانتی
قدیمتر داشت.
و کاووس نیز
تختی ساخت که
چهار عقاب
آنرا پرواز
بآسمان ببرند.
ولی عقابها
ناتوان شدند و
پر أنداختند،
و تخت کاووس
در چین سقوط
کرد. ولی رستم
کاووس را باز
آورد. و از
جنگلهای مازندران
بیرون آورد .و
چون عقل خود
را از دست
داده بود که
دشمنان قشری
آخوند را جای
داده بود. که
ساسانیان یا
همان مذهبی
های قشری حاکم
بر ایران
شدند. که
امروز نیز
ولایت فقیه سفیه
غیر الهی بنام
خدا و محمد و
علیٌ بر ایران
زمین قرار
گرفته اند . و
چیزی را که
نمیشناسند،
خدا و پیامبر
و علیٌ و راه
الهی آنها در
سلوک الهی
است. که
أهریمن های
زنده هر زمان
هستند. فردوسی
أندرزگویان
الهی را میگوید،
و کاووس
پشیمان چهل
روز از کاخ
بیرون نرفت و
اینکه خون ار
دیده بریخت.
که سالکان
نتیحه تمرکز
مداوم أشک
ریزی دارند. و
کره یا قرٌه
چشم با خون
بیشتر سرخ
میگردد.مگر
بشهود و رضایت
الهی و عفو او
برسد. و کاووس
تاج کیانی بر
سر گذارد و بر
تخت نشست. که
هر کامل الهی
در پایان سلوک
بدان مقام و
برای چند سالک
خود میرسد. و
از اطراف جهان
بدیدار کاووس
آمدند. که طالبان
لقای الهی
همیشه بدرگاه
اولیای الهی
میروند، تا
شاید اجازه
توسٌل و پیمان
با وی را داشته
باند .

فردوسی
دنباله
داستان رستم
را میگوید، که
جنگ و قدرت
تنها عاقبت
ساز نیست. که
عقل الهی لازم
است. و در دین
ورزی آنگاه کسب
آن میسٌرهست.
رستم بخواست
گیو قهرمان،
قصد شکار در
نخجیرگاه
توران زمین
کرد. رستم
احتمال حمله
افراسیاب را
داد، و
لشکریانی
برای کنترل
اطراف مأمور
کرد. افراسیاب
قصد دستگیری
هفت قهرمان
همراه رستم را
نمود . چون رستم
حرکت لشکریان
افراسیاب را
دانست مست از
می گردید، که
تحقیر دشمن را
کرده باشد .
گیو و سپس
رستم با
تورانیان
جنگیدند.
سرداران
افراسیاب
طالب
فرماندهی
بطمع وعده
افراسیاب
فریب خوردند
که فاتح این
جنگ پادشاه
ایران زمین
خواهد بود.
ولی رستم همه
آنها را کشت.(
الکوین) قهرمان
بزرگ
افراسیاب
احضار شد تا
گیو را بکشد.
که باز رستم
بمیان آمد. و
بالأخره
افراسیاب از
رزم گاه
گریزان شد.
فردوسی فنون
جبهه بندی لشکریان
معمول گذشته
را بنیکی
توصیف میکند.
که ظاهر کار
فردوسی از
لحاظ ملٌی در کار
شاهنامه،
یعنی همین
توصیف
قهرمانی ها است
. که خواننده
شاهنامه را
آماده
قهرمانیها میکند.
و تا کنون
تنها محرٌک
جوانان برای
شجاعت برای
قیام بر
دشمنان بوده
است. دشمنان
خدا آخوندها
که دشمنان
ملٌتها و دشمن
حقیقت هستند.
که دین
ورزیهای باطل
مشرکانه
دارند. و محمد
آنان را
ابلیسان در
لباس کاذب
روحانیٌت میخواند.
که بدترین
جهنٌمهای نسخ
ومسخ در دوزخ
و برزخ جهان
پس از مرگ
دارند . که
بقول محمد مسخ
میمون و خوک
بهترین بخت و
شانس آنان است
.زیرا یک روح
از أزل تا أبد
هرگز مرگی
ندارد. که
ماهیتنی از
عوالم الهی
دارد. ولی مرگ
نوعی در تن را
دارد که آنرا
رها میکند، که
بنطفه دیگری
در رحم مادری
بهتر یا بدتر
حیوانی برود،
تا خود را
بکمال برساند
و بتجلٌیات
الهی برسانند.
که باید برسد
و خواهد رسید.
ولو بقیمت کارماها
و تکرار گذشته
ها در آینده
ها.

اینک
فردوسی
داستان سهراب
را پیش میکشد.
که نمیتوان
عدل و عقل را
از ستمکاری
دانست .و یا از مرگ
ومردن نباید
داد و فریاد
نمود و مرگ را
بی داد گفت . و
بقول ملاٌی
رومی هر گاه
مُردَم، پس من
کی زمردن کم
شده ام . یا
همان مرگ قبل
از مرگ سالکان
که رحمتی الهی
است. و در نبرد
رستم با سهراب
پیش آمده .و
میگوید عاقبت
بجوانی و پیری
نیست. که باید
دل را گنج
ایمان یا همان
اوم و سلوک
الهی و کسب
تجلٌیات الهی نمود.
آنگاه چنین
مرگ ارادی و
مقدٌس، تولد
بهتر و برتر
بدنبال دارد.
که کاملان
بازگشته بخلق
با مقام الهی
بالاتری در
روح و نوع
هستند. و اگر
بازگشت بخلق
با شهود عرشی
داشته باشند،
برای تولد
بهتر و دوم
الهی، چون هر
کامل الهی ار
خواب مرگ
بیدار میشود.
که کاملان ولایت
محمدی با شهود
عرش قاﺌم روح
القدس پیامبری
مییابند. و
شاهدان نور
قاﺌم با
ولایت محمدی
هفت هزار سال
بعد در نوع
فوق بشری
متولد میگردند،
و با هزاران
برابر عقل نوع
بشری، که شاید
بتوانند با
ولایت مهدی
سوشیانس سوم زردشت
بنور ربٌ
رحمان، رب ٌ
النوع فوق
بشری برسند . و
هنوز بی نهایت
ارباب نوع
بالاتر تا رب
ٌ الأرباب
الله و
أهورمزدا در
پیش هست. که در
أبدیٌت مطلق
است . که باز
هنوز بخداوند
( هو) بیرون از
هستی ها رسیده
نشده است.
فردوسی بنقل
داستان سهراب
از یک موبد
عابد میگوید که
او کاملی الهی
و افسانه های
اولیای گذشته
مناسب آن
زمانها را
میداند. و
مناسب عقل
کنونی خود
درمیآورد.
رستم بتوران
زمین رفت و
بسمنگان رسید
ولی لشکریان
دشمن حمله
کردند، که رخش
أسب رستم با
لگدی آنها را
کشت. پادشاه سمنگان
ابراز دوستی
رستم را نمود .
شبانه (تهمینه)
دختر شاه
سمنگان بنزد
رستم رفت. وی
خبر از جای
رخش گم شده را
برستم داد و
همسر رستم شد.
و موبدی واسطه
این ازدواج
بود. و رستم
بازوبند خود
را بتهمینه
داد که معرٌف
طفل او بیاشد.
و سهراب فرزند
رستم از
تهمینه
متولٌد شد. و
مانند رستم
پیل تن و
تهمتن بود و
از نژاد سام
نریمان و
کیانیان. و
کاملان الهی
با مقام شهودی
بالاتر که
نژاد دشمن را
نداشت . و
سهراب أسبی از
نژاد رخش یافت
و بفکر جنگ با
کاووس افتاد.
بدین ترتیب از
همبستری
تهمینه با هدف
سهراب گذشت
نمود.
افراسیاب
فرستادگان بنزد
سهراب
فرستاد، و
لشکریانی در
اختیار سهراب
گذاشت .که
مبادا سهراب
پدر خود رستم
را بشناسد. تا
اگر سهراب
کشته رستم شود
رستم از غم خواهد
شکسته و جایزه
سهراب در صورت
کشته شدن رستم
پادشاهی
سمنگان و
ایران و توران
زمین خواهد
بود . پس سهراب
بسوی ایران
رفت و به دژ
سفید جایگاه
رستم رسید که
همان کوه
البرز و خانقاه
رستم کامل
الهی بود .
هژبر خود را
نگهبان دژ
سفید خواند، و
سهراب او را
بزمین زد و خواست
سر اورا ببرد.
سهراب از آنان
خواست که تسلیم
شوند. پس رزم
سهراب با (گرد
آفرین) صورت
گرفت که دختری
شجاع بود. که
ایرانیان زنان
را جنگحو
تربیت میکنند.
و در عصر حاضر
ما از زنان
شجاع بسیار
میشنویم و
مردانی شجاع
پرورش میدهند.

سهراب جنگ
با دختر را
ننگ خود
دانست. و
زیباﺌی گردآفرین
سهراب را
شیفته او کرد .
ولی گرد آفرین
گفت، که زنان
ایرانی
همسران ترک
نمیشوند. دانای
پیری نامه
بکاووس نوشت و
توصیف شجاعت
سهراب را
نمود. واز خطر
پریشانی
ایران زمین
گفت . گوﺌی سام
و رستم
میباشد. بالأخره
سهراب دژ سفید
را فتح کرد. پس
کاووس رستم را
خواست و از
خطر سهراب
گفت. و از
دلاوری های
رستم یادآوری
کرد. رستم از
پیدا شدن چنین
قهرمانی چون
سهراب تعجٌب
کرد. رستم با
تأخیر بنزد
کاووس رفت که
کاووس بر او
خشم گرفت.
رستم کاووس را
ناشایست
خواند. و
ندانست رستم
بارها
پادشاهی را
نپذیرفته است.
زیرا اولیای
الهی پادشاهی
سالکان خود را
دارند. ولی پادشاهی
سیاسی و جهان
طلبی را
ندارند. گودرز
بنزد کاووس
رفت و شاه را
پشیمان از
گفته های خود
نمود. که رستم
کاووس را از
بند مازندران
نجات داده
است. و رستم
کاووس را
بخشید و بنزد
او رفت و شاه
پوزش خواست و
رستم سردار
لشکر کاووس شد
و بسوی سهراب
براه افتاد. و
سهراب فکر کاووس
را دست کم
گرفت. که جنگ
تن بتن باو
کنند و رستم
داوطلب چنان
زور آزماﺌی
شد. پس رستم با
لباس مبدٌل
بدژ سفید رفت
و قهرمانی ها
کرد. که
فرستاده ها
بدست رستم
کشته شدند. و سهراب
خود عازم نبرد
با رستم شد.
سهراب که تحقیقات
خود را میکرد
بقصد پدرش
بود. ولی کسی
از رستم بوی
اطلاعی نداد .
گرچه از مادرش
توصیف رستم را
شنیده بود .
سهراب بر لشکر
کاووس تاخت .و
رستم بمصاف
سهراب رفت
ومنکر شد که
او رستم باشد.
نبرد سهراب
ورستم آغاز
شد، و هر دو
یکسان مقاومت
داشتند. ونبرد
بروز بعد موکول
شد. ابتدا
سهراب چون
رستم پدر خود
را زمین زد و
نشان ها از
مادر داشت
.وگمان کرد با
رستم میجنگد
که شایسته
نیست. بالأخره
سهراب بر سینه
رستم نشست
وخواست اورا
خنجر زند و تا
کنون کشتی
میگرفتند.
رستم از
خداوند نیروی
کاسته شده خود
را خواست .
زیرا تدبیر
اولیای الهی
با خداوند
است. که عاقبت
رستم سهراب را
بزمین زد و
زخمی بر سینه
او زد. و سهراب
گفت نخواهی
توانست از
مجازات رستم
خلاصی یابی که
مرا کشتی. که
وی در حسرت
دیدار پدر
بود. و سهراب
مهره یادگار
پدر از مادر
را نشان داد . و
رستم سخت
گریان شد. و
لشکریان چون
هر دو را ندیدند
گمان کشته شدن
رستم کردند .
پس رستم از
کاووس در
نوشته ای
خواست که از
داروی نوش
دارو که کاووس
در گنجینه
داشت برایش بفرستد.
ولی کاووس ترس
از شفای سهراب
داشت. رستم از
با خبر شدن
مادر سهراب
نگران بود. و
خود را گناه
کار میدانست
که میخواست
خود کشی کند. و
روح سام
اجدادی رستم
را نفرین
خواهد کرد.

فردوسی
مهرورزی را در
جهان میگوید،
که با همراهان
سالک را باید
داشت . کاووس
رستم را آرام
نمود . ورستم
بزابلستان
بازگشت و (
زواره ) برادر
رستم
فرماندهی
لشکریان را
بعهده گرفت. و
رستم بر تابوت
سهراب ناله ها
کرد. و رودابه
در سمنگان
تابوت سهراب
را دید، و
بجسد فرزند خود
گفت که امیدم
این بود که
خبری از پدرت
برایم بیاوری،
و لذا نشانی
را که بتو دادم
برستم نشان
ندادی . رستم
همیشه نام خود
را پنهان
میکرد. که
آنگاه در حال
مرگ سهراب نام
وخود را گفت .

فردوسی
آنکاه داستان
سیاوش را
میگوید، و أندرز
دین ورزی
سفارش دهقان
گفت پس از مرگ
سر و کارت با
خداوند است.
پس تا زنده
هستی خردمند و
نیکو خوی باش.
که اولیای الهی
چنین هستند.
فردوسی این
زمان خود را
پنجاه و هشت
سال میگوید.
فردوسی بنقل
از موبد راوی داستان
سیاوش
میگوید، که
پهلوانان طوس
و گیو در
نخحیر و شکار
رفتند. و با
علف چهل روز
را گذرانیدند.
که همان چلٌه
سالکان در
عزلت سلوکی در
نقطه دور از
مردمان است.
در آن بیشه زن
جوان رعناﺌی
دیدند که نسب
از فریدون داشت
ودر طریقت
سلوکی او بوده
است. و چون زن
را بنزد کاووس
شاه بردند، در
حرمسرای خود
گذارد. آنگاه
سیاوش
قهرمانی تازه
شد. سالکی که
در راه الهی
خود غریبانه
ومعصومانه
کشته میشود.
رستم از کاووس
خواست که وی
تربیت سیاوش
را بعهده
بگیرد که
کاووس پذیرفت.
یعنی سیاوش
سالک در
خانقاه الهی
رستم قرار
گرفت که تربیت
الهی و
شایستگی
پادشاهی الهی
بیابد. پس
سیاوش بزابلستان
رفت و فنون
جنگ آموخت. که
همان فنون مبارزه
سالک با روان
حیوانی و نفس
امٌاره خود
میباشد. چون
تخلیه وتحلیه
و تجرید نفس
از صفات
حیوانی و بشری
خود مینماید.
بطوریکه سیاوش
در بین دیگر
جوانان یعنی
سالکان بی
نظیر گردید.
آنگاه سیاوش
طلب دیدار و
بازگشت یپدر
کرد تا هنرهای
خود را بوی
نشان بدهد. و
کاووس با جشن
باستقبال
سیاوش رفت هفت
سال آموزش
سیاوش طول
کشید که بکمال
الهی رسید. و
فراوان خردمندان
و طالبان سلوک
و لقای الهی
کنار سیاوش
بودند. و
سیاوش پادشاه
(کورشان)
ماورای النهر
کنونی گردید.
و بر مرگ مادر
خود زاری کرد
.که روحش در
مینو و عوالم
الهی رفته
است. مادر در اصطلاح
عرفان و
تصوٌف، پیر
حسینی سالک
است. که با وی
باید آغاز راه
الهی نمود. و رستم
مقام بالا تر
داشت .که چون
امام زمان حسنی
در طریقت
ولایت محمدی
بوده است. و
سالکان پیشرفته
تر کاملان را
میتواند بنزد
خود ببرد.ولی
در این میان
سودابه زن
کاووس بسیاوش
عاشق شد. گوﺌی
داستان یوسف و
زلیخای مصری
در یهودیان زردشتی
ألأصل تکرار
شده است. تنها
سیاوش را در
کاخ خواست که
پادشاه مطلٌع
نگردد. سودابه
از شاه خواست
که سیاوش در
کاخ با دیگر
برادران
وخواهرانش
باشد. سودابه
بشاه گفت که
در شبستان
مخصوص باشد،
تا با سیاوش
گفتگو بسیار نماید
. پس درخواست
موبدان و
بخردان الهی
شد. که گفتند
سیاوش در
شبستان زنان
چیزی نخواهد
آموخت. لذا
سیاوش گفت
بفرمان پدر از
فردا خواهم
رفت که شاه
گفته بود.
وبوی گفت دل
بد مکن و شاد
باش . هیربد
متصدٌی
کلیدها و پرده
دار حرمسرای
شاه بود که
پرده شبستان
را کنار زد. و
سیاوش ترسان
از وضع تازه
گردید زیرا
سودابه را زیبا
و با آرایش
دید. وسودابه
سیاوش را
بنماز خانه
برد، و اورا
سخت بغل گرفت
ورویش را
بسیار بوسید سیاوش
دانست این مهر
سودابه راه
ایزدی و الهی ندارد.
سودابه از شاه
خواست که یک
زن از تخم خودش
بوی داده شود.
و شاه گفت که
نباید سیاوش
بالغ شده از
زن گزندی
ببیند. کاووس
بسیاوش گفت، ستاره
شناسان از تو
فرزندی
شهریار پیدا
خواهد شد. و
سیاوش تسلیم
اراده شاه شد.
ولی نباید
سودابه نظر
شاه را بداند.
شب دیگری
سودابه از
هیربد خواست
که خواجه سرای
شاه بود. تا
سیاوش را بنزد
او آورد.و
دختران زیبا
را یکایک
سیاوش
نپسندید.
سودابه پرسید
پس چه
میخواهی. و
سیاوش چون هر
سالک و کاملی
الهی أندیشه
کرد. که اگر زن
بگیرد باید بر
تن خویش زاری
کند. زیرا
شهوت رانی
سالک را بدور
از هدف الهی
وتربیت
اخلاقی
مینماید. سودابه
از خاندان
هاماوران بود.
که کینه از
ایرانیان
داشت. و
سودابه کام دل
ار سیاوش
خواست و اورا
بوسید. سیاوش
در دل گفت که
نه با پدر بی
وفاﺌی میکند
و نه با
أهریمن
آشناﺌی خواهد
داشت. پس از
ترس انتقام
سودابه نرم
زبانی را پیش
گرفت. و دختر
سودابه را
پیشنهاد کرد تا
شاه چه بگوید.
و امید سودابه
کام دل گرفتن
خود بود.
سیاوش بار سوم
بشبستان رفت.
و سودابه از بخشش
فراوان شاه
گفت. بشرط
اینکه سرپیچی
سودابه نکند.
و همیشه باید
روی سودابه را
نگاه کند. ولی
سیاوش گفت
بخاطر دل، سر
خود را بباد
نمیدهد. و از
مردانگی و(
دانش) یا همان
کمال الهی و
آگاهی و علم
دیدارهای
شهودی را از دست
نمیدهد. پس
سودابه غضب
کرد و چنگ بر
لباس او زد،
که زلیخا با
یوسف کرد. و این
دلیلی بر
یگانکی تاریخ
افسانه های
یهود در مصر و
ایران است .که
هر دو شاخه ای
از دین زردشت بوده
اند. چه در
طریقتهای
سلوکی زردشت
باشند یا
مذاهب قشری
شده غیر سلوکی
زردشتی. و هر
دینی اگر
پیروان سالک
الهی پیامبر
اولی العزم
خود نباشند
قشری مشرک
هستند. ولی
سودابه کاووس
را فریب داد.
که جامه خود
را درید و فغان
سر داد و
سودابه صورت
خود را خراشید
و بشاه گفت که
سیاوش چنین
کرده است. و
سودابه
وفاداری بشاه
را بهانه
مقاومت خود
وانمود کرد. و
سیاوش پاسخ
شاه داد که
سودابه انکار
نمود. و گفت که
فرزندی از شاه
در شکم دارد.
شاه لباس و تن
سیاوش و
سودابه را
بوﺌید، که هر
کدام بوی
دیگری داشتند.
شاه سیاوش را
باور کرد و آرام
شد. ولی
سودابه از زن
جادوگری
استفاده کرد. و
از او داروﺌی
خواست که
فرزند در شکم
خود را بیندازد.
و بشاه بگوید
که این نطفه
سیاوش میباشد.
و سودابه دو
نطفه مرده
أنداخت. شاه
بد گمان از
سیاوش بود و
ستاره شناسان
اطفال را نیز
از پشت شاه
ندانستند.
سودابه اطفال
را از شکم زنی
گفت. که زن را
بنزد شاه
آوردند. شاه آزمایش
آتش را مطرح
کرد که باید
بفرمان شاه وارد
آتش شوند. که
اگر راست گو
باشند گزندی
نمی بینند.
ولی سودابه
اعتراف کردو
بآتش نرفت و
سیاوش گفت که
دوزخ برایم
خوار شده که
چنین توده آتش
میبینم. سیاوش
بل لباس سفید
کفن و عطر
وکافور که
سالکان
زردشتی
دارند، خندان
برای رفتن
بسوی آتش رفت.
سیاوش پدر
آشفته را آرام
کرد که اگر بی
گناه باشم در
آتش نمیسوزم.
که سالکان بی
گناه آتش
جهنٌم پس از مرگ
در تولدات مسخ
حیوانی در
صحراهای
سوزان را
نخواهند داشت.
که سرنوشت همه
قشریهای
مذهبی همه
أدیان میباشد.
و سیاوش با
أسب بسرعت
وارد آتش شد و
کسی او و اسبش
را ندید. که
ناگاه سیاوش از
طرف دیگر آتش
بیرون آمد. که
از بخشایش
خداوند آتش را
گلستان شد، که
برای ابراهیم
پیامبر
یهودیان
زردشتی با
پادشاه بابل
نمرود، نا مرد
و أمرد فاسد
میگویند. که
هر آخوندی بهر
مذهبی چنین
نمرود است.
شاه از سیاوش
پوزش خواست و
اورا پاک سرشت
خواند . ولی
سیاوش از پدر
درخواست عفو
سودابه را
نمود .

افراسیاب
نیز با لشکری
قصد کاووس را
نمود. و موبدان
پیشنهاد لشکر
کشی دادند. و
سیاوش فرصت
یافت که خود
این مأموریٌت
را داشته
باشد. و رستم
تهمتن باز
وارد کارزار
شد. و سیاوش
وارد بلخ گردید.
و نامه ای
بکاووس نوشت و
پاسخ گرفت. که
لشکریان را پس
از پیروری
مرخٌص نکند.
ضمنا افراسیاب
خواب دید، که
صحرا سراسر
مار و هوا پر
از عقاب مرده
خوار است. و
پرچم او با
باد تندی
سرنگون
شد.واینکه
افراسیاب را
أسیر بنز کاووس
میبرند. پس
موبدان را
برای تفسیر
رؤیا خواستند.
که سیاوش جوان
خواهد آمد و
از ترکان پارساﺌی
نخواهد ماند.
که سالکان
بطریقت برتر
سیاوش که الهی
است خواهند
پیوست. و ترکان
قوم ترک زبان،
ضمنا بمعنی
تارکان وظیفه
الهی در سلوک
میباشد. که
قشری و یا
بدون سلوک
هستند گرچه
زیباروی
باشند . که
آخوندها چنین
میباشند.
افراسیاب
ترسید از خواب
خود پرید. و
چاره را در
صلح و تسلیم
بسیاوش دانست.
و حاضر شد که
خواست خداوند
در سلوک را در
پیش بگیرد.
افراسیاب
بزرگان خود را
جمع کرد و صلح
با سیاوش و
رستم را مطرح
کرد. و با
هدایا نزد
سیاوش فرستاد.
و خود را
دنباله سلم و
تور خواند که
ایرج را
کشتند. و
توران را
جزﺌی از
ایران
خواند.(گرسیوز)
برادر
افراسیاب
فرستاده نزد
سیاوش شد و بساحل
جیحون رسید. و
سیاوش اورا
استقبال نمود
. چون سیاوش با
رستم مشورت
کرد، ولی رستم
بدگمان بکار
افراسیاب بود
. رستم پیشنهاد
گرفتن گروگان
نمود و جریان
را بشاه اطلاع
بدهند. پس
پیمانی بین
افراسیاب و
سیاوش بسته شد
که زمینهای
اشغال شده را
بایران پس
بدهد. و صد تن
از خویشان
افراسیاب نیز
گروگان باشند.
وتعهد
افراسیاب
اجرا گردید.

سیاوش نیز
رستم را نزد
کاووس فرستاد.
شاه برستم
یادآوری
گذشته
افراسیاب را
نمود. و دستور
جنگ داد.که
رستم مخالفت
کرد که پیمان
شکنی نباید
کرد. رستم خود
پیشنهاد
لشکری از
زابلستان نمود
که بر
افراسیاب
یورش ببرد تا
پیمان شکنی از
شاه و سیاوش
نبوده باشد.
پس کاووس رستم
را بسیستان
فرستاد
وکاووس گفت
نامه تندی
بسیاوش خواهم
نوشت. اگر که
سرپسچی کرد
پیمانی با من
نخواهد داشت.
که رستم آزرده
شد و بسیستان
رفت. و کاووس
طوس قهرمان را
بجای رستم
خواست. کاووس
بفرزنش سیاوش
نامه نوشت و
اورا جوانی
خواند که عبرت
از گذشته
افراسیاب
نمیگیرد. و
اورا متهم کرد
که از جنگ
نمودن گریزان
است . و در دل مهر
بافراسیاب
دارد. سیاوش
نیز ترسان از
خدا که اگر
بازگردد
کاووس اورا
خواهد کشت. پس
سیاوش با دو
فرمانده خود
مشورت نمود. و
سودابه را فریبنده
کاووس دانست.
و گفت نباید سرکشی
فرمان یزدان
کند. که همان
سلوک الهی و
تحقٌق اهداف
الهی در باره
چامعه و دنیا
میباشد. کاری
که بندگان
دنبال کرده
باشند نیکی دو
گیتی خواهد
بود. پس سیاوش
سرداری را با
گروگانها و
هدایای
افراسیاب بوی
بازگرداند. تا
آنچه پیش آمده
را بافراسیاب
بگوید .پس
لشکر را ببهرام
واگذار کرد.
بهرام سیاوش
را آندرز داد،
که بی پدر در
جهان جاﺌی
نخواند داشت.
و اجرای دستوز
شاه برای جنگ
را لازم
دانست. زیرا
مغز کاووس
آتشکده است. و
سیاوش پاسخ
شاه میدهد که
فرمان اورا
اجرا خواهد
کرد. (زنکه پیر)
نیز سیاوش را
ترس از یزدان
و پیمان داد.
بافراسیاب
خبر داد و
ستایش سیاوش و
نکوهش کاووس کرد.
و گفت سیاوش
که تو را
برگزیده پناه
از خدا و پدر
میجوید. پس
افراسیاب
بسیاوش نوشت
واورا دعوت
کرد. که چون
پدر او خواهد
بود. و از پدر
بد دل در أمان
خواهد بود. و
تاج و تخت
توران را بوی
خواهد داد. و
لشکری در
اختیارش
میگذارد که
بایران برود
تا با کاووس
پدرش آشتی کند
. سیاوش که
پیام
افراسیاب را
شنید دل رنجور
بود. که نباید
با دشمن دوستی
کرد که دشمن
جز دشمنی
ندارد. آنگاه
سیاوش لشکر را
ببهرام سپرد
.و بپدر کاووس
نوشت که
میخواهد در
جوانی خرد و
عقل الهی را
یافته باشد.
زیرا سیاوش
سالک بود و
بکمال نهاﺌی
خود نرسیده
بود. و اینکه
از مغز شاه و
شبستان او چه
بدی ها دیده است.
سپس سیاوش
لشکریان را
باطاعت از
بهرام توصیه
کرد و با صد
غلام از آب
جیحون گذشت .

خبر
بکاووس رسید و
خشمناک شد.
افراسیاب نیز
دستور
استقبال از
سیاوش را داد.
ولی سیاوش گذشته
افراسیاب را
بیاد آورد و
غمگین و پشیمان
شد. ولی پیران
استقبال
کننده اورا
آرام کرد. که
سیاوش را
پرستش میکند.
یعنی سیاوش را
وسیله توسٌل
خود با خداوند
نماید. که
ولایت ادیان قبلی
در افراسیاب
بوده است. که
سیاوش اورا
بشهود برتری
خواهد رساند .
پس افراسیاب
شخصا
باستقبال
سیاوش رفت و
اورا بغل کرد.
و گفت که
کاووس پیر شده
و بی خرد است. و
اینکه در خواب
دیده که
فرزندش زمین
را آباد
میکند. که
سالک ولایت
پیشین در
ولایت برتر،
زمین جهان یا
تن وروان
سالکان را
آباد و
پاکسازی
میکند . و در
مسابقه چوگان
سیاوش با تیم
ایرانی او هنر
نماﺌی کرد. و
مسابقه تبدیل
بیک نمایش جنگ
بین سیاوش و
افراسیاب شده
بود. سپس
مسابقه تیر
أندازی با
کمان شروع شد.
که سیاوش بر
هدف زد. بعد
سیاوش و
افراسیاب
بشکار رفتند.
که سیاوش گورخری
را با شمشیر
بدو نیم کرد.
یکسال گذشت و
پیران وزیر
دخترش را
بسیاوش داد.
که یکی از
چهار دختر
انتخاب کند. و
داستان موسی
با شعیب نبی
در شهر مدین
است. که موسی
یکی را انتخاب
کرد و سپس
بکوه طور رفت
و بآتش تجلٌی
شهودی خود
رسید .یا همان
شهود چهارم
نور مرتضوی
ایلیا در
ولایت زردشت
هست . و دختر
انتخابی
سیاوش گلشهر
بود که اورا (
جریره) میگفتند.ولی
پیران پدر
جریره بسیاوش
پیشنهاد کرد فرنگیس
دختر
افراسیاب را
بزنی بگیرد. و
سیاوش این نظر
را از خداوند
سرنوشت دانست.
زیرا پادشاهی
ایران و توران
بسیاوش خواهد
رسید .

فرنگیس
با سیاوش بر
آﺌین داماد
ازدواج کرد. افراسیاب
سر زمینهای
چین را بسیاوش
داد که پادشاه
آن باشد.
وسیاوش و
فرنگیس بسوی
شهر ختن
رفتند. و
سیاوش( گنگ دژ)
را ساخت.گوﺌی
شهر افسانه ای
بهشت آدم
افسانه ای یمن
را سیاوش بپا
کرده باشد.
سیاوش بپیران
وزیر و پیر
الهی آن ولایت
میگوید که این
کاخ هدف نیست.
که سیاوش را
از فرٌ یزدان
آگاهی میدهد.
و از چرخ گردان
هستی آگاه
شده. که
سالکان رسیده
بشهود نهاﺌی
خود از خداوند
رؤیاها و
روایتهای
شهودی و
الهامات
لدنٌی در دل
دارند. که این
فرٌ وتاج شاهی
الهی برای
انسان کامل
برای چند سالک
خود میباشد.و
بپیران
خبرمیدهد که
از دست کاووس
چه خواهد
کشید. و جنگ
ایران و توران
ادامه خواهد
داشت. و پیران
تصوٌر کرد که
سیاوش بیاد
ایران و تخت
شاهی آن
افتاده است .
که این پادشاهی
تازه خود را
ناچیز و رفتنی
مییابد .

سپس
افراسیاب
پیران را
مأمور لشکر
کشی باطراف
هند نمود.
سیاوش نیز شهر
سیاوشگرد را
بنا کرد که
چون بنا شد و
پیران بازگشت
وارد سیاوشگرد
شد که آنرا
خرٌم آباد
خواند. و او
گزارش هند و
کار سیاوش را
داد. سپس
افراسیاب
(گرسیورز) را
بنزد سیاوش
فرستاد. ببیند
چرا سیاوش
فراموش ایران
کرده است. ودل
بتوران زمین
بسته است. فرنگیس
که نام او
فرٌخ بود، و
گرسیورز در دل
گفت که
افراسیاب سال
دیگر تغییر
فکر میدهد.
سپس فردوسی از
گوی زدن سیاوش
میگوید. و چون
در مسابقات
تیم ایرانی
برنده میشد،
گرسیورز از
اوخواست که
کمان گرفتن را
آموزش بدهد. که
تیم گرسیورز
برنده شود. و
زمزمه اتٌحاد
خود با سیاوش
را کرد . که
شاید بر
افراسیاب
بشورند. ولی
سیاوش
نپذیرفت، و
گرسیورز را
پادشاه خود
خواند.
گرسیورز کینه
توز و قهرمان
ترک را بنزد
سیاوش فرستاد
که تیر أندازی
بیاموزد. و
کینه سیاوش را
در دل گرفت. پس
گرسیورز بنزد
افراسیاب
بازگشت و بد
گوﺌی سیاوس
را نمود. و باو
گفت
فرستادگان
روم و چین و
کاووس
محرمانه بنزد
سیاوش آمدند و
کفتکوها
داشتند . و
افراسیاب گفت
که از سیاوش
بی وفاﺌی
ندیده است.
ولی برادرش
خطر بر أندازی
افراسیاب را
دارد. و
افراسیاب
بسیاوش دل بد
کرد. گرسیورز
پیام افراسیاب
را بسیاوش
داد. که گفت
میخواهد او و فرنگیس
را در کنار
خود ببیند.
سیاوش آماده
حرکت بسوی
افراسیاب شد
ولی گرسیورز
از نجابت و
خرد سیاوس
ترسید که اورا
نزد شاه رسوا
کند . پس خواست
کاری کند که
سیاوش نخواهد
بسوی افراسیاب
برود. سیاوش
آکاه از
نگرانی
گرسیورز شد.
هرچه اورا
أندرز داد
گرسیوز نیز
خطر آینده
سیاوش از
افراسیاب را
میگفت که بپای
خود بسوی آتش
نرود. پس
سیاوش
بأفراسیاب
نامه نوشت و
گرسیورز وخود
نامه را بسرعت
برد. و بأفراسیاب
نیر گفت که
سیاوش بمن
گرسیورز
برادر افراسیاب
نظری نکرد و
نامه
افراسیاب را
نخواند و مرا
پاﺌین تختش
نشاند. و
افراسیاب را
از خطر جنگ
سیاوش تکرار
میکرد. پس
افراسیاب
آماده جنگ با
سیاوش شد.
سیاوش
فریبکاری
گرسیورز را
باور نموده
بود که
افراسیاب
قابل اعتناد نیست.
سیاوش خوابی
دید که هولناک
بود. پس فرنگیس
أندرز داد که
باید در ایران
بمیرد پس از
همسرش خدا
حافظی کرد.
ولی نرسیده
بایران لشکر
افراسیاب
سیاوش را
دستگیر کرد و
او نیز فرار
نکرد. و
گرسیورز را
نکوهش
بستمکاری و
دشمنی
ایرانیان
وتورانیان
نمود. و سیاوش
دست بشمشیر
نبرد که پیمان
آنرا داشت. پس
خون سیاوش
زمین ریخته
شد. و فرنگیس
بزاری نزد
افراسیاب پدر
رفت. (گوروی)
بدستور
گرسیورز
سیاوش را کشت
که در حال
صحبت با خدایش
بود. که آرزو
میکرد تا از
نسل او کسی
باشد که آﺌین
اورا در کشور
ترویج بدهد.
یکی از سالکان
ولایت او
بکمال برسد. و
بفکر انتقام
از مزاحمان
خود نبود که
در حکم
آخوندهای
قشری
ولایتهای
فقیه غیر
سلوکی میباشند.
زیرا وعده های
پیران وزیر
افراسیاب صادق
نبود که در
أهریمن وفای
بعهد وجود
ندارد.

خون سیاوش
بهانه مشکلات
بعدی جهان شد.
که اولیای
الهی همیشه سر
بریده
آخوندهای
قشری مشرک
بخدا و
پیامبران خود
هستند. و بقول
پیامبر
آخوندهای
أهریمنی
قاتلان أنبیا
بوده و هستند.
که هر کامل
بازگشته بخلق
تا زنده باشد
پیامبری برای
سالکان خود
میباشد. آنگاه
خروش از کاخ
سیاوش و
عاشقان او
برخواست، که
نفرین بر
افراسیاب
میکردند.
گوﺌی مسیح را
چنین بخواست
آخوندهای
قشری یهودی
بصلیب کشیدند
و خونش ریختند.
که دو هزار
سال است جوش و
خروش مسیحیان
در جهان ادامه
دارد. و مانند
حسین کامل
الهی وامام
امٌی شده،
بفرمان یزید
خلیفه غیر
امٌی و قشری
کشته شد. و
چهار ده قرن
است عاشقان
حسین سالکان
همه زمانها
برای حسین و
پیر حسینی خود
گریان هستند.
و همه اولیای
الهی سر بریده
نشوده برد بار
رنحهای
دشمنان خدا و
سالکان خود
هستند. عاشقان
سیاوش سالکان
ولایت زردشت و
یا میترا و
بودا، دوزخ را
بهتر از تخت
افراسیاب
گفتند. و
فرنگیس را
میخواستند
پنهان کنند که
پیران وزیر
فرنگیس را
نجات داد. زیرا
طفلی در نهان
داشت . ودر شهر
ختن فرنگیس را
نگاه داشت. که
کیخسرو فرزند
فرنگیس و
سیاوش متولد
گردد. خسرو
همان کسری و
سزار و تزار
رومیان است که
پادشاهان
ایران نیز خود
را خسرو
گفتند. پیران
در خواب سیاوش
را مشعل بدست
دید. که جشن
روز زاده شدن
کیخسرو است.
خبر بکاووس
رسید که وعده
پیدا شدن کسی
از تخمه توران
و کیقباد
ایرانی میآید
که سراسر
ایران پرستنده
او باشند که
بولایت سلوکی
او خواهند
پیوست. پس
پیران وزیر
کیخسرو را
بشبانی سپرد
که او را حفظ
کند. تا مانند
اولیای الهی
که در صحراها
و کوهستانها
بدور از قشری
ها تربیت الهی
بیابد. و
بدرجه شهود
نهاﺌی پیامبر
گونه خود برسد
وبخلق تولد
دوم الهی
بیابد.

کیخسرو
هفت ساله تیر
وکمال آموخت و
در پنج سالگی
با درندگان
جنگید. که
پیران گفت
نژاد و هنر کسی
مخفی نمی ماند
. و چون پیران
کیخسرو را دید
اورا پاک دین
خطاب کرد ک
بکمال الهی و
سلوکی رسیده
است. داستان
مخفی کردن
وزیر از فرزند
پادشاه
غضبناک در
تاریخ افسانه
ای تکرار شده
است که منبع
آنها یکی است.
که برای عزلت
نشینی سلوکی
است که
شاهزاده
خودرا فرزند
شبان گمان میکنند.
تا عاقبت
پیران کیخسرو
را در جریان
امور گذارد و
بنرد
افراسیاب برد.
که ار کار خود
نسبت بسیاوش
سخت پشیمان و
آزرده گردید.
کیخسرو را از
نژاد فریدون و
قباد و
افراسیاب
دانست .ومقصود
راه تربیت و
مراتب شهودی
سالک است که
بطریقت
اولیای الهی
عزلت سلوکی در
کوه و صحرا
دارد .
افراسیاب
سوگند خورد که
آزاری
بکیخسرو
نرساند. و
کیخسرو را
سفارش کرد یادی
ار ماجرای
پدرش نزد
افراسیاب
نکند و دوستانه
رفتار نماید.
آنکاه کیخسرو
را بشهر
سیاوشگرد
فرستاد ونزد
فرنگیس رفت.

ار این پس
فردوسی
داستان
کیخسرو نواده
پادشاهان
ایران و توران
زمین را آغاز
مینماید که کیخسرو
بایران رفت .
ابتدا آگاهی
کاووس از کار
سیاوش که برای
دور شدن از شک
ٌ پدر و توطئه های
سودابه بود .
که چگونه
سیاوش سر
بریده شد که
کاووس سخت
آشفته بود . و
همه سران نیز
گریان شدند. و
رستم بنزد
کاووس آمد.
رستم با
لشکریان خود
بایرانشهر
رفت. و بکاووس
کفت که عشق
سودابه تاج شاهی
را از سر شاه
بر میدارد. پس
رستم سودابه را
از کاخش بیرون
برد و دو نیم
کرد. رستم
لشکریان
بیشتری فراهم
نمود، و جهان
را پر از کین
افراسیاب کرد.
فرامرز فرزند
رستم فرمانده
آن شد که بمرز
توران و پنجاب
رسید .شیپور
طلب مبارز زد.
که (ورزاد) جلو
آمد و علت
حرکت بمرز
توران را از
فرامرز پرسید
وآیا بقصد
انتقام خون
سیاوش آمده
است. که فرزاد
را با نیزه کشت.
در توران زمین
انتقام خون
ورزاد مطرح
شد. که با
فرامرز
بجنگند و
(سرخه )
فرمانده
توران مأموریٌت
مقابله با
لشکر فرامرز
یافت. ولی
سرخه بنیزه
فرامرز کشته
شد. لشکر رستم
بکمک فرامرز
رسید. و رستم
گفت هرکس چهار
چیز داسته
باشد سرور
أنجمن میشود.
(هنر) یا همان
فنون سلوک
الهی و جنگ با
نفس امٌاره
خود است. و
دوٌم گوهر
نامدار. که
همان مراتب
شهودی تجلٌی
الهی بالاتر
است. و سوم عقل
الهی. که با هر
مقام شهودی برتر،
سطح عقلی الهی
برتر هست .و
الهامات
لدنٌی شاهدان
مقام شهودی
است . و چهارم
فرهنگ و تربیت
آموزگار که
همان روش پیر
الهی سالک
است. که تجربه
او برای
سالکان
آینده، کامل
تازه بازگشته
بخلق است که
بکار میبرد تا
چگونه برای
مردم داوری
کند.

حال نوبت
افراسیاب است
که بکین کشته
شدن پسرش لشکری
ساز نمود و با
رستم روبرو شد
و (پیلسم )
فرمانده افراسیاب
کیخسرو را
بسختی باز
گرداند. که
مبادا رستم
اورا بایران
ببرد. رستم
نیز هفت سال
پادشاهی
توران را کرد.
روزی نیز
زواره
بشکارگاه سیاوش
رفت. و رستم
نیز توران
زمین را ویران
کرد و سپس
بایران زمین
بازگشت. یا
همان مبارزه
اولیای الهی
ولایت برتر
تازه با پیروان
قشری
ولایتهای
قدیمتر است که
تعصٌب نشان میدادند.
گودرز نیز
کیخسرو را
بخواب دید. که
چون بایران
بیاید که فرٌخ
یا فروهر خود
را بیابد و
پادشاهی الهی
کند. آنگاه
چرخ وفلک
آسمان الهی
پاسخ اورا
خواهد داد. که
الهامات لدنٌی
کاملان است.
آنگاه بکین
پدر سیاوش
کشور تور را
زیر و رو
خواهد کرد. پس
از بیدار شدن
و سپاس خداوند،
گیو فرزندش را
خواست. گیو
مأمور جستن کیخسرو
شد که اورا
یافت .و او را
نامور درویشی
دانست. و نشان
سیاوش را بر
بازوی کیخسرو
دید و با هم
بسیاوشگرد
رفتند و با
فرنگیس
ملاقات
نمودند. که
گفت در مرغزار
بهزاد است که
سیاوش اورا
گفته بود، باش
تا کیخسرو
بیاید. و
فزنگیس بهزاد
را دید. سپس
کیخسرو و گیو
با فرنگیس
بایران رفتند
که نهانی هرچه
خواستند نمودند.
یا باز سمبول
کاملان الهی
که بایران سرزمین
برای
مستعدٌان
سلوک الهی
رفتند. پیران
از ترس
افراسیاب،
(کلباد) را با
لشکری فرستاد
تا کیخسرو و
مادرش را مانع
رسیدن بایران شود.
وچون بآن
رسیدند، گیو
قهرمان و
کیخسرو پهلوان
لشکریان
کلباد را
فراری دادند.
آنگاه پیران
خود از پی
کیخسرو رفت. و
چون فرنگیس
نشان لشکریان
توران را
شناخت گیو را
از خواب بیدار
کرد که وقت
نبرد تو است.
آنگاه در
نبرد، پیران
گرفتار گیو شد
ولی فرنگیس
اورا از دست گیو
رها نمود.
زیرا خردمند و
روشن روان
است. یعنی
سالک و کامل
شده ولایت
خودش میباشد.
پس اورا أسبی
داد و باز
گرداند. که
پیران در راه
بافراسیاب
برخورد کرد. و
افراسیاب غضب کرد
که خواست
دخترش را دو
نیم کند. ولی
گیو و خسرو از
جیحون و مرز
توران گذشتند
.و باژخواه مأمور
گمرگ ایران
نیز چیزی
نخواست و کسی
در اختیار او
گذاشت.
افراسیاب با
افراد خود
خواست بایران
برود. که
(هومان) بوی
گفت فورا
دستگیر و کشته
میشود.

فردوسی
سپس سفر
کیخسرو باصفهان
را میسراید.
که نامه ای
بشاه کاووس
نوشت ومورد
استقبال رستم
قرار گرفت و
سپس بسوی کاووس
رفتند. وچون
کاووس کیخسرو
را دید خورسند
گردید. که
آﺌین یا دین
سلوک جهانی
آراسته شده است.
که بکمال الهی
و مأموریٌت
پیامبر گونه
خود رسیده
است. پس کاووس
را بنماز
وتمرکز با
مقام شهودی
برتر خود برد.
کیخسرو از
سنٌتهای
افراسیاب گفت.
تورانیان در
شاهنامه
سمبول آخوندهای
مذهبی قشری
هستند. گرچه
از ادیان الهی
بگویند، ولی
خود سلوک الهی
نمیکنند. و
ایرانیان نیز
همان کاملان
الهی آریا شده
زردشتی و در
هر زمان
میباشند.
کیخسرو
پادشاهی خراسان
و قم و اصفهان
را یافت و با
فرنگیس زندگی
کرد. طوس
پهلوان
کیخسرو را
کودک گفت و
فریبرز را
شایسته
پادشاهی
دانست. و خود
را برترین
پهلوان از نسل
فریدون
میدانست . ولی
گودرز پهلوان بر
طوس خشم گرفت
که چنین سرکشی
میکند. و
لشکریان دو
طرف در صدد
جنگ بودند که
کیخسرو بدان
رضایت نمیداد
تا ایرانیان
بجان هم بیفتند.
وکاووس گودرز
و طوس طرفدار
اورا احضار کرد
و در باره
ایران پس از
پادشاه پیر
شده ، بحث و استدلال
کردند. گودرز
کاووس پدر را
پیشنهاد نمود
که هر دو
فرزند خود را
بخواهد و دل و
فکر خودرا از
آﺌین الهی
نگردانند.
آنگاه آنکه
فرٌ ایزدی
بالاتر دارد
برگزیند. ولی
کاووس شاه گفت
هرکس فتح دژ
بهمن در
اردبیل کند پادشاه
است. زیرا
جایگاه
پرخاشگران
أهریمنی است.
که آخوندی
قشری آنجا
حکومت ولایت
فقیه ضدٌ کاووس
دارد. طوس و
فریبرز بدژ
بهمن رفتند و
ناکام
بازگشتند. ولی
کیخسرو بدژ
بهمن رفت و
فتح آن نمود.
که مقام شهودی
بالاتر یافت و
بمقام الهی تر
رسید. خسرو
نامه ای نوشت
و با نیزه بداخل
قلعه دژ بهمن
پرتاب کرد. و
نوشت که من از
خداوند
کرامات و شهود
برتر دارم. پس
آتشکده دژ را
برپا نمود. و
سالی آنجا
ماند و با
پیروزی بنزد
کاووس بازگشت.
و طوس پوزش از
گذشته خواست
،که درفش
کاویانی را
بشایسته داده
شود. پس کاووس
کیخسرو را بر
تخت شاهی
نشاند.

فردوسی
سپس داستان
کیخسرو را که
ششصد سال پادشاهی
کرد آغاز سخن
میکند. که
مهتران
بزرگان قوم از
کیخسرو را
میکوید. و
رستم بنزد شاه
رسید. در واقع
مراسم امام
زمان جدیدی
است که دیگر
کاملان الهی
صاحبان
خانقاه و
طریقت اورا
تأیید میکنند.
و فردوسی آنان
را مهتران و بزرگان
اوم کرده
میداند.
کیخسرو از
آتشکده ای چون
آذرگشسب
آذربایجان
دیدن کرد که
معبد سلوکی
زردشتیان بود.
و بخاطر
مخالفت و
دشمنی آخوندهای
قشری زردشتی
در جنکهای
مذهبی و بجان
هم انداختن
ایران ویران
شده بود. در
جلسه کاووس و
کیخسرو و رستم
که چگونه
افراسیاب
سیاوش و
قهرمانان جنگ
را کشت .و
پیمان کیخسرو
که مبادا
بخاطر مادر
تورانی دل
بافراسیاب
نرم کند. و کیخسرو
بهمه مقدسٌات
سوگند خورد که
رستم و پهلوانان
گواهی دادند
تا انتقام خون
سیاوش را
بگیرند. آنگاه
کیخسرو
پهلوانان را
شمرد که برای
رزم بکار
گیرد. و گروه
جنگجویان و
پهلوانان
آمارگیری
شدند. که هر یک
منطقه ای از
ایران
پادشاهی الهی
داشتند. یا
گروهی سالک و
کامل الهی که
موبد و عابد
بودند. ودر
باره اسلحه بهتر
خود تمرین
کردند. و خسرو
پهلوانان را
گنج ها بخشید
که پهلوانان
کامل الهی
دارای
حکمتهای الهی
هستند. و بقول
محمد و قریش
که فرهنگ
زردشتی
داشتند. و
سالک بطریقت
زردشت که ( فهلویٌات)
یا حکمتهای
خسروانی و
پهلوی و پهلوانی
را داشتند.
گیو فرمان
فرماندهی
گرفت. افراسیاب
نیز مرز خود
را با آتش و
نظامیان بسته
بود. گیو
پهلوان جنگ در
مرزهای آتش
مختص خود را
میکند. کیخسرو
رستم را
بزابلستان
فرستاد که
مجاور
هندوستان
ومنطقه حکومت
رستم بود. که
فیلان ووساﺌل
جنگ بیاورد.
گوﺌی توران
زمین را
میخواهد
محاصره کند.
کیخسرو
لشکریان خود را
بازدید نمود.
و فردوسی
توصیف جالبی از
ظاهر
جنگجویان و
سرزمینهاﺌی
که از آن
لشکریانی
آمده بودند
مینماید. و
همه مورد
بازدید کیخسرو
قرار گرفت و
ستایش نمود و
بسوی توران
زمین براه
افتادند.

فردوسی
اینک آغاز
داستان طوس در
رأس لشکر راه افتاد.
(فرود) فرزند
جریره تورانی
که دلسوزی بر
سیاوش داشت از
مادرش صلاح
دید کرد. که
لشکری از
ایران در راه
است پس چه
باید کرد.
مادرش گفت این
برادرت
کیخسرو پادشاه
جوانی است و
هم خون تو
میباشد و
مانند پدرش
سیاوش نیکو
نژاد است و
برادر
میخواهد
انتقام خون
سیاوش را
بگیرد. فرود
در کوهی مستقر
شد. و بهرام
پهلوان را
داوطلب حرکت
بسوی فرود
گردید . بهرام
و فرود جنگ
لفظی کردند. و
بهرام گفت مرد
باید پایین
بیاید که
بجنگد و نه سواره
. نشان سیاوش
را از فرود
خواست و فرود
پیاده شد. و
گفت باین دلیل
بحنگ
ایرانیان
آمدم که از
آنها در باره
پدرم بپرسم.پس
سالار و فرمانده
کیست. یک هفته
و بهرام باهم
نماز کردند که
در واقع
بحثهای مذهبی
و سلوکی میکردند.
که ولایت
سلوکی برتر
تازه تر و
برتری بر
ولایتهای
الهی پیشین
دارد. گرچه
همه الهی هستند.
ولی ولایت و
اولیای برتر
با شهود برتر
از نظر خداوند
شرافت و
اعتبار الهی و
عقلهای شهودی
و الهامات
لدنٌی از سطح
بالاتر را دارند.
که اینک در
عصر حاضر ما و
ولایت سلوکی محمدی
در تصوٌف
ایرانی برتر
ار ولایتهای
الهی مسیح و
رزدشت و
پیشینیان
میباشد. و
مقصود از دیانت
رسمی و اسمی
اسلام و بهر
نام مذهبی آن
نیست. که همه
مشرک بخدا و
پیامبر خود
هستند. زیرا تنها
خواسته
خداوند را
برای سلوک و شهود
بیشتر الهی
انجام
نمیدهند. پس
جهنٌم پروری
بیشتر میکنند.
و اگر عبادات
قشری
وخرافاتی و
آخوند پرستی
بیشتر
بنمایند، که
قهقراهای نوعی
بیشتری پس از
مرگ در جهان
دارند . که
بقول قرآن و
محمد مسخ
میمون و خوک
بهترین شانس
آینده آنان
خواهد بود .
زیرا ارواح
هرگز مرگ
ندارند. که در
صورتهای نوعی
بهتر در
سالکان و یا
بدتر در غیر
سالکان و در
همه مذاهب
قشری دارند.
که گذشته ها
را در آینده
ها تکرار
خواهند کرد .
تا باز پس از
صدها هزار سال
مجددا بأمروز بشری
میرسند. تا
هدف و فرمان
شدن را با هر
شش ولایت
سلوکی نوع
بشری آدم و
میترا و بودا
وزردشت ومسیح
ومحمد را
بنمایند. که
بشهود برتر
وواجب رب ٌ
النوع بشری
برسند. که تنها
ویزای ورود
بجهان الهی تر
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
بعد است. که
ضمنا هزاران
برابر عقل نوع
بشری را
خواهند داشت.
که پیامبر
آنان را فرشته
های الهی
میخواند. و
تمام کهکشان راه
شیری را سیر و
سیاحت خواهند
کرد.

بهرام که
محرمانه بنزد
فرود رفته
بود، بنزد طوس
فرمانده
لشکریان
ایرانی
بازگشت. طوس
معترض شد که
دستور آوردن
خسرو داشت. که
او ترک زاده بود
و خود را برتر
میدانست. و
بهرام گفت از
خدا بترس و
روان خود را
تیره مکن. که
این گناه عکس
تزکیه نفس
سالکان و ثواب
سلوکی آنها
است. سپس
فردوسی کشته
شدن چند
پهلوان را
میگوید که فرود
کشته است. که
منجر بجنگ طوس
با فرود
گردید. و گیو
بجنگ فرود
رفت. و سپس
بیژن با فرود،
و کشته شدن
فرود بدست
بیژن. جریره
مادر کیخسرو
خود کشی
میکند. طوس
نیز لشکر به
(کاسه رود)
میبرد و بیژن
پهلوان آنرا
میکشد. و
بالأخره خبر
بافراسیاب
رسید که
ایرانیان از
مرز توران پیش
میروند. و کین
سیاوش در حال
پیشرفت است.
ولی موج سرما
و برف و بوران
سرد دست داد. و
روز هشتم
برفها آب شده
و دریا ساخت.
بهرام نیز (
کبوده ) ترک را
أسیر کرد. و
ایرانیان با
توران رزم
کردند. گرچه
مرزبان از
نژاد ایرانی
بوده است. ولی
در خدمت توران
بود و لشکر ایرانی
اورا بکشت.
سپس افراسیاب
آگاهی از طوس و
سپاه او یافت
و لشکری فراهم
کرد. و پیران
وزیرش شبانه
بر ایرانیان
شبیخون میزند.
و کیخسرو و
طوس را باز
خواند. پس
فریبرز فرزند
کاووس از
پیران
فرمانده
توران درنگ و
مهلت خواست.(
ورهرام) پیام
بپیران برد و
حمله نمودن تورانیان
را خواست که
منجر بشکست
ایرانیان شد. بهرام
نیز ار شاه
اجازه خواست
برای جستن
تازیانه خود
برزمگاه برود.
و از مخالفت
برادر که گفت
تازیانه
فراوانی هست
ومانع او شد و
در نبرد با
(تژاد) بهرام
کشته شد. ولی
گیو بکین بهرام
تژاد را کشت. و
طبق معمول
فردوسی
فراوان ستایش
قهرمانیهای
ایرانیان در
شاهنامه مینماید.
و عاقبت لشکر
ایران بنزد
خسرو باز
میگردد .

فردوسی
هفت خان رستم
را گوﺌی در
هفت جلد از شاهنامه
خود آورده
است. که خان
های رستم
مراحل سلوکی و
دوره های
شهودی سالک
میباشد. که در
ولایت مصطفوی
محمد با شهود
هفتم عرش رحمان
پیامبر بخلق
باز میگردند.
ولی شهود ششم نور
قاﺌم روح
القدس، شرط
لازم برای
تولد بهتر یک
روح نجات
یافته بشری در
نوع فوق بشری
وهفت هزار سال
بعد بجهان،
تولٌد نوع
بالاتر را
دارد. تا با
ولایت برتر
مهدوی بشهود
هفتم نور
رحمان و هشتم
عرش رب ٌ برتر
از رحمان
برسند. که ما
خبری ازنام آن
ربٌ برتر را
نداریم که مهدی
خواهد گفت.
همان گونه که
محمد نام ربٌ
برتر رحمان را
نخستین بار
گفت که بعرش
رحمان رسید . و
مسیح نیز حتی
نام رحمان را
نمیدانست.
زیرا تنها
بعرش روح
القدس قاﺌم
رسید و پیامبر
کاشف نور
مصطفوی، وخود
تجسٌم مقام الهی
مرتضوی ایلیا
گردید. و روحا
او در نطفه
علیٌ تولد
بهتر بشری را
نمود، که با
محمد بنور قاﺌم
و عرش رحمان
رسید .

سپس
فردوسی از
پادشاهی
کیخسرو و آغاز
داستان او
میسراید.
ابتدا ستایش
خداوند که در
همه ابیات
شاهنامه با
٥٢٦٣٧ بیت
شعری، وی همه
نامهای
ایرانیان
نیکو و سلوکی
اولیای الهی
بیان مینماید.
و اسامی دشمنان
تورانی که
ولایت سلوکی
زردشت را
نداشتند، تنها
قشری أهریمنی
میگویند. و
برای این آنان
را ترک
میخواند، که
ترک سلوک نیمه
راه کرده. و یا
منافقانه
ادٌعای زرشتی
بودن و خداشناسی
دارند. ولی
دشمنی با
اولیای سلوکی
الهی زردشت و
حتی أنبیای
قبل و بعد از
زردشت
میکنند، و کشتار
و تکفیر
آخوندی
اولیای الهی
مینمایند. و
فردوسی عملا
از زبان
قهرمانان
گذشته ایرانی
آریا وکامل
الهی شده،
عقاید سلوکی
آنان و خود
فردوسی را
میگوید.ولی
تصریح بعقاید
خود نمیکند.
مانند محمد که
بیشتر عقاید
سلوکی خود را
از زبان
پیامبران
قبلی بخصوص
موسی مینماید.
که موسی بمعنی
ماشی رهرو
سالک و یا
ماشیه الهی
شده ومسیح
گردیده
میباشد. و
فردوسی همیشه در
شاهنامه قدرت
و حکومت زور و
ستمکاری
مخالفین سلوک
الهی، بخصوص
آخوندهای
مذهبی قشری
ویا پادشاهان
سیاسی ستمکار
با پشتیبانی
آخوندها را
نکوهش
مینماید. و
تاکنون بطور
واضحی
مظلومیٌت
اولیای الهی و
نیز تنها
خواسته و هدف
خداوند را
نگفته، که
فردوسی در
پناه وپوشش
افسانه ها
گفته است.
ومردم نیز
هریک طبقه
عقلی خاص خود
را دارند. و در
فصول نوع بشری
هستند که هریک
درجه ای از
تکامل نوعی در
ذات و ژنتیک
روحی خود
دارند. ولی
فلسفه و علوم
فیزیکی، معمولا
برای فهم و
تصوٌر
دانشجویان،
خط فاصلی بین
نوع میمون و
نوع بشری
میگذارند و از
نوع صحبت
میکنند. در
حالیکه هر
انسانی بتنهاﺌی
نوعی میباشد.
که اصطلاحا
خداوند انسان
را بصورت خود
آفرید. یعنی(
نوع فرد واحد)
در هر کس . ولی
خداوند چنین
خط فاصل درست
را بین نوع بشری
با نوع فوق
بشری در شهود
نور قاﺌم روح
القدس قرار
داده . پس
شاهدان روح
القدس در هر
زمانی باشند،
هفت هزار سال
بعد بجهان باز
میگردند.
وبرای
شهودهای
پنجگانه
قبلی، هر یک
شهود صد سال
است . که مسیح
با شش شهود
ششصد سال بعد
در صورت علیٌ
بجهان تولد
نوعی بهتر یافت.
و روح فردی
ما، از أزل تا
کنون از پلٌه
های انواع تحت
جمادی و جمادی
و انواع گیاهی
وحیوانی بنوع
بشری رسیده
،که به بدرجات
انواع فوق
بشری فراوان
در پیش، باید
هر بار تقرٌب
و تشبٌه بصفات
و اخلاق و عقل
الهی بنماید. پس
کسی ناگهان
بشر دنیا
نیامده. یا که
گروهی ناگهان
در نوع فوق
بشری وبدون
دلیل سوابق
تکاملی متولد
شوند . واگر
کسی بنوع
بالاتر نرود،
پس از مرگ
بنوعی حقیر
سقوط میکند و
کارمای جهنٌم
جهان میشود و
تکرار گذشته
ها را در آینده
ها مینماید.
همه ما وحتی
موجودات
حقیری چون أتم
و پشه نیز یک
تجلٌی صفاتی و
مقام الهی دارند.
که شایسته است
که همه
موجودات را
معجزات الهی و
حتی فرشتگان
الهی روی زمین
بدانیم. از
بررسی
شاهنامه دور
نشویم پس ما
نیز هدف تاریخ
نویسی فردوسی
را بررسی
تاریخ عرفان
دین زردشت قبل
از مسیح و
محمد را دنبال
میکنیم.
پادشاهان
ایرانی نیک
مردانی آریا
شده بروش
زردشت هستند.
وتورانیان که
همگی از اولاد
تور فرزند
فریدون مانند
ایرج ولی
غیرسالک و یا
مخالفین سلوک
و ترک کنندگان
سلوک الهی باید
دانست. و
جنگها
مبارزات عقلی
و فلسفی عرفای
الهی با عرفای
غیر الهی که
با علم و
فلسفه نظریٌات
خودرا
میگویند. و یا
کشتار
قشریٌون مذهبی
از یکدیگر
مینمایند
باید دانست .
جنگ عقلهای
الهی با
عقلهای بشری
أهریمنی با
روانهای فاسد
خود، که عقده
های روانی
عقاید فلسفی و
عقلی میباشند
. و عملا
آخوندهای
مذهبی بنام خدا
و دین و مذاهب
قشری خود، بر
مردم أسیر نفوذهای
سیاسی و
اجتماعی
آنان، همچنان
خرسواری میکنند.
و انصافا
جلوگیری از
لگد پرانی
آنها وظیفه ای
الهی است.

بشاهنامه
باز میگردیم
که فردوسی از
خوار کردن
خسرو از طوس
پهلوان میگوید.
زیرا جهان
مادٌی
فریبنده هر
قدرتمند مال و
سیاستهای
اجتماعی یا
علمی و عقلی
است. مگر
خداوند با عقل
برتری کمک
کند. تا تمام
عقل و تجارب
زندگی
وموجودیٌت
خود را قربانی
کسب عقل برتر
الهی کند. که
نمیتواند کشف
و شهود تجلٌیات
الهی را
بنماید.
کاملان الهی
ولایتهای قبل
از محمد، باید
بار دیگر
تولٌد بهتر
بشری و عقل
جزﺌی ومادی
برتر خود را
صرف لذٌت زندگی
و بهشت موعود
موجودیٌت
نوعی قبلی را
در این تولد
تازه تأمین
نماید. و
تسلیم بولایت
الهی برتر،
باز بعقل الهی
تر برساند. و
الاٌ گرفتار مذاهب
قشری میشود.
حتی اگر مطالب
نظری درستی از
أدیان الهی
بگویند. که
عملا بقول محمد
شرک بخدا کرده
اند و جهنٌم
پروری تولد
بدتر بعدی
مینماید. که
بنسخ ومسخ
حیوانی و حتی
فسخ گیاهی
میروند تا
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
بنماید. که
دوباره و حتی
صد باره بهمین
نوع بشری و
همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم روح
القدس برسند
وهمچنان
بانواع فوق
بشری و الهی
تر بروند که
خواهند رفت .
پس امثال طوس
و حتی افراسیاب
و فرعون ها
تکاملات
تولدات پیشین
را داشته اند،
که اکنون در
این کرامات و
امتیازات
نیکوی بشری
خود، در تن و
عقل وروان
متولٌد شده
اند. ولی مستی
لذٌتهای جهان
مانع امکان
فهم عمیقتر و
تصوٌرٌ
کرامات
بیشتر، و زندگی
های عظیم در
نوع فوق بشری
یا حدٌ أقل در
تولٌدات فصول
آینده نوع
بشری بنمایند.
پس کرامات
بالفعل بیشتر
خود را که با
رنجهای زندگی
گذشته کسب
کرده بودند
بعبث سوخت
لذٌت شکم و
اطراف شکم
میکنند. و پس
از مرگ با دست
خالی از
کرامات تحقٌق
نیافته
کرامات
بالقوٌه خواهند
بود که بنوع
حقیرتری
بجهان باز
میگردند. ولی
فردوسی تغییر
افکار واعمال
قهرمانانی چون
طوس را، بر
حسب عقل بشری
نسبتا ضعیف
خود نشان
میدهند. که
اطاعت و بندگی
مراتب بالاتر
از خود
نمیکنند.

فریبرز
ترسان از پدر
خسرو دارد. و
فرود پسر
سیاوش را بی
گناه کشته
ها،بایران بازگشت
و خسرو اورا
خوار و تحقیر
نمود. خسرو ایرانیان
را آموزش داد.
یا همان پرورش
سلوک الهی
بمستعدٌان
برای آریا شدن
میباشد. سپس
خسرو طوس را
بتوران زمین
فرستاد. ولی
پیران
فرمانده توران
بلشکر ایران
پیام داد، که
من چه خدماتی
بفرنگیس و
خسرو کرد]ام و
غم سیاوش را خورده
ام.و طوس پاسخ
داد. که بدون
سرباز بنزد خسرو
بیا که پاداش
پهلوانان را
دارد. ولی
افراسیاب
سپاهی بنزد
پیران فرستاد
که خبر لشکر
ایرانیان را
شنید.( أرژنگ
)پهلوان توران
بدست طوس کشته
شد. سپس جنگ
(هومان) با طوس
صورت گرفت. که
فردوسی جنگ
ایرانیان
وتورانیان میگوید.
و فراوان
جنگهای پیشین
نیز آخوندهای
قشری غیر سالک
بهر حیله ای
دست میزدندو
با زور جادوگری
ترکان. دعای
ایرانیان
الهی چاره ساز
شد و باد بلند
کمک کرد. پس
بازوی جادوگر
را بند بست. و
ایرانیان
بکوه هماون
رفتند. ولی
سپاه توران
کوه هماون را
محاصره کرد. و
پیران تورانی
بکوه هماون
رسید. ولی
ایرانیان
شبیخون
زدند.که در
جنگ و گریز
فرصت دفاع
بدشمن نمیدهد.
و خبر بکیخسرو
رسید. و از
تلفات لشکر
ایران غمگین
شد. پس از رستم
خواست که با
آنجمن خود بیاید.
و پهلوانان
ایرانی را از
گرداب
افراسیاب
نجات دهد. و
ایرانیان در
کوه سر بسوی
آسمان دعا
میکردند .
کاری که
سالکان در
عزلتگاه دور
دست، دست بدعا
وتوسٌلات
عبادی مشغول هستند.
رستم پاسخ داد
و شاه نیز
ایران را برستم
واگذار کرد.

فریبرز
پسر رستم،
فرنگیس مادر
خسرو را از
خسرو بزنی
خواست ،که
دختر افراسیاب
بود. طوس نیز
سیاوش را
بخواب دید، که
از گودرزیان
ناراحت
میباشد
افراسیاب از
خاقان چین کمک
خواست . و
افراسیاب
پهلوانان خود
را بیاری
پیران
فرستادند که
بکوه هماون
رسیدند. و
گودرز اطلاع
از آمدن رستم
یافت. و خاقان
چین بدیدن
لشکر ایران
رفت. و فریبرز
و کاووس بکوه
هماون رسیده.
پیران با
خاقان چین
بمشورت نشست و
بپهلوان چین
گفت که باید
بلشکر ایران حمله
کرد. و در جنگ
گیو و طوس با
(کاموس) سردار
چین و رستم
بایرانیان
نزدیک شد. و دو
لشکر تورانیان
و ایرانیان
برای جنگ
سرنوشت آماده
شدند. رستم با
(أشکبوس) نبرد
کرد. پیران از
آمدن رستم
پرسش نمود که
از او بیم
داشت . آرایش
دو لشکر ادامه
داشت که رستم
کاموس چینی را
کشت.

دنباله
داستان رستم
با خاقان چین
که پس از کشته
شدن کاموس
سردار دیگری
فرستاد که با
رستم نبرد
کند. و خاقان
هومان را بنزد
رستم فرستاد،
که جز دستگیری
افراسیاب هدف
ایرانیان
نیست. و اساس
دشمنی
افراسیاب و
ایرانیان را
بر شمرد.
هومان در رستم
سر جنگ دید. پس
هومان با
پیران با
خاقان بمشورت
پرداختند. و
خاقان نظر صلح
توران را داد.
و پیران بنزد
رستم رفت و گفت
شنیدم که تو
مرا میخواهی
أسیر کنی. ولی
رستم بیاد
خدمات پیران
بمادر خسرو افتاد.
رستم از کشته
شدن سیاوش و
زنش دختر رستم
نفرت شدید
نشان داد.
پیران نیر ار
خدمات خود بفرنگیس
یاد کرد. پس
تورانیان
برأی نشستند .
رستم نیز با
لشکریان خود
محبٌت نمود.
رستم پیران را
سرزنش کرد و
رزم آغاز شد.
که در نبرد با
(شنگل) منجر
بفرار شنگل
شد. و ورستم با
(ساوه) قهرمان
دیگر چین نبرد
کرد و ساوه
کشته شد و
خاقان گرفتار
گردید. و
عاقبت لشکر
تورانیان
شکسته شد.
وگنج آنان
هدیه بخسرو
شاه فرستاده
شد. و رستم در
نامه ای بخسرو
نوشت و کیخسرو
پاسخ داد و
ستایش رستم
کرد. و
افراسیاب نیز
از کار لشکر
خود با خبر شد.
شکایت از (
کافور مردم
خوار) شد. و
رستم بجنگ
آنان رفت. و رستم
بسوی
افراسیاب پیش
رفت .
افراسیاب
آگاه شد و
نامه ای به (
پولادوند)
نوشت تا بوی
کمک کند. و او
گفت شتاب مکن،
مگر رستم را
نمی شناسی.
ولی پولادوند
با گیو و طوس
رزم کرد و بعد
با رستم رزم نمود.
و کار بکشتی
گرفتن رستم و
پولادوند
کشید. و عاقبت
افراسیاب از رستم
فراری شد.
وکاووس شاه
سالمند هنوز
زنده بود. و پس
از سپاس شاه،
رستم بسیستان
بازگشت . فردوسی
سپس داستان
جنگ رستم با
(اکوان دیو )را
میگوید. که
خسرو رستم را
خواسته بود، و
اکوان دیو
رستم بدریا
انداخت. سپس
افراسیاب
برای دیدن
کشتی رستم نزد
اکوان دیو رفت
و رستم بایران
بازگشته بود .

اینک
فردوسی
داستان بیژن
ومنیژه را
میسراید. و با
یک مقدمه ای
بسیار زیبا،
احوال گوینده
عاشق را بیان
میکند. که
زیاد خواب
ندارد و شمعی
چون خورشید
وسیله تمرکز و
توسٌل الهی
میخواهد. که
نور صورت پیر
الهی بمعرٌفی
خداوند باید
باشد. که زبان
پیر بیان
حکمتها و
دستورات الهی
سالکان خود
میباشد .که
بعنوان جام
الهی است که
داناﺌی الهی
میدهد. جام
شاهنشاهی با
صداهای
ملکوتی و
موسیقی، که
هاروت را
نوازش میدهد.
سپس پیر الهی
برای فردوسی
شاعر گوینده
داستان بیژن
ومنیژه
میباشد و
داستان را
میگوید. و
فردوسی باید آنرا
بزبان شعر در
دفتر و کتاب
پهلوی و
شاهنامه
مقدٌس درج
کند. در آغاز
کیخسرو
بدادخواهی و کین
و انتقام مرگ
پدر سیاوش،
همه
ستمدیدگان از شهرها
بدرگاه خسرو
شاه آمدند.
(آریاﺌیان)
آریا جوی
سالکان هستند.
و تنها از در
ورودی، و باب
ولایت خسرو
الهی باید
بآینده های
برتر خود در
تجلٌیات
شهودی، و
بعدها در
تولٌدات فوق
بشری بهشتی
بجهان بیایند.
که بهشت موعود
کنونی سالکان
الهی است. اگر
که بهبودی و
بهتری و( به
دینی) داشته
باشند
بمراتبی
شهودی میرسند.
فردوسی گزارش
میدهد که در
مرز ایران و
توران بیشه
وجنگلی بود که
مارها در آن
فراوان بودند.
که سالکان در
عزلتکاه
سلوکی خود
درون گراﺌی
یا أندیشه و
تمرکز وتوسٌل
عبادی با وسیله
الهی خود
مینمایند. ولی
درختان بیشه
را بریدند که
جایگاه
گرازها گردید.
یا همان
آخوندهای
قشری که دشمن
ولایتهای
الهی میباشند و
شاه دستور قطع
سر مشرکان را
داد. که گوشت و
ذات و افکار
آنها، یا همان
ذات آخوندها
است که خوردن
آن حرام است.
آخوند ندای
أهریمن و
جهنٌم حقارتهای
نوعی بجهان
است. وشاه از
پهلوانان خواست
که داوطلب
مبارزه شوند.
که تنها بیژن
پا پیش گذارد
و گفت، خرٌمی
انسان در جهان
در گوش بفرمان
شاه الهی بودن
باید باشد.
گیو پدر بیژن
نیر جلو آمد و
گفت، بیژن
جوان است گرچه
دانا میباشد
ولی تجربه و
آزمایش ندارد
که هنرمند
باشد. که (هنر)
همان سلوک
الهی و رسیدن
بکمالات است.
که در شهود
آخر عرشی سالک
از خداوند
میرسد. باز
بیژن بشاه گفت
، بتن جوانم
ولی در أندیشه
و فکر پیر
هستم. که
سالکان بکمال
و پیری مقدٌس
میرسند و در
فکر وعقل جوان
میشوند.

شاه
به(گرگین)
گفت، تا سر آب
بند اورا
همراهی کن. که
سالکان تا مرز
مرگ قبل از
مرگ همراهی
پیر الهی خود
را دارند.چون
تجربه قبلی از
راه الهی
ندارند. ولی
(گرگین میلاد)
پیر الهی زنده
و تولٌد دوم
الهی پیامبر گونه
را دارد، که
بنور تجلٌی
الهی و نهاﺌی
خود رسیده
است. که
کاملان ولایت
زردشت بنور
چهارم مرتضوی
ایلی وایلیا
میرسند. و
مسیحیان بنور
پنجم مصطفی، و
محمدیان بنور
قاﺌم روح
القدس میرسند.
تا نوبت مهدی
وکاملان
مهدوی برسد،که
پنجاه و پنج
قرن دیگردر
جهان ودر نوع
فوق بشری
میرسند آغاز
گردند، که
بنور قاﺌم رب
ٌ رحمان
میرسند، و با
عرش رب ٌ برتر
از رحمان چون
مهدی پیامیر
اولی العزم
خودشان
تولٌّد دوّم الهی
خود را خواهند
داشت. که ما
نامی هم از رب
ٌبرتر از
رحمان
نمیدانیم. چه
رسد بصفات ووظایف
تکامل روح ويا
از أحوال و
شرایط الهی آنان
را بدانیم که
مهدی موعود
خواهد گفت.
مهدی آخرین
کامل ولایت
مصطفوی محمد ،
بجای نور قاﺌم
بنور رحمان
میرسد وخود
تجسٌم انسانی
قاﺌم میشود،
که قاﺌم آخر
الزمان ولایت
محمد و شرافت
و برتری نوع
بشری میگردد و
سوٌمین سوشیانس
زردشت است . که
مسیح و محمد
دو سوشیانس
زردشت بوده
اند. و صفات
وکمالات و
عقلهای الهی و
حکمتهای
خسروانی برتر
را خواهند
داشت. زیرا
شاهدان
تجلٌیات الهی
( این همانی )
کمالات و
کرامات و
امتیازات
الهی خود را
دارند. و
سالکان با هر
یک از
ولایتهای
الهی ششگانه
بشری.

فردوسی
سپس جنگ بیژن
با گرازان
وخوکهای وحشی حرام
لقمه، که همان
آخوندهای
قشری هر زمان
و هر ولایت
فقیه سفیه
ووقیح غیر
سلوکی ودر
تمام مذاهب و
أدیان
میباشند، که
سلوک الهی
خواسته خداوند
و
پیامبرانشان
را نمینمایند
. ومذاهب مشرکانه
أهریمنی خود
را بر پیروان
جاهل خود
تحمیل عقاید
عقب مانده و
خرافات
جاهلانه مینمایند.
و روان خود و
پیروان خود را
آلوده تر
میکنند. که
اولیای الهی
پاکسازی روان
خود و سالکان
پیرو خود را
مینمایند. که
گرازها تنها بفکر
شکم و اطراف
شکم خود
هستند. گرگین
در ذات گرگ،
بیژن را مدام
دعوت بخواب و
آشفتگی تشویق
میکند. که نفس
امٌاره سالک
تن پروی را میخواهد.
و قرار بود
گرگین تا مرز
بند و سدٌ آب با
بیژن باشد. که
هر انسانی
نیاز بروان
حیوانی خود را
دارد. ولی
سالکان برای
رسیدن بعوالم
الهی و
معراجهای
بهتر خود با
مرگ قبل از
مرگ، تن و
روانی حیوانی
خود را باید
رها کنند و
بفنا برسند،
تا بقای آینده
فوق بشری را
بیابند. بیژن
فریب گرگین
شیطان نفس را
خورد، و از
منیژه دختر
افراسیاب یاد
کرد. و از جشن
پیروزی
بتصوٌر بیژن
گفت . پس بیژن
مشتاق دیدن منیژه
دختر
افراسیاب
تورانی شد.
چون منیژه
بیژن را دید
سخت عاشق او
گردید. و
پرسید که تو
پری زاده هستی
و یا سیاوش
زاده. چون
بیژن نواده
سیاوش بود. و
کنیز منیژه
پیام دل منیژه
را ببیژن برد.
و بیژن گفت
پری زاده و
سیاوش زاده نیستم.
بلکه ایرانی
از شهر
آزادگان هستم.
کاملان الهی
آزاد شده از
طلسم
حیوانیٌت نوع
بشری میباشند.
منیژه نیز
دعوت بیژن
نمود که بخیمه
او رفت. منیژه
سالک ولایت
پیش از ولایت
بیژن است. که
حاضر بدیدار و
تمرکز عبادی
با صورت شهودی
یک کامل
زردشتی شده
است.

سپس منیژه
بیژن را بکاخ
یا کوخ خود
برد. و چون بیژن
از خواب مستی
و بی هوشی
بیدار گردید،
خود را در
برابر
افراسیاب دید.
و دانست گرگین
عامل
افراسیاب و
فریبنده او
بوده است . و
این نمونه
الهامات الهی
در رؤیای
سالکان است .
بیژن از (
قراخان) نیک
مرد، که( قرٌه
خوان) وکامل
الهی بود و
خود دارای
قراءت قرّه
های شهودی
بوده است کمک
خواست. که وی
گفت شنیدن چو
دیدار نیست.
که باید در
عمل سلوکی
بنجات روان
خود و بعقلهای
الهی تر رسید.
و نه شنیدن
داستان حتی
درست دیگران.
یا در عرفان
نظری چون آخوندهای
قشری . سپس
بیژن از (
گرسیورز )
خواست تا اورا
بنزد
افراسیاب
ببرد. وبیژن
خود را معرٌفی
نمود. و
افراسیاب گفت
برای زرم آمده
ام . پس بیژن آزمایش
جنک با
قهرمانان
تورانی را
نمود. بیژن
بکیخسرو خبر
داد که گرفتار
شده است، و
گرگین عامل آن
بوده است.
پیران وزیر افراسیاب
جان بیژن را
از افراسیاب
خواست ، که دستور
کشتن اورا
داده بود. تا
خون سیاوش را
باز بجوشش
بیندازد. که
فرزند کاووس و
کیخسرو میباشد.
آنگاه
جنکجویان
ایرانی
خواهند رسید.
و انتقام رستم
را یاد آور شد .
پس بیژن بزندان
افراسیاب
افتاد،ولی
کشته نشد و
دست و پایش بزنجیر
آهنین بستند.

فردوسی
سپس داستان
گرگین بایران
رامیگوید که
بدروغ ببیژن
میگوید. ولی
اسب بیژن خود
را بشاه
رساند، که شاه
از حال بیژن
آگاه شد. سپس
گیو، گرگین را
بنزد خسرو
برد. موبدان
خردمند الهی
بخسرو لزوم
جنگ با
تورانیان را
گفتند. کاملان
و سالکان الهی
همیشه با
أهریمنان
آخوند قشری
همه مذاهب و
ادیان اسمی
غیر سالک، در
حال جنگ دفاعی
و ایدﺌدلوجی
هستند. و الاٌ
آخوندها بدون
دلیل جنگ و
ستمکاری با
رهروان الهی
دارند. پس
دستور بستن
گرگین داده
شد. همه جای
ایران وتوران
را گشتند و
نشانی ار
زندان بیژن
نیافتند. پس
کیخسرو در (
جام گیتی نما ) نظر
کرد. که همان
پناه بکمکهای
عقلی الهی
میباشد. که در
جام گیتی نما
اخبار تمام
سیٌارات خورشید
هست. یعنی
تمام مراتب
تجلٌیات
شهودی ولایتهای
پیشین،که در
جام الهی
اولیای الهی
بعدی هست. که
اخبارشان
پیشگویانه
اولیا است. و
یا اینکه
سالکان در چه
حالی میباشند.
پس خبر زنده
بودن بیژن را
دانست. که از
زبان دختر زیباﺌی
وسالک در رؤیا
شنید . و چاره
نجات بیژن را از
رستم خواست.
پس خسرو برستم
نامه نوشت که
تو ناجی و
پناه من
میباشی. رستم
بنیروی یزدان
و فرمان شاه،
تاج را از
تورانیان
خواهد گرفت. و
شاه پیر الهی
و پادشاه
سالکان خود میباشد.
که فرمان شاه
چو فرمان
یزدان است .

رستم سه
روز مجلس
پذیراﺌی گیو،
فرستاده کیخسرو
را ساخت. سپس
رستم بنزد
خسرو رفت و
شاه پیاده
ومتواضعانه
سلوکی و نماز
با رستم کرد.
کیخسرو با
پهلوانان
مجلس بزم
ساخت. که
داوطلبانان را
بخواهد. سپس
رستم آزادی
گرگین را از
شاه خواست، و
شاه گرکین را
بخشید. پس
رستم لشکر خود
را آراسته
دید. و بشهر
ختن پایتخت
چین رفت و با
پیران دیدار
کرد. که در
پوشش بازرگان
بود. منیژه
نیز بنزد رستم
رسید، و خبر
از زندان بیژن
داد که در بند
پدرش بود.
بیژن زندانی
نیر آگاه از
آمدن رستم شد.
و بالاخره رستم
بیژن را از
چاه درآورد.و
گرگین نیز از
رستم و بیژن
پوزش خواست و
صورت بر خاک
گذارد. که
توبه کاران
سلوکی
باولیای خود
میکنند . سپس
فردوسی از
شبیخون زدن
رستم بر ایوان
و کاخ
افراسیاب میسراید.
و افراسیاب
رسما بجنگ
رستم رفت. و
رستم وعده
کشتن
افراسیاب داد.
که قبل از
مصاف جنگی هر
دو طرف دلاوری
های خود را
میگفتند. که
در حکم
مذاکرات و رجز
خوانی قبل ار
جنگ میباشد.
تا شاید کار
بجنگ نکشد. که
باعث تعجٌب
افراسیاب از
ایرانیان شد .
و رستم پیروز
بنزد کیخسرو
بازگشت. و
خسرو نیز با
بیژن جشن ها
برپا کرد.
گوﺌی با نجات
بیژن و همراه
منیژه
،داستان
محبوب فردوسی
میباشد. که
منیژه سالک
ولایتهای
پیشین یا پیرو
آخوندهای قشری
با بیژن الهی
بنجات شهودی
رسیده و بنزد
شاه یا امام
زمان خود
رسید.

داستان (
دوازده رخ )
آغاز یک نمایش
جدیدی در شاهنامه
است . گوﺌی هر
داستان باز
خلاصه و بیان
تازه ای ار
سلوک الهی ودر
یک پوشش
داستانی است.
و در داستان تازه
باز همان
وظیفه الهی
تازه انسان در
زمان و صحنه
های دیگری
میباشد. زیرا
داستان سلوک
الهی همان
داستان عشق
میباشد که بهر
زبان گفته شود
گوﺌی تکراری
نمیباشد. و
برای نسلها و
انسانهای با
احوال دیگری
است. که در طول
زمانها
متفکٌرین و
پیامبران هر
زمان، همیشه
تکرار آن
مینمایند. که
برای مثال
داستانها و
مطالب قرآن
محمد نیز
شاهنامه او
است. وگرچه
محمد خود
ننوشته واز
حکمتها و گفته
های پراکنده
او جمع آوری
شده. و با هر
دستکاری و حذف
و اضافات همچنان
تکرار مکرر
لزوم سلوک
الهی را یادآور
میشود .و با
استدلال
دیگری مناسب
قومی میباشد.
داستان
دوازده رخ و
صورت، با
احضار سپاه
بوسیله
افراسیاب است
که آرزو و طمع
هرگز اورا رها
نکرده است ،
که آخوندهای
قشری دارند. و
پهلوانان
افراسیاب
متٌحد پیران
چون گرسیورز و
قراخان و شیده
وگرسیون، که
افراسیاب راز
دل خود را
بآنها گفت .
زیرا تا
منوچهر مینو چهره
الهی بود،
تورانیان
بایران زمین
وولایت الهی
دست درازی
نمیکردند. و
اگر لشکریان
از ترکان و
چینی فراهم
میکرد، با کمک
آخوندهای افرسیاب
سمبول أهریمن
و شیطان بزرگ،
که گفتند باید
از جیحون مرز
ایران وتوران
نگذشت. که
درواقع مرز
جهان مادی
بشری و بجهان
ملکوتی روحانی
و آینده های
برتر نرفت. پس
سلوک الهی نمیکنند
که حیوانیٌت
کنونی و
مسخهای بدتر
پس از مرگ
بجهان جهنٌمی
را دوست دارند
تا همچنان علف
چرانی نمایند.
در حالیکه
خواست خداوند
و فطرت ذاتی و
روحی انسان
است ،که از
مرز مرگ قبل
از مرگ گذشت ،
و بآینده نوع
فوق بشری با
هزاران برابر
عقل بشری
رسید. که تا
أبد لاجرم و بدون
جرم وگارمه
وکارما
میتوان موفٌق
شد.

افراسیاب
نامه ای
بفغفور چین در
ختن نوشت. که آنان
نیز طمع
همیشگی
نعمتهای
ایران زمین را
داشتند و
سرباز فراوان
فراهم
میکردند. از طرف
کیخسرو،
گودرز را بجنگ
( اورانیان)
فرستاد . که در
طول تاریخ
ایران حملات
مکرر ترکان و
چینیان،
بأسامی مختلف
چون مغول و
تیموریان و هونها،
با دفاع
پادشاهان
ایرانی بی أثر
میشد. و در
دوره همه
پادشاهان
سیاسی و
تاریخی
ایران، چون
هخامنشیان و
اشکانیان و
ساسانیان مقاومت
حملات آنان
میشد. مغول از
شرق و یونانیان
از غرب مشخٌصه
عصر هر پادشاه
ایران بوده است.
که آخرین
حملات مغول که
پیروز شدند در
دوره اسلامی
ایران بود. که
اعراب درک خطر
آنان نمیکردند،
و ایرانیان
وحدت ملٌی
گذشته را
نداشتند. و پس
از شش قرن از
حمله مغول، تا
کنون آثار
منفی یورش
آنان در ایران
بزرک باقی است
. و هر زمان
بشکلی و
عنوانی
درآمده است.
که اینک
کمونیزم چینی
از شرق و
استعمار از
غرب درآمده .و
آخوندهای
مذهبی قشری بی
دین الهی، ولی
بنام دین و
مذهب، زمینه
ساز توفیق
مهاجمین هستند.
که خبری از
وحدت ملٌی
نیست .و هر
ایالتی ساز
قومیٌتی
دارد، ونه
سازی یکانه ملٌی
. و معلوم نیست
چه انتقام
چینی و غربی
در آینده
خواهد بود.
زیرا همیشه
جریان امور
یکسان نمیباشد.
ما دام که
انسان ایرانی
ویا هر ملٌتی
بفکر یگانه
هدف الهی در
تربیت روحی و
پاکسازی روان
از عقده ها و
عقیده ها نمی
پردازند.

قهرمانان
الهی ایرانی
آریا شده چون
رستم و پدرش
دستان، و
گودرز و گیو و
شبدوش و ورهام
و فرهاد و
بیژن ملقٌب
بگیو، و گستهم
و گرگین و
زنگنه و گژدهم
و طوس و نوذر و
فریبرز و
لشکریان آنان
بجنگ
افراسیاب
براه افتادند.
که محرٌک آنان
چینیان توسعه
طلب بودند. که
هریک نباید
بیش از چهل
روز سر بدون
کلاه عبادی
باشند. که
سالکان چلٌه
های سلوکی
دارند. و
تقسیم میدان
جنگ شد. که
سیستان تا
هندوستان
برای رستم که
بسوی غزنین تا
کابل و کشمیر
رفت . و برای
پادشاهان
ایرانی
کوهستانهای
هندوکش، که
تورانیان و
ترکان و
چینیان در
اختیار داشتند.
بهر دلیل و
بهانه ای حمله
میکردند.
ازجمله بهانه
ها افزایش
جمعیٌت
چینیان بی
غذا،که هر چند
قرنی جز ایران
مطمع نظر
نداشتند. و
هندوستان خود
پر جمعیٌت
بوده وهست.
وبرای رسیدن
باروپا یا بین
النهرین و
درٌه نیل راهی
جز ایران نداشتند.
و بسختی از
شمال دریای
خزر هونها
باروپا
رسیدند. و
ایرانیان
مانند محمود و
نادرشاه نبود
که بتواند از
کوههای
هندوکش یا هندو
کیش عبور کند.
و از تنها
تنگه
افغانستان بگذرد.
که اسکندر و
اعراب
نگذشتند. و
اخیرا نیر روسها
نتوانستند
بهندوستان و
اقیانوس هند برسند.
تا سرنوشت
ملاٌ عمر و بن
لادن چگونه
باشد ،که
بمبهای موشکی
اروپا و
امریکا نمیتواند
بر آنان فاﺌق
آید.

سپس گیو
از گودرز برای
پیران وزیر
افراسیاب پیام
برد، ووعده
عفو گذشته های
پیران داد. که
در خدمت
افراسیاب بود.
و مردی متفکٌر
و با هوش بود.
که گیو در شهر(
ویسه گرد)
بنزد پیران
رفت و ببحث و
مذاکره در مرز
با پیران
داشت. و گناه
تورانیان
ثابت گردید. و
پیران نیکو بجفا
پیشگی پرداخت
و آماده جنگ
با ایرانیان
شد. و دو لشکر
صف کشیدند.
فردوسی توصیف
نظام جنگی را
مینماید. و
شاهکار توصیف
شاعرانه با
گفتارهای
حکیمانه خود
میدهد . زیرا
هم فردوسی و
همجنگجویان
ایرانی جنگ
سلوکی و
مبارزات عقلی
و الهی با
دشمنان ولایت
خدا،
آخوندپرستان ماده
گرا دارند.
گوﺌی بخداوند
نیر اعتقاد
نداشته و
ندارند. و
تاکنون نیز
همیشه
أکثریٌت انسانهای
خودسر و خود
بزرگ پندار،
خیال و تصوٌر
کمال عقلی و
نوع بشری خود
را دارند . و
حتی فرض وجود
خدا، چه رسد
بحیات پس از
مرگ بشری خود
ندارند. که
ایرانیان
آریا شده
بولایت چهارم
زردشت داشتند.
بیژن نیز
لشکریان خود
را بگیو
رساند، که
گوﺌی جنگ
مغلوبه
میباشد. هومان
نیز از پیران
خواست
لشکریان خود
را بجبهه جنگ بفرستد
. هومان از
ورهام سردار
ایران خواست و
از فریبرز با
کمک ( نارجم
)ترک و از
گودرز نیز رزم
خواست. پس
بیژن آگاه از
کار هومان شد.
بیژن سپر سینه
سیاوش را از
گیو گرفت که
حافظ تن بیژن
باشد. آنگاه
هومان بجنگ
بیژن آمد، ولی
بدست بیژن
کشته شد. سپس(
نشتیهون) ترک
شبیخون زد،
ولی خود کشته
شد. فردوسی
سپس از یاری
خواستن گودرز
از خسرو نظر
میخواهد.
وخسرو پاسخ میدهد
برحسب نظر
رستم عمل شود.
و خسرو باز
لشکری دیگر
فراهم کرد.
ولی پیران
بگودرز پیام
صلح و آشتی
فرستاد. که
گودرز پاسخ
داد، و نکوهش
سیاست پیران
را نمود.زیرا
افراد بی خرد
را مأموریٌت
میدهد که
وفادار
نیستند که پیمانی
کنند. پیران
نیز نا امید
از صلح از
افراسیاب
یاری خواست و
افراسیاب کمک
کرد. و ( رزم
گروهی)
ایرانیان با
ترکان شروع شد
. پیران با گیو
ایرانی در
نبرد که اسب
گیو فروماند.
که یاران گیو
بکمک رسیدند.
و پیران نزد
لشکریان خود
رفت تا جنگ
کنند . گیو نیز
نیزه بر اسب
(مهاک) سردار
تورانی زد. و
گیو اورا غرق
خون نمود. و
عاقبت بین
گودرز و پیران
تورانی
پیمانی بست،
که جنگ دوازده
رخ را نمایند.
پیران با
نامداران
خویش سخن گفت
و پیشنهاد رزم
تن بتن دو
فرمانده مقرر
گردید. و
سرداران باهم
نبرد شخصی
کردند. و
هرآنچه بدشمن
نصیحت برای تسلیم
کردند سودی
نداشت. و
بالأخره
فریبرز با (
کلباد) رزم
کرد.و گیو با
سردار تورانی
و گرازه سردار
ایرانی، و یا
سیامک با
سردار
تورانی، و
بیژن با رومنی
و دیگر
پهلوانان. که فردوسی
جنبه های
مختلف نبرد را
بررسی میکند.
و نبرد دوازده
رخ و صورت را
فردوسی تکمیل
میکند. گودرز
با پیران که
شایع شده بود
گودرز کشته شده
،ولی ناگهان
زنده در صحنه
نبرد پیدا شد.
و صحبت از
کشته های
فراوان شد.
وسرداران
تورانی بنزد
پیران زاری
کردند. و
فردوسی در این
قسمت بیشتر از
جزﺌیٌات جنگ
سران و لشکریان
میگوید . و
بیژن دو سردار
تورانی و بدست
(گستهم) کشته
شدند.و بیژن
گستهم را
بمرغزاز
فرستاد. که
همان عزلتگاه
سلوکی ولایت
زردشت است. و
در مرغزار
سالکان تمرین
پرواز فکری و
معراج شهودی
بمراتب الهی
بالاتر پیدا
میکنند. که
نشان میدهد
فردوسی از
سلوک الهی
میگوید ونه
جنگ نظامی.

فردوسی
بازدید
کیخسرو پس از
جنگ را
میگوید، و یکایک
سرداران
وکاملان را
ستایش کرد. که
بتن پیل و
بجان جبرﺌیل
توصیف میکند.
که در کف دست
چیری ندارند،
ولی دریای رود
نیل را دارند.
که احوال
سالکان قرٌه
گیر و کاملان
الهی، در دنیا
چیزی ذخیره
نمی کنند، ولی
در دل مراتب
تجلٌیات
شهودی و
عقلهای
مربوطه و الهامات
لدنٌی فراوان
دارند. که
سرمایه نیکوی
تولٌدات فوق
بشری آینده را
ذخیره ژنتیک
روحی خود
دارند . در
ولایت مصطفوی
محمد و تصوٌف
ایرانی،
سالکان بروح
القدس جبرﺌیل
قاﺌم میرسند.
و مسیح نخستین
بار از معراج
بعرش گبریال
خود گفت. و
تمام کاملان
سلوکی محمدی
نیز پس از
شهود روح
القدس، و عرش
رحمان در صورت
تولٌد دوٍم و
مبعوث شدن و
بازگشت بخلق
پیامبرگونه و
شایسته بودن
از نظر داوری
الهی بدان عرش
میرسند. که
فردوسی
مخصوصا نام
جبرﺌیل را نام
میبرد. و
الاٍّ کاملان
مسیحی
وزردشتی و یهودی
هیچ کدام
بشهود روح
القدس قاﺌم
نمیرسند.مگر
پس از تولٍد
بشری بهتر، و
داشتن کرامات
و عقل بیشتر،
تا با ولایت
یک ولیٌ زنده
مصطفوی، که
همیشه ٣١٣
کامل محمدی
زنده که در
جهان هستند،
بندگی سلوکی
کنند که بنور
قاﺌم روح القدس
برسند. و خود
نیز با روحی
الهی شده
شایسته ونوع
فوق بشری
آینده شوند.
که روح موفٌق
مسیح کاشف نور
مصطفوی، در
صورت بشری
علیّ بجهان متولٌد
شد، و با پدر
الهی خود که
نور مصطفوی
بود، با جسم و
تن مصطفوی
محمد توانست
بنور قاﺌم
برسد. و محمد
بارها یگانه
بودن روح مسیح
وتن علیٌ را
بیان کرده
است.

جنگ
ایرانیان و
تورانیان که
بدخمه کردن
پیران و
سرداران
افراسیاب
منجر شد، برای
انتقام خون
سیاوش بوده
است. تورانیان
زنهار و أمان
از خسرو خواستند،
و بیژن و
گستهم باز
گشتند. و
فردوسی دنباله
پادشاهی
کیخسرو را پس
از کاووس
میسراید. فردوسی
جنگ بزرگ
کیخسرو و
افراسیاب را
در حق ٌ سلطان
محمود پادشاه
زمان تطبیق، و
بوی غیر مستقیم
أندرز میدهد.
و سلطان محمود
بارها
بهندوستان
حمله کرد.
گرچه سلطان
محمود نیز
پادشاهان
محلی داشت که
ترک بودند.
ولی بعدها
همگی همچنان
از نسلهای
تورانی بودند.
که زندگی در ایران
آنان را
متمدٌن نمود.
که أدب و
اخلاق و عقل
وحکمت ایرانی
را پذیرفتند.
و تا احمد شاه
قاجار
پادشاهان
همگی ترک زبان
و تورانی بوده
اند. و بعدها
امپراتوی
عثمانی در
برابر حکومت
شیعه صفویان
بودند،که باز
ترک و اردبیلی
بودند. آغاز
داستان تازه
لشکر آراستن
کیخسرو برای
نبرد با
افراسیاب که
هنوز
بپادشاهی تورانی
خود ادامه
میدهد. آخوند
بزرگ مذهبی،
که خود جای
أمنی نشسته
دیگران را
بجان هم
میأندازند.

خسرو
قهرمانان خود
را که
پادشاهان محلٌی
بودند احضار
نمود. و فهرست
بلند
قهرمانان را
فردوسی ذکر
مینماید.
افراسیاب که
از کشته شدن
پیران و
آمادگی جنگ
خسرو را شنید،
آماده جنگ با
خسرو گردید و
بسوی مرز حرکت
نمود که خبر
بخسرو رسید.
افراسیاب
پیامی بخسرو
فرستاد و تهدید
کرد. که
کیخسرو پاسخ
آن چنانی داد.
شیده سردار
تورانی بدست
کیخسرو کشته
شد. و جنگ
دیگری صورت
گرفت. و عاقبت
افراسیاب
فراری شد. و
کیخسرو نامه
پیروزی خود را
بکاووس
پادشاه نوشت.
که همیشه طالب
انتقام خون
سیاوش پدر کیخسرو
بود. افراسیاب
فراری به (گنگ
دژ) هندستان رسید.
ولی کیخسرو از
رود جیحون
عبور کرد، که
دیگر مرز
محسوب نمیشد و
جزﺌی از
ایران بود.
بار دیگر جنگ
کیخسرو و
افراسیاب، که
برای خود
لشکریانی دست
و پا کرده
بود، باز با
افراسیاب در
گنگ دژ پناه
گرفت ، و نامه
ای بپادشاه چین
فغفور نوشت.
ولی کیخسرو
بگنگ دژ رسید.
و رستم همچنان
ضمن پهلوانان
ایران است و
پادشاه محلٌی
زابلستان و با
لشکریان خود.
(جهن) پیام
افراسیاب پدر
را برای خسرو
آورد شاه اورا
احترام گذارد.
افراسیاب صلح
وعفو خود را خواست.
کیخسرو گفت که
مرا فرٌ و
دانش ایزدی هست
.یا همان
فروهر الهی
ناجیان سلوکی
بازکشته بخلق
با مقام
پیامبری و
دانش و علم
امام الهی
دارند. یعنی
معرفت و شهود
تجلٌیات الهی و
الهامات
لدنٌی سطوح
شهود برتر
میباشد. علم و
دانش در اصل
معرفت شهودی
است و نه علوم
مادی. بلکه(
خرد) الهی و
داناﺌی انسان
الهی شده مورد
نظر است. که
صاحبان شهود
برتر خرد الهی
بالاتر دارند.
خسرو جهن را
با پاسخ باز
گرداند.
کیخسرو عاقبت
در جنگ با
افراسیاب گنگ
دژ را تسخیر
کرد. وهمان
مسیر
پیروزیهای
سلطان محمود
غرنوی است که
فردوسی از
زبان
پادشاهان باستانی
میگوید.
افراسیاب نیز
ار گنگ دژ
گریخت ولی
خسرو خویشان و
اطرافیان
افراسیاب را
دنبال کرد و
زنها را
بخشید. سپس
کیخسرو بایرانیان
أندرز میدهد و
نامه پیروزی
بکاووس شهنشاه
مینویسد. باز
افراسیاب
بنزد پادشاه
چین رفت، که
خبر آن
بکیخسرو رسید.
افراسیاب
نامه ای بکیخسرو
مینویسد. باز
جنگ ایرانیان
و تورانیان
ادامه مییابد.
و رستم در این
میان قرار دارد.
که همیشه با
شهود برتر
زرذشتی، شهود
چهارم نور
مرتضوی ایلی
یا ایلیا را
دارد. که در کوه
البرز عزلت
سلوکی میکند.
و هفت خوان و
مرتبه شهودی
خود را داشت. و
پادشاه الهی
سالکان خود در
زابلستان بود
و تا زنده بود.
که هرکامل الهی
٣١٣ گانه
بگفته محمد،
در جهان
پادشاه حسینی و
الهی چند سالک
خود را دارند.
که خداوند یکی
از آنها را
بسالک و طالب
لقای الهی معرٌفی
و تأیید احوال
شهود سالک را
مینماید.

در این
جنگ تازه
افراسیاب
شبیخون بر
کیخسرو زد ولی
شکست خورد.
اگر نگهبانان
بیدار و هشیار
باشند،
شبیخون دشمن
جر شکست
نخواهند داشت.
سپس فردوسی از
خاقان چین
پیامی با
رسولی برای
کیخسرو میآید.
که خسرو آنگاه
در ختن بود. و خاقان
افراسیاب را
گفت، که اطراف
مرز چین نبوده
باشد . که بد
کرداری او
باعث رنجوری
وی میباشد. پس
افراسیاب
پشیمان از( آب
زرد ) گذشت تا
آرام زندگی
کند. کیخسرو
نیز برستم
اطلاع داد، که
باز در صدد
یافتن فرصت
باشد. رستم و
پهلوانان او
اعلام آمادگی
کردند. و
کیخسرو اسیران
خود را با گنج
بنزد کاووس
فرستاد. و کاووس
نیر پاسخ خسرو
داد. آنگاه
خسرو پیامی
برای فغفوذ
چین و شاه
مکران داد، که
سرکشی کاووس بود.
و در رزم
کیخسرو با شاه
مکران که کشته
شد. و خسرو
برای عبور از
آب زرد که
افراسیاب گذر
کرده بود گذشت
. ولی کسی قبلا
نمیتوانست از
آن با کشتی
بگذرد. که
کیخسرو از آن
گذشت و بگنگ
دژ رسید. که
قبلا ارتش
ایران آنرا
گشوده بود. پس
خسرو بسوی
سیاوشگرد
بازگشت. و
بالأخره از
توران زمین
بایران زمین
بازگشت و بنزد
نیا رفت .یا
همان اجداد و
پدران الهی سلوکی
یک کامل
میباشد. و
بالأخره
افراسیاب گرفتار
(هوم) شد که از
نژاد فریدون
بود. که مکتب
سلوکی فریدون
وزردشت را
داشت. باز
افراسیاب از دست
هوم، یا همان
اوم و سلوک
الهی فرار
نمود که ترک
سلوکی نمود و
قطع ارتباط
کرد. و کاووس و
خسرو از هوم
دیدار و ستایش
کردند. افراسیاب
بار دیگر
گرفتار میشود.
که او و پسرش گرسیورز
کشته میشوند.
و کاووس و
خسرو بپارس باز
میگردد. که
فردوسی از این
پس ایران زمین
را پارس
میگوید. که
سرزمین
پارسایان
سالک الهی میباشد.
و محمد قریشی
و زردشتی
الأصل،
پارسیان را
فارسیان گفت .

عاقبت
کاووس
شاهنشاه میمیرد
که با خداوند
راز و نیاز
آخر داشت. ولی ناامیدی
کیخسرو از
جهان بشری
ومادی، برای
مرگ قبل از
مرگ سلوکی
آماده میشود.
تا بمراتب شهودی
بالاتر زردشت
در شهود چهارم
نور مرتضوی ایلیا،
و شهود پنجم
عرش مصطفوی
بخلق و حیات
وتولّد دوّم
خود را پیامبر
گونه مییابد.
و پهلوانان از
بار بستن خسرو
ناراحت شدند.
وگفتند اگر از
ما پهلوانان
خطاﺌی سر زده
بگو. ولی خسرو
گفت شما
هیچگاه
گناهکار
نبوده اید. که
ندای پیر را
گرفتم. و شما
نیز بیزدان
نیایش کنید که
بنجات سلوکی
برسید . اگر
پیر گفت
بمیرید، باید
رفت که مرگ
قبل از مرگ
سالک است. و
عزلت نشینی
خسرو آغاز
گردید. که
دوست و دشمن دیدار
او نکنند . ولی
ایرانیان زال
و رستم را خواستند.
و خسرو گفت
تنها آرزویم
رسیدن بنور روشن
روز پس از شب
تیره است. که
سالکان در شب
قدر آخر خود،
که بلندترین
شب و سخت
زندگی سالک
است، آماده
مرگ قبل از
مرگ شهود
نهاﺌی خود
میگردد. که
زردشتیان
بتجلٌی چهارم
مرتضوی
میرسند. وخسرو
تمام
قهرمانان را
باز گرداند که
اورا آفرین
برای قهرمانی
الهی او
میگفتند.

فردوسی
سپس از خواب و
رؤیای خسرو
میگوید، که سروش
یا شهود نور
نهاﺌی خود را
میبیند. خسرو
پنج هفته بود
که پرده بر
خود کشید. و میگفت
که شهریاری
جهان سودی
ندارد، اگر که
خداوند از من
خشنود نباشد.
و خداوند تنها
سالکان مداوم
پیگیر را تا
شهود نهاﺌی و
مرگ قبل از
مرگ انتظار
اطاعت ار خود،
و از پیر الهی
بمعرفٌی خداوند
بسالک راضی
میباشد. آنگاه
رضای الهی و رضوان
و رضایت الهی،
همان شهود
نهاﺌی و بهشت
آینده برتر
شاهد است. که
سالکان
زردشتی بنور
مرتضوی و
سالکان مسیحی
بنور مصطفوی و
سالکان محمدی
بنور قاﺌم
زوح القدس
میرسند. تا نوبت
سالکان مهدوی
از ٥٥ قرن بعد
برسد، که بشهود
هفتم نور
رحمان، و شهود
هشتم عرش رب ٌ
برتر از رحمان
میرسند که
نامی ار او
نمیدانیم. چه
رسد بروشها و
آﺌین دینورزی
و سلوکی و
تکامل روح نوع
فوق بشری
باشد. که خود
هزاران برابر عقل
نوع بشری را
خواهند داشت.
پس ار بیداری
خسرو تاج وفرٌ
شاهی الهی بر
سر گذارد. که
پادشاهی بر
چند سالک خود
مینماید. و
رستم و زال
موبدان الهی
با دیگر
قهرمانان یا
کاملان پهلوی
و آریا شده
،بدیدار خسرو
آمدند. ایرانیان
که بنزد زال و
رستم زاری
میکردند
آنگاه زال
گفت، که شاه
باز میگردد که
تولد دوم الهی
خواهد داشت.
خسرو تمام
دیدار
کنندگان راپس
از کمال جای
مناسب میداد،
که بسلوک الهی
بپردازند. خسرو
که أندرز زال
را میشنید،
زیرا رستم
پرورش دهنده
الهی سیاوش
است. و خسرو
گفت که جز
دیدار خداوند
و مرگ قطعی
چیزی نمی
خواهد. زال
این گفته خسرو
را قبول
نداشت. زیرا
پایان رسیده
ها با نور
قاﺌم طالب
مرگ قطعی
هستند. ولی کاملان
محمدی طالب
مرگ قطعی
نیستند. زیرا
خود از مقامات
الهی در جهانی
شده اند. و بقول
محمد تا وقتی
کاملان الهی
نخواهند بمیرند،
فرشته مرگ حق
ٌ گرفتن جان
آنان را
ندارد. گرچه
خود از دنیا
خسته شده
باشند.

پس زال
کیخسرو را
نکوهش کرد، که
باید این افکار
را از خود دور
کند. و کیخسرو
پاسخ میداد و
زال پوزش اورا
میخواست. خسرو
نیز
بایرانیان
أندرز میدهد.
و خسرو گودرز
را ولیعهد
میکند. پس زال
منشوری از
خسرو برای
رستم خواست .و
خسرو گیو را منشور
و فرمان داد.
که شاه فرمان
را مهر کرد. و
این وصیٌت
پادشاهان
الهی برای
سالکان و
طالبان سلوک
است. که
بجانشینی
ولیٌ الهی
تازه سالکان اطمینان
داشته باشند،
تا اورا وسیله
توسٌل سلوکی
وعبادی خود
کنند. خسرو
نیز قول منشور
و فرمان
پادشاهی داد .
و بالأخره
خسرو جانشین
پادشاهی و
شاهنشاهی
ایران را
بسهراب داد. و
خسرو از
کنیزان، یا
همان سالکان
خود گرچه مرد
باشند چون زن
مطیع مرد الهی
خود میباشد حتی
اگر پیر زن
باشد، که خسرو
بآنان بدرود
گفت. و کیخسرو
بکوه رفت و
درون کوه
ناپیدا شد. که
چون موسی در
کوه طور
عزلتگاه خود،
که مرگ قبل از
مرگ داشته
باشد. و
پهلوانان
غرقه برف شدند،
که خسرو را
نیافتند. و
سهراب از
یافتن خسرو نا
امید گردید.

فردوسی
فصل جدید
شاهنامه را
بپادشاهی
سهراب اختصاص
میدهد که ١٢٠
سال پادشاهی
کرد. سهراب
آتشگده یا
معبد وخانقاه
خود را در بلخ
بپا نمود. که
در واقع تأسیس
طریقت وولایت
زردشت در بلخ
بوداﺌی بود،
که همیشه مرکز
بوداﺌیان غرب
بوده است.
سهراب دو پسر
داشت گشتاسب و
زریر. گشتاسب
سری پر باد و تکبٌر
داشت. و کار
سخنرانی پدر
یا پدر الهی
را نمی
پسندید. و از
پدر با خشم
جدا گردید. گشتاسب
با زریر بروم
رفت . و پدر
بخردان یا خرد
الهی را بر
خویش خواند.
گشتاسب بنزد
قیصر روم رسید.
و فردوسی
داستان رسیدن
بقیصر را
بتفصیل میگوید.
وی بنزد
دهقانی رفت. و
کتایون دختر
قیصر وقت
شوهرش بود، که
میتوانست ار
بین مردم شوهر
انتخاب نماید.
کتایون بخواب
دید که
روشناﺌی چون
ماه یافته
است. و دهقان
گشتاسب را
گفت، که وی
نیز باید
برود. که مورد
عشق کتایون
قرار گرفت. و
قیصر دختر را
بگشتاسب داد. رومی
دیگری بنام
(میرین)
درخواست دختر
دوٌم قیصر را
نمود. گشتاسب
برای قیصر
گرگی را شکار
نمود و آنرا
کشت که دیگران
توان آن نداشتند.
گشتاسب از
کتایون خواست
که با وی
بایران برود .
و ( اهوم) دختر
سوم قیصر را
خواست. و قیصر شرط
کشتن اژدهای
در پیشه را
نمود. که
گشتاسب انجام
داد. و دختر
سوم بأهوم
رسید . و
هنرنمای دیگر
گشتاسب در
میدان نمایش،
که قیصر از او
پرسید که
کیست. گفت
شوهر کتایون است
پس قیصر پوزش
خواست. قیصر
به (الیاس)
پادشاه خزرکه
بوی نزدیک بود
نامه نوشت. و
الیاس بدگوﺌی
گشتاسب کرد.
پس قیصر
گشتاسب را
بجنگ الیاس
فرستاد که
الیاس کشته
شد. سپس قیصر
از لهراسب
پادشاه ایران
باژ و مالیاٌت
خواست و
تهدیدها نمود.
و لهراسب گفت
قبلا چنین
جرأتی از
رومیان نبود.
و( زریر) فرزند
لهراسب پیام
شاه را بقیصر
برد. که زریر
با گشتاسب
بایران باز گشتند.
و پادشاهی
لهراسب
بگشتاسب رسید.

فردوسی ار
پادشاهی
گشتاسب صد و
بیست سال میگوید.
فردوسی نیز
(دقیقی) شاعر
را بخواب دید که
قبلا تاریخ
ایران را در
شاهنامه خود
آغاز کرده بود
و تمام نکرد
که برای
فردوسی رسید.
که دنباله
داستات
لهراسب را
بگوید . پس
ببلخ میرود و
گشتاسب بر تخت
شاهی می نشیند
. در این زمان
زردشت ظهور
میکند و
گستاسب دین
جدید را
میپذیرد. که
زردشت مخالف
باج دادن
ایرانیان
بچین و ترکان
بود. گشتاسب
از نپذیرفتن
زردشت سهراب
خشم بر فرزند
خود گرفت. دین
زردشت سراسر
ایران را
پوشاند و دین
پیش از زردشت
بوداﺌی بود.
که مرکز آن
سرزمین
افغانستان
کنونی بود. و
همچنان معابد
و مجسمه های
بودا بر قرار
است. ار
بزرگان چین
نامه ای برای
گشتاسب رسید.
و پیامران خود
را بنزد
گشتاسب
فرستادند که
کاملان دین
بوداﺌی
بودند. زریر
برادر گشتاسب
پاسخ ارجاسب
را داد که
بنزد او
بازگشتند .و گشتاسب
لشکریان خود
را گرد آورد. و
جاماسب سردار
گشتاسب که(
دین به)
زردشتی را
داشت و سلوک
میکرد. و
بهبودی مقام
شهودی روان
کاملان
ولایتهای
پیشین و
مستعدان (به
دینی) را داشتند.
جاماسب از
گشتاسب طالب
جنگ شد.و
گشتاسب و ارجاسب
در برابر هم
قرار گرفتند.
و آغاز رزم ایرانیان
وتورانیان
أنیرانی شد
.تورانیان پیروان
تور برادر
ایرج بودند که
سلوک
نمیکردند. فرزند
جاماسب کشته
شد. و زریر
برادر گشتاسب
نیز کشته شد.
که بدست
بیدرفش کشته
شد . چن کشته
شدن زریر
باسفندیار
فرزندش رسید.
پس اسفندیار
بجنگ أرجاسب
تورانی رفت،
که منجر بکشته
شدن بیدرفش
شد. و أرجاسب
از معرکه
گریخت. ولی
اسفندیار
لشکریان ترک
را بخشید. و
گشتاسب ببلخ
بازگشت.
گشتاسب
اسفندیار را
باطراف اسیران
فرستاد که دین
بهی را رواح
دهد. و (گورزم) بدگوﺌی
اسفندیار نزد
گشتاسب کرد. و
جاماسب اسفندیار
را بنزد
گشتاسب برد . و
چون اسفندیار
رسید دستگیر و
زندانی
گشتاسب شد. پس
گشتاسب بسیستان
رفت. و لشکر
ارجاسب نیز
لشکر فراهم
کرد. شاه چین
بجادوگری
بنام ستوه
دستور آزار
نمودن
اسفندیار را
داد. که همان
فتوای تکفیر
آخوندها است.

سپس
فردوسی دقیقی
شاعر را نکوهش
میکند، که دنباله
مطلب تاریخی
را دوست
نداشته است. و
فردوسی
دنباله را
چنین میگوید.
که لشکر
ارجاسب ببلخ
رسید و لهراسب
را کشت . ولی
گشتاسب که با
خبر مرگ
لهراسب را
یافت لشکر
ببلخ کشید. که
گشتاسب از
أرجاسب فراری
شد. وجاماسب
بدیدن
اسفندیار رفت.
و اسفندیار
برادرش فرشید
را دیدار
نمود. و
اسفندیار
بنزد گشتاسب
بکوه رفت. که
چون سالکان
زردشتی عزلت
سلوکی داشت .و
گهگاه فردوسی
مطالب تاریخی
و سیاسی داستانهای
خود را با ذکر
کوه و عزلت نشینی
کفته میخواهد
از حقایق
سلوکی و از
وقایع سیاسی و
نظامی بگوید.
و پایان
داستان که
عاقبت پادشاهان
قشری ادیان
قبلی،
بعزلتگاه
زردشتی ولایت
برتر میروند،
و کاری بحهان
و جهانیان ندارند
مگر بچند سالک
خود.

فردوسی
داستان هفت
خان دیگری
دارد، که
ستایس سلطان
محمود غرنوی
میکند. و سپس
هفت خان
اسفندیار
سالک در کوه را
میسراید. که
در خان نخست
دو گرگ را کشت.
احوالی که
سالک در رؤیا
داشته است .و
هر سالکی در
هر دین سلوکی
و در هر زمان و
شرایطی،
رؤیاهای ملکوتی
از صحنه های
الهی خاص خود
را دارد . که
پیر الهی سالک
تعبیر رؤیا
مینماید. که
نشانه ای ار
قبول مراتب
الهی از سالک
و مراتب شهود
تجلٌیات او
میباشد.
اسفندیار در
خان دوم شیران
را میکشد. که
صحنه سخت تری
برای سالک در
رؤیا است . و در
خان و صحنه
سوٌم
اسفندیار اژدها
را میکشد. و در
خوان چهارم
اسفندیار زن
جادوگر را
میکشد. یا
شهود زنانه دین
بوداﺌی خود
را میکشد که
شیوا است. که
مقام شهود
زنانه (دغدو)
مادر الهی
زردشت را
مییابد. و سالکان
نا شایست از
مقام برتر،
نمیتوانند
حریف زن
جادوگر،
آخوند قشری
ولایت قبلی
شوند. پس نمیتوانند
بشهود برتری
برسند. در این
شهود سوم
شیوای بودا و
دغدوی زردشت،
که مریم مسیح
و فاطمی محمد
است،و تا نوبت
به(زینب کبرا)
در ولایت برتر
آینده مهدی
موعود در ٥٥
قرن دیگر
برسد. ولی
اسفندیار
سالک زردشتی،
زن جادوگر
آخوند قشری را
میکشد، که
بخان چهارم
سیمرغ زردشت،
نور ایلیا
ونور مرتضوی
در تسمیه
محمدی میرسد.
و با شهود
پنجم عرش
مصطفوی مبعوث
بخلق میگردد.
که پیامبری
زردشتی میشود.
و زردشت
آغازگر آن
شهود بود. در
داستان
اسفندیار بگفته
فردوسی بخان
ششم میرسد، و
از برف قلٌه
کوه میگذرد.
که سرمای مرگ
قبل ار مرک
اسفندیار است.
و در خان هفتم
اسفندیار
موفق بکشتن
گرگ نفس وحشی
و امٌاره خود
سالک میباشد.
که بنور
مرتضوی خود
رسید. فردوسی
نمیخواهد
صریحا ار
شهودهای مسیح
و محمد را
بنماید که
خودش داشته
است. نور
مصطفوی ویا
صورت مصطفوی
ونور قاﺌم و
عرش رحمان.
ولی بنحو
دیگری برای
اسفندیار و
کاملان
زردشتی
میگوید. در
اینجا سالک
بکمال الهی
میسٌر خود
رسیده، که در
ولایت مسیح
واصلان بمقام
بالاتر زردشت
میرسند. و
کاملان ولایت
مصطفوی و
تصوٌف ایرانی
باز بصحنه های
شهودی بالاتر
قاﺌم و عرش
رحمان میروند
.

اسفندیار
در بازگشت
بخلق خود،
لباس بازرگانان
را بر تن
میکند که لباس
نیکوی
پادشاهان است.
و قبلا سالک
خرقه احرام
درویشی داشته
است. و چون بر
أریکه
پادشاهی الهی
طریقت
وخانقاه تازه
خود مینشیند.
سپس خواهران
اسفندیار
اورا میشناسند.
یا همان
سالکان زمان
سلوک
اسفندیار، که
مقام تازه
اورا تأیید و
تقلید میکنند.
و فردوسی
اعمال و عادات
سالکان زردشت
را بیان مینماید.
که مناسب
اعتقادات
متافیزیکی و
سلوکی
ایرانیان
گذشته است.
ولی از ترس
مخالفین آخوندهای
سنٌی اسلامی
ایران که
بعدها
آخوندهای قشری
شیعه نیز پیدا
شدند، مطالب
سلوک ولایت محمدی
خود را، از
زبان ولایت
الهی زردشتی
بطور سمبولیک
و غیر مستقیم
و در پوشش
میگوید. فردوسی
سپس ازحمله (
پشوتن ) به
(روﺌین دژ) میگوید
که اسفندیار
فرماندهی
داردو با
طریقت برتر
تازه زردشتی
خود . و أرجاسب
تورانی
دشمنان
بهدینی
زردشتی را
میکشد.یعنی بی
اعتناﺌی مینماید.
(کهرم) سردار
دیگر تورانی
نیر کشته میشود.
آنگاه
اسفندیار
نامه ای برای
گشتاسب در کوه
مینویسد .و
پاسخ گشتاسب
این بود که
اسفندیار را
بنزد خود
میخواند. این
جنگهای مذهبی
و دینی را
پیروان ادیان
و مذاهب و
آخوندهای آنان
براه می
اندازند.

فردوسی
سپس داستان
رزم اسفندیار
با رسنم را میسراید.
گوﺌی فردوسی
روایات مختلف
پادشاهان و
قهرمانان
گذشته را، خود
در صحنه های
دیگری تکرار
میکند. رستم
در همه زمانها
زنده است و
بپادشاهان
زمان یاری میرساند.
رستم همان
کامل الهی
تازه بازگشته
بخلق در هر
دین سلوکی است
که رسته و
نجات یافته از
مقام بشری و
ناچیز خود
میباشد که
الهی شده است.
و از مرز مرگ
قبل از مرگ
گذشته و بعثت
و رسالت الهی
پیامبران را
دارد. و جشن
میلاد و نوروز
خود را وارد.
که مقام
پیامبری چند سالک
خود را یافته
است. فردوسی
بنقل ار منبع
تاریخی و
عرفانی خود،
که اورا ( بلبل)
مینامد. یا همان
پیر او یا
عرفای دیگر
هستند، که
صداهای دلپذیر
بلبلان را
دارند. میگوید
اسفندیار
آزرده از
پادشاه،
بکتایون
مادرش که دختر
قیصر بود شکوه
مینماید.
ومادرش گفت با
زنان مشورت
نکند. که زن در
عرفان همان
سالکان
نابالغ شهودی
ویا غیر
سالکان قشری
هستند . که از
محل نادانی از
حقایق الهی
نمیتوانند
قابل مشورت نیکو
و تکاملی روان
باشند.و تنها
اولیای الهی شایسته
مشورت هر
انسان عاقل
میباشند . پس
(پشوتن)
بروﺌین دژ
حمله کرد.
اسفندیار و
ارجاسب و دیگر
پهلوانان
کامل آماده
شدند .و سپهبد
پشوتن در لشکر
اسفندیار
بقلب دشمن
حمله نمود،و
پهلوانان
دشمن را کشت. و
کهرم بقیصر
پدر گفت که
لشکر ایران با
اسفندیار دژ
را محاصره دارند.
سپس اسفندیار
ازجاسب را کشت
که پادشاه
ترکان بود.
سپس اسفندیار
کهرم فرزند
قیصر را کشت
.آنگاه
اسفندیار
نامه بگشتاسب
نوشت و گشتاسب
در پاسخ
اسفندیار را
احضار نمود و
پایان داستان
برای فردوسی
شد .

فردوسی
سپس داستان
رزم اسفندیار
را با رستم را
میگوید که وی
خبر نداشت که
فرزند رستم
بوده است .
رستم هیچگاه
خود را معرّفی
بنام نمیکرد.
زیرا نام تازه
کاملان الهی
را
نمیپذیرفتند.
اسفندیار از
پادشاه
مأموریٌت
خواست. و
گشتاسب شاه
اسارت رستم را
خواست که
بندگی خود
کرد. کتایون
که سفر
اسفندیار را
شنید، گریان
نزد او رفت. که
غیر ار سیستان
سرزمینهای
دیگری هم هست.
ولی اسفندیار
بمادر
اطمینان داد،
که برستم منظور
مادر آسیبی
نرساند. عاقبت
اسفندیار
لشکر خود را
بزابل زساند.
و بهمن را
بنزد رستم
پیام فرستاد،
که چرا
بگشتاسب
ارادتش را
نشان نداده است.
که بپیروان او
چنین کرده . و
گشتاسب دین
بهی زردشت را
پذیرفته بود.
پیام برستم
رسید و رستم
پاسخ داد که
میخواهد روی
اسفندیار را
ببیند. بهمن
پیام برستم
آورد. و
اسفندیار با رستم
روبرو شد.
اسفندیار
رستم را
بمهمانی نخواند،
که اسفندیار
پوزش آنرا
خواست. سپس
اسفندیار
نژاد رستم را
نکوهس کرد. که
نژاد رستم
منظور طریقت
ولایت سلوکی
رستم است .که
قبل از زردشت
دین گشتاسب را
داشت. و
اسفندیار
نژاد خود را
ستایش نمود.
که دین و روش
سلوکی برتر زردشت
را دارد . که
شهود نور
مرتضوی ایلیا
را چون زردشت
داشت . که تولد
بهتر با
بهدینی را
دارد. تا با
عقل و کرامات
بالفعل بیشتر
از ولایت زردشت
و یک پیر
زردشتی بشهود
نور مرتضوی
ایلیا برسد.
گرچه هنوز
شهود پنجم نور
مصطفوی که در
طریقت برتر
ولایت محمدی
نمیرسند. مگر
در تولد بشری
مجدد بجهان
بشری. که روح
مسیح نیر با
مقام شهودی
برتر باز در
تولد بهتر
بشری و عقل
بیشتری
درصورت مولا
علیٌ بجهان
متولد شد و با
ولایت پدر
الهی خود که
تجلیٌم انسانی
مصطفوی محمد
بود،که
توانست بنور
قاﺌم پایان
وظیفه الهی
نوع بشری رسید
. تا باز روح تازه
مسیح در علیٌ
هفت هزار سال
بعد در ولایت عظیم
تر مهدوی و
هزاران عقل
برتر، بتواند
مانند مهدی
کاشف نور روحی
رحمانی و
عقلهای باز عظیم
تر الهی برسد.
که همه ارواح
موجودات ازجمله
انسانها
خواهند رسید.

در مقابل
رجز خوانی
اسفندیار،
رستم نیز ستایش
از
پهلوانیهای
خود نمود.
کاملی که از
سوابق سلوکی
خود میگوید که
چه شهودهاﺌی
دارد. حتی اگر
مقام الهی
طریقت رستم و
بودا حقیر تر
از مقام زردشت
و اسفندیار و
گشتاسب باشد،
ولی همگی همچنان
از مراتبی
الهی را
وارند. که
محمد آنان را
(أهل کتاب)
میخواند. که
کتاب سلوک
الهی است. که
هر موجودی چون
پشه نیز
تکاملات روحی
و الهی خود را
اکنون دارد.
وحتی هر موجود
خود یک تجلٌی
الهی میباشد.
ولی باید هر
روحی انسانی
مدام در
تولدات بهتر و
ادامه سلوک در
ولایتهای الهی
بالاتر داشته
باشد، که شهود
باز بالاتر را
کسب کند. که
اکنون کاملان
ولایت برتر
محمدی، باید
بجای عرش
رحمان نیر
بنور رحمان
برسند، وبا عرش
رب ٌ برتر از
رحمان
پیامبری عظیم
تر گردند. سپس
اسفندیار گفت
از پیکار صحبت
زیا شد، پس (می)
آورد تا
بنوشند. گوﺌی
کامل طریقت
برتر، میل صلح
با کاملان
طریقتهای
قبلی دارد. و
آنها را در
حدٌ خودشان
میپذیرند.
ونبرد و رجز
خوانی آنها،
همان بحث و
استدلال
عرفانی و شهودی
میباشد، که از
مدارک انبیای
خودشان، چون می
نوشیدن
استفاده
میکنند. و
بقول مولا
علیٌ، بهر
یهودی و
مسیحی، حاضر
است با کتاب خودشان
داوری سلوکی
احوال شهودی
آنان را بکند.
یعنی با
استدلال عقلی
و بررسی احوال
رؤیاﺌی و
شهودی انبیای
خودشان
میباشد. و اگر
خودشان
خواسته
باشند، که
علیّ رؤیاهای
آنان را تفسیر
و تعبیر کند .

رستم
بایوان یا
خانقاه ورواق
خود بازگشت. و
زال پیر او و
پدر الهی رستم،
بوی أندرز داد
که نباید
دشمنی و
مقاومت در امور
الهی بنماید.
زیرا هر عالمی
را عالمتری هست
. بالأخره کار
رستم و
اسفندیار
بجنگ کشید. که بحث
و کلام صلح
آمیز کار ساز
نبود. که منجر
بکشته شدن
پسران
اسفندیاز
بدست زواره
شد. ولی رستم
بکوه گریخت که
بخانقاه خود
عزلت نشینی
نمود. و رستم
با خویشان خود
برأی زدن و مشورت
پرداخت، که
منجر بچاره
جوﺌی از
سیمرغ شود.
سیمرغ سمبول
مراتب الهی
بالاتر و رب ٌ
الفصل بشری
رستم است .
زیرا فراوان
أرباب فصول
نوع بشری
میتوان قاﺌل
شد. و هریک
تابع نظریٌات
أبدی خداوند
برای ارواح
موجودات
میباشند. رستم
بازگشت و جنگ
با اسفندیار
نمود. گوﺌی رستم
تسلیم مراتب
الهی بالاتر
خود نمیشود
.که بولایت
زردشت درآید
.همان گونه که
کاملان زردشتی
نیز فراوان
بودند که مسیح
باز برتر را
نپذیرفتند. و
یا کاملان
الهی مسیحی که
تا کنون حاضر نشده
اند بولایت
برتر مصطفوی
ادامه سلوک
بدهند، و خود
را بپایان هدف
الهی برسانند.
تا شایستگی
تولد نوع فوق
بشری را
بیابند، اگر
بنور قاﺌم
رسیدند. تمام
این شاهدان
روح القدس
قاﺌم نیز در
تولد فوق بشری
وبا عقل بیشتر
خود، اکثرا
ولایت مهدوی
را نمیپذیرند.
که دوچار کارماها
و تکرار
وگذشته های
حقیر نوعی در
آینده ها
میشوند. که
بقول محمد
عبادات تمام
عمر آنان باطل
شده ، که بمسخ
میمون و خوک
بهترین بخت
خود میروند.

در این
جنگ سمبولیک،
رستم تیری
بچشم اسفندیار
میزند که
نتواند ببیند.
تا تمرکر و
توسٌل عباد
خود را
بنماید، که هر
آخوندی چنین
میکند. ولی
اسفندیار
رستم را أندرز
داد. و زال
رستم را نکوهش
کرد. زیرا اختر
شناسان
میگویند،
هرکس خون
اسفندیار را
بریزد
روزگارش سیاه
میشود. که
بقول محمد
آخوندها ابلیسان
زنده و با
ریاکاری
روحانیٌ،
همان قاتلان
أنبیا هستند.
که بدترین
مسخهای
حیوانی را
دارند. وحتی
بدتر در فسخ
گیاهی و رسخ جمادی
را بدنبال
دارند. که
سیاوش زردشتی
و حسین ولایت
محمدی را
میکشند . سپس
تابوت
اسفندیار را
بنزد گشتاسب
بردند . رستم
در زابل بهمن
را بنزد
گشتاسب فرساد.
و گشتاسب بهمن
را شایسته تربیت
الهی دید و
اورا اردشیر
خواند. که در
نبرد سلوکی و
احوال رؤیاﺌی
شایستگی خود را
نشان داد. و
بجای رستم و
اسفندیار
برای پادشاهی
شایسته شد.

فردوسی
داستان جدیدی
را پیش میکشد.
گاهی بنحوی
مربوط
بداستانی
پیشین است و
گاهی تازه.
گوﺌی زمان
دیگری شده است
و قهرمانان
دیگری دارد.
ولو در نام
یکسان باشند.
کاملان زمان خود
رستم برتر
میباشند.
فردوسی از
منبع تازه خود
احمد سهل در
مرو میگوید،
که نژاد رستم
و خسروان
داشت. که
کاملی بولایت
محمدی بوده،
که برای
فردوسی شاید
پیر اوبوده،
که برای
فردوسی از مرگ
رستم و
پادشاهی بهمن
میگوید، که
فردوسی بشعر
درآورد. و یا
سلطان محمود میگوید.
و أبو القاسم
خود فردوسی
است که صاحب
فرٌ و دیهیم
الهی میباشد.
و خود پدر الهی
چند سالک
دیگر. مانند
قاسم فرزند
متوفٌای محمد.
و میگوید که
رستم پس از
کشتن
اسفندیار فرزندش،
بکابل نزد
برادرش ( شغاد)
میرود. که
کامل دیگری
بطریقت
بوداﺌی است. و
رستم هنوز
بدین زردشتی
اسفندیار در
نیامده است. و
کابل همیشه
مرکز دین
بوداﺌی در
غرب هندوستان
بود . در
حالیکه در شرق
هندوستان
مولد بودا در
چین و تاکنون،
شاخه های
مذهبی سلوکی
یا قشری دیانت
بودا را
ملاحظه
میکنیم . ولی
پادشاه دینی
کابل برادری
شغاد با رستم
را منکر شد. و
رستم را نیز
نکوهش کرد .و
حرکت لشکر
رستم بکابل و
سقوط رستم و
زواره در چاهی
که پادشاه کابل
حفر کرده بود.
در این چاه یا
طرح فریب،
رستم شغاد
برادرش را کشت
و رستم نیز
کشته شد. و
تابوت اورا
فرامرز پسر
رستم برای
دخمه کردن در
کوه گذارد. و
بجای سوزاندن
نمودن برد.
ولی فرامرز بکین
مرگ رستم ،
لشکر بکابل
کشید و شاه
آنرا کشت.
ضمنا فردوسی
از سوگ سودابه
همسر رستم
میگوید. و
گشتاسب قبل از
مرگ خود پادشاهی
را ببهمن
میدهد. انسان(
به شده) الهی و
کامل گردیده و
برهمن شده، و
بقول تورات و
محمد، ابراهیم
گردیده که هر
کامل حسینی
ابراهیم زمان
خود میباشد.
زیرا با هوم و
اوم و سلوک
الهی مرده
است. و بقول
قریش زردشتی(
مرء) میگردد.و
بقول فردوسی
من یا man فرنگی
میشود. یا woman زن.
گوﺌی حوای
مرد است. ولی
همان سالک چون
زن در اختیار
پیر مرد الهی
میباشد .

فردوسی از
پادشاهی الهی
بهمن فرزند
اسفندیار و
نواده گشتاسب
میگوید، که ٩٩
سال پادشاهی نمود.
و آغاز داستان
پادشاهی او
عکس خواستن
بهمن از خون
اسفندیار بود.
که چگونه مغان
آخوند خون
بزرگان گذشته
را ریختند. که
آخوندهای
قشری تمام
مذاهب همه
ادیان غیر
سلوکی،
اولیای الهی زمان
را کشته اند
که قتل
پیامبران
گناه محسوب میشود.
و انتقام
حسینی اولیای
بعدی، ادامه
تربیت نسلهای
تازه سالک و
در ولایتهای
تازه تر
میباشد. ابتدا
بهمن زال
استاد وپدر
الهی رستم را
ببند کشید.
گوﺌی آخوند
بزرگ مذهبی زابلستان
بوداﺌی بوده
است. ولی
فرامرز برزم
بهمن رفت. که
باد مخالف
باعث کشته شدن
فرامرز شد. بعد
بهمن زال را
آزاد نمود که
بایران بازگشت.
گوﺌی
زابلستان
متعلٌق
بایران
میباشد. ولی
مقصود ایران
بزرک است،
ومرکز ولایت
سلوکی زردشتی
تازه شده است.
و بهمن دختر
خودش را بنام
هما بزنی گرفت
و اورا ولیعهد
کرد. ازدواج با
مادران و
خواهران و
دختران در
گذشته پادشاهان
ایرانی بسیار
گفته شده است.
ولی در واقع
این ازدواح
سلوکی است. و
سالک بعنوان
زن و کنیز چون
بکمال الهی
میرسد، دختر
یا پسر پیر الهی
خود میگردد.
که جانشین پیر
در خانقاه او
میشود.
وپادشاهان
سیاسی ایران
در گذشته صدها
زن و کنیز زر
خرید داشتند
که هر
ثروتمندی
داشته است. که
عامل اقتصادی
و فقر زنان
فروخته میشد
یا قبول کنیزی
میکردند. و
اکنون در زمان
ما استخدام
انسانها و
کارگران
بخاطر پول وفقر
نزد سرمایه
داران و
کارفرمایان
بزرگ هستند.
ولی مهمتر
حسادت مردان
در سابق و
اکنون، شوهر
دادن دختران
را بتلخی
میپذیرند مگر
با شیر بها و
هدایا. پس
دختران زیبای
پادشاهان در
حرمسرای خود
قرار
میدادند، که
استفاده جنسی
نیز میکردند.
که اصطلاحا
زنای محارم از
آثار
حیوانیٌت نوع
بشری است .
وحتی هارون
الرشید خلیفه
عباسی خواهر
خود را تجاوز
کرده، ومسؤل تأمین
زنان هرشب
خلیفه وحتی
پسرش أمین
بود. و یا فلان
پاپ مسیحی
معروف بهم
خوابی با دخترش
بود. زیرا هیچ
کدام سالک
الهی نبوده
اند. که حلال و
حرام الهی
تنها در
سالکان با
پیمان با خدا
و پیر مطرح
است . قشری ها
با رعایت
هرگونه احکام
پیامبران خود
باز بقول محمد
حرامزاده هستند
و جهنٌمی. که
هر مخالف سلوک
الهی حرام زاده
قبلی، و آینده
حقیر تر پس از
مرگ دارد. و
بالعکس بقول
پیامبر خطای
اتفاقی اولیای
الهی از نظر
خداوند باز
درست است .
زیرا در تدبیر
الهی میباشند.
و از نظر سلوک
الهی وخداوند،
اطاعت اصل است
ونه موضوع
مورد اطاعت .
پادشاهی دختر
بهمن سی ودو
سال طول کشید.
هما دختر بهمن
پسر خود را در
تابوتی
بدریای فرات
رها کرد. که در
داستان موسی و
دریای نیل و تربیت
موسی درکاخ
وحتی دین
فرعون، یگانه
بودن افسانه
های دینی و
عرفانی یهود و
زروشتیان را
میرساند. و
تمام ادیان
بقول
اروپاﺌیان
شاخه های
زردشتی هستند
.و حتی مسیح
ومحمد دنباله
راه زردشت
بودند .و
زردشت دنباله
ادیان سلوکی
قبلی بودا و
میترا و
کیومرث، یا
بقول بابلیان
و تورات و
قرآن نام آدم
داشته است.
موسی سالک
فرعونی با
هدایت یک کامل
زردشتی نفوذی
در دستگاه
فرعون، موسا
را هدایت
بسلوک ولایت برتر
در شعیب نبیٌ
در شهر ( مدین
)یا شهر
دینورزی کوچکتر
از ( مدینه)
محمد، که مرکز
وخانقاه دین
ورزی تازه
محمد بود.

ضمنا ار
این ببعد
داستان بهمن و
هما و داراب، افسانه
های نسبتا
درست تر از
اخبار
پادشاهان هخامنشی
و اشکانی و
ساسانی در
شاهنامه
میباشد. که تا
قرن پیشین
خبری از این
سلسله های
پادشاهی نبود.
و افسانه های
فردوسی واقعی
تصٌور میشد. و
از نوشته های
یونانی یا سنک
نبشته های
باستانی مانند،
تخت جمشید و
آشوریان و
غیره روشن
گردید. که
فردوسی عملا
از پادشاهان
الهی میگوید و
نه پادشاهان
سیاسی . ولی
برای نوشته
های سلوکی
میتوان دلاﺌل
غیر سلوکی
بکار برد.
صندوقی که داراب
در رودخانه
فرات بود.
بدست کازور
لباسشو افتاد.
که بهمسرش گفت
، ناخواسته
بجای لباس
وجواهر بمن
طفلی رسید. که
نام داراب بآن
دادند. که
درتاریخ
ایران داریوش
را داراب میگفتند
و یا دارا . و در
چندین شهر نیز
نام داراب هست.
داراب چند سال
بعد قهرمانی
بی نظیر شد. و
خود از پدر
خواست که
بمعلم زند اوستا
سپرده شود . و
عزلت پیشه
بگیرد که
سالکان میگیرند.
و گازور نیز
اورا بیک(
فرهنگی) الهی
سپرد. یعنی
استاد الهی
دارای فرٌ و
آهنگ کلام الهی.
یا همان فرهنگ
ایرانی در
ولایتهای
سلوکی زردشت و
پس از او است.
که ولایت
وتصوٌف
ایرانی و آریا
شدن میگوﺌیم.
که پارسیان
پارسا همیشه
آهنگ پیشروی
بسوی خدا
دارند و بهر
ولایت سلوکی
که باشد. که از
هشت هزار سال
پیش تا کنون
در شش ولایت
الهی ادامه
داشته ، تا
نوبت بسوشیانس
سوم زردشت در
مهدی موعود
برسد. که ولایت
هفتم را تأسیس
مینماید،
وچهارصد هزار
سال اعتبار و
شرافت الهی
خود را داشته
و میلیونها
برابر عقل نوع
بشری فضا رفته
را خواهند
داشت .تا باز
بالاتر
بخداوند
الله، و آینده
های عظیم برای
رهروان الهی
در پیش
میباشد. همان
گونه که
فراوان انواع
نسخ ومسخ و
فسخ و حتی رسخ
ووسخ برای
مخالفین سلوک
الهی در پیش
هست. که آتش
جهنٌم تولدات
نوعی در جهان
و در صحراهای
سوزان را
خواهند داشت
که بچشم میبینیم
. و قبلا ما نیر
همگی از این
انواع عبور
تکاملی کرده
ایم. که اکنون
شایسته
کرامات نسبتا
نیکوی نوع
بشری خود
هستیم. عقل و
زبان وهنر و
بسیاری
کرامات الهی
نوع بشری،
بخصوص درک
اهمیٌت سلوک
الهی و توفیق
سلوک با عشق و
صبر و صداقت
با پیر الهی
بمعرٌفی
خداوند
بطالبان لقای
تجلٌیات الهی.

فردوسی
ادامه میدهد،
داراب از همسر
گازر، نژاد
خود را پرسید
که بداند چه
پیش آمده .سپس
داراب آماده
جنگ با رومیان
میشود. وی
پادشاه نبوده
که جنگ کند.
ولی رومیان
مکتب سلوکی
بوداﺌی داشتند
که بقول سقراط
معلم الهی او
یک ذن هندی
بوده، که
هندوان بوداﺌی
بودند. گشتاسب
و رستم با
بوداﺌیان شرق
ایران در
شاهنامه بجنگ
با بوداﺌیان
در غرب ایران
در یونان
کشیده است.
گوﺌی مبارزات
فلسفی در سلوک
با یونانیان
داشت. که
عاقبت
فیلسوفان زمان
مکتب سلوکی
زردشت را
دنبال کردند.
و تا ظهور
مسیح ادامه
داشت. گوﺌی
دین و آﺌین و
روشهای زردشت
را کاملان
مسیحی چون
پطرس شاگرد مسیح
که برم رسید،
با تغییراتی
همان آﺌین را
نام مسیحیٌت
اعلام کرد که
تا کنون ادامه
دارد. و محمد
نیز آﺌین
زردشت داشت. و
آﺌین قریشیان
زردشتی الأصل
را نیز در
نظام و فلسفه
جدیدی بنام
اسلام ادامه
داد. که در روش
دین أصلی
زردشت وسیله
محمد، همان
سلوک الهی
برحسب شرایط
خاص هر زمان
تازه میباشد.
و لذا هریک
شهود برتر
الهی را
دارند. گوﺌی
که مدرسه ای
با شش کلاس
است. که کلاس
بالاتر علم و
آگاهی شهودی
بالاتر را
دارد. ومنکر
علوم شهودی
مراتب قبلی و
پاﺌین تر
نیستند. و
الهام بداراب
رسید، که تو
یک شاه هستی.
ونام الهی
اردشیر یافت.
وچون شاه آگاه
از شجاعت او
شد احضار
گردید. و قهرمانیهای
داراب را نزد
زن گازر دید.
پس داراب شاهزاده
شد که روح
الهی یافت . و
هما مادر
داراب اورا
شناخت و تآیید
احوال شهودی اورا
نمود. و داراب
را بر تخت
شاهی خانقاه
خود نشاند.
فردوسی
پادشاهی
داراب اردشیر
را دوازده سال
میگوید. شهر
(دارابگرد) را
بنا کرد که شاید
اردوگاه و جای
أمنی برای هر
پادشاه بوده
یا گردشگاه او
باشد.

از کارهای
داراب شکست
دادن لشکر
شعیب بود. فردوسی
شعیب را فرزند
قتیب میگوید.
که در افسانه
های یهودایان
موسی، پس از
تبعید از مصر
نزد شعیب
پیامبر شهر مدین
در ساحل دریای
سرخ شمال
عربستان رفت.
که چند سال در
خد مت تعلیمی
او بود، که
تربیت الهی یافت
و یکی از
دختران شعیب
را بزنی گرفت
.یا یکی از
سالکان شعیب
را با خود برد
که بکوه طور
رفت. شعیب لفظ
کوچک شده شعبه
است. یعنی شاخکی
بجای شاخه و
نمایندگی
میباشد. قتیب
نیر در افسانه
های عرب آمده
است .که
احتمالا
دنباله ادیان
زردشت چون
قریش باشد .که
موسی بدین زردشت
پیوسته بود و
بنور شهودی
مرتضوی ایلیا
در آتش کوه
طور رسید.
گرچه یهودیان
از زردشت و
سپس ابراهیم
برهمن بقول
قرآن پدرالهی
او آزر بود. و
یعقوب و دیگر
انبیای یهود
شاخه ای
زردشتی غرب
آسیا بودند.
ابراهیم
برهمنی زردشتی
و مؤسس طریقتی
در اور جنوب
بین التهرین بود.
و سپس
باورشلیم در
فلسطین رفت که
در مصر و عربستان
کاملان الهی
بسیار تربیت
کرد. که تا
ظهور مسیح
آخرین کامل
یهودی زردشتی
در اورشلیم،
مسیحیان از
یهودیان جدا
میشوند. که این
جداﺌی دو دین
رسمی غیر
سلوکی است و
نه جداﺌی در
دین سلوک
الهی. که از
آدم کیومرث
نخستین پیامیر
اولی العزم
همیشه خداوند
دین واحدی در
چند کلاس
متوالی داشته
ودارد. و در کلاس
های ششگانه
میسٌر برای
نوع بشری است.

فردوسی از
شکست دادن
داراب زردشتی
از شعیب میگوید،
برخلاف
افسانه یهودی
که موسی بدین
شعیب درآمد. و
مدین شهر او،
همان کوچک
خوانده شده مدینه
محمد، که یثرب
خوانده میشد.
که بمعنی شهر
و خانقاه دین
ورزی محمد شد.
وهر جاﺌی
خانقاه ولایت
محمدی،و
مدینه دین
ورزی میباشد.
چون اورشلیم
برای ابراهیم.
و مکتب برتر
مهدی موعود محمد
٥٥ قرن دیگر
از امروز خیلی
عظیم تر و الهی
تر ار مکتب
محمد و پیش از
محمد خواهد
بود. که آنان
را نوع فوق
بشری فرشته
گونه
میگوﺌیم. ولی باز
همگی اساس کار
و ظهور و بعثت
وعده یکدیگر
هستند. و هر
روح فردی
انسان و حتی روح
هر آتم، باید
از این نردبان
انواع و
کلاسهای
سلوکی بشری
ولایتهای
ششگانه خود را
متوالیا تا
ببی نهایت
انواع فوق
بشری بخداوند
أهورمزدای
الله
برسانند،
گرچه هنوز
بخداوند هو نرسیده
اند. فردوسی
از عرب بودن
شعیب میگوید،
که در واقع
خلط مطالب
تاریخی در
افسانه های تاریخی
شده است که
عرب نیز (أرب ) و
بدون رب ٌ و تربیت
الهی میباشد.
ولی فردوسی از
تاریخ ووقایع نمی
گوید بلکه
تاریخ افسانه
های دین ورزی
بخصوص زردشتی
را بیان
میکند. که خود
همان اساس دین
اسلام سلوکی
محمدی است. که
همه مذاهب
اسلامی سنٌی
یا شیعی ویا
بهر نام دیگر،
هیچ کدام
بحقیقت سلوکی
و دین ورزی
شهودی مصطفوی
نرسیده ک
قهقراﺌی تر
هستند. لذا
محمد آخوندهای
مذاهب قشری را
ابلیس
میخواند، که
در لباس
ریاکاری
روحانیٌت و
آلودکی روان
هستند.

فردوسی
سپس از رزم
داراب أردشیر
با فیلقوس فیلیپ
رومی میگوید.
که داراب دختر
اورا بهمسری میگیرد.
نوعی ارتباط
مکاتب سلوکی
منظور میباشد.
که سالکان
ولایت قبلی
پیمان اطدواج
سلوکی با
ولایت برتر
بعدی مینماید.
ولی فردوسی
تصریح این
حقایق سلوکی
را نمی کند.
گرچه فردوسی
خود سالک
وکامل سلوکی
شده بود.
وآگاه از کار
سرپوشیده
خود، که ولایت
محمدی را
داشت. و علاقه
او بولایت
زردشتی چاره
آشفتگی
اجتماعی ایران
در آن زمان
برای وحدت
ملٌی میدانست
که هدف
شاهنامه شد. و
برحسب شرایط
زمان فردوسی
در حمله
وحشیانه
اعراب بیابان
گرد، که بنام
خدا و محمد و
بدون درک
حقایق الهی
دین اسلام و هدف
محمدبودند.
ناچار فردوسی
از زبان
افسانه ای کهن
ایرانی
میگوید، که
پیش از او نیر
کمی گفته
بودند. ناهید
دختر فیلیپ
پدر اسکندر،
که آرزوی
ویرانی تخت
جمشید مقدٌس
ایرانیان را
داشت. چون
خشایارشاه
پادشاه
هخامنشی معبد
آتن را بخطا
بآتش کشیده
بود. پس پسر
فیلیپ اسکندر
مقدونی،
آرزوی پدر و
مردم آتن را
تحقق داد. سپس
افسانه های
کورش با
افسانه های
اسکندر مخلوط
شد. که
مسیحیان و
اعراب مسلمان
دشمن زردشتیان،
اسکندر ذو
القرنین محمد
را باسکندر
مقدونی نسبت
دادند. کورش
با تاج دو شاخ
خود ،که در مجسمه
های تخت جمشید
وجود دارد. در
قرآن عمر و
عثمان اسکندر
فاسد را بدرجه
پیامبری رساندند.
که تورات قبلا
کورش را
پیامبرگونه ستایش
میکند. که ذو
القرنین یعنی
دو تاج پادشاهی
سیاسی و الهی
دارد. و دو
قرٌه شهودی ار
تجلٌیات الهی
تازه دارد. که
کورش زردشتی
چهار قرٌه یا
خورٌه شهودی
داشته ،که نور
ایلیای مرتضوی
در تسمیه
محمدی را
داشته است .
بعدها مسیح
خود تجسٌم
انسانی ایلیا
شد. چون نور
پنجم مصطفوی
را کشف نمود.
اینک در
افسانه
اسکندر فرزند
فیلیپ، که
گوﺌی مادر
یونانی و پدر
داراب اردشیر
دارد. یا همان
کامل الهی
زردشتی که تربیت
کورش داشت.

فردوسی از
پادشاهی دارا
فرزند داراب
اردشیر چهار
ده سال
میگوید، که پادشاهی
ایران را
داشت. اسکندر
فرستاده ای
بنزد داراب
پادشاه ایران
میفرستد، که
در تاریخ هخامنشیان
همان داریوش
سوٌم است که
عاقبت از اسکندر
شکست میخورد.
ولی ایرانیان
باز اسکندر را
از نطفه
ایرانی
میگویند. که
تنها در سلوک
الهی زردشتی
صادق است، و
نه در ولادت
اسکندر غیر
سالک. و حتی
فاسد معروف در
تاریخ. زیرا
ایران تنها
سرزمین آریا
شدگان کامل
الهی میباشد.
ولی دارا پیام
اسکندر را رزم
با او میدهد. و
در جنگ نیز
کشته میشود. و
تخت جمشید
معبد زردشتی
را میسوزانند.
و این ساختمان
عملا
پادشاهان
سیاسی ایران
هخامنشی بنام
دین زردشت
ساختند. که هم
زمان مذاهب
قشری زردشتی
فراوان شده
بودند. و از
یکدیگر کشتار
میکردند. خانقاههای
اولیای
زردشتی،
بعدها بدون
اولیای الهی
زنده
گردیدند، و
اطراف جهان
پراکنده بودند.
و قریش یکی ار
آنها بود. که
معمولا انگشت
شماری در سلوک
نهاﺌی بتجلٌی
الهی خود
میرسند که
محمد رسید. و
بقول خودش با
کمک مسیح بود
که شهود وصورت
مسیح را توسٌل
کرد که بنور
قاﺌم رسید. تا
نوبت مهدی
آخرین کامل
محمد برسد، که
بنور رحمان
خواهد رسید.
ونوع فوق بشری
را آغاز مینماید.
در بین
زردشتیان
ساسانی پیروان
جاهل قشری
بتحریک
آخوندهای جاه
طلب و بنام
دین با هم
جنگیدند. که
در اسلام همان
گونه سنٌی ها
با شیعیان
علیٌ این
اختلافات را
ادامه داده
ومیدهند. و
بهره بردار
تنها استعمار
خارجی است یا
چند آخوند
فاسد سنٌی و
شیعی و یا
کاثولیک و
پرتستانت و
بسیار اسامی
دیگر هستند.

دارا در
دو جنگ با
اسکندر
مقاومت نشان
داد. ولی در
جنگ سوم فراری
بکرمان شد. و
در نامه آتش
بس با اسکندر
شرط تسلیم
دارا بود. ولی
سرانجام بدست
دستور مذهبی
خود کشته شد
که نام ماهیار
داشت، که دشنه
بر سینه دارا
زد. ولی
فردوسی از نصایح
خود باسکندر
میگوید. که ماهیار
طرفدار
اسکندر شده
ومژده قتل
داراب را بوی
داد. و بزبان
حال آندرز
کامل و پادشاه
الهی باسکندر
میدهد. پیروزی
اسکندر از نظر
نظامی جدا ار
نظارت و تدبیر
الهی از تمام
انسانها و جوامع
بشری و رهبران
آنها است.و
پیدایش نظام جدید
جنگ سربازان
یونانی با
لباس فلزی که
ایرانیان
سوار کار
نداشتند
وتنها تیر
آندازی و نیزه
پرانی
میکردند.
نیروهای دیگر
نظامیان جهان
و در هر زمان
تازه، باز
بخاطر یک امتیاز
نظامی در
اسلحه تازه
آنها میباشد .
پطر کبیر با
توپخانه جهان
گشاﺌی کرد که
بشوروی رسید. و
تانکهای
امریکاﺌی و
موشکهای
هوشمند، صدٌام
را با فراوان
اسلحه های
قدیمتر از بین
برد. یا بمب
آتمی ژاپن را
شکست داد.
ومسابقه علمی
و اسلحه سازی
مدام در
آزمایشکاهها
بجای صحنه های
جنگی همچنان
ادامه دارد. و
اینک با اشغال
فضا و شاید
ماه ومریخ.
معلوم نیست
سرنوشت جهان بشری
روز افرون چه
خواهد بود.ولی
در هر حال علم
و تکنولوجی و
عقل مادی
نیرومند تر جریانی
بتدبیر الهی
زمینه های
جهان علمی و
فوق بشری را
آماده میکند.
و هر روح فردی
باید بفکر
آینده مجدد
خود در جهان
باشد. در نوع
فوق بشری یا
در انواع
قهقراﺌی
وکارماﺌی
حیوانی در جهان
. ولی دنیا چه
در صف
پیروزمندان
یا شکست
خوردگان،
بقول محمد
قاتل ومقتول
جهنٌمی هستند
و در کارماها.
که انسانها
هریک شخصا فهم
و درک اهمیٌت
سلوک الهی و
انجام سلوک و
کشف وشهود
رؤیاﺌی خود
را از خداوند
و پیر الهی بمعرفی
خداوند پیدا
میکنند. که پس
از مرگ بنوع فوق
بشری فرشته
گونه وشاید در
کرات أمن دیگری
متولد و راه
أبدی خود را
دنبال نمایند
.

فردوسی
سپس از نامه
اسکندر
ببزرگان
ایران مینویسد.
یا همان ملوک
الطواﺌف
پادشاهان
محلٌی و
فﺌودالهای
منطقه ای، که
برای حفظ
پیروزیهای یک
مهاجم آنان
مهم است.
فرستاده
اسکندر باصفهان
مرکز ایران
رسید. و(
پوشیده روان)
با نقاب پیام
اسکندر را
شنیدند. و
گوﺌی از
تاکتیکهای
جاسوسی
اسکندر
میگوید. که
عاقبت اسکندر
شهرهای مهم را
گرفت. و استخر
مرکز دینی
زردشتی چون
کعبه در مکٌه
برای
مسلمانان را
اشغال نمود.
که کعبه زردشت
در استخر در
نقش رستم باقی
است و جایگاه
دخمه کردن
پادشاهان در
سینه کوه بوده
است. و فردوسی
میخواهد این
افسانه ها و
خاطرات جنگ
ایرانیان
اولیای الهی
را با دشمنان
سیاسی خارجی و
دشمنان قشری
داخلی، اصطلاحا
اتٌحاد سرخ و
سیاه امروزه
را بیان کند. و
ناچار باید
حقایق الهی و
سلوکی را برای
آگاهی دیگران
بزبان تمثیل و
سمبولیک و
وقایع سیاسی
بیان نمود .

فردوسی از
پادشاهی
اسکندر
چهارده سال
میگوید. گوﺌی
پادشاه
ایرانی محسوب
میشود. و لذا
اسکندر را از
دختر فیلیپ و
داراب
میگوید، که
ننگ سلطه
اجنبی را کم
کند. و الاٌ
همه انسانها
بندگان خدا و
خویشان بشری
یکدیگر هستند.
مهم تقرٌب و
نزدیکی هرچه
بیشتر روح یک
انسان
بتجلٌیات
الهی بالاتر
است. که اکنون
در نوع بشری
حتما بنور
قاﺌم برسد،
وشاید بعرش
رحمان که از
سعادتمندان
تولد نوع فوق
بشری گردد. که
هزاران برابر
عقل وکرامات و
امکانات
بالفعل و
بالقوٌه نوع
بشری را
خواهند داشت.
آنگاه اسکندر
نامه ای را
مینویسد. که مادر
روشنک از قتل
دارا ابراز
تأسف میکند که
اورا کفن کرد.
زیرا دارا خود
جنگ نمی
خواسته . نامه
باصفهان رسید.
روشنک دختر
پادشاه ر دعوت
بحرمسرای خود
کرد. که موبد
اصفهان تورا
عقد کند. روشنک
اظهار اطلاع
از کار اسکندر
و کشتن قاتل پدرش
دارا را نمود.
و اسکندر را
تأیید
پادشاهی بر
ایران را
نمود. سپس
اسکندر روشنک
را بزنی گرفت
فردوسی اکنون
بنقل از یک
پهلوی دانای
زبان قدیم
ایران،
داستان(کید)
پادشاه را
میگوید که
پادشاه (قنوج)
هندوستان بود.
و در خواب دید
که بوی گفتند،
درویش ریاضت
کشی بنام مهران
در کوهستان
هست که خواب
کید را تفسیر
میکند. و
مهران نیز
تعبیر رؤیای
شاه را کرد و
از پیشکوﺌی
اسکندر کرد.
که خواب کید،
شبیه خواب
فرعون و آمدن
یوسف بود. که
با خشکسالی هفت
ساله مصر هفت
گاو چاق که
لاغر میشدند.
و یوسف برای
فرعون تفسیر
نمود. و این
نمونه دیگری از
منشأ واحد
افسانه های
دینی یهودیان
مصر با أصل
زردشتی آنها
با افسانه های
قدیم
ایرانیان، که
شاهنامه آنها
را جمع آوری
کرده است. سپس
اسکندر لشکر
بسوی کید
کشید، و کید قبول
پیام اسکندر
نمود. واسکندر
از راز هستی
پرسید. که کید
گفت تنها نزد
کاملان الهی
است. یا همان
سلوک الهی که
هدف أزلی أبدی
خداوند
میباشد. این
اسکندر طالب
راز الهی، بر
خلاف گفته
دیگران
اسکندر ذو
القرنین
پیامبر نیست
که دنبال آب
حیات میگشت.
که کورشی باید
بداند . پس
اسکندر نام
مرد داناﺌی
بهند فرستاد
تا چهار راز
را ببیند. یا
همان مراتب
تجلٌیات شهودی،
یا ناموسها و
نامهای الهی
که مراتب شهودی
میباشند. که
پیامبران
اولی العزم
ششگانه
کاشفان آنها
میباشند. و
سالکان خود را
نیر باین
رازها
میرسانده و
میرسانند.
کورش که همان
پیامبر
اسکندر
ذوالقرنین
باشد،
شهودهای اول
حسینی و دوم
حسنی در تسمیه
ولایت محمدی و
تصوٌف ایرانی
در آدم کیومرث
و میترای نوح
هستند. و بودا
شهود سوٌم
زنانه شیوا،
یا همان دغدو
و مریم و
فاطمی را کشف
کرد. و زردشت
چهارمین شهود
و ناموس یا
راز و تجلٌی
الهی نور
ایلیا یا مرتضوی
را کشف نمود
که کورش داشت
.و اسکندر ذو القرنین
نداشت و
بدنبال آن
بود. که آب
حیات و جاودانگی
میگشت..ولی در
تاریکی های آن
مرحله سلوکی
اسکندر نابود
شد. ولی مسیح بود
که موفق شد و
بنور پنجم
مصطفوی رسید،
وخود تجسٌم
انسانی ایلیا
گردید. و
بعدها محمد در
سلوک قریشی و
زردشتی و بکمک
مسیح و صورت
شهود ی او،
بقول محمد
توانست که
بنور قاﺌم
روح القدس رسید
.که هر کامل
ولایت محمدی
چون پیامبرخود
بدان میرسد، و
اینهمانی
پیامبر خود را
مییابند. تا
نوبت مهدی
سوشیانس سوم
زردشت در ٥٥
قرن دیگر از
امروز برسد که
بنور تجلٌل
الهی بالاتر
رحمان میرسد.
و با عرش رب ٌ
برتر از رحمان،وی
اولی العزم
هفتم خواهد
بود که نامی
هم ار او
نمیدانیم .
وهمچنان بی
نهایت أرباب
نوع و تجلٌیات
الهی و انواع
فوق بشری برای
همه ارواح
شاهد قاﺌم در
پیش هست .که از
هزاران برابر
عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه هر
نوع نسبت بنوع
قبلی خواهند
داشت. تا بفرض
محال، روحی
بتواند در
أبدیٌت مطلق،
بنور الأنوار
رب ٌالأرباب
الله
آهورمزدا
برسد. که باز (الله)
ذکری توحیدی
است. یعنی
الله نیز اله
هست ولی هنور
خداوند ( هو یا
او) بیرون
هستی ها، در
هاهوت در عالم
وجودی عدم
ماسواه نیست.
موبد فرستاده
اسکندر با
پاسخ بازگشت
که آزمایش جام
جهان نما باید
کرد. یک
نظریٌه
عرفانی آن
زمانها، که
سالکان طالب
حقیقت و کمال
الهی را بخود
جلب کنند. و هر
زمان بیک نحو
بیان آینده ها
میشود. که
امروزه
میتوان سلوک
الهی با ولایت
مصطفوی و عقل
الهی پیر کامل
بمعرٌفی خداوند
بهر طالب لقای
الهی را نمود.
که اطاعت عالمانه
و عاشقانه و
درویشانه
بوسیله توسٌل
الهی خود گفت.
تا خود نیر
باین همانی
مقام شهودی
والهی پیر
الهی برسد.
وتمام علوم
مادی و فلسفی
چون علم ژنتیک
و آتم و
هزاران رشته
علمی پیشرفته
کنونی، برای
اثبات حقیقت
أبدی نظریٌه
سلوکی و شهودی
اراﺌه داد. که
این نویسنده نیز
بدان رازهای
شهودی و هدف
خداوند رسید.
و شرط لازم
ونهاﺌی برای
تکامل روح
فردی انسان
است. که
خواننده
گرامی نیز
بدان باید
برسد، و اگر
نرسیده است.
که روح هر أتم
وفراوان انواع
قبل أتمی و
بعد از أتمی
باید انجام
بدهند که خواهند
کرد. ولو پس از
کارماهای
مکرر گذشته ها
در آینده ها.
که همگی
بازگشت روحی
وروحانی بخداوند
دارند. و این
همانی عقلهای
الهی و کمالات
و کرامات و
الاهی و
امکانات و
معجزات تا
پاکی های
روانی شهودی
خود را بیابند
وخود خداﺌی
شوند. گوﺌی سی
مرغ معراج و
اسراء کننده
بخداوند خود
سیمرغ، خود
نیز سیمرغ
گردند. و این
دلیل نبودن
خدا نیست
.بلکه خدا از أ
زل بوده، و
همه ارواح
فردی شبنمی از
دریای بیکران
روح الآرواح
الله آهور
مزدا هستند.

اسکندر
نیز پزشک هندی
اورا آزمایش
کرد . مانند
داستان بحث
امام صادق
درویش، با
پزشک هندی که
تفسیر ومتن
بحث آنان را
در تفسیر
احادیث خود آورده
ایم. که وی
علوم مادی را
تعبیری از
امور الهی
نمود . اسکندر
جام کید را
امتحان کرد.
که( کید) بعربی
همان توطئه و
آزمایش دروغ
شناسی است .
اسکندر نیز
نامه ای برای(
فور) هندی
نوشت که پاسخی
تند بفور داد.
و لشکر اسکندر
بسوی فور
آراسته شد. که
سربازانی ایرانی
یا آریاﺌی
الهی نبودند.
و اسکندر از
شمع و آهن
سدٌی ساخت .که
قرآن میگوید،
وافسانه ای زردشتی
قریش است .
فردوسی سپس از
زیارت اسکندر
از خانه کعبه
میگوید، که
همان دیدار
اولیای الهی
زنده میباشد،
که خداوند
آنرا بیت الله
الحرام
میخواند. از
این پس
داستانهای
تاریخی بداستانهای
اسلامی نزدیک
میشود. که
منظور غیر مستقیم
فردوسی و بیان
یگانه بودن
أصل ادیان
سلوکی و
افسانه های
عرفانی
میباشد. گوﺌی
فردوسی
میخواهد
بپایان
سفرنامه الهی
و شاهنامه
عرفی و تاریخی
خود برسد. و
فردوسی از
رهبران قادسی
یا قادسیٌه و
فتح اعراب و
سرزمین قادسیٌه
میگوید، که
همان سرزمین
بین النهرین
تابع ایران
بوده است و(
أکاد) بابل
است. و از نصر
قتیب پادشاه
مکه یاد
میکند. و
فردوسی
اسکندر را از
نسل اسماعیل و
ابراهیم
میگوید، که
برای اسکندر
ذو القرنین یا
کورش صادق
است. آنگاه فردوسی
یادی از
قهرمانان عرب
میکند. قوم
خزاعه و
قحطان، که
گوﺌی فردوسی
از محمد یاد
میکند. که از
اسکندر گفته
است. و سرزمین
عربستان را
پاک و الهی
مینماید .
اسکندر سپس
بسوی مصر لشکر
کشید. و نامه
اسکندر به
(قیدانه )
پادشاه مصر
میدهد. که
عملا فردوسی
پیشرفتهای
محمد وولایت
سیاسی اسلام
رسمی و سلوکی
اورا میگوید، که
ارتباط با
ولایتهای
قشری اسلامی
میگوید. که
بعدها پیروزی
خلفای اسلامی
شد. در این جنگ
پسر قیدافه
اسیر شد. و
پیروزی
رومیان پس از
اسکندر
مقدونی در
خاور میانه
زمان درازی
طول کشید. که
عصر مسیحیٌت و
اسلام
وجنگهای صلیبی
نبرد با
رومیان بود . و
ایرانیان تا
قبل از شکست
خود از اعراب
گهکاه بر
رومیان غلبه
داشتند. و
سرزمین
ارمنستان و
فلسطین و آسیای
صغیر بهانه
جنکها بود. که
امپراتوری
اسلامی خلفا،
بخصوص
عثمانیها
قرنها بدرازا
کشید، وتا
جنگهای جهانی
اول،که منطقه
در اختیار انگلیس
شد. که کشتی
جنگی آهنین با
توپخانه داشت
و بندرها را
همیشه تهدید
ومحاصره
اقتصادی میکرد.
و چگونه
استعمار صاحب
قدرت برتری
ناشناخته
امروز، چون
فضا ووساﺌل
جنگی أتمی
سرنوشتی
دردناک برای
بشر و مردم
خاور میانه
بسازد. که
شاید یک قرن
دیگر بطول
بکشد که بطور
کلٌی بتوان
آینده باز
برتر نیامده
را پیش بینی
نمود. که
سرنوشت الهی
برای نوع بشری
سرکشان از
خواست خداوند
در تکامل
سلوکی روح
خواهد بود. و
تنها سالکان
الهی وکاملان
زمان در روح
دارای
امکانات الهی
نجات بخش از
سرنوشتهای
خونین جهان
خواهند بود.و
تا ٥٥ قرن
دیگر نسل تازه
ای ار
انسانهای فوق
بشری و با
ولایت و طریقت
مهدوی در جهان
پیدا شود. تا
باز برای
زمانه ای باز
بالاتر بعدی
چهار صد هزار
سال دیگر، برای
ظهور نوع باز
بالاتر از نوع
فوق بشری در جهان،
چه در کره
زمین یا کرات
دیگر کهکشان
راه شیری
آماده گردد. و
تنها امروز
سالکان
ولایتهای
ششگانه و در
چندین تولد
بشری، با
ولایت سلوکی
مصطفوی که
تصوٌف ایرانی
و آریاﺌی
میگوﺌیم، با
شهود ششم
قاﺌم روح
القدس برسند.
و بقیه چون
حشراتی
حیوانی در
کنار
انسانهای نوع فوق
بشری بلولند و
تکرار گذشته
را بنمایند. و بخاک
وخون مداوم
گرفتار گردند.

گرچه
همیشه دشمن
ادیان سلوکی،
غیر سالکان پیرو
آخوندهای
تمامی مذاهب
بفرماندهی
آخوندهای
ابلیسی، در
لباس ریاکاری
و روحانیٌت
کاذب وفاسد
درون، و زمینه
ساز دشمنان
خارجی و
پیشرفت
تکاملی ارواح
انسانها
میباشند. که
اگر موقتا در
جهان لذٌت و
پادشاهی
دارند، در
تولٌدات بعدی
کارماهای
طولانی،
بردگی و
دریوزگی دیگر
انسانها را در
جهان خواهند
داشت. تا باز
بهمین نوع
بشری ووظیفه
سلوک تا شهود
قاﺌم روح
القدس برسند.
که روح هر آتم
نیز خواهد
رسید. تا از
نردبان انواع
بسیار زیاد
بنوع فوق بشری
باید برسند.
که بازگشت همه
بسوی خداوند
خواهد بود. تا
همگی کمالات
وکرامات و
الوهیٌت های
الله را پیدا
کنند. و این
همانی لازم
مرحله ای را
با هر شهود
تجلٌیات بربٌ
ا لنوع خود
برسند. و این نظریٌه
سلوکی و شهودی
مطرح شده این
نویسنده ، و
فراوان
اولیای الهی،
بیان صریح تری
برای بیانات
سمبولیک
گویندگان چون
فردوسی وحتی
پیامبران
گذشته میباشد.
که هریک برحسب
عقل و فهم مردم
زمان خود
تشبیه و تمثیل
در مثال آورده
اند. و شنونده
و خواننده
نوشته های
آنها ،چون
خواننده
گرامی این
نوشته، باید
خواندن و شنیدن
را رها کند و
بدیدن شهود
تحلٌیات
بپردازد. و
عملا (قراءت و
تلاوت )باید
همان قرٌه
گیری سلوکی،
در پاکسازی
روان خود را
پیش بگیرند.

سپس
فردوسی گوﺌی
از تاریخ
عرفانی
ایران، وارد
تاریخ سیاسی
منطقه و جهان
میشود. که
قیدافه
باسکندر پاسخ
میدهد.و گوﺌی
از قذٌافی
کنونی میگوید.
پس اسکندر با
(طینوش) پسر
قیدافه چاره
جوﺌی کرد که
منجر بصلح و
پیمان شد.
فردوسی پیروزیهای
جنگی اسکندر
را پس از فتح
ایران میگوید.
که در واقع
تاریخی
اسکندر پس از
فتوحات شرق
مدیترانه خود
بود، که بفکر
ایران و هندوستان
افتاد. و
دنبال
ثروتهای مادی
وغارت بود. که
اعراب نیز
چنین بودند.
که خبری از
ثروتهای
معنوی چه رسد
بثروتهای
مینوی و الهی
برای آینده
روح خود
نبودند. و
عاقبت اسکندر
در جوانی در
سنٌّ ٣٣ سالگی
در بابل در
استخر شراب
بمرد. باز
فردوسی از سفر
اسکندر بشهر
برهمنان
هندوستان و
افغانستان
امروز میگوید.
که برهمنان،
ابراهیم های
زمان خود
ورهیده از بشریٌت
خویش شده .که
از حیوانیٌت
بالوهیٌت
نسبی خود
رسیده اند. که
قبلا سالک
بوده ( هوم و
اوم) کرده
ونیروانا و
الهی شده اند.
و الاٌ
أهریمنهای
آخوند اسیر
ماده نوعی
وحیوانی
کارماها را
دارند. اسکندر
در شهر
برهمنان
بدریای خاور و
سرزمین حبشه
رسید. که
خلاصه سفرهای
بعدی اسکندر
در مرزهای
هندوکش و یا
در افریقا پس
از مصر و
سودان امروز
بسرزمین حبشه
رسید. که پایگاه
مبارزه مسیحی
رومیان با
ایرانیان
برای تسلٌط بر
تنگه عدن و
مرکز جهانی
تجارت یمن
بود. که تا
ظهور اسلام
تابع ایران
بود. و فراوان
مهاجر زردشتی
ایرانی
ومهاجران
قریش بمکه شد .
وحتی همین
ایرانیان
مخالف با رژیم
ساسانی که
قاتل دیگر
زردشتیان
بود، کمک
مهاجمین عرب بایران
بودند. وخود
سربازان
پادگان یمن
بودند که منجر
بشکست ارتش
ساسانی ایران
در بین
النهرین شدند.
و تیسفون
پایتخت
ساسانی را گرفتند.
که بعدا سلمان
فارسی حاکم بر
تیسفون گردید.
وی کامل سلوکی
بود که قصد
اصلاح فلسفه
دینی و غیر
سلوکی عمر را
داشت، تا
بفلسفه قدیم ایران
نزدیک کند که
شخص محمد
وولایت سلوکی
مولا علیٌ
داشت ولی موفق
نشدند .

فردوسی از
افسانه های
دیگر تاریخی
اسکندر
میگوید، که بشهر(هروم)
رفت و اژدها
را کشت. که
سالکان ولایتها
با کشتن
اژدهای نفس
امٌاره خود
بنجات از نوع
بشری میرسند.
تا در تولٌد
بهتر بعدی
بمرحله
بالاتری باز
اصلاح عمیق تر
روان خود
کنند، که
بشهود تجلٌی
الهی نهاﺌی
روح القدس قا
ﺌم برسند. و یا
اسکندر از
شگفتی های شهر
هروم میگوید ،
که شاید همان
هرات بوده
باشد. پاسخ شاه
هروم توصیف
زنان میکند،
که اکنون در
باره زنان
افغانستان می
بینیم. که
ملاٍّ
طالبانی احیای
همان دوره های
قدیم را طالب
هستند. و
مردان افعانستان
خواهان همان
آرزوهای طالبانی
میباشند. که
باجهل و فقر
با پول
خارجیان باستقبال
مرگ میروند. و
معلوم نیست
موشکهای عاقل
الکترونی و
خوشه ای أتمی
که هریک
هزاران را
میتواند بکشد
و معلول
نماید، چه
سرنوشتی برای
منطقه بسازد.
وهمان قدر که
تولد انسانها
بیشتر میگردد
مرگ ومیر آنها
نیز باید
بیشتر شود، که
جهنٌم
دردناکی است.
و تنها ناجیان
سلوکی از این
جهنٌم، یا
همان جهانوم
یونانی وجهان
فارسی، در
انواع حقیرتر
کارماﺌی در
أمان بوده و
خواهند بود.

فردوسی که
پس از شکست
ایرانیان ار
اسکندر، گوﺌی
نام ایران را
فراموش کرده
است. و بصورت
مؤرٌخ جهانی
در آمده، و تفصیل
اخبار اسکندر
را میسراید.
که افسانه سفر
اسکندر بسوی
غرب ورسیدن
بآب حیوانی یا
آب حیات را
میگوید. که
عملا سفر
اسکندر بشرق
میتواند باشد.
که غیر
معتقدان بخدا
و تدبیرات
الهی از هستیٌ،
سفر بغرب و
جهان مادی و
لذٌتهای نوع
بشری دارند.
گوﺌی نخستین
بار است که
بشر شده، و با
مرگ هرگز
موحودیٌت
دیگری در جهان
ندارند . آب
حیوانی همان
عقل الهی
سالکان است، که
طالبان لقای
الهی هستند. و
عقل
ایدآلیستی میگوﺌیم.
که چون
بتجلٌیات
الهی رسیدند،
عقلهای الهی
بموازات کشف
هر شهود تجلٌی
الهی را خواهند
داشت . سپس
فردوسی از
گفته های اسکندر
با مرغان
میگوید. که
همان سالکان و
کاملان الهی
زنده هستند،
که معراج
واسراء
بمراتب الهی
میروند. و
گفتگوی آنها
قبول حکمتهای
الهی اولیا
میباشد .
آنگاه فردوسی
میگوید، که
اسکندر موفق
بدیدار
اسرافیل یا
همان اسراﺌیل
و فرشته اسراء
ومعراج روح
سالک با مرگ
قبل ار مرگ ،
بسوی ایل
وایلیا است.
که یهودیان
زردشتی برای
رسیدن بشهود
مرتضوی ایلیا
دارند. و الاٌ مسیح
از مرز
اسرافیل وحتی
مرگ قبل ار
مرگ ،عزراﺌیل
گونه بدیدار
عرش جبرﺌیل
رسید. که خدای
جبروت نخستین
عالم الهی
بالاتر از
ملکوت روحی و
ناسوت مادی
میباشد.
درحالیکه
جبروتهای بی
پایان در پیش
خواهد بود. که
هریک جایگاه
سمبولیک الهی
برای تجلٌیات
الهی بوده
وهریک ربٌ
النوعی
میباشد. و عرش
رحمان اکنون
برای کاملان
محمدی در
جبروت دوم از
سمت ما میباشد
. پس اسکندر
بسلوک الهی
میپردازد. که
در واقع هر
سالک
ولایتهای
الهی است که
بسلوک
میپردازد. و
چون مرغان
پرواز و معراج
و اسراء بسوی
خداوند خود
دارد. و دیوان
شعری عطٌار
عارف الهی در (
منطق الطیر)
تفصیل و تعبیر
همین احوال
سالکان و بطور
سمبولیک
میباشد.

آنگاه
اسکندر سدٌی
میسازد. که
یأجوج ومأجوج
بگفته محمد
نتوانند
مزاحمت ایجاد
کنند. گوﺌی از
دیوار چین
میگوید، که
مغول وحشی
بچین جنوبی
یورش نبرند.
ومحمد نیز
همین افسانه
زردشتی قوم
قریش را بکار
میبرد. که
سالکان در
رسیدن بشهود
نهاﺌی قاﺌم
روح القدس،
راه
مزاحمتهای
بعدی عقده های
روانی و
حیوانی، و حتی
مزاحمتهای
دیگر که کاملان
مورد
معصومیٌت
ومصونیٌت
خداوند هستند.
گرچه تن را از
دست بدهند، دل
یا ذهن و روان
الهی شده و
مقام روح الهی
شده را از دست
نمیدهند. که
نطفه تولٌد
فوق بشری هفت
هزار سال
آینده یک روح
خواهد بود. که
هدف فرمان کن
فیکون أزل تا
أبد خداوند
برای هر روح
فردی میباشد.
ومزاحمتهای
مغول کوتاه قد
و بی عقل وحشی همیشه
بوده است. که
هر شش قرن یک
یورش بشری بغرب
داشته، که
اکنون در شرف
آن هستیم. و
معنی واقعی
جهنٌم جهان را
برای غیر
سالکان و ماده
گرایان غربی
نشان خواهد
داد. که چین
کاندیدای أبر قدرتی
است .که بسرعت
باور نکردنی
اقتصاد و فضا
پیماﺌی و
نظام جنگی خود
را آماده کرده
اند. و خداوند
تنها
دارندگان
تجلٌیات الهی
را در سلوک
رحم خواهد.
گرچه بدیگران
همچنان نعمتهای
خود را میدهد.
و رحمتهای
الهی خاص کاملان
برای زندگی در
نوع فوق بشری
است.

فردوسی
داستان دیدن
مرده را در
(ایوان زرد) میگوید
که اسکندر
ترسید . چه در
عوالم سلوکی
برای سالکان
کم استعداد یا
پیمان شکن،
ویا برای اسکندر
تاریخی که در
راه کوهستانی
هندوستان وچین
و شرق هندوکش
دید. که طبیعت
مانع بزرگی
برای جهان
گشاﺌی اسکندر
شد. و یا
اسکندر که
معجزاتی
میبیند، و
درختی گویا
مییابد که
اسکندر بنزد
فغفور چین
میرسد. که در
واقع اسکندر بچین
نرسید. ولی با
نمایندگان
هندوستان و
چین مذاکرات
سیاسی و
اقتصادی داشت
. اسکندر که
بسدٌ سفید
رسید وجنگ
کرد. درواقع
فتوحات
پادشاهان در
گذشته، تنها
غارت ثروتهای
أندوخته چون
طلا و جواهر
بوده است.
زیرا نگهداری
مستعمرات برای
فاتحان گران
تمام میشود.
تنها غارت میکنند
و میروند. سپس
فردوسی از
بازگشت
اسکندر بیمن
میگوید. گوﺌی
سفر دریاﺌی
از هند بیمن
کرده، و لشکر
بسوی بابل
میبرد. و شاید
سرکشهای محلٌی
بوده، که جهان
گشایان گذشته
مدام تکرار جنگ
با سرکشان
محلٌی داشته
اند. اسکندر
نیر نامه ای
بأرسطوطلیس
فیلسوف مادی
یونان در آتن
مینویسد. و
اسکندر خود ار
شهر مقدونیٌه
بود. و همیشه
بدور از
سرزمین یونان
بود. ارسطو شاگرد
ماده گرای
افلاطون،
فیلسوف روح
گرا و الهی
بود. و ارسطو
همسفری داﺌم
با اسکندر
داشت . وکارش
غارت
کتابخانه های
شرق بود، که
فلسفه مادی و
بی ارزش خود
را تکمیل کند.
و بد ترین
لطمه را
بگذشته ها زد.
و بقول فلاسفه
بعدی بد ترین
لطمه را
بآینده ها زد.
که دو هزار
سال تفکٌر
مادی و خرافات
اروپاﺌیان را
باعث گردید. و
تنها نهضت
فکری رنسانس
عصر جدید دو
قرن پیش بود،
که برخی را از
خرافات نجات
داد. ولی گرفتار
علم و فلسفه
ها شدند. که
خود نوع جدیدی
از خرافات
مدرن میباشد.
زیرا حقیقت های
برتر الهی و
عقلی و علمی
در متافیزیک
سلوکی است. و
اکتشافات
مادی هرچه
عمیق تر گردد،
روح متفکٌران
را مادی تر
مینماید. و
بسوء استفاده و
ستمکاری
بیشتر
بدیگران
میکنند که
کارماهای
عمیق پس از
مرگ خواهند
داشت.

اسکندر که
در اواخر عمر
خود در بابل
شهر بزرگ و
زیبای عصر خود
بود. بمادر
خود نامه نوشت
که شاید بمادر
وطن باشد. و
بالأخره
اسکندر در
بابل میمیرد. و
از شیون
حکیمان بر
اسکندر
میگوید. اگر
این اسکندر
باید کامل
الهی و ذو
القرنین چون
کورش بوده
باشد. و
فردوسی از
شیون مادر و زنان
اسکندر
مقدونی
میگوید.

فردوسی در
نهایت کار
اسکندر از
پیری خود و
بدی زمانه گله
مندی دارد.
گوﺌی سفرنامه
تاریخی فردوسی
با مرک اسکندر
پایان مییابد.
درحالیکه مرگ
اسکندر منجر
بتقسیم
مستعمرات بین
سه پهلوان
لشکر او
گردید. و
ایران را
هشتاد سال
حکومت یونانی
اداره میکرد.
که فرهنگ غیر
سلوکی غرب
ومادی یونان چنان
وسعت یافت، که
نسل تازه
اشکانیان را
بوجود آورد.
ایرانیان
یونانی شده در
اخلاق قرنها پادشاهی
کردند. تا
نوبت سلسله
پادشاهان
ساسانی رسید.
که ظاهرا
فردوسی
باشکانیان
ارزش زیاد
نمیداد تا
مطرح کند.
زیرا
ساسانیان
زردشتی قشری
مذهبی بودند،
که خواسته
زردشت را اجرا
نمیکردند. و
نوبت بحکومت
اسلامی در
ایران رسید که
در قرن چهارم
بود. که
فردوسی متولد
و بکار
شاهنامه
پرداخت. ولی
در برابر
سلطان محمود غرنوی
قرار داشت .که
باید از گفتنی
های فردوسی استفاده
نماید. و
أندکی از
سلطان محمود
ستایش نمود.
سپس داستان
اشکانیان را
میسراید و
بخواب ساسان
جدٌ ساسانیان
میپردازد.
ابتدا داستان
تولد اردشیر
بابکان و
حضورش بدرگاه اردوان
که (گلنار)
اردشیر را
میبیند و بابک
نیز میمیرد.
أردشیر با
گلنار فرار
میکند. و اردوان
از کار گلنار
و اردشیر آگاه
میگردد. و
اردشیر لشکر
فراهم میکند.
در حالیکه
ایران در
تاریکی
اجتماعی غرق
بود. که
اشکانیان
مخالف خدا و
دین ورزی و
طرفدار نظام
فلسفه ارسطو
بودند. که
باختریان را
در خاور ایران
تشکیل میدادند.
که شاید
بختیاری های
امروز بقایای
آنها باشند.
که همچنان
نظام نیمه
مستقل عشایری
خود را دارند.
گرچه روز بروز
بیشتر شهر
نشین میشوند .
و عشایر دیگری
چون قشقاﺌی و
غیره هستند.
که ار آثار
فرهنگی در
زبان و اخلاق
آنها، میتوان
بریشه تاریخی
آنان رسید. که
تغییراتی طبیعی
غیر سلوکی
دارند.

سپس
اردشیر با
بهمن جنگید و
فاتح شد و با
اردوان نیز
جنگید و اورا
کشت. اردشیر
با قباﺌل کرد
نیز جنگید.
فردوسی ار
داستان (هفت
واد) میگوید .
دختران فراوان
فقیر، نتیجه
ستمکاری
ثروتمندان و
دزدان دختران
را سبب شده.
گوﺌی امروز
ایران بخاطر
فقر و دختر
فروشی
بعربستان و
خلیج فارس
است. که با آزادی
صیغه زنان، که
نوعی فحشای
اسلامی
میباشد. ودر
أصل (صیغه
متعه) زنان
برای بهره برداری
انسانها، چه
مرد یا زن از
اختیارات اولیای
الهی برای
سالکان
میباشد. تا
مستعدان و طالبان
الهی آنان
پیمان ازدواج
سلوکی با پیر
داشته باشند.
واگر خداوند
طالبان لقای
الهی را یاری
کند . آزمایش
کرده باشد.
ولی در جنگ
اردشیر با هفت
واد وی کشته
شد. ومهرک
نامی در جهرم
خانه اردشیر
را غارت
میکند. که
نشان میدهد
نظام سیاسی
غارتگری های
قبیله بوده
است. پس
اردشیر کهرم
فرمانده
لشکریان هفت
واد را میکشد.
و بدین ترتیب
أردشیر ملوک
الطواﺌفی را داشته،
و چهل سال بر
تخت شاهی
بابکان می
نشیند. سپس
سرنوشت
ازدواج
اردشیر با
دختر شاپور
ولیعهد
زاﺌیده
میشود. که
بدور از
اردشیر بزرگ
شد.وبا گوی
زدن در چوگان
باعث شناخت
پدر خود
میشود. فردوسی
از فال گرفتن
کید هندی برای
اردشیر
میگوید که
بفرستاده
اردشیر گفت،
که دختر مهرک
(نوشزاد)
شایسته و زن
او خواهد شد. و(
اورمزد شاپور)
ار دختر مهرک
زاﺌیده شد. از این
پس فردوسی
بمرور برداشت
سلوکی خود را
کمتر و روایت
تاریخی و غیر
سلوکی را
بیشتر مینماید.
و برای ما
رسیدن بحقایق
تاریخی این
عصر منابع
دیگر و درستی
نیزهست. ولی
قراءت
شاهنامه تنها
لحن اشعار
ملٌی و توصیف
شجاعتهای
لازم برای
جوانان هر
زمان میباشد.
و بالأخره
اردشیر امور
لشکر را تدبیر
نیکو مینماید.
و ببزرگان
ایران أندرز
میدهد. و
مردان را نیز
نصیحت کرده و
اخلاق الهی را
یادآور میشود.
و در پیری
اردشیر پیر
مردی بنام
(خرٌاد) را
میبیند. و اردشیر
مورد تأیید
عارفان الهی
میگردد. زیرا
آن زمان ایران
سراسر غارت و
جنگ بود که
تازه آرام شده
بود . گوﺌی عصر
پهلوی اول دقیقا
همان حال را
داشته که از
فراوان ملوک
الطواﺌف
بایرانی
قانونمند
تبدیل کرد. و
گرچه باز ضحٌاک
قشری بتحریک
خارجی و
غارتگران
داخلی، تا
کنون سی سال
از دربدری من
میگذرد. و تبدیل
بجنگ بین(
ملوک المساجد)
شد که هر امام
جمعه خدا
ناشناس، حاکم
مطلق شهر خود
میباشد و دادگاه
شرع خود را
دارد .

اردشیر
پادشاهی را
بشاهپور سپرد.
وپادشاهی شاهپور
٣١ سال بود. و
رزم با رومیان
آعاز شد. که در
سراسر دوره
ساسانی ادامه
داشت. و
سرزمینهای ارمنستان
و فلسطین دست
بدست میشد. و
نهر فرات مرز
ایران و روم
شد. که اعراب
سر رسیدند.
شاهپور پسر
خود اورمزد را
أندرز میدهد.
که یکسال ودو
ماه پادشاهی
کرد. اورمزد
نیز بهرام پسر
خود را طرز
پادشاهی کردن
آموخت. که
بهرام نیز سه
سال و سه ماه
بعد پادشاهی
را بهرام بپسر
خود داد که او
نیز بهرام نام
داشت. اسامی
این مردان پشتوانه
از مفاهیم
سلوکی دارد.
که اورمزد از
أهورنزدا و
بهرام بهتر
شده ورام الهی
گردیده است.
پادشاهی
بهرام نیز
چهار ماه
بیشتر نبود که
پسرش نرسی
پادشاه شد.
اورمزد نرسی ٩
سال پادشاهی
کرد که نوبت
بپادشاهی
شاهپور ذو الأکتاف
شد. که اعراب
اورا چنین
توصیف کردند.
ملکه دختر
نرسی را (طایر)
عرب ربود، که
شاهپور برزم
او رفت. ولی
دختر طایر
عاشق شاهپور
شد. حکومت محلٌی
صحرای
عربستان تابع
که پادشاهی
ایران بودند.
و (حیره) اینک
نزدیک کربلا و
نجف میان صحرا
پادگان بسیار
محکم ایجاد
کرد. که تا
کنون استحکام
خود را دارد.
ولی در جاده و
عبور مردم
نیست. شاهپور
دژ طایر را
گرفت، و طایر
را کشت. سپس
شاهپور بروم
رفت. و قیصر
روم شاهپور را
در پوست خر
دوخت. ولی
کنیزک شاهپور
اورا از چرم
خر بیرون آورد
.که منجر
بفرار شاهپور
از اسارت و
بازگشت
بایران
شد.وایرانیان
شاهپور را
شناختند و
بدور او جمع
شدند. وموبد و
دیگر
پهلوانان
بازگشت
شاهپور را با
خبر شدند و
سپاهیان نیز
بوی ملحق
شدند. شاهپور شبیخون
بلشکر روم زد
و قیصر را
گرفت. و بار
دیگر شاهپور
لشکر بروم
کشید و با
برادر قیصر
جنگید. سپس در
لشکریان رومی
خردمندی بنام (برانوش)
را قیصر کردند
و بشاهپور
نامه نوشت و بنزد
شاهپور رفت و
با او پیمان
صلح بست .

فردوسی
میگوید. در
این زمان مانی
ادٌعای پیامبری
نمود. نقٌش
فیلسوف و شاید
انسان کامل
الهی تازهای و
بروش زردشت
بود. و برحسب
زمان و عقل مردم
زمان گفتنی
داشت. و بیشتر
با نقٌاشی
بیان مطالب
میکرد. سپس
شاهپور برادر
خود اردشیر را
ولیعهد نمود.
که بأردشیر
نیکوکار
معروف گردید و
ودوازده سال
پادشاهی کرد.
پس از او پسرش
شاهپور
فرزندش
بپادشاهی
رسید که پنج
سال و چهار
ماه پادشاه
بود. و بعد
بهرام پس از
پدر پادشاه
شد، که چهار
ده سال
پادشاهی کرد.
تا نوبت
بپادشاهی
یزدگرد
بزهکار رسید
وبیست و یکسال
پادشاهی نمود.
و نقش اختر
شناسان و آخوندهای
قشری زردشتی
در کار
پادشاهان
ساسانی زیاد
بود. یزدگرد
بهرام پسرش را
بنعمان منذر در
صحرا سپرد. که
پرورش دهد که
دور از دست
متنفذٌان
باشد. و قلعه
عظیم در حیره
را ساخت که
اکنون شفاته
میگویند.
گوﺌی اردوگاه
نظامی حافظ
بهرام بوده
است . وتا کنون
این کاخ چون
طاق کسری در
تیسفون
استوار
برقرار
میباشد. که از
آجر پخته بنا
گردیده است.
فردوسی
داستان عشق بهرام
با دختر چنگ
نواز را
میگوید. ویا
از شکار آهو و
گور خر
قهرمانیهای
شکار بهرام را
میگوید. و با
نعمان بنزد
یزدگرد رفتند.
که اگر تیسفون
بوده باشد،
نعمان با
یزدگرد صد مایلی
فاصله بیشتری
باهم ندارند.
ولی یزدگرد بهرام
را ببند کشید
و بر او خشم
کرد .که بهرام
نیز فرار کرد
و بنزد نعمان
منذر بازگشت.
یزدگرد نیر در
طوس به (چشمه
سو) رفت و کشته أسب
آبی شد. که
باید سمبول
مرگ سلوکی او
باشد. ولی
بازگشت بخلق
نداشت.

سپس
ایرانیان رأی
زدند و خسرو
را بر تخت
نشاندند. که
بهرام آگاه از
مرگ پدر شد و
بایران تاخت. ایرانیان
بمنذر نامه
نوشتند و
بهرام بجهرم رفت.
و ایرانیان
بدور او جمع
شدند. و
استدلال بشایستگی
خود برای
پادشاهی کرد.
که ایرانیان
نپذیرفتند، مگر
بشرط برداشتن
تاج از بین دو
شیر درنده. که خود
سمبول
پادشاهی الهی
سالکان است.
که تاج را
باید از چنگ
آخوندها
بتواند با مرگ
قبل از مرگ
بفرٌ و تاج
الهی برسد. و
بهرام چنین
کرد، و تاج را
از بین دو شیر
برداشت. بهرام
و خسرو و
انتخاب برای
پادشاهی در
آزمایش کشتن شیران
بتخت شاهی
نشست .و شصت و
سه سال بهرام
گور پادشاهی
نمود. در یک
سفر شکار
بهرام با پیر
مردی عصا بدست
چون دیگر
درویشان رسید.
وگفت در شهر
ما یهودی
ثروتمند،
ونیز فقیر
آبکشی هست که درآمد
خود را خرج
مهمان میکند.
و بهرام نیز
اورا دیدار
کرد و شب را
نزد او
گذراند. که
آمورش سلوکی
بگیرد. بعد
نرد(براهام)
یهودی ثروتمند
رفت . فرودسی
چند داستان
دیگر که در واقع
با سرشناسان
جامعه و
متفکٌرین
بودند دیدار
کرده است.
مانند
(مهربنداد و
کیروی ) که می
را حرام کرده
بود. گوﺌی
آخوند ومغ مذهبی
زردشتی است.
که حرام بودن
می و هر چیز
دیگری، تنها
بر سالکان
حرام و گناه
است اگر که
پیر الهی گفته
باشد. آنهم تا
وقت رسیدن
بنجات شهودی
خود . داستان
موبدی بنام
روزبه که دهی
را ویران کرد
و بهرام آباد
نمود. و یا
داستان بهرام
گور با چهار
خواهران، و
یافتن گنج جمشید.
که آنرا بین
ایرانیان پخش
نمود. و شاید بفقرای
درویش و
آریاﺌیان
تقسیم کرده
باشد. داستان
بهرام با
بازرگان، و
داستان کشتن
بهرام اژدها
را. و یا
داستانش با زن
پالیزبان. و
رفتن بهرام
بنخجیر و
خواستن
دختران (
بورزین) دهقان.
و یا هنر
نماﺌی بهرام
در نخجیر شکار
گاه، و خواستن
دختر گوهر
فروش. و یا
داستان بهرام
با فرشید، که
اموال اورا
بایرانیان
فقیر بخشید.
باز بهرام در
نخجیر بکشتن
شیران رفت. گوﺌی
خطر حیوانات
درنده مردم را
ناراحت میکرده.
و پادشاه
بدلیل شجاعت
خود، حیوانات
وحشی را
میکشتند. که
محبوبیٌت بین
مردم مییافتند.
و یا بهرام در
نخجیر گورها
هنر نماﺌی
بسیار کرده
است.

سپس خاقان
چین لشکر
بایران کشید و
ایرانیان آمان
خواستند. که در
واقع تسلیم
شده بودند.
ولی بهرام گور
بلشکریان
خاقان چین
تاخت و علاﺌم
مرزی ایران وتوران
را از زمین
کند، که ایران
را وسیعتر
نمود. بهرام
نامه ای
ببرادش نرسی و
ایرانیان
نوشت و بایران
بازگشت. و
أندرزنامه
بهرام
بکارداران
خود نوشت. سپس
بهرام برادرش
نرسی را
بخراسان، و
فرستاده قیصر
را پذیرفت. که
با موبدان
پرسش و پاسخ
داشتند. گوﺌی
کار محقٌقین
فلسفیباشد. و
شاید پوششی
برای تجسس وضع
ایران بوده
است. فرستاده
قیصر بازگشت،
و از داد و عدل
بسرداران خود
سخن گفت. و
برای (شنگل)
شاه هندوستان
نامه نوشت و خود
آنرا
بهندستان
ببرد. و پاسخ
شنکل و کشتی گرفتن
بهرام در
بارگاه شنگل
وهنرنماﺌی او
باعث شد شنکل
ببهرام
بدگمان گردد،
که در پوشش
نامه رسانی
میباشد. پس
اورا از
بازگشت بایران
منع نمود. و
گرگ خطرناکی
در مرز بود که
همه را آزار
میداد .و
بهرام را
یگانه کس
دانست که آنرا
بکشد. و بهرام
اژدهارا نیر
کشت .و ازدواج
بهرام با دختر
پادشاه
هندوستان
صورت گرفت. و
فغفور چین نیز
ببهرام نامه
نوشت و بهرام
با دختر شنگل
ار هندستان
فرار نمود. که
شنگل بدنبال
او رفت و اورا
نشناخت. و
ایرانیان
بهرام گور را
پذیرفتند که
شاه بوده
باشد. گوﺌی
مخالفین
پادشاهی زیاد
بودند. و شنکل
هندی با هفت
پادشاه دیگر
بنزد بهرام
گور رفتند و
شنگل بهند
بازگشت. بهرام
گور مالیات را
بدهقانان
بخشید که دلیل
ثروت بیشتر
یافتن بهرام
از دیگران
بود.

فردوسی
نیز از سپری
شدن روزگار
بهرام گور میگوید.
و پادشاهی
بیزدگرد پسر
بهرام رسید که
هیجده سال
پادشاهی
ایران نمود .
پس از یزدگرد
پسرش هرمز شاه
شد که یکسال و
یکماه پادشاه
بود. که برادرش
پیروز تاج را
ار وی گرفت و
یازده سال پادشاهی
نمود. و هفت سال
خشکسالی
سرزمین ایران
بود. پیروز
پسر یزدگرد
شاه جنگ با
تورانیان
نمود. و فرزند
خاقان (خوشنواز)
نامه ای
بپیروز نوشت و
پیروز بدرون چاهی
افتاد و کشته
شد. که پسرش
بلاش پادشاه
شد و پنج سال و
أندی طول کشید
و( سوزای) با
خوشنواز رزم
کرد. کیقباد
فرزند دیگر
پیرور که مورد
تآیید موبدان
و رجال مذهبی
بود، بایران
زمین بازگشت و
قباد فرزند
پیروز چهل سال
پادشاهی نمود.
ولی اطرافیان
او وی را
بسوفرای چینی
بد گمان کردند
که اورا
کشتند. و شورش
ایرانیان
قباد را
برکنار و
جاماسب
برادرش را
پادشاه
نمودند. گوﺌی
حکومت
آخوندهای
مذهبی خانواده
سلطنتی هر
تصمیمی را که
میخواستند
میگرفتند که
منافع خود را
در نظر
داشتند. ولی
قباد فرار کرد
و نزد
(هیتالیان)
پناه گرفت. و
در بازگشت
قباد از هیتال
انوشیروان
نیز زاده شد و
قباد بر تخت
شاهی نشست .
قباد دین تازه
مزدک را پذیرفت
.ولی
انوشیروان
مزدک را کشت و
قباد
انوشیروان را
ولیعهد کرد و
بزرگان تعهٌد
کردند.

فردوسی
اینک از پیری
خود مینالد.
گوﺌی میخواهد
خود را بآخر
داستانهای
شاهنامه
برساند. پادشاهی
کسری
انوشیروان را
چهل و هشت سال
میگوید. که
کشور را چهار
قسمت نمود. و
برای اداره و
دریافت
مالیٌات چنین
کرد. فردوسی
از عدالت و
فرهنگ
نوشیروان
میگوید، که
ثروت بسیار
جمع کرد.
مجازات
آلانیان و
بلوچیان و گیلانیان
کرد که
مالیٌات
نمیدادند و
دهات ویران داشتند.
در این زمان
منذر عرب در
صحرای عربستان
غرب آب فرات
از بیداد قیصر
روم دادخواهی
کردند. که
نوشیروان
نامه بقیصر
نوشت و دژهای
رومی را اشغال
کرد. و در جنگ
با ( فرفوریوس )
رومی
سرزمینهای(
قالینیوس) و
انطاکیه را
گرفت.
انوشیروان
انطاکیه را
آباد کرد و
اسیران رومی
را در آن
گذاشت. و قیصر
روم درخواست
صلح و آشتی از
انوشیروان
نمود. (نوشزاد )
پسر
انوشیروان و
عشق با زنی
ترسای مسیحی
را میگوید. و
چون
انوشیروان
بیمار شد،
نوشزاد فتنه براه
انداخت. جنگ
(رامبرزین) با
نوشزاد منجر
بکشته شدن
نوشزاد گردید.
فردوسی از
خواب انوشیروان
میگوید، که از
بوزرجمهر
تفسیر خواب
خواست. و
نوشیروان با
موبدان بزم
داشت که
بزرگمهر پند
میگفت. مجلس
بزم دیگر
نوشیروان و
بزرگهر
وموبدان،
گوﺌی
کنفرانسهای
عقیدتی و فلسفی
بوده است. و در
بزم سوم و
چهارم و پنجم
و ششم و هفتم
که فردوسی
میگوید. گوﺌی
فلاسفه غربی
پناهنده
بایران و
مبلٌغان دینی
مسیحی و
مقاومتهای
زردشتی، و
آثار کشتن
مزدک که
شعارهای مردم پسند
اشتراکی
میداد. که
تقسیم مال و
زنان را
میگفت. در این
کنفرانسها
دنبال وحدت
فکری و سیاسی
و ملٌی بودند
که بخطر
افتاده بود.
دستور (مهبود)
موبد
نوشیروان
مقاومت میکرد.
(زروان) صاحب
مکتب فلسفی، و
یک یهودی که
افسون و جاسوسی
و تحریک مردم
میکردند کشته
شدند. انوشیروان
( شارسانی )
برای (سورسان)
ساخت. ایوان و
خانقاه یا
مرکز تبلیغات
که دارای سوری
بودند و
انوشیروان
نام سورسیان
را بآنها داد.

فردوسی از
جنگ خاقان چین
با هیتالیان
میگوید، که
انوشیروان
آگاه از کار
هیتالیان شد و
لشکر بسوی
آنان کشید. و
بخاقان چین
نیز لشکر کشید
که خاقان نامه
ای
بانوشیروان
نوشت و انوشیروان
پاسخ داد .و
خاقان چین
دختر خود را بانوشیروان
پیشنهاد کرد.
و فرمانده ای
برای دیدن
دختر خاقان
رفت. که دخترش
را با مهران
بایران
فرستاد. خاقان
بازگشت و لشکر
نوشیروان بسوی
تیسفون براه
افتاد .که با
پیروزی بود. و
اینک جهانیان
از آﺌین
نوشیروان
آرام گرفتند.
و بوذرجمهر
وزیر پند
فراوان میداد.
داستان شطرنج
فرستاده
پادشاه هند و
آشنا نبودن
هندیان از
بازی نرد را
میگوید. شطرنج
تمامی بفکر انسان
است. و تخته
نرد اشتراک
فکر انسان با
حوادث پیش
آمده
میباشد.که در
اختیار مدبٌر
الهی از انسان
وکل ٌ طبیعت
میباشد. که در
ریزش طاس صورت
میگیرد .که
بنفع یکی یا
ضرر دیگری باشد
. هردو طرف
افکار متفاوت
با حوادث
ناشناخته
روبرو
میباشند.
محصول فکر
انسان نتیجه
سرنوشت قبلی
فطرت کنونی، و
سرنوشتهای
آینده بهتر شهودی
یا بد تر
کارماﺌی برای
پس از مرگ
انسان است.
تمام بیانات
فلسفه شهودی و
سلوکی را
ایرانیان
آریاﺌی در
بازی نرد
یافتند. هندیان
نیر در فلسفه
تسلیم پیش
آمدها بودند.
و این غربیان
مادی گرا
طرفدار نقش
تفکٌر انسان
بتنهاﺌی بوده
وهستند . غافل
از عقده های
روانی، عوامل
منفی در فکر
خود بودند. که
سطوح متفاوت
عقل وفصل نوع
بشری را،
سازنده سطوح
بالاتر روحی و
نیامده را در
نظر ندارند.
پس امکانات روحی
بالقوٌه
خودرا تحقٌق
نداده دوچار
کارماهای نسخ
ومسخ حیوانی
مجدد میگردند.
و این نویسنده
در نوشت های
خود تنها قصد
بیان نقش
اراده انسان
تابع اراده
الهی یا طبیعی
را دارد. که اراده
ذات فطری
انسان تابع
اراده
مدبٌران الهی
میباشد. که
منجر بمراتب
شهودی وتعالی
نوعی روان ویا
کارمای مجدد
میشود. که
تکرار گذشته
ها در آینده
بقصد تحقٌق
اراده أزلی
الهی، در
فرمان ( کن
فیکون )و
تکامل و شدن
روح میباشد.
که تنها هدف
الهی و أصل
روح انسان و
هر موجودی زنده
حتی روح هر
أتم میباشد.

فردوسی از
تاریخ پیدایش
شطرنج در هند
میگوید. که دو طرف
بازی سعی برای
بر تخت نشاندن
افکار خود دارند.
که بصورت جنگ
در صحنه شطرنج
نمایش داده میشود.
و تعبیر جنگ
برحسب مهره
های شطرنج که
اسب وفیل و رخ
بمات شدن شاه
منجر میشود.
سپس فردوسی
داستان ترجمه
کتاب کلیله
ودمنه از هند
که برزویه
حکیم یا
بزرگمهر بهند
رفت و آنرا
آورد. کتاب
کلیله ودمنه
نصایح سلوکی
از زبان
حیوانات
مینمایند. و
هرگز أصل کتاب
در هند پیدا
نشده، وتنها
ترجمه عربی آن
بوسیله ابن مقفٌع
پیروز موجود
است. وأصل
فارسی آن نیز
پیدا نشده، که
بعدها ترجمه
بفارسی شد .
ومقدمه بسیار
طولانی کتاب
بعربی، بخوبی
نشان میدهد که
تألیف ابن
مقفٌع بوده
،وبا همان سبک
متن کتاب. ولی
ابن مفٌفع
نخواسته هدیه
خلیفه رسم
زمان کند. ویا
خواسته
افتخاری برای
ایرانیان نشان
بدهد. که
عاقبت بجرم
ارتداد بدین
زردشتی ابن
مقفع را کشتند
.

انوشیروان
عاقبت بر
بزرگمهر خشم
میگیرد و ببند
میکشد . قیصر
روم درج در
بسته، و یا
بصورت رمز
بشاه میدهد که
جز بوذرجمهرکسی
نمیتوانست
آنرا کشف کند.
و انوشیروان
فرمان
بپیشنهاد
بزرگمر صادر
نمود. انوشیروان
سپس بفرزند
خود هرمز
نصیحت میکند،
موبدی از
نوشیروان
پرسشهاﺌی
نمود و
پاسخهای میگیرد.
گوﺌی
متنفذٌان
مذهبی
میخواهند
تصمیم دیگری
بگیرند.
انوشیروان
نیز نامه ای
بقیصر مینوسد،ولشکر
فراهم میکند
وار
بازرگانان وام
میگیرد. ولی
فرستاده قیصر
با پوزش آمد.
سپس انوشیروان
هرمزد را
ولیعهد خود
اعلام نمود.
که هرمزد مورد
پرسش موبدان
شد. که
صلاحیٌت اورا
تأیید کنند،
که برچه مذهب
و عقیده دینی
است. که مذهب
قشری آنان
ولایت فقیه
بود. گوﺌی
مذهب شیعه
وشاخه
خمینیان زمان
که اکنون
عقیده مردم ایران
شده است. و خبر
ار خواسته
خداوند و پیامبر
و امامان خود
ندارند. که ما
در تفسیر
سلوکی وشهودی
خود از قرآن و
احادیث
پیامبر، در
صدد احیای
آنچه پیامبر و
علیّ گفته است
میباشیم.
گوﺌی عرب، یا
همان
(أرب)بدون رب ٌ
ومربٌی الهی
که قشری ها
هستند،
میخواهند
زبان فارسی
دری خود را که
زبان
پارسایان
است، و زبان
زردشت ببعد
میباشد، آنرا
عربی مهاجمین
عرب نمایند که
باید حفظ
گردد. که
فردوسی فارسی را
نجات از یورش
زبان عربی
داده. ولی
اسرار ناپیدای
سلوک الهی را،
که در دین
زردشت و دین
محمد وولایت
علیٌ و امامان
را بسیار
پیچیده و ضمن
داستانها
میسراید. و ما
میخواهیم
جسارتا بجنبه
ناپیدای
هدفهای الهی و
پیامبر و
انبیا چون
زرشت ومسیح و
محمد با
تفسیرات
سلوکی خود
بیان نماﺌیم.
که در احوال
شخصی این
نوسنده، روح
الهی مصطفوی
محمد هدف
ومقصود الهی
خود را بمن
آموزش داد. که
قطعا بدیگر
الهی شدگان گفته
است. که باز
سمبولیک و
سرپوشیده
بیانات شعری
چون حافظ
وملاٌی رومی
گفتند. وما
قصد صراحت آن
گفته های
عرفانی را
داریم و در
تجربه شخصی و
احوال خود
بدان رسیدیم .
همان زبان عشق
الهی که بهر
زبان گفته شود
باز تازه
میباشد. و
برای عرضه
بهمگان از
زبان علم جدید
و فلسفه ها و
مدارک دینی
ونقلی و
عرفانی بر حسب
توان أدبی خود
عرضه میکنیم.
تا در خواننده
گرامی چه أثر
مثبتی بگذارد
. و الاٌ
روانهای آلوده
فورا و شدیدا
آثار منفی و
عقده های عقیده
شده را بکار و
دخالت می
اندازد و
انحرافات قشری
را بوجود
میآورد.

فردوسی
نیز عهدنامه
انوشیروان
برای فرزند خود
هرمزد
مینویسد که
دیگران امضا
کردند . هرمزد
چهار ده سال
پادشاهی نمود.
و افتخار محمد
پیامبر کاشف
نور شهودی ششم
روح القدس و
هفتم عرش
رحمان، این
بود که در عصر
پادشاه عادل
انوشیروان
متولٌد شده است.
گرچه مخالفین
انوشیروان ار
پیروان مذاهب
مختلف و فلسفه
های مادی،
انوشیروان را
ستمگر میخوانند.
و هیچ قاضی
وداوری نیست
که حکم مجازات
درستی بدهد.
که داور تنها
با خداوند و در
سلوک سالکان
میباشد.
داستان هرمزد
در واقع جنگ
پنهانی با
موبدان قشری
است. که
ایزدگسپ را
کشتند و(
زردهشت) موبد
را زهر
خوراندند. و
با کشتن (سیما
برزن) و( بهرام
آذرمهان) که
بنفع مذاهب سلوکی
و شهودی عمل
میکرد. که
محمد با
موبدان قشری
قریش زردشتی
کرد و جنگها
نمود. زیرا
آخوندها بکار
داوری امور
مردم بازگشته
بودند. که
اکنون فقهای
ایرانی
میکنند. گوﺌی
همیشه تاریخ و
سرنوشت ایران
و ایرانیان
بجای آریا شدن
گرفتار
آخوندهای
قشری است .

سپس
پادشاه ساوه
لشکر کشی بنفع
هرمزد کرد. و لشکریان
رومی و
مهاجمین عرب و
مهاجمین عرب
برهبری عمر و
خلفا که اسلام
سیاسی را
داشتند. و نه
اسلام سلوکی
وولایت الهی .
نیز کشتار
موبدان آخوند
در کشور أثر
منفی داشت. که
هرمزد پشیمان
شد. و چندین
کشور بایران
حمله کردند .
گوﺌی تقسیم ایران
را در نظر
داشته اند. پس
کمک از شاه
ساوه را
خواست. و شاه
برای قیصر
نامه نوشت و
با کمک سپاه
خزر، و
فرماندهی
(خرٌاد) ارمنستان
را گرفت .
مهران شاه
سالار پیر، که
بهرام چوبینه
را هرمزد
معرفی کرد، تا
سپاهیان ترک
را فراهم کند.
بهرام چوبینه
فرمان و نشان
پهلوانی و
فرماندهی
لشکر یافت. و
شاه نامه ای
تازه رستم
پهلوان را بوی
داد. پس بهرام
چوبینه بجنگ
شاه ساوه رفت
که پیروز شد. و
هرمزد نیز(
خرٌاد برزین)
بشاه ساوه
نوشت .و پاسخ
پیام ببهرام
چوبینه. و باز
از پیام دیگری
از شاه ساوه
پاسخ بهرام
میگوید. بهرام
باز در خواب
آراستن
لشکریان
بهرام چوبینه
دید. که نامه
پیروزی با با
سر شاه ساوه
را بنزد هرمزد
فرستاد. بهرام
چوبینه
فرمانده
با(پرموده)
پسر شاه نیز
رزم کرد. و
پناه خواستن
پرموده از بهرام
چوبینه. و
بهرام نیز عفو
اورا از هرمزد
خواست .ولی
بعد بهرام
چوبینه بر
پرموده خشم
گرفت. خاقان
چین بنزد
هرمزد شاه
پیام فرستاد.
آنگاه بهرام
چوبینه فرصت
خود دانست.
بهرام چوبینه
نیر آﺌین
پادشاهی برای
خود گرفت. ولی گزارش
خرٌاد برزین
فرمانده، که
بهرمزد شاه از
کار بهرام
چوبینه نوشت .
بهرام چوبینه
پادشاهی خود
را با سرداران
مذاکره نمود،
که تأیید آنها
را میخواست .و
خواهرش
(کردیه) اورا
نصیحت نمود.
که پاداش شاه
را با بدی
نشان ندهد. که
باکلام أندرز
پذیرفت. و
سکٌه بنام
خسرو پرویز
پسر هرمزد زد.
و بهرام
بهرمزد نامه
نوشت و همسر
پرویز تنها
تنش را فرزند
پدر خواند.
هرمزد شاه
نیز( آﺌین
گشسب) را بجنگ
بهرام فرستاد
.

فردوسی
سپس از پادشاه
خسرو پرویز
میگوید، که سی
وهفت سال طول
کشید. و وپس از
پادشاهی از
پدر هرمز پوزش
خواست . بهرام
چوبینه از کور
شدن هرمزد
آگاه شد. پس
لشکری بجنگ
خسرو پرویز
فراهم کرد. و
نیز ملاقات
خسرو پرویز با
بهرام چوبینه.
ملاحظه میشود
که گوﺌی در
زمان ما تاریخ
تکرار شده
است. قدرتهای
خارجی بنام رجال
قدرتمند
تبدیل،
بقدرتهای
سیاستهای استعمار
و متنفٌدان
شده است. خسرو
پرویز با موبدان
متنفٌذ مشورت
میکند. و
شبیخون زدن
بهرام چوبینه
بر لشکر خسرو
پرویز، و فرار
خسرو پرویز که
بروم رفت .که
هم زمان پدرش
هرمزد نیز
کشته شد. و
عاقبت با
مراجعه بآرای
عمومی و
متنفٌذان،
بهرام چوبینه
بر تخت شاهی
نشست. و قدرتهای
خاقان چین و
ترکان وبا
قدرت قیصر و
هیجانات دینی
مسیحی، زمینه
ضعف ایران را
برای پیدا شدن
قدرت سیاسی
اسلامی عمر که
ولایت فقیه را
داشت، وولایت
الهی و سلوکی
نداشت .آنگاه
ایران توانی
برایش نمانده
بود. خسرو
پرویز نیز از
راه بیابان
بروم رفت. و
راهبی از آینده
او بوی خبر
داد. و صحرای
عربستان
سراسر عزلتگاه
سلوکی دیانت
مسیح بود.
خسرو پرویز
بروم رسید و
نامه بقیصر
روم نوشت و
پاسخ قیصر
گرفت. و در
نامه دیگری
عهد نامه خسرو
پرویز برای
قیصر بود، و
راه مسیح و
دین جدید هدف
قیصر، و پوششی
برای جهان
گیری او بود
که در روم شرقی
پایتخت داشت.
گوﺌی شهر روم
باستانی را رها
کرده بودند.
که بدشمن
ایرانی و
گرفتن بیت المقدٌس
از دست
ایرانیان و
یهودیان هدف
داشتند.

فردوسی از
طلسم و راه
ایزدی
میگوید، که به
(خرٌاد
بورزین) گفت
که بر دین
هندوان بود.
یعنی بوداﺌی
که زردشت را
نیز قبول
نداشتند. قیصر
لشکری با
دخترش را بنزد
خسرو پرویز
فرستاد. وخسرو
لشکری
بآذربایجان
کشید. پس
بهرام چوبینه
آگاه از کار
خسرو پرویر شد
و سرداران را
جمع کرد. ودر
جنگ خسرو
رومیان گذشته
از مرز را فراری
داد. کار بجنگ
پهلوانان
خسرو با بهرام
بجنگ سوم
کشید. که
بهرام در
برابر خسرو پرویر
گریخت و نزد
خاقان چین
رفت. و خسرو
فتح نامه خود
را برای قیصر
محرٌک او
نوشت. خسرو در
مجلس
فیلسوفان و
مبلٌعان
مسیحی،(برسم)
زردشتی باعث
خشم نیاطوس شد
که صلیب داشت.
پس نیاطوس لشکر
کشید .و خسرو
مدافع دین
زردشت نبود.
که اعتقاد
بولایت تازه و
برتر مسیح
داشت. ولی
موبدان قشری
زردشتی
متنفٌذ جامعه
در اختیار او
بودند. نیاطوس
بروم بازگشت.

فردوسی در
این مرحله از
مرگ فرزندش
زاری میکند. و
داستان بهرام
چوبینه با
خاقان چین را
دنبال
مینماید.
بهرام نژاد
ترک و نزدیکی
با چینیان
داشت. و کشته
شدن ( ماتوره)
پنهانی بهرام
چوبینه. و
دختر خاقان
نیز کشته
حیوانی وحشی
شد. و نیز کشته
شدن (شیرکیبی)
بدست بهرام
چوبینه. و
اخبار بهرام
بخسرو پرویز
رسید، که نامه
ای بخاقان نوشت.
پس خاقان چین
سپاهی آماده
کرد. خسرو نیز
خرٌاد بورزین
را بنزد خاقان
فرستاد، و
چاره کار را
بهرام چوبینه
دانست. و
خرٌاد نیز کس
نزد بهرام
چوبینه نوشت.
که بهرام
چوبینه بدست
(قلون)
فرستاده
خرٌاد بورزین
کشته شد. پس خاقان
چین انتقام
مرگ بهرام را
از قلون گرفت. ولی
خسرو پرویز
خرٌاد را
نوازش کرد.
خاقان چین
نامه ای
بخواهر
بهرام(گوردیه)
داد.و خواهر
با پهلوانان
خود مساعدت
کرد و گوردیه فراری
شد. که خاقان
پهلوانی را
دنبال گوردیه
فرستاد ولی
بدست گوردیه
کشته شد. در
ایران نیز خسرو
پرویز (بندوی)
را که نفوذ و
نقش فراوانی داشت
بانتقام خون
هرمزد کشته
شد.(گستهم)
پهلوان نیز از
خسرو پرویز سر
پیچی کرد. و
گوردیه را خواست
و گستهم کشته
شد. گوردیه
خواهر بهرام
چوبینه نامه
بنزد خسرو
نوشت و خسرو
اورا احضار
کرد و گوردیه
نزد خسرو
هنرنماﺌی
کرد.

فردوسی از
علٌت خراب شدن
شهر خود
میگوید. پس خسرو
پرویز
پادشاهی وسیع
خود را تقسیم
نمود و لشکریانی
بمرزهای
ایران فرستاد.
خسرو از دختر قیصر
پسری آورد که
نام قباد
یافت. خسرو
بقیصر نامه
نوشت و قیصر
پاسخ داد. و
صلیب مسیح را
از او خواست.
خسرو پاسخ داد
که فرستادن
چوب صلیب
بقیصر را
نمیپذیرد.
فردوسی سپس از
داستان خسرو
پرویز با
شیرین میگوید.
که خسرو در
شکار و دیدن
شیرین اورا
بحرمسرای خود
فرستاد. بزرگان
ایران خسرو را
پند دادند.
شیرین مریم را
کشت و خسرو
(شیروی) ببند
انداخت. سپس
داستان از
ساختن طاق دیس
میگوید، که
جای ستاره شناسی
بود. بعد
فردوسی
داستان باربد
رامشگر را میگوید.
و از کارهای
خسرو پرویز
ساختن ایوان مداﺌن
در کنار بغداد
میگوید که
درگاه شاه بود
و تا کنون
برپا میباشد.
و سمبول عظمت
پادشاهان
ایران را نشان
میدهد. گرچه
رومیان ساختمانهای
سنگی عظیم
داشتند.
مداﺌن جمع
مدینه و
شهر،جای دین
ورزی زردشتی
بود مانند
استخر فارس.و
مانند کعبه
مکٌه یا
اورشلیم بود.
فردوسی در
ستایش خسرو
پرویز میگوید.
و از ستمکاری
خسرو، و
ازناسپاسی
سربازان او
یادآور میشود.
پس لشکر ایران
بخود پشت کرد.
و شیرویه را نیز
آزاد کردند،
که کودتاﺌی
نظامی کرده
بود. و سران
طرفدار
شیرویه نیز
آزاد شدند. و
چون خسرو از
کار سپاه خود
آگاه شد لشکر
کشید، و با
لشکر شیرویه
جنگید که خسرو
گرفتار گردید.
شیرویه رومی
با مادرش بود
و قباد نامی
است که پدر
بوی داد. و
پادشاهی قباد
هفت ماه بود.
فردوسی
پادشاهی قباد
یا همان
شیرویه یا أسد
الله یادآور
میشود. و از
شیون باربد بر
خسرو میگوید.
بزرگان موبد
دیگر خسرو را
از شیرویه
خواسته بودند
که بدست مهر
هرمزد کشته
شد. سپس
داستان عشق
شیرویه با زن
خسرو پرویز و
کشته شدن
شیرویه
میسراید.
و(گراز) از
پادشاهی اردشیر
ناراضی بود. و
اردشیر بدست
فیرور خسرو
کشته شد. و
(شهران گراز)
پنجاه روز
پادشاهی نمود.
پوران دخت نیز
ششماه پادشاه
شد.و آزرمدخت
چهار ماه، و
فرٌخ زاد یک
ماه. تا نوبت
بپادشاهی
یزدگرد رسید
که شانزده سال
پادشاهی کرد.
و تاختن سعد
وقٌاص بایران
شروع گردید. و
در نبرد با
سعد وقٌاص
رستم کشته شد.
و یزدگرد با
ایرانیان
مشورت کرد و
بسوی خراسان
رفت. گه در واقع
عقب نشینی
نظامی نمود.
یزدگرد در
ماهوی سوری در
نام موقٌت مرو
وسپس بطوس رفت
. یزدگرد پذیرفته
ماهوی سوی شد.
ولی بیژن
سردار خود را
بجنگ فرستاد .
یزدگرد
بآسیابی
گریخت. و خسرو
صاحب آن،
یزدگرد را
کشت. وماهوی
سوری خود را
پادشاه ایران
اعلام نمود.
ولی بیژن
بماهوی سوری
لشکر کشید، که
ماهوی کشته
شد. و بالأخره فردوسی
تاریخ سیاسی
نوشتن
شاهنامه را
انجام .

در خاتمه
میتوان گفت که
دنبال نکردن
داستانهای
تاریخی ایران
پس از یزدگرد،
و آغاز
خلافتهای
اسلامی بی
اعتقادی
فردوسی را میرساند.
که نخواسته
ایرانیان
شکست خورده را
توصیف و ستایش
کند . و بتدریج
داستانهای
شاهنامه از
پادشاهان
عرفانی و
الهی،و جدا از
پادشاهی های
الهی
ولایتهای
سلوکی در دل
فردوسی بوده
است. و شاید
مشکلات حکومت
سلطان محمود
غزنوی که او
نیز پادشاهان
محلٌی داشت.
فردوسی را وادار
بتوقٌف کار
شاهنامه کرد.
ارزش تاریخی
شاهنامه
بسیار ناچیز
ودور ار وقایع
تاریخی بوده. ولی
کار ملٌی و
أدبی فردوسی
جالب است. که
ستایش
قهرمانیهای
جنگجویان،
ولو بنامهای
افسانه ای
قابل استفاده
امروز
ایرانیان
میباشد. ونیر
در همه زمانها
بخصوص اکنون
که ایران دوچار
حکومت
آخوندهای
قشری اسلامی و
شیعه هست .که
ولایت فقیه
مطلقه
استبدادی
دارند. و
وگوﺌی برای
همیشه
میخواهند
حکومت کنند. و
ثروتهای نفتی
ومعدنی را
بسود
سیاستهای
خارجی انگلستان
منحصر نمایند.
و کوچکترین
سهمی برای
سرمایه های
امریکاﺌی
قاﺌل نیستند.
و یا ریزه
هاﺌی برای
روسیه خطر
شمالی که
گرفتار فقر
است بدهند.
تنها امید
نویسنده که
خواننده
گرامی باور کند،
که فردوسی
سالک و عارف
جز منظور
رساندن پیام
الهی خود را
ندارد. و
قهرمانان
نیکو نام
شاهنامه همگی
اولیای الهی
زردشتی بوده
اند و این
عبرت حیاتی را
گرفته شود که
چگونه تاریخ
سیاسی ومادی
هربار بشکلی
ونامی تکرار
میگردد. و جز
انگشت شماری
درک و کوشش و
کشش بسوی خواسته
خداوند و
آینده نیکوی
فوق بشری خود
ندارند. و هدف
نویسنده همین
نکته است و نه
پشتیبانی یا
ابراز نفرت از
این گروه یا
آن گروه . تا
خداوند چه
کمکی نماید.
که تنها
عاشقان خود را
کمک و رحمت
مینماید.

202M

قریش
زردشتی

قبیله ومذهب
قریش
زردشتیان
مهاجر از ایران
بیمن ویپس
بمکٌه بودند،
که کاملی زردشتی
بنام کورش که
آنان را هدایت
میکرده ،و بنام
قریش شهرت
یافت. و محمد
در تأسیس کعبه
از ابراهیم و اسماعیل
گفته، که غیر
از ابراهیم و
اسماعیل
یهودیان
فلسطین بوده
اند. هر کامل
الهی در هر
ولایتی
ابراهیم و برهمن
میباشد. و اسماعیل
دارنده شهود (
أسماء ایل) و
اِله و الله در
مراتب تجلٌی
شهودی خود
هستند. محمد در
آغاز شخصا
سالکی در
مکٌه، نزد پدر
بزرگ خود عبد المطٌلب،
و پدر الهی خود
شهود چهارم
مرتضوی ولایت
مسیح ، و بهدایت
مراتب مدبٌر الهی،
و یک ولیٌ الهی
ولایت مسیح
بمعرفی خداوند،
محمد را بجای
نور مصطفوی ولایت
مسیح ،بنور قائم
روح القدس و
برای نخستین
انسان رسید. و
محمد آنگاه خود
تجسٌم انسانی
مقام الهی مصطفوی
در جهان گردید.
ومحمد خود کفته
است، که با کمک
مسیح بود، که موفق
بشهود قائم وعرش
رحمان، دوقرٌه
اکتشافی خود شد.
و همیشه برای علیٌ
کودک شش ساله
میگفت، که نام
تورا در
معراجهای خود میشنیدم
، که فرشتکان میگفتند.
علیٌ آنگاه حیدره
نام داشت. و
چون شبیه مسیح
بود محمد او
را علیٌ نامید.
که در عوالم الهی
نام علیٌ برای
فرشتگان آشنا بوده
است. یا همان ایلی
مورد انتظار
زردشتیان و
مسیحیان که با
شهود ( نور
ایلی مرتضوی )
نجات سلوکی
دارند. که مسیح
نخستین کسی بود
که بنور مصطفوی
رسید، که بخلق
با شهود هفتم عرش
رحمان، تولد دوم
و مقام پیامبری
اولی العزم را
یافت . لذا
مراتب سلوکی
محمد و ولایت او،
درهر زمان
بعدی دنباله
طریقت سلوکی
مسیح و زردشت و
بودا و میترا
و کیومرث آدم
میباشد. که هر
یک مناسب زمان
و سطح عقل
جمعی نوع بشری،
شرح روش سلوکی
خود را برای سالکان
خویش کرده
اند. و همیشه
همه سطوح عقلی
افراد بشری با
هم متفاوت
بوده ، ولی باهم
زندگی میکنند.
ولی هر یک مقام
الهی وشایستگی
ولایت الهی خود
را دارند. گوئی
شاگردان یک مدرسه
و کلاسهای آن،
در زنگ راحت
باش، باهم در
حیاط مدرسه
مخلوط
میباشند. وچون
زنگ درس زده شود،
هریک بکلاس خود
میرود. و انسان
ها اینک با کلاسهای
مختلف خود
هستند. و تنها
در سلوک و
شهودهای مقدماتی
آنان قابل تفکیک
مقامات الهی خود
میباشد. که هر
یک از انسانها
در کدام کلاس و
مقام تقرٌب الهی
خود میباشند.

هدف
این نویسنده
از نوشتن این مقاله،
بیان یگانگی
قریش و هدف محمد،
بعنوان یکی از
ده ها شاخه دیانت
سلوکی زردشت
است که نام قریش
دارند. که زردشت
ولایت چهارم
الهی را تأسیس
نمود. و محمد
بعد از مسیح،
کلاس ششم را تأسیس
کرد. تا مهدی موعود
محمد وزردشت
کلاس وولایت هفتم
را تأسیس نماید.
پس از ولایت
های أدم کیوموث
کاشف نور نخستین
تجلٌی الهی،
خود وی نیز
مقام الهی حسینی
سالکان خود را
یافت. و
میترای نوح
بگفته تورات،
کاشف نور شهودی
دوم نوع بشری
شد. که در تسمیه
تصوٌف ایرانی مقام
حَسنی را یافت.
که میترا مهدی
موعود آدم بود.
سپس بودا کاشف
نور شهود الهی
سوم نوع بشری
بنام شهود فاطمی
مادر نوع بشری
شد. و با نام (شیوا
فاطمی) بعدی،
که شهود زنانه
موعود میترا بود.
و زردشت بعدا
موعود بودا
بود، که زردشت
کاشف نور
مرتضوی ایلی
شهود تجلٌی
چهارم بود. که ایلی
یا علیٌ و اله
خوانده میشود.
و شهود چهارم مرتضوی
علامت رضایت الهی
از اعمال عبادی
سالکان همه ولایت
ها است. که بعدا
سالک شاهد مرتضوی
، در تولد بهتر
بشری بعدی، و تجدید
شهودهای مقدماتی
قبلی، بتواند
بنور مصطفوی جون
مسیح برسد. ویا
باز بعدا بنور
قائم چون محمد،
و نجات از نوع بشری
برسند. تا نوبت
مهدی موعود محمد
یا سوشیانت سوم
زردشت و
فارقلیط دوم
مسیح، آخرین کامل
ولایت محمدی ،
بجای نور قائم
بنور ربٌ
رحمان میرسد. وخود
تجسٌم انسانی قائم
آخر الزمان نوع
بشری و ولایت
کاملان مهدوی میشود.
و تا أبد این
مهدی های موعود
و تجلٌیات الهی
بالاتر برای تمام
ارواح ادامه
دارند. که بفرض
محال بخداوند الله
در لاهوت او برسند.
که پایان وظیفه
یک روح در
فرمان کن
فیکون و
صیرورت و
تکامل میباشد.
ولایت زردشت مانند
همه ولایتهای دیگر
قبلی و بعدی،
طبق عادت ناشایستگان،
بوسیله آخوندهای
قشری جاهل از
امور الهی و
سلوک و
پاکسازی روان
و درویشی،
دشمنی با اولیای
الهی و سالکان
آنها مینمایند.
و صدها مذهب قشری
بوجود میآورند.
که قریش و نیز
یهودیان در أصل
زردشتی بودند.
فرقه های دیگری
چون (علیٌ اللهی
) ها و (ایزدی)
های معروف بشیطان
پرست، و یا (
دُروزی) های
امروز
خاورمیانه ،
از مذاهب قشری
شده زردشت هستند.
گرچه در هر
کدام معدودی
سالک طالب
لقای الهی ،
با یک ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
بسلوک الهی میپردازند.
و همان( اهل کتاب)
و پیمان با خداوند
و هر ولایت میباشند.

این
نویسنده عملا
بروش محمد
بمراتب شهودی خود
تا عرش رسیدم.
و شهود مرتضوی
زردشت و
مصطفوی مسیح
را یافتم، که همه
این ولایتها
را یگانه در سلوک
الهی دانستم.
و أهل کتاب و
شاهدان
تجلٌیات الهی شایستگان
بهشت تولدات بهتر
بعدی بجهان میباشند.
در این مقاله رابطه
تاریخی و الهی
قریش و محمد را
با زردشت، و(
به دینی) زردشت
و حتی ولایتهای
ششگانه را
بررسی میکنم.
که قصد تبلیغ
هیچ دینی را ندارم.
یا برخی را بخواهم
نکوهش کنم. که همه
اولیای الهی ر
در یک دین الهی
هستند. و دین بمعنی
آئین سلوک الهی،
برای بهبودی روان
و به دینی بقصد
رسیدن
بشهودهای مقدماتی
و شهود نهائی
هر ولایت الهی
میباشد. که زردشت
بنور مرتضوی،
و مسیح بنور مصطفوی،
و محمد بنور
قائم روح القدس
رسید. تا مهدی
موعود ۵۵ قرن دیگر
بنور رحمان نیز
برسد. وبا گذشت
زمان بود که
رابطه تاریخی
قریش با زردشت
بخاطر دشمنی
اعراب و بنی
امیٌه چنان شد،
که اینک بسختی
میتوان منظًم
و أکادمیک این
رابطه الهی وتاریخی
را مطرح کرد.
پس پراکنده گوئی
بسیار داریم.
و نیاز بصبوری
بیشتر خواننده
گرامی برای دنبال
کردن دلائل و استدلالات
نشان بدهد. و
الفاظ و کلمات
اکنون تنها
وسیله انتقال مفاهیم
با مقصود گذشتگان
چون محمد و
زردشت و ادیان
دیگر، با تصوٌرات
تثبیت شده انسانهای
کنونی میباشد.
که حتی الفاظ کتابهای
گوناگون، معانی
متفاوت ونا مربوط
بهم دارند. که قدرت
تفکیک خوانندگان
این فرهنگ ها،
ممکن است بمقاصد
باطنی ونا
گفته شده کلمات
برسد. و اینک
ما با ذکر
برخی الفاظ مشترک
و یا نزدیک بهم
شروع میکنیم.
و مسائل دیگر در
نوشته های خود
داریم.

برای
مثال برجسته أهورمزدا
یا أهو و الله
است. که قریش
زردشتی أهو خلاصه
أهورمزدا را تبدیل
به الله کرد.
أهو یعنی این
مقام الهی،
خداوند ( هو یا او)
نیست. که بیرون
از هستی ها
میباشد. الله یعنی(
الذی لا هو) یا کسی
که خداوند هو
یا او، نمی باشد.
که الله خود
مخلوق و صادر اول
از خداوند هو
میباشد. که در جهان
هستی لاهوت
ظاهر شد. و اسم (
الظاهر و
الداخل هستی)
نیز توصیف میشود.
و خداوند هو بیرون
از هستی ها را
در هاهوت میگوئیم
. که پیامبر(
عَمٌاء )
میگفت. که همان
جهان ( عدم ما سواه،
و در اسم (
الخارج و
الباطن)
میباشد. الله
در اسم الظاهر
متجلٌی شده،
از عوالم غیبی
خداوند هو
بوده است. ( لاهوت
و هاهوت) هر دو بمعنی
خداوند هو نمی
باشد. برخی أهو
را در دین ودائی
یا ویدائی
هندوان پیرو ولایت
سوم بودا
میگویند. که أهورمزدا
مقامی که چهار
بار خود را بانسان
نشان میدهد.
یعنی چهار شهود
ولایت بودا،
که در تسمیه ولایت
محمدی وتصوٌف ایرانی،
نام مقامات حسینی
وحسنی و فاطمی
شیوا و عرش مرتضوی
ایلی برای بودا،
و هر کامل بودائی
در هر زمان بعدی
چنین رؤیاهای شهودی
دست میدهد. که
در سلوک با وسیله
الهی بمعرفی
خداوند از
ولایت مناسب مشکلات
روان طالب لقای
الهی باشد.
اگر که ولیٌ الهی
سالک را خداوند
معرفی کرده باشد.
وپس از تخلیه
و تحلیه، و
کسب شهودهای مقدماتی
و ( حجٌ های عمره)
در ولایت
بودا، بشهود
نور شیوا مادر
نوع بشری
میرسد. ودر هر
زمان با مرگ
قبل از مرگ
سلوکی، ( بودا
و بیدار شدن) و
رسیدن بعرش ایلی
مرتضوی چهارم میباشد.
اگر خداوند
خود را چهار بار
بسالک بودائی نشان
شهودی و تجلٌی
الهی میدهد، در
ولایت زردشت
پنج بار، و در ولایت
مسیح شش بار،
و در ولایت محمد
هفت بار در شهود
عرش رحمان
دیده دل سالکان
میشوند. که همان
تنها خواسته الهی
و برای کسب شایستکی
تولٌد نوع فوق
بشری بعدی میباشد.
شاهد سوم شیوا
در ولایت بودائی
، از خواب مرگ قبل
از مرگ یبدار میگردد
که بودا میشود.
آنکاه مقامی الهی
برای توسٌل دیگران
و برای تکامل روح
سالکان خود میگردد.
و اختیار الهی
برای هر تعلیم
الهی را دارد.
که اولیای الهی
همه ولایتها ،
عملا پزشکان بیماری
های روان عقده
ای سالکان خود
میباشند. که چون
بشهود نهائی رسیدند،
که حتی با
کمتر از ده در
صد بنجات نوعی
و فصل نوع
بشری خود میرسند.
که درولایت برتر
بعدی و عقل و
کرامات
بالفعل بیشتر متولد
جهان میشوند.و
بعنوان بهشت چهارم
خود برای رسیدن
بتجٌلی برتر بعدی
با ولایت برتر
بهتر. برای بودائیان
در ولایت زردشت،
و در ولایت
مسیح برای کاملان
زردشتی شاهد ایلی،
و برای ولایت محمدی،
برای شاهدان مرتضوی
ایلی مسیح، شایسته
شهود هم
اکنونی ربٌ النوع
بشری میشوند.
که با مرگ قبل از
مرگ بنور قائم
و شاید عرش رحمان
میرسند. که
هفت هزار سال بعد
تولد نوع فوق بشری
در ولایت مهدوی،
شاید بنور ربٌ
رحمان و عرش
ربٌ برتر از رحمان
برسند. و چهار
صد هزار سال بهشت
سوم عرش ربٌ برتر
از رحمان، و
در موجودیتی (
پنج بعدی) و
میلیونها برابر
عقل بشری
بجهان متولد
میشوند. که تا أبد
این تولدات برتر
و تجلٌیات بالاتر،
با مهدی های موعود
بالاتر ادامه خواهد
داشت. که فرمان
کن فیکون و
شدن وکمال هر
روح، حتی روح هر
أتم و گیاه و
حیوانی میباشد.
چون بازگشت همه
بسوی خدا را
انجام بدهند. زردشت
آخرین کامل بودائی،
و محمد آخرین کامل
ولایت مسیحی،
هر بار بتجسٌم
انسانی یک مقام
شهودی برتری رسیدند،
تا نوبت مهدی برشد،
که ۵۵ قرن دیگر،
بعنوان آخرین کامل
ولایت محمدی، بنور
رحمان و ولایت
هفتم و
موجودیٌت (
چهار بُعدی) با
هزاران برابر
عقل نوع بشری برسد،
و نوع فوق بشری
را در جهان آغاز
نماید. آنگاه انسان
بشری را در
قفس باغ وحش
خود میگذارند.
و یا در جزیره
ای محدود میشوند.
مانند کار انسان
بشری که با حیوانات
وحشی میکنند.
أهورمزدا در
ملتهای مختلف
تلفٌظات مختلف
دارد. و انسان
های حقیقت جو
در اختلاف
الفاظ و اسامی
دوچار
تعصًبات کور
نمیشوند. در
فرهنگ
زردشتیان و گاتا
ها که منسوب بزردشت
است، و دیگران
اوستا و زند
اوستا را نو
نویسی نمودند.
که شاهد شهود چهارم
مرتضوی ایلی
بوده اند، و
یا آخوندهای قشری
زردشتی غیر سالک،
که در طول زمانها
اضافات و
حذفیٌاتی در
اوستا کرده
اند. در تورات و
انجیل و قرآن
نیز نموده
اند. در تورات بابل
پس از آزادی
از اسارت نونویس
تورات نابود شده
بخت النصٌر
نمودند. که با
هر حُسن
نیٌتی، باز
نمیتوانند
مقصود پیامبران
خود را
بدانند. که زردشت
و بعدا ابراهیم
وموسی، یهودیان
تقریبا فراموش
کرده اند، که
خود مذهبی و
شاخه ای
زردشتی هستند.
اگر واقعا سلوک
الهی با یک ولی
ٌ الهی بمعرفی
خداوند
نمایند، خود
ولیٌ الهی
آنان تورات
واقعی، و قرآن
ناطق سالکان خود
می گردند. در مورد
محمد، که علیٌ
خلیفه سلوکی
پیامبر بود.ولی
خلیفه سیاسی
عمر و عثمان
کتاب علیٌ نپذیرفتند
که از
یاددشتهای محمد
کتابی بوصیٌت پیامبر
نوشت. و مورد قبول
عمر قرار نگرفت
و معدوم گردید.
و هر نوشته ای
غیر از قرآن عثمانی
را معدوم کردند.
زیرا هر کس
برای خود یادشتی
از گفتنی های پیامبر
مینمودند . و
اگر مقصود باطنی
پیامبر خود را
می فهمیدند. که
تنها سالکان و
کاملان در
پیمان می
فهمند مسائل سلوک
الهی را می فهمند.
زردشتنیان
یمن بودند که برخی
بگودال با آب
مکٌه رفتند،
که عزلت گاه سلوکی
آنان باشد. و
کعبه را
بعنوان
خانقاه پیر
ساختند. که محمد
آنرا ( بَکٌه) جای
( بَغ ) ها و
کاملان الهی میخواند.
و غیر سالکان زردشتی
در از اطراف
شهر مکه قریش زردشتی
قشری را تشکیل
دادند. که مکٌه
جای ( مُغ ) های غیر
سالک بود. و
بازار مکٌاره و
کسب مال دایر کرده
بودند. کعبه قبله
و کبالای مسلمانان،
تنها صورت پیر
الهی بمعرفی خداوند
است. ونه اورشلیم
و استخر و
مکٌه، که حضور
حضرت پیر در دل
سالک، همان وضو
و( وی سو و نور) وسمت
الهی سالک میباشد.
تا دعائی بقول
محمد بخداوند برسد.
یا هر کامل زردشتی
مناسب طالب لقای
الهی باشد. در گاتاها
(مَزدا) بمعنی حفظ
و محافظ موجودات
بخصوص سالکان،
در تن و ذهن وروان
و در گاتا ها
علم و آگاهی
خداوند را
میباشد. که هر سطح
تجلٌی شهودی
هفتگانه، هر یک
سطح عقلی خاص
و الهامات
الهی ویژه خود
را دارند.
مزدا همان
شهود تجلٌیات
انوار الهی
هستند، که
مناسب عقل و مقام
تکامل روح شاهد
تجلٌیات
الهی، در هر شش
ولایت آدم تا محمد
در سطح خاص خود
میباشد. که مورد
انکار قشری
های ولایتهای قبلی،
و حتی تکفیر
مؤمنان بعدی
میباشد. لذا
اولیای الهی احترام
بیانات شهودی والهی
خود را حفظ میکنند.
تا دیگران جسارتی
نکنند. چون
زردشت و مسیح و
هزاران ولٌی الهی
را چون حلاٌج
و دارا شکوه
سر بریدند. باعتراف
إکثر محقٌقین،
مؤمن زردشتی
در باره اوستا،
کتاب مقدس زردشتیان
بسیار مطالب
اضافه شده به اوستای
متأخٌر،
بخصوص زند اوستا
شده است. نزد قریش
زردشتی زند
اوستا همان
مزامیر و زبور
بود. بسیار مطلب
هست که قشری
ها اضافه اوستا
نموده اند. که اکثرا
با گفته ها و دعاهای
مقدس زردشت در
سلوک الهی
تطبیق نمی کند.
قبائل باستانی
که سلوک الهی
نداشتند وقشری
بودند، زردشت را
وادار کرد، که
خدایان قبیله
ها را دیو
بخواند، و
آنان را بت پرست
. پس دعوت برای خداوند
واحد
أهورمزدا نمود.
که همه پیامبران
همین عقیده زردشت
را دنبال میکنند.
و خدا جوئی
واحد شهودی تجلٌیات
ومتوالی خداوند
را دارند.
زیرا مراتب
تجلٌیات و
سطوح عقلی و
حقیقی مدبٌران
الهی متفاوت،
و کاملان الهی
متناسب مقام
الهی مربٌیان الهی
خود، عقل و
مراتب شهودی دارند.
ودر هر نوعی ربٌ
النوع آن ایدآل
کمال عقلی و اخلاقی
و احوالی را دارد.
(قبله) در لغت
همان (قبیله) مشترک
دینی افراد یک
جامعه میباشد.
چه سالک باشند
و یا قشری های
هر دین که قبله
و کعبه ای
دارند. که
تنها سالکان صادق
ولایتهای
الهی در نور
صورت پیر الهی
حسینی، مناسب
شخص طالب لقای
الهی و سلوک
بمعرفی خداوند،
قبله او میباشد.
که وسیله توسٌل
عبادی او میباشد.
و هرکس بدون وسیله
الهی هر
عبادتی کند،(
تعبٌد) و شرک کرده
و آخوند پرستی
وحتی نفس
امٌاره و عقده
دار خود را
پرستیده است.
که آنرا جهنٌم
پروری
میخوانیم. بقول
محمد حتی اگر همه
عمر روزها
صائم و شبها
قائم بعبادت باشند،
در قعر جهنٌم در
نسخ و مسخ
حیوانی و حتی فسخ
وگندیدگی گیاهی
سقوط مقام روحی
دارند. که از نو
باید خودرا بنوع
بشری، و همین سلوک
الهی را بنمایند.
( وحدت ادیان) شعار
نمی باشد. و
کسی حاضر نیست
ترک عقاید خود
را در باره خداوند
بنمایند. مگر سالکان
ولایتها هستند
که در وحدت
وجودی و سلوکی
خود بتجلٌیات الهی
میرسند. که هر
شاهد تجلٌی
برتر الهی،
ترک توسٌلات عبادی
با شهودهای قبلی
خود، بعنوان نسخ
آیات الهی
میکند، چون
بشهود برتر
رسیده است.
وحدت ادیان در
مراتب شهودی و
سلوکی یگانه نردبان
تعالی روح انسان
بسوی خداوند میباشد.
و هر شهودی پس
از مرگ شاهد
آن ، تولٌدی بهتر
وعقل الهی تر
و کرامات بالفعل
بیشتر خواهد
داشت. گوئی محصٌل
مدرسه در
تعطیلات بعنوان
تولد مجدد،
وارد کلاس بالاتر
میشود .( دیو)ها
خدایان غیر سلوکی
مورد اعتماد قشری
های دینی و مذهبی
هر شش ولایت
سلوکی، که
أکثر طریقت ها
و بهر نام مذهبی
که بوده باشند،
بقول محمد
شیطان پرست و آخوند
پرست، و نفس
هوسباز عقده
دار خود را میپرستند.
که ( بی دینان)
بدائی بر ( بد
دینان) قشری، شرافت
و عنایت الهی دارند.
که ( به دینان)
تکاملی
سالکان با اولیای
الهی زنده خود،
عملا بهیچ دین
و مذهب رسمی وابستگی
ندارند. و
تنها پیامبر
اولی العزم
صاحب ولایت
خود را عشق میورزند.
قشری ها حتی
بمجموعه عقاید
منحرف و وهمی خود،
نام طریقت
دینی و رسیدن بخدا
میدهند. کاملان
الهی واصل
بتجلٌی الهی
آخر خود، همان
آریا شدگان
مقدٌس هستند. لذا
سالکان و خداپرستان
(مزدیسنا) تنها
سالکان هستند.
و قشری های
خود پرست (
دیویسنا )و دیو
پرست آخوند و
ضحٌاک
میپرستند.
قشری های زردشتی
روزهای اول و
هفتم و
پانزدهم و بیست
سوم را ( دی) و روزهای
الهی میگویند.
که در حقیقت
روزهای شهود
اول تا چهارم
کاملان ولایت زردشت
میباشد. که در
ولایت ششم
محمدی این روزهای
الهی را ( دی یا دیشب
) های شب قدر شهودی
و همان دی یا
روز فرنگی روز
های هفته، و یوم
عربی یا اوم و
شهود میباشد.
دی در ادبیٌات
شب قدر یا هر شب
گذشته سالکان میباشد.
که با مرگ قبل
از مرگ روبرو
بودند. و همان یوم
الله و شهود
تجلٌیات الهی و
( خِرَد ) مقدٌس
و عقل الهی و لدنٌی
اولیای الهی، کاملان
هر شش ولایت
سلوکی، که در
هر زمان فراوان
زنده آنها وجود
دارند. که تعلیم
سلوک الهی ولایت
خود را ،
بطالبان
مناسب هر یک میدهند.
و آثار فکری
خود را نیز
بجا میگذارند.
که هر یک
مناسب زمان خود
و نوع و سطح
عقل وعصر خود گفتاری
دارند. که عملا
تجسٌم انسانی امشاسپندان
و تجلٌیات الهی
برای سالکان خود
هستند وتا
زنده باشند. و شاهدان
تجلٌیات الهی(
این همانی) و
تجسٌم انسانی مقام
الهی و شهودی خود
را برای سالکان
خود دارند.
زیرا آنان خورٌه
مند و فروهران
الهی زنده
برای سالکان خود
میباشند. و بمرور
زمان فراوان تفاوت
در اسماء و
توصیفات تجلٌیات
الهی وتوصیفات
عقلی میباشند.
که درست آنها را،
تنها شاهدان سالک
از خداوند و مناسب
عقل وفهم ومقام
خود خواهند داشت.
(یَشت ها) و دعاهای
سلوکی قدیم تر،
که بدوره
آریائیان هند وآریائی
میرسد نیزهستند.
در اوستا
(گاتاها و هفت
ها) قسمتهای
اوستای قدیم تر
از یشت ها
میباشند. لذا یشت
ها را از
ادبیٌات
مزدیسنا
میدانند، که منسوب
بزردشت نیست.
و شامل همه مسائل
ادیان قبلی و بعدی
شبیه یبکدیگر،
و روش توسٌل
عبادی سالکان میباشد.
آریائی ها چه بمعنی
اجداد (ایرانی
هندی) مهاجر
از جنوب سیبری
ده هزار سال پیش
ببعد بوده
باشد، که هشت هزار
سال پیش کیومرث،
یا بگفته تورات
و بابلیان آدم
، نخستین سالک
موفق بکمک و
تدبیر مراتب
الهی بوده، که
شهود اول نوع بشری
را کشف نمود. و
با شهود دوم
یا قرٌه و
خورٌه دوم عرش
ربٌ نادیده
خود، و با مرگ قبل
از مرگ و ریاضتهای
او، بخلق
بازگشت. اسامی
این دو شهود
آدم و میترا ،
در ولایت ششم محمدی،
نام حسینی و
حسنی دارند.
پیر کامل و امام
زمان عصر سالک
است، که آریا
و الهی میباشد.
مزدا که منظور
خداوند است،و
( یَسنا) نیز
بمعنی سنا و
همان ثناء و سنای
عربی شده قریش
میباشد. که دعاهای
سالکان در توسٌل
عبادی آنها میباشد.
سناها دعاهای
عمومی مردم
است. ولی یشت ها
دعاهای سالکان
میباشد.
اِمشاسپندان و
ایزدان
تجلٌیات
شهودی الهی، در
دل کاملان و سالکان
موجود
میباشند. اسامی
مراتب الهی که
به زردشت الهام
شده متعدد
است. که دوازدهمین
در مقام نام أهورا
است. که اسامی قبلی
مقامات کمتر
از أهورا یا الله
عربی شده قریش
میباشد. اسامی
الهی را زردشت
برای دادن
وحدت مراتب
شهودی
گوناگون قدیم
بوده، که جنبه
مذاهب قشری
شده بودند.
ولی مقامات
الهی و شهودهای
نوع بشری، حدٌ
أکثر در ولایت
ششم محمدی عرش
رحمان، و قبل از
آن، نور قائم
روح القدس
است. ولی برای
ولایت مسیح نور
مصطفوی در تسمیه
محمدی است. و
برای ولایت
زردشت نور
مرتضوی ایلی یا
علیٌ و ایلیا
میباشد، که نخستین
مقام رضایت
خداوند از پاکسازی
های روان
سالکان
میباشد.

در
روش سلوک الهی
زردشت ، توسٌل
عبادی بمراتب شهودی،
تنها راه رسیدن
سالک بمراتب
شهودی بالاتر است.
که تمام ادیان
سلوکی و
ولایتهای
کاملان الهی
زنده هر ولایت
اولی العزم در
جهان تنها توسٌل
عبادی در حضور
ذهنی مقام
شهودی یا حٌد أقل،
توحید با پیر
کامل حسینی بمعرفی
خداوند بسالک در
رؤیا میباشد. بیاد
داشتن وسیله الهی
برای سالک، در
همه اوقات همان
ذکر و تذکٌر و
بخاطر داشتن
حضور ذهنی
وسیله الهی،
آغاز از پیر
کامل الهی
میباشد. آنگاه
مراتب الهی
مدبٌر روح
سالک هستند،
که پاکسازی
روان سالک از
عقده ها
مینمایند. که تزکیه
نفس و اصلاح روان
سالک میباشد. حضور
ذهنی دائم د ر برابر
خود داشتن، و
حتی طلسم و ببازو
بستن اسماء
الهی، یا اذکار
را بصورت جادو
و حرز مقدٌس
سالک از روشهای
تذکٌر دائم
خداوند است. و
یا انگشتری بدست
داشتن و تسبیح
و غیره. اذکار
بصورت جادو و
حرز مقدٌس
سالک، از روش
های تذکرٌ دائم
خداوند است.
در همه ولایتهای
سلوکی، وحتی تعداد
ذکرهائی که سالک
بدستور پیر
تعهٌد تکرار
آنها کرده است.
که منظور حضور
دائم اسامی
شهودی در دل و
فکر سالک
میباشد. و تمرکز
ذهنی همراه
أذکار توحیدی دفع
شرک، مانند
الله یا ( أهو)
یعنی وسیله هنوز
خداوند الله و
خداوند هو
نیست. و یا الله
أکبر که سالک با
هر مقام شهود
الهی خود
تکرار مینماید.
گاهی مراتب
الهی را
جنٌیان و پریان
میگویند. که پریان
همان فرشتگان فرٌ
الهی یافته و
زنده کاملان
میباشند. و مراتب
تجلٌیات
شهودی هر دین
سلوکی نیز
اولی العزم
خوانده میشود.
و در ولایت محمدی
پنج تن آل
عبای خاندان پیامبر
است. که در حقیقت
همان پنج شهود
مقدماتی قبل
از شهود نهائی
قائم برای کاملان
محمدی است. و
یا برای شاهدان
نور مرتضوی
ایلی در ولایت
زردشت میباشد.
تکامل روح انسان
در دین ورزی
با تدبیر و
کمک مراتب
الهی، همان تکامل
روح یا ( به دینی)
و سلوک الهی و
توسٌل بوسیله
الهی میباشد.
و تنها داشتن
تابعیٌت اسمی
و رسمی بهر
دینی و پیامبری،
کارساز
پاکسازی روان از
عقده ها و عقیده
های روان
آلوده نمی
باشد. که شرک و
مزید فساد در
روان است. که
باعث قهقرای
روح در نسخ ومسخ
میباشد. که آخوندهای
قشری
وپیروانشان
شایستگان این
عاقبت کارمائی
میباشند. بقول
محمد مسخ ومسخره
شدن حیوانی
چون میمون وخوک،
بهترین شانس
آنان است. که در
جهان متولد
میشوند. تا دوباره
از نردبان انواع
و تولدات و
مرگهای نوعی،
خود را بنوع بشری
و همین شش
ولایت های أدم
و میترا و بودا
و زردشت و
مسیح ومحمد را
انجام بدهند.
تا نوبت مهدی
موعود و ولایت
هفتم ۵۵ قرن دیگر
برسد. مربٌی و
مدبٌران الهی سالکان،
همیشه در اوقات
ذکر و بیاد آوردن
آنها، در دل و
فکر سالک حضور
دارد. که خداوند
نیز خودش را
بزردشت
(شهریار)
میخواند. که پیامبر
و هم نشین و
یار روح سالک ولایت
و شهرو ولایت
او میباشد.
شهر ولایت
عربی شده آن
(مدینه) یا همان
جای دین ورزی
و تمرینات
الهی خانقاه
پیر، و عوامل الهی
سالکان بمعرفی
خداوند میباشد.
روز واپسین
قیامت روز آخر
عمر هستی نیست.
بلکه شهود آخر
سالک هر ولایت
الهی میباشد.
که قیام و
ظهور قیامت
گونه و انقلاب
اساسی و نوعی در
ذات و روح
شاهد میباشد.

قشری
های مذهبی
زردشتی هرچه
دور تر از پیامبر
اولی العزم
خود زردشت
میشوند. انحرافات
آخوندهای موبد
غیر مؤمن،
مدام بیشتر
میشوند. که زروانیان
را مذهبی
زردشتی، که عملا
عبادتی
ندارند. و حتی
زروان را پدر
أهورمزدای تکاملی
و یا پدر أهریمن
قهقرائی میگویند.
مانند خداوند هو
که صادر کننده
أهو یا الله
میباشد. که بیشتر
عقیده فلسفی و
طبیعی و ماده
گرائی داشته و
دارند. که همچنان
معتقدین
بوجود خدا،
ولی بدون هر رؤیت
شهود تجلٌیات
الهی در سلوک
با هر شش
ولایت الهی،
عملا خود پرستی
و معتقد بقدر
و سرنوشت جبری
خود میباشند.
که برای تکامل
و ثواب یا قهقرا
و گناه نقشی
قائل نیستند. ماهیٌت
خداوند
أهورمزدا را زردشت
و محمد و دیگر انبیا(
نور مطلق)
میدانند. که جهان
مینوی بالاتر
از ملکوت ها وناسوت
مادی میباشد.
اوستا
أهورمزدا را
رئیس ایزدان
مینوئی، و زردشت
را آخرین
ایزدان جهان
میگوید. که بزرگترین
مقام کاملان
زردشتی میباشد.
و الاٌ اولی
العزم های مسیح
ومحمد و مهدی
های موعود فراوان،
در آینده ها
تا أبد، همیشه
مراتب برتر
پیروان کامل خود
میباشند و تازنده
باشند. و یا در
شهودهای روح
آنان برای سالکان
دست میدهد.
مانند نور مرتضوی
ایلی در زردشت،
و نور مصطفوی
برای مسیح،
ونور قائم روح
القدس برای محمد،
و نور رحمان
۵۵ قرن دیگر
برای مهدی
موعود محمد و
سوشیانت موعود
سوم زردشت، و فارقلیط
دوم مسیح
میباشد.

برای
توصیف أهورمزدا
در هر ولایت سلوکی،
و حتی مکاتب
فلسفی مادی
توصیف نا درست
بسیار گفته
شده است. بقول محمد
درست اتٌفاقی
غیر شاهدان مراتب
الهی باز نادرست
است. ولی برای
اولیای الهی
نیز نا درست اتٌفاقی
آنان در توصیف
خداوند، باز برای
سالکان آنان درست
و الهی است.
زیرا در سلوک الهی
أصل عمل و
انجام سلوک و اطاعت
از دستور پیر
مهم میباشد، و
نه در باره
نوع دستور. که میتواند
دستورات عادی زندگی
و بهداشتی و
اخلاقی و
نظریٌات عقلی
باشد. که راه تربیت
الهی روح سالک
را فراهم
مینماید. نزد یونانیان
أهورمزدا نام
( زِئوس) دارد
که همان (زاوش)
قدیم وهرمز
میباشد. افلاطون
قرن چهارم قبل
از میلاد از أهورمزدا
و پیامبرش
زردشت نام میبرد.
زیرا وی ولایت
سلوکی چهارم
زردشت را
داشته است. فیثاغورث
ریاضی دان
بقرن ششم قبل از
میلاد، شاگرد سقراط
و هر دو کامل
ولایت سلوکی
زردشت بوده
اند. که سقراط
از پیر خود( ذن
هندی) میگوید.
که روش تمرکز
وتوسٌل عبادی
زردشت میباشد.
رومی ها نیز خداوند
را ژوپیتر
میگفتند. که شبیه
خدایان سومر و
اکد و آشور وبابل
و فینقی ها و مصریان
میباشد. هندوان(
وارونا)
مگویند. و زردشت
همه آنها را
مراتب الهی
دانسته، که در
کنترل خدای أعظم
أهورمزدا
هستند. یا همان
تجلٌیات
شهودی
مقدماتی که تابع
شهود ربٌ النوع
میباشند. قائم
در نوع بشری و
رحمان در نوع آینده
فوق بشری،
وکشف نور
رحمان بوسیله
مهدی موعود سوشیانت
سوم زردشت
است. مراتب شهود
سالکان برای
زردشتیان
(أشوان)
میگویند. یا منشأ
خیر وکمال و
اخلاق الهی. پیگیری
تاریخی اسامی مراتب
الهی بسیار پیچیده
،و انسانها را
دور تر از وحدت
ادیان و یگانه
راه خدا مینماید.
و دانستن آنها
نیز مفید کار تزکیه
نفس سالکان
نیست. که اگر
نتوان أصل اسامی
مراتب الهی را
یکی دانست،
تفرقه های
دینی ومذهبی
قشری و بد
دینی شدید تر
میشود. که
باعث قهقرای
بیشتر روح محقٌق
میگردد.

زردشت
در سی سالگی
بشهود آخر خود
نور مرتضوی
ایلی رسید، که
وی او را (
وَهومَن)
میگوید و شهود
برتر عرش او
(گرزمان) یا
عرش أعلی
میباشد. که همان
مقام عرش مصطفوی
زردشت بود. و
۴۷ سال
پیامبری
زردشت، همراه
تبلیغ و اظهار
تعلیمات جدید
ولایت تازه خود
بود، که مورد مخالفت
شدید پیروان
قشری مذاهب
بودائی و میترائی
بوده است. تورانیان
همان پیروان
نژاد چینی بودائی
بودند. که در شاهنامه
فردوسی همیشه جنگهای
ادیان زردشتی
و پادشاهان
الهی ایرانیان
آریا شده با تورانیان
بوده است. که فردوسی
آنان را اولاد
( تور) فرزند قشری
و نا خلف
فریدون الهی
میخواند. و (
سلم) فرزند دیگر
فریدون همان سالک
در تسلیم است. که
هنوز بکمال شهودی
ونجات نرسیده
است.و بیشتر
آمادگی قهقرا
و فریب خوردن تورانی
دارد. ولی (
ایرج) فرزند ارشد
و محبوب
فریدون که به
أرج و أرجمندی
و معراج شهودی
خود رسیده است.
چه مانند
زردشت و کاملان
زردشتی، که بعرش
مصطفوی
گرزمان رسید.
و یا کاملان مسیحی
که بعرش
گبریال جبرئیل
رسیده ومحمد
بعرش رحمان
رسید. تاریخ
تولد زردشت
روشن نیست. که زمان
افلاطون نیز روشن
نبود. و شاید تقویم
کنونی یهودیان
از هزاره ششم
پیش از امروز درست
تر باشد. که یهودیان
نیز طریقتی زردشتی
تابع ابراهیم فرزند
الهی آزر زردشت
و بگفته محمد
و عقیده قریش
باشد. و یهودیان
شاخه مصری نیز
زردشتی
میباشند. و روز
ششم فروردین و
۲۴۰۰ سال پیش
از تاریخ
یزدگردی باشد.
که همان روز
شهود نور مرتضوی
ایلی زردشت
بوده، که تولد
دوم و رسالت وبعثت
زردشت بود. که از
خواب مرگ قبل از
مرگ بیدار
گردیده است.
اینک ما در این
مقاله
برداشتهای خود
را از تحلیل الفاظ
فرهنگ زردشت و
فرهنگ عربی شده
قریش مطرح میکنیم.
که جای تحقیق بیشتر
برای شایستگان
هست. و هدف نویستده
نشان دادن
یکسانی فرهنگ دینی
زردشت ومحمد،
و حتی تمام
انبیای دیگر میباشد.

1 –
(أبتریه) بمعنی
مربٌی ریشه
کلمه ( تربیت و
ربٌ) الهی نزد قریش
است. و مصریان
فرعونی( رَع) میگفتند.
گاهی این واژه
را بمعنی امٌت
و ملٌت
میگویند. که
در واقع بمعنی
پیروان اوم
کننده سالک
است که امٌت
هستند. و نه غیر
سالکان که محمد
آنان را قوم
تحقیر شده اوم
وهوم میگفت.
یا بنی امیٌه
میخواند که زردشتی
قشری، ولی بدون
اوم و سلوک الهی
بوده اند.
مانند هم اکنون
مسلمانان سنٌی
یا شیعی که اوم
و سلوک الهی نمی
کنند که امٌی ومؤمن
گردند.

2 – فرٌ و خورٌه،
که معرٌب آن
قُرٌه و غُرٌه
و خورنق شده، همان
مراتب
تجلٌیات
شهودی
انسانهای کامل
الهی است. زردشتیان
کامل الهی با شهود
چهارم نور
ایلی، و یا شهود
پنجم عرش
مصطفوی که کیان
خورٌه و شهود برتر،
خاص بازگشتگان
پیامبر گونه
بخلق است. که در
ولایت محمدی
ششم، سالکان
با شهود ششم نور
قائم و با مرگ قبل
از مرگ بدان
میرسند. و بازگشتگان
پیامبر شده ،
و محمدی زنده
برای چند سالک
خود هستند، و در
هر زمانی که
زنده بوده باشند.
شهود عرش رحمان
را دارند، که کیان
خورٌه و فَرٌ و
بِرٌ و شهود
نهائی آنان است.
فرٌ کیانی را خاص
ایرانیان گفته
اند که همان
آریا شدگان
بازگشته بخلق
در همه
ولایتهای
الهی میباشند.
که کاملان زردشتی
با شهود عرش مصطفوی،
و کاملان ولایت
پنجم مسیح با شهود
عرش گبریال، و
کاملان ولایت
محمدی با عرش رحمان،
و نیز ۵۵ قرن دیگر
و ولایت مهدوی
و نوع فوق بشری،
با هزاران برابر
عقل و کرامات نوع
بشری، با شهود
نور رحمان با
میلیونها برابر
عقل نوع بشری
خواهند بود.
که باز چهار
صد هزار سال بعد،
مهدی موعود بالاتری
خواهد آمد، که
زردشت و محمد
پیش گوئی اورا
نکرده اند.
گرچه مراتب الهی
و تا أبد
انواع فوق
بشری و هر نوع جدید،
هزاران برابر
عقل نوع قبلی
خواهند داشت.

3 – معراج پیامبر
و عروج روح
سالکان ولایتهای
اولی العزمهای
ششگانه، که بسطح
شهود نهائی میسٌر
خود رسیده اند.
که کامل زردشتی
چون زردشت و
کامل مسیحی
بعرش جبرئیل و
کامل محمدی
بعرش رحمان و در
آینده کامل
مهدوی
سوشیانت سوم زردشت
و فارقلیط دوم
مسیح۵۵ قرن
آینده بعرش
ربٌ برتر از
رحمان میرسد. که
نامی و صفت
اصلی اورا را نمی
دانیم، که
مهدی خواهد گفت.
ایرج فرزند الهی
شده فریدون،
که فرٌ پدر را داشت
و ایرج شد، که معراج
و أرجمندی شهودی
یافت. و سلم
برادرش در
تسلیم و سلوک بوده
،که بمرحله مرگ
قبل از مرگ و
اثبات صداقت تعهٌد
سلوکی خود
نرسیده بود. که
امکان گمراهی ونرسیدن
بعرش داشت . که هر
سالکی در هر
زمان این احتمال
را دارد. ولی تور
برادر سوم و
مخالف ولایت الهی
پدر خود بی
دین و یا بد
دین قشری و
آخوند پرست و
ابلیس پرست بود.
که اکثریٌت قریب
باتفاق همه زردشتیان
و مسیحیان و یهودیان
و مسلمانان
سنٌی یا شیعی نیز
تورانی
هستند، که سلوک
الهی را باور
ندارند، و
آخوند پرستی و
یا روان عقده دار
خود را میپرستند.

4 – آزَر یا
آذر و آذار
سوریانی،
بقول محمد که پدر
ابراهیم یا
برهمن کامل زردشتی
بوده است. و
پدر انبیای بنی
اسرائیلی در اورشلیم
بود. که همچنان
زردشتی دارای احترام
بآتش معبد
میباشد. زردشت
آزر را ایزد نگهبان
آتش معبد
میگوید. و موسی
کامل زردشتی طریقت
ابراهیم و
یوسف نیز،
شهود ایلی مرتضوی
خود را در آتش
درخت ولایت
زردشت در قلٌه
کوه طور دید. عرش
مصطفوس برای زردشت
و ابراهیم وموسی
توصیف در آتش،
سختی مرگ قبل از
مرگ دست داده،
آنگاه روح
شاهد ایلی در ولایت
بعدی مسیح
بعرش روح اقدس
میرسد. که باز
در تولد بهتر
بشری و عقل وکرامات
بیشتر بهشت چهارم
خود در ولایت
محمدی، با شهود
نور قائم روح القدس
پس از مرگ بهفت
هزار سال بعد،
میتواند در
نوع فوق بشری در
ولایت مهدوی
متولد گردد،
که بنور رحمان
نیز برسد. معبد
زردشتی همیشه با
أتش روشن خود،
نور قبله سالک
برای توسٌل و تمرکز
میباشد. چون معبد(
آذر برزین) در
خراسان و (آذر
خرداد) در شیراز
است. میترائیان
نیز آتش مهر را
داشته و
دارند، که وسیله
توسٌل عبادی آنان
است. ( آذر بار)
نویسنده یک کتاب
پهلوی که اعراب
اورا زردشت دوم
میگویند. که هر
کامل الهی زردشتی
تا زنده هست،
از نطر الهی و مقام
زردشت دوم یا دیگری
است و تازنده برای
سالکان خود
باشد. که اولیای
الهی زردشتی ربطی
بموبدان غیر سالک
قشری و بدون تجلٌیات
الهی وکمالات
شاهدان مراتب الهی
را ندارند.

5 – أرض
زمین یا إرث
فرنگی و أرت
اوستا که فرشته
ناهید و چیستا
که محافظ دانش
باشد. تنها برای
سالکان با
ولیٌ الهی زردشتی
بمعرفی خداوند
در هر زمان،
مانند دیگر
ولایتهای
سلوکی در
عزلتگاه
سلوکی است، که
بشهود سوم
فاطمی شیوا یا
دغدو و مریم
برسد. که با
شهود سوم سالک
بدستور پیر ترک
عزلتکاه سلوکی
میکند، تا شاید
با شهود مرتضوی
ومصطفوی،
برای مرگ قبل از
مرگ و نجات از نوع
بشری روح
برسد. ودر پهلوی(
أرد) بمعنی فرشته
موکٌل زمین
برای زردشت
است. یا همان
شهود چهارم نور
مرتضوی کیان
خورٌه
زردشتیان سالک
است.( آرد) نیز بمعنی
مقدٌس چون مریم
شهود سوم
سالکان همه ولایتها
میباشد.

6 – مادر
الهی زردشت
دغدو یا ( دَغد
ویه) همان شهود
شیوا و مریم و
فاطمی، و حتی زینب
کبرای مادر
مهدی موعود سوشیانت
سوم زردشت
خواهد بود.
مادر جسمانی در
باره انبیا
مطرح نیست. که حتما
مقدٌس باشد.
بقول محمد پدرش
اکنون در جهنٌم
میباشد. چون نجات
سلوکی نداشته
و حتی شهود محمد
را نداشته، که
نجات از جهنم
نوع بشری رسیده
باشد. پیر کامل
حسینی والد اول
سالکان و امام
هر زمان سالکان،
پدر حسنی سالک
است، که در شهود
دوم دیدار او
مینماید. و هر
دو والد و هر
دو مرد الهی و
تربیت کننده نخستین
روح سالک
هستند. و شهودهای
سوم فاطمی و مرتضوی،
ونیز شهودهای چهارم
مرتضوی و پنجم
مصطفوی در هر
زمان( دو والد)
شهودی سالک در
مراحل مختلف هستند.
نام زردشتی
(أردت فذری) در طول
تاریخ و دگرگونی
های زبان
سانسکریت و
پهلوی قدیم وجدید،
یا فارسی دری
و فارسی کنونی،
مدام تغییرات پیدا
کرده، و
دانستن نامهای
در گذشتگان تأثیری
در پاکسازی روان
سالک ندارد.
مگر نامهای مراتب
شهودی که پیر
الهی بگوید .و با
هر تغییری که
ادیان مختلف نام
شیوا وفاطمی بوده
باشد.

7 – رستم و أردشیر
شجاع، نام چندین
پادشاه ایران
باستان، در
واقع نام همه
کاملان الهی ولایت
زردشت بوده،
که چون شیر
توانسته اند
خود را در
سلوک الهی
بعرش مصطفوی
زردشت برساند.
که هر کامل الهی
همه ولایتهای الهی
(اسد الله)
میباشد. و شیر
خدا ودر ولایت
محمدی آغاز از
علیٌ و هر
کامل محمدی (
امٌی و امام) اوم
کرده و مؤمن اوم
دهنده سالکان خود،
اسد الله و رستم
و أردشیر
میباشد. رستم
های زمان و
عبٌاس شجاع یونانی،
و پادشاه الهی
چون اردشیر دراز
دست، که تسلٌط
احاطه و اشراف
عقلی و دسن
رسی بالاتر را
دارد. أردشیر بابکان
سر سلسله
ساسانی عملا آخوند
مذهبی و موبد
غیر سالک
بوده، که تأسیس
حکومت و دولت الهی
و دینی با جنگهای
مربوطه داشته است.
ساسانیان
بیشتر ناسیونالیت
بودند. و یا اشکانیان
که هم رنگی
اسکندر و یونانیان
را داشتند. ولی
پادشاهان هخامنشی
چند پادشاه أردشیر
نام داشتند. زیرا
هخامنشیان زردشتی
پیش از
زردشتیان ساسانی،
بهدف أصلی زردشت
نزدیک بودن.
که ( هخا و کامل الهی
و آقا منش)
میشدند. (شهر
خورٌه) یا خرٌم
شهر یا (شهر
خوزه) و ( خورٌه
خوزستان) و (
أردشیر خرٌه)
و أکثر شهرهای
فارس ساسانی،
با نام خورٌه
بوده وهست. که شهود
مراتب الهی قرٌه
ها ی اولیای
الهی یا پادشاهان
محلٌی بوده است.
و نام پیر
الهی برای سالکان
وی، نام ولایت
و شهری با نام پیر
خود داشته که
(سفر ولایت)
آنها برای دیدار
پیر بوده است.

8 - زُهره ستاره
زیبای
صبحگاهی باز بمعنی
جوهر وگوهر و خلاصه
وجود چیزی
میباشد. و یا زهرا
و گل زیبای
شهود سوٌم
فاطمی شیوا و دغدو
میباشد. که أناهید
و ناهید نیز
میگویند. و بمعنی
مقدٌس و باکره
در پاکی از صفات
جنسی، و یا بمعنی
آب حیات و سرچشمه
بهشتی (آب مینوی)
میگویند. که این
آب عقلی، همان
داده های
الهامی مراتب تجلٌیات
الهی هر شش
ولایت سلوکی
میباشد. محمد نیز
برای شاهدان مصطفوی
در بهشت، از زیبائی
های الهی و روحی
میگوید. که بهشت
آینده انسان شاهد
عرش رحمان هفت
هزار سال بعد،
تولد در نوع فوق
بشری بجهان با
هزاران برابر
عقل نوع بشری
و کرامات بالفعل
دیگر، در تن و
ذهن و روان و
بعد چهارم روح
الهی میباشد.
که چنان زیبائی
هائی در شهود سوم
زنانه خود زینب
کبرا دارند.
که امکان توصیف
درست آن نیست.
که باید سالک در
رؤیا ملاحظه کند.
و چندین بار در
تجربه این نویسنده،
این زیبائی افسانه
ای دیده شد. یک بار
گوئی هفت دریا
رنگ بسقف آسمان
ریخته باشند، که
رنکها در حال حرکت
جالب نظر درون
یکدیگر بود.
تا وقتی که
لحظه ای توقف
نمود، که صورت
زیبای زنی را
ساخت. و بعد رنگها
بحرکت خود ادامه
دادند.
یونانیان
بشهود فاطمی
شیوا نام (
آرتمیس) فرشته
پاکی و باکره
و یا ناهید و دیانا
و هلن
میگفتند.

9 – استاد و
استاذ عربی و (
اشتات و
اوشتات
)زردشتی ،
ایزد درستی و راهنمای
جهانیان و
همان پیر کامل
حسینی سالکان
ولایتها است.
که استاد و
معلٌم و(
مؤدٌب) و تأدیب
کننده بأدب الهی
سالکان خود
میباشد.( روز
اشتاد گیهان) یا
جهان از روزهای
مقدٌس زردشتیان
است.

10 – أرگ قلعه
مستحکم و کاخ سلطنتی
و محلٌ أریکه
پادشاهی پیر کامل
الهی برای سالکان
خود، که معبد وخانقاه
سالکان او میباشد.
و أرجمندی و عرش
خداوندی شهود
آخر خود را
دارد.

11 –جم وجمشید
و جمعه مقام الهی
رسیدن کاملان
میباشد، که جم
میگردند، و
جمشید افسانه
ای توفیق هر کامل
الهی میباشد.
گوئی جام جم
الهامات
لدنٌی و الهی
دارد. ( جمعه)
روز بازگشت بخلق
جمشید شدگان الهی
میباشد. چون
بوحدت وجود و یگانگی
با مقام الهی
خود درآمده و
جم گردیده
است. و در بازگشت
بخلق وتولد دوم
الهی و بیداری
از خواب مرگ قبل
از مرگ، جمعه و
آدینه و همان
أدینه و پایان
دین ورزی یک انسان
کامل است. وهمان
آخرین وظیفه
حجٌاج کعبه،
که باید تقصیر
و ترک اعمال دینی
دوره سلوک
بنمایند. گرچه
فعٌالیتهای
عقلی و رؤیائی
نامحدود از الهامات
الهی و لدنٌی
دارند .

12 – (آقا
یا هخا) کامل
الهی همان
هخامنش شدن و آریا
گردیدن
میباشد. که آریا
انسان کامل الهی
است.

13 –عَتیق
برده آزاد
شده، که سالکان
با شهود نهائی
از نوع بشری و
فصل بشری خود و
ترک عقاید و
عادات حیوانی
و تعلیمات
آخوندهای قشری
کارماساز روح انسان
ها نجات
مییابد. گرچه
در بازگشت
بخلق وتولد دوم،
روح الهی شده
در همان تن بشری
قبلی موقٌتا
قبر حسینی
اورا برای
سالکان
احتمالی وی میسازد.
که زیارت
حسینی پیر
سالکان
میباشد. گرچه
پیروی عقلی و عقاید
و عادات پیر و حضور
ذهنی صورت پیر
برای سالک زیارت
او میباشد.
(آزاد چهر و آزاد
سرو و آزاد
مرد) از جمله
اسامی کاملان الهی
در فرهنگ
ایرانی و زردشتی
است.

14
–ضَحٌاک خنده
آور و ابلیس
شیطان آخوند
قشری، دشمن
اولیای الهی و
قاتل أنبیا، که
هر زمان فراوان
در همه ادیان موجود
میباشند. که
بوجود
آورندگان مذاهب
متضاد میباشند.
(آژیدهاک)
زردشتی چون إژدها
سمٌی وقاتل
میباشد. اوستا
از قول خداوند
میگوید، که (آریا
ویج یا ایران ویج)
را نخستین
آفریدم، که سرزمین
عوالم الهی میباشد.
یا همان مراتب
تجلَّیات
شهودی و
ملکوتی برای
پیامران الهی
است. و در این سر
زمین بود، که مار
بوجود آمد، که
قشری های آخوند
باشند. چه مار
فریبنده أدم و
حوٌا در بهشت،
یا فریبنده انسانهای
مستعد لقای الهی،
که بقشری گری
و قهقراهای
نسخ و مسخ پس
از مرگ دوچار میگردند.
لذا ( آژی ) در
آژیدهاک بمعنی
مار واژد ها، خطرناک
ترین نوع مار
میگویند. که گوئی
خدای أهریمن
قهقرائیان مخالف
سلوک الهی
دارای آن پس از
مرگ میباشد. پدر
ضحٌاک را أسب
میگویند، که انسان
مسخ شده باشد.
مانند الاغ و خر
در فهم و عقل
حقیر آخوند
کرٌه خر
میباشد. فریدون
توانست ضحٌاک
مار دوش را که پادشاهی
قشری داشت
شکست بدهد. که فریدون
هر کامل الهی،
با فرٌ شاهی الهی
و این همانی
قرٌه های شهودی
خود میباشد،
که در هر شش
ولایت الهی
هستند. که هرگز
فریب آخوند را
نمی خورند.

15 – پیش
گوئی آخر
الزمان در
حیات روانی سالک
و در ولایت
زردشت و ولایت
سلوکی محمد
ظهور مهدی موعود
نجات دهنده
جهان و پایان دادن
ظلم و جهل است.
که سالکان در
شهود آخر خود
بعقل الهی میرسند،
و ستمکاری انسان
بخودش و
دیگران پایان مییابد.
چون بکمال الهی
میسٌر خود میرسند.
سوشیانت
موعود سوٌم زردشت
پایان آخر الزمان
روان انسان
است، و نه
پایان عمر
زمین وهستی. سوشیانت
اول زردشت
مسیح بود، که کشف
نور تجلٌی برتر
مصطفوی را
موفق شد، و سوشیانت
دوم زردشت محمد
بود. که باز شهود
برتر نور قائم
را کشف نمود،
و ارمغان دیگران
نمود. و سوشیانت
سوٌم زردشت
مهدی موعود محمد،
که کشف قرٌه وشهود
برتر نور
رحمان ربٌ النوع
فوق بشری را مینماید.
که مهدی هفت
هزار سال پس از
بعثت و کشف محمد
خواهد بود. که ۵۵
قرن دیگر از امروز
در جهان ظهور خواهد
کرد. آخرین کامل
ولایت محمدی و
مؤسس ولایت هفتم
و آغاز گر نوع فوق
بشری، چهار بعدی
با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل نوع بشری
خواهند بود.
که روح محمد و
کاملان محمدی تمام
زمانها، تنها متولدین
نوع فوق بشری
خواهند بود.
که ولایت مهدی
و محمد ومسیح دنباله
ولایت زردشت است.
که اورا پدر انبیای
بنی اسرائیل میخوانند
. زیرا سالکان ولایتها
ابتدا شهودهای
مقدماتی تولدات
پیشین خود را
، تجدید شهودی
بهتر و واضح تر
مینمایند. که
همان حج های عمره
ولایت محمدی است.
و در نام و
اسامی أهل بیت
محمد، تا شهود
قائم حجٌ أکبر
خواهد بود.
ناجی سالک از مقام
روح بشری او، در
تمام ادیان سلوکی
همان پیر کامل
حسینی بمعرفی خداوند
میباشد. که در فرهنگ
اوستا (هوشیدر
یا اوشیدر)
میباشد. که در
عصر پادشاهی
(بهرام
وَرجاوَند)
ایرانی یا سالک
واز جهان بشری
نجات مییابد.
و این پادشاه
مقام حسنی
امام زمان عصر
هر سالک میباشد.
یعنی برترین
کاملان الهی زنده
بانتخاب خداوند
میباشد که
خوبان هرچه دارند
او بتنهائی
دارد.

16 – آسمان فارسی
و سماء عربی
در واقع روان انسان
برای تن مادی
او آسمان میباشد.
و چون از
آسمان سنگ فرود
میآید، آسمان جهان
را از سنگ
میدانستند. پس
آسمان چون
زمین باید
مقدٌس باشد.
که روان انسان
چون تن او
باید پاک
باشد. که سالک مدام
تخلیه وتحلیه
صفاتی است. و
نام روز ۲۷ هر ماه
آسمان بود. اوستا
را نخستین
مخلوق میدانند،
که روح سابقه
تاریخی از أزل
تا انسان، مخلوق
واقعی بوده است.
ولی در تن انسان
در نوع کنونی
پیدا شده است. و
پیدایش آسمان
به سه هزار
سال قبل از
زمین میگویند.
یا همان سه شهود
قبل از تولد کنونی
انسان شاهد
شهود چهارم
مرتضوی زردشت
و کاملان زردشتی
است. که زردشت نخستین
مخلوق در این مقام
الهی در روح بود.
و در این تاریخ
رشد تکامل روح
انسان در نوع بشری،
در مرحله شرافت
ولایت چهارم زردشت
گردید.و الاٌ در
فصول قبلی نوع
بشری، که چون حیوانات
انسان نیز
بدون مسؤلیٌت
الهی بود، یک روح
از نردبان بی نهایت
انواع تحت جمادی،
یعنی انواع تحت
أثیری و تحت أتمی،
تا انواع گیاهی
و حیوانی و فصول
فراوان نوع بشری
بامروز رسیده
است. و همچنان بی
نهایت انواع فوق
بشری در پیش دارد.
که بفرض محال
در أبدیٌت مطلق
بخداوند الله أهورمزدا
میرسد. که پایان
وظیفه أزلی أبدی،
در فرمان کن
فیکون میباشد.
آنگاه روح
انسان در
أبدیٌت این
همانی صفات خداوند(
أهو و الله ) را پیدا
میکند. که همیشه
دانان و
کاملان مراتب
افراد کمتردانان
را تعلیم میدهند.
مبدأ انسان
الهی شده از آدم
کیومرث است. که
هشت هزار سال
پیش نور نخستین
شهودی حسینی
را کشف نمود.
که اصطلاحا
بدستان خداوند
گل وجودش را مالش
داده، و آماده
پختن و کوزه
ثابت شد. در افسانه
های زردشتی
انسانها را چهار
در طبقه
میگفتند. که همان
چهار طبقه
عوالم شهودی
چهارگانه زردشت
بوده است. که در
نوع بشری
آسمان با هفت شهود
در رؤیا دیده میشود.
که برای هر
سالک شاهدی مطرح
میباشد. کیومرث
آدم و میترای نوح
و بودای بیدار
و زردشت زرین
مقام وکلام
،چهار شهود و
چهار آسمان
شهودی را طی کرده،
که کشف نور مرتضوی
وعرش مصطفوی را
نموده است. که مسیح
عرش جبرئیل ،
ومحمد در شهود
عرش رحمان هفتمین
آسمان را کشف
کرد. و بی نهایت
آسمانها و
مراتب تجلٌیات
شهود
سمبولهای مظهر
بالاتر
خداوند الله
ربٌ الأرباب و
روح الأرواح،
منبع اصلی تمام
ارواح
موجودات و خداوند
نور الأنوار
تا لاهوت در پیش
هست. آسمان
آخر برای نوع بشری
جبروت اول،
برتر از آخرین
ملکوت، مکان لا
مکان قائم روح
القدس ربٌ النوع
بشری است. و عرش
رحمان در
جبروت دوم از سمت
ما است. و تا خداوند
الله بی نهایت
جبروتها وتجلٌیات
الهی در پیش هست
. که تمامی ارواح
حتی روح هر أتم
و مادون أتم زمانی
از نردبان انواع
بخداوند بازگشت
خواهند نمود. شهودهای
مقدماتی ولایتهای
سلوکی شش گانه
یا حج های عمره
کشفیٌات شش
اولی العزم
بوده، که همگی
در آسمانها ملکوت
دیده، شاهد آنها
میگردد. ولی قائم
در جبروت اول
دیده میشود.
ملکوت طبقه الهی
و روح ناسوت مادی
است. که ارواح
همیشه در ملکوت
هستند. و تن و
صفات نوعی در ناسوت
مادی میباشند.
اگر انسان در
روح تکامل نوعی
نکند، و در هر
آسمان ملکوتی خود
نیز باقی نخواهد
ماند. که سقوط بآسمان
های انواع حقیر
تر و ناسوتهای
سنگین تر در
میل بدل بستن بزمین
و جاذبه آن
میماند. راه تعالی
و تقرٌب بخداوند
و بهشتهای نوعی،
تنها سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
برای طالب لقای
الهی میباشد.
ستاره شناسان
از گذشته
عوالم الهی و آسمانهای
هستی را در
مدارهای ماه و
خورشید و دیگر
ستارگان
میدانستند،
که بدور زمین
میگردند، و
بقیه را ثابت میپنداشتند
که ثوابت میگفتند.
و عملا ستارگان
الهی بدور
روان انسان
برای تکامل آن
میگردند. و
سمبول گردشهای
عوالم الهی و شهودی
برای انسان عاقل
میباشد.
آسمانهای نادیده
را در (
آسمانهای مینوی)
میگفتند. آسمان
را که بدون
ستونی بر قرار
میدیدند، چون
تمامی هستی در
وحدت وجود
میباشد، و ستونی
نمی خواهد. و انسان
خود نیز ضمن این
وحدت وجود در خداوند
الله میباشد.
پس نیاز بدیدن
ستونی نیست.
که ما مثال
(مظروف بدون ظرف)
میگوئیم. أهل آسمان
را اوستا (اَشوان)
یا پارسایان
چون آشو زردشت
یا (أشا زردشت)
هستند. که کمر بند
کشتی و همٌت بسته
اند، که توانستند
بنجات از نوع بشری
برسند. أشو پاک
طاهر و تزکیه
نفس و روان
شده میباشد.

17 – نماز و
دعای
زردشتیان
(أشَم وَهو)
است ، که یکی از
سه نماز و دعائی
است، که بسیار
قدیمی بوده و سبک
گاتاها را دارد.
که چون کسی
بمرده یا به
خبر مرگ کسی میرسد،
نماز أشم وهو
را میبخوانند.
که معادل فاتحه
یا نماز میٌت
و یا تلقین
میٌت در وقت دفن
است. که یادآور
زندهای ناظر دفن
میٌت، برای سلوک
الهی تنها وظیفه
الهی خود
میباشد. که هر پیامبر
اولی العزمی
در مکتب ولایت
خود سروره شده
است. و ضمن عبادات
الهی محسوب
میگردد. که بسته
بنوع زبان و سطح
عقل و عقاید
انسانها در هر
زمان میباشد.

18-( آشا ) که
عشاء معرٌب قریش
است، همان
سلوک الهی و
وظایف شبانه
تا سحرگاه سالکان
میباشد. که انسان
سالک پیرو
قوانین الهی،
انسان را(
أشون) یا مؤمن
طاهر میکند.
در عصر
ساسانیان در کنار
بغداد و
تیسفون جایگاه(
أشورستان)
بوده، که معبد
سالکان و بغ
ها بوده است.
که ( دین کِرد)
نخستین وظایف
سالکان در آنجا
انجام میگرفت.
که همان کار دین
ورزی و سلوک مقدماتی
سالکان میباشد
. مخالفین أشا
و سلوک الهی را
در (دین
دروغین) یا قشری
مذهبی
میگفتند که بد
دینان هستند.
ولی به دینان سالک
در دین راستین
میباشند.
آخوندهای قشری
را (اشموغ یا
اشموگان)
میگفتند، که برهم
زننده راستی ودرستی
انسان سالک
میباشد. که مستعدان
و سالکان را از
خدا و وظیفه سلوک
خود دور میکنند
و آشفتگی جامعه
را سب شده ومیشوند.
أشو را بمعنی
بهشتی در مقابل
دوزخ جهنٌم
میدانستند و میدانند.
که همان سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
زنده بمعرفی خداوند
میباشد.

19 –
افراسیاب در
شاهنامه
همیشه پادشاه
تورانیان
مخالف
ایرانیان
وزردشتیان
است. که در شرق ایران
هند و چین
بوده، که بودائی
یا میترائی
بودند. که
فردوسی اورا فرزند
سوم و قشری
فریدون شاه
میگوید..
افراسیاب
بدون فرٌ الهی
است. و همان أفرودیت
یونانی وعفریت
عربی در وصف آخوندهای
فریب کار
میباشد. و قبائل
ترک ومغول و چین
از تورانیان
بوده اند.
پادشاهان
ایرانی در
افسانه های شاهنامه
سمبول کاملان
ولایت برتر زردشتی،
که همیشه
پادشاهان ایرانی
بر تورانیان غالب
میشدند. وبا
جنگ و مقاومت
بسیار که پادشاهان
پیش دادی و
کیانیان
بگفته
فردوسی، همان پادشاهان
دینی و سلوکی
بوده، که در
آن زمانها
هنوز نظام پادشاهی
سیاسی ونظامی
و لشکر کشی منظٌم
برای انسان
نبوده است. و تاریخ
سیاسی ایران
زمین از هخامنشیان
شروع میشود.
که باز کاملان
الهی چون کورش
و داریوش بنام
خدا عمل میکردند.
که ( هخا )شده وروش
هخامنشی و آقا
منشی الهی
داشتند. بعدا نظام
سیاسی منظٌم
در یونان با اسکندر
و آشور
بانیپال در
شمال بین النهرین
بوجود آمدند.
آخرین پیامبر
بولایت زردشت
چون دارای فرٌ
و فروهر و شهود
تجلٌیات الهی بیشتر
از کاملان
بودائی بود،
که توانست کشف
نور تجلٌی ایلی
مرتضوی را نماید.
که بسیار شاخه
های کاملان
ولایت چهارم
زردشت ، چون قریش
در مکٌه، و یهودیان
ایرانی پیرو ابراهیم
در شرق مدیترانه،
که پدر انبیای
بنی اسرائیل
میگویند. و شاخه
یهودیان مصری
یوسف
ابراهیمی
بود، ولی رهبری
موسی و نجات یهود
از مصر گوئی
جدا از زردشت
شده اند. زیرا
بشدٌت سیاسی
شده بودند. و
دو دولت یهودیٌه
و اسرائیل تشکیل
دادند، که مدام
با هم در جنگ مذهبی
بوده اند، که اکنون
نیز یهودیان سرزمین
اسرائیل بنام
باز و کبوتر
باهم دارند.

20
- آفرین گفتن زردشتیان
در ستایش گفته
میشده. و در مراسم
دعای آفرین
خوانی زرددشتیان
برای جوانان سالک
و یا کاملان
پارسا و کامل بازگشته
بخلق می خواندند.
و دعای ستایش
پارسایان را
(آفرین
دَهمان) میگویند.
یا برای هفت إمشاسپند
میخواندند. که
زردشت
چهارمین
امشاسپند بوده،
که شهود برتر ایلی
مرتضوی را کشف
نمود. و قبل از زردشت
کیومرث
ومیترا وبودا
بودند. و پس از زردشت
مسیح ومحمد
اضافه
تجلٌیات گردید.
که اکنون نوع بشری
تا عرش رحمان
شهود هفتم را هر
کامل الهی
ولایتها
داشتند. که این
همانی
تجلٌیات الهی خود
را رسیده و
یافته اند. آفرین
دهمان شاهدان
تجلٌیات الهی
و لقب (أدهَم)
برای عرفا بمعنی
دانای شهودی ومختصٌات
الهی میباشد.
دهم و دهمان،
همان دارنده
هوم و اوم و
فرٌ الهی و شهود
برتر است.
نفرین نیز
بالعکس با ابراز
نفرت که برخی چون
آخوندهای مغ و
بدون فرٌ الهی
و شهودی بوده،
و قشری مذهبی
هستنئ. و
تاکنون در تمام
ادیان الهی ششگانه
وجود دارند که
( بد دینان )
میگوئیم . والاٌ
بی دینان جاهل
و کم عقل و بی خبر
از امور الهی،
همچنان در حیوانیٌت
نوع بشری و فصول
اولیه آن
هستند. که پس از
چندین وچند تولد
بتدریج بهتر،
عقل کافی در
اواخر فصول نوع
بشری، مسؤلیٌت
الهی برای کارماهای
جهنٌمی دارند.

21 - (وضوی) قبل
از نماز وهر عبادتی
همان ( وی سو
وسمت و نور) و
وسیله توسٌل سالک
در پیر حسینی
بمعرفی خداوند
میباشد. که زردشتیان
(پادیاب) میگویند.
که یافتن
پادشاه الهی سالک
در دل او حاضر
کردن است. تا بقول
محمد دعائی بخداوند
برسد، و بصورت
دعا کننده بی وسیله
الهی کوبیده
نشود. شستن دست
وصورت و پا،
آماده شدن پاکی
تن برای عبادت
است. و الاٌ
عبادت بدون وسیله
بقول پیامبر
(تعبٌد) است،
که شرک و دوچار
کننده نسخ ومسخ
بدتر پس از مرگ
قشری ها میباشد.
که قریب باتٌفاق
همه مذاهب متضاد،
هر شش دین اسمی
و رسمی معروف،
همین سرنوشت پس
از مرگ را
دارند .زیرا سلوک
الهی تنها خواسته
خداوند و
پیامبران خود
را نمی نمایند.
طولانی شدن پر
ثواب مراسم وضو،أثر
بیشتر رسیدن عبادتی
بخداوند است.که
تمام مدٌت وضو،سالک
در توسٌل عبادی
است،و همراه اذکار
توحیدی چون الله
أکبر.و تمام مطالب
نماز رایج
همین اذکار توحیدی
میباشد.و در واقع
تمام عبادت سالک
(حضور وضو و
اذکار توحیدی)
میباشد.

22 –( کوه
هَراء) نزد
زردشتیان قدیم
تر، همان کوه البرز
در عصور بعدی
و مکان مقدٌس
و عزلتگاه سالکان
چون کوه طور موسی
و (کوه حرٌاء)
محمد در مکٌه
است. که حرٌاء
سوزان داغ
معرٌب هراء پر
بلایای سلوکی سالک
میباشد. که
جایگاه رستم
را البرز
میدانند. یا جایگاه
سیمرغ خدای مرغان
معراج کرده است.
و تنها واصلان
قلٌه و آخرین مرحله
میسٌر
ولایتهای سلوکی
در شهود میباشد
. که در ولایت محمد
بعرش رحمان در
جبروت دوم
میرسند. و چون به
قلٌه رسیدن
سالک بنور قائم
روح القدس جبروت
اول واجب الهی
است، و با مرگ ارادی
بدان میرسند.
و یا همان ( کوه قاف)
که حدٌ یقف
پشرفت میسٌر
برای سالکان
هر ولایت میباشد.
برای سالکان
ولایت محمدی همان
عرش رحمان،
وپس از رسیدن بمرحله
( دَنا فتدلٌی) است.
ولی برای
مسیحیان کامل
رسیدن بعرش جبرئیل
گبریال روح القدس
است . و برای کاملان
زردشتی رسیده بعرش
مصطفوی، که هنوز
بجبروت نخستین
چون مسیح نرسیده
اند. و کاملان زردشتی
در هر زمان بعدی
در سلوک بعرش
مصطفوی و ستاره
پر تور( نجم الثاقِب)
مسیح میرسند،
که پایان تعهٌد
الهی سالکان و
خود( عهد الستی)
برای تسلیم به
تجسٌم انسانی
نور شهودی خود
در تولد بهتر بشری
بعدی است. که عقل
و کرامات
بالفعل و بالقوٌه
بیشتر خواهند
داشت .که کاملان
محمدی هفت هزار
سال بعد در عهد
ولایت هفتم مهدوی
بجهان متولد
شده ، که عهد الست
خود را در تسلیم
وادامه سلوک الهی
بروش فرشته
گونه نوع فوق بشری
بپردازند. که خود
نیز بنور رحمان
وعرش ربٌ برتر
از رحمان نیز برسند،
که چهار صد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
را خواهند
داشت. کوه
البرز قبلا برز
گفته میشد.
وهمان کوه حرٌاء
و هراء و کوه طور
و کوه قاف و اسامی
دیگر در
ولایتهای پیشین
میباشد .

22 – (أمرداد و
ماروت) عربی شده
أمرتات ماه پنجم
یا همان شهود پنجم
زردشت در عرش مصطفوی
است که با مرگ قطعی
دست میدهد و یا
با شهود چهارم
مرتضوی ایلی
شاهد زردشتی
از خواب مرگ بیدار
میگردد. أمرداد
حیات وجان هست
که مرداد مرگ
و مردن قطعی آخر
عمر است و در ولایت
ششم محمدی با مرگ
قبل از مرگ
بشهود ششم نور
قائم و نجات
میرسند و اگر از
خواب مرگ بیدار
و اتولٌد دوم
الهی را
یافتند بشهود عرش
رحمان هم میرسند
و پس از مرگ قطعی
آخر عمر بشری
بآینده نوع فوق
بشری بجهان متولد
هفت هزار سال بعد
میگردند که در
ولایت هفتم
مهدوی بنور رحمان
و عرش ربٌ برتر
از رحمان
برسند و چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرش
برسند. مهدی موعود
محمد و سوشیانت
سوم زردشت
خواهد بود که ۵۵ قرن یگر در
جهان آخرین کامل
ولایت محمدی
بنور رحمان
بجای نور قائم
میرسد و هر شاهدی
نیز این همانی
مقام الهی مشهود
خود رات
مییابد. در
قرآن از هاروت
وماروت آمده
که مور اعتقاد
قریش زردشتی
است و زند اوستا
بنام زبور و مزامیر
اوستای آنان بوده
است که زند اوستا
بزبان پهلوی ترجمه
ساسانیان است
واوستای قدیم را
بزبان فرس یا
پارسایان
قدیم بوده است.
در تفسیر محمد
هاروت وماروت
جادو گر بوده اند
که در واقع برداشت
نادرست عثمان
از أصل آمرداد
و أروتات است
که روشن ترین
دلیل برای
رابطه دینی
زردشتی قریش
با ولایت زردشت
است که یهودیان
نیز شاخه دیگر
زردشتی هستند در
مدینه یثرب بودند
. همیشه با
قریش مکٌه در جنگ
بودند که قریش
در مکٌه جای مغ
ها بودند. و نه کعبه
که محمد بکٌه میگفت
و جای بغ های سالک
وکامل ولایت زردشت
بودند.

23 – در مَزدیسنا
دیانت زردشت
شخص یباید پنج
صفت مشخٌص
امشاسپندان را
داشته باشد یا
همان پنج شهود
ولایت زردشت
تا عرش
مصطفوی. گرچه
صفات نیک
آندیشه و صلح وراستی
و فروتنی و عشق
ومحبٌت را کفته
اند که گویا
بارزترین صفت
شاهدان
تجلٌیات الهی
در همه ولایتهای
ششگانه میباشد
که در ولایت مسیح
ششمین ولایت محمد
هفت شهود تا عرش
رحمان هست که صاحب
صفت رحمت
رحمانی را دارند.
برای ومرداد
خوشی و سعادت
میگویند چه برای
بازگشتگان بخلق
در هر ولایت
سلوکی ویا در
تولد آینده در
ولایت برتر است
که در فصل نوع بشری
عاقل تر و یا در
نوع فوق بشری ولایت
مهدوی با هزاران
برابر عقل نوع
بشری هفت هزار
سال بعد. که آنگاه
شاید بنور
رحمان و
میلیونها برابر
عقل نوع بیشری
و چهار صد هزار
سال بهشت سوم عرش
ربٌ برتر از رحمان
خواهند داشت
أنوش
جاودانگی است
و أنوشک بی مرگی
ک در مراتب
نجات شهودی ولایت
ها جاودانگی های
نسبی و دراز تری
هست که هفت هزار
سال بهشت سوم عرش
رحمان برای کامب
محمدی و
چهارصد هزار
سال بهشت سوم
کاملان مهدوی
دارند که نیاز
بتولدات
زرودتر بجهان
ندارند. صدقه بدرویشان
آن گدیه
میگویند که سالکان
بپیر خود هدیه
میکنن و عوام پولی
بفقرا که سالک
مالی ندارد
بلکه جان وعمر
و اراده دارد که
در اختیار پیر
الهی میگذارد
و بقول ملاٌی رومی
مسلمان یک پنجم
خُمس و مؤمن
پنج پنجم که خمس
سالکان داده شده
بپیامبر وپیر
همان پنج شهود
مقدماتی حجٌ های
عمره و تزکیه نفس
در سالکان میباشد
و نه به آخوند فاسد
روان و مفت
خور قاتل أنبیا
ومنفور ترین
انسان در نظر داوند.
روز هفتم از ماه
أمرداد روز
أمردادگان
است که شهود هفتم
عرش رحمان را زردشت
پیش گوئی کرده
است یا همان
سوشیانت سوٌم
مهدی موعود که
۵۵ قرن دیگر
از امروز
بعنوان آخرین
کامل ولایت محمدی
بجای نور قائم
بنور رحمان
میرزسد و با
عرش ربٌ برتر ار
رحمان بخلق نوع
فوق بشری باز میگردد
وولایت هفتم
مهدوی را برای
زسالکان نوع فوق
بشری که تما تنها
متولٌین شاهد قائم
در نوع بشری بوده
اند و با هزاران
برابر عقل و کرامات
اامکانات نوع
بشری ر تن وذهن
وروان وروح الهی
چهار بعدی در حالیکه
با پیدایش ولایت
مهدوی همچنان ولایتهای
ششگانه نوع بشری
افراد مناسب خود
را هدایت
سلوکی میکنند
که از انواع پائین
تر مدام نسلهای
جدیدی بنوع بشری
و همین ولایتها
میرسند.

24 – زردشت با اینکه
چهار شهود نوری
و شهود پنجم عرشی
داشت ولی برای
خداوند
أهورمزدا از شش
مقام الهی میگوید
که در ولایت
محمدی عرش
مقام شهودی
تجلّی الهی
مشهود سالکان
میشود که اسامی
خود را دارند
که در ولایت محمدی
اسم حسینی یا حَسنک
و تحسین وتکامل
و حسنی تحسین
کامل یافته و فاطمی
مادر نوع بشری
و مرتضوی ایلی
مدرک رضایت
الهی ونجات
بعدی در شهود مصطفوی
مورد اصطفا و
انتخاب
خداوند برای بازگشت
پیامبر گکونه
بخلق
میباشندو آنگاه
امکان شهود
ششم نور قائم
و عرش رلحمان
پس از مرگ قبل از
مرگ میباشد که
ولایتهای زردشت
ومسیح خبری از
نور قائم وعرش
رحمان دو قرٌه
وقرآن محمد ندارند.
اینان را
زردشتیان
امشاسپندان
میخوانند که در
ولایت محمدی ار
مراتب شهود
تجلٌیات الهی گفته
میشود. مراتب
شهودی ربٌ الفصل
های نوع بشری
آخر و فائم رب
ٌ النوع ربّ
بشری و رحمان ربٌ
النوع فوق بشری
میباشد یعنی
پیشرفتهای
نورس وعقلی و
احوالی مراتب
الهی آینده
منتظر
انسانها در سلوک
میباشد. که پس از
تخلیه وتحلیه
و تجلیه های
الهی دست
میدهند. در فرهنگ
زردشتی هر صفتی
یک ایزد و مقام
الهی مسؤل آن
میباشد که در صفات
برترین صفت
حاکنم بر دیگر
صفات پائین تر
است بقول مولا
علیٌ صفت صبر
برای روح
انسان سالک
چون سر برای
تن است که بدون
سر تنی نیست و
بدون صبر
سلوکی وخویشتن
داری سالک هیچ
صفتی الهی در انسان
کارساز نجات روح
پس از مرگ از جهنٌم
کارماها نمی باشد.
سپنتامینو
مسؤل خِرَد مقدٌس
انسان است یا شهود
عرشی هر کامل
ولایتها و
آئین سلوک الهی
را آئین ایزدی
یا أشا
میگویند که همان
عشا نماز آخر
شب و برترین
مرحله دعا و نیایش
سالکان میباشد.
مشی سلوکی و سالک
ماشر چون موسی
وموشه ره رو و نیز
ماشیه مسیح
همان اشا و دین
ورزی سلوک است
روش اینان تنها
وسیله ارتباط
داسشتن با أهورمزدا
رحمان تا الله
میدانند که بدون
وسیله الهی آغاز
از پیر کامل
بقول محمد دعا
بصورت دعا کننده
کوبیده میشود
که شرک وجهنٌم
پروری میباشد
که بد دینی
خطرناکتذ از بی
دینی است.
بلکه به دینی
در سالکان
ولایتها میباشد.
مراتب
تجلٌیات الهی
در سالکان
هندو بودائی و
میترائی و آغاز
کار نوشته شدن
اوستا گرچه
ایزدان دیگری
تا ۳۳ مقام
میگویند که مربوط
بمدبٌران
الهی انسانهای
قبل از کشف
آدم کیومرث از
سیستم سلوک ارادی
میباشد که
ارباب فصول نوع
بشری حیوانی
میگوئیم. اشا
یا عشا را اکثرا
نظم معنی
میکنند که همان
نظام سلوک الهی
بدستور پیر
کامل حسینی
بکعرفی خداوند
در هر شش
ولایت سلوک نوع
بشری میباشد.
زردشت همه مراتب
تجلٌیات و امشاسپندان
را در دعائی
مخلوق
أهورمزدا
میگوید که وحدت
وجود منبع اصلی
مراتب هستی و
عقلی
وولایتهای
سلوکی وتجلٌیات
الهی میباشد
که نهایت در کثرت
ندارند. تا بفرض
محال شاهد نور
الآنوار الله آهورمزدا
برسد که آنگاه
هنوز هم بخداوند
هو بیرون از
هستی ها رسیده
نشده است.
فلسفه مزدیسنا
چون فلسفه
ولایت محمد
تمام صفات و نیروهای
هستی چه کلٌی یا
جزئی که هر صفتی
جامع تمام صفات
قبلی میباشد و
همگی در کنترل
شش امشاسپند
میباشد مراتب
واسطه با خداوند
برای نوع بشری
است وافراد
جزئی هر صفت کلٌی
عملا سمبل
تفاوت درجات
تکامل روحی و عقلی
انسانها
میباشد زیرا
هیچ دو نفری
مانند هم
تکامل الهی
ندارند و همه چون
خود خداوند
فرد واحد نوع خود
میباشند. در تصوٌر
ماهوی و بشکلی
مادٌیت داشتن
آنها برای امکان
تصوٌر ذهنی
انسان کامل
تمام امشاسپندان
و افراد انسانی
در کنترل آنها
گوئی ذرٌاتی
از خداوند
الله أهو
میباشند که منظور
مراتب روحی
میباشد نه ذرٌات
نمادی چون أتم
که خود روح
دارد و اجسام
موجودات هر یک
تراکم موقٌت
افراد زنده
ریز تر هستند
که تن آنها را
وَهم انسان
میگوئیم چون روح
و ملکوت هر موجود
دیده چشم و
عقل نوع بشری
نمی شود .

25 – شهود زنانه
فاطمی ولایت محمدی
و شهود زنانه
دغدو یا دغدویه
زردشت یا أناهیتا
در اوستا در تمام
ولایتهای
شهود سوٌم میباشد
که در ولایت مسیح
بمعنی مقدّس و
باکره میباشد ودر
ولایت محمد
فاطمی بمعنی فطم
و پایان دادن عزلت
سلوکی سالک میباشد
که نظام مراتب
شهودی سلوکی
دین ورزی
زردشت عینا در
ولایت محمد
وعقیده قریش
زردشتی بوده است
گرچه هر ولایت
ششگانه
بتعدادی از
مراتب شهودی میتوان
رسید. که عقل وامکانات
بالفعل کافی
میسٌر برای همه
مراتب شهودی را
ندارند مگر در
تولدات بهتر بشری
پس از شهودهای
مقدماتی.
زردشت پنج شهود
دارد که چهارم
آن نور مرتضوی
ایلی و پنجم
عرش مصطفوی
است و مسیح پنج
شهود و عرش
قادم گبریال و
محمد شش شهود
و هفتم عرش رحمان
تا مهدی موعود
که هفت شهود و هشتم
عرش ربٌ برتر
از رحمان
دارند. و در
انواع بالاتر
فوق بشری
تجلٌیات الهی
و عقلهای
مربوطه و مقامات
فرشته گونه
الهی بالاتر
تا الله بین نهایت
هستاند. قشری
های مذهبی
معمولا تجلٌیات
الهی را بامور
مادی و بشری
ومادی مرتبط
میکنند که یونانی
ها عناصر
چهارگانه آتش وآب
و هوا و خاک را
در کنترل أناهیتا
میدانستند که
تن وذهن و عقل انسان
بشری در کنترل
مقام فاطمی
است که فرشته
زاینده و میرانده
هر کس در تن
بشری او
میباشد و سالکان
شاهد مرتضوی
شهود چهارم
ببعد از مراتب
روحی و ملکوتی
و الهی باید در
کنترل الهی دانست
و أناهید را
یونانیان
آفرودیت و الهه
عشق نیز گفتند
که أفرودیت
یعنی نداشتن
فرٌ و مقام توسٌل
الهی قشری ها میباشد
و همان عفریت
بعنوان غول
قهقرا ربٌ النوع
های حیوانی
قهقرائیان پس از
مرگ میباشد.

26 – جمعه
آدینه روز جم
شدن جمشیدی سالک
ولایت زردشت و
ولایت محمد و دیگر
ولایتهای سلوکی
میباشد که سالک
در تمرکز و توسٌل
عبادی طولانی خود
بحالن یگانگی
ووحد ت وجود
با معبود الهی
خود میگردد که
خود را در میان
نمی بیند
بخصوص در شهود
نور ایلی مرتضوی
زردشت و کتملان
زردشتی در هر
زمان و شهود نور
مصطفوی در ولایت
ششم محمدی که پیامبری
زنده با شهود
هفتم عرش رحمان
بخلق باز
میگردند. آنگاه
پایان سلوک و روز
آدینه و أدینه
بدون دین ورزی
و روز استراحت
و همان جمع
شدن و جمشید
شدن روان سالک
با وسیله الهی
خود میباشد. آنگاه
انسان کامل در
خانقاه خود
پادشاه الهی
چند سالک خود
را دارد که انجمن
برای خانقاه خود
تشکیل میدهد.
جمع سالکان و کاملان
باهم در ولایبتهای
اولی العزم
خود که هر یک
عقل و شهود و احوال
ویژه خود را دارند
که یکدیگر را
الهی میدانند
ولی تابع هیچ کدام
نمی گردند.
زردشت أنجمن
مغان داشته که
دین بهی اورا
ترویج بدهند
که قشری های زردشتی
حرفه آخوندی
را بوجود آورد
که مغ و مغوس و مجوس
مشرک هستند و
الاٌ کاملان الهی
چند سالک خود
همراهی دارد که
بغ هستند
بعدها مغ معنی
بغ را بخود گرفت.
و جز بمعرفی
خداوند از پیر
کامل مناسب علاج
مشکلات روان
سالک بخصوص
نمیداند کسی را
بلقای الهی و شهودی
برساند حتی اگر
یک ولیٌ الهی
حقیقی باشد که
ممکن است
مناسب شخص و شفای
مشکلات عقده های
روان سالک نباشد
پس خداوند
بطالب لقای
الهی معرفی در
رؤیا و یا در
تجربه صیغه
عقد موقٌت
تمتٌع برای پیر
الهی معلوم گردد
که سالک در یک
چلٌه چه تغییرات
در فکر وروان
پیدا کرده است
و په رؤیائی
دارد که بپیر گزارش
میدهد آنگاه عقد
دائم و پیمان
سلوکی با سالک
دارد که همان ازدواج
از نظر الهی میباشد
که تا آخر عمر
و قیامت یعنی شهود
قائم مطیع دستورات
و توسٌلات عبادی
پیر الهی بوده
باشد که معمولا
مقام الهی
اورا خداوند
بسالک در رؤیا
نشان میدهد.

27 - محمد بروش زردشتی
قریش شهر مکٌه
را جای مغ های قشری
میدانست که سرگرم
تجارت و بازار
مکٌاره خود بودند
و بطور قشری
عقاید دینی
زردشتی را
داشتند که پیامبر
آنها را بت پرست
یعنی آخوند پرست
میدانست و بنی
امیٌه میخواند
گه اوم نمیکنند
و یا اگر هم
پیمان سلوکی با
ولیٌ الهی زنده
میداشتند در انجام
وظایف جدٌی نبودند.
ولی محمد کعبه
را بکٌه میگفت
که خانقاه و جای
بغ های کامل الهی
و سالکان آنها
میباشد و اطراف
کعبه را که شبیه
کعبه زردشت در
نقش رستم است
بیت الله الحرام
میگفت که حرام
برای غیر سالکان
بوده و برای سالکان
با لباس احرام
بوده که در
سراسر دوره سلوک
لباس ساده
سالک است.
تمام نقاط
مکٌه و مراسم حجٌ
کعبه قشری ها سمبول
سلوک الهی و
تجسٌم حجٌ أکبر
شهود نور قائم
هدف خداوند ومحمد
و دین ورزی
میباشد. که رابطه
قریش را با
زردشت بخوبی
نشان میدهد.
اعراب افراد بنی
امیٌه قشری از
روز نخست با محمد
مخالفت میکردند
و دشمنی ولشکر
کشی مینمودند
ولی بسیاری واژگان
زردشتی در قرآن
عثمانی و احادیث
محمد وجود
دارند. قرآن
که عمر وعثمان
از برزخی کلام
محمد بنقل از چهارده
راوی که سواد
أندکیداشتند.
و تا توانستند
دستکاری و حذف
واضافه و تغییر
وتبدیل
نمودند. چون
بدنبال
قانونی اساسی و
الهی برای دولت
وسیع اسلامی
که عمر ظرف ده سال
تمام خاک
ایران وروم و یمن
را اشغال کرد و
غارت طلا وزن
و جوانان برده
کرده بود،
بزور شمشیر
قرآن خود را که
قرآن عثمانی
میگوئیم و قشری
ها قرآن معجزه
محمد میگویند،
بر مرم تحمیل نمودند.
مبنی براینکه کلام
خدا است. در
حالیکه چهل سال
پس از وفات
محمد عمر قرآن
خود را تهیٌه کرد
و کتاب علیٌ
را که بوصیٌت محمد
از یاداشتهای او
نوشت، عمر نپذیرفت
و ومعدوم نمود.
ولی قرآن محمد
ومعجزه او
همان دو قرٌه
شهودی
اکتشافی محمد نور
قائم و عرش رحمان
بود.

28 – جهنٌم
سرنوشت ارواح
انسانهای غیر سالک
و قهقرائیان
قشری است وهمان
جهانوم یونانی
و گوهانوم عبری
تورات و جحیم
قریش و جهان
فارسی یعنی تولد
نوعی در جهان
است. بصورت
دوزخ که قریش
آنرا برزخ گفت
و همان پیش
گوئی زردشت و محمد
و همه انبیای قبلی
و بعدی میباشد.
یعنی روح انسان
اگر کامل برای
فصل نوع بشری
بهتر و یا
برای نوع فوق بشری
فرشته گونه در
سلوک موفٌثق نشود،
پس از مرگ
متناسب بقایای
کرامات بالفعل
تلف نشده بیک نوع
نسخ ومسخ بشری
بدتر یا حیوانی
و حتی گیاهی
وجمادی سقوط مقام
روحی مینماید.
که کرامات
بالقوٌه خود
را تحقٌق برای
تولد نوع بهتر
نکردند. زردشت
جهنٌم را در سه
طبقه أندیشه
بد وگفتار بد
و کردار بد تقسیم
کرده که عملا
هم اکنون غیر
سالکان قشری
در جهنٌم و دوزخ
خود هستند. و
الاٌ أندیشه
نیک و گفتار و کردار
نیک را کاملان
الهی برحسب
مقتام شهودی
تجلٌیات الهی خود
دارند. محمد نیز
طبقات جهنٌم
را هفت طبقه
با اسامی عربی
آن مطرح کرده است
که نشان میدهد
تعالی روحی
درجات و پلٌه
هائی نزدیک تر
بخداوند در کمال
است و در هفت شهود
تجلٌی
میباشند. و جهنٌمیان
نیز در دیدار
ارباب نوع
حیوانی خود پس
از مرگ وتولد مجدد
در همین جهان نوعی،
تولد دردناک
دارند و پس از
صدها هزار و
حتی میلیونها
سال دوباره و
حتی صد باره بنوع
بشری و همین شش
ولایت تا شهود
نور قائم را میرسند.
که بتدریج عقل
وکرامات بالفعل
بیشتر
مییابند. که با
نور قائم بنوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد بروند
که بخداوند نزدیک
تر در صفات و
مقامات شهودی گردند.
هندوان جهنٌم را
کارما و گارمه
میگویند که همان
جرم ومجرم شدن
قریش و کرایم
فرنگی میباشد.
جهنٌم را فضاهای
تاریک ترسناک
میگویند که حیوانات
در جهان که متولد
میشوند دارند.
مدام در ترس
از دریدگی و
جَهل در بی
عقلی میباشند
گرچه عقل غریزی
را دارند. ولی نداشتن
هدایتی برای نجات
روح خود از
موجودیٌت های حیوانی
خویش میباشد
که سالکان با هدایت
پیر کامل راه الهی
را در سلوک و
مراتب
تجلٌیات را در
پیش میگیرند.
زردشت و ومحمد
انوار تجلٌیات
الهی را بهشتهای
نورانی وفضاهای
پر فروغ و
انوار بی پایان
میگویند که انوار
ستارگان و ماه
وخورشید را
نمونه هائی بسیار
پائین انوار الهی
میدانند. که در
رؤیاهای
شهودی سالکان
سمبولهای نور الهی
الله نور الأ
نوار هستند.
(أنیران) برتر از
ایران اولیای الهی
و اماکن
تجلٌیات الهی می
دانند. که مکان
لا مکان
تجلٌیات
میگوئیم. ولی در
دل شاهدان آنها
هستند. عرش هر
یک از انوار
شهودی
ولایتها مکان برتر
میباشد و عرش رحمان
و بی نهایت
عرش های برتر از
عرش رحمان تا
خداوند الله در
عرش مطلق خود میباشد.
أنگره مینو یا
عقل خبیث
ابلیس شیطان
که بمعنی
نابود کننده
روح میباشد و همان
أهریمن مقابل برهمن
الهی و عقل والهامات
تجلٌیات الهی که
سپنتا مینو
گفته میشود. خِرَد
و عقل الهی یا جِنان
و گِنان عقل الهی
هندوان خاص سالکان
وکاملان الهی
ولایتها
میباشد و عقل
مادی و غریزی
مفید زندگی
لذٌت بخش بهشت
چهارم موعود
انسان بشری است
که جهنٌم ساز میباشد
اگر کرامات بالفعل
و عقل الهی را صرف
تحقٌق کرامات بالقوّه
مورد نیاز
تولد بهتر
آینده ننماید
که بهشت فصل
نوع بشری بهتر
ویا نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد
را خواهند داشت.
و غرایز عقل
های حیوانی و هر
نوع حیوانی درجه
عقل غریزی خود
را دارد. و عقل
اولیای الهی
ماهیٌتی الهی دارد
و در عوالم
ملکوت روان
انسان کامل
میباشد. عقل در
انسان عضوی مشخٌص
در تن و ذهن
نیست که در ملکوت
روان انسان
نزد مراتب مدبٌر
الهی او میباشد.
کاملان الهی
عملا بعقل
مراتب الهی
تفکٌر و هر تصمیمی
را اتٌخاذ
میکنند. و
بقول محمد حتی
خطای اتٌفاقی
آنها از نظر
خداوند درست است.
که سالکان
خطای پیر را
چون دستور
الهی اهمیٌت میدهند.
زیرا مهم اطاعت
است و تسلیم و
نه موضوعات در
هر دستور.

29 –( أغرّه )
بمعنی پایان
روشنی بارگاه جلال
أهورمزدا در عرش
أعظم یا همان
غرٌه وقرٌه و
کیان خورٌه
آخر سالکان
نوع بشری در اسم
أعظم قائم است
که مسیح عرش
او ومحمد نور اورا
کشف کردند و ۵۵ قرن دیگر
مهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت تجسٌن
انسانی قلائم
در جهان را خواهد
ذ داشت ولی زردشت
و کاملان ولایت
زردشت تا کنون
در شهود چهارم
نور مرتضوی
ایلی و شهود پنجم
عرش مصطفوی
میرسند که مسیح
بعرش گبریال
قائم رسید.
قریش زردشتی
خورٌه شهودی
را همان غرٌه
و قرٌه وخورنق
گفته اند. که پس
از نظام جدید ولایت
محمد قریش مورد
تقلید سالکان
نیست و بسیاری
از دستورات سلوکی
و عقاید فلسفی
واخلاقی قریش
سالک و زردشتیان
سالک یکسان
صورت مرتضوی
ایلی خود، که همان
مقام تجسٌم مسیح
میباشد، که بکمک
محمد در شهود چهارم
او بنور قائم
رسید و محمد همیشه
ستایش علیّ
کودک و در بزرگی
او مینمود .

30 – محلٌ
تولد زردشت را
دریاچه هامون
آذربایجان
میگویند که در
مفهوم سلوک
زردشت سالک در
دریاچه ای از احوال
سلوکی و در عزلت
سلوکی خود هوم
و اوم و توسٌلات
عبادی میکرد
که همه کاملان
ولایتهای الهی
موفق بشهود نهائی
از دریاها و
بحار بحرانی
احوال عزلت سلوکی
و پاکسازی
روان در تخلیه
وتحلیه بحالت بی
خودی ووحدت وجود
با وسائل
توسٌا الهی
خود میرسند که
بکمال نهائی
چون زردشت ومسیح
. محمد و
کاملان الهی همه
ولایتهای
آنان در هر زمان
آینده برای نسل
های بشری
آینده از فصول
نوع حیوانی با
فصول نوع بشری
بدون قدرت درک
عقلی کافی
میتوانند
برسند که با هر
ولایتی تجدید
شهودهای قبلی
مینمایند. تا چون
محمد پس از
کمال شهودی
امٌی ومؤمن
اوم کرده گردد
که زردشت
اُمٌی هامون
بوده است.

31 – پسران
زردشت همگی کاملان
الهی بوده
اند، نه
فرزندان بیولوجیک
ولی غیر سالک
وکامل. اولاد الهی
زردشت سالکانش
که بنور مرتضوی
ایلی رسیده و
تا کنون نیز میرسند.
مانند سادات
اولاد الهی
محمد و علیٌ
گرچه فرزند
بیولوجیک
آنان و یا فرزند
هر کامل الهی
نباشند، باز فرزند
الهی هستند.
اگر عامل الهی
در سلوک گردند
. و سیٌد بمعنی
برتری مقام الهی
داشتن کاملان الهی
نسبت بدیبگران
میباشند. و
طبیعی است که
مراتب کامل
ولایتهای
بعدی برتری و
اِشراف شهودی
وعقلی بر
کاملان ولایتهای
قبلی دارند.
زیرا آنان در
تولدات بهتر
مجدد بجهان در
ولایت برتر،
میتوانند
تجدید
شهودهای
میسٌر و کسب یک
شهود جدید بالاتر
نمایند. در
تمام ادیان
سلوکی ششگانه
این مقام
کاملان
فرزندان الهی پیامبر
خود، وحتی
فرزند و
اصطلاحا از
عیال خداوند
میگردند و تا زنده
باشند. که تربیت
الهی سالکان
خود میپردازند.
پس از مرگ جز
ذکر خیر آنها
برای نسلهای تازه
نقشی ندارند.
که توسٌل بنام
یاعکس و
مجسٌمه
پیامبران و
امامان و اولیای
گذشته کسی را
بشهود نهائی
نمی رساند. که پیر
حسینی و محمدی
زنده و زردشت
تازه نفس لازم
است، که سالکان
خود را از
مراتب عقلی و فرشته
گونه نماید که
همان مراتب
شهود پیر خود
میرسند. و در
تولد بعدی
بهتر با ولایت
برتر بشهود
بالاتر
میرسند. که کاملان
محمدی بنور قائم
میرسند. چون
به اسم أعظم و
شهود نهائی
واجب الهی خود
رسیده که کیان
خورٌه زردشت عرش
مصطفوی است.

32 – (هزوارش)
کلماتی که از
زبانهای دیگر وارد
زبان پهلوی
شده، که نوشته
میشده ولی تلفٌظ
نمیشده است
مانند ( ملکان
ملکان) که
شاهنشاه
میخواندند. زبان
عربی و
حکمتهای عقلی
ولایت محمدی
که زبان قریش
بوده آنرا
عربی
میخواندند. پس
آنچه از زبان
فارسی دری و
غیره در فرهنگ
اسلامی و قرآن
آمده آنرا
هزوارش
میدانند. در
حالیکه هر دو
یکی بوده که الفاظ
سلوکی در همه ولایتهای
الهی که پیرو
این ادیان و فرهنگ
آن هستند عملا
یکی میباشد.
که تغییری در
نوشتن وخوندن
حروف و کلمات
دارند. این نویسنده
در تفسیرات
سلوکی خود از قرآن
واحادیث
منقول از زبان
محمد انجام داده
ام که در
وبسایت من
هست. فراوان
واژگان فارسی
دَری را مشخٌص
کرده ام. که این
مقاله نیز در
همان حدود
ادامه دارد.
که دلیل یگانه
بودن فرهنگ
قریش و فرهنگ
زردشت و ایرانیان
میباشد. و تمام
مذاهب قشری هر
دو ولایت که حاضر
بتفاهم
یکدیگر نیستند
بقول محمد
قاتل ومقتول
آنها جهنٌمی
میباشند. زیرا
هر دو قشری و
مشرک از نظر خداوند
میباشند. چه یهودی
زردشتی قشری مشرک
و یا قریش
مشرک زردشتی،
و ده ها فرقه مذهبی
که اکنون در خاورمیانه
وجو دارد، که یکدیگر
را بقول محمد لعنت
میکنند و
خداوند نیز
همه آنها را لعنت
میکند ودر
کارمکاهای نسخ
ومسخ و تکرار گذشته
ها در آینده
ها ملعون
میگردند.

33 – خاندان و (
بیت )در سلوک الهی
منظور خان و
شاه الهی و
کامل الهی سالکان
خود میباشد
ونه برای همگان.
و خداوند یکی از
این کاملان زنده
ولایتها را بطالبان
لقای الهی معرفی
مینماید و تضاد
و مخالفت با خان
ها و خاندان و
خانواده های
سلوکی دیگر
خیانت و جنایت
بخود نیز میباشد.
بین طریقت
وولایت محمدی
بقول پیامبر
همیشه ۳۱۳ ولیٌ
الهی زنده
آنها هستند .
که سالکان با ۳۱۳
خاندان الهی
ولایت محمدی
روبرو هستند.
که همه از یک ریشه
پیامبر اولی
العزم خود هستند.
وولایتهای
الهی دیگر این
چنین کاملان
همیشه زنده را
دارند> که خداوند
یکی از آنها
را بطالب لقای
الهی معرفی مینماید.

34 – در اوستا
برهبران کیش
دیویسنا یعنی
قشری های
آخوند مذهبی
نکوهش شده است،
که محمد نیز
آنان را (ملاء)
یا ملاٌ ها و آخوند
نا خوانده و قرٌه
های شهودی را
قراءت و تلاوت
تلو الاخری
نکرده را نکوهش
نموده وابلیس
میخواند. و در اوستا
این آخوندها
را دیو أهریمن
و یا (اوسیج و کربن
ها) دشمنان
زردشت خوانده
میشدند. که زردشت
با قربانی کردن
حیوانات چون
گاو وگوسفند
برای کسب رضای
خداوند مخالف بوده
است. که نفس امٌاره
سالک باید
قربانی بصورت مرگ
قبل از مرگ و
تقرٌب بخدا در
شهود ها نماید.

35 – سَحَر
خیزی سالکان
از نیمه شب تا طلوع
آفتاب را محمد
و زردشت أشا
یا (آشن گاه)
میگوید که دیگران
در خواب هستند
ولی سالکان بیدار
با وسائل الهی
خود در توسٌل
عبادی میباشند
و در (ارتباط و
صلات و اتٌصال)
با خداو ند میباشند
که دعای آنها
بخداوند برسد
و بصورتشان کوبیده
نشود. سالکان
ولایتها
همیشه در توسٌل
هستند. ولی از نیمه
شب ببعد
مزاحمی برای
ربودن توجٌه
سالکان نیست.
گاه وقت نماز
است یا توسٌل
عبادی همراه
وسیله توسٌل
الهی بمعرفی
خداوند که نماز
عشا و أشای
سالکان میباشد.

36 – (اونی
تاریا تیسم )
در فلسفه بنوع
اعتقاد وجود خداوند
و تمرکز در مر
اتب خداوند
برای انسان
میباشد.
مبارزان فلسفی
طرفار شهود تجلٌیات
الهی در اروپا
ترویج این
عقیده را
دارند. که پیامبرانی
چون مسیح پس
از کمال خود مقامی
خدائی
مییابند. که در
همه ولایتهای
سلوکی هر شاهد
تجلٌیات الهی هفتگانه
نوع بشری تا زنده
باشند تجسٌم
انسانی شهود الهی
خود را دارند،
و این همانی
میگوئیم. که هر
کامل حسینی
زنده هر ولایت
ششکانه برای سالکان
خود، گوئی
همان مقام
الهی شهود پیر
حسینی
میباشد، که بصورت
تجسّم انسان
درآمده است. و تمام
آثار الهی وعقلی
و روحی و
تکامل کاملان
الهی میباشد
که برای
کاربرد سالکان
خود استفاده
میکنند.

37 – أهل حقٌ
که بتدریج این
نام منحصر
بمذهب علیٌ اللهی
ها یا همان ایلی
الهی ها شاخه
ای از ولایت زردشت
شده است. اگر با
یک ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند پیمان سلوکی
داشته باشند، آنگاه
بهمان مراتب شهودی
تا نور چهارم ایلی
زردشت و عرش
مصطفوی میرسند.
تا در تولد بهتر
بعدی در ولایت
بالاتر مسیح
متولد و سلوک تا
شهود نور مصطفوی
را بنمایند.
که کیان خورٌه
هر ولایت نور
الهی و احتمالا
عرش مقام الهی
بالاتر،
بعنوان ولیٌ الهی
میباشد. أهل حق
تمام سالکان
ولایتها
میباشند که حجٌ
أصغر و یا حجٌ أکبر
قائم روح القدس
ششم را بنمایند.
شرط مهم و الهی
بدون استثنای
ادیان و مذاهب
و فرقه های
تفرقه یافته
غیر سلوکی در
ترک آنها است.
در این شرط است،
که ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند از
همان ولایت خود
داشته باشد.
که دعای آنها
بخداوند برسد.
و نباید فریب
آخوندها و تبلیغات
دینی و حتی
معجزات
جادوئی که برخی
گروه ها دارند،
فریب آنها را خورد،
که اینها
آزمایش الهی
است .و کسانی که
قدرت خویشتن
داری بر این قدرتها
و معجزات عقلی
وجادوئی، چه
رسد بزبان
بازی و اخلاق
ظاهری و غیره دارند،
چون علم و مال که
حجاب بیشتر
سالکان بسوی
خداوند و تجلٌیه
ها الهی هستند.
اگر تجلٌی
قائم برتر از تجلٌیات
انبیای اولی العزم
پیشین هست ولی
نسبت
بتجلٌیات
الهی آینده
مهدی موعود، و
هزاران مهدی
های موعود و
انواع فوق بشری
آینده در پیش هستند
که همیشه
بالاترین
توفیق پائین
ترین پلٌه
توفیقات بعدی
است.

38 – أهل کتاب
را قشری های
مسلمان سنٌی یا
شیعی پیروان دیانت
یهود و نصارا
و صائبه و مجوس
میگویند. که قبول
جزیه و خَراج از
درآمدها
کرده، تا مشمول
حفظ و حفاظت
خود در رژیم
اسلامی بنام (
أهل الذِمٌه)
یا متعهٌدین
باشد. در واقع معنی
أهل کتاب
شایستکان
سلوک الهی است
که کتاب و
پیمان سلوکی
وعهد الست
سالکان با
خداوند است.
که غیر سالکان
بدون وسیله
الهی در توسٌلات
عبادی که قشریهای
همه مذاهب و
ادیان دارند،
کار ساز نجات
روح آنها از مجازات
کارمائی و جهنٌمی
قهقراهای نسخ ومسخ
و بدتر فسخ ورسخ
ووسخ نمی
باشد. مجوس
قشری های
زردشتی چون قریش
و مسلمانانی که
پیمان سلوکی ندارند
که شرک بد
دینی
مینمایند. که اگر
بی دین
میماندند
بهتر بود .
زیرا در
حیوانیٌت نوع بشری
خود هستند. و
چون با عقل بیشتری
باز بجهان در فصل
نوع بشری
بهتری متولد میشوند
آنگاه مسؤل
تکامی روحی
خواهند بود. مغ
ها قشری هستند
و بغ های کامل وسالک
الهی میباشند،
که حجٌ أکبر نور
قائم را
دارند. باز
متعصٌبین
مسلمان
پیروان این ادیان
را کافر میخوانند.
که کافر یعنی
جاهل و بی خبر
از حقایق
ووظایف الهی
خود بوده که
منکر هستند. و الاّ
دهری ها و طبیعیٌون
و مادیٌون که منکر
خداوند
میباشند، شاید
نفس وروان آلوده
خود و رهبران فلسفی
خود را مشرکانه
میپرستند پس (
بی دین) هستند.
سالکان (به
دین) و تکامل وتصوٌف
میباشند
بسیاری ادیان
قشری یا سلوکی
هستند که کتابی
هم ندارند. که کتابهای
امثال تورات و
قرآن را انسانها
نوشته اند.
ولی بنام خدا
و پیامبر
گفتند. وجود هر
کتاب دلیل الهی
بودن آن نیست
مگر در برداشت
سلوکی و تصوٌف
عرفانی آنها. کتب
معروف مذهبی آغاز
از اوپانیشاد
تا اوسیتا و
تورات و انجیل
وقرآن سراسر هدف
الهی برای
سلوک و تزکیه
نفس دارند. و
اگر برداشت
سلوکی بشوند.
که حتی هر نوشته
با برداشت
سلوکی گوئی
کلامی الهی است
.

39- در تورات بایبل
کنونی نوشته چند
کامل یهودی
مقیم بابل پس از
آزاد شدن از بردگی
با کمک کورش و داریوش
رهبران سیاسی
و سلوکی هخامنشی
نوشته شد. که آنرا
دقیبقا از موسی
یا خداوند میدانند.
و انجیل مسیح را
یکصد نفر
خاطرات خود را
در خلال صد سال
پس از مسیح نوشتند.
که چون تضاد
ومشکلاتی
برای کشیشان
قشری مسیحی
داشت، تنها چهار
انجیل معروف ر
ا انتخاب نمودند
و بقیه را معدوم
کردند. که نسخه
هائی باز پیدا
شده است . چون
انجیل مورمونها
و ارتدوکس ها
مسیحیان مصری.
قرآن را نیز
عمر از چهار راوی
کم سواد محمد،
که حتی با هر حُسن
نیٌتی بوده باشند
درک مقصود
الهی پیامبر
را نمی
توانستند
داشته باشند.
پس عمر بخصوص عثمان
که هر دو
خلیفه سیاسی
اسلامی بودند
ولی نه خلیفه
های سلوکی، که
تنها اولیای الهی
خلیفه پیامبر
و امام امٌی بازگشته
بخلق در هر
زمان میباشند.
و نقش منافع
سیاسی ونظامی
عمر و عقاید
قشری قبلی
قریشی
داشتند، که در
انتخاب مطالب قرآن
تأثیر واضح داشت.
که بعدها ۲۲۳
آیه قرآن را متسوخ
شده گفتند. که
همه ناسخ ومنسوخ
قرآن هیچ کدام
قانون اساسی
برای نظام
سیاسی واجتماعی
برای همه زمانها
نمی تواند
باشد. که
خلفای سیاسی و
ولایتهای سفیه
شیعیان، بنام
اجرای مواد قرآن
ناچار شده اند
قوانینی بنویسند.
ولی برداشت
سلوکی قرآن و تورات
وهر کتاب و
نوشته ای از هر
کس بوده باشد،
در سمت لزوم سلوک
الهی است. نه اینکه
نوشته ها مقررات
سلوکی را گفته
باشد. که هر پیر
کامل الهی
بمعرفی
خداوند باید
برای هر شفای
روح سالکی هرچه
صلاح بداند دستورات
دینی بدهد. که پیر
الهی قرآن ناطق
چند سالک خویش
است. و حتی
دستورات نادرست
اتفاقی آنان بقول
پیامبر باز از
نظر الهی درست
میباشد. زیرا
دستورات مناسب
مشکلات روان هر
سالک باید باشد.
تا سالک را بتجلٌیات
الهی برساند.

40 – سالک عزلت
نشین
ولایتهای سلوکی
اسلامی یا زردشتی
و مسیحی وغیره
در نقطه دور
از دیگران در کوهستنانها
یا جنگل و
صحرا میباشد
که تمام وقت
در حال توسٌل
و تمرکز عبادی
باشند. که زردشتیان
بطبقه ای از
مردم خود که در
عزلت سلوکی هستند
و تنها عبادت
میکنند(
کاتوزی)
میگویند که در
اسلام سالک و رهرو
ماشی و واکر فرنگی
میباشد. سه طبقه
دیگر افراد جامعه
سپاهیان و زارعان
و أصحاب حرف
صنعتی
میباشند. که
عبادت قشری
های آنان
کارساز کسب شهود
تجلٌیات الهی
نیست. اگر برخی
(أدعیه شریفه
)خوانده شوند،
که در سالکان
اجرا میگردد.
و پیر الهی
فرموده باشد.
و الاٌ دعای
غیر شریف معنی
ندارد و شرافت
سالک در شهود
برتر یا نهائی
انسان کامل
ولایت میباشد.

41 - ایدون باد
و یا این چنین باد
که سرنوشت و رخدادهای
فطرت خواست خداوند
هستند. معادل آمین
و آمن مسیجی و اوم
بودائی است یا
که حوادث چنین
پیش بیاید که آرزو
دارم که همان
شهود های سلوکی
است. پس بلایای
سلوکی مطلوب سالک
است هرچه سخت تر
سپاس بیشتر
دارد زیرا عامل
پاکسازی عمیق
تر در آلودگکی
های روان
میباشد.

42 – انیران یا
ایران شهود
سرزمین آریائیان
و سالکان وکاملان
الهی است. و
الاٌ ساکنان
غیر سالک
ایران زمین
همچنان از تورانیان
و قشری ها و غیر
الهی میباشند.
ایران ویج روح
ایران زمین در
ملکوت است، که
کاملان الهی
بدان رسیده که
آریا و سیٌد و برهمن
و الهی
میگردند.(
ایران شاه)
آتشکده معبدی
در گجرات هند است،
که ایرانیان
مهاجر با حمله
اعراب بآنجا
کوچ کردند، و تا
کنون روش و زیارت
گاه میباشد.

43 – ایرج و سلم
وتور سه فرزند
فریدون که
ایرج بأرج و عرش
الهی خود در سلوک
رسیده و سلم در
حال تسلیم سلوکی
هست، ولی
معلوم نیست
بنجات برسد یا
ترک صلات وارتباط
با ولیٌ الهی
خود نماید. که منافقان
و پیمان شکنان
و مقتصدان ترک
صلات دارند.
تورانیان
پیروان بودا
که حاضر بقبول
دین جدید
وولایت سلوکی برتر
زردشت نبودند
. یا قشری گری زردشتی
دارند و از مغضوبین
الهی میباشند.
گوئی فردوسی در
شاهنامه این اسامی
را باین شکل
کنونی در
آورده باشد.
که فردوسی خود
کاملی الهی بولایت
محمد بود. ولی از
سختی دشمنی پادشاهان
تُرک حاکم بر ایران
خواسته در
باره سلوک
الهی بزبان و
ظاهر زبان،
افسانه های
قدیم ایران و رایج
مردم استفاده کرد،
که قابل تلفٌظ
مردم عصر خود گردد.
و با تغییراتی
بمقصود سلوکی فردوسی
در سلوک
برسند. (تور)
دور از خدا و سلم
در تسلیم و ایراج
در أرجمندی در
عرش الهی و
أریکه پادشاهی
الهی خود بر سالکان
خویش میباشد. تورج
نیز نام تحریف
شده زمانهای
بعدی بی خبر
از داستان
فرزندان فریدون
سمبول پیامبر اولی
العزم چه زردشت
یا محمد
میباشد. که در فلسفه
عرفان سلوکی
چون ایرج از
نعمت یافتگان
موفٌق الهی
سالک و کامل
بوده، و یا از(
ضالٌین) و جاماندگان
و کم کار سالک هستند.
و (مغضوبین)
گمراه و منحرف
قشری که منفور
الهی، واز
قهقرائیان
نسخ ومسخ پس از
مرگ میباشند.

44 - (ایزوان)
معادل أرباب و
مراتب الهی که
تا خداوند الله
أهورمزدا ربٌ الأرباب
فراوان در پیش
هستند. ربّ
النوع شهودی و
حتی ربٌ الفصل
نوعی، که طبقه
نژادی یک قوم
شباهت بیشتر
بهم دارند و
ما حتی (ربٌ الفرد)
میگوئیم. زیرا
هر انسان وحیوانی
زنده فرشته
مدبٌر الهی خود
را دارد که افراد
در تن مورد
نظر نیستند.
که افراد در روح
نطفه های شبنم
که از دریای
خداوند جدا در
أزل شده اند،
که باید عاقبت
قطره ای پس از
عبور تکاملی از
نردبان انواع
تحت جمادی وجمادی
و گیاهی وحیوانی
بفصول فراوان
نوع بشری و فوق
بشری، خود را بروح
الأرواح در لاهوت
الله برسانند،
که همه میرسند
و بازگشت همه بسوی
خداوند گفته شده
است. ولو بقیمت
تکرار مکرر
کارماها و زندگی
های نوعی گذشته
در آینده ها،
تا بفرمان (کن
فیکون) الهی
حتی هر أتمی باید
نموده باشد. و
پس از آن کسی
وچیزی در هستی
غیر از خداوند
الله وجود نخواهد
داشت. و بقول محمد
حتی فرشته گان
چون عزرائیل
ملک الموت خود
نیز میمیرد.
که مراتب الهی
نیز میمیرند. و
تنها الله همیشه
باقی میباشد.
ملل مختلف در طول
تاریخ معتقد
بخدایان، و
مردم بدائی
اجداد خود را
در یک حیوانی
میپرستند. که روح
آنها در گذشته
های دور در
چنان نوعی نیز
بوده است. یا کارمائیان
آنها باز بهمان
انواع بازگشته
اند، که تکرار
گذشته ها یا کارما
ها نمایند. اسامی
تجلٌیات
شهودی پنج تن
أسماء الهی و
نام وناموسهای
شاهدان آنها میباشند
که قائم
درجهان و
برترین مقام
در ولایت محمدی
است و اسامی
را پیامبران برحسب
شرایط روز و
مفهوم مردم
میگویند. که در
ولایت زردشت
امشاسپندان هفتگانه
هرمز و بهمن
یا ماه
اردیبهشت و
سروش یا بهرام
و شهریور و سفندارمُذ
، ونیز آبان و خرداد
و فروردین و
امرداد یا زام
یاد که آنها
را هفت کشور
زردشتی در ملکوت
میگویند. معدل
مکان لا مکان شهودهای
تمامی
ولایتها که
قابل تطبیق هم
دیگر هستند. و
نباید گرفتار
تفاوتهای لغوی
و اسمائی شد،
که دوچار
اختلاف ادیان
جدا از هم و دشمن
یکدیگر. و
الاٌ اسامی
بقول هاتف
اصفهانی پرند وابریشم
و حریر باز مقصود
یکی است.

45 – باد و ریاح
عربی همان روح
و روان فارسی
ماده رقیق تر از
مایعات و جامدات
که یکی از
عوامل
چهارگانه
سازنده طبیعت میگویند
زیرا استقصات چون
باد قدرت تغییر
دادن جای اشیاء
دارد. رروح انسان
را باز رقیق تر
از بار
میدانند که مشهود
و احساس نیست
پس روح تیز باد
و ریح و روح است
که دیدنی نمی باشد
ولی باد محسوس
هست روح الهی
الله روح الأرواح
أصل همه ارواح
موجودات هستی
میباشد که در
تعالی انواع
صفات غیر الهی
یافته که برای
زندگی نوعی مفید
باشد ولی باید
با استفاده از
زندگی و
کرامات بالفعل
و قدرتهای در
تن و ذهن وروان
صفات نوعی
بهتر بعدی را کسب
و در خود ایجاد
نمود. که بخصوص
در نوع بشری باید
از شش سطح
بشری و نیامده
بوجود عبور
تکاملی و شهودی
نمود. و اگر در
سلوک الهی با ولایتها
پس از تخلیه وتحلیه
حتی با کمتر از
ده در صد،
آماده کسب
استعداد وکرامات
بالفعل و
بالقوه مورد نیاز
تولد نوعی
برتر نمود. روح
انسان بشری از
ترک صفات نوع بشری
در تخلیه وپاکسازی
سلوکی بصفات
الهی و نیکوی
نوع برتر بعدی
در تحلیه وکسب
و تقلید از
پیر کامل
بمعرفی الهی نمود.
و الاٌ بدون سلوک
الهی پس از
مرگ روح یا
أصل وجود واقعی
انسان، دوچار
قهقرا و
کارمای جهنٌم
های نوعی نسخ
بدتر بشری ومسخ
و مسخره شدن
حیوانی، و یا فسخ
وگندیدگی
گیاهی رسید،
که دوباره وحتی
صد باره بهمین
نوع بشری ووظیفه
تکامل با شش ولایت
الهی رسید ، و
آماده تولد در
نوع فوق بشری را
لا جرم خواهند
نمود. سالکان
نسیم باد سحری
لذٌت بخش را
پیامی الهی وروحی
رسیده از خداوند
از طریق پیر
الهی خود میدانند،
و آنرا بشارت
و مژده حصول
شهودی تازه در
آینده
میدانند. زردشتیان
روح بدون فرٌ
الهی وشهودی
را ( باد افراه) میگویند،
که همان کارما
و قهقرا شدنی
است که کرامات
بالفعل روان انسان
صرف لذٌت و امور
باطل شده است.
پس کرامات
بالقوٌه مورد نیاز
تولد نوعی
بهتر بعدی را نخواهند
داشت . که آنرا
(أفَره) یعنی بدون
فرٌ و همان افرودیت
و عفریت قهقرا
چون در روان
آخوندهای قشری
میگویند.

46 - باگ
و باغ و(
باگآبادیش)
زردشتی همان جایگاه
بغ و کاملان
الهی و خانقاه
او که چون بوستان
وگلستانی
برای او
میباشد. که بغداد
در کنار
تیسفون و یا کعبه
که پیامبر
آنرا بَکٌه یا
جای بَغ ها
میگوید، و نیز
مکٌه را جای
قشری های مُغ و
مَغوس ومَجوس
مشرک غیر سالک
میباشند. باگ
آبادیش نام
ماه هفتم در بغستان
بیستون، که
یادگار
پیروزی
داریوش بزرگ
بر گماتای مُغ
یا ضحٌک آخوند
قشری است. که
در ۵۲۲
پیش از میلاد
مسیح بوده است.
هردوت از جشن
مغ کشان یا مغ
هخای روغین
آخوند قشری در
ایران باستان میگوید.
و شیعیان نیز
جشن ترک قشری
گری وعمر کشان
داشته اگر که سلوک
الهی کنند ،
والاٌ مقام روان
خود را می
کشند وجشن آن
میگیرند.
آنگاه خودشان
با آخوندهای قشری
سنٌی یا شیعی
تفاوتی از نظر
غضب الهی بر امثال
عمر مخالف
ولایت سلوکی ندارند.

47 – بت وصنم که
در اوستا بت همان
دیو و دیوانه
یا آخوند قشری
همه مذاهب و ادیان
غیر سلوکی است
که دشمنی
اولیای الهی و
سالکان آنها
میکنند. دیو جایگاه
قوای طبیعت
آمده که همان انواع
قبل از نوع بشری
نیز میباشد. که
قشری های
مذهبی غیر
سالک پس از
مرگ دوچار
کارماهای
گارمه و جُرم ومُجرم
میشوند، که بنسخ
بدتر بشری یا مسخ
حیوانی
میروند. که بقول
محمد مسخ حیوانی
آنان پس از
مرگ در نوع میمون
و خوک بهترین
شانس آنان است
. زیرا مار ومور
نیز میشوند.
جهنٌم کنونی انسان
روان آلوده او
میباشد، که پاکسازی
سلوکی نمی کنند.
و از هم اکنون
دیو و جهنٌمی
هستند. با عقل وصفات
حیاتی حقیر
انواع پست تر
چون توحٌش و عادات
فاسد آنها. و
روان سالک جایگاه
نیروهای
روحانی
میباشد. که از
هم اکنون بهشت
اول و دوم خود
را شاهدان
مراتب الهی
سلوکی دارند.
تا پس از مرگ
بهشت سوم
انتظار عرشی و
بهشت چهارم
تولد نوع بالاتر،
ویا فصل نوع بشری
بالاتر، با عقل
وکرامات
بیشتر میباشد.
در قدیم
مهاجمین فاتح بت
های ملت مغلوب
خود را می
شکستند و
تغییرشکل
میدادند. که تخریب
معابد از أهم
کارهای آنان بوده
است. و معبد
آتن را خشایارشاه
آتش زد، که اسکندر
مقدونی نیر
معبد تخت جمشید
را آتش زد. ودر همین
سالهای اخیر ما
است، که طالبان
پیروز در
افغانستان دو مجسمه
تاریخی
بامیان را
منفجر
نمودند، ولی خود
نیز کشور را
از دست دادند.
صنم بت انسانی
آخوند قشری و
یا برای سالکان
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند
بطالب لقای الهی،
بت و صنم الهی میباشد.
محمد نیز
بتهای قریش
قشری و قبائل عرب
را در کعبه ویران
نمود، که نصب
میخواند که منصوب
بدست بشر بوده
است. و گاهی نیز
بت ها سمبول
اجداد بوده اند.
گرچه کیومرث
آدم و میترا
یا نوح از پرستش
معبود واحد و
أصل توحید
گفته اند. ولی
امروزه زردشت
را مبتکر
توحید ویگانه
شدن نیروهای
طبیعی و مراتب
الهی میگویند
.که هر پیامبر
اولی العزمی
بعدی، مبتکر
روش عمل سلوکی
و توحید و
توسّل در سوژه
های الهی میباشد.
که شهود نور
قائم شامل تمامی
تجلٌیات
شهودی قبلی،
یعنی شهودهای مصطفوی
مسیح، و
مرتضوی زردشت،
و فاطمی یا شیوای
بودا و مراتب
انوار الهی قبلی
مقام زنده
حَسنی امام هر
زمان و مقام حسینی
زنده پیر
کامل، تنها
برای سالکان خود
بمعرفی خداوند
میباشد. که بقول
محمد همیشه ۳۱۳ ولیٌ
الهی حسینی محمدی
زنده در جهان هستند،
که همه ولایت
پیامبر اولی العزم
خود را
نمایندگی
میکنند. و هر
ولایتی الهی
این تعداد
اولیای حسینی را
دارد. که یکی
از آنها نجات
بخش مرحله ای سالکان
بمعرفی خداوند
میباشد. قاتل
زردشت یک تورانی
بنام برات
روکرش، که زردشت
را با هفتاد
کامل وسالک با
او را کشت. و روشن
است در یک حمله
قشری ها زردشت
بدون دفاع را در
خانقاه ومعبد
او در بلخ
کشتند . وهمان افسانه
مرگ همراهیان موسی
در کوه طور
است. زردشت ۷۷ سال عمر کرد
و ۴۷
سال پیامبری نمود.
وی کاشف نور
مرتضوی ایلی
یا ایلیا و
عرش مصطفوی
بود که مؤسس
ولایت چهارم
نوع بشری پس
از بودا و
میتر ا و آدم
کیومرث بود.
بلخ از مراکز
تجمٌع
بودائیان
بوده، که ایرانیان
هخامنشی و سپس
مهاجمین
اسلامی معابد مهم
و فراوان بودائیان
را خراب
کردند، که طالبان
آخرین آنان بودند.
اوستا را بعد از
وفات زردشت نوشته
اند و بقول
سورمانی ها
بدازده زبان
بوده است که طبعا
ترجمه اوستا ونونویسی
بوده است. که همه
کتب منسوب بپیامبران
چنین سرنوشتی
داشته اند.

48 - ستاره
مشتری را برجیس
یا زئوس
یونانی یا زاوش
فارسی دری و هرمز
و هرمس گفته
اند که تمام بمعنی
آهرمزدا و الله
و هرمزد آهو
میباشد. ستاره
ها سمبول نور شهودی
کاملان
ولایتهای
پیشین بخصوص
ستاره شناسان بابل
که در نجوم
پیشرفت
داسشتند و
همچنان
منجّمین معاصرتصوّرات
آنان را در نظم
واشکال حیوانی
ستارگان در شب
را سمبول برج
های تقویم و
راهنمای
یافتن ستارگان
برای ستاره شناسان
عصر جدید
میباشد. و در
عرفان زردشتی
و عرفان سلوکی
محمدی نیز
جاری میباشد.
که مقصود
تجلٌیات الهی بنام
ستارگان الهی روی
زمین
انسانهای
شاهد پنج تن
تجلٌیات الهی و
امشاسپندان میباشند
و برای سالکان
خود و تا زنده باشند.

49 –البرز بمعنی
کوه بلند
دارای بُرز
بضمٌ باء
بگفته فردوسی،
جایگاه بروز
تجلٌیات نا دیده
انوار الهی برای
شاهدان آنها میباشد.
باز البرز از ریشه
قدیم تر هوم
یا اوم و سلوک
الهی میباشد
که سالکان در دخمه
های آن عزلت سلوکی
مینموده اند.

50 – ابن مقفٌع
نویسنده بزرگ
عرب در طول
تاریخ تا
کنون، که بجرم
زردشتی و زمزمه
یک دعای زردشتی
بر سر سفره
کشته شد.
ظاهرا ترجمه کتاب
کلیله ودمنه
را بعربی کرده
،که خود او نوشته
است. و مقدمه طولانی
کتاب بهمان
سبک حکمتهای
متن کلیه و
دمنه میباشد.
و این مقفٌع
میگوید
برزویه پزشک
انوشیروان و گاهی
با نام
بزرگمهر را بهندوستان
فرستاد، که
نسخه ای از هندی
بفارسی قدیم ترجمه
نماید .که اینک
نه اصل هندی ونه
اصل فارسی
قدیم آن وجود
دارند. و حتی ابن
مقفٌع شرح حال
خودش را بنام
برزویه
مینویسد. که چگونه
با بیماری
روان خودبینی
خویش جنگیده،
پس ( به دینی) و
تصوّف زردشتی
را داشته است.
و بأصل وحدت
شهودهای الهی نوع
بشری رسیده،
که در اسلام
دوره عبٌاسی،
همچنان سالک
ولایت زردشت و
شاید در ولایت
محمد بوده است.
که با حکومت
مذهبی و سیاسی
اسلام خلفا مخالف
بوده. و در
اخبار امام صادق
است، که ابن مقفٌع
با یک فیلسوف ماده
گرای عرب در
سفر حجٌ مکٌه،
ستایش های سرشارالوهیّت
امام صادق را
بعنوان کامل الهی
مینماید که دلیل
اعتقاد وی
بولایت سلوکی محمد
میباشد .

51 – تزکیه نفس
اساس دین سلوک
ولایت محمدی و
زردشت یکسان میباشند
که ( برشنوم) یا
نُه شبه مراسم
پاکسازی تن وذهن
وروان دارند.و
وظیفه الهی
هرکس
میدانسته، که ۹ شبانه
روز مراسم حجٌ
کعبه نیز طول میکشد.
که بروز قربان
یا قربانی
کردن حاج و
سالک نفس
امٌاره خود،
برای شهود
قائم اقدام میکند.
که زردشتیان
آنرا دوره (
نشوه) یعنی ۹ شبه
پاکسازی تن وروان
دارند. که وظیفه
الهی هر کس
میدانسته و نه
روز یا چلٌه
عزلت نشینی
سالکان، با
لباس سفید اِحرام
و خویشتن داری
شدید در اعمال
عادی داشته،
که سالکان
ولایت محمد و
در تصوٌف
ایرانی،
بصورت حجٌ کعبه،
نه شبانه روز
مراسم حجٌ کعبه
طول میکشد، که
زردشتیان آنرا
دوره( پتت )
میگویند که عربی
شده آن توبه
میباشد. نه روز
حجٌ کعبه و
حجٌ زردشت و
مراسم اعمال
آن چون احرام،
دلیل تصوٌف
محمد و تصوٌف
زردشت میباشد.

52- براهما خدای
عمده هندوان
سالک، بصورت انسان
چهار سر که تعداد
تجلٌیات
شهودی انسان کامل
آنها است که برهما
میشوند. یا برهمن
و براهیم و ابراهیم
میگردند در
دست براهما کوزه
و تسبیح و قاشق
وکتاب ودا
میباشد که تمام
ما یملک سالک ترک
دنیا کرده میباشد.
وداها را بوی نسبت
میدهند که باید
پیامبری تابع میترا
یا بودا نوشته
باشد. برهما
در سانسکریت
ذات الهی واجب
الوجود و خداوند
مطلق الهی أهورمزدا
میباشد. برهمن
پیشوائی
کاملان بر
سالکان خود
دارد، ولی نه برای
عموم مردم که
حکومت دینی
باشد . اگر ودا
را ببودا
منسوب بدانیم،
بوسیله یک کامل
بودائی یا میترائی
نوشته شده که
در واقع تجربه
اعمال و احوال
سلوکی خود را
نوشته است. و
هیچ کتابی
دینی نوشته
هیچ پیامبر نیست.
حتی اگر از یاداشتهای
پیامبر اولی
العزم باشد. قرآن
عثمانی منسوب بمحمد
این چنین
نوشته شد. و
اضافات عمر
وعثمان بسیار
زیاد که علیّ خود
کتابی از گفته
های محمد و از متن
یاداشتهای محمد
نوشته بود ،
عمر نپذیرفت . که
علیّ میگوید
در نهصد جای کتاب
قرآن عثمانی
حذف و اضافات در
برابر رشوه
صورت گرفته
است. که در نهج البلاغه
منسوب بعلیٌ
آمده است. و فراوان
تذکٌرات دیگر
امامان و امٌی
های کامل الهی
در باره مطالب
قرآن عثمانی هست.
ولی در عصر
امویان، شیعیان
سیاسی ولی غیر
سالک الهی مدٌعی
حق خلافت سیاسی
علیٌ، بتوصیه
امام صادق قرآن
عثمانی را
پذیرفتند. چون
مخالفین آنان
را کشتار می
نمودند و
فراوان مطالب قرآن
برخلاف نظریٌات
صوفیانه محمد
است. مانند
آیات سیف
وکشتار که
گروه 223 آیه
قرآن را منسوخ
میدانند.

53 – بَغ
انسان کامل زردشتی
است که قشری
های مذهبی زردشتی
غیر سالک مُغ
یا مغوس و مجوس
کافر و مشرک
هستند. بغداد
در کنار
تیسفون در
اطراف مراکز
دینی قدیم تر بابلیان،
مانند کوفه و مساجد
تاریخی آن بود
که بغ های سالک
در آن عزلت گاه
ها داشتند، و
دیگران حق ورود
نداشتند. محمد
کعبه را بکٌه
میگفت، که جای
بغ ها یا (بِک و
بیگ ) معمول
کنونی بود. خانواده
های تُرک واروپا
و امریکا ،
اکنون افتخار
بحفظ نام (بَک
یا مَک و بیک )
بمعنی بغ را در
تمام افراد فامیل
خود حفظ کرده
اند که اجداد
آنها الهی کامل
و مقدٌس و امام
و پیامبر بوده
اند، ولی خود
سلوک الهی نمی
کنند پس چون
پسر نوح مطرود
خداوند هستند.
در اوستا بغ
های کامل ترین
را بغ بزرگ یا موبد
موبدان
میگفته که داناترین
و دارای فرٌ
ایزدی شهودی
بالاتری
میباشد. که اینان
را با هزاران چشم
وگوش میگفتند.
و همان مقام
امام اُمّی یا
مقام حُسینی
پیر کامل سالکان،
ویا امام زمان
حَسنی برترین
کامل الهی هر
زمان بانتخاب خداوند
است. که در
شهود دوم
حَسَنی بنظر
سالک ولایت محمدی
میرسد. و سنٌیان
وشیعیان قشری غیر
سالک خبری از این
مقام و مراتب
کاملان الهی ندارند،
که حتی قاتلان
آنها میباشند.
امام زمان و
برترین کامل
الهی زنده
،غیر از مفهوم
نادرست امام زمان(
حجٌت بن الحسن)
فرزند بدنیا نیامده
امام حسن
عسکری میباشد.
که سالیانی در
چاه سامره و
اینک در چاه جمکران
و وقت ظهور او نشده
است. که در
واقع این قائم
آخر الزمان مقام
شهود روح القدس
هر کامل ولایت
محمدی میباشد که
نور قائم ،
ششمین شهود
واجب الهی سالکان
نوع بشری است.
که اکنون نیز
پس از مرگ قبل
از مرگ رؤیائی
به دل شاهدان
میرسد . واین
همانی مقام الهی
حسینی را
بشاهد خود میدهد.
و نیز این
قائم صاحب الزمان
غیر از مهدی موعود
محمد است، که ۵۵ قرن دیگر
با کشف نور
ربٌ رحمان مبعوث
و ظهور و
ولایت هفتم را
تأسیس میکند.
ونیز نوع فوق بشری
چهار بُعدی در
موجودیٌت را آغاز
مینماید. که روح
محمد و علیٌ و
هر کامل ولایت
محمد شاهد قائم
در طول زمان
ها ، تنها متولدین
نوع فوق بشری وبا
هزاران برابر عقل
نوع بشری خواهند
بود، و در
تسلیم یک
مهدوی کامل
برای رسیدن خود
بشهود هفتم
(نور ربٌ رحمان)،
و شاید هم
بشهود هشتم
عرش ربٌ برتر از
رحمان خواهند بود.
مغ های قشری
که در مکٌه
جای بغ ها بودند،
بمرور زمان
خود را مقدٌس
و بغ تصور
کردند. که در واقع
أهریمنان زنده
و قاتلان أنبیا
میباشند. که محمد
آنها را (
مَلَاء و مُلاٌ)
و ابلیس در تلبیس
ریاکاری ظاهر
الصلاح
میخواند.
داریوش در
لوحه تاریخی خود
مینویسد، من گماتای
مغ را کُشتم،
که همان ضحٌاک
بقول قریش
ماردوش،
آخوند قشری
زردشتی و
حکومت ولایت فقیه
فاسد
ستمگرانه را
برپا کرده بود.
که کشتار
جوانان در
فساد عقلی و
دور از سلوک الهی
مینموده، که همچنان
در همه مذاهب
قشری تمام
ادیان
کشتارها ادامه
دارد. یا اصطلاحا
مغز سر جوانان
را میخورده است.
گماتای مغ
بمعنی مغ دروغ
گو، که بغ
کامل الهی نمی
باشد. بیگلربیگی
یا اتابک و
اوزبک و دریا
بیگی و بکتاشی
و بیگم خانم
همگی مغ های قشری
هستند، که سلوک
نمی کنند که بِک
و بَغ گردند.
پس مدام دروغ میگویند.
بقول رایج (
آقا زادگان) در
واقع حرام زادگان
اولاد آخوندها
میباشند، که بدتر
از پیروان خود،
جهنٌم پروری روح
خود مینمایند.
در اوستا در
ستایش بغ ها
کاملان الهی
بسیار آمده، که
محمد نیز از مؤمن
و انسان صالح
و کامل هزاران
توصیف دیگر
گفته است. حتی یکی
از پادشاهان آشور
نام (بَگ دات )
شبیه لفظ
بغداد، یا داده
الهی نام داشته.
که شاید از
أشوریان و بغ وکامل
الهی ولایت زردشت
بوده است. یا پادشاهی
الهی برای چند
سالک خود بوده
است. و
سوریانی های
شبیه ارامنه
در خاورمیانه نیز
از بقایای
زردشتی هستند
که اگر سلوک
الهی بمعرفی
خداوند کنند
الهی هستند
والاّ با دیگر
قشری های در
نام چون
زردشتیان
میباشند.

54 - بلخ شهر مهم
خراسان بزرگ
در دین بودائی
نیز مهم بود
که معبد نوبهار
معبد آنان بوده
است، که مسلمانان
نیز آنرا قبّة
الإسلام
گفتند. که جبهه
مخالف با اسلام
در سرزمین
بودائیان بود،
که با زردشتیان
ایرانی نیز
بعنوان
تورانیان
مدام درجنگ مذهبی
بوده اند. و در
عصر
هخامنشیان
زردشتی بارها
جنگهای طولانی
با آنها بوده است.
و مزار شریف
کنونی نیز معبدی
سلوکی مسلمانان
و شاید قبلا معبدی
زردشتی بوده است.
که کاملانی
سالک در این معبد
بدیدار شهود مرتضوی
ایلی و علیٌ
رسیده اند. چه
زردشتی یا
مسلمانی که
این شهودها و
اعتقادات ربطی
بولایت سیاسی
خلفای سنٌی
غیر سالک
نداشته است. زردشت
در بلخ زمان
درازی فعالیٌت
ولایت چهارم خود
را میکرد، و
پادشاهی بنام
کی گشتاسب
زردشی شد . و(
شمن های) بودائی
نیز در بلخ
حکومت داشتند.
و بلخ منطقه بین
جبهه شرق غیر اسلامی
با خلفای اسلامی،
ویا قبلا با
حکومتهای دین زردشتی
قشری ساسانیان
بود. در عصر
اسلامی دین
بودا را (بوداسف)
میگفتند، که طریقتی
سلوکی در
ولایت بودا
بوده وهست.
اگر کسی پیر کامل
الهی بمعرفی خدا
و طالب لقای
الهی بوده باشد،
همچنان در
یگانه دین خدا
یعنی سلوک الهی
میباشد. و هر
نام دینی و
مذهبی با هرگونه
تعلٌق
برهبران الهی
قشری و مشرک
باشند پس
آخوند پرستی ونفس
آلوده خود را میپرستند.

55 – (بنگهه) زن روسپی
که داروی سقط جنین
را بکار
میبرد، که در
زبان عربی داروی
اورا (بَنگ و
مَنگ و چَرس و حَشیش)
میگویند. در اوستا
نام این زن و داروی
او آمده که سمبول
کار آخوندهای قشری
مذهبی و دعا
نویسان مخالف سلوک
الهی سالکان و
کاملان الهی زنده
میباشند.

56 –( بنی لَخم )
مهاجران سامی
شبه جزیره
عربستان که
در( حیره )
مجاور بابل و
نجف حکومت
داشتند، و پادشاهان
محلٌی وقبیله
ای ، و در
کنترل پادشاهان
ساسانی بودند.
و تربیت بهرام
گور را داشتند.
که پایگاه و قلعه
مستحکم
خورنق، که اکنون
شثاثه عراق
میباشد،
پایگاه نظامی
صحرائی بوده است
که تا کنون
برپا میباشد،
که در شکست لشکریان
ساسانی در صدر
اسلام نقشی داشتند.

57 - بودا که زبان
سانسکریت
میدانست و
آکاه شهودی شده
بود که هر
گروه الهی ولایتهای
سلوکی نیز
بدرجاتی این
آگاهی های
شهودی وعقلی و
صفت هشیاری و
عقل نیرومند
تر الهی را دارند.
بودای نخستین
کاشف شهود سوم
فاطمی شیوا و
عرش مرتضوی
شهود چهارم او
بود، که در
عمق تاریخ
قرار دارد و
اکنون بودای تاریخی
آخرین وفاتش را
در ۴۸۳
قبل از میلاد
بوده ،که زیر
درخت أنجیر
مورد اشراق
الهی و شهود
آخر خود قرار
گرفت. یا همان
درخت ولایت
سلوکی از آدم
و میترا بود.
که درخت طوبای
کوه طور موسی و
درخت مبارکه
طیّبه ولایت محمد،
همیشه مورد مخالفت
درخت و (شجره
ملعونه) آخوندهای
قشری و صاحبان
فلسفه های مخالف
وجود خدا بوده
است. دین
بودائی
دنباله دین
برهمائی
میترائی و تَرک
دنیا و شکنجه دادن
نفس و روان امٌاره
خود، که از اصول
این طریقت میباشد.
ریاضت و ترک لذٌت
ها که با تمرکز
سلوکی بحالت
خلسه و بی
خودی یا همان سامادی
و صمدیٌت میرسند،
که تجلٌی الهی
دست میدهد. و
بحالت
(نیروانا)
ونور شهودی
میرسند. که بودا
تجلٌی (نور
شیوا) که در
ولایت زردشت
دغدو و در
ولایت مسیح
مریم وولایت
محمد فاطمی
نام دارد، سوٌمین
شهود مقدماتی
ولایت محمدی
است. که آنگاه
پس از شهود
های مرتضوی ومصطفوی
بشهود نور
قائم ربٌ النوع
بشری با ولایت
محمدی میباشد.
که شهود قائم
مدرک مهائی نجات
روح انسان از نوع
بشری است. که هفت
هزار سال بعد
در نوع فوق بشری
وولایت هفتم مهدوی
و با هزاران برابر
عقل نوع بشری،
و کرامات حیاتی
نوعی در تن و ذهن
وروان و روح الهی
بُعد چهارم
موجودیٌت آن نوع
فرشته گونه را
خواهند داشت.
سالک ولایت
مسیح ومحمد
عبور قبلی و
تجربه شهود
تجلٌیات بودا ومیترا
وزردشت را در
وضه الهی تری
تکرار
مینماید.

58 – (به آفرید)
سالکی که هفت
سال در چین
تعلیم ریاضت
گرفت و در عصر
اسلامی بکمال شهودی
رسید، که به دینی
زردشتی داشت.
ولی بتحریک آخوندهای
سنٌی مسلمان
بدستور أبو
مسلم خراسانی
کشته شد، بجرم
مُرتد از
اسلام بود. زیرا
تصوٌف اسلامی
و زرئشتی و
بودائی ربطی
بأدیان رسمی و
قشری بودا و
زردشت و اسلام
ندارد. فرقه تصوٌف
(به آفریدیه)
تجدید حیات
دیانت زردشت در
عصر بنی امیٌه
محسوب شد.

59 – بَهرام
یا وَهرام و
وَرهَرام سیٌاره
مریٌخ و فرشته
محافظ نیکوئی
و نیز نام بسیاری
از فرماندهان
و پادشاهان
بوده، که بمعنی
پیروزمند
جنگی بوده
است. و صفت
سوشیانت زردشت
و مهدی موعود محمد
شهود ششم
ولایت محمد، و
نام آخرین کامل
ولایت محمدی
که ۵۵ قرن
دیگر، بجای نور
قائم بنور
رحمان ربٌ
النوع فوق
بشری میرسد، و
خود تجسٌم
انسانی 0قائم آخر
الزمان) نوع بشری
و ولایت محمدی
خواهد بود.
زردشتیان
اورا ایزد
پیروزی و
انسان کامل
میخوانند. که با
(دین بهیٌ
ولایت زردشت)
بمقام الهی بهرام
میرسد.
ایرانیان همیشه
توسٌل دعائی
با بهرام
داشته که شیعیان
با علیٌ
دریافت کمک از
خداوند
میکنند. و معادل
هرکول یونانی
و شیر خدا
میباشد.
قهرمانان افسانه
ای ایرانی نام
بهرام
داشتهان. چون بهرام
چوبین پادشاه
ساسانی مخلوع
نیز از جمله گروه
بهرام های
قهرمانان تاریخی
میباشد. و
بیشتر برای
قهرمانان تاریخی
و سلوکی نام
بهرام و به دینی
میگفتند. و (
بهرام یشت)
یکی از فصول اوستا
است که در
توصیف کاملان الهی
میباشد.

60 - بهشت یا بهتر
شدن در صفات حیاتی
و نوعی و در
تولد مجدد در
جهان است. و نه
بهشت بوستانی
در ملکوت
عوالم الهی.
ولی در نوع فوق
بشری آینده با
هزاران برابر
عقل نوع بشری
محیط بوستانی
و گلستانی
بهتری ایجاد خواهند
کرد. پارادایس
یونانی و
فردیس فارسی و
جَنٌت عربی و جَنان
عربی شده
گَنان هندی،
عقلهای
عرفانی اولیای
الهی میباشد.
بهشت الهی خاص
سالکان وکاملان
ولایتهای
سلوکی ششگانه
است که تجلٌیات
الهی میسٌر نوع
بشری را دارند.
و مراتبی از
عقل های الهی
بالاتر را بصورت
وحی و الهامات
لدنٌی تا زنده
هستند در دل
دارند. در
ولایت زردشت
اسامی مراتب شهودی
کاملان را
(هومِت) و گام دوم
را (هوخِت) و گام
یا شهود سوم را
(هورشید) و گام
چهارم را
(انیران) با فروغ
بی پایان که
برای زردشت نور
مرتضوی ایلی
است. و یهودیان
و قریش هر دو
در أصل زردشتی
نیز سالکان
آنها بدان
میرسیده ومیرسند.
ولی در ولایت
مسیح گام بالاتر
نور مصطفوی، و
در ولایت محمدی
گام و شهود
ششم نور قائم
روح القدس
میباشد. تا در
ولایت مهدوی سوشیانت
سوم زردشت
بنور رحمان
شهود هفتم نیز
میرسند. وهر
مقام شهودی
هزاران برابر
نورانیٌت و الوهیّت
و عقل و احوال فکری
و رؤیائی بهتر
ونیرومند تر و
نزدیک تر بحقایق
مطلق الهی
الله
أهورمزدا
دارند. در ولایت
محمدی از اسامی
حسینی وحَسنی
و فاطمی و مُرتضوی
و مُصطفوی
گفته میشود.
که هر دین
سلوکی وهر
قومی در فرهنگ
مقدٌس خود
اسامی خاص خویش
را دارند. که با
تفاوت اسامی
آنها، همه نام
ها وناموس های
الهی و اسماء
الله میباشند.
ولی تفاوت
نسبی در مقام
تقرٌب بخدا دارند.
ولی ماهیٌت
الهی شهودی
خود را یکسان
دارند. پس تکفیر
و تکذیب اولیای
الهی
ولایتهای قبلی
أهل کتاب دلیل
نداشتن ولایت
و عشق الهی در
ولایتهای
جدید میباشد.
که وحدت وجود
ووحدت ادیان و
یگانه بودن
راه خدا و تکامل
روح میباشد.
برای ولایت
زردشت نور ایلی
مرتضوی چهارم
(هورشید و خورشید)
برترین نور
میسٌر برای
انسانهای عصر
زردشت و فصول
نوع بشری
انسانها در هر
زمان میباشد.
عرش أعظم
زردشت عرش
مصطفوی است و عرش
اعلای ولایت
مهدی عرش رحمان
است و برای
ولایت مسیح
عرش جبرئیل و اسم
أعظم او
میباشد. و برای
مهدی موعود
نوع فوق بشری
نامی از ربٌ برتر
از رحمان
نمیدانیم ومهدی
خواهد گفت. زردشتیان
(گرزمان) نام عرش
اعظم
أهورمزدا در
مطلق لاهوت را
میگویند که ما
ورای هر زمان
است. که بفرض
محال پس از بی نهایت
مراتب شهودی و
انواع فوق بشری
بوی بازگشت
میشود. معابد
سالکان خانقاه
پیر یا کعبه
هر ولایت بهشت
نخستین
سالکان آن ولایت
است. و شهود
نور حسینی پیر
کامل الهی بمعرفی
خداوند برای
توسٌل عبادی
هر ولایت نیز
بهشت شهودی میباشد.
و بقول محمد
پس از کمال
سالکان ولایت او،
بهشتهای چهارگانه
و چهارگونه را
خواهند داشت. روزها
در احوال الهی
و شبها در بهشت
رؤیاهای
ملکوتی و بهشت
سوم هفت هزار ساله
انتظار درعرش رحمان،
و بالأخره بهشت
چهارم تولد در
نوع فوق بشری
با هزاران برابر
عقل و کرامات
و صفات الهی وحیاتی
بیشتر نوع
بشری . و ( بهمن
شدن) و بهتر
گردیدن ئر کاملان
ولایتها
میباشد، که شهود
عرشی هر
ولایت، حدٌ توقف
پیشرفت میسٌر
سالکان آن میباشد.
که بی نهایت
مراتب برتر در
تولد ات فوق بشری
تا أبدیٌت بی انتها
در پیش هست.

61 – بهمن انسان
کامل بهتر شده
و بهشت الهی
رسیده نام یکی
از امشاسپندان
و مراتب تجلٌیات
شهودی
زردشتیان
سالک میباشد.
که در همه
ولایت های
ششگانه ، آغاز
از نور صورت پیر
کامل بمعرفی
خداوند برای توسٌل،
وپیر وسیله
الهام گرفتن
عقل الهی، که نخستین
مراتب تعالی
شهودی میسٌر نوع
بشری است. که تنها
وسیله رساندن
روح سالک
بمعراج و عرش
و أرجمندی
گرزمان عرش
مصطفوی برای زردشت
و عرش روح
القدس برای مسیح
و عرش رحمان برای
محمد وکاملان محمدی
است. که عرش ها
را در فلسفه
عرفانی یونان
( متافیزیک
ماورای فیزیک)
مادی یا در ملکوت
و عوالم الهی
میباشد. برای
اولیای الهی بازگشته
بخلق تا زنده
باشند برای
سالکان آنها مفهوم
بهشت دارد.
پیر کامل زنده
در حیات خود،
که اینک روحی
الهی شده، در بدن
قبلی بشری
قرار میگیرد.
که تولد دوم و
تن او ( قبر
حسینی) اورا
برای ریاست بر
سالکان خود
میباشد. و پس از
مرگ دو بهشت ومقام
الهی برتر
برای انسان کامل
هست. که پس از
هفت هزار سال
انتظار عرشی
تولد نوع فوق
بشری مجدد
بجهان دارد.
دوره سلوک سالک
برنگهای گل بهمن
میگویند، که زردشت
چهار روز یا چهار
شهود و( اوم
ویوم) الهی تا نور
مرتضوی ایلی را
داشت. که در
ولایت ششم
محمد با گل
سرخ خونین
سمبول مرگ قبل
از مرگ است که بکمال
الهی میرسد.
(أگمنه) زشت نهاد
یا آخوند قشری
هر ولایت فقیه
که دشمن
سالکان و
اولیای الهی
دین خود
میباشد. که در
دوزخ خانه
دروغ گویان
هستند و بدتر
از آن پس از
مرگ را خواهند
داشت. در
دعاهای سی
روزه کوچک و سی
روزه بزرگ
زردشت مراسم پایان
و فرایض سلوکی
او آمده است.
که در ولایت محمدی
نیز از فرائض عبادات
عوام و نوافل
آمده ولی
عبادات ویژه
هر سالک
بدستور پیر
الهی او
بمعرفی
خداوند
میباشد. که تقلید
از آخوندها و
حتی از اولیای
الهی معرفی
نشده خداوند
شرک وجهنٌم
پروری است.اگر
کسی که شخصا و
عقل و سلیقه
خود پیر خویش را
برگزیند. زیرا
بقول محمد وسیله
الهی رساندن دعا
بخداوند را ندارند.
حتی اگر سراسر
عمر روزها صائم
و شبها قائم باشد.
که در قعر جهنٌم
و مسخ حیوانی
هستند. که مسخ میمون
و خوک بهترین شانس
آنان خواهد بود.
ستایش بهمن
همان ستایش
پیر کامل
حسینی بمعرفی
خداوند، کلید
دار آینده های
نجات شهودی
سالکان و
آینده نوع فوق
بشری میباشد.
بهمن های فراوان
در تاریخ پادشاه
الهی سالکان
خود، که
کاملان محمدی
نیز ملائک و
فرشته برای
چند سالک خود
پادشاهی دارند.
که چه فرمان
یزدان جه فرمان
شاه الهی است.
و بقول محمد
حتی خطای اتٌفاقی
آنان از نظر
خداوند درست است.
فراوان
کاربرد نام بهمن
در اشخاص و
اماکن و احوال
هست، که در تقویم
و آثار
نویسندگان
بکار رفته است.
بهمن یشت یکی از
فصول اوستا است،
که تفسیر بهمن
یشت بزبان پهلوی
است. که اولیای
الهی هر زمان آثار
اولیای قبلی
چون زردشت را
، مناسب عقل و فهم
مردم زمان خود
مینویسند. که
نسبتی الهی
دارد ولی از خداوند
نمی باشد. که از
کاملان الهی زنده
برای چند سالک
خود الهی میباشد.

62 – (خمسه مسترقه)
پنج روز آخر سال
در تقویم قدیم،
که جدا از دوماه
آخر و اوٌل
سال است که یا (
هیچک) و
روزهای
گاتاها
میباشد. که تمثیل
سمبولیک پنج روز
شهودی ولایت زردشت
تا رسیدن بعرش
مصطفوی زردشت
میباشد. که یهودیان
و بهائیان نیز
این روزها را در
تقویم خود
دارند، که خاص
أعمال فشرده
سلوک الهی
آنها است. که تمام
سال و تمام عمر
انسان نیز شامل
میشود، تا بکمال
شهودی ولایت خود
برسند. که
برای نوع بشری
نهایت عرش رحمان
است. وبرای نوع
فوق بشری آینده
ولایت مهدوی
تا عرش ربٌ برتر
از رحمان است
که نامی از او
نمیدانیم. و ۵۵ قرن
دیگر مهدی یا
محمد نامی، سوشیانت
سوم زردشت و
فارقلیط دوم
مسیح ومهدی موعود
محمد کاشف نور
رحمان وعرش
ربٌ برتر از
رحمان خواهد بود.
وولایت هفتم مهدوی
و نوع فوق
بشری را با هزاران
برابر عقل
وکرامات نوع
بشری خواهند
داشت. که شاهدان
آنها چهار صد هزار
سال بهشت سوم انتظار
عرشی خواهند یافت
، که باز
بجهان در نوع بالاتر
و میلیونها برابر
نوع بشری در
عقل وکرامات بالفعل
خواهند داشت. در
ولایت محمدی
شبهای احیای
ماه رمضان
مانند روزهای خمسه
مسترقه خاص سلوک
بسته بدستور
پیر الهی خاص
سالکی بخصوص میباشد
.

63 –( بیت لحم) شهری
که مسیح در آن متولد
شد که در واقع
خانقاه
وعزلتگاه و
تولد دوم الهی
و بعثت برسالت
او بوده است.
که در سنٌ ۳۰ سالگی
پس از مرگ قبل از
مرگ و شهود آخر
خویش، ولایت پنجم
الهی نوع بشری
را تأسیس نمود.
وبا شش شهود
تا عرش جبرئیل
روح القدس پیش
رفت ولی بالای
عرش جبرئیل
چون محمد
نرفت. و
اصطلاحا
مسیحد در اصطبلی
متولد شد. که سمبل
حقارت عزلتگاه
سلوکی او است.
که زباله دانی
میگفت. که
عوام و
آخوندها و
پلیس کمتر باین
اماکن میروند ومزاحم
سالکان میگردند.
مسیح در روز
تولد او، سه
پادشاه ایرانی
حاضر شدند، که
ستاره او را دیده
بودند، که
شهود چهارم (
نجم الثاقب)
مسیح را دیده بودند.
واینان بدستور
مراتب شهودی
بمسیح وولایت او
مراجعه نمودند.
و این پادشاهان
کاملان الهی ولایت
زردشت بوده که
در حیات خود
مسیح را
دیدند. ویا حضور
گوسفندان مطیع
که سمبول سالکان
مطیع هر انسان
کامل میباشند.
و مادر او نیز
مریم شهود فاطمی
شیوا و دغدوی
زردشت بوده
است. و کسی پیامبر
بدنیا نمی آید،
مگر پس از
انجام وظایف
پاکسازی روان
خود. بیت لحم شهر
و ( بیت طریقت وولایت
) هر انسان کامل
تا زنده هست و
خانقاه او
میباشد. که
افراد سالک
الهی نشده باین
خانقاه پیر
میآیند. و
الاٌ خانقاه بدون
پیر کامل زنده،
چون دیگر مذاهب
آخوند پرستی و
شِرک مینمایند.
مسیح سه سال پیامبری
کرد که بتکفیر
آخوندهای یهودی
فرقه قشری
زردشتی، که خود
نیز الهی نبوده
اند بصلیب
رومیان کشیده شد.
که روح او
مانند هر کامل
الهی بعرش
شهودی خود
رفت. تا شش قرن بعد
در صورت نوع
بشری تازه در
مولا علیٌ
بجهان متولد شد.
که از شش
سالگی در خدمت
محمد بود. و نخستین
شاهد روح القدس
قائم بروش
جدید محمد
بود. و بیدار
شده از مرگ قبل
از مرگ سلوکی
خود. لذا علیّ
در نام مرتضوی
برای همیشه صاحب
ولایت محمد است.
و در شهود چهارم
مرتضوی مورد شهود
تمامی سالکان محمدی
در هر زمان
بعدی و تا أبد
میشود. و اگر
سالک ولایت محمد
شایسته شهود
پنجم مصطفوی باشد،
مقام الهی
مرتضوی را در
صورت حجاب در نور
میبیند. محمد نام
اِلی یا ایلی را
بعلیٌ داد که حیدره
نام داشت. و محمد
مکررا یاد آور
میشد ، که ملائک
در معراجهای
او علیّ را
میشناختند،
که شش ساله بود.
زیرا این روح مسیح
ایلی شده را میشناختند.
که سالکان
وکاملان ملائک
هر زمان بعد
از مسیح بودند،
که محمد از
آنها میشنیده است
. محمد اخبار
مسیح وزردشت
را برخلاف یهودیان
قشری گفته است،
که منتظر
سوشیانت های خود
بودند. و کسی بدون
پیمان سلوکی با
یک ولیٌ الهی با
معرفی خداوند
، نمیتواند
بمراتب شهودی
برسد. و پس از مرگ
دوچار کارماها
میشود. پیر
نوح کشتی بان
سالک است.و
کامل حسینی هر
ولایت سلوکی
بمعرفی
خداوند تنها کشتی
بان ولایت الهی
مستعدان سلوک الهی
میباشند. که چند
سالک موفق خود
را بساحل أمن
ونجات میرساند،
که احوال الهی
و شهودی رؤیائی
دارند. فریدون
در افسانه های
شاهنامه
وولایت زردشت
میگوید، سالک در
کشتی پیر
حسینی که اورا
چون که زردشت
بساحل أمن
رساند. که پیر
الهی زردشت زنده
سالک بوده است.
وفریدون قبلا یک
ولیٌ ولایت بودا
بود. لذا فریدون
با فرٌ الهی و پادشاه
چند سالک خود
شد که همگی
اولاد الهی او
بودند. گرچه
نسلهای مدٌعی زردشتی
همچنان قشری و
پیمان شکن بودند.
که بطور
سمبولیک ایرج
فرزند الهی شده،
و رسیده بأرج و
أرگ و معراج الهی
عرش مصطفوی، و
سَلم سمبول
کسانی است که
همچنان در حال
سلوک هستند،
که معلوم نیست
تَرک صلات و
ارتباط کنند
ویا بنجات
برسند. و نیز
تور که بدور از
ولایت الهی خود
بوده، که محمد
در سوره فاتجه
اولاد سالک خود
را صاحبان نعمتهای
الهی وشهود
میگوید و
دیگران
مغضوبین خداوند
و گروه سوم ضالٌین
گمراه وجامانده
که عقل کافی برای
درک اهمیٌت سلوک
الهی را
ندارند. محمد علیّ
را در( غَدیر خُم)
جانشین الهی ولایت
خودکرد، گرچه مسلمانان
غیر سالک أبوبکر
وعمر را خلیفه
سیاسی محمد
کردند، که ربطی
بخواست
خداوند در
سلوک الهی ندارد.
برای همیشه علیّ
صاحب ولایت محمد
است . که در
شهود چهارم
مرتضوی شرط
امکان رسیدن بشهود
مصطفوی ونجات میباشد.
در عرفان زردشت
مراتب الهی حامل
روح زردشت بعرش
مصطفوی ، او
را چند کرکس
که قدرتمند
هستند میگویند.
و روح محمد را
اسرافیل یا همان
اسرائیل بمعراج
عرش رحمان
میگویند، و
گاهی از اسب
وشتر میگویند.
که تعبیراتی در
فهم عوام است. در
حالیکه سالک
رفته بمعراج در
لحظه ای حامل خود
را نمی بیند
که خود را نیز نمی
بیند چه رسد
بحامل خود .

64- ( بابَک) در
ولایت زردشت
انسان کامل بغ
شده و در ولایت
محمد انسان کامل
و حسینی برای چند
سالک خود بوده
وتا زنده باشد.
پاپ در مسیحیٌت
باید چون مسیح
بنور مصطفوی
وعرش قائم
گبریال رسیده باشد،
و نه بانتخاب
افراد رقیب وجملگی
نیز قشری بوده
باشندودر
واقع دشمن
یکدیگر.

65 – (پارس و
پارسائی) که محمد
برای زردشتیان
الهی شده پارسی
یا فارسی و پارسا
و درویش
میگفت. گرچه بعدها
سرزمین ایالت فارس
بخاطر
فعٌالیت و تمرکز
زردشتیان أکثرا
قشری پیرو موبدان
درباری معابد ومراکز
دینی بیشتری در
فارس بوجود آمد.
و فکر حکومت سیاسی
الهی زردشتی داشتند،
که همه آخوندهای
ادیان دیگر
نیز دارندو
ولی نه حکومت الهی
برای تعلیم سلوک
چند سالک خود بمعرفی
و دستور
خداوند.
پارسایان سالکان
هستند ، اگر
با یک ولیٌ الهی
زنده بمعرفی خداوند
در پیمان و
اطاعت عبادی داشته
باشند. ولی نه بانتخاب
انسان که کسی را
مؤمن و الهی بدانند.
در تمام ولایتهای
ششگانه نوع بشری
آغاز از
کیومرث أدم، هشت
هزار سال پیش،
همیشه افراد بسیار
أندکی سالک راه
الهی بوده
اند. و هیچ کدام
از پیامبران وکاملان
الهی پیامبر
شده، در طول
عمر خود تنها انگشت
شماری را بشهود
نهائی ومقام پیامبری
ولایات خود
رسانده اند.
تا نوبت مهدی
موعود محمد و
سوشیانت زردشت
برسد، که کشف نور
رحمان و تأسیس
ولایت هفتم نوع
فوق بشری را با
هزاران برابر
عقل وکرامات
نوع بشری
برساند. و
همچنان انواع فوق
بشری ومهدی
های کاشف تجلّیات
بی نهایت الهی
تا أبد بی انتها
ادامه دارد. که
همه ارواح حتی
روح هر أتم
بازگشت بخدا
را دارند. ولو بقیمت
تکرار مکرر
نسخ ومسخ های
متوالی باشد
که عاقبت در
نوع بشری باید
بنور رّب قائم
برسند، که هفت
هزار سال بعد
بنور ربّ
رحمان نیز احتمالا
برسند. و یک روح
هرگاه در هر
سطح شهودی ،
با نخستین سرکشی
از ادامه سلوک
الهی او، تمام
شهودها
وپاداشهای الهی
گذشته خود را از
دست و کارمای جهنّم
جهان میشود
میدهد. حتی اگر
قبلا پیامبری
بوده باشد.
بقول پیامبر ابلیس
أخوند قشری
یهودی و
زردشتی چهار
هزار سال
عبادت نیکوی
خداوند داشت،
زیرا چهار
شهود زردشت را
داشت ، و قبلا نیر
مقام پیامبری
ولایت بودائی
را داشت که
چون سجده آدم
نکرد، که کامل
الهی زنده برتر
در مقام الهی
وشهودی نشد ،
تمام امتیازات
پیشین خود را
از دست داد،
ودوچار جهنٌم کارماهای
جهان گردید.
که سرنوشت همه
قشری های مذهبی
و منکران سلوک
الهی انها
وظیفه و خواست
الهی تکامل نوعی
روح وروان خود
میباشد. زردشتیان
مهاجر از
ایران
بهندوستان پس
از حمله اعراب،
گرچه اکثرا
قشری و آخوند
پرست بودند
،شهرت تاریخی
پارسیان را
دارند. که بنقاط
دیگر غیر از
هندوستان،
چون چین و اروپا
و سرزمینهای
شمال افریقا
نیز رفتند. که
شاخه قریش در
یمن و مکٌه از
آنها میباشند.
انقراض
ساسانیان در ۶۵۲
میلادی بود
ولی پارسیان
هند یک صد سال
طول کشید که بکلٌی
از ایران جدا شدند.
در قرن اخیر بود
که با حکومت
ملّی غیر
مذهبی پهلوی،
اندکی از آنها
بایران بازگشتند،
که با رژیم
جمهوری اسلامی
گروهی از آنها
بامریکا و
نقاط دیگر
هجرت نمودند.
چند قریه
زردشتی
همچنان در یزد
وکرمان
پیوستگی
بزردشت را ادامه
میدهند. و اگر
سالک با یک ولیٌ
الهی ولایت
زردشت بمعرفی
خداوند توسٌل عبادی
نکنند، با
دیگر مذاهب
قشری و ادیان
دیگر فرقی در
شایستگی قهقرای
کارماها را ندارند.
یهودیان ایران
شاخه ای زردشتی
بودند، که در
مقابل مزاحمت
مذاهب زردشتی
هخامنشی قرار داشته
و همیشه در
سطوح مزاحمت
قشری های هر
دینی اسمی
دیگر بودند. یهودیان
پیرو ابراهیم
فرزند الهی آزر
زردشت بقول محمد،
توانست در
فلسطین ومصر
با نژاد های
یونانی و
غیره، دین
رسمی جامعه
یهودی را بوجود
آورد. باز مورد
مزاحمت
فرعونیان و
یونانیان
بودند. و گروهی
ازآنها بحبشه
و افریقا رفتند
که اکنون سیاه
پوستان یهودی
میباشند. که دولت
اسرادیل آن
چنان پذیرش
آنان را ندارد.
که حتی در امریکا
شاخه یهودیان
سیاه پوست
تبلیغات
مستقل خود را دارند.
ولی یهودیان
شاخه مصری
تابع
اورشلیم، در
مدینه یثرب
عربستان نیر
فراوان
بودند، که
بخاطر دشمنی
تاریخی آنان با
قریش زردشتی
قشری، از هجرت
محمد حمایت
کردند که محمد
با زردشتیان قریش
در نبرد باشد،
ولی محمد موفق
شد و یهودیان
مدینه و
زردشتیان
مکٌه هر دو
برچیده شدند.
ولی در
اورشلیم و
حمایت سیاسی
رومیان ادامه دارند.
ولی باز هجرت
باطراف جهان
دارند. که
مزاحمت مسیحیان
و مسلمانان
فاتح اورشلیم
باز بیشتر
پراکنده
شدند، و در
کشورهای عربی
نیز جائی ندارند.
گرچه همگی نیز
اگر سالک الهی
باشند، نیازی
بتعصٌب
یهودیٌت و استقلال
سیاسی ندارند.
که اگر قشری
باشند و هر
غیر سالک ولایتهای
ششگانه مشرک و
بد دین هستند. که
خداوند برای سازمان
سیاسی و اجتماعی
ادیان ارزشی قائل
نیست. مگر جامعه
های چند نفری اولیای
الهی با أندک
سالکان خود،
در هرجا و هر
قومی که بوده باشند
الهی میشوند.
و حتی اکتفا و
اصرار بنام دین
رسمی و اسمی
ندارند.زردشتیان
پارسی ابتدا
بجزیره هرمز
در خلیج فارس
رفتند، سپس
بهندوستان
سفر دریائی
نمودند، و در
شهر ( سنجان)
آتشکده خود را
ساختند. و از
سال هزار
میلادی ببعد
بیشتر مسلمان شدند،
تا جزیه ندهند.
ولی باز
مسلمان هم که
شدند باج وخراج
میدادند. زردشتیان
پارسی با حمله
سلطان محمود
بهند باز پراکنده
شدند، و بکوهستانها
پناه بردند.
که اینان
سالکان عامل
با اولیای
ولایت چهارم زردشتی
بمعرفی خداوند
بودند. و بعدا
در سنجان و در
سورات آتشکده دایر
کردند، که اگر
سالک الهی نباشند،
با مساجد و
کلیساهای زیاد
آباد و قلبهاِ
خراب که تزکیه
نفس نمی کنند،
بقول محمد همچنان
سرنوشت جهنٌمی
دارند واگر
تمام عمر
روزها صائم و
شبها قائم
باشند.

66 – (پا زند)
تفسیر زند
اوستا، که خود
نو نویسی
اوستای قدیم
تر بوده است.
تا پا زند را بزبان
فارسی و زبان پهلوی
قدیم
مینوشتند
قابل فهم
نسلهای بعدی
گردد. که قریش
زردشتی نیز
زند اوستا را
پیروی میکردند
،که زبور و
مزامیر و
زمزمه های
اذکار بزبان
زردشتی در
کنار چاه زمزم
مینمودند.
زبان زند
اوستا یا پا
زند حتی در
تبٌت و چین
واطراف آسیای
شرقی انتشار داشت.
گروهی را
(پازندی)
میگفتند که دارای
گنج و ثروت
بودند. که در اصل
اولیای الهی
دارای حکمتهای
الهی بهتر
بوده اند.
بسیار خانواده
خود را از نسل
زردشت و اولاد
زردشت
میدانند. که کاملان
قدیم همچنان
خانقاه آنها
اولیای
زردشتی جدید و
بخلق بازگشته
داشته ودارند
و ولایت چهام
زردشت را دنبال
میکنند. اگر خداوند
هر یک از
کاملان آنها
را بطالبان
لقای الهی وسلوک
در رؤیا معرفی
کرده باشد.

67 - توبه و(
تبٌت ) اسلامی همان(
پتت ) زردشتی
است، که بمعنی
توبه وانابه
میباشد. که سالکان
از گذشته خود پشیمان
و رو به (دیوار
نُدبه) کعبه
خود از خداوند
عفو اورا میخواهند.
تا با تخلیه وتحلیه
و حصول تجلیه
های الهی،کسب پذیرش
توبه خداوند
از آنها باشد.
که تخلیه گناهان
پتت است و تحلیه
بصفات الهی را
( کُرفه یا
ثواب) میباشد.
و کوفه در
عرفان و تصوف ایرانی
حدٌ کفایت
سالک از پاکسازی
از نظر داوری الهی
میباشد. و زردشتیان
گناه را
(وُناه )
میگویند که بریشه
خشک گیاه
تشبیه کرده اند.

68 – أذکار توحیدی
اسلامی برای دفع
شرک احتمالی توسٌل
سالک بسوژه الهی
خود که خداوند
معرفی کرده باشد.
ولی سالک
بخاطر همین وسیله
توسّل، مدام در
نمازها و عبادات
و توجٌه بوسیله
الهی تکرار
اذکار توحیدی،
مانند لا اله
الاٌ الله یا
الله أکبر ودیگر
اذکار فاطمی
مینمایند. که
همان( الله
گفتن یا أهو
گفتن ) زردشتی
که خود ذکر
توحیدی دفع
شرک احتمالی میباشد.
زردشتیان مجموعه
ای از أذکار
توحیدی دفع شرک
دارند که مدام
تکرار مینمایند.
و آنها را
زردشتیان(
پرامون یشت ) میگویند.
که در مجموعه
دعاهای (أشَم
وَهو) و ( یا أهو)
که در آغاز
عبادات و در
خلال عبادات
مدام بر زبان
دارند. مهم
درک سالک بر
اینکه وسیله توسٌل
خود الهی هست
و لی هنوز
خداوند الله أهو
نیست، چه رسد که
خداوند هو باشد.
چون ادامه تکامل
روحی وتا أبد
شهودی بی پایان
است. زیرا خداوند
در هیچ أمری
ودر داده هایش
محدود بتعداد
معیّن و حدود
مشخٌصی نیست.

69 – خروس و
فریاد و خُروش
سحرگاهی این حیوان،
تعبیری برای بیدار
باش افراد خواب
غافل از نماز (
أعشا یا أشا )
یا همان سلوک الهی
میباشد. که باید
با دیو نفرین
فرستاد. یا همان
دوری از
آخوندهای
قشری همه
ادیان ومذاهب وولایتهای
هر فقیه سفیه
میباشد. و از قهقراهای
نسخ ومسخ و
بدتر پس از مرگ
است. که بقول پیامبر
مسخ میمون و خوک
بهترین بخت آنان
خواهد بود.

70 – پری دخت
با صورت زیبا
چون پری و
فرشته الهی در
اولیای الهی، همان
دیدار آنها در
رؤیا از پیر
کامل بمعرفی خداوند،
ربٌ مربٌی
سالک طالب
لقای الهی
میباشد. که پیامبر
برای آخوندهای
قشری همه ادیان
نام ابلیس و
زشت روئی
میگوید . که همان
صورتهای هولناک
حیوانات پس از
مرگ آنان میباشد.

71- ( پل جینوت
)یا پل صراط و
قیامت بین دنیا
و آخرت در
عرفان زردشت
است. پل چینوت
و در عرفان
قریش زردشتی
(پل قیامت و صراط
مستقیم)
میباشد. زردشت
از عبور روح انسان
در روز چهارم
مرگ خود از این
پل میگوید که
ببهشت میرود.
و از جهان جهنٌمی
دور میگردد. و
تنها سالک
ولایت زردشت
است، که روز
چهارم که همان
روز و یوم و
اوم شهود
چهارم نور
مرتضوی سالک
در شهود ایلی
با (مرگ قبل از
مرک) زود رس
است. که ببهشت وآینده
بهتر میرود. و پس
از چهارصد سال
بهشت سوم انتظار
در عرش مصطفوی
در ولایت مسیح
بجهان متولد
میشود. که اگر این
بار در سلوک
با یک ولیّ
الهی ولایت
پنجم مسیح بمعرفی
خداوند،
پیمان توسٌل وتمرکز
داشته باشد،
پس از تجدید
چهار شهود
دوره ولایت
زردشت ، آنگاه
با مرگ قبل از
مرگ ارادی
بشهود پنجم
نور مصطفوی
میرسد، که
مسیح نخستین
کاشف آن بود. و
اگر شاهد نور مصطفوی
در داوری خداوند،
شایستگی
پیامبری
ولایت مسیح را
داشت، با شهود
ششم عرش
گبریال روح القدس،
از خواب مرگ
بیدار و این همانی
مقام الهی
مسیح در مراتب
تجلٌیات و
مقامات و احوال
و عقلهای الهی
را دارد. که برای
چند سالک
احتمالی خود،
نقش ربٌ و خدائی
آنان را ایفا میکند.
پس روز پنجم
آنان از پل
چینوت قیامت و
صراط استریت و
پُل بین نوع بشری
یا فصل بهتر نوع
بشری بهشت وبهتر
شدن خود را خواهد
داشت. که صدها برابر
تفاوت عقل
انسان شاهد
برتر میشود. و
در ولایت مهدوی
هر شهودی پنجه
هزار سال ،
هراران برابر عقل
بشری و بهشت سوم
انتظار عرشی دارند.
و همین عبور
روز ششم نیز
برای سالک ولایت
محمدی هست، که
با مرگ قبل از
مرگ یا جهاد و
شهید شدن در
جنگ بشهود
برتر نور قائم
میرسد. که شاید
با شهود هفتم
عرش ربٌ نا دیده
رحمان، چون
محمد اولی العزم
خویش برای چند
سالک خود پیامبری
نماید. و
کاملان ولایت
بودا روز سوم یا
اوم و یوم و شهود
نور الهی خود
در شیوای فاطمی،
وارد بهشت
شهودی خود میشوند.
تمام دوره سلوک
زمان عبور از پل
چینوت و قیامت
شهود میباشد. پس
از تخلیه وتحلیه
های نهائی،
این مرگ ارادی
بدستور پیر و
شهود آخر سالک
در روان او
صورت میگیرد.
و یا در یک جنگ
با فساد و
قشری گری جان میدهد
که هم اکنون
بجانان الهی برسد.
گه همان شهادت
سالک شهید شدن
در جنگ مقدٌس با
پیامبر
میباشد. که گوئی
با پیامبر
علیه قریش
قشری می جنگد.
که اگر کسی
کشته نمیشد،
گریان از پیامبر
شرمنده بود،
که نتوانسته
با مرگ از پل
چینوت خود
عبور نماید. و
درخواست
مأموریٌت شرکت
در جنگ بعدی
از پیامبر
داشتند. و
منتظر جنگ بعدی
میشدند ،که
شهادت در آن
نمایند. در
حالیکه تنها
چند نفری سالک
طالب شهادت بودند.
و دیگر
سربازان محمد
چون مزدی نداشتند،
غارت اموال
دشمن را برای خود
نگاه میداشتند،
که یک پنجم آنرا
بمحمد خُمس میدادند.
و اگر کشته میشدند
در نوع فوق بشری
و یا فصل نوع بشری
بهتر داشتند. و
دیگران پس از مرگ
کارماهای نسخ مسخ
دارند ،که بقول
پیامبر بخصوص آخوندهای
قشری، مسخ میمون
وخوک بهترین بخت
آنان خواهد بود.
پل چینوت را
گاهی پلی بین کوه
البرز زردشت و
کوه حرٌاء
محمد
میگویند، که برای
مرگ قبل از
مرک عبور در
رؤیا دارند.
که گوئی پلی بین
دوزخ و بهشت
دنیای بشری و بهشت
فوق بشری
است.و یا (زیر
پل )را پیامبر
جهنٌم میگوید.
که سالکان
(پیمان شکن و
منافق و
مقتصد) سه گروه
مخالف از پل
چینوت قیامت،
که باریک چون مو
است ، بقعر جهنٌم
جهانوم جهان
که سراسر آتش
و حرارت و
کوانتا های
أتمی و طبیعی است.
که ما زنده ها هم
اکنون داریم. و
هستی ناسوتی و
نوعی جز تراکم
انرژی نمی باشد.
در اسلام پل
صراط را صراط مستقیم
میگوید، که تنها
راه الهی سلوک
و مستفیم قائم
رسان است.
استریت و استرایت
که ( رایت و
درست ) میباشد.
و کجی وانحراف
و ابهام و
نادرستی ندارد.
شهود قائم
تنها حقٌ
سالکان در
ولایت محمدی
است. و حقٌ یا
حجّ و تجلّی
درست الهی در
ولایت زردشت،
شهود مرتضوی
ایلی چهارم
آنان است. و با مهدی
موعود محمد و
سوشیانس سوم
زردشت، روز هفتم
شهود نور
رحمان خواهد بود.
که بهشت چهارم
تولد فوق بشری
هفت هزار سال بعد
را نماید. و با
هزاران برابر
عقل و
موجودیٌت
چهار بعدی فوق
بشری بجهان باز
میگردد.( پنج
بوخت یا بَخت)
یا نخستین در پهلوی
بمعنی نجات
است. که تنها سالکان
در ولایت
سلوکی زردشت و
سالکان در
ولایت محمدی با
(هفت بوخت)
نجات از نوع
خود دارد. اسامی
سه بوخت
عبارتند از (
هومت و هوخت و
هو رشت) است. که برای
سه شهود
مقدماتی
سالکان درعزلت
سلوکی است. که در
تسمیه ولایت محمدی
شهود حسینی
پیر کامل و حَسَنی
امام زمان
سالک، و شهود فاطمی
مادر نوع بشری
سالک است. در
مورد پنج بخت
نیز اسامی
دیگری هست، که
نام های
تجلٌیات
شهودی هستند.
(أهنود و أشتود
و إسپنمد
وهوخشتر و هشتوا
شب). یا پنج
گاتاها یا شهود،
که بعدا ماه بوخت
و یزدان بُخت
است. که همان
هفت بخت و (هفت
واد) فردوسی و
دقفیقا پیشگوئی
مراتب شهود محمدی
است. که خود زردشت
و مسیح نیز
بطور کامل
هفتگانه را نداشتند.
و همان هفت( وادی
عشق ) عطٌار و
مولانا است که
سالکان ولایت محمدی
احوال مربوطه آنها
را دارند. و شاهدان
حتی در دین
رسمی زردشت و
محمد نباید
اختلاف داشته باشند.
بلکه در دین
هر پیر کامل
الهی زنده بمعرفی
خداوند است که
سالکان خود را
بهمان مراتب شهودی
نهائی پیر و
اولی العزم
خود میرساند. (
ماه بخت) همان بدر
منیر محمد، و
(یزدان بخت)
شهود عرش
رحمان در
تسمیه محمدی است.
که سمبول تمام
شهود تجلٌیات
الهی تا الله
أهو میباشد.
این مراتب
شهودی بهترین دلیل
یگانه بودن
راه الهی محمد
یا قریش، و
راه زردشت و
خود زردشت
میباشد. همین مراتب
شهودی پنجم
بوخت زردشت، و
پنج تن آل
عبای محمد، و
همان (پنج روز
مُستَرِقه )
ویا (پنج روز
أندرگاهان) و
یا ( پنجه و
پنجه گزیده)
اصطلاح و
انتخاب الهی
شدگان زردشتی
میباشند. و نیز
همان ( پنج
نیایش) زردشت،
بنام های ( خورشید
نیایش و مهر
نیایش و ماه نیایش
و آیزور نیایش
و آتش نیایش)
که در هر زمان
این مراتب شهودی
تغییر
میکنند، که أصل
آنها همان
مراتب شهودی
هستند. ( پنج تن محمدی)
و( پنج وعده نماز
واجب) که قشری
ها هر روز
دارند، در
حقیقت همان
پنج نماز و
ناموس ووسیله توسٌل
الهی عبادی پنجگانه
شهودی است، که
در دوره سلوک بدان
میرسند. گرچه محمد
برای خاندان
خود آن اسامی
را نام شخص
خاندانش قرارداد
که دیگران نیز
فرزندان خود
نام پنج تن
میگذارند. که
اگر سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
زنده نکنند
این نام ها ،
نجات بخش روح آنها
نیست. و لذا
امروزه بیشترین
نام در جهان
اسم محمد است.
که منطقی نیست
اینان ببهشت بروند
اگر سالک الهی
نباشند . (خمسه مسترقه)
آخرین روزهای
آبان ماه تقویم
قدیم است، که
سمبول آخر
دوره سلوک
میباشد. که
اسامی آن پنج روز
مقدّس ( أهنود
أشتود و سپنتمه
هوخشترو و
هشتوایش).
اسامی دیگر آنها
(فروردگان و
فروَرد جان و
گاه أندر گاه).
و روزهای گاتاها
أندرگاهان و
هیچَک و بهزَک
و پنجه و فنجه
و نجک و پنجی
فنجی) . پنج
روزهای ایٌام مسترقه
یا ( ایٌام
المختاره)
برگزیده و(
پنجه فضل
السَنِه) باقی
مانده و (پنجه
کبیسه) که
زردشتیان
امروز بیشتر
واژه أندرگاه و
پنجه را بکار
میبرند. وهمان
خُمس محمد
برای سالکان او
میباشد. که پنج
شهود مقدماتی ولایت
محمدی است.

72 –
(پورچیستا)
نام دختر کوچک
زردشت، بمعنی
فرشته علم و
معرفت شهودی
بوده است. که دختر
کوچک سوٌم
محمد فاطمه که
قبلا فاخته
بود. فاطمه (
فَطم کرده) وخَتم
دوره سلوک و سمبول
مادر نوع بشری
نموده است. و
همان مقام
شیوا و دغدو و مریم
شهود سوم ولایتهای
الهی ششگانه است
. سه دختر
زردشت از همسر
اول و دو پسر
از همسر دوم
داشت، که محمد
نیز از همسر
مصری خود پسری
بنام ابراهیم داشت،
که در کودکی
وفات یافت. دو دختر
دیگر زردشت نام
(فرزن و سرنیک)
بود . اولاد
واقعی
پیامبران سالکان
کامل شده آنها
هستند. گرچه
اولاد ژنتیکی
و بیولوژیک جسمانی
نباشند ولی این
همانی مراتب شهودی
پدر را دارند.

73 – در اوستا آمده
که زردشت در
یک رؤیائی(
ایزد هوم) بر
زردشت ظاهر
شد. که همان
شهود آخر دوره
هوم و اوم و
سلوک زردشت
بود. و نخستین
بار دیدار
زردشت از ایزد
و تجلٌی الهی
نور مرتضوی
چهارم او بود.
یا همان شهود
نهائی میسٌر زردشت.
که در این
دیدار زردشت
از خداوند هوم
پرسید چرا باید
کسانی اولین
بار واوّلین
کار درجهان، مراسم
هوم را بجای
آوردند؟ و ایزد
هوم پاسخ داد
نخستین
(ویوننگهان) یا
آدم کیومرث بود
. که جمشید
فرزند او شد.
کاملی الهی در
ولایت کیومرث
بود. و نفر دوم
آبتین نام داشت.
که فریدون پسر
او بود. یا
همان میترای نوح.
و نفر سوم(
أترت )بود و
چهارم پدر
وشسب بود. که تو
زردشت را خداوند
بوی داد .
زردشت گوینده این
مطلب پدر الهی
ومربٌی خود را
نام برده،که
خود کاست شهود
مرتضوی چهارم
بود. وسلسله کاشفان
فرٌهِه های شهود
زردشت است که مسیح
ومحمد
سوشیانت ها
اول
ودومبودند،
تا نوبت مهدی
موعود ۵۵
قرن دیگر برسد.

74 - زبان
پهلوی را که
زبان پارسی
میانه
میگویند، که بین
پارسی نو و پارسی
قدیم تر است .و
از زبان مقدّس
سانسکریت جدا
شده بود. نام پهلوی
یعنی سر زمین
پارت خراسان و
پرتو اشکانی
که در خراسان
بزرگ رایج
بوده است. و
فارسی نو را
ساسانیان در
فارس داشتند
که محمد پارسی
را فارسی گفته
است. و تا چهار
قرن بعد از
ظهور اسلام
نوشته هائی
بزبان پهلوی
نوشته میشد. و
محمد در ستایش
ایرانیان
آنان را
(پهلوانان و
فهلوانان)
میگفت. و گفته
ها و حکمتهای
کاملان الهی آنان
را (فهلویٌات)
میگفت. که
عرفان زردشتی
میگوئیم. در
منبع اسلامی
(الفهرست) سی و
چند دوست محمد
نام برده شده،
که همیشه محمد
نزد آنان در مکٌه
رفت وآمد
داشته است . که اینان
ایرانی در
زبان و زردشتی
و سالک و کامل
بوده اند.
آنگاه هنوز
محمد بشهود قائم
و عرش رحمان نرسیده
بود. که آنان تأیید
احوال محمد مینمودند.
که یکی از
آنها عمو یا
خالوی همسرش خدیجه
بود که نابینا
و احتمالا در
حکم پیر محمد
زردشتی بود.

75 –
پیر کامل الهی
در عصر ولایت زردشت
نیز بعنوان پیر
کامل حسینی
سالکان بوده است.
مانند پیر (
وَرهَرام) که بمعنی
مراد ومرشد و پیشوا
و شیخ و شاه
سالکان خود
آمده، و در ولایت
محمدی تا کنون
در بین اولیای
الهی ولایت
(علیٌ مرتضی)
رایج است. که سنٌیان
صوفی از مولانا
خطاب میکنند.
مهم معرفی شده
خداوند برای سالک
طالب لقای
الهی در رؤیا
میباشد. فراوان
نام و توصیف
صفاتی واخلاقی
برای اولیا
الهی ولایت
محمدی آمده
است، که بر
حسب هر زمان و قومی
رایج بوده است.
در کرمان( گبر
محلٌ) آثار
(پیر سبز
کرمان) هست. و
یا در یزد (پیر
چلچک) زیارت
گاه زردشتیان
میباشد. که
اکنون نیز
بزیارت او
میروند. که برای
سالک زردشتی
نیز نظر پیر
الهی او بمعرفی
خداوند مهم است.
که چه زیارتی
و چه اعمالی
بنماید چه در گذشته
ها میشده یا
اینک نمیشود.

76 –
(تائو) مذهب
فلسفی چینی
کنونی از
ولایت میترا یا
بودا بوده، که
گروهی از آنها
در زمان محمد
در یمن بنام
قبیله طیٌ
بوده اند. که (
قبیله) نیز
بمعنی قبله
دینی و طریقت
سلوکی میباشد.
نه چون عشیره
یا افراد یک پدر
بزرگ. که معمولا
پیروان هر
مکتب باهم زندگی
و ازدواج
میکنند. پس
قبیله ای هم ساخته
اند. و پیامبر
همیشه حاتم طائی
را سمبول انسانهای
کامل و بخشنده
و صاحب اخلاق وصفات
نیکو نام برده
است. که مانند
(قوم تُبّع
)یمن یا تابعان
طریقتهای
سلوکی و یا أهل
کتاب بوده و
همیشه مورد
سفارش محمد
بفرستادگان خود
بیمن بوده
اند. قبیله
طیٌ نیز روش
توسٌل و تمرکز
و اینتویشن یا
انطواء و درون
خود فرو رفتن
داشته اند
مانند تا شدن
انسان سالک در
خودش میباشد
که بحال بی
خودی و دخول
در احوال الهی
وحدت وجود و دیمومت
در اصطلاح فلاسفه
میروند. مذهب
تائو را رقیب
مذهب کنفسیوس
میگویند، که از
قرن پنجم
میلادی(
تائیسم) در
چین رایج شد.
که دنبال
إکسبر آب حیات
بودند. یا
همان کسب
احوال شهودی و
سلوکی و
دریافت عقلها
و الهامات لدنٌی
(گنان و جنان)
مقدٌس بوده
اند. کنفسیوس
بیشتر طریقتی
اخلاقی قدیم بوده،
که احتمالا
فلسفی شده
است. وبا دیانت
میترائی و بودیزم
آمیخته شده است.

77- توبه
و( تابو و تبٌت)
در معنی تقدٌس
چیزی یا نجس
نشدن چیزی
برای دست زدن
و بسوی آن
رفتن میباشد.
و همان ( حرام)
برای سالکان و
انجام توبه از
گذشته ها و
عدم تکرار
آنها ، و لزوم
جبران گناهان
در سلوک الهی
با تخلیه
وتحلیه و تجرید
و نفی و تزکیه
آن میباشد.
زیرا حُرمت
قوای فوق طبیعت
و امور ملکوت
رعایت نشده یا
شرایط لازم آن
قبلا آماده
نگردیده است.
که گاهی نقض این
حرمت مجازات مرگ
برای معتقد آن
دارد. و یا پس
از مرگ دوچار قهقراهای
نسخ ومسخ حقیر
تر نوعی برای تولد
مجدد بجهان
دارد. پیر
کامل و مراتب
الهی این حرمت
و احترام را
دارند، که تابو
و معصوم و
الهی میباشند.
تبٌت قرآنی را
که بمعنی دستش
بریده باد
میگویند،
منظور کسانی که
رعایت حرمت الهی
را نمی کنند،
و سلوک الهی نکرده،
یا آنرا با
جسارت
بانحراف
میکشانند. که
قشری های همه
ادیان ومذاهب
غیرسلوکی
میکنند. پساز
پیمان سالک است
که این حرمت
امور الهی
مطرح میگردد.

78 –
قریش را (عرب
یا تازی)
میدانند. چون مهاجر
اصلی از یمن و
بدنبال شکسته
شدن سدٌ مأرب
بود. ولی با ظهور
دین اسلام غیر
سلوکی خلفای
سیاسی و قشری محمد،
بکلٌی رابطه
قریش با یمن
که اکثرا
مهاجران
زردشتی و
ادیان دیگر
بودند قطع
گردید. اعراب
در زبان محلٌی
عملا همان
قریش هستند،
که بعدا با
(زبان قرآن)
تکلٌم کردند،
چون تقدٌس
برای آنها داشت.
و بسیار
واژگان فرهنگ زردشتی
را در خود حفظ کرده
است. ومعنی
کلمات قرآن و
دیگر آثار
محمد و مسلمانان،
کاملا بدور از
مقصود خداوند
و محمد برای
سلوک الهی
گردیده، که تماما
قشری مذهبی ونه
سالک الهی. و تمام
ادیان دیگر
بهمین شکل
مادی شدن
دوچار گردیده
اند. تازی ویا تاجیک
و قبیله طیٌار
را از بقایای عرب
میدانند. ( عرب )
یعنی بدون ربٌ
و مربٌی الهی
یا پیر کامل در
سلوک میباشد . که
سالک نیستند و
اصطلاحا وحشی
بیابانی
هستند. ودر مقابل
عرب (عجم یا أجم)
و جم ناشدگان الهی
در سلوک، و کامل
الهی و
پاکسازی روان در
روان بشری خود
نکرده اند. که سالکان
جم و جمع و
جمشید
میشوند، که مقام
الهی از مراتب
شهودی برتر
جمع و یگانه شده
اند. قبیله طیٌ
نیز تائو و سلوک
ولایت بودا ومیترا
را داشته اند،
که مهاجر از
هندوستان وچین
بیمن مرکز
تجاری و کشتی رانی
مهم آن زمان
بوده است. و با ظهور
محمد و جنگهای
ضد قریش او،
کاروان اشتران
عرب برای همیشه
تعطیل شد که خاندان
أبو سفیان از
بزرگان تجارت
و کاروانهای
بین یمن در
جنوب و تدمر در
شمال یا اردن امروزه
بوده اند. و
لذا مدام قصد
کشتن وسرکوبی
معتقدین
بمحمد بودند.
و یهودیان
مدینه یثرب
نیز از طالبان
برچیده شدن
قدرت اقتصادی
و نظامی قریش
قشری در مکه
بودند. و معبد کعبه
وسیله حفظ
ارتباط قبائل عرب
درجامعه قریش
بود. مقصود
خداوند و محمد
تنها تربیت روحی
انسان هائی
بوده ، حتی اگر
قبلا مخالف آن
بوده اند اگر
توبه از بی
اعتقادی سابق
خود کنند. ولی
همیشه گروهی
منافع حکومت سازی
و تسلٌط بر
مردم و ملٌتهای
اطراف بوده و هستند،
که منافع اقتصادی
و سیاسی ونظامی
و تعصٌبات
قومی وقبیله و
نژادی جای هدف
الهی سلوک را گرفته،
و بمرور زمان شکل
دین رسمی و
صورت خواست خدا
بخود گرفته
است. که زردشتیان
قشری مذاهب
متعدد و ضدٌ یکدیگر
پیدا کردند،
که یهودیان
ایرانی و
یهودیان مصری با
قریش عرب مکٌه
هر دو زردشتی
قشری بوده و
هستند.
بطوریکه قریش
و نیز یهودیان
رابطه خود را
با زردشت و سلوک
الهی ولایت زردشت
را بکلٌی
فراموش نموده اند.
و از ابراهیم میگویند
که فرزند الهی
أزر زردشت بوده
است. ولی همیشه
اولیای الهی زنده
رسیده بتجلٌیات
شهودی، بسیار محدود
و کم نام در هر شش
ولایت نوع بشری
و در همه نقاط
وجود دارند.
که هر یک
معدودی سالک طالب
لقای الهی را تعلیم
میدهند. و
خداوند یکی از
آنها را بطالب
صادق و مستعد لقای
الهی در رؤیا معرفی
مینماید. انسانها
در فصول و
تفاوتهای قدرت
وکرامات نوع بشری
هستند. که هر
کدام بیک ولایت
شهودی
ولایتهای ششگانه
بمعرفی خداوند
شایسته شناخت و
داشتن پیر الهی
میباشند.

79 –
کوه حرٌاء مکٌه
در عرفان محمد
و کوه هرا در
عرفان زردشت
یک کوه
سمبولیک و قلٌه
مقام تکامل شهودی
سالکان میباشند.
که گاهی البرز
از ریشه هرا و
کوه حرٌاء
محمد است، که
از مراکز قدیم
تر عزلت نشینی
سالکان
زردشتی قریش
بوده است. گاهی
کوه هرا را مانع
ظهور نور
خورشید وماه و
ستارگان
میدانند، یا از
ورای آن طلوع
میکنند. که سالکان
در رسیدن
بشهود نهائی و
با مرگ قبل از
مرگ خود بدان
مراتب عالی
الهی میرسند.
که طلوع تجلٌی
الهی را بصورت
انوار ماه وخورشید
و ستارگان
گفته اند.
مسیح با ستاره
نجم الثاقب پر
نور و محمد یا بدر
منیر ماه شب چهارده
است، و برای نوع
فوق بشری
آینده ولایت مهدوی
طلوع نور ربٌ رحمان
را بصورت خورشید
ببینند. که شاهدان
این انوار را
دارند.( تئیر)
قلٌه کوه هرا
را گویند. که
همان مرحله
مرگ قبل از
مرگ سالکان میباشد.

80 –
تخم و تخمه در
ژنتیک جسمی
والدین و
ژنتیک روحی هر
موجود زنده
برحسب سوابق
تکامل نوعی خود
را دارد. چنان
صفات نوعی
برتر کسب کرده
که توانسته در
نوع بهتر یا نوع
بشری و فصول بالاتر
نوع بشری بجهان
متولد شوند.
که عقل
وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه
بیشتر دارند. در
افسانه جمشید
که دستور الهی
داشته حفظ
تخمه نیکوی
الهی را بنماید.
که در شهود و
نجات سالکان
این تخمه الهی
حفظ امانت الهی
صورت میگیرد.
که بتدریج فصول
بهتر نوع بشری
و حتی نوع فوق بشری
با هزاران
برابر عقل و
کرامات نوع بشری،
با مهدی موعود
۵۵ قرن دیگر در
جهان آغاز
میگردد. و بی نهایت
انواع فوق
بشری تا أبدیٌت
در پیش هست. که همه
ارواح در رفتن
بسوی خداوند الله
باید از این
مراتب
تجلٌیات
الهیو صفات آنها
بگذرند. کشتی
نوح تمثیلی در
حفظ افراد مستعد
تکامل و سلوک الهی
است. حتی از
حیوانات در آن
که بالقوٌه
استعداد تولد بشری
آینده و سلوک
الهی را در
آینده ها خواهند
داشت. که
انسانها از
تکامل نوعی
حیوانات
بوجود آمده
اند. ( بیضه اسلام)
نیز همین معنی
تخمه و
استعداد ذاتی برای
رسیدن
بتجلٌیات
الهی در افراد
عاقل وعامل و
عاشق و سالک
پاکسازی شده میباشد.
عملا تجلٌیات
شهودی نوع بشری
پنجگانه در
دارندگان
سلوک آنها، تخمه
و ژنتیک روحی
تولد احتمالی
آینده های فوق
بشری پس از
شهود قائم ربٌ
النوع بشری میباشد.

81 – تب
تن و گرمی آن
در بیماری و
حتی برای حیات
داشتن شرط است،
که مرده تنی
سرد دارد. زندگی
با حرارت و
إنرژی است. که حیوانات
و حتی أتم و مواد
أتمی با دریافت
کوانتوم
ادامه حیات
أتمی و گیاهی
و حیانی را
برای آنان
میسٌر میکند.
وتولد یک روح
ملکوتی در
ماهیٌت خود در
جهان ناسوت،
با کسب تن
مادی بصورت
تراکم حرارت میباشد.
که گوئی دنیا جهنٌم
و اقیانوسی از
حرارت و
کوانتوم
میباشد. حتی
وقتی که سرد و
یخ بسته باشد،
باز حرارت
درونی خود را
دارد. حرارت توحٌش
و شهوت و غضب و
صفات حیوانی
که در انسان نیز
دیده میشود،
آمادگی سقوط
روح انسان پس
از مرگ در نسخ ومسخ
بدتر میباشد.
توبه وتَرک
حوادث طبیعی
در دنیا که حراترت
ساز است.
پائین آوردن
درجه حرارت
نابود شدنی
نوع انسانی
میباشد.
سالکان در
استضعاف شخص
با کم خوری و ریاضت
و عزلت نشینی
عملا حرارت
حیوانی را از خود
دور میکند، که
بدرجه مرگ قبل
از مرگ سالک
احساس بی خودی
مینماید. که احساس
بی احساسی
میباشد. علوم
مادی وفلسفه
های تحقٌقی
پوزیتویستی و
منطقی بکلٌی در
اتش خود ساخته
انسان در روان
او میباشد. که با
خدا وملکوت و
انبیا وسلوک الهی
و آینده های
فوق بشری یا کارماهای
قهقرائی مخالفت
میکند. گوئی
انسان یک بار
اتٌفاقی و
ناگاه در نوع
بشری بوجود آمده
است، و برای همیشه
با مرگ نیست
میگردد.

82 - فشار
قبر و ترس
شبهای نخست
میٌت در قبر
که برای آرام
گرفتن روح
میٌت دعا وامور
دینی
میخوانند، که
زردشتیان (ترس
استودان)
میگویند که
عملا سالکان
در دوره های
نخست عزلت
نشینی سلوکی
در تاتر یکی و
تنهائی در
مکان و گودالی
چون قبر که
،با احوال
سلوکی شدید
میباشد. و با اذکار
و دعاهائی که
میخواند آرام
میگیرد . و یا
سالکان وکاملان
مراسمی که در
معبد و خانقاه
اجرا میکنند،
احوال ترس از
سالک تازه و
تردید او را میگیرد
. اینکه سه شب
این دعاها را دارند،
زیرا سالک بسه
شهود مقدماتی خود
که رسید، ترس
از عدم رضایت
الهی اورا
مرتفع میگردد.
که با شهود
سوم فاطمی
شیوا یا دغدوی
فاطمی و نوازش
مادر نوع بشری
سالک ، اورا
اطمینان از
آینده میدهد. فشار
قبر بر تن
سالک
درعزبتگاه
چون قبر است.
ولی نه در تن
مرده و
توصیفات غیر
منطقی از
خطرات در قبرر
برای مرده باشد.
که مرده روح
وادراکی
ندارد. و
بسیاری نیز
غرق دریا وسوختن
در آتش
میگردند، که قبری
ندارند. و
سالک حکمت
سوزاندن میٌت
در هندوان را
برای رفع خطر
فشار قبر و ترس
روح میٌت از
وجودش در
قبرمیباشد. تن
انسان که در
فضا رها گردد
برحسب قوّه جاذبه،
أتم ها بتدریج
از تن جدا
میگردند. که
روح و نقش
مراتب الهی
نیروی حفظ
ارتباط ذرٌات
أتم ها وجود
ندارد. سالکان
رسیده بمراتب تجلٌیات
الهی زمانی
بهشت انتظار
درعرش شهودی
خود را دارند.
تا باز بجهان متولد
گردند. و این
انتظار در
ملکوت رقیق تر
از ناسوت مادی
أتمی است، که در
حکم واقعی
بودن است که ارواح
غیر سالکان
درجهنٌم سوم
انتظار
ملکوتی خود،
تا توفیق
تولدی مناسب
بیابند از حرارت
نور خورشید و
هر نار ونوری
میسوزند. که در
احضار ارواح
ناله آنها از
همین سوختن است.
که چون در
نطفه ای قرار
بگیرذد تنی مادی
مییابند، تا
از گرمای شدید
تر محفوظ گردند.

83- (
ایزد تیر و تشتر)
ماه چهارم سال
سمبول ستاره و
باران و رزق و
روزی در ستاره
شعرای یمانی و
جشن مهرگان
مبارک و جشن
تیرگان مورد ستایش
زردشتیان
بوده است. و
آنرا سمبول
مقام میکائیل
نزد یهودیان
زردشتی و
مسلمانان میباشد.
که میتواند
همان جبرئیل
سروش مزدیسنا
باشد. که ستاره
أرجمندی است.
و شهود چهارم بودا
و شهود پنجم
ستاره های
الهی
زردشتیان و
ستاره نجم الثاقب
مسیح، که مقام
شهود نهائی
سالکان زردشتی
و مسیحی
میباشد. که در
ولایت محمدی
شهود نهائی
بدر منیر قائم
است. که
فراوان
ستارگان سمبول
ارواح نجات یافته
قبل از نجات
سالک بطور
منظٌم اطراف
ماه استقبال
نوری از روح
سالک واصل
بنور قائم با
مرگ قبل از
مرگ مینمایند.
که در دیدار
دوم بازگشت
بخلق انسان
کامل شده، نور
قائم ستارگان
حضوری ندارند.
زردشتیان
چهار ستاره را
مقدٌس
میدانند. که
سمبول همان
شهود تجلٌیات
کاملان
زردشتی
میباشد. که هریک
نورانیٌت
بیشتر دارد.
که ستاره تیر
یا تشتر، بزرگترین
ستاره مقدٌس
میباشد. که سمبول
شهود نور
مرتضوی چهارم
زردشت است.و خِرَد
مقدٌس در شاهد
آن پیدا
میشود. که عقل
الهی شهود
چهارم میباشد.
و خنثی کننده
أثر هر خبیث و
أهریمن قشری
میباشد. تشتر
تیر نیز نام
یک قسمت اوستا
میباشد. که یشت
هفتم میباشد.
که همان شهود
مرتضوی است. ستاره
تشتر نیز منبع
نوری است ،که تخمه
های مستعد را رشد
میدهد. چه بذر
گیاهی باشد یا
ذات انسان
سالک واصل
بشهود چهارم،
چه رسد که
بشهود هفتم عرش
رحمان در
ولایت محمدی
برسند که سطوح
عقلی والهامات
لدنٌی بالاتر
در حکمت
دارند.

84 - توحید
در نظر عوام
قشری، تنها
دانستن این
عقیده است که خدا
یکی بدانیم ،
و آنرا از اصول
دین شمرده
اند، و از
اصول اعتقادی
هست، ولی از
اصول سلوک
عملی و رسیدن
بیگانگی
بخداوند تغییری
در ذات روحی انسان
نمیدهد. بلکه
این سالک است،
که ( عمل توحید)
و یگانه شدن در
ذات خود با
وسیله الهی
خویش مینماید.
تا بمراتب
الهی بالاتر
برسد. خود را با
مراتب الهی
واحد کردن در
عمل است. و خدا
را واحد
دانستن
تأثیری در ذات
انسان ندارد.
انسان بخاطر
معایب و عقده
ئهای روانی و صفات
حیوانی ونوعی
خود، نمیتواند
خود را بمراتب
الهی چون
مراتب شهودی
یگانه نماید.
که مقدمه ای
برای یگانگی بالاتر
در آینده ها میباشد.
که انسان باید
این همانی
صفات واحوال و
عقل مراتب برتر
را پیدا کند و بدان
ها برسد. ولی
حتما وسیله
الهی نیاز دارد.
و سالک پس از شناخت
پیر و ربّ
حسینی خود بمعرفی
خداوند، پس از
تخلیه از صفات
منفی وتزکیه
روان آلوده
پُر عقده و
تجرید آن از
صفات منفی
وهوس ها و
صفات حیوانی،
امکان کسب
صفات الهی در
تحلیه را دارد.
که پس از زمانی
تثبیت صفات
نیکو و لو، تا
حدٌ کمتر از ده
در صد از پاکسازی،
و در حدٌ کفایت
از نظر داوری
خداوند در
تأمبن شرایط
لازم در تخلیه
وتحلیه،
آنگاه بتجلیه
های الهی میسٌر
خود در هر
مرحله هفتگانه
میرسد. که در
ولایت محمدی
با شهود پنج حجٌ
عمره، که روح سالک
آنها را در
ولایتهای
الهی پیشین
قبل از تولد
کنونی در
تولدات گذشته
ها کسب کرده است،
آنگاه بشهود ششم
نور قائم و با مرگ
قبل از مرگ
بدان میرسد. و
با شهود هفتم
عرش رحمان
بازگشت پیامبرگونه
بخلق برای چند
سالک خود را
پیدا میکند.
دین سلوکی
محمد چون روش
زردشت سراسر
توحید عملی
سالک در تخلیه
وتحلیه با مربٌی
الهی پیر کامل
بمعرفی خداوند
میباشد. و
اکتفا
بعضویٌت
زردشتی یا
مسلمانی بهر
نام مذهبی
سنٌی یا شیعی
که باشد، باز
جز شِرک نکرده
است. زیرا دعا
وعبادتی بقول پیامبر
از وی بخداوند
نمیرسد. شناخت
خدا بدون شناخت
وسیله الهی
بمعرفی خداوند
میسّر نیست. که
وسیله الهی خود
شهود اول و
تجسّم حُسینی
و پلٌه ضروری
نخست بالاتر
رفتن سالک از
نردبان توحید
میباشد. شناخت
و معرفت خداوند
نظری وزبانی
نیست. که
آنگاه بازیچه
روان امّاره و
آلوده بعقده
ها و هوسهای حیوانی
میباشد. و هرچه
ذات هوسباز
بخواهد، همان را
معرفت خدا
میداند. بلکه
(شناخت شهودی
در رؤیا )
شناخت خداوند
در تجلّی
شایسته روح
شاهد میباشد.
که در شرایطی
روح سالک صادق
گوئی، از تن و
عقده ها فاصله
میگیرد. زیرا اصطلاحا
صفات منفی
روان را در تن
و روح حیوانی
انسان میدانند،
و نه در روح
الهی انسان کامل
و پس از شناخت
پیر کامل و
انجام تزکیه نفس
و رؤیاهای
شهودی که شناخت
ملکوتی مراتب
الهی دست میدهد.
نفی صفات از خداوند
همان نفی صفات
منفی از روان
عقده دار و
جاهل انسان
سالک میباشد. که
سالک میتواند
نفی وپاکسازی
آنها نماید. و
الاٌ نفی کامل
صفات بطور مطلق
ممکن نیست. که
کسب تثبیت
صفات مثبت
برای خداوند،
بدون شناخت
عوالم الهی و
مربٌی الهی همان
عقده های روانی
حاکم خواهند
بود. که انسان
تابع روان،
هوسهای خود را
مثبت ونیکو و
الهی ودرست میداند.
اوستا صد ویک
نام و صفت
برای خداوند
میگوید، که در
قرآن محمد بیش
از اینها آمده
است. صفات
اولیای الهی
نزدیک کننده
ذهن انسان
بصفات مثبت
خداوند است. خدا
شناسی زردشت و
محمد مانذد
مسیح و بودا
یکسان هستند.
مراتب شهودی بالاتر
یعنی کسب
تجلٌیات
بالاتر و وضوح
بیشتر صفات الهی
برای انسان در
باره خداوند میباشد.

85 - تورات
یهود که در
واقع بمعنی
توریه و رؤیت
شهودی از تجلٌیات
الهی برای سالکان
با ولایت
چهارم زردشت
وبا کمک یک
ولیٌ الهی آن ولایت
بمعرفی خداوند
در رؤیا بسالک
طالب لقای الهی
میباشد. گرچه
یهودیان معنی
تورات را
هدایت براه خدا
میگویند. که هر
مکتب سلوکی چنین
میکند. و
تورات را
خداوند و
ابراهیم وموسی
ننوشته اند.
که عرفای
یهودی بعدی،
بخصوص آنانکه
از اسارت بابل
نجات یافتند،
از خاطرات و یادداشتهای
خود و یا
تصوٌرات
عرفانی که داشته
نوشته اند. که
با حُسن نیٌت
هم بوده باشد،
باز مقصود
باطنیواصلی
الهی ابراهیم
و موسی را نمی
توانسته دانسته
باشند.
نویسندگان قرآن
و اوستا وهر
کتاب معروف
دینی این چنین
بوده است. هر
انسان کاملی
خاطرات و
تجربیٌات و احوال
و نظریّات خود
را مینویسد،
که تنها برای
چند سالک خود
در حکم بیانات
الهی میباشد.
ولی برای نسلهای
بعد وغیر سالک
بهره ای شهودی
و تکام روحی
بباورکنندگان
آن نمیدهد. در
شهود و توریه رؤیائی
است، که توراه
و راه درست
الهی برای
سالک مشخٌص میگردد.
و میداند که درست
میروند. ولی
هرگز غیر
معتقدان را
هدایت بخدا نمی
کند. زیرا دستورات
عملی سلوکی در
تورات و قرآن نیست.
که سالک قرآن
و تورات ناطق پیر
کامل لازم دارد.
بلکه نظریٌات
ذهنی و عقلی
وفلسفی و
سمبولیک مطرح
شده است. که
نسبتا برای هر
کامل الهی
درست است، ولی
تأثیری در کسی
نمی کند .که
روان هر
انسانی سرشار
از عقده ها و
انگیزه های
شخص وحیوانی
میباشد. و
صفات و عقل خود
را الهی و
کامل میداند.
که عملا
بازیچه ارباب نوع
حیوانی
احتمالی
آینده های پس
از مرگ آنان
در کارماها
میباشد. و کار
طبیعی أهریمن
جذب بپائین
روح انسان
آلوده میباشد.
دین یهود از موسی
و مکتب مصری
او آغاز میگردد.
که قبل از
موسی ابراهیم
و یعقوب در اورشلیم
و سرزمین کنعان
و عبرانیان
عبور کرده از نهر
ارد ن، یا
عبور کرده از
مرحله مرگ قبل
از مرگ سلوکی میباشد.
یهودیان
اصطلاحا ابراهیمی
که از یهودیان
موسوی مصری
فاصله دارند.
طبق معمول هر
کامل الهی
خاطرات و
تجربیٌات خود
را مینویسد یا
برای او
مینویسند.
مانند
نظریٌات عقلی
آنان تا
سالکان از
آنها استفاده کنند.
که برای آنان
مهم والهی
میباشد، ونه
برای نسلهای
بعدی که بهمان
مراتب شهودی و
یا تأثیری از ولیٌ
الهی رنده ندارند.که
هرچه او بگوید
خداوند گفته
باشد. حتی اگر
اولیا
وانبیای قبلی
دستورات عملی
سلوک برای
انسانهای بدون
پیر الهی و
پیمان سلوکی
داده باشند،
کارساز تقلید
آینده های
بدون پیر الهی
نیست. که شِرک
هم شده است.
انتخاب خود
انسان از
مردان الهی
نتیجه نفوذ
عُقده های
روانی انسان
است. قرآن را عُمر
وعُثمان
نوشتند. وچهل
سال پس از
وفات محمد
بود. گرچه از
برخی کلمات
پیامبر بوده
است. ولی خود
آنها و راویان
کم سواد، بقول
مولی علیٌ در
نهصد جای
کلمات محمد دستکاری
و تبدیل وحذف
و اضافات و
تغییر داده
اند. که اینک و
بمرور ناچار شده
اند ۲۲۳ آیه قرآن
را منسوخ بگویند.
و اصولا در
قرآن عثمانی
جز نظریٌات
عقلی و کلٌی
پیامبر چیز
دیگری نیست. و
دستورات عملی
ندارد. که هر
انسانی برای
شفای روان خود
داروی خاص خود
را میخواهد. یعنی
پیر کامل زنده
بمعرفی خداوند
تجویز خاص هر
سالک خود را مینماید
ونه برای همه
سلکان خود یا
زمانهای بعدی
. آنگاه کلام این
مربٌیان زنده وحکیم
آشفتگی های
روان سالک همان
کلام الهی و
قرآن ناطق و
دستور خداوند است.چه
فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی. هم
اکنون تورات
های متعددی
هست. و
یهودیان در کوهستانهای
فلسطین متونی
پراکنده
قدیمی پیدا
کرده اند که
عزلتگاه سالکان
بوده وهرکس
برای خود
نوشته است .
قطعا تفاوت
های زیادی با تورات
بایبل دارند.
که ناچار آنها
را ( تورات
اورشلیم)
میگویند و غیر
مستقیم درست تر
از تورات بابل
میپندارند.
تورات
اورشلیم بیشتر
دستورات عملی
بسالکان بوده،
که تورات بابل
برای حکومتهای
یهودی (
یهودیه و اسرائیل)
بوده است.
کتاب (تی پی تا
کا) در دیانت
بودائی هست،
که یک قرن پیش
از مسیح نوشته
شده است.
مانند کتاب(
ویدای )
برهمنان
میباشد. که هر
زمان کسانی
مطلبی به آن
افزده اند. که انجیل
را چندین رسول
وکامل الهی
نوشته اند و اکنون
برای مسیحیان
بیشتر از گفته
مسیح مورد توجٌه
میباشد. که
حتی مسیحیان
اکنون بیشتر
بتورات عهد
قدیم یهودیان
مراجعه میکنند.

86 –(
ثَنویٌت) و
اعتقاد فلسفی
بوجود دو خدا
یا دو نیروی
خدائی میباشد.
و خیر که منسوب
بخداوند خیر
آهورمزدا و
الله است، و
شرٌ منسوب
بأهریمن
شیطان. که گوئی
هرچه خداوند
بخواهد ابلیس
شیطان أهریمن
آنرا خنثی وباطل
میکند. و ارواح
انسانی را
بقهقراهای
نسخ ومسخ پس از
مرگ در کارماها
میبرد. همه پیامبران
از دو نیروی
مقابل هم گفته
اند. که بمعنی
دو خدائی نمی
باشد و بقول موسی
ومحمد خداوند
خیر خود خالق
أهریمن بوده است.
زردشت از تاریکی
و نور میگوید،
که سالکان
ولایت
بتجلٌیبات
الهی نوری
میرسند، وغیر
سالکان قشری
بضعف تدریجی
عقل و تاریکی
ذهنی میرسند.
بخصوص پس از
مرگ در مسخ
میمون و
حیوانات دیگر
میروند، که
کمتر نام عقل
داشتن برای
آنها میتوان
گفت، که غرایز
حیوانی داده الهی
در هر نوعی هست.
تا امکان زندگی
نوعی خود را داشته
باشند. اگر هر
روحی دنیای
بهتر نوع فوق بشری
و بهشتی و
هزاران برابر
عقل نوع بشری داشته
باشند و غیر
سالکان دنیای جهنٌمی
هزاران بار
ضعیف تر در
عقل هستند، که
بازیچه أهریمن
و ارباب نوع حیوانی
خود میباشند.
نفس آلوده
انسان عملا ابلیس
و أهریمن شخص
میباشد. برخی
مذاهب اسلامی
را در تاریخ ثنوی
دو گانه پرستی
گفته اند. که از
جمله مذاهب
دیصانی
ومانوی و
مزدکی خوانده میشوند.
و در واقع
تهمتی برای تکفیر
آنان میباشد.
که اکنون برای
منافقان سیاسی
در ولایت فقیه
ایران گفته میشود.
در گذشته
افراد مورد تکفیر
را زندیق
میگفتند، که
همان زندیک و زردشتی
بودن است. و
حتی قریش پیرو
زند اوستا
بوده اند، که محمد
آنها را کافر
و مجوس قشری یا
مغوس و مُغ آخوند
قشری میگفت . و
محمد آنان را بنی
امیٌه گفت که اوم
وسلوک نمیکنند،
تا امٌی چون محمد
شوند. پس آنان
را غیر الهی و
شایسته قهقرای
پس از مرگ در نسخ
ومسخ میگوید. که
مسخ میمون بهترین
شانس آنان
خواهد بود.
زیرا مار و
مور وحتی فسخ
و گندیدگی
گیاهی ورسخ
جمادی در
موجودات أتمی
میگردند . که تکرار
گذشته ها را در
آینده ها بکنند.
در دیانت
زردشت
أهورمزدا
سپنتا مینو
خدای خیر دربرابر
أنگره مینو أهریمن
میباشد. انگره
همان انکار و
منکر بگفته محمد
و أنبیا در
سلوک
میباشد.زیرا اینان
حقایق و شهود
های الهی و
عوالم آینده
برتر را انکار
میکنند.
سالکان نیروی
أهریمنی در
ذات خود را تخلیه
میکنند، و با صفات
الهی پیر
مربٌی خود
تحلیه و تقویت
صفات الهی خویش
مینمایند. خیر
وشرّ و خوب وبد
طبیعت ذهنی
انسان است. که برحسب
منافع و هدفها
و اصولی امور
را خوب و بد یا مثبت
و منفی تقسیم میکنند.
دوآلیزم فرنگی
در ادیان شرقی
شدیدا مورد توجٌه
است. شاید خِرَد
الهی و گِنان
هندی وجِنان قریش
همان عقل الهی
و عرفانی ولایتهای
سلوکی باشد. که
غیر سالکان
عقل غریزی وحیوانی
خود را دارند. نفس
لوّامه یا همان
عقل مادی
حیوانی پیشرفت
بیشتر یافته است،
که انسان
میتواند
ملامت خود را بنماید.
که معترف است
تأخیر و کمبود
و عقب ماندگی دارد.
زیرا بار فساد
و گناه دارد.
که اگر با پیر
الهی بمعرفی
خداوند تخلیه بنماید،
بنفس وعقل
(مطمئنٌه) و
حتی بنفس و
عقل ( ملهمه) از الهامات
الهی لدنّی دم
بدم بوی میرسد.
و هر تجلٌی هفتگانه
نوع بشری هریک
عقل الهی برتر
خود را دارد.
که عقب ماندگان
از این عقلها آنرا
تکذیب میکنند.
و نمیخواهند
خود آنها را کسب
کنند. که قشری (
بد دین یا بی دین)
میمانند و حتی
این مراتب عقلی
الهی را
آیندگان پیش
رفته تر باز
تحقیر میکنند.
گوئی نردبان
حقایق عقلی
برای روح انسان
حقیقت جو، اورا
بخداوند نزدیک
تر مینماید.
والاٌ به أهریمن
قهقراهای
انواع حیوانی پیشین
نزدیک تر
میگردند. اگر
انسان سالک رسیده
بمقام واین همانی
مقام الهی و
عقل شهودی
میسّر خود بخلق
بازگشت
،میتواند در همان
حدود پیشرفت
عقلی خود دیگران
را تعلیم بدهد.
زیرا ( نفس ناطقه)
و گویا و حقٌ تکلٌم
امور الهی
برای سالکان
خود دارد. و بقول
فردوسی چو
فرمان یزدان چو
فرمان شاه الهی
پیر کامل .

87 –
جادو و جادوگری
در فلسفه محمد
وزردشت یکسان حرام
و گناه میباشد.
که کار شیطان
أهریمن است.
کار آخوند غیر
الهی وکسانی
که برخی از قدرتهای
علمی وفیزیک
را پیدا
میکردند، و از
جهل مردم سوء
استفاده و
توضیح علمی
نداده، و
تظاهر بجادو و
داشتن قدرت
های آسمانی
خود میکردند.
که در زبان
پهلوی جادو را
( پاتوک و
پاتوکیه )
میگفتند.

88 –
جاماسب بمعنی
نصرت و پیروزی
کاملان الهی و
صاحبان
حکمتهای عقلی
و فرزانه میباشد.
جاماسب با دختر
کوچک زردشت
بنام (پورو
چیستا ) صاحب حکمتهای
الهی ازدواج
کرد. که پیش گوئی
های زیادی
کرد. و معادل
فاطمه در محمد
بود که بکمال الهی
رسید. و صاحب
تجسٌم انسانی
شهود سوٌم
فاطمی شبیه شیوا
و دغدو ومریم
بود. و دختر
فاطمه زینب
کبرا، شهود
سوٌم زنانه
سالکان مهدوی
نوع فوق بشری
خواهد بود. علوم
زیادی
بجاماسب نسبت
داده میشود.
وی کتابی در
اسرار
پادشاهان
الهی داشته،
که تا چند
هزار سال
آینده را پیش
گوئی نموده است.
زیرا چون
زردشت پنج
شهود داشته،
که بشهود
چهارم مرتضوی
ایلی رسید. و
شهود پنجم عرش
مصطفوی که الهام
بخش لدنٌی بدل
زردشت و
جاماسب و هر
کامل زردشتی
در هر زمان الهام
میگردد. مسیح
پیامبر آخرین محمد
را آرما گفته
است. سوشیانت
های زردشت اول
ودوم. خداوند
أهورمزدا
بزردشت وحی میدهد
شش کسانی از
یاران تو
هستند، که جاماسب
ششمین آنها است.
کاملان زنده
زردشتی در هر
زمان دنبال کننده
هدف و آرزوی
زردشت بوده و
هستند. رساله (
جاماسب نامک )
بزبان پهلوی
هست، که پاسخ
های عرفانی
میدهد. و
تاریخ
پیامبران قبل
از زردشت
مانند تورات،
و نز مطالب
کتاب پیش گوئی
حوادث در عصر
سه سوشیانت
زردشت بنام های(
هوشیدر و
هوشیدر ماه و
سوشیانس) که نویسنده
آنرا بدوره اسلامی
نسبت میدهد. هفت
فلک پیش گوی
جام جم احوال سالکان،
در هفت سطح
سلوکی و شهودی
است. که با زردشت
با سطح پنجم، وبا
مسیح در سطح
ششم، و با محمد
در سطح هفتم
عرش رحمان
میباشد. جام جم
دل انسان کامل
دریافت کننده
الهامات لدنٌی
است. که جم جمشیدی
وجمع یگانه
شده روح انسان
کامل با مراتب
تجلٌی الهی
خود میباشد.
که در ولایت زردشت
با شهود عرش
مصطفوی، ودر
ولایت مسیح با
شهود عرش جبرئیل
قائم و با ولایت
محمد با شهود
عرش رحمان،
منبع الهامات
روحی انسان
کامل محمدی
است. که در سطح
مهدی موعود
هفت هزار سال
بعد هزاران برابر
عظمت و حقیقت
الهی تر
دارند.

89 –
جبردیل مقام الهی
شهود ششم که
مسیح (عرش )
اورا دیده بود
و محمد در
شهود ششم خود (
نور قائم) روح
الأمین ربٌ
النوع بشری یا
الگوی کمال میسٌر
برای نوع بشری
را دید، که محمد
اورا قائم نوع
بشری خواند.
یهودیان
زردشتی الأصل
معروف بدشمنی
با جبرئیل
هستند. چون مسیح
گفته بود که
در نظر آنها
جبرئیل
اکتشافی مسیح
باطل کننده
دین یهود یا زردشت
است. پس اورا تکفیر
و بصلیب کشیدند.
ولی محمد مسیح
را صاحب مقام
قائم وگاهی قائم
نوع بشری
میگوید. که همچنان
قائم برای خداوند
بالاتر رحمان
نادیده نوع
بشری، درحال
گفتن( یا
سبٌوح یا
قدٌوس) است. که
مهدی موعود
کاشف نور
رحمان تجسٌم
انسانی
جبرئیل قائم
نوع بشری و
آغازگر نوع فوق
بشری چهار
بُعدی از نظر
خداوند وبا
هزاران
برابرعقل نوع بشری
خواهد بود. که
مهدی ۵۵ قرن دیگر
درجهان مبعوث
میشود. و آخرین
کامل ولایت
محمدی و پایان
شرافت نوع بشری
و برتری ولایت
محمدی خواهد
بود. که ولایت هفتم
برتر نوع فوق بشری
را برای سالکان
فوق بشری خود
خواهد بود. و تنها
متولدین نوع فوق
بشری ارواح کسانی
خواهند بود،
که قبلا در
نوع بشری بنور
قائم رسیده
بودند، ولی بنور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان نمی
رسیدند که
مهدی میرسد.
جبردیل را شیپور
زننده قیامت
است که سالکان
ولایت محمدی،
دعوت او را
پذیرفته و مرگ
قبل از مرگ
خود را می
پذیرند، که بنور
قائم برسند.
ولو اینکه
تولد دوم
نداشته وبخلق
باز نگردند.
که تولد دوم
پیامبرگونه
ولایت زنده ،
و حتی محمدی زنده
چند سالک
احتمالی خود میگردند.
ولی مسیح
پیشگوئی کار
جبرئیل را میکند،
که خود نداشته
است. و محمد
آخرین کامل
بازگشته بخلق
ولایت مسیح ،
و قبل از آن بازگشته
بخلق با ولایت
زردشت در سلوک
قریشی خود
بود. و سپس بجای
شهود نور
مرتضوی
زردشت، بنور مصطفوی
مسیح رسید و
باز بار دیگر
بنور قائم
جبرئیل رسید.
که با هدایت(
صورت روح
مصطفوی) بود
که در تجربه
این نویسنده،
نقش هدایت و
راهنمائی
(صورت روح مرتضوی)
بود. و بفرمان
صورت مصطفوی
روح محمد، سالک
و هر سالک
ولایت محمدی
در هر زمان،
راهی مرگ قبل
از مرگ میشود.
که این نویسنده
نیز بنور قائم
رسید. ولی برخی
از شاهدان نور
قائم، بازگشت
بخلق و تولد دوم
و بعثت و
رسالت دارند،
و حتی محمدی
زنده برای چند
سالک احتمالی خود
میگردد. و
تنها متولدین
نوع فوق بشری
عصر مهدوی
همان شاهدان
امروز نور
قائم در نوع
بشری با ولایت
محمدی
میباشند. و
مهدویان
آینده تجدید
هر شش شهود
قبلی نوع بشری
خود را مینمایند
که بنور رحمان
برسند. روح الأمین
که محمد
بجبرئیل لقب
میدهد که روح
الهی شده هر
شاهد قائم که
أمین وامٌی
چون محمد امٌی
شده، و امانت الهی
مأموریٌت
الهی برای
هدایت چند سالک
خود مییابد. و
شهود ششم با
نام( روح بجای
روان) بشری یا
جان حیوانی جانداران
چون انسان
میباشد.
یهودیان عصر
(مکابیان)
سالکان
ابراهیمی و
زردشتی که
فرشتگان مقرٌب
خدا رابا
اسامی ( رفائیل
و اورافیل و
میکائیل و
رائیل و
اسرافیل یا اسرائل
و یرمائیل)
بوده که نزد محمد
میکائیل
مهمتر است .
زیرا حامل روح
شاهد قائم
بمعراج عرش
رحمان میبرد.
وآنرا وظیفه
میکائیل
میداند. اینها
اسامی رایج یک
قوم میباشد،
که زردشتیان
از مراتب
امشاسپندان
میگویند. ولی محمد
از مراتب أهل بیت
و پنج تن آل
عبا میخواند.(
حسینی وحسنی و
فاطمی و مرتضوی
و مصطفوی، که اسامی
انسانهای
کامل شده نیز
میگردند.
اسامی مراتب
الهی در خدمت
هدایت
سالکان، همان
تجلٌیات الهی
هفتگانه أهل
بیت هستند.( بیت
) خانه بمعنی طریقت
محمد و هر
پیامبری است.
و الاٌ مراتب
تجلٌیات الهی بالاتر
از ربٌ قائم
روح القدس و
رحمان در
انواع فوق
بشری بی نهایت
هستند و
تجلٌیات برتر
تا خداوند
الله أهو در
پیش هست. که نامی
هم از آنان نداریم.
مگر پس از
شهود آنها،
شاهدان حقٌ
دانستن وبردن نام
آنان را دارند.
زیرا ناموسهای
الهی و اسرار
الهی الله میباشند
که مقرٌبان و کرٌوبیان
و امشاسپندان
و ایزدان
میدانند.

90 –
(جزیه)
مالیٌات سرانه
غیر مسلمانان
مقیم در کنار
مسلمانان است.
که اصطلاحا در
کشور اسلام زندگی
میکنند و أهل کتاب
وسلوک هستند.
که تنها چند
دین یهودی
ومسیحی و
زردشتی و
صائبی میباشند.
درحالیکه هر
پیامبری
کسانی با
پیمان سلوکی
أهل کتاب و
پیمان با
اولیای الهی
بمعرفی خداوند،و
درهر شش ولایت
الهی أهل کتاب
میباشند. این مالیٌات
ستمگری خلفای
سنٌی، وسپس
آخوندهای شیعه
بوده وهستند.
گرچه مالیات
اجتماعی برای اداره
هر جامعه طبیعی
و قانونی است.
که اکنون
تقریبا نزدیک
بعدالت انجام میگیرد،
و متناسب درآمد
میباشد. ولی جزیه
مالیات معینی
نیستند. در
زبان فارسی قدیم
جزیه را( گزیت)
میگفتند. که در
هیچ دیانتی
این مالیٌات گرفته
نمیشود. که مسلمانان
خُمس و شیعیان
نیز حقٌ و سهم
امام دارند.
که باز مور
استفاده
آخوندهای قشری
است. که خمس
پیامبر پول نیست،
بلکه پنج شهود
مقدماتی از
سالکان در
پیمان پیر
الهی بمعرفی او
میباشد. که سالک
باید گزارش شهود
رؤیائی خود را
بدهد. گرچه پیامبر
در جنگهای خود
که حقوقی
نمیداد، در
عوض جنگجویان
غارت دشمن را برداشته
و یک پنجم آنرا
بمحمد
میدادند. که پس
از او جنگهای
جانشینان
محمد سیاسی بوده
است. و سهم
امام تنها
برای پیر کامل
امام امٌی
سالکان خود
میباشد، که اطاعت
او میکنند. و گزارش
رؤیاها
واحوال خود
بپیر میدهند.
والاٌ سالک مالی
ندارد که بدهد.
سهم امام را اکنون
در شیعیان خرج
دربار پر
هزینه آخوند
مورد تقلید میکنند.
و مسییحیان ویهودیان
عُشر یا یک دهم
از درآمدها را
میگیرند، که
خرج کلیسیا کنند،
که این پرداخت
ها هیچ سودی در
تکامل روح کسی
ندارد.

91 –
مارکوپولو جهان
گرد در شرح
شهر ساوه
میگوید، که
مدفن سه پادشاهی
ایرانی است،
که بنزد مسیح
هنگام تولد او
رفتند (بالتار
و جسپار و ملک
پور) که در
واقع اینان
کاملان
زردشتی زنده
بودند، که بدستور
شهود نور
تجلّی خود
بتسلیم ولایت تازه
مسیح داشتند.
و مسیح در تولد
دوم و بعثت او
سی ساله بود.
که برخی
کاملان
ولایتها در
بعثت برسالت
خود تولد دوم الهی
دارند. که از
خواب مرگ قبل از
مرگ بیدار
میگردند. که
هیچ کسی از
شکم مادر
پیامبر متولد
نمیشود. مگر
پس از سلوک الهی
که تنها خواست
خداوند
میباشد. محمد
سالک زردشتی
قریش با شهود
نور مرتضوی
خود کاملی زردشتی
شد، ولی
مأمورالهی مراجعه
بیک کامل
ولایت برتر
مسیح گردید.
که با شهود
چهارم مرتضوی خود
بجای رسیدن
بنور مصطفوی
مانند مسیح، بنور
قائم روح القدس
رسید، که ولایت
ششم برتر را
تأسیس کرد. و
محمد خود
آخرین کامل ولایت
مسیح بود. با تأسیس
ولایت الهی جدید
ولایتهای قبلی
بهدایت نسلهای
بشری مناسب
خود ادامه میدهند،
ولی برتری و
شرافت شهودی
زردشت بر دین بودا
و شرافت دین مسیح
بر دین زرئشت
، و شرافت دین محمد
بر ادیان قبلی
است چون شهود
الهی برتر
دارند. و
آخرین کامل ولایت
محمدی در ۵۵ قرن
دیگر، کاملی
با نام مهدی موعود
محمد ویا
سوشیانت سوّم
زردشت و
فارقبیط دوم مسیح،
با کشف نور
ربٌ رحمان ولایت
هفتم و آغاز
نوع فوق بشری،
شرافت و برتری
بر تمام ادیان
قبلی پیدا
میکند . که
مهدی خود(
قائم آخرالزمان)
ولایت محمد خواهد
بود .

92 –
جمشید افسانه
ایران باستان
در شاهنامه فردوسی،
سمبولیک زردشت
است.و قبل از
زردشت در
کیومرث و
میترا و بودا بوده
اند . جمشید جم
شده و رسیده
بخداوند و شید
و سیٌد و سرور
سالکان خود
شده است. که
اولاد الهی او
تمامی کاملان
الهی و تا زنده
میباشند.
اولاد الهی پیامبر
اولی العزم
خود میباشند.
که فردوسی برای
بیان سلوک
الهی زردشت و
ولایت سلوکی محمد،
بطور غیر
مستقیم با رعایت
احتیاط شدید،
تا مورد تکفیر
آخوندها قرار نگیرد.
پس فردوسی همه
امور سلوک
الهی را در
افسانه رایج
عوام، رسیده
از گذشته های دور
مردم بکار
برد. که اگر برداشت
سلوکی از شاهنامه
نکنیم سودی
درخواندن
ودانستن افسانه
ای شاهنامه
نمی بریم. که
حتی مفید
شعارهای ملٌی
و سیاسی ناسیونالیستی
نیست. که اکنون
در ایران
بقبله ومنبع
جوانان
ناسیونالیست
، در مقابل
حکومت مذهبی
غیر ملٌی در
آمده است.
سالکان ولایت
محمدی خانه پیر
کامل بمعرفی
خداوند، خانه
خدا میدانند.
وهم اکنون در توسٌلات
عبادی خود بحالت
بی خودی و
شهود تجلٌیات
الهی میرسند.
که پس از
تجدید شهودهای
پنجگانه
ولایتهای
قبلی، که سالک
مستعد در حجٌ
های عمره
پنجگانه، در
شهودهای برتر
وواضح تر از گذشته
های زردشتی،
با مقام حسینی
پیر کامل
بمعرفی
خداوند که شهود
اول سالکان است،
خود را بمراتب
فاطمی
ومرتضوی و
مصطفوی محمد و
قائم واحیانا عرش
رحمان
میرسانند.
شهود فاطمی مادر
نوع بشری سالک
را بشهود چهارم
مرتضوی
میرساند. که پس
از تخلیه وتحلیه
وتأمین شرایط لازم
تا شرط کافی
از نظر الهی و
داوری الهی بشهود
پنجم صورت
مصطفوی وهم اکنون
میرسند .تا هم
اکنون شاهد
شهود پنجم مصطفوی
با دستور صورت
روح محمد از
پرده مرگ قبل
از مرگ بگذرد
که بنور قائم برسند.
ولو اینکه
باحتمال زیاد
از خواب مرگ بیدار
نگردند، که
شاید بشهود هفتم
عرش رحمان و
بعقت ورسالت برسند.
سالکان نرسیده
بشهود مصطفوی در
احتضار مرگ طبیعی
بوی ونور قائم
میرسند. و
بِدای الهی و مشیٌت
جدید الهی برای
سالکان لازم
است که بنور
مصطفوی وقائم برسند.
وچون شاهد قائم
با شهود هفتم
عرش رحمان بخلق
بازگشت اینک
محمدی زنده
برای چند سالک
احتمالی خود میباشند.
و شاهدان قائم
پس از مرگ طبیعی
هفت هزار سال
بعد ، در نوع فوق
بشری وعصر
ولایت مهدوی
متولد با
هزاران برابر
عقل وکرامات و
موجودیٌت چهار
بُعدی میرسند،
که شاید بتوانند
بنور رحمان
شهود هفتم
وعرش ربٌ برتر
از رحمان شهود
هشتم برسند.
انسانها با
مراتب شهودی
ولایتهای قبلی
موفٌق بوده
اند، که اکنون
با کرامات بیشتر
متولد شده
اند. که هر
کامل محمدی در
هر پنج ولایت
الهی قبل هر
بار پیامبری بازگشته
بخلق بوده است.
و اگر اکنون
سلوک الهی نکنند،
دوچار قهقرا و
از دست دادن
امتیازات قبلی
میشوند. که
روح محمد نیر
در تولد عصر مهدوی
اگر سلوک الهی
و اجرای دستورات
مهدی موعود را
ننماید، تمام امتیازات
الهی گذشته
های خود را از دست
میدهد. هر
روحی در هر
مقام الهی که
هست، با اولین
سرکشی از
خواست خداوند برای
سلوک الهی، تمام
کرامات و
امتیازات
تولدات نوعی گذشته
خود را از دست میدهد.
ولی انسان بشری
سالک مراتب شهودی،
در تولد بهتر
چندین برابر عقل
و امکانات بالفعل
الهی دارد. که معمولا
روان عاقل تر،
دارای قدرت
اجرای هوسهای
همان سطح عقل میباشد.
پس سالک حتی
عقل شایسته
کنونی خود را نادیده
میگیرد، وبا
عقل الهی و
برتر پیر بتجلٌیات
الهی و
الهامات برتر
و عقلهای الهی
تر میرسد.
جمشید را مؤسس
باستانی سلوک الهی
میگویند، که در
پیشدادیان
وکیانیان
کاملان الهی قبل
از زردشت بوده
اند.
هخامنشیان (
هَخا شدگان) و
با مَنِش الهی
و( آقا منش) شده
، نظام سیاسی و
مذهبی رایج عصر
خود را
داشتند، که ساسانیان
بیشتر سیاسی
وقشری بودند، تا
سالک دینی. و کورش
تاریخی نام هر
کامل الهی
بوده است. که مؤسس
قبیله زردشتی
قریش نیز کورش
( عربی شده
کورش )ویا
برهمن وابراهیم
بوده است.
یهودیان ستایش
گر کورش در
تورات ، چون
هردو گروه زردشتی
بودند. که اکثرا
قشری ماندند و
برهمن نشدند.
جشن نوروز
منسوب بجمشید
و کاملان
زردشتی بعدی است.
استخر فارس
مرکز وسیع
ساسانیان بوده،
و تخت جمشید
معبد درباری
بوده، و فریدون
افسانه ای نیز
کامل الهی وبا
فرٌ و فروهر
الهی، سه فرزند
او ایرج که
بمعراج الهی رسیده،
و سَلم در حال تسلیم
وسلوک است، و
تور کاملا دور
از خدا و قشری
گری داشته است
این سه نام سمبول
سه گروه پیرو
است. تورانیان
مدام در جنگ
با هخامنشیان بوده
اند. پادشاهان
بنی اسرائیل
در تورات همان
کاملان الهی
ولایت زردشتی
ابراهیم بوده
اند. صفات جمشید
را در کامل
الهی داشته، که
بانبیای بنی اسرائیل
نیز نسبت داده
اند. که هر
کاملی جمشید وکورش
و محمدی زنده برای
چند سالک خود
بوده ووسیله توسٌل
عبادی میباشد.
هر پادشاه الهی
جام جم و قل الهامات
الهی گیرنده
لدنّی دارد.
داستان طوفان نوح
بجمشید نیز
نسبت داده شده،
و نشان میدهد که
یهودیان افسانه
های قدیم زردشتی
را در تورات خود
گوئی جدا از
زردشت نسبت
داده اند. که از
بابلیان
زردشتی شنیده بودند.
آینه اسکندر و
سدٌ اسکندر در
قرآن بیاناتی
از عرذفان زردشتی
و یهودی
ومسیحی است . جم
که بمعنی ذات روحی
است یعنی مقام
شهودی یک روح میباشد.
برخی را (خوش
جم ) میگویند،
که ذات خوب که
برخی مراتب شهودی
را دارند. گروهی
از پارسیان هند
دارای تأسیسات
اقتصادی عظیم در
هندوستان
هستند، که
کمتر سالک
الهی میباشند.(
جمشید ماهی)
بمعنی آفتاب و
برج حوت ماهی وکنایه
از سلیمان
پیامبر و یونس
پیامر زندانی
دهان حوت و نهنگ،
نزد یهودبان
در عزلتگاه خود،
خویشتن را زندانی
سلوکی کرده بود.
و یهودیان
بسلیمان
پادشاه و
پیامبر (جمشیدون)
میگویند و
بخاتم سلیمان
یا (دیو پری) او جمشیدون
میگویند. که
دلیل زردشتی بود
ن یهودیان
ایرانی ومصری میباشد.
که بعدها بازیچه
قشری های غیر
سالک گردیده
اند.

93 –
(جوکی) طریقتی
در تصوٌف
مرتاضان هندو
در ولایت بودا
و میترا، که خویشتن
داری وروزه
داری شدید
قسمتی از
وظایف تن را
از کار می
اندازند. مانند
کمتر نفس کشیدن
که قدرتهای عقلی
و ذهنی خود را تعطیل
میکنند. که بدرجه
فنای بی خودی سلوکی
میرسند . که (
خلسه) احوال
سلوکی سریع و شدید
نسبت بدیگر
وظایف تمرکز و
توسٌل طریقتهای
دیگر میباشد.
و جز اوم یا هوم
وایمان سلوکی
حرف بیشتری
نمی زنند. مگر
بمحبوب الهی خود
برسند، که شهود
نهائی میسٌر
ولایت آنان
است. تا بحالت
سامادی و
صمدیٌت و بی
خودی برسند.
که خود درجه
ای از مرگ قبل از
مرگ است. که در
ولایت های بعدی
این مرگ قبل
از مرگ در
رؤیا دست میدهد.
که با پیامبر بشهادت
جنگی میرفتند.
در ولایت محمدی(
اللٌهمّ ) یا خدا
والهی که برای
تو اوم و قصد رسیدن
دارم، یا
سوگند پیمان
خود مینماید. (
جومست ) کتاب
مقدٌس هندوان
و عربی آن(
گومست)، که آنرا
متعلٌق
بزردشتیان
کفته اند، که کتابی
برای برهمنان
و کاملان
بودائی ومیترائی
است. شرط سلوک
پذیرفته
خداوند داشته وسیله
توسٌل عبادی و
امارت و أمر و
دستور دادن پیر
کامل، مناسب
احوال روانی
سالک است. که خداوند
بطالب لقای او
معرفی مینماید.
لذا افراد
بمیل خود و
بهر دلیلی،
چون عادات و
عقاید در گروه
های تصوٌف یا مکاتب
قشری آنها، ملحق
بجامعه آنها در
دین ومذهبی
میشوند. که گرچه
در اصل آن فرقه
بیک پیامبر
اولی العزم یا
کاملی الهی
وابسته بوده و
میباشد. ولی ملحق
شدگان بهر
شهودی نمی گردند،
و بمرور زمان
جامعه ای
مذهبی بدور از
حق وخداوند
میگردند. که
وسیله
آخوندهای
جاهل همان
مذاهب میباشد.
مانند فرقه(
جین )که بنام دین
معروف شده ،
در شمال غرب هندوستان
در مقابل دین بودا
در قرن ششم قبل
از میلاد،
اینک یکی دو
میلیون پیرو
دارد. آنان خدای
ودائی بودا و میترا
را که همان مراتب
شهودی
مقدماتی سه گانه
نخستین نوع
بشری هستند،
منکر بوده که
اصولا اعتقادات
آنها شهودی
نمی باشد. که
فلسفی و
اعتقادی از
مجموعه ای
اصول مورد انتخاب
خودشان میباشد.
بودائیان
برهمانان در
سلوک با ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند، تا شهود
سوم نور فاطمی
شیوا و شهود چهارم
عرش مرتضوی
موفق
میگردند، تا
در تولد بهتر
بعدی بجهان
وبا عقل
وکرامات
بالفعل بیشتری
در ولایت
زردشت، تجدید
بهتر شهودهای
قبلی و
احتمالا بنور
مرتضوی چهارم وعرش
مصطفوی پنجم
میرسند . که باز
در ولایت مسیح
و سپس در
ولایت محمدی،
تکمیل مراتب
شهود ششگانه
واجب نوع بشری
را نمایند. که شرط
لازم برای
تولد یک روح
در نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، در ولایت
مهدوی بشهود
ربٌ رحمان
وعرش ربٌ برتر
از رحمان
برسند، که
نامی از او
نمی دانیم. برهمنان
جینی کشتن
حیوانات را حتی
اگر آزار دهنده
باشند نمی
کشند وحرام میدانند.
که همیشه جارو
بدست جانوران ریز
را از راه خود دور
میکنند. در
هندوستان طریقتهای
تصوٌف و فلسفی
که نام دین
بخود گرفته اند
فراوان هستند.
و مدام در
کشتار یکدیگر
میباشند. که طالبان
لقای الهی باید
از خداوند پیر
مناسب خود را
درهر ولایت و طریقتی
که باشند بشناسند.

94-
چراغ که منبع
نور است ومحمد
از مشکات میگوید.
وسیله تشبیه مراتب
تجلٌیات الهی
شده که
شهودهای
هفتگانه نوع بشری
میسٌر انسان،
دارای مراتبی
از شدٌت نور
ووضوح اشکال و
رسوم میباشد.
که از نور
میتوان تفکیک
اشکال را نمود.
در عرفان
زردشتی (چراغ
مُغان) ر برای
شراب میگویند
که بغ های قشری
آخوند دارند.
و الاٌ اولیا
الهی خود منبع
مقدماتی نور توسٌل
عبادی سالکان
میباشند، که آغاز
از نور حسینی
پیر کامل هر
ولایت سلوکی
میباشد. که
بَغ میباشد و
مُغ نمی باشد.

95 –
(چهار آئین) در مورد
زردشتیان که ولایت
زردشت را چهارمین
آئین الهی پس از
کیومرث آدم ومیترای
نوح و بودا
میدانند. که کامل
زردشتی آئین
های قبل از
زردشت را قبول
دارند، که باید
در شهودهای
مقدماتی
ولایت زردشت
بمراتب شهودی
ولایتهای پیشین
رسیده باشند.
که مسیح ولایت
پنجم و محمد
ولایت ششم
میباشد. که کامل
محمدی باید هر
شش شهود
ولایتها را
داشته باشد،
که بتواند با شهود
هفتم عرش
رحمان پیامبر
و محمدی زنده برای
جند سالک خود
بخلق باز
گردد.
مسلمانان نیز
چهار خلیفه
داشتند. که سنٌیان
خود را (چهار
یاران)
میگویند. و
الاٌ مذاهب
تسنّن و حتی تشیٌع
که بکلی مخالف
نظام خلفای
حکومتی و
سیاسی اسلامی
هستند، هر یک
ده ها مذهب و
طریقت حزبی هستند.
که آخوندها باستناد
یک عقیده و
اصلی فلسفی از
دیگران جدا
شده، و همگی سالک
الهی نبوده و
قشری مشرک هستند.
حتی اگر بقول
پیامبر تمام
عمر روزها
صائم و شبها قائم
باشند.

96 –
(چهار شنبه
سوری) مراسم
جشن وشادمانی
زردشتی ده روز
آخر سال را دارند.
که برای ایزدان
خود نیایش
میکنند.
سالکان باید تمام
روزهای سال را
در حال نیایش
با وسائل الهی
عبادی خود
باشند. و آتش
روشن کردن
سمبول فروغ و انوار
الهی شهودی کاملان
آنها میباشد.
که باید از آتش
دوره سلوک و
عزلت نشینی
سخت، عبور
کرده تا بنور
الهی و شهود میسٌر
خود برسند.
چهار شنبه
سمبول ولایت
چهارم زردشت است.
که جشن چهار
شنبه سوری
شاهدان نور مرتضوی
در بازگشت بخلق
دارند. و هر
روز هفته متعلٌق
بیک امشاسپند،
یا شهود الهی
نوع بشری
میباشد. که محمد
نیز روز جمعه
را در ولایت خود
روز جشن
میدانست. که
سالکان با
شهود نهائی
قائم جمع
ووحدت وجود
مییابند. که این
همانی شهود
الهی آخر خود
را برای سالکان
خویش پیدا میکنند.
که جمعه آدینه
یا همان(
أدینه ) و
پایان دین
ورزی انسان
کامل شده الهی
شده است.
مخالفین
ولایت زردشت
روز چهارشنبه را
نحس میدانند،
که با پریدن از
آتش برای دفع
نحوست آن انجام
میدهند. که بهانه
ای برای حفظ
این مراسم با سخت
گیری ضدٌ
زردشتی
حکومتهای
قشری اسلامی
سنٌی یا شیعی
میباشد. پنج روز
آخر سال که (
پنجه یا آندرگاه)
میباشد. شب وروز
سالکان در دعا
هستند، و( سور) یعنی
جشن و سورچرانی
وسرور میگساری
کاملان الهی
پس از نجات
شهودی است. و
غیر سالکان
قشری برای سرمستی
خود دارند.( گل
سوری) بمعنی گل
سرخ است، که مسلمانان
آنرا گل محمدی
میگویند. که سمبول
عبور سالکان
از پرده مرگ قبل
از مرگ برای رسیدن
بنجات شهودی
خود میباشد.
اکنون مراسم
چهار شنبه سوری
رمز اتٌحاد
ملیٌون ایرانی
و مخالف نظام ولایت
فقیه حاکم بر
ایران میباشد.
که بشدٌت با چهارشنبه
سوری مخالفت
میکنند.

97 –
(حُذَیفه) یکی
از سالکان با
پیامبر و
رسیده بکمالات
الهی، که در
زمان حکومت
عمر و توسعه
نظامی اعراب
با طرفداری
علیٌ
فرماندهی
لشکر عرب در
آذربایجان را
داشت. که با مرزبان
و استاندار
آنجا توافق
کرد، که سالیانه
800 هزار درهم
بدولت اسلامی
بدهند، و هیچ ایرانی
زردشتی کشته
نشود و آتشکده
آنها خاموش
نگردد و کسی را
برده نگیرند.
یک سیاست عاقلانه
در مقابل
مطامع سیر ناشدنی
اعراب تشنه
ثروت و زن و
کشتن بود. زیرا
سالکان الهی ولایت
سلوکی و علیّ
چون حُذیفه پس
از وفات پیامبر
مدام سعی در کنترل
توحٌش غیر سالکان
داشتند که کمتر
موفٌق میشدند.

98 –
حوٌا همسر أدم
مطرود از بهشت
که یهودیان
حوٌا را بمعنی
حیات و زندگی میدانند.
که در اوستا
أدم و حوٌا،(
مشی و مشیانه)
آمده است. و از بهشت
عَدن تبعید
شدند. که غیر
سالکان بحیات نوعی
بشری خود
دلبسته هستند.
و مطرود الهی
از نوع فوق بشری
وحتی از نوع بشری
کنونی
میباشند. که
هر نوعی بهشتی
برای ارواح
میباشد. که
دوچار کارما و
تکرار
گذشتگان در
آینده های نوعی
میشوند. که چون
بنوع بشری
مجدد رسیدند،
همین سلوک الهی
تا قائم را در
شش ولایت الهی
و شش تولد
بهتر بشری
بنمایند، که بانواع
فوق بشری تا
الله باید پیش
بروند که خواهند
رفت. داستان
أدم و حوٌا
مورد تکرار محمد
قرار داشت، که
بجای گندم سیب
گفته شد. مهم لذٌت
جهان نوع بشری
است که سالکان
ترک لذٌت با
خویشتن داری
میکنند. تا
بشهود و بهشت بالاتر
شهودی و
رحمتهای عقلی و
الهامی برتر
را بیابند.

99 – در
مکتب تصوٌف
خانقاه پیر
بمعرفی خداوند
و حکمتهای
الهی او همان بهشت
عدن سالکان میباشد.
و حتی عرلتگاه
سلوکی سالک با
تمام مشکلات و
بلایای سلوکی و
کمبودهای آن
،نمونه راه
بهشست و شهود
برتر آینده
میباشد. شیطان
ابلیس افسانه
ای چون ماری
فریب کار، آدم
و حوٌا را
فریب داد. یا آخوندهای
مذهبی قشری که
مخالف سلوک
الهی هستند.
که ظاهر
الصلاح ولی فاسد
در باطن و
نیٌت و اخلاق میباشند.
که بنام خدا
جاه طلبی
دارند. پس
بقول پیامبر
پس از مرگ
بشری، میمون وخوک
بهترین بخت
تولد آینده آنان
خواهد بود.
زیرا مار ومور
و حتی ممکن
است گیاه و جماد
بشوند. تا فساد
وگناهان آنان
چقدر بیشتر
بوده باشد. که سالکان
پاکسازی و
تزکیه نفس در
تخلیه از صفات
نوع بشری
وحیوانی
کرده، بصفات
الهی پیر کامل
تحلیه و
زیبائی مورد نیاز
تولد فوق بشری
تأمین نمایند.
افسانه های مختلف
در باره آدم و
حوٌا، بازی تصوٌرات
انسانها است.
که ابلیس در
لباس
روحانیٌت کاذب
و تلبیس، چون مطلاٌ
نمودن مس بی ارزش،
آنرا طلا
وانمود
میکنند. و همیشه
محمد تکرار
میکرده که (
ملاء) یا ملاٌها
میگفت . که ملاٌ
بمعنی مردم واکثریٌت
نیست. که
بمعنی مملوء
بودن از نفرت
وفساد و اخلاق
زشت غیر الهی
میباشند.
انواع درجات
بهشت از لحاظ
امکانات برای زندگی
درجهان هستند.
که کرامات بالفعل
و بالقوٌه
متفاوت دارند
. انسانها و هر
یک در نوع
منحصر بخود
بوده، که کرامات
بالفعل خاص
خود نتیجه تکاملات
تولدات پیشین
دارند. و
جهنٌم و
جهانوم یونانی
گوهانوم عبری
و جحیم قریش و
جهان فارسی،
بازگشت
قهقرائی
بجهان در یک
نطفه نوع حقیر
تر یا فصل نوع بشری
حقیرتر
میباشد. که کمبود
کرامات
بالفعل دارند
. مانند ناقص
العضو یا کم عقل
و بسیاری نقص
صفات حیاتی
نوع بشری است. گرپه
ثروت وعلم نیز
داشته باشند.
که بجای
پاکسازی روان
فرصت فساد
بیشتری دارند.
و الاً خداوند
بکسانی که آنها
را اصطلاحا دوست
دارد، فقر و
بلایا و
مشکلات زندگی ودر
دوره سلوک
میدهد. که امور
جسمانی هم
باشد صبوری بیشتر
و سخت تر را تمرین
کنند. که پاکسازی
عمیق تر روان
بصبوری و خود
فقری نیاز دارد.

100 –
(خُرٌاد) معبدی
در عصر ساسانی
که خانقاه یک
پیر الهی
بوده، و هر
جای توسٌل عبادی
سالکان برای کسب
مراتب شهودی
ولایت ها است.
که زردشتیان تا
شهود چهارم
نور مرتضوی و عرش
مصطفوی و در ولایت
مسیح بنور مصطفوی
و در ولایت محمد
بنور قائم
میرسند، تا
نوبت مهدی موعود
سوشیانت
زردشت در ۵۵
قرن دیگر
برسد. که وی آخرین
کامل ولایت محمدی
بنور ربّ
النوع فوق
بشری رحمان میرسد.
و تا عرش ربٌ برتر
از رحمان معراج
دارد. که تقرٌب
معنوی ومینوی
بخداوند الله
أهورمزدا مینماید.
(خورٌه و خُرٌاء)
همان قرٌه های
شهودی یا (غُرٌه
وخورنق) عربی قریش
زردشتی
میباشد.
مؤرٌخین زردشتی
خرٌاد را جای
(فرنبغ )
میگویند که معبد
جای رسیدن سالک
بفرٌ و فروهر
الهی و شهودی است.
که بغ و انسان الهی
شود. قرٌه های شهودی
در ولایت ششم محمدی
بیشتر از
انوار تجلٌی
الهی وعوالم
الهی ملکوتی میگویند.
و محمد از نار
بمعنی آتش و حرارت
سوزان زندگی
جهان را برای غیر
سالکان میگفت.
که خِرَدمندی
الهی و خورٌه
های شهودی
ندارند که کارماهای
نسخ ومسخ نوعی
پس از مرگ دارند.

101 –(
خور داد چون أمرداد)
امشاسپندان
زردشتی در
گفته های محمد
در قرآن بصورت
فرشتکان و بال
دارندگان
حکمت و عقل و
علم های در
سطح جادوئی نا
مفهوم
انسانها
میباشد. که هاروت
و ماروت
میگوید.
(خرداد روز) همان
نوروز بزرگ
زردشتیان روز
ششم فروردین و
آغار سال که همیشه
زردشت وهر
کامل زردشتی
در شهود نهائی
خود بنور مرتضوی
ایلی میرسند.
و برخی با شهود
عرش مصطفوی
بخلق مانند
زردشت کاشف آن
باز میگردند. (
خورده اوستا)
نیز کتاب
خلاصه ای از کتاب
اوستا میباشد.
که نیایش و دعاهای
سالکان در آن
بوده است. و
خورده اوستا
یعنی قسمتی از
اوستا است که برای
(خورٌه یابی) شهودی
کار برد سالکان
دارد. بقیٌه مطالب
اوستا چون
یسنا و ویسپرد
و وینداد
مطالب مربوط
بمراسم و جشن
ها و عبادات میباشند.
عبادتی که پیر
الهی هر سالک بمعرفی
خداوند گفته باشد.
تنها همان
مورد پذیرش
خداوند است.
که وسیله
توسٌل پیر
حسینی دارد.
معمولا هرکس
برحسب سلیقه
خود کتابی از
امور دینی و
کتب مقدٌس و دعاها
و عقاید مذهبی
غیر سلوکی
برای خود
مینویسد. که اجرای
آنها کارساز
نجات روح
انسان خواننده
آنها برای
نجات از مقام نوعی
پس از مرگ
نیست که جهنٌم
پروری بجای
بهشت سازی
شهودی میباشد.

201 –
(خرٌم دینان) پیروان
تصوٌف بابک
خرٌم دین
بوده، که در
عصر مأمون
شورش کردند و
خلفای اسلامی آنان
را دنباله
مزدکیان و
اسماعیلیٌه
اسلامی
میدانند. که
معروف
باعتقاد أصل ناسخ
ارواح و
(إباحه) یا
حلال دانستن
امور حرام
میباشد.
پیروان قشری
غیر سالک
معمولا بنام
اولیای الهی و
انبیا ومردان
خوش نام، که
بدون نیٌت
وقصد رسیدن
برضایت
خداوند در شهود
و مراتب تجلٌیات
الهی بشورش و
هر کاری
بتحریک
دیگران میپردازند،
که ربطی بچند سالک
در عزلت سلوکی
با یک ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند ندارد.
که ممکن است
در بین جامعه
و یک مذهب و
قومی صالح یا فاسد
دینی بوده
باشند.
(خرٌمیٌه) نیز گفته
میشوند. که همان
طالبان خورٌه
های شهودی در
تصوٌف عملی و
در عزلت سلوکی
میباشد. که ربطی
بامور دینی و(
طالبان) سیاسی
واجتماعی
ندارد. برخی
خرٌم دینان را
دنباله
مزدکیان دوره
پادشاهی
انوشیروان
میدانند. که این
طبقه بندی ها
ربطی بخداوند
و رضای سلوکی او
ندارد. بلکه
تنها پیر کامل
زنده حسینی در
هر یک از ولایتهای
ششگانه و هریک
از ولایتهای
فراوان کاملان
الهی
ولایتهای ششگانه،
تنها وسیله
توسٌل عبادی
بمعرفی
خداوند برای
طالب لقای
الهی میباشد.
و دیگران در
بهشت چهارم تولد
گذشته خود حقٌ
برخورداری از کرامات
بالفعل خود در
هر کاری که بخواهند
دارند. ولی سالکان
در کار بُرد
این کرامات
بالفعل خود
تحقٌق کرامات بالقوٌه
خود را تأمین
میکنند، که مورد
نیاز تولد باز
بهتر بعدی در
جهان میباشد.
و در حکم بهشت
های چهارگانه
برتر موعود الهی
آنها است. خورٌه
همان قُرٌه وغُرٌه
عربی که زردشتیان
دنبال ( کیان
خورٌه) خود میباشند
و فرٌ کیانی و
فروهر و فرٌهه
سالگان ولایت زردشت
و محمد ومسیح
میباشد. سهروردی
صاحب حکمت
اشراق و تصوٌف
احیا شده ایرانی
، تطبیق
اصطلاحات
اسلامی وزردشتی
را با هم
داده، و بهمین
دلیل نیر در
جوانی کشته شد.
آثارش بسیار ونیرومند
در حکمت الهی میباشد
.هر کامل الهی
در هر شهودی
که زندگی میکرده
ومیکند،
پیروانش آنجا
را ( ولایت و مدینه)
دین ورزی
ومدینه فاضله
الهی خود میدانند.
و گاهی آن شهر
را (خورٌه فلان)
انسان کامل
میگویند. که یهودیان
( بیت و خان و خانقاه)
میگویند
مانند فیروز
آباد فارس که خرٌه
شاپور ذو
الأکتاف
خوانده میشد.

102 –
خزان فصل برگ ریزان
درختان و خریف
عربی یک چهارم
سال، سمبول آخوندهای
قشری مذاهب
میباشد. و جشن
مُغان همان جشن
مغ های بغ نشده
و غیر الهی
میباشد.
پیروان قشری
کرامات بالفعل
نوع بشری خود
را صرف لذٌت شکم
و اطراف شکم
میکنند. پس
چون فصل خزان
لخت وعور از
شرایط لازم
بهتر برای تولد
بهشتی آینده میباشند.
خریف پائیز
انسان را چون خروف
گوسفند کم عقل
بشری و بی
عقفلی حیوانی
و خِرفت پس از مرگ
در نسخ ومسخ
آینده
مینماید. تا از
نو بنوع بشری
مجدد و سلوک الهی
تا قائم پس از
هر شش ولایت سلوکی
نوع بشری
برسند که باید
برسند وخواهند
رسید.

103 –
(خسرو ) در
عرفان زردشتی
یعنی انسان نیک
نام کامل و
پادشاه الهی چند
سالک خود وتا
زنده بوده باشد.
که همان معنی کسرای
ساسانی یا سزار
رومی و تزار روسی
است. که پادشاهان
ایرانی ابتدا
همان کاملان
الهی زنده بودند،
که بعدها
ثروتمندان و قشری
ها عنوان
پادشاهی و فروهر
و کسرا بر خود
میگذاشتند.
ویا از یک
کامل الهی یا
سرشناس معروف
بروحانیٌت
تأیید و ومحبوبیٌت
اکثریٌت مردم گردند.
امور الهی را (
خسروانی)
میگویند، که محمد
از فلسفه
وحکمتهای (
فهلوانیٌات و
خسروانیٌات) زردشتی
قریش میگفت.
حکمتهای خسروانی
فلسفه های سلوکی
و تصوٌف وعرفانی
بوده و هست. در دوره
هخامنشیان
نیز خسروان الهی
بودند، و خشار
یار شاه، خسرو
و یار الهی معنی
داشته است. (خشیت)
بمعنی نور و
فروغ در
خورشید، یا همان
شید و سیٌد
انسان کامل
بازگشته بخلق
شهود آخر خود
را در دل دارد. (
خشتی) بمعنی
شهریار و پادشاه
همان خسرو میتواند
باشد.

104 –
(خِضر) پیامبر
و شخصیٌت افسانه
ای و همان پیر
کامل حسینی که
انسان طالب لقای
الهی، ولی گرفتار
حیرت سرنوشتی
است. کمک
مینماید که هدایت
براه درست
الهی بنماید،
که از حیرت جهنٌمی
ببهشت مراتب
شهودی
میرساند. خضر
را نوشیده آب
حیات میگویند
که هر کامل الهی
آب حیات و عقل الهی
را نوشیده و حکمتهای
پیر الهی خود
را فهمیده و تولد
دوم الهی و بازگشت
بخلق را با شهر
آخر خود رسیده
است. رنگ سبز
رنگ حیات و زندگی
است، و اولیای
الهی در تولد دوم
خود از خواب مرگ
قبل از مرگ بیدار،
و جاودانگی
حیاتی چون
درخت سرو
سربلند و مقدٌس
دیگران
میگردد. و هر
جائی که کامل الهی
قدم بگذارد،
میگویند آنجا سبز
خواهد شد. زیرا
عقل برتر زمینه
سرسبزی جهان مادی
و جهان روانی
انسانها را
تأمین میکند.

105 –(
خوار) بمعنی آتشکده
و جای عزلت
سلوکی و خورٌه
یابی شهودی زردشتیان
در آتشکده های
اطراف ایران
در اماکن خلوت
و کوهستانی
میباشد. که در
اسلام مساجد
در أصل معابد سالکان
و سُجده وتسلیم
پیر کامل باید
باشد. که خانقاه
درویشان چنین است
و مساجد
مسلمانی بقول پیامبر
مساجد آباد و دلهای
خراب دارند که
پاکسازی روان
نمی کنند. که حتی
اسلحه خانه و
مرکزی حکومتی
و ستمگری آخوندهای
قشری غیرالهی
شده است.
بطوریکه انحصاری
شده، و آخوند دیگری
نمیتواند
بحوزه حکومت ولایت
فقیه او تجاوز
کند. که
مسییحیان هر
کشیشی کلیسای
خود را باید بسازد.
که سالکان در
معبد الهی پیر
کامل خود قبله
گیری وتوسٌل عبادی
بصورت وسیله
الهی حسینی
خود میکنند،
که دعایشان
بخداوند برسد.و
(خوارنگهه) یا (خوار
گاه) که بخورٌه
و فرٌ و فروهر
میرسند و
سلطنت الهی
چند سالک خود
را دارند.
خورٌه
وخوَرنَق که
قرّه و غرٌه
از اصطلاحات عربی
میباشد. قرآن
نیز یعنی (دو
قرٌه) محمد
نور قائم
وعرشرحمان
معجزه او است
ونه کتاب قرآن
عثمانی .( خوان
خور) در
گاتاها بمعنی خورسید
همان صورت پر
نور پیر کامل
الهی بمعرفی
خداوند است.
که بدنبال
کیان خورٌه
میباشد. که محمد
در نور قائم
وعرش رحمان
بدو قرٌه و
قرآن خود
رسید. و
سالکان ولایت
او پس از تجدید
شهودهای پنجگانه
مقدماتی و
حجٌهای
عُمره، محصول
سلوک الهی از
پنج ولایت
الهی پیشین
روح سالک که
هر بار بمقام پادشاهی
و امامت وامٌی
شدن واوم وهوم
که مؤمن الهی
میشود. که ( حور
و هور و خورٌه)
چون حوریٌه
های بهشتی و
فرشتگان
میگردند. ( خان
و خوان) بمعنی
پادشاه الهی
انسانی که بر
دل سالکان خود
پادشاهی
میکند. و خوان
و سفره همان
حکمتهای
عرفانی و الهی
اولیا در
تعلیمات عقلی
و عبادی آنان برای
سالکان خود میباشد.
زردشتیان اگر
ایران زمین را
(خوانیرس)
میگویند، که قلب
ایران و جای
هفت نژاد و
خاندان اصیل
ایرانی است.
یا همان هفت طریقت
اولیای سلوکی
زردشتی یا شاهدان
تجلٌیات
هفتگانه نوع بشری
که زردشت تا شهود
پنجم عرش مصطفوی
آن رسیده بود.
سرزمین
ملکوتی ایران
بنام ایرانویچ
و یا از هفت
سرزمین اطراف
ایران
میگویند که ایران
بزرگ در دیانت
زردشتی بوده است
مانند حکمتهای
اسلامی که اعراب
با فتح هر سرزمین
آنرا گشودند . که
زردشتیان
آنرا روان وروح
ایران
میخوانند وعده
زردشت برای
ظهور سوشیانس
اول مسیح و دوم
محمد و سوم قائم
را در این کشور
مقدٌس میگوید
که مقصود
ولایت سلوکی
است نه سرزمین
خاکی و سیاسی
که مهدی موعود
در ولایت محمدی
ظهور میکند و خود
محمد در ولای مسیح
و مسیح در ولایت
گوئی کشور الهی
زردشت تولد دوم
الهی پس از مرگ
بقبل از مرگ دارد.
خور فارسیی را
هور اوستائی
میباشد و هورشید
یا خوذرشید
سمبول پر نورترین
منبع برای انسان
و جهان شهودی هر
ولایت سلوکی است.
که شروق
خ.ورشید از
اشراق همان
اشراق تجلٌیات
الهی در دل
کاملان میباشد
خورشید را بهشت
سوم هورشنگاه
است که در ستاره
شبناس خورشید
سوٌمین کره
بدور زمین
میگردد و یا هر
شهود نهائی
ولایت ها خورشید
آنان میباشد. خورشیدچهر
یکی از پسران
زردشت
میگویند که رخسار
و صورت الهی
یا نور الهی
شهودی خود
برای سالکان
وی بوده یا هر
کامل الهی فرزند
الهی پیامبر و
پیر خود
میباشد. کاخ خورنق
پایگاه نظامی وتعلیمات
اردوگاه
ساسانیان در مرز
صثحرادی بوده که
تاکنون در
ازطراف نجف
بنان شثاثه
برپا میباشد
که جای تربیت
بهرام گکور
میگویند و زمانی
از تعجایب سی گانه
جهان شناخته میشد
که اگکر آنرا
معبد و آتشکده
زردشتی
بدانیم جای خورٌه
ئگیری و توسٌل
سالکان و خورٌه
وقرٌه یابی تجلٌیات
شهودی سالکان
میباشد. و
بالأخره فراوان
وازگان فارسی
دری قریش با
پیش وند خور و
خورٌه
میباشند که ارتباط
بسلوک الهی و قرٌ
گیری دارد که قرآن
محمد همان دوقرٌه
اکتشافی او
تنور قفائم و عرش
رحمان است و
نه کتاب قرةآن
عثمانی که چهل
یسال پس از وفات
پیامبر عمر و عقمان
نوشتند که قنون
اساسی حکومت استبداد
دینی آنان بوده
باشد که اگر برذداشت
سلوکی از این قرآن
نشود ارتباطی بخداوند
وموحمد ندارد
و الاٌ هر نوشته
ای از هرکس که برداشت
سلوکی شود
ارتباط
مستقیم با خداوند
دار د.

106- دادگاه
یا داتگاس و شاید
قصاص در فرهنگ
زردشت معبد و
آتشکده است که
همان خانقاه
پیر کامل سالک
بمعرفی
خداوند میباشد
که داوری
رؤیاهای سالک واحوال
و عقاید اورا
مینماید که قضاوتی
الهی میباشد
نظر چیر و عفو ووعده
ئهای او نیز الهی
میباشند
دادگاه در حکم
قانون و دستور
الهی تست لذا قضاوتهای
انسانها در هر
حال عادلانه نیست
چه رسد که در اوئور
الهیب و شهودی
که خود از آنها
آگاهی شهودی
ندارند داوری و
اظهار نظر کنند.
محمد پیامبر
خود را در
مسجد مدینه
محل قضاوت خود
میدانست که رفع
مشکلات سالکان
خود کند و
ربطی بدیگران ندارد
وداوری پیامبر
با چند سالک خود
بود ونه با سالکان
اولیای الهی زنده
ولایت محمد
دذر حیات محمد
قضصاوت پیر الهی
قشضای الهی و
آنچه مقتضی بوده
است. که در
سرنوشت سالکاتن
پیر الهی
بمعرفی خداوند
و الهاکات
وکنترل الهی میباشد
لذا آخوندهای
قشری حتی
قصضاوت در
اختلافاتت مرم
و اور اجتماعی
را منحصر
بخ.ود میدانند
که موبدان
زردشتی داشته ودارند.
داور یا داذور
بمعنی قاضی و قاضی
القشضات است
که پیر کامل
قاضی است و مراتب
الهی قضات برتر
هستند.

107 –
لفظ کلمه دین در
فرهنگ اسلامی
محمد وزردشت
مانند دیگر ولایتهای
سلوکی بمعنی
عملیٌات
سلئوکبی زسالکاتن
در تخلیه و تحلیه
تا تجلیه میباشد
و نه دین بمعنی
پیوستگی حزبی
مانند و اتٌحاد
عقده های
انسانهای غیر الهی
که باعث فساد جامعه
و باعث هیسنری
جمعی گهگاه
وویرانی جامعه
میباشد. دئیا
یا همان دین و آئین
و کیش و یا
وجدان و احساس
روحانی و الهی
انسان سالک ئ
وواصل کامل میباشد
نیروئی ایزدی
الهی که فنا
ناپذیر است و همان
صفات الهی
سالکان در
نتیک روحی
آنان میباشد
که برای تولد دوم
نوع فئوق بشری
بهتر و یا
تولد کارمائی وفوری
بدتر آینده
مسخ در ژنتیک روحی
محفوظ میباشد
که عامل و دلیل
کارما و کسب قدرت
حیاتی یک روح
در نطفه مادر خود
که مناسب درجه
کمال و پاکی
یا ناپاکی آنم
جسم وذهن و روان
بشری طفل را میسازد
چون قدرتهای
عقلی وادراکی
یا زیبائی صورت
و تناسب اند
ام و دیگر صفات
حیاتی که هر موجود
در هر نوعیب
بفرا خور
شایستگی مقام تگکامل
روح الهی خود
دارذد و تنها در
سلوک
انسانهای
عاقل با اراده
و علشق صبور
که در سلوک
الهی میتواند
پاکسازی
ژنتیک روحی
خود کند و صفات
نیکوی مورد نیاز
تواد بهتر
بعدی فصل بشری
بهتر یا نوه
فوق بشری را پیدا
کند که شهودها
مدرک فارغ التحصیلی
سالکان
ولایتها میباشد
که ئعده های الهی
بهشتی کاملان
وئ یا جهنٌم
نسخ ومسخ قشری
ها میباشد لذا
نیروهای
ذاتتنی نتیک
روحی همان کشش
الهی در انسان
سالک میباشد
ووجدان بیدار
شده انسان کاتمکل
رسیده بنور
شهودی
نیروانای آخر خود
میباشد و عامل
جاودانگی
بهشتی یا جاودانگی
جهنٌمی که در هر
حال جاودانگی
نسبی وموقٌت توقٌف
در یک نوع
میباشد. این ژنتیک
روحی همان دین
ووجدان و ماهیٌت
حقیقی ونسبی
شخص میباشد که
سر پل چینیود
بصورت دختر زیا
در شهود فاطمی
شهود سوم
سالکان قبل از
رسیدن بشهود مرتضوی
و رضایت الهی
برای بهشت پس از
مرگ طبیعی و یا
رسییدن بشهود پنجم
صورت مصطفوی
برای مستعدان
که هم اکنون با
مرگ قبل از
مرگ بدستور مقام
مصطفوی خود
میتواند بنور قائم
. نجات روح از نوع
بشری حیوانی
برسند که هفت هزاتر
سال بعد با موجودیٌتعای
چهار بعدی
فرشته گونه و هزاران
برابر تعقل نوع
بشری در ولاتیت
مهدی موعود
متولاد که پس از
تجدید شهودهای
ششگانه نوع بشری
آنگاه با مرگ قبل
از مرگ از نوع فوفق
بشری خود
بشهود هفتم نور
رحمان ربٌ النوع
ذفوق بشری میرسند
وبا شهود هشتم
و نهشتمین بهشت
بعرش ربٌ برتر
از رحمان میرسند.
لذا شهود
زنانه فاطمی
شیوا ودغدو و مریم
گوئی مقام متصدٌی
الهی برای زایش
و میراندن
انسانا میباشد
که سالکان
اورا در شهود سوم
می بیننند ولی
غیر سالکان
شاهد فرشته مرگ
خود نیستند
ولی شاهدان
ایبن همانی
مراتب شهود خود
را دار ند پس روح
انسان کامل همان
صورت زیبای فاطمی
یا صورت مرتضوی
و صورت مصطفوی
ونور قبائم
میباشد
درخشانی ژنتیک
روحی سالک پس از
پاکسازی در تخلیه
وتحلیه درجه
زیبائی
دیگکری در صورت
لفاطمی روح و شهود
سیوم خود می بیند
بعکس غیر سالکان
که ارواح قشری
کارمائی
دارند در وقت
مرگ یا وقت تولد
مسخ حیوانی خود
صورت زشت و
عفریت ذات خود
را می بینمد
که مادر حیئوانی
استقبال از طفل
خد میکند که ترسناک
است و طفل
الهی شده روان
مادر روحی
آینده خود را هم
اکنون می بیند
و استقبال دلپذیر
طفل مولود
میباشد. گاهیب
نیز دین را
نام فرشته
وحجدان یا ایزدی
الهی میکویند
که هماتن شهود
نهائی سالک و مقام
الهی روح سالک
الهی شده
میباشد قرین و
عمزاد نیز همین
شهود نهائی است
وهمان فرشته مرگ
انسان شلهد
است که عاشقانه
چنین دعوت مرگ
اورا مپذیرد و
لذٌت بخش او است
که تمام لحظات
آنرا نیز درک میکند
.

108 –
دیو و شیطان در
هر دو دین نقش
خطرناک دارند
عکس دین
ووسیلاه الهی
و ومراتب شهودی
که الهی تر
بروح شاهد
میدهد و دیو و شیطان
ابلیس مقام نوعی
حقیر روح
انسان قشری و غیر
سالک میدهد که
نسخ ومسخ وفسخ
و رسخ و وسخ
میگوئیم. تا
چقدر انسان روان
خود را آلوده
تر و کناه کار
تر و سیاه تر
کرده باشد.
مذاهب هندو و زبان
سانسکریت
بخداوند دوا
ومراتب شهودی
و ایزدی است
که در ولایت
زردشت واضح تر
توصیف الهی میباشد.
که مناسب عقل
انسان و عقده
های روانی وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه تو میباشد
که در مقام
برتر روحی
مقام قبلی
منقور و شیطان
محسوب میشود
گرجه همان نیز
برای
انسانهای با عقل
مقام مربوطه الهی
خود هستند
برای مستعدان
تکامل بیشتر
نیکو میباشد. فردوسی
غیر سالکان را
سراسر دیو میخواند
دیو مازندران
پادشاه ستمگر
یا آخوندی بد کنش
و بد کیش بوده است.
لذا انسانهای نیرومند
غیر الخی راچون
دیو توسصیف
میکند و آنها
را جهنٌمیان
با شاه و دم
تصویر میکند
زیرا در مسخ حیوانبی
اینان شاخ و دم
ودیگر صفات
حیوانیٌت وجهالت
را دارند. که بقول
محمد ملاء یا ملاٌ
های ابلیس در
تلبیس
ریاکاری پس از
مرگ مسخ میمون
وخوک بهترین بخت
آنان خواهد بود
که در جهان متولد
صورتهای حیوانی
میشوند و نه دذر
عوالم الهی
دیده شوند دیو
تورات غول است
درز اوستا
آخو.ندها
دوگونت یعنی
دروغ گو
خوانده میشوند
که روحانیٌتن کاذب
ارائه میدهند
و محمد آنان را
در قریش بنی امیٌه
میخواند که امٌی
چون سالکان
نمی کنند که محمدی
امٌی شوند و تظاهر
بسلوک و اوم
بطور قشری
مینمایند که
بجای امٌی بنی
امیٌه میشوند
و دردوغ کگویان
مداوم با
خداوند هستند که
بدر ترین
جهنٌم ها را
دارند ودر مسخهای
بدتر از میمون
.

109 –
دری زبان
فارسی
خذراسان و فرهنگ
زردشتی پارسایان
فارس که قریش
از آنان بوده اند
فراوان در
قرآن و احادیث
محمد دیده
میشنود که این
نویسنده هرجا که
توانسته آنها
را در تفسیرات
ونوشته های
خود مشخٌص
کرده است که دلیل
زردشتی بودن
فریش و محمد
است که محمد
سالک زردشتیی بولایت
مسیح از ولایت
زردشت تعالی یافت
تا خود صاحب
ولایت برتر و
کشف دو قرٌه
شهود فائم و عرش
رحمان شد که قفرآن
مهجزه محمد
همان دو قرٌه شهودی
اکتشافی او
میباشد که
هرکس در ولایت
او با کمزرگ قبل
از مرگ دئر
شهود پنجم مصطفوی
بنور قائم و
درجه ای الوهیٌت
الهی میرسد.
گاهی دری را بخاطر
درگاه پادشاهان
یکب از شعبات زبان
فارسی میباشد
ولی زبان غرفان
سلوکی زردشت
دری است که زببان
عرفان محمد نیز
دری میباشد کع
ار باب و درب
میگوید که ولایتهای
الهی تنها راه
ئرور بعوالم الهی
میباتشد
اکنون زردشتیان
زبان گکویش
خود را سرشار
ار لافاظ عذرفانی
زردشتی است
زبان دری که اگر
سالک یا یک
ولیٌ الهی
زببان اورا بفهمد
زبان خدا را فهمیده
است گرچه زبان
مطلق خداوند
الله نییست. و
االاٌ منکران سلوک
و گناه کاتران
میتوانند
الفتظ و کلمات
پچیامبران را استفاده
کنند کاری که آخوندهای
همه مذ اهب قشری
میکنند. به دینی
باز بمعنی ساوک
الهی میباشد و
نه زبانت
زردشتیان که ممکن
است یک زردشتی
غیبر عامل بروش
زردشت باشد که
فراوان
انسانهای فاسد
بین آنها و هر
قم وکروهی
وجود دازرنذ
که زبان به دینی
و الهی ندارند
مگذر سالکان
با کمک یک ولیٌ
الهی بکعذفی خداوند
بوده باشد.

110 –
دستور و دساتیر
بمعنی قانون و
قاعده و روش و
آئین سلوکی است
که خداوند
بطور کلٌی
الهام انبیای اولی
العزم ششگانه
کرده و آنان کاملان
ولایت خود را چنان
تربیت کرده که
حقٌ ذستور
دادن بجای خداوند
بسالکان خود
دارند و صلاحیٌت
بدون هر
بازخواست بعدی
خداوند میبتاشند
گاهی نوشته های
عرفا را بنام دستور
نمی خوانند و یا
آنها مخلوطی
از دیانهتی قدیم
و جدید و اسلام
وزردشت ومسیح
تصوٌر میکنند
در حالیکه
زبان الهی همه
و.لایتهای سلوکی
یکسان است ولی
در الفاظ
مختلف هر قئوم
و سرزمینی میباشد
که برای محقٌق
خحدا جو این
تفاوتهای
گوینده الفاظ
اهمیٌت ندارد
که شاید انسان
را فریب بدهد
که تعصثٌب
انکاری و یا تعصٌب
پیوستگی
بگروه غیر الهی
پیدا کنند. پیر
جسینی انسان
تنها باب
ولایت اله و رسیدن
بعوالم الهی میاشد.
در گذشته
موبدان بزرگ را
دستور
میکویفتند گو اینکه
ملٌتهای عرب
قانون اساس جامعه
سیاسی خود را دستور
میگویند.

111 –
کوه دمانوند البرز
همیشه در ادبیات
مزدیسنا و
زردشت سمبول مکان
لا مکان عالی الهی
برای کاملان الهی
میباشد که امثال
رستم رسیده بمراتب
الهی همیشه در
کوه البرز
بوده اند که محمئ
در کوه حرٌاء مکٌه
بود که هم ریشه
با لبفظ البرز
است یا موسی
در کوه طور و
اکثرا سالکان
در کوهستانها
یا چنگل ها و صحراهای
برون مرتفعات
در تنهائی
عزلت سلوکی هستند
و معابد خود
را بتریج توسع
دادند البرز گاهی
زندان شیطان و
آهریمت
میگویند که در
مسخ ئ نوع حیوانی
زندانی
خواهند بود و
کوه مفغهوم تقرٌب
مکانی
بخداوند در
آسمان دارد. و یا
مسکن سیمرغ
است که کاملان
الهی رسییده بربٌ
النوع خود سیمرغ
و عنقا شده اند
که نوع بشری بروح
القدس ونوع فوق
بشری آینده بربٌ
رحمان خواهند رسید.

112 –
دیویسنا
بمعنی
پرستنده دیو
منظور قشری های
مذهبی همه ادیبان
که پرستنده آخوتدهای
مشرک خود
میباشند بقول محمد
هرکه را دوست بداری
اورا پرستیده ای
که مثلٌدان
قشری این پرستش
را از
آخوندهای مورد
تقلید خود
دارند ئر گذشته
دیویسنا را هر
دین غیر از
اولیای الهی
میگفتند که منظور
غیر سالکان با
ولایت الهی
زردشت یا مسیح
و محمد و
کاملان الهی آنها
تاوقتی زندهد
باسشند هست
مزدیسنا
مقابل
دیویسنا و یزدان
در سلوک است.

113 - رستاخیز
بمکعنی بر
خواستن
مردگان در روز
قیامتی برای داوری
الهی میباشد
که غیر سالکان
بنحوی چنین
آینده ای دارد
ولی سالکان
ولایتها در دوره
سلوک داوری الهی
خود را دارند
که چون بکمال
و درستی مراحل
طی کننده و شهود
م راتب الهی
برسند آنگاه
ثیامت و رستاخیز
آنان بقول
محمد در قیام نور
قائم ربٌ ذاللنوع
بشری و ایدآل کمال
نوعی میسٌر برای
نوع بشری است که
شهود ششم
میباشد و الاٌ
در ولایت
مهدوی آینده نوع
فوق بشری در سلوک
قیامت و رستاخیز
دیگری دارند
که عملا در دوره
زندگی سلوکی
سالکان در هر مرحله
پذیرش اعمال و
رضایت الهی
خود را می بیند
که در نهایت
سلوک خود
یشهود مرتضوی
و رضایت الهی
میرسند تا برخی
هم اکنون مورد
اصطفا و انتخاب
الهی قرار گیرند
یا شهود قائم
و عرش رحمان
دو قرٌه جدید محمد
یبعنوان
محمدی زنده و تازه
نفس برای چند
سالک خود هستند.

114

زند اوستا
ترجمه و نفسیر
بزبان پهلوی
ساسانیان از اوستای
قدیم تر که
مفهوم
اسرانیان ساسیانی
نمیشد قریش
زردشتی نیز زبور
و مزامیر و
زمزمه های زند
اوستا را
داشتند. که بر خلاف
تصوٌر ربطی
بتورات یهود و
فصل زبور
دئعاهای داود
پیامبر ندارد
و پس از تثبیت دین
و آئین محمد قریش
بنی امیٌه غیر
سالک بود که مسلمانی
زبانی داشتند
گرچه هیجان و قدرت
غیر عهادی
یافتند که با عمر
ظرف ده سال
بکلی فرهنگ
قریش فغراموش شد
و فرهنگ الهی وبلایت
محمد نیر
نادیده گرفته شد
مگذ انگشت شماری
از انسانها
زند اوستا
بمعنی زنده کردن
اوستا بود و
اوستا بمعنی
استاد الهی
زردشت است و اعراب
زردشتیان و
مخالفین خود
را زندیق
میگفتند که زندیک
پرستنده زند
اوستا بودند
باز خود اصحاب
کتاب و سلوک
را محترذم
میداند ولی
همه نیز زردشتیان
سالک نبودند
کتاب انجیل
مسیح بزبان
یونانی بوده
که اکنون بنسخه
انگلیسی آن کمتر
اعتماد دارذند.
و یا تورات بابل
بزبان کلدانی
بود یک بار ترجمه
یونانی و سپس
ترجمه عبری شد
وی اصرار دارند
که تورات کلام
خدا و موسی
میباشد که اولایای
الهی اولی العزم
یا غیر اولی العزم
سالکانئ وشاگردان
آنان با تمام حسن
نیٌت نوشته اند
ولی همه و حتی هیچ
یک مقصود
پیامبر خود را
نمیدانستند
که اگر بدانند
خود کتاب
مقدٌس خود را
مینویسند
شرایط محیط
عربی اسلام
اجازه نمیداد
که کملان محمد
کتاب مستقل
بنویسند زیرا
خلفای سیاسی
نمی خواستند
ریشه اسام با زردشت
را یادآور
شوند و غیر از قرآن
عثیمانی
پذیرفته نگردد.

115
–سنٌت محمد
سلوک الهی و تقدٌس
روح انسان در شهود
نهائی میسٌر خود
میباشد و همان
سنٌت بدون تشدید
مسیحیٌت یعنی
سلوک الهی وتقدٌس
روح است وهمان
سپنت مقدٌس
زردشت در
سپندارمذ یکی از
امشاسپندان و ایزدان
و تجلٌیات
شهود الهی
کاملان زردشتی
که این تقدٌس
در سالکان رسیده
بشهود سوم
فاطمی شیوا یا
دغدو و مریم
که شهود نور الهی
آنان بوده است
کگهخ پاکروان
و مقدٌس و باکره
ورجین
میبیاشد و آنرا
در فرهنگ
مزدیسنا
فرشته موکٌل
زمین میگویند
که همان زمین تن
انسان بخصوص اداره
تن سالکان
میباشد که این
فرشته فاطمی
میزایاند و
میمیراند
برخی بقهقرای
روحی و برخی بنوع
بهتر تولد مجدد
بجهان دارند.
که شهو.د چهارم
مرتضوی وتولد بهتر
چون مسیح که
با شهود نور مصطفوی
چون ومحجمد
لذا
سپنداترمذ را دختر
خداوند آهور مزدا
است که تأیید
زنانگی مقام شهودی
و مخصوص احوال
نیکوی الهی
زنانمه و مادری
سالکان مرد
باید بدان برسند
تا مردان الهی
بعدی شوند که قبلا
مردانگی ندارند
که کودکی دارمد
مانند رستم و دئر
ولایتهای
مسیح ومحمد
شهود مقدماتی
. حجٌ عمره
برای رسیدن
بحجٌ ةأکبر
قائم پس از
شهود مرتضوی ومحصطفوی
در مرگ قبل از مرگ
است. سپنتا
مینو خرد مقدٌس
شهود نهائی و برترین
امشاسپند که برای
زردشت مقام
عرش مصطفوی و برای
مسیح سصاحب
عرش جبرئیل و برای
محمد صاحب عقل
ربٌ نا دیده
رحمان در عهرش
رحمان میباشد.
انگیزه مینو
خرد خبیث قشری
ها که أنگره
مینو و انکار
و افعال منکر
سطح عقل
بالاتر الهی
میباشد و شرط
سلوک در راه
سپنتامینو
بسیار بودن و
عالی تر بودن أندیشه
و گفتار وکر
دار نیکو میباشد
و نام مخانوادگی
زردشت
سپنتمان یعنی مقدٌس
و سنت میباشد
که خانواده او
طریقت سلوکی قبلی
او بوده است
که پاک روان گردید.

116 –
سحر و جادو و افسون
کردن در طریقفت
زردشت و محمد
مورد تنفٌر
است که آنرا
کار
گناهکاران و آخوندهای
قشری ادیان ومذاهب
قبلی و حتی قشری
های آخود
ولایتهای بعدی
است که هیچ از وظایف
پیامبر خود را
نیز اجرا نمی کنند
و بیشتر بفریب
دادن دیگران جاهل
ساده لوح و بنمام
خدا و دین
میپردازند و حکومت
و غارت تال مردم
و خر سواری از آنها
مینمایند و
ناموس چیروان خودرا
با فریب کاری
موزرد تجاوز قرار
مکیدهند و خود
را متصدٌ در عقد
و ازدواج
میدانند تا اولاد
آنها حلال زاده
باشند کعه
محمد آمها ا
حرام زاده
میخواند
مادام که
میتوانند سلوک
الهی کنند ولی
نمیز کنند
حقایق عقلی سطوح
پائین تر برای
انسانهای با عقل
برتر سطوح بالاتر
در حکم اوهام باطل
میباشد در حالیکه
در سطح همان
انسانهای در فصول
اولیه نوع
بشری
حطسیوانی
حثقیثت نسبی
خود را دارند
و انسانها هر
آنچه که واقعیٌت
میدانند حقیر
تر از حقیقت
همان وقایع
است که هنووز
ظهور نکرده که
سالکان دئر شهودها
زودتر در زمان
تا هعفت هزار
سال جلوتر
حقایق الهی و
ارباب مدبٌر
الهی آینده
خود را تا شهود
عرش رحمان
میشناسند که گوئی
شاعر هر مقام تجلٌی
الهی ششگانه
در بازگشت پیامبر
گکونه بخلق
تجسٌم بشری
همان مراتب شهودی
هستند که شاهد
ومشهود در یک شهود
وحدت وجود و
یبگکانگی یافته
است.

117 –
سروش در اوستا
بمعنی اطاعت
اوامر الهی
یعنیذ تنها همان
سلوک اله است
که متناسب
درجه کگمال
روحی انسان از
تولدات قبلی او
میباشد که عقل
خاص تسلیم
بخداوند وچپیر
الهی بمعرفی
خداوند
میباشد. سروش
نیز نام یکی
از ایزدان
مزدیسنا و تجلاٌلت
شهودی در هر یک
از مراتب شهودی
همراه اطاعت
شاهد میباشد
شهود آخر هر کس
مقام عقلی و الهی
او میباشد که در
ولایت محمدی
بشهود هفتم
عرس رحمان
میرسند پس الهامات
لدنٌی از جچهان
بالاتر نوع فوق
بشری دریافت میکند.
سروش که مسؤل حساب
رسی است همان شهود
آخر مدبٌر الهی
سالک میبتشد
که در صورت
شایستگی و
داشتن شرایط
لازم تا شرط کافی
بشهود برتر
تولد بشری کنونی
میرسد و بیش از
یک شهود چدید
در یگ زندگی وولایت
بشری میسٌر نیست
برای زردشت
مقام پنجم عرش
کصطفوی حسای
رسی ورسیدکی
تکامل روحی صورت
میگیرد. پیر کامل
بمعرفی
خداوند در هر
شش ولایت رسلوکی
صاجب این همانی
مقام الهی
شهود آخر خود
را دارد که سالک
مطیع دستورات عبدی
او همان مقام سروش
الهی برای
سالک میباشد
یا آماده کننده
برای رسیدن
بشهود برتر در
سالک در ولایت
محمدی سروش همان
مقام عرش رحمان
میباشد و بتعلبیر
دیگری هم زاد
سالک همان
مقام مدبٌر
روح سالک و هر انسان
وحیوانی
میباشد و همان
قرین خیر و
حای همان نطفه
وذلت وژنتیک روحی
انسان برای تولد
بهتر نوعی است
و یا برای تولد
در تولد در حقارت
نوعی که غیر سالکان
قشری و بد
دینالن و همان
فرشاته مرگ
انسان است که انسان
شاهد تجلٌی
الهی خود کشش
برای رفتن بسوی
فرشته مرگ خود
میرود که گردشهای
ملکوتی چون هر
شب شهودی
مینماید و اگر
بفرض روحی خواهان
دیدار خویشان خود
باشد بزبان حال
بوی میگویند
که چجتد هزار
سال پیش آنان مرده
اند زیا در
ملکوتها زمان
و مکان و تمام
سصفات جهان ناسوتی
أتمی وجود ندارد.
دیوها دشمن سروش
هستند که آخوندهای
قشری و کسانی
که امور مادی
ر ا برای خود
میپرستند سعی در
تحقیر مقام عقلی
الهیب انسان کامل
و سالک بنماید
پس بقول محمد بهتر
از عشق برای نجات
روح همان نفرت
از ذشمنان ولایت
و سلوک
میباشد. که همان
قشری های
آخوند پرست
میباشند و هر
یک از صفات
زشت روان بشری
انسان یک دیو
و دشمن آینده
برتر انسان
میباشد مانند دیو
خشم و دروغ و
لشکریان صفات
قهقرادی برای روان
انسان سروش بز
همان نماز صبح
پس از شهود
نجات بخش است
که در ولایت محمدی
دو رکفت نماز
جمعه و شکر از خداوند
میباشد که پس از
آن نماز واجبی
نیست که تقصیر
در حجص کعبه
آخرین وظیفه
سالک شاهد است
که خطای عمدی میکند
که ترک احوال
دوره سلوک را کرده
باشد که اگر تنکگند
حجٌ او باطل و
کناه میباشد
هر شهود
مقدماتی در وقت
شهود آنها
سروش او
میباسشد سروش
جرنام همان
مجاتزات الهی
در جرم ومجرم
شدن انسان
گناه پیشه است
که کارمای
جهنٌم تولد
حقیر تر نوعی
در جهان میباشد.
سروش و کارمای
روح دوزخی یکی
را سروش یشت
میکویند که سه
شب اول پس از
مرگ روان را زیر
نطر دارد که سالکان
در سه شهود
حسینی و حستی وفاطمی
خود دوره سلوک
و عزلت نشینی
سالک را لبعهده
داذرند و روح غیبر
سالکان با مجازات
الهی بصورت
روح سرگرزدان
بدون تن که در
گرمای سطح زمین
و نور خورشید
و هر نوری
میسوزد که
بدنی أ تمی محافظ
حرارت ندارند
پس خود روح
طالب دخول در یک
نطفه مادی
مناسب میباشد
که با کرامات بالفعل
باقی مانده او
همان نوع را
در جهان چیدا میکند.
بیشتر از مدبٌران
الهی ارواح نیکو
کامل شده
سالکان
ولایتها عنوان
سروش دارند.
دعاهای سالک وکامل
الهی با مراتب
شهودی خود خطاب
بسروش خود یا
قرین و روح مدبٌر
خود میباشد که
از سروش سرشب
میگویند که سالکان
قبل از خواب
گفتنی های خود
را با مراتب
الهی خویش
دارد.

118 –
سلمان فارسی ایرانی
که محقٌق خدا جو
بود اطلاعات وسیعی
از امور ادیان
و عرفان داشته
که زمانی در
روم بدستور شهود
نور مرتضوی
خود تسلیم یک گامل
ولایت مسیحی شد
که مسیحیان از
حضور پادشاهان
ایرانی برای مسیح
وهر کامل مسیحی
میگویند و چون
بکمال شهوذ نور
مصطفوی خود
رسید باز
مأمور شد که بنزد
محمد که تازه مبعوث
شده بود برود
چون استعدا
تکامل روحی
فروان در تخلیه
وتحلیه داشت که
در مکه با محمکد
ملاقات کرد که
اورا در رؤیا دیده
بود که بنور قادم
وعرش رحمان نیر
رسید و اینکه محمد
اورا از ما آهل
بیت خواند
یعنی از کاملان
الهی ولایت ششم
محمد است که هر
شاهد عرش رحمان
أهل بیت و طریقت
محمد وحتی محمدی
زنده برای سالکان
خود میباشد./ و
خانقاه او چجون
إأریکه
پادشاهی
سالکان خود
چون محمد بودذ
و پس از محمد با
علیٌ بعنوان رهبر
ولایت الهی و سلوک
محمدی بود که
عمر نیز از محبوبیٌت
و اطلاعات او
در باره ایران
استفاده کرد و
اورا ولی و
حاکم تیسفوتن
نمود تا وفات کرد
و توسعه ولایت
رسمی اسلانم در
ایران رلا بعهده
نداشت که استدلالت
ولایتهای
زردشت تا محمد
را بزبان مردم
ایران مطرح میکرد
که معمولا انگشت
شمار
میپذیرفاتندئ.
فارسی شهرت سلمان
یعنی پارسا ودرویش
بود وی آهل اصفهان
بودو سلیمان
نبیٌ یعنی
سلمانی کوچک
که محمد
تولیای ولایت خود
را برتر از
انبیای بنی اسرائی
میکفت چون
شهود برتر
قائم و عرش رحمان
را دارند که انلبیای
بنی اسرائیل نداشتند
و تقرٌب بیشتری
بخداوند دارند.
سلیمان بنی
اسرائیلی همان
صفات جمشید و زردشت
را ارد و
بسیاتر نقاط
مقدٌس در ایران
ام سلیمان است
مانند تخت سلیمان
یا تخت جمشید
یا قر ر مادر سلیمان
که قبر کورش
میباشد و یا زندان
سلیمان که معبد
وخانقاه
سالکان که در اورشلیم
بود لذا کورش
و داریوش تجدید
بنای معبد اورشلیم
را نمود که
خود و یهودیان
شاخه هائی از
ولایت زردشت
بودند گرچه
أکثیر
یهودیان و آهل
قریش غیر سالک
و مشرک آخو.ند پرست
میباشند و بجای
امٌی شدن و اوم
نمودن بنی امیٌه
بوده که همه پیروان
قشری همه ادیان
غیر سلوکی بنی
امیٌه و مغضوب
الهی و
قهقرائیان نسخ
ومسیخ پس از مرگ
میباشند اکثر دذوستان
محمد قبل از بعثت
وی در مکٌه
ایرانیان زردشتی
بودند که مااند
محمد وللایت زردشت
قریش را
داشتند.

119 –
سوشیانت یا سویوانش
یعنی نجات ونجات
دهنده مورد پیشگوئی
زردشت از سه
کاشف برتر مقامات
شهودی بالاتر
کرده است هر پیامبری
پیش گوئی
میکند بخصوص
کاشفان ولایتهای
برتر الهی
قریب الوصول / زردشت
خود کاشف نور الهی
ایلی مرتضوی
چهارمین شهود
انسان کامل
بود و بودا
کاشف شهود سوٌم
شیوا که همان شهود
دغدو ومریم وفاطمی
ولایتهای بعدی
بود تا در
آینده نیز زینب
کبرا مادر نوع
فوق بشر و سالکان
آن نوع خواهد بود
که در تجربه این
نویسنه دیدار ووعده
اورا داشتم
شهود فاطمی زنالنه
ظشوا علامت الهی
پذیرش خداوند
از اعمال و
احوال سالکان
همه ولایت ها میباشد
که منتظر شهود
برتر مرتضوی ووعده
بهشتی الهی گردد.
زردشتیان با نور
ایلی و مسیح
با نور مصطفوی
و محمد کاشف نور
قائم و مهدی موعود
محمد سوٌمین سوشیانس
زردشت۵۵ دیگر از
امروز با کشف نور
ربٌ رحمان ربٌ
النوع فوق بشری
با هزا ران برابر
عقل نوع بشری
و موجودیٌتی
چهار بعدی در تن
وذهن وروان و
بعد چهارم روح
الهی خواهند بود
تا بنور
ررحمان نیر برسند
و تا أبد بی انتها
این کاشفان
تجلٌیات الهی
بالاتر در پیش
هست که هر یک
تقریبا
نزدیکتر و
شبیه تر در صفات
الله
آهورمزدا ربٌ الآرباب
میباشد و هر چپیامبر
شاهد هر تجلٌی
الهی اتین همانی
مقام شهود
الهی خود را
پیدا میکنند
که برای سالکان
خود تا زنده هساتند
وسیله توسٌل عبادی
و ارتباط با خداوند
و مقامات
بالاتر الهی
میباشد بقول اوستا
هر ظهور نهائی
با یک رستاخیز
و قیامتی است
یعنی سالک با مرگ
قبل از مرگ
بیک تجلٌی
تازه میرسد که
روح سالک ترک تن
نوعی خود مینماید
و شایسته تن نوعی
برتری برای
تولد نوع بهتری
خواهد شد. شاهد
هر نور الهی آخر
در بازگشت بخلق
و بیداری
احتمالی از خواب
مرگ با یک بدای
الهی وومشیٌت ویژه
ای خواهد بود
ئرچه روح شاهد
موقتا در تن نوع
بقبلی بار دیگر
مستقر میگردد
که قبر حسینی اورا
برای سالکانش تشیل
میدهد. در عرفان
زردشتی سه هزار
سال پس از زردشت
برای ظهور و تولد
ئو شهود سه فرزند
الهی او مسیح
و محمد ومهدی
خواهد بود که پیامبران
اولی العزم
چهارم زردشت خواهند
بود. احوال
ووضع
انسانهای فوق بشری
چهار بدی
فرشته گونه
خواهد بود چه رسد
بانسانهای
بالاتر از نوع
سوپر من فوق بشری
فرشته گونه که
نام ملائک
برای آنان
ناچیز است و قودرهای
بالفعل وبالقوه
عظیم نامفهوم
انسان خواهند بود
که خیلی بیشتر
از فاصله
احساس کحیات و
معقولات بین نوع
میمون و نوع بشری
خواهد بود که اکنون
نوع بشری قدرت
تصور
موجودیٌت
چهار بعدی
انسان فوق بشری
را ندارد که از
هزاران برابر
تعقل وکرامات بشری
آنها میگوئیم.
آخر الزمان ها
بمعنی پایان عمر
کره زمین نیست
بلکه پایان
برتری مقام
تکاملی از نوع
بشری میباشد
که پایان سشرافت
و تقدٌس برتر
کاملان
ولایتهای بقبلی
خواهد بود که همچنان
بکار خود تربیت
افراد بشری
فصول اولیه
نوع بشری
خواهد بود. و حتی
برای سالک شاهد
یک نور تجلٌی
جدید پایان برتری
و حیات نوع او است
که بنوع
بالاتر
شایسته
میگردد که شاهد
نور قائم
ولایت محمدی
هفت هزار سال بهشت
سوم عرش رحمان
را خواهد داشت
که چهار بعدی وبا
هزاران برابر عقل
بشری بوسیله
والدین نوع فوق
بشری متولد میشوند
که در تسلیم
سلوکی مهدی یا
هر کامل مهدوی
ولایت هفتم الهی
وپس از تجدید بهتر
شش شهود تولد قبلی
آنگان بنور
ربٌ رحمان و
شاید عرش ربٌ برتر
از رحمان خواهند
رسید که نامی از
او نمیدانیم
که مهدی خوتاهد
گفت و محد نیر نخستین
بار بام رحمان
را گفت و مسیح نام
روح القدس را گفت.
اسامی زردشتی
سه سئوشیانت
زردشت در تلفظ
اوستا اوخشیت
إرته که مسیح بود
و اوخشیت
نمنگه که محمد
شد و استوت
إرته که مهدی موعود
خواهد بود.
نور هر یک را زردشت
فروهر میگوید
که همان شهود
تجلٌی بالاتر
است هر ربٌ النوعی
و نام سوشیانمت
ناجی در حکم
ربٌ النوع و از
پرتو نور آن
بوجود میآید
که هر یک نفس
کلٌ و دریائی
از ارواح الهی
شده یا الهی
شونده میباشد
و قانون مقدٌس
شاهدان آن
وناموس الهی
میباشد مرور زمان
زردشتیان نام
این سوشیانت
ها را اوشیدر
یا هوشیدر
میگویند اوستا
توصیف سوشیانت
دوم محمد را
فزاینده نماز وعبادت
میگوید که جنبه
عقلانی و اراده
الهی انسان
کامل بیشتر میباشد
که بقول
پیامبر
انبیای قبلی
ریاضت سخت
داشتند ولی سالکان
ولایت محمد
معقولات و دلائل
عقلی بیشتر از
ریاضت کشیدن ها
دارند. توصیف
سوشیانت سوم
قائم را زردشت
یک قانون
مقدٌس میگوید
که در تن بشری
ولی الهی است
و ما در عصری هستیم
که سالک به امید
دیدار نور قائم
روح القدس و بعدا
تجسٌن انسانی
او مهدی موعود
را انظار دیدن
دارد نخستین فروهر
را کیمورف
میگوید که تورات
و مردن بابل اورا
أ دم کفتند. هر
یک از فرزندان
الهی کامل شده
سوشیانت ها
مانند پدر الهی
خود مقام الهی
و اختیارات
الهی برای
تربیت چند
سالک خود را دارند
اسامی افراد مقدٌس
زردشت را شاهنامه
لفردوسی تا یک
صد وچنجاه تن
میگوید از پیروان
و قهرذمانان
زردشت
کاملاتن الهی
هستند که بترتیب
از یکدیگر
مقام الهی خود
ر ا دریافت
کرده اند که
مسیح آخرین
کامل زردشتی و
ومحمد آخرزین کامل
مسیحی بودند وهر
کامل محمدی
آخرین محمدی
زنده برای چند
سالک خود
میباشد.
امشاسپندان
هفتگانه نام تجلٌیات
انوار شهوذی
سوشیانت ها و کاشفان
اسرار الهی بالاتر
میباشند در هر
ولایت سلوکی
سالک چند شهود
تولدات پیشین خود
را تجدید
میکند که شهود
مقدماتی و حجٌ
های عمره
میگوئیم که کامل
محمدی پس از پنج
شهود ئنخستین
سمبول مقام
الهی سوشیانت
و اولی العزم
های پیشین
میباشند که اسامی
حسینی وحسنی و
فاطمی و مرتضوی
و مسطفوی
دارند آنگاه
بشهود نور قائم
روحخ القدس و
پس از مرگ قبل از
مرگ میرسند که
چون از خواب
مرگ زبارده و بدای
ئیه الهی
بیدار شوند
بشهود هفتم
عرش رحمان میرسند
تا نزدیک تر
بخداوند رحمان
میباشد ولی تنها
مهدی موعود
محمد که ۵۵
قرن دیگر از امروز
موفٌق بکشف نور
رحمان میشود
که بالاتی عرش
رحمان میرود
که محمد نیز
نرفت و تا عرش
ربٌ برتر از
رحمان همچنان
معراج و تعالی
و تکامل دارند
که چهار صد هزاتر
سال بهشت انتظار
عرش ربٌ برتر
از رحمان را دارند
که آخرین کامل
مهدوی موفٌق
بدیدار نور رب
برتر از رحمان
میشود که از سطح
هزاران برابر
بسطح میلیونها
برابر عقل نوع
بشری
ونورانیٌت الهیب
و الوهیٌت
بیشتر از ربٌ
رحمان خواهد داشت.
کسانی در تاریخ
بوده اند که ادٌعای
سوشیانت و مهدی
وقادم را نموده
اند که صالدقالن
آنها همان
واصلان
بانوار و عرش
الهی ولایتهای
خود میباشند و
بسیار نیز
برای فریب
مردم جحاهل
باور کننده
آنها بوده که پیامبران
کاذب چون آخوندهای
آهریمنی زنده
و اولاد ابلیس
در جهان هستند
که بقول محمد
مسخ میمون وخوک
بهتذرین بخت
آنلان در تولد
مجدد آنها در
جهان میباشد و
الاٌ در عوالم
الهی زندگی میمون
وخوک معنی ندارد
که هم اکنون
این موجودات در
جهان همان قهقرائیان
سابق نوع بشری
هستند و خطری برای
غیر سالکان
بشری. گرچه برخی
روح حیوانات
در نوع بهتر بعدی
متولد میشوند
ولی در صفات
وشاید در داستان
سرنوشت آنها تفاوت
بوده باشد.

120 –
سیک ها یا سیخ
ها قومی در
هندوستان که مو
های سر خود را
نمی تراشند و
کلاه مخصوص
برسر دارند و
شمشیری کوچک
بئردن دارند. اینان
در قرت ۱۵
میلادی بوسیله
نانک علیه
خرافات
بودائیان و برهمنیان
قیام کرد و عقاید
دیانتهای
زردشت و مسیح ومحمد
دارند که واقع
فرقه ای در تصوٌف
میباشند که اگر
با ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
توسٌلات عبلادی
داشته باشند
همچنان در ولایت
الهی اولی العزم
سوم بودا
میباشند که بهمان
شهود بودا نیز
میرسند تا در
تولدات بشری بعدی
بهتری با ولایت
های زردشت و
مسیح ومحمد
شایسته تولد نوع
فوق بشری
گردند ولی طبق
معمول هر دین
و طریقت سلوکی
گرفتاتر
افراد قشری غیر
سالک ولی
مدٌعی کمالات
آن ولایت
میشوند که همه
آخوندها چنین
نمی کنند که همچنان
در نسل ابلیس شیطان
بوده و نام آیت
الله و مولانا
برخود مکیگذارند
که سخت ترین دشمنان
خدا و انسانهای
مستعد
تکاملات الهی میباشند.

121 –
حضرت که در آغاز
نام افراد مقدٌس
برده میشود
بخاطر حضور
ذهنی صورت ظآنان
در دل سالک
برای آغاز
نماز بعنوان وضو
یا همان ویسو
و سمت الهی
میباشد. در زمان
أ کبر شاه هندی
متوفی ۱۰۱۴
هجری عنوان شت
بفتح شین برای
او و بزرگان
رایج شد و
الاٌ امامان
تا زنده بودند
حضور ذهنی
سالکان خود را
داشتند و پس از
مرگ آنان حضوری
ندارند ولی در
مراتب شهودی
باز حضور
اولیا در دل
سالک دارند
مانند
شهودهای حسینی
ئ حسنی وئ بقاطمی
و مرتضوی و مصطفوی.

122 - اعتقاد
بشیطان وابلیس
همان باور داشتن
زردشتیان به أ
نگکره مینوی
روان نامقدس
چون قشری ها و
مخالفین سلوک الهی
هستند و الاٌا
سالکان أهل کتاب
میباشند که در
هر شش ولایت
الهی نوع بشری
با اولیای
الهی خود
بمعرفی خداوند
تربیت الهی خود
را مییابند تا
۵۵ قرن دیگر
با ظهور مهدی موعود
سوشیانت سوم
زردشت و فارقلیط
دوم پیشگوئی
مسیح بمراتب
بالاتر الهی
برسند. أنگره
همان إتکار و منکر
زشت عربی قریش
است که قشری
های منکر
اولیای الهی
زنده هستند و بولیای
درگذشته
برحسب هوسها و
عقدههای خود
عقیده دارند.
افسانمه
شیطان در بهشت
و فریب دادن أم
وحوٌا یا مشی ومشیانه
زردشت سمبول
فریب خوردن انستنهای
مستعد از یک آخوند
قشری میباشد
که مانع از پیمام
سلوکی با یک
ولیٌ الهی بمعهرفی
خداوند
میباشند
ادیان الهی
قبلی ابلیس
نیستند که أهل
کتاب بگفته محمد
هستند و مورد احترام
همه پیامبران
بوده انمد
زیرا در فصل
نوع بشری و سطح
عقلی مناسب
همان ولایتها
را دالرند ولی
أخوندهای
قشری همه ادیان
که سلوک الهی
را نمی کنند
ولی میخواهند برتری
بردیگران را بنام
خدا داشته باشند
و عثاید استبدادی
خود را مطرح کنند.

123 – شیوا سوٌمین
شهود تجلٌی زنانه
الهی که بودا
نخستین کاشف
نور او بود
ولی میترا عرش
اورا کشف کرده
بود که اصطلاحا
عصر زن شاهی
انسانهای شش
هزار سال قبل
بوده است. نور شیوا
را بودا و با
عرش مرتضوی
مقام پیامبری اولی
العزم را یافت.
ئر ولایتهای
بعدی همان شیوا
در اسامی دغو
یا دغدویه
زردشت و مریم
مقدٌس مسیح و یا
فاطمی در تسمیه
محمد که فطم و پایان
سلوکی در عزلت
نشینی را کرده
اند. تا دئر عصر
مهدی موعود
محمد نام زینب
کبرا یا
زنٌوبیا مادر
فوق بشری
خواهد داشت
فرشته الهی
مسؤل زایش و
مرگ افراد نوع
بشری را بعهده
دارد مگر در
سالکان شاهد
دو شهود
مقدماتی حسینی
پیر کگامل و حسنی
امام زمان
رسیده باشد که
آنگاه آماده
شهود برتر
مرتضوی رضایت الهی
از عبادات
سالک ونیر
شهود ومصطفوی
و اصطفا و برئزیدن
الهی شوند که بنور
قائو روح القدس
هم اکنون در جهان
با مرگ قبل از
مرگ خود
برسندو هندوان
شیوا را فرشته
مرگ میدانند
که پیدایش
افراد در هر
نوعی با مراتب
ویزه الهی میباشد
که هندوان
شیوا را مژده
سعادت و خوشبختی
میدانند اگر شاهد
شهود سوم سالک
الهی در هر شش
ولایت سلوکی
بوده باشند. شیوا
را هندوان یکی
از سه خد ایان
خود میدانند
مه همان شهودها
و شهود سوم
کاملان آنها
چون بودا
میباشد که با
برهما و ویشنو
تثلیث هندوان
میباشد و تثلیث
مسیح نیز همان
سه شهود
مقدماتی ولایت
او برای نجات ورسیدن
بصورت مرتضوی
ایلی میباشد
که با مرگ قبل از
مرگ دست میدهد
شهود فاطمی
شیوا و دغدو ومریم
عملا خرئج روح
انسان از سطوح
حیوانی نوع بشری
است که بسطح
برتر نوع فوق بشری
و کمال الهی
آنماده میشود
چون بنور قادم
برسند.

124 –
صلئبه یا
صبٌیان و صبٌه
فرقه مذهبی و
دینی هستند که
در قرن دوم میلادی
شهرتی یافتند
که یحیی بن زکریٌا
معمدانی
تعمید دهنده
نسیح سالک او
بودهاست. یحیی
ظهور سوشیانت
زردشت را تأ
یید نمود
اینان رقه ای صوفی
و سلوکی هستند
که اگر با یک ولیٌ
الهی بمعرفی
خداوند باشند در
سطح ولایت
چهارم زردشت و
دیگر پیامبران
بنی اسرائیلی
زردشتی قرار دارند.
محمد آنان
نکوهش نمیکرد
و از أهل کتاب میخواند
و اکنون در جنوب
بین النعهرین
در کنار مردابهای
هوزیزه
میباشند و مانند
هندوان مراسم عبالدی
و تقدٌس را در
آب انجام میدهند
پس آنان را
مغتسله یا اغسل
کنندگان
میگویند و یا
از فرق ماندایی
و ناصوری نیز
کفته شدند که ایک
یکی ار فرقه های
تصوٌف مسیحی
محسوب
میگردند که وعده
مسیح را داده
بود ولی یهودی
و مسیحی ومسلمان
نیستند که یحیی
معمدانی را دنباله
انبیای یهودی
بنی اسرائیلی
میدانند و یهودیان
منکر مسیح
منکر او نیز میباشند
و مسلمانان
نیز ستایش محمد
را دارند ولی باز
مسلمان نیستن
که اکر سالک الهیب
نباشند هیچ
چیزی هم نمی باشند.
هر کامل الهی هر
ولایت سلوکی تا
زنده هستند
ولایت الهی مستقل
خود را دارند
و سالکان خود
را بهمان مراتب
شهودی
پیامنبر خود میرساند
ولی پس از مرکگ
قبل از مرگ هر
کامل الهی اکر
خانقاه او
کامل الهی
زنمده ای
نداشت در حکم
یک مذهب قشری
گناه پروری
شده است زیرا
وسیله توسٌل
الهی زنده
ندارند که دعاها
و عبادالت خود
را بخداوند
رسانده و بقول
محمد دعا ها بصورت
آنان کوبیده
میشود که قهقرای
نسخ ومسخ پس از
مرگ میگردند
که از نوع بشری
کنونی عقب تر
میروند تا تکرار
گذشته ها در
آینده ها
بنمایند هر طالب
لقای الهی
باید پیر کامل
خود را از خداوند
در رؤیا
بشناسد که جون
یافت اورا در هیچ
دیت و مذهبی
مرتبط نخواهد دید
گرچه بین آنان
زندگی میکند و
برخی اعمال آنان
را مینماید که
تکفیر نشود و شاید
برخی را هدایت
نمایند

125 - صحف
ابراهیم وانبیا
که همان جمه
صفحه کتاب و نوشته
میباشد که معمولا
پیامبران
وپیروان آنان
گفته ها ونظریٌات
سلوکی والهی
پیالمبران خود
را مینوشتند
که مقدٌس برای
دیگران بوده
است و پیدایش
صنعت کاغذ در چین
نوشتن کتاب رایج
شد که قبلا
روی پاپیرس
مصرین نوشتن در
اشهال داشتند
که بیشتر
نقٌاشی بود. صحف
ابراهیم
بگفته محمد
تورات نیست که
یهودیان
میگویند و
ابراهیم خود فرزند
الهی آزر زردشت
بود که اوستا
مانندی
نوشتده بودند.
ولی هر ملٌتی
مجموعه نوشته های
انبیای خود را
یک جا جمع و
کتاب جامع میکنند
که یهودیان
زردشتی در اورشلیم
هر یالدداشتی داشته
اند بخت النصٌر
پادشاه بابل و
آشور معدوم کرد
ومعبد اورشلیم
را ویران نمود
که گهگاه
قسمتهای پوسیده
تورات قدیم اورشلیم
را در مغاره های
که سالمان در عزلت
نگهمداشتند پیدا
میشود که مطالب
آنها کامل نیست
و اعلام دولت اسرائیل
نمیگردد زیرا
در هر حال هر
کتاب پیامبران
قدیم وجدید
تنها بیان تمثیلی
نظریٌات عقلی
و فلسفی و
تبلیغ سلوک الهی
میباشد و نه اینکه
وظایف عبادی
بر ای سالکان
را داشته باشند
که تنها پیر کگامل
زنمده بمعرفی خداوند
از هر شش
ولایت سلوکی
تنها تورات حقیقی
و قرآن ناطق گویای
چند سالک خود میباشد
و بقئول فردوسی
چو فرمان یزدان
چه فرمان شاه پیر
کامل میباشد
تورات جدید را
با کمک کورش در
بابل نوشتند که
نام بایبل دارد
که مطالب آن
سلوکی نیست و تورات
اورشلیم
محرمانه وجود دارد
که امور سظلوک
الهی را میگوید
که ما نیز چنین
میکنیم . قرآن مسلمانان
را عمر وعثمان
نوشتند که تا
دویست سال مور
تأیید پیروان ولایت
سلوکی علیٌ نبود
که شیعیان امروز
را نبای پیروان
ولایت علیٌ دانست
که مشرک هستند
و آخوند پرست
که سلوک الهی را
منکر میباشند.
عمر میخواست قانونی
اساسی برای مستعمرات
خود در ایران وروم
و مصر و
عربستان
داشته باشد که
ولایت فقیه و حکومت
استبداد دینی را
داشت که یک قرن
پیش برقار بود
که مسیحیان نیر
حکومومتهای
دینی ولی غیر
سلوکی دارند.
که تورات توریه
و رؤیاهای شهود
سالکان است و
قرآن دو قرٌه
جدید محمد
قائم وعرش رحمان
و اوستا نیر بمعنی
کلام استاد
الهی پیر کامل
است که هر
سالکی دستور عبادیر
مناسب مشکلات روانی
خودزا باید داشاعه
باتشد.

126 –
ظفر نامه کتابی
منسوب بابن سینا
در باره
پرسشهای
انوشیروان و
پاسخای بزرگمهر
بوده است که در
واقع مطاتلب
سلوکی و عقلی
و عرفانی را از
زبان بزرگکهر خوش
نام نزد ایرانیان
و حتی نزد اعراب
بوده. ظفرنامه
یعنی اسول ظغر
و پیروزی و
فتوحات جنگی یا
عقلی میباشد
که غیر از
نظریٌٍات سیاسی
و نطامی منظور
بوده است. و بزرگمهر
از موبدان
بوده است که بمعنی
کامل الهی میباشد.
ابن سینا نیز بعنون
خوش نام صاحب ونویسنده
کتاب ظفرنامه
قصد کسشب اعتماد
خواندگان را داشته
است.

127 –
عجم که اعراب برای
غیر عرب و
بیشتر منظور اتیرانیان
میگویند در واقع
عجم یا همان أ
جم یعنی کسانی
که جم وجمشید
و کامل الهی
نشده اند چه در
ولایت زردشت
یا محمد باشد
و عرب نیز
دلوقع همان أرب
و بدون ربٌ ومربٌی
الهی میباشد
که سالم
نیستند و محمد
این کاربرد
های لغوی را تثبیت
و تقدٌس برای اعراب
داده است که صاحب
فرهنک عربی کنونی
محمد میباشد
که خود و قریش
زردشتی بودند
ک در واقع
قریش یک مذهب
قشری و احیانا
معدودی افراد الهی
شده چون محمد در
طریقت زردشت بوده
اند که در
کعبه و مکٌه هجرت
گاه سالکان
زردشتی یمن بودند
که دارای فرهنگ
زردشتی بوده اند.
گاهی نیز
أعجمی
میگویند یعنی
زبان غیر عربی
دارد یا انسانی
که زبان عربی
نمی فهمد
ایرانیان
بیشتر اظهار قدرت
بر اعراب میکردند
که بین النهرین
نیز سالهای درازی
پایتخت ایران بود
در مقابل رومی
های قدرتمند
آن زمانها
برای عجم یا اکفریٌت
جمعیٌت داخل ایران
مانند اراک عجمو
یا عراق عرب
که برای بین النهرین
گفته شد
ایرانیان کوهستانها
زبان خود را حفظ
کردند و عربی
نکردند و زبان
دری را بشکل زبان
فارسی کنونی
درآوردند که نقش
عرفای بزرگی چون
سعدی وملاٌی رومی
داشتند. که زبان
عرفانی است و فردوسی
اصطلاحا عجم
را بدین فارسی
زنده کرد که دیگر
عجم ئفته نشود.
عراق سرزمین
کنونی جزئی از
یران و بین النهرین
خوانده میشد و
سورستان نام داشت
و عربها نیمکه
شمال عراق را
الجزیره
میخواندند و جنوب
آنرا عراق
میگفتند که بمعنی
ساحلی است
عراق را برخی
عربی شده
ایران شهر
میگویند یا همان
اراک و أریکه
پادشاهی در تیسفون
بوده د است. در زبان
دری قدیم
ایراه یعنی
ساحل را ریشه
عراق گفتند. قدیمترین
تمدٌها بخاطر
وجود دو رئدخانه
و امکان کشت وزرع
و اقامت دائم
شده است که
صنایه و عقاید
و مسائل
اجتماعی نوع بشری
شده است. سومری
ها و بابلی ها
و آشوری ها وکلدانی
ها و ایرامی ها
و کاشی ا و بیسار
ملل منطقه
فراموش شده تاریخ
هریک زبان و فرهنگ
ئو آثاری بجای
گذاشتند و اینکه
برخی ظهوذ سوشیانس
موعود زردشت
در عراق
میگوینددر سرزمین
عراق نیست که ر
معرکه گیری
سلوکی سالکان
با روان امٌاره
عقده دار خود
در سلوک میاشد
که بشهود نور قائم
با ولایت محمد
و طیا شایستگی
تولد نوع فوق بشری
برای دیدار
تجسٌم انسانی
روح القدس
معدی موعود
محمد میباشد
همیشه مسائل
مادی و جغرافیائی
سمبول تسمیه امور
الهی وروحی
بوده است که باعث
اختلاف در مفاهیم
لفظی و اعتقادات
دینی شده است.
در سرزمین های
اطراف صحرای
عربستان
بیشتر ایرانی زردشتی
یا عرب زردشتی
شده بودند.

128 –
فارقلیط در مسیحیٌت
بمعنی تسلٌی
بخش و شقسیع
نجات دهنده
است که مسیح
وهر کامل الهی
هر ولایتی
دارای فرٌ الهی
و فروهر میباشد
مسیح از قارقلیط
بعد از خود محمد
بعنوان کاشف
فرٌ الهی برتر
بوده داست که محمد
کشف نور قائم
را نمود وخود تجسٌن
انسانی مقام الهی
مسطفوی که زردشت
عرش او ومسیح نور
مسطفوی را
داشت. میگویند
مانی خود را
فارقلیط معرفی
کرده بود زیرا
وی کاملی الهی
و دارای فرٌ الهی
بوده که هر کاملی
الهی برابر چند
سالک خود مقام
الهی دارد. و
نجات دهنده روح
آنان از ومقام
نوعی وفصل نوعی
کنونی میباشد.
فارقلیط را مسیحیان
اقنوم سوٌم سه
گامه مسیح
میگویند مسیح و
روح القدس دو اقنوم
دیگر هستند که
هر سالکلی با وسیله
الهی و شهود
نوری و عرشی
خود این عنوان
را دارد. که محمئ
فارقلیط دو زردشت
و فارقلیط
مسیح که فرٌ الهی
بالاتر دارد
که مهدی فرٌ
بالاتر نور
رحمان خواهد
داشا وهر
گکاشف تجلٌی
این همانی
مشهود الهی خود
را در مقم الهی
دارد گوئی انوار
لهی برتر منتظر
کاشفان خود از
کاملان هستند
که تولد دوم انسیان
کامل همان تولد
مقام شهودی میباشد
و لذا مقدٌس سالکان
خود میباشد. و برای
هر دین سلوکی
سه عامل مهم
وسیله توسٌل و
شهود صاحب
ولایت و شهوذ نور
برتر الهی میباشد.

129 –
فیتیش یا فی
تی سیزم مکتب اعتقادی
استفده از نیروهای
غیبی و جادوئی
و ناپیدا میباشد
که در قدیم
بشکل سحر و جادو
و بطور علمی
درآمد که در واقع
باید آنترا از
بقدرتهای الهی
و سلوکی دانست
که کاملان الهی
دارند. که نیروهای
الهی برتر که
سازنده آینده
های بشری
بهتری هستند
بافراد کامل شاهد
خود این
استعداد
عملیٌات غیر طبیعی
را بدهد آنهم
تنها در خواب
و رؤیا سالکان
از اولیای الهی
خود می بینند
و الاٌ باز همان
علم ودانش
مادی نامفهوم عوام
جاهب میباشد.
که نمایش های علمی
آنان را جادو میدانند
در روان اولیتای
الهی است که انسان
در تأ ثیر
عقده های
روامی خود
همان اور را
می بینند که میخواهند
ببینند و
منتظر آن
میباشند پس تصوٌزات
و اوهام
جاهلان
سازنده
قدرتهای غیر مادی
در دیگران
میدانند این معتقدان
اشیاء را
دارای روحی میدانند
که نقشی را ایفا
مکیکنند هر
کجا که باشند.
و در واقع أتم
های هر چیزی
روحی دارند و
نه تراکم أ تم های
بدون روح
مانند کوه که تراکم
أ تم ها است که تکامل
نمی باشد و روحی
ندارد ولی
درسلٌول زنده که
تراکم أتمی
طبق برنامه
ژنتیک روحی که
اصل وماهیٌتی الهی
دارد یعنی در مسیر
تکامل روحی میباشد
که در انسان کامل
باوج تین مبحث
میرسیم ک هر
کس در سلوک الهی
و عرفان
بدرجاتی
شایسته کمالات
خود بتدبیر مدبٌران
الهی میرسد. برای
دعاها و طلسم ها
آثاری در حامل
آنهال یا کوینده
آنهخا میدئند
که سالکان با
دعاهای سلوکی خود
بدستور پیر الهی
بمعرذفی خداوند
این تأثیرات
را حقیزقت
میدانند و
الاٌ هر تۀثیر
دیگری منفی و قهقرائی
و نتیجه
آلودگی روان خود
انسان غیر سالک
میباشد. بخصوص
قشری های
مذهبی و پیروان
فلسفه های
مادی وطبیعی و
تصوٌرات بشری
خود. بنا براین
پیروان زردشتی
قریش و
زردشتیان بعدی
و حتی ادیان دیگر
همگی در مسیر
قدرتهای الهی هستند
اگر بر سبک سلوک
ووسیله توسٌل
یک ولیٌ الهی
بمعرفی خداون
باشد.

130 – در
ولایتهای
سلوکی قریش زردشتی
و ولایت ششم
سلوکی محمد که
زمینه زردشتی
و حتی انبیای قبلی
تا آدم را داشته
و دارد از دریاها
و بحار بحرانی
و اقیانوسهای
هولناک وحودی
گذشته که بخاطر
وسعت بی پایان
دریاها تشبیه
در احوال
سلوکی و مراتب
عوالم الهی واعماق
مفاهیم عقلی شده
است در اوستا
اصطلاحات
قدیمه چون
وثور؟ برای
دریا بوده که بدون
ساحل میباشد
که باز سمبول
فرٌ و فراخی
ووسعت
تجلٌیات و
عوالم الهی مسیباشد
که فراخ کرت
نیز در اوستا
آمده است.
احوال انسان و
افکار طبیعی
نامحدود
انسان بخصوص
افکار اولیای الهی
از سطوح عوالم
الهی و الهامی
خود در وسعت
دریاها
تشبیعه شده است
و رؤیاهای شبانه
عوالم الهی و دریاها
و جنگل ها و هر
آنچه انسان در
جهان بشری با آن
است میباشد می
بیند زیرا
امور فوق بشری
را داوند
بصورت امور بشری
بچشم دل سالک
در رؤیا نشان میدهد
تا سالک خود چقدر
آنرا واقعی مادی
نداند بلکه
حقایق الهی
بداند. اوستا مرز
دریاهای الهی را
آغاز از کوه
البرز میگوید
که همان دوره
عزلت سلوکی در
نقاط دور دست
چون کوهستانها
میباشد که البرز
را سرچشمه آب دریاها
میداند که سالک
بعوالنم الهی
و شرع یا سرچشمه
های عقلی برتر
شهودی میرسد.
هر یک از شهود
هفتگانه
میسٌر نوع بشری
در هر سشش
ولایت سلوکی
سطحی از معقولات
و قدرتهای
عقلی و ارتباط
گیری با هر شش
ولایت سلوکی
سطحی از
معقولات و قدرتهای
عقلی و ارتباط
گیری با الهامات
الهی دارند
گرچه شاهدان
عرش رحمان تا زنده
باشند باهم در
سطح معقولات و
ادراکات و دریافتهای
الهامی الهی از
مراتب الهی بالاتر
دارند که مقام
ومنبع عرش رحمان
بالای عرش خود
هزاران سطح عقلی
و فصول نو فوق بشری
دارند که سالکان
همیشه باید از
پلٌه های جزئی
بسطوح کلٌی
بالاتر برسند.
زردشتیان
سیمرغ تجلٌی
خداوند را برای
پرندگان
معراج رسیده آنرا
پنج درختی در وسط
دریا و اقیانوس
منیگوید که
رسیدن سالکان
بمنلع
الهامات الهی
پس از عبور از دریاهای
بحرانی احوال سلوکی
و شهودی میباشد
که پس از
تخلیه وتحلیه
بتجلیه های
الهی میرسند
تا شهود نهائی
خود سیمرغ
خویش برسند
کاملان زردشتی
تا عرش مسطفوی
و کاملان حمدی
تا عرش رحمان
و کاملان مسیحی
تا عرش جبرذئیل
روح القدس قائم
که کاملان بودائی
تا عرش مرتضوی
قبلا وهم اکنون
در سلوک الهی
بدان میرسند
پس از أهل کتاب
و سلوک از مراتب
الهی میباشد
شفای روان بشری
سالک در تخلیه
وتحلیه ولو با
کمتر از ده در
صد تزکیه نفس
بقول محمد روح
سالک بمراتب الهی
و حتی مقام پیانبری
و بازگشت بخلق
چون اولی العزم
خود برسد که تولد
دوم مقدٌس خود
را بیابد پس
شفای روان
باعث
نیرومندی ذهن و
عقل وقدرت
شهودی و حتی
قدرتهای معجزه
آسای الهی در کاملان
الهی میباشد.

131
–فرٌخ دارنده
فرٌ و نور صورت
شهود الهی در کاملان
شاهد
ولایتهای سلوکی
چون کاملان زردشتی
وو.لایت محمدی
که فرٌ و برٌ و
نجات و کمال
در کاملان
الهی بازگشته بخلق
میباشد فرخ
زاد متولد با کرامات
بالقعل و
بالقوع بیشتر
و امکانات
بیشتری از کمالات
الهی در تولدات
قبلی برای
پذیرش سطح عقلی
ولایت برتر میباشد.
فرح و فرًهه و فروهر
و صدها واژه
عربی وفارسی
از ریشه فرٌ
نور شهودی و سلوکی
میباشد فردوس
و بهشت بخاطر
داشتن فرٌ نور
تجلٌی الهی
میباشد حتی اگر
سالک تنها نور
صورت پیر کامل
حسینی خود را از
خداوند داشته باشد
ونام فردوسی
گوینه شاهنامه
بیش از اینکه
بخاطر شهر
فردوس بوده
باشد خود کاملی
الهی ولایت محمدی
در شهود هفتم
عرش رحمان و بازگشته
بخلق بود که در
برداشت سلوکی
ما از اشعار
شاهنامه این تقدٌس
فردوسی دیده
میشود ولی عقاید
سلوکی خود را بزبان
افسانه های
ایرانی کفته است
که بقول خودش
واقعیٌت مادی
در جهان نداشته
اند که تشبیه
حقایق سلوکی
بوده است چون فردوسی
مانند هر عارف
الهی ومتفکٌر
ایرانی و غیر ایرانی
منظور از
احوال و معقولات
عرفانی
اولیای الهی
در ولایتهای
ششگانه أ هل کتاب
را دارند گرچه
کتاب مقدٌس
چون قرآنم و
تورات نداشته باشد
که پیر حسینی
خود قرآن
نماطق سالکان
و تورات حقیقی
سالکان یهودی
ولایت موسی و ابراهیم
و زردشت
میباشد گرجه نخداوند
پیر کامل زنده
بطالب لقای الهی
را در رؤیا
بوی نشان داده
باشد و انیسانهای
پیشدادیان و کیانیان
سمبول کاملان
ولایتهای
الهی قبلی
زردشت و قبل از
زردشت و حتی بعد
از زردشت
میباشد که تعبیری
بر حکومتهای
سیاسی در ایران
شده ذاست جنگ ایرانیان
آریا شده کامل
با تورانیان
پیروان بودا و
بعدا وحتی
قشری های هر دین
دیگر میباشد.

132 –
فرشته و ملائک
فرٌ الهی
یافتگان ئرذ کاملان
سلوکی
ولایتهای ششگانه
نوع بشری در ولایت
چهارم زردشت ئ
کاملان ولایت ششم
محمدی که همان
ملائک شده وملک
و شاه الهی
چند سالک حود
گردیده و تا زنده
باشد هست.
دارندگان فرٌ الهی
و فروهر و فرٌهه
و فرٌخ روی و فرح
بخش لهای
سالکان خود که
دورتر از ماده
و نزدیک تر
بعوالم الهی و
عقلی و شهودی
و آینده های
فوق بشری خود
شده اند. در
یانت زردشت
ایزدها نیز
نام دارند که همان
مراتب تجلٌات شهودی
ولایت محمدی
میباشد و یا
امشاسپندان
میگویند که همان
ارباب نوع
میباشند که هر
پنج شهود
محمدی وحج های
عمره ربٌ الفصل
های آخر نوع بشری
میگوئیم که نور
قائم روح القدس
ربٌ النوع
بشری یعنی
ایدآل کمال میسٌر
برای انسان
بشری در تقرٌب
بخداوند
میباشد که بکنار
عرش رحمان
میرسند ولی چون
مهدی موعود و کگاملان
سطوح فوق بشری
ببالای عرش
رحمان نمی روند
که مهدی نیز
تا عرش ربٌ
برتر از رحمان
میرود ولی بالاتر
نمیبرود.
زردشت را آغاز
مراحل
فرشتگان
میگوید که در ولایت
سلوکی زردشت
پیر کامل
زردشتی خود
زردشت زنده ای
میباشد و در
ولایت محمدی
پیر کامل
حسینی که محمدی
زنده ای
میباشد پلٌه
اول از
فرشتگان
میباشد که شعهود
آخر فرشته
برتر برای شاهد
است توصیفاتی
که برای تفهیم
انسانهای
سالک از هر کامل
الهی میشود که
تفوت با توصیف
اولیای قبلی
ندارد انسان
محقٌق امور دور
تر از حقیقت
کندکه پیر
حسینی سالک
بمعرفی خداوند
همان بقرآن و قرٌه
های الهیو قرزآن
ناطق سالک است
بقول فردوسی چو
فرمان یزدان چو
فرمان شاه الهی
پیر کامل حسینی
میباشد که هرپه
بسالک بگوید خداوند
گفته است حتی اگر
انفاقا بقول پیامبر
بخطا گفته باشسد
باز درست است
و خطاب ر پیر و تعلیم
او همان تکلٌم
خداوند بسالک و
هدایت الهی او
میباشد
فریدون شاه
کامل الهی
بوده است و سمبول
امام زمان
حستی ولایت
زردشت. فرٌ الهی
همان قرٌه های
شهودی است که
اوستا از
خورٌه شهودی
میگوید که عربی
شده آن قرٌه و غرٌه
و خورنق شده است.
فرٌگان عربی
شده فرقان
همان نور الهی
شهودی ونه کتاب
قرةآن عثمانی
که چهل سال پس از
وفات محمد
نوشته شد. در اوستا
از دو گونه
فرٌ نام برده
شده فرٌ ایرانی
و فرٌ کیانی
با پادشاهی
الهی یک روح و
یا فرٌ کامل
بازگشته بخلق
تا زنده باشد. فرٌ
کیانی را نو بنو
میدانند که تجلٌیات
شهودی بالاتر
برای سالکان
میباشد تا بفرٌ
کیانی خود
برسد در ولایت
زردشت بعرش
مصطفوی ونور مزتضوی
ایلی یا الهی
و علیٌ میرسند
ودر ولایت محمدی
بنور قائم و
عرش رحمان روح
القدس میرسند
و تاذا زنده لباشند
بر ای چند
سالک خود
مقامی الهی و نمایندع
خداوند برای سالک
است سوشیانت
های زردشت
مژده ووعده او
برای ظهور انوار
تنجلٌیات الهی
بالاتر
میباشد که مسیح
و محمد رسیدند
و مهدی موعود ۵۵
قرن دیگر بنور
رحمان خواهخد رسید
و خود تجسٌن
انمسانی قادم
آخر الزمان
میگردد که اول
الزمکان نوع فوق
بشری وولایت
هفتم مهذوی و
با مکوجودیٌت
چهار بعدی
خواهد بود که
قدرت تصوٌر موجودیٌت
چهار بعدی را نداریم
مکه مهدی خود
را بعرش ربٌ برتر
ازرحمان و موجودیٌت
پنج بعدی نوع باز
بالاتر
شایسته میگردد
و خداوند بی
نهایت انواع
فوق بشری و
موجودیٌتهای
بسیار ابعاد
وجودی چون مراتب
الهی
آهورمزدا
خواهند بود.
فرهمند
دارنده فرٌ
الهی ااست و
آریا شدگان
کاملان رسیده بمراتب
الهی میباشند.
بغ ها در ولایت
زردشت کاملان
آریا شده بوده
و غیر سالکان
قشری و حای سالکان
در حال سلوک
مغ میباشند و قریش
زردشتی
زردشتی سالک
کعبه که محمد بکٌه
میگفت جای بغ های
الهی شده مکٌهو
شهر اطراف کعبه
را جتاه مغ ها
یا مغوس
یونانی و مجوس
قشری جهنٌمی
میدانست که غیر
سالکان در
بازار مکٌاره
بتجارت و کسب مال
می پرداختند.
فروردین دین سلوکی
و کسب فروهر الهی
میباشد و یا مناسبتهای
شهودی . نگاره فروهر
بصورت عقاب با
بالهای گسترده
برسر
ساختکانها
بعنوان محل
عبادت و رسیدن
بمعراج الهی
میگذارند که کاهی
هلال ماه و ستاره
و یا در
مسیحیٌت
ستاره نج
الثاقفب درشت پر
نور که تمام
قبائل بدائی و
سرخ پوستان
نیز این عقاب
پرنده باوج
آسمانها را سمبول
انسان کامل
رسیده بمعراج
الهی خود را دارند.
فرهاد کسی که
دارنده فرٌ و شهود
و دای الهی
است و یهود
دارندگان
هدایتهای ولایت
زردشت
میباشند اگر سالک
با یک ولیٌ الهی
باشند. فرهنگ
را بید دانش نامه
امور عرفانی و
الهی دانست و یا
الفاظ سلوکی و
برداشت سلوکی
نمود و ااٌ سودی
برای تکامل روح
و برای پس از مرگ
ندارند. قریش ومحمدئ
فرهنگ سلوکی زردشت
و ایانیان را فهلویٌات
یا همان
پهلویٌات یا
خسروانیٌات
مطالب شاهانه
و پادشاهان الهی
میباشد که مورد
ستایش محمد
آگاه از أ صل
تاریخی قریش
در دین زردشت بود.

133 –
گات ها سرودها
و دعاهای زردشت
و اوستا محمد
آئنرا برای
مطالب خود نیز
بصورت تجوید
عربی شده بکار
میبرد که نوعی
خواندن قشری ها
با آهنگ از قرآن
عثمانی یا دعاها
میباشد و جهل سال
پس از وفات
محمد عمر وعثمان
با دستکاریهای
زیا از برخی کلمات
پیامبر بنقل از
چهارده راوی
نوشتند که مولی
علیٌ ذ نهصد جای
آن حذف و اضافه
و تغییر وتبدیل
در برابر رشوه
و پول میگوید
که در نهج الباغع
میبباشد. جید
عربی بمعنی تملک
جدید تکاملی و
جیٌد جدید و نیکو
از مشتقٌات
جید و تجوید
چون گاتا
میباشد که قریش
با آنها آشنا بود.
در گاتاها
اصول اعتقادی زردشت
آمده است که جهان
بینی و خد ا
بینی خود را
میگوید که هر کگامل
الهی نیز
آخرین جهان بیتنی
خود را معمولا
مینویسد که مورد
انکار قشری ها
و نافهمی غیر مستعدان
عقلی میباشد. مگر
لبرای چند
سالک با خود
که مفید
میباشد.

134 –
گبر که برای زردشتیان
و حتی برای تحقیر
میگویند در أصل
معنی مرد الهی
و رجل راجل ره رو
بوده است و در زبانهای
کردی و آرامی
و بلوچی نیز گبر
بمعنی مرد
میباشد که منظور
انسان سالک و ومرد
الهی ئو قول محمد
مرء و زن را امرءه
میگفت که صاحب
مردانگی و مروٌت
ومر وءت که بنجات
شهودی رسیده اند.
مرد بستگی باراده
است وونه
داشتن ریش و
یسبیل لذا
زنان نیر در سلوک
باز عنوان رجل
دارد و زردشتیان
اکنون مرد را گوره
میگویند که در
زند اوستا نیز
آمده است ولی اعراب
پس از فتح
سرزمینهای
ایران ایرانیان
را گبر و مجوس
بمعنی تحقیر
میدانند. و قشری
های آخوند با مزاحمبین
خارجی را
گجستک
میگویند که بزبان
پهلوی و یا باسکندر
مقدنی و حتی هر
آخوند ضحٌک
میکفتند که بمعنی
ملعون و قهقرائی
کار مادی است
که بقول محمد
ملأ یا ملاٌ و آخوند
قشری میگفت که
پس از مرگ بشری
بمسخ میمون وخوک
بعنوان بهترین
احتمال آنان بجهان
باز متولد میشدند
. در زمان
پهلوی شیطان
را گجستک و یا أبالیش
میگویند که
ریشه لفظ
ابلیس کاربرد محمد
برای آخو.ندهای
قشری همه ادیان
میگفت که لباس
ریاکاری بر تن
دارند. زردشتیان
کتاب اوستا را
گنج شایگان
میدانند که ثروت
عقلی و الهی سالکان
ئر ولایتهای
سلوکی مطرح است
که عربی گنج
بصورت کنز شده
است گخ پول پرستان
بأندوخته زر و
مال میگویند. گندی
شاپور دانشاه
شاپر بوده که گنج
علم و دانش
بوده که انوشیروان
برپا نمود.

135 –
عابد عربی شده
موبد فارسی
قریش بوده ذاست
که موبدان زردشتی
چه کامل الهی آنهان
یا آخوندهای قشری
که شهود تجلٌیات
الهی زردشت
پیامبر خود را
ندارند.

136 –
مناسک بمعنی
وظایف عبادی
سالکان است که
نسک بمعنی
کتاب یا کتاب قرآنم
عثمانی یا تورات
نیست کهوظیفه
آهل کتاب وسلوک
درآن باشد
کتاب اوستا را
نیز نسک گویند
که کلٌیات
عقاید عرفانی
و سلوکی
کاملان الهی
ولایت زردشت میباشد
مگر توبه نخستین
که ارز دعاهای
بیشتر منسوب
بزردشت است که
اصول دین زردشت
ر ا نشان میدهد.

137 –
هوم یا اوم
همان سلوک الهی
است چه در ولایت
ومحمد و زردشت
و مسیح و دیگران
و همان شهود سوم
برهمنمان
هندو که سوما
نیز میگویند و
شاخه مقدٌس
هوم و برسم
زردشت و یا شیره
و فشرده و شراب
آن باسشد که در
واقع همان
دستورات سلوکی
و بلایای
سلوکی سالک است.
مراسم هوم
مهمترین
مراسم عبادی
مزدیسنا است وهمان
شراب وخون
مسیح در تشبیه
برای مسیحیان
میباشد
زردشتیان
آنرا ایزد
درمان
میدانند که پیر
کامل حسینی
درمان عقده
های روان
سالکان را مینمایند.

138 –
واژه یم عربی
بمعنی دریا
همان لفظ جم
جمشید شده
کامل الهی
میباشد. که از
دریاهای
احوالی سلوکی
با مرگ قبل از مرگ
عبور کرده است.

خواننده
گرامی با سپاس
از صبوری
مطالعه این مقاله
تأکید میکنم
که تنها
میخواستم
یگانه بودن
راه الهی محمد
با راه الهی
زردشت و حتی دیگر
پیامبران الرهی
را نشان بدهم
کلٌیاتی گفته
ام که جزئیٌات
آن بتعداد
موجو دات هستی
چه رسد بالفاظ
عر فانی وعقلی
همه دلیل الهی
بودن سلوک و کار
محمد و زردشت
میباشد پس
جزئیٌات امور الهی
و عرفانی را سالکان
باید خود
برحسب احوال
روان و سطوح عقلی
و الهی خود بتجلٌیات
الهی برسند و آگاه
از آینده خود گردند
که هیچ دو
نفری نیز مانند
هم نمی بینند
ولی در کلٌیات
یکسان می بینند
لذا نوشته های
این نویسنده
که تجربیٌات
شخصی و عملی خود
میبیاشد بقصد رساندن
خواننده گرامی
براه الهی
میباشد و الاٌ
خود سالک باید
راه الهی خود
را بسوی
خداوند و حقیقت
طی کند که
تنها دنبال
هدایت کننده خود
پیر کامل حسینی
بمعرفی خدالوند
ربطالب لقای الهی
در رؤیا بوده باشد
که او ره رفته و
آشنمای راه الهی
میباشد وخود
ازر مراتب الهی
و مقام شهود نخستین
حسینی او میباشد
مهم ترین
مرحله وشرط
توفیزق سالکان
برای رسیدن
بمراتب تجلٌیات
شهودی و شخص
میسٌر خود مکیباشد
که پیر کامل
از دین رسمی وجامعه
ای بوده باشد
باز ربطی
بآنها ندارد
این احوال رؤیائی
و شهودی
سالکان بر ای
سالک روشن روشن
میکند که کلام
اتو کلام الهی
تنها برای سالک
میباشد. که وعده
های او و عفو و گذشت
او همان وعده های
الهی برای آینده
سالک ووعیدها و
تخدیدات آنان برای
غیر سالکان میباشد
و الاٌ آخوند قشری
همه مذاهب
ابلیسان و
أهریمنان
هدایت کننده
غیر سالکان و پیروان
فریب خورده خود
بجهنٌم کارماها
و قهقراهای نوعی
نسخ ومسخ
میباشد تا تکرار
گذشته نهای دردناک
را در آینده
بنمایند که عاقبت
همه موجودات
حتی روح هر أتم
و گیاه وحیوان
و بشری باید بخداوند
الله أهورمزدا
بازگشت نمتیند
که باز خواهند
گشت وکسی معاف
از فرمان کن فیکون
أزلی أبدی خداوند
نمی باشد که منکران
و سرکشان با دردهای
زندگی های حیوانی
خوذاهند رسید
و انسان عقل و شایسته
الکنون با سلوک
الهی و کمک
لحظه بلحظه خداوند
بآینده های
نیامده و نیکوی
فوق لبشری خود
خوداهد رسید که
هزار ان برابر
عقل وکرامات وامکانات
در تن وذهن وروان
و بعد چهارم روح
الهی خود میر
سند. تا خ
دذاوند که را
خواهد و یارش
جچه کسی باشد
که با عشق میتوان
بخدا رسید و
همهخ امئور دینی
و سلوکی برای
پرورش نیروی عشق
و تسلیم عاشقانه
بخداوند ووسائل
الهی میباشد بخصوص
تعلیم و تفهیم
هرچه بیشتر
برای نفرت داشتن
از قشری و
آخود که فرار از
آنها واجب تر از
فرار از هر حیوان
وحشی میباشد.

نرا در
خوزستنان
برپا کرد گه  شاید
قدیم
ترین دانشاه
نوع
بشری باشد.

M169

حافظ
شیرازی و
غزلیّات او

ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺑﻴﺎﺕ
ﺩﻳﻮﺍﻥ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ.ﺗﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺣﺎﻓﻆ ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻯ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻭﻯ
ﺩﻳﻮﺍﻧﺶ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺷﻌﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﭘس ﮐﻤﺎﻝ
درﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﻭﻧﻴﺰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻨﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ' ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺳﭙس
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ تکاﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ' ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺵ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'گﻮﺋﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻌﺎﺻﺮﻳﻦ'
ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﺎﭼﺎﺭ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻐﺰﻟّﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﻮﺍﻥ ﺗﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻞ ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ

ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻏﺰﻟﻬﺎﻯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ
ﻫﻢ'ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻤﺎﻝ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺁﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻌﻠﺖ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ

ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺁﻥ
ﻋﺼﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻪ ﺳﻨّﻰ ﻭﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ'
که ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﻘﺸﺮﻯ
ﺪﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﮐثرﻳﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺷﻰ
ﺑﺎﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﺪﺍدﻧﺪ.ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭘﻴﺮﻭزﻯ هاﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ' ﺑﺸﺪﺕ
ﺑﺤﺎﻓﻆ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺑﻮﻯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ' ﻭ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ
ﺑﺪﻳﻮﺍﻥ
ﺣﺎﻓﻆ' ﺧﻴﻠﻰ
ﺟﺪﻯ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﺨﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻮﺍﻥ ﺣﺎﻓﻆ ﻭﭼﺎﭖﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺁﻥ'ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﻣﺮﺩﻡ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﻫﺮ(ﺳﺎﻟﮑﻰ)
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺧﻮﺍﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
معتقد ﻣﻴﺒﺎﺷتد.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ'
ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ ﻣﺬﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺤﺴﻮﺏ نمی
ﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ'
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ' ﻫﺮﮔﺰ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ(ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺣﺘﻰ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ'
ﺳﻨّﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ(ﺳُﻨّﺖ)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ اسات که
اینان
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ(ﺳِﻨﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ)
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻋﺎﺩﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺳﻨّﺖ
ﻣﻘﺪﺵ ﺍﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
'ﻭﻟﻰ ﺳﻨّﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﻣﻘﺪس
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ' ﺗﺎ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﻢ ﺳﻨّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ
ﺷﻴﻌﻪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻫﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ'ﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻧﻴﺰﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻫم
اﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﮐﻪ
ﻭﻗﺖ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﺎﺵ ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﻣﺪﺭﺳﻪ'ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ
.ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎس ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺯﻧﮓ ﺩﺭس
ﺟﺪﻳﺪ ﺯﺩﻩ
ﺷﻮﺩ' ﻭﻫﺮﮐس
به کلاس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎس ﺑﮑﻠﺎس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻨﺪ'ﺁﻥ
ﮐﻠﺎس ﺗﻌﻄﻴﻞ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ و
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﮐﻠﺎس ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺑﺎﻫﻢ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ'
ﻭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐی
ﻤﻬﺪﻭﻯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺍﺝ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﻠﺎس
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﺮﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﺞ ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ'
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺁﻧﻬﺎ
(ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻌﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺷﻌﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ'ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷته
ﮐﻪ ﻋﻠﻰ ﺭﻏﻢ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ'
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ'
ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﺭﺍ' ﮐﻪ در
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ'ﻭ ﻫﺮ
ﺷﺎﻋﺮ ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﺴﻠﻚ'ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺮﻣﻴﺂﻳﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﻭﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬی ﺒﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ'ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﻴﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ(ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ) ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺩﺳﺖ
ﺧﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﻭﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺑﻴﺖ
ﺷﻌﺮﻯ'ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻫﻔﺖ ﺑﻴﺖ ﺷﻌﺮ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺑﻴﺎﺕ
ﺷﻌﺮﻯ'ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﺮ

ﺑﻴﺖ
ﺷﻌﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺣﺎﻝ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺣﺎﻓﻆ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﻮﺩ' ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁﻫﻨﮓ
ﻭﺍﺣﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺷﻌﺮﻯ
ﺭﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻳﺎ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ ﺷﻌﺮﻯ
ﻗﺮاءﺖ
ﮐﺮﺩ.ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ' ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺷﺘﻦ
(ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
باشد.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻨﻄﻴﻢ
ﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥﺨﻮﺩ دﺧﺎﻟﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ' ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻬﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑﻴﺖ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﻢ ﺑﻴﺖﻫﺎﻯ
ﺷﻌﺮﻯ' ﺍﮐثرﺍ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻴﻢ ﺑﻴﺖ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺤﺎﻓﻆ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﺣﺎﻓﻆ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻟﺬﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ ﺑﺎ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺳﻄﺢ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺑﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﺍﻣﺮ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ'ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﺎ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻓﻄﺮﺕ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺳﻄﺤﻰ
ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖﺍﻭ'ﻭ
ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ تکامل
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ(ﺣﺎﻝ)ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ(ﻗﺎﻝ)ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺷﺮﺡ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺩ.ﻭ ﺑﻔﺮﺽ
ﮔﻔﺘﻦ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ'ﺩﻗﻴﻖ
ﻭﮔﻮﻳﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺖ.ﭘس(
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ) ﺍﺯ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺑﺮﺩﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﻧﺸﻴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺮﻭﻑ
ﻭﺍﺻﻮﺍﺕ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺟﺎﺭﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﻫﺮ ﻣﻠّﺘﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺎﻟﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﺗﻤثیل ﻫﺎ. ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻬﻴّﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺑﺤث ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ'
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺒﺤث ﺍﺻﻠی ﻮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ(ﭘﺎﮐﻰ ﻳﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ)
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ ﻭﮐﺸﺸﻬﺎ
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻬﺎ'ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﺘﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺷﻌﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ
ﻳﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪ.
ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﺮﺡ
ﺣﺎﻟﻰ ﺷﻨﻴﺪﻥ' ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠی
ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎن ها
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ.ﮐﻪ(ﻣﻌﻨﻰ)ﺁﻧﻬﺎ
ﻭ(ﺍﺭﺯﺵ)
ﻭﺍﻫﻤﻴﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺼﻒ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪﮔﻔﺘﻪ
است ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺴﺖ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻮﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺭﻑﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻌﺪﻯ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﻭﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻌﺮﻯ ﭼﺎﭖ
ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﮔﺮﻯ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻈﻢ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﺁﻫﻨﮓ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺎﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﮐس ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺭﻙ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻦ.ﻟﺬﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺣﺎﻓﻆ' ﺑﺎﺯ
ﺗﻨﺎﺳﺐ ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺭ
ﺟﺒﻬﻪ ﺳﻮﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
است. ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺣﺎﻓﻆ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﻔﺴّﺮ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ. ﺗﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻪ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻳﺎ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺩﻫﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻓﻬﻢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﺣﺘﻤﺎ ﮐﻤک هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻳﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻂ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺒﺤث 'ﺑﮑﺴﻰ
ﻳﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ' ﺩﻭﭼﻴﺰ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ ﺿﻌﻒ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ' ﻭﻟﻰ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻭ ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ'ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'
ﺣﺘﻰ ﺩﻭ ﭼﻴﺰ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ. ﮐﻪ
ﺩﻭ ﺃﺗﻢ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻚ'ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺃﺗﻢ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋی
ﺒﻴﻦ ﺍﺟﺰاء
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ' ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻳﺎ
ﻣﻔﺴّﺮ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ' ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﻧﻮﺍﺋﻰ ﻭﻫﻢ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﮐس
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ'ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮاءﺖ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻳﺎ ﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺧﻠﻂ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺎﺣث
ﻭﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﻔﻴﻚ ﺧﻠﻂ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺑﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻳﺎ بیشتر
ﻧﺰﺩﻳکتر ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ' ﻳﺎ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠی
ﺒﻌﺪﻯ)ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ (ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ)
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺑﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ

ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻏﺰﻟﻰ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭﻳﻚ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﻤﺎﻡ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ می
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﻘﻴﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺣﺎﻓﻈ
ﺸﺨﺼﺎ ﺑﺮود. ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺣﺎﻓﻆ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻨﻈم
ﻮ ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ ﺷﻌﺮﻯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺑﻤﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻳﺎ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﺯ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻘﺐ
ﻧﻤﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺪﺍﻥﻨﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
(ﻫﻢ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ)
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﺋﻰ'ﺑﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺩﻥ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﻭﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﻭ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ.ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺍﻭ'ﺩﺭﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﺣﺎﻓﻆ' ﮔﻮﺵ ﺷﻨﻮﺍ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﭘﻴﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻥ ﺍﺯﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﭘﻮﺯﺵ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺣﺎﻓﻆ'
ﺟﺴﺎﺭﺗﺎ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ'
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ'
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻓﻬﻢ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ' اﻟﻬﻰ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﺎ ﻗﺼﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﻭ
ﺑﻨﺰﺩﻳﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﻘﺮﺑﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
عقل ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
خاص ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻧﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ' ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﺍﮔﺮ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯ(ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ)
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﺍﮐثر
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﻏﺰﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ.ﻭ
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻬﺮ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.
ﺗﺎ ﭘﻴﺮ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺗﺎﺯﻩ ﺣﺎﻓﻆ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﻮﻳﺪ' ﻫﻨﺮﺵ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻫﻨﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻟﻮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺑﻘﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ' ﭼﻪ ﺁﺭﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻰ ﻳﺎ
ﻧﻪ'ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻰ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ
ﻭﻣﺮﺍﻗﺐ ﻟﻮ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ. ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺗﺮ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﻔﻰ
ﻭﻣﺮﻣﻮﺯ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ' ﻋﻄﻒ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻣؤثّر ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﭘﻴﺮ'ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﺑﺒﺮﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ اﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻧﻘﺶ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ' ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ'ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺪﺍ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻴﺰﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ'ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻦ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺗﻮﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩ.ﺩﻳﮕﺮ ﻓﮑﺮ
ﻫﻴﭻ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﮑﻦ.ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺁﻥ
ﺣﮑﻤﺖ ﭼﻴﻨﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺑﺪﺍﺭ ﺗﺎ ﻣﺮﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻰ. ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺗثلیث
ﻣﺴﻴﺢ) ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ(
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ) ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻥﻨﻤﻰ ﻳﻨﺪ.
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻌﻨﻰ(ﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ را '
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﺑﺪﺭﺟﻪ
(ﻭﺍﻟﻪ)ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻧﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
(ﻓﻘﻴﻪ) ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ(ﭘﮕﻴﻪ)
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﻟﻪ ﻭ
ﺷﻴﺪﺍ'ﮐﻪﻏﺮﻕ
ﻋﺸﻖ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻮﮊﻩﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻐﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕ'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻋﺸﻖ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻋﺸق
ﻮﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻭﺩﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﺁﺩﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻥ اﻭﻟی
اﻟﻌﺰﻡ
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ'ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ (ﻭِﺩ ﻭ
مهر وﻣﺤﺒﺖ)ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩ.ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻬﺮﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ. ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﺍﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻥ ﻧﻤﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ'ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﺟﻤﻴﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﺮﺟﻤﻴﻞ
ﻭﺯﻳﺒﺎ ﺧﻮﺷﺶ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ(ﺟﻤﺎﻟﻰ)
ﺩﺭ(ﺟَﻢ ﺷﺪﻥ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﺟﺎﻟﺐﺗﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻧﻔﺮﺕ'
ﭼﻮﻥ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺿﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺧﺪﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ' ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
که ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻫﺮﮐﻪ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻰ ﻭ ﺩﻝ
ﺑﺒﻨﺪﻯ'ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺷﻤﻦ ﻋﺸﻖ ﺑی
ﻭﻓاﺌﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻰ
ﻭﻓﺎﺋﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ.ﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺸﻘﻰ ﺑﺂﺧﺮﺕ
ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻮ ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﺗﺨﻢ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ' ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ' ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ'
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭﺗﺼﺮﻑ
ﺩﺭ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﭘس
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺭ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺯﻥ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭼﻪ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ'ﻭ ﭼﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ '
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻫﺮﻗﻄﻌﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺍﺿﺤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﻴﺖ
ﻳﺎ ﻧﻴﻢ ﺑﻴﺖ
ﺭﺍ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ.ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
غزﻝ'ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﻴﺖ ﺷﻌﺮﻯ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ
ﻏﺰﻝ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺶ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﺧﻮﺩﺵ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮔﺎﻫﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺷﻚ
ﺭﻳﺰﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﻳﺎ(ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ) ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻗﺎﺋﻢ' ﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ' ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﻗﻄﻌﺎ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺩﺭ
ﻋﻈﻤﺖ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ(ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ)ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﺤﻨﻪ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩﺷﻴﺮﻯ'ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﻮﺍﺝ'ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ
ﮔﺎﻫﻰ' ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻳﻚ
ﻗﺮﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻋﺼﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣثلا ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﻩ ﻣﺎﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ' ﻭ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ' ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﻣﺮﻳّﺦ ﺣﻮﺯﻩ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﻏﺎﻟﺒﺎ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ(ﺩﺭ
ﺟﺎ)
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ'ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'

ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣثاﻝ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﭼﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﻯ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺎﻯ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺣﺎﻓﻆ
ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ'ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ'
ﮔﻮﺋی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺒﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﻤّﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺿﻤﻦ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻳﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻋﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﮐﺸﺶ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭ
ﻫﺮﮐﻠﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺗﻤثیلی
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻃﺎﻟﺐ
ﻭﺷﻴﻔﺘﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣثاﻝ
ﺩﮐﺘﺮ( ﺧﻄﻴﺐ
ﺭﻫﺒﺮ)'ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺃﺩﺑﻰ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮکی
نکرﺩﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ (ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ) ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﮑﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
(ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ) ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ'
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﺃﺩﺏ ﺷﻨﺎس
ﺭﺍ'ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﻭ
ﻫﺪﻑ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺃﺑﺮ ﻭ
ﺑﺎﺩ ﻭﻣﻪ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻓﻠﻚ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺗﻮ ﺑﺘﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺯﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻰ'ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﻫﺪﻑ
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﮕﺮﺩی . ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﻭ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﺯﺑﺎﻧﻰ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻋﻘل
ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ'ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻗﺎﻧﻊ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺣﺎﻥ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﻏﺎﻓﻠﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻨﺪ' ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
'ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ(ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ)
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ'
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻦ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﻴﻢ.
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﺎﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺍﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ
ﻣﺎﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺁﮔﺎﻩ ﮔﺮﺩﻳﻢ.
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺭﻭﻍ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎ' ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺍﺯﻯ' ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺩﻳﺒﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻳﺎﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺣﺎﻓﻆ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﺴﺮﺗﻬﺎ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ ﻋﻠﺎﺝ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺮﺳﺶ
ﮐﻨﻨﺪﻩ' ﺟﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻧﺪ.ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ.ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ .
ﻭ ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻗﺺ ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺃﺑﺮﻭ ﻭ ﻟﺒﺎﻥ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭ
ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺑﺎﺭﻳﻚ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺍﻭ' ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻗﻄﻌﻪ ﺻﺒﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭ ﺑﻌﺪﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﺒﻬﻤﺎﺕ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺟﻮﺍﺑﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻗﻄﻌﻪ
ﺷﻌﺮﻯ ﺣﺎﻓﻆ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺭﺍ'ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻗﻄﻌﻪ
ﺷﻌﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺁﻥ ﻓﺮﺻﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺗﻠﻨﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺯﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ'
ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ.ﻭﻟﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﺍﻣثاﻝ
ﺣﺎﻓﻆ' ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ'ﺩﺭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻠﻨﮕﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺑﺠﻠﻮ
ﭘﺮﺗﺎﺏﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ ﭼﻪ ﻧﺎﻟﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺃﻧﺪﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺠﺰ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯﭽﻮﻥ
ﺩﻭ ﻳﺎ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﮐﻪﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻣّﻰ'ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﺍﻣّﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺘﺎﻳﺶﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ ﻭ
ﺳﺨﻦ ﺭﺍﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻤﻴﻘﺎ(ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ) ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺨﺘﺼﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻭﺟﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ'ﻳﺎ
ﺯﻭﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﺒﺨﻮﺍﺏ
ﺧﺮﮔﻮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ ﻓﻴﻠﺸﺎﻥ
ﻳﺎﺩ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯﺸﻬﻮﺍﻧی
ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﺎﺩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻝ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻣﻴﻞ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ
ﻭﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.

ﻫﻨﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ ﻭ
ﻏﺰﻝ ﺳﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﺳﻌﺪﻯ'ﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺃﻧﺪﻯ ﺷﺎﻋﺮ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﺭ ﻏﺰﻟﺴﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ' ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻏﻴﺮﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﮐﻪﺑﺮﺧﻰ ﻫﻨﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻣﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺸﻮﻕ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻣﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺘﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺎﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻓﺮﻭﺷﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍ
ﻓﺮﻭﺷﺎﻥ'ﺑﺎ
ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺧﺎﺻﻰ
ﺧﻄﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﮑﻮﻫﺶ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﺯ(ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯﻣﻌﺎﻳﺐ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻤﺤﺎﺳﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪﻧﻪ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّم ﺘﻮ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ' ﺍﮔﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﻃﻤﻊ
ﺑﻬﺸﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻡ.ﮐﻪ
ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ'ﻫﺮﭼﻪﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻣؤﻣﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ (ﺭﺏّ ﺃﻋﻠﻰ'ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺏّ ﻋﻈﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ )
ﺭﺳﻴﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﮐﺸﺶ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ'ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ.

ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺳﻨّﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠیّ ﻮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ' ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ(ﻏﺪﻳﺮﺧﻢ)ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻣﺬﻫﺐ
ﭘﺮ ﺗﻌﺼّﺐ ﺣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﻗﻮﻧﻴﻪ'
ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺳُﻨّﻰ
ﺩﺍﺷﺖ'ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﭘﻴﺮ
ﺷﻤﺶ
ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ'ﺑﺎ ﺻﺮﺍﺣﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻋﻠﻰّ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻃﻤﻊ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﻔﺖ
ﺧﻮﺭﻯ ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ
ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ' ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﺳﻌﺪﻯ'ﻭﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺻﻮﻓﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﮔﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
ﺳُﻨّﻰ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﻋﻀﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺂﻥ ﻭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺳﺘﻠﺎﻝ ﺣﻘّﺎﻧﻴﺖ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻳﺐ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭی ها
ﻭﻣﮑﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﺩ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺧﻴﺮ
ﺍﻟﻤﺎﮐﺮﻳﻦ)ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﮑﺮ ﺧﺪﺍ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻴﻠﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻞ
ﺑﺎﺯﻯ ﮔﻮﺵ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ(ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ) ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﺣﻴﻠﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻃﻔﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﮑﺮ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺗﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﻃﻔﻞ ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺭﻭﺍﺝ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﺯﻯ
ﮔﻮﺵ ﺭﺍ'ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ' ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'
ﺑﺎﺭﻫﺎﻯﺪﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ'ﭼﻮﻥ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ' ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ' ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ'ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ' ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮔﺬﺷﺘﻪ' ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ'ﻭﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
(ﻣؤﻣﻦ ﺍﻣّﻰ)ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻋﺸﻖ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺁﻧﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
ﺗﺎ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺩﻳﮕﺮ.ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﻦ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ.ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺪﺳﺘﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ'
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻡ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ
ﺩﺷﻤﻦ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺎﺯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﺎﺋﻠﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'ﻭﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﭙﻨﺪﺍﺷﺘﻪ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ

ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘس ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻏﺰﻟﻰ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﻔﺴّﺮ ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﮐﻨﺪ' ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﻭﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﻪ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻮﺩﻩ
ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺘﺨﺼّﺼﻴﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻳﻚ
ﺷﺎﻋﺮ ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻁ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺷﺎﻋﺮ
ﻧﻈﺮﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺎﻋﺮ.
ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺨﻴﺺﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﻮﺩﻥ'
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺑﺎ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
(ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .
ﭘس ﮐﺎﺭ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺯ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﺎﻓﻆ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺍﻭﺭﺍ'
ﺻﺮﻳﺢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺣﺎﻓﻆ'ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ ﺭﺍﻩ
ﺁﻥ'ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
(ﺗﻮﻟّﻰ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ)ﻭﻭﺍﻟﻪ
ﺷﺪﻥ' ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺩﻋﺎ ﺑﺨﻮﺩ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺎ'ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﻣﺴﺦ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ' ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ

ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣؤﻣﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ'ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﮔﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﺎ
ﻋﻤﺮ ﮐﻔﺎﻑ
ﻧﺪﻫﻨﺪ' ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﺳﺖ' ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ (ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ) ﻋﻤﻞ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻣؤﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ' ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ
ﮐﻪﻣﺴﻠﻢ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷﻤﺎ
ﺭﺍﺳﺦ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﺍﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻣﺴﻠﻢ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣثلا
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
زﺮﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ.
ﺍﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﺮﺩﻳﻦ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺍﺭﺯﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ' ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺿﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺣﺎﻓﻆ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ( مُلحد)
ﻫﺴﺘﻨﺪ' (ﮐﺎﻓﺮ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ).ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
(ﻣﺸﺮﻙ)
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳت
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻓﺎﻥﻮﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ)ﻭ
ﻓﺎﺳﺪﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ
ﻓﻘﻴﻪﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ(ﭘﮕﻴﻪ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﻭ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ'
ﺷﺐ ﺁﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ' ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ'ﻭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ' ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ'
ﻗﺒﻠﻪ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ
ﻗﺮﺹ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺮﺹ ﻣﺎﻩ (ﺑﺪﺭ
ﮐﺎﻣﻞ) ﺷﺐ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ.ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ( ﻧﺠﻢ ﺍﻟثاﻗﺐ)
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﺴﺘﺎﺭﻩ می
ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺩﺭﺧﺖ
ﮐﺮﻳﺴﻤس ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺧﺎﺹ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﻪ
ﻫﻠﺎﻝ ﺑﺎﺭﻳﻚ
ﻣﺎﻩ'ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﺎﺭﻩ
ﺯُﻫﺮﻩ'ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺻﺎﺋﺒﻴﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'
ﺍﺻﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ' ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺩﻳﻦ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁل عبا ﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎ(ﺑﺪﺍﻯ)
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ'
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻧﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﭘس
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻓﺎﺳﻖ
ﻭﻓﺎﺳﺪ ﻭ
ﻣﺸﺮﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﺷﻴﻌﻪ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺘﻈﺎﻫﺮ ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺣﺎﻓﻆ ﺁﻧﺎﻥ
(ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺗﻀﺎﺩ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﺎﺷﺪﻧﻰ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ.ﺷﻬﻮﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ'ﻭ ﻳﺎ
ثرﻭﺕ ﻭﻣﮑﺎﻧﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺯﻭﺭ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﮐﻪﺩﺭ
ﺟﺎﻩﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﺷﺎﻓﻌﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﺩﺭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺮﻙ
ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻥ'ﻭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ'ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘﺶ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﻴﻌﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺭﺍ ﺷﻴﻌﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
(ﺳﻨﺖ ﻭﻣﻘﺪس )
ﺷﺪﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺳﻨّﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺷﻴﻌﻪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻣﻔﺴّﺮﺍﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺩﺭﻭﻏﻴﻦ
ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻋﻠّﺖ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺘﺨﺼص ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻯ ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻋﺼﺮﺧﻮﺩ ﺳﺘﺎﻳﺶﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻪﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥﺴﻴﺎﺳی
ﻤﻮﺭﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ'
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺤﺎﻓﻆ
ﮐﺮﺩﻩ' ﮐﻪ ﺣﻔﻆ
ﺟﺎﻥ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺗﮑﻔﻴﺮﺍﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭ'ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﻯ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﮑﺎﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﺷﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺃﺩﺑﻰ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﺷﺎﺭﺣﺎﻥ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ'
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺟﺰ
ﻏﺮﻭﺭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺷﻬﺮﺕ ﺍﺩﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺷﺮﺡ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﺮﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﺍﺩﺑﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﺩﺭﺩﻝ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺣﺎﻓﻆ ﻭﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺎﺭﻓﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺎ ﺣﺎﻓﻆ ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﺎﺷﻨﺎس
ﻭﻃﺒﻌﺎ
پیاﻣﺒﺮﻧﺎﺷﻨﺎس
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻧﺎﺷﻨﺎس
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻧﺨﺴﺖ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﻭ ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ'ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﺍﺏ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭ ﺑﻮس ﻭ
ﮐﻨﺎﺭ'ﮐﻪ ﺭﮊﻳم
هاﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩ' ﺗﺎ
ﺑﺎﻋث ﺁﺷﻮﺏ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺗﻠﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻓﻬﺮﺳﺖ
ﺑﻠﻨﺪﺑﺎﻟﺎئی
اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯاﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺘﻮﻝ ﻭ
ﻣﺴﺠﻮﻥ ﻭ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﺪﻡ
ﺗﺮﻙ ﺣﻖ'ﮐﻪ ﺍﻣثاﻝ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﺑﺨﺎﻃﺮ (ﺃﻧﺎ
ﺍﻟﺤﻖ) ﮔﻔﺘﻦ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﻠﺎ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪ' ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﻭ
ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﻭ
ﺑﺠﺮﻡ ﺷﺮﻙ ﺑﮑﺸﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﻯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮ(ﺃﻧﺎ
ﻣﻦ ﺍﻟﺤﻖ) ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺣﻖ
ﻫﺴﺘﻢ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺷﻮﻕ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻳﺎﺭﺍﻟﻬﻰ'ﺣﻠّﺎج
ﺒﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺁﺧﺮﻋﻤﺮ' ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺪ
ﻭ ﮐﺸﺘﻪ ﻭ
ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﮐﻪ ﭘﻨﺒﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺣﻠّﺎﺟﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ
.

ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺩﻳﺒﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﻨّﻰ'ﻭ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﻴﻌﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﺟﺎﻝ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ'ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ' استفاده
نموده
ﺗﺎﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺎﻯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮلی ﺪﻳﻮﺍﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺭﺍ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ
ﻣﺸﺮﻙ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ
ﺳﻮﺍﺩ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺴﻄﺢ ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻬﻢ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭ' ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻳﮋﻩ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍشکیزﻭﻓﺮﻧﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ'ﻭ
ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ.ﭘس ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺗﻀﺎﺩﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ' ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ

ﺣﺎﻓﻆ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎ'ﮐﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ'
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﻬﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻰ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻏﺮﺽ ﺍﺻﻠﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ'ﺑﺎﻋث
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﺳﺖ'
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺍﻟﺘﻘﺎﻃﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ' ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ'
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﻥ'ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﺪﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﺨﻮﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺑﺒﺎﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻗﺘﺒﺎس
ﺟﺰﺋﻰ ﻳﺎ
ﮐﻠّﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻧﺰﺩ ﺩﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻭﻧﺪ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﮑﺎﺗﺐ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﻠﺤﻖ ﮐﻨﻨﺪ' ﭘس
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺣﺎﻓﻆ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻏﺮﻕ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ(ﺳُﮑﺮ
ﺻﻮﻓﻰ) ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﻭﺣﻠّﺎﺝ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻬﻢ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴی ﻤﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ' ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻴﺖ ﺷﻌﺮ ﺍﺑﻦ
ﻓﺎﺭﺽ
ﺭﺍ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻧﺎﺷﺮﻳﻦ ﺁﻥ'
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﻔﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﺴﺮ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻧﮋﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ'
ﭘﺪﺭﺵ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻫﻮﺷﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ می کرﺩﻡ'
ﺗﺎ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ'
ﭼﻨﺪ ﺑﻴﺖ
ﺷﻌﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺖ' ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻰ ﻫﻮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﻓﺖ.ﭘس
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺘﻦ
ﺷﺎﻋﺮ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣﺎﻓﻆ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ است. ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩ '
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻧﺶ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﭼﻪ ﺍﺭﻣﻐﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻯ.ﻭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺁﻧﺎﻥ ﺮﺍ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﺑﻴﻚ
ﻗﻄﻌﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﻏﺰﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﻳﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ .

ﻣﻔﺴّﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﭼﭗ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻰ'ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﺭﻧﺪﻯ
ﺯﻳﺮﻙ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺳﻨﺘﺰﻯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺎﻓﻆ ﺗﺮﻙ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﺧﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﺧﺮﺕ'ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻧﻴﺰ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻟیست
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ'ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ'ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﻀﺎﺩ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ می
ﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ بس . ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻋﺎﺭﻑ' ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﺑس . ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ' ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ثرﻳّﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ' ﺩﺳﺖ ﺍﻣثاﻝ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ'
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺎرﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻭﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﻭ
ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ثرﻳّﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﭘس
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﻓﻬﻢ ﺍﻣثاﻝ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﻗﺒﻠﺎ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺷﻌﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺷﻌﺮﺍﺋﻰ
ﻏﺰﻝ ﺳﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﻰ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺍﻟﻤﻌﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺳﻌﺪﻯ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﻭ
ﺧﻮﺍﺟﻮ ﮐﻪ ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻏﺰﻝ ﺳﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺷﻌﺮﺍ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﻧﮕﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ'ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻋﺠﻴﺒﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻊ ﮔﺮﺍ
ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ ﻣثلا
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﮐﻪ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺭ ﻣﻄﻠﺐ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ ﺿﻤﻦ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ'
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻠی ﻤﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪ.ﺳﺒﻚ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺍﺳﭙﺮﻳﺖ
ﻭﺍﻟﻴﺴﺖ
ﻭﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ' ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻫﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﻨّﻰ ﻣثلا
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣؤثّر ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﻧﺪﻩ'
ﺁثاﺭﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻘﻠﻢ ﻭ
ﻓﮑﺮﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺷﺎﻋﺮ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺼﺮﻯ
ﻣﻌﺎﺻﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ'ﭘﻴﺮ
ﺯﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻨﻮﺏ ﻣﺼﺮ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺃﺩﺑﻰ'
ﻣﻴﺪﻳﻮﻣﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﺎﻓﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ'ﺍﺷﻌﺎﺭﻯ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﺒﻚ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﺁﻥ
ﺷﺎﻋﺮ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺍﺣﻤﺪ
ﺭﺍﻣﻰ ﺑﻮﺩ' ﺍﻟﻘﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ.ﻭﺯﻥ ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺍﻧﺪﻩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ثبت
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻩ.ﻭ
ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻌﺮ ﺁﻥ ﺷﺎﻋﺮ'
ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ
ﺩﺍﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻥ'ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻳﺎ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﺷﺎﻋﺮمتوفّی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻦ
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻡ ﺩﺍﺷﺘﻢ' ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﻄﻮﺭﻯ
ﺑﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺃﺑﻴﺎﺕ ﺷﻌﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﺁﻫﻨﮓ
ﺳﺎﺯﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺻﻰ
ﻧﻮﺕ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺁﻫﻨﮕﺴﺎﺯﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮔﺬﺷﺘﻪﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﻗﻄﻌﻪ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺍﻥ
ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﮐﺎﺭ ﺍﻫﻨﮓ
ﺳﺎﺯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣثلا ﺳﻌﺪﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤﺎﻓﻆ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ.ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎﺕ ﻏﺰﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﮑﺎﺭ
ﺳﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺭﺍ ﺑﺬﻳﺮﻳﻢ
ﺧﻮﺩ ﺳﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺮﺍ ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻨﻮﻋﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﺮ
ﻭ ﻏﺰﻝ
ﻭ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺎﺻﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺗﻦ'
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬی
ﻮ ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ هزار ﺳﺎل
ﺪﻳﮕﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ'
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺨﺼّﺼﺎﺕ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣثلا
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺗﺨﺼّﺼﺎﺕ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺤث ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ'ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺣﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄثیر ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺑﻰ ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺎﮐﺖ
ﺷﺪ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺑﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺻﻨﺎﻳﻊ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﺮﻳﺢ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﺸﺖ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ
ﺃﺩﺑﻰ ﺷﺒﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺭﺍ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺬﺏ ﮐﻨﺪ. ﭘس
ﺣﺎﻓﻆ ﻫﻢ
ﻣﻀﻤﻮﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻞ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺭﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻠّﺘی ﻮ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﺎﺹ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﺎﺩﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺍﻣﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻘﺮّﺑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻥ'
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻧﮓ
ﻭﺭﻭﻯ ﺯﺭﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻭﺣﻴﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ به
ﺴﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺳﺒﮑﻬﺎ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺻﻮﺭت
هاﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
(ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ) ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻨﺪ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﺁﻳﻨدﻩ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ' ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ها
کوﺍﻧﺘﻮم هاﻯ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﺗﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
درونی آن ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ' ﮐﻪ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺗﻰ
ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻮﺽ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ ﺩﺍﺧﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃﺗﻢ'ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻗﺎﻃﻌﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺧﻮﺩ'(ﺍﺳﭙﺮﻡ)
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎ(ﺍﻭﻭﻝ)ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ
ﻃﻔﻞ'ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﭘس
ﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﺮ
ﻭﻏﺰﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻌﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺒﻚ
ﻫﺎﻯ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ 'ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﻬﺖ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ' ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻥ
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺼﻴﺪﻩ
ﺳﺮﺍﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻗﻠﻨﺪﺭﻳﺎﺕ ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺍﺯ ﻣﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺭﻧﺪ ﻧﻮﺍﺯﻯ'ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯﻋﺸﻖ ﻋﻠﻨﻰ
ﻳﺎ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺗﺠﺎﻫﺮ ﺑﻌﺸﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻧﺎﻓﻪ
ﮔﺸﺎﺋﻰ
ﺑﺮﻳﺪﻥ ﻧﺎﻑ
ﺁﻫﻮﻯ ﺧﺘﻦ ﮐﻪ
ﻣﻌﻄّﺮ
ﺍﺳﺖ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﺷﺎﺭﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﻗﻄﻊ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻬﺪﻑ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ

ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺩﺑﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﻌﻤّﺎ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﻳﺎ(ﻣﻰ) ﻧﺠﺴﻰ
ﺭﺍ ﺁﺏ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ(ﻣاء)ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻌﺮﺏ
ﻣﻰ ﻓﺎﺭﺳﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ. ﭘﻴﺮ ﻣﻐﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑَﻎ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣُﻎ
ﻗﺸﺮﻯ.ﺗﻌﺒﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻰ ﻓﺮﻭﺵ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﮑﺪﻩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻣﻐﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎﺕ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﮔﻠﺮﻧﮓ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ
ﮐﺶ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭﺩﻯ کش ﻭ
ﺷﻴﺦ ﻭ ﺷﺎﻩ
ﻣﺎ'ﻭ ﻣﺮﺷﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺩ ﻣﺎ'ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺩﻳﺮ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ' ﺩﺭ
(ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﺩﺭﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﺴﺘﻰ ﻭﺷﺮﺍﺏ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻰ ﻭ ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺵ ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﻋﺎﻟﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﮑس ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﺗﻬﺪﻳﺪ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﭙﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻧس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺧﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﺍﻣﻮﺍﺟﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎﻭﺭﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ'
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺧﺎﻧﻪ
ﻧﺸﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺠﺪ ﻭ
ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻧﺪ' ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪﻫﺎﻯ
ﺟﻨﮓ ﮐﺸﺘﻪ' ﻭ
ﺍﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻤﻰ ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺣﺴﺎس
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻟﻰ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻓﻘﺮ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺯﻳﺮﮐﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻟﺸﮑﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﺩﻡ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﺴﻞ ﺍﻭﻝ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺳﻬﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﺰﻭﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ'
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﺍﮐثرﺍ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'
ﻭ ﺃﻧﺪﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻫﺎﻯ ﭼﭗ
ﻭﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺯﻭﺍﻝ
ﺷﻮﺭﻭﻯ'ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﺷﺪﻥ ﭼﻴﻦ'ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺰﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺸﺘﻦ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﺑﻨﺎﻡ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﻭﻣﺠﺎﻫﺪﻳﻦ'
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﭼﻮﻥ
ﻣﺰﺩﮐﻴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﮑﻠّﻰ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﻫﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﻤﺮﮒ ﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﺍﺑﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺻﺮﻳﺢ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻦ
ﻣﺮﮒ'ﭼﻮﻥ ﺣﻠّﺎﺝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ

ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﻳﻮﺍﻥ ﺣﺎﻓﻆ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ
ﻭﺩﺭ ﻓﻴﺶ ﻫﺎﻯ
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻡ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻨﻚ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ.ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﭘﺎﻧﺼﺪ ﺑﻴﺖ
ﺷﻌﺮ ﺣﺎﻓﻂ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ'ﮐﻪﺩﺭﺣﺠﻢ
ﺻﻔﺤﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ 2500ﺻﻔﺤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻮﻥ ﺳﻌﺪﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻭ
ﻋﻄّﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ۷۷ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺪﻫﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳد 40000 ﻫﺰﺍﺭ
ﺻﻔﺤﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ'
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ'
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺣﺎﻓﻆ'
ﻭﻳﮑﺼﺪ
ﻭﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻣﻘﺎﻟﻪ' ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻭﻩ ﺧﺎﺻﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﻣﻦ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ ﮐﺸﺶﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ'ﻭﻫﻤّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﺳﻠﻮﻛﺎﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻫﻢ
ﺳﻔﺮﻯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﻢ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﺍﻥ ﻭ ﻫﻢ
ﺩﻟﺎﻥ' ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻯ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﻳﺎﺭﻯ ﺑﻬﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

M153

نقد
هنر وهنر مند

آیا
هنر نزد
ایرانیان است
و بس؟

ﺑﺤث
ﻫﻨﺮ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺤث ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﻤﻴق
ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁثاﺭ
ﻭﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ. ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺃﻧﺪﮐﻰ'ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻴﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯﻫﻢ'
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﭘس
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ'ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ ﺑﻨﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﮔﺮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘم
عرﺵﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ' ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺯ
ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺮﻑ
ﻭﻣﻄﻠﺒﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺳﻮﻡ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺴﺘﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ'ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻋﻠﻤﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﻴﺎﻥ'
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻳﺎﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﺩﺭﻃﺮﺡ
ﻣﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻣﻮﺯ ﺑﻴﺎﻧﻰ'ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺡ ﻟﻔﻈﻰ
ﻭﮐﺘﺒﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯﺳﺎﻟﻬﺎ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
اﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ' ﺗﺎﻋﻘﻞ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ
ﻋﻘﻞ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﺍﻳﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ'ﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﺋی
اﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺁﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻧﻬﺎﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ' ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺃﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭﻋﻠﻢ ﺍﻟﻤﻌﺮﻓﻪ'ﻭﺩﺭﻙ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻓﮑﺮ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺟﺴﻤﻰ'ﻭ
ﻧﻮﺭﻭﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻋﺼﺒﻰ'ﻭﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻘﺪﺭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ'
ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻫﺮ
ﺩﻡ ﮐﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﺳﺨﺖﺗﺮ
ﻭﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺪﺍﻥﺮﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭﺑﺎ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯ ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺄﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
اﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺭﺳﻴﺪﻩ'ﭼﻮﻥ
ﻟﻘﻤﻪﺍﻯ ﺧﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺎﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺭﺩ
ﻭﻫﻀﻢ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ.
ﻣﺎﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻧﺎﺭﺳﺎ ﻭ ﺿﻌﻒ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ' ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﻧﻘﻞ ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﻭﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺷﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ .
ﭘس ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ' ﺗﺰ
ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ
ﻣﺪﺭﻙ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺎﻓﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺳﭙس
ﺑﺎﻣثال اﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﮐﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻧﺴﺨﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺪﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻥ'ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻳﺎﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺿﺎﻓﻪﮐﻨﻢ.ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭘﻨﺞ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺭﺍ ﺗﻨﻈﻴم
کردﻢ. ﺍﻣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻮ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ اﺻﻮﻝ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻭأﮐﺎﺩﻣﻴﻚ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻢ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭ ﺭﺷﺘﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕﻭ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ'ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺩﻩ
ﺭﺷﺘﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺳﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﻫﺸﺘﺎﺩ ﻭ
ﺃﻧﺪﻯ ﺭﺷﺘﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺩﻗﻴﻖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻣﻄﺮﻭﺣﻪ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﺂﻭﺭﻡ.ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﻓﻦ ﺩﺭﻫﺮ
ﺭﺷﺘﻪ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻭ ﻳﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻬﻤّﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻡ'ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﻣﻄﺮح کنم ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﻣﺪﻋﻰ
ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﻓﻬﻤی ﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻳﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺗﻰ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ' ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻰ ﻧﺼﻴﺐ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺗﺨﺼﺼﻰ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺗﺨﺼﺺ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻌﺎﻑ
ﻧﮑﻨﺪ. ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭﻙ ﻫﻨﺮﻯ'ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ' ﺑﺸﺄﻥﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭙﻴﺸﻴﻦ'ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﺩﺭﻙ
ﻣﺴؤﻟﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
(ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻃﺒﻴﻌﻰ)'ﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻳﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺯﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
(ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﺼﻮص
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ'ﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﺎﻟک
ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ
ﻤﻴﮑﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ'ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺸﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﺪﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻥ'ﻭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ'ﭘس ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ'ﺟﻨﺒﻪﺍﺭﺍﺩﻯ
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺍﻓﺮﺍﺩﺭﺟﻌﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺂﻥ
ﻧﻮﻉ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮنی
ﺮﺍﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎئی ﻤﻴﺴّر
ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﺳﻴﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
گوﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﻣﺘﺮﻯ ﺟﻨﮕل
اﺳﺖ' ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﺩ.

ﭘس
ﺑﻴﻨﺶ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻏﻴﺮ ﻣﻠﻤﻮس
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ' ﻫﻢ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ'ﻭﻫﻢ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﻴﻨﺶ ﻭ ﻃﺮﺯ ﺩﻳﺪﺷﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﻣﻮ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
ﻭﻳﮑﻰ ﭘﻴﭽﺶ
ﻣﻮ' ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮ ﻭ ﭘﻴﭽﺶ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.(ﻫﻨﺮ) ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﻳﺎ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻫﻨﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻫﺮ ﻓﻨّﻰ'ﺟﺰ
ﻓﻬﻢ ﮐﻴﻔﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﻳﺎ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻳﻚ
ﺁﻫﻨﮓ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺷﺎﻋﺮﻏﺰﻟﺴﺮﺍ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ'ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻧﻪﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ'
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ.ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﺍﻳﻦ ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻫﺎ 'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﮐﺘﻤﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺑﻴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺭﺳﻢ
ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻚ ﺁﻫﻨﮓ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﺃثر
ﻫﻨﺮﻯﺪﻳﮕﺮ'ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻰ
ﮔﻨﺠﺎﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﮑﻰ ﻣﻮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ'ﻭ ﻳﮑﻰ
ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻮ.ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﻨﺮ وﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺘﻤﺎﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻫﺴﺘﻴﻢ.
ﭼﻪ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺍﺯ
ﺁﻫﻨﮕﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺑﻴﺎﻥ
اﻣﻮﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻋﺼﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻃﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥﻤﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﻭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﺗﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ'ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﻫﻨﺮ ﮐﻮﻣﻴﺪﻯ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻳﮑﻰ
ﻫﻨﺮ ﭘﺮﻭﮊﻩ
ﺷﺒﻴﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ.ﺟﺎﻯ
ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻬﻨﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺯﺑﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ
ﮔﻔﺘﮕﻮﻯ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻋﻤﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﮐﻨﺪ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺧﺸﻮﻉ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﻴّﺖ ﺩﺭ ﻣﺤﺮﺍﺏ
ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﺪ.
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻬﻨﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺂﻟﻬﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪّس اﺳﺖ.
ﻭ(ﻣﻮﺯﻩ) ﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪّس ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﻟﺄﻳﺎﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ موزیوم
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ ﺑﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﻬﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس .
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﺴﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋی ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﺍﻳﻥ هنر
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺎﺭﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ'
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﺳﻌﺪﻯ ﻭ
ﻋﻄّﺎﺭ'ﻭﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺃثر
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺯﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﻮﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺩﻳﮕﺮ کتب
ﻣﻘﺪّس ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮک
ﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻭ ﻳﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ' ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ .
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﻫﻨﺮﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻫﻔﺘﻢ
ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻨﺮﻫﺎ'
ﺭﺩﻳﻔﻰ ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺪﻫﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻨﻮﻉ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻢ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺪﻋﻰ ﻫﺴﺘﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻭﻝ
ﻭﺁﺧﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﻣﻮﺯﻳﻚ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻧﻔﻊ ﻭ
ﺧﻴﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻣﻄﺎﻟﻊ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺸﮑﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻮﻳﺶ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﺮﺳﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺼﻴﺐ
ﺍﺯ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﻧﻈﺮ'ﺗﺮﻗّﻰ
ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﻙ ﺑﺎ
ﺟﻬﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺁﻟﻮﺩﻩ'ﻭﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ ﺟﺴﺘﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣﺪﺍﺭﺝ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻢ
ﺳﻮﺍﺩﻯ ﻣﺘﻨﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ'ﻭ
ﻳﺎ
ﺑﺎﺳﻮﺍﺩﺗﺮﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺘﻦ
ﺭﺍ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺘﻦ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﺮﻩ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺯﺯباﻥ
ﻣﺘﻨی ﺒﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﺎﻇﺮﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ'
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻘﺮﺳﻴﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻌﺪ'ﺗﺮﻗﻴﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﺠﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻫﻨﺮ
ﺍﻭﻟﻴﻪ) ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ ﻧﻈﻢ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩﭼﻮﻥ
اﻧﺴﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻫﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭند'ﻭﻧﻪ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺯﻳﺒﺎ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺸﺮﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺍﺳﺖﻭلی
ﻨﻪ ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ.ﭼﻪﺭﺳﺪ
سطح ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻠﻮﺹ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺑﺎ
ﺭﻧﺞ ﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍ'ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﻰ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻭﻣﻘﺮﺑﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﮐﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻳنی
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭﺯﻧﺪﻩﺍﻯﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯﻮﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻠﮑﻮﺕ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﺮّﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ بویژه
ﺩﺭ (ﮐﻴﺎﻥﺧﻮﺭّﻩ)
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.

ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﺫﻭﻕ ﻭ
ﺗﺨﺼﺺ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﺪ'
ﻭﺍﺯﺟﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ'
ﭘس ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺑﺠﻤﺎﻝ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻰ' ﺩﺭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻳﻚ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻋﻠﻤی ﺁﻥ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮ'ﻭﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻋﻠﻤﻰ
ﺻﺪ ﺩﺭﺻﺪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺫﻭﻕ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺣﮑﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻴﻠﺳﻮﻑ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﮐﻪ
ﭘﺪﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻭﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻭﻝ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺑﻨﺎ
ﺣﻖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺎ'ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﺁﻧﺎﻥ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺧﺎﺹ
ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
.اﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﻇﻦّ
ﻭﺗﺼﻮّﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻭﻫﻤﻰ'ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯ ﺑﺎﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺪﻧّﻯﺮﺳﻴﺪ.ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ' ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع
ﺒﺮﺗﺮﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ.ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
عشق ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﺑﺮﺍﻯ
غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﺎﻟﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺠﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻫﻢ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ.ﺯﻳﺮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻳﻠﻴﺎﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ' ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ'ﺗﺎﺑﻊ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻓﻀﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺧﻮﺩ
ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﻳﺎ
ﺩﻭﭼﻴﺰﻯﺮﺍ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﺎﺯﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺳﻮﮊﻩ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺳﻮﮊﻩ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﻠﺎﻍ ﻧﻴﺰ
ﺟﻮﺟﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻳﺒﺎ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺷﻴاء
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺩﺭ ﻣﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ'ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍهﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺗﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮﻟﺎﻳﺖ.ﮐﻪﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﺯﻳﺒﺎئی ﻤﻘﺎﻡ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘلی ﻮ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﻭﻗﻰ ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳی
ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺍﺯ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ
ﺫﻭﻕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ'
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻭﻗﺘی
که ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺫﻭﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ.

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭﻣﺤﺮﻙ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺫﻭﻗی
ﺪﺭ ﻫﺮ
ﺳﻮﮊﻩ'ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﺫﻭﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ' ﮐﻪ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺟﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺯﺷﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺯﺷﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺷﺮﺍﺭﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻣﮕﺮ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺨﻴﺮ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺯﺷﺖ' ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻧﺎﻇﺮ
ﺧﻮﺩ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻄح ﻮﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ' ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ.
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ'ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ می
ﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ ﮐﻪﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎ ﻫﺴﺖ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می
ﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﻙ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮ'ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﭘس ﺍﺯﺩﺭﻙ
ﻋﺼﺒﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻭ ﺣﺎﺻﻞ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺎ ﺫﻭﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﭘس
ﻣﺎ ﺑﺎ ﺭﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻝ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﻭ ﺑﺎ
ﺟﻤﺎﻝ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻨﻴﺰ
ﻣﻮﺍﺟﻬﻴﻢ.
ﮐﻪﺑﺂثاﺭ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ ﻭﻣثنوﻯ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
اﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻈﻴﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺑآن ﺪﺭﺟﻪ
کماﻝ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻳﺒﺎﺋی ﺪﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎ'ﻭﻳﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﺗﮑﻠّﻢ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻫﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺑﭙﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ . ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ثرّﻳﺎ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺩﺳﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﺃﻫﻞ ﻓﺎﺭس ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﺎﻫﺮ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺶ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ثرﻳّﺎ ﻭ
ﭼﻠﭽﺮﺍﻏﻰ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﻧﺠﻮﻡ
ﻗﺪﻳﻢ' ﺩﻭﺭ
ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻧﻘﻄﻪﺍﻯ ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﻫﺎ
ﺳﺎﻝ ﻧﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺟﻤﺎﻝ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗی
ﻮﺟﺒﺮﻭﺗﻰ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ روح
القدس ربّ
النوع بشری ﺑﺒﻌﺪ
ﮔﻔﺖ.ﺗﺎ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس
ﺗﻤﺎم ﻠﺬﺕ
ﻭﻧﺸﺌﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ'
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍ'ﻳﻚ ﺳﺮﻯ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ' ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺫﻭﻕ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﺪﻳﮕﺮ' ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم
ﺒﺠﻤﺎﻝ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕﺳﻮﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺁﻥ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻣﺎ'
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ' ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺳﻴﺪ.

ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺧﻴﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﻧﺴﺒﻰ
است ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻡ'
ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻳﻚ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻋﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'ﻭ
ﺯﻳباﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻃﺮﺩ ﻧﻤی کند.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'بویژه ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﻬﻨم ﺪﻭﻡ
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮنی
اﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﮐﺎﺑﻮس
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷند' ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺣﻤتی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻀﻤن ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ﻭ
ﻭﻋﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺩﺭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺍﻳّﺎﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﻏﺘﺮﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﻭ
ﺍﺧﻄﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫند ﺑﻮﺩ.

ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﭼﻪ' ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﭼﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ'ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺯﺷﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺠﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎم ﺨﻮﺩ.
ﺧﻮﺏﻭ ﺑﺪ ﻭ
ﺯﺷﺖﻭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﺷﺘﻰ ﻭﺑﺪﻯ ﻧﻤﻰﺁﻓﺮﻳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.و
اﻳﻦ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪﻭ
ﻣﺪﺍﺭﺝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﺳﺖ'ﮐﻪﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻭیا ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﮐﺎﺭﻯ'ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺎﺯﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺷﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﺎﻇﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺪﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷند ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﻋﻴﺐ ﻭ
ﺯﻳﻨﺖ'ﻭﻳﺎ ﻧﺎ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﺪ ﻭﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺮمیگرﺩﺩ.ﻭﺗﺮﻙ
ﻋﺎﺩﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﻯ ﺁﻥ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ'ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻭﻣﺪﺭﻙ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ'ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﺎ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻬﻔﺖ ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺩﺭﻫﺮﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ'
ﭘسﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺁﺩﻡ ﺗﺎ
ﻣﺴﻴﺢ'ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ ﻴﻚ
ﺩﺳﺖ ﻫﻢ ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍنی
که
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ'ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺳﻮﮊﻩﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﺧﺎﻡ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻭ ﺳﻮﮊﻩ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ'
ﻭﺟﻤﺎلی
اﻧﺘﺰﺍﻋﻰ' ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺩﺍﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺳﻮﮊﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ'
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻧﻔﻊ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻔﮑﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﻏﺎﻳﺎﺕ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ'
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯﻟی
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﻴﺮﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺭﻥ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ هاﺋﻰﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺃﺑﺪﻯ
ﻭﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫنرﻫﺎﻯ ﺳﻨّﺘﻰ
ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻫﺴﺖ'ﭘس
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻬﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ'ﻭﺿﻊ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻟﺬﺕ
ﺩﻫﻨﺪﻩ'ﭼﻮﻥ ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﻭ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺳﻴﻨﻤﺎ
ﻭﺗﺂﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﮐﻪ ﺣﺴّﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺧﺎﺭج ﺁﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺍﻳﺴﺘﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ'ﺟﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻏﺎﻳﺖﻫﺪﻑ(ﻓﻰ
ﺫﺍﺗﻪ)ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ'ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺫﺍﺕ
ﻟﺬﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻴﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﺳﻮﮊﻩ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺁﻥ'
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ'ﺯﻳﺒﺎئی
ﻮﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎ
ﻧﺎﻇﺮﻫﻨﺮﻯﺮﺍ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺣﺴﺎس ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﮐثرﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﺳﻄﺢ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪﺍﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻰ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺭﻭ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻭ ﺗﺸﺴﺒّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺳﭙس
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ
ﺑﺮﺏّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑس.ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﺷﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ' ﺍﺯ ﭼﻴﻦ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﺗﺎﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻭﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍگر ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
و ﺩﻭﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ
است.ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﻮﻝ ﻭ ﻣﺰﺩ
ﮐﺎﺭ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ.
ﺑﻄﻮﺭی که ﺍﺷﻴاء
ﻭﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﻮﺿﻮع
اﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﻳﺎ ﻭﺣﺪﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺰ ﺳﺎﻳﻪﺍﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺫﻫﻨﻰ'ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭽﻴﺰﻯ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺷﻴاء ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﻚ
ﺑﺬﻫﻦ ﺣﻔﻆ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﻭﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺣﻔﻆ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﻧﻔﻊ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻳﮑﻰ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ. ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﻭﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ.درﻫﻤﻴﻥ
ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻦ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮﻳﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ'
ﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﺷﻴاء
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻳﺎ
ﮐﺴﻰ ﻧﺒﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺰ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ'ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻴﻨﻮﻳّﺖﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﻔﻆ ﺃﻣﺮ
.ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻔﻆ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ.ﻭﻧﻴﺰ
ﮐُﺪﻫﺎ ﻭ
ﺭﻣﺰﻫﺎ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺩ ﻭ ﺃﺑﺮ ﻭ
ﺑﺨﺎﺭ' ﻫﻨﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪﺑﺒﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ'ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻭ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم است
ﻣﮕﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
که ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺩﻫﺎ ﻭ
ﺃﺑﺮﻫﺎ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﺭﻯ ﺗﻮﻗﻒ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﺗﺎ
ﺣﻔﻆ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ'ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ'ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺷﺪﻩ'
ﮐﻪ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﭘﺮﺗﻰ ﺣﻮﺍس
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮐثر
ﺍﻭﻗﺎﺕ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ'ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭﻳﻚ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ'ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﻣﺴﻠﺴﻞ ﻭﻟﻰ
ثاﺑﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺤﺴﻮس ﺭﻧﮓ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺂﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﮕﻞ ﺍﺯ
ﻫﻮﻣﻮﻟﻮﮒ ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ.ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﮐﻴﻔﻤﺎ
ﺍﺗّﻔﻖ) ﻣﺎﺭﺍ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻤﺎﺩﻩ'
ﻭ ﮐﺸﺎﻧﺪﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﺎﻇﺮ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ . ﻋﻤﻞ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺑﺰﺭﮒ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻩ'ﻳﺎ
ﺷﮑﻞ ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻳﺎ ﺃﻣﺮﻯ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ ﺃﻫﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
(ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻓﻰ
ﺫﺍﺗﻪ) ﻳﺎ
(ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻟﺬﺍﺗﻪ) ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺘﻌﺎﻝ
ﻃﻠﺐ'ﮐﻪ ﺍﺯﺗﻐﻴﻴﺮﺍﻓﻘﻰ
ﻃﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻃﻠﺒﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻭﺻﻒ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﻨﻮﻣﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ ثاﻧﻴﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺳﻮﻡ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻟﺎﻟﺘﻬﺎ
ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﻫﻨﺮ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻭﻣﺒﺎﺣث ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪﻣﻮﺿﻮع
هنرﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳک ﻤﻮﺿﻮﻉ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳکی
اﺳﺖ.ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺴﺘﻦ'ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ'ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩه ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ' ﺗﻘﺮّﺏﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ.ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺸﻢ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻤﺎﻝ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ'
ﻫﺮﺳﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﻏﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ ﺳﭙس ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺁﻣﺎﺭﻯ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎ
ﻓﺮﺩ ﺳﺮ ﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ' ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺁﻣﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ' ﺑﺎﺯ
ﺧﺎﺹ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﮐﻨﺪ'
ﺑﺸﮑﻞ ﺁﻣﺎﺭﻯ
ﻭﻧﺴﺒﻰ.ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭﻳﺎﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺫﻭﻗﻰ'ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﻟﺤﻈﻪ'ﺧﺎﺹ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺒﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ' ﻫﺮﮔﺰ
ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ.ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ' ﻫﻴﭻ ﺣﺮﻑ
ﺁﺧﺮ ﻭ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﺎ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺴﻮﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﻙ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻘﺮﺑﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﺟﻠﻮ ﮐﺸﻴﺪﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺎ ﺩﺭﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ'ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻈﻴﻢ ﻭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ'ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬی
ﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎس
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﺮ ﻫﻨﺮ'ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﺰﻣﻰ
ﻭ ﻗﻄﻌﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪ. ﻭ
ﺣﺮﻑﺁﺧﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﻴﻞ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺳﺮﻳﻊ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗﻒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻤﺎ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻇﺮ ﺳﻴﻞ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ .

ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﺍ ﭘﻴﺶ
ﮐﺸﻴﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻥ
ﺗﺨﺼﺺ ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺑﻔﺮﺽ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺣﻖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺩﺍ
ﮐﺮﺩ . ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﺑﺤث ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﺎ'ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ'ﺩﺭ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ'
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﻮﮊﻩﻣﻮﺭﺩﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ اﻭ'
ﮐﻪﭼﻪ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ
ﻟﻔﻈﻰ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺩﺭ ﺭﻧﮓ ﺩﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎﻯ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺗﺠﺴّﻤﻰ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻋﺸق ﻮﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮔﻔﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺍﻣﺮﻯﻄﺒﻴﻌﻰ'
ﻭ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﺎم
ﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﻨﺮ
ﺟﻨﺒﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ. ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ'ﮐﻪ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺼﻨﻮﻋﺎﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺑﺪﺍﻉﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺬﻭﻕ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺫﻭﻗﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻫﻨﺮﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺮح
کرﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺎﺧﻪ
ﺁﻥ'ﻋﻤﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﮐﻪ
به ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﺳﺮﻳﻊ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﻨﺮ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺩﺭ
ﻟﺰﻭﻡ ﻓﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ'ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯﺍﻳﻦ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺫﻭﻕ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثرﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺳﺮﻳﻊ
ﺗﺮ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻫﻨﺮ'ﻫﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﻫﻢ ﭘﺨﺘﮕﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺣس
ّﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ(
ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭ)'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻧﻔﻊ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﭘرﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻤﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺯﺥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺣﻖّ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ
ﮐﻨﻴﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﺳﺖ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻔﮑﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﮐﻨﻴﻢ'ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻧﮕﻴﺮﻳﻢ.
ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﺍﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﻨﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ'ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻇﺮﻑ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺭﻓﺘﻥ
اﺳﺖ. ﮐﻪﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ،ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ'ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﺭﺏّ ﺷﻤﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ'ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﺒﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺁﻥ'ﻫﺮﻳﻚ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ'ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﻓﺖ'ﺷﺸﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﺩﺍﻣﺎﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ' ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩ.
ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
و سوشیانس
زردشت ﻭ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭصورت ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺗﺎﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ(
ﻳﻠﺪﺍ )
ﺷﺪﮔﺎﻥ'ﻭ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭ ﻳﺎ ﻧﺼﻴﺤﺘﻰ
ﻋﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ .
ﮐﻪﺁﻧﺮﺍ ﻫﻤﺎﻥ(ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﺑس ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺤث ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ'
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﺍﻣثاﻝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎﺷﮑﺴﺘﻪ'ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺩﺭﻟﻐﺘﻨﺎﻣﻪﻫﺎ'ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺗﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘگی ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬی ﻮ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻧﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﺸﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺟﺰ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭﺩﺷﻤﻦ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻓﻮﺝ ﻓﻮﺝ ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺴﺦﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ'ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ثقلین
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﭘﻴﺸﮕﺎﻥﻘﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﭘس ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﻟﻬی
ﭙﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ'ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭتشان ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﻪ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻫﻨﺮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻋﻮﺍﻡ
ﻭﻣﺮﺩم ﺃﻋﻤﻰ
ﻭﮐم ﺒﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺳﺎﺩﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺶ'ﻫﻨﺮﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺁﻭﺍﺯ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻬﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺼﺮﻯ ﻋﮑﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﻧﻘﺎﺷﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺷﻌﺮ
ﻭﻣﻌﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺿﻤﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﺁﺷﭙﺰﻯ
ﻭﺩﻭﺳﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻨﮓ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻭﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ' اﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ.ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻨﺮﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ
ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ'ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﻓﻘﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻴﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﺗﺨﺼﺼﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻤﻐﺰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ'ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺮﺣﻬﺎ ﻭ ﻫﺪﻫﺎ
ﻭ ﻏﺎﻳﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ'ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ' ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ' ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ.ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ' ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻓﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻤﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﻯ
اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺪﺭ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﭘس ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ'
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
بشری ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﻳﭙﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭘس ﮐﻠﻴﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﺣﺘﻤﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ' ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺯﺷﺖ ﺗﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺳﺦ ﻭ
ﺭﺳﻮﺥ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺳﻨﮓ
ﻫﺎ'ﻭ ﻳﺎ ﻭﺳﺦ ﻭ
ﭼﺮﮐﻴﻦ ﻭ
ﺁﺷﻐﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﻧﻴﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﻫﻨﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﻨﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﻓﺎﺭﺳﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ ﻭ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ' ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻔّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﻳﺪﻭﻧﻰ ﻭﺟﻢ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺴﺒﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻥﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻬﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻩﺍﻯ' ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ.ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍرواح ﻣﻘﻴﻢ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﻋﻨﺼﺮ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ
ﻣﺒﺎﺣث ﺭﻧﮓ
ﻫﻨﺮﻯﺪﺍﺭﺩ
ﻳﺎ ﺻﻨﻌﺖ
ﻫﻨﺮﻯ' ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻯ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﻭﻍ
ﻭ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ' ﻭﻟﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ ﺑﺸﮑﻞ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬم
ﻤﻴﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ' ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﻭح ﻮ ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﻑ
ﻫﺴﺖ.ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳخ دﺭ
ﻫﺮﻣﻠّﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍست . ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎن ﻟﺪﻧّﻰ'
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﻨﺮ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭﻟﺬّﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻳﻬﺎﻯ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻤﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭرﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﺳﺪ'ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﻟﻔﻈﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﻣﺼﺮﻑ
ﺷﻮﺩ'ﮐﻢ ﮐﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺟﻠﺐ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﻗﻴﻖ
ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻳﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﻋﻠﺎﺋم
ﻔﺮﻫﻨﮕﻰ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﺃﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭﻋﻠﻢ ﺍﻟﻤﻌﺮﻓﻪ'ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﻫﻨﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ'ﻭ
ﺍﺻﻮﺍﺕ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ'ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﭼﻪ
ﻣثبت ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﭼﻪ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻥ'ﻭ
ﺃثر ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺪﻑ'ﭼﻮﻥ
ﺻﺪﺍﻯ ﺑﺎﺩ
ﻭپراکنده
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺧﺰﺍﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ. ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ'ﻭ
ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪ.ﻣثلا ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻨﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﺍﻟﻬی
ﻤﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻮﺷﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮ'ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻤﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.

ﻫﻨﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻬﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻠﺎﻡ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘس ﻫﻨﺮ
ﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﻮﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑس. ﻭﻏﻴﺮ ﺁﻥ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺨﺮﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺻﺎﺣﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻡ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﺪ'ﻣﮕﺮ ﻳﻚ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻤﻠﻪ
ای ﺑﻔﺮﺩﻭﺳﻰ ﮐﺮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﻧﮋﺍﺩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻟﻔﻆ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻧﻮﺷﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﻔﻆ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﺪﻩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻟﻐﺖ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﺒﻞ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻨﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺟﺪﻳﺪ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎلاترﻯ ﻧﻘﻞ
ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻀﺪّ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﻤﺪّﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'
ﺩﺭﻋﻮﺍﻡ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻋث
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻧﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺗﻘﺮﺏ
ﺍﻟﻬی
ﻮﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﭘس ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﺟﻬﺎﻥ'ﺑﻌﻠﻒ
ﭼﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺍﺭﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺣﺸﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ'ﺗﺎﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ'ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣثلا
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺩﺑﻰ
ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺭﺍﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻰ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮﻭﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
به اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ ﺗﻌﻤﻴﻤﻰ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺫﻫﻦ ﺩﺭ
ﺗﻌﻤﻴﻖ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﻬﻢ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻥ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﭼﺸﻴﺪﻥ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ کرﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭘس ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺋم ﻮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺘﺼﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻫﻤﺎﻥ
اﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ' ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ' ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺄثّر
ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﺴﺘﻤﻊ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺧﻄﺎﻫﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬی
ﺘﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ'ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺎﺭﻑ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻓﻬﻢ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻦ ﻭ 'آرت که
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺳﻴﻨﻤﺎ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ'
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ'ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺬﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻢ'ﻳﺎ ﮐﻢ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭﺫﻫﻥﺨﻮﻳﺶ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ'ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﺷﺎﻳﺴﺘگی
اﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺑثمرﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻳﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻃﻠﺒﻰ' ﺗﺎ
ﻳﮑﺼﺪ ﻫﻨﺮ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻓﻬﺮﺳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻣﺮﻍ ﻭﺗﻬﻴﻪ
ﻇﺮﻭﻑ ﮔِﻠﻰ
ﻭﻟﺒﺎس ﺩﻭﺯﻯ
ﻭ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ
ﻭﻧﺎﺧﻦ'ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﻭ
ﺩﮐﻮﺭﺳﺎﺯﻯ
ﻭﮔﻞ ﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺟﻮﺍﻫﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﭘﺎ
ﺑﻤﻴﺪﺍﻥ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﮐﻪ ﻗﺪم
ﺒﺮﺍﻩ ﻭ
ﻣﺴﻴﺮ'ﻭ ﺭﺍﺯ
ﻫﻨﺮهاﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻟﻔﻆ ﻫﻨﺮ ﻳﺎ آرت ﻟﺎﺗﻴﻦ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ ﻓﺮﻭﺷﻰ'
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺒﺎﺻﻤﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩ' ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ' ﮐﻪ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴمی
ﺸﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻧﺰﺩ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ
ﻭﺣﺮﻓﻪﺍﻯ'ﻭﺑﭽﻨﮓ
ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺩﺭﺁﻣﺪ'ﻫﻨﺮ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎ
ﺍﮐثرﺍ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ثبت ﺁثاﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ'ﺑﺨﻂ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭ ﺧﻂ
ﻳﻮناﻧﻰ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺳﺮﻳﻊ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ وﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺑﻨﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻠﻞ ﺩﺭ
ﺳﻨﮓ ﻧﺒﺸﺘﻪ ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻭﻝ ﻣﻨﻄﻖ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﺭﺍ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﻨﻈﺮﻯ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ'ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺫﻭﻗﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ.ﻭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻑ'ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻓﺎﻋﻞ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺍﻓﺰﻭﺩ'ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس
'ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺑﺎﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﺭﺟی
ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ' ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺎﺭج
اﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺍﺯ(ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺩﺭﻭﻥ
ﺍﺯ ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ)
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺩﺭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺼﺮﻑ ﻓﺮﺩﻯ'ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﺎﺭﺟی ﻮﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﮐﻮﺭ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﺄثیر ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻇﺮ
ﺁثاﺭﻫﻨﺮﻯﺒﻮﺩﻩ
ﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺮﺍ'ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺣﺘی
ﺨﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺎﻋﻞ
ﻫﻨﺮﻯﺎﺳﺖ'ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺑﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﺭجی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺴتی ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫﺪ. ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺩ ﻭ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﮔﺮﻣﺎ ﻭ ﺳﺮﻣﺎ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺷﺮﻳﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺑُﻌﺪ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻣﻔﻬﻮم
اﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
هر ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻴﻠﻴﻮن ها
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻤﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ.
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻨﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ'
ﭘس ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻭﺗﻮﺩﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣُﺮﺩﻩ
ﺑﻨﻈﺮﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺭﺍ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﺃﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ
ﻓﻀﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﻣﺪﺍﺭ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺷﺒﺎﻉ'
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖﺃﺗﻤی
ﻮﮐﻤﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣثلا'
ﻗﺒﻠﺎ ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ' ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺃﺗﻢ ﻫﻴﻠﻴﻮﻡ
ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﭘس
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺝ'ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺘﺤﻤﻴﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﺎﻟک اﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﭘس
ﺍﺯﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺴﺐ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴم
ﻴﺎﻓﺖ.ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖﺁﻭﺭﻳﻢ'
ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪﺍﻯ
ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖﺁﻭﺭﻳﻢ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺧﺮﻭﺝ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ.ﭼﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭﻳﺎ
ﭼﺒﺰﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌل
اﺳﺖ.ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺸﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﺁﻥ'ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺰﺋﻰ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮ
ﻫﺪﻑ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻋﻠﻢ ﻋﻤﻠﻰ
ﻫﺪﻑ ﻭﻏﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﺑﺎﻃنی غاﻳﺖ
ﺁﻥ ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﻭﺡ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﺑﮑﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺋﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺑﺎﻁ
ﻳﺎ ﺁﺩﻡ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻴﺎﺕ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻣثلا
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺎ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺮﮐﺖ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎنی
ﺘﺎﺑﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﺮﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻮ ﻧﺎﭘﺎک
اﻳﻥ عقده ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺎﮐم ﺒﺮ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ' ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﻪﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻭﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺭﻭﺍﻧی ﺸﺨص
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﭼﻮﻥ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬی
ﺮﺍ می ﺮﺳﺪ.
ﺑﺮﻭﺍﻥ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻩ'ﺳﺎﻟک ﺒﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻦ' ﻭﻟﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺫﻫﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﻧﻈﺮﻯ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ ﻣﻴﻞ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻰ
ﺁﻥ' ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﺳﻠﻮﻙ
ﺷﻮﻧﺪ.ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻳﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﭘس
ﻣﻌﺎﺭﻑ ﻧﻈﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﺻﻨﻌﺘﻰ'ﮐﺎﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬای
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻭ'ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﮐﺎﻣﻞ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻫﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺤﻘﻖ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ' ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻋث ﻣﺰﻳﺪ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ می
ﺸﻮﻧﺪ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ.

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ
ﻃﻠﺐ'ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃﻠﺎﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻓﻬﻢ ﻫﺴﺖ' ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺪﻡ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻝ'
ﺗﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ'ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺪﺭ ﺳﻴﺮﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻋﺪﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗثبیت ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﺸق
ﻮﺭﺯﻯ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺮﻋﺖﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺍﻥ
ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﻠﻮکی
ﺮﻫﺮﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻰ
ﻧﺎﻣﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ'ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻣثبت ﻭﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺬﻫﺒی
ﻘﺸﺮﻯ' ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺖ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﮑس ﺣﺮﮐﺖ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭح ﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻨﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﺴخ
هاﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺗﻐﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﺎک
ﻤﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻳﻚ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﭘﺎﻙ
ﻭ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺴﺎﺯﺩ' ﮐﻪ
(ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ' ﺗﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﭼﻘﺪﺭ
ﻋﻈﻤﺖ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺑﺎﻋث
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯﻮﻓﻬﻢ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﭘس
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ ﺁﺭﻳﺎ
ﻭﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻭ
ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁثاﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺻِﺒﻐﻪ
ﻭ ﺭﻧﮓ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ'ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﻤﮕﻰ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﭘس
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ.ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬی که
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻌثت ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻭ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻣﻔﻴﺪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﻘﺒﻠﻰ. ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺠﺎﻯ
ﺳﻮﺩ ﺁﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ' ﺩﺭﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ'
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻭﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺎﻝ ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ' ﻭ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯﺍﻣﺘﻨﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻠﻰ'
ﻣﻔﻴﺪ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺯﻭﺍﻝ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺒﺎﻃﻞﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻟﺬﺗﻰ
ﻫﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻳﻦ ﻟﻐﺰش ها
ﻭ ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﭼﻪ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴی
ﺮﺍ ﻳﺎ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻓﺮﻳﺐﮐﺎﺭﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﺧﻮﺩ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﻧﻘﻄﻪ
مقاﺑﻞ ﻗﺮﺁﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺬﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ'ﺟﺬﺏ
ﺍﺷﻴاء
ﺩﺭﺳﻘﻮﻁ ﺍﺯ
ﺑﻠﻨﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﻭ ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ هاﻯ
ﺳﺨﺖ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻬﺮ ﺳﻄﺢ ﮐﻮﻩ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﭼﺸﻢ
ﺃﻧﺪﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻪﺭﺳﺪﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺤﺪّﻳﻘﻴﻦ
ﺩﺭ ﻗﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﻭﻗﺎﺏ ﻗﻮﺳﻴﻦ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﻳﻦ
ﭘﺮﺩﻩ ﻭ( ﺳﺘﺮﺕ
المنتهی) ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻫﺪ
ﺁﻥ
کنارﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﻚ' ﮐﻪ ﻫﻮس ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ. ﻟﺬﺍ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺮ(ﻏﻴﺮ ﻣﺎ ﻫﻮ
ﻋﻠﻴﻪ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎ
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻄﺤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺗﻦ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺘﻐﻴّﺮﺍﺕ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﺃﺧﻴﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻔﮑﺮ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﻮﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ
ﺁﺩم ﻴﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ'ﻭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﺍﻭﻝ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ'ﻭ
ﺳﭙس ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ'ﭼﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺃﺧﻴﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ 'ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﺎﻓی
ﺮﻭﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﻮﻧﺪ.ﭘس
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﺫﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻓﻄﺮﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎ ﺧﻴﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.

ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻴﮑﻮ
ﺳﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ'ﻳﺎ
ﺯﺷتی ﺴﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﺩﺷﻤﻦ ﺧﺪﺍ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ.
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﻟﻖ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ'ﻭﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻬﺎﻯ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺬﺗﻰ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﺵ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ .
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ ﺧﻠﻖ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭﻫﻮس
ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺧﻠﻖ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ'ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﭘس
ﮐﻪ ﺍﺧﻠﺎﻗی
ﻤﺨﺎﻟﻒ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ'
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻠﺎﻝ ﻭ
ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻭ
ﻏﺎﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺗﺎ
ﭼﻨﺪ ﮐﻴﻠﻮ
ﻃﻠﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣثاﻝ
ﻗﺪﻳﻢ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻗﻴﺼﺮﻳﻪ' ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺎﻝ
ﺍﻟﺘﺠﺎﺭﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻏﺎﺭﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'
ﻣﺎﻫﺒﻴّﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﻪ
ﻭﻧﺎﻓﺮﺟﺎﻡ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭﻫﺮﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ
ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺴﺮﻗﺖ
ﻭﺩﺯﺩﻯ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﮔﺰﻳﺪﻩﺗﺮ
ﮐﺎﻟﺎ
ﺑﺪﺯﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ
.ﻭﻫﺮﺃﻣﺮ
ﻣﻨﻌﮑس ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ'
ﻓﻮﺭﺍ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺣﻘﻴﺮ
ﺁﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﮐﺸﻒ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺟﺎﺋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻔﻴﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﺻﻞ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻴﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﺧﺪﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺍﺯ ﺟﻬﻨﻢ
ﻫﺎﻯ ﺧﻨﻚ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﮔﺮﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ .

ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻋﺼﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻧﮋﺍﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ'ﺑﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧی ﺮﺍ
ﺗﺎﺑﻊ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴبی
ﻮﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺻﻨﻌﺖ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻩ' ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻐﻴّﺮﻣﺎﺩﻩ'ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻧﻤﻰ
ﺯﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬی ﺮﺍ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎﻋث
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻭ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻴﺮﻳﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ' ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻫﺮ ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ' ﺳﺮ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﻌﺒﻪ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻧﻴﺰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪﺣﺠﺎﺝ
ﮐﻌﺒﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﺠّﺎﺝ ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﺠﺎﺝ ﮐﻌﺒﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﭘﺸﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﺠﺎﺝ ﺣﺞّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﺭﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺎﻡ ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.

ﺃﺑﻮ
ﺣﻴّﺎﻥ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻑﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺻﻨﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ
ﻋﮑّﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺭﻭﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺴﺐ
ﻣﺎﻝ ﻭﺷﻬﺮﺕ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
هاﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
ﺪﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻄﺮﺕ'
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﻟﻮّﺍﻣﻪ ﻭ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﻭﺍﺳﺘثماﺭﮔﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ ﻧﻔس
ﻟﻮّﺍﻣﻪ ﻭ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ ﻧﻔس ﻣﻠﻬﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺃثر ﻣثبت
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻢ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﺳﭙﺎس
ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺳﭙﺎس ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻢ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﭘﺎﻙ ﻭﻣﻨﻈّﻢ'
ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻧﺴﺎنی کرﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭﻣﻬﻨﺪﺳﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻇﺮﻑ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪﺁﻥ
ﺭﺍه ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ'ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻫﻨﺮﻯﺒﺎ
ﮐﻤﻚ ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻤﺎﺩﻩﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﻫﺪ.ﺍﮔﺮﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس ﻧﻔس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻧﻔس ﻧﺎﻇﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻃﻠﺐ ﺭﺍ
ﺩﺭس ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺷﺮﻃﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺧﻄﺎ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﭘﺮ ﺿﺮﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﺗثبیت ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ'ﺻﺮﻑ ﺑﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺎﻙ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﻟﺬﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺒﺪﻫﺪ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻗﻴﺼﺮﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﻴﻢ.

ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ'ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺩﺷﻤﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ.ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﺮﺍﺏ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺁﺑﺎﺩ' ﻭﻟﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍنی
ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﭘس
ﻫﺮ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻨﻔﻊ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺃﺑﻮ
ﺣﻴّﺎﻥ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻤﻘﺎماﺕ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ'
ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﻣﺰﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﻣﻞ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺷﻮﺩ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺭﻫﺒﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻳﺎ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻈﺎﻣﻰ'ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭاﻥ
ﺼﺎﺣﺐ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺭﻫﺒﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺟﺰ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
کاﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺟهنّم
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ ﻭ
ﮔﻮﺩﺗﺮ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺗﺮ'ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﺷﻮﻧﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺴخ هاﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺳﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ
ﺻﻨﻌﺖ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻔس
ﻧﺎﻃﻘﻪ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ'
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺩﺭﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﻧﺎﻃﻘﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺭﺳﻄﻮ'ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﺄثیر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﻔس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ'
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗثبیت ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺭﻭﭘﺎ'ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻥ' ﮐﻠﻤﻪ آرت
ﻟﺎﺗﻴﻦ ﺭﺍ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮؤﻧﺪ.
ﻫﻨﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻭﻏﺮﺏ'ﻭ ﺳﺎﺑﻖ
ﻭ ﻟﺎﺣﻖ' ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺧﻴﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪﺣﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ
ﻃﺐ ﻭﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺣتی
هر ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﻮﭼﻚ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻋﺮﻓﺎﻯﺎﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻳﺎ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺳﺮﻗﺖ ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﺷﻨاس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻳﺎ ﭘﺎﺭﺍ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺖ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻋﺮﻓﺎ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺭؤﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ'ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﺭﻧﮕﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﺘﻰﻭ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﺴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻨﺴﺒﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻌﻠّﺖﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﮋﺍﺩﻯ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ'ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ که ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ'
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ'
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺬﺏ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﻭﻯ
ﻣﻴﻦ ﻫﺎ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ.ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻧﺎﺷﻴﺎﻧﻪ'ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻳﮑﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﺸﺘﻪ ﺭﺍ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎ ﺃﺷﻚ
ﻣﻰ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ'ﻭﺑﻘﻴّﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺪﻣﺖ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺸﻬﺎﺩﺕ
ﻃﻠﺒﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬی
ﻮﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻄﺎﻟﺐ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺎﻥﺁﻥ
ﺒﻮﺩﻧﺪ' ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﻫﻴﭻ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯﺴﻠﻮﻙ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻪ
ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺁﺧﺮﺕ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻣُﺮﺩﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺪﺍﻏﺘﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'
ﻭﻧﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ.ﮐﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ' ﭘسﺍﺯ
ﭼﻨﺪﻯ ﺷﺎﻧس
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻥ
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻧس
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸق
ﻮﺭﺯﻯ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﮐﺎﺭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮ
ﻣﺤﻨﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺗﻠﻒﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ.
ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﻰ
ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻘﻞ
ﺷﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻫﺎ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﺎ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻫﺎ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ'
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻳﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻘﺮّﺏ ﻭ
ﮐﺮّﻭﺑﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
میﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ 'ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺑﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺎﻭ'
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺳﭙس
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠیّ
ﻨﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺑﻤﻬﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻌثت ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺳﻘﻮﻁ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻫﻨﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ثرﻳّﺎ
ﻭﻫﻔﺖﺧﺎﻥ
ﺭﺳﺘﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﻫﻤّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ'ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﺟﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺤﻮﻯ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺳِِﺤﺮ ﻭ
ﻧﺠﻮﻡ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ. ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺁﺯﺍﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧی
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻳﺎ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﭘﻮﻝ
ﺳﺎﺯ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﭘﻮﻝ ﺳﺎﺯ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﺩﺭ
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ' ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﺁﺭﻣﺎن
هاﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨگی گفته
ﺍﻧﺪ. ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﻧﮓ ﻋﻠﻤﻰ ﻳﺎ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻮل ﺴﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭعصر ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﺪ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺰﺩ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس.

ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ'ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ
(ﺑﻮﻟﺎﻧﺖ) ﺩﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺎﻡ
ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻋﺎﺩﺗﺎ ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥﺒﻨﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ.ﻭﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ
ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺎﺻﻞ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻌﻮﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻠﻂ ﺭﻭﺷﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﻋﻤﻠﻰ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻝ ﻣﮑﺘﺐ
ﮔﻠﻴﻠﻨﻮس ﻭ
ﺭﺍﻣﻮس ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﮐﻠّﻰ
ﻋﺎﻡ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺎﻓﻊ
ﻭﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻫﺪﻑ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺭﺍ
ﻋﻴﻨﺎ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻰ ﺑﺨﺸﻨﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ
ﻋﺎﻡ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻬﺪﻑ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻣﺸﺨّﺺﺍﺳﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﻠﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﺗﻄﺒﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻌّﺎل
ﻮﻣﻮﻟّﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺣﺎلی
که ﻏرﺍﻳﺰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ
ﻫﻨﺮ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻭﻡ ﻧﻈﺮ
ﻟﺎﻟﺎﻧﺪ ﻋﻤﻞ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺑﻬﺪﻑ ﻭﻏﺎﻳﺖ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺧﻮﺩ' ﺑﻐﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔﻊ ﻣﺎﺩﻯ'
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺁﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻈﺮﻯ 15 ﺩﺭﺻﺪ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺻﻨﻌﺘﻰ50 ﺩﺭ ﺻﺪ'
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ 45 ﺩﺭﺻﺪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺳﻨﺘﺎﻳﺎﻧﺎ ﺑﺎﺯ
ﺩﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻳﻚ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺎﻡ ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺁﻥ'ﻫﻨﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺷﻌﻮﺩﻯ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭ
ﺩﻭﻡ ﻫﻨﺮ ﺑﺂﻥ
ﻣﻌﻨﻰ' ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ' ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ'ﺃﻋﻢ ﺍﺯ
ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻢ ﻳﺎ
ﻟﺬﺕ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻝ'
ﻭ ﺑﺎ ﻟﺬﺕ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ
ﺫﺍﺕﻫﺴﺘﻰ ﺁﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪﻫﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﻧﻔس
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻖ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻟﺬﺕ ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻝ'
ﻏﺮﻳﺰﻯ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ' ﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺑﮑﻨﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ'
ﻫﺮﻓﻌﻞ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﮐﻪﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪﻑ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﻧﻔس ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺬﺕ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮﺑﻨﻈﺮ
ﺳﻨﺘﺎﻳﺎﻧﺎ'ﻳﻚ
ﻋﺎﻣﻞ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻢ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻨﺪﺭﺕ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
اﺳﺖ.ﮐﻪ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻔﻴﺪ'ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﻳﻞ ﻣﺤﻴﻂ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﺭﺵ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﻣﻤﮑﻦ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ'ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻘﺶ ﻧﺎ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻟﺬﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺃﻧﮕﻴﺰ ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﻧﻔﻊ ﻣﺎﺩﻯ .
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻭﻡ
ﺳﻨﺘﺎﻳﺎﻧﺎ'ﺑﻴﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻫﻨﺮ'ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﻭﻡ ﻧﻴﺰ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﺮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ' ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ
ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺩﺍﺩﻩ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ.(ﻓﺮﻥ
ﻓﻠﺶ) ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎسیﻫﻨﺮ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ'ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﻨﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻟﺬﺕ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻟﺬﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ
ﺍﺳﺖ.ﺳﭙس ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻔس ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻳﺎ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﺳﺎﺯﻯ.
ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﮑﺎ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺳﺪﻧﻰ
ﮐﻮﻟﻮﻳﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺑﺮﻭﺵ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ ﺧﺎﺹ
ﻭ ﺧﺎﻟﺺ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺳﻮﺩ
ﺟﻮﺋﻰ.ﻭ ﺳﭙس
ﻟﺬﺗﻰ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻟﺬﺕ (ﻟﺬﺕ)
ﺩﺍﺩﻥ.
ﺍﮐﺴﻔﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻤﻞ
ﺑﺪﻭﻥ ﻏﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﺬﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺍﻋﺠﺎﺏ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﻭ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺷﺒﺎﻉ
ﺣسّ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺑﺎ
ﺍﺩﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺃﻋﻢ ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻫﻨﺮ ﻣﻬﺎﺭﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ ﺯﻳﺒﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﺬﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﭘﺮﺳﺘﻰ'ﻭ ﺍﺭﺿﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ'
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﻮﺩ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎ
ﻏﺮﺽ ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺣسّ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺁﺭﺍٴ'ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺕ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﮕﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺫﻭﻕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر (ﮐﺎﻧﺖ)ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻧﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﻧﺸﺎﻁ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ.ﻫﺮ
ﺟﻮﺭ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺮﻓﻪ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﺰﺩﻭﺭ ﺑﻬﺪﻑ ﺳﻮﺩ
ﺩﺭ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺁﺯﺍﺩ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺁﺯﺍﺩ
ﮐﻨﻨﺪﮔﻴﺪﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻈﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺰﺩﻭﺭﻯ ﻭ
ﻫﻨﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ'ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ' ﻭ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس رﻗﻴﻖ
ﺟﺴﺘﻦ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﮐﺎﻧﺖ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭ ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻭ
ﻟﻬﻮ ﻭ
ﻟﻌﺐ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻧﺖ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﻟﺺ'ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻨﺮ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻟﺬﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﺧﺎﻟﺺ'
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺠﺮ ﮔﺮﺩﺩ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻟﺬﺕﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻟﺬﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﺣﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺟﻨﺒﻰ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﻭﻟﺎﮐﺮﻭﺍ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ'ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﻨﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﺳﻮﺩ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﺸﻢ ﺑﭙﻮﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
هنر (ﺻﻨﻌﺖ
ﻫﻨﺮﻯ) ﻳﺎ (ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ) ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﻫﻨﺮ ﺧﺎﻟﺺ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺂﻥ ﮔﻔﺖ.
ﭘس ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ'ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺳﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻮﺭﻯ'ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﺪ. ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭼﻮﻥ(ﺫِِﻥ) ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺗﺮﻙ
ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺮﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﻭﻭﻫﻤﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﻧﻔس
ﮐﻪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺧﻴﺎﻝ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻨﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻮﻡ ﻭ ﻏﺼّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻧﻴﻮﻯ'ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻳﺎ
ﺁﺭﺯﻭ ﻭﺧﻴﺎﻝ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺗﻔﮑّﺮ'ﺑﻐﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﺭﺩ
ﺻﺤﻨﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺷﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺎﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﺧﻴﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻨﺮ ﺑﻄﻮﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﻣﺠﺮﺩ
ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻟﺬﺕ ﻫﻨﺮﻯ'ﻧﺰﺍﻫﺖ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻏﺮﺍﺽ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﻣﺼﺎﻟﺢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺸﻮّﻩ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﻪ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﭘﺎﮐﻰ
ﺩﺭ ﺳﻮﺩ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ'ﭘﺎﻙ
ﺩﺭ ﻧﻔس ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﻭﺭﻯ'ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.

ﻟﺎﻧﮓ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻠﺬﺕ
ﺧﻮﺩ' ﻟﺬﺕ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮ
ﻭَﻫﻢ یا
(الویسن) ﺩﺭ
ﺧﻠﺴﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻌﻮﺭﻯ.
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺭﺍ ﺳﻠﻰ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺻﻔﺖ ﺑﻘاء
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻓﻌﻞ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺳﺮﻳﻊ
ﺍﻟﺰﻭﺍﻝ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻟﺬﺕ
ﻣثبت ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻉ ﻣﻠﺎﺋﻢ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺴﻮﺩ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ'ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ
ﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﺬﺕ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻮﺩ ﻭ
ﻏﺮﺿﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺁﺯﺍﺩ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ'
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻤﺎﻝ
ﺟﺴﺘﻦ ﺭﺍ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻧﻔﻊ ﺩﺭ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻥ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺩﺭ ﺳﻮﺩ
ﺧﺎﻟﺺ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ' به
ﺼﻮﺭﺕ ﺗﮑﻴﻴﻒ
ﻭﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ'ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﻮﺭﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﻋﻤﻮﻣﻰ'ﻭ ﺗﺮﺣّﻢ
ﺗﺎ ﺩﺭﺟﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ'ﻭﮔﺬﺷﺖ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ .

ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺴﻰ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻟﺬﺕ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻫﻨﺮ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻯ ﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ(ﻫﻨﺮ
ﭼﻴﺴﺖ)ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ.
ﺳﭙس ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﮐﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺑﺎﺯﻯ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ'ﻭ
ﻃﺮﺩ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺯﺍﺋﺪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻫﻨﺮﺷﺒﻴﻪ
ﺗﻌﺮﻳﻒﻏﺬﺍ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻟﺬت هاﻯ
ﺁﻥﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﻢ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ
ﻧﻘﺶ ﻫﻨﺮﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻫﻨﺮ'ﻧﻘﺶ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ.ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﺯﺑﺎﻥ' ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس' ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭﻧﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻟﺎﻫﻮتی
اﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺁﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺁﻥﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻥ
ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺖ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻌﺮﻯ'ﻭﻳﺎ ﺗﺮﺳﻴﻤﻰ
ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺍﺳﺘﺮﺩﺍﺩ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﮐﺎﺭ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
اﺳﺖ. ﺑﻨﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ'ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩﻫﻨﺮ
ﺑﺪﺍﺋی
ﻮﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﺣﺸﻰ
ﻭﻣﻨﻌﺰﻝ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻌنی
ﺪﺍﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.
ﮐﻪﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ'ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﺑﺎﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻦ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻓﺮﻕ
ﻫﻨﺮ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ'
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﻭﺵ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺮﺧﻰ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.

ﺷﺮﺡ
ﺣﺎﻝ ﺗﺮس ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺩﺭﻧﺪﻩ
ﺍﮔﺮ ﺗﺮس
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺭﺍﻭﻯ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪﻩﻃﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﺩﺭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﮔﻮﺷﻰ ﺑﺸﻨﻮﺩ
ﻭ ﺍﺯ ﮔﻮﺵ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩ .
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ'
ﺿﻤﻦ ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ
ﭼﻪ ﻫﻨﺮ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻪ ﻫﻨﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻳﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺭﻗﺺ ﺳﻨّﺘﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﻣﻠّﻰ ﻣﻠﻞ
ﺿﻤﻦ ﻫﻨﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺭﺍ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺮﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﺳﻤﺎﻉ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺘﻰ
ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻬﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﻥ
ﺍثرﻫﻨﺮﻯ'ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﭘس
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﻣﻮﺭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺁﻥ
ﮐﻨﺪ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎﻳﻚ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻧﻴﺴﺘﻢ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻤﺎﺷﺎﺋﻰ ﭼﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺃثرﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺒﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﮐﻨﻨﺪ.
ﺑﻨﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ
ﺻﺪﻕ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺴﺘﻪ
بدﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻀﻤﻮﻥ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭ ﻧﺴﺒﺖ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﺭﺯﺵ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻌﻮﺍﻣﻠﻰ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻃﻔﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﻨﺮﻯ'
ﺁﻥ کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﺿﻮﺡ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ.ﭼﻮﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ
ﻫﻨﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺁﻥ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻨﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻧﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺤُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ باﻟﻌﮑس
ﮐﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺗﺄثیر ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺃثرﺍﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﭘﺮ
ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ' ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﻯ
ﻭﭘﺮﻧﺴﻴﭗﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺃثرﻯ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﮐﺮﺩ' ﻧﻤﻰﺩﺍﻧﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ ﻫﻨﺮ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺘﺼﺎﺩﻑ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﻪ
ﺑﺎﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﻣؤثّرﻫﺎ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ'ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ'ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﺍ
ﺗﺨﻠﻴﻪ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺁﻥ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ.ﺗﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ'ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭘس
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻧﻪ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻌﻠّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺧﻮﺏ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪ ﻭﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻭ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻫﺪﻑ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻴﺎﮔﺮ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺳﺎﺯ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺳﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣثبت
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻓﻌﻠﺎ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ(ﻧُﺼﺢ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ)
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺮاء ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻳﻨﺪﻩ' ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻌﺪ'ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻮﻋﺮﺵﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﻔﺖ.ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻧﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩ.
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺎﻡ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ ﺭﺍ
ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭﻧﻪ
ﻋﻠﻰّ ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻠﻰّ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ'
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺍﻭﺭﺍ
ﺣﻴﺪﺭﻩ ﺻﺪﺍ
ﻣﻴﺰﺩ.ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺭﻭﺩﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﻫﻨﺮ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺭﻧﮓ ﻭ
ﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻰ. ﭘس
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ
ﻭﻣﺘﻬﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ' ﮐﻪ
ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ.ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺴﻤﻮﻋﺎﺕ ﻭﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎ ﮐﻨﺪ. ﭘس
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻌﻤﻖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﻗﺪﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺭﻧﮓ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺴﺒﺘﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﺭ
ﺣﺠﻢ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﻭﺩﺭﻙ ﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ' ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻏﺮﺿﻬﺎ ﻭﻧﻴّﺖ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺎﻣﻞ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺗﺮﺳﻴﻤﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﻧُﺖ ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﺍﺩﻥ'ﻳﺎ ﺷﻌﺮ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﻋﺮ'ﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ ﻧﻘّﺎﺷﻰ.
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﻭ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ
ﻭ ﺷﻠﻮﻍ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻮﮊﻩ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﻳﺎ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻗﻄﻌﻪ ﻭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻮﮊﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.عاﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺁثاﺭﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﭘﺮ ﻣﺤﺘﻮﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ' ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﺑﻖ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻣﻬﺎﺭﺕ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻧﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻨﺎﻇﺮ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﭼﻪ
ﺻﺪﺍﻗﺘﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻬﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺗﺪﺭّﺝ ﻭﭼﻨﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﮐﺮﺩﻥ'ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﻣﻌﻠّﻢ
ﻇﺮﻑ ﻳﮑﺴﺎﻝ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭﻙ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺭﺍﻩ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﻨﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﺍ ﻧﺰﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺷﺎﺩﻯ ﻭ ﺗﻌﺠّﺐ
ﺩﺭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﻳﺎ ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثر ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮ ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺰﻳﺪ ﺷﺮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ'ﻭﻣﺰﻳﺪ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺯﻥ ﻋﺮﻳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻇﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺩﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻫﻨﺮﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﺍﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﮐﻠﺎم
ﺨﻮﻳﺶ ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺣﺰﺑﻰ ﻳﺎ
ﻣﺒﻠﻐﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.

ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﺮﺍ
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﺮ
ﺫﺍﺗﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺷﺨﺺ
ﻭﻣﺰﺍﺝ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺷﺨﺺ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺰﺍﺝ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ' ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ'
ﻫﻨﺮ ﺭﻭﺵ ﺧﺎﺹ
ﻧﻘﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺺ'ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺩﺭ
ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺟﻤﻌﻰ'ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﻳﺎﺩﻯ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﻬﻢ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﺩﺭﺍﻥﺪﺭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ'ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭ ﺍ ﺑﻔﺮﺯﻧﺪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣثبتی
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻞ ﺩﺭﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ'ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﺳﭙس ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭس
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﻯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ' ﺭ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﻭ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺳﻮٴ ﻧﻴّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻤﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ
ﺳﺨﺖ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮﻣﻤﮑﻦ می
گرﺩﺩ.ﻣﻴﺮﺍث
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻫﺮ ﻣﻠّﺖ'ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻭ
ﺳﭙس ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﻣﺪﺍﺭس
'ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﺑﺸﺨﺺ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺍث
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺳﻮﺩﻭﺍﺭﺯﺵ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻮﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻠّﻰ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺗﺄثیر
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﻨﺮ
ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻳﮑﻰ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺄثیر ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺩﺭﺧﻴﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓّﻖ'
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻝ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻧﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ'
ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ'ﺗﺄثیرﻯ
ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ' ﺣﺘﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎ ﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺁﺏ ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﻗﻄﺮﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻠّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣثاﻝ ﻫﺎ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺁﻥ ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺍﺟﺰﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻪ
ﺍﺟﺰﺍﺋﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻞ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ
ﻧﺸﻮﺩ.ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻢ ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺩﻫﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺟﺰﺍﺋﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﮐﻞّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺃﺯﻟﻰ
ﻳﻮﺩﻩ. ﻭ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﺃﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺟﺪﺍ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣثاﻝ ﺭﺍ
ﺁﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺟﻴﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻴﺐ ﺩﻳﮕﺮﺵ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺗﻘﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺭﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻞّ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﭘس ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺟﺮﺍ ﻭﮐﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻢ
ﻭﺯﻳﺎﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﮐﻞّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺄثیرﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﻫﻨﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ' ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ ﻳﺎ ﺟﺰﺋﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
های ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺁﺏ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺑﻮﺩﻥ'ﻭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﻰﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﮐﺮﺩﻥ'ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭ
ﺍﺷﺮﺍﺭ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
می کنند. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻢ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ'ﻭﻳﺎ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﺎﭘﻴﺮﻭﺍﻥ.ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻮﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭ ﺣﺮﻓﻪ ﻭ ﻳﻚ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻴﻔﻨّﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ.ﮐﻪ
ﺗﺨﺼﺺ ﻳﺎﺑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﭘﻮﻝ
ﺳﺎﺯ ﻭ ﺗﺄثیرﻯ
ﻣثبتی ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺗﺄثیر
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭘس ﺑﺎﺯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﻧﻮﺭﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭند.ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﭼﻨﺒﻦ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻫﻨﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻴﻬﺎ
ﻭ ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻋﻤﻮﻡ'ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻴﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺃﺩﺏ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺩﺑﺎ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻣؤﺩﺑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺄﺩﻳﺐ
ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ'ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﻮﺧﺖ.ﻭﺃﺩﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ هستند.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﭘﺎﮐﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ'
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ' ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﭙﻴﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭﻓﮑﺮ ﺳﺮﻋﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﭘﺎﺋﻰ
ﺑﺮ ﮐﺮﻩﺍﻯ ﻭ
ﭘﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮ
ﮐﺮﻩﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ'
ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ
ﮐﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ.

ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﻫﻨﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻔﻮﺫ
ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺃﺑﺪﻯ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪّﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ'ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺏّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺣﺘﻰ ﺭﺳﻴﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻧﻴﺰ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم
هنر ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﻫﺮ ﮐس
ﺩﺭﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ
ﻧﻮﻋی ﻨﺸﺎﻥ ﺑﺪﺍند.
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟی
ﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ.ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻌثت ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺭﺳﻮﻝ
ﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻠﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺩﺍﻳﺮ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻧﻰ ﺍﺯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻫﻨﺮ
ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻈﻬﺮ ﺑﺎ
ﻫﺪﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺸﮕﻰﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ'ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻈﻬﺮ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﮔﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺩﻳﺴﻮﻥ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻬﻞ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺧﻮﺩ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﺍﻳﻦ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺮﻓﺖ'ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﻘﻴﺮ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺸﻒ ﻧﺴﺒﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺳﺎﻝ ﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺮﻑﺍﺳﺘﺎﺩﻯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ'ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﺕ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻣﺤﺎﻓﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﮑﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻣﻴﺸﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﭘﺎﺳﺘﻮﺭ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻧﻘﺶ
ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﻋﻤﺮﻯ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﮐﺮﺩ'ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬﻰ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺴﺐ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﭘس
ﻫﻨﺮ ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﺭﻙ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺑﻴﺎن
ﻴﺎﺯ ﺗﺨﻴّلی
هنرﻣﻨﺪ' ﻭﻧﻮﻉ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﻗﺘﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻥﺪﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺒﻤﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻗﺒﻠﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﺧﻠﻖ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺮﺷﻰ
ﺭﺳﻴﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻤﻘﺼﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻫﻔﺘﻢ
ﺭﺏّﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ'
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺃﺗﻤﻰ' ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭﺗﻤﻨّﻴﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﺳﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺪ.
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋیﻮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﻭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭ ﺧﻠﻖ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭﻧﻈﺎﺭﺕ
ﻫﺮ ﻗﻄﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ
ﻳﺎ ﺩﻳﺪنی
اﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭙﻴﺪﺍﻳﺶ'
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻋﺎﺩﻯﺪﺭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺧﺎﺹ
ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺃﻣﺮ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭼﻪ ﺑﺨﻮﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺮﺍﻯ
ﺣﺎﻝ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ'
ﭼﺮﺍ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻬﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺫﻫنی
ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﺣﻔﻆ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋی
ﻮ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﻭﺭﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﻋﻠﻮﻡ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻮﺳﻂ
ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﻤﺌﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺗﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﺁﻏﺎﺯﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺭﺍﺿﻰﻭﺧﻮﺷﻨﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺑﺎﻋث ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻣﻨﺪﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮕﻔﺘﻦ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻭﻣﻘﺎﻡ' ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺿﻤﻦ ﺍﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻫﻨﺮ'ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﺎ'ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ
ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ'ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﺝ ﻭ ﺃثر
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣؤثّر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭼﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺵ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺕ
ﮐﻪ ﺍثرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ' ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﻭ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻧﻘﺶ
ﻭﮐﻮﺷﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺟﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ' ﻋﻮﺍﻣلی که
دﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣؤثّر
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻃﻒ'ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﺮﻳﻚ' ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﻭﺑﻰ ﺣﺴﺎﺏ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺳﺎﻟﻢ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﺪﻑ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺷﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺷﺨﺺ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭﻣﻨﺎﺻﻔﻪ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺟﺎﻟﺐ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻮﺍﻃﻒ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ'ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ
ﺧﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺵ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﻩ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﻣثبت
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﻧﻘﺶ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻃﺮﺡ
ﺑﺮﺗﺮﻯ' ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭﻫﺮ
ﻃﺮﺡ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻠﻤی
ﻮﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎن ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﺍﺕ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻟﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻘﺎﻁ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﮐﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻫﻨﺮﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ. ﻫﺪﻑ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ' ﺷﺮﻁ ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﺳﺖ.
ﺑﻮﺻﻔﻰ ﻫﺪف
هاﻯ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑﻠﻴﻒ
ﺻﺮﻳﺢ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺁﻥ'ﺑﺎ
ﺟﺪّﻳﺖ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻫﺪﻑﻧﻬﺎﺋﻰ'
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻭ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﺎ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺪﻑ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩ.ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻳﺎ ﺑﮑﻠﻤﺎﺕ
ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺁﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ'ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﻨﺮ'
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎ
ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ'ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ'
ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻠﺬﺕﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺣﺮﺹ ﻭ
ﻃﻤﻊ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻨﻮﻧﻰ
'ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣؤثّر ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﺎ ﻳﺎﺩ
ﺁﻭﺭﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ ﺁﻥ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ﻭﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻭﻗﻰ'ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮکی ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻫﮕﻞ'ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺿﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ' ﺳﻨﺘﺰ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻭﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺭاء
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭘس
ﻫﻨﺮ ﻣﻨﺪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﺄﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ' ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘل ﻮ
ﺗﻌﻘّﻞ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻣصاﺣﺒﻴﻦ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ.ﺗﺎ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮔﺮﺩﺩ
ﮐﻪﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺪﺭﻙ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ'
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺸﮑﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻘّﺎﺵ
ﻭﺷﺎﻋﺮ ﻭ
ﺍﺩﻳﺐﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﻋﻠﻮﻡ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳک
هستند . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ' ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻧﺪ'ﻭ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻫﻨﺮﻯ ﻫﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻮﮊﻩ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻭ ﺑﻨﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﺠﺴم
ﻤﻮﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺭﺯﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭘس ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﻨﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻫﻨﺮﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻟﻬﻮ
ﻭﻟﻌﺐ'ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺠﺴّﻢ'ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻴﺎﻟﻰ'ﻭ
ﺍﺳﻘﺎﻁ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﻨﺮ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ ﻓﻌﻞ
ﻣؤثّر 'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎ ﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﺭﺍ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺘﻮﺳﻄﻰ
ﻫﺴﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻴﻦ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ.ﺗﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﮐﻢ ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ
'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ'ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻌﻤّﺎ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎﻫﻢ' ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ' ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺄثیر ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺩﺭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﭘس ﻋﻤﻠﺎﭼﻮﻥ
ﺪﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﺷﻌﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ
ﺷﮑﻞ ﺁﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺿﺢ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺿﻌﻒ ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻘﺪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻨﺮ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﮐﻪ ﺣﻖ
ﻧﻘﺪ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ'ﺑﻴﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﮕﻔﺘﻪ(ﻣﺎﻟﺮﻭ)
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺿﻮﺡ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﻴﭻ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺿﻮﺡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺃﮐثر
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ'ﻣﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺑﺮﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
باشند'ﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺧﻰ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﺪ
ﮔﺎﻫی
ﻤﺬﻫﺒﻰ.ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺗﻌﺼﺒّﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﭼﻪ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳی ﻮ
ﺁﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ'ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﺗﻌﺼّﺐ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻴﻞ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﻞ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﻭ ﻓﺮﻳب کاﺭﻯ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﻤﺪﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﺬﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻰ ﺿﻤﻦ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺟﻨﻮﻧﻰ'ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ
ﺑﺎﻫﻨﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺯ
ﺗﺸﺨﻴﺺﺃثر ﻫﻨﺮﻫﺬﻳﺎﻧﻰ'ﺑﺎ
ﺃثرﻫﻨﺮ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﻨﻮنی ﺘﺮ
ﻭﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻣﻌﻠﻮم
او ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺮﺯ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺣﺘﻰ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﺍﺿﺢ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺣﺪّ أﻘﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻰﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﻨﺮ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﺮ
ﻭ ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺬﻳﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﻨﻮﻧﻰ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻘﻮﻟﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪ' ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﺟﻬﺎﻧﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻭل
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻤﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﻟﻬی
ﺒﺮﺍﻯﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻤﺎﺕ ﻭﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﭘس ﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻋﺎﻗﻞ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻟﻮﺍﻣﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﻓﺼﻮﻝ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻟﻮﺍﻣﻪ ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ'ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺍﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻃﻠﺐ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺁﻣﻴﺰ'ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻓﻘﻰ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺠﻠﻮ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻭﺭﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﺩﻡ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺍﻓﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺳﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﮔﺎﻥ'ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺍﮔﺮ
ﻫﺬﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﻣﻮﺍﺭﺩﻯ'ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﻗﻌی
ﺒﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ(ﺣﺪﻳث
ﻧﻔس) ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺑﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﺣﻘﻴﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺘﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻟﻮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻭ ﻳﺎﺩﺭ ﺣﺪّ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮ
ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺨﻔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﭼﻨﺎﻥ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ
ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ'ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻩ 'ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ' ﻳﻚ(ﻫﺬﻳﻴﺎﻥ
ﺠﺴّﻢ) ﻭ
ﺑﺼﺤﻨﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺁﻥ'ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺮﺿﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻟی کاﺫﺏ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺫﺏ
ﺑﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻗﻤﺎﺭ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﺩ
ﺩﺍﺋﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺴﺎﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻗﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﺮﻳﺺﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﻏﺎﺭﺕ ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻋﻤﻮﻣﻰ'ﻭﻟﻮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺃﻣﻴﻥﺪﺭ ﺣﻔﻆ
ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﺍ
ﺩﻭﺭ ﺯﺩﻩ' ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ
ﺧﻮﺵ
ﺯﺑﺎﻧﻴﺒﻴﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯﺘﺎﺯﻩﺍﻯﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻬﺪﻑ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻋﻤﺮﺷﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺟﺰ
ﻏﺼّﻪ ﻭ
ﺃﻧﺪﻭﻩ ﺷﮑﺴﺘﻬﺎ
ﻭﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﻭﺭ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪﻭﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﭘس ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﮐثرﺍ' ﺑﺸﮑل
ﻤﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﻗﻤﺎﺭ'ﻭﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺗﻠﻒ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻭ
ﻓﻮﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻩ ﻭﻋﻠﻔﻬﺎﻯ
ﻫﺮﺯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ'ﺗﺎ ﺑﺠﺎﻯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ' و حتی
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ'ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ' ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ می
ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ' ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻦ ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
دارای ﺭﻭﺡ
هرچه ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻀﺎ ﻭ ﺧﻠﺄ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻪ
ﺃﺻﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺃﻟهی ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻫﺬﻳﺎﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ'ﺗﺨﻴّﻞ
ﮐﺎﺫﺏ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺑﺎﻃﻞ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﺮﻋﻘﺪﻩ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻔﻊ ﻭ ﻫﻮس.
ﻭﻟﺬﺍ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻝ' ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﺘﺪﺭّﺝ' ﻭﻟﻰ
ﮐُﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ'
ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺩﺭﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩق
اﺳﺖ.ﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﻮﺩ ﺁﻥ
ﺷﺨﺼﻰ'ﻭﻣﻮﻗّﺖ
ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﻌﻠﻰ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ' ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎﺍﮔﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻯ'ﻭﻟﻮ
ﺗﻤثیلی
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﻠﻞ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺍثباﺕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻭﻳﺎ
ﺷﻌﺮ
ﻭﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ'ﻭ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻫﻤﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻠّﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰ
ﻳﻚ ﺳﻮﻡ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﺁﻥ ﺗﺮس
ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩﻩ'
ﻭﻳﺎ ﻋﺪﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻢ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ
ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﻤﺎﻧﺪ.ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ'
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﺟﻤﻠﺎﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺫﻫنی ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻭﻋﻮﺍﻃﻒ' ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻭ ﻳﺎ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ' ﺳﺮﺍﺳﺮﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘﻮﻟﻮﺍﻟﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺘﻰ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺷﻌﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﺎﻋﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭﻟﻰ
ﺁﻫﻨﮓ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺟﻤﻠﺎﺕ ﺁﻥ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﻨﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺷﻌﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻌﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺳﻌﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺯﺑﺎﻧﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺒﻘﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻄﻔﻠﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﻠﻤﻪ'ﻓﮑﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺬﻫﻦ ﻃﻔﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺧﻄﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺧﻄﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻃﻔﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻌﻰ ﮐﻨﺪ'
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻄﺮ
ﭼﻴﺰ ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻔﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻧﻰ ﻭ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻃﻔﻞ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭﺩﻗّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻋﮑﺶ
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.

ﻭ
ﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ(
ﺍﻟﺎﻥ ) ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﺑﺸﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﻰ ﮐﻨﻴﻢ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻮﺷﺶ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﭼﻪ
ﺩﺭﺻﻨﻌﺖ ﻳﺎ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣل
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻌﻘﻮل های ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ'ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮئی
ﺨﻮﺩﺵﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
اﻭﻟﻴﻥﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺮﺍﻳﺶ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺸﺨﺺ
ﻧﺒﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺒﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻨﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺰﺍﺝ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺃثر ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺰﺍﺝ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺩﺭ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ'
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺃثر ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ'ﮐﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺣﺪّ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﺸﺒﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .ﻫﻨﺮ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻧﮓ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻋﻤﻞ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺭﻧﮓ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﺒﻚ
ﻭﺫﻭﻕ ﻭﺭﻭﺵ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ ﺁﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ'ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﮔﻮﺵ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺍﻗﻊ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺠﺴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻈﻴﻢ' ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎل
ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ
ﻧﺴﺒﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﻬﻢ
ﻫﺮﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺨﺼﺺ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋی ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺣی
ﺘﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻫﻢ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺯﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﻤﺘﺮﻯﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﺳﻨﺘﺰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪﺍﺟﺰﺍ
ﻭ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ ﻏﻴﺐ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﻭﻟﺎﮐﺮﻭﺍ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺷﺨﺼﺎ
ﺗﻬﻴّﻪ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻓﻬﻢ'ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺯﻯ' ﮐﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ثباﺕ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ' ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺨﺺ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﺪﻫﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻣﮕﺮ ﺷﺨﺺ
ﻭﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃثرﺵ ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺑﻘﻴﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﻣﻘﺼﺪ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻣﺎ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ'
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎﻳﻚ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻴﺂﻭﺭﻳﻢ.ﻭﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴم اﮔﺮ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺎﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺑﺎ
ﺗﺬﮐﺮ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﻳﺎﺩ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻳﻢ.ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﮐﻮﺷﺶ ﻣﻌﻠﻢ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻣﺤﺼﻞ'ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺫﺍﺕﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭﻣﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺷدﻩ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ'ﻭ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺃﻧﺪﻙ
ﺃﻧﺪﻙ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻘﺶ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻣﻬﺎﺭﺕ
ﻓﻨّﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﺑﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ'ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺫﺍﺕ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ'
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺖﺑﺪﻫﺪ.ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻋﻤﻠی ﻮ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻋﻤﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ' ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﻫﻨﺮﻯﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖﺑﺎﺷﺪ'ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﻨﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻟﻔﻈﻰ
ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺳﺎﺯﻯ ﻋﻘﻠﻰ' ﻭ
ﺫﮐﺮ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﻣثاﻟﻬﺎ
ﻭﺗﻤثیلاﺕ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺭﺍﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮔﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗثبیت ﺻﻔﺖ
ﻭﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻳﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﺪ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﭼﻴﺰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﻧﻘﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﺘﺨﺼﺼﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ' ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﺪ.

ﺷﺎﺭﻝ
ﻟﺎﻟﻮ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻊ
ﮐﻠﻤﻪ'ﻋﻤﻞ
ﺗﺤﻮﻳﺮ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻭ
ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ(ﺑﻴﮑﻦ)
ﻫﻨﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺰﻭﺩ.
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺑﻌﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺎﺗﺮ'ﻳﺎﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﭼﻪ
ﻫﻨﺮ ﺻﻨﻌﺘﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻨﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻮﺭ ﻭ ﺣﮑﻢ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ'ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺑﻮﺩ
ﺗﺨﻴّﻠﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭﻭﻫﻢ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﻧﺎﻋﻠّﺖ ﺍﻭ
ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﻧﺰﻳﻪ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﻣﺰﻯﻮﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﺪ.ﭼﻪﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻓﮑﺮ ﺑﻴﻚ ﻫﻨﺮ'
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺑﻴﺎﻥ
ﻳﺎ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺑﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﭼﻪﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻌﻮﺭ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺑﻨﻮﻋی ﻠﻬﻮ ﻭ
ﻟﻌﺐ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ.ﻭﻟﻰﻫﺮﮔﺰﺣﺘﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﻭ ﺳﻴﻞ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﻭﺍﺭ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺎ ﺑﻠﺎﻯ
ﺍﻳﻥﺠﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺟﻨﺠﺎﻟی
ﺘﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭﻣﻮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﺿﺎﻓﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺟﺎﺭﻯ'ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻗﻒ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯﺎﺯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﮐﻤﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﺒﺮ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻴﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﮐس
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻢ ﻭ ﺑﻴﺶ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ'ﻟﺎ
ﺟُﺮﻡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺼﻰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ .

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﭘﺎﺭﺍ
ﻓﺮﺍﺗﺮ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭﻫﻢ ﺟﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﻫﻢ
ﻟﻬﻮ ﻭﺗﻔﺮﻳﺢ
ﺭﺍ'ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺣﻮﺯﻩ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺖﺍﺷﻴاء'ﻭﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻠﻤﻬﻢ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﮐﺎﺭ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺃﻣﺮﻯ ﺳﻨّﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻋﻴﻨﺎ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺃثر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﺩﺭﻭﻍ ﺯﻳﺒﺎ
ﺭﻭﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺍﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺯﺷﺖ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﺍﻣﺎ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ'ﻣﮕﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻭﻋﺪﻩ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻮﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺃﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎ ﺍﺳﺎس ﻭﺳﺘﻮﻥ
ﻳﻚ ﺧﻴﻤﻪ
ﻭﭼﺎﺩﺭ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ'ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺂﻥ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺘﺸﺨﻴﺺ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴل
ﺒﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺯ ( ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﻰ ﻗﺎﺏ
ﻗﻮﺳﻴﻦ ﺃﻭ
ﺃﺩﻧﻰ) ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭﺳﺮ ﻗﻮس
ﮐﻤﺎﻥ ﺗﻴﺮ ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ ﺑﭽﺸﻢ
ﺍﻭ'ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺑﺎﺯﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ.ﮐﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﻮﻯ ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭﻧﻈﺮ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ'ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﮕﻴﺮﺩ.

ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎ
ﺻﻨﻌﺖ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤی هست '
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻨﻌتی گه ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻭﺵ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭﺁﻣﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﻤﺎﻝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻧﻈﻢ ﻭ
ﻧَﺴَﻘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺳﻮﮊﻩ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺎﻇﺮﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﻖ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﺴﺖ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ و ﺣﺪﻳث ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖﻫﺎﻯ
ﻫﺪﻑﺩﺍﺭ
ﺟﻬﺖﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﺮﺍﮐﺰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ.
(ﺣﺪﻳث ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻭﺍﻧﺘﺎﺝ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ'ﺍﻣﺮﻯ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﺪﻑ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﺭ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﺃﻣﺮ
ﺣﺎﺩث ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺁﻥ
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﻨﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺃﻣﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻥ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺻﺤﺒﺖﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی
ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﭘس ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ' ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻓﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻦ ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺎ
ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻭﻳﺎ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻈﺮﻯ'
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍ'ﻭ
ﺑﺤﻖ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﺣﺬﻑ
ﻭﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺍﺯ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﺍﻳﻥﻘﺮﺁﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ'
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭼﻮﻥ(ﺁﻳﺎﺕ
ﺳﻴﻒ)ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ'ﺁﻳﺎﺕ
ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
اسلامی
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻓﺘﺢ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﭼﺎﺭﻩﺭﻫﺒﺮﺍﻧی
ﺴﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻭﻧﻈﺎم اﻧﺴﺎﻧﻰﻭﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ اﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ' ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻧَﻔَس
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﺬﮐﻮﺭ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ'ﻫﻨﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ' ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻫﺮﮐس . ﻭﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﮐﺎﺭﻫﺎ'ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی ﻮ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻳﻮﻧﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻳﺎ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺧﻠﻖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ.ﻭﻯ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺻﻠﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ ﭼﻮﻥ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ'ﺩﺭ
ﭼﺸﻢ ﻋﻘﻞ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ'ﺩﺭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﭘس ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﺎﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮ ﺫﻭﻗﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻫﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻭﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﺪ ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ'ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺟﺪﻳﺪﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ' ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪﻳﻚ
ﺗﻮﻟﻴﺪ(ﺣﺪﻳث ) ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﮐﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﺤﺪﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻥ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯالهی
اﺳﺖ.ﮐﻪﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺩﺭ
ﺁﻥ ﺁثاﺭ
ﻭﮔﻔﺘﻪﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ.
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭼﻨﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭﮐﺘﺐ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺳﺪّ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺰﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﻠﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺿﻤﻦ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺩﮔﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺣﺮﻑ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺁﻧﻬﺎ' ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﭼﻪ
ﺟﻨﺎﻳﺎﺗﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺴؤﻝ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ.ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺩﻭﺑﺎﺭ'ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺳﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳﺶ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﺪ.
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﺧﻮﺍﺗﻨﻨﺪﻩ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ'ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻰ
ﺑﮑﻨﺪ.

ﻫﻴﭻ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻦ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻫﺴﺖ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﺑﻨﻈﺮ ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺷیئ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﻋﺮﺿﻪ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﻭﺡ
ﺍﺷﻴﺎٴ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻥ
ﺻﻮﺭﺕﺩﺭﺭﻭﺡ
ﺍﺷﻴاء
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﺳﻮﺭﻳﻮ'ﻳﻚ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭﺗﻌﺎﺭﻑ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﭼﻴﺰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺭﻭﺣی
ﺪﻳﺪﻧﻰ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺮﻭﺡ ﺷﻴئ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ'ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨی
اﻣﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭ ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺷﻴئ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻃﻦ
ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ

ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺳﻮﺭﻳﻮ'ﻧﻈﺮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺟﺎﺋﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﺪﻑ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚ'ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺡ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
'ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻫﺴﺖ.ﺳﻮﺭﺑﻮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﻧﮕﻬﺎ ﻭ ﻗﻠﻢ
ﻫﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺍﻧﺤﻨﺎﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺃﺷﻴاء
ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻧﺒﻰ ﮔﻢ
ﺷﺪﻩ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﻫﺮ ﺳﻮﮊﻩ
ﺭﺍ
ﻇﺎﻫﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺭﻭﺯﻯ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻇﺮﻑﺳﺎﻋﺘﻰ
ﮐﺸﻴﺪ' ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭﺑﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻭﻯ ﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳی ﺴﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻭﻗﺖ
ﺻﺮﻑ ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﺮﺩﻡ.
ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﻪ ﻃﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺳﻮﺭﻳﻮ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺍﻳﺪﻩ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﺷﻴﺌﻰ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﺎﺹ
ﻫﻨﺮﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺭﻧﮓ
ﻣﻮﺭﻓﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﺧﻠﻖ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺍﺷﻴاء ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ'ﺍﺯ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﻭﺭ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻢ ﺭﻧﮓ ﺫﺍﺗﻰﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺣﮑﻢ
ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻃﺮﺩ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻫﻢ
ﺑﺰﻳﺮ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ (ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺷﻴﺌﻰ) ﻳﻌﻨﻰ
(ﺭﻭﺡ ﺷﻴﺌﻰ)ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﻣﻨﻄﻖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﻌﻀﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺣﻞ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺁﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ' ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺳﻮﮊﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺷﮑﻞ
ﻭﻣﻀﻤﻮﻥ' ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻇﺎﻫﺮ ﻭﺑﺎﻃﻦ
ﺩﻳﺪﻥ. ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﺍ
ﺗﺮﮐﻴﺐﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺩﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ'
ﮐﻪ ﺁﺗﺶ
ﺑﺮﭘﺎﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﺗﺶ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭﺗﺤﻮﻳﻞ ﺁﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻋﻠﻢ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺑﺮﺳﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺭﺍ'ﺑﺪﺍﻳﺮﻩ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺍﺳﺘﺘﻴﻚ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﺘﺮ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﻮﺭﻳﻮ ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻗﺎﻃﻊ ﺟﺪﺍ
ﺳﺎﺯﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻭﮐﺎﻧﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻋﺎﻟﻢ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺟﺰ
ﻧﻈﺎﻡ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﻨﻬﺎ'ﺧﺒﺮ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻩ
ﺧﺎﻟﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺷﻴاء
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ' ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ'ﻭﻟﻮ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﺎ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻳﻢ'
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﻴاء
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ثاﺑﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺿﻤﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ'ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ '
ﮐﻪﺧﻮﺩﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎل ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﮐﺪﺍﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭﺃﺳﻴﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﺯ ﮊﻥ
ﺑﺒﻌﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻠّﻮﻝ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻪ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﻳﺎ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺘﺼﻞ ﺑﺤﮑﻢ
ﺭﻭﺡ'ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃثیرﻯ.
ﻭ ﺍﻳﻥ ﻮﺍﺣﺪ
ﺃثیرﻯ ﺍﺯ
ﺍﺟﺴﺎم ﺘﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺍﺯﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻥﻤﺪﺗﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ'ﺗﺎ
ﻟﺎﻫﻮﺕﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﮐﻪﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋی
ﻨﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﻳﺎ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮﻯ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ'ﺃﻣﺮﻯ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎل ﻨﺪﺍﺭﺩ'
ﻭﻟﻮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﮑﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭﻋﻤﻞ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ'ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﺑﻔﻬﻢ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭽﺮﺩ'ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﮕﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ' ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس ﺍﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻘﻴّﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻫﺴﺘﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺭﺍﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﭘس
ﻋﻤﻞ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺿﻌﻒ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺩﻭﺭ ﺃﻧدﻳﺶ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭﺟﺎ ﻧﺰﻧﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻩ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﻓﻌﻞ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺩﻗّﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﻣؤثّرﺗﺮ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺩﺭ
ﺗﺼﺪﻳق ﻮﻳﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻘﺼﺪ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻰ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﺄﻣّﻞ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺁﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﺄﻣّﻞ'ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻫﻨﺮﺍﺯﻣﺎﺩﻩ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ ﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﮑﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻮﻗّﺖ'ﺍﺯﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺘﻌﺎﻟﻰﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄیثیر
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺯ
ﺻﻤﻴﻢ
ﻫﺮ(ﺷﻴئ)ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ.
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺭﺍ'ﺩﺍﺩﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻤﺎﺩﻩ'ﻳﺎ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺩﻥ
ﺭﻭﺡ
ﺑﻤﺎﺩﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺭﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺸﻘﻰ ﺗﺮ'ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ'ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ ﺗﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺑﺘﺄﻣّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻠﮑﻮتی اﺳﺖ'
ﭼﻪﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺗﻰ ﻳﺎ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﺮﺗﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺗﺄﻣّﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ'ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻌﮑس
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ'
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﭘس از ﻣﺮﮒ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
ﭘس ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺗﻄﺒﻴﻘﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻢ .

ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﻯﺪﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺭﻭﺡ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﻭﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ'
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻴﺌﻰ ﺯﻧﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺍﺷﻴاء
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﺭﺍ'ﺗﻮﺩﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺟﺰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺷﻴاء ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘی
ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺣﺼﺎﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻔﻆ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻭﻯ'ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺣﻘﻴﻘﻴﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ﺍﺷﻴﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎﻯ ﺫﺍتی
هستند'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﻴﺌﻰ'ﻳﺎ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻗﺪﺭﺕﺣﻔﻆ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ'ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻳﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﻭﺩﺭ
ﺩﺳﺖ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﻨﺪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺍﺟﺰاء
ﻫﺮ ﺟﺴﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﭽﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﻟﻮ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﭼﺸﻢ ﻣﺎ.ﮐﻪ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣی
ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ ﺧﻴﺎلی
اﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﻮﺩ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺸﺨﺺ
ﺷﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﺎ ﻓﻮﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ'ﺧﻂ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻣﺒﻴّﻦ ﺳﻴﺮ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻓﻌﻞ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻓﻌﻠﺎﺳﺖ. ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺷﻴاء' ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ
ﺩﺭﺗﺄﻣّﻞ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ'ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻳﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻳﺎ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﺸﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ'ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ'
ﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻈﺮﺵ
ﺭﺍ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﺪﻩ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩﭘﺮ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩﺍﺯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﻳﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ' ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ .ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻬﺪ
ﺑﮕﻮﺩﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ که ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﻳک اﻧﺴﺎﻥ می
ﺪﺍﻧﻴم
ﻤﻴﺎﻓﺘﺪ'ﮐﻪﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻄﺮﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻤل کند.ﻭ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺳﻘﻮﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻨﺪ
ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﺎﻝ'ﻭﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﻳﻨﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﺩﻗّﺖ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ'ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻮﻥ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻃﻰ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪﺁﻥ ﺮﻭﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺖ'
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺨﻮﺩﺵﺩﺭﻋﺼﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺪﺭﺟﻬﺎﻥﭙﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺣﺸﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻳﻢ'ﺗﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥﻨﻤﻴﮑﻨﻴﻢ.
ﻭ ﺑﻴﺎﺩ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ' ﭼﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻣﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺑﻴﺎﺩﻣﺎﻥﺒﻴﺎﻳﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺭﻭح ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬی ﺘﺮ ﺷﺪﻩ.ﻭﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺳﻚ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺍﺷﻴاء
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ' ﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ
ﭼﻪ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻮﺩﻩ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺷﻐﺎﻝ' ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﺍ ﻋﻤﻴﻖ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ'ﺭﻭﺡ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ ﻭﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﮐﻞ
ﺟﺴﻢ ﻭﺷﻴﺌﻰ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ.ﻣﮕﺮ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ'ﻳﺎ
ﺑﭽﺸﻢ ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ.ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺟﺰ(ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺩﻥ)
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺰ(ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ) ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺼﻮﺭﺕﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻨﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻜﺨﻂ ﺳﻴﺮ ﻣﺒﻴّﻦ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺃثر
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺁﻥ'ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭ
ﻫﺮﮐس ﺑﻴﻚ
ﺑﻨﺤﻮ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻳﻚ
ﺧﻂ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭ
ﺁثاﺭﻯﭽﻮﻥ
ﺟﺎﻯ ﭘﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺗﺮﺍس
)ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﺃثر ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻫﺮﭼﻪ
ﺷﺎﺭﺣﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﻳﺎ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻫﻨﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ'ﺑﺎ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﻭﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻭﺻﻒ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻟﻔﻈﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺯﻫﺮﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ' ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻳﺪ.ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻌﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻟﺬﺍ
ﻋﻮﺍﻡ ﻣﺮﺩﻡ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﺍﺷﻴاء'ﻭ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞﻭﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻄﺢ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﻮﺭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴفیﻤﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﻮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺍﻟﻬی هستند.ﻭﻟﻰ
ﺁﻏﺸﺘﻪ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ
ﺷﻠﻮغ ﺸﺪﻩ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥﻨﻈم ﻮ
ﻧﺴﻖ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﭼﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﭼﻪ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎس 'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﻧﺎﻇﺮ ﻋﺎﺩﻯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ.ﻭﻟﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺳﺖ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺒﻚ ﺧﺎﺹ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻣﺤﺒﻮس ﮔﺮﺩﺩ.
ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭﻙ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﻴﺰ ﻓﺮﻳﺪ
ﻭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ.ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﺃﻣﺮ
ﻓﺮﻳﺪ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺸﻮﺩ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺪﻫﺪ.ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻧﻘّﺎﺵﮐﻪ'
ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻟﻄﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺟﺎﻟﺐﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺧﻮﺩ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﺪﻑ
ﻭﻣﻘﺼﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍثر
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺍﺋﻢ
ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺷﻌﺮ
ﻭ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﺯﻭﺍﻝ
ﻧﻴﺎﺑﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ .

ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ که ﺃثرﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻭ ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻭ ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﻠﻤﻮس ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋی ﻮﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﺷﻴﺌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ'ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﺍﺵ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺻﻮﺭﺕﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺂﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ' ﺻﻮﺭت
هاﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺮﺍﺵ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ' ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭ ﺑﻔﺮﺽ
ﻭﺻﻮﻝ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭﺭﺏ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ'ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﭘﺎﻙ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻨﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻳﻌﻨﻰ ﻟﻔﻆ
ﺍﻟﻠﻪﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺷﺪﻩ'ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺯ
ﻟﻔﻆ ﺃﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ هو
ﻧﻴﺴﺖ.ﻟﺎﻫﻮت
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
(ﺍﻟﻠﻪﻭ
ﻫﻮ)ﺑﺎﺯﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺃﻭﻟﻴﻦ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮﺩﺭﺑﻴﺎﻳﺪ.ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻏﺎﺯﻳﻦ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﭙس ﺧﻠﻖ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ'ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ.ﻭ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ' ﻭ
ﺷﺒﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻣﻰ'ﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ'ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺳﺮﮐﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﺎﻓﻞ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻮﻉ' ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﻨﺮﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﺻﻮﺭﺗﻰ
ثاﺑﺖ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍثر
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭثاﺑﺖ
ﻣﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻟﺤﻈﻪ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺘﻐﻴﺮ'ثباﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺻﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻮﺍﺭﻩ
ﺁﺏ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺫﺭﺍﺕ ﺁﺏ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺫﺭﻩ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﻮﺍﺭﻩﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥ
ﻭﻧﺎﻣﺮﺋﻰ'ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺁﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻮﺍﺭﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .

ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻭﺣﻮﺍﺩث
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺸﮑﻞ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺤﺴﻮس
ﺁثاﺭ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻴﻪ ﻭﺍﺳﺎس
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁثاﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﻴﻞ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻤﻚ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮ ﮔﻮﺍﻩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻘﺮﺍﺋﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﻫﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﻋﻤﻞ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻴﺪﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺮﻙ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻥ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻴﺘﺮ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻭﻗﺎﻳﻌﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﻗﺎﻳﻊ.
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ.ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ
ﻭﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'ﭘﺶ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ.

ﻋﻤﻞ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ'ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺗﻠﺎﺷﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ'ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻫﻨﺪﻯ وﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﮑس ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻳﻚ ﮐﻮﺩﻙ'ﮐﻪ
ثاﺑﺖ ﺷﺪﻩ'
ﻭﻟﻰ ﻃﻔﻞ ﺑﺰﺭﮒ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻋﮑس
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ. ﭘس
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁثاﺭﻯ
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺁثاﺭﻯ که ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ'ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ'ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﮐﺴﺐ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻫﺮﮔﺰﺗﻮﻗﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﺴﻰ
ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺑﺎﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ'ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ'ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺸﻮّﻕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل ﺒﻌﺪ' ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﮐﺸﻒﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺤﺼﻞ ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ'
ﮐﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺩﺭﺳﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ'ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﺭﺳﻬﺎ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ' ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ'ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮﻙ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﺷﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻋﻮﺍﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻟﻨﮓ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻌﺠّﺐ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺃﻧﺪﮐی اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻘﻖ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺁثار ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻘﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس 'ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﺑﺤث ﺗﻮﻗﻒ
ﺣﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻘﺪ' ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻳﺎ
ﺃثر ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻤﻚ ﺑﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺳﺎﻳﻪ ﺑﺴﺎﻳﻪ
ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺗﻀﻤﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻮﻗﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺭﻧﮓ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﻣﺤﻠّﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻭﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻮﻫﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻯﻮﻓﮑﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ' ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺖ.
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺍﻭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺟﺰ ﺿﻌﻒ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩﻥ ﻫﻨﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭘس ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ
ﻫﺪﻑ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧمی کند'ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻠﺤﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺍﺯ ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺁﺧﺮﺕﻳﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ' ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥﺒﺎﺯ
ﻃﻮﻟﺎنی ﺘﺮ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ'ﭼﻮﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ'ﮐﺴﺐﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺁثاﺭﻯ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻣﺼﺮﻑ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﮔﺸﺘﻦ'ﭼﻮﻥ ﺧﺮ
ﻣﺪﺍﺭ ﻭﭼﺸﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺣﺘﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﻣﺨﺘﺮﻉ ﻭ
ﻓیلسوﻑ ﻭ
ﺭﻭﺷن ﻔﮑﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻋﻤﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺮ
ﻣﺪﺍﺭ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺭﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺞ ﺭﻭﻯ ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎن های
ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻋﻤﺎ ﻭﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ'
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪﺧﻴﺎل
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺃﮐثرﺍ ﻭﺍﻗﻌﺒﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺃﺻﻞ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﻧﻪ
ﻭﻗﺎﻳﻊ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻣﺤﻘﻖ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺮﻙ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ.

ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ'ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭﻳﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻔﻊ
ﮐﻪﺻﻨﻔﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﻭﻳﺎ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﭼﻪﺳﺘﻤﻬﺎ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭼﻪ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳنی ﻮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ(ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍ' ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺑﻬﺘﺮ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻓﺮ ﻭﺟﺎﻫل
هستند'ﻭ(ﺑﻪﺩﻳﻨﻰ)
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺗﻘﺪّس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻫﻨﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ می
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺟﻨس ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺿﻤﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﭻ ﺳﻮﺩ ﻭ
ﻧﻘﺺ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻴﺎﻝ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺰﺭﺑﻄﻰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻫﺮﮐس ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﻭﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﭘس
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭﺫﺍﺕ ﺁﻥ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﺄﺳﻴس
ﻭﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺮﻫﺮﺑﻬﺸﺘی
ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ
گوﺋﻰ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ
ﺭﻫﺮﻭﻯ.ﮐﻪﺳﻠﻮﻙ
ﮐﺎﺭ ﺟﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺪﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ.ﮐﻪﺣﺘﻴﺮﺍﻩ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻫﺪ.

ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ'ﮐﺎﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺍﺳﺘﺘﻴﻚ ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻮﺍﺑﺪﺍﻉ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ'ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳی
ﻤﻴﮑﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪﺍﻓﺰﻭﺩ
ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﻳﺎﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
اﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ'ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻊ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﻰ ﻫﻢ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ(ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ(ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ)ﮐﻪ
ﺃﻣﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﺎﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻣﻐﺰﻯ
ﺷﺨﺺ' ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ' ﻫﻨﺮ
ﻳﻚ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺠﺮّﺩ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻓﮑﺮﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻯ ﺍﺯ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﻭ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻫﻨﺮ ﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻔﺮﻭﺽ
ﻭﺗﺤﻤﻴﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺳﺎﮐﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣل ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺩﺭﺁﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻟﺤﻈﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺿﻌﻒ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻋﺼﺒﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﺮﺍﺕ
ﺣﺎﺻﻞ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺷﺒﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﺷﻴاء
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺶ'ﮐﻪ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩ'
ﻫﻨﺮ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ
ﺩﺭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺭﻭﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭ ﻣﺠﺴّﻢ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ'ﺗﺠﺴّﻢ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ'ﺃثر
ﻓﻌﻞ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ.ﻫﻨﺮ
ﻣﺴﻴﺮﻯ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ'ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻘﻠﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺠﺴّﻢ'ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻧﺎﻇﺮ ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ' ﻫﻨﺮ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
'ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭘﺶ
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﻧﺮﮔﺴﻴﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﺗﺄﻣّﻞ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﻌﺒث
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺟﻤﺎﻟی
ﻮﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ' ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ' ﺗﺎ
ﺟﻤﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻭﻫﻨﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪﻳﺎﺑﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﻧﻪﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﺎﺑﺖ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟی که ﺭﻭﺡ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺑﺎﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﻄﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺃثرﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺣل ﻘﺒﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺪﺍﺋی
ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭ ﻭ
ﺑﺎ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻳﻚ
ﺑﻴﻤﺎﺭ'ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﻟﻰ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺃثرﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ. ﭘس
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻤﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻗﻮﺍﻯ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﺩ.
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﻮﺍﻯ
ﺧﻠّﺎﻗﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺮﻭﺡ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺁثاﺭﺷﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻠﻮﻩ
ﮐﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺴﻢ'
ﺗﺎﺑﻊ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺻﻞ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻘﺶ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻨﺮ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻣﻴّﺖ
ﺿﺮﺑﻪ ﻣﻬﻠﻚ
ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ.ﻭ ﻣﺎﻧﻊ
ﻋﺪﻡ ﺷﺪﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ'ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺮﺩﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﺎﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺯﻭﺍﻝ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻋﺪم
ﺮﻓﺘﻦ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ' ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻫﻨﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﻔﻮﻧﻴﻬﺎ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ'ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﻭﻯ
ﮐﺎﻏﺬ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﺁثاﺭﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻫﺮﺍﻡ ﻣﺼﺮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻫﻨﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺧﻠﻖ ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺯ ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻨﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﻓﻴﻤﺎ ﺑﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺠﺴّﻢ ' ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮ'ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻣﻌﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻭﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺸﺮ'ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩﻯﺪﻳﮕﺮ'ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﻗﺒﻠﻰ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻨﺮ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻨﺮ ﻃﺮﺍﺡ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺿﻤﻨﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻫﺮﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻋﻤﻞ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺪﻡ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪﺟﻨﺒﻪﻫﺎﺋی
اﺯﺫﻭﻕ
ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﻫﺮﺟﺰٴ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻴﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪ.ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺃثر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ' ﻭ
ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﻭﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﻭﺑﺎﺯﺗﺎﺑﻰ
ﺍﺯ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣؤثّرﺍﺕ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﻣﻐﺰﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺃثر ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺴﻢ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﻟﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻃﺒﺎﻳﻊ ﺧﺎﺹ ﻭ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻫﻢ ﺳﻮ ﺑﺎ
ﺳﻤﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﻋﻘﻠﻴﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﺎﺑﻘﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ' ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻥ ﭼﻴﺰ
ﺭﺍ'ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﭘس
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﺬﺕ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﮑس اﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ. ﭘس ﺃﻣﺮ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺃثر
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﮑس ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺎﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻟﺬﺕ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻟﺬﺕ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ'ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ثاﺑﺖ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﺼﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺻﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻭﻫﺮﺣﺎﻟﻰ
ﻭﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻘﺪس ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ'ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺗﺮﻛﺎﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ' ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻟﺬﺗﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺣﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮐﻪﺑﺎﺷﺪ' ﻫﺪﻑ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻳﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ ﻏﺮﻭﺏ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ'ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ ﻭ ﺿﻌﻒ
ﻭﺟﻬﻞ ﺩﺭﻭﻥ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺬﺕ ﻭﻫﻢ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻏﺮﻭﺏ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻫﺮﭼﻪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﻟﻴﻞ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣؤثّرﻯ اﺳﺖ
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻢ ﺭﻧﮓ ﻭﻫﻢ ﺣﺎﻝ'ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ'ﻟﺬﺗﻰ
ﻧﺒﻴﻨﺪ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻧﺞ ﻭ ﺳﺨﺘﻰ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭﺧﻮﺩ می
ﺒﻴﻨﺪ.ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺣﺎﻝ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻟﺬﺕ ﺑﻠﻮﻍ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩﭼﻮﻥ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺑﺎﺯ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﮐﻮﻩ
ﻧﻮﺭﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺮﻭع ﻮ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭل
ﺤﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻫﻢ
ﻣﻘﺪﺳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺠﺴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭح اﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺮ'ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻫﻨﺮ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻘﺶ ﺣﻮﺍس
ﺍﻧﺴﺎﻥﻴﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻋﻠﻢ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺗّﻨﻴﻚ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﻳﺎ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻳﺪ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺣﻮﺍس
ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻭﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺩﻳﺎﻥ'
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺨﻴﺎﻝ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺤﺮﮐﻬﺎﻯ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻭﻣﺤﺮﮐﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻭ ﻋﺼﺒﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ ﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋی هستند.
ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس هاﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ'ﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ'ﮐﻪ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻫﺮ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭﺗﺄﻭﻳﻞ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻝ
ﺭﺍ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ'ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻳﻚ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭼﺸﻢ
ﺑﺨﻴﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ
ﺍﮐثرﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺩﻳﺪﻥ
ﺻﺤﻨﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻳﻚ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻄﻮﺭﺧﺎﻡ ﻭﺍﺭﺩ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺨﻴّﻞ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﻤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﭘس ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻫﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ'ﻫﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﺣﺴّﺎس
ﻭﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ. ﭘس(
ﺩﻳﺪﻥ) ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻭ(ﺷﻨﻴﺪﻥ)
ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ(ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻋﻘﻞ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭﻫﺮﻗﺪﺭ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﺒﺎﺯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ' ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﺑﻖ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻤﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣثلا
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭ
ﺟﻨس
ﻣﺨﺎﻟﻒ'ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ ﻋﻮﺍﻡ
ﺗﻮﺍﻥ ﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺩﺭﻙ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻟﺬﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﺯ
ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺮﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ'ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺯﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻠّﻢ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻋﻤﻞ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺭﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﻭ
ﺃثر ﻣﻌﮑﻮس ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻤﻚ
ﺷﻨﺎﺧﺖ'ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻋث ﻋﺪﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.
ﻭﻳﺎﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎ
ﺩﺭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﻴﺎﻧﺖﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺖ'ﭼﻮﻥ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺪ' ﮐﻤﺘﺮ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻏﻠﻂ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭ
ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﮐﺎﺭ
ﻧﻔس ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻟﻐﺰﺵ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻧﺸﻮﺩ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻧﻔس
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﻘﻠﺎﻧی ﺘﺮ
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭﻣﺪﺕ ﺑﻘﻴّﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻣﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺤﺒﻴﺐ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻔﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺯﻳﺎن ﺒﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ. ﺑﺎﺯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ'ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ'ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﺣﺴّﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻋﻘﻠﻰ'
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺎﺣﺴﺎس ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮﻯﻨﺪﺍﺭﺩ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﭘﺪﺭﻯ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ'ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ها ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﻞّ
ﻭﻳﺎﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺟﻨس ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯﻮ
ﻋﻨﺎﺻﺮﺁﻥ 'ﻳﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺍﺻﻠﻰ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺘﻴﻚ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ.
ﻋﻠّﺖ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻠﻢ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ(ﺃثر)ﻫﺪﻑ
ﻧﻘﻄﻪ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺎﺯﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﺳﻮﮊﻩﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﭘس ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺳﻮﮊﻩ
ﻋﻠﻢ ﻭﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ
ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﮊﻩ
ﺁثاﺭﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺑﻠﻮ'ﻭ ﻳﺎ
ﺁثاﺭﻯ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ.ﺩﺭ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺃثر ﻫﺪﻑ'ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ'ﻳﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯﺎﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﺩﻯ'
ﻭﻧﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻧمی
ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪﺩﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻩ'ﭘس ﺍﺯ
ﭼﻨﺪﻯ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻭ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺮ. ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺫﺍﺗﺎ
ﺣﺎﺻﻞ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺖ. ﻭﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺣﮑﺎﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻮﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ' ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﻟﻮ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﻨﺮ
ﻣﻨﺪ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩﺍﺯ
ﻳﻚ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻓﻮﺍﺭﻩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﮐس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﺯﻧﺠﻴﺮﻯ
ﺗﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ
ﮔﻴﺮﺩ
ﺗﺎﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﺷﻮﺩ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻰ'ﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﺗﺎ
ﻣﺸﻤﻮﻝ ﻋﻠﻢ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺌﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠی ﻮ
ﻏﻴﺮﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺘثناءا
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻣﮕﺮﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺍ ﺣﺪﻳث ﻭﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻭ
ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﭘس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻐﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﻨﺪ' ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣثبت
ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﭼﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺣﮑﺎﻡ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺃثر
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺎﻃﻨی ﻮ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﻣﺪﻟﻮﻝ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﻭﺣﻰﺑﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺃثرﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭﻧﻪ
ﺃثرﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﮐﻪ
ﻣثلا ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﻘﺎﺷﻰ ﮐﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻃﻔﻠﻰ ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺳﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺫﺍﺗﻰ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ. ﻭ ﺳﺒﻚ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻯ ﻧﻈﺎﻡ
ﻫﻨﺮﻯ. ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻟﻔﻆ ﻭﺻﻮﺭﺕﻭ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪﺩﺭ ﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺧﺎﻡ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺁﻧﺮﺍ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﺑﺸﮑﻞ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻳﺎ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺨﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﺟﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺪﺳﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺮﻣﺶ
ﻭﺍﻧﻌﻄﺎﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﺮﻣﺶ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
.ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ' ﺑﺴﺒﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ' ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺮﻣﺶ ﻭ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﭼﻮﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺣﺘی
اﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺍﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﻗﺘﻰ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭﻫﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭ'ﺩﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﮐّﺐ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ اثرش
'ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ'ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻄﺮﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺃﻧﺠﻠﻮ'ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻳﻚ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻭ ﻏﻀﺐ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩ.ﻭﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺦ ﻋﻠّﺖ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﻫﺴﺘﻢ'ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻨﮓ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻣﻦ
ﺑﻤﺠﺴّﻤﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺪﻡ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﺳﻨﮓ'ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮﺵ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺄﻧﺪﺍﺯﺩ.ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺍﻭ'
ﭘس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﻭﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ'ﺑﺎ
ﻏﻀﺐ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﭘُﺮ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔی
ﻮﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ'ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﮔﺮﺩﺩ.ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﺎﺩﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﺸﺪﻥ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺮﺍﺵ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﻭﻧﺮﻣﺶ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻤﻊ
ﻭﻣﻮﻡ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻧس ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﭘﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺪﺭﻙ
ﻧﺠﺎﺕﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌّﺖ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﺷﺎﻧس
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ دﻳﮕﺮﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﮐﻪﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺒﻰ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ'ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻥﻮﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ)ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰﻫﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﻣﺴؤﻟﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻮﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﺍﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺟﺰ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻴﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻧﮑﺘﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁثاﺭ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻩ'ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺗﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﻦ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻫﻨﺮﺵ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑّﻪ
ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
رﻧﮓ ﻭ ﺷﮑﻞ
ﻭﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺍﺵ.ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﺮﮔﺰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻫﺪ ﻧﻈﻢ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﻴﺎﺗی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ
ﭼﻮﻥ ﭼﺎﻕ ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻭ ﻋﻤﺮ
ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﺫﻫﻨﻰ'
ﻣﮕﺮ ﺁﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻭﻣﻬﻠﻚ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺭﺍﻡ
ﻭﻃﻮﻟﺎﻧﻰ'ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻣﺤﺮﻙ
ﺧﺎﺭﺟﻴﻮ ﺟﺬﺏ
ﺣﻮﺍس ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻋﮑس
ﺁﻥ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ' ﻫﺮ
ﻭﺿﻌﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺿﺮﺭﻯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺯﻧﺎ
ﻭﺩﺯﺩﻯ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﺪﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﻮﺩﺵ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻭﻋﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ .ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻭﻋﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ'
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭ
ﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ'ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭﻭﺍﺻﻞ ﺑﻮﻋﺪﻩ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ شهود ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﻋﺪﻩﺍﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻋﺪﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻋﺪﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻠﺎﺡ ﺍﻭ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺤﺪّﻯ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ'
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻔﺎﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺍﮐثر
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧی ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻧﻔس ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺨﺘﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺠﻴﺐ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﭘس ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣثبت ﺭﺍ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻧﻮﺍﻗﺺ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ' به
ﺘﺤﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻟﻮ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻘﺶ
ﺭﺏّ
ﻭﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ(
ﺭﺍﺑﻰ)
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﮑﺮ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺍﺯ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﺪﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ
ﻧﺸﺎﻥﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺒﻨﺪﺩ ﻭ
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻴﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺯ ﺳﻮﮔﻨﺪ
ﻧﻴﺰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ
یا ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻳﻨﻚ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﻳﻚ مرﺑّﻯ
اﻟﻬﻰ' ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻣی
اﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﺪﻩ'ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺯﻳﺒﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺳﻨﮓ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋی
ﻮﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﺤﺮﻙ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺭ ﻧﺎﻇﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﺷثاﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﭼﻮﻥ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ثاﺑﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﻰ ﺁﺯﺍﺭ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﭼﻴﺰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﻨﮓ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﺗﺮﺍﺵ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﺁﻣﻴﺰﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺒﻮﺩﻩ.ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻩﺳﻨﮓ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺗﺠﺴم
ﺴﺎﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻨﮓ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭﻗﺴﻤﺖ
ﻣؤثّر ﻭﻣﺤﺮﻙ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﻨﮓ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭﺳﻨﮓ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺮﺵ
ﻭﻧﻮﺭ'ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺼﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻤﺴﻴﺤی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﺻﻮﺭتی
اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ اﻭﻟﻴﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺩﺭﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺃﺑﺮ
ﻭﺑﺨﺎﺭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪ'
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺬﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﺭﻧﮕﻬﺎ ﻭ
ﺍﺷﻴاء ﻣﻔﻴﺪ
ﻳﻚ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﺪﻥ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺪﻡ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺍﺩ'ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺷﺨﺼﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻫﺮﭼﻪ
ﻗﺪﺭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮ ﻭﻯ ﺗﺄثیر
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ'ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﻠﻢ
ﺑﺮﻣﺤﺼﻞ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺄثیر
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺰﻭﺭ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻭﻭﻋﻴﺪ'ﻳﺎ ﺗﻄﻤﻴﻊ
ﻭ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋی
ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺷﺨﺺ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﭘس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ
ﻋﻘﺪ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺗﻤتّع
ﻘﺮﺍﺭﺩﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪ ﭼﻠّﻪﺍﻯ'
ﮐﻪ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻗﺒﻮل
ﻤﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﺳﻨﮓ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺵ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻨﺪﺩ' ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ ﻗﻴﺪ
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﺒﻮس ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻰ ﺷﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻔﺎﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻢ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ می ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺴﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﺗﺮس
ﺍﺯ ﺑﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻴﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﭘس
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮓ ﻭ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺁﻫﻨﮓ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ثمرﻩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺟﻬﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺟﻤﺎﻝ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﮐﻮﺷﺶﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺳﻮﮊﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﺫﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺫﺍﺗﻰ'ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻨﮓ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻤﺎﺩﻯ'ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ' ﻣﻘﺪّس
ﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﻤﮑﻦ ﺩﺭ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ' ﺗﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻘﺪﻳس
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ .
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺗﻘﺪّس ﻭ
ﭘﺎﮐﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘلهای
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ'ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ' ﺭﻭﺡ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ هاﻣﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ'ﻭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﮐﻠّﻯﺎﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪﻫﻤﮕﺎﻥﺒﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﻘﺪس ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻘّﺎﺷﺎﻥ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﻭﻣﺪﺭﻥ'ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﺎﻇﺮ ﺭﺍﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻳک
ﻘﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﻌﻰ ﺑﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻳﻚ
ﻗﻄﻌﻪ ﻣﺪﺭﻥ ﻭﮐﻮﺑﻴﺴﻢ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ ﭼﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻣؤثّری ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﺗﻮﻓﻴقی
ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ
ﺷﻔﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺗﻨﻬﺎﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺣﺴّﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺪﺭﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﻘﻬﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﻌﻀﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺷﺒﻴﻪ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﻭﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﮑﻠّﻢ ﻭﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻭ ﻣﺤﺎﮐﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺮﺩﻳﺪی
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺷﺎﻳﻊ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻢ ﺩﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺃثر
ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤلی که
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻫﻨﺮﻯﻤﺎ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺳﺖ'
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮐﭙﻴﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ'ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺠﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺠﻬﻨّﻤﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ' ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﻫﻢ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻟﺰﻭﻡ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺴﺖ. ﮔﻮﺋی اﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭﺳﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻬﻢ ﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺩ'ﻭﺗﻮﺭﻡ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ.

ﮐﺎﺭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯﺍﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻓﻘﻂ ﻣﻮﺍﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺠﺴّم
ﺮﺍ ﻣﻄﻴﻊ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻴﮑﻰ'ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺵ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺷﮑﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻨﮓ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺭﺩ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﺘﺮﺍﮐﻢ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﻭ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﺒﻞ
ﻏﻴﺮﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻳﻪﺍﻯ
ﻣﻬﻢ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺭﺩ.
ﻭ ﻧﺼﻒ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺷﮑﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺳﻨﮓ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﺳﺎﺯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺘّﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ
ﺳﻨﮓ' ﻧﻘﺸﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻨﻈﻢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺫﻭﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻮﺍﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﺭﻓﺘﻪﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎ'ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ'
ﻣﮕﺮ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﻭﺗﻨﺎﺳﺐ
ﺩﮐﻮﺭ.
ﻣﺠﺴّﻤﻪﻳﻚ ﺭﺳﻢ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺟﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﺒﻮس ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﺵ ﻭ ﻋﺎﺟﺰ
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻨﻮﻥ'ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﺤﺴﻮﺵ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻟﺒﺎس
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺁﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺴﻠﺴﻞ ﻭ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻓﻨّﻰ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻠّﻪﻫﺎﻯ
ﺻﻮﺗﻰ ﻭ ﺗﻨﺎﺳﺐ
ﺭﻧﮕﻬﺎ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺁﻭﺍﺯ'ﺩﺭ ﺧﻄﻮﻁ
ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺗﺂﺗﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺑﺪﻧﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺑﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻬﺎﺭﺕ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺴﺎﮐﻦ'ﺍﺯ
ﮐﺠﺎ ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺘﻢ ﻭ ﻧﻈﻢ
ﻭﺗﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﺗﺎ
ﻭﺣﺪﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭﺳﻮﮊﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺭﻧﮓ'ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺍثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﺗﻨﺎﻇﺮ ﻭ
ﺗﻤﺎثل
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺭﻳﺘﻢ ﻭﻣﻮﺯﻳﻚ
ﺻﺤﻨﻪ ﻭﺗﻨﻮﻉ ﺩﺍﺩﻥ'ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻌﻨﺼﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺣﺪﺕ ﺁﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺮ ﺗﻨﻮّﻉ ﺁﻥ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﺗﻨﻮﻉ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﺪ ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﺃثر
ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻫﻤﭽﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻗﺘﻰ ﺭﻳﺘﻢ ﺑﺬﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭﺣﺪﺕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ'ﺟﺰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﻭﺣﺪﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ'ﮐﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﻋﻨﺼﺮ
ﺩﻭﻡ
ﻫﻨﺮ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻳﺎ ﺳﻮﮊﻩ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺷﮑﻞ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻗﻀﻴّﻪ
ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﻮﺿﻮﻉ'ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻧﮓ
ﺗﻤثیلی
ﻭﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻴﻮﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﻣﺪﺭﻥ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺃثر
ﻣﻴﺘﺮﺍﺷﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ'ﺑﮑﻠّﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻮﻧﺪﺭﻳﺎﻥ
ﻫﻠﻨﺪﻯ' ﻫﻨﺮ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺻﻮﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﻧﺴﺠﺎﻡ
ﺟﻮﻫﺮﻯ'ﻣﺨﻔﻰ
ﺩﺭ
ﺫﺍﺕﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ'
ﺭﻧﮓ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺧﺎﺻّﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺎﻇﺮ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺁﻥ
ﻫﻨﺮ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﻌﻨﻰ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻣﺠﺮّﺩ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺁﻥ
ﻣﺴؤﻟﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺟﻮﺍﺑﮕﻮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻰ ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻫﻨﺮﻯ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺍﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﭼﻨﺪ
ﭘﻬﻠﻮ'ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﻌﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﺰﻝ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﻧﻈﺮ ﺷﺎﻋﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﺭ
ﻣﻴﻞ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ.ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ
ﺟﺎﻫﻞ'ﻳﺎ ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻏﻴﺮﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺗﺎﺑﻌﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ'ﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺗﻘﺮّﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﻀﻰ ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺸﺮ ﺗﺂﺗﺮ
ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ'ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﻄﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻫﺴﺖ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭﻟﻮ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ'
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺑﺨﺶ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻭﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺍﺯ
ﺁﻧﺠﺎﺋﻴﮑﻪ
ﺍﻟﺘﻘﺎﻁ'
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺣﻤﻞ ﻣﺪﻟﻮﻝ ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﺎﻧﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺪﺭﻥ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ' ﺑﻄﺮﺡ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'
ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺎﻇﺮ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﻭﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻫﻤﺎﻥﮑﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻜﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺮ'ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩﻭ
ﺁﺯﺍﺩ'ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺮﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺒﺮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮔﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺩﻭﻟﺎﺭﺑﺮﺍﻯ
ﺘﺎﺑﻠﻮﺋی
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﭘﺨﺶ ﻫﺮﻃﻮﺭ
ﺷﺪﻩ ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﺑﺮﻭﻯ ﺑﻮﻡ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻨﻬﺎﻯ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ'ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ'ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﺻﻔﺖ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺗﺮ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭ'ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺟﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻭﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ'ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺣﺘی ﺒﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی ﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺗﺴﺖ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﻳﻦ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺭﻥ'ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ' ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻫﻮﺵ ﻳﺎ
ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻦ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ'ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ'ﻭ ﺿﻌﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻋﻤﻠﺎ ﻭ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ' ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺕﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺘﺄمین ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺴﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﻣﺨﻔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﮔﻨﺎه کاﺭﻯ
هاﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ'ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭﺟﻨﺎﻳﺖ ﻭ ﺧﻴﺎﻧﺖﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﭘﺴﺘﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ ﭘﺎﻙ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ
ﺁﺷﺎﺭ'ﺗﻨﻬﺎ
ؤﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﺗﻮﺑﻪ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭘﺎﻙ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﺷﺎﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭ
ﺗﻮﺣّﺸﻬﺎ'ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﺩﺭﻙ ﺣﺎﻝ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺖ.ﻭﺟﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻫﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻦ'ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﻭﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﻴﺎﺩ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﭼﻨﺪﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﺩﺭﺧﺎﻃﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺿﺮﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻀﺮﺭ ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ
ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩﻩ'
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﺠﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻫﺮ ﺟﺪﻳّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﻗﻌﻰ' ﭼﺮﺍ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺷﺮﻭﻋﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ'ﻭﭼﺮﺍ
ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺍﻳﻥﺘﻠﺎﺵﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﻭﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﺑﻴﺶﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻩ' ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻳﻢ
ﻳﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺪﻳّت
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺟﺎﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﺗﻨﺪﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﻓﺖ'ﻳﺎ ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺮﻓﺘﻪﺍﻳﻢ.ﻭﻟﻮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ'ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﮐﺴﻰ ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺳﻴﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﺎﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﺮﺳﺪ'ﭘس
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻫﻤﻴﻦ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯهای
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺮﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻋﻤﻴﻘﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﺍﺯﺭﻳﺸﻪ
ﭘﺎﻙ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺴّﻤﻰ ﻋﺼﺮ
ﻣﺎ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻭ ﺍﮐثر
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻴﻞ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﺨﻠﺄ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁثاﺭﻯ
ﺒﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻃﻠﺐ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺁثاﺭ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ' ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺩﻭﻟﺎﺭ ﺣﺮﺍﺝ
ﺍﻳﻦ ﮐﺴﺐ
ﺁثاﺭ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮﻡ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﺷﺨﺺ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ ﺭﺍ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺒﻮﺭ
ﻣﻮﺳﻰ'ﻭ ﻏﺮﻕ
ﺷﺪﻥ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻭﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻧﺶ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ'ﺩﻳﺪ ﺑﻮﻡ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺭﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺳﺮﺥ ﺭﻧﮓ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﭘﺮﺳﻴﺪ'ﺍﻳﻦ
ﭼﻴﺴﺖ؟
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮔﻔﺖﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺳﺮخ
اﺳﺖ.ﻭﻣﺸﺘﺮﻯ
ﮔﻔﺖ'ﭘس ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﭼﻪ ﺷﺪﻧﺪ؟ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮔﻔﺖ ﺩﻳﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻳﺪﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ'ﻭﺩﺭﻳﺎ
ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﮔﻔﺖ'ﭘس
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﭼﻪ
ﺷﺪ؟ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮔﻔﺖ ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻭ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻧﺶ
ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﺮ ﻧﻘﺶ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﻴﻦ
ﺁثاﺭ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﻌﻘﺐ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻞ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ'
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺁثاﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ'ﭘس
ﻫﻨﺮ ﺁﺋﻴﻨﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺑﻴﻤﻮﺿﻮﻉ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻮﻋی
ﻤﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻤﻮﺿﻮع
ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ'
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﻣﺠﺮﺩ ﻭ ﺑﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ
ﺍﻓﮑﺎﺭ'ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﻙ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﮐﻪ
ﭼﻪﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﭘس
ﻫﻨﺮ ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﻤﺮﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺫﻭﻕ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻮﺍﻡ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﺳﻄﺢ
ﺩﺭﻙ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻋﻤﻠﺎ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻦ ﻫﻨﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﭼﻮﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺫﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻒ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ' ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻘﻠّﺒﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺸﺮک ﺘﺮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺯﻭﺍﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁثاﺭ
ﻣثبت ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺷﺶ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﺷﺶ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺰﻳﻤﺖ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﮐﺸﻒ ﺗﺎﺯﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺎ'ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻦ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﻪ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﻳﻚ'ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ
ﺩﺭﻣﺬﻫﺐ ﺷﺪﻧﺪ.
ﭘس ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻳﻦ
ﻣﻦ'ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺳﻪﻣﺬﻫﺐ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻮﺿﻊ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺍﻩ
ﺫﻫﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻫﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﻣﻨﺘﻬﻰ
ﺷﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺩﺭﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ
ﭘس ﻣﺮﮒ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ
ﺗﺎ ﻓﺴﺎﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﭼﻘﺪﺭ ﻭﭼﻪ ﻋﻤﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻠﺎس ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﺭﺿﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻭ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﭙﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐﻮﭼﻚ
ﻭ ﺑﺰﺭﮒ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﮑﻠﻴﻤﻰ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻯ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺣﻨﻴﻒ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺼﺤﻨﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ'ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺘﺨﻴّﻞ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﺘﻤﺮﺍﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮﻫﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﭘس ﺩﺭﻙ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﺑﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭﻧﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭﻙ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﻙ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻣﺪﺭﻥ'ﮐﻢ
ﻣﺎﻳﻪ ﻭ ﺑﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﭽﻨﺪ ﺧﻂ ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﺑﻰ ﻧﻈﺎﻡ ﺭﻧﮓ
ﺑﺮﻭﻯ ﺑﻮﻡ ﻭ
ﮐﺎﻏﺬ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻣﺎﻳﮕﻰ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﻮﻳﻨﺪ'
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻨﺮ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺠﺮﺩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ'ﺧﻮﺩ
ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺵﻋﻤﻴﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻘﺺ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻫﻨﺮ'ﺁثاﺭ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﻭﻗﻰ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻫﻨﺮ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ ﻣﺪﺍﺭس
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﺪﺍﺭس ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻋﻠمی
ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ
ﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﻣﻮﻓﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ
ﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ'ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺟﻮﺍﺑﮕﻮﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﺎ ﻣﻠّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ها ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺨﺺ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎﺷﻴﻦ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ' می
ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﻦ
ﻣﺒﺎلغه ﻭ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺗﻌﺒﻴﺮ'ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﻓﺮﻕ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺳﺎﺩﮔﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻣﻮﺧﺖ
ﻋﻠّﺖ ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﻣﺎﻳﮕﻰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺍﻳﺪﻩ
ﮐﻠّﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺑﺂﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮﻭﺿﺮﻭﺭﻯﺘﺮ.
ﻭ ﮐﺎﺭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
'ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ' ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺻﻮﺭﻯ ﻭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﺴﻰ ﺷﮑﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻳﺪﻩﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻘﺼﻴﺪﻩ ﻭ
ﺷﻌﺮ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺷﻨﻴﺪ
ﮐﻪ ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﺍﺯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ'ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ ﻭ
ﺧﻄﺎﺑﻪ ﺷﺪﻥ ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍﻯ ﻳﻚ
ﺃثر ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﮐﺎﺭ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺮﺡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻨﺮ ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻴﺒﺮﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺩﻥ'ﺳﻄﺢ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﮐﻠﻤﻪ
(ﻣﻌﻨﻰ)ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻠﻤﻪ(ﻣﻴﻨﺎ)
ﻳﺎ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭﻣﮑّﻪ' ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﻭﺍﮊﻩﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ' ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ'ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺯﺑﺎﻥ'ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺍﻣﻠﺎٴ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺄﺻﻞ
ﻫﺮﻟﻔﻈﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺸﺘﻖ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﺮﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﭘس
ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻳﺎ ﺑﺎﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻤﺮﺩﻡ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻣﻬﺎﺟﻢ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﺤﮑﻢ' ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭﻫﺮﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎس ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻇﻬﺎﺭﻣﻘﺎم
اﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﻧﻴﺰ' ﺿﻤﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ' ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻭ ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻣﻌﻨﻰ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺃثر ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭ'ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺷﻔﺎ ﺩﻫﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮل کند.
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺼﻮﺻﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﺗﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺏ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺍﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﺮﺽ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧی ﺪﺭ ﻳﻚ
ﺟﻤﻊ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻢ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺿﻌﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﺭﻗﺼﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﭼﻮ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺧﻮﺷﺶ
ﺁﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭﺁﻣﺪ'
ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺟﺴﻢ'ﺑﺎ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻳﺎ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻩ' ﻫﻤﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺁﺭﺍﻡ ﺷﻮﻧﺪ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺳﺖ'
ﻋﮑس ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺻﺤﺒﺖ
ﻋﺮﻓﺎ' ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ ﮔﻮﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻕ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﺻﻌﻘﻪ)ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ
ﮐﻨﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺗﻌﺠّﺐ ﻭ
ﻫﻴﺠﺎﻥ'ﺑﻰ ﻫﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺷﺒﻴﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ' ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺧﻄﺎﺑﻪ
ﺑﺎ ﺷﻌﺮ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﭼﻘﺪﺭ ﻣﻮﺿﻮع
ﻨﻬﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪﮐﻤﺘﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﻇﺎﻫﺮ'ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻌﻨﻰ ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس ﺟﺎﻯ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺑﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﻣﻌﻨﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﻢ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺁﻥ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺧﻮﺩ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺳﺒﻚ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺑﻰ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻯ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ'ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﻳﻚ ﺷﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐس ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺩﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩ'ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﺩﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩ'ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻴﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻧﺪ' ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﺮﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﻳﻚ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺑﻴﻚ ﺗﻘﻠّﺐ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ'ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻳﻚ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ ﺟﺎ ﺯدﻧﺪ
ﻧﻘّﺎﺵ ﭼﭗ
ﮔﺮﺍﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ'
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﭼﭗ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺁثاﺭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺗﺎﺑﻠوهاﻯ ﺍﺯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ ﻫم
ﻈﺎﻫﺮ ﺧﻮﺏ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ'ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﻭ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ.ﻭﻯ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥﺪﺍﺷﺖ.ﻭﻧﻘّﺎﺷی
ﺮﺍ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ' ﺗﺎ
ﺁﺭﺍﻣﺒﮕﻴﺮﺩ.ﭘس
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﺷﺨﺺ ﮐﺎﺭ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﺩﺭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﮐﺎﺫﺏ ﺁﻭﺭﺩﻩ.
ﺗﺎﮐﻰ ﻭ ﮐﺠﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺳﻮﺍﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﮑﺸﺪ.

ﺩﻟﺎﮐﺮﺍﻟﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ
ﻭ ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺟﻌﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻋَﺮَﺿﻰ ﻭ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻋﻠّﺖ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻮﺿﻮﻉ.ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭼﻪ ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ' ﺑﺤث
ﻭ ﮐﻠﺎﻡ ﺭﺩ ﻭ
ﺑﺪﻝ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺣﺴّﻰ'ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ'
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺭﺍ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ'
ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻣﺪﺭﻥ
ﻧﻴﺰ'ﺑﺮﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﻤﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻴﺮﻭ
ﻭ ﺍﺩس ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺭﻣﺰﻯ
ﻭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﻣﺰﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺤث
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﺩﻭ
ﭘﻬﻠﻮﺋﻰ ﺁﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻟﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺍﺭ'ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﺭﺝ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ
ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻳﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﺗﻌﺼﺒّﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﺪﺍ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﺮﺩم اﺳﺖ.

ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﺩﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺭﺍ'ﺑﺎﺯ ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻭ ﻣﻠﻤﻮس ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺨﻴّﻞ'ﻭﺿﻌﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺖ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ'ﮐﻪ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ.
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭﺣﺪّ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘﺶ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﺑﭽﺸﻢ
ﻋﻘﻞ'ﻭ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﮐﺎﺷﻒﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟّﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺍﻭ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭ
ﺭﻭﺷﻰ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﮐﺠﺎ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻞ'ﻭﺁﻥ
ﮐﺠﺎ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻮﭘﺮ
ﻣﻦ ﻫﺎ
ﻭﻧﻴﻮﻣﻦ
ﻫﺎ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ'ﭘس
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ. ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺭﺍ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺒﻘﺖ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﭼﻮﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﺎﺭﮔﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻧﻰ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩﻫﺎ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﻬﺸﺖﻳﺎ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻭﺑﻪ
ﺷﺪﻥ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﻋﺪﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﺴﺦ' ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
هم أﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ'
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ.
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ'ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺳﻮﻡ'
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺍﻭﻭﻝ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'
ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺬﺍﺏ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ.ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﻋﻤﺮ ﺗﺮﺳﺎﻥ
ﻭﮔﺮﻳﺰﺍﻥ'ﻭﮔﺮﺳﻨﻪ
ﻭﺗﺸﻨﻪ ﺍﺯ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻴﻦ ﮔﺎﻩ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﺎﻟﺮﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺝ
ﺷﺨﺺ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺍﺳﺘثنا ﺍﺯ
ﺻﺪﺍﻯ ﺑﻠﺒﻞ
ﭼﻮﻥﻤﻮﺍﻔق
ﻤﺰﺍﺝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺁﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺨﻔﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻃﻞ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺴﺘﻦ ﻫﻨﺮ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺭﻳﺘﻤﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﺯ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺣﺴّﺎﺳﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﮑﺸﺪ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻳﺎ ﺑﻮﺩ
ﻭﻟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﺎﻡ
ﻭﻧﺎﻗﺺ ﺑﻮﺩ' ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻥ می کند'
ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺑﺮﺍﺯﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺯﻣﺎن هاﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻟﻔﻈﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯﺁﻧﻬﺎ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺧﻄﺎ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺍﻓﺼﺎﺡ ﻭ
ﺗﺼﺮﻳﺢ ﻣﻮﺿﻮﻉ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﻧﻘﻞ ﻭ ﮐﭙﻴﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﻧﻘﻞ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮﻯ ﮐﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﺟﻤﻪﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺷﺮﺡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻇﺎﻫﺮ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻴﺎﻥ'ﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ' ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺼﺎﺭ'
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁﻫﻨﮓ ﺳﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺷﺨﺺ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺠّﺎﺭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭ ﺳﻨﮓ ﺗﺮﺍﺵ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﮐﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﻧﻘّﺎﺵ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ
ﺳﻴﻨﻤﺎ'ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺫﻫﻨﻰ'ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﭘﻴﺎﺩﻩﺷﺪنی
اﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻥﺒﻴﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺧﻮﺍﺹ
ﺷﺨﺺﻭ ﺑﻴﺎﻥ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺷﺨﺺ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺒﻚ ﺷﻌﺮﻯ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﺒﻚ ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻭ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﻭ ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺁﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺒﻚ ﻫﺎ ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻣﺨﻔﻰ ﺗﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﻟﺬﺕ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺭﻧﮓ ﺷﺨﺼﻰ ﺁﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ'ﻭﺑﺴﻄﻮﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺑﺴﻄﻮﺡﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﻥ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ .
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ'
ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ'
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﺮﻓﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻳﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺖ'
ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﻬﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺴﻤﻰ ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﺩ'ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺨﻴﺺﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻮﺭﺩ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﺪ'
ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭﺁﻧﻬﺎ'
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﻮﺝ ﻓﻮﺝ
ﻭﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ'ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺑﻰ
ﻧﺼﻴﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺳﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﭼﻨﺪ
ﻗﺪﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ
ﭼﻠّﻪ'ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ'ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻧس
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻣﮕﺮﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪ' ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻋﻔﻮ ﭘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻴﺎﺯ به
(ﻣﺤﻠّﻞ)
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﺮﻭﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ'ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺠﻰ ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ.ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ'ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺯﻥ.ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻨﻈﺎﻡ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻌﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﺴﺐ ﻭﺿﻊ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻤﻞ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﻫﻢ ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺑﺨﻄﺎ'ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﺎﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ
ﭘس ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺧﺎﺹ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﻴﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﻚ ﺑﺎﺭﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎس ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻥ.ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ ﺷﺪ'ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ'ﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺼﺎﻋﺪﻯ
ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻘﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﻫﺪﻑ'ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻟﺤﺎﻅ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻴﭻ ﭘﻠّﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺻﻌﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻇﺮ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻫﻨﺮ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ' ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ.ﺗﺎ
ﺿﻤﻨﺎ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﺩﺭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺍﺭﺝ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺭﺍ'ﺑﺴﻄﺢ
ﻣﺪﺍﺭﺝ ﻭ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ'ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺷﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺸﺮ
ﻳﺎﺩ ﺃﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﮑﺮ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ.
ﻭﺑﺎ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖ'ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﻣﻨﺎﺳﺐﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺐ' ﻭ
ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ'ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺿﻊ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺭﺳﺘﻢ
ﻭﺍﺭ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺧﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﺬﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭﻙ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺣﮑﻤت
هاﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺠﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻩ' ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﺮ ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
'ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺁثاﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻋﻘﻞ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻄﻠﺐﺍﻟﻬﺎﻡ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭﺍﺯ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻌﻨﻮﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﻬﻢ ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻴﻮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻃﺎﻟﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬی
ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﻰ
ﻭ ﻧﻔﺎﻕ ﺍﻭ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ
ﻗﺮّﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ'ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩﭘس
اﺯ ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺘﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺁﻥ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎسص ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ'ﻫﺮﺩﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﺎﻟﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻓﻘﻰ'ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'
ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯﺤﻴﻮﺍﻧﻰ.
ﻭﻟﻰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺃثرﻯ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻫﺴﺖ.ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺑﺰﺭﮒ
ﺩﺭ ﺃثرﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻣﻤﮑﻦ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺃثرﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺩﺭ
ﺣﺠﻢ'ﻭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺁﻥ'ﮐﻪﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺟﺎﻟﺐﻧﻈﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺁﻥ'ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺃثرﻯ
ﮐﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻳﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻗﻮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﮐﻤﺎلی
ﺪﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻴﻨﻮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﻮﺍﻡ ﭘﺴﻨﺪ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺍﮐثرﺍ
ﺳﺨﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻣﺰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺟﻤﻌﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮔﺮﺩﺩ'ﺑﻌﺪ
ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺎ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺿﻌﻴﻒ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﮑﻤﻴﻞ'ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻫﻨﺮﻯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﻗﻮﻯ
ﻭﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺮ'ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ.

ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺿﻌﻴﻒ
ﺟﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻟﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ.
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺁﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺼﺪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﺿﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻫﺪﻑ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻭ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭﺷﺄﻥ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻠﺐ
ﺷﻮﺩ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ' ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﺘﺪﺭﺝ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺧﻮﺩ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﺑﻌﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺁﻥ.ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﭘس ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺃثر
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺃثر ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻨﺼﺮ
ﺳﻮم هنر
'ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﻨﺮﻯ
اکسپریشن
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻫﻨﺮ ﺩﻳﺪﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﺭﺯﺵ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻫﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ'ﮐﻪ
ﺳﻤﺌﺎﺗﻰ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭﻯ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺷﻌﺎﻉ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺻﻨﻌﺖ ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻋﻤﻖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﻮﺿﻮﻉ'
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻈﻬﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳکی
هنرﻣﻨﺪ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻣﻠﮑﻪ ﻭ ثاﺑﺖ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺎﺳﻮﺕ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﺎﻡ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ'ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﻣﺎﺩﺭ ﻳﺎ ﻣﻌﻠّﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻔﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻃﻔﻞ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻢ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻄﺎ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻄﺎﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﭘﻴﺮ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﭘﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺨﺶ ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺃثر ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻣﺒﻬﻢ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭلی ﺒﺎﺯ
ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯﺪﺭﺍﺭﺯﺵ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺴﺮﺷﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭﺍﺿﺢ
ﻭ ﻣﺒﻬم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﺍﮔﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻭﺗﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻳﺪﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺸﮑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ
ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ'
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻣﻔﺴّﺮ
ﻭ ﻧﺎﻗﺪ
ﮐﺎﺭﺩﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺃثرﺑﺎﺷﺪ' ﺍﮔﺮ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻏﺎﻟﺐ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻫﺮ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻣﺎﺭﺍﺕ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻌﻤﻖ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭﻣﺒﻬﻢ
ﻳﻚ ﺃثر
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻫﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ'ﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﻧﺪ.

ﭘس
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻇﺎﻫﺮ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ
ﺃثرﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺯﻭﺩ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﺷﺪﻩ'
ﻭ ﺑﺸﮑﻞ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﻓﻨﺎﭘﺬﻳﺮﻯ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﺎﺭ'ﻭ ﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺰﺍﺝ ﻣﻌﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ'ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻥ ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﺨﻔﻰ ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰﻣﻬﺎﺭﺕ
ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﻭ
ﺩﻗّﺖ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ' ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺻﺎﺣﺐ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺨﻴّﻞ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻠﺬﺕ ﺿﻌﻴﻒ'ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﻄﺒﺎﻗﻰ
ﺑﺎ ﻭﺍﻗﻊ ﻇﺎﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺑﺎﻃﻦ ﺁﻥ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
ﻣﻔﻴﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﻮﺩﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ ﻫﺪﻑ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﺴﺖ'ﻭ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺷﮑﻞ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺳﺒﻚ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰ ﻭﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ هاﻯ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻫم ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻬﺮﻩ ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺮﺩﻥ ﻋﺮﺽ
ﺯﻧﺪﮔی اﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻃﻮل ﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻄﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻋﻤﺮ ﻭﺯﻣﺎﻥ'ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻌﺮﺽ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ'
ﺑﻌﻤﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻘﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﻢ ﻃﻮﻝﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻫﻢ ﻋﺮﺽ ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺑُﻌﺪﻯ)
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮔ ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ'ﺁﻧﺎﻥغیر
ﺍﺯ ﻣﺎ خوﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺑﺒﺮﻧﺪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻓﺮب ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﮔﺮﺁﻥﺒﻬﺸﺘﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺸﻤﺎﺭﻳﻢ'ﭘس
ﻋﻤﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻭﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﮐﻪ ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻋﻤﻖ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺁﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺭﺍ'ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﺩﺭ
ﺳﺮﻣﺎ ﻭ ﮔﺮﻣﺎ
ﻭ ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪﻯﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﻯ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭ ﮔﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺧﺎﻙ ﺭﺍ ﻃﻠﺎ ﻭ
ﻣس ﺭﺍ ﺯﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﻳﻚ ﻧﻘﻞ
ﻣﻄﻠﺐ'ﻳﺎ
ﻧﺎﻗﻞ ﻳﻚ
ﺍﻳﺪﻩ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻗﻴﺐ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ
ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪﺑﺮﺣﺴﺐﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ'ﻃﺒﻴﻌﺖﻭﻓﻄﺮﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻯ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭ ﻭ ﺳﻌﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻨﺸﻰ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﻣﻨﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻣﻌﻠّﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭼﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ. ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﺭ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻤﻚ ﺑﺂﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻣی ﺪﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﺎﻟﻬﺎ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻳﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﺎﻟﻖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻈﻢ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ.ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺗﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﭘس ﻣﺎ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺃثر ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﮐﻞّ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺃثرﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﺮﺗّﺐ.ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﺑﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﺮﺩ ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﻣﻨﻈّﻢ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻘﺶ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﻭ(ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺁﻥ) ﺻﺤﺒﺖ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﻡ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺯﻥ
ﺯﻳﺒﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻧﺴﺨﻪ ﻋﮑس
ﺍﺯ ﺯﻥ ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯﺷﺨﺺ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺍﺯﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺎ
ﻭﻗﺘی ﺪﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻄﻮﻁ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﺬﮐّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺫﻭﻗی
ﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺃثر ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﺠﺎﺭﺏ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺪﺍﻡ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﺬﮐّﺮﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﻓﺮﺷﺘﻪﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﮐس ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻫﺎ ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ'ﻭﺗﺬﮐّﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻄﺎﺏ ﻭ ﺩﺭﺩ
ﺩﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ
ﻭﻯ'ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻭﻟﻴﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک
ﺮﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﻄﺎﺏﺑﭙﻴﺮ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭ'
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯﺍﺯ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺑﺎ
ﻭﺟﻪ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺭﺳﻮﻝ
ﺧﺪﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺿﻮﺡ
ﻭ ﺩﻗّﺖ'ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ' ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺷﺨﺺ ﭘﻴﺮ'ﺗﺨﻴّﻞ
ﻭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﭘس ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣؤثّر ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ'
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﻄﻮﻁ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ'ﭼﻮﻥ
ﺧﺎﻝ ﻭ ﺃﺑﺮﻭ ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ
ﺩﺭﺩﻝ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ' ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻧﻘﺶﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ'
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺗﺠﺮﻳﻪ ﺗﺬﮐّﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭﺗﺮﺳﻴﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'ﺍﮔﺮ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭ ﺩﻋﺎﺋﻰ' ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﻨﺪﺭﻭﺯ
ﻗﺒﻞ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻣﻘﺒﻮل الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ
ﻭﻣﻌنی ﺒﺪﻫﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺧﻄﺎﺏ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ (ﻭﺿﻮﻯ)ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﺍﺟﺐﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺷﺴﺘﺸﻮﻯ ﺩﺳﺖ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺿﻮ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﺁﺏ ﻧﻴﺴﺖ'ﻳﺎ ﺯﺧمی
هست' ﺗﻴﻤّﻢ ﺑﺎ
ﺧﺎﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺿﻮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﺩﻋﺎ (
ﻭﻯ ﺳﻮ) ﻭ ﺳﻤﺖ
ﻭﻧﻮﺭ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺒﻠﻪ
ﻭﺍﻗﻌی اﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮل
ﻘﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺟﻬﺘﻰ ﻗﺒﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﻗﺒﻠﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺣﺞ ﻭ ﻗﺒﻠﻪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻤثیلی ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺧﺎﺹﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭ
ﺑﻘﺒﻠﻪ ﺍﺳﺖ'
ﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮک
ﻨﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺍﻭ'ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﻤثیل 'ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﭘﻴﺶ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻋﻤﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺮﺽ ﻭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ'ﺩﺭﺳﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﻤثیلات
اﻧﺴﺎﻥﺒﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﻧﺎ
ﺁﺷﻨﺎ ﺩﺍﺭﻳﻢ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﺑﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎ ﭘﻮﺷﺶ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺳﻚ' ﻳﺎ ﺑﺪﻯ
ﺩﻳﺪ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﺻﺤﻴﺢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁثاﺭﻣﻌﻨﻮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺳﻮﮊﻩ
ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﮐﺎﺭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬی ﺴﺎﻟﻚ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻮﺭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺼﺤﻨﻪ ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻢ. ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻤﻘﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ'ﺑﺎﺯ
ﺧﺎﻝ ﻭ ﺃﺑﺮﻭ ﻭ
ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺼﺎﺣﺐ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﻳﻢ'
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﮐﺸﺶ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ' ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﻢ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺳﭙس
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﮐﺸﻨﺪﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻓﺴﻖ
ﻳﺎ ﭘﺴﻚ ﺭﻭﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﮐﺎﺭﺵ
ﺑﭙﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺭﻧﺞ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺭﺍﺣﺖﮐﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺍﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶﺯﻧﺪﮔﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﮐﻪ ﺧﻄﺮ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﻰ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ' ﻫﺮﮔﺰ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺮﺩﻩ
ﺧﻮﺭﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻣُﺮﺩﻩﺭﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺩﻓﻦ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻰ
ﺑﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﮑﻴﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﺑﮕﻮ'ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﻢ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻡ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻦ
ﮐﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﺧﺎﻙ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ ﻭ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻗﺒﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭﺗﺎ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ'ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻭ'ﻧﻘﺶ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ
ﻭﻧﻴﮑﻮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺃثرﺍﺕﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ
ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻴﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺩﺭﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺃثر
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻭﻗﺘﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺧﻄﻮﻁ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺮﺳﻴﻤﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﻭﻯ ﺑﻮﻡ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺻﻮﺭﺕﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﺷﺪﻩ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﻗﺖ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷﺎﻫﺪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺷﮑﻞ ﺍﻟﻬی ﺘﺮ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺩﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﺮ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﺭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺃثر
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻃﻔﻞ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
مثلا ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮ ﺧﺮﻣﺎﺋﻰ
ﻋﺮﻭﺳﻚ ﻃﻔﻞ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ
ﺑﺮﺩ.ﺍﻳﻦ ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ'ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺯﻥ
ﻣﻮﺧﺮﻣﺎﺋﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻔﺮﺕ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺭﺑﻮﺩﻥ ﺷﺪﻥ
ﻋﺮﻭﺳﻚ ﺍﻭ
ﺑﻴﺎﺩﺵ
ﻣﻴﻴﺂﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ' ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﺩﺵ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﻯ ﻋﻠّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻧﻔﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺿﻌﻒ ﻗﺪﺭﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﮔﻮﻧﻰ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﭼﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﭼﻪ
ﺧﻮﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺘﻔﺼﻴﻞ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﺳﻴﻌﻰ
ﺯﻧﺪﮔی
ﻤﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﻤﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻫﺮﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ'
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﻤﻚ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺷﺪﻩ.ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻭ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺳﺨﻦ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﻭﻓﺸﺎﺭ
ﺑﺨﻮﺩ.ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺑﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺁثاﺭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺒﻬﻢ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﻌﻠﺎﺋﻢ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻨﻮﻉ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ'ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎﻯﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺎﻧﻴﺰ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ.ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰﻗﻮﻯ
ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩ'ﻭﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻭﺝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ ﻃﻤﻊ
ﻳﺎ ﺗﺮس
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴﻢ'ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻴﻢ'ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪ'ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐی ﻮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ'
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪﺑﺎ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻪ' ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻔﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻡ.ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ'ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺻﺪﻭﺭ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﻄﻌﻪ
ﭼﻮﺏ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﻳﺎ
ﺷﻴﺌﻰ ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻘﺪّس ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ ﺃثر
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺃثرﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ' ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺧﻄﻮﻁ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﻭ
ﺩﻟﺎﻟﺖﺩﺍﺩﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻳﺎ
ﻣﻴﻨﻮﻯ'ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭﺗﺎﭼﻪ ﺣﺪﻭﺩﻯ'ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻕ ﻭ ﺃﻧﻔس
ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺧﺎﺹ ﻳﻚ
ﺷﻴﺌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺷﻴاء ﺍﺳﺖ.
ﻭﻗﺘﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﺍﺯﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺗی
اﻧﺘﺰﺍع
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﻤﻴﻞ ﻭﺳﺒﻚ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻗﺪﺭﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺍﻭ ﭼﻴﺴﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻢ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﻋﻘﻞ
ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭﺣتی ﻧﻔس ﻣﻠﻬﻤﻪ
ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻃﺒﻴﻌﺖﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻐﻠﻮﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ'ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺑﺎ
ﺷﺨﺺ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ.
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺻﻮﺭﺗﮕﺮ'ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ'ﺑﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻧﮓ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺍﻗﻊ
ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ'ﻭﻫﺮ
ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﭘس
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻳﻦ'ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺯﺷﺘﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺎﺭ ﻳﻚ
ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺑﻌﻨﺎﺻﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺸﺄ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺁﻥ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﺪس ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻳﺎ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺪﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺩﺭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻣﺒﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻠﻢ
ﻭﺗﺸﺮﻳﺢ ﻭ
ﺗﻔﺼﻴﻞ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻠﺎﺵ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﻤﻚ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻳﺎ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺑﻌﺒﺎﺭﺍﺕ
ﻭﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ'ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺎﻇﺮ
ﻳﻚ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ' ﭘس
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕﺍﺯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺘﻮﺕ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻄﺎ'ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺁﻥ
ﺃثر ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﮔﺎﻫﻰ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺳﺎﺩﻩﺍﻯ'
ﭘُﺮﺑﺎﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﺭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ'ﺑﺎ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﻮﻟﺪ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﺻﺪﺍ.ﺑﺎﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ
ﺍﺯ ﺻﺪﺍ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺍﺭﮐﺴﺘﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﻨﻮﻧدﻩ ﺑﺎ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﺳﺖ'ﺍﮔﺮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﻧﺎﻇﺮ ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﺎﻃفی
اﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻨﺎﻇﺮ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺍﻭﻝ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺗﻮﺍﻥﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ' ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ'ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺣﺮﻓﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺷﺪﻩ ﮐﻤﻚ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﻫﻢ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻌﺼّﺐ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﮐﺸﺶ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺒﺎﺷﺪ.
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺣﻔﻈﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ'ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻨﻔّﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣؤثّر
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﻣﺮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﻭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ' ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺼﺒﻰ ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻣﺎ
ﻗﺒﻀﻪ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ'ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.ﭼﻮﻥ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﺑﻔﻬﻤﺪ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ.ﮐﻪ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺃثرﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺭﺧﺪﺍﺩ ﺳﺎﺩﻩ
ﻭﮐﻮﭼﻚ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣق ّﺤﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺭﺷﺪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺫﺭﺍﺕ ﺧﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﮐﺸﺘﻦ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﺮﺑﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﭘس ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻋﻘﺮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺂﺗﺶ
ﻣﻴﮑﺸﺪ.ﭘس
ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻧﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﮐﻪ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭ
ﭘﻴﺮﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'
ﺩﺭ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺍﺯﻣﻄﻴﻌﺎﻥﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﻭ
ﺟﺪﺍﻥ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس کاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺃثر
ﺍﻭﺭﺍﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ'ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻢ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺴّﺎس
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻄﺮ ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ
ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻳﺎ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍﻣﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ'ﻳﻚ
ﺍﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ'
ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺠﻮنی اﺯ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ'ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻮﻗﺘﻰ
ﻭ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺳﻴﺐ
ﺭﺳﺎﻥ ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﺁﻥ ﻋﺎﻃﻒ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﺎ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﮐﺎﺭ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﺸﻮﻧﺪ'ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪ.ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺴﺘﻢ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻈﻠﻮﻡ'ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﭘس
ﺗﺄثیر ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺩﻭﺳﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﻭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﺮﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯﻫﺮﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻌﻠﻢ ﻭ ﺳﺨﻨﺮﺍﻥ
ﺑﺸﻨﻮﻳﻢ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ'ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻇﻬاﺮﻧﻈﺮﻯﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﭘس ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖﺍﮔﺮ
ﻧﺎﻇﺮﮐﻪ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻭﺳﻴﻌﻰ
ﺍﺯﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻳﻚ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ'
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺎﺕ'ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ
ﻧﻘﺎﺷﻰ'ﻭ ﻫﺮ
ﻗﻄﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻨﻴﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻨﻴﺰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﻋﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺭﺍ'
ﺩﺭﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺨﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﺘﺮ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﺪ.ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺳﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺵ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺶ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻋﺒﺪ ﺻﺎﻟﺤﻰ
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻊ
ﺍﻟﺒﺤﺮﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻡ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻭ ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻘﻄﻪ
ﺑﺮﻭﻯ.ﮐﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﻧﺰﺩ ﺷﻌﻴﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻓﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﺳﺎﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭﻳﻮﺳﻒ ﻣﺼﺮﻯ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﮔﺮﻭهﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ'ﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﻧﻴﺰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮕﺮﻭهﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺣﺰﺑﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻣﺘﻀﺎﺩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ
.ﻭﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺪﺗﺮﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ (ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻓﺮﻧﮕﻰ
ﻫﺎ ﻭﺍﮐﺮ ره رو
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
(ﻃﺎﺭﻕ) ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻖ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﻋﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﻳﻨﻰ'ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ'ﺟﺰﺷﺮﻙ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺎﺫﺏ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﻭﻳﺎ ﺿﻌﻒ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ'ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻏﻴﺮ ﻣﻘﺪّس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ'ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻴک ﻘﻮﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺠﺎﺕ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭﺍﺋﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ'ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ'ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺑثرﻭﺗﻰ ﻭ
ﺳﻴﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﮑس ﺳﻠﻮﻙ'
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ
ﺗثبیت ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺩﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ
که ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﭘس
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻣثلا
ﺍﻧﺮﻭﺯﺻﻔﺎﺕ
ﮔﺮﮔﻬﺎ ﻭ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺁﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭﻳﺎﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
گونه
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟی
اﮔﺮ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎل ﺪﺭ
ﻫﺮﻧﻮﻉ ﮐﻪ
ﺭﺏّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺷﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﺬﺍﺏ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ'
ﺍﻣﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﺎﺭ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ'ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ناﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣثبت ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺄﻣّﻠﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻧﻪ
ﻣﺤﺮﻙ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ'ﺑﺨﺼﻮﺹﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎ'ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ'ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻠﺬﺕﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻣﻮﻗﻔّﺖﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻫﻢ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺿﺪ
ﻟﺬﺕ' ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻟﺬﺕ
ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﺘﺎﺩ
ﻫﻴﺮﻭﺋﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ.ﻭﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﭘس
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻟﺬﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻤّﻞ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺧﻮﺩ.
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﺷﺎﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻳﺎ
ﮐﻢ ﭘﻴﺪﺍ'ﺍﺯ
ﻋﻨﺎﺻﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻘﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﭘﺎﻙ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﭘﺎﻙ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭ ﺣﺪّ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺩﺭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﮔﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣل ﺠﻮ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻧﻪ
ﻟﺬﺕﻃﻠﺐﺍﺯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣثبتی ﮔﺮﻓﺖ. ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻳﻬﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻳﺎ
ﭘﺎکی ﺮﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﻙ
ﻧﺎﻇﺮ ﻓﺮﺩﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺣﺪس ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ ﺑﺤث
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻣثبت ﻭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻧﻔﺮﺕ
ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮﻳﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ'ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺃثر ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺧﻠﺎﻗی
ﻮﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﻭ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺃثر
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻋﻘﻠﻰ' ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍﺭ ﻓﺎﺻﻠﻰ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ'ﭘﺎﻳﻪ ﻭ
ﺍﺳﺎس ﺍﻳﻦ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺸﺶ ﻳﺎ
ﺗﻘﺮّﺏ ﻭ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ'ﺑﺎ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻳﺎ
ﺣﺎﻝ ﻭﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭ ﻳﺎ ﻓﺮﺍﻕ
ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﻭﻧﻔﺮﺕ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻣﻘﺪس ﻫﻢ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻧﺎ ﻣﻘﺪس
ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻣثبت
ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ'ﻭﺍﮐثرﺍ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎ'ﺑﺴﺒﺐ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﺮﺯ ﻣﺸﺎﺮﮐﺖ
ﻳﺎ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺭﻭﻯ ﺩﺍﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻋﻨﺼﺮ
ﺍﻧﺴﺎنی ﻮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ'ﺩﺭﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺣﮑﻤﺖ'ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒی ﺪﻳنی
ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﻴﺮ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ'ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺘﻴﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ' ﭼﻪﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺟﻪ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﻓﮑﺮﻭﻋﻘﻞ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻃﻖ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺍﻭ.ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺳﺒﻚ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﺳﺒﻚ ﺧﺎﺹﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺩﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺩﻩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﺮﮐﺰ ﺍﺷﻌﺎﻉ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻓﻨّﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺿﻤﻨﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ' ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﻯ'ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻧﮓ
ﺧﺎﺹ ﻭﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻮﻯ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺩﻗﻴﻖ ﺳﺒﻚ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻫﻨﺮ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺳﺒﻚ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻢ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﻣﺘّﺤﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﻭ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺴﻴﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ
ﺁﻥﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻭﺣﺪﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺗﺄﻣّﻠﻰ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮕﻰ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﺸﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﭘﻴﺮ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻭﻗﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﻳﻦ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕﺯﺷﺖ
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﮑﻮ'ﻭﻟﻰ ﺯﺷﺖ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻧﺎﻡ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﻃﻠﺎﻕ
ﮐﺮﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭﻟﻮ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ.ﻭ
ﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺃﺧﺬ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﺎﻫم
ﺮﺍﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ ﭼﻪ
ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﭙﺎﮐﻰ ﻭ
ﻧﺎﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﻮﺭ ﮐﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺁﺏ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ.ﺿﻤﻨﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻧﺎﻇﺮ ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭ
ﭘﺮﻧﺴﻴﺐﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ'ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺗﺄﺷﻴﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻪ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﻳﺎ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻳﻚ ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻦ
ﺩﺭ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺃثر ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭ ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻀﺮﺭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻀﺮﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻣﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺨﺴﺖ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺗﻌﺒﻴﺮ
ثمرﻩ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻫﻨﺮﺷﻨﺎس ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﮐﺎﺭﺵ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﻳﺎ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻳﺎ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣثبت ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺎﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻇﺮ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﻭﻝ ﻋﺸﻖ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ ﺷﺪﻧﻰ
ﻭ ﭘﺮ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗثبیت ﺑﻌﺪﻯ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻳﻥ علاﻗﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﺸﻒ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺎﻗﺪ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺑﺎﻫﻢ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ
ﻭ ﮐﺸﻒ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ'ﻭ ﮐﺸﻒ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ'
ﻭ ﮐﺸﻒ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ' ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻭﺣﺪﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻳﻚ
ﺷﻴﺌﻰ'ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﻳﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻳﺎﻓﺖ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ می
آﻭﺭﻧﺪ' ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺒﻮﺭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺒﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﮔﺎﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ' ﻭ
ﻋﺪﻡ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻧﻴﺰ'ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺪّﻯ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪ' ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻤﺎﺩﺭﻯ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ.
ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﺩﺭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻦ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻓﺮﻭ ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ' ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺿﻤﻦ
ﺗﺪﺭّﺝ' ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻃﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻨﺪ.
ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺑﻨﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻌﻘﻠﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ.

ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ'
ﻫﻤﻪﻯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﻞّ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻧﻮﻉ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﺨﻔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﭼﻴﺰﻯ
ﻭﻟﻮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻣﺒﻬﻢ'ﺩﺭ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ'ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﺣﺪ ﻭ ﺣﺴﺎﺏ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﻣﺸﺨّﺺ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻴﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻓﻨﻮﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺟزء ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻳﻚ ﭼﻴﺰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮان
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺟﺰٴ ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻳﮑﻰ ﺩﺭ
ﮐﻞّ ﻫﻨﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺭﻭﻯ
ﺁﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻃﻔﻞ
ﻭﺟﺎﻫﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺟزء ﺍﺯ ﮐﻞّ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺃثرﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃثرﻫﻨری
ﺪﺭﺣﺪﻭﺩ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﭘﺴﻨﺪﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﻋﻠّﺖ ﻭ ﺗثبیت
ﻭ ﻓﺰﻭﻧﻰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻟﺬﺕ
ﺑﺨﺶ ﻭ ﭘﺮ ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻘﻮﻁ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯﺘﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﭘﺎﮐﻰ ﻧﺎﻗﺺ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻓﮑﺮ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺁﺭﺯﻭ ﻧمی
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮔﻔﺘﻥ ﻔﻠﺎﻧﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﻘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﺩﺑﻰ ﺳﻴﺮ ﻭﺳﻴﺎﺣﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻳﻚ ﺃثر ﻳﺎ
ﻫﺮﭼﻴﺰ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﻧﮑﺘﻪﺍﻯ'ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺑﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺭﺍ'ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺯﺑﺎنی
ﺒﺴﺒﻚ ﺧﺎﺹ
ﻭﺍﺳﺘﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﺒﺪّﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﺎﺹ' ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﮔﻨﺠﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻯ ﺧﺎﺹ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺣتی
اﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'
ﮐﻪﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺩﻩ ﺍﺯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ.ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﻣﮑﻤّﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺷﺪﻥﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻘی ﺒﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻖ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪﻣﺤﺼّﻞ
ﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻥﺪﺭﻙ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺤﺼّﻞ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻧی
ﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺯﺑﺎﻥﻔﺎﺭغ
اﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻓﻬﻢ ﮐﻪ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﺎﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﭘس ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﻫﺮﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
که ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ'ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖﺩﺍﺩ' ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺴﺘﻦ
ﺁﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﻳﺎ
ﮐﻠﺎﻡ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﻴﻚ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﻳﺎ ﻳﻚ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺷﺪﻩ'ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺟﺰ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣثبت ﻭﻋﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺧﺎﺹ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﺩﺭﻙ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻳﻢ'
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﻨﻴﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻫﺮﺷﺎﻋﺮ
ﺑﺴﺒﻚ ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺨﻮﻳﺶﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﻋﺸق
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ'ﺍﮔﺮ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺮ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺷﺎﻋﺮﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻣﮑﺮﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺳﺒﻚ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ'ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ'ﻭ ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ. ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻰ
ﻫﻨﺮ'ﻭﻳﺎ ﮐﻢ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭ ﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻭﻭﺍﺿﺢ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک
ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺗﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ
ﻭﺑﻰ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺗﺮ'
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ'
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﻳﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻬﺮﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰﮔﻴﺮﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺗﻮﻗﻒ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻔﺎﻳﺪﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻧﺪﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻢ ﺳﻄﺤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣثبت
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺎﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣثبت ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣثبتی
'ﺍﺯ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ.ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣثبت ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ'ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔی ﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣثبتی
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﻣثبت ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺫﺭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺤث
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺠﺴّﻢ ﻭ
ﻣﺠﺴّﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺒﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻓﻬﻢ
ﻣثبت ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﭼﻮن ﺪﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ ﻳﺎ ﻓﺮﺍﺭ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ ﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺗثبیت ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻴﺸﻨﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﻘﻄﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺟﻬﺖ ﺟﻬﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻋﻤﻞ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ.ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﻤﻴﻖ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻋﻘﻠﺎنی
اﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮ'ﻭﺟﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﺎﺭ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺖ.ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ'ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎنی اﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﺎﺭﻯ ﺍﮔﺮ
ﻋﺒث ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﺎﺭﻯ(ﻣﺼﺎﺩﺭﻩ
ﺑﻤﻄﻠﻮﺏ) ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'
ﺁﻧﺠﺎ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻮﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﺧﻠﻂ
ﺑﺤث ﻭﺍﻗﻊ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ' ﻫﻤﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻐﺸﻮﺵ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺩﻩ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺗّﻔﺎق
اﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻊ ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ' ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻣﺘﻮﻗّﻒﺩﺭ
ﻭضع ﻤﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس
کسی را ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺎﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺷﻴﺌﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺁﻧﺮﺍ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺂﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ'ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭﮔﻴﺎﻩ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﭼﻮﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻫﺮ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻳﺎ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺐ ﺃﺗﻢ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻣﻨﻔﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻯ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﻓﺮﺿﺎ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ'ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاءٴ'ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭘس ﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﭘس ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﺎﺃﺑﺪ
ﺩﺭﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﻋﻈﻴﻢ
ﻭﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ

ﭘس
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ'ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻥ'ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﻴﻨﺶ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﻔﺖ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣق ﻴﺎ ﺣﺞ'
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻭﺍﺻﻞ ﺩﺭ ﺣﺞّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ' ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻟﻰ ﭘس
از ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ' ﺩﺭ ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺑﺠﻬﺎﻥ .
ﭘس ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮع اﺳﺖ. ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﻬﻞ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮﺗﻬﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍع ﺮﺍ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﺘﺮ'ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺎﻛﺘﺮ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺵ.ﮐﻪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﭽﻨﺪ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ. ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ'
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ.
ﻭﻫﺮﺷﺎﻫﺪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ' ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎ'ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﮐﻤّﻰ
ﻭﮐﻴﻔﻰ'ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺮﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺳﭙس
ﺑﺼﻮﺭﺕﺭﻭحی
اﻟﻬﻰ'ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺍﺭﺳﺎﻝ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻭﻟﻮ
ﻏﻴﺮ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ'ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﻭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺒﺎﺋی
ﻮ ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻮﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻧﻘّﺎﺵ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻩ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺃثرﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘّﺎﺵ'ﻭﻳﺎ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻥﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ'ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻏﺰﻟﺴﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ' ﻧﺎﻇﺮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ'ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻞّ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻗﻊ ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ.ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﺎﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻫﺮﺣﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺞ ﻭ ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ'ﻭ
ﻳﻚ ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺘﻮﻟﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺭﻭﺯﻫﺎﻯﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺑﻬﺸﺖﺳﻮم
ﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟی ﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒل از ﻤﺤﻤﺪ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻠﻰّ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺤث
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺳﺮﻭﺩﻩ ﺷﻌﺮﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﺫﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺎ
ﻭﺭﺍﻯ ﻭﺍﻗﻊ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺪﺭ ﻭﻗﺎﻣﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ'ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺎﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ
ﺭﺳﺎﻧﻰ' ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﻗﻊ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ'ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ'
ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺤﺘوﻳﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی اﻧﺴﺎﻥ'
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬی ﺁﻳﻨﺪﻩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﮐﻪ
ﮐﻮﺩﻙ
ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺍﻭ'ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻃﻔﻞ ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ
ﻭﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ'ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺑﻬﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋی
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ'ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ کاﻭﺍﻥ
ﻭ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ'ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻣﺎﻥﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪﺍﻯ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺑﮑﺎﺭﻫﻨﺮﻯﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﺑﺎﻫم ﺒﺎ ﻣﻌﻨی
ﺘﺮ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻨﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ'ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺧﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ' ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎس ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﻭﺧﺠﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺤﺎﻝ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺷﺎﺭ ﻣﻨﺘﺸﺮﺑﮑﻨﺪ
ﺗﺎﺍﺭﺍﺋﻪﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ' ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺁثاﺭﺵ ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁثاﺭﻫﻨﺮﻯﺁﻧﺎﻥ
ﺒﮑﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖﺩﺍﺭﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﮐﻴﻔﻴّﺖ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ.

ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻳﺎﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﺮ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﮐﺎﺭ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﻣﺖﺑﻤﺮﺩﻡ'ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻧﺴﺒﻰ ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﭼﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﭼﻪ ﺣﺰﺑﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﻭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﻮﺭﺩﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻋﻠﻢ ﺳﻮﻕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻫﺮﺟﺎ
ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﻨﻄﻖ'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﮔﺮﻓﺖ.ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺑﺠﻬﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﮐﻪ ﺗﺎﺩﻭﻳﺴﺖ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪﺍﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ'ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﻭ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﺳﻔﺮ
ﻫﺎﻯ ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺁﺳﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻮﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﺍﻭﺭﺍ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍُﻣّﻞ ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺯﺍﺩﻩ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻓﮑﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻘﺒﻮﻝ ﺁﻥ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺃﺗﻢ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ' می
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﺎﺭﻯ ﭘﻬﻦ
ﮐﺸﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻨﺪﺩ' ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻮﺳﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺭﺍﺑﻪﺍﻯ
ﺑﺰﺭﮒ' می
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻠی
ﺮﺍﺑﮕﺎﺭﻯﺨﻮﺩ
ﺑﺒﻨﺪﺩ.
ﻭﺳﺮﻋﺖ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ ﺁﺷﻐﺎﻝ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻠﺎﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'ﻭﺑﻌﺪ
ﻫﻢ ﺑﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻭﺑﻘﻮﻟﻰ ﺭﺍ
ﺟﺎﻫل
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻥ
گفتند.ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻮﺳﮑﻬﺎﻯﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯ' ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﭼﻮﻥ ﮔﺮﮔﺎﻧﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺭﻧﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺟﻬﺎﻥ
اﺗّﻔﺎق ﻮ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺣﻴﻠﻪﮔﺮ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻥﻴﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ رﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭ ﺑﭙﻮﭼﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻨﺪ ﺧﻂ
ﮐﺸﻴﺪﻥ ﻭﭼﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﺭﻧﮓ
ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻨی ﺮﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭼﻴﻦ
ﻭﺳﭙس ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ'ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻴﺎﺗﻮﺭ
ﺷﮑﻞ ﻫﻨﺮ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ.ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﮐﻪ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺩﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻭ
ﺗﻤﺎﺷﺎ گذﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪﻣؤﻣﻥ
اﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺮﺕﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﺰﻳﻴﻦ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭﻣﻌﺒﺪ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻭﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺒﺎﺷﺪ.ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻰ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ'ﻭ ﺑﺎ ﺯﻳﻨﺖ
ﺟﻠﺪ ﻭﻣﺘﻦ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻘﺎﺷﻴﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ' ﺗﺎ
ﺑﮑﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻫﺮﮐﺘﺎﺏ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻘﺪّس ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﻰ'
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺟﻤﻠﺎﺕﺁﻥ
ﺗﻮﺟﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬی
ﻨﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﺮﻭﺩﻥ
ﻫﻤﺎﻥﻤﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺑﮑﻠﺎﻡ ﻭ
ﺁﻫﻨﮓ ﻭ
ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻧﮕﺮ
ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺟﺰ ﭘﻮﺳﺘﻪ
ﺍﺷﻴاء 'ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪﻭﺩ
ﻭﺧﻄﻮﻁ ﻣﺮﺯﻯ
ﺍﺷﻴﺎٴ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻗﻄﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻯﻨﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺣتی ﻨﻘﺎﻁ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﻳﻚ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺧﻄ کشی
ﺷﺪﻩ'ﺩﺭﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﺷﮑﺎﻝ'ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺍﺷﻴاء 'ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻴﻨﺎ ﺑﭽﺸﻢ ﻭ
ﺑﻴﻨﺶ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺪﻭﺩ'ﻭﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ'ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﺠﺴّﻢ
ﻭﺣﺎﺿﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﮑﻞ ﻣﺮﺑّﻊ
ﻓﻘﺪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺿﻠﻊ'ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﻣﺮﺑﻊ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ'ﺗﺎ
ﻣﺮﺑّﻊ
ﺭﺍﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﻧﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪ ﻣﺮﺑّﻊ.ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻦ ﺑﻴﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ'ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ'ﻫﺮ
ﺷﻴﺌﻰ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺁﻥ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺍقع ﻮﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻇﺎﻫﺮ ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭ ﺧﻄﻮﻁ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺍﺷﻴاء
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ
ﮐﻞّ ﺷﻴﺌﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﭽﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ اﺯ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺧﻴﺎﻟﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ ﭼﻪ
ﻧﻘﺶ ﻫﺎ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ'ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﻬﻤﻪ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ'ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ
ﺑﺎﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻥ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺑﻴﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺃﻧﺪﺭﺯ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ' ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ ﻣﻠّﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﭘﺎ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺟﺎﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ ﺁﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺭﺍ'ﺑﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺘﻌﺼّﺐ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﺑﺤﺶ
ﻫﻨﺮﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﻫﺮﮐس
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﭘس ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ'ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﺎﺻﻮﺭای اﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻳﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ'ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﻠﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﻴﺮ
ﺃﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﭘﺮﻭﺍﺯﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺗﺎ ﺑﻤﻨﺒﻊ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻳﻚ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻧﺎﻣﻪ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻣﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺟﻮﺍﻧﺒﻰ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻊ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﻌﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯﭙﻰ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ' ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﻌﻠﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻴﻢ'
ﻭﺩﻝ ﺧﻮﺵ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﺪﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﮐﻪ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖ'ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﮐﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺎﻝ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ'ﺩﺭ ﻧﻄﺎﻕ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺟﻨﺒﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮﺑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻠّﻯﺘﺮ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮ'ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺍﻯ کلّی
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﺗﺮ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺧﻠﺎﺻی
اﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ'ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺸﻴﻥﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﺩﻩﻳﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺟﺎﻟﺐ
ﺁﻥ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰﻫﺎﻯﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ'ﻭﻟﻰ
ﺣﺘﻤﻰ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ'ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﺻﺤّﺖ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭﻳﺎ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺮﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﻭﻟﻮ ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺩﺭﺳﺖ.ﻳﺎﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﻋﻴﻦ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ'ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻳﮑﺎﻳﻚ'ﺑﻤﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﺩﻫﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻞ'ﻭﻳﺎ
ﻣﮑﺘﻔﻰ ﺑﻠﺬﺕ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ'ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ'
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺭﺍﻩ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺃﺳﻴﺮﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻣﺎ ﻗﺼﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ.ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﮐﻮﭼﻚ ﺗﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﻳﺎﺑﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ' ﺑﺪﻭﺭﺍﺩﻭﺭ
ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﻬﺎﻳتی
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﭘس
ﻃﺮﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﺣتی اﺯ
ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﻧﻠﻰ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻓﻌﻠﻰ ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭘس ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺗﻮﻧﻠﻰ
ﺭﺍ ﺣﻔّﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺯﻳﺮ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺍﺯﻫﻤﺎﻥﻔﻄﺮﺕ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺣﻔّﺎﺭﻯ ﺗﻮﻧﻞ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ.
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی
ﺒﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻔّﺎﺭﻯ
ﺗﻮﻧﻞ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ'ﺗﻮﺍﻥﺮﺟﻌﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﻮﻓّﻖ می
ﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺃﺯلی
ﺃﺑﺪﻯ ﻳﮑﺎﻳﻚ ﻣﺎ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺩﺭ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻭﻝ
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ.ﮐﻪﻧﻈﺮﻳّﻪﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ'ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻤﺁﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺣﺼﺎﺭ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻨﮑﺮ
ﺷﻮﻳﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﻩ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ.ﻣﮕﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻃﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ'
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻃﻰ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺟﺎﻯ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﺗﻌﺠّﺐ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪﺑﮕﻮﺋﻴﻤﺒﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻥ'ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﺎﻧس
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ
ﻭﺍﻋﺘﺼﺎﺏ
ﻣﺎ'ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ'ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﺴﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺮﻭﺩ'ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﺯ
ﺃﺯل ﻤﺎ ﺩﺭ
ﻗﻴﺪ ﻭ ﺑﻨﺪ
ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻓﻄﺮﺗﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ .

ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻫﻨﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭﻟﻮ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ'
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ.ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﻭﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺣﻘﻴﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'
ﺗثبیت ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﻋﻴﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﻠّﺎ ﻧﺎﻡ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ'ﺗثبیت
ﻭ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺷﻮﻳﻢ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺣﺬﻑ
ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣثبت
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﺏّ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥﻠﻘﺎﻯ
الهی'ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺗثبیت ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺗثبیت ﻭ
ﺗﻀﺨﻴﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس اﺯﻣﺮﮒ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺗثبیت
ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮ'ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺸﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
شدید ﭼﻮﻥ ﻣﺮﮒ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ.
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﻋﻤﺮﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﻟﻮﺻﻮﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﻣﮕﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻠﺎﻗﻪﻣﻨﺪﻯ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﻭﺿﻊ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻈﻤﺖ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻘﻞ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻬﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ'ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ'
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻳﺎ همان (ﺷﻬﻮﺩ
های ﻋﻘﻠﻰ) ﻭ
ﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ و
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ'
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻗﺒﻞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺩﺍﺭﻯ'ﻭ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺗﺤﻘﻖ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﻋﺎﻗﻞ'ﺑﺎ ﻃﻔﻞ
ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺍﻭ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
عملا ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺒﻘﺮﻯ ﻭ
ﻧﺎﺑﻐﻪ ﻭ
ﻋﻠّﺎﻣﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻋﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪﺵ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗُﺼﺎﺭ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ' ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
عقلو توان
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻋﺼﻮﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻣؤﻣﻦ
ﻣﺘﻮﺍﺿﻊ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻧﻪ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﮐﻬﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ ﻫﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺷﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺗﻘﺪّس
ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ'
ﻭ ﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧی ﻮﻟﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺭﻭﺣﺎﻧی
ﺒﺮﺗﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪﺣﺘﻰ ﻫﺮﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻟﺒﺎس ﻣﻘﺪّس
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺍﺑﻠﻴس
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ﻭ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥﻋﻠﺎﺋﻢ'
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻋﻤّﺎﻣﻪ ﻭ
ﺭﻳﺶ ﻭ ﻗﺒﺎ ﻭ ﻭ
ﻟﺒّﺎﺩﻩ ﻭ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻭﺟﺎﻯ
ﻣﻬﺮ ﺑﺮ ﺟﺒﻴﻦ .

ﻭﻫﻨﺮ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻗﻀﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭ ﻭ ﺗﺼﺎﺩف ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﻮﺭ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ'ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻟﺬﺕ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻳﺎ ﻣﻴﻨﻮﻯ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻭﺭﺯﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ
ﺭﺳﺎﻧﻰ'ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﺃثر ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻮ ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﻚ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ. ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻭﺣﺪﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺑﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺷﺒﻴﻪ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﻙ ﺳﺮﺷﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺫﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ'
ﻭ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻣﻨﻔﻰ'ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﮔﺮ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻰ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻴﺎﻧﺘﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ ﻧﻘﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﺎﺭ ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻘﺪﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻘﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻨﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ'ﺧﻮﺩ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻭﻯ ﻧﻴﺰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵﻧﻴﺰ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻘﺪ ﻭ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺗﺎﺑﻊ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﻫﻮس
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺵ'ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻧﻘﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺷبان گاه
ﺷﻮﻫﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﺍﻭ
ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺴﺮ ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎس
ﻭ ﻧﻘﺎﺍﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ'ﺷﻮﻫﺮ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﺤﻮﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻮﻫﺮﺵ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ.ﮐﻪ
ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ'ﺁﻳﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻯ؟
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻘﺪ
ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﺭﻯ.ﻭﻟﻰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻰ
ﺑﺪﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺮﺳﻰ؟
ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ'ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﺎﺭﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺗﻮ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻢ'
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻯ.
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺍﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﺒﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺍﻭ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺴﺮ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﺷﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺑﮕﻴﺮﺩ
ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ ﺷﻮﺩ
.

ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﻧﻘﺪ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻭﮐﺴﺐ ﻧﻔﻊ
ﻭﻣﺎﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭﺩﻭﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎ ﮐﻨﺪ
. ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﻧﻘﺪ
ﻫﻨﺮ'ﻭﻫﺮ
ﺍﺭﺯﺵ ﻳﺎﺑﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻰ
ﻧﻈﺮ'ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻣﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻧﻘﺪ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺎﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﻧﻈﺮ ﻭ
ﺣﺮﻓﻰ
ﺑﺰﻧﻨﺪ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺯﺩﻯ ﻭ
ﺯﻧﺎ ﺑﮑﻨﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ثوﺍﺏ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺪ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ها' ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ'ﻧﻘﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ
ﺍﻣﻮﺭﻫﺴﺘﻰ'ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﺎﺭ
ﻧﻘﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻔﻴﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ'ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ'ﻧﻘﺪ ﻭﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﻧﻘﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﻟﺎ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ می
ﺑﺎﺷﺪ' ﺍﮔﺮ
ﺳﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﻚ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭ ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺨﺶ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﺎنی ﺘﺮ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺮ.
ﻏﻴﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻘﺪ
ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺭﻭﻧﻰﻭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭ
ﻧﻪ ﻧﻘﺪ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ.ﻭ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻘﺪ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﮐﻢ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻠّﻢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺸﻨﺪ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺍ'
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺍﮔﺮ
ﺣﺴّﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ثاﺑﺖ ﺑﺨﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﻘﺎ
ﺑﺨﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺃﺯﻟﻰ
ﻫﻨﺮ' ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﻫﺪ' ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺭﻳﺸﻪ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻠﻮﻍ'ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ'ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺪ
ﮐﺮﺩﻩ' ﻳﺎ
ﻋﻴﺒﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻋﻴﺒﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻭ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻭﺿﻌﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺳﺎﻟﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻭﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ
ﻣﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ'
ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ' ﭼﺸﻢ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣثلا ﭘﻴﺶ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺒﺮﺩ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺋﻢ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺤﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﺃﺩﺏ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺶ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻨﻘﺪ ﺃثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻧﻘﺺ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺃثر ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ'
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﻯ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭘس 'ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﻘﺪ
ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺁﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺸﻮﺩ. ﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻳﻨﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠی
هستند. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻨﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺑﺎﺯ
ﭘﺎﮐﺘﺮ ﻭ
ﺗﻤﻴﺰ ﺗﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﻭﻧﺎﺧﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻫﻞ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺟﻤﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ'ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺯﺷﺘﻰ ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
(ﻫﻨﺮ ﺍﻭﻟﻰ) ﺭﺍ
ﻫﻨﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ.
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺟﺪﻳﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ(ﺭﻭﺳﻮ)
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭﺁﻣﺪ.
ﺩﻳﺪﻭﺭ می گوﻳﺪ'
ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺏ
ﻳﺎ ﺯﺷﺖ ﻋﻠﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﺴﺖ.ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﺳﺪ' ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻤﺎل
ﻨﻬﺎﺋی ﻨﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺠﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺑﻤﻮﺟﺐ آﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ثاﺑﺖ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻟﻰ ﻋﻮﺽ ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻭﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺟﺮﺍﺣﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻠﺎﺳﺘﻴﻚ
ﺭﻓﻊ ﺯﺷﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ ﻫﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺍﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺟﺴﻤﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﮔﻔﺖ.ﭘس
ﺗﻮﻟّﺪﻯ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﺩ.ﻭﻧﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺟﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻯ ﺑﺪﺗﺮ
ﻳﺎ ﺯﺷﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺁﻥ ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻫﻴﮑﻞ ﺗﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺁﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ'ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﺍﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺎ ﻭﺭﺯﺵ' ﻭﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎ
ﺗﺤﺼﻴﻞ'ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺵ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺁثاﺭﻣثبتی
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳن ﺩﺍﺭﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺃثر ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
ﺧﻴﻠﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺳﺖ
.ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ'ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁثاﺭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺴﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻘﺼﺪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
نوﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ'ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗی ﻮ
ﺃﺑﺪﻯﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻭ
ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰﻋﻘﻠﻰ
هنرﻯ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﭘﻴﺶ
ﺑﮑﺸﻴﻢ.ﮐﻪﺍﺯ
ﻫﺮ ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﺑﺮُﻡ
ﻣﻨﺘﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ
ﻗﺪﻳﻢ'ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ.ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧُﻢ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻋﻠﻰّ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﻗﻢ ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻬﺮ
ﻗﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻬﺮ
ﻗﻴﺎﻡ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻗﻴﺎﻣﺖﺍﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ
ﻗﻴﺎﻣﻰ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.
ﻭﺧﻮﺩ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺪﻩ' ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻰ ﺁﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻧﻴﺰ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻋﻴﺴﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴگرﺩﺩ.ﻭﻳﻚ(ﻣﺤﻤﺪﻯ)
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﺴّﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﻳﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻄﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﻢ.ﺍﻟﺒﺘﻪﺑﺮﺍﻯ
اﻳﺮﺍﺩ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻦ'ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻧﻘﺺﻫﺎ ﻭ
ﻋﻴﺐﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﻭﺣﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻣﺪﺍﻡ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺴﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻓﺸﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺒﻮﺩ' ﻣﻴﺸﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩ.ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻳﺎ ﻓﻠﺞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻰ ﻋﺪﺍﻟﺘﻰ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺿﻤﻦ ﺭﻓﻊ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ' ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻣﺰﺭﻋﻪ
ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺁﻥ'
ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺍﺏ
ﺑﻌﻠﻒ ﭼﺮﺍﻧﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﻧﻮﺭ
ﭼﺮﺍﻍ ﻋﻘﻞ'
ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻥﺨﻮﺩ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻏﺎﺭﺕﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻟﮑﻨﺪ.
ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ.ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻮﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍﺧﺮﺍﺏﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭘس ﻫﺮ ﺯﺷﺘﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺍﻥ
ﻫﺴﺖ. ﺑویژه ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌلی ﺒﺰﺷﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ' ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧﺶ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.
ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻦ ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺸﻪ شقّاف
وﺳﻔﻴﺪ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ. ﺧﻴﺮﻭﺷﺮ
ﻭﺯﺷﺘﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺁﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ
ﻣﻴﮑﻨﻢ.

ﺭﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺯﻳﺒﺎ ﺍﺳﺖ.ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ
نرﺳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﺎﺭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺯﻳﺴﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ'ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﺤﻴﻂ ﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻓﻄﺮﺕﺧﻮﺩ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ'ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻏﺎﺭﺕ ﻭ ﻟﮕﺪ
ﻣﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺃﺷﺮﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻮﭘﺮﻣﻦ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﺑﻘﻴّﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ هم
ﭽﻨﺎﻥﻤﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺧﻮﮐﺎﻥ ﻣثل
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻃﻰ
ﻣﺤﺒﻮس
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻐﻮﻟﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺩﮔﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺭﺍﺳﮑﻴﻦ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﭙﺮﺳﺶ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺨﻀﻮﻉ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺍنی
ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺑﻌﺪﺍ'
ﺑﺤث ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻯ ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺩﺭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺳﻔﻴﻪ ﻭ
ﻣﺒﺘﺬﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺖ'ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺸﻪﮐﻨﻨﺪ'
ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻓﻬﻤﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺒﻌﺎ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﺍﺳﺖ' ﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮐﺶ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻫﻨﺮﻯ'ﺷﺎﻣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺸﻮﺩ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﮐﻨﺪ'ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻫﻢ ﭼﻴﺰ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻨﻌﮑس ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺗﺮ ﻭﻣؤثّر ﺗﺮ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻭ ﺩﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﻭﻫﻨﺮ
ﻧﺎﻗﺺﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﺷﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻪﻓﮑﺮﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺯﺷﺘﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ' ﻭﺍﺯ ﻫﺮﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﺮﺩﻥ'
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻌﺎ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ.ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎن
هاﻯ ﻋﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻫﻨﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺑﻨﻔﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻘّﺎﺷﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻘّﺎﺵ'ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﺧﻴﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺭﺷﺘﻪ
ﻫﻨﺮﻯ' ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ.

ﺭﺍﺳﮑﻴﻦ
ﺩﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﻯ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻄﻮﺭ
ﺟﻤﻠﮕﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑﺁﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺗثبیت
ﻭﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ'ﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺿﻊ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺣﻘﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ'
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻮﺿﻊ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰ.ﮐﻪﺣتی
ﺒﺎﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻯ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻫﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﮐﻞ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺖ' ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻞ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﺟزء
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﮐﻤّﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ'ﺑﺎ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺍﺯ
ﺟزء ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺟﺰﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺮﻙ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻗﺮﻥ 19ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻭﺍقع ﺮﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺑﺎﻳﻦ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻩ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻳﻚ ﻋﺼﺮ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ
ﺻﺮﻑ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﮐﻮﺭﺑﻴﻪ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻧﻘّﺎﺵ'ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻓﺎﻉ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﺎﻇﺮ
ﻣﺮﺋﻰ ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﮐﻞّ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺗثبیت ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺤﺼﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ' ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺴﺖ' ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻟﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗثبیت ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻗﻄﻌﺎ ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺻﺮﻑ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
ﻫﺮﻧﻮﻉ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺑﻬﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺎﺻﻠﻪﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﺍﺯﻳﮑﺪﻳﮕﺮﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭ ﺗﻨﺪ
ﺭﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﺗﻨﺪ
ﺭﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﻳﻚ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻴﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺷﺒﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﮐﻮﺭﺑﻴﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻨﻴﻢ ' ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﻋﺼﻮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻳﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭﺳﺘﺎﻳﺶ ﮐﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺑﺮﻭﻯ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﻏﺎﺭﻫﺎ
ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻯ
ﻣﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻢ'ﮐﻪ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺫﺍﺗﺎ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻋﻴﻨﻰ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻭﻯ
ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻮﻧﮑﺮﻳﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮ ﺟﺰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﮐﻞّ
ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺭﺍ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺮﺋﻰ ﺭﺍﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺳﻨﮓ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﻨﻮﻯ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻋﮑس
ﻓﺘﻮﮔﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﮐﻞّ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺗﺨﻴّﻞ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻣﺎﺩﻩ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻭ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﺫﻭق
اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﻭ ﺳﺒﻚ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﮔﺮﺩﻳﺪ'ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺁﻏﺎﺯﮐﺎﺭﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻗﺪ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ'
ﻭاﻋﺘﺮﺍﻑﺑﮑﺎﺭ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﻓﮑﺮ
ﺩﺭﻋﻘﻠﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻫﻨﺮﺷﻨﺎس
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﺫﻭﻕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻘﺶ ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺃﻣﻴﻦ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺭؤﻳﺖ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس اﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺤﺴﻮس ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ.ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻴﺰﻳک
ﻮﺑﻬﺘﺮ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﺎﻓﺖ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎس ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﮐﺸﻒ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻭ
ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻭﻫﻮﭼﻰ ﮔﺮﻯ ﻧﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺯ
ﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻫﺮﭼﻪ ﻫﻨﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻗﺼﺪ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﮐﺸﻒ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺭﻧﮓ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﮑﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﻧﻘﺶ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﮐﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﻧﻘﺶ
ﻓﮑﺮ ﻭﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻫﻤﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ' ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ
مثلا ﻃﻠﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻧﻘﺎﻁ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻴﺘﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺭﺍ
ﮐﺮﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻳﺎ
ﺁثاﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻥ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﻋﻤﻖ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﻀﺎ
ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﻀﺎﻧﻮﺭﺩ
ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ'ﺑﺎ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ'ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻫﺒﺮﺵ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥﻓﻀﺎ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻢ.ﻭﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻓﻀﺎﻧﻮﺭﺩ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺮﭼﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﺟﺎ ﻣﻴﻨﮕﺮﻡ'ﺟﺰ
ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﭽﻪ ﮐﺎ
ﻣﺎ ﮐثرﺕ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﻭﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺻﻔﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ'ﻭ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﻌﺎﺩﻥ ﺫﻯ
ﻗﻴﻤﺖ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻥ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺷﺨﺺ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻣﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺩﻝ ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻗﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﻨﺮ
ﮐﺸﻒ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺧﻴﻠﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻤﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ'
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﺸﻒ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻴﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪﮐﺸﻒ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎنی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻣﺴﺘﺨﺮﺝ
ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﻫﻨﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻭ ﺧﻠﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺸﻒ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﮐﺴﺎنی اﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺸﻒ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﺎﺩﻥ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﻨﮕﻬﺎ ﻭﮐﻮه
ﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻏﻴﺐ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﮐﺸﻒ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻣثاﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ'ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻕ
ﻭ ﺃﻧﻔس
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس ﺍﺯ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺩﺭﺷﺄﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺎﺩﺕ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺁﻳﻨﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ'ﮐﻪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
هم ﺍﮐﻨﻮﻥﺪﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﻫّﻢ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻫﻨﺮ ﻋﻤﻠﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻳﺴﺘﻠﺮ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺗﺄﺳّﻒ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻨﻮﺯ ﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﺳﺖ.ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﻬﺎﺭﺕ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ'ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺃثر ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ.ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺬﻭﻕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺁﻥ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺗﺶ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻪ (ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﺭﻯ)ﻣﻮﺍﺩ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺮﺩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ'ﭼﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻣﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻃﺒﻴﻌﺖ'
ﭼﻮﻥ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺿﻤﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﻣثبت
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘس
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ'
ﻭﻫﻢ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﺴﺖ'
ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﺿﻤﻥﺎﻳﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻯ
ﻣثاﻝ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻣثل
ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺑﻨﻮﺍﺯﻧﺪﻩ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻭﻯ ﭘﻴﺎﻧﻮ
ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ '
ﻭﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮ ﺣﻖ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺻﺎﺋﺐ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثرﺍ ﺧﻄﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣی اﻧﺴﺎﻥ
اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ'ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻨﻮﺯﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﺧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻊ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻣﻮﺭ'
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ' ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻘﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﭘس ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺩﻳﺪﻥ'ﺑﺎﻳﺪ ﭼﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻭﭼﺸﻢ
ﺫﻭﻕ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻗﺎﺩﺭﺑﮑﺸﻒﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﮔﻔﺘﻴﻢ'ﻳﺎﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻳﻢ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﻳﻚ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺠﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﻳﻚ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎس ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻧﻘﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎ'ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﺗﺎ
ﻓﻬﻢ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ
ﻳﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺣﻘّﺎﻧﻴﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﭘس
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ' ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ'ﭼﻪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﺑﺎﺷﻴﻢ' ﻳﺎ
ﻧﺎﻇﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭﻙ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ'ﻭ
ﺫﺍﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﺯﻳﺒاﺘﺮ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ'ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻭﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻨﺪ.ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺪﺭﻙ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺫﻭﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ' ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﺸﺪﻩ.ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻫﻨﻮﺯﺩﺭﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ' ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﭼﻘﺪﺭ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸم ﺁﻧﻬﺎﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ.
ﻭﻳﺎ ﻃﻔﻠی
ﺒﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺯﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭﺳﻨﻴﻦ ﺭﺷﺪ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ
.ﭘس ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎ ﭘﺴﻨﺪ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻧﺪﮐﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻗﺮﻳﺒﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﻋﻘﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻬﺎﻥ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺎﻥ هنرﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺎﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌت ﭽﻮﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻭﮔﻮﻫﺮﻫﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻋﺠﻴﺐ
ﻭﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺩﻟﭽﺴﺐ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﭼﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎ ﻧﺒﻴﻨﻴﻢ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻃﺒﻘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻣثلا
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺩﺭﻋﺼﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻃﺒﻌﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺸﻒ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭها ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ'ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ'ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺪﺭﺕﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
اﻧﺴﺎﻥ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ.ﻭﺑﻌﻠﻢ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﭘس ﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻞ ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺷﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻳﺎ ﺍﺷﻴاء ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﻳﺎ ﺁﻫﻨﮓ
ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺻﺪﺍﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﺁﻟﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﮔﻞ ﺁﺭﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻳﺒﺎ ﺷﻨﺎس ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻫﻢ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ' ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬی ﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺁﻥ ﻋﺼﺮ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ'ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺒﺨﺸﺶ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺣﺠﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻋﮑﺴﻬﺎﻯ
ﻓﻮﺗﻮﮔﺮﺍﻓی
ﻮ ﺩﻭﺭﺑﻴﻥ
هاﻯ ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻰ'
ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺟﻬﺖ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻋﮑّﺎﺳﻰ'ﺍﺯ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻨﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻨﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﻭ
ﻣﺎﺷﻴﻦ'ﻭﺍﺭث ﺷﺮﻋﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ' ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻀﻮﻉ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻮﺩ.
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.

ﮐﻨﺘﺴﺘﺎﺑﻞ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻣﺪﺭﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ 'ﻳﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ'ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻝ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ' ﺗﺎ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺁﻥ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺗﻘﺪّس ﺧﻂ
ﻫﺮﻭﮔﻠﻴﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻟﺬﺕﻃﻠﺐ' ﻳﺎ
ﻋﻠﻢ ﻃﻠﺐ ﻳﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻨﺮ
ﺭؤﻳﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺑﺎ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﺵ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻟﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎس
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ساﻳﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻮ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﻨﺮ ﻋﻠﻤﻰ .

ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ 19
ﺩﻟﺎﮐﺮﻭﺍ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺳﺒﮑﻬﺎﻯ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﻃﻠﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻟﮕﻮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﻣﮕﺮ
ﻫﻢ ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻋﻮﺍﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎ'ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺳﺒﻚ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻣﺪﺍﺭﺝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ ﭼﻪ ﺳﻄﺢ
ﻭﭼﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺑﺤﺪّ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ.

ﺍﺩﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺎﻧﻴﻪ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﺍ' ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﺍﻣﭙﺮﺳﻴﻮﻧﻴﺰﻡ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻋﻨﺼﺮ
ﺫﺍﺗﻰ ﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺁﻳﻨﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮔﻔﺘﻨﺪ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ'ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻣﻨﺸﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺷﻌّﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس
ﻫﻨﺮ ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﻴﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﻠﻴﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺳﻴﺰﺍﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﻭﺗﺄثیر
ﭘﺬﻳﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻯ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺸﻮﺭﺕ
ﮐﺮﺩ.ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺒﻴﻨﺪ'ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻫﻢ ﺍﮔﺮ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻧﻤﻰ
ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ
ﺑﺘﮑﻮﻳﻦ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎر
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻯﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺭﺍ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺭﻧﮓ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺠﺎﻡ ﻭﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮕﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ثاﺑﺖ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﻥ
ﻋﻮﺽ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺩﻭﺍﻣﻰ'ﺑﺎﻳﻦ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﺮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ثاﺑﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻴﻮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣُﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺟﺰﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ثباﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭ ﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻳﻦ
ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻥﺘﻤﺎﻳﻞ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻊ ﻭ ﭼﺎﭖ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻗﺘﺒﺎس
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻩ' ﻭﻧﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻋﻤﻠی
آﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﺭﺍﻯ
ﻣﻈﺎﻫﺮﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ 'ﺭﺍ
ﺍﺻﻠﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﻭﺍﻡ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻤﺎﻝ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ثباﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ثاﺑﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺍﺟﺮﺍ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ'ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ(ﺷﺪﻥ)ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﺷﺪﻥ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎ
ﻓﺼﻞﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﻣﺬﮐﻮﺭ'ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻰ ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻘﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﺍﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﻮﮔﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ثاﺑﺖ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺒﻊ ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺁﻥ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ثاﺑﺖ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮ ﮐﺎﺭ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻆ
ﮐﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ'ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺁﻳﺪ
.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺒﺪﻉ ﮐﺎﺭﺵ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺯ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺵﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﻰ ﺩﺭﺍﻳﺴﺘﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﮐﺎﺭﺵ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ'ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻋﻮﺍﻡ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻭﺍﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺮﺗﺠﻌﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﻠﺎﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﻟﺬﺗﻰ ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻠّﻴّﺖ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻋﺮﺿﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺑﺮﺍﺑﺮﻯ
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺁثاﺭ ﻣﻔﻴﺪﻯ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﺁﻝ'ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭﻙ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎلی
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﻘﺪﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺁﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺃﺑﺪﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﻗﻮﻡ ﺑﺮﺗﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻋﻤﺪﺍ ﮔﻞ
ﻭﺧﺎﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻭ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻟﺶ ﺩﺍﺩﻩ'
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺮﺩﻩ.ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮔﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎ ﺫﺍﺕ ﺍﺻﻠﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺍﻳﻥ
ﺬﺍﺕ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮐﺎﺭﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﻳﻚ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺷﺪﻥ ﻭﻫﺴﺘی
ﺒﻬﺘﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺩﻳﮕﺮﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻪﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﻮﺋﻰ'ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻏﺬﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻫﺮ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ'ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺿﻤﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻃﻴﻨﺖ ﻭ
ﮔﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺯ ﺫﺍﺕ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ'ﻭ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﺍ'
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻭﺳﻄﺤﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻇﻬﻮﺭﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﺮﻕ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﺠﻢ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﻰ'ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ'ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩﻭﺩﺍﺧﻞ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣثلا
ﺩﺭﻣﺮﮒ ﺷﺨﺺ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗی ﻮﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ.ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻫﺮ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ.ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ'ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﺗﻨﺶ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺍﺟﺰاءﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻭ'ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ ﺣﺪ
ﻭﺍﺟﺐ ﻭﻟﺎﺯﻡ'ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺮﺷﺘﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻳﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ
ﻭﻗﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺫﺍﺕ
ﺍﺯ ﺣﺎﻝ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭﺗﺮﻙ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻳﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺍﺯﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺮﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ
ﺁﻥ.ﮐﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺒﻚ
ﺧﺎﺹﺁﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﺭﺍ'ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ
ﻭﮐﻠﻴﺸﻪﺍﻯ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻯﻮﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎم ﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻋﻨﺎﺻﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺴﺎﺯﺩ
ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﺪﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ.ﮐﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﻫﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﺁثاﺭ ﭘﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﻚ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﺵ ﻋﻨﺼﺮ
ﺗﺰﻳﻴﻨﻰ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮑﻮﺭﺍﺗﻴﻮ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺁثاﺭﺵ' ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﻨﺮﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﻭﭼﺎﭘﻰ
ﻭﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ
ﺟﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻣﺎﺗﻴس
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻮﺷﺶ
ﻣﻦ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﮐﺴﺐ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺣتی ﺒﺎ ﺧﻀﻮﻉ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﻢ'
ﺑﻠﮑﻪﻧﺎﭼﺎﺭﻡ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ'ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎضع
ﺮﻭﺡ ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﮐﻨﻢ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻡ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ'ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻫﺮ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺵ ﻭ ﻧﺎﻗﺪ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭﻙ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ میﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺪﺍﻥ
ﮐﺸﺶ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﻧﻘﺪﻯ
ﺍﺯﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
.ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺳﻄﺢ ﻋﺎﻟﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﭘس
ﻫﻤﻪ ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.

ﺭﻭﺩﺍﻥ
ﺳﺨﺖ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺩﻓﺎﻉ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻟﻬﻪﺍﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
زﻳﺮﺍ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺳﺎﺯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻣﮑﻤّل ﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺗﺎﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺎﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻳﺎﺑﺪ.
ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ'ﻭ
ﺧﺎﻟﻖ
ﺧﺪﺍﻯﺎﻟﻠﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳﺖ'ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﭼﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻔﻴﺪﺑﺮﺍﻯﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺸﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺭﻭﺩﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺭﺍﻯ
ﻇﺎﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ' ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻟﺬﺕﺟﻮﺋﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺠﻮﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ'ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍع
اﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻭﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﺭﻧﺞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﮐﻢ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ' ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻫﺪﻓﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻣﺎ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ' ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﻓﺖ.ﭘس
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺑﮋﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺳﭙس ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺭﺍﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ
ﻭ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ.
ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻘﻴﺮﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﺮﺩ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﺑﺎﻫﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯﺪﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ'ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻕ ﻭ ﺃﻧﻔس
ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ'
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ
ﻋﻤﺮ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺭﺍ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺧﺒﺮ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ' ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺃﻧﺪﻙ ﻭ ﮐﻢ
ﺩﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻋﻠﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'
به (ﺍﺗّﻔﺎﻕ) و
تصادف ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﺑﺨﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﭘس
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ'ﭼﻮﻥ
ﻋﮑّﺎﺳﻰ
ﻓﻮﺗﻮﮔﺮﺍﻓﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺎﻟﺐ ﮔﻴﺮﻯ.ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﮐﻤﻰ
ﻧﻘﺶ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ'ﺑﺎﺯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ ﻭﻧﺎﻗﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ ﺟﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺩﺭﻙ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺩﺭﮐﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻋﺎﺟﺮ ﺍﺯﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻳﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﻫﻨﺮﻯ'
ﻧﺨﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺁﺩﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﺎﺳﮑﺎﻝ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺑﻠﻮﻍ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺑﻠﺎﻏﺖ
ﺑﻴﺎﻧﻰ'ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﻫﻴﭻ ﺳﻨﺨﻴّﺘﻰ
ﺑﺎ ﻫﻨﮕﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎ ﻣﺴﺨﺮﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻨﺮ ﻧﺰﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺑﺎ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑس.

ﺑﺎﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭﻣﻌﻤﺎﺭﻯ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﻫﻨﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﺎﻅ
ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ'ﭼﻪ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻭﺭﻧﻤﺎﻫﺎ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﺴﻮس
ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﻳﺶ'ﻭ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺿﻤﻨﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﮑّﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺻﻨﻌﺖ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﻣﻔﺘﻌﻞ ﻭ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ'ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺷﺎﺭﻝ ﻟﺎﻟﻮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻏﺎﻓﻞ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ ﻭ
ﺩﺭﻋﮑّﺎﺳﻰ ﻣﻨﻌﮑس
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺭﻓﺎﺋﻴﻞ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻩ' ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺯﺷﺖ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺯﺷﺖ ﻭﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﻳﺪﻩﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﮑﻨﻴﻚ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﻭ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺯﺷﺘﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋی
ﺪﺭﺁﻳﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺭﻳﻠﻮ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺯﺷﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﻣﺎ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﺗﻌﺠّﺐ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﺯﻳﺒﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ.
ﺯﺷﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺧﻮﺩ ﻋﻨﺼﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﻴﺢ
ﺯﺷﺖﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
اﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ.ﺯﺷﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻋﻨﺼﺮﻯ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻴﻤﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻭﻭﻟﮕﺮﺩﺍﻥ
ﺩﺭ
ﻳﻚﺗﺎﺑﻠﻮ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺁﺳﺎﻧﺘﺮ
ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﻧﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﻚ
ﭼﻴﺰ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺼﻮﻳﺮﻯ اﺯ
ﺯﻳﺒﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺫﺍﺗﺎ
ﺭﻧﮓ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻪﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﻧﻴﺰ
ﺭﻧﮓ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﻫﺎ'ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺗﺮ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺗﺮ'ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻬﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻫﻨﺮ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ.ﻧﻪﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺫﺍﺗﺎ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑُﺮﺩ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﻳّﺖ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗثبیبت ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺴﺎﺯﺩ'
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭﻭﻏﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺪﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺳﻠﻮکی
ﺒﺎ
ﻃﻠﺐ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻘﻄﻪ ﺟﻬﺶ ﻭ
ﺷﺮﻭﻉ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﻤﺎﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ'ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ.ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﮐﺮﺩ'ﻭ ﺑﺎﻋث
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭ
ﺷﺪﻩ'ﺧﻮﺩﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ'
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻭﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺭﺍ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺍﺳﻴﺮ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﻴﺠﺎﻥ'ﺣﺘﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻈﻤﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺷﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﻨﺘﺮﻝ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻢ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺒﻮﻝ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻏﺮﻭﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﻟﻰ
ﮔﻴﻪ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻧﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻠﻖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﻣؤثّر
ﻭﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻣﻮﻧﺪﺭﻳﺎﻥ
ﻫﻠﻨﺪﻯ ﺩﺭﺻﺪﺩ
ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﻨﺮ ﻣﺠﺮﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﺼّﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺷﻴاء
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻌﺎﺭﺽ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮل
هاﻯﺴﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ها
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟی
ﭽﺸﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻴﻦ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﻩ.ﻭ ﺍﻭ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺷﻌﺒﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﺩﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﻫﻨﺮ ﻭﺫﻭﻕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺖ. ناقد
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺏ'ﺃﻧﺪﺭﻳﻪ
ﻣﺎﻟﺮﻭ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻫﻨﺮ'
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ.ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻨﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺭﻧﮓ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﮔﻔﺖﻫﻨﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺧﻠﻖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺎ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﺎﻟﺮﻭ ﮐﻪ
ﭘﺸﺖ ﺑﻬﻨﺮ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ ﮐﺮﺩﻩ'ﻳﺎ
ﺃﻫﻤﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻏﺮﺏ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺎﻟﺮﻭ'ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺗﺸﺎﺑﻪ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭﺟﺰﺍﻳﺮ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺁﺭﺍﻡ'ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺼﺮ ﻭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﺧﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭ ﻭ
ﺑﻴﺰﺍﻧس
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﻧﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ اﺳﺖ' ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﮑﺎﺭﺵ ﻫﺴﺖ
ﻧﻈﺮﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻨﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﻫﻨﺮﺵ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻬﺎ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺧﻮﺩ.ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺧﺼﺎﻳﺺ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻋﮑّﺎﺳﻰ
ﻋﻤﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺯﺍﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪﺳﺎﺯﻯ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﮕﻮﻳﺪ'
ﺣﺘﻤﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻭ
ﻓﺎﮐﺘﻮﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭﺍﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺟﻮﺍﻧﺒﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻗﻄﻊ ﻭ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻇﺎﻫﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﺑﺪﻭ
ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎﻟﺮﻭ'
ﻫﻨﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯﺪﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ.

ﻣﻨﺸﺄ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻫﻢ'ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻓﮑﺮ
ﺭﻭﻯ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﺎﺯﻯ'ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻳﺎ ﺷﺒﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻭﺟﺪﺍﻥ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻓﮑﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
می
ﻨﻮﻳﺴﺪ'ﮐﻪﺩﺭﻫﻨﺮ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﺑﺰﺭگ ﺴﺎﻟﺎﻥ'ﺗﺴﻠّﻂ
ﻭ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﻮﻍ
ﺳﻦ ﺭﺷﺪ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮ
ﺗﺴﻠﻂ
ﻭﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻓﺮﻕ
ﻃﻔﻞ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻓﺮﻕ ﺑﻴﻦ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻳﺎ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ ﺗﻴﻤﻮﺭ
ﻟﻨﮓ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻃﻔﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪ'ﮐﻢ ﮐﻢ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺒﻴﻪ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻃﻔﻞ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻧﺪ. ﺭﻭﺡ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻃﻔﻞ ﺯﺍﻳل
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻃﻔﻞ
ﻣُﺒﺪﻉ ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﻬﺘﺮﺁﻟﺖ
ﺩﺳﺖ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭﺑﺎﺭﮐﺶ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﺗﺎﺑﻊ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻋﻮﺍﻃﻒ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻃﻔﻞ
ﻣﺎﻟﻚ ﻣﻮﻫﺒﺖ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﻫﺒﺖ ﻃﻔﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺎﺑﻊ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ'
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻔﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻃﻔﻞ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪﺵ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﮐﻨﻴﻢ. ﻫﻨﺮ
ﻫﺎﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭلی ﺪﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺗﻤﻠّﻚ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﮐﻮﺩﻙ'
ﻭ ﮐﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻮﺩﻙ ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﻌﺪﻯﺎﻭ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮﺭﻳس
ﮔﺮﺩﺳﺮ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺎس ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻮﺩ'ﻭﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺵ
ﺭؤﻳﺖ ﻭ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺶ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻫﻨﺮ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻋﻠّﺖ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻃﻔﻞ' ﺑﺎ ﮐﺎﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺍﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻃﻔﻞ ﺩﺭ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﺭﺳﻮﻡ ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﮐﺸﺶ
ﺷﺨﺼﻰ ﻃﻔﻞ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻭﺍقع
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻃﻔﻞ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﺎﺷﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻟﻎ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭؤﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺵﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﭼﺸﻢ ﺍﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻧﺶ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﻃﻔﻞ ﻫﻴﭻ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺎﻟﺮﻭ'ﻃﻔﻞ
ﺑﺎ ﻭﺍﻗﻊ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻥ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﻯ'
ﻓﻮﺭﺍ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴؤﻟﻴﺖ
ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﭘﺶ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﺑﮑﺠﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻫﺪﻓی ﻤﺸﺨﺺ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺭﺳﻮﻡ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'ﮐﺎﺭ
ﻃﻔﻞ ﺑﻬﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻳﺨﺖ.ﻃﻔﻞ ﺍﺯ ﻫﻨﺮﺧﻮﺩﺵ
ﻫﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻮﻗّﻊ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺭﺍﺩﻩﻳﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻴﻦ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻨﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻫﻨﺮ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ ﺑﺎ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﺯﺍﻳﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺷﺮﻭﻉ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﻨﻈﺮﻩﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺷﺮﻭﻉ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻠّﺖ ﻣﻮﻫﺒﺖ
ﻫﻨﺮﻯ' ﺗﻤﺎس
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺗّﮑﺎﺋﻰ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻬﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺑﺰﺭﮒ'ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ
ﺑﺎ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺟﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ'ﻭ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻣﻨﺎﻇﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻫﻨﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﻫﻨﺮ'ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺷﻮﻧﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ' ﻧﻪ
ﺗﻤﻠّﻚ ﺍﺷﻴاء
ﻭﻧﻪ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻗﺼﺪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻁ ﻭ
ﺍﻣﺘﺰﺍﺝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﮐﻮﺩﻙ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺍﻭ'ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ.ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺁثاﺭ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ
ﻭ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﺮﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺶ ﺗﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬی ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻥ
اﺳﺖ'ﮐﻪﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﮐﻨﻮنی
ﻮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ. ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﮐﻮﭼﻚ
ﻳﺎ
ﺑﺰﺭﮒ'ﺣﺘﻤﺎ ﺁﺗﻠﻴﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻮﺍﺩ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻌﻠّﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺟﺎﻟﺐ
ﻧﻈﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺸﻖ
ﻫﺎ'ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺑﺎﻫﻢ.
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻟﺘﻘﺎﻃﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻘﺪس
ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻇﺮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻭﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻧﻮﺍﻝ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﮐﻪ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺒﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﭼﻴﻨﻰ ﻭ
ﺷﺮﻗﻰﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ'ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻨﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪ ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﺑﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻊ ﻓﺎﻳﻖ
ﺁﻳﺪ.ﻳﺎ ﺑﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﺭﺍ
ﺧﻠﻖ ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻳﺎ
ﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺭﺍ ﻣﺠﺴّﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺧﻠﻖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺘﺄﺻّﻞ
ﻭ ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺍﺭ'ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺘﺎﻓﻴﮑﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪﺳﺎﻳﻪ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻳﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺎﻟﺮﻭ'
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭼﻴﺰ ﻣﺠﻬﻮﻝ
ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺩﺭﻙ
ﻭ ﺩﻳﺪ ﻳﺎ ﺩﺳﺖ
ﻳﺎﺑﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺭﺍ
ﻗﺒﻀﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺂﻥ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ
ﺑﺪﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺼﺪﻳﻖ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻴﭻ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﺪ.ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻨﺮ'ﺗﻤﻠّﻚ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺎﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺫﺍﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻋﻠﻴﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻠﻴﻪ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﺴﺘﻰ.ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻠﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺍﮔﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﻗّﻔﻰ
ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻳﻚ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﺒﺮﻯ'ﮐﻪ ﻗﻀﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻬﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ'ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻫﺮ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣثبت ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ. ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺿﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﺑﻨﻔﻊ ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣثبت 'ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ثوﺍﺏ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺿﺪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﺘﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﺎﺯﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﺪﻡ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺁﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻮﻗﻒ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺟﺮﻡ
ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺎﻟﻤثل ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻓﺮﻕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻳﺮ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺑﺮﺩﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻧﻘﺶ
ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ'ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻌﻠﻰ'ﻭﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺸﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ'ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﺎ'ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻩ
ﻧﺸﺪﻩ'ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ'ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻈﻤﻰ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻩ'ﭘﻴﺸﮕﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ. ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺴﻰ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺮ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻫﺴﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻧﺎﻇﺮ ﺁﻥ'ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺁﻏﺎﺯﻗﻬﻘﺮﺍ.
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺤث ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ'ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ'ﺗﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩﺍ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ'ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ
ﻧﺨﺴﺖ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺳﭙﺎس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺩﺭﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی
ﻮﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﮑﺘبی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺎﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ'ﻭ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ .

ﻫﻨﺮ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﺗﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺿﻌﻴﻔﺎﻥ ﻋﺎﺟﺰ
ﻭ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺫﺑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻤﺘّﻊ
ﻭ ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﻭﻫﻮﺵ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮ ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ.ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺣﺎﻝ'ﻟﺰﻭﻡ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﺪﻋﻰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ عاﻟﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ' ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻓﺎﺳﺪ. ﻳﻚ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺑﺎﻋث
ﻋﺮﺿﻪ ﻭ ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﮐﺸﻔﻰ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺒﻚ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﻣﻮﻓﻖ'ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎنی
ﻤﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺶ ﺑﺎﺭ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی هست . ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺡ ﻭ ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺎ ﻋﺰﻳﻤﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ ﮐﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺑﺮﺩ ﺍﻣﻮﺭ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻗﺘﻀﺎ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ'ﺁﻏﺎﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻮﺟﻮﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ'ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺭؤﻳﺖ ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺎﺷﺪ' ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ'ﻧﺎﻡ
ﻓﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ'
ﻳﺎ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﺍﺭ
ﮔﺎﻧﻪ'ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻧﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﮐﺸﻒ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﺑﺎ ﺷﺶ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ'ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﺮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺵ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺵ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﭙس ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ' ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺮﻁ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ'ﻭ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻫﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺭﺍ
ﺑﺠﻨﮕﻞ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ'ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ' ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺎﺭﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﭼﻮﻥ عقل
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺴﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﮐﻤﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﮐﺸﻒ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ' ﻫﺮ ﻳﻚ
ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮ ﺃﻣﺮ ﻣﺨﻔﻰ ﺑﺮ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﮐﺎﺳﺘﻪ'ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺟﺪﻳﺪ ﮐﺸﻒ
ﺷﺪﻩ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﻒ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ' ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺻﺒﺮ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﻄﺢ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﻄﺎﺭ ﺩﺍﻧﺶ
ﻭﮐﻔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ'ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺶ ﮐﻔﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺧﺮﺵ
ﻧﻴﺰ
ﮐﻔﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪ
ﺑﺪﻟﺎﺋﻠﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﻦ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺋﻴﻦ ﻭ ﺭﻭﺷﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﻔﻆ ﺩﻳﻦ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﻳﻦ
ﻣﻄﺮﺡ ﺑﻮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺩﻳﻦ ﺁﺩﻡ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺶ'ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺑﻮﺩ.ﻳﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩّ ﻭ ﻭِﺩﺍﺩ ﻭﻣﺤﺒّﺖﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻴﺘﺮﺍ ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﻭ ﻣﻬﺮ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ'ﭼﻮﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﮑس
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻓﺘﻦ
ﺭﻭﺡﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺪﻡ ﺑﻘﺎﻯ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻭﺭﻓﺘﻦ ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ'ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻤﺒﻦ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺳﻬﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺸﻢ'
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ
ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ
ﺷﺨﺺﻣﺤﻤﺪﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺪﺍﺷﺖ
ﻳﺎ
ﭘﺪﺭﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﺗﻮاﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ'
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺑﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩ'
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭﺍﺳﺮاء
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺭباﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ
ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ'
ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻌﻠﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻫﻨﺮﻯﮑﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﻭﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺣﺴﺎس ' ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﻮﺭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻳﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍﻳﺞ' ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﺁثاﺭﺵ ﻧﻴﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﺒس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻯ اﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺴﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﻄﺢ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭﻟﻮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﻫﻢ ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﻣﺎﻟﺮﻭﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻫﻨﺮ ﺍﺑﺴﺘﺮﻩ
ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﺧﺎﺹ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻨﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﻭﺵ
ﻭ ﺳﺒﻚ ﻭ
ﺍﺳﺘﻴﻞ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﺎﺹ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.ﺑﻨﻄﺮ
ﻣﺎﻟﺮﻭ'ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻗﺪﻣﺎﻯ
ﻣﺼﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﭼﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻘﺪس
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﻳﺎﻋﮑس ﺻﻮﺭﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍﻳج اﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻟﻴﻞ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺪﺳﻴﻦ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪّس
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧی
ﺬﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺮ
ﻭﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﻭ
ﻋﮑس ﻭﻣﻘﺒﺮﻩ
ﻭ ﻣﻌﺒﺪ ﻭﻳﮋﻩ
ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﻧﺪ'ﻋﻤﻠﺎ ﺟﻌﻞ
ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﮐﻔﺮ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﺮﻙ ﺧﺪﺍ ﻭﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ'ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺃﻣﺮ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﻭﺻﻨﻌﺖﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺃثرﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻫﻨﺮ
ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺎ ﻓﺮﺍﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ'ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻭﺍﻗﻊ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺁﻥ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﺟﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ
ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻌﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﻨﺪ.ﭼﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﺎﻇﺮ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ' ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻬﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮکی
ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺻﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﮐﺮﺩ.
ﻳﮑﻰ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻫﻨﺮﻯ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻳﮑﻰ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ ﺍﺳﺖ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺑﺮﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻧﻔﻊ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﮑس
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺮﻙ ﺭﻓﺎﻩ
ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻔﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﺑﺸﺮ ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺑﻊ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
اﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻨﺪ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﮔﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎﮐﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ. ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ'ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﮐس ﺩﺭﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻫﻨﺮ'ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻨﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﺗﺎ
ﺣﺪّ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻭ'ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺶ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮﺑﻌﺪﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ'ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ.ﭘس ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻓﻘﻰ'
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺧﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻰ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ'ﻭ
ﺳﻮﮊﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻘﺼﺪ
ﻧﻔﻊ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ ﻭ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺸﺮ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺎﻩ
ﻭﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﻭ ﮐﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻧﻔﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺪﻓﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻔﻊ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬی ﻮﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥﺮﻭﺣﺃﺻﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻭ ﮐﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﺎﺩﻯ.ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯﺨﺎﺹ ﻣﻠﮑﻮﺕ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺴﻢ ﻣﺎ ﭼﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ'ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻦ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺣﺠﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣلی ﺘﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺍﺧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﻔﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻳﻚ
ﻧﺎﻡ ﭘﻮﺷﺸﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﮐﻮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪ ﻭﺧﻨثی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس
ﻧﻔﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻀﺮﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﻯ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺗﻤﺪﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻨﺎﻡ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻚ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻧﻔﻊ ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺣﺎﺻﻞ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻴﭻ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ'ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﻔﻊ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻳﺪ.ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ
ﻭﺳﻴﻠﻪ'ﺟﺰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺏ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻥ ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﻢ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﻬﺎﺭﺕ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻊ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﺐ
ﻭ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺟﺪﻳﺪ' ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﻌﻤﻴﻢ ﺁﻥ'
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺟﻮﺋﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ و ﻨﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺟﻮﺋﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻌﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﻳﻞ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺼﻨﻮﻋﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻧﻔﻌﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ'ﻭﺳﻨﮓ
ﺭﻳﺰﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭﺗﺎﺑﻠﻮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺷﻴاء ﻏﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﻋﻠﻢ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﭘس ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﺵ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﭘﺎﻙ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﺷﻐﺎﻝ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ
ﻭ ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺒﻘﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻞ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ ﻣﺤﻴﻂ
ﺯﻳﺴﺖ ﺭﺍ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ.ﻭ
ﺣﺪ ﻭﺳﻂ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ .ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻌﻀﻰ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺗﻤﺪﻧﻰ'ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺼﺮﻓﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﮑﻨﻴﻢ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶ ' ﺑﻨﻈﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺃﻧﺪﻙ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻭ
ﺗﺼﺮﻓﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻭﻝ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺫﺍﺕ ﻳﺎ(ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﺠﻨﺒﻴﻦ)
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻌﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ.
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻰ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻈﺮ ﻭ ﺗﺬﻭﻕ
ﺩﻋﻮﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻌﻰ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭﺑﺮﺩ ﺁﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻃّﻠﺎﻉ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺩﻋﻮﺗﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﺩﻋﻮﺗﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺫﻭﻗﻰ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺯﻳﺎﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ ﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻴﺰﻡ ﺟﻤﻊ
ﮐﻨﺪ ﻭﮔﺮﻡ ﺷﻮﺩ'ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﺁﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﺷﻐﺎﻝ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﻯ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺼﻮﺭ ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'
ﻫﻨﺮ ﺭﻓﺎﻫﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺧﺎﺹ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺗﻨﺒﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻨﺮﻯ ﺗﺠﻤّﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ.

ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺼﺮﻑ'ﻳﺎ ﻋﻤﻞ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ' ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻬﻴﭻ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻫﺪﻑ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺑﻰ ﻭﻗﻔﻪ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻬﺪﻑ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﺟﻮﻳﺪ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﻘﺶ ﻋﺎﻣﻞ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭﺗﻌﺠّﺐ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﻫﻨﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺘﺎﻳج کاﺭ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﮑﻢ
ﺗﺮ' ﺍﺳﻴﺮ ﺑﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻥﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﺩ.

ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻔﻌﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺷﻮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﻔﻌﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺟﻮﺍﺑﻰ
ﻣثبت ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻌی
ﺒﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ.
ﻭ ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺻﻨﻌﺖ
ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪﺍﻯ'
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥﻨﻴﺰ
ﺻﻨﻌﺖ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻰ ﻳﻮ ﺑﻴﻦ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﻧﺎﻓﻊ
ﺍﺗّﺤﺎﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻞ ﺍﺳﺖ.
ﭘﻮﻝ ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ'ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻤﺎﻝ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ'ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺟﻬﻞ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺸﻨﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻧﻔﻊ
ﻭ ﺭﻓﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻔﻊ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺫﻭﻗﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ'
ﻭﻧﻈﺮ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭؤﻳﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻥﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻔﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﭼﺸﻤﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎﺣﺎﮐﻢ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﺎﻟﻢ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ.ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺳﺖ.
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻭﺻﻨﻌﺖ'ﻭﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻴﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﻧﻔﻌﻰ'
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻨﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻮﻝ ﺳﺎﺯ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﺍﺭﺯﺵ ﭘﻮﻝ ﺁﻥ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺍﻣﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻔﮑﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻭ'ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.

ﺍﻋﺠﺎﺏ
ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻭ ﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻌﺠّﺐ ﺍﺯ
ﻧﻤﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ'ﻭ
ﺗﺰﻳﻴﻨﺎﺕ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻫﻨﺮ ﻫﺴﺖ.ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﭼﻮﺏ ﺗﺎﺑﻠﻮ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻭ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻔﻊ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ
ﺑﻮﺩ'ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ'ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻳﻚ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔﻊ ﺍﻳﻦ
ئﺃﺷﺮ ﻣﻰ
ﺟﻮﺋﻴﻢ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﻔﻌﻰ
ﺟﺴﺘﻴﻢ'ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣثلا
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻌﺒﺪﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻣؤثّر
ﺗﺮ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﺗﻌﺠّﺐ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﺍﺭﺯﻳﺎبی
ﻤﺎ' ﺃثر
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻳﮑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻋﻤﻠﻰ
ﺁﻥ ﻭ ﻧﻔﻊ
ﻓﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺗﺄثیر
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺫﻭﻗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ .
ﺑﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺯﻳﻨﺘﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻧﻔﻌی ﺮﺍ ﺍﺯ
ﺳﻮﮊﻩﻫﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﺯﻳﻨﺘﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻫﻨﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻫم
ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺫﺍﺗﺎ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺮﺿﻰ ﻭ ﺟﻨﺒﻰ
ﻧﻔﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ
ﺁﻥ'ﺫﺍﺗﺎ
ﻧﻔﻌﻰ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭﻋﺮﺿﻰ ﻭ
ﺟﻨﺒﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﻫﻨﺮ
ﺁﺭﺷﻴﺘﮑﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺼﻨﻌﺖ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻭﺁﮔﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ ﺁثاﺭ
ﻋﻈﻴم
ﻤﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﻑ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻣﻨﺎﺳﻚ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ
ﺟﺸﻨﻬﺎ'ﻭﻣﺴﺎﮐﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﺎﻝ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ
ﺟﻤﺎﻝ
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻭﺍﺿﺤﻰ
ﻏﺮﺽ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍ ﮐﻨﺪ. ﭘﻮﻝ
ﻭﺍﻟﻴﺮﻯ ﺳﻪ
ﻧﻮﻉ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺟﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻳﮑﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﮔﻨﮓ'ﻭ
ﻳﻚ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻳﺎ' ﻭ ﻳﮑﻰ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ'ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺻﺎﻣﺖ ﺟﺰ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﮔﻮﻳﺎ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮔﻮﻳﺎﺋﻰ ﺁﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﻭ ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ'ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺒﺪ'ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺧﺸﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺴﺮﮐﻮﺑﻰ ﻭ
ﻣﻀﺎﻳﻘﻪ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ.
ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺗﺂﺗﺮ
ﺑﻤﺸﺎﺭﮐﺖ ﺩﺭ
ﺫﻭﻕ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻝ ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ
ﮔﺮﻭﻩ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﻧﻮﺍﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻮﺍﺯﺩ. ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ
ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻧﻔﻊ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﺸﻒ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺩﻋﻮﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺤﺮ ﺃثر
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻃﺮﺡ ﻳﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﮐﺮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ ﺭﺍ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻫﻨﺮ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ.ﺃثر
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﻨﻘﺶ
ﺧﺎﺻﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﺩﻋﻮﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﭽﻴﺰﻯ
ﻣﮑﻤّﻞ ﺃثر
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣثلا
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺮﺍﺏ ﻧﻤﺎﺯ
ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﭘس ﺃثر
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﻣﻌﻴّﻨﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺮ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﻧﻘﺶ ﺗﺂﺗﺮﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ'ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻔﻌﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺗﻮﺟّﻰ ﺑﺬﺍﺕ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺬﺍﺕ ﺧﻮﺩ.
ﺯﺑﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﺍﺭﺯﺵ ﺫﺍﺗﻰ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮔﻮﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺧﺎﺻﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻘﺎ ﻭ
ﻗﺮاءﺖ ﺁﻥ
ﺑﺮﻣﺎ ﻓﺮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺷﻌﺮﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ .
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻇﺮﻭﻑ ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﻇﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﺷﻌﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺷﺎﻋﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﻧﻔﻌﻰ'ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﺧﺖ
ﺩﺳﺖ'ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺯ
ﻣﻬﺎﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻭ
ﺗﻤﺴّﻚ ﺑﺂﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ' ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ .
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﺨﺼﺺ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﮑﺮﺭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺫﺍﺗﻰ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﺎﺹ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ.ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻌﻰ ﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺤﺾ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻫﻮﺵ'ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻠﻴﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﺗﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺼﺪ ﻭﻫﺪﻑ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ ﺁﻥ
ﻓﮑﺮ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻭ
ﻃﺮﺍﺣﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺳﺒﺐ
ﻇﻬﻮﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ثَمَرﻩ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺩﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻌﮑس ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻧﻔﻌﻰ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻃﺮﺡ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺤﺘﻮﻯ
ﻓﮑﺮ ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺑﺮﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ' ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .
ﺻﻮﺭﺕﺭﺍ ﺩﺭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺼﻨﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'
ﻧﻪﺍﺯ ﺻﺎﻧﻊ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺃثر
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﺻﺎﻧﻊ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻔﻌﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ.
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺍﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﺍﺯ
ﺃثر ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺤﺴﻮس ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﺳﺒﻚ
ﺭﺍ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﮑﻞ
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻓﮑﺮ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﺑﺮﻭﻯهم
ﺮﻳﺨﺘﻪ'ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ ﻫﻨﺮ ﻣﻮﺯﻭﻥ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'
ﮐﻪﭼﻨﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎل
هنوﺯ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﺳﻠﻮﺏ
ﻭﺳﺒﻚ ﻭ
ﺍﺳﺘﻴﻞ ﻭ ﻃﺮﺯ
ﮐﺎﺭ ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﺗﺤﮑّﻢ ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺳﺘﻴﻞ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ.ﺳﺒﻚ ﻭ
ﺍﺳﻠﻮﺏ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺼﺎﺣﺒﺶ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﺑﺎﻓﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﺪ.ﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﺳﺒﻚ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺂﻥ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭﺍﺳﺖ.ﻭ ﺳﺒﻚ ﻓﮑﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺿﻊ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺰﺷﻚ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺁﻥ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﻣﺸﺨّﺼﻰ
ﻧﺴﺨﻪ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻧﺴﺨﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺵ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﻭﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺒﻚ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺒﻚ
ﻣﻔﻴﺪﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺭﻭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ ﺳﺒﻚ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺳﺒﻚ ﻭﺍﺳﻠﻮﺏ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﻴﻨﺶ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻭ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻧﻮﻉ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﻋﻠﻞ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣل
اﻓﻘﻰ ﺑﺸﻮﺩ'
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻋﻠﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﺤﻮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭘس ﺩﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ' ﺳﺒﻠﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻭ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﺷﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﻗﻔﺴﻰ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻣﻀﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﭘﺎﻯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺵ
ﺍﺧﻠﺎﺹ ﻭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻫّﻢ
ﻭﺗﺨﻴّﻞ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻭ'ﺑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﺶ
ﻫﺎ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺳﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﻮﺩ.ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻫﺮﮐس 'ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺤﺮﻙ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ'ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ'ﺑﺎ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻴﻚ ﻣﻌﻠّﻢ
ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺤﻮﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ'ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭﮐﻤﻚ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﺭﺳﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ.

ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺳﺮ ﺷﻨﺎس ﻗﺪﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺁثاﺭﺷﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯﻮ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻣﺨﺘﺮﻋﻰ
ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﺩﻳﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻩﻫﺎ
ﺍﺧﺘﺮﺍع رﺍ
ﮐﻪﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺧﺒﺮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺑﺎﺏ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻣﮋﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺶ
ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻃﺒﻘﻪ ﺷﻴﺸﻪ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺭﻭﻯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﻧﻘﺸﻰ ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﻴﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﻯ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺯﻳﺮ'ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﺷﻴﺸﻪ
ﻫﺎ'ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ'
ﭼﻘﺪﺭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥﻤﺘﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ'ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ.ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻔﻌﻰ ﻭﻣﺼﻠﺤﺘﻰ'ﻭ
ﺃﮐثرﺍ
ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ'ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻘﺎﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ دﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺑﻴﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ ﺭﺳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺷﺠﺎﻉ ﻋﺒﻮﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﻮ ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺸﺪ'ﻭ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﺳﻴﺎﺣﺖ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻭ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺁﻥ ﺑﻮﺍﻗﻊ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺎﺑﺖ
ﺷﺪﻩ'ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﻠﺎﻡ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺳﺖﻣﻴﮑﺸﺪ'ﻭ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻠﺎﺵ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﭘﻮﻝ ﺳﺎﺯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻧﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﺿﻤﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺧﻠﺴﻪ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻭ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻫﻨﺮﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ' ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ'ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺑﺤﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺿﻤﻦ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ'ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ'
ﮐﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ
ﻭﻫﻢ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑس
.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺯﻫﺮﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺑﺨﺸﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺎ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺗﺎﺑﻊ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﻫﻮﺵ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮﻉ'
ﭼﻘﺪﺭ ﻧﻘﺶ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭﺗﺄﻣّﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ'
ﭼﻘﺪﺭ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺁﻟﺎﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺳﺒﻚ
ﺑﻴﻨﺶ ﻧﻴﺰ
ﺟﺪﺍ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺄثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺳﺨﺖ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻓﻨّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﭘس
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ'
ﺿﻤﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻢ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
می
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺗﻦ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ'ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻳﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺑﻬﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻠﻞ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ ﻳﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺗﺎﺑﻊ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﺩ' ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻗﺘﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺷﺪ
ﺣﺎﻝ ﻧﻮﺑﺖ
ﺳﺨﺘﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺟﻠﻮﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺣﺎﮐﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﺒﻮﺩ'ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﺣﺘﻰﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﻣﻮﺍﻧﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻳﺎ ﺧﻄﺎﺑﻰ ﻭ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﭘﺎﺳﺦ
ﻫﺎﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺳﺮﻋﺖﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻤﻞ'ﺑﺨﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺬﺧﻴﺮﻩ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻫﺮﺣﺮﻓﻪﺍﻯﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻣﻔﻴﺪﺗﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﻭﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺗﺮﺑﻴﺘی
ﺪﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺻﺒﻮﺭ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﻮﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﭙﺮﺳﺪ' ﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ
ﻳﺎ ﻧﻪ.ﻭ ﺁﻳﺎ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ'ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻬﻢ ﺍﺯ
ﺗﻤثیلاﺕ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘی اﻭ
ﭼﻴﺴﺖ. ﻫﻨﺮ ﭼﻮﻥ
ﭼﺸﻤﻪ ﺳﻴّﺎﻝ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﺸﻨﺪﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯﺳﺎﺩﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﺷﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻠﺎﺵ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺒﻴﺎﻥ کند.ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻫﻨﺮ' ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮﺵ
ﺳﺨﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ' ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﻝ ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﻭﻟﻰ
ﻗﺮﻳﺒﺎ ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ'ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﭘس ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻓﻊ ﻣﺎﻧﻊ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ' ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺗﻠﺎﺵ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ'ﺑﺎ
ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻭ'ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻨﺮ ﻭﺣﺮﻓﻪ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻭﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ'ﻭ
ﺳﺒﻚ ﻫﺎ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺁﺳﺎﻥ
ﺁﻥ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭ.ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕﺭﺍﺩﺭ
ﺧﻠﺎل عمل ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﺍﺟﺮﺍ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﻟﺰﻭﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ'ﺑﺎﺯﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ'ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﻗﻮّﻩ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﻗﻴﻘﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻠﺐ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﮐﺸﺶ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﺭﺝ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﮔﺴﺖ
ﮐﻮﻧﺖ'ﻓﮑﺮ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺷﻮﺩ.ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﺳﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ.ﻭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ' ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻭﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﺎﺭﺟﻰ'ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻥ'ﺑﺎﺻﻮﻝ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻴﺎﻥ' ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻂ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷت هاﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺎﻡ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ.ﭘﺶ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺠﺬﻭﺏ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'
ﻭ ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﮐﻤﺘﺮ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺠﺬﻭﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ'ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ ﻭﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.

ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻧﻔﻊ ﻭ ﺣﺮﻓﻪ ﻭ
ﮐﺴﺐ'ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﻓﺖ ﮐﺎﺭﺵ
ﻫﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺻﻨﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﺗﺮﻗّﻰ ﮐﺮﺩ'ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﺻﻨﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺧﻴﺎﻁ ﻭ
ﻣﺪﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺯﻫﻮس ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺩﺭ ﻣﻤﻠﮑﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺒﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺗﺎ
ﺟﻨس ﻋﺎﻟﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ' ﻭﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ)ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺒﺮﺳﻨﺪ'ﺗﮑﺎﻣﻞ(ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ)ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻥ'
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻨﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ ﻭ
ﻋﻴﺐ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ' ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺗﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯؤ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﺭﻯ
ﺟﺰ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺠﺪﺩ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ'ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻋﻠﻴﻪ ﻧﻈﺮ
ﺩﻭﺭﮐﻬﺎﻳﻢ'ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻭ ﻫﻮس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻫﻨﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺮﻓﻪ
ﻣﻬﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﻭﺭﮐﻬﺎﻳﻢ
ﺑﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﺯﺍﺩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻧﺖ ﻭ ﺷﻴﻠﺮ
ﻭ ﺳﭙﻨﺴﺮ ﻫﻢ
ﺭﺃﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺤﮑﻤﻰ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺑﺎﺯﻯ
هست .ﻭﻯ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻴﺎﺯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻗﺼﺪ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﺴﻢ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻀﺮﺭ
ﺗﻦ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﻨﮕﺮﺩﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻏﺮﺿﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﭼﻮﻥ
ﺟﺴﻢ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ'ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎنی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺳﻄﻮﺡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﭘس ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻋﻠﻢ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﺎﺭﻯ ﻋﺒث
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻀﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻄﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺁﺏ
ﭘﺎﻙ
ﺩﺭﺍﺳﺘﺨﺮ
ﭘُﺮ ﻟﺠﻦ
ﺭﻳﺨﺖ'ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻟﺠﻦ ﻫﺎ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﺠﻦ
ﻫﺎﻯ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘی ﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺩﻭﺭﮐﻬﺎﻳﻢ
ﺭﻫﺒﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ'
ﺁﻧﺮﺍ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻯ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺯﺍﺋﺪﻯ
ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻬﻤّﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺍﺭﺍﺋﻪﮔﺮﺩﺩ.
ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﺮﺩﻥ'ﺩﺭﻫﺮﺷﮑﻞ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﻭ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺶ' ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ'
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻣﻬﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻨﺮ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ'ﭘس
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ' ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺻﻨﻌﺖ ﺟﺪﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻳﻢ.
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ
ﻭﻗﺎﻟﺒﻰ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺻﻨﻌﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻨﻌﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻧﺠّﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺿﻤﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﺯﻳﺎﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ ﺻﻨﻌﺖ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻭ ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻫﻨﺮ ﮐﺎﺭ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﮐﺎﺭﺵ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﺭﻭﺡ ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﮔﺮﭼﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﻘﺎﻳﺺ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻰ ﻭ
ﺟﻤﻠﮕﻰ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺻﺎﻑ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺘﻘﻦ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻗّﺖ ﺑﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ ﺳﺎﺧﺖ
ﺩﺍﻧﺘﻞ ﻭ
ﺳﻮﺭﺍﺥ ﺳﺎﺯﻯ
ﭘﺎﺭﭼﻪ'ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﮐﺎﺭ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻯ' ﺍﻳﻦ ﻋﻴﺐ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺯﻳﺮﺍﺭﻭﺣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺯ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ
ﺍﻳﻥﭽﻨﻴﻦ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍلاّ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻭﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻫﺮ ﻓﺴﺎﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ'
ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻢ ﺭﻧﮓ
ﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ' ﻭﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺼﺮﻑ
ﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻣﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺎ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﺑﺎﻭﺿﻊ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺵ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ'ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻋﻤﻞ
ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﭘﻴﺶﺭﻓﺘﻪ'
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﺭ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﺁﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺁﻥ.ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺃﻧﺒﻮﻩ ﻭ
ﺟﻤﻠﮕﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺯﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻫﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻗﻴﻤﺖ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ
ﻏﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﮑّﻪ ﭘﻮﻝ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ'ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻠﺎﺳﻴﮑﻰ
ﺑﻴﻦ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻥﺘﻔﺎﻭﺕ
ﮐﺎﺭ ﺍﺩﺍﺋﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻥﻮ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺩﻭﺩﺭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪّﻯ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺃثر ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﭼﻴﻨﻰ' ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻃﺮﺡ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ثاﺑﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﭼﮑﺶ
ﮐﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻯ
ﮐﺎﺭ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ'ﻃﺒﻖ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺴﺖ. ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺪﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﻢ
ﻭﺯﻳﺎﺩ ﻫﺴﺖ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻭ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ. ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻫﻨﺮ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﺻﻨﻌﺖ'ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺻﻨﻌﺖ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻨﻌﺖ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻰ ﻧﻴﺴﺖ.

ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﺑﺴﺘﺮﻩ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻭﻝ ﻫﻨﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ'ﺗﻬﻴّﻪ
ﺍﺷﮑﺎﻝ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺘﻴﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮﺑﺮﺕ ﺭﻳﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺵ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺻﻨﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺼﻨﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻃﺮﺍﺣﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮ ﻧﻔﻊ
ﻭ ﺳﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﻗﺎﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ
ﺻﻨﻌﺖ ﺭﺍ ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ'
ﺍﺷﮑﺎﻝ ﺣﺪﺳﻰ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺁﺑﺴﺘﺮﻩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺻﻨﻌﺖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﮑﻞ ﺩﺍﺭ
ﺍﺯﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﺭﺍ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻳﻚ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ'ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻏﻮﻏﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺧﻠﻖ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻭﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﺻﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺣﺴّﺎﺳﻴّﺖ
ﺍﺳﺘﺸﻨﺎﺋﻰ
ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس
ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.

ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮ'ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ'ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ
ﺁﻥ'ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻓﻘﻂ
ﺑﻨﺴﺒﺖ ﻋﺪﺩﻯ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻧﻪ ﻣﻴﺘﺎﻓﻴﮑﻰ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'
ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ ﻏﻴﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﮐﻴﻔﻰ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺗﻨﺎﻇﺮ ﻭ
ﺗﻨﺎﺳﺐ' ﻭ ﺟﻮﺭ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﺧﺖ ﺍﺳﺖ.ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﺝ
ﻭﻣﺸﺘﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺃﻧﺒﻮﻩ'ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺑﺮﺩﻩ'ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺯ ﺟﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺟﺎﻤﻌﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺟﺪﻯ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺟﺪﻯ' ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﻣﻠﺎﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ ﮐﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺟﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺗﺠﻤّﻠﻰ.ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪﻑ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ'ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺮﻓﻪ
ﻧﻤﻰ ﮔﻤﺎﺭﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻣثبت ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ'ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺟﺪﻯ ﺑﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺭﻳﺶ ﺳﻔﻴﺪﺍﻥ
ﻗﻮﻡ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ 19 ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ' ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﺳﻴﺴﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﮐﺎﺧﻬﺎ'
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﻌّﺎﻟﻴّﺘﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺮﻓﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺎ ﺣﺮﻓﻪ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻫﻨﺮ'ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ ﻭ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺷﻮﺩ.ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.

ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺂﻥﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻧﺪﻫﻴﻢ'ﻫﻢ
ﺭﺯﻕ ﺍﻭ ﻭﻫﻢ
ﻧﻘﺶ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺗﺨﻄﺌﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﻨﺮ
ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ
ﻋﺒﺶ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ
؟ ﺑﻨﻈﺮ ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺟﺪّﻯ
ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﺃثرﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ'ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﭘﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﻳﻚ
ﻣﻠّﺖ' ﺟﺰ ﭼﻨﺪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺶ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺭﺍ
ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ
ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻣﺼﺮﻑ
ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺁﻥ
ﮐﻮﺷﻴﺪﻩﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻫﻨﺮ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻯ' ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﻭﻗﺖ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﺻﺮﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻳﺎﺩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﻭﺯﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﺁﻳﺪ. ﻣﺎﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻪ
ﻣﺼﺮﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺷﻤﻦ ﻏﺎﻟﺒﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺼﺎﺩﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻫﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻳﻚ ﮐﺒﻮﺗﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﮑﺸﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺣﻴﻒ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻳﺎ ﻇﺮﻑ
ﺯﻳﺒﺎﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻏﺬﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ.ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﺗﺸﮑﻴﻠﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻭ ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﺭﻗﺺ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺯﺍﺋﻞ ﺷﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﺃثر
ﺁﻥ'ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻧﺎﻇﺮ
ﻭﻣﺴﺘﻤﻊ'ﻭ
ﺑﺮﭘﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
(ﻧُﺖ)ﻭﺣﻔﻆ ﺻﺪﺍ
ﻭ ﻓﻴﻠﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻫم
ثباﺕ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺳﺨﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﺩﺭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺧﻮﺩ ﭘﻮﻝ ﺳﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﻨﺮ'ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﺯﻩ
ﻫﺎ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺟﺪﻳﺪ ﺍﺳﺖ'ﻭﻣﻮﺯﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻫﻨﺮ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻣﻮﺯﻩ
ﺑﺪﻓﺖ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺩﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻧﻴﺴﺖ .
ﻭﺧﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻩ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺁﻥ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻗﺴﻤﺖ
ﺃﻋﻈﻢ ﻣﺤﺼﻮﻟﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺼﺮﻑ ﺟﺎﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻣﺨﻔﻰ ﭼﻮﻥ
ﺟﻮﺍﻫﺮ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﻨﺮ'ﻣﻌﻨﻰ
ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻧﻪ
ﻣﺨﻔﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﺎﺭ'ﺍﺯ
ﺗﺮس ﺭﺑﻮﺩﻩ
ﺷﺪﻥ. ﺻﺮﻓﻪ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺍﺯﺗﺮس
ﺯﻭﺍﻝ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺷﻮﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺣﻔﻆ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺷﻴاء ﻋﺰﻳﺰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺭﺑﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻦ'ﻭ
ﻳﺎﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺷﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺧﺎﺹ
ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻫﻨﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﭼﻪ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﺗﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﺒّﺮ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﺫﻭﻕ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻟﻴﻞ ﻫﻤﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻳﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ ﺑﺄﻣﺮﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻨﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﻭ
ﺑﻰ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﻳﺎﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ(
ﻧﻪ ) ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺍﺯ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﻋﻮﺍﻡ
ﻓﺮﺍﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﺃﺻﻞ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻧﮕﺮﻓﺘﻪ'
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻟﺒﺎس
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻫﻨﺮ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﮐثرﺗﻰﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻳﻚ
ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻨﻈﺮ
ﺭﻳﺒﻮ' ﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﺑﺎﺯ ﺑﻔﺮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺁﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻨﻈﺮ
ﺩﻟﺎﮐﺮﻭﺍ'ﻫﻨﺮ
ﻣﻨﻌﮑس
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﺎﺹ ﻭﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣل اﻣثاﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
ﻮﺍﻳﺴﺘﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﮐﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺍﺣﺘﮑﺎﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

ﺷﮑﻞ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺯﻳﺒﺎ'ﻳﻚ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﺭ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭت هاﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺟﻤﻌی
هست . ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺻﻮﺭ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﻤﻊ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﺎﺷﻒ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻫﺸﻴﺎﺭﻯﺴﺮﺑﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻗﻠّﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻋﻘﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺑﻌﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥﺩﺭﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪﮔﺎﻫی
اﻧﻔﺼﺎﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻋﺮﺿﻰ ﻭ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﻮﺍﺟﺪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺳﻄﺤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﺗﺎ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻋﻤﻘﻰ. ﺑﻠﮑﻪ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﻧﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ.ﻭﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺗّﺼﺎل ﺠﻤﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﻋﻠﻢ ﺣﺴّﺎﺳﻴّﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁثاﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﻤﻊ ﻭﻭﺍﺣﺪ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ(ﺟﻢ)ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ می
گرﺩﻧﺪ'ﻭ(ﺟﻤﻌﻪ)ﺭﻭﺯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻭﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻌﺎﻓﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎس
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻣﻌﺒﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺭﺳﺎﺋﻞ ﻭ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪس ﮐﻪ
ﺗﺰﻳﻴﻨﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻡ ﺭﺍ
ﺯﻳﻨﺖ ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﻌﺒﺪ'ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻘﺪس
ﻳﺎ ﻣﻘﺒﺮﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﺳﭙس
ﺯﻳﻨﺖ ﻣﻌﺒﺪ'ﻭ
ﺯﻳﻨﺖ ﺭﺟﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﻳﻨﺖ
ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﻥ ﻣﻌﺒﺪ'ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﻣﻌﺒﺪ
ﻣﻘﺪس 'ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻘﺪّس
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ'ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺩﺭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻋﻈﻤﺖ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ
ﺯﻳﻨﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ'ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﻭﺟﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻣﻌﺒﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﻫﻨﺮ ﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺴﻴﮑﻪ
ﻗﺪﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻡ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﺍﺋﺮ ﻣﻌﺒﺪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎ ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺭﻗﺺ
ﻣﻘﺪس
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺁﻭﺍﺯ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻏﺰﻝ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﺪ
ﻣﺠﺎﺯﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﮐَﻨَﻒ'ﺩﻳﻦ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.

ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ'ﺑﺘﺸﻮﻳﻖ
ﻫﻨﺮ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﮔﻮﺗﻰ. ﺩﻳﻦ ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺤﮑﻤﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﺩ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍﻳﺞ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭘس ﻣﻌﺒﺪ
ﺑﺎﺷﮕﺎﻫﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻣﺤﻞ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻌﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ'ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﺣﺰﺑﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻔﺮﻳﺢ
ﻭ ﮔﺮﺩﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺎﻁ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ ﺍﻭﺝ
ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ' ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ ﻭ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺴﺠﺪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺳﺎﺩﻩ'ﭼﻮﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺳﺎﺩﮔﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﻰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﺪ.ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺁﺑﺎﺩ ﻭ ﺩﻟﻬﺎ
ﺧﺮﺍﺏ. ﺳﭙس
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺟﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮﻯ ﺷﺪ'ﻭ
ﻫﺮﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﻧﮓ ﻭﺳﺒﻚ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﺭﻣﻴﺎﻳﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻘﺎﻁ ﺩﻭﺭ
ﺩﺳﺖ ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻫﻨﺮ ﻭﺯﻳﻨﺖ
ﻫﺎ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﻴﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻭﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺯﻳﺮ
ﺳﺎﻳﻪﺑﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻭﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﺍﻭ'ﺧﺎﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺧﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﺟﺰ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺑﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻘﺪﺵ ﺭﻧﮓ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺳﭙﺶﻫﻨﺮﺍﺯ
ﻣﻌﺒﺪ
ﺑﻤﻨﺎﺯﻝ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺭﻓﺖ.ﻭﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺷﺪ.ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺴﺐ ﭘﻮﻝ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺷﺪ. ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺮ'ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﭼﻮﻥ(ﻣﻴﮑﻞ ﺁﻧﮋ)ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭ ﺳﻴّﺎﺭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮ'ﻣﻌﺎﺑﺪﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺮ
ﺳﻘﻒ ﻣﻐﺎﺭﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﻳﺸﻪ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻧﻘّﺎﺷﻴﻬﺎ
ﻭﻣﺠﺴﻤّﻪ
ﻭﺑﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻏﺎﺭﻫﺎ ﺟﺎﻯ
ﻣﻌﺒﺪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺯﻳﺎﺗﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺟﻨس
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮﺩ'
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺭﻗﺺ ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﺯﻳﻨﺖ ﭼﻮﻥ
ﻃﺎﻭﻭس
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻧﺮ
ﺑﻌﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ'ﺗﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻣﺠﺬﻭﺏ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻓﻄﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﻳﺸﻪ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭﻧﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﻏﺬﺍ'ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺣﻴﻮﺍﻥ'ﺟﻨس
ﺯﻥ ﺁﻥ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺟﺬﺏ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیر
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ
ﻏﺪﺩ ﺗﻨﺎﺳﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻳﻢ.ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺁﻭﺍﺯ
ﻭ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺑﺎﻋث
ﻣﺰﻳﺪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ.ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣثبت
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﻫﻨﺮ
ﺁﺯﺍﺩ'ﻳﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﻮس
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﻫﻨﺮ ﻭﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻟﺬﺕ
ﺑﺨﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﻟﺬﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ
ﺭﻗﺺ ﻭ ﺳﻤﺎﻉ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭ ﺧﻠﺴﻪﺭﻓﺘﻦ
ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺘﻰ
ﻫﺪﻑﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ.
ﻭ الاّ ﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣؤثّر
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺃثرﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﻣﺎ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻧﻪ ﺃثر ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋث ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﻰ
ﻫﺎ'ﭼﻮﻥ ثرﻭﺕ
ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ
ﻫﻢ ﭼﺸﻤﻰ ﻭ ﺭﻗﺎﺑﺖ
ﻭ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻣﻮﻟﺪ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻟّﺪ
ﻫﻨﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ'
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺻﺪﻕ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ' ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻳﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺗﺮ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭﺭﻭﺍﻥﺎﻭ'ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺯﻭﺩﺭَس
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.

ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺳﮑس
ﺭﺍ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﺯﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻏﺪﺩ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻥ.
ﭘس ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻘﺪس
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﺎﺹ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﺗﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺁﺭﻳﺎ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﻭ ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﻭ ﻓﺮﻳﺪﻭﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﺯﻕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺭﻗﺺ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻌﻀﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﻌﻠّﻢ ﺭﻗﺺ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻗﺎﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺗﮑﺒّﺮ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺰﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭﻫﻢ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻋث ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻧﺮﺍ ﺳﻴﺎﻩ ﺗﺮﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺪ ﻃﻴﻨﺖ ﺗﺮ'ﻭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺳﻨﺪ
.ﭘس ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ.ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ'ﭘﺶ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ'ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺯ
ﻣﺮﮒ ﻫﺴﺖ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺵ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺑﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء 'ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﻭﺭﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ
ﻭﺍﻳﻠﻴﺎ'ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﮔﻮﺗﻪ'
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﻧﻴﺰ'ﺗﻮﺟّﻪ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻳﺎﻥ
ﺑﻌﺸﻖ ﻭﺯﻥ ﻭ
ﺳﮑس ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻏﺰﻝ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻫﺎ ﺳﺮﻭﺩﻩ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻟﻰ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻮﮊﻩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﺧﻮﺩ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻭﺩﻩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻋﺮ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ. ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﺳﮑس ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺳﮑﺴﻰ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻳﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻟﺖ ﻋﺮﻭس
ﻭ ﺯﻳﻨﺖ ﺁﻥ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﻭ ﺯﻳﻨﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻮس ﺃﻧﮕﻴﺰ
ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻭﺳﻰ'ﻭﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺁﻥ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻭس ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺤﺠﻠﻪ
ﻭ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺑﺪﺍﻣﺎﻥ
ﭘُﺮﻏﺮﻭﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻥ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺭ'ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ ﺯﻥ
ﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺭﺍﻳﺶ ﻭ
ﺯﻳﻨﺖ ﺳﮑﺴﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ
ﻋﺮﻭس ﺍﺯ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﻫﻢ ﺩﻭﺷﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ' ﻳﻚ
ﭘﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺮﻭس ﺳﮑﺴﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺷﻮﻫﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺯﻥ ﺑﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﭙﺎﻳﺶ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ثرﻭﺗﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰ ﭘﺮ
ﻫﻮس ﻣﻰ
ﺭﻳﺰﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻴﺮ ﺍﺯ
ﺳﮑس'ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺳﮑس'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ'ﻭﻟﻰ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻭﺍﺟﺐ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺳﮑﺴی ﺨﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﭘس
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﺣﺘی اﺯ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺍﺯ ﺳﮑس و أرّ و
تیز ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﺑﺨﻮﺩ
ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺗﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ' ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩ'ﺑﮑﺎﺭ
ﺳﮑس ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺑﺎ ﺟﻨس
ﻣﺨﺎﻟﻒ'ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺴﻨﺪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ اﺯ
ﺁﺯﺭﺩﮔﺎﻥ
ﻣﺮﺩ'ﺍﺯ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﺯﻧﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻏﻀﺐ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺯﻥ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﭘس
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺎ ﺟﻨس
ﻭ ﺳﮑس ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﻮﺩ' ﻧﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻋﺸﻘﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻇﺮﻳﻔﻪ
ﻭ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻭ
ﻳﺎ
ﺧﺮﻳﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﻐﺮﻳﺰﻩ
ﺟﻨس ﻭ ﻫﻮس
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻗﺪﺭﺕﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺿﺎﻯ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﭙﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻰ
ﺭﻳﺰﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﺮﻙ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺷﻮﻧﺪ'ﺧﺮﺝ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﻧﺼﻴﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﺩﺧﺘﺮ
ﺑﺰﺍﻳﻨﺪ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﺗﺮ'ﻭ
ﭼﻮﻥ ﭘﺴﺮ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﮑﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺿﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺷﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺻِﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺄ ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ
ﻣﻈﻬﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻥ'ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻭﻝ
ﺑﻤﻮﻓّﻘﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻨﺎﻡ ﻭﺷﻬﺮﺕ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﺳﻢ
ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﺎﺳﻚ ﺍﺯ
ﭼﻬﺮﻩ ﺑﺮ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ.
ﻗﺒﻠﺎ ﻟﺬﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ' ﭼﻮﻥ
اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺩ
ﮐﻢ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﺄثر
ﺳﺤﺮﺁﻣﻴﺰ
ﻫﻨﺮﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﮔﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻣﻌﺘﺮﻑ
ﺑﻤﻌﺎﻳﺐ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺮﺗﻔﻊ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﭼﻮﻥ
ﺳﮑس ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﺯﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻗﺒﻠﺎ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.ﺗﺮس
ﺍﺯ ﺭﻗﻴﺐ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻧﺎﻡ
ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺗﺮس ﻧﻘﺪ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ'ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ.ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺘﺎﺧﺘﻨﺪ.
ﺿﻌﻒﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﺑﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﻧﺎﻡ
ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻓﻄﺮﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ'ﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮐﻮﺩﮐﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﭙﻮﻝ ﻭ ﻓﺮﻭﺵ
ﻫﻨﺮﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺎﻡ
ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﻬﺮﺕﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ' ﻭ
ثرﻭﺕ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪ'ﻭﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻫﺎی
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺗﺠﺎﺭﻯ' ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ.
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﻧﺎﻡ ﻣﺴﺘﻌﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ثرﻭﺕ
ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻣﻀﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺁﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺷﻬﺮﺕ
ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺸﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﻫﻨﺮ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﻮﺩ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.ﭘس
ﺩﺭ ﺁثاﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﻀﺎ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﺁثاﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﮔﻢ ﻧﺎﻡ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻣﻠّﻰ
ﺣﻔﻆ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻫﺮﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺁﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺎﺭ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﻭﺣﺪﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺰﻡ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﻨﺎ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹﮔﺮﻭﻩ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻤﺎﺭ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﻤﻌﻰ ﺷﺎﻳﻊ'ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻨﻌﮑس ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﻧﻘﺪ ﻫﻨﺮ
ﺑﻄﻮﺭ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻗﺒﻴﻠﻪﺍﻯ'ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻃﻔﻞ
ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ. ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ'ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ ﺃﺩﺑی
ﺠﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺃثر ﺭﻭﺡ
ﺟﻤﺎﻋﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﮐﺘﺐ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﻢ ﺁﻫﻨﮓ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ.ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠّﻂ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎ ﻣؤثّرﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭﻣﻠّﻰ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻳﺎ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻗﻠﻢ ﻓﺮﺳﺎﺋﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
.

ﺁثاﺭﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺭﻧﮓ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﺷﺎﻋﺮﻯ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩﺵ ﺷﻌﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ'ﻧﺎﻡ
ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﺧﻄﺎﺏ ﻭ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﺎﻡ
ﺷﻬﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺎﻡ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺎﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺷﻬﺮﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﻭ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺳﺮﺍﻳﺎﻥ
ﻗﻮﻣﻰ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﻚ ﺟﻤﻊ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﻄﺎﺏﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎﻓﺮﺩﻯ.
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺿﻤﻦ
ﺁﻥ ﺟﻤﻊ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﺁﻳﻨﻪ
ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺤﻔﻮﻁ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺘﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻓﺮﺩﻯ' ﻭﺷﺨﺼﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ' ﺑﻠﮑﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩﺳﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐی
ﺒﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩﺃﻧﺪ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺷﻌﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻣﻠّﻰ
ﻭ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺟﻨﮓ
ﺗﺮﻭﺍ ﻭ ﺟﻨﮓ ﺭﺳﺘﻢ
ﻭ ﺳﻬﺮﺍﺏ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺎ'ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻥ ﮐﻢ ﺷﺪﻩ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﻏﺰﻝ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭﻏﻨﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ'ﮐﻪ ﺭﻧﮓ
ﺷﺨﺼﻰ ﺁﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'
ﭼﻮﻥ ﻫﻢ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻭ ﻫﻢ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﺻﻌﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺟﻤﻌﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻏﻨﺎﺋﻰ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ
ﺗﮑﺒّﺮ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﻧﺎﻟﻪ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺁﻣﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺷﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺁثاﺭﺵ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻘﺪس ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﻏﺰﻝ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻭﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺭﺍﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻫﺪﻑ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺷﻌﺮ
ﻭ ﻏﺰﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﺯﻭﺩ
ﺳﺮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ می
ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺁﻳﺎﺕ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺸﻨﻮﺩ
ﻭ ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﻧﻘﺪ ﺁﻥ
ﮐﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭ ﻗﺴﻤﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ'ﻭ ﻳﺎ ﻗﺴﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻣﻌﻤﺎﺭﻯ
ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺶ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﻨﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻨﺮ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺟﻤﻊ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﻢ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻋﻤﻮﻡ ﺗﻬﻴّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﺧﻄﺎﺏ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺩﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺍﮔﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﻓﮑﺮ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺒﻴﺎﻧﻰ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﺪﻑ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺯ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻳﻚ ﻫﻨﺮﮐﻤﻨﺪ
ﺭﻫﺒﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺍﻭ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺟﻤﻊ
ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺁﺗﻠﻴﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻚ
ﭘﺮﺳﺶ ﻏﻠﻂ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻣﻌﻠﻢ ﺭﺍ
ﺑﺘﻠﺎﺵ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻋﻴﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺑﺪﺍﻉ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ'ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺤﺮﻙ ﮐﺸﻒ
ﺩﺍﺭﻭ'ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﺰﺷﻚ
ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﻧﻴﺎﺯ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻣﺎﺩﺭﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﮊﺍﭘﻨﻰ
ﻫﺎ'ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺤﺮﮐﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺﺩﺭ ﺁﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻓﺮﺩﻯ'
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺣﺎﮐﻢ ﺍﺳﺖ.
ﻓﺮﻳﺎﺩﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﮔﺮ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻧﺎﻗﺪ ﻭ
ﻣﻌﻠﻢ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﺳﻴﻨﻤﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺗﺤﻘﻖ
ﺁﺭﺗﻴﺴﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺯ
ﺃثر ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﭘﻮﻝ ﻧﻘﺶ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻘﺶ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺯﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ
ﺳﻤﻔﻮﻧﻰ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺗﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﻫﺎﺭﻣﻮﻧﻰ
ﺳﻤﻔﻮﻧﻰ ﻋﻤﻞ
ﻭ ﺳﻌﻰ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ.ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻌﻀﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺼﺮﻑ ﻭ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺟﻤﻌﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﺴﻤﺖ
ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻣﺤﺾ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮاءﺖ
ﺭﻭﻣﺎﻥ' ﻟﺬﺕ
ﻃﻠﺒﻴﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﺿﻤﻴﺮ
ﺟﻤﻌﻰ ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ'ﮐﻪ ﻟﺬﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺁﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﻨﺮ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺮﺍٴﺖ ﺑﻠﻨﺪ
ﻳﻚ
ﻗﺼﻴﺪﻩ'ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘمعی ﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻫﻨﺮ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻬﻨﺮ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺂﺗﺮ
ﮐﺎﺭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﺴﺘﻤﻊ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭ ﺳﺎﻟﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﭼﻮﻥﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻮﭼﮑﻰ'ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺗﺂﺗﺮ ﻣﺴﺘﻤﻊ
ﺟﺰٴ
ﻫﻨﺮﻧﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﮐﻪ ﻣﺸﻮﻕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺧﻠﻖ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﮐﺮﺩ'ﻣﮕﺮﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﻣﺸﺘﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺳﻮﺕ ﻣﻴﺰﻧﺪ'ﻳﺎ
ﮐﻒ ﺑﺰﻧﺪ. ﻋﻴﺐ ﻫﻨﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺳﻄﺢ
ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﺗﺎ ﺭﻧﮓ ﺟﻤﻌﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺄﻧﻮس
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ.
ﺩﺭ ﻣﺘﻦ
ﺧﻄﺎﺑﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭ'ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻄﺎﺑﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﺼﻒ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﻧﺼﻒ ﺩﻳﮕﺮ'ﻳﺎ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'
ﻭ ﻳﺎ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﻤﻊ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻄﺎﺑﻰ ﺟﺰ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺧﻄﺎﺑﻪ'ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ.ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﻰ
ﺯﻧﺪ'ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﮐﻪ
ﻭﺻﻒ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺭﻭﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺑﺎ ﺗﺤﮑّﻢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﮐﺸﺎﮐﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﻴﭻ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺁﻥ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻮﮔﺮﺍﻓﻰ
ﺷﺨﺺ'ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻨﺮ ﺁﻳﻨﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺗﺎﻳﻦ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺗﺄثیر
ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺮ
ﻫﻨﺮ'ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺣﺘﻤﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻟﺖ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻧﺤﻮﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﺎ
ﺭﺍ ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺭﺯﺷﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻳﺶ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻯ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﺑﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﭘﻴﺎﺩﻩﮐﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻘﺎﻧﻮﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻧﺒﻮﻍ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﻫﻨﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺣﻤﻌﻰ
ﺷﺪ'ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ'ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ها
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻇﻬﻮﺭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﻗﺘﻰ ﻫﻨﺮ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ ﻟﺎ
ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎسص ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ.ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺭﻭﺵ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻳﮑﻰ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ.ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻯ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻭ(ﻧﻘﺪ
ﻫﻨﺮﻯ) ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺨص ﻭ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻩ' ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ.

ﻫﻨﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢ.
ﻳﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻫّﻢ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺍﺻﻴﻠﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ'ﻭ ﻇﻬﻮﺭﻯ
ﺷﺒﻪ ﺳﺤﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻓﻨّﻰ ﻫﻨﺮﻯ'
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻭﺿﻊ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ'ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﻨﺪ. ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﺭﻭح اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﻮس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻃﻮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺭﺽ ﻭ
ﻣﺘﻘﻠّﺐ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺩ'ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻓﻨّﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻨﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﻫﻨﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻭﻁ
ﻋﺎﻡ ﺩﺭ ﺷﻤﻮﻝ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻋﻴﻨﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻭﻁ
ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﮋﺍﺩ ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﻭ ﻋﺼﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﻟﻰ ﭘﻴﺶ
ﺭﻭﻯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻣﺎﺭﮐس ﻧﻴﺰ
ﺧﻄﺎ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ.ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﺎﺕ'ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﮐﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻰ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.

ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻓﻨّﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ'ﻭ ﻧﻪ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺎ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ ﺷﺨﺺ.ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻔﺮﻫﻨﮓ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ. ﻭﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺭﺟﺎﻉ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻮﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ' ﭘس ﺗﮑﺎﻣلی
ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ' ﭼﻮﻥ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺠﻮﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻫﻢ. ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻨﺶ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﺎﺹ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﭘس ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺁﻥ ﮐﺎﺭﻏﻠﻄﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺰﻡ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻣﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻫﻨﺮ
ﻣﻄﻠﺐ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻏﻠﻂ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﺮﺩﻣﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺳﻪ ﺷﺮﻁ ﺗﻴﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﻧﮋﺍﺩﻯﻤﺠﻤﻮﻉ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻠّﺖ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ. ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻋﻤﻞ ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺮﺩﻯ'ﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻠﺎﺵ ﺟﻤﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻤﻰ
ﺁﻭﺭﺩ'ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺗﻠﺎﺵ ﻓﺮﺩﻯ'ﻭﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ' ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻳﻚ ﺩﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ( ﺗﻴﻦ) ﺑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺣﺘﻤﻰ'ﻣﺘﺄثّر
ﺍﺯ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﻮﻥ ﺍنگلیسی
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
.ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ
ﺿﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻓﺮﻳﻨﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻣﺨﻔﻰ
ﺍﻭﺭﺍ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ' ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻣﻬﻢ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻘﺶ ﻳﻚ ﻋﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﭽﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻞ
ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻭ'ﺃﻋﻢ ﺍﺯ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺑﻮﻗﺎﻳﻊ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻭﺗﺎﺑﻊ ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﮔﺸﺖ.ﺍﻣﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻳک ﻮﺍﺳﻄﻪ
ﻃﺒﻴﻌی اﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪﺧﻮﺩ ﻣﺤﻴﻂ
ﺃﺩﺑﻰ ﺧﺎﺹ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﺗﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ ﻭﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ'ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﺭﺳﺖﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻳﻚ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﺮﺡ ﻭﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺤﻴﻂ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻓﻄﺮﻯ'ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﮔﺬﺷﺖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﻨﺮ'ﺣﺘﻰ
ﺷﮑﺴﺒﻴﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ' ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺁثاﺭﺷﺎﻥ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮔﺎﻫﻰ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻋﻀﻮ
ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻣﺸﺎﺑﻪﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﻋﺼﺮ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻬﻤّﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﺴﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎ ﺳﻪ ﻋﺎﻣﻞ(ﺗﻴﻦ)
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭ ﻧﺒﻮﻍ ﻫﻢ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺳﺎس
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻣﺘﻮﺳﻂ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻭهﻫﺎﻯ ﮐﻮﭼﻚ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻫﺴﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺟﻨﺒﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ.

ﭘﺮﺳﺶ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﻨﺮ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ؟ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﺒﻖ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﻴﻢ'
ﺑﺎﺯﺟﻮﺍﻧﺐ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺵ
ﻧﺸﺪﻩ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻘﺶ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻫﻨﺮ ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻴﺴﺖ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﺭﺍ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻪ ﺭﻭﺣﻴﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ . ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
(ﺗﻴﻦ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺣﻴﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ می
ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻨﻈﺮ
ﺷﺎﺭﻝ ﻟﺎﻟﻮ ﺭﻭﺵ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﻴﻦ'ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻣﺪﺭﻥ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮ'
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺸﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻴﻦ
ﺑﻨﻮﻉ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ'ﻟﺬﺍ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺎﺑﻊ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺬﺍﺕ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺣﺰﺑﻰ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

ﻫﻨﺮ
ﺭﺍﻩ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ'ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﺎﺹ ﻭ ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺮﺑﺮﺕ ﺭﻳﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮﻓﺮﺩﻯ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﻤﻰ
ﺁﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﺗﺄثیر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻮ ﺁﻭﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﺼﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻰ
ﮐﻮﺷﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺯ ﺃثراﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪ'ﭘس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﺑﺪ.
ﻫﻨﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻓﺮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﻋﻨﺼﺮ
ﻣﻬﻤّﻰ ﺩﺭﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺎ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ. ﻭ
ﺑﺎﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ' ﮐﺎﺭﻯ
ﺟﺰ
ﺁﻣﺎﺭﮔﻴﺮﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ'
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻗﻄﻌﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻨﺮ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺴﺖ'ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺮ ﺣﻠﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗثبیت ﻭ ﺭﻧﮓ
ﺩﺍﺋﻢ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
(ﮔﻴﻮ ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﺻﻮﻝ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻧﺘﻴﺠﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﭘﺮ ﺑﺎﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺬﺕ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ. ﮔﻴﻮ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺸﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮ ﺍﻭ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ.ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻮﻳﺪ.ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺑﻨﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﺟﺰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺫﻭﺏ ﮐﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﻣﻨﺸﺄ ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﮐﻞّ ﺣﻴﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﺎﺕ ﮐﻠّﻰ ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺁﻥ.ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻋﻘﻞ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻳﮑﻰ ﺷﻮﺩ.ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﮑﻰ
ﺷﺪﻥ'ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻘﺼﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﻤﻊ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺗﻦ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎس ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻦ ﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺳﻮﻕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭼﻨﻴﻥﻤﻴﮑﻨﺪ.
ﻣﺒﺪﺃ ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻥ ﺗﺄثیر
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻤﻌﺎﻳﺐ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﭘﺮ ﺗﻌﺼﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺸﺮﻙ'
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﻨﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺖ ﻭ ﺑﻰ ﻫﻮﺵ ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﮐﻪ
ﺩﺭﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﮔﻢ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﻭﺍﺣﺪ ﺷﺪﻥ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻭﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ.
ﭘس ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺘّﺼﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﺎﻟﻰ
ﻳﺎ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ.

ﮔﻴﻮ
ﺩﺭ ﺷﻌﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻫﻨﺮ
ﻧﺮﻣﺶ ﻭ ﺣﻨﻴﻦ
ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ'ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩﻡ
ﺩﻭ ﺑﺎﺷﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺑﻮﺩﻥ'
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.
ﺧﻮﺩﻯﺒﺸﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺧﺎﻃﺮﻩﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺟﻤﻊ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻳﮑﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ(ﺟﻤﻌﻪ)ﻭﺟﺸﻦ
ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺩﺭﺟﻤﻌﻪ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖﺍ
ﻭ'ﻭﻯ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﮐﻪ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻟﻤس
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ(ﻳﮕﻴﻦ)
ﻫﻤﺎﻥ ﻳﻘﻴﻦ ﻭ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
می ﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ.ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ' ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻫﻨﺮ
ﻧﻴﺰ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺟﻤﺎﻝ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﺷﻴاء ﻭ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ.
ﻋﻠﻢ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺣﺪﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻈﻬﺮ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺰﻧﺪﮔﻴﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺣﺪّ
ﺍﮐثر ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭ
ﻧﻴﺰ ﮐﺴﺐ ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺑﺮ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ ﺣﺮﺹ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺑﻨﻈﺮ
ﮔﻴﻮ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﻣﻈﻬﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'
ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻃﻔﻞ
ﻭ ﺟﺎﻫﻞ ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ'ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻙ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ' ﻣﺮﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ'ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ'
ﺍﻧﺰﻭﺍﻯ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭ ﻣﺠﺎﺯ
ﺍﺳﺖ' ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ'ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ.
ﺑﻨﻈﺮﮔﻴﻮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺃﺻﻞ ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﺃﺻﻞ ﺣﺎﺻﻞ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺭﻭﺣﻰ' ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮔﻴﻮ
ﺑﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ'ﺳﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻣؤثّر
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ.ﻳﮑﻰ
ﻟﺬﺕ ﻋﻘﻠﻰ'
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻟﺬﺕ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﺩﻟﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ.ﻭ
ﺳﻮﻡ ﻟﺬﺕ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ.
ﭘس ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﺫﺍﺗﺎ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ ﺭﺍﺑﺪﺍﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﻳﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎ'ﺗﻐﻠﻴﻆ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻓﺮﺩﻯ' ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ' ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻐﻠﻴﻆ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﮔﻴﻮ' ﺍﺯ
ﻧﺎﻇﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﺴﻚ
ﻫﻨﺮ ﺳﭙس
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻣﺤﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻘﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺭﻭﺵ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭ
ﺟﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻭﺍﮔﻴﺮﻯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ'ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺧﻄﻴﺐ ﻳﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺶ
ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ'ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻫﻤﺪﻟﻰ ﺑﻴﻦ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻨﺮ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻨﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻇﺮﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ.ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﻧﺎﻇﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩﻭﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺃﺷﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺣﺘﻰ ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
اﺳﺖ' ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺶ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺳﺒﮑﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ'
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁث
اﺭ ﻫﻨﺮﻯ' ﻫﻤﻪ
ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻣﻮ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﻳﮑﻰ ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻮ'ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ
ﻃﻠﺎﺋﻰ ﭘﺮ ﭘﻴﭻ
ﻭﺧﻢ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻳﺒﺎ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮔﻮﺭ
ﺧﻮﺩ ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻨﺎﺭﻯ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ ﻭ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ.
ﻫﻨﺮ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﻓﻨّﻰ'ﺫﺍﺗﺎ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﻣﻠﺤق
ﺸﺪﻥ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺎﺳﺖ.
ﻫﻨﺮ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺃﻣﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮐﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ.

ﮔﻴﻮ
ﺩﺭ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻧﺒﻮﻍ ﺑﺮ ﺻﻔﺖ
ﻣﻬﻢ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻧﺎﺑﻐﻪ'ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭﺗﻮﺍﺻﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻳﻌﻨﻰﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﭙﺮﻭﺍﺭﻯ ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻐﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺺ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺼﻮﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ
ﮐﻨﺪ.ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺩﻭ ﻋﻨﺼﺮ
ﻫﻤﮕﺎﻣﻰ ﻭ
ﻫﻤﺪﻟﻰ'ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻣؤثّر
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺑﻐﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻧﻪ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺭﺍﺿﻰ
ﺷﺪﻧﺪ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺍجتماﻋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻧﺎﺑﻐﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ.ﻭﻟﻰ
ﻧﺒﻮﻍ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺁﻥ ﻣﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ'ﻭ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺭﺍﺯ
ﻧﺒﻮﻍ ﻗﺪﺭﺕ ﺟﺬﺏ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺫﺍﺕ ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺫﮐﺮ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺫﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻮﺍﺑﻎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺽ ﺟﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻴﻔﺘﺎﺩﻩ.
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻣثبت ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻣﺎﺝ ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻣثل ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻰ
ﺟﺬﺏ ﻧﻔﻮس
ﺭﻭﺡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﮔﻴﻮ
ﻧﺒﻮﻍ ﺭﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻭ ﺗﻨﺎﻏﻢ ﻭ ﻫﻢ
ﺩﻟﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﻖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﻌﻠﻰ.
ﭘس ﻧﺒﻮﻍ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺫﺍﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﮐﻪ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺒﻘﺖ ﻣﻰ
ﺟﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺩﺭﻭﻧﻰ'ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺒﻮﻍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭالاّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺒﻮﻍ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﺻﺮﻳﺤﺎ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮔﻴﻮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮔﻴﻮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻘﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻳﺴﺘﺎ'ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺠﻤﺎﻝ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭ ﺳﺎﻳﮑﻮ
ﻟﻮﮊﻳﻚ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻭ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﻫﻨﺮ ﺑﻤﺎ
ﺩﺭﻙ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘُﺮ
ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺎﻟﻮ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺷﻌﺮﻯ
ﺧﻮﺏ ﻭﻯ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻓﻬﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺄﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﻴﻦ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ.ﻟﺬﺍ
ﮔﻴﻮ ﺑﺎ ﺍﮔﻮﺳﺖ
ﮐﻮﻧﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ ﻭ
ﺑﻠﺮﻭﺩﻭﻥ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﮐﻢ ﮐﻨﺪ
ﺯﺷﺖﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺟﻴﻪ ﺑﺪ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩ. ﻟﺬﺍ ﮔﻴﻮ
ﺑﺸﻌﺮﺍﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺭﻣﺰﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻣﻨﺤﻞ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺭﻭ ﺑﺰﻭﺍﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺩﺑﺎﻯ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺍﻧﺤﻠﺎﻝ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻄح
عموﺩﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻫﻤﻪ
ﻧﻮﻉ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ' ﺑﻤﻘﺼﺪ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻴﻮ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋﻠﻢ
ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺤﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺷﺨﺼﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻭﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺬﺍ ﻧﻈﺮ ﮔﻴﻮ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﻧﻘﺶ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﺢ ﻣﻮثّق
ﺣﺪّ ﻭﺳﻂ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﻗﺮﻥ
ﺑﻴﺴﺘﻢ'ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺳﻮﺍﺭ ﻭ
ﺍﻭﺗﻴﺘس ﺳﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﺳﻴس
ﻋﻠﻢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻫﻨﺮ'ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻭﺗﻴﺘس
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻠﻢ
ﻫﻨﺮ ﻋﺎﻡ ﮔﻔﺖ.
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ
ﻋﻠﻢ ﻫﻨﺮ ﻋﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﺳﺖ.ﺷﺎﻣﻞ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻠّﻰ ﻭ
ﻧﻔﻌﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻨﺮﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭﺗﻴﺘس
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺑﺤث
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻨﺮ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﻳﺎ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻠﻢ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮐﻪ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺁﺩﻡ ﺑﻘﻮل
ﻤﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭِﺩّ ﻭ
ﻭِﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺗﺄﺳﻴس ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺗﻤﺎم أﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭﮐﻠﺎس
هاﻯﺸﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ.ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﻭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ'ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﺪﻑ
ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺪﻧﺪ.ﮐﻪ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺠﺮﻡ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﻴﺪﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋی
ﻮﺟﺮﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭ
ﭘس ﺍﺯﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ .

ﺳﭙس
ﻫﻮﺭﺗﻴﻚ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺍﺩ.ﻭ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪ' ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺩﻳﺪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻤﻞ ﻓﻨّﻰ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ ﺟﻮﻫﺮ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻯ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻣؤﺭﺧﻴﻦ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ
ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﭼﻴﺰ ﮐﻠّﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺁﺧﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺗﺎﺳﺮﺣﺪّ ﻫﻨﺮ
ﺟﻤﻌﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭﺳﭙس
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺳﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩﻩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ'ﮐﻤﺘﺮ
ﻳﺎﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ'ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ ﻣﺒﻴّﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻳﺎ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖﺑﺎﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻤﻚ
ﺑﺘﺼﻮﺭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ'ﻭﺍﻗﻊ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻳﻢ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ. ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ'ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﻗﻴﻖ ﻳﺎ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﻗﻴﻖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻓﺮﻕ ﮔﺬﺍﺭﺩ.

ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻤﺎی
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎس
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ. ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺳﻴﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻈﻬﺮﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺗﻤﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻭﻋﻠﻤﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻓﮑﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺟﺰ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ'ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﻨﺮ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﻫﻨﺮ'ﮐﺎﺭﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺿﻤﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﺭﺍﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺸﮑﻞ ﻫﻨﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ثاﺑﺘﻰ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ'ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻫﻢ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻫﻢ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻓﺎﻧﺘﺎﺳﺘﻴﻚ
ﺑﺸﻮﺩ.ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻭﺳﻴﻊ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ثبت
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪﺑﺮﺍﻯﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻬﻢ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
بسالکان خود
ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ.

ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ ﻫﺮ
ﻋﺼﺮﻯ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺼﻮﺭ
ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮﻯ' ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ'ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺎﻧﻰ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪﻩ.ﻭ
ﺗﺎ ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻟﻬی ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮﻯ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﻭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻳﮕﺎﻧﻪ' ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻮﻉ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ
ﻭﺍﺣﺪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻯﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﮐﻠّﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻓﻠﺎﻥ
ﺻﻔﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦ'ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ'ﻣثلا
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﻫﻢ ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺩﻭﺳﻪ
ﭘﻠّﻪ ﺁﻧﺮﺍ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ.ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﺶ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻧﺎﻗﺺﺍﻟﺨﻠﻘﻪ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻧﻘﺺ
ﻋﻀﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺸﮑﻞ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﻭ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ' ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻴﺎﺭﺧﻮﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻰ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺸﻨﺎٴﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺩﺭﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮس ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ.ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻧﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻣّﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥﻨﻮع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'ﻭﻧﻪ
ﻳﻚ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ. ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ' ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ' ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﺮﺩﻡ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ' ﻳﺎ
ﻧﻪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺩﺭ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻞ'ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺁﻥ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻫﺴﺖ'
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﺑﻘﻴﻪ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺑﺎﭼﺸﻢ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻋﻤﺎ ﻭ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋی
اﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ' ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺸﮑﻞ ﺧﺎﺹ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻓﻬﻤﻰ'ﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﺟﺴﺖ'ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩ؟ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺍﺭکی
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺮﺩ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺎ'ﮐﻪ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺁﻣﻴﺰ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ. ﺍﻣﺎ
ﺳﻔﺮ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﻭﻳﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥاﺳﺖ. ﺣﻮﺍﺩث
ﺎﺭﻳﺨی
ﺘﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ' ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻋﺼﺮﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﻔﺠﺮﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻮﺩﺍ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﮐﻮﻩ ﺩﺭ
ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻳﺎ ﮐﺎﺭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺁثاﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺒﺮﻩ
ﻋﻈﻴﻢ ﺳﻨﮕﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ'ﻭ ﻳﺎ
ﺯﻳﺮ ﺁﺏ ﺑﺮﺩﻥ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﮐﻮﺭﻭﺵﻭ ﻳﺎ
ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺃﺑﻮ ﺍﻟﻬﻮﻝ
ﮐﻪ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮕﺮﺩﻥ ﻧﺎﭘﻠﻴﻮﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺏ
ﺑﺴﺘﻪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐرﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﻟﻢ
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﺍﺳﺎس ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻋﻠﻤﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﻙ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻋﻠﻢ
ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻰ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺟﻤﺎﻝ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ هرﮔﺰ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﺎﺭﺩﻳﺪﻥ
ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺁﻥ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ.ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ.ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ' ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻈﻴﻢ ﻭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ'ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﻫﺮﺩﻭﻯ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻭﺍﮊﻩ'ﻳﻌﻨﻰ
(ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ)ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪ'ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ او
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣثل ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ .

ﻣﮑﺘﺐﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺧﻄﺎ
ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻧﻘﺶﺁﻥﺮﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯﻤﻨﻌﮑس
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﻓﻴﻠﺘﺮ
ﻋﺼﺮ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺁﻥ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺷﻮﺩ.ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺴﺒﻰ'ﺩﺭ
ﺣﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮ.ﻭ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻏﺎﺋﻰ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﺴﻴﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺠﻤﺎﻝ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻨﻮﻋﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﮐﺮﺩ. ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻈﺮ
ﻧﮑﺮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻭ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﺮﺗﺮﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺸﻮﺩ. ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻰ ﻭﻓﺎ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ'ﺳﻬﻤﻰ ﺩﺭ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ.ﻧﻘﺶ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭﻫﻨﺮﻳﻚ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻏﺎﺋﻰ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻭﺍﺭﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﮐثرﻳّﺖ'ﺩﻳﺮ
ﻓﻬﻢ ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭ ﺑﻰ ﻭﻓﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﻨﺠﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺒﺪﻉ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﺯ
ﻧﺒﻮﻍ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻨﺎ ﺣﻖ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻧﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ .
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺎﻫﻦ
ﻭ ﺳﺎﺣﺮ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﻭ ﺍﮐثر
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻘﻠّﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺫﻭﻕ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺮﻥ19 ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ'ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺁثاﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪ ﻧﺒﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﻣﺪﻳﺮ ﻣﻮﺯﻩ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﮔﻔﺖ'ﺗﺎ ﻣﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻢ'ﻳﻚ
ﺳﺎﻧﺖ ﺍﺯ
ﻣﻮﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁثاﺭ ﺗﻮ ﺟﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺯﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ'ﻧﻪ
ﻣﻮﺯﻩ ﻫﻨﺮﻯ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺟﻤﻊ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻭ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺧﻴﻠﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻤﻮﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ ﺩﺭﻙ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺷﻮﺩ.
ﻣﻮﺯﻩ ﻫﺮ
ﻗﺮﻧﻰ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﻄﻠﻴﻌﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺗﺎﺯﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻣﺒﺘﮑﺮ ﻗﺮﻥ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻠّﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺑﺮﺍﻯﻣؤﻟّﻔﻴﻦ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﭼﺎﭘﺨﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮐﺘﺎﺏ. ﺑﻘﻮﻝ
ﻧﺎﻗﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺟﺎﻥ
ﮐﺎﺳﻮ'ﺍﮐثرﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻫﺮ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺃثر
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻧﻘﺶ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ'
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﻟﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻓﻌﻠﺎ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻭﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻳﻚ ﻣﻌﻤﺎﺭ
ﮔﻮﺗﻰ ﺑﺎ
ﻗﺮﺍٴﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﻟﻴﺎﺫﻩ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻋﺠﺎﺏ ﻭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﻣﻠﺎﺑﺴﺎﺕ
ﻭﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺁﻥ
ﺃثر ﻓﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ'
ﻫﻨﺮﺵ ﺩﺭ ﻣﺎ
ﺩﻟﺎﻟﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻴﻢ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁثاﺭ ﺁﻥ ﻋﺼﺮ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻨﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ'ﻭ
ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.

ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﮓ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁثاﺭ ﻭﺗﺤﻔﻪ
ﻫﺎ' ﻫﺪﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎل اﻟﻬی
گذﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ.ﺁﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﺭﺍ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻑ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺮﺩ ﭘس ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺤﺮﻙ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ'
ﺍﺳﺖ.ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ ﻧﻪ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻡ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻮﺍﻡ ﻣﻘﻠّﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻤﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻤﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻫﻨﺎﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ ﻃﻠﺴﻢ
ﮔﺮﺍﻥ ﻓﮑﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ ﻫﻢ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻭ ﻃﻠﺴﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺮﺩﻡ.
ﺍﻳﻦ ﺭﻧﮓ
ﻭﺻﻔﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻏﺎﺋﻴﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺟﻤﺎﻝ
ﻏﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ .

ﻧﻴﭽﻪ
ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩ'ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﺟﻤﻬﻮﺭ ﺭﺍ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻰ ﮔﻔﺖ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻣﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮ
ﻫﻨﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺁثاﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻧﺎﻇﺮ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﺳﻄﺢ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺣﺘﻰ ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﭼﻨﻴﻨﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺂثاﺭ ﻣﻌﺎﺻﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ ﭘﺨﺘﮕﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﻧﻴﭽﻪ
ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻠﻂ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﺑﺎﻫﻨﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻴﭽﻪ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻬﺰﺍﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺫﻭﻕ
ﺿﻌﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻫﻨﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻫﺪﻑ
ﺗﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﺫﻭﻕ ﻫﺎ
ﻣﻤﺘﺎﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺟﻨﮓ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ'ﻳﺎﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻋﺼﺮ
ﻣﺎ'ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻣﺠﺮﺍﻯ
ﺣﻮﺍﺩث ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓﻬﻢ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺟﺎﻣﻪ ﻋﻤﻞ
ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ.ﻭ
ﻋﻮﺍﻡ ﺟﺰ
ﺭﻗﺼﻴﺪﻥ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸم
ﻤﺨﺎﻟﻔﺎﻥﺴﻠﻮﻙ'ﻭ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁثاﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨی کاﺭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻡ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺫﻭﻕ ﺳﻠﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ. ﺩﻭﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻃﻠﺴﻢ
ﻭﺣﺒس ﻓﮑﺮ ﻧﺸﻮﻧﺪ.

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺗﻠﺎﺵ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻨﺒﻞ
ﻭﻭﺍﺻﻞ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭ ﺯﺷﺖ ﺣﺴﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭ ﺑﻰ ﻫﻨﺮﻋﺎﻟﻢ
ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ'ﺍﻗﻠﻴّﺖ
ﻭ ﺃﮐثرﻳّﺖ ﺗﻀﺎﺩ
ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﮐﻠّﻰ' ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺎ ﺑﻮﺩ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﻭﺭﺃﻯ
ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻰ
ﻫﻨﺮﺍﻥ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻭﺭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻫﻨﺮ'ﺁثاﺭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺴؤﻝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁثاﺭﻯ
ﺑﺎ ﺗﺄثیر ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ'ﺟﺰٴ
ﻣﺘﻮﻥ ﻣﻘﺪس ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻘﻴّﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻮﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻫﻨﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﺟﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻧﺸﺪﻩ'ﺑﻨﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻫﻨﺮ
ﻧﻮﺁﻭﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺸﻒ
ﻫﻨﺮﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻫﻨﺮ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖ.
ﺩﻳﻦ ﺑﺤﻖ ﺟﺪﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺑﺎﮐﺸﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﮑﺮ ﻭ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻧﻪ
ﻭ
ﺷﺎﻫِﺪﺍﻧﻪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺯﺍﺋﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻣﮕﺮ ﻭﺟﻪ
ﺭﺏّ ﮐﺮﻳﻢ'ﻭ
ﻗﻠﺐ ﺳﻠﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻭﺟﻪ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﺷﺪﻩ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺃثرﻯ'ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﺪﻥ ﻫﺮ ﻫﻨﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻫﻨﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﮊﺳﺖ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﺮ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻫﺪﻓﺸﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩﻥ'ﻫﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﺣﻮﺍس ﻭﺫﻭﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻮﺭﻯ
ﺭﺷﺪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺪﺍﻡ ﺷﻌﺎﺭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺂثاﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻮﻓﻴﻨﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﭘﺮﺳﺖ ﻣﻠّﺖ ﺧﻮﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﻔﺎﺧﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭ ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻃﻠﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣلی
ﺮﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺁﻧﭽﻪﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯﻗﺒل
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭ
ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺃثر
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺟﺰ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﺣﺴﺎﺩﺕﺍﺯ
ﻧﻮ ﺁﻭﺭﺍﻥ'ﻭ
ﺟﻬﻞ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﻭ
ﻣﻴﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺎﺳﻚ
ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺮﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﺎ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ.
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻴﭽﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻓﻦ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻋﻠﻤﺎ ﺭﺍ.ﻭ ﻧﺎ
ﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ'ﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ.ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻬﺎ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺭﺍ. ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻒ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺩﻫﻨﺪ'ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻋﻴﺐ
ﺁﻧﻬﺎﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺟﺪﻳﺪ'ﺑﻨﻈﺮ
ﻧﻴﭽﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺟﺰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ'ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻬﻨﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺪﻋﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺩﻫﺸﺖ'ﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺑﻰ ﺗﺎﺑﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻬﻮّﻉ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺃﺻﻞ ﻓﮑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺑﺪﻋﺖ'
ﮐﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻋﺖ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﺒﻮﮐﻰ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﻣﺪّ
ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻧﻪ ﻫﺮ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻋﺖ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﮐﻨﺪ.
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﻫﺮﻫﻨﺮﻯﻮ
ﻫﺮﻣﮑﺘﺐ
ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺪ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﻧﻮﺁﻭﺭﺍﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺰﻭﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﻋﻮﺍﻡ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.ﻭ ﻧﻮﺍﺑﻎ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻧﺸﺎﻥگرﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻧﺒﺮﺩ ﺑﺎ
ﺟﻤﻬﻮﺭ ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺑﻘﻮﻝ ﻟﺎﻟﻮ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻔﮑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.ﻭﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻣﺪﭘﺮﺳﺘﻰ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﺮ ﺿﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺪ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠی ﻮ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻌﮑس ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﮐﻪ ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﻟﺒﺎس ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺴﺎﻟﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﻧﻴﻤﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺠﻤﻬﻮﺭ ﻓﻌﻠﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻧﻈﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺟﻤﻬﻮﺭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﺑﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺃﻣﺮﻯﺒﺪﻭﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺷﻬﺮﺕ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﺑﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺭﺿﺎﻯ ﺧﺪﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡﺍﺳﺖ.
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺠﻤﻊ ﻭﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻫﻨﺮﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺭﻭﺯﻯ
ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﺤﺒﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺁثاﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻣﻘﺪﺵ ﺍﻧﺒﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻣﺮﺩﻡ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺏ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﻮﻝ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺸﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﺮﺩﻡ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ'
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻨﺴﻨﺪﻳﺪ. ﻭ
ﺯﻳﺒﺎ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﻟﺬﺕ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺍﺭﺯﺵ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺩﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻫﻨﺮ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺻﻔﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺿﻤﻴﺮ(ﻣﻦ)'
ﻭﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺿﻤﻴﺮ(ﻣﺎ)ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰﺩﺭ
ﻫﻨﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺟﺰﺍﺋﻰ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺟﻮﻫﺮﻯﻬﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﻣﺮ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺗﺮﺍﻭﺷﺎﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ .

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ
ﻣﺰﺩ ﻭﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺵﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ' ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻫﻢ ﺧﻠﻂ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﻴﻦ ﺷﻬﺮﺕ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ثرﻭﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ'ﻗﺮﻳﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻌﻮﺭ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻣﺨﻔﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ
ﻗﺮﻳﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻇﺎﻫﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﺨﻔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻟﺰﺍﻡ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ'ﻭ
ﺑﻤثاﺑﻪ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻋﻠّﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻔﻌﻰ
ﻣﺒﺘﺬﻝ'ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻠﻂ
ﻧﻤﻮﺩ.ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﭼﻴﺰ
ﺷﺎﺑﺖ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻓﺸﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻯ هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺴﻮس ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭ'ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺍﺭﺩ'ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻤﻬﻮﺭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻬﻨﺮ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻮﺍﻡ
ﺩﺭ ﺟﺎ ﺯﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ' ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ'ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺼﻌﻴﺪﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺑﻴﻔﺘﺪ'ﺟﺰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻬﺎﺋی ﺰﻣﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ'ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺟﻤﺎﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﻴﻂ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻭ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻧﺒﻮﻍ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﮐﻮﺷﺶ ﻓﺮﺩﻯ.ﭘس
ﻧﻮﺍﺑﻎ ﻓﺮﺻﺖ
ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﺍﺑﻎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻠﺐ
ﻭﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺟﻮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺁﻳﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﺪﻧﻰ
ﺍﺳﺖ؟ﮐﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰﮐﻨﻨﺪ.ﻳﺎ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﺮﺯ ﺑﻴﻦ ﻧﺎﺳﻭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ
ﻗﺪﻡ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺪﺍﺩﻩ ﻫﺎ'ﻭ
ﺳﭙس ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻋی که ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺣﻮﺍس ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﺑﻬﻔﺖ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻋﺖ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑِﺪﻋﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﺎ'ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺯ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻭ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ
ﮐﺎﻧﺖ ﻭ ﻫﮕﻞ ﻭ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ ﻭ
ﻧﻴﭽﻪ ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ.ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭ
ﺁﺩﻟﺮ ﻭ ﻳﻮﻧﮓ
ﻭ ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ ﻫﻨﺮﻯ'ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﻣﺘّﺼﻞ
ﮔﻔﺘﮕﻮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺻﺤﺒﺖﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺃﮐثرﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺒﺪﻉ ﺭﺍ'
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ثَمرﻩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻳﺎ(ﺟﻨﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﺷﺪﻳﺪ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺣﺎﻣﻞ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ'ﻳﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺍ'ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻮﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺗثبیت ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﻧﻮ ﺁﻭﺭ
ﺭﺍ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺭﻧﮓ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻭﺍﻋﺠﺎﺯ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺩﻧﺪ.
ﺑﺎﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﻧﻬﻀﺖ
ﺍﺭﻭﭘﺎ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻫﻨﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ'ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ ﻣﻠﮑﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻃﻠﺎﻕ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﭘﻨﺞ
ﻧﺎﻡ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻳﺎ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﮑﻤّﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ'ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺷﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻮﺟﺪ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ.
ﻟﺎﻣﺎﺭﺗﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻔﺖ'ﻣﻦ
ﻫﺮﮔﺰ ﻓﮑﺮ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﻢ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻦ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﻧﺎ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺻﺒﻮﺭ
ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻳﻢ' ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻫﺮﮐس ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ.ﭘس ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﺩﺭﻣﻰ
ﺁﻭﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺑﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ' ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﺧﺮﺕ'ﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻤﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.

ﺷﺎﺗﻮﺑﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﻣﻦ
ﺩﺭﺍﺯ ﻣﻰ ﮐﺸﻢ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻨﺪﻡ ﻭ
ﮐﻮﺷﺸﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ. ﻭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻡ
ﺗﺄثیرﻫﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺮ ﻋﻘﻠﻢ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻣﻦ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻢ'ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻢ.ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺎﺳﻮﺕ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﺣﻰ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭل ﻘﺎﺋﻢ'
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ می
ﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺃثر
ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ'ﮔﻮﺵ
ﺑﺨﻮﺍﻃﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻩ'ﻭ ﻧﻪ
ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻗﻄﺮﺍﺗﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﻢ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ
ﻗﻄﺮﻩ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻫﺮﻳﻚ
ﻧﺎﻇﺮ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺑﻮﺩﻥ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐسیﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ'ﻳﺎ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﻧﻬﺎئی ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺗﺠﺴّﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﺯ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃثیرﻯ'ﻭﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ'ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺷﺒﻪ
ﻋَﺪَﻡ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻮﻋﻰﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ'ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮ'
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﮑﺮﺭ'ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ' ﺗﺎ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ می
گذﺭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻪ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺐ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﺃﻫﻮﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷِﺒﻪ عدﻡ
ﻟﺎﻫﻮﺕ'ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭘس
ﺷﻮﭘﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭ ﺳﺤﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻃﻠﺐ
ﻭﺗﻮﻗّﻌﻰ
ﺁﻫﻨﮕﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.

ﮐﻮﻟﺮﻳﺞ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ'
ﮐﻮﺑﻠﺎﻧﺨﺎﻥ
ﺩﺭﺧﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺍﺏ'ﺟﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺳﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ'ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴدانست.ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺑﻥ
ﻔﺎﺭﺽﻋﺎﺭﻑ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺼﺮ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ'
ﭼﻨﺪ ﺑﻴﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﻩ
ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﺍﻋﺠﺎﺯ ﺁﻣﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮔﻔﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺑﻌﺮﺑﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﻓﻨﻮﻥ ﺑﻠﺎﻏﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﻙ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺮاءﺖ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺸﻮﺩ
ﻫﻴﭻ ﮐس ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﻫﺮﮐس ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺬﻫب ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺭﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ
.

ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﻨّﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ'
ﺭﻧﮓ ﺳﺤﺮ ﻭ ﺟﺎﺩﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'
ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺑﺠﺰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮐﺎﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﺗﻬﻴﻪ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺷﺎﻋﺮﻯ
ﺑﺘﺄﻣّﻞ ﺧﻮﺩ
ﺷﻌﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﮔﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺷﺎﻋﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﺁﻥ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻭ
ﺗﻨﻘﻴﺢ ﻭ
ﺯﻳﻨﺖ ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺃثر
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﭘﺮ
ﺑﺎﺭ'ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺑﺸﺮ
ﺩﻭﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻭ
ﻣﺎﺩﻯﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺃﺳﻴﺮ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﺨﺺ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺍﻳﻦ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻫﻢ ﺯﺍﺩ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺨﺺ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﻴﺸﻪ ﺭﺍ'ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺑﺘﻠﻘﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘس ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺃﺯﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺸﻮﺩ' ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺎ ﻋﺰﻡ
ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
(ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ)
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ'ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
(ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس)
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻭ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﻭ ﻧﺎﻡ
ﺟﺒﺮﺋﻴﺎﻝ ﻳﺎ ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﺑﺂﻥ ﺩﺍﺩ'ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ' ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ'ﺑﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.

ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ'ﺃﺳﻴﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﻌﮑس ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺠﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ
ﮐﺴﺐﻋﻘﻞ'ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺟﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ' ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﺩ
ﻭﻟﻰ ﺃﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍ مصرف ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﺎﻃﻞ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻓﺮﻭﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻢ ﻋﻘﻞ ﺗﺮ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧی
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﺗﻒ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪﺑﺎﻋث ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺳﺘﻢ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﻯ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻓﺮﻋﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻔﺮﻋﻦ ﻭ ﺗﮑﺒّﺮ
ﻭ ﻓﺮّ ﮐﺎﺫﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﻋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﺮّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
(ﻓﺮّﮔﺎﻥﻴﺎ
ﻓﺮﻗﺎﻥ) ﻭ
ﻓﺮﻫﻤﻨﺪ ﻭ
ﻓﺮﻫﻪ ﻭ
ﻓﺮﻳﺪﻭﻥ'ﺑﺎ
ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ ﺍﺑﺮﺍﺭ ﺑّﺮّ
ﻭﻓَﺮّ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ
ﻣﺎ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺃﺷﺮﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻫﺴﺖ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﺎ
ﺩﺭﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺃﺷﺮﻑ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
انسان هاﻯ
ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﺒﻌﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻨﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ'ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻭ ﺃثر
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮ'ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ ﺑﺰﺭﮒ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻓﻀﻮﻟﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﭼﺸﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭﻯﻤﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﭙﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ .

ﮔﻮﺗﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻰ ﮐﻪ ﺗﻮ
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘﻰ.ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻓﺎﺋﻘﻰ
ﺑﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻰ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﻨﺪ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﻢ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺟﻨﻮﻥ'ﻭ ﻣﺤﺮﻙ
ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴﻤﻮﻉ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺴﺘﺠﻮ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺍﻳﺪﻩﺍﻯﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻕ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺩﻝ ﻣﻰ ﺟﻬﺪ'ﻭﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﻭﺭ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺗﺮ
ﻭﺁﺯﺍﺩ ﺗﺮ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
بی اﺧﺘﻴﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻤﺪﻳّﺖ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ ﻭ
ﺑﺪﻟﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻊ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ.
ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻯ
ﺳﺨﺖ ﺑﻮﻯ
ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ'ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﺪﻳﺪﻥ'ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺣﻮﺍﻟﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺁثاﺭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢ'
ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ
ﺗﺄﻧّﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ'ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺁﻥ
ﺣﺮﻓﻰ ﻧﺰﺩﻩ
ﺍﻧﺪ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ' ﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﻤﻴﻞ ﻭ ﻫﻮس
ﺧﻮﻳﺶ'ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻧﺸﺎﻥ
ﺟﻮﺷﺶ ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻧﺸﺎﻥ
ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺰﻡ'ﻣﺴؤﻝ
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻣﺘﺸﺒّﻬﺎﻥ
ﺑﻌﺮﻓﺎ'ﺍﺯ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﻓﮑﺮ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻫﻨﺮ'
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺸﻒ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺧﻴﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻋﻴﺐ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﻣﺎ ثاﺑﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻣی
الهی هستند.
ﺍﻟﺒﺘﻪﻫﻤﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ' ﻭ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺎ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس ﺷﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ'ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺄﮐﻴﺪﻯ ﺑﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻦ ﻭﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺤث
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﻳن گوﻧﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺹ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪ. ﻭ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ .
ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﮐﺎﺫﺏ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﺍﻥ
ﮐﺬﺏ ﻧﻴﺴﺖ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺃﻣﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﻧﺎﻗﺺ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻴﺴﺖ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻮﭘﺮ ﻣﻦ ﻫﺎ
ﭼﻪ ﺳﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ'
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺖ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺡ
ﻗﻮﻯ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺴﻤﻰ
ﺿﻌﻴﻒ'ﺩﻟﻴﻞ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺧﺘﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﺑﻮﺩ ﺩﺭس
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﺩﺧﺘﺮﻯ ﮐﻪ
ﺯﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﺪ' ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺩﺭس ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻘﺺ ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ'ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻋﻴﺐ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ'
ﺍﺯ ﻧﻘﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻌﺎﻟﺞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﭘﺰﺷﻚ ﻫﻨﻮﺯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺷﻔﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺭﻭﺳﻮ ﻭ ﮔﻮﺗﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻧﺎﻗﺪﻳﻦ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﻖ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻴّﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻫﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﻠﻮﻳﺰﻡ ﻭ
ﻫﻠﻮﻳﻦ
ﻭﻫﻠﻮﺳﻪ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻠﺴﻪ ﺭﻭﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﻭﺳﻮ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺻﺎﺩﻕ.ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻧﮑﺮﺩ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﺳﻮﺍ
ﻧﻨﻤﻮﺩ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﻮﺩ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﭘﺎﺳﺦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻭ
ﺗﻮﺍﺿﻊ ﻭ ﮐﺬﺏ
ﻭﻭﻫﻢ ﺑﺎﻃﻞ'ﻭ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻭ
ﻣﺨﻔﻰ ﮐﺎﺭﻯ ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﺯﺷﺘﻰ ﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺗﺸﺘﺖ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ'ﻭ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ.ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ.
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻭ
ﻣﻨﺒﻊ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺳﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﺠﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ'
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻫﺎ ﺭﺍ'ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺁﻥ'ﺃﻣﺮﻯ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ'ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻭ ﺗﺪﺭﺝ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻫﻨﺮﺍﻭ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩ.ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺁﺧﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻭ
ﺟﻬﺶ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻓﮑﺮ ﻭﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻋﺠﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ ﺍﺯ
ﭼﻪ ﻣﻨﺒﻌﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ'ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﻤﻰ ﺯﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺳﺮ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ'ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ.ﻭ
ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴاﺴﻰ ﻭﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺗﺸﮑﻴﻠﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﺷﮑﻞ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭﺩﺭﻣﻌﺎﺷﺮﺕ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ'
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺮﺁﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﺎﻥ'ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﺤﺮﻙ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺴﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﻩ.ﻭ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ' ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﺎﺹﺑﺮﻭﺵﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ. ﺍﮔﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﺷﺖ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ.ﻭ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺳﺎﺑﻖ
ﻳﺎ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﻳﺎ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺪﺭﺝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺵﺭﺍﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻨﻄﻖ'ﻗﻀﻴﻪ
ﻋﮑس ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﻗﻀﻴﻪﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﻭﻯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ. ﺑﺎ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻥ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺑﺤث
ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺷﺪﻥ ﺁﻥ'ﺟﺴﺘﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺮ
ﺗﺄثیر
ﻭﺗﺄثّر ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ.
ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ.

ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ'ﻧﻘﺶ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘل
ﺠﻤﻌﻰ'ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
هاﻯ ﺒﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻗﻮﺍﺭﻩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺟﻤﻊ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺄﺻﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻫﻨﺮ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﺒﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺗﻠﻘﻴﻦ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﺮ
ﺻﻨﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺫﻭﻕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺟﻤﻊ'ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﻮﺩ.ﻭ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﻧﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺫﻭﻕ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ.
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺫﺍﺗﺎ
ﺭﻧﮓ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺟﻤﻴﻞ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﺎﻥ
ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺯﻳﺒﺎ
ﺑﺮﺁﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻭ ﮐﺴﺐ
ثرﻭﺕ'ﺩﺭ ﺑﺤث
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ'ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻭ ﻧﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻫﺎ.

ﺑﻨﻈﺮ
ﻟﺎﻟﻮ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺎﻟﻰ ﻭ
ﻗﻴﻤﺖ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ'
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ. ﺍﺭﺯﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻟﺬﺕ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍم
اﺳﺖ.ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠی هنر
ﺍﻟﻬﻰ' ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺄثیر ﻣﻬﻢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﻭﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻳﻚ ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﺎﻟﻰ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺭﻭﺯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺑﺎ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻨﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺮ
ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺭﺍ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻋﺪﻡ
ﻭ ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺧﻠﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺃثرﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ'ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺍﻳﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺣﺘﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺯﻣﺎﻥ'
ﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﺰﻳل
ﻤﻨﻄﻘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ' ﻋﻤﻞ
ﺗﺼﻌﻴﺪ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ'
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺄﺻﻞ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪِس
ﻳﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺷﻌﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺭﻑ.ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺻﻞ ﻫﺪﻑ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ'ﻫﻴﭻ ﺳﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺼﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ
ﻫﺎﻯﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﭘسﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺗﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺣﺘﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯﺃﺯﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ .
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺴﺮ
ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻗﺎﺋﻢ.ﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﭘس
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﺒﻮﺕ ﻭ ﺗﻨﺒوء
ﻭ ﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ
ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ'ﺍﺯ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﺻﺤﻨﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺿﻤﻦ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﻣﺸﺨﺼّﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺍﺯ
ﺑﻌﻀﻰ ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺟﻬﻞ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻴﻄﺶ
ﻋﻮﺽ ﺷﻮﺩ'
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻘﺶ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ'ﺭﺍﻩ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ ﺷﺨﺺ'ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﻌﻮﺍﻣﻞ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ'ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ'
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍﺯ ﻣﺮﻣﻮﺯﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ.
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭﺭﺍﺷﺘﻰ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ ﻭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺐ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ'
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺯﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
کاﻣل ﻮ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬی اﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎ ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻮﻗﺎﻳﻊ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻫﻴﭻ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﺃﺻﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ' ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺄﻟﻴﻒ
ﻭ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻳک
ﻘﺪﻳﻢ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻋﺪﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺧﻠﻖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺫﺍﺗﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ' ﻫﺮ
ﺩﻭ
ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣؤثّر
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
کسی ﭙﺎﻙ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻋﻴﺐ ﻭﻧﻘﺺ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﻮﻟّﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ'ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻧﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﭘس
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ'
ﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ.

ﺍﺯ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺩﻭ
ﺭﻭﺵ ﻭﭼﻨﺪ ﻋﻨﺼﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻨﺮﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ.ﻓﮑﺮ ﻫﻨﺮ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻠﻤﻮس ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺑﺮﻫﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺧﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻰ'ﺩﺭ
ﺃﻏﻠﺐﺯﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺵ ﺑﺸﻮﺩ'
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﺎﻓﺖ.
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﻨﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻳﻚ ﻋﻤﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﺳﺖ'ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺁﺷﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺫﺍﺕ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻳﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺗﺄثیر
ﭼﻨﺪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺭ
ﻳﮑﺠﺎ'ﻭ ﻳﺎ ﻳﻚ
ﻓﺮﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺃثر ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ'
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺑﻮﻣﻰ ﻭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ
ﺑﻪ ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻧﻈﺮ
ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻗﺎﺑﻞ ﺭؤﻳﺖ
ﺁﻥ ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎنی ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺭﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻭجدﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ'ﺑﻌﮑس
ﮔﻔﺘﻪ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ'
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺗﺮﻙ ﻭ
ﻣﻨﻬﺪﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺄﻧﻮس ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻬی ﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ
ﻟﺎ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻬﻨﺮﻣﻨﺪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻥ ﺑﺎﺭ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﮑﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺸﺒﺖ ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺩﺭﺷﺨﺺ ﻓﺮق
ﻤﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺮﺩ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺻﻴﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﻨﺮﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺗﻌﺪﻳﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺒﺪﻉ ﺭﺍ ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻗﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.

ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ'ﺑﺎﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺸﺮﻭﻋﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻫﻤﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﺎﺕ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺑﻘﻮل
ﻴﻮﻧﮓ' ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻟﺶ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺩﻭﺭ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺩﺭﻙ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻌﻠﺖ ﻋﺪﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'
ﺗﻮﻗّﻒ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ'ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺭﺍ ﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺩ.
ﺧﻴﺎﻝ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ ﺍﺯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﺑﺮﺧﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ
ﻭﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ' ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻋﺎﻟﻰ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ.ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻭﺿﻊ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺳﺖ.
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ
ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮﺩﻩ'ﺗﺎ
ﺑﺨﻠﺴﻪ ﻭ
ﻏﻴﺒﻮﺑﺖ ﻭ
ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻭﻋﻰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺻﻴﻞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻨﺘﺮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﻧﻪ
ﻫﺬﻳﺎﻥ.ﻣﺸﮑﻞ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻳﺪﻩ
ﺑﺸﮑﻞ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ.ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ
ﮐﺎﺭ ﺷﺨﺼﻰ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺳﺤﺮ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺯﻋﺪﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻳﺎ
ﻣﻮﻫﺒﺖ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ' ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭﺳﺖﻫﺎﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﻭ
ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎﻙ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺁﻥ
ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺭﻭﺍﻥ'
ﺍﺯ ﺷﺮﺡ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻏﻴﺒﻮﺑﺖ
ﻭﺑﺮ ﺧﺒﺮﻯ
ﻭﻭﺟﺪ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺸﺌﻪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﻫﻮﺵ
ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺫﻫﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ'
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﺮﮐس
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺃثرﺍﺕ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺗﻤﺮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻴﺮ ﻧﺰﻭﻟﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻭ ﺗﺸﺘﺖ ﺧﻮﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺗﻤﺮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺧﺮﻭﺝ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ .

ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﺒﻚ
ﺍﻣﭙﺮﺳﻴﻮﻧﻴﺴﻢ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻴﻨﺶ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺨﻴّﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺫﺍﺗﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺁثاﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی ﺒﺎ
ﻫم ﻔﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺎ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻃﻴﻨﺖ
ﻭ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﻌﻀﻰ ﺍﺯ ﻣؤثّرﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﻴﺪ'ﺁثاﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻨﻔﺮﺩ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ' ﻋﻨﺼﺮ ﺯﺍﺋﺪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺤﺴﻮس'ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣؤثّرﺍﺕ
ﻭ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺳﺎﺑﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻓﻮﺳﻴﻮس
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺑﺤﺶ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ'ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻓﺮﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺃﺻﻞ ﺁﻥ
ﺣﺎﺩثه ﻣﺒﺘﮑﺮﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ
ﻳﮑّﻪ ﺑﺰﻧﺪ.ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺩﻫﺸﺖ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺠّﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻣثلا
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ.ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎ ﺧﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﺩﺍﻭﺭ ﺁثاﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ
ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺭﺍ
ﺑﻘﻮﻝ(ﺑﺎﻳﺮ)
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ ﺍﮔﺮ
ﻋﺰﻟﺖ
ﺑﮕﻴﺮﺩ'ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺠﻤﻊ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﺩ.
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ.
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﭘﻰ ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﻟﺬﺍ
ﺭﻧﺞ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺎﺭﺽ'
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺭﻧﺞ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ. هدﻑ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺍﻯ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺴﺘﺠﻮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻥ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟک اﺳﺖ.
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ ﮐﻨﻴﻢ.
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ'ﻭ ﺳﭙس ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﺩﺭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺗﻘﻠﻴﺪ'ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻗﺒﻠﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺟﺴﺘﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ.ﺧﻴلی اﺯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ' ﻣﮕﺮ ﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﺟﺪﻳﺪﻫﺎ
ﺭﺍ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺖ'ﻇﺮﺍﻓﺖ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻬﺮ ﻗﻴﻤﺖ
ﮐﻪ ﺷﺪﻩ' ﺩﻫﺸﺖ
ﻭﺗﻌﺠّﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺎ'ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺤﺮ'ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﮔﺮﺩﺩ' ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻭ ﺧﻠﻂ
ﻭﮐﻮﺭﻯ ﻭ
ﺷﻠﻮﻏﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﭘﺎﻳﻪﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻣؤثّرﺑﺮ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺒﺎﺷﺪ'
ﻧﺎﻣﺮﺑﻮﻁ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ'ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺣﺪّﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﺩ.
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻓﻨّﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ'ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻣﻞﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ'
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻭ
ﻧﺎﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺷﺒﮑﻪﺍﻯ
ﻣﺒﻬﻢ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻠﻘﻴﺢ ﻧﻄﻔﻪ
ﻭ ﺣﻤﻞ ﻭ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻃﻔﻞ
ﺷﻮﺩ.ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﻃﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻳﻮﻧﮓ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺭﺍ ﺭﻧﮓ ﻧﻮ
ﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻏﻠﺒﻪ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ'ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺫﺍﺕﺑﻄﻮﺭ
ﺷﻌﻮﺭﻯ عقب
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻳﻮﻧﮓ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻋﻤﻞ
ﻟﺎ ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺗﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﻓﮑﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻥﺪﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻳک اﺑﺪﺍﻉ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭼﻄﻮﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﮐﺮﺩ' ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﺧﺖ.ﻭﻧﻈﺮﻳﻪﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﮐﺮﺩ ﻭﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻭ
ﻫﻤﻪﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ. ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ'ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻓﮑﺮﻯ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻥ
ﭼﻴﮑﻮﻑ'ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻏﺎﻳﺎﺕ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻥ اﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﻨﺰﻳﻞ'ﮐﺎﺭ ﻣﺸﮑﻞ
ﻭﺑﺎ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻬﺎ
ﺑﻄﻮﻥ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
کتاﺏﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻬﻢ'ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁثاﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺭﻣﺰﻯ ﮔﻔﺖ ﻭ
ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﮐﺸﺘﻦ
ﺃﺻﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺑﻘﻮﻝ
ﻭﺍﻧﮕﻮﺥ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺩﺍﺭﻡ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺼﺪﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻡ ﺭﻭﺷﻨﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻮﺷﺶ
ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﮑﺘﻮﺭ
ﻫﻮﮔﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺗﺄﻣّﻠﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺟﻮﺟﻪ ﻭ
ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﻧﺸﻮﺩ'ﻧﻪ ﺗﺨﻢ
ﺟﻮﺟﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭ ﻧﻪ ﺟﻮﺟﻪ ﻣﺮﻍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﻫﻮﺵ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﻭﺑﺎﻝ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘس
ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻮﺭﻳﻮ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻫﺴﺖ.ﻳﮑﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺳﻠﺒﻰ
ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻏﻠﻂ' ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺑﻰ ﻭ
ﻣثبت ﺩﺭ ﮐﺎﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ. ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ 'ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﮐﺎﺭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﺒﻰ
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻡ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻓﻨّﻰ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻨﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﻣثبت
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻘﺸﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻧﺒﻮﻍ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ ﻗﻮﻩﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻌﻞ ﺑﺼﻴﺮﺕ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻳﻚ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺩﻯﻠﺎﮐﺮﻭﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻣﻌﺎﺻﺮ'ﻧﺒﻮﻍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺧﺎﺹ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻦ'ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﭘﻮﭺ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺵ
ﺟﺰ ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ.ﺩﺭ ﺣﻨﮓ
ﺑﺎﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻗﺒﻮﻝ ﻫﺮ
ﺃثر ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺴﻢ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﻭﺭﺍ
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﺪﻧﺎﻡ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻭﺟﻬﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐﺎﻧﺖ
ﻭ ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻭ
ﻧﻴﭽﻪ'ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﻔﺖ
ﻭﻣﻠﮑﻪ ﺳﺤﺮﻯ'ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﺒﻮﻍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ' ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﮐﻤﮑﻬﺎ
ﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ ﻭ ﺩﻝ
ﻧﺒﻴﻨﻨﺪ'ﻭﻫﻢ
ﻭﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺩﻯﻠﺎﮐﺮﻭﺍ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ ﻳﻚ ﻭﺟﺪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﺪس ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻭ ﻧﻪ
ﺣﺪﺳﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ.ﮐﻪﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ'ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺫﺍﺗﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻞ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻟﺎ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﻟﻰ(ﮐﺮﻭﺍ)
ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ'
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺳﺒﻚ
ﻭﺭﻭﺵ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﮐﺮﻭﺍﻯ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍ'ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺑﭙﺎﻯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻮﺭﻯ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻮﺭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻭﺭﻫﺮﻭﻯ
ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ
ﮐﻊ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﺗﻮﺍﻥ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﻣﮕﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭ ﺳﭙس
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﻨﻈﺮ
ﮐﺮﻭﺍ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻠﺎﺵ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺘﻮﺍﺻﻞ ﺩﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺍﺩﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ'ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺁﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﺳﺖ.
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺎﺩﻩﮐﺮﺩﻥ
ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻠﺎﺵﺳﺎﺯﻧﺪﻩﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﺃﺻﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.

ﺑﺴﻴﺎﺭی
ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺖ
ﻭ
ﻫﺎﻭﻳﺎﻥ'ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺗﻨﻔﻴﺬ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭘس ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺩ
ﺁﺭﺯﻭ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﺳﻴﺰﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﺩﺭﻫﻨﺮ'ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻋﻤﺮﺍﻓﺴﻮس ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺤﻘﻖ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺎﻟﻴﻪ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺎﺷﺪ. ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﻭ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻗی ﻨﻤﻰ
ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﭘﺮ ﻏﻠﻂ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻢ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻳﺶ
ﺭﺍ ﮐﻢ ﻭﺑﻴﺶ
ﺑﻰ ﺃثر ﻭ
ﺗﻴﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺮ
ﮐﻮﻟﺮﻭﺝ
ﺷﺎﻋﺮ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ'ﻗﺼﻴﺪﻩ
ﮐﻮﭘﻠﺎﻥ ﺧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ'
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺩﮔﺎﺭﭘﻮ
ﺷﺎﻋﺮ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ'ﻗﺼﻴﺪﻩ
ﮐﻠﺎﻍ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻞ ﻫﻨﺪﺳﻰ'ﻭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺻﻮﻝ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺍﺩﺑﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ'ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺸﻰ ﻗﺎﺋل
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ ﻏﻠﻄﻴﺪﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ'
ﻣﻌﻨﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺗﺼﻮﺭﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﻣﻘﺼﺪﻯ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﺗﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺎﺭﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﮐﻨﻴﻢ.ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣثل ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻋﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ ﻣﺘﺪﺭﺝ
ﻭ ﻣﻨﻈّﻢ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﺎﺩﺭ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻨﻄﺒﻊ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺳﻮﺭﻳﻮ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺩﮔﺎﺭﺑﻮ ﮐﻪ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﻏﺮﺍﺏ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺠﺮﺩ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﮐﻨﻴﻢ.ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻘﻠﻴﺒﻮﺩﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻫﺴﺖ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻧﻴﺰﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺑﺮﺍﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻨﻴﺴﺖ.ﻋﻤﻞ
ﺍﺑﺪﺍع هنرﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ'ﺷﺨﺺ
ﺩﺭﺁﻥ ﺳﻬﻢ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ ﻫﻮﺵ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺧﻴﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﺕﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻤثل ﺃﻋﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ'ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﺮﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻧﺴﺎﻥ
اﺳﺖ.ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻴﻨﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪّﻯ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻧﻔﻊ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻴﺎﻝ'ﺩﻟﻴﻞ
ﺻﺤّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ.
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻘﻖ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﺰﺩ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﺍﻳﺮﺍﺩﮔﻴﺮ
ﺑﺎﺯ ﻫﻮﺵ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺮﻭ ﻭﻗﻮّﻩ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺑﻌﻀﻰ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺒﺘﮑﺮ'
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻭ ﻃﺮﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ ﻳﻚ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻓﮑﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪﻳﻚ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﺳﺮﻭﺭ
ﻭﺭﻭﺷﻨﻰ ﻭ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻋﻘﻞ
ﻣﺒﺘﮑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻭ ﺣﻀﺎﻧﺖ
ﻭ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺤﻠﻮﻝ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺷﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ
ﺳﺎﺯﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﻣﻮﺍﺩ ﺩﺭ
ﻣﺤﻠﻮﻝ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻔﻴﻒ
ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﺮﻣﺤﻠﻮﻝ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭘس ﻣﺎﺩﻩ
ﺳﺨﺖ ﻫﻢ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ. ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻴﺌﻰ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﻓﻨّﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺪﻑ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ.ﻭ
ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯﮑﻪ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺍﺯ
ﺷﻴﺌﻰ ﺩﺍﺭﺩ' ﻣﺸﺨﺺ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﺼﻮﺭﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺳﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪ.ﻭﻭﻧﻮس
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺣﻢ
ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺠﺴّﻤﻪ
ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ
ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻭ
ﺧﻠﺴﻪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻬﻮﺵ ﺁﻣﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺒﻠﻰ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻋﻴﻨﻴّﺘﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ.ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺳﻮﺭﻳﻮ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻏﻠﺒﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺍﺑﺪﺍﻉ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﺴﺎﺧﺘﻦ
ﺷﻴﺌﻰ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻥ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﺟﺮﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﺴﺖ'ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺼﻨﻮﻉ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻌﺪﻳﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺪﻩ ﺃﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺷﮑﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺍﮔﺮ ﺍﻳﺪﻩ
ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﺮﻓﻴّﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺩﺍﺭﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺯ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻟﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺷﺪﻥ
ﺍﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶﻫﺮﮔﺰ ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ
ﻣﺰﺩﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﮐﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ'ﻭ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻭﻟﻮ ﻧﺴﺒﻰﮐﻤﻚ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﻋﻤﻴﻖ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ .

ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻳﺪﻩ'ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﺻﻤﻪﺍﻯ' ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﻪ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﺎﺯﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻣﺤﺴﻮس ﺷﺪﻥ'ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﻫﺮﮐس ﺑﻘﺪﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ' ﻫﻤﻪ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ'ﻳﻚ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭘﺶ ﺩﺭﺟﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻇﺮ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻨﺎﻇﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺺ ﻧﺎﻇﺮ ﻣﺴؤﻝ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﺷﮑﻞ ﻣﺮﺑّﻊ ﻭ
ﻣثلّث ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻣﺤﺴﻮﺏ' ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺷﮑﻞ ﻳﻚ
ﻗﻄﻌﻪ ﺃﺑﺮ ﻳﺎ
ﺁﻣﻴﺨﺘﮕﻰ
ﺭﻧﮓ ﺩﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ' ﻣﮕﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺎﻇﺮ ﺁﻥ ﺃثر
ﻫﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴؤﻝ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺍﺳﺖ .

ﭘس
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺴﻴﺪ ﻫﻨﺮ
ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ'ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺨﻴّﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﺠﺴّﻢ ﻫﻨﺮﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﮐﺎﺭﺵ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺠﺴﻴﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺁﻥ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻥ ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﺪﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺷﻮﺩ. ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ'
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺭﺍﺩﺭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻨﺪ' ﻭ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭﺩﻳﺪ
ﭼﺸﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺁﻥ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺗﻤﺎﻳﻠﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻨﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ'ﺗﺎ
ﻭﻯ ﭘﺎﺳﺦ ﺁﻥ ﺑﺪﻫﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﺪﻩ ﺃﺻﻠﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻨﺴﺎﺥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﺩﺭﻭﻧﺶ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻰ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺩﺍﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺑﺤث
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﻧﻀﺞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﺟﻨﺠﺎﻟﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻩ ﻧﻤﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻧﺪ
ﻭﻣﺰﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻘﺼّﺮ
ﻭ ﻗﺎﺻﺮ'
ﺩﺭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻧﻘﻞ ﭘﻴﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺭﺳﺎﻟﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ' ﻭﺣتی
ﺪﺭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﻠّﻰ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﮐﻪ ﺟﺸﻦ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻳﻚ ﺍﻳﺪﻩ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻌﺮ
ﻭﺣﮑﻤﺖ'ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺣﻨﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺒﻬﻠﻮﻝ'ﻫﻴﭻ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻤﺮ ﺭﺍ'ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻟﻴﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ ﺁﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺖ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻠﺴﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻏﺰﻝ ﻳﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ ﺑﺴﺎﺯﺩ
ﻭ ﺁﻫﻨﮕﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﻨﺪ'ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺵ' ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻘّﺎﺵ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻘّﺎﺵ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﺭﺍﺯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ' ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﮐﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ. ﻭ
ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس 'ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻫﻨﺮﺳﺎﺯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺘﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ'ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﻳﻚ ﻓﺮﻳﺐ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻋﺎﻣﻞ
ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻌﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ . ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻳﺪﻩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘس ﻭﭘﻴﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﮑﻞ ﺗﻮﻗّﻒ
ﮐﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺎﺭ ﻣﻮﺯﺍﺋﻴﻚ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﭘس
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺠﺮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ'
ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺠﺴّﻢ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ ﻟﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻟﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﮑﺴﻰ ﻳﺎ
ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﺮﺍﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻣﺪﺍﺭﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﻟﻰ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻨﺮﺵ
ﺟﺎﻭﻳﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ ﻭﺗﺼﺎﺩﻕ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻳﺎ ﮐﻨﻮنی ﺒﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﺩ
ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻮﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯﺍﺭﺯﺵ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ.
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﻟﻬﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻓﻌﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰﺑﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ.
ﻭ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ'ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻩ' ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻫم ﻤﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻭ
ﻣﺼﺎﻟﺤﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻞ
ﺍﺳﺖ'ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﺏ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻴﮑﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﻤّﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻋﻬﺪﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﺟﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﻳﺶ
ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ'
ﺗﻮﺟﻬﻰ ﺑﻬﻴﭻ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣؤثّر ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﺸﻮﻕ' ﻭ
ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﻧﻬﺎﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺸﻠﺎ ﮐﺎﻓﺮﻧﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻩ'ﺭﻭﺡ ﻭﻓﮑﺮ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻤﺎﺭ ﻭ ﺍﻟﺎﻍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﻮﺍﺭﻯ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻭ
ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺃﺩﺑﻰ
ﭼﻮﻥ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﻏﺰﻝ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ
ﻫﻤﮕﺎﻥ'ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣّﻴﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ' ﻳﺎ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵﻭﻟی
ﻨﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻮﺵ ﺑﻨﺪﺍﻯ
هاﻯ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﻔﺴﺎﺩ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ'
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺋﻢ ﻫﺴﺘﻰ
ﺷﻨﺎ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺗﻮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻌﻘﺐ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ' ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﺭ ﻭ
ﻣﻮﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭ ﻋﻠﻒ ﻫﺮﺯﻩ
ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ' ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﺍ ﻣﻮﻓق
ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻏﻴﺒﻰ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﭘس ﻳﻚ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﺳﺎﺩﻩﺭﺍ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺩﺍﺋﻢ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪﭼﻴﺰ
ﺣﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭﻫﻀﻢ ﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ.ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﺑﺮ
ﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺍﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺵ'ﮐّﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻋﺼﺎﺭﻩ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
هستند'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺳﻮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻟﻮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﮑﺸﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺎﺑﻊ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﻭﺩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺁﺭﺯﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻃﻠﺴﻢ
ﻭ ﺣﺼﺎﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ
ﺃﺳﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﻮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﭘس
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭﻯ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ
ﺳﻴﺎﻩ ﺗﺮ ﻭﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﮑﻨﻨﺪ'ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ' ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﭘس
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻣﺠﺮﻡ ﺷﺪﻥ
ﻫﺎ'ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ ﻭ
ﻭﺳﺦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ'
ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺏّ
ﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ.ﮐﻪﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ.ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻗﻄﻌﺎ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻬﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﺠﻬﻨّﻤﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺤﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻨﻔﻰ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﺍﺯ
ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻫﺎ
ﺷﺪﻩ.ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮕﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻣﻴﻞ ﺳﻘﻮﻁ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻘﻌﺮ
ﺩﺭﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺳﻨﮕﻰ
ﻭﺯﻳﻦ ﺭﺍ
ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﮐﻮﻩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﻭ ﺑﺘﻪ ﺩﺭﻩ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺷﺎﻳﺪ ﻟﺬﺕ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻡ.ﻭ
ﺍﻓﺴﻮس ﮐﻪ
ﺩﻳﺮ ﻭ ﮐﻨﺪ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻡ.ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺟﺪﻯ ﺗﺮﻯ ﺑﮑﻨﻢ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻓﺴﻮس ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻘﺒﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻭﮐﻢ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﺳﺴﺖ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﺟﺪﻯ ﺗﺮ ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻭﻳﺪ
ﻭﮐﻮﺷﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻨﺪﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻳﻢ'ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻳﻢ.
ﮐﺎفی اﺳﺖ'
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺃﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻈﺮﻯﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻳﻢ'ﺗﺎ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺑﺪﻫﻴﻢ.

ﺗﺄثیر
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻣﺪﺍﻭﻡ'ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ'ﺍﺯ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺗﻮﻟّﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﻴﺎﺩ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻔﺘﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺁﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺖ'ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺼﻮل
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺂﻣﺪ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻋﻤﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺯﺷﺘﻰ ﻭ ﮐﺠﻰ
ﻫﺎ ﻭﮐﺎﺳﺘﻰ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﺁﻥ ﺒﺎﻟﻌﮑس ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ'ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﻧﻴﻤﻪ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻋﻠﻢ ﻳﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻧﺶ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ'ﮐﻪ ﺩﻭﺗﺎ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥﮑﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺑﺎ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻭﻡ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻟﻤﻦ
ﺧﺎﻑ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺑّﻪ
ﺟﻨّﺘﺎﻥ'ﻭ ﻣﻦ
ﺩﻭﻧﻬﻤﺎ
ﺟﻨّﺘﺎﻥ.

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺧﻮﺩ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻤﻘﺎﻳﺴﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﺎ
ﺍﻳﺪﻩ ﺃﺻﻠﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻭ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ ﻳﺎ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺰﺩ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺎﺭﺵ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻠﺶ
ﺍﻣﺎﻧﺖﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻘﺾ ﻧﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭ ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ' ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﭘﺎﺑﻨﺪ ﺳﻄﺢ
ﻣﺎﺩﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻂ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﻂ
ﺍﺻﻠﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺴﺪﻭﺩ
ﻧﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺴﺎﺯﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺶ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺿﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﮑﻨﺪ.ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭ ﻧﺎﻇﺮ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺍﺿﺢ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﻞ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺷﺨﺺ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﮐﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﻞ ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻭ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺫﻫﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻯ
ﻧﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﻣثلا
ﻣﻔﻴﺪ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﺗّﺎﻣﻞ
ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ ها'
ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﻗﻀﺎﻳﺎ' ﺑﻌﮑس ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎ'ﺻﺮﻳﺢ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻯ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻘﻖ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ ﻋﻠﻢ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺩﻗّﺖ ﻭ
ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﻠﻮﻡ'ﺑﺎﺯ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﻭﻟﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ'ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ'ﺩﺭ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﺗﺮﻣﻴﻢ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻭﺳﻤﻪ
ﻭﺳﻮﺭﻣﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﺎﺑﻠﻮ'
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺃثر ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺃﺳﻴﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩ.ﻭ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣلی ﻴﻚ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺩﻧﻴﺎﻫﺎ'ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﻋﮑس
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ'ﺗﺎ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ'ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺤﻬﺎﻥﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﻨﺪ.

ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ
ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﭘﺎﺑﻨﺪ
ﺍﺳﺖ'ﭘس
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ
ﻧﺎﺗﻮﺍنی هاﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ'ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﻋﻴﺐ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺶ
ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﮐﺎﺭﺵ
ﺭﺍﺿﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﻓﺮﻳﺒﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭﺁﻣﺪ
ﻭﺷﻬﺮﺕ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻭ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﻨﺪ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﺳﺒﻚ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻣﻰ ﮔﻮﺋﻴﻢ'ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ'ﻭ
ﻋﺪﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯﺨﻮﺩ
ﺷﺮﻳﻚ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ'ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﮔﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ' ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻩ ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭﺳﻔﺎﺭﺵﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺍﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺎﻧﺪ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭ ﺑﺎﺷﻌﺮ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻥ.
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﭘﻠّﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺗﺼﻮﺭﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ'ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺸﺨﺺ ﻭﻣﺪﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ ﻫﻨﺮﺟﻮ'
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﺩﻗّﺖ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺭﺍﺯ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻣﮕﺮ
ﻟﺰﻭﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ.ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ'
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭ'ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺮ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺬﮐّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﮑﺮﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'
ﻭ ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﺪﺭﮐﺎﺕ
ﺣﺴّﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ.
ﭘس ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻟﻮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻭ ﻭﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯﺎﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯﮕﺮﺩﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻭﺧﺎﻣﻮﺵ
ﮔﺮﺩﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻨﺒوء ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭ ﺧﺒﺮ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺩﺍﺋﻢ'ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺧﻮﺩ' ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻗﺪﺭﺕ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ)ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ(ثوﺍﺏ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺯﺍﺕ ﺁﻥ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ'ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ'ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺣﻔﻆ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﻘﻄﺎﻉ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺗﺨﺼص
ﻫﺮﺭﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﻔﻂ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﺼﺺ
ﻓﻨّﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻳﻢ ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺪﻫﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ'
ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺣﻔﻆ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺿﻤﻨﺎ
ﻋﺎﺩﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ'ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﻔﻴﺪﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻫﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﭘس ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ'
ﻭﻫﻢ ﺩﺭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺍﺏ' ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻥ'ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺪﺍﻧﻢ'ﺑﭙﺸﺖﮔﺮﺩﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺰﻧﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﺑﺮﻭﺩ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻤﺎﺯ ﺻﺒﺢ
ﻭﺍﺟﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍﮐﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭ'ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﺎﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺘﻌﺒّﺪﺍﻥ ﻗﺸﺮﻯ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'
ﻭﭼﻮﻥ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﺭﺍﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩﻭ
ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﺿﻮﺡ
ﻭ ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺷﺎﻧس
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪه ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﺴﺪﻭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻥ ﺳﺨﺖ
ﻭﺧﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ'
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺍﺿﺢ ﻭﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻘﻖ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭ ﺻﺮﻳﺢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻊ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯﺑﺸﺮﻯ'
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻗﻄﻌﻰ ﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ ﻫﮕﻞ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﻄﻌﻰ ﻭ
ﻭﺍﺿﺤﻰ
ﺩﺍﺩﻧﺪ'ﻣﻔﻴﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺴﻄﺢ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺨﺖﻭ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻟﻰ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻴﺐ ﺟﻮﺋﻰ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎﺑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘس ﺁﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪﻫﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺧﺎﻙ ﻣﻰ
ﺧﻮﺭﻧﺪ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ'ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ'ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻭ ﻧﻔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ .
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﺍﺯﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁثاﺭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻋﻴﺐ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ' ﺷﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ
ﺍﻳﺪﻩ ﺃﺻﻠﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺸﺎﻥ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﻘّﺎﺷﺎﻥ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﻭ ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻟﺎﺯﻡ
ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻘّﺎﺷﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﻃﻔﻞ
ﻳﮑﺴﺎﻟﻪ'ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭ ﻃﺮﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻘّﺎﺷﻰﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
'ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﻀﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ ﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﮐﺎﭘﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺃثر ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻋﻠّﺖ ﻳﺄس
ﻭﺣﻴﺮﺕ
ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥﺎﻟﻬﻰ.ﺯﻳﺮﺍﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻗﺼﺪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺁثاﺭ ﺧﻮﺩ می
ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺑﺮﺳﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﺪﻩ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻰ
ﮐﻨﻨﺪ' ﻳﻚ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ.ﻳﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﻣﻮﻧﺘﺎﮊ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻣﺨﺘﺮﻉ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺎﻋﺘﺮﺍﻑ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬی کاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺭﺍ'ﺍﻭﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺤث
ﻭﺟﺴﺘﺠﻮﻯ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ'
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ ﺍﻳﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯﻘﺎﺑل
ﻔﺮﺽ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﻭ ﻓﺮﺿﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻧﻔس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﺯﺷﺘﻰ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ'
ﮐﻪ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ ﻭ ﺳﻌﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻭ
ﻣﺠﺎﻫﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ' ﺑﺎﻋث
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺭﺳﻢ ﻭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ'
ﻳﺎﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﺬﮐّﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﻳﺎ
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻧﺪﮔی کنوﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی ﺨﻮﺩ
ﻋﻴﺐ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﻄﻮﺡ ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻌﻰ
ﻭﻣﺠﺎﻫﺪﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣثلا
ﻧﻘّﺎﺵ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺎﻋﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺷﻌﺮ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺁﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﻤﻨﺎ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﺑﻖ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺴﺘﻦ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺁثاﺭﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﻢ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩ'ﭘس
ﺁثاﺭﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮔﺮﺩﺩ.ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺭﺷﺘﻪ' ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺪﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﺭﻭﺯ
ﻣﺮﻩ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﺗﺮ ﻭﺗﻨﮓ
ﺗﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ'ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﻳﮕﺮ.
ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻧﻴﺰﺃﻧﺪﮐﻴﺎﺯ
ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺘﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻫﻴﭻ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺪﺍﻡ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻭﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻭﺑﻰ
ﻣﺤﺘﻮﺍ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮔﺮ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻋﺼﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﺑﺎ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﺧﻮﺩ'
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭﺫﻭﻕ ﻭﻫﻨﺮ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ ﭼﻨﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺩﻭﻟﺎﺭ
ﻣﻴﺨﺮﻧﺪ.ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻟﺬﺗﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺮﻧﺪ.ﺗﻨﻬﺎ
ﻟﺬﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻣثاﻝ ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﻏﺮﻭﺭ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺧﻮﺩ. ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻤّﻰ
ﻭ ﺷﺪﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮ
ﭼﻪ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺍن هاﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ' ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﻫﻢ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ' ﻫﺮ
ﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ.ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ'ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺠﺪﺩ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻴﻢ
. ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﺁﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻳﻢ.

ﻫﻨﺮﻣﻨﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻋﻤﻠﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﺁثاﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻴﭻ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻔﺶ ﮐﻬﻨﻪ
ﺍﻳﺴﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﺑﺎﻥ
ﻧﻌﻤﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺳﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺭﺍ ﺟﺰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ'
ﮐﻮﺷﺸﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻥ
ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﺳﻔﺮﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ'ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﺎﺭت هاﻯ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺮﺗﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﭼﺮﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻋﻪ
ﺳﺮﺳﺒﺰ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺑﻨﺸﺨﻮﺍﺭ
می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺧﺮ
ﻣﺪﺍﺭ'ﭼﺸﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ' ﻭ
ﺧﻴﺎﻝ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺻﺪ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ'ﻭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺰﻳﺪ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯﺘﻤﺮﻳﻦ
ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﺟﻮﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺣﺪس
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﻫﺮ
ﺩﺍﺩﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥﻤﺎﺩﻯ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﻙ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﺣﺪس ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﻭﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺷﺪ' ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﺩﮐﺎﺭ
ﺃﻟﻮﻥ ﭘﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻭ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻯ ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺩﻳﺴﻮﻥ
ﻣﺨﺘﺮﻉ ﺩﻩ ﻫﺎ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﺟﺪﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﮐﻪ
ﺭﻓﺘﻢ'ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻖ
ﺁﻥ ﺑﺪﻫﻢ ﺳﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻡ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺨﺘﺮﻋﻴﻦ
ﻭﻣﮑﺘﺸﻔﻴﻦ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺗﻰ
ﺳﻮﻕ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﺨﺘﺮﻉ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ
ﺑﻰ ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
اﺭﺍﺩﻩﺍﻯ اﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﮐﻠّﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭ ﻧﻪ ﻳﻚ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻋﺎﻡ ﻭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ثاﺑﺖ. ﺍﻣﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ' ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺃﻧﺎﻟﻴﺰﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻰ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﻭﻳﺪ'
ﻋﻤﻞ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻓﻨّﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺭﺍ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬی
ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺷﺨﺺ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻯ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ' ﺑﺠﺎﻯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ ﺁثاﺭ
ﺗﺠﺎﺭﺏﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﭘﻮﺳﻴﺪﻩﺭﺍ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺎس ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﺑﻮﻳﮋﻩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ'
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺤﺴﻮس
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ( نِورز) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ'
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺗﻨﻔّﺶ
ﻭﺑﺮﻭﺯ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻳﻚ ﺩﺍﺭﻭ
ﻭﺩﺭﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ'ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﻢ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺭﺍ'ﺑﺴﻮﻯ ﻫﻨﺮﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺗﺶ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﻯ ﮔﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ.
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺷﻔﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻧﻴﻤﺎﺩﻯ
ﺍﺑﻦ ﺑﺎﺯﻯ ها
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺑﻰ
ﺃثر' ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ'ﺟﺰ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻤﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻓﺴﺎﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺴﺎﺯﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ
ﺑﺎلاﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺒﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﻫﻨﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻟﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮐﻮﺩﮐﻰ'ﺍﺻﻞ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺪﻓﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی
ﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ
ﻧﻮﺭﻭﺯﻯ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻓﺮﻭﻳﺪ'ﻳﻚ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ'ﺑﺠﺎﻯ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ'ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ. ﭘس
ﻫﻨﺮﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺻﺎﺋﺐ
ﻓﺮﻭﻳﺪ' ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻘﺺ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﻭ ﺗﻌﻠﻞ ﻭ
ﺑﻬﺎﻧﻪ'ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻊ
ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻮﺭﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭼﺸﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﻤﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺸﺪﻩ'ﻭﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﻫﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﮐﻢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻋﻠﻢ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﭘﺮ ﺁﺯﺍﺭ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﺁﻧﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻔﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﻟﺌﻮﻧﺎﺭﺩ
ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻧﻘّﺎﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ'
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ ﺩﺭ
ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘﻨﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ'ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺳﻮﻕ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪﺷﻔﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﻊ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﺋﻴﻦ ﺩﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺯ ﻧﻘﺎﺷﻰ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺁثاﺭ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ
ﻭ ﺷﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ'ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﺸﺪﻥ ﻭ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ'ﻣﺤﻴﻂ
ﺁﺭﺍﻡ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس ﻣﺎﺩﻯ'
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻤﺎﺩﺭﺵ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﮑﺴﺖ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻌﻴﻨﻰ'ﺑﺎ
ﺯﻧﻰ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﺪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻬﻢ
ﺟﻨس ﮔﺮﺍﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﻳﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ ﻟﺒﺨﻨﺪ
ﻣﻮﻧﺎﻟﻴﺰﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ ﭼﻪ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺗﺮﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﻢ ﺯﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺖ.ﭘس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻏﻠﺒﻪ ﻧﻔس
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ ﻭ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ'
ﻫﻢ ﺟﻨس ﺑﺎﺯﻯ'ﺑﺪﻭﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﮑﺮﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺭﺳﻮﺍﺋﻰﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﭘﺎﭖ ﺟﺎﻥ ﭘﻮﻝ
ﺩﻭﻡ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺩﻭﻟﺎﺭ ﻣﻦ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣﺤﺎﮐﻤﺎﺕ
ﺳﻮ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ.ﻭ
ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺟﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ. ﺁﻳﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺑﻴﻮﺯ
ﻭ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﻮﻧﺪﮐﻪ 95 ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻨﺎﻩ'
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺧﻰ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻤﻨﻮﻉ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺍﺯ
ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﻣﻮﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻐﺴﻞ ﺟﺴﻤﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﺴﻞ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﻧﮑﻮﻫﺶ ﺑﺨﻮﺩ'ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﺴﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺩ ﻳﺎ ﺯﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﺧﺘﻨﻪ
ﺃثرﻯ ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺷﻬﻮﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪﻯ
ﺯﺧﻢ ﺧﺘﻨﻪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ' ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﻨﻪﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﮐﺸﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺗﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺑﻌﻴﺪ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻘﺶ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ
ﮐﺸﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺎﺷﺪ.

ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻧﻴﺰﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ'
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻳﺎ ﻋﻘﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ.
ﻧﺰﺩ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻫﻨﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﺘﻌلاء ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻥ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻋﮑس ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﺩﻳﺐ ﺩﺭ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺍﺯ
ﺗﺮﺍﮐم اﻧﺮﮊﻯ
ﻟﻴﭙﻴﺪﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﻥ
ﺑﻮﺩﻥ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻫﻤﻰ ﻭ
ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ.

ﻭﻗﺘﻰ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ'ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻨﺸﺄ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺗﺎﺑﻊ
ﻭﺿﻊ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺁثتﺭ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮ'ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪسص ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ'
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻘﺪّس ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ (ﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻟﺄﻗﺼﻰ) ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺭﻭﺡ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻟﺄﻗﺼﻰ' ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺳﺠﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﻯ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ.
ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﻌﺒﻪ ﻣﮑّﻪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ.ﻭﻟﻮ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺑﮑﺸﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻠﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﻟﻬی
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺻﺪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﮑﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﻭ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻳﻚ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.
ﺍﻣﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺳﻴﺮ ﻭ ﺳﻴﺎﺣﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﺑﺠﺒﺮﻭﺕﺍﻭﻝ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻳﺎﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌی ﻨﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻓﺮﻭﻳﺪ'ﻣﻨﺸﺄ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬی
ﺸﺪﻩ' ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺟﻬﺎﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺑﻔﮑﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻭ ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ'ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺗﻤﻠّﻚ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺣﺮﻳﺺﺗﺮﺷﺪﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻣﻮﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ' ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ' ﻣﻴﻞ
ﺑﺎﺣﺴﺎس
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻨﺴﻰ
ﻟﻴﭙﻴﺪﻭ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﻮﻕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﺿﻌﻒ ﺗﻦ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﻞ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ ﺑﻰ
ﺭﻏﺒﺖ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﮊﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻣﮕﺮ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ'ﻳﻚ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ'ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ.ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ.ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺰﻳﺒﺎئی هاﻯ
ﺧﻴﺎﻟی ﻮ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭﻫﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻫﻨﺮﻭﺭﻯ ﮐﻨﺪ' ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ. ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺮﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ'ﻳﺎ ﺗﻠﺎﺵ
ﺷﺨﺺ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﻃﺒﻌﺎ ﻫﻤﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﻣﻴﻞ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭ
ﻋﻠّﺖ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﺧﻮﺩﺭﺍ'
ﺑﻌﻠّﺖ ﺿﻌﻒ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻳﺎ ﺿﻌﻒ
ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻫﻨﺮﺳﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺪﺳﺖ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭﻗﺎﺑﻞ ﮔﻔﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭﻳﺎ
ﻧﻈﻢ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﺭ ﺻﺪﺍﻫﺎ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﻧﻪ
ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻧﻪ ﺁﺧﺮﺕ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﻴﺎﺑﺪ'ﻭ
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻴﻞ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺟﻨﺴﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺪ
ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺟﺎﻯ ﻣﻴﻞ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻣﻴﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺟﺎﻟﺐﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮔﻔﻪﺷﻮﺩ'
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻣﺪﺮﻙ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﺘﺮﺩ
ﻧﻤﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.ﭘس
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻨثی ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺯﺩﻯ ﻭ
ﺯﻧﺎ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ثوﺍﺏ ﺳﺎﺯ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺮﻩ ﻭ ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺮﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺎ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺷﺒﺎﻉ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻏﺒﺎﺕ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﻢ ﺷﺪﻩ' ﺁثاﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻧﻮﺭﻭﺯﻯ ﻭ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭا ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺭﻓﻌﮑﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻭﺗﻦ ﻭﻳﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺫﻫﻨﻰ. ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻫﻮﻳﺴﻬﺎ ﻭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺟﻨﺴﻰ
ﻳﺎ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻤﻠّﻚ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ'ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﮐثرﺍ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﭘس ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺷﺒﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.
ﻭ ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺍﺭﺟﺎﻉ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﻮﺍﻗﻊ'ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ'ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺩﺍﺋﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﺗﻦ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺍﻳﻦ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺭﻭﺯﺑﺮﻭﺯ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺑﺴﻮﻯ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ ﻭ
ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺟﻨﻮﻥ ﺁﻣﻴﺰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﻧﻴﺰ
ﺳﻮﮊﻩ ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﺮﻭﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﮑﺎﺳﻮ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ
ﺍﻭ'ﻋﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺬﻳﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺁﻭﺭﻯ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺒﻮﻍ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻨﻮﻥ ﻭ
ﺑﻰ
ﻣﺤﺘﻮﺍﺋﻰ'ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ ﺭﺳﻢ
ﭼﻨﺪ ﺧﻂ ﻭ
ﻧﻘﻄﻪ'ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﮔﺸﺘﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭﺍﺳﺮﺍﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻟﺬﺗﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﻫﺮﮔﺰ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ'ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ'ﺍﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭ(ﺣﺪﻳث ﻧﻔس )
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺮﻑ
ﻣﻴﺰﻧﺪ'ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﭘس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﻖ ﺗﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﻭ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﻟﻰﺩﺭ ﺻﻮﺭتی
که ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ
ﻳﺎ
ﺃثرﻯﺑﺴﺎﺯﺩ'
ﺑﺎﻋث ﻟﺬﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺤﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺎﻇﺮ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﻭﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭس ﻋﺒﺮﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻫﻢ ﺟﻨس
ﺩﺭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺧﺎﺹ' ﻭ ﻫﻢ
ﺟﻨﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎ
ﮐﺒﻮﺗﺮ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﺑﺎﺯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻫم
ﺠﻨﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻫﻢ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﺸﺎﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ.ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺭﻭﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ'ﺑﺎﻋث
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻋث
ﻫﺪﺍﻳﺖﻣثبت
ﺍﻧﺴﺎﻥهاﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺃﺩﺏ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺑﻴﺎﺩﺑﺎﻥ
ﻣﻰ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺍﺩﻳﺒﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ' ﺑﺎﺯ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎ'ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻨﻔﻰ ﺳﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞﺑﻤﺼﺮﻑ
ﻣﺸﺒﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺷﺪ' ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ
ﻋﺒﻮﺭﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻘﻮﻝ
ﺭﻳﺎﺿﻴﺪﺍﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻳﻚ ﺗﺒﺪﻳل
علاﻣﺖﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻴﻚ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻣثبت ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻣثبت ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻘﺎﻁ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ'ﻭ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﺮﺩ'ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺩﺑﺎﻥ ﮐﺸﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺸﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺟﻬﺖ
ﺑﺎﺩ'ﻭﻟﻰ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺩ'ﭘﻴﺶ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻮﺷﺶ ﻭ
ﻣﺠﺎﻫﺪﻩﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ
ﻣثبت ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﺳﻌﻰ ﻭﮐﻮﺷﺶ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺧﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﺎﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻗﻄﻌﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻭﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺤﻖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺷﻔﺎﻯ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ
ﺷﻔﺎﻯ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﻭﻯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﻭ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺍﺩﺏ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ
ﺑﺤث ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ'
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺭﺯﺵ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﺭﺳﻄﻮﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ'ﻫﻨﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﮑﻨﺪ
ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﻫﻨﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻳﺎ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ'ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻔﻌﻞ
ﻭﺗﺤﻘق
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ.
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ' ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺴﻄﺢ
ﺗﻤﺪﻥ ﻋﺼﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﻟﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ'ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ'
ﻭ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ'ﮐﻪ ﺩﻡ
ﻧﻤﻰ ﺯﻧﺪ ﻭ
ﺣﺮﻓﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ ﺷﺪﻧﺪ'ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ'
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﮔﻔﺘﻦ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﺳﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﮐﻠﺎﻣﻰ'ﮐﻪ
ﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻬﻤﻪ ﻭ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺒﺮﺧﻰ'ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺳﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﻬﻴﭻ ﮐس
ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺩﻭﺭ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ ﻭ
ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ' ﻣﻮﺟﺐ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ'ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻌﻠی ﻮ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
اﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﻳﺎ(ﭘﺎﺭﺍ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ)ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻭ ﺳﺎﺧﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻨﺒﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺍﺳﺘﺒﺼﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺷﻬﻮﺩ
ویژن
)ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻭ ﻣثاﻝ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ
ﻗﺪﻳﺴﻪﺍﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯﺮﺍ
می آﻭﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻭﻧﻴﮑﺎ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﮐﺮﺩ'ﻋﮑس
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﺶ ﻣﺎﻧﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ'ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﭼﺎﭖﺷﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻫﺮﮐس
ﻭﻫﺮﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﺵ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺧﺎﺭﺟی ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻠﺸﺎﻥ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ'ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ'ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ'ﻧﻘﺶ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺩﺭﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ' ﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ 1860 ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻋﻘﻠﻰ'ﺑﻤﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ
ﻃﻠﺐﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺗﺠﺮﻳﺪﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻋﻨﺼﺮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﻭ
ﻧﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺳﻠﻮﻙ.ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺮﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﮑﺮﺩﻩ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﮐﻨﺪ.ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻭﻫﺮﻋﺎﺭﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﻔﺎ
ﻧﺪﻫﻨﺪ' ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺷﻔﺎ ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﺭﻑ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ'
ﻓﻮﺭﺍ ﻗﺼﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻟﻮ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﺮﺩ.
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻳﻚ ﺣﺪس ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ.ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﺪس ﻭ ﺣﺎﻝ'
ﺑﺮ ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ'
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ.ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﻑ ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ' ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻧﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺃﮐثرﺍ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻴﻊ'ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﻓﻮﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﺣﺪﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺧﻴﺮ ﺧﻮﺩ'ﺗﻮﻗّﻒ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻗﻄﻌﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕﺧﻮﻳﺶ.
ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻓﻴﮑس ﻭﻟﺎ
ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﭘس
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﺄﻣّﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻳﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺳﺎس ﻟﺎﺯﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﻨﻈﺮ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻫﺪﻑ ﺩﻭ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺴﺖ.
ﻳﮑﻰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﻳﺎ
ﻣثاﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻭ ﻣثاﻟﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺟﻨﺒﻪ
ﺫﺍﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻔﺶ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺳﺖ .
ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻧﻪﮐﺎﺭ ﻳک
اﺑﺪﺍﻋﻰ.ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺨﺴﺖ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ'ﺑﻌﺪ ﺑﺘﻬﻴّﻪ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭﻫﺮﻃﺮﺡ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ .
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﺠﺮﺩ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﻋﻮﺍﻡ
ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩ' ﻭ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﻚ ﺃﺷﺮ
ﻫﻨﺮﻯﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻳﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ.ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪﻧﻔس
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻫﻨﺮ'ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬی ﻮﺑﺎ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﭘﺎک
ﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻘﻖ ﺩﺭﺍﺯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻨﺪﻯ ﺣﺮﮐﺖ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﺮ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻯ ﻟﻤﻴﺪﻥ
ﻭ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﺮﺷﺪ ﻭ
ﻣﻌﻠﻢ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﺮﻑ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭﭘﻴﺮﻯ'ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺞ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ'
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻮﻡ
ﻭﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻬﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺳﻴﺪﻥ'
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس 'ﻭ
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ'ﻗﻠّﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﻮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ'
ﻫﻨﺮ ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ'ﺧﺮﻭﺝ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻌﻠّﺖﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺒﺮ
ﻋﻠّﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻪ
ﺍﻟﺰﺍﻡ ﺁﻭﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﺎﺩﻯ'ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻭﺍﺩﺑﺎ'ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺣﺮﻑ
ﺁﺧﺮﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ'
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺠﻮﻳﻨﺪ.ﭘس
ﻋﻠّﺖ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻳﮑﻴﺎﺯ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ'ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ'ﻭ
ﻫﺮﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﻓﻌﻠﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ'ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤّﺖ ﺗﻨﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮔﺮﺩﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﺎﺹﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ.ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.
ﭘس ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻋﻠّﺖ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺤﻘﻘﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﻋﻠﻢ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎ'ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻘﺼﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻮﺵ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﺸﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ.
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ'ﻫﺮ
ﺳﻮﺩﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﻳﻦ ﺿﺮﺭ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ
ﻭﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻤﻰ ﺑﺮ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻟﺰﺍﻡ
ﺁﻭﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﻋﻠﻴﻪ
ﻫﺮ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺤﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺍﻳﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﻋﺪﻡ
ﭘﺎﺑﻨﺪ ﺷﺪﻥ
ﺑﻌﻠّﺖ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺃﭘﻴﮑﻮﺭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺣﺎﻟﺖ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ ﺭﺿﺎ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ'ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﻋﺸﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﭼﻮﻥ
ﺃﭘﻴﮑﻮﺭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻧﺞ ﻭ ﺩﺭﺩﻯ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ ﮔﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺎﺩﻯ ﺳﺨﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰﺷﺨﺺ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺳﺨﺘﻰ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺨﺖﺗﺮﻯﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﺤﻤّﻞ ﺷﺪ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﻮﺩ'ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﺯ
ﮔﻮﺷﻰ ﺩﺍﺧﻞ'ﻭ
ﺍﺯﮔﻮﺵ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺪﺭﺕﺿﺒﻂ ﻭ ﺭﺑﻂ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺗﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ'ﻳﺎ
ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻣﺘﺄﻣّﻞ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻨﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻘﺶ
ﺧﻨثی ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻫﺮ
ﮔﺎﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ'ﻭ ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﻳﻚ ﻓﮑﺮ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺟﻤﻊ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺣﺠﺎﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ ﺗﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﻴﺮﺩ'ﮐﻤﻚ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻧمی
ﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺩﻧﻴﺨﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﮔﻮﺵ
ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺗﺎﺳﻄﻮﺡ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﮔﻮﺵ ﺷﻨﻮﺍ ﻭ
ﺩﻝ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﺮ ﺃﻣﺮ
ﻣﺠﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ'ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺠﺮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻭ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺠﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'
ﻋﻤﻞ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻣﺤﻴﻄﻰ'ﮐﺎﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ'ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﭼﺎﻫﻰ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ' ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺑﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ'ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺷﻮﻧﺪ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﻌﺎﻉ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭﺭﺍ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻠﻞ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻳﺎﻓﺖ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﭘﻴﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ ﻋﻠل
ﻨﺒﺎﺷﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ'ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﻚ
ﻭﺍﺩﻯ ﻭ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺳﻘﻮﻁ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻧﺞ
ﻭ ﺯﺣﻤﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺟﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻭ ﻗﻴﺪ
ﻭ ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺤﮑﻤﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺫﻫﻦ'ﻭﺣتی
ﺒﺮ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍفی ﺎﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻫﺪﻑ ﻣﻄﻠق اﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺑﻬﺪﻑ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻭ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ. ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺑﺒﻬﺘﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻨﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس ﮐﻪ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﺍﻓﺴﻮس ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﺎﻡ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﻏﺎﻟﺐ ﺷﺪ و
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ ﺃﮔﺎﻩ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻫﻨﺮ
ﻫﻠﻨﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺭﺍ'ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﭘﺴﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺷﻴاء
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻌﻘﻞ
ﺁﺭﺍﻡ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺣﺎﻟﺖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻀﻄﺮﺏ ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺣﺎﻟﺖ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ ﺳﺒﻚ
ﻫﻠﻨﺪﻯ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﺳﺖ'ﺁﻧﺮﺍ ﻳﻚ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺃثیرﻯ
ﻮﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺑﻤُثل
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﻓﺘﻦ'ﻳﺎ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﻭﻝ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ.ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥ'ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮتی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻠّﻰ'ﻭﻟﻮ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﻧﻔس
ﮐﻞّ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ.ﭘس
ﺍﺯ ﻟﺬﺕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑﻋﺎﻟﻴﻪ
ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ'ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻨﻈّﻢ'ﻭﻗتی
اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
الهی ﺸﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ'ﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ.
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻫﻨﺮﻯ
ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻙ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ.ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻐﺮﺍﻕ ﺩﺭ
ﺃثر
ﺯﻳﺒﺎ'ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺎ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻳﻨﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ. ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥﺤﺘﻤﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺑﺮ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ.

ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺳﻄﺢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﻋﻮﺍﻡ'ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﻧﺰﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻥ'ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻄﺢ ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺪ'ﺗﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ
.ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ' ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﺣﺪّ
ﭘﻴﺶﺭﻓﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺭﻭﺍﻥ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﻭﺍﺟﺐ'
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﺳﻮﮊﻩ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻔﻆ ﺍﻣﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ'
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺻﻔﺖ
ﺧﺪﺍ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻴﻨﻰ'ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎﺑﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

د ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ'
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺟﺰاء ﺩﺭﮐﻞّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻧﻔﺶ ﮐﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ'
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺟﺰاء ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﻞّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺧﻮﺩ
ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐلّ
ﺒﺎﺯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ'ﮐﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻋﮑس ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'
ﺑﮑﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻴﻬﺎ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺗﻮﺣّﺶ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﺁﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺁﻥ
می ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﺗﺎ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ.ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ.

ﭘس ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻞ'ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﺘﻤﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ' ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ'ﺑﻰ ﺣﺪّ
ﻭﺣﺼﺮ ﻭ ﺑﻰ
ﺣﺴﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺩ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺑﻮﺑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺨﻮﻳﺶ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ ﺍﻋﻤﻰ
ﻭ ﮐﻮﺭﺩﻝ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻈﺎﻫﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﻫﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﭘس ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺫﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﻳﻚ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﻳﺪﻧﺪ'
ﺑﺎﺟﺰﺍﻯ ﺁﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﮑﻞّ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺁﻥ'ﺍﺯ
ﻳﻚﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻘﻂ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺴﻴﺮﺕ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺒﻮﻍ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺄﻣّﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻤﻮﻟﻰ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ ﻫﻤﺮﺍﻩﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺎﺑﻐﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻨﺶ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ'ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺳﺖ' ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
اﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭﮐﺘﺐ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ.ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ'ﻭﺑﭙﻴﺶﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻳﻢ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﺻﺮﻳﺤﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺷﺶ
ﻣﮑﺘﺐﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻔﻰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮔﻴﺮﻯ هم ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ'ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻳﺎ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺣﺘﻤﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ثاﺑﺖ ﻟﺎ
ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺗﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ.
ﺣﺘﻤﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺭﺍﺣﺘﻤﺎ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس
.ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺫﺍﺕ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺳﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ'ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻬﻨﺮ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﺮﻙ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ'ﻭﺣﺮﻳّﺖ
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﻣﻘﺎم
ﻤﻌﺮﻓﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺑﺎﻗﺒﻮﻝ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺨﻴﺮ ﺃﻋﻠﻰ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺮﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪ.ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﺍ
ﺷﺪﻥ ﻭﮐﺴﺐ
ﺳﺮﻭﺭ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﻣﻨﺪﻯ'ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﻳﺶ ﻭ
ﺧﺎﻟﻰ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ'ﻭ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﮔﻨﻮﺳﻰ ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻔﺎ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻔﺎﻯ
ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻣﻴﺸﻮﺩ'
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺸﻔﺎﻯ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻧﻰ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻋﻮﺍﺭﺽ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺳﺮﻃﺎﻧﻰﺷﺪﻥ'
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﻯ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ'ﺑﺎ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﮐﻨﻨﺪ.ﺗﺎ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺣﺪسﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﺪﺵ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻭﺍﮐﺘﺸﺎﻑ'ﻭ
ﻣﻨﺸﺄ ﺧﻠﻖ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﻬﺮﺣﻴﻠﻪ
ﺭﻫﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺴﺖ.ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻞ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺎﺩﺭﺵ' ﭼﻨﺎﻥ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻃﻔﻞ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩﺵ'ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺎﺩﺭﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎﻟﻖ
ﺃﺯﻟﻰ.ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ.

ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺁﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﺭﻭﺷﻦ
ﺷﻮﺩ'ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ'ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ'ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺩﻭ ﻗﺪﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍ ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺪﻡ ﺃﻭﻝ ﺁﻥ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻭﻣﻴﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﺳﺨﺖﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ ﺣﺪّ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﮐﻤﻜﻮﻃﻴﻤﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎﺵ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ'ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ'ﺧﻮﺩ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺟﺰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺤﻖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺋﻴﻦ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﻭﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﺭﺳﻮﻝ
ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻭﻟﻰ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺿﻤﻦ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ' ﺗﺎ
ﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﺍﮔﺮ
ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪﻋﻠﻢ
ﺧﺎﺩﻡ ﺭﻏﺒﺎﺕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﺭﻓﺎﻩ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﻯﺎﺯ
ﻣﻘﺎم ﻔﻌﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ هست
.ﻭﻟﻰ ﻣﺎنع اﺯ
ﮐﺴﺐ ﻣﻘﺎم
ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻌﻠﻞ
ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺳﻌﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪﺑﻤﻨﻄﻖ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ.
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪﻋﻠﻢ
ﺻﺎﺣﺐﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﺎﺳﺖ'ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ غیبی
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳم ﺒﺮﺭﺳﻴم
ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎ'ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺑﻴﮑﺎﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺷﺎﺑﺘﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯﻘﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺭﺳﻴﺪ.ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﻃﺮﺡ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻮﺩ.ﻟﺬﺍ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﻧﮓ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥﻋﻤﻠﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﻭ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻔﻊ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻧﻔﻊ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺭﻓﻊ ﮐﻨﻨﺪ' ﻭ ﺑﺂﻓﺎﻕ
ﺩﻭﺭ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻟی
ﺘﻮﺳﻌﻪﺍﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻧﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ' ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺤﺪّ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﺨﺶ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﺭﺍﻡ
ﺁﺭﺍﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺻﻮﻓﻰ ﻏﺮﻕ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﺮﻕ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺧﺎﻟﺺ
ﻭﻣﺤﺾ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ

ﻟﺎ
ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭘﺶ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻋﺎﺭﻑ'ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ'ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ثاﺑﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ'ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﻭﺵ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻳﻌﻨﻰﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺬﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪﻫﻢ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ ﻭ
ﻫﻢ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺣﺪث
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮﺩﻭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'ﻭ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﺍﻋﻠﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﻟی
ﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺭﻧﮓ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ ﻭ
ﻣُثل ﺍﻭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰﻣﻄﺮﺡﻣﻴﮑﻨﻴﻢ.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺣﺪس ﻭﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺍ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ(ﺟﻮﻥﺪﻯ ﻭﻯ)ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺖ'
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﮐﺴﺐ ﻧﮑﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺮ ﻫﻨﺮ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﻯﻮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﺸﺪﻩ' ﮐﻪ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﭼﻮﻥ علوﻡ
ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴم
(جوﻥ ﺩﻯ ﻭﻯ)
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﻣﻤﮑﻦ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺭﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻤﮑﻦ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭجوﻥ
ﺩﻯﻮﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻓﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﭘس
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﺮ ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺣﺪس ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺑﺪﺍﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺍﺯ
ﺣﺪس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑیﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ'ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ' ﺑﺎﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبتی
ﺩﺭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻫﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺩﻩ'ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺩﺍش هاﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻴﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﺳﺖ.ﭘﺶ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺣﺪس
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ'ﻣﺪﺧﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺑﺎﻣﻴﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻓﻮﺭﻯ'ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ'ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺫﻭﻕ'ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻋﺎﺭﻑ'ﮐﻪ
ﻧﺒﻮﻍ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣُثل ﻭ ﺻﻮﺭ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺯ ﺷﻴئ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ
ﺒﻴﻨﺶ
ﺳﻄﺤﻰ'ﺍﺯﺁﻥ
ﻣُثل ﺑﺎﻃنی
ﺪﺍﻧﺴﺖ ﻭ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﻧﻔﻮﺫ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻣُثل
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺃﺯﻟﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ'ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭ
ﺃﺯﻟﻰ'ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﻫﺮ ﺷﻴﺌﻰ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺰﺩﻳﻚﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻗﻴﻘﻪﺑﺎﺯ
ﻳﻚ ﻣﻈﻬﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.پس اﺯ
ﻳﻜﺪﺭﺟﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﺮﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺘﻨﻬﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺭؤﻳﺎﺋی ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﺘﻰ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻘی که ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ اﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺟﻬﺎنی
اﺳﺖ. ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳﺖ'ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ.
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻳﻚ
ﺭﻗﻴﻘﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﻋﺎﺭﻑ' ﻫﻨﺮ ﻭﻫﺮ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭ ﻃﺮﺩ ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻔﻨﺎﻯ
ﺗﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ'ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻯ
ﻓﻌّﺎﻝ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪﺍﻟﻬﺎﻡ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺳﺎﺯﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ' ﻫﻨﻮﺯ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯﺎﺳﺖ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺭﻗﻴﻘﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﻔس
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺣﺘّﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ'
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ'ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺄثیر ﮐﻠّﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ'ﻧﻘﺶ
ﻏﻴﺮﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺧﻄﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺭﻭﺡ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ' ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ ﺍﺯﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺶ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺧﺎﻟﺺ
ﻭﻣﺤﺾ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ'ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻨﺮ ﻳﻚ
ﻓﻌﻞ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﮐﺎﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﮐﺎﺭ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻠﮑﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ
ﮐﻨﻮنی ﺪﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺨﻴّﻞ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﺼﺮ ﻭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ.

ﺑﺎﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻈﺮ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺑﺎ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ'ﺑﺎﺯ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
هستند. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﺣﺪس
ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮ ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺸﺪﻩ'ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺣﺘﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻭ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ'
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ' ﻫﻤﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻳﮑﻰ
ﻳﮑﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺟﻮﻥ ﺩﻯﻮﻯ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ1952 ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭاکسپرینس ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﺁﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻔﻊﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﻨﺮ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ'ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ثاﺑﺖ ﺍﻳﺴﺘﺎ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮ
ﺍﻭ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.
ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ' ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺣﺘﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤی ﺒﺨﺸﺪ' ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻋﻮﺍﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺫﻫﻦ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻫﺮﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺟﺎﻥ
ﺩﻯ ﻭﻯ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ'ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'
ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻳﻚ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﺁﻥ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻳﻚ ﺷﮑﻞ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ'
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﻣﻴﻤﻮﻥﻨﻘّﺎﺵ'
ﻳﻚ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ'ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﺮﻓﻪﺁﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﺴﺖ.
ﺟﺎﻥ ﺩﻯ ﻭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻧﮓ ﺍﺭﻳﺴﺘﻮﮐﺮﺍﺳﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺑﻌﻀﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﺍﻟﻤﺰﺍﺝ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻭﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻳﺴﺘﻮﮐﺮﺍﺳﻰ
ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﻧﻰ'ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻋﻴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺁثاﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﮔﺮﺍﻥ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﻰ
ﺧﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﻫﻢ ﭼﺸﻤﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺫﻭﻗﻰ
ﻋﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮔﺮﺍﻥ ﻗﻴﻤﺖ
ﺃﺷﺮ ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺧﺮﻧﺪ.ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺧﻂ ﻭ ﻟﮑّﻪ
ﺭﻧﮕﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﮐﻮﺑﻴﺴﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺧﺮﻳﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩﻣﺪﺭﻥ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ثرﻭﺕ
ﻭﻣﻴﻞ ﺑﻤﺪﺭﻧﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺖ.

ﺗﺨﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺴﻰ'ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺭﻳﺘﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻧﻈﻢ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ
ﻣﺤﺮﻙ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﺭﻳﺘﻤﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻳﺎ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻮﺗّﺮﺍﺕ
ﻭﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻟﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻬﻨﺮ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺫﻭﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺩﺭ ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺯ ﺫﻭﻕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ'ﻭ
ﺷﻌﺮ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺼﺎﺭ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺸﺎﻝ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺗﺄثیر ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻳﺘﻢ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﺍﮐثرﺍ
ﺗﺄثیر
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ'ﻭﺃثر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻏﺰﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺭﺍ'
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﺎﺑﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﻧﮓ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺁﻣﻮﺯﺵ'ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﻬﺮﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ ﺭﺍﺿﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻋﺮﺿﻪ
ﺷﻮﺩ.ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﻣﻠﮑﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺸﻮﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺒﺎﻳﺪ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺁثاﺭ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺁﻥﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮکی
ﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁثاﺭ ﺃﻭﻟﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ'ﺃثر
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺁﺷﺎﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ ﻭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺩﺭس ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ' ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﻫﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﺮﻭﺟﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻥ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺁﻳﻨﺪﻩ.

ﺟﺎﻥ
ﺩﻯﻮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺩﺭﻙ ﺣﺴّﻯ
ﻤﺘﻌﺎﻟﻰ' ﻭﻳﺎ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﻧﺸﺌﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺫﺍﺗﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻟﺬﺗﻬﺎ ﺃﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ'ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﺍﺷﻴاء ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺷﺒﺎﻋﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'ﺍﺷﺒﺎﻋﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻋﺪﻡ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺗﺮﻯ' ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﭻﺍﺷﺒﺎﻋﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻭ ﺳﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺳﺖ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻣﺰﻳﺪ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﮕﻰ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺸﻨﮕﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ'ﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻭ ﻟﺬﺕ'
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻧﺴﺖ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ(ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺸﻨﮕﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣی
ﺒﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﮔﺮﭼﻪﺍﻳﻦ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻫﺎ
ﺃﺑﺪﻯﻨﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺤﺪّ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧمی
ﺮﺳﻨﺪ.ﻳﺎﺑﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺳﻴﺮﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻣﮕﺮ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ'ﮐﻪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ ﺳﻴﺮﻯ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺰﻳﺪ ﻟﺬﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺴﺐ
ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ.

ﻫﻨﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺎﻥ ﺩﻯ ﻭﻯ ﻭ ﺍﻣثاﻝ
ﺍﻭ'ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺑﺴﻄﺢ
ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﺮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺫﻭﻗﻰ
ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻡ
ﻧﮕﻴﺮﺩ.ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺷﻮﻕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺟﺎﻥ ﺩﻯﻮﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻋﻨﺼﺮ
ﺟﻤﺎﻟی ﭽﻴﺰﻯ
ﺩﺍﺧﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ'ﻳﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻏﻴﺒﻰ'ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ'
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺟﺎﻥ
ﺩﻯ ﻭﻯ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ' ﻣﺤﻴﻂ
ﻭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻨﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﺭﻯ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻭ ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺎﻥ ﺩﻯ
ﻭﻯ'ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ'ﻣﺘﺸﺒث ﻭﻣﺤﮑﻢ
ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﭘس
ﺷﺎﻧﺶ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﻭ ﭘﻮﻝ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺖ. ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ'ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ'ﺑﺎ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻧﻔﻌﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﺟﻮﻥ ﺩﻯ ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ'ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ'ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﺧﺎﻟﺺ ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ'ﻣﻈﻬﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﻓﻌّﻠﻴﺘﻬﺎﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻯ ﺑﻴﻦ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﻧﺎﻓﻊ'ﻓﺮﻗﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﻧﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ. ﻭ
ﻧﻴﺰﻫﻨﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻧﻔﻊ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻋﺎﻟﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ' ﮐﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺒﺸﻪ ﻣثبت
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺪ ﻭﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ
ﻭﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴﺖ.
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﻔﻊ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗّﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻞ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻔﻊ
ﻓﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺩﻯ ﻭﻯ ﺍﺯ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﻓﻨﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭﻧﺎﻓﻊ
ﺩﺭﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﺭﺍ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺻﻨﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﻠﺐ
ﺭﻭﺡ ﻋﮑس ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ'ﺭﺑﻂ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻧﮓ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺟﺎﻥ
ﺩﻯ ﻭﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺟﻤﺎﻟﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﻥ ﻭﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺫﻭﻕ
ﺑﺮﺗﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﻨﺮ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺿﻤﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺣﺴّﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻭﻣﻨﻈّﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺁﻥ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﺗﻠﺎﺵﻫﺎ ﻭ
ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥﻤﻌﻨﻰ
ﻭﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ'ﻭﻫﻤﺴﻔﺮﻯ
ﺑﺎﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘی ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩ.ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺷﺪ ﻃﻔﻞ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻭ'ﻭ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ'
ﻭ ﻧﻴﺰﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ'ﺩﺭﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ
ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣل ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻘﺶ ﻫﻨﺮ ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ
ﺍﺳﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ
ﻭﺳﺘﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯﭘﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬی اﺳﺖ.
ﻭﻧﻬﺎﻳﺖﻣﻔﻬﻮﻡ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺭؤﻳﺎ ﻫﺎﻯ
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺫﻭﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﻖ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺃﻣﺮ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻧﻴﺴﺖ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﺴﺖ.

ﺑﻘﻮﻝ
ﻓﻮﻟﻮﺑﺮت ﻫﻨﺮ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺤﺼﻮﻟﻰ ﻏﻴﺮ ﻣﺸﺨﺺ'
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰ ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ'ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ'ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﻫﺮﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻳﺎ ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ.ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻧﺎﻡ (ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻭ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ)ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ ﻭ
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻟﻠﻪ)
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺿﻤﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﻤﻚ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖﺧﻮﺩ'ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺴﻤﺖ
ﺃﻋﻈﻢ ﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻫﺴﺖ.ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﺋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ'ﻭﺗﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺴﻢ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺑﺪﮐﺎﺭﻯ ها ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﺯ
ﻧﻘﻄﻪ ﺻﻔﺮ
ﻧﻴﺮﻭ'ﺑﮑﻤﺎل
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺴﻠﻮﮐﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺗﻘﺪس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﻭ
ﻗﺪﻳﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﻣﻘﺪس ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
.ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺳﺎﺯﻯ'ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ'ﺧﻠﻖ
ﺃﺷﺮﻯ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺸﺨﺺ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺒﻠﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺒﻠﻮﺭ
ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭ'ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ.ﻭ ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﺎﺳﺪ
ﻭﭘﺮﻋﻘﺪﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﺁﺏ ﭘﺎﻙ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ ﭘﺮ
ﻟﺠﻦ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﭘﺎﻙ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻟﺠﻦ
ﻫﺎ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ'ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﺟﺪﻯ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.
ﻭﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ' ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻗﺴﻤﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺕ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺃثاﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﻤﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁثاﺭﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ'ﺯﻳﺒﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﺷﺪ'ﮐﻪ ﺃﻏﻠﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ'ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺳﺘﺎﻳﺶﮔﺮ
ﻫﺴﺖ.ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭﻫﻢ
ﻋﻘﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ'ﻭ
ﺗﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﺑﺎﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﺷﻮﺩ.ﭘس
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻧﻔس
ﮐﻞّ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ'
ﻭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﺭﺏّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﻫﻨﺮﻯ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻏﺸﺘﮕﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻔس ﮐﻞّ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻫﻨﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻭﺑﺎﺯﻯ
ﺭﻧﮕﻬﺎ'ﻭ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻮﺯﺍﺋﻴﻚ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻫﻨﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ'ﭼﻪ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻳﺎ ﺷﻌﺮ
ﻭﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻏﻴﺮﻩ'ﺟﺪﺍ
ﺍﺯﺷﺨﺼﻴّﺖﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭﮐﻤﺎﻟﺪﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﻳﻪ ﺁﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺭﻭﻳﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﺭﻭﻯ ﺳﮑّﻪ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻭﻳﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻨﺮ ﺍﻭ'ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻘﺶ ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﺁﺏ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺷﮑﻠﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺃﺑﺮﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ
ﺑﺸﮑﻠی
هستند.ﻭ ﺍﮔﺮ ثاﺑﺖ
ﺗﺼﻮﺭ ﺷﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻣﺮﺩﻩ ﻭ
ﺳﻨﮓ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪﻧﺎﻡ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﮔﺬﺍﺭﺩ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ' ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺄثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﺃثر
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﻭﻍ ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻘﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﭘس
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ
ﻫﻨﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺑﻌﮑس
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﻴﻦ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ'ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻌﮑس
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ' ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻫﻨﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻣﺒﻴّﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺮﻭﺣﻰ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ.ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭﺩﺭ
ﺩﻝﻭﻓﮑﺮ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﻘﻴﺮ ﺑﺪﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻴﻦ
ﻏﻨﻰ'ﺧﻮﺩﻓﻘﺮﻯ
ﺫﺍﺕﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎﺵﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺩﺭ ﻏﺮﻭﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ' ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺍﺿﻌﻰ ﺳﺮﺍﻍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.ﭘس
ﺑﻔﮑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﭘس ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺳﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ' ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺟﺪﻳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ'ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ
ﺩﻳﮑﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﺂﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﻭﻥ ﻳﻚ
ﻧﻘّﺎﺵ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠی
ﻮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬی ﭙﻴﺸﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺯﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ.ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ.ﮐﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺑﺨﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺷﻮﺩ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﭘس ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ'ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ' ﻧﻘﺶ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻧﻈﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﭘس
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺃﻫﻞ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ'ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻳﺶ'ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻴﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ' ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻘﺪس
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻪ ﺁثاﺭ ﺍﻭ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﻌﺮ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺴﺤﻮﺭ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺗﺄﺷﻴﺮ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻭﻣﺠﺬﻭﺏ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ .

ﭘس
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﺟﻬﺘﻰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻬﺘﻰ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻫﻨﺮﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ' ﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﺎ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺃثر
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺎ
ﺻﻔﺖ ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ'ﻭﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ.ﭘس ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺻﻔﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﺴﺖ.ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯﺨﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺩﺍﺧﻞ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺃثر
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻰ ﮔﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻄی
ﻮﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ هم ﭽﻨﺎﻥ
ﻏﺮﻕ ﻣﺤﻴﻂ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺭﻭﺣی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻭ
ﺑﺪﺍﺧﻞ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺤﻴﻂ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﻔﺖ ﻃﺒﻘﻪ
ﺗﻮ ﺩﺭ ﺗﻮ ﻭﻣﺘﺪﺍﺧﻞ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ هم اﺯ
ﺩﺍﺧل هستند'
ﺑﻬﻔﺖ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ'ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐّﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺘﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﻧﺎﻡ
ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ'ﻭ
ﺣﺞ ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺣجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﺠﺴّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﮐﻨﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻫﻮﻡ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﻭﺑﺮﻫﻤﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﻣّﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ ﺑﻌثت
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻈﻬﺮ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﺣﻴﻒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﻨﺪ.ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﮐﻰ ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.

ﺑﻨﻈﺮ
ﻟﺎﻟﻮ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ' ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﻭﺑﻴﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﺑﻘﻮﻝ
ﮐﺮﻭﭼﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﺨﺼﻴﺒّﺖ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻭ ﺑﺎﻋث ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻭﺍﻗﻊ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺒﻴّﻦ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺮ ﺑﻴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ'ﻣﻨﻌﮑس
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﻧﻘﺶﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺫﺍﺕ ﭘﺎﻙ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺍﮐثرﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻭﮐﺴﺐ ﭘﻮﻝ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﮐﺎﺫﺑﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺯﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻭﺭ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﭼﻘﺪﺭ
ﻧﻔﻌﻰ
ﺩﺭﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﮐﺎﺫﺏ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﺪﻕ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺻﺪﻕ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﺬﺏ
ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻤﻄﻠﻖ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﻓﮑﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻋﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻟﺤﺎﻅ
ﻫﻨﺮﺷﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﻋﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﻴﺮﻩ
ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺗﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻣﻮ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺎﻗﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ ﭘﺮ
ﭘﻴﭻ ﻭ ﺧﻢ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ'ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﺴﺖ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﻦ ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس ﭼﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ. ﭘس
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﺩﺭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻭ ﭘﺮﺣﮑﻤﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺭ ﺳﭙﺎس ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﺨﺖﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﭘس ﮔﻠﻪ
ﻭﻧﺎﻟﻪﺍﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ' ﭘﺎﮐﺴﺎﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺭﺳﺎﺗﺮ' ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ.ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﻔﻊ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻟﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺶ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺵ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻫﻨﺮ'ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭ ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻫﺮﮐﺴﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﺟﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺎﺳﺘﺮﺳﺎﻝ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭﻩﺗﻔﮑّﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﻋﻠﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺠﻮﻳﻨﺪ.ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻋﻠّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺄﺯﻝ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻋﻠﻢ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻋﻠﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁل
ﺁﻳﻨﺪﻩ' ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍ'ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﻭﺑﻌﻠﻞ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ'ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻋﻠﻞ ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﺳﻄﺢ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻠﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺭﺍ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻥﻤﻴﺒﻴﻨﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺪﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ'ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭ ﺗﻘﺪس
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳﻥ
همانی
الگوﻫﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﻥ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ.ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻟﺬﺕ ﺷﮑﻢ
ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻟﺎﻟﻮ
ﻧﻴﺰ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ'ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ'ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﻣﻮﺯﺍﺋﻴﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ.ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ
ﺍﺯﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ'ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﻮﺩ'
ﮐﻪ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﭼﻪ ﺍﺟﺰﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﺰﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﮑﻞ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﮐﻮﭼﻚ ﺭﺍ ﺑﻴﻚ
ﮐﻞ ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﻞ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪ'ﻫﻤﻪ
ﺍﺟﺰﺍ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺑﻘﻮﻝﻣﻮﻟﺎﻧﺎ'ﭼﻮ
ﺻﺪ ﺁﻣﺪ'ﻧﻮﺩ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﺃﺷﺮﻯ
ﻣﺘﺸﮑّﻞ ﺍﺯ
ﺍﺟﺰﺍ ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺧﻰ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﺯﻭﺍﻝ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺯﺷﺖ.ﻭ ﺳﭙس
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺯﺍﺋﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﻟﻰ
ﮐﻞّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﺮﮔﺰ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺯﻭﺍﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺶ ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ'
ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﮐﻤﺘﺮﺑﺎﺷﺪ'ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﻓﻮﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﺴﻄﺢ ﮐﻠّﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﺍﻭ
ﺑﺎﻋﺶ ﺻﻌﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻞّ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺠﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ'ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺳﻮﺍﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﻴﺰ ﺭﻭ'ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﻰ ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﺪ ﻭﺑﺴﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻧﻘﺪ ﻳﻚ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺟﺰﺍ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ
ﻭﺩﺭ ﻳﻚ ﺍثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺟﺰﺋﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻧﺎﺷﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻫﻢ
ﺷﻮﻧﺪ'ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻧﻘﺺ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮐﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻋث ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻨﺮﻯ
ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟی
که ﺩﺭ ﺁﺷﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﻳﻚ ﺃثرﻫﻨﺮﻯ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﺃثر ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻣﺰﻳﺪ
ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺟﺰﺍ
ﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﺁﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻧﻘﺪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﺟﺰﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻭﮐﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﻧﻘﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻣﮕﺮ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﺍﺟﺰﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺖﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. و ﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺑﻨﻈﺮ
ﻟﺎﻟﻮ'ﭘﻨﺞ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺴﺖ.ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﻨﺮﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﻡ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺍﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﻭ
ﺍﺳﺎس ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺧﻠﺒﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪﺑﭽﻴﺰﻯ
ﺯﻳﺮ ﭘﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﺧﻴﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﺬﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.ﻭﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ'ﻣﺸﻤﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻧﺨﺴﺖ
به (ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ)
ﻫﻨﺮ'ﮐﻪ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺎﺹ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺣﻴﺎﺗﻰ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ'ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺟﻬﺎﻥﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻰ
ﺟﻮﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ.ﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩﻥ
ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘس اﺯﻣﺮگ
هنرﻣﻨﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﻫﻨﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﮐﺸﺮﺍ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻤﺮﻯ
ﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺎﻟﻮ
ﻫﻨﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺭﻳﺴﺘﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻭ ﺗﺠﻤّﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﻨﺮﻯ.ﺍﻣثاﻝ
(ﺍﺳﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻳﻠﺪ) ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺧﻮﻳﺸﺘﻦ'ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺩﺭ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻟﻮﻟﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﺩﻭﻡ
ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ(ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻭﻟﻮﮐس) ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻨﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻫﺎ
ﻭﻟﻬﻮ ﻭﻟﻌﺐ ﻏﺮﻕ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻤﺘّﻊ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭﺍﺯ
ﺳﺨﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺍﺭﻯ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻪ
ﺭﻓﻊ ﺯﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﻋﻠّﺖ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭلی کمی ﺩﻳﺮﺗﺮ.
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ'
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺟﺰ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻚ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ ﻧﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺳﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺮﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺗﺎﺃﺑﺪ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ.
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﻘﻠﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ'
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺖ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺿﺮﺭﻯ ﻫﻢ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﮐﺎﻧﺖ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﺑﻬﺮ
ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺮﻭﺩ.
ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﺗﻥﭙﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ' ﻭ ﭘﺮﻭﺍﺭﺑﻨﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻧﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻩ ﺧﻮﺭﺍﻥ
ﺩﺭ ﮔﻮﺭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺮﻑ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﻭﻫﺪﻑ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺣﻔﻆ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ'
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻟﻮﮐس
ﺭﺍ'ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﺑﺎﺯ ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﮐﻪ ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ
ﺣﻘﻴﺮ'ﻭﻣﻮﻗّﺖ
ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ' ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﺍﺭﺩ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺁﻧﻬﺎ'ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ.
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ ﺑﺎ
ﺑﺎﺯﻯ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻭﺭﺯﺷﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﺟﻨﺒﻪ
ﺳﻮﻡ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻟﻮﻟﺎ(ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ)ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺟﺴﺘﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺍﮔﺰﻳﺴﺘﺎﻧﺴﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻌﺎﺻﺮ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺣﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺎ
ﺣﺪﻯ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺍﮐﺎﺩﻣﻴﻚ'ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺧﻴﺎﻝ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ'ﻭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻟﺬﺍ ﻟﻮﻟﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻥ
ﻋﺠﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﺎﺳﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻊ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻨﺎﻩﮔﺎﻩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤُﺸﻞ ﺍﻋﻠﻰ
ﻭﺍﺻﻮل
اﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﺮ
ﺯﺭﻕ ﻭﺑﺮﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺑﻰ
ﻟﺠﻦ ﺯﺍﺭ ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﺭﻕ ﻭﺑﺮﻕ
ﺍﻋﻴﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺮس
ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﻓﻌﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﺗﺮﺳﻨﺎک
ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺮس
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺭﻳﺴﻚ ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻨﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺗﺮس اﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﺗﺮس ﺍﺯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﭘس
ﮐﻮﺷﺶ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺟﻬﺎﺩ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯﺳﺮﺩ
ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺪ
ﻭﺟﻬﺎﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﻟﻮﻟﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍ(ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﻄﻬﻴﺮﻯ ﻭ
ﻋﻠﺎﺟﻰ)ﺩﺭ
ﻫﻨﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺫﺍﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻔﺎﻯ
ﺗﻦ ﻭﺣﺘﻰ ﺷﻔﺎﻯ
ﺫﻫﻦ' ﻳﺎ ﺷﻔﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺷﻮﺩ'
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﺁﻥ ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﭘﺶ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﻢ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻫﻢ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻫﻢ ﺗﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻟﻮﻟﺎ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻄﻌﻰ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺗﺨﺪﻳﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻗﻮﻯ' ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻫﻨﺮﻯ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ'ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺁﺭﺍﻡ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﺳﻴﺐ
ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺮﻳﺸﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﺷﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﻭﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣثبت ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺍﺭﻗﺎﻡ ﺭﺍ
ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺴﻴﺞ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﺎﺭ ﻣثبت ﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺑﺪ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻮﺍﺑﻖ ﺑﺪﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﮕﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺍﺯ
ﮐﺎﺷﺮﺳﻴس ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺑﻠﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ' ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻠﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
می
ﺘﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺎﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﺑﻠﺎ ﻣﻴﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺣﺘﻴﺪﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﺎ'ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺗﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍثباﺕ ﺻﺪﻕ ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﭘس
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻟﻮﻟﺎ
ﻫﻨﺮ ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﻫﺮﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺣﺮﻳّﺘﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺷﻨﺎ ﮔﺮﺩﺩ.

ﮔﻮﺗﻪﻋﺎﺭﻑﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺁﻟﺎﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﺪﻭﺳﺘﺶ
ﺃﻧﺪﺭﺯ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺧﻮﺏﺑﻮﺩ ﺗﻮ
ﻧﻴﺰ ﻣثل ﻣﻦ
ﺷﻮﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺭﻧﺞ
ﺁﻭﺭ ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻭﺑﻌﺎﻟﻢ (ﻧﻮﺭ)
ﺑﺮﺳﻰ.ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻳﺎﻓﺖ.
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺗﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺣﺴّﺎﺳﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻧﺞ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺭﻧﺞ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺷﺎﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺟﻨﺒﻪ ﭘﻨﺠﻢ
ﻫﻨﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻟﻮﻟﺎ(ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﻭ ﺗﺴﺠﻴﻠﻰ)ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ثبت
ﻭﺍﻗﻊ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﻔﺤﻪ
ﻋﮑّﺎﺳﻰ ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ
ﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻧﺰﺩ(ﺗﻴﻦ)ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﮐﺎﭘﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﺰﺩ(
ﮔﻴﻮ)ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﺰﺩ
ﺯﻭﻟﺎ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻧﺰﺩ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻳﻌﻨﻰﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ' ﻧﻪﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﺩﺭﻫﻤﻪﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ثبت ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ'ﻭﻧﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺍﻗﻊ
ﻳﺎ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﺁﻥ.ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺴﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ که
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﻨﺪ.ﻭﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺎ ﺍﻳﻥﮕﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻳﺴﺘﺎ'ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻫﻨﺮ می
ﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻫﻨﺮ ﺩﻭﺳﺖ
ﺭﺍﻫﻰ ﻫﻢ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺟﺰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ ﻭ
ﺁﺑﺎﻯ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺌﺂﺗﺮ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣؤﺷّﺮﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﺤﻨﻪ ﺗﺂﺗﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﻣؤثّر ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ.ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ ﺑﻰ
ﺳﻮﺍﺩﺍﻥ ﻫﺮ
ﺳﻨّﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺯ
ﺁﻥﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ'ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺯ ﺗﺌﺂﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻀﺮ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺌﺂﺗﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺶ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﻗﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻧﻪ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻭﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ.

ﻟﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﺮ
ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻪﻧﻈﺮﻳﻪ
ﮔﻔﺘﻪ'ﻳﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻨﺮ' ﻭ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ.
ﻭ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﻯ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒﺍﺳﺖ.ﺧﻄﺎﻯ
ﻫﺮ ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﻴﻞ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ'ﻭ
ﻣﻴﻞ ﺍﻓﺮﺍﻁ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﻣﻴﻞ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻫﻨﺮ ﺑﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻟﻮﻟﺎ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻳﺎﺑﻰ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ'
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ'ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﻏﺎﻟﺐ ﺑﺮ
ﻫﻤﻪﻫﺪﻓﻬﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﻟﺖ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮑﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ'ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻘﻠﺒﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ.ﭼﻮﻥ عقل ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺩﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺩﻭﻟﺒﻪ ﺗﻴﺰ'ﮐﻪﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻋث
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﻮﺩ'ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻋﻘﻞ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺑﻨﻔﻊ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﭘﺮﻋﻘﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﺩ.ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺳﻮﺍﺑﻖ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺂﺗﺶ
ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﭘﺶ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ'ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ'ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﻤﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺪف هاﻯ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﺎﻟﺐ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺐ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﺩﺭﻫﻤﻴﺒﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﭘس
اﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻥ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻗﻬّﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ'
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺷﺨﺺ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﮐﻨﺪ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻗﻬﻘﻔﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ ﻧﻘﺶ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻭ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ.ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ'ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺁﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﻭﻟﻰ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺑﻬﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﭼﻮﻥ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﭘس
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺳﭙس
ﺗﺎﺑﻊ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯﺁﻥ کماﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻭﺭﺩ.ﺗﺎﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺑﺎ
ﮔﻔﺘﻦ(ﺑس)ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﻫﻨﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺁﺳﻴﺒﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ.ﮐﻪ ﺁﺳﻴﺐ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﻫﻨﺮﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ'ﮐﻪﻣﻔﻴﺪ
ﺧﻠﻖ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ ﺿﻤﻦ
ﻟﺬﺕ
ﻣﻤﻨﻮﻋﻪﺃثر
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻋث ﺁﺳﻴﺐ ﻭ
ﺿﺮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺳﭙس ﺑﻨﻔﻊ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺤث
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﭼﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺃﻣﺮﻯ ﻳﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ'ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﺑﻬﺸتی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻧﺎم
ﺪﺍﺭﺩ.

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﺟﻤﺎﻝ ﻭﮐﻤﺎﻝ'ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣثبت ﺑﺮﺳﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ'
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺠﻤﺎﻝ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ
ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪﻫﺎﻯ
ﻫﺪﻑ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺳﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪﻭﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ.ﻭﻟﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪﻧﺎﻣﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ'ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮس ﻭ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﻙﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘﺶﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﮐﻪ ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ.ﭘس ﺑﻴﻦ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺧﻴﺮ
ﻭﺟﻤﺎﻝ'ﻭ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺮ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻠﻂ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ ﺍﻏﻠﺐ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.ﻭﺧﻴﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻴﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖ ' ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩﻯ'
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﭘس
ﺍﺯ ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻁ ﺧﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ'ﻭﻣﻴﻞ
ﺑﺒﻘﺎﻯ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻟﺬﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺷﺮﺍﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﺩﺭﭘﻴﺶﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﺟﺰ ﺑﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺁﻥ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﭘﺶ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻰ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﺶ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺭﺝ ﺧﻴﺮ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺻﺤﻴﺢ
ﻭﺧﻴّﺮ.ﮐﻪ(ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ)ﻣﺸﺘﻖ
ﺍﺯ ﻣﺼﺪﺭﺧﻮﺏ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺮﺩﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻇﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس ﺃﻣﺮ
ﺧﻮﺏ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﺑﮑﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺧﻮﺑﻰ
ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺧﻴﺮ ﻭﺧﻮﺑﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺣﻘﻴﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻤﻮﺩ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺭﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﮐﺮﺩﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﮔﻴﻮ ﻭ
ﻣﺘﺮﻟﻴﻨﮓ' ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎﺵ
ﺑﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﺯﻳﺮﺍﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﮐﻤﺎل کماﻟﺎﺕﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﻔس
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.ﭘس
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬی
ﺁﻧﻬﺎ 'ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺣﺪّ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻨﺠﻢ ﻭﺁﺧﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﻴﻦ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻫﻨﺮ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﻠﻂ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻐﻠﻂ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺐ ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺍ
ﺟﺴﺘﻪﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻤﺎﻝ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ ﻭﻫﻨﺮ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺘﺮﻟﻴﻨﮓ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻭﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.ﻟﺬﺍﺍﻳﻨﺎﻥﺪﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻘﺪس ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﺍﺳﺖ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺴﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﺎﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ'ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺗﺮﻳﻦ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ ﻧﻮﺡ ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ'ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻞ
ﺑﮑﻨﻴﻢ'ﮐﻪ ﺟﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻴﺮﻳﺎﺑﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺷﺮّ ﻳﺎﺑﻰ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻨﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﻧﻮﻋﻰ'
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺪﺍﺭﻧﺪ.ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ.ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺩﺭﻩ ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ. ﺣﺴﺮﺗﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺃﺳﻴﺮ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﭘس ﻫﻨﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﺁﺩﺍﺏ ﻋﻤﻮﻡ
ﭘﺴﻨﺪﺑﺎﺷﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﮐس
که ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺑﻌﻴّﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺍﺯ(ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻳﺞ)ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖ .
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺩﺭﺳﺖ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﻧﻪ ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ'ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ئﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻧﻪ ﻫﺮ ﻣﺪﻋﻰ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻋﻤﻠﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﭙﻮﺳﺖ ﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻪ'ﻭ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﻣﻐﺰ ﻫﺎ ﻭﺑﺎﻃﻦ
ﺍﻣﻮﺭ'ﻭﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻮﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﭘﺶ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﺪﻋﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻗﺎﺑﻞ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺗﺮﺳﺘﺶ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺿﺪﻳّﺖ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﻫﻨﺮﻯ' ﺷﻮﻕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﻭﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ.
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺩﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﺭﺳﻤﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﺒﺤﻖ'ﻭ
ﻣؤﺳس ﺁﻥ
اﺩﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻴﻢ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺳﻤﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﮐﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ'
ﻭﺟﺰﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺑﺒﺎﻃﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻘﺪس
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﻟﺒﺎﺳﻰ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﺩﺭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﻮﺩﻟﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﻨﺒﻪ(ﻟﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ)ﻫﻨﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.ﻭﺩﻭﺭﻯ
اﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬی ﻤﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻳﺎ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺎﻳﻨﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﺮ ﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﻧﻰ
ﻓﻴﻠﻤﻬﺎﻯ
ﺳﮑﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻣﺮﺑﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ'ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﻭ ﺟﺰ
ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺍﻳﻦ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻭ
ﺳﻴﺮﻯ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻧﻴﺎﺯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻟﻮﻟﺎ
ﺑﺤثهاﺋﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﺳﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﻳکی ﺮﺍ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﻟﻮ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺒﺎﺷﺪﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻨﺮ'ﺑﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻭﺗﺼﺎﺩﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﺩ.ﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ'ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ' ﺍﺯ
ﺟﺰﻣﻰ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭ ﺩﻭﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﻓﻨﺎﺗﻴﮑﻰ
ﺩﻭﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻫﻨﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ'ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ
ﺁﻭﺭﺩ. ﺗﺎ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﮐﻞ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﻠﺢ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ'ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺸﻌﺸﻊ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻫﺮﮐﺶ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭ ﺧﻴﺮ
ﻭﺧﻮﺑﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻤﺎﻝ'ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻭ ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﮐﺮﺩ.ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺩﻳﺪ
ﻭﭼﺸﻴﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺩﻳﺪ'ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻗﻴﻤﺖ ﮐﻪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﺒﻞ
ﺑﻰ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﮐﻢ ﻋﻘﻞ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺳﺪ .

ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ
ﻏﺎﺭﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎنی
ﺨﻮﺩﻣﺎﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ.ﻭ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻳﻢ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺳﺖ'ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭﻫﻨﺮ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﮐﻪ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺭﺍ'ﭘس
ﺍﺯ ﻟﻐﻮ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻃﺒﻘﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﮐﻪﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﺩ'ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ
ﻃﺒﻘﻪ ﻭﮐﺎﺳﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺩ.ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻭ
ﺑﺮﺩﻩ ﮐﺮﺩ.ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻏﻴﺮ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺯﺣﻤﺖ
ﮐﺶ'ﺑﻨﺎﻡ ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ(ﺍﻟﻴﺖ)ﺭﻭﺷﻦ
ﻓﮑﺮ ﺍﺯ ﺍﺟﺴﺎﺩ
ﮐﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺁﺭﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻳﺎﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﺩ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻳﺎﺳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﻭ
ﮐﺎﺳﺖ ﺍﺷﺮﺍﻓﻰ
ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ'ﺟﺰ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺩﺍﺋﻢ ﺭﮊﻳﻢ
ﺧﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺷﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﻯ ﺍﺳﺎﺭﺕﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺷﺪ ﻫﻨﺮﻯ
ﺩﺭﺭﺷﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻓﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ'ﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ'ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﺃﺻﻴل
ﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩ.ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'
ﻳﺎﺩﺭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻓﻘﻴﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﺪﻧﺪ'ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﭽﻨﺘﺎﻥ
ﻓﻘﻴﺮ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻦ
ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺯﺭﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩﻥ'ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻠﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺣﻤﺎﺭ ﻭ ﺍﻟﺎغ
ﺴﻮﺍﺭﻯ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺤث ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻴﻮﻥ ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻭﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ ها
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﭘﻴﺮﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺧُﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﺑﺪﻫﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺭﮊﻳﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻓﺎﻉ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺎﻭﺭ'ﭘﻴﺮﻭﺯﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺍﻧﺘﺤﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺭﺍ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﻭ ﺑﻰ ﺃثر
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﮐﻨﻨﺪ.ﻭﻧﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﭽﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ'
ﻭﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ.
ﺩﻳﻦﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ'ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ
ﻣﻨﺠﺮﺑﻬﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁثاﺭ
ﺟﻨﮕﻰ ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ ﺣﺎﮐﻢ
ﻭ ﺣﮑّﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭﻓﮑﺮ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﺑﻴﻤﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﺘّﻬﻢ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺟﺎﺭﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻟﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﺴﺨﻪﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻨﺮﻯﺮﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺎﺭﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ' ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ
ﻓﺴﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﺑﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ. ﭘس
ﮐﺎﺭﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺯﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﻠﻂ
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻨﺮ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻨﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﺑﻰ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﮓ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻴﺘﺮ
ﻭﺻﻠﺢ ﺁﻣﻴﺰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭﺳﺎﻟﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ.ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺻﻠﺢ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬی ﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﻤﻌﻰ'ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﮑﺴﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﺑﺨﺸﻨﺎﻣﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﻤﺮﺩﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ(ﺳﺎﺭﺗﺮ)
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪ.ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻴﺌﻰ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﻄﺎ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍﻳﺞ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ'
ﻣﺎﺭﺍ ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺘﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ'ﺁﻳﺎ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻳﺎ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ.ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ' ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺍ
ﺯﻳﺒﺎ ﺗﺮ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﮐﻨﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻳﺒﺎﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺗﺄﻭﻳﻠﺎﺕ'ﺩﺭ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ'ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﻳﻚ
ﻣﻨﻈﺮﻩ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺳﮑﺴﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪﻩ'
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﺭﺍﻣﺶﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﭘﺶ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'
ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻴﺪ ﻃﺮﺩ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺮﺩ ﺻﻔﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻘﺪس ﺑﺎﺷﺪ.
ﭼﻪ ﺳﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻣﺒﺮّﺍﺕ ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻳﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻳﺎ
ﺳﻮﺩ
ﺗﺠﺎﺭﻯﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺍﺯ ﺷﻬﺮﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ' ﺍﮔﺮ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﻭ
ﮐﻤﮑﻰ ﮐﻨﺪ'
ﺩﺳﺖ ﭼﭗ ﺍﻭﺧﺒﺮﺩﺍﺭ
ﻧﺸﻮﺩ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﺣﻤﺖ
ﻭ ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﮑﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ ﺩﺭ
ﺩﺟﻠﻪ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ'ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﻮﻯ
ﭘﺸﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ'ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ.ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺍﻣﺎ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﺬﻭﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﺃثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﺒﺤﺸﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﺎﻇﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻟﺬﺕ ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﻧﻈﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻳﻚ
ﺃثرﻫﻨﺮﻯ'ﻭﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻧﻘﺪ ﻫﻨﺮﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ. ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺬﻭﻕ ﻧﺰﺩ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻤﺘﺮﻳﻦ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺫﻭﻗﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺫﺍﺕ
ﺷﺨﺺ' ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﮑس
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﻙ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺫﺍﺗﺎ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﺭ ﺃثر
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻮﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻫﺎ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ
ﺗﺎ ﺍﺣﺴﺎﺵ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺻﻞ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻳﺎ ﻋﺪﻡ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﻋﺶ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤلی اﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺍﻭ'ﻭ
ﺳﭙس
ﺩﺭﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻨﺮ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'
ﻭﻧﻴﺰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺤﻴﻂ ﻭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﻧﻘﺸﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﺬﻭﻕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘﺶ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣؤثّر ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻧﻈﺮ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ'ﺟﺎﻯ
ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ'ﺍﺯﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻤﻰﮔﻴﺮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻧﺼﻔﻰ
ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﻧﺼﻔﻰ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﮐﺸﺶ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺳﺖ.

ﻣﺸﺨّﺼﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺫﺍﺗﻰ'ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ
ﻧﺨﺴﺖ(ﺗﻮﻗّﻒ).ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺎﻇﺮ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻋﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺣﺎﺩثه
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﺗﺮﻙ
ﻫﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺧﻮﺩﺵ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.ﮐﻪﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺑﻴﺨﺒﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﻭﻗﺖ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣثبتی
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ'ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺯﻭﺍﻝ ثرﻭﺕ ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﻓﻘﺮﻭﻏﻴﺮﻩ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻧﻴﺰ ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ.ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺣﻔﻆ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻔﻆ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﺑﺒﺪﮐﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﻏﺎﻓﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻣﺸﺨّﺼﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻭﺗﻮﺟّﻪﻭ(ﻭﺣﺪﺕ
ﻳﺎﺑﻰ)ﺍﺳﺖ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ.ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ. ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻦ
ﻭﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺯﺑﺎﻥﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﻘﺶﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﻋﮑس
اﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﻭﺃثرﻯ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺑﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻘﺶ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﻧﺎﺩ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺸﻐوﻞ ﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﻭﺟﻬﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
.ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﻧﮑﺘﻪ
ﺳﻮﻡ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﻨﺮﻯ'ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺭﺧﺪﺍﺩﻯ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﺭﺧﺪﺍﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻧﺎﺳﻮتی
هستند.ﭼﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﻫﺮﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﺍﺣﺴﺎس ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﮊﻩ
ﺭﻧﮓ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻮﺟﻮﺩ'ﺳﺎﻳﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻫﺮﻫﻤﻪ
ﺫﺭﺍﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻥ ﺟﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺧﻮﺩﺍﺯﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﺍﻩﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﭼﻪ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻭﺡ' ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺁﻳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺧﻠﺄ
ﻭ ﻓﻀﺎﻯ ﺧﺎﻟﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺷﻴﺎﺋﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺧﻠﺄ
ﺧﺎﻟﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻞ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻗﺘﻰ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻔﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻳﺎ
ﻋﺪﻡ ﻭ ﺧﻠﺄ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ .

ﻧﮑﺘﻪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺪﻑ
ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ(ﺣﺪس ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺑﺎﻃﻨﻰ)ﭼﻪ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﻭﺵ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﺫﻭﻕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻥﻤﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭﺑﺤث
ﻋﻠﻤﻰ'ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺬﻭﻕ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺃثر ﻫﻨﺮﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﻴﺴﺖ.ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺯﻳﺒﺎ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ'ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ'ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ
ﺑﺤثهاﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻳﺎ ﺭﺩ
ﻫﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ'ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﮐﺸﺶ
ﻭﻭﺿﻊﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻔﺮﺕ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ'ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ.

ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ(ﻃﺒﻊ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭﻭﺟﺪﺍﻧﻰ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺟﻤﺎﻟﻰ ﻳﻚ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻨﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﻗﺼﻮﺭ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ'ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺴﺎﺵ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻟﺬﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ'ﻭﻧﻴﺰ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻨﻘﺶ ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ(ﻃﺒﻊ)
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭﺿﻌﻴّﺖ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺍﺭﻧﺪ.ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺩﺭﻙ
ﺩﺭﺳﺖ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ'ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺧﺎﻟﺺ ﺍﺯ ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﻭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺒﺮﺩ.ﻟﺬﺍ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻭﺗﺮﻙ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺁﺧﻮﺯﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺖ'ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩﻧﺸﺪ.ﮐﻪ
ﺩﺭﺩﻝ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﮔﻮﺷﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﮐﻪ
ﺣجّ أﮐﺒﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺣجّ
عمرﻩ'ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻌﻤﺮ
ﺻﺪﺳﺎﻟﻪ ﺑﺸﺮﻯﻣﻴﺃﺭﺯﺩ.
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺣﺠﮑﻌﺒﻪ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺸﺎﻥ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺷﺮﻳﻚ
ﺧﺪﺍ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺫﻭﻕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻃﻒ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺪﻭﺭ
ﻳﻚ ﺣﮑﻢ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺿﻤﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺃثر
ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ.ﻭ
ﻳﻚ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺯ ﺃﻣﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻳﻢ.ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻚ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺘﺎﻳﺶ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺨﺺ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴؤﻝ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﺣﮑﻢ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﺖ.ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﺗﻊ
ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺒﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ'ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺍﻣﺎ
ﻟﺬﺕﻭ ﺗﺬﻭﻕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ'ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺻﻮﻟﻰ ﺍﺳﺖ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻳﺮﻩ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻳﻦ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﻴﺪ.ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﮐﻠﺎﻡ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺁثاﺭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺍﻭﺝ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﻨﺒﻪ ﺳﻮﺯ
ﻭﮔﺪﺍﺯ ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ' ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺳﻮﺯ
ﻭﮔﺪﺍﺯ ﻓﺮﺍﻕ
ﻳﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺤث
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻢ'ﺑﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ'ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺶ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ'ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻡ.ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺑﮕﻔﺘﻪﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺳﺮﺷﻨﺎﺵ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻡ.ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎس
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ.ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ'ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻧﺰﻭل
ﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.ﻟﺬﺍﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻢ
ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ.ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﻣﻥ اﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﮔﺮ ﺣﻮﺻﻠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ ﻫﻨﺮﻫﺎ
ﻧﮑﻨﺪ'ﻭ ﺑﺎ
ﻭﺿﻊ ﻓﻌﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی
ﺨﻠﺎﺻﻰ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺩﺍﺭﺩ .
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺭﻭﺣﻰ ﭘﺎﻙ
ﺩﺍﺭﺩ.ﭘس
ﺗﻮﻟﺪﺍﺗﻰ ﻫﻢ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ.ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻋﺎﺭﻑ'ﻭﻳﺎ
ﺣﺴﻴﻦ ﺣﻠّﺎﺝ
ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'(ﻭﺟﻮﺩﻙ
ﺫﻧﺒﻚ) ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻰ' ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺪﻯ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ'ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ.
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻦ
ﺩﻩ ﻗﺪﻡ ﺟﻠﻮ
ﺗﺮ
ﻣﻴﺂﻳﻢ.ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ'ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﻭ'ﺩﻩ ﻗﺪﻡ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﺮﻭﻡ.ﺗﺎ
ﺗﺼﻮّﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺧﻮﺩﻡ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻡ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺑﮑﺸﺪ' ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻴﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺣﺼﻮﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺎﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺷﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ'ﻭ
ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺣﺴﻴﻦ' ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻭ' ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺷﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺰﻳﺎﺭﺕ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻳﻚ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺑﻬﺸﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺭﻓﺖ
ﻭﺁﻣﺪ ﺑﻴﻦ
ﺻﻔﺎ
ﻭﻣﺮﻭﻩ'ﭘس
ﺍﺯﭘﻨﺞ ﺣجّ
عمرﻩ
ﺑﺤﺠﺃﮐﺒﺮ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ.ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻘﺶﺗﺴﺮﻳﻊ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣؤثّر
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﺪﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ.

ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺎﻳﭗ 15/ﺩﻳﺴﺎﻣﺒﺮ/2005
ﺑﻴﻮﺭﺗﻮﻥ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻥ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺤﺮﻳﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺴﺎس
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ.ﻭﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺳﭙس ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻡ ﻭﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ'ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻡ.ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻔﮑﻴﺮ ﺑﺘﻪ
ﺩﻳﮓ ﺧﻮﺭﺩﻩ'ﻭﺑﺨﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻢ
ﺑﺮﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺷﺪﻩﺍﻡ.ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﺍﺳﺖ.