فردوسی نیز</ti= tle>  <link rel=3DthemeData href=3D"Hadis1501-1750_files/themedata.thmx"> <link rel=3DcolorSchemeMapping href=3D"Hadis1501-1750_files/colorschememapp= ing.xml">  <style>  </style>  </head> <body lang=3DEN-US style=3D'tab-interval:.5in'> <div class=3DWordSection1> حدی= ث 1501- ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ242 ﺑﺤﺎ= 5197;) ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺒﺮﻣﻨﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ = ﺩﺭ ﭘﺎسخ کسی که ﮔ= ;ﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻳﻤﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻦ ﺗﺎ&= #65227;شق ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺕ ﺑﻬﺘﺮﻯ اﺯ ﺍﻭ &= #65169;ﻴﺎﺑﻴﻢ (ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ = ﺷﻬﻮﺩﻯ مراتب الهی ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ کسانی که ﺷﻨﺎ= ﺧﺖ ﻋﻘلی ﺪﺭﺳتی ʋ= 94;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ &= #65227;ﺸق افزﻭﻥ ﺘﺮﻯ دž= 5; سالک ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﻭﺑﺪﻧﺒﺎل ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺎﻃل &#= 65262;ﻧﺎ حقّﻋﺸقی ﭙﻴﺪ= ;ﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﺸشی نیز باﺷ= ﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ خاموش و ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ) ﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&= #65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺒﻠﻨ&= #65194; ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻟ&= #65212;ﻠﺎة ﺟﺎمعة ﻳﻌنی ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﻨﻤﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ &= #1580;َمع ﺸﻮﻳﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺪﻋﻮﺕ سالکان= برای صلات جمع صِل= 607; ﻭ ﺍﺗﺼﺎل و ار= 78;باط ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻮ ﺗﻌﺎلی &#= 65262;جَمع شدن ﺪﺭ عمل ﺗ᥾= 2;ﺣﻴﺪ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ووسیله الهی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺮﺩم که جَم= ;ع ﺸﺪﻧﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑ&= #65166; ﺭﻧگی ﺒﺮ ﺍﻓﺮ= 5261;ﺧﺘﻪ آغاز ﺑﺴﺨﻥ کر= ;ﺩ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﺮّﻩ ﺍﻟA= 252;ﻨﻊ ﻭﻟﺎ ﻳﮑدّﻳﻪ = 5165;ﻟﺄﻋﻄاء ﺍﺫ کُلّ ﻤﻌﻄ A= 252;ُﻨﺘﻘﺺ ﺳﻮﺍﻩ ﺍﻟﻤلئ = 5170;ﻔﻮﺍﺋﺪ ﺍﻟﻨِﻌَﻢ ﻭﻋA= 262;ﺍﺋﺪ ﺍﻟﻤﺰﻳﺪ ﻭ ﺑﺠ&= #65262;ﺩﻩ ﺿﻤﻥ عیاﻟﻪ ﺍA= 247;ﺨﻠﻖ ﻓﺄنّه ﺴﺒی ا᥼= 7;ﻄﻠﺐ ﻟﻠﺮﺍﻏﺒﻴﻥ ا= 5247;ﻴﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﻤﺎ ﺳﺌ&#= 1604; ﺃﺟﻮﺩ ﻣﻨﻪ ﺑﻤ&= #65166;ل ﻴﺴﺄﻝ ﻭﻣﺎ ﺍﺧ&= #65176;ﻠﻒ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﻫﺮ ﻓﺘ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﻣﻨﻪ ﺍﻟﺤﺎل ᥸= 3;ﭙﺎس ﺧﺪﺍئی ﺮﺍ ﮐﻪ &#= 65165;ﻣﺘﻨﺎع اﻭ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﻓﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩَﻫِﺶ &#= 64400;ﺮﺩ، ﺍﻭﺭﺍ ﮔﺪﺍ ﻭ ﻓ= ﻘﻴﺮ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻯ = غیر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ = کم ﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺍﻣﺘﻨ&= #65166;ع اﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒغیر ﺳﺎﻟﮑﺎʌ= 53; ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ ﻮﺑﺰﺭگی = 575;ﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮ= ﺣﻤتی ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ به گدﺍ= 4;ی ﻮ ﺑﺰﺣﻤﺖ ﻭ (ﮐَ= ﺪّ) ﻧمی اﻧﺪﺍﺯﺩ) = 5191;ﺪﺍﺋﻴﮑﻪ سرشار ﺍﺯ ﻧﻌ᥽= 2;ﺘﻬﺎﻯ ﭙُﺮ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺩهی ﺮﻭ= 5199; ﺍﻓﺰﻭﻥ ﻭﺑﺎ ﺟ&= #65262;ﺩ ﻭﮐﺮم اﻭ ﺍﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺧﻠق ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍﺑﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﻳّ&#= 65258;ﺍﻯ که ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮ ﺍ&#= 65203;ﺎس ﻃﻠﺐ ﺭﺍﻏﺒﺎﻥ اﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻮﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر A= 219;ﺎﻟﺒﺎﻥ ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻋﺎﻗل &= #65170;ﻮﺩﻥ ﺨﻠﻖ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﺮ&= #65261;ﺭﺵ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ آف= 585;یده ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯﺴ= ﺎﺋل ﺨﻮﺩ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ &= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺎنی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﮐﻪ سوآل ﻨﮑﻨʌ= 56;ﺪ (ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﻨﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍ&#= 65199; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺘﺎ &= #65203;ﻄح رَبّ النوع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻭ = ﺗﻔﺎﻭتی اﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺣﺎل اﻭﺭﺍ ﺗ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ (خدا= 74;ی که ﭘﻴﺮﻯ ﻮ ﻓﺮ&#= 65203;ﻮﺩگی ﻨﺪﺍﺭﺩ) ﻣﻮﻟﺎ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻟﻮ ʌ= 61;َﻫَﺐ ﻣﺎ ﺗﻨﻔﺴّﺖ ﻋ&#= 65256;ﻪ ﻣﻌﺎﺩﻥ اﻟﺠﺒ= 5166;ﻝ ﻭﺿﺤﮑﺖ ﻋﻨﻪ ﺃ&= #65211;ﺪﺍﻑ ﺍﻟﺒﺤﺎﺭ ﻣﻦ ﻓ&= #65248;ﺰ ﺍﻟﻠّﺠﻴﻥ ﻮﺳ= 5170;ﺎﺋک اﻟﻌﻘﻴﺎﻥ ﻭ ﻧ&#= 65216;ﺎﺋﺪ ﺍﻟﻤﺮﺟﺎﻥ ﻠﺒ&#= 65228;ﺾ ﻋﺒﻴﺪﻩ ﻟﻤﺎ ﺃ&= #65211;ّﺮ ﺫﻟﻚ فی ﺠﻮﺩﻩ &#= 65261;ﻟﺎ ﺃﻧﻔﺬ سعة ﻣﺎ = 5227;ﻨﺪﻩ ﻭ ﻟﮑﺎﻥ عندﻩ = 5251;ﻥ ﺬﺧﺎﺋﺮ ﺍﻟﺎﻓ&#= 65216;ﺎﻝ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻨﻔﺪﻩ &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ ﺍﻟسوآل ﻭﻟﺎ ʌ= 67;ﺨﻄﺮ ﻟک ﺸﺮﻳﻪعلیّ= ; ﺒﺎل ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﺸ᥽= 6;ﺪﮔﻴی کند ﺑﺎﻋث تأث= یرﻯ ﺪﺭ ﻣﻌﺎﺩﻥ کوهها ﻧﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻭ ﺻﺪﻓﻬﺎﻯ ﺪﺭﻳ&#= 65166;ﻫﺎ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ (ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒ= ﻔﻠﺰﺍﺕ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻮ ﻣﺮﻭ&= #65165;ﻳﺪ ﺻﺪﻓﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﻧﺰﻧﻨﺪ) ﭼﻪ ﻓﻠ= ﺰﺍﺕ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65247;ﻴﺎﮊﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ( ﻭ ﻳﺎ ﻧق= ;ُرّه ﻭﻃﻠﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻃﺒﻘﺎ&= #65173; ﻣﺮﺟﺎﻥ (ﻭ شاخ= 607; ﻫﺎﻯ اﻥ) ﮐﻪ ﺑﺮ أثر ﮐَﺮَم ﺨﻮ= ;ﺩ ﺑﺒﺮخی اﺯ ﺑﻨA= 194;ﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ (ﺑ= ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤطیّع هستند ﻭ ﻓﻠﺰ ʌ= 61; ﺍﻟﻴﺎﮊ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻓ&= #65198;ﻳنش هاﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﺭﻭ= 581;ی ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﻃﺒﻘ&#= 65166;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﮐﻤﺎ&= #65247;ﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺫﺧﺎﻳ&#= 65198; ﺍﻭ ﺗﻤﺎم ﺸﺪن= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺫﺧﻴ&= #65198;ﻩﻫﺎﻯ ﻔﻀل اﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ &= #65251;ﻘﺪﺍﺭﻃﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻤﺎ&#= 1605; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭهی= 670; ﺘﺼﻮﺭ ﻭﺧﻴﺎل= 740; ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65199; ﮐثرﺕ ﻓﻀﺎﻳل = 75;ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﮐﻨﺪ (= ﮐثرﺕ ﮐمی ﺪﺭﻣﻘﺪﺍA= 197; ﻭکثرت ﮐﻴفی ﺪ= ;ﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65193;ﺭ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻣﻘﺎﻡ &= #64380;ﻮﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻫﺮ &= #65255;ﻮﻉ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ انتها ﻭ ﺗﻮﻗ᥻= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺫَﺧﻴﺮﻩ ﻭ (ﺫُ&#= 65191;ﺮ) ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ ﻭ ﺍ&= #65235;ﺘﺨﺎﺭﺍﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻘ&= #65166;م ﻮ ﻓﻀل کسی ﻳﺎ = 4380;ﻮﻥ ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی ﺘﻔﺎﻭﺕ ʌ= 51;ﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; اﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮبی = 05;شَخّص ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺗ&= #65236;ﺎﻭﺕ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65170;ﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ) لأن&= #1617;ه ﺍﻟﺠﻮﺍﺩ ﺍﻟﺬ&#= 65263; لا ﺗﻨﻘﺼﻪ ﺍﻟ= 5252;ﻮﺍﻫﺐ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﺨﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺤﺎح اﻟﻤﻠﺤّﻴﻦ ﻭ = 5165;ﻧّﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﺫﺍ ﺃﺭ&= #65165;ﺩ ﺷﻴﺌﺎ ﺃﻥ ﻴﻘﻮ&= #1604; له ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ &#= 65165;ﻟﺬﻯ عجزﺕ ﺍﻟﻤﻠﺎʋ= 63;کة ﻋﻠﻰ ﻗﺮﺑﻬم ﻤ&#= 65253; کرسی کرﺍﻣﺘﻪ= ﻭ ﻃﻮل ﻮلهه اﻟ᥾= 8;ﻪ ﻭﺗﻌﻈﻴم ﺠﻠﺎ= 604; عزّﻩ ﻭ ﻗﺮﺑﻬ= 05; ﻤﻦ ﻏﻴﺐ ﻣﻠﮑﻮﺗﻪ &= #65155;ﻥ ﻴﻌلم ﻮ ﺍﻣﻥ ﺃ&#= 65251;ﺮﻩ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎ ﺃﻋﻠ&#= 65252;ﻬﻢ ﻭﻫم ﻤﻥ ﻤﻠﮑﻮ&#= 65173; ﺍﻟﻘﺪس بحیث ᥽= 9;م ﻮمن ﻤﻌﺮﻓﺘﻪ = 593;لیّ ﻤﺎ ﻓﻄﺮﻫم عل= 40;ّه ﺃﻥ ﻘﺎﻟﻮﺍ ﺳﺒ&= #65188;ﺎﻧک لا ﻋﻠم ﻠﻨﺎ ﺍ= 5247;ﺎّ ﻣﺎ ﻋﻠّﻤﺘﻨﺎ &#= 65165;ﻧّک ﺃﻧﺖ ﺍﻟﻌلیم = 75;ﻟﺤﮑﻴم ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﮐﺮʌ= 67;م ﻮ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺒ&#= 65174; ﺍﻭ ﺭﺣﻤﺖﻫﺎﻯ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ( ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ش= ;ایستگیها) ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #64400;ﻤﺒﻮد ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65197;ﻭﻯ ﺑﺨﺎﻟﺖ ﻭ ﺣﺮﺹ = ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪ (= ﻳﺎ ﻋﺪم سلوک الهی ﻭ ﻗﺮﺑﺎ = 6;ی کرﺩﻥ ﻤﺎل ﻮ ﺟ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺎﺷﺪ) ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﺨﺎﻟ&#= 65174; وﺍﺩﺍﺭ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ (ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65261;ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭلی ﺮﺣﻤﺘﻬﺎ = 5261;ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶﺧﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺣتی پ= 587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻤﺠ&= #65194;ﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺮ&= #65211;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ شاید A= 193;ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑآینده ﻫﺎﻯ عقب ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ A= 191;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ن= 608;ع بشری ﻤﺠﺪﺩ ﻭʌ= 59;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 94;ﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ = ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪ&#= 65203;ﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ) ﻭ ﺍﻣﺮ= ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﭼﻨ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺑﺸﻮ ﻭ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ= ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭم= َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﻌﺎلی ﻤﻘﺎم A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍ= ﺯﻝ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒﺸ&= #65262; ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ = ﺷﺪ ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﻳﻥ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173;ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺪﻥ ﻮﻓ&= #65212;ل ﻨﻮعی ﻔﻌﻠﻰ ﮐ= 5258; ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺒﺎ &= #1578;َقرُّب ﺍﻧﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ ﻭ = کُرسی ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻥ عاﺟﺰ ﺑﻮﺩﻧﺪ. &#= 65169;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺍﻟﻪ &= #65261; ﻭَلَع ﻮ ﺷﻮق = 5;ﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﺷﺪ᥾= 7;ﺪﺍ ﻃﺎﻟﺐ (ﺍﻳﻥ ﺸﺪ= ﻥ) هستند. ﮐﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﻳ&#= 65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﭽﻮﻥ که ᥴ= 5;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند. ﮐ&= #65258; ﮐﺮسی الهی ﺪﺭ= ;کُرسی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻣﺠﻠس ﺗﻌﻠ&#= 65268;م ﺮﻫﺒﺮﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺪﻥ ﻤﻄ&= #65248;ﻮﺏ الهی ﭽﻨﺎﻥ سعی ﻮ ﺷﻮق ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄلع اﺯ شایس= تگی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #64400;ﺎﻓﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺸﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62;ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65192;ﺘم ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ®= 0;عنی بختم قرآن یعنی کسب دو قرّه شهودی مصطفوی و قائ= 605; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ) = ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ که ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣA= 166;ل ﺘﻨﻈﻴم ﻮ ﺳﺘﺎ&#= 65267;ﺶ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺒﺰﺭ= 711;ی اﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺩ&#= 65197; تَقرُّب ﻋﻘﻴ&= #65194;تی ﻤﻠﮑﻮﺕ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﺗﺎ شاید ﺑﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﺍﻧﭽ&#= 65258; ﺩﺭ ﻏﻴﺐ ﺍﻭ ﺍﺳ= ﺖ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﻮ&= #1601;ق ﺸﻮﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﻴ= ﺶ ﺁﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﺣتی کاﻣﻠﺎ᥽= 3; الهی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ﻖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ که ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﺎﺕ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩهای A= 227;ﻘلی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻏﻴﺐ الهی ﺪﺭʌ= 51;ﻠﮑﻮﺗﻬﺎ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯﻋﻘل کُلّی= رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻨ= ﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗ= ﺎ ﺍﺑﺪﻳﺖ بی اﻧA= 176;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎ&#= 65173; ﻭ ﺍﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﻏﻴﺐﻫﺎ ﻭ ﻧ&= #65194;ﻳﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎ&= #65263; الهی مُیسّر = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ( ﻭﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253;) ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻣقُدُس الهی &#= 1607;ستند ( ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ= ﺐ الهی ﺸﺎﻳﺴﺘ᥽= 8; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = ﻔﻄﺮﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ (ﻓ= ﻄﺮﺕ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﺮﺳﺎﻟ&#= 65242; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻯ = 5208;ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; الهی ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺒﺮﺩ.) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮ ﺁﮔﺎ&= #1607;ی ﻤﺎ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤ= ﺪّﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻤ= ﺎ ﺍﻣﻮﺧﺘﻰ ﻭﺗﻮ &= #65191;ﻮﺩ ﻋﻠﻴم ﻮ ﺣﮑﻴم &#= 1607;ستی (ﺍﮔﺎهی ﻮﺣﮑﻤ= 5174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65198; ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯﻋ&#= 65248;م ﻮﺍﮔﺎهی ﺒﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻘﺎم ﻮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺗﻠ&#= 65166;ﺵ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻌﻠﻴ&= #65252;ﺎتی اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﻋلیم ﻮﻋﺎﻟ¡= 6;ﻢ ﺑﻤﻌنی آﮔﺎﻩ A= 261; ﺩﺍﻧﺎ ﺍﺳﺖ) ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻔﻤﺎ ﻇﻨّک ﺃﻳ= ﻬﺎ ﺍﻟﺴﺎﺋﻞ ﺑﻤﻥ هو ﻫﮑﺬﺍ ﺳﺒﺤ= 5166;ﻧﻪ ﻭ ﺑﺤﻤﺪﻩ ﻟم ﻴ&= #65188;ﺪَث فی( کن) ﻔﻴﻪ ﺍﻟ&#= 65176;ﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺎﻧﺘﻘﺎﻝ &= #65261;لم ﻴﺘﺼﺮﻑ فی ﺬﺍ= 5175;ﻪ ﺑﮑﺮﻭر ﺍﻟﺄﺣ= 5262;ﺍﻝ ﻭ لم ﻴﺨﺘﻠﻒ ﻋ&#= 65248;ﻴﻪ ﺣﻘﺐ ﺍﻟﻠّﻴﺎ= 604;ی ﻮ ﺍﻟﺄﻳﺎﻡ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ اﺑﺘﺪع اﻟﺨلق= ; علیّ غیر ﻣثال اﻣث&= #1604;ه ﻭﻟﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍ&= #65187;ﺘﺬﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻥ ﻤﻌﺒ&= #65262;ﺩ ﮐﺎﻥ ﻘﺒﻠﻪلم = 5176;ﺤﻄﺒﻪ ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﺒﺎﺩﺭﺍﮐﻬﺎ ﺍ&#= 65267;ّﺎﻩ ﺑﺎﻟﺤﺪﻭﺩ ﻣﺘ&#= 65256;ﺎﻫﻴﺎ پس ﺗﻮ ﺍﻯ سوآ&= #1604; کنندﻩ ﺑﺎ ﭼﻪ A= 239;ﺪﺭﺕ ظَنّ ﻮ تَصوّ&#= 1585; ﻣﻴﺨﻮﺍهی ﺘﻮA= 211;ﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65194;ﺍﻧﻰ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺮﺍ &= #65175;ﺴﺒیح ﻮ ﺣﻤﺪ ﺩﺍﺭﻳﻢ = ﮐﻪ ﻫﻴچ ﺤﺎﺩثه ﻭ = 5261;ﺍﻗﻌﻪﺍﻯﺪﺭᥴ= 5;ﻭ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ .= ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﻐﻴﻴ&#= 65198; ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ( ﺍﺯ= ;ﻣﻘﺎم ﻮ ﺣﺎل و کمال ) = 575;ﻭ ﺷﻮﺩ (ﺣﺎﺩثه ﻳ&#= 65166; ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺗﮑﺎﻣل ﻤ&#= 65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﻭ ﻭﻗﺎیع ﺠﺪﻳ= 5194; ﻭ ﺣﺪﻳث ﺩﺭ ﻣﺨ&= #65248;ﻮق ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ= ﻫﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺫ= ﺍتی ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺼﺮﻓﻰ = ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺗﻐ= ;ﻴﻴﺮ ﺧﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎ&= #1604; ﺘﮑﺎﻣل ﻤثبت ʌ= 61; ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﻨف= 740; هستند. ﻭﺩﺭ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﻐﻴﻴﺮﺍ&#= 65173; ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﺮ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65175;ﺄثیرﻯ ﺪﺭ ﺧﺎلق ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﺠ&#= 65200; ﺍﻭ ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺍﺟﺰاء هس= 8;ی (ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺑﺎ= ;ﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﺍ&= #65261; ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﺠﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻴ&= #65168; ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﭼﻴ&= #65200; ﻫﺎئی ﺮﺍ ﻣﻨﺘ= 5240;ل ﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ&= #65263; ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﺮﻭﺭ ﻳﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﮐ= ﺮّﺍﺕ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺮﺍ&= #65197;ﻯ ﻴﻚ کُرِه ﻭ ﺗʌ= 62;ﭖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ= 4401;ﺮﺍﺭﻫﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭﺳ&#= 1662;س ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌ= 5264; ﺍﺭﻭﺍح ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ نو&#= 1593; بشریّت ﻫﺴﺘﻨ= ﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ا&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﻮﻧﺪ ʌ= 61; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﺟﻮﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎ&= #65267;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق فوق بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ ʌ= 61; ﺑتجلّیات الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﻧﺎﺋل گرﺩﻧﺪ) = 5261;ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﺍلی ﭙﺸﺖ ﺳ= 5198;ﻫم ﺸﺒﻬﺎ ﻭ ﺭﻭﺯﻫ&= #65166; ﺍﺧﺘﻠﺎفی ﺪﺭ = 5165;ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ (ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ که ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﻭ ﻭﺟ= ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻪ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﺒﻬﺸتی ﺪﺭ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ اﺣﺴﺎس ﺩﺭ ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍﺋﻴﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ) ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﻣﺨ&#= 65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﻘﻠﻴﺪ ﻭﺍﻟﮕﻮئی ﻴﺎ = 5235;ﺮﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﺍ= ﺭﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ &= #64400;ﻪ آفریده ﺍﺯ ﻣﻌ= ;ﺒﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﻘﻠﻴ&#= 65194; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﺑﺪﺍع ﻴﺎ ﻧﻮ ﺍﻓﺮﻳن&#= 1740; الهی ﺪﺭﭘﻴﺪᥴ= 5;ﻳﺶﻫﺎ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;شاهدﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﺟﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﺗ= ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﺗﮑﺮ&= #65165;ﺭﻯ چیزی ﺪﻳﺪﻩ ﻣʋ= 66; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. (ﺧَﻠﻖ) آفرینش= ; ﺍﺳﺖ و اﺧﻠﺎق ﻮﻓﻄA= 198;تی ﺘﺎﺯﻩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﺯل همه آفری&= #1606;ش ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻫ= 5198; آفرینش ﺗﺎﺯﻩ= ﺗﮑﺎﻣلی ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﺣ= ﻮﺍل ﻮﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺳﺎﻟکی ﻴک ʌ= 56;ﺤﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻟﺬﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﺣﺎل ﺴﺎﻟک ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = (ﺧُﻠُﻖ) ﻳﺎ ﺍﺧﻠﺎق ﻮﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪﺑﺮﺗﺮ ﺟ&#= 65204;ﺘﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﻴﺎ ﻓﺼل = 5256;ﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﺪﺍم ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﻨﺪ. ﻭ ﻓَﺮ ﻳﺎبی ﻤ= 5268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺑﻔﺮّ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍ= ﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʋ= 97; ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻋﻘل ﻮﺷﻬﻮﺩ &#= 65261; ﻧﻮع برتری ﭙﻴ= ;ﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻣث&= #1575;ﻟﺎ تمثّله ) ﺍﻟﮕ᥾= 2;ئی که ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ &= #65175;ﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎلی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5199; ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺗﻘ&= #65248;ﻴﺪ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻫ&#= 65198;ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻓﺮﻳﻨشی هم ʋ= 94;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻴﭽﮕﺎ&= #65257; ﮐﺎﺭ آفرینش ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ آفَž= 5;ینش ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍﺩﻩﻫ= ﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻫﺎﻫﻴچ &= #65208;ﺒﺎﻫتب ﺪﺭ کیفیّت ﻳﺎ= ; کَمّیَت ﻳﺎ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬ&#= 65166;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺍﺯ = 5165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ .(ﺍ= 5187;ﺘﻔﻈ علیّه )ﺍﺯﺍﻥ ʃ= 45;ﻴﺮﻭﻯ ﺪﺭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺗ&= #65208;ﺒّﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #1574;ی ﻘﺒل از ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﻣﻘﺎم ﻤﻮﺭﺩ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #65239;ﺒلی که ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194; ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮑﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ الهی ﺪﺭ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65268;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ کَ= 605;ّیَت ﻭ کیفیّت ﻧﺴﺒ= ;ﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﻌﺒ&#= 65262;ﺩ ﻭ الهی ﻘﺒلی ᥷= 4;ﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟک ﻮ= 5247;ﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ الهی ﺮﺣʌ= 52;ﺘﻬﺎئی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺿﺮﻭ&= #65197;ﻯ ﻮلی کافی ﻨﻴﺴ= ;ﺖ. ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺗ&= #65166; ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ کَم= 17;یَت ﻭ کیفیّت ﺑﺴﻴ= ;ﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﻫ&#= 65250; ﻭلی ﺘﺎ حدّ ﻇʋ= 98;ﻓﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ &= #65170;ﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻧﻮعی ﻮ ﺍﺣﻮ= 5165;لی هست ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ = ﻣﻌﺒﻮﺩﺍﺕ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﻌﺪﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻄﻠﻖ الله إهومزدا ﺑﻴﺶ = ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ کَم= 17;یَت ﻭ کیفیّت ﺭﺣﻤ= ;ﺘﻬﺎ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻮا = 4;هی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ کُل= 17;ی ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺣﻤ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺒﻬﺸتی ﺨﻮﺍﻧA= 194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺻﻔﺎﺕ (= ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺼﻔ&#= 65166;تی اﻧﺴﺎﻥ) ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍند ﺑﺮﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺣﺎﻃﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ اﺩﺭﺍک ﻮ ﺍﺣﺎ= 5219;ﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65188;ﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﺘﻨﺎهی ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﮐﺮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ اﺣ&= #65166;ﻃﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﺭ ﺍ&= #65199; ﺍﻭ ﻭ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم = ﺠﻬﺎﻥ ﺁﻥ ﺘﺴﻠﻂ را ﭘ&#= 65268;ﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭﺟزء هی§= 0; گاﻩ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ کُلّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ= کُلّ ﺨﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﺗﺎ کُلّی خوﺩ= ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺧﺮﻭج اﺯ کُرِ= ;ه ﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﺪﻥ ﺘﻤﺎمی کرﻩ ﺯʌ= 51;ﻴﻦ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺟﺎمع = 5170;ﺮ ﺁﻥ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍ= ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻣﺎ᥷= 9;ﺍل ﻠﻴس ﮐﻤثله شی= ;ئ عن ﺼفة ﺍﻟﻤﺨʌ= 48;ﻮﻗﻴﻥ ﻤﺘﻌﺎﻟﻴﺎ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺤﺴﺮﺕ ﺍﻟﺎﺑﺼﺎﺭ ﻋﻥ&#= 65155;ﻥ ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻓﻴﮑﻮ&#= 65253; ﺒﺎﻟﻌﻴﺎﻥ ﻤﻮ&#= 65211;ﻮﻓﺎ ﻭ ﺑﺎﻟﺬﺍﺕال= 78;ی لا ﻳﻌﻠﻤﻬﺎ ﺍ= 5247;ّﺎ ﻫﻮ ﻋﻨﺪ ﺧﻠﻘﻪ = ﻣﻌﺮﻭﻓﺎ ﻭﻓﺎﺕ ﻟﻌﻠﻮﻩ &= #1593;لیّ الأشیاء ﻤﻮﺍ&= #1602;ع ﺮجَم اﻟﻤﺘﻮ᥽= 9;ّﻤﻴﻦ ﻭ ﺍﺭﺗﻔﻊ ﻋﻥ ﺃ= ﻥ ﺘﺤﻮﻯ کنه ﻋﻈA= 252;ﺘﻪ ﻓﻬﺎهة ﺭﻭٴﻴʋ= 66;ﺕ ﺍﻟﻤﺘﻔﮑّﺮﻳA= 253; ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﺯ= ; ﺍﺯل ﭽﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﻤﺨﻠﻮق اﻭ ﺩﺭ &#= 65175;ﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194; (ﻣﺨﻠﻮق اﮔﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﺍﺻل ﻮ شاهد ʌ= 51;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺭﺗﻌﺎل= ;ی ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺷﺒ&= #65166;ﻫﺖ ﺍﻳﻥ همانی ﺒᥴ= 6; ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65251;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻥ ه&#= 1605;انی ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﻭ تجلّیات ال&#= 1607;ی ﻮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭلی هنوﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ = 5165;ﺻل ﺬﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ&= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʌ= 67;ﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳ= ﺪ ﮐﻪ ﺑرَبّ ﺍﻟʋ= 66;ﺭﺑﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602; الله ﻠﻘﺎئی ﺑ= ;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﺗﻤﺎم ﭽﺸﻤﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺩﻳﺪ&= #65253; اﻭ ﻭﻧﻴل ﺒﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. (ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺑﭽﺸم ﺪ&#= 65245; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّی الهی ﺮﺍ ﺣﺪّ ʋ= 65;ﮐثر ﺗﺎ تجلّی ﻘﺎᥴ= 3;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻤﻴﺒﻴﻨ᥽= 6;ﺪ ﻭلی اﺯﺍﻥ ﺒﺮA= 175;ﺮ ﺩﺭ نوع بشری ش= انس ﺩﻳﺪﺍﺭ تجلّی= ;ات ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غی= 585; ﻣﻮﻓﻖ ﮐﻪ ﺑﻘﺼ&= #65194; ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ تجلّی الهی ﺘ&#= 65166; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ مَشیّت= ; الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﺴ&= #65198;ﺕ ﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻤﺎ&= #65255;ﻨﺪ. ﺍﻣﺎﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻮ متعبّدﺍﻥ ﻘ= ;ﺸﺮﻯ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻃﺎ&= #65247;ﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ) ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻋﻴﺎ&= #65253; ﻤﻮﺻﻮﻑ ﻭﺑﺎ ﺫ&= #65165;ﺗﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65174; (ﺑأﻋﻴﺎﻥ ﻤﻮﺻ&#= 65262;ﻑ ﻳﻌنی اﺯﻣﻮﺟʌ= 62;ﺩﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; پی ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽﺸم عقلی نیز چشم &#= 1578;ن ﺪﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ= ;ﻌنی عیاﻥ ﻮﺑﭽﺸم تن و ﺪل ﻮﻋﻘل A= 194;ﻳﺪﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﻌﻴﻥ اﻟﻴﻘﻴ= 5253; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻤﺮﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻥ اﻭ&#= 65211;ﺎﻑ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺍ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ رَبّ A= 165;ﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻪ دانستن ﺫﺍﺕ ﺍ= ;ﻭ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻭ است. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = 4;ی همچنان ﺬﺍﺗﺎ= ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﺭ ﻣﻨ&= #65268;ﺮ ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎ&#= 65253; که ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﺸ&#= 65166;ﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; (ﻣﻮﺻﻮﻑ) ﺷﻨﺎﺧ= ﺖ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻮﺟ&= #65262;ﺩﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ (ﻣﻌ&= #65198;ﻭﻑ) ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺩر &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺤﺪّ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سطح عقل بشری اﻭ ﺻﻮﺭ᥵= 3; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋ&= #65268;ﻥ اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ شا = 7;دﺍﻥ ﻭحَقّ اﻟﻴﻘﻴ= ;ﻥ کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻨﺴبی اʌ= 03;ﺖ. ﻭﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ&#= 65263; اﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭح اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ ﺷﻨﺎﺧت هاﻯ حَقّ اﻟﻴ= ﻘﻴﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩ&= #65263; هستی ﮐﻪ ﮐﺎﺭ A= 227;ﻠﻤﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﺑﺎﺗﻤﺎم اﺭﺯA= 207;ﻬﺎﻯ علم اﻟﻴﻘﻴنی= ﻴآن ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻫﻴچ ﻘﺎﺑﻞ ﻣﻘ&#= 65166;ﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻴ&= #65253; اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺸﺎﻫ= 5194;ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ = ﺑحقّ الیقین کاﻣﻠ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ که ﻗﺎﺑ= 604; ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ) &= #65261;ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮضع گیرﻯ ﻤ᥵= 6;ﻮﻫﻤﺎﻥ بی ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. (ﻣﺘﻮﻫّﻤﺎﻥ ک= 607; ﺑﺎ ﻋﻘل ﺸﺨصی = 5262; ﺗﻮﻫّﻢ (تَصوّ= ;ر) حَقّ ﺸﻨﺎﺧﺖ ʋ= 65;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65169;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳﺖ &= #65169;ﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ ﭼﻮﻥ ﺘﻴﺮ ﺑﺘﺎ&= #65197;ﻳکی انداختن اﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺑﻬﺪﻑ ﻧمی ﺨﻮ= 5197;ﺩ ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘینی ﺮﺍ ʋ= 65;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﮔﺮم &#= 65170;ﺮﺭسی ﺼﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻭ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻮﺑA= 208;ﺮﻯ ﻮ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﭘُﺮ &= #65191;ﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ (ﺩﺭ ﻣﮑﺎ= ﻥ ﻮﻣﻘﺎم ﻮ ﺭﻓﻌ&#= 65174;) ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﺴُﺴتی ﻮﺣﻘﺎʋ= 97;ﺕ ﺭﻭٴﻴﺘﻬﺎ ﻭ ﺭ&#= 65261;ﺷﻬﺎﻯ ﻤﺘﻔﮑﺮﺍﻥ (ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻋﻈﻤﺖ خدﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ.&= #65261; ﺑلقا ﺒﺮﺳﻨﺪ. = 5199;ﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﮐﻪ ﺑﺒ᥷= 8;خی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ تج= 04;ّیات ﺍﻟﻬﻰ می ﺮﺳﻨ= 5194;. ﻭ ﺑﭽﺸم عظمت های اﻭﺭﺍ می ᥵= 0;ﻴﻨﻨﺪ (ﮐُﻨﻪ ﻋﻈﻤﺖ) ﺍ= ﺻل عظمت وﺍﻗﻌﻴﺖ= ; ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋ= ﻈﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺯ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﺎﺳ&#= 65168; درک و ﻇﺮﻓﻴﺖ A= 227;ﻘل و فهم ﺒﺸﺮﻯ ﻮA= 165;ﺻﻠﺎﻥ قائم ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻫﻨﻮﺯﻋﻘﻠﻬ= ;ﺎﻯ اﻧﻮﺍع فوق بشری ﻋﻈﻤﺘﻬᥴ= 6;ﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺮﺍ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎﺯﻋﻈﻤﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄلق ﻨ= 5192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻓﻬﺎهة ﺭ&= #1572;ﻳﺎﺕ) ﺳﺴتی ﻮبی اﺭ᥷= 9;ﺷﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عباʋ= 93;ﻯ ﻮﻓﻠﺴفی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﻮﺷﻬﻮﺩ تجلّیاتﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﺒﺪﻳ&#= 65194;ﺍﺭ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﻘﺎ&= #65263; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 61;ﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎﻯ ﻘ= ﺸﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻠﻴس= ; ﻟﻪ ﻣثل ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻤ= 5166; ﻳﺨﻠق ﻤﺸﺒّﻬA= 166; ﺑﻪﻣﺎﺯﺍل عنž= 3; ﺃﻫل اﻟﻤﻌﺮﻓﻪ ﻋﻦ &#= 65165;ﻟﺎﺷﻴﺎء ﻮ ﺍﻟﺎﺿﺪﺍﺩ ﻣ&= #65256;ﺰّﻫﺎ ﮐﺬَّﺏ ﺍﻟﻌﺎA= 193;ﻟﻮﻥ ﺒﺎﻟﻠﻪ ﺍذ ﺷﺒ&#= 1617;ﻬﻮﻩ ﺑﻤثل اﺻﻨﺎﻓʌ= 60;ﻢ ﻭ ﺣﻠّﻮﻩ ﺣلی= 77; ﺍﻟﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻥ ﺒﺄﻭﻫﺎﻣﻬﻢ ﻭ &= #65183;ﺰّؤﻩ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮ ﻣﻨت= 580; ﻤﻥ ﺨﻮﺍﻃﺮﻫم &#= 65262; ﻗﺪّﺭﻭﻩ علیّ اﻟﺨﻠق اﻟﻤﺨʋ= 76;ﻠفة ﺍﻟﻘﻮﻯ ﺒﻘﺮﺍ&#= 1574;ح عقوﻟﻬم ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﺨلوق ﺮﺍ ﺷﺒA= 268;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺪ. ( ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﺸﺒّﻪ ﺑﺎﺧﻠ= 5166;ق الهی اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ حدّ @= 400;ﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺷ&= #65170;ﺎﻫﺖ ﺣﻘﺎﻳق ﻮﺍﺧﻠ= 5166;ق ﻮﻋﻘلی ﺒﺎ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﻟﺬﺍ ﺷﺒﻴﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ سعی A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ حدّ تجلّی = ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّ&#= 1605; اﺧﻠﺎقی ﻮﺻﻔʋ= 66;تی ﻮﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی ﺨﻮﺩ ﭘﻴʌ= 06; ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻴﺎ= 5169;ﻨﺪ) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻫل &= #65252;ﻌﺮﻓﺖالهی ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﺒﺎﻫ&= #65174;ﻫﺎ ﻭ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻣﻨﺰ&= #1617;ﻩ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. (ﺣتی اﻫﻞ ﻣﻌﺮ= 5235;ﺖ ﻭشاهدﺍﻥ ﺒﺸ᥷= 8;ﻯ اﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ = ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠﻖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎ&#= 1574;ی اﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﺩﻳﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺍﻥ ﻮﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫند تَصوّرﮐﻨﻨﺪ.= ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺄﻫل ﻔﮑ&#= 65198; ﺩﺭ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ وﻤﺘﻔﮑّﺮان ᥻= 5;ﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭﻣﻨﻄق ﺪﺍﻥ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﺪﺗﺮ آخوند ᥾= 1; ﺍﻫل کلام ﺠﺎﻫل عالم ﻨﻤﺎ) ﮐﻪ = 5165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎئی = 575;ﺯ تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷ= ﺒﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﭼﻮ&= #65253; اﻧﻬﺎ تَصوّر = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯتج= 604;ّی ﻤﺎﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ &= #65259;ﺴتی اﻋمّ اﺯ ﺯﻧﺪʌ= 57; ﻭﻣُﺮﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺒﺮﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ &#= 65207;ﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻤﻰبا ﺗﻤﺎ= 05; اﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ ﺍﻫ&#= 65252;ﻴتی ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻫﻴچ ا= 5197;ﺯﺵ ﺑﺨﺼﻮصی ﺒﺮﺍA= 263; پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺮﻭ= 5185; بشری ﺁﻧﻬﺎ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻭﺭﻭح اﻧﻬﺎ ﺭ= 5165; ﺗﮑﺎﻣلی ﻤﻴﺪA= 259;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺫﻫﻥ = 575;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻫم کرA= 193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗ= ﺮﺍﮐم علم ﺣﺠﺎﺏ ﺍﻧA= 260;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65187;ﻘﺎﻳق الهی ﺸﻮﺩ ﭼﻪ A= 197;ﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ا= 604;هی که ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﺍ&#= 65227;ﻈم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ میدهد= ; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65228;ﺎﺩﻝ ﭼﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴA= 194;ﺍﻧﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺻﻨﺎ&= #1605; ﻮ ﺍﺻﻨﺎﻑ ﺧﻮﺩ = ﮐﺮﺩﻩ ( ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﻤﺎ= ;ﺩﻯ ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸ&= #1605; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺸﺒﻴ&#= 65258; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ ﺑُﻬﺘﺎﻥ بخدا ﻨﻴﺴﺖ) ﻭA= 267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺴﺘﺎ&#= 65267;ﺶ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ = ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗ&= #65166;ﺕ الهی ﺪﻳﺪﻩﺍ᥽= 5;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻭَﻫم ﻮ ت&#= 1614;صوّر ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺴبت ﻣﻴﺪﻫﺪ. (&= #65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ خدا ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺒﺰﺭگی اﺳﺖ ﻭA= 267;ﺎﻋﺎﻗل ﺒﺰﺭگی اﺳﺖ ﻭA= 169;ﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺴت= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳ&#= 65253; اﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ) ﻭﺑ&= #65166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64401;ﻮﺷﺶ ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ اﺟﺰاء ﻮ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﺍﻧﺪ (ﮐﻪ ﺑﺤث ﺩﺭﺍﺯ = ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺻﻔﺎ&#= 65173; ﺫﺍتی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﮐﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ = ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﺗﻔﮑﻴک A= 194;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. این نوﻳﺴﻨﺪﻩ= ; ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ( ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ= ) ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺩﺭ(ﻧﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ &= #65183;ﺒﺮﻭﺗﻬﺎ) ﻭﻋﻮﺍﻟم ﻮﺟﻮ= 5193;ﻯ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺗﺤ= 5174; ﺍثیرﻯ ﺁﻥ ﻤﻘA= 166;م ﺼﺎﺩﺭ ﺍﻭل ﺮﺍ (= ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ ﻋﺪم) خوﺍ= 5255;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ= ﺍﻳﻥ ﻤﺎﺩﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #1605;اهیّت ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻥ ﻤﻘﺎ&= #1605; الهی ﺪﺭ الله = ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻳک عا= 5247;م ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻋﻘل ﻮتَصوّر = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺠﺴم &= #65262;ﻣﺎﻫﻴتی ﺒﺪﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ علیّ ال= ;اطلاق ( هو خدا خارج ها ) ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث &= #65251;ﻮﻟﺎ (ﺩﺭ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻫ&= #65204;ﺘﻰ) ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻫ&= #65204;تی ﺨﺪﺍ ﻭ أﺻﻞ ﻫﺴ&= #1578;ی ﺪﺭعَمّاء ﻭﻋ= ﺎﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ و یونیورس هاﻫ= 5262;ﺕ ﻭ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺎ= ﺩﻯ (عدم ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ) میگوئیم اگر = 5251;ﺎﻫﻴﺘﻰ ویژه ای ﺩﺍﺷﺘ= ;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ = ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺍﻭ = 5261;ﺟﻮﺩﻯ ﻤﺎﻫﻮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. که عدم ما سواه میگوئی= 05; ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ هو و (حتی خداو&= #1606;د الله آهو ) ﻣﻄ= ;ﻠﻘﺎ اﺟﺰاء ﻤﺎﺩﻯ A= 262; ﻋﻀﻮﻯ با هر گونه ﺘﺼﻮﺭﮔ᥷= 8;ﺩﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎﺭ&#= 1580; اﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ = ﺑﺎﻃﻦ بکُلّی ﺒﻴﺮﻭ= ﻥ ﻮ ﺟﺪﺍ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ= ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ مفه = 8;م ﻫﺴتی ها اﺳﺖ. A= 187;تی اﮔﺮ ﻳک هستی ᥸= 8;ﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ ﺩﺭ ﻟﺎﻫ&= #65262;ﺕ الله ﻭ ﺻﺎﺩﺭ A= 165;ﻭل ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﺭﻭغ گوA= 267;ﺎﻥ ﺪﺭ ادّعاﻯ ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65255;ﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ= 574;ی که ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨA= 194; ﺩﺭ ﻗﺮﻳﺤﻪ ﻭ ﺫ= ﻭﻕ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ= ﻓﻬم ﺨﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩﻫﺎئی ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺑﺰﺭگی ﺪﺭ کَ = 5;ّیَت ﻭﺑﺎ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪ&= #65197;ﻋﻘﻞ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺑﺸﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭی&= #1575; ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺮﮊﻯ هاﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻧﻨﺪ . (ﻗﺪّﺭﻭﻩ) او را ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ= 5251;ﻘﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪﻭ ﻭﺗﻮ&#= 65211;ﻴﻒ ﺑﺰﺭگی و ﺩﺭ ﻗ= 5194;ﺭﺕ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ (ﺧﻮﺍ&= #65219;ﺮ ﻫَﻤّﻬُﻢ)ﺑﺎ A= 259;ﻤّﺖ ﻭ سعی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺧﺎﻃﺮ ﻭﺗﺬﮐﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65261; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ = ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ). ﻣ= ;ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻮﮐﻴﻒ ﻳﮑﻮﻥ ᥽= 2;َﻥ لا ﻳُﻘﺪﺭ ﻗﺪA= 197;ﻩ ﻣﻘﺪﺭﺍ فی ﺮؤA= 267;ّﺎﺕ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻭ ﻗ&= #65194; ﺿﻠّﺖ فی اﺩﺭʋ= 65;ک ﻛُﻨﻬِﻪ ﻫﻮﺍA= 183;س ﺍﻟﺄﺣﻠﺎﻡ ﻟﺄ&#= 65255;ّﻪ ﺃجَلّ ﻤِﻥ ﺃ᥽= 3; ﺘﺤﺪّﻩ ﺃﻟﺒﺎﺏ ﺍﻟﺒﺸ&#= 65198; ﺑﺎﻟﺘﻔﮑﻴﺮ ﺃ&#= 65261; ﺗﺤﻴﻄ ﺒﻪ ﺍﻟﻤ&= #65248;ﺎﺋکة ﻠﻴﻘﺮّﺑﻬﻢ ﻣ= 5253; ﻤﻠﮑﻮﺕعَزّﺗ= ;ﻪ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮ پس ﭼ= ;ﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ هیچ اﻧﺪﺍʋ= 99;ﻩ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺍ&= #65261;ﻫﺎم ﻮتَصوّر ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺗﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ند. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65256;ُﻪ (ﻫﻮﺍﺟس ﺍﺣﻠﺎ&#= 65249;) ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﻭ ﺩﺭک اﻭ ﮔﻤﺮ&#= 65165;ﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻫﻮﺍ= ;ﺟس )ﭼﻮﻥ هرتَصوّ= ر ﻭ ﺍﺭﺯﻭ ﻭ ﭼﻮﻥ= هر ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ئی ﺪﺭﺧﻮﺍﺏ ﮐﻪ ﺍ&= #65197;ﺯﻭﻫﺎئی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ هَوَسها ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﺒﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ= وﺭﻯ ﺪﺭ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺭ تَصوّر ﺩﺭ= ; ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺷ= ﻬﺎﻯ ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺪﺭʋ= 91;ﻮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧمی = 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ چنان ﺑA= 198;ﻭﺩ ﺟﺰ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ= 5183;ﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 1575;لهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ بح= 602; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺒ&#= 65176;ﻮﺍنند ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; الهی برﺳﻨﺪ ﺩ= ;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﺧﻮﺍ= 5167; ﺧﻮﺩ ﻳﺎ ﺑﺮخی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺣﺪّ اکثر ﺩﺭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻫﻔﺘم ﻮﻋﺮﺵ ر= 614;بّ ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻴﺮﺳ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ مَشیّت ﮐﺮﺩﻩ= ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&= #65268;ﻒ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﻮ &= #65223;ﺮﻓﻴﺘﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﻧ&#= 65208;ﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻫ&= #65166; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎﺯ بی ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ = ﺑﺎﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻄﻠق الله هس= ت ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ (ﻟُﺐ)ﻫﺎ ﻭﻋ= ﻘﻠﻬﺎﻯ ﭙﺨﺘﻪ ﺑﺸﺮﻯ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻮﺩ = ﺍﻧﺮﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. (ﺍَجَلّ) ﺑﺮﺗʋ= 98; ﺩﺭ ﺟﻠﺎل ﻮﻋﻈﻤﺖ &#= 65261; ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ تجل¡= 7;یات ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮﻋﻘل ﺒﺸﺮ= 5263; ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ک&#= 1615;لّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ الهی ﻫʋ= 98; ﺯماﻥ ﻫﺴﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ تج= 604;ّی ﺸﻮﺩ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻤ&= #65188;ﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.)= ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺮﺷﺘ&#= 64405;ﺎﻥ ﺒﺎ ﻗُرَبّ ﻣ᥼= 8;ﮑﻮتی ﺨﻮﺩﺑﺨﻮﺍﻫن= 83; ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ (ﭼﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ = ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭﭼﻪ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی ﻔﺮﺷﺘﮕᥴ= 6;ﻥ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﺰﻧﺪﻩ ﻭﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪگی برای ﻤﻠﺎﻗﺎ᥵= 3; شهودی ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺣﺎﻃﻪ &= #65227;ﻘلی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻗﺎﺋم ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺎﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﻟﻰ ﻋﻘل اﻧﺴﺎﻥ بشری ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺟﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩ را &#= 65169;ﺒﻴﻨﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﺘﻌﺎلی عن اﻥ &#= 65268;ﮑﻮﻥ ﻠﻪ ﮐﻔﻮ فی ﺸُ= 5170;ّﻪ ﺑﻪ ﻟﺄّنه ﺍﻠ= 17;ﻴﻒ ﺍﻟﺬﻯ اﺫﺍ ﺃﺭ&#= 65165;ﺩﺕ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ &#= 65176;قع علیّه فی عمیقاﺕ ﻏﻴﻮﺏ= ; ﻣُﻠﮑﻪ ﻭ ﺣﺎﻭﻟﺖ ﺍﻟﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﻟﻤﺒﺮّﺍﺕ ﻣ= 5254; ﺧﻄﺮ ﺍﻟﻮﺳﻮﺍ&#= 1587; ﺍﺩﺭﺍک علم ﺬʋ= 65;ﺗﻪ ﻭ ﺗﻮﻟّﻬﺖ ﺍﻟ&#= 65240;ﻠﻮﺏ ﺍﻟﻴﻪ ﻟﺘﺤﻮﻯ &= #65252;ﻨﻪ ﻣﮑﻴّﻔﺎ فی ﺼA= 236;ﺎﺗﻪ ﻭﻏﻤﻀﺖ ﻣﺪﺍﺧ&#= 1604; اﻟﻌﻘﻮل ﻤﻥ ﺤ= 5268;ث ﻟﺎ ﺗﺒﻠﻐﻪ ﺍﻟ&= #65212;ﻔﺎﺕ ﻟﺘﻨﺎل علم ال= ;هیته ﺭﺩﻋﺖ ﺧﺎﺳئة = 5261;هی ﺘﺠﻮﺏ ﻣﻬﺎﻭﻯ &= #65204;ﺪﻑ ﺍﻟﻐﻴﻮﺏ ﻣﺘﺨ&#= 65248;ّضة ﺍﻟﻴﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧ&#= 65258; ﺭﺟﻌﺖ ﺍﺫ ﺟﺒّ&#= 65260;ﺖ ﻣﻌﺘﺮفة ﺑﺄﻧ= 17;ﻪ ﻟﺎﻳﻨﺎل ﺒﺠﻮ= 5197; ﺍﻟﺎﻋﺘﺴﺎﻑ ﮐ&#= 1615;ﻨﻪ ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻤﮑ&= #65236;ّﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩل ﻮ = ﺷﺒیهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻭ ﻟﻄﻴﻒﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ&= #65253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻫﺎ&#= 1605; ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎق غی= 76; ﻣُﻠﻚ ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻭ ﺑ= ﺒﻴﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ = ﻓﮑﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ سعی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺭ = 5165;ﺯ ﻋﻠل ﻮﺧﻄﺮ ﻭﺳ&#= 65262;ﺍس نَفس ﻭ ﺷﻴﻄﺎʌ= 53; ﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ شاید ﺫﺍﺕ A= 165;ﻭ ﺭﺍ ﺩﺭک ﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﻟﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ الهی ﻮ ﺷﺒﻴﻪ A= 165;ﻭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮخ&= #1740; ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ&= #65165;ﻳﺠﺎﺩ کیفیّت ﻨﻤﺎﻳ= ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺭﻭﺯﻧﻪﻫﺎدی = 83;ﺭﻋﻘل ﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺻﻔﺎ&#= 65173; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻠم ﻮ ﺍﮔ&= #65166;ﻫﻰ (ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺗﻮﺻ= ﻴﻔﻰ) ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ کنند ﺑﺎﺭ ﺩﻳʄ= 05;ﺮ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻭﺳﺮ ﺷ&= #64401;ﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﭙﺎﺋﻴﻥ اﻓ&#= 65176;ﺎﺩﻥ ﺪﺭﭘﺮﺗﮕﺎﻫﻬ= 5166;ﻯ غیب ﻭ بی ﺨﺒﺮʌ= 63; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﮐﻪ ﺩﻭﺭﺗ= ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ بعق= 604; ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻣ&= #65228;ﺘﺮﻑ ﺧﻮﺍﻫند ﺑﻮﺩ = 4400;ﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻭ ﻧﺎ ش= ایستگی ﺑﮑُﻨﻪ ﺫﺍﺕ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ = ﺣﺮﮐتی ﺪﺭ ﺗﺎﺭﻳکی ﻮ &#= 65169;ﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺭﺍﻩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰﻣﻮ&#= 65235;ق گرﺩﻧﺪ ﺣﺪّ ﺍ= 05;ثر ﺩﺭ ﻳک ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭ= ﺣﻤﺎن ﻤرَبّی آﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍع &#= 65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ الهی گونه ﭙﻴﺶ ﺗﺮ A= 255;ﺨﻮﺍﻫند ﺭﻓﺖ.( ﻣﻬﺎﻭﻯ) ج= ;َمع هاﻭﻳﻪ ﻭ ﺳﻘﻮ= 5219; ﺪﺭ ﺩﺭّﻩ ﻭﭘﺮ&#= 65175;ﮕﺎﻩ ﻭﺗﺎﺭﻳکی ﻮﻫA= 252;ﺎﻥ ﺠﻬﻨم ﻘﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺟﺰ جَ&#= 1607;َنّم ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 08; بد ترﺪﺭ ﭘﻴﺶ A= 255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. (ﺗﺠﻮﺏ) ﮔﺮﺩﺵ سرگردان ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻤﻘﺼﺪ ﻭﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; است . (ﺳَﺪَﻑ ﺍ= 5247;ﻐﻴﻮﺏ) ﺩﺭ ﺗﺎﺭیکی ه= 5; ﻭﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭبی ﺨﺒﺮﻯ اس= 8; . (ﺟَﺒَﻬﺖ) ﺟﺒﻬ&#= 65258; ﮔﻴﺮﻯ ﻮﺳﻤﺖ ﺟ&= #65204;ﺘﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﭙﺎﺋﻴﻥ &= #65262; ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺠﺎﻯ ﻘ&= #65170;ﻠﻪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ نمود = 6; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭﻳک ﺘﻤﺮﮐﺰ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ به ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎA= 263; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. (ﺟ= ﻮﺭ ﺍﻟﺄﻋﺘﺴﺎﺏ) ﺣ&= #65198;ﮐﺖ ﺑﺎﻃل ﺪﺭ ﺑﻴﺮ&#= 65165;ﻫﻪ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘم ﺒﺨ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﮕﻮﺭﻭ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی اﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻟﺎ ʌ= 67;ﺨﻄﺮ ﺑﺒﺎل اﻭلی ا᥼= 7;ﺮویّات ﺧﺎﻃﺮة ﻣﻥ ﺘﻘ&#= 65194;ﻳﺮ ﺟﻠﺎل عزﺗﻪ ﻟA= 170;ﻌﺪﻩ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻳﮑﻮﻥ ﻔ= ﻴﻘﻮﻯ اﻟﻤﺤﺪﻭﺩﻳﻦ = 5247;ﺄﻧّﻪ ﺧﻠﺎﻑ ﺧﻠﻘﻪ ﻓ&= #65248;ﺎ ﺷِﺒﻪ ﻟﻪ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳﺸﺒ&#= 1617;ﻪ ﺍﻟشیئ ﺒﻌﺪﻳʌ= 48;ﻪ ﻓﺄﻣّﺎ ﻣﺎﻟﺎ &#= 65227;ﺪﻳل ﻠﻪ ﻓﮑﻴﻒ ﻳﺸﺒ&= #1617;ﻪ بغیر ﻣثاﻟﻪ = 5261;ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺬﻫﻥ کساﻧﻴʄ= 01;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻭﻳّ&#= 65258;ﻫﺎ ﻋﻤل می کنند ﺧ= ;ﻄﻮﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻣﻘﺎم ع&#= 1592;َت ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭﺭﺍ = تَصوّر ﮐﻨﻨﺪ (ﺻﺎﺣﺒﺎ&= #65253; ﺮﻭﻳﻪﻫﺎﻯ عقلی در ﺳﻠﻮک= ﻮ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺮﻭٴ= 5268;ﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ علیّ ﺮﻏم ﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎن ) ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺩﺭﮐ&= #65252;ﺎل ﻮﻣﻘﺎﻡ) ﺩﻭﺭ ﺍ= ﺯ ﺗﻮﺍﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ اﻳﻥ ﻤﺤﺪﻭﺩﻫ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻭ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻮ ᥵= 5;ﻔﮑّﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﺎﺩﻯ) = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ می ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺷﺒ= 5166;ﻫتی ﺒﺎ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ( ﻭ ﺣتی = ﺸﺒﺎﻫتی ﺒﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ آفرید= ;ه ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﺩﻟ&= #65166;ﻥ ﺘﺸﺒﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ = ﮐﻪ ﻣﻌﺎﺩلی ﻨﺒﺎA= 207;ﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺘﺸﺒﻴﻪ ﺑﺪﻭﻥ &= #65252;ثال کرد. ﻮﻫﻮ ﺍﻟﺒ= ﺪء اﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﮑﻥ &#= 1588;یئ ﻘﺒﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﺄﺧ&= #65198; ﺍﻟﺬﻯ ﻠﻴس شی= 74; ﺒﻌﺪﻩ ﻟﺎ ﺗﻨﺎﻟﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﺑﺼﺎﺭ فی ﻤﺠﺪ ﺟﺒﺮﻭ= 5175;ﻪ ﺍﺫ ﺣﺠﺒﻬﺎ ﺑﺤ&= #1615;ﺠَﺐ ﻟﺎ ﺗﻨﻔﺬ فی ثُخن کثاﻓﺘﻪ = ﻭﻟﺎ ﺗﺨﺮق الی ﺬی = 5;ﻟﻌﺮﺵ ﻣﺘﺎنة ﺧﺼﺎﺋA= 210; ﺳَﺘﺮﺍﺗﻪ ﺍﻟ= 5196;ﻯ ﺼﺪﺭﺕ ﺍﻟﺎﻣﻮ&#= 65197; ﻋﻥ ﻤﺸﻴّﺘﻪ ﻭ&#= 65175;ﺼﺎﻏﺮﺕ عَزّة ﺍﻟﻤﺘﺠ= ;ﺒّﺮﻳﻥ ﺪﻭﻥ ﺠﻠﺎل عظمته ﻭﺧﻀﻌﺖ= ; ﻟﻪ ﺍﻟﺮﻗﺎﺏ ﻭ ﻋﻨ&= #1614;ﺖَ ﻟﻪ ﺍﻟﻮﺟﻮﻩ ﻣ&= #65253; ﻤﺨﺎﻓﺘﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ آﻏ&#= 65166;ﺯﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﺍﻭ ﺧﺒﺮﻯ ﻨﺒﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭﺍﺧﺮﻳنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﺒ= ﺮﻯ ﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ( ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ= ; ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻋمّ اﺯﺍﺯل ʌ= 62;ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ا&#= 65169;ﺪﻳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺴ&#= 65248;ﻮک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻴﺶ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻘﺎم ﺘ&#= 65184;لی ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﺮ &= #1705;امل الهی ﻫﺮﮔﺰ ﻧʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪ&#= 65263; الهی ﺮﺳﻴﺪ ﻭ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻘﺎم ا= 604;هی ﻤﻄﻠﻖ ﻭ تجلّ®= 0;ات ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #65165;ﺭﺑﺎﺏ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠلق رﺏ ﺍﻟA= 166;ﺭﺑﺎﺏ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻳ&#= 65253; بی ﭙﺎﻳﺎﻥ اﺯ = 5251;ﺮﺍﺗﺐ تجلّی ﻭ ﺍﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﻧﻮع اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑ&= #65228;ﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻘﺎمی &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﻨﻴﺴﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﭼﺸم این ﻘﺪﺭﺕ ﺩﻳA= 194;ﺍﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﭼﺸ= م ﺘﻥ که ﺟﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻭﭼﺸم عقلی ﻨᥴ= 6;ﺗﻮﺍﻥ ﻭﭼﺸم ﺪل ﺪﺭ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﻓ&#= 1602; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ می ﺮ= 5203;ﺪ. ﻭلی رَبّ ﺭﺣﻤ= ;ﺎن ﺪﺭﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ یونیورس ناسوت اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺪ&#= 65267;ﺪﺍﺭ ﻫﻴچ اﻣﺮﻯ اﺯ = 5169;ﺎﻟﺎﻯ عرﺵ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. &= #65251;ﮕﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﻭﺩﺭ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻨﻮع آﻳﻨﺪﻩ ف= 08;ق بشری ﺒﺎﺷﺪ. (ﻣ= 5184;ﺪ) ﺑﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎ= 05; ﻮ ﻋﻈﻤﺖ ﻭﺟﻠﺎل &#= 1575;وﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﻔﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭﻋﻈﻴم = 5176;ﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒل&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋ&= #65198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭﻋﻈ= 5252;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &#= 65194;ﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ = 5169;ﺎ ﺗﻤﺎم اﻥ کرﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ بی = 5256;ﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻮﺍﻟ&#= 65250; ﻭﺟﻮﺩﻯ هستند= ; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺪام ی= 705; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ا= ;لگوی الهی هستند. ﻭ&= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻥ هر ﻧﻮع فوق بشری ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍA= 253; عقل ﻮ تمدّن ﻮ= ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﮐ= ﺪﺍم ﺮﺍ ﻳک ﺠﺒﺮﻭﺕ &= #65193;ﺍﻧﺴﺖ. (ﻣﻠﮑﻮﺕ) ﻋواﻟ&#= 1605; ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻯ &= #65252;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺍ= ;ﺭﻭﺍح ﻤﻨﺘﻈﺮ ﻧﺴﺦ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺟ&#= 65166;ﻯ گرﻓﺘﺎﺭﻯ ﺠﻬA= 256;م ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی = 94;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری اﻣﺮﻭﺯا= ست ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﮔﺮﺩ&= #65165;نی ﻮ ﺭﻧج ﺴﻮﺯﺵ ﺍ&= #1579;ر ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺠﻬﻨم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴﺦ ﺣ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺠﻬﺎﻥ &= #65184;ﻬﻨم آﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. (ﺍَﺑﺼﺎﺭ) ﭼﺸﻤ&= #65260;ﺎ ﻭ ﺑﺼﺮﻫﺎ ﻭلی &#= 65170;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺘﺒﺼّʋ= 98; ﻭ ﭼﺸم ﻮ ﺩﻳﺪ ﺭﻭ&= #1581;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺪﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻌ= ﺮﺵ رَبّ ﻧﺎﺩﻳﺪ᥽= 7; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻨمی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺮ= 5203;ﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑرَب= 17; ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺭﺍ پس ﺑﻴﻨﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻔ&#= 65262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺠﺒﺮﻭﺕﻫﺎ ﻗﺪ&#= 65197;ﺕ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭﻯ (ﺟﺒ= ﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﻴﺰ ﻫﺴ= ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع = رَبّ ﺍﻥ ﻨﻮع ﺠﺒﺮ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺪﺑﻴ&#= 65198; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ &= #65256;ﻮع ﺮا ﺩﺍﺭﺩ.) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺠ= ﺎﺏ ﻋﻈﻴم ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﻨﻔﻮ&#= 65195; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻥ ﻨﻔﻮﺫ ﺑﻨﺰﺩ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﻋﺮﺵ(ﺭﺣﻤﺎن ) ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ ﺳﺘ&#= 65166;ﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﻣ= ﻮﺍنع آن ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎ= 5247;ﺎﻯ آﻥ ﺮﻓﺘﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174; (ﺣتی ﺒﺮﺍﻯ اﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻮ= 5207;ﺨﺺ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺍﺯﻋﺮﺵ ﻧﺮﻓﺖ. = ﻭلی ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ (ﺩﻧﺎ = فتدﻟّﺎ) ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺑﺮﺗﺮ= ﺍﺯ ﺁﻥ ﺮﺍ ﻧﻴﺎﻓﺖ.= ﻫﺮﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; پیامبرگونه A= 170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺩ= ﺭ ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ سوشیانس سوم زردشت ﺩﺭ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﺧﺮ&= #65267;ن کاﻣل ولایت ﻤ&= #65188;ﻤﺪﻯ ﻭﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﭙﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮاولی العزم نوع فو= 602; بشری ﻭﺻﺎﺣﺐ ʄ= 00;ﺸﻒ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ= ; ﻨﻮﺭرَبّ ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣ᥽= 2;ﺎن ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65247;ﺎﻯ عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤ= 5268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﮐ= ﻨﺎﺭﻋﺮﺵ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍʋ= 99; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﺎم&= #1740; هم ﻨﺪﺍﺭﻳم ، = 05;ی ﺮﺳﻨﺪ ﻭﻣﺘﻮﻗ&#= 65234; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.) ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺗﻤ&#= 65166;م اموﺭ ﻫﺴتی اﺯ= ; ﻭﻯ ﺼﺎﺩﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. (ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ᥽= 1;ﺮﺍﺗﺐ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65255;ﻮع اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺻﺎﺩﺭ = ﺍﻭل ﺪﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﮐﻪ = آغاز ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ ﺒﻬ&#= 65198;ﺷﮑل و گونه های ﻤﺎ= ﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ ﺑﻴ&#= 65198;ﻭﻥ اﺯ هرگونه ﻫﺴ= ﺘﻴﻬﺎ ﺩﺭعَمّاء ﻮﻋ= ﺪم ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ ﻭﻫﺎ&= #65259;ﻮﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. مَش= 40;ّتﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ = ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺪّ &#= 65255;ﻈﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #65232;ﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍ&= #65235;ﮑﺎﺭ ﻭ ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘل &#= 65262;ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎʌ= 63; اﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭم&#= 1614;شیّت ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﺮﺍ ﻩ ﻭﻫﻤ&= #64405;ﺎم ﺒﺎ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺪﻑ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ عاﻣﻞ ﮐﻪ ﺑﺠﺰ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ششم ﻗﺎﺋﻢ ﻭ پ= 87; ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨل= 602; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. مَ= 588;یّت الهی ﻮ مَشیّ&#= 1578; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﻮ= 5227;ﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ &= #65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65166; مراتب ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺩﺭﻣﻰ ﺍﻳﺪ. ﺍﻳ= ﻨﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﻤﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩ= ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65197;ﺍ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗﺴ&#= 65248;ﻴم ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع ﺸﻬﻮ= 5193; ﻗﺎﺋم ﺁﻧﻬﺎ ﺷ&#= 65262;ﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍ= ﻳﻥ عظَت ﻭ ﺟﻠﺎل = 5;ﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ عَز= 17;ﺕ ﻭ ﺑﺰﺭگی ﺪﺭﻣ= 5256;ﮑﺮﺍﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺘﺠﺒّﺮﻮ ﺩﻳ= 4405;ﺮﺍﻥ هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺑﺰﺭگ ﺪﻳﺪﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺍﻧ&= #65166; ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳﺎ &= #65219;ﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺠﺒ&#= 65198; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﻳﺎ ﻣ&= #65192;ﺎﻟﻒ ﻫﺮ ﺟﺒﺮﻯ اﺯ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﺘّکی هž= 7;تند. ﻭآخوندﻫﺎ ﻣﺪ= ;ّ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺎﺗﻤﺎم ﺘ&#= 65224;ﺎﻫﺮ ﺑﺒﺰﺭگی ﻮﺣت®= 0; اﻟﻮﻫﻴﺖ ﻭ ﺭﻭ&#= 65187;ﺎﻧﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﺧﻮﺩ ﺣت&#= 1740; ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺎ ﭼﻴﺰ A= 259;ﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮﮔ᥸= 0; ﺍﻧﻬﺎ أﺭﺯﺵ ﻣ&#= 65240;ﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ رَبّ ﺭﺣﻤʋ= 66;نی ﻮﻳﺎ ﻣﻘﺎم ﺠﺒ&#= 65198;ﺋﻴل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭ= ﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;ﻠﻖ الله ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65175;ﻤﺎم گردﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗA= 204;ﻠﻴم ﻮﺧﻀﻮع اﺳﺖ ( ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65220;ﺒیعی ﺘﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩ= 5165;ﺕ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 1740;عی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ اﻭ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ= 5175;ﻬﺎ ﺍﺯ تَرس ﺍﻭ ﺑA= 200;ﺣﻤﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺍﺯ ﺗﺮس ﻋﺪم ﺘ&#= 65262;ﻓق ﻘﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﺭ&= #65255;گ ﭙﺮﻳﺪﻩ ﻭﻧﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻘﺎﺋ&#= 65250; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻠﮕﻮ&#= 65253; ﻮ ﺍﺭﺍم هستند= ;. متعبّدﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ همه مذاهب سراسر = 575;دیان ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺮ&= #1740; ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ سلوک الهی ﻨم&#= 1740; ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ &= #64400;ﻪ ﺗﺮسی ﻨﻴﺰ ﻧﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻇﻬﺮﺕ فی ﺒﺪ= ﺍئع اﻟﺬﻯ ﺃحَدَث= ها آثاﺭ ﺣﮑﻤﺘﻪ A= 261; ﺻﺎﺩﺭ کُلّ شی= ;ئ ﺨﻠق ﺤُجّة ﻟ᥽= 8; ﻭ ﻣﻨﺘﺴب اﻟﻴﻪ = 5235;ﺎﻥ کاﻥ ﺨﻠﻘﺎ ﺻﺎ= 5251;ﺘﺎ ﻓﺤُﺠّﺘﻪ ﺑﺎA= 247;ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻧﺎﻃقة ﻓﻴﻪ ﻓ= 5240;ﺪّﺭ ﻣﺎ ﺧﻠق ﻔﺄﺣﮑ&#= 1605; ﺘﻘﺪﻳﺮﻩ ﻭ ﻭض&#= 1593; کلّ شیئ ﺒﻠﻄﻒ= ; ﺗﺪﺑﻴﺮﻩ ﻣﻮﺿﻌﻪ ﻭ ﻭﺟّ&#= 65260;ﻪ ﺑجهة ﻓﻠﻢ ﻳﺒ= 04;غ ﻤﻨﻪ شیئ ﻤﺤﺪA= 261;ﺩ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ ﻭﻟم &#= 65268;ﻘﺼّﺮ ﺩﻭﻥ اﻟﺎﻧﺘﻬ= 575;ء الی ﻤﺸﻴّﺘﻪ ʌ= 61; ﻟﻢ ﻳﺴﺘﺼﻌﺐ ﺍﺫﺍ &= #65155;ﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤضیّ الی اﺭﺍﺩﺗﻪ ﺑﻠﺎ &#= 65251;ﻌﺎﻧﺎة ﻟﻠﻐﻮﺏ ﻣﺴّﻪ &#= 65261;ﻟﺎ ﻣﮑﺎﺋﺪة ﻟﻤﺨ= 5166;ﻟﻒ ﻟﻪ علیّ ﺃﻣﺮʌ= 57; ﺩﺭﺍﺑﺪﺍﻋﺎ= 5173; الهی ﺪﺭ ﭘﺪﻳʋ= 94;ﻩﻫﺎ ﻭ ﺣﺎﺩثه ﻫﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍثاﺭ ﺣﮑﻤ= 5174; الهی ﻈﺎﻫﺮ ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ. (ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ= ﻯ هستی ﻭﻳﺎ ﺩﺭʋ= 65;ﻣﻮﺭ ﺍﺣﻮﺍلی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭلی = 5252;ﺪﺍم اﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺗﺮ = 5169;ﺮﺍﻩ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ= ﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ= ﻯ ﺪﺭ آفرینش ﺍﻭ= ; حُجّتی ﺒﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻣ= ﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ= ; ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻫﺴﺘﻰ &= #65261;ﭼﻪ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی که ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻳ= 5253; اﺣﻮﺍل ﺪﻟﻴل A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎ ﺩﻟﻴل رَبّ ﻧᥴ= 6;ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺘﺎ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 1604;ق ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎم ا= 5267;ﻥ اﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮک®= 0; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ). ﺍﻳﻦ آفر&#= 1740;نش ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ( = ﻭﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻴل گوA= 267;ﺎئی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺪﺑّﺮ &#= 1575;لهی آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻮ= ﺟﻮﺩﺍﺕ ظاهرا ﻏﻴﺮ ﺯ᥽= 5;ﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺗ&= #64401;ﺎﻣلی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺍﺭﻭ&#= 65165;ح اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ&= #65165;ﻧﻮﺍع ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺣﺎ&= #1604; عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﻧﻮ&#= 65165;ع گیاهی ﻮ ﺣﻴﻮᥴ= 5;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ = ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﻓﺼول آخر = 6;وع بشری ﻭ ﺗﮑﺎﻣ = 4; های ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻮ = 5203;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﺮﺍﻯ بی ﻨﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﺍﻧﻮ&#= 65165;ع فوق بشری آﻳﻨ&= #65194;ﻩ آﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳ= 5256;ﺪ. (حُجَّت) ﺩلیل = ﻘﺎﺑل اﺳﺘﻨﺎﺩ ﻭ ﻣﺪ&#= 65197;ک ﺒﺪﻭﻥ اﻣﮑﺎﻥ اﻧﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎ&= #65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳ&= #65166;ﮐﺖ ﻭ ﺍﺭﺍم هستند= ; ﻭ پس ﺍﺯ حَجّ اﻟ= ;ﻬﻰ ﺩﺭﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ= 5262;ﺩ ﺭﺳﺎﻟﺖ و نبوّت ﻳﺎﻓﺘﻨ= ;ﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺍﻳ= ﻥ کاملان ﺒﺎﺯﮔ= ﺸته اﺯﺧﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺩﻟﺎﺋل ﻮ شاهž= 3;ﺍنی هستند ﮐﻪ ﻃﺮ᥾= 7;ﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪﻯ ʌ= 62; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﻭﻃ&#= 65198;ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮﻟﺎﻳA= 174; ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ&= #65200; ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﻨﺪ. ﺗﺎ به (ﺮﺃﻯ اﻟ&#= 65228;ﻴﻥ) ﺒﺒﻴﻨﻨﺪ. (ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ) ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65262; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭘﻴﮕﻴ&#= 65198; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﻣ&= #65228;ﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻣﻌ= ﻠمی ﭽﻮﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭ شاﮔﺮﺩﺍﻥ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ( ﻭ= ; (ﺩُبُر) ﻳﺎ ﺩُم ﻮ ﺩﻧﺒ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭ پی ﻤﻴﮕﻴﺮﻧ= 5194; ﻭﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳند.) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ هر ﭼﻪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺘﻘﺪﻳ&#= 65198; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪﺍﺯ&#= 65257; ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺭﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻗَﺪَA= 197; ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ= ﻥ هر ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭ ﻣ&#= 65166;ﻣﻮﺭﻳتی ﺮﺍ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮ= ;ع اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔ= 5258; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 69;ﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ= ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎﺍﺧلاق اﻟ᥾= 0;ﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ بمرﺣﻠﻪ ﺗﺠﻠʌ= 68;ﻪ ﻭ تجلّیات ال&#= 1607;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻥ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﺯ ﮐسی ﻮﻇﻴﻔ= 5258;ﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻥ &= #65188;ﮑﻤﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎم ﺮ &= #65165;ﺩﺍﺩﻩ ﻟﺬﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﺤﮑﻢ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ) ﻭﻫﺮﺣﺮفی ﺮﺍ = 4400;ﻪ آفریده ﺑﺪﻧﺒ= ﺎل ﻠﻄﻒ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺍ= ﻭ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭﻣﻮﺿ&#= 65262;ﻉ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺭ= ;ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮﻳﺎ ﺍﻋ= 5216;ﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﺭح لاﺯ= 05; ﻮﻳﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒلی عقلی ﻭﻫ= ;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭﺻﻮﺭ&#= 65173; ﺗﻮﺟﻪ ﺑسلوک الهی اﺳﺖ) ﻭ ﻣA= 262;ﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻤﺖ ﻟﺎ&= #65199;م ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65240;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﻤ= ﻨﺰل ﺒﻌﺪﻯ لاﺯم ﺒA= 198;ﺳﺪ. (ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ هستند ﻭﺍﻟّﺎ= ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻮﺑﺎ ﺻ= 5236;ﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65252;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ (وج&#= 1607; ﻭﺟﻬﻪﺍﻯ) اله= 40; ﺪﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺳﻤﺖ ﻭﺟﺎﻧﺐ &= #1575;لهی ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ = ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺒﻠﻪ &= #64400;ﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺑﺴﻤﺖ ﺗﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻴﺎ ﺗﺮک ﻮﻇﻴﻔ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺸﺮک ه= 587;تند ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ مت= 593;بّد ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﻭ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﻮﺗﺎه= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ مَشیّت ﺧﻮﺩﺭ= ﺍ ﺑآﺧﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧ= 5194; (ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﮑم ﺪﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #64380;ﻮﻥ ﺴﻤﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﺒﺎ = ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﺍم که = 5251;ﻄﻴﻊ ﻭﻋﺎﺷق ﺮﺍﻩ ﻭ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﮑﻠﻴﻒ = ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥهر ﺩم ﺪA= 261;ﺭﺗﺮ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪگی = 5170;ﺸﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ پ= س ﺍﺯﻣﺮگ مَشیّ= ت ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ ﺟﺪ= 5267;ﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﻪ بِدای اله&= #1740; ﻮﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ &= #65165;ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ اجَل ﻮﻣﻬﻠﺖ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 1605;َعصومیّت ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﺭﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65251;ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﻭلی ﻨﺎﺭﺳﻴﺪA= 257; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65176;ﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ پس ﺍ&#= 65199; ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻬﺸﺖ سوم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ملکوتی ﺧﻮﺩ ﺑ= ;ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65184;ﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65198;ﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻜﻬﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 578; سوم دارند . ﮐﻪ= ; پس ﺍﺯﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ &= #65259;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺒﺠﻬﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل کنند .ﻭﺩﺭ ﻧﻮ= 93; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﻧﻬﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ &= #65259;ﺰﺍﺭﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 5176;ﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺘﻌﺪ&= #65165;ﺩ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻧ= 5166;ﻥ ﮐﻪ شاید ﻫﺸﺖ A= 207;ﻬﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل انتظار عرشی ﺸﺎﻫﺪ ﻧʌ= 62;ﺭ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ا= ;ﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭبی ﻨ= 5268;ﺎﺯﻯ ﺒﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻬﻨمی ﺠﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﺮﺍ ﺳﺨﺖ = ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻥﻨﮑﺮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﻣﺎنع ﺒﺎﺷ= 5194; (سلوک الهی اﻣ&= #65198;ﻯ ﺼﻌﺐ ﻣﺴﺘﺼﻌﺐ &= #65165;ﺳﺖ. ﺁﻥ ﺴﺨتی که دʌ= 67;ﮕﺮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺨﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭشاید ﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﺘﻨﺒل ﻮﻏﻴﺮ ﺻ&#= 65166;ﺩق اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺳﺨ&#= 65174; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ نخواهد بود ). ﻭ= ;لی عاﺷﻘﺎﻥ ﺼﺎﺩ= 02; ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ &= #64400;ﻪ ﻣﺎ ﺟﺰ ﺑﺮخی ا= 5199; ﻳک ﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﮐﺎ&= #65197; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻳم ﻮ&#= 65187;تی ﺒﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ&= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻥ اﻧﺪک ﺘﻠﺎﺵ ﺳ= 5248;ﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ &= #65255;ﻬﺎئی ﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ) ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺴﺘگی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻴﺮﻧﮕﻬ&= #65166;ﻯ ﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻥ عل= 40;ّه ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﮐﻴﺪ زحمت ﻭ ﺧﺴﺘگی= ; ﻨﻴﺴﺖ ( ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ= ﺒﻰ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻥ سل= 08;ک الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ خستگی هست ﻭ ﻣ= ﺪﺍم ﺪﺭ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻭ ﻧ= ﻴﺮﻧگ ﺸﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 1587;لوک الهی ﻤﺴﺘﻌﺪᥴ= 5;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳ= ﻂ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭخ= 615;نثی کرﺩﻥ ﻨﻴﺮﺗﮕA= 260;ﺎﻯ ﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻦ) ﺧﻠ&= #65240;ﺖ ﻭ آفرینش ﺧﻮﺩ= ; ﺭﺍ (ﺩﺭ ﻓَﺮّ ﺩﺍﺩ&#= 65253; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻮʌ= 35;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﺑﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻳﻦ ﻣﺨﻠﻮق ﺪ&#= 65197; ﺍﻃﺎعت ﻭ ﺗﺴﻠ= 5268;م ﻮ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; ( ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻋﺎﻣل ﺪﺭ ﺗﺴل= 740;م اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻭﻓﺎﻯ ﺒﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺧﺎ&= #65197;ج ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺧﺮﻭج &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺨﺎﻧﻪ نوع بشری ﻭﺑﺮﺍﻯ ž= 7;لوک الهی ﻭ ﺧﺮﻭﺝ A= 197;ﻭح ﺪﺭﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒ= 604; اﺯﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ = 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺧﺮﻭج= 740; ﺒﺎ ﻣﺮگ اﺯ ﺟﻬ&#= 65166;ﻥ پس ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی A= 170;ﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻮﺭﻭﺩ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ &= #65197;ﺟﻌﺖ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻧﺎﻥ ﻮ ﺑﺪﻳﻥ &= #65176;ﺮﺗﻴﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﺎ&#= 65169;ﺖ ( ﺍﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺴﺎﻟ= ;ﻚ ) ﻳﺎ ﺳﺎﻟک اﺟﺎ&= #65169;ﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﻣ&= #65198;ﻳﻪ الهی ﺮﺍ ﺑﺪﻭʌ= 53; کوﺗﺎهی ﻮ ﺍﻫʌ= 52;ﺎل ﻤﻌﺘﺮﺽ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;) ﻔﺘمّ ﺨﻠﻘﻪ ﻭ= ﺃﺫﻋﻥ ﻠﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭ ﻭﺍ&= #1601;ی اﻟﻮﻗﺖ ﺍﻟﺬﻯ &#= 65155;ﺧﺮﺟﻪ ﺍﻟﻴﻪ ﺍﺟﺎﺑﻪ &= #65247;ﻢ ﻳﻌﺘﺮﺽ ﺩﻭﻧﻬ&#= 65166; ﺭﻳﺶ ﺍﻟﻤﺒطئ = 5261;ﻟﺎ ﺃﻧﺎة ﺍﻟﻤﺘﻠ= 4401;ّﻰ ﻓﺎﻗﺎم ﻤﻥ ال= 71;شیاء ﺃﻭﺩّﻫﺎ ﻭ نَ= 07;ی ﻤﻌﺎﻟم ﺤﺪﻭﺩ= 5259;ﺎ ﻭﻟﺎم ﺒﻘﺪﺭﺗ= 5258; ﺑﻴﻥ ﻤﺘﻀﺎﺩﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﻭﺻل ﺃﺳﺒﺎﺏ &= #65239;ﺮﺍﺋﻨﻬﺎ ﻭ ﺧﺎﻟﻒ ﺑﻴﻥ ﺃ= ﻟﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭﻓﺮﻗﻬﺎ ﺃﺟﻨ&#= 65166;ﺳﺎ ﻣﺨﺘﻠﻔﺎﺕ فی الأ ﻗﺪﺍﺭ ﻭ ﺍ= 5247;ﻐﺮﺍﺋﺰ ﻭ الهیﺌﺎﺕ ﺑʋ= 94;ﺍﻳﺎ ﺧﻠﺎﺋق ﺃﺣﮑم = 5212;ﻨﻌﻬﺎ ﻭ ﻓﻄﺮﻫﺎ علی= 17; ﻤﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪ&= #65227;ﻬﺎ ﺍﻧﺘﻈﻢ ﻋﻠﻤﻪ &= #65211;ﻨﻮﻑ ﺫَﺭَﺋﻬﺎ ﻭ ﺃ= 5193;ﺭک ﺘﺪﺑﻴﺮﻩ ﺣُﺴ= 5253; ﺘﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﻭ ʋ= 53;ﻓﺮﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﻫﻨﮕ&#= 65166;ﻡ دنباله ﺧﺮﻭج = ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪ ﻭﻓﺎ ﮐﺮﺩﻩ = ﻭﻓﺎﺕ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﺎ&= #1587;خ اﺟﺎﺑﺖ ﺑﺪﻭﻥ اﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭﻫﺮ &#= 65175;ﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﭼﻮﻥ ﺘﻨﺒﻠﺎﻥ &= #65176;ﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همه ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮA= 165;ﺳتی ﻮﺩﺭﺳتی ﻘﺮﺍA= 197; ﺩﺍﺩ. ﻭﻫﺮ ﮐجی &= #65198;ﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﺮﺯﻫﺎ= 5163;ﻰ ﻣﻌﻴﻥ کرﺩ. ﮐﻪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺘﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑ&= #65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﻴﻥ عناﺻﺮ = 5251;ﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #64380;ﻨﺎﻥ هم ﺁﻫﻨگی ﻮﻣʌ= 48;ﺎﻳﻤﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﺎهم ﺴﺎﺯﺵ ﺩ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﻭﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻭﻋﻠﻞ &= #65197;ﺍ ﻗﺮﻳﻥ ﻨﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺑﻴﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺗﻔﺎﻭ= 5173; ﺩﺭ ﺭﻧگ گذﺍﺭA= 193; ﻭ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﻨس &= #65259;ﺎ ﻮ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭﺷﮑ&#= 1604; هیأت ﺍﻧﻬﺎ ( ﺩ= 5197;ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ) ﺍﻳﻦ ﺗﻔ= ;ﺎﻭﺕ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺩﺭ= آغاز ﻫﺮ آفرینش ﺻﻨ= ;ﻌﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﮑم &= #65256;ﻤﻮﺩ ﻭ ﺁﻏﺎﺯﻩ ﻫﺎﺋ&= #65264; ﻋﺠﻴب ﺪﺭﺁﻧﻬ= 5166; ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﻭ&= #65169;ﺎﻧﻬﺎ ﻓﻄﺮتی ﺁﻧﻄﻮA= 197; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﻭﺍﺑﺪﺍع ﻨﻤﻮ= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم ﻤﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺻ= ﻨﺎﻑ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻨﻈﻴ&#= 1605; ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧ= ﻬﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﻨﻈم &#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺸکل= 17;ی ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺍﺩﺍ&= #65197;ﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﺍﻯ ﭙﺮﺳﺶ ﮐﻨﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﺪﺍﻥکه ﭘﺮﻭA= 197;ﺩﮔﺎﺭ ﻣﺘﺠلّی ﻤﺎ ﺑA= 166; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻓﺮق ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ = ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ اﺳﺘ= 5192;ﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺒﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﻣﻔﺼﻠﻬﺎ (ﮐﻪ ﻧ= ﺮ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺎﺑﻞ = ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﻫم هستند) ᥴ= 5;ﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺣﮑﻤﺖ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197;ﺿﻤﻴﺮ ﻭ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺨﻮﺩ = ﺷﻨﺎﺧتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ (ﺷﻨﺎﺧتی ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭ ﻧ&= #65166;ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ) ﻭ ﻗل&= #1576; ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻈﻴﺮﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻌ= ﺎﻥ اﺯ ﻣﺘﺒﻮﻋﻴﻥ &#= 65170;ﺮاءﺖ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﻧﺸﺎﻥ = ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197; ﺁﻳﻪﺍﻯ اﺯ ﺯﺑ&#= 65166;ﻥ اﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﮔ= ﻤﺮﺍه ﺒﻮﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺷﻤ&= #65166; ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻯ = ﺨﻮﺩ می ﭙﻨﺪﺍﺷﺘﻴA= 250; <s= pan dir=3DLTR>(A= 191;ﻄﺎﺏ ﺑﺒُت هاﻯ ﺴﻨ«= 1;ی ﻮﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ; ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺪﺭ ﺩ= ﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; است. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ= 5258; ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻣ= ﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻭﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮک ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ) ﻳﺎ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺭﺍ ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩ ﻣﻌﺎﺩل ا= 5261; ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭﭼﻨﻴ&= #65253; ﺒﻴﻨﻨﺪﻩ ﻣﻌﺎ&#= 65193;ل ﺒﺎﺯ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺟ= ﺎﻫﻞ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺁﻳﺎﺕ= قُرآن اﻧﺮﺍ ﺗﺄﮐﻴﺪ &#= 65193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺩﻟﺎﺋل ﻮﺑﺮ= 5165;ﻫﻴﻥ ﻮﺷﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65165;ﻳﻥ کفر ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎ ﻣ&= #65176;ﻨﺎهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺭک عق= 04; هاﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭼﮕ&#= 65262;ﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم اA= 261;ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﻓﮑﺮ = ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻮﺻﻠﻪ = ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻨﻔﻮس ﻭ &= #65197;ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ هستند. ﺧﺪﺍﺋ᥾= 8;ﮑﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع اشیاء ﻤﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺮﻭﺷﻴﮑ&#= 65258; ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺪﺭ ﻗﺒ&= #1604; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻏﺮﻳ&#= 65200;ﻩﺍﻯ که ﺍﺯﻗﺒل ﺪﺭA= 191;ﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ که = 5165;ﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ گرﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ = 5261;ﻳﺎ ﺷﺮﻳک ﻮ ﻣﺪﺩﮐ&#= 65166;ﺭﻯ اﻭﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﺪ&#= 65165;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ هم= 607; ﻋﺠﺎﻳﺐ ﺍﺑﺪﺍ&#= 65227;ﺎﺕ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎلی ﮐﺴﺎA= 255;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﺭﺍ ﻣﻌﺎﺩ&#= 1604; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ کرﺩA= 255;ﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩ = ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ﺟزاء ﺸﮑل ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺻﻔﺎﺕ الهی ﺪʋ= 97;ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ ﺍﻃﺮ&= #65165;ﻑ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨ&= #65176;ﻠﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﻭآغازﻯ ﻨﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺤال اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻘﺪ&= #65197; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳت= 740; ﺪﺍﻧﺴﺖ ( ﺩﺭﻙ ﺍ= ;ﻣﻮﺭ ﺍﻭ ﻭ حقیقت و ʌ= 61;ﺍﻗﻌﻴﺖ الهی ﺮﺍ) ئانست ﻭﻟﺬﺍ ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻥ ﺮﺍ ﻣُﻨﺰّﻩ ﺍ= 5199;ﻫﺮ ﺷﺮﻳکی ﻮﻣﻌﺎA= 193;ل گفت ﻭﺑﺪﻭﺭ ﺍA= 199; ﻗﻴﺎس ﺑﺎ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻤﺤﺪﻭﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ کاﻓﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ. &#= 64400;ﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻗﺪﺭ ﻭﺍقعی ﺨA= 194;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧ&= #65204;ﺘﻪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺭ&#= 65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﻗﺒ&= #65216;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺯﻣﻴﻥ ﻮ ﺍﺳﻤﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ = ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺑﻬم ﻴﭙﻴﭽﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭ&#= 65197; ﺍﺯ ﺷﺮک ﻨﻤﻮﺩ&#= 65253; اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ.( ﺭﻭ= ﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﺗﺎﺑﻴﺪ&#= 65253; ﺠﺴم ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪ&= #65253; ﺒﺴﺎﻁ ﺯﻧﺪگی = 5170;ﺸﺮﻯ.ﺭﻭﺯﻯ که ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮ= 705; اﻧﻬﺎ ﺩﺭﻋﺒﺎ= 5193;اﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65166;ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ) پس ﺗﻮ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺮ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻧﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺩ&#= 65197; قُرآن اﻣﺪﻩ ﺑ= ;ﻴﺮﻭﻥ ﻤﺸﻮ (ﻭﺻﻒ قُر= 570;ن ﺼﻔﺎﺕ ﺷِﺒﻪ ﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭل&#= 1740; ﻮﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﮐﻪ تجلّیات ا&= #1604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﻯ عقل ﻮ ﻇ= 5198;ﻓﻴﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ کافی اﺳﺖ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﺘﺠلی ﻘﺎﺋم A= 262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﺎ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ تج= 604;ّی ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ = ﺼﻔﺎﺕ الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; (ﻭ ﻳﺎ قُرّهﻫʋ= 66;ﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺍﺋﺘﻤ&= #65166;ن کن (ﺍﻭم بکن ) ﮐ= 5258; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮﺗﻤﺮﮐ᥸= 0; ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺑﺎ ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻂ الهی ﺪﺭﺳﻤﺒ᥾= 2;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ کن . ﮐﻪ&= #65165;ﺑﺘﺪ ﺍﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ وسیله معرفی شده ﭙﻴﺮالهی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻳﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻣﻮفق ﺒﮑﺴﺐ ﻫ= 5194;ﺍﻳﺖ ﺷﻮ (ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟ= ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒهُد= 5;ی ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم A= 262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮس ﻭ&#= 65255;ﻮﺭی کسب کن ) ﺯﻳﺮ ﺍ= 5267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻧﻌﻤﺖ ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65267;ﻨک ﺒﺮﺍﻳﺖ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. (ﺧﻄﺎﺏ ﺑﺴﺎﻟک &= #65194;ﺍﺭﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺍﺯ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ ﺑ&#= 65166;ﺵ ( ﺍﻧﭽﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ= الهی ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻴﺎ&= #65253; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻧﭽ&#= 65258; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ ﺪﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5256;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﭙﺎس ﻫ&= #65252;ﺎﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &#= 65261; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﺁﺧ&= #65198;ﻳﻥ وسیله الهی ﺴ&#= 65252;ﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ) ﺍﻣﺎ ﺁﻧﭽ&= #65258; ﮐﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺘﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ (ﺷﻴﻄﺎﻥ نفس ﺷ= 5192;ﺺ ﻭﻳﺎ إبلیس آخ= وند ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟ= ﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺪﺍ&= #65253; که ﺍﻳﻥ ﺪﻟﺎﻟ= 5176;ﻬﺎ ﻭﺩﺍﻧﺸﻬﺎ ﻣﻮ&#= 65197;ﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮ ﻧﻴﺴ&= #65174; (ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&= #65263; ﻭﺍﺣﮑﺎم ﺤﻠﺎ= 5245; ﻭﺣﺮﺍم آخوند= ﻫﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻤﻔﻴﺪ = ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﺟﺐالهی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪﺣتی ﺁﺳA= 268;ﺐ ﺭﺳﺎﻥ ﻮﺷﺮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﻟ&= #65166;ﻟﺖ ﻭ ﺭﺍه ﻨﻤﺎﺋﻴ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻴﻄﺎﻥ ( ﻭ آخو&#= 1606;د ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﺭ قُرآن ﻮﺳُ= ;ﻨﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. (ﻟﺬﺍ نَفس أمّ= ;اره ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ &= #65255;ﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﺎ&= #65247;ت هاﻯ عقلی ﺟﺰ ᥴ= 5;ﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسب شهودی ﻨﻤ&= #65268;ﺮﺳﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65199; ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ هُدﻯ ﺒﺘﻮ ﺭﺳA= 268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻭم کنندگاﻥ ﻮﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ الهی هر ﺯﻣﺎﻥ= ; ﭽﻮﻥ ﻴﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5228;ﺮفی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻫُﺪ= 5165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺍﺳﻄﻪ &= #65197;ﺳﺎﻧﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﺒتجلّی= ات ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻧﻬﺎئ= 740; اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ نوع بشر ﺩﺭ ﻗᥴ= 6;ﺋﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ قائم ﺷﺮʌ= 19; لاﺯم ﻮ ﻓﺮﺽ ﻭ &#= 65261;ﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐس ﺩ= 5197; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ &= #1605;ی ﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻳﻥ اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰﻋﻠم و آگاهی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﺄﻟﻪ = ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻥ و ﺒﺮ&= #65175;ﺮﻳﻥ حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺗﻮ ﺍﺳﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺍﺳ&= #65192;ﺎﻥ ﺪﺭﻋﻠم ﺮﺍ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ بی ﻨﻴﺎﺯ ﺍﺯ ﺯ&#= 65187;ﻤﺖ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﭘﺮﺩ&= #65257;ﻫﺎﻯ ﻮ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺮﺍ&= #65169;ﺮ ﭼﺸم ﻮﻋﻘل ﺁﻧ= 5260;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﻫﺮ= ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﻨﺶ الهی ﻮ A= 165;ﺭﺗﺒﺎﻃ اﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﺧﺒ= 5198; ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻧﺪﻳ&= #65194;ﻩ ﻭﻏﺎﻳﺐ ﻭﻧﻴﺎ&#= 65251;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺁﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻧﺮﺍ &= #65165;ﺯﻏﻴب الهی ﺪﺭﻳﺎﻓ᥵= 4; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺑﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺧﺪ ﺍ= ﺑﻤﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺪﺍ&#= 65253; اﻳﻤﺎﻥ ﻤﻰ ﺍﻭ&#= 65197;ﻳﻢ (ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻤﺒﻮل &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪ &= #65169;ﺪﺍﻥ اﻭم ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ = 5261; ﺗﻮﺳل عبادی ﻤ= ;ﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮐﺮﺩ ( ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ= الهی ﻴﺎ ﺭﺍﺳﺨﺎﻥ در علم و ﺍﮔﺎ᥽= 9;ﺎﻥ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﮔﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﻗﻌ&#= 65264;) ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ اﻋ&#= 65176;ﺮﺍﻑ ﺑﻌﺠﺰ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻧﺪ ﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65199;ﺍﻣﻮﺭﻏﻴبی ﻮﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ( دﺭﻫﺮ ﺣﺎل اﮔ&#= 65166;هی عقلی ﺒﺸﺮ ﻧﺴʋ= 70;ﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍع فوق بشری ﻨﺎﭼﻴﺰ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯتجلّیات ﺑ&#= 65198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ = ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65197; ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺩﺭﺭﺟﻌﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥﺮﺳﻴﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺘﻌ&= #65252;ّق ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﺑﺪﺍﻥ ﻤﮑﻠ= 617;ﻒ ﻭﻣﻮﻇﻒ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ (ﺣ&= #65240;ﺎﻳق عقلی ﻤنعی ﺒﺮ= ﺍﻯ ﺘﻔﮑﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; ﻓﻌلی نوع بشر = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍ= 593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺘ&#= 65198;ﺗﻴﺐ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺗﺎﺷﻬ&= #65262;ﺩ تجلّی رَبّﺍ= 5247;ﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴ&= #65206; ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺻﻔﺎ&= #65173; ﻭﺍﺧﻠﺎق اﻥ ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 8;ﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ) = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﺍ&= #65203;ﺦ ﺩﺭﻋﻠم گفتند= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﮔﺎه= 740; ﻘﺎﺋم ﺘﻮﻗﻒ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. پس ﺗﻮ ﻧﻴﺰ (ﺧﻄ&= #65166;ﺏ ﺑﺴﺎﻟﻚ) ﺑﺎ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺘﺼﻤﻴم ﺨﻮﺩ ح= 614;قّ ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺩﺍ = ﮐﻦ (ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺮ= ﻭﺍﻣﺎم اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺯﻧﺪگی عبا= ;ﺩﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﮐﺘﻔﺎ &= #64400;ﻦ ( ﺗﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ال&= #1607;ی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﻴﺎﺑﻰ). ﻣﺘﻥ ﻔ= ;ﺮﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻳﻥ اﺳ&#= 65174;: <= b>ﺃﻳّﻬﺎ ﺍﻟ᥸= 4;ﺎﺋل ﺃﻋﻠﻢ ﺃﻥّ ﻤَ= 5253; َﺸﺒّﻪ ﺭﺑّﻨʋ= 66; ﺍﻟﺠﻠﻴل ﺒﺘﺒﺎﻳﻥ ﺃﻋﻀ&#= 1575;ء ﺨﻠﻘﻪ ﻭ ﺑﺘﻠﺎ&= #65187;م ﺃﺣﻘﺎق ﻤﻔﺎﺻ= 5248;ﻬﻢ ﺍﻟﻤﺤﺘﺠبة ﺑA= 176;ﺪﺑﻴﺮ ﺣﮑﻤﺘﻪ ﺃﻧّﻪ &#= 65247;م ﻴﻌﻘﺪ ﻏﻴﺐ ﺿﻤ&= #65268;ﺮﻩ علیّ ﻤﻌﺮﻓته= ﻭﻟم ﻴﺸﺎﻫﺪ ﻗﻠﺒﻪ &= #65165;ﻟﻴﻘﻴﻦ ﺑﺄﻧّﻪ ﻟﺎ ﻧِ= 5194;ّ ﻟﻪ ﻭﮐﺄﻧّﻪ ل= 605; ﻴﺴﻤﻊ ﺑﺘﺮﻯ ا&#= 65247;ﺘﺎﺑﻌﻴﻥ ﻤﻥ اﻟﻤﺘﺒﻮﻋ= 5268;ﻦ ﻭﻫم ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ &#= 65175;ﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻥ کنّ= 75; الا فی ﻀﻠﺎﻝ ʌ= 51;ﺒﻴﻦ ﺍﺫ ﻧﺴﻮﻳﮑم ﺒ&#= 1585;َبّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻦ ﻓ&#= 65252;ﻥ ﺴﺎﻭﻯ ﺮﺑّﻨﺎ &#= 65169;شیئ ﻔﻘﺪ ﻋﺪل ﺒﻪ ﻭ = ﺍﻟﻌﺎﺩﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻤﺎ = ﻧﺰﻟﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﮑﻤﺎﺕ ﺁ&= #65267;ﺎﺗﻪ ﻭﻧﻄﻘﺖ ﺑﻪ ﺷﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺣﺠج ﺒﻴّﻨﺎﺗA= 258; ﻟﺄﻧّﻪ ﺍﻟﻠﻪ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﺘﻨﺎﻩ فی = 575;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻓﻴﮑﻮﻥ فی ﻤَA= 260;َﺐّ ﻓﮑﺮﻫﺎ ﻣﮑﻴّ= 5236;ﺎ ﻭ ﻓﻰ ﺣﻮﺍﺻل ﺮ&= #65261;ﻳّﺎﺕ ﻫم ﻤﺎ ﻟﻨﻔﻮس &#= 65251;ﺤﺪﻭﺩﺍ ﻣﺼﺮﻓﺎ ﺍﻟﻤﻨ&#= 65208;ئ ﺃﺻﻨﺎﻑ فی اﻟA= 166;ٴشیاء ﺒﻠﺎ ﺭﻭﻳّﻪ ﺍ&#= 65187;ﺘﺎج اﻟﻴﻬﺎﻭ ﻟﺎ ﻗ&#= 65198;ﻳحة ﻏﺮﻳﺰة ﺃﺿﻤﺮ &#= 65227;ﻠﻴﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺗﺠرَبّة= ; ﺃﻓﺎﺩﻫﺎ ﻣﻥ ﻤﺮّ ﺣﻮﺍﺩ&#= 1579; ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﻭﻟﺎ &= #65207;ﺮﻳک ﺃﻋﺎﻧﻪ علیّ = 5;ﺑﺘﺪﺍع عجاﺋﺐ ﺍﻟﺎﻣʌ= 62;ﺭ ﺍﻟﺬﻯ ﻠﻤّﺎ ﺷ&#= 65170;ّﻬﻪ ﺍﻟﻌﺎﺩﻟﻮﻥ ﺒ&#= 65166;ﻟﺨﻠﻖ ﺍﻟﻤُﺒﻌّﺾ ﺍA= 247;ﻤﺤﺪﻭﺩ فی ﺼﻔﺎﺗﻪ ﺫﻯ اﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻨﻮﺍﺣﻰ ﺍﻟﻤﺨﺘﻠفة ف®= 0; ﻄﺒﻘﺎﺗﻪ ﻭﮐﺎﻥ عزّ ﻭج¡= 4;لّ اﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﺑﻨ= 5236;ﺴﻪ ﻟﺎ ﺑﺄﺩﺍﺗﻪ ﺍ&= #65255;ﺘفی ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﻗﺪﺭ&= #65261;ﻩ حَقّ ﻘﺪﺭﻩ ﻓʌ= 40;ﺎل ﺘﻨﺰﻳﻬﺎ ﻟﻨﻔ&#= 65204;ﻪ ﻋﻥ ﻤﺸﺎﺭکة ﮐ= 5258; ﺍﻟﺄﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺗﻔﺎﻋﺎ ﻋﻦ قیاس ﺍﻟﻤʌ= 40;ﺪﺭﻳﻥ ﻠﻪ ﺑﺎﻟﺤﺪﻭﺩ &= #65251;ﻥ کفرة ﺍﻟﻌﺒﺎ᥷= 3; ﻭﻣﺎ ﻗﺪﺭﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ &= #1581;َقّ ﻘﺪﺭﻩ ﻭﺍﻟﺄﺭ&#= 65213; ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻗﺒﻀﺘ&#= 65258; ﻳﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻭ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣ&#= 65220;ﻮﻳّﺎﺕ ﺑﻴﻤﻴﻨﻪ ﺳﺒﺤ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭ ﺗﻌﺎلی عمّا= ; ﻳﺸﺮﮐﻮﻥ ﻓﻤﺎﺫا ﻟک اﻟA= 240;ﺮﺍﻥ علیّه ﻣﻥ ﺼﻔ᥵= 6;ﻪ ﻓﺎﺗّﺒﻌﻪ ﻟﻴ= 5262;ﺻل ﺒﻴﻨک ﻮ ﺑﻴﻥ ﻤ&= #65228;ﺮﻓﺘﻪ ﻭﺃﺋﺘم ﺒﻪ ﻭ ﺍ&= #65203;ﺘﻀئو ﺒﻨﻮﺭ ﻫﺪﺍﻳﺘ&#= 65258; ﻓﺎﻧّﻬﺎ ﻧﻌم= 77; ﻭﺣﮑمة ﺍﻭﺗﻴﺘﻬﻤﺎ ﻓ&#= 65192;ﺬ ﻣﺎ ﺍﻭﺗﻴﺖ ﻭﮐ&= #65253; ﻤﻥ اﻟﺸﺎﮐﺮﻳ= 5254; ﻭﻣﺎﺩﻟک ﻜﺎﻟ= 5208;ﻴﻄﺎﻥ علیّه ﻣﻤﺎ ﻟ᥾= 8;س ﻓﻰ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ ع&#= 1604;یّک ﻜﻔﺮﺿﻪ ﻭﻟﺎ فی ﺴُنّة ﺍﻟﺮ= ;ﺳﻮل ﻮ ﺃﺋمّة ﺍﻟﻬ= 15;ﺪﻯ ﺃثرﻩ ﻓﮑلّ ﻠʌ= 28;ﻠﻤﻪ ﺍﻟﻰ ﺍﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭجَلّ ﻓﺎﻥ ﺬʌ= 47;ک ﻤﻨتهی حَقّ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻠﻴﻚ ﻭ ﺍﻋﻠم &= #65155;ﻥ اﻟﺮﺍﺳﺨﻴﻥ ﻔ= 5264; ﺍﻟﻌﻠﻢ ﻫم اﻟ= 5196;ﻳﻥ ﺃﻏﻨﺎﻫم اﻟﻠA= 258; ﻋﻥ اﻟﺄﻗﺘﺤﺎ= 605; فی اﻟﺴُﺪﺩ ﺍʌ= 47;ﻤﻀﺮﻭبة ﺩﻭﻥ اﻟﻐﻴﻮﺏ &#= 65235;ﻠﺰﻣﻮﺍ ﺍﻟﺄﻗﺮﺍﺭ ﺑﺠ&#= 65252;ﻠﻪ ﻣﺎ ﺟﻬﻠﻮﺍ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮﻩ ﻣﻥ اﻟﻐﻴﺐ ﺍﻟ&#= 65252;ﺤﺠﻮﺏ ﻓﻘﺎﻟﻮﺍ ﺁﻣﻨ&#= 1617;ﺎ ﺑﻪ کُلّ ﻤﻥ عند ﺭﺑّﻨﺎ ﻓʌ= 52;ﺪح اﻟﻠﻪ عَزّﻭج= َلّ اﻋﺘﺮﺍﻓﻬم ﺒA= 166;ﻟﻌﺠﺰ ﻋﻥ ﺘﻨﺎﻭل ﻤﺎ &= #65247;ﻢ ﻳﺤﻴﻄﻮﺍ ﺑﻪ ﻋ&= #65248;ﻤﺎ ﻭﺳﻤّﻯ ﺘﺮﮐﻬ= 605; اﻟﺘﻌﻤّق ﻔﻴʌ= 52;ﺎ ﻟم ﻴﮑﻠّﻔﻬم = 75;ﻟﺒﺤث ﻋﻨﻪ ﻣﻨﻬﻢ ﺭﺳ&= #65262;ﺧﺎ ﻓﺎﻗﺘﺼﺮ علی¡= 7; ﺬﻟﻚ ﻭﻟﺎ ﺗﻘﺪﺭ ﻋﻈ&= #1605;ة ﺍﻟﻠ ﻪﺳﺒﺤﺎﻧ&#= 65258;علیّ ﻘﺪﺭﻋﻘﻠک ﻔﺘ= 4401;ﻮﻥ ﻤﻦ ﺍﻟﻬﺎﻟﮑﻴ&#= 65253; .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1502 -اﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿᥴ= 6; ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ28= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﭘﺎسخ ﺴ= 572;ال ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ( ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧ= ;ﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ = ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺭ ﺗﻤﺮʄ= 00;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮA= 175;ﺮ ﻭ ﻫﻤﺮﺍه ﺑﺎ ﺍ&= #65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮﻙ) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ = ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ ﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﻨﻮﻳ&#= 65204;ﺪ: ﺒﺴ= 605; اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﺍﻟﺤ= 5252;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﻤﻠﻬم عباﺩه ﺍﻟﺤﻤ᥷= 4; ﻭ ﻓﺎﻃﺮﻫم علیّ= ; ﻣﻌﺮفة ﺭﺑﻮﺑﻴّﺘﻪ ﺍ= 5247;ﺪﺍلّ علیّ ﻮﺟﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﺨﻠﻘﻪ ﻭ ﺑﺤﺪﻭث ﺧﻠﻘ&#= 65258; علیّ ﺃﺯﻟﻴّﺘ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎﺷﺘﺒﺎﻫﻬ&#= 1605; علیّ ﺃﻥ لا ﺷِ= ;ﺒﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﻤﺴﺘﺸﻬ&#= 65194; ﺑﺂﻳﺎﺗﻪ علی¡= 7; ﻘﺪﺭﺗﻪ ﺍﻟﻤﺘﻨﻌم ﻤﻥ اﻟﺼﻔﺎﺕ ﺫﺍﺗ= 5258; ﻭﻣﻥ اﻟﺄﺑﺼﺎ= 5197; ﺭﻭٴﻴﺘﻪ ﻭﻣﻥ اﻟﺄﻭﻫﺎم اﻟʋ= 56;ﺣﺎطة ﺑﻪ ﻟﺎ ﺃﻣﺪ ﻟﮑ= ﻮﻧﻪ ﻭﻟﺎ ﻏﺎیة ﻟﺒ= 5240;ﺎﺋﻪ ﻟﺎ ﺗﺸﻤﻠﻪ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﺎﻋﺮ ﻭ ﻟﺎ ﺗﺤﺠﺒﻪ ﺍ= ﻟﺤﺠﺎﺏ ﻓﺎﻟﺤﺠﺎﺏ ﺑﻴ&#= 65256;ﻪ ﻭ ﺑﻴﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﻟ= ﺄﻣﺘﻨﺎﻋﻪ ﻣﻤّﺎ ﻳﻤﮑﻥ ف= 740; ﺬﻭﺍﺗﻬﻢ ﻭ ﻟﺎ = ﻣﮑﺎﻥ ﺬﻭﺍﺗﻬﻢ ﻣﻤّ= 5166; ﻳﻤﺘنع ﻤﻨﻪ ﺫ= 5165;ﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺍﻓﺘﺮﺍق اﻟﺼﺎنع ﻮﺍﻟʌ= 52;ﺼﻨﻮﻉ ﻭﺍﻟرَبّ ﻭ ﺍʌ= 47;ﻤﺮﺑﻮﺏ ﻭ ﺍﻟﺤﺎﺩّ ﻭ ﺍ&= #65247;ﻤﺤﺪﻭﺩ ﺃﺣﺪ ﻟﺎ ﺑﺘﺄﻭ&= #65267;ل عدﺩ ﺍﻟﺨﺎﻟق لا ﺑﻤﻌنی ﺤﺮª= 5;ة ﺍﻟﺴمیع لا ﺑᥳ= 6;ﺩﺍة ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺑ&= #65176;ﻔﺮﻳق ﺁلة ﺍﻟﺸﺎﻫﺪ = 5247;ﺎ ﺑﻤﻤﺎسّة ﺍﻟʋ= 70;ﺎﺋﻥ لا ﺑﺒﺮﺍح مسا= ;فة ﺍﻟﺒﺎﻃﻥ لا ﺑ= 5166;ﺟﺘﻨﺎﻥ ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻟﺎ ﺑ&= #65252;ﺤﺎﺫ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪﺣﺴﺮ&#= 65173; ﺩﻭﻥ کُنهه ﻧ᥾= 2;ﺍﻓﺬ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﺃ&#= 65239;مع ﻮﺟﻮﺩﻩ ﺟﻮﺍﺋ&#= 1604; اﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﺃ= 5239;مع ﻮﺟﻮﺩﻩ ﺟﻮﺍﺋ&#= 1604; اﻟﺄﻭﻫﺎم ﺑﻨﺎم = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺣﻴﻢ &= #1587;پاسﺧﺪﺍئی ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎم &= #65170;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ عب= 575;ﺩﺕ ﻭ(ﺣﻤﺪ) ﻣﻴﺪﻫﺪ= (ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺁﻣﻮﺯﺩ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺫﮐﺮ عبادی ﭼᤨ= 5;ﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳ= ﺘﺶ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬ&#= 65264; ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺷﻬﻮﺩ الهی ﻤʌ= 68;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ) ﻭ ﺑﻨﺪﮔ= ﺎﻥ ﻮﻋﺒﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺒﻨﺪﻩ ﻣطیّع ʌ= 62; ﺗﺴﻠﻴم ﭽﻮﻥ ﺒﺮﺩﮔﺎﻥ &= #65262; ﻋﺒﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ) = ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﻄﺮ&= #65173; (ﻭﺗﻮﺍﻥ غرﻳﺰ= 5263;) ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﺑﺎ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ &#= 65261; ﭘﺮﺳﺘﺶ الهی ʋ= 92;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. (ﺍﻣﻮ= ﺯﺵ سلوک الهی ﻭ ﺷ= ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; رَبّ ﻭ ﻣﺮﺑّ᥾= 8;ﺎﻥ الهی ﺪﺭﻣﺮﺍ᥵= 5;ﺐ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺑﻄﺮﻳق &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﺧﺪﺍ= ﺋﻴﮑﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﺮ = ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ﻗﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯلی ﺤ&#= 65166;ﺩث ﮐﺮﺩ ﻭﺁﻓﺮﻳﺪ(&= #65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﺸﺮ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; بشری ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل در ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑ&= #65166;ﻧﻮﺍع گیاهی ﻮ حیوا&#= 1606;ی بامروز ﺑﺸﺮﻯ= ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﺎﺯ&= #1583;ر انواع ﻔﻮق ﺒﺸ= ;ﺮﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ &= #65261;ﺧﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺷ&= #65170;یه ﻨﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﺋﻰ = ﮐﻪ ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﮔﻮﺍ&= #65257; ﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ. (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ او &#= 65261; ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺎﺕ ال= 607;ی ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺭﺳﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ; الهی هستند) ﺧﺪﺍﺋ᥾= 8;ﮑﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍتی اA= 261; ﺑﺮﺍﻯ کسی اﻣʄ= 01;ﺎﻥ ﺪﺭک ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﺒﭽﺸ&= #1605; ﻤﺤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺯﻳﺮﺍ تجلّیا= ;ت ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺎﺭﺑﺎﺏ ﻭﺣتی رَبّ ﺭﺣ= ;ﻤﺎن ﺒﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺑﭽﺸم ﺪﻳﺪﻥ ﺪﺭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﺗﻮﻫمی مُیسّ&= #1585; ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺗﺎ= ﺳﻄح ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟنوع بشری ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺗﻮﺳل ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺴﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﻬﺎ ﺣتی ﻮَﻫم ﻮ ت¡= 4;صوّرﻭﻫﺮﮔﻮʌ= 55;ﻪ ﻓﺮضی ﺪﺭﺧﻴﺎA= 245; ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺤﺎل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺑﺮﺍﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴچ ﻤﺪّﺕ ﻭ ﺯ&#= 65251;ﺎنی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﺎ&#= 65163;ل ﺸﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻘ= ﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﭙﺎ&#= 65267;ﺎنی ﺘﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺷﻌﻮﺭﻫﺎ ﻭﺣﻮ&#= 65165;س ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺎﻭ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﻭ حَد= 617; أکثر ﺑﺮﺍﻯ کا= ;ﻣﻠﺎﻥ الهی نوع بشر &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭ&= #65259;ﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﻣﺎنع= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺷﻮﻧ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﻴﻥ ﻤﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻭﻯ در ﺤ&= #65184;ﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﺣﺠﺎﺏ = ﺟﻬﻞ ﻭﻋﺪم ﭙﺎکی ﺮA= 261;ﺍﻥ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍ&= #65203;ﻄﻪ ﺑحَقّ ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﻭ ﻧﺪﺍﺩﻥ اﻧﺠﺎ= 605; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺗﺨﻠﻴ&#= 65258; ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺎﻥ ﺩﺭ = ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺮفع اﻳA= 253; ﺤﺠﺎﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ( ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭ&#= 1601;ع ﺤﺠﺎﺏ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65166; سلوک الهی ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ) = ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺬﺍﺕ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﻣﺎنع اﺯﺭﺳﻴʋ= 94;ﻥ ﺒﺬﺍﺕ الهی ا᥸= 3;ﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮ ﺫﺍﺕ= ﺭﻭحی می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻌﺎﺩل ﺸﺎﻳﺴ= 5176;گی ﺬﺍتی ﺨﻮﺩ ﭘﻴ= 5206; ﺑﺮﻭﺩ. ﺑﺮﺍﻯ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺘﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺭبّ النوع ها&#= 1740; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ پ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺪﺍﻥ &= #65192;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑ= ﻴﻥ ﺼﺎنع ﻮﻣﺼﻨﻮ= 93; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺑﻴﻦ رَ&= #1576;ّ ﻭمُربّی ﺒﺎ ﺗ= ;ﺮﺑﻴﺖ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺘﻔﺎﻭ&#= 65173; ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺑﻴﻥ ﻤﺤ= ;ﻤﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ آف= 585;یده ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ أﺣَA= 194;ﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ &= #65261;لی ﻨﻪ ﺑﻤﻌنی ﺸﻤ= 5166;ﺭﺵ ﻋﺪﺩﻯ (ﻋﺪﺩ ﻳک که ﺩﻭ ﻭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺪﺍﺭ= 5193;) ﺍﻓﺮﻳﺪ ﮔﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺷﻨﻮﺍئی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﮕﻮﺵ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﻭﺳﺎ&= #65163;ل ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭشاهدﻯ اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﺘﻤﺎس ﻧﻈﺮ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻭﻇﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻤﺴﺎﻓﺘ&#= 65264; (ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻧﺰﺩﻳ= ﮑﻰ) ﺑﺎﻃﻥ اﺳﺖ ﻭ ﻧ&= #65166; ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭلی ﻨ= 5258; ﺑﺎ ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻓﺎ= ﺻﻠﻪ. ﻭﻧﺰﺩﻳک ﻮلی A= 256;ﻪ ﺩﺭ (ﻣَسّ ﺫﺍﺕ) &= #65261; ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺗﺎ ﺩ&= #65267;ﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺧﺪﺍﺋﻴﮑ&= #65258; ﺑﺎ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﺼﺮ = ﻭﺑﺼﻴﺮﺕ (ﺑﭽﺸم تن ﻮﭼﺸ= 605; سوم ﺪﻝ) ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻥ ﺪﺭک کُنه ﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻫﺮﮔ= ;ﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ تَص = 8;ّر ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩ&#= 65197; ﺍﻭ ﺟﻮﻟﺎنی ﺒ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ ( ﻣﮕﺮ= ; ﺗﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻣﺘﻥ &= #65170;ﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ: ﺃﻭل اﻟ= ;ﺪﻳﺎنة ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﮐﻤ&= #65166;ل اﻟﻤﻌﺮفة ﺗﻮʋ= 87;ﻴﺪﻩ ﻭﮐﻤﺎل اﻟﺘﻮA= 187;ﻴﺪ ﻧﻔﻰ ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ &= #65227;ﻨﻪ ﻟﺸﻬﺎﺩة کُلّ= ; ﺼفة ﺃﻧّﻬﺎ ﻏﻴﺮ ﺍ&#= 65247;ﻤﻮﺻﻮﻑ ﻭ ﺷﻬﺎﺩﻩ ﺍﻟﻤ&= #65262;ﺻﻮﻑ ﺃﻧّﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65212;فة ﻭﺷﻬﺎﺩﺗﻬم ﺟ= 5252;ﻴﻌﺎ علیّ ﺃﻧﻔﺴﻬم اﺑﺎﻟﺒﻴّنة ᥴ= 5;ﻟﻤﺘﻨﻌم ﺍﻟﺃﺯﻝ ﻓﻤﻥ ﻮ&= #65211;ﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﺣﺪ&= #1617;ﻩ ﻭﻣﻥ ﺤﺪﻩ ﻓﻘﺪ = ﻋﺪّﻩ ﻭﻣﻥ عده ﻓﻘﺪ = 5155;ﺑﻄل ﺃﺯﻟﻪ ﻭ ﻣﻦ ﻗﺎ= ل کیف؟ ﻓﻘﺪ ﺍﺳʋ= 76;ﻮﺻﻔﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻘﺎل علام؟ ﻔﻘﺪ ﺣ᥽= 2;ّﻠﻪ ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ﺃﻳﻥ&#= 1567; ﻔﻘﺪ ﺃﺧلی ﻤﻨ= 5258; ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ألا = 5; ؟ﻔﻘﺪ ﻭﻗّﺘﻪ = 5227;ﺎل ﻤﺎﺫﺍ ﻟﺎ ﻣﻌﻠ&= #65262;ﻡ ﻭﺧﺎﻟق اﺫﺍ ﻟ= 5166; ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ رَب= 17; ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﺮﺑﻮﺏ ﻭﺍ&= #65247;ﻪ ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﺄﻟﻮﻩ = ﻭ ﮐﺬﻟک ﻴﻮﺻﻒ ﺭ&#= 65169;ّﻨﺎ ﻭﻫﻮ ﻓﻮق ﻤﺎ ﻳ&= #65212;ﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻﻔﻮﻥ ت= ;جلّی عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮ) ﺑﺪﻳ&= #65253; ﺘﺮﺗﻴﺐ آغاز ʋ= 93;ﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﻭﺍقع عب= 575;ﺩﺕ ﻫﻤﺎﻥ شناﺧﺖ A= 207;ﻬﻮﺩﻯ اﻭ در حدّ قائم ﺍﺳﺖ. ﻭﻧA= 258; ﺷﻨﺎﺧتی علمی= ﻴﺎ ﻋﻘﻠﻰ. ﻭآغاز A= 207;ﻨﺎﺧﺖ ﻳﺎ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ &= #65262; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯم ﻮ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎم ﺸﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ آ&#= 1594;از ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #1578;جلّیات ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﻭﮐﻤﺎ&= #1604; اﻳﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; (ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﻳﻥ = ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺩﺭک &= #65262;ﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #1575;لهی گرﺩﺩ .ﻭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194; ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺩﻓﻊ &= #65207;ﺮﻙ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﺍﺯ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﮐﻤ= ﺎﻝ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ&#= 65263; ﻨفی ﺼﻔﺎﺕ ﺍﺯ &#= 65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ= ;ﺖ عقلی ﻴﻄﺮﺩ ﺻʌ= 36;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65239;ﺒﻮل هماﻥ ﺼﻔﺎﺗﻴʄ= 01;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن اﺯﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ. &= #65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺗﺮﻙ ﺻ&= #65236;ﺎتی ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎ&= #65247;ﺖ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺑﻴ&= #65192;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺮﺍﻣﻮ&#= 1588;ی ﺼﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭﺣتی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 205; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ = ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﺍﻳﻦ = ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ ﮔﻮﺍهی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﺍ = ﺍﺯ ﻣﻮﺻﻮﻓﺎﺕ می = 5169;ﺎﺷﺪ. ( ﻭﺣتی ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی هم ﭽﻨﺎﻥ= ; غیر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;لق ﻮ ﻳﺎ رَبّ ﺭﺣA= 252;ﺎن اﺳﺖ) ﻭﮔﻮﺍﻩ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺻﻮ&#= 65233; ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﭽ&= #65256;ﺎﻥ ﺠﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ت&= #1580;لّیات ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻔﺎﺕ &= #1575;لهی ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﺭک &= #65198;ﻭحی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻭﮔﻮﺍﻩ ﻫﺮﺩﻭ&#= 65263; ﺻﻔﺖ ﻭﻣﻮﺻﻮﻑ &= #65169;ﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﺪﺍ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﻤﺤﺎل &#= 65170;ﻮﺩ ﺗﺎ ﻳکی ﺒﺎﺷﺪ. (= ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ تجلّیات ﻗﺒﻠ&= #65264; ﻭﻳﺎ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳ&#= 65174; تجلّیات ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﻤﭽﻨ&= #65166;ﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕﻏﻴﺮ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﻭﺻﺎ&#= 65233; ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻭﺻﺎ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭﺻﺎﻑ &= #1578;جلّیات الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺷﻬﻮ= 5193; ﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍ&= #1593; فوق بشری آﻳﻨ&= #65194;ﻩ) پس ﻫﺮکَس ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮ&= #65193; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ( ﺣتی اﮔﺮ &#= 65211;ﻔﺎﺕ الهی ﻤﺬﮐﻮﺭ ʋ= 93;ﺭﮐﺘﺎﺏ قُرآن ﺮﺍ ﻣﻄ᥷= 8;ح کنند .ﺑﺎﺯ ﻣﺤA= 194;ﻭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺑل ﺸ&#= 65252;ﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻧﺪک &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭʋ= 65; ﻗﺎﺑل ﺸﻤﺎﺭﺵ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65199;ﻟﻴّﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ &= #65165;ﺯلی ﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﺑﺪﻯ هم ﺮﺍﻩ ﻣﻔﻬﻮ= 605; ﻨﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺍﻧ= ﺘﻬﺎئی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ کیفیّت ﻭﭼ= ;ﮕﻮﻧگی ﺒﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﭼﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺎ&= #65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺘ&#= 65262;ﺻﻴﻒ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ. ﻭ ﻫﺮ= ;کَس ﮔﻔﺖ ﺧﺪ ﺍﺭﻭﻯ = ﭽﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺤﻤﻮل &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮکَس = 4400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺻﺤﺒﺖ = ﮐﻨﺪ ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮ&= #65165; ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&#= 65166;لی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﭼﻪ = ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65169;ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻭ= ﻋﻤﺮ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮگ ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ) ﺍﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﮕﺎﻩ = ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 64404;ﺎهی ﻨﺒﻮﺩﻩ (ﺣتی ﻘ&#= 65170;ل اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺷﻴ&#= 1575;ء ﺪﺭ ﺫﻫﻥ الهی A= 204;ﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﺎ&#= 1604;ق ﻮ ﺍﻓﺮﻳﺪگاﺭ = 5169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺨﻠ&= #65262;قی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺑ= ;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﮔﺎهی الهی ﻮ= ; آفرینش ﺍﻭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 44;ﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺴﻠﻮک ﻮ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﮔﺎهی = 575;لهی ﺒﻮﺩﻩ (ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒﻠﻰ &#= 65261;ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻘ&= #65194;ﻣﺎتی کنونی ﺴﺎﻟﻚ ᥾= 1;ﻳﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭمَشیّت ﺍﺯل&= #1740; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ &= #64400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ. ﮐﻪ ﺑﺪ= ﺍﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194; ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65255;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی پس ﺍﺯ ﮐﺎA= 197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳ= ;ﻥ رَبّ ﻭﻣﺮﺑّﻰ= ; ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ &= #65255;ﺒﻮﺩﻧﺪ (ﻗﺒل اﺯ شایست= ;گی نوع بشری ﻓﺮﻣ= ﻮﻟﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک آﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻫﺎﻯ اﻧﺎﻥ اﺯ &#= 65239;ﺒﻞ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻫم ا&#= 64400;ﻨﻮنی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﻫﻨﻮﺯ آفریده= فوق بشری ﻨﺸﺪﻩﺍ᥽= 5;ﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ الهی ﻨﺒﻮﺩ ( ﺍ= 5255;ﺴﺎﻥ ﺤﺪ اکثر ﺗﺄﻟ¡= 7;ﻪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺳﺮﺣ&#= 1583;ّ ﻗﺎﺋم ﭙﻴﺶ ﻣﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&#= 65256;ﻮﺯ ﭘﺮﺳﺘﺶ رَبّ ʋ= 97;ﺣﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﺮﻓﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع فو= 602; بشری اﻧﺠﺎم ﻤ= ;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ بی ﻴﻨ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﻧﻮع فوق بشری.= (ﺍﻟﻪ) ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﭘﺮ&= #65203;ﺘﺶ ﺑﺠﺎﻯ اﻟﻠﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﻣﻌﺒﻮ&#= 65193; ﻣﻮﻗﺖ ﻭ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258;ﺍﻯ ﮐﻪ ﻋﺎﺑﺪ ﺭﺍ ﺑ= ﻤﻌﺒﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #64344;ﺎﻳﺎﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ &= #65165;ﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﺎ ﺗﻌﺮ&= #65267;ﻒ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺍ&= #65255;ﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﻨﺪ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ سل= 608;ک الهی ﻭﻧﻪ ﺑﺎ A= 175;ﻮﺻﻴﻒ ﻋﻘلی ﻮ ﻓﻠﺴﻔ= 5264; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﺻ&= #65268;ﻔﺎﺕ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ آخ= 08;ندﻫﺎ ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎ&#= 65253; ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷتی = 5252;ﺎﺩﻯ اﺯ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ &#= 1587;لوک الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺮک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o= :p></o:p> حدیث 1504 - A= 193;ﺭحدیث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۴ﺹ289ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ &= #65252;ﺠﺘبی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺎ&= #65203;ﺦ ﺳﺌﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﻄﻮﺭﻯ که ﻣﻴﺸﻨﺎسی ʋ= 70;ﮕﻮ. ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻣﺎ&#= 1605;ﺤﺴﻥ که ﺨﻮﺩ تجلّی اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ&#= 65257; ﻭحَقّ ﺪﺍﺭﺩ ʋ= 65;ﻧﻄﻮﺭﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻭﻋﻘﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺻ&= #65268;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﮑل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺨﻮ᥷= 3; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻟّ&= #65166; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻣﺎم &#= 65252;ﻔﻴﺪ ﺳﺎﻟﻚﭼﻮﻥ ﺪﻳ&#= 65194;ﻥ ﻳک ﺘﺠلی ﻨﻴﺴA= 174;.ﻣگر ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65170;ﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ش= 575;هدﺍﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﺤﻮﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﻯ تصور ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﺸﺒﻴ&= #65258; ﺑﺎﻣﻮﺭﻯ ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎنی ﺨ= 5262;ﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗ= ;ﺠﺴﻴم ﻤﺠﺴّم ﻤﺎﺩﻯ = 5194;ﻳﺪﻥ ﭼﻮﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑ&= #65208;ﺮ ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺤﺴ&= #65253; ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ا= ﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯلم = 5268;ﮑﻥ ﻠﻪ ﺃﻭل ﻤﻌﻠﻮ&#= 1605; ﻮﻟﺎ ﺁﺧﺮ ﻣﺘﻨ&= #65166;ﻩ ﻭﻟﺎ ﻗﺒل ﻤﺪﺭ&#= 1705; ﻮﻟﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃﻣﺪ ﺑﺤﺘ&= #1617;ﻰ ﻭﻟﺎ ﺷﺨﺺ ﻓﻴﺘ&= #65184;ﺰء ﻭﻟﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ &= #65211;فة فی ﺘﻨﺎﻫﻰ ﻓﻠ= 5166; ﺗﺪﺭک اﻟﻌﻘﻮ= 04; ﻮ ﺃﻭﻫﺎﻣﻬﺎ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍﻟﻔﮑﺮ ﻭ ﺧﻄﺮ&= #65165;ﺗﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺍﻟﺄﻟﺒﺎ&#= 65167; ﻭ ﺃﺫﻫﺎﻧﻬﺎ ﺻ&= #65236;ﺘﻪ ﻓﻴﻘﻮل ﻤﺘﻰ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻳﺒﺪﻯ ﻤﻤّﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﻠﻴﻤﺎ &= #65261;ﻟﺎ ﺑﺎﻃﻥ ﻔﻴﻤﺎ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺗﺎﺭﻙ ﻓﻬﻠّﺎ &#= 65191;ﻠق اﻟﺨلق ﻔﮑﺎﻥ A= 170;ﺪءا ﺑﺪﻳﻌﺎ ﺍﺑﺘﺪ&#= 1575;ء ﻣﺎ ﺍﺑﺘﺪﻋﻮ ﺍ&= #65169;ﺘﺪ عَمّاء ﺍﺑﺘﺪ= ء ﻭ ﻓﻌﻠﻤﺎ ﺃﺭﺍ&= #65193; ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻣﺎ ﺍﺳ= ﺘﺰﺍﺩ ﺫﻟک اﻟﻠﻪ رَ= 6;ّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻥ س= ;پاس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5255;ﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻌﻴتی = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺁﺧﺮ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎنی ﻮ ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ا&= #65193;ﺭﺍﻙ ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻭ &= #65259;ﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ (ﺑﻌﺪ) ﺍﺯ یک ﺤﺪّﻯ ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺕ ﻭ ﺯ= ;ﻣﺎنی ﺒﺮﺍﻯ (ﺗﺎ ﮐﻰ) ᥷= 3;ﺍﺭﺩ. ﺷﺨﺺ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰ&#= 65267;ﻪ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻧﻪ ﺗﻔ= ﺎﻭتی ﺪﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺍﺭ&= #65193; ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎهی گ= 85;ﺩﺩ (ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ ﻣﻄﻠ= ق اﺳﺖ) ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧند ﺩﺭک اﻭﺭﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳند ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮَﻫ&#= 1605; ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺧﻄﻮ= ﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ تَ&#= 1589;وّرﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻟﻬﺎ ﻭ = ﺫﻫﻥ ها ﻧﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﺻ&#= 65236;ﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﺒﻒ ﺷﻮ&= #65193;. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺗﺎ (ﺍﺯ ﭼﻪ &= #65261;ﻗﺖ) ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯﻯ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ (ﺍﺯ= ﭼﻪ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﮔ&= #65236;ﺖ.ﻭ ﺁﻥ ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰﻯ = ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ﻃنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼ= ﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺪﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ. ﻭﺭﻫﺎ= ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺬﮐ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ (ﮐﻪ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ) ﻣﺨﻠﻮ&= #65239;ﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺁ= ﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺑﺪﺍع &= #65256;ﻤﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍعی ﺮ= 5165; ﺧﻮﺩ آغاز ﮐﺮʋ= 93; ﻭﻫﺮ آغازﻯ ﺮﺍ ﺧﻮʋ= 93; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻤﻮﺩ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ( ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮ= ;ﻳﻨﺸﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﺒﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺩﺭﺳﺎﻟک ﺒﺸﺮ= 5263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﻨ&#= 65262;ﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻪ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; فوق بشری ﺨﻮﺍ= ﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﺍ= ﺳﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آغاž= 6;ﮔﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ = ﺍﺑﺪﺍه اﺣﻮﺍل ﺠﺪﻳﺪ = 5251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎﻥ.<o:p></o:p>= حدیث 1505 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ29= 0 -ﺑﺤﺎﺭ) ﺿﻤﻥ ﻤﮑﺎﻟﻤﻪ &= #65197;ﺍﻭﻯ ﺒﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩ: <= b>ﻴﺎ ﻓﺘﺢ ﻣﻥ = 5155;ﺭضی اﻟﺨﺎﻟﻖلم ﻴʋ= 70;ﺎل ﺒﺴﺨﻄ اﻟﻤﺨﻠ= 5262;ﻕ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺳﺨﻄ اﻟ&= #65192;ﺎلق ﻤﻦ ﺃﻥ ﻴﺴﻠّﻄ &= #1593;لیّه ﺳﺨﻄ اﻟﻤﺨﻠﻮ= 5237; ﻭ انّ اﻟﺨﺎﻟ = 2; لا ﻳﻮﺻﻒ ﺍﻟّA= 166; ﺑﻤﺎ ﻭﺻﻒ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻭﺃﻧّﻯ ﻴﻮﺻﻒ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﺘﻌﺠﺰ ﺍﻟﺤﻮﺍ&#= 1587; ﺃﻥ ﺘﺪﺭﮐﻪ ﻭﺍ&= #65247;ﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻭ ﺍ= ﻟﺨﻄﺮﺍﺕ ﺃﻥ ﺘﺤﺪّﻩ ﻭﺍ&#= 65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺣﺎﻃﻪ &#= 65169;ﻪجَلّ عَمّاء ﻭﺻﻔﻪ= ﺍﻟﻮﺍﺻﻔﻮﻥ ﻭ ﺗﻌﺎلی عمّا= ; ﻳﻨﻌﺘﻪ ﺍﻟﻨﺎﻋﺘﻮﻥ ﻧ&#= 1575;ئی ﻔﻴﻘﺮّﺑﻪ ﻭ ﻗ&#= 1585;َبّ فی ﻨﺄیة ﻓﻬﻮ فی ﻨﺄﻳﻪ ﻗﺮﻳ= 5168; ﻭ فی ﻘﺮﺑﻪ ﺑﻌ&#= 65268;ﺪ ﮐﻴّﻒ ﺍﻟﮑﻴﻒ &#= 65235;ﻠﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠﻪ ﮐﻴ&#= 65234;؟ ﻭﺃﻳّﻥ اﻟﺄﻳA= 254; ﻓﻠﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠ&#= 65258; ﺃﻳﻦ؟ ﺍﺫ ﻫﻮ ﻣ&= #65170;ﺪع اﻟﮑﻴﻔﻮﻓیّة= ; ﻭ ﺍﻟﺄﻳﻨﻮنیة </spa= n>ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ بنام فتح هرک= 614;س ﮐﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎ&#= 65197; ﺭﺍ ﺭﺍضی ﻨﻤﻮ= 5193; ﻧﮕﺮﺍﻥ غضب ﺁA= 235;ﺮﻳﺪﻩﻫﺎ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻫ&#= 65198;کَس ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍ= ﻭ ﻭﺍﺭﺩ می گرﺩʋ= 93; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ کرﺩﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ = 5175;ﻮﺻﻴﻒ ﺷﻮﺩ. ( ﺩﺭ ﮐﺘﺎᥴ= 7; قُرآن ﺁﻣﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ&= #65259;ﺮ تجلّی ﺸﻬﻮﺩﻯ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐ&= #65258; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﺮﺗﺮ شاهد ﺩﻳﮕﺮﻯ ʋ= 98;ﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩ) = ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐسی ﺘ= 5262;ﺻﻴﻒ ﺷﻮﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ حَواس ﻋﺎﺟﺰ ᥴ= 5;ﺯﺩﺭک ﻮ احساس ﺍﻭ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻏﻴﺮﺣﺴ&#= 65264; ﺗﻮﺻﻴفی اﺯ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65220;ﻮﺭ ﺫﻫنی اﻭﺭﺍ ﻣA= 188;ﺪﻭﺩ ﮐﻨﺪ (ﻗﺪﺭﺕ تَ&#= 1589;وّر ﺫﻫنی اﻭﺭﺍ ﻣA= 208;ﺨﺺ ﮐﻨﺪ ﻭلی ﺴﺎﻟ= 5242; ﺩﺭ تجلّیات ﺍ= ﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65188;ﺪﻭﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ. ﭼ= ﻮﻥ ﭙﻴﺮ ﺣسینی ﺘʋ= 66; ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺪﺭ (ﺑَﺪﺭﻣُﻨ= 5268;ﺮ) ﻭلی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ &#= 65227;ﺮشی ﺒﺎﺯ ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭ&= #65193; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﺼﺎ&#= 65197; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﻋﺎﺟﺰ = ﺍﺯ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺑرَب¡= 7; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ( ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺩ= ;ﻳﺪﻥ همه ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺍA= 199; ﮐﻞ ﻳک شیئ اﺳʋ= 74;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺟﺰئی اﺳA= 174; ﺍﺯ ﮐﻞ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ= ﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﺑﺪﻳﺪﻥ همه ک¡= 5;لّ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ) ﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍجَ= 04;ّ ﻮ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺻ= ﻒ ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ اﺳﺖ (&= #65255;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻮﺻﻒ ﻧﺎﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻠﮑﻪ &= #65187;ﺘﻰ ﺍﮔﺮﮔﻔﺘﻪﺍﻯ &#= 65193;ﺭﺳﺖ ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ.) ﻭ= ;ﻣﺘﻌﺎلی ﺘﺮ ﺍﺯﻧﻌﺖ ﻭ ﺷ= ﻨﺎﺧﺖ ﺻﻔﺎتی ﺘﻮﺻﻴA= 234; ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ اﺳ= 5174;. (ﻧﻌﺖ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻳک ش&#= 1740;ئ اﺳﺖ. ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604; ﻮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﻧ= ﻌﻤﺖﻫﺎﻯ غیر ﺷﻬﻮﺩﻯ اʋ= 99; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻔﺴﻴ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﭽﺸﻢ ﺩ&= #65197;ﻣﻔﺎﻫﻴم عقلی ﻧﻌﺖ ﺍﻥ A= 176;ﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﻌ&= #65166;لی ﺒﺮﺗﺮ ﻭﻋﺎﻟﻴ&#= 65176;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮ= ﺗﺮﻳﻥ ﻮﺍﺻﻔﻴﻥ ﺪﺭﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﻮ ﺩﺭﺷﻬʌ= 62;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻫﻨﻮﺯ تجلّیا= ت ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺻﻴ&= #65236;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ بی ﻨﻬﺎ= 5267;ﺘﻰ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺩ&= #65267;ﺪﻧﻴﻬﺎ ﻭﻧﻌﺘﻬﺎﻯ غقلی اﺯﺷﻬﻮﺩ= ;ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5193;ﺭ ﻧﺰﺩﻳکی اﻭ ﺑA= 166;ﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ= ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺎﺯ ﻧﺰﺩﻳ&#= 1705; اﺳﺖ ( ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻣ= ﺎ ﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ ﻨﺰ&#= 65193;ﻳﮑﺘﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺻﻞ (ﺧﺪ= ﺍ ﺩﺍﺧل ﻮ ﻇﺎﻫﺮ) = ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍ&#= 65173; ﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ الهی هستید. ﻭ&= #65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ (ﺍﺻل ﺨﺪﺍ ﺧﺎﺭ&= #65181;) ﺍﺯ ﻫﺴتی ﺪﺭ ﻧ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺩﻭﺭﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ = (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺩﺭ ﺑﻬﺸ= ﺘﻬﺎﻯ ﻨﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﻫﻤ&= #65198;ﺍﻩ ﺑﺎ تَقرُّب ﻭ= ﻧﺰﺩﻳک اﻭ ﺑﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﺰﺩﻳک اﻭ ﺩﻭﺭﻯ او ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﮐ= ﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ کیفی¡= 7;تﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﻴﻴﻒ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ. پس ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔ= 5174; ﮐﻪ ﺍﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ = ﺍﺳﺖ. (کیفیّت ﺑﺮﺧﻠ= ;ﺎﻑ کَمّیَت ﺍﺯ ﻭ= ﺻﻒ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ &= #65165;ﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65166;ﺕ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; کیفیّت ﺷﻬﻮﺩ= ﻫﺎ ﺍﺯ تجلّیات ﺧ= ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟک ﻨﺸﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. پس ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ= 5231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻨﻴّ&#= 65174; ﻭﮐﺠﺎدی ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﺷﻴاء ﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧ= ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= ﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺘﺠ= ﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟ&= #1705; ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #1662;س ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﻏﻴ&= #65198;ﺍ ﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻨﻴّ&#= 65174; ﻭﮐﺠﺎئی ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﺷﻴﺎ ٴﺪﺍﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ &#= 65255;ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= ﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮ= ﺍﻯ اشیاء ٴﻤﺤﺪﻭ= ﺩ تَصوّر ﺿﺮﻭﺭ= ﻯ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭﺍﻭ ﺍﺑ= ﺪﺍع کننده ﮐﻴﻔﻮﻓ= ;ﻴّﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﻮﻧﻴّﺖ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻧﺪه کیفیّتﻫﺎ ﻭﮐ= ﺠﺎﺋﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻴﺎ ﻓتح کل ﺠﺴ&= #1605; ﻤﻐﺬّﻯ ﺒﻐﺬا= 69; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﺨﺎﻟق اﻟﺮA= 165;ﺯﻕ ﻓﺎﻧّﻪ ﺟﺴّم = 75;ﻟﺄﺟﺴﺎﻡ ﻭﻫﻮ لیس ﺑﺠﺴ= 05; ﻮﻟﺎ ﺻﻮﺭه ﻟم ﻴﺘﺠ= 5200;ء ﻟم ﻴﺘﻨﺎﻩ ﻭﻟ&#= 1605; ﻴﺘﺰﺍﻳﺪ ﻭ ﻟم &= #65268;ﺘﻨﺎﻗﺺ ﻣﺒﺮء ﻣﻥ ﺬﺍﺕ &= #65251;ﺎ ﺭﮐّﺐ فی ﺬﺍﺕ = 5251;ﻥ ﺠﺴّﻤﻪ ﻭﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺨﺒﻴﺮ ﺍﻟﺴ&#= 65252;ﻴﻊ ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ ﺍﻟﻮ&#= 65165;ﺣﺪ ﺍﻟﺄﺣﺪ ﺍﻟﺼﻤ&#= 65194; ﻟم ﻴﻠﺪ ﻭ لم ﻴ&#= 65262;ﻟﺪ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ ﻠﻪ ﮐ&= #65236;ﻮﺍ ﺃﺣﺪ ﻣﻨﺸئال= 5;شیاء ﻭ ﻣﺠﺴّم اﻟﺄA= 183;ﺴﺎﻡﻭ ﻣﺼﻮﺭ ﺍﻟﺼﻮﺭ &= #65247;ﻮ ﮐﺎﻥ کما ﺗﻘﻮ= 04; اﻟﻤﺸبّهة ﻟﻢ= ; ﻳﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨﺎﻟق ﻤﻥاA= 247;ﻤﺨﻠﻮﻕ ﻭﻟﺎ ﺍﻟﺮﺍﺯق &#= 65252;ﻥ اﻟﻤﺮﺯﻭﻕ ﻭﻟ= 5166; ﺍﻟﻤﻨﺸئ ﻤﻥ ا= 5247;ﻤﻨﺸﺄ ﻟﮑﻨّﻪ ﺍﻟﻤﻨ= 5208;ئ ﻔﺮق ﺒﻴﻥ ﻤﻥ ﺠ&= #65204;ّﻤﻪ ﻭﺻﻮﺭﻩ ﻭﺷﻴّ= 5155;ﻩ ﻭ ﺑﻴّﻨﻪ ﺍﺫﺍ &= #64400;ﺎﻥ لا ﻳﺸﺒﻬﻪ شی= 4; ﻫﺮ ﺟﺴمی غذا ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65197;ﺯق ﺪﻫﻨﺪﻩ (ﺑﺮﺍﻯ = ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﻴﺎﺯ &= #1594;دﺍ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ ندارد .ﻭﺭﺯﻗ᥾= 0;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ احساس ﺳ᥺= 8;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻫﻤگ&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎ&= #65199; ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65183;ﺴﻤﻴّﺖ ﺑﺎﺟﺴﺎم ﻤﻴﺪ= 5259;ﺪ. پس ﺧﻮﺩ ﺟﺴﻢ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﺻﻮﺭتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. (ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪ = ﺷﻨﺎﺧﺖ مادیّات ﺍﺳﺖ = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ ﻭ&#= 65259;ﻴﺄﺕ ﻭﺷﮑل کُلّی ﻴ= ;ک شیئ ﻭﻟﺬﺍ ﺻﺎA= 187;ﺐ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65261;ﻗﺎﺑل ﻤﺘﻠﺎشی ﺸﺪﻥ = 5165;ﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ&= #65255;ﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻏﺬﺍ ﻭ ﺭﺯق ﻮ ﺍ= ﻣﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﺿﻤﻥ عقب ﺗ= 5198; ﻧﺮﻓﺘﻦ ﺟﻠﻮﺗ&#= 65198; ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﻭﺩ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒ&#= 65166; ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65260;ﺎﻯ ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; کیفیّت ﺑﺮﺗﺮ= ﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ) = ﻭ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻭﺗﻨﺎ&#= 65259;ﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ &= #65255;ﻴﺴﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺟﺴ= ;م ﻮﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﻣﺘ&= #65248;ﺎشی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻋم&#= 1617; اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻌ&#= 65166;لی ﻨﻮﻋﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ &= #65256;ﻮعی ﺪﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﻭﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻭ ﻧﻘ&= #1589;ی ﻨمی ﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺑ&#= 65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺫﺍ&= #1578;ی ﺪﺭﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ا&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮ&#= 65261;ح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮﻉ ﺭﻭح ﺪ&#= 65197;ﺟﺴﻤﻰ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ ﺳﻮﺍ&= #65197; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﺎلق ﺬﺍﺕ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺟ&= #65204;می ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺠﺰﺋﻴ&= #65166;ﺕ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺗﻮﻟﺪ = ﻧﻮﻋﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺳﺖ) ﻭﺧﻮﺩ ﻟﻄﻴﻒ ﺧ&= #65170;ﻴﺮ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ᥷= 4;ﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎﺩﻳّﺖ ﭼﻮﻥ &#= 65256;ﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎﺩﻩ ﻟ&= #65220;ﻴﻒ ﻭﻧﺮم اﺳﺖ. ﻭ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﻟﻄﻒ ﮐ= ﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﻓﺮ= ﺍﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﺍض&= #1740; ﻨﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﺣ= ﻮﺍل ﻮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻟﻄﻴﻒ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ بغیرﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺷﻤﻨ&= #65166;ﻥ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ) ﺳم&= #1740;ع ﺸﻨﻮﺍ ﻭﺑﺼﻴﺮ &= #65169;ﻴﻨﺎ ﺍﺳﺖ (ﺣتی ﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻠ&= #65262;ﻗﺎﺕ ﺍﺳﺖ.ﻭلی ﻤﻘﺼ= 5262;ﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ د&#= 65227;ﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻧﺠﻮ&#= 65165; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻤﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﻃﻠﺎع الهی می باﺷﺪ.= ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﻳ= ﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ = ﻨﮕﺮﺍنی ﺴﺎﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣ&#= 65194; ﺍﺣﺪ ﻭﺻﻤﺪ ﺍﺳ&= #65174;. ﻳﮕﺎﻧﻪﺍﻯ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﻭ ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﻋ= ;ﺪﺩ ﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ ﻮﺟﻮ&= #65193; ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺑﻌﺪﻯ &= #65169;ﺪﻧﺒﺎل ﻴﻚ ﻭﺻﻤﺪ ﺣﺎﻟ&= #65174; ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﻭ&= #65187;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ وبی خودی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 255;ﻮعی اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺟ= ﻮﺩ ﻭﻫﺴتی که ﻣﺎ A= 251;ﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﻏﻴﺮ = ﺻﻤﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻮﻗﺖ = ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰﻳ= 5258; ﻭ ﻣﺘﻠﺎشی ﺸﺪ= 5253; اﺳﺖ. ﻭلی ﻮﺟﻮ= 5193; ﺻﻤﺪﻯ ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺯ ﮔﻮﻧﻪﺍﻯا= 04;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ است .ﻭلی ﺴﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺪﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻫ&= #65236;ﺖﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻭ&= #65187;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭن= 583; ﮐﻪ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻋﺎﺷق ﺪﺭﻣﻌﺸﻮق عب= 5;ﺩﻯ ﻋﺸق ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎسی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ اﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭﺑﻌﺪﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﻗ&= #65170;لی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ = ﻭﻧﻪ ﻣﻴﺰﺍﻳﺪ ( ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺻﻤﺪﻯﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ).ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻣﻌﺎ= 5193;ﻝ ﻭ ﻫم کفّه ﻭ ﻭA= 183;ﻮﺩ ﺑﺄﺯاء ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﻭﻣﻄﻠﻘﺎ ﮐسی نیز ﻨﺰﺩ ﺍﻭ ﻭ &#= 65165;ﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﻳﮕ= ﺮﺍنی ﻤﻌﺎﺩل اﻭ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻡ = ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّیات اله= 40; ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭﻋﻈﻤﺖ بی ﻤثال ﻟهست&= #1606;د ﺑﺎﺯﻫﺮﮔﺰﻫﻤ= 5166;ﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺑﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; این همانی آنرا ﻣﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺟﺴم ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 65165;ﺟﺴﺎم اﺳﺖ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺩ&#= 65259;ﻨﺪﻩ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ( ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺻﻮﺭﺕ= ﻧﻮﻋﻰﻭﺻﻮﺭﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺁﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩ = ﮐﻪ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﻤﻴﮕویند ﭼﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﻣﻴﺸﺪ ﺧﺎلق ﺮ= 5165; ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮق ﺠﺪ&#= 65165; ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﻳﺎ ﭼ= ﮕﻮﻧﻪ ﺭﺯق ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺭﺯق گیر زʌ= 55;ﺪﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯﻫ= 605; ﺘﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﻔ&= #64401;ﻴک ﻨﻤﻮﺩ. ﻭ ﻟﻴﮑﻥ اﻳﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65203;ﺎﺯﻧﺪﻩ اشیاء ﻮ ﺍﻧﺸᥴ= 6;ء کننده اشیاء = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴ&= #65253; ﺎﻭ ﺑﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐ= ﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺷ&= #65268;ﺌﻰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ &= #65261; ﻣﻌﺎﺩا اﻭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ (ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻔﺎ&= #65173; ﻓﻠﺴفی ﺪﺭ قُž= 5;آن ﻮ حدیث ها ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻬم ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; تجلّیات ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ الهی ﺮﻭﺑﺮﻭ ʌ= 59;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺿﻤﻥ اﻳﻨﮑﻪ &= #1575;لهی ﻮ تجلّی ﺨﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﻨ&#= 65262;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧمی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺰﺑﺎﻥ ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻣﻨﻄ&= #1602; بشری ﻮﺣتی ﺪﺭ= ;ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﺎل ا= 5203;ﺖ ﻭﺣﺘﻰ ﻗﻮﺍﺭﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺍﻟﻔ&= #65166;ﻅ ﻣﻨﻄقی ﺒﺮﺍﻯ = 5176;ﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻳﻌنی = 5262;ﺻﻒ ﻣﻨﻄقی اشیاء = ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻣﺨﺘ&#= 65248;ﻔﻰ ﭼﻮﻥ ﻤﻘﺪﻣﺎﺕ &= #65261;ﺍﺻﻮل ﻮﺣﻘﺎﻳق ﻮﻋﻠ= 604; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻘﺎﺑ&#= 1604; ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻨ&= #65220;قی ﻮﻋﻠمی ﻮ ﻓﻠﺴ= 5236;ﻰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩم اﻧﺴﺎﻥ زیکی اﺳﺖ ﻭﺧ᥷= 4;ﺍ ﻳکی اﺳﺖ ﺍﻳﺎ = 5165;ﻳﻥ ﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﻳﮕ&= #65166;ﻧگی ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ؟ (ﺍ&#= 65247;ﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺸﺒﺎﻫتی ﺮﺍ ﻣ= 5268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65268;ﺪﺍﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭻ ﺩﻭ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨ ﺪﻫ&= #65250; ﻭﺣتی ﻤﮑﻤل خ = 5; ﻨمی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ&= #65165;ﺣﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﻗﺎﺑ&= #65246; ﺳﺎﺯﺵ ﻭﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﻣﺮگ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ: ﺃﺣﻠﺖ ثبّتک = 575;ﻟﻠﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﺍﻟﺘﺸ= 5170;ﻴﻪ فی اﻟﻤﻌﺎﻧﻰ A= 261; ﺃﻣّﺎ فی اﻟﺎʌ= 03;ﻤﺎ ﻔﻬﻰ ﻭﺍﺣﺪة ﻭ&#= 1607;ی اﻟﺪﻟﺎلة علی= ّ اﻟﻤﺴﻤّﻰ ﻭ ﺫ= 5247;ک ﺃﻥّ اﻟﺎﻧﺴﺎA= 253; ﻮ ﺍﻥ ﻘﻴل ﻮﺍﺣ&= #65194; ﻓﺎﻧّﻪ ﻳﺨﺒﺮ &#= 65155;ﻧّﻪ ﺟُﺸثّة ﻭﺍﺣ᥷= 4;ة ﻭ لیس ﺑﺎثنین= .ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻨﻔﺴﻪ لیس ﺑﻮA= 165;ﺣﺪ ﻟﺄﻥ ﺃﻋﻀاءه A= 251;ﺨﺘﻠﻔﻪ ﻭ ﺃﻟﻮﺍﻧﻪ ﻣﺨ&= #65176;ﻠﻔﻪ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺣﺪﻩ ﻭ&= #65259;ﻮ ﺃﺟﺰﺍٴ ﻤﺠﺰّ = 5263; لیس ﺳﻮاء ﺩﻣّ= ;ﻪ ﻏﻴﺮ ﻟﺤﻤﻪ ﻭﻟ&= #65188;ﻤﻪ ﻏﻴﺮ ﺩﻣّﻪ ﻭﻋ&#= 1614;ﺼَبة ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻭﻗﻪ ﻭ&= #65207;ﻌﺮﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﺸﺮﻩ ﻭ ﺳ= ﻮﺍﺩﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﻴﺎﺿﻪ ﻭ&= #64400;ﺬﻟک ﺴﺎﺋﺮ جَمیع ا= ;ﻟﺨﻠﻖ ﻓﺎﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻮ&#= 65165;ﺣﺪ فی اﻟﺎﺳﻢ ﻟﺎ = 5261;ﺍﺣﺪ فی اﻟﻤﻌﻨﻰ ﻭA= 165;ﻟﻠﻪ جَلّ ﺠﻠﺎﻟﻪ ʌ= 61;ﺍﺣﺪ ﻟﺎ ﻭﺍﺣﺪ ﻏﻴﺮ&= #65257;ﻭ ﻟﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻓ&= #65268;ﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺯﻳﺎﺩة ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65240;ﺼﺎﻥ ﻓﺄﻣّﺎ ﺍﻟﺎﻧ= 5204;ﺎﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮق اﻟʌ= 52;ﺼﻨﻮع اﻟﻤﻮٴﻠّﻒ ﻓʌ= 52;ﻥ ﺃﺟﺰﺍٴ ﻤﺨﺘﻠ= 601;ة ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﺷﺘّ&#= 65264; ﻏﻴﺮ ﺃﻧّﻪ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎﺟﺘﻤﺎع شیئ ﻮﺍﺣﺪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻗ= 5194;م ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﮑﺎﻣل عقل®= 0; ﻮ ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﭘﺎ= 5267;ﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﻰ ﻭﺗﺮک ﺴ&#= 65248;ﻮک ﻴﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;حی ﻨﻴﺎبی که ﺑﻴʌ= 08;ﺘﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺎﻳ&#= 65194; و عُقده ها و ﺗ= ﻔﮑﺮﺍﺕ ﺑﺎﻃل ﻮ ﻧﻔﺴﺎ&#= 1606;ی و حدیث نفس ﺪﺭ= ﻳک ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻴﻥ ﻴ&= #64405;ﺎﻧگی ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺩﺭﻣﻌنی اﺳﺖ (ﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﺍ= قع ﻴﮕﺎﻧﻪ ﻭ ﺷﺒﻴ&= #65258;) ﺍﺳﺎمی همیشه = ﻳکی هستند. (ﻣﺎﻧﻨʋ= 94; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﻋﺎلم اﺳA= 174; ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ&#= 65227;ﺎﻟﻢ) ﻭلی ﺪﻟﺎﻟﺖ ﻣ= 5204;ﻤّﺎئی هر ﺍﺳم ﺘﻔﺎﻭA= 173; ﺩﺍﺭﺩ (ﻧﻮع عل= 605; ﺨﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟ&= #65258; ﻋﻠم ﺨﺪﺍ ﺑﺎﻋ&#= 65248;م ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺩﺭ = ﺍﺳم علم ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= 604;ی ﺪﺭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷت= 607; ﮐﻪﺣتی ﻘﺎﺑﻞ = 602;یاس ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮔﺎﻭ ﻋﻘل ﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ&= #65227;ﻘل ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭلی اﻳﻥ کجا ﻭ ﺍﻥ کجا کجا) ﺍﮔﺮ ʋ= 65;ﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧ&= #65258; ﺍﺳﺖ ﻳﻌنی ﺠﺴ= 5194;ﻯ ﻮﺍﺣﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﺩ&= #65261;ﺗﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻴک ﻤﻮ&#= 65183;ﻮﺩ ﻭﻟﻰ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﺩﺍﺭﺩ ( ﻳﻌنی ﺒ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #65250; ﻳکی اﺳﺖ ﻭلی = 5;جزاء ﻮ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻔﺮﺍ&= #65261;ﺍﻥ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴ&= #65200; ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﺩﺭﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ بی = 5252;ﻌنی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺟ= ﺰﺍ ﺑﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻳﮑﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ .ﺧﻮﻥ = ﻮ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎﻫم ﻔ&#= 65198;ق ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻳﻥ = همانی ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﺍﻋﺼﺎ&= #65167; اﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﮔ&= #65260;ﺎﻯ ﺎﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣ&= #65262;ﻯ اﻭﻏﻴﺮﺍﺯ ﭘﻮ= 5203;ﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭﺳﻴﺎ&= #65259;ﻴﻬﺎﻯ او ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﻔ&#= 65268;ﺪﻯهای اﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫ&#= 65252;ﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺳم ﻮﺍﺣﺪ &= #65261;لی ﺪﺭ ﻣﻌنی ﻮﻣﻔ= 5260;ﻮﻡ ﻳکی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. &#= 65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ&#= 65165;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭ ﺍﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻥ اﺟﺰﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﮐم ﻮ ﺯﻳﺎﺩﻯ &= #65194;ﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩ= ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺨﻠﻮ&#= 1602; ﻤﺼﻨﻮعی اﺳﺖ A= 251;ﻮٴﻠﻒ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﺍﺟ= ﺰﺍ ﻭﺟﻮﻫﺮ ﻫﺎﻯﻤ&#= 65192;ﺘﻠﻒ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ اﻳﻦ ﺟ&= #65262;ﺍﻫﺮ جَمع ﺸﻮﻧﺪ ﻳª= 5; ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴ&= #65166;ﻭﺭﻧﺪ. ﺳپس ﺭﺍﻭﻯ ﺘﻮ= 5215;ح و ﺘﻔﺴﻴﺮﻯ ﺪﺭ &= #65169;ﺎﺭﻩ ﻟﻄﻴﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻟﻄﻒ ﺧﺪﺍﻏﻴﺮ &= #65165;ﺯ ﻟﻄﻒ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﻴﺎ ﻓʋ= 76;ح اﻧّﻤﺎ ﻗﻠﺖ ﺍ= 5247;ﻠّﻄﻴﻒ ﻟﻠﺨﻠق اﻟﻠّʌ= 20;ﻴﻒ ﻭ ﻟﻌﻠﻤﻪ ﺑﺎﻟ&= #1588;یئ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ ﺃﻟﺎ &= #65175;ﺮﻯ الی أثر ﺻﻨﻌﻪ فی اﻟﻨﺒﺎﺕ ﺍA= 247;ﻠﻄﻴﻒ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻟﻠﻄﻴ&#= 65234; ﻭفی اﻟﺨﻠﻖ ﺍA= 247;ﻠﻄﻴﻒ ﻣﻥ ﺃﺟﺴﺎم اﻟ= 5188;ﻴﻮﺍﻥ ﻣﻥ اﻟﺠﺮﺟس ﻭ= 5165;ﻟﺒﻌﻮﺽ ﻭﻣﺎ ﻫﻮ ﺃﺻﻐﺮ = ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻣﻤّﺎ ﻟﺎﻳﮑﺎ= 5193; ﺗﺴﺘﺒﻴﻨﻪ ﺍﻟ&#= 65228;ﻴﻮﻥ ﺑل ﻴﮑﺎﺩ ﻳﺴﺘ&#= 65170;ﺎﻥ ﻠﺼﻐﺮﻩ ﺍﻟﺬﮐ&#= 65198; ﻣﻥ اﻟﺄﻧثی ﻮ = 5165;ﻟﻤﻮﻟﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﻟﻘﺪﻳﻢ ﻓ&= #65248;ﻤّﺎ ﺭﺃﻳﻨﺎ ﺻﻐﺮ ﺫ&= #65247;ﻚ ﻓﻰ ﻟﻄﻔﻪ ﻭ ﺍﻫ= ﺘﺪﺍﺋﻪ ﻟﻠﺴﻔﺎﺩ ﻭ ﺍﻟ&= #65260;رَبّ ﻣﻥ اﻟﻤﻮﺕ ﻭ ﺍ&= #65247;جَمع ﻠﻤﺎ ﻳﺼﻠﺤﻪ ﻣ&= #65252;ّﺎ فی ﻠﺠج اﻟﺒﺤʋ= 66;ﺭ ﻭﻣﺎ فی ﻠﺤاء A= 165;ﻟﺄﺷﺠﺎﺭ ﻭﺍﻟﻤﻔﺎﻭﺯ ﻭ &= #65165;ﻔﺘﺮﺍقها ﺒﻌﻀﻬﺎﻋﻥ ﺒﻌ&#= 65214; ﻣﻨﻄﻘﻬﺎ ﻭﻣﺎ &= #65175;ﻔﻬم ﺒﻪ ﺃﻭﻟﺎﺩﻫﺎ &= #65227;ﻨﻬﺎ ﻭ ﻧﻘﻠﻬﺎ ﺍﻟﻐ&= #65196;ﺍٴ ثمّ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﺃA= 247;ﻮﺍﻧﻬﺎ ﺣﻤﺮة ﻣﻌﺼﻔﺮ= 577; ﻭ ﺑﻴﺎﺿﺎ ﻣﻌﺤ&= #65252;ّﺮﻩ ﻋﻠﻤﻨﺎ ﺃﻥ ﺧﺎ&= #1604;ق هذا ﺍﻟﺨلق ﻠ᥺= 0;ﻴﻒ ﻭ ﺃﻥّ کُلّ ﺼʋ= 66;نع ﺸﻴئ ﻓﻤﻥ شیئ A= 211;ﻨﻊ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺨﺎ&#= 1604;ق اﻟﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺠ= 5248;ﻴﻞ ﺧﻠق ﻮ ﺻنع لا A= 251;ﻥ شیئ ﺑﺎﻟلطیف ﺑﺨﻠق ﻮ ﺑﺎﻟ᥺= 0;ﻒ ﺑﻬﺮﭼﻪ ﺭﻳﺰ ( ﻭ= ; ﻇﺮﻳﻒ ﻭ ﻟﻄﻴﻒ) ﺍﺳﺖ. ᥳ= 3;ثاﺭ ﺻﻨﻌﺖ الهی ﺮʋ= 65; ﺩﺭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻮﻳﺎ اشیاء غی= ر ﻟﻄﻴﻒ (ﺧَﺸِﻦ) &= #65197;ﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻰ. = ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺸﺮﺍﺕ ﻭ ﺭ&= #65267;ﺰﺗﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴم که @= 380;ﺸﻢ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻳ&= #65194;ﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺭﻳ&= #65200; ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧَﺮ &= #65261; ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻴم ﺘﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﻴ&#= 65250;. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻳ= ﺰﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑ&= #65204;ﻮﻯ ﺠﻔﺖﮔﻴﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65198;ﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻓ= ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻫﺎﻯ خودشان ﻭ ﺩﺭﭘ= ;ﻮﺳﺘﻪ ﺗﻥ گیاﻫﺎﻥ ﻳA= 166; ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻭ ﺳ= ﻮﺭﺍﺧﻰ ﺯﻧﺪگی ﻤﻴﮑﻨA= 256;ﺪ. ﻭ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ = ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭﺑﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺗﻔﺎﻫم ﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻃﻔﺎل ﺨﻮﺩ ﻏ= 5196;ﺍ می ﺒﺮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻧﮕﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﺮخ ﻮ ﺯﺭﺩ ﻳﺎ = ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﺳﺮخ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﮔﻮﺍﻩ ﺑﺮﺧﺎﻟ&#= 65238; ﻟﻄﻴﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﺑﺎ ﻟﻄﻒ ﺑﻬﺮﭼ= ﻪ ﻟﻄﻴﻒ ﻧﻴﺰ هس= 578;) ﻫﺮﺻﺎنعی ﭽﻴʌ= 00;ﻯ ﺮﺍ ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎ&#= 1574;ی ﺪﻳﮕﺮ می ﺴﺎﺯ= 5193; ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎ&= #1604;ق ﻠﻄﻴﻒ ﻭﺟﻠﻴل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻴ&= #1670; همه ﭼﻴﺰﻣﻴﺴʋ= 66;ﺯﺩ (ﻧﻈم ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻞ = ﻟﺎﺟﺮم اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺨ&#= 65166;لق ﻮ ﻇﺮﺍﻓﺖ ﮐﺎﺭ = ﺍﻭ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﺨﺎلی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﻟﻄﻒ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ= همه ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺭﮐﻤﺎل ﻮﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺣتی &#= 65192;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻣﻰ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﻴﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253;همانی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ&= #65262;ﻥ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ .ﺭﺍﻭﻯ = ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﻳﺎ&#= 65231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰﺧ&= #65166;ﻟﻘﻰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ (ﺗ= ﺒﺎﺭک اﻟﻠﻪ ﺃﺣﺴﻥ ا= 5247;ﺨﺎﻟﻘﻴﻦ) ﺍﻣﺎم گفت ﺩﺭ = 2;ُرآن ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻋﻴﺴ&= #65264; ﺍﺯ ﮔِﻞ ﭼﻴﺰﻯ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺳﺎﺧﺖ &= #65261;ﭼﻮﻥ ﺪﺭ ﺍﻥ ﺪﻣﻴﺪ ﺑ= ﺎﺫﻥ الهی ﭙﺮﻭﺍﺯ ʄ= 00;ﺮﺩ ( ﺗﺸﺒیه ﻴﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻳﻥ اﻳ&= #65253; ﭙﻴﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺎﺩﻯ ﭽ&#= 65262;ﻥ گِل ﻮ ﻣﺎﺩﻩ ﺧ= 5166;م ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺯش&#= 1740; ﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﭙ&#= 65198;ﻧﺪﻩ ﻭﻃﻴّﺎﺭ ﺩﺭﻋ= 5198;ﻭﺝ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ = ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﻋﻘل &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﭘﺮﻭﺍﺯﻣﻴﮑﻨ= 5194; ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺎﺳﺮا= 569; ﻭ ﻋﺮﻭج ﻮﻣﻌﺮ&#= 65165;ﺝ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻤﻘﺎمی ﺒﺮﺗﺮ = 5261;الهی ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭقُرآن گفته ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 203;ﺎﻣﺮﻯ گاﻭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪ= 5267;ﮕﺮﺍﻥ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺠﺴﺪ ﻭﻣﺠﺴم و &#= 65169;ﺎ ﺻﺪﺍﻯ گاﻭ ﺑﻮ= 5193;. ( ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮ= ﺍﻥ ﺒﺎﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﻭلی ﻤﻨﻈA= 262;ﺭ ﺍﻋﻤﺎل غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ گاﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑ&#= 65194;ﻧﺒﺎﻝ ﮔﺎﻭ ﺩﺭﻫﺮ ﺷﮑ&= #1605; گنده آخوندﻯ اﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﭼﻮﻥ ﻤﺴﻴﺢ ﭘﺮ&= #65255;ﺪﻩ ﻃﻴّﺎﺭ ﻭﺳﺎﻟ= 705; ﺘُﻨﺪﺭو ﻭﺑﺎ = 4344;ﺮﻭﺍﺯ ﻭ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ج ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻤﻌ&= #65198;ﺍﺝ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﻭﺩ ) ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ= ﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 1605; که ﮐﺎﺭﻋﻴسی ʋ= 94;ﻟﻴل ﻨﺒﻮﺕ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ = ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴم که ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎﻣﺮ&= #65263; ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﺎﻭ &= #65211;ﺪﺍ ﺩﺍﺭﻯ ﺒﺴﺎﺯﺩ. = ﮐﻪ ﺗﺎ نبوّت ﻣﻮس= ;ی ﺮﺍ ﺧُﻨثی ﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﺭﺳ&#= 65166;ﻣﺮﻯ ﺠﺎﻯ ﺘﻌﺠﺐ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ: ﻮﻳﺤک ﻴﺎ ﻓﺘﺢ= ; ﺍﻥّ ﻠﻠﻪ ﺍﺭﺍﺩﺗﻴ&#= 65253; ﻮﻣﺸﻴّﺘﻴﻦ ﺍ= 5197;ﺍﺩة ﺣﺘم ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #1593;َزّﻡ ﻳنهی ﻮ ﻫﻮ ﻳﺸ= 575;ء ﻮ ﻳﺄﻣﺮ ﻭﻫﻮ ﻳ= ﺸاء ﺍﻭﻣﺎ ﺭﺃﻳﺖ ﺃ&= #65255;ّﻪ نَهی ﺁﺩم ﻮ ﺯʌ= 61;ﺟﺘﻪﻋﻥ ﺃﻥ ﻴﺄﮐﻠﺎ ﻣﻥ اﻟﺸﺠﺮة ﻭﻫﻮ = 5267;ﺸاء ﺬﻟﻚ؟ ﻭﻟﻮلم A= 268;ﺸاء ﻟم ﻴﺄﮐﻠﺎ ﻭﻟ&#= 65262; ﺃﮐﻠﺎ ﻟﻐﻠﺒﺖ &= #65251;ﺸﻴّﺘﻬﻤﺎ ﻣشیئة ﺍﻟﻠﻪ ʌ= 61; ﺃﻣﺮ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺬ= 5169;ح اﺑﻨﻪ ﺍﺳﻤﺎﻋ= 5268;ﻞ ﻭﺷاء أﻥ ﻟﺎﻳA= 196;ﺑﺤﻪ ﻭﻟﻮ ﻟﻢ ﻳشاء = 5155;ﻥ لا ﻳﺬﺑﺤﻪ ﻟﻐ= 5248;ﺒﺖ ﻣشیئة ﺍﺑﺮﺍ᥽= 9;ﻴم ﻤشیة ﺍﻟﻠﻪعَ= ;زّ ﻭجَلّ . ﭼﻪﻣﻴ= ﮕﻮئی؟! بدﺍﻥ که ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ مَشیّت ﺩﺍﺭ= ;ﺩ. ﻳکی اﺭﺍﺩﻩ ﺣA= 176;م ﻮ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺭﺍ&#= 65193;ﻩ عَزّم ﺨﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ&#= 1604;ی ﺨﻮﺩ مَشیّت ﺁ= ;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ن&= #1614;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ = مَشیّت ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻣﻮﺭﺩ نهی اﻧʋ= 84;ﺎم گیرﺩ. ﻣﮕﺮ ﻧﻤ= 5264; ﺑﻴنی که ﺩﺳﺘʌ= 62;ﺭ نهی ﺨﻮﺭﺩﻥ اʋ= 99; ﺩﺭﺧﺖ بهشتس ﺑﺂﺩم ﻮ= ;ﺣﻮّﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ که ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺴﺮﮐشی صورت گیرﺩ ﺍﮔﺮ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻭ ﻧﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ مَشیّت ﻣﻴﮑﺮ= ﺩ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻤ&= #65263;ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭﺍﻟَّشیّت ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺑﺮ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪﻏﺎﻟﺐ ﻣﻴﺎﻣﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩ= ;ﺳﺘﻮﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ کرﺩﻥ = 5236;ﺮﺯﻧﺪ ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴم ﺪ= 5165;ﺩﻩ ﺷﺪ ﻭلی مَشیّ= ت الهی ﺒﺮﺍﻳﻥ ʌ= 56;ﺒﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺍﺑ= ﺮﺍﻫﻴم ﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺖعل®= 0;ّ ﺮغم مَشیّت ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴل ﺮﺍ &#= 65203;ﺮﺑﺒُﺮﺩ ﺁﺍﻧﮕﺎﻩ مَش®= 0;ّت ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﺒﺮ= 605;َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﺎﻟ&#= 65168; ﻣﻴﺂﻣﺪ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻣﻴﺸﺪ. ﺳپس ﺭﺍ&#= 65261;ﻯ ﻤﻰ ﭘﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺳ= مع الهی ﺒﮕﻮﺵ ﻭʋ= 93;ﻳﺪﻥ اﻭﺑﭽﺸم اﺳﺖœ= 7; ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: اﻧ= ّﻪ ﻳﺴمع ﺒﻤﺎ ﻳﺒ= 5212;ﺮ ﻭ ﻳﺮﻯ ﺒﻤﺎ ﺳﻤ= ﻊ ﺑﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺑﻌﻴ&= #65253; ﻤثل عین اﻟﻤﺨ= ;ﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭ ﺳمیعا ﺑﻤثل= ; ﺴمع اﻟﺴﺎﻣﻌﻴﻦ ﻟ= 4401;ﻥ ﻠﻤّﺎ ﻟﺎ ﺗﺨف= 740; علیّه ﺧﺎﻓیة = ﻣﻥأثر ﺍﻟﺬﺭّﻩ ﺍﻟﺴ= 5262;ﺩاء علیّ اﻟﺼﺨﺮة= ﺍﻟﺼﻤّاء فی اﻟﻠﻴلة ﺍ᥼= 7;ﻈﻠﻤاء ﺗﺤﺖ ﺍﻟثرﻯ ﻮ= 5165;ﻟﺒﺤﺎﺭ ﻗﻠﻨﺎ ﺑﺼﻴﺮ ﻟ&= #65166; ﺑﻤثل عین اﻟﻤ= ;ﺨﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭﺳمیع ﺒﻤﺎ ﻟ= 05; ﺘﺸﺘﺒﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺿﺮﻭﺏ ﺍ&= #65247;ﻠﻐﺎﺕ ﻭلم ﻴﺸﻐﻠﻪ ﺳ= 605;ع عن ﺴﻤﻊ ﻗﻠﻨﺎ &#= 65247;ﺎ ﺑﻤثل اﻟﺴﺎﻣʌ= 28;ﻴﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧᤦ= 1;ﻪ<s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ</span= ><s= pan dir=3DLTR> ﻣﻴ᥸= 8;ﻨﻮﺩ<s= pan dir=3DLTR> ﺿﻤ᥽= 6;ﺎ<s= pan dir=3DLTR> ﻣﻴ᥵= 0;ﻴﻨﺪ.<s= pan dir=3DLTR> ﻭﺁ᥽= 5;ﭽﻪ<s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ ª= 5;ه ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﺿﻤﻨ&#= 65166; ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ. ﺑﻴﻨ&= #65166; ﺑﭽﺸﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ ﭽﺸم ﻤﺨﻠ&#= 65262;ﻕ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎ= ;ﻧﻨﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻴ&= #65208;ﻨﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮ = ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨﻤﻴﻤﺎA= 255;ﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﻳک ﺬA= 197;ﻩ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮ= ﺭﭼﻪ ﺴﻴﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﺭﻭ&= #65263; ﺴﻨگ ﺴﻴﺎهی ﺪA= 197;ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﺭ ﺯﻳ&= #65198; ﺧﺎک ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﻗ&= #65228;ﺮ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ &= #65169;ﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﻟ&= #65264; ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻭﺳمیع اﺳʋ= 74; ﻭلی ﻨﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻥ اﻧﻮﺍع ﺰﺑﺎﻧA= 260;ﺎ ﻭﺻﺪﺍﻫﺎ. ﻭ ﺷﻨ= ﻴﺪﻥ اﻣﺮﻯ ﻤﺎنع اʋ= 99; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺼﺪﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﭼﻮﻥ ﺴمیع اﺳʋ= 74; ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺸﻨﻮﺩﮕﺎ&#= 65253;. ﺭﺍﻭﻯ ﺒﺎﺯ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺪﻳم ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧ= ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﺁﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﺳﺨتی می ﻨﻤﺎʋ= 63;ﻰ. ﺁﻳﺎ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ&#= 65165;ﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ &= #65252;ﺘﻌﺪﺩﻯ ﻤﻴﺒﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤ&#= 65258; ﭼﻴﺰ ﺑﻔﺴﺎﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﻓﺖ (ﺍﻣﺮﻣﺤلی که A= 255;ﺸﺪﻩ ﻭﺍﮔﺮ ﻣﻴﺸﺪ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﻔﺴﺎﺩ ﻳﺎ عَک= 87; ﺗﮑﺎﻣل ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺩ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻫ&#= 65198;ﻳک اﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮ&= #65175;ﺮﻯ ﺒﺠﻮﻳﺪ ( ﺍﻣﺮﭼ= ﻨﺪ ﺧﺪﺍئی که ﺍﺗʌ= 36;ﺎق ﻨﻴﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺍﺯ = ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺸﺪ. = ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻗﻮل اﺭ&#= 65261;ﺍﺡ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ= ﺩﺍﻥ که ﺍﻳﻥ ﺒﺎﺭ ﺑ&#= 65166;ﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65267;ﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻳﻢ. ( ﺍﻣﺮﻯ که ﺍﺗﻔ&= #65166;ق ﻨﻤﻴﺎﻓﺘﺪ ﻭﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻧﻮعی ﻘﺒلی ﻮʋ= 83;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻧﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺽ ﺷ= ﻮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﮔﺮﭼﻨﻴﻥ ﭙﻴ&#= 65208;ﻨﻬﺎﺩﻯ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﻗﺒﻠﻰ = ﮐﺮﺩﻧﺪ (ﺍﻣﺮﻯ که ﺍﺗﻔ&#= 65166;ق هم ﻨﻴﻔﺘﺎﺩ ﻭ= 5247;ﻰ ﺍﺯﻗﺒل ﻨﺘﻴﺠ= 5258; ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. پس &#= 65165;ﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل اﺯ ﺩﻳﺪ &#= 65251;ﺎﺑﺎﺯ ﺁثاﺭﺵ ﺑﺮﺍﻯ = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﺭﺍ= ﻭﻯ ﺴپس ﺧوﺮﺳﻨﺪ A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺠﺪﺍ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1506 - دﺭﺣﺪﻳثی اﺯ= ;ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ294ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺧﻄﺒﻪﺍﻯ ﺪ&= #65197; ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ ﺩ&= #65197; ﭘﺎسخ سوآل ﺘﻮ= ;ﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺻﻔ&#= 65264; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭽﺸم ﻤ&#= 65264; ﺑﻴﻨﻴﻢﻓﺮﻣﻮ= 5193;: <= b>اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠ᥽= 8; ﺍﻟﺬﻯهو ﺃﻭﻝ ﻟﺎ ﺑِﺪء (&= #65252;ﻤّﺎ) ﻭﻟﺎ ﺑﺎﻃﻥ (ﻔﻴ= ﻤﺎ) ﻭﻟﺎ ﻳﺰﺍل (ﻤﻬ&= #65252;ﺎ) ﻭﻟﺎ ﻣﻤﺎﺯ (ﺟﻤ= ﻌﻤﺎ) ﻭﻟﺎ ﺧﻴﺎل ﻮﻫ&#= 65252;ﺎ لیس ﺑﺸﺒی ﺤﻔʌ= 68;ﺮﻯ ﻭﻟﺎﺑﺠﺴم فی A= 176;ﺠﺰء ﻭﻟﺎ ﺑﺬﻯ غای= 77; فی ﺘﻨﺎﻫﻰ ﻭﻟ= 5166; ﺑمُحدِث فی ﺒ&= #65212;ﺮ ﻭﻟﺎ ﺑﻤﺴﺘﺘﺮ فی کشف ﻭﻟﺎ ﺑʋ= 96;ﻯ ﺤﺠﺐ ﻓﻴﺤﻮﻯ ﮐ&= #65166;ﻥ ﻮﻟﺎ ﺃﻣﺎﮐﻥ ﺘ&= #65188;ﻤﻠﻪ ﺃﮐﻨﺎﻓﻬﺎ ﻭﻟ&#= 65166; ﺣﻤلة ﺗﺮﻓﻌﻪ = 5169;ﻘﻮﺗﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﺒﻌﺪ = ﺃﻥ ﻠم ﻴﮑﻦ ﺑل ﺤﺎ&#= 65197;ﺕﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ ﻴﮑﻴّﻒ ﺍﻟ&#= 65252;ُﮑﻴِّﻒ اﻟﺎﺷﻴﺎٴ ﻭﻣA= 253; ﻠم ﻴﺰل ﺒﻠﺎ ﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﻳﺰﻭل ﺒﺎ&#= 65191;ﺘﻠﺎﻑ ﺍﻟﺄﺯﻣﺎﻥ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﻨﻘﻠﺐ ﺷﺄﻧﺎ &= #65169;ﻌﺪ ﺷﺄﻥ ﺍﻟﺒﻌﻴﺪ &= #65251;ﻦ ﺤﺪﺵ ﺍﻟﻘﻠﻮﺏ <= /span>سپاس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪﻯ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺍﻳ&= #1578;ی هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍ= 5203;ﺖ (ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺒﻞ ﺍﺯ= ﺁﻏﺎﺯﻳﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) = ﻭﺑﺎﻃنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65219;ﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻫﻤﭽﻨ= ﺎﻥ لا ﻳﺰﺍﻝ ﺍﺯ ﺍ&#= 65199;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﮐﻪ ﻗ= ﺒل ﻮﺑﻌﺪﻯ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭﺑﺎ ﻫﻴچ اﻣﺮ= 5263; ﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻤﺰﻭ&= #1580; ﻨﻴﺴﺖ. (ﺑﺎﻏﻴﺮ= ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺵ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﺨﻴّ= 604; ﻮ ﺗﻮﻫّم ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ (ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ ﺫﻫﻨ&= #65264;). ﺣتی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 614;ﺒَحی هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺷ&#= 65170;ح ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65261;ﺟﺴمی هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟ&#= 65204;ﻢ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﭙﺎﻳﺎنی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺒﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮔﺮﺩ&= #65193;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﭼﻴﺰ ﺣ&= #65166;ﺩثی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺪﻳﺪﻥ ﺒﺎﺷﺪ (ح&= #1575;دِث ﻫﺮﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭﻫ&#= 65198;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ جدید ﺍﺯﻋﺪﻡ ʌ= 67;ﺎ ﺍﺯﻫﺮﻣﻘﺎم ﻨ= 5262;عهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻣﺨفی ﻮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل کشف A= 261;ﺁﺷﮑﺎﺭﺒﺎﺷﺪ= ;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺣﺠﺎب= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﺩﺭ ورای ﺧﻮﺩ A= 251;خفی ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻣﮑﺎﻧ&= #65268;ﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺠﺎ= ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ که ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧ= 4405;ﺬﺍﺭﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺒﻴ&#= 65256;ﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻭ&= #65239;تی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﻣﮑﺎنی ﺪﺭﻫﺴتی ﻨﺒﻮA= 193;. ﺗﺎ ﺁﻥ ﻤﮑﺎﻥ ﺑ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺩﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺟﺎﻯ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺣﺎﻣﻠﺎنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﻗﻮﻩ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺣ= ﻤل ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ (ﻋﺮﺵ = ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم ﻄ&#= 65198;ﻳﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪی ᥴ= 9;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ معرفی شده خداوند ﺣ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ عقلی ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐُﺮسی A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ سراسر ﻫﺴ᥵= 6;ﻴﻬﺎ ﻭﻋﻮﺍﻟم ﻤﻮﺟ= 5262;ﺩﻯ ﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭﮔﺎﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ) ﻫﺮ= ;ﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻗت= 740; ﭙﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ &= #1578;َصوّر ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﻴﺎ= ﻝ (ﻭﻃﺮح اﺣﺘﻤﺎ= 5247;ﺎﺕ ﻭﺣتی ﻤﺤﺎﻟﺎA= 173;) ﺑﺮﺍﻯ کیفیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ کیفیّت ﺩﻫ= ;ﻨﺪﻩ اشیاء ﺍﺳﺖ ﺟ᥸= 0; ﺑﺤﻴﺮﺕ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﻮ ﻟﺎﻳ&= #65200;ﺍﻝ ﻭﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﺴﺖ.= ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﻤﮑﺎﻥ ﻭ&= #65199;ﻭﺍل ﻮﭘﺎﻳﺎنی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺯﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﺍ&#= 65267;ل گرﺩﻧﺪ ﻭﻫﺮﮔA= 200; ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻭ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩ&= #65197;ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. (ﺗﮑﺎﻣل نوعی ʌ= 62; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ) ﺧﺪﺍﺋ= ﻰ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﺍ= ﺯ ﺣﺪﺵ ﻭ تَصوّر= ; ﺩﻟﻬﺎ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ. (احس= 575;س ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65261;ﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻗﻠﺐ = ﻳﻌنی ﻤﻐﺰ ﺩﺭﻓﮑﺮﻭ &= #65235;ﻮﺃﺩ ﺩﻟﻴل ﭼﺸم سو = 5; ﺮﻭﺍنی اﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﺤل اﻧﻘﻠ= 5166;ﺑﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﺍﺣ= 5262;ﺍﻝ مُتغّر ﻭﺗﮑﺎ= ﻣل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ) اﻟﻤﺘﻌﺎلی ع= 606; اﻟﺄﺷﺒﺎﻩ ﻭﺍ= 5247;ﻀﺮﻭﺏ ﺍﻟﻮِﺗﺮ ﻋﻠّA= 166; ﺗﻤﺎم اﻟﻐﻴﻮA= 167; ﻓﻤﻌﺎنی اﻟﺨʌ= 48;ق عنه ﻣﻨﻔیّة ﻭ= ;ﺳﺮﺍﺋﺮﻫم علیّه ﺧﻔﻴّﻪ= ﺍﻟﻤﻌﺮﻭﻑ بغیر ﮐﻴﻔﻴّﻪ= ; ﻟﺎﻳُﺪﺭک ﺒﺎﻟحواس ﻭﻟᥴ= 6; ﻳﻘﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎﺵﻭﻟﺎ &#= 65175;ﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﺤﻴﻄﻪ ﺍﻟﺄﻓ&#= 64401;ﺎﺭ ﻭ ﻟﺎﺗﻘﺪّﺭﻩ &#= 65165;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻭﻟﺎ ﺗقع علیّ= ;ه ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻓﮑ&#= 65248;ّﻤﺎ ﻗﺪّﺭﻩ ﻋﻘﻠﺎ &#= 65261; ﻋُﺮﻑ ﻟﻪ ﻣثل = 5236;ﻬﻮ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﮐﻴﻒ &= #65267;ﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﺄﺷﺒﺎح ﻮ &#= 65267;ﻨﻌﺖ ﺑﺎﻟﺄﻟﺴﻥ اﻟ= 5236;ُﺼﺎح ﻤﻥ ﻠم ﻴﺤﻠل ف= 740; اﻟﺄﺷﻴاء ﻓﻴʌ= 40;ﺎل هو ﻓﻴﻬﺎ ﮐﺎﺋ= 5253; ﻮﻟم ﻴﻨﺄ ﻋﻨﻬ&#= 65166; ﻓﻴﻘﺎل هوﻋﻨʌ= 60;ﺎ ﺑﺎﺋﻦ ﻭﻟم ﻴﺨ&#= 1604; ﻤﻨﻬﺎ فیقال ا= ;ﻟﺃﻳﻦ ﻭ ﻟﻢ ﻳﻘرَبّ A= 251;ﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟﺄﻟﺘﺰﺍﻕ &#= 65261;ﻟم ﻴﺒﻌﺪ ﻋﻨﻬﺎ ﺑ&= #65166;ﻟﺄﻓﺘﺮﺍﻕ ﺑل هو فی الأش&= #1740;اء ﺒﻠﺎ هوﻔﻴّﻪ A= 261;ﻫﻮ ﺃﻗرَبّ ﺍﻟﻴ᥽= 6;ﺎ ﻣﻥ ﺤﺒل اﻟﻮﺭ= 5267;ﺪ ﻭ ﺃﺑﻌﺪ ﻣﻥ اﻟ&= #65208;ُبهة ﻣﻥ کل ﺒﻌﻴﺪ ﻟ&#= 65250; ﻳﺨﻠق اﻟﺄشیا= ;ء ﻤﻥ اﺻﻮل ﺃﺯﻟ= 5268;ّﻪ ﻭﻟﺎ ﻣﻥ ﺃﻭﺍﺋ&= #1604; کاﻧﺖ ﻗﺒﻠﻪ ﺑ= 5194;ﻳّﻪ ﺑل ﺨﻠق ﻤﺎ ﺧﻠ&#= 1602; ﻮ ﺃﺗﻘﻥ ﺨﻠﻘﻪ = ﻭ ﺻﻮﺭ ﻣﺎ ﺻﻮﺭ ﻓ= ﺄﺣﺴﻥ ﺼﻮﺭﺗﻪ ﻭﻫﺮᤦ= 0;ﻪ ﮐﻪﻋﻘل ﻮﺫﻫﻥ &#= 65170;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺑﮕﻴ&#= 65198;ﺩ ﻭﻣثل اﻭﺭﺍ ﺷA= 256;ﺎﺧﺖ ﭼﻴﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ است . ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺷَﺒﺤﻬﺎ ﺗ&#= 65262;ﺻﻴﻒ ﮔﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻔﺼﻴح= 740; ﺒﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭا&#= 1588;یاء ﺤﻠﻮل ﻨﮑﺮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ﺗﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ = ﺍﻭ ﺩﺭﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ= ; ﺩﻭﺭ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ = ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺎﻟﻰ ﻧ= ﻴﺴﺖ. (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستی) ﻭﻳﺎ ﮔﻔA= 176;ﻪ ﺷﻮﺩ ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺂﻥ ﻨﺰﺩﻳکی = 5268;ﺎ ﭼﺴﺒﻴﺪگی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻭ= ﺭ ﺑﺎ ﺟﺪﺍئی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻫ= ﺴﺖ (ﻭلی ﻨﻪ) ﺑﺎ ﮐﻴ= ﻔﻴﺘﻰ (ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺸﺮح ﭽ&= #64405;ﻮﻧگی اﻳﻥ ﺪﺍﺧل اش®= 0;اء ﺒﻮﺩﻥ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻜﺘﺮ ﺑﻤ&#= 65166; ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺭگ گر= 5193;ﻥ ﻤﺎ بما (ﺍﺻل ﺨ= 5194;ﺍ ﺩﺍﺧل هستی اﻧ= ;ﺴﺎﻥ) ﻭﻧﻴﺰﺩﻭﺭﺗﺮ= 5267;ﻦ ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ &= #65165;ﺯﻫﺮ ﺩﻭﺭﻯ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج ﻮ ﺑﺎﻃﻦ در عمّاء) ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ اشیاء ﺮﺍ ﻧﻴᥴ= 6;ﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺻ&#= 65262;ل اﺯلی ﺒﺎﺷﻨﺪ ( &#= 65165;ﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ اﺯل= 40; ﺴﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﺍﺋلی &#= 65256;ﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺁﻥ &= #65153;ﻏﺎﺯﻯ شده ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠ= 4401;ﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪ&#= 65257; ﺩﺭﺁﻓﺮﻳﻨﺶﺁ= 5253; ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺍﺗﻘﺎ&#= 65253; و استحکام ﺒﮑ&= #65166;ﺭﺑﺮﺩﻩ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺗﺼ&= #65262;ﻳﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳ&#= 65254; ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ = (ﺷﺮﺍﻳﻄ ﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫﺮﻧ&#= 65262;ع ﺪﺭﮐﻤﺎل ﺁﻥ ﻨ&#= 65262;ع ﺒﻮﺩﻩ). ﻔﺴﺒﺤʋ= 66;ﻥ ﻤﻥ ﺘﻮﺣّﺪ فی علوّﻩ ﻓﻠﻴس ᥼= 7;شیئ ﻤﻨﻪ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ &= #65261;ﻟﺎ ﻟﻪ ﺑﻄﺎعة ﺃﺣ= 5194; ﻣﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﺍﻧﺘ&= #65236;ﺎﻉ ﺍﺟﺎﺑﺘﻪ ﻟﻠﺪ&#= 65165;ﻋﻴﻥ ﺴﺮیعة ﻭﺍﻟﻤʌ= 48;ﺎﺋکة ﻟﻪ فی اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺄﺭﺽ ﻣطی= 617;عة کُلّم ﻤﻮسی ﺘ= ﮑﻠﻴﻤﺎ ﺑﻠﺎ ﺟﻮﺍﺭح ﻮ &= #65155;ﺩﻭﺍﺕ ﻭﻟﺎ ﺷفة ﻭﻟﺎ &#= 65247;ﻬﻮﺍﺕ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ تعالی عن اﻟﺼﻔﺎﺕ ﻓﻤَA= 253; ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻪ ﺍﻟﺨﻠﻖ ﻣﺤﺪﻭ&#= 65193; ﻓﻘﺪ ﺟﻬل اﻟﺨﺎﻟق اﻟﻤﻌﺒﻮﺩ ﻧﻴ= ;ﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺩوﭼﺎﺭ بَ= 81;ث ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎ ﻭﺍ&#= 65255;ﻮﺍﻉ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭﺍﺣﺪﻯ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻏﻴﺒﻰ ﺍﺳﺖ ( ﺍﻣ= ;ﻮﺭنیاﻣﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻓ= ﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩﻭﻳﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺮﺗﺮ= 5261; ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭحی ﻮ= 5197;ﻭﺍنی ﻮﻓﮑﺮﻯ ﻣﻮﺟﻮ&#= 65193;ﺍﺕ) ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺗﻤ&#= 65166;م ﻤﻔﺎﻫﻴم ﻮ ﻣﻌ&#= 65166;نی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ &= #65165;ﻭ ﻣﻨﺘفی اﺳﺖ ﻭ = 5165;ﺳﺮﺍﺭ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻬﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ (ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺮخو= 83;شان ﻤﺨفی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭضع ﺮ= 5261;حی ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﻋﻘ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﻭشایستگیها = 5261;ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭشایستگیهاA= 263; ﻋﻘﺎﺏ ﻭﻋﻘﺐ ﺭ&= #65261;ﻯهاﻯ ﺮﻭﺣﻰ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭﺷﻨﺎ&#= 65191;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭلی &#= 65170;ﺪﻭﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻴﻔ&#= 65268;ﺘﻰ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎﺣﻮ&#= 65165;س ﺩﺭک ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻗﺎﺑل قیاس ﻭﺳﻨﺠﺶ ʋ= 69;ﺎ ﻣﺮﺩم ﻨﻴﺴﺖ (ن&#= 1575;س ﻳﺎ ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ س&#= 1604;وک الهی و عهد الست ﻮﻣﺸﺎﺭᤨ= 0;تی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی که ﻣﺮﺍﺗبی ال= ;هی هستند ﻧﻤﻴﺒﺎ= ;ﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺘ&#= 65166; رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 65238; الله ). ﻭ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻭ &= #65165;ﺣﺎﻃﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻋﻘ&#= 65248;ﻬﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻨﺠﺶ ﻭ = ﻗﺪﺭﺩﺍنی اﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65261; ﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺗﺨﻴ&#= 65248;ﺎﺕ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗ&#= 65166;ﺩﺭ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺭﺍ ﮐﻪ ﻋﻘل ﺒﺸ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﺴﻨﺠﺪ ﻭ ﺍﺭﺯ&= #65267;ﺎبی ﻮ ﻗﺪﺭﺷﻨﺎسی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. پس ﺳﺘﺎﻳ&#= 65206; ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻤﺮ&= #65175;ﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ ا&= #65261; ﺩﺭﺁﻥ ﻤﻘﺎﻡ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ= لی ﺒﺎﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﻭ ﻧ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ ( ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﻫﺮ= ;ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻴﺎ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩ&= #65197; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ) ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﻮﻧفعی ﻨﻤﻴﺒʋ= 98;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺩﺭ ﭘ= ﺎﺴخ ﺪﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﻮ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺴﺮﻋﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; .ﻭﺗﻤﺎمی ﻔﺮﺷ= 5176;ﮕﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺳﻤﺎﻥ نه= 575; ﻮﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺍﻳ&#= 65206; ﻣطیّع هستند (&= #65235;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺯﻣﻴنی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ هستند ﻭ ﻓﺮﺷ᥵= 6;ﮕﺎﻥ اﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺎ ﻣﻮسی ﺘﮑّA= 248;م کرﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳA= 256;ﮑﻪ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ﻴﺎ = ﻭﺳﺎﺋل ﻮ ﻟَﺐ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ = ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﮐﻠﺎم ا&#= 65247;ﻬﺎمی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﭽﻮﻥ ﻣﻮž= 7;ی ﻮﻫﺮ ﻣﺎشی ره رو ﻮﺳﺎﻟک در ʌ= 19;ﺮﻳﻘﺖ های ﺍﻟﻬﻰ) ﻟﺬ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰﺭ&#= 1711; ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ متغیّر ﺧﺎﺹ ﻣ= ;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﻟﻪ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65197;ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺎلق ﻤﻌﺒﻮﺩ = 5183;ﺎﻫل ﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:= p> حدیث 1507= - ﺍﺯﺍﻣﺎم کاﻇم اﺳﺖ ﮐﻪ A= 193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺍﻣﻮﺯ= 5205; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻓﺮﻣﻮ&#= 65193;(ﺝ۴ﺹ29= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻴﺎ &#= 65155;ﺑﺎ ﺃﺣﻤﺪ ﻟﺎ ﺗﺘﺠ&= #65166;ﻭﺯ فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 251;ﺎ ﺫکُرِه ﺍﻟﻠﻪ= ; ﺗﻌﺎلی ﺬکُرِه فی کتاﺑﻪ ﻓﺘﻬﻠʌ= 42; ﻭﺍﻋﻠم ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ= 5166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﺣ&= #65194; ﺃﺣﺪ ﺻﻤﺪ ﻟم ﻴ&= #65248;ﺪ ﻓﻴﻮﺭث ﻭ ﻟم ﻴ&#= 65262;ﻟﺪ ﻓﻴُﺸﺎﺭﻙ ﻭﻟ= 605; ﻴﺘّﺨﺬ ﺻﺎﺣب= 77; ﻭﻟﺎ ﻭﻟﺪﺍ ﻭﻟﺎ ﺷﺮ&= #65267;ﮑﺎ ﻭﺃﻧّﻪ ﺍﻟحی = 75;ﻟﺬﻯلا ﻳﻤﻮﺕ ﻭﺍﻟﻘﺎ&#= 65193;ﺭ ﺍﻟﺬﻯلا ﻳﻌﺠA= 200; ﻭ ﺍﻟﻘﺎﻫﺮ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ لا ﻳﻐﻠﺐ ﻭﺍﻟ= 5188;ﻠﻴم اﻟﺬﻯ لا ﻳﻌﺠA= 246; ﻭﺍﻟﺪﺍﺋم اﻟA= 196;ﻯ لا ﻳﺒﻴﺪ ﻭ ﺍﻟ&#= 65170;ﺎقی اﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﻨA= 264; ﻭﺍﻟثاﺑﺖ ﺍﻟA= 196;ﻯ لا ﻳﺰﻭﻝ ﻭﺍﻟ= 5232;ﻨﻰّ ﺍﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﺘ= 5240;ﺮ ﻭ ﺍﻟﻌﺰﻳﺰ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ لا ﻳُﺬَﻝﻭﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟم اﻟﺬﻯ لا ﻳﺠﻬA= 246; ﻭﺍﻟﻌﺪل اﻟﺬA= 263; لا ﻳﺠﻮﺭﻭ ﺍﻟ= 5184;ﻮﺍﺩ ﺍﻟﺬﻯ لا ﻳﺒﺨ= 5246; ﻭﺃﻧّﻪ ﻟﺎ ﺗﻘ&#= 65194;ﺭﻩ ﺍﻟﻌﻘﻮل ﻮﻟﺎ &#= 65175;قع علیّه ﺍﻟﺄﻭﻫ= ;ﺎﻡ ﻭﻟﺎ ﺗﺤﻴﻄ ﺒﻪ = ﺍﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﻮﻳﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﻟﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍ&= #65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺨ&#= 65170;ﻴﺮ ﻭ لیس ﮐمثله ش= یئ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺴﻤﻴﻊ &= #65165;ﻟﺒﺼﻴﺮ ﻣﺎ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻥ ﻨ= ﺠﻮﻯ ﺸﻠﺎﺷﻪ ﺍﻟّﺎ &#= 65259;ﻮ ﺭﺍﺑﻌﻬﻢ ﻭﻟﺎ &= #65191;ﻤسة ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﺳﺎﺩ&#= 65203;ﻬﻢ ﻭﻟﺎ ﺃﺩنی ﻤﻥ &#= 65196;ﻟک ﻮﻟﺎ ﺃکثرت ﺍʌ= 47;ّﺎ ﻫﻮ ﻣﻌﻬم ﺃﻳﻨ&#= 65252;ﺎ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻭﻫﻮ ﺍ&= #65247;ﺄﻭل اﻟﺬﻯلا شیئ ﻘ= ;ﺒﻠﻪ ﻭﺍﻟﺂﺧﺮ ﺍﻟﺬ&#= 65263;لا شیئ ﺒﻌﺪﻩ ﻭﻫA= 262; ﺍﻟﻘﺪﻳم ﻮ ﻣﺎ&#= 65203;ﻮﺍﻩ ﻣﺨﻠﻮق مُحدِ= ث ﺗﻌﺎلی عن ﺼﻔʋ= 66;ﺕ ﺍﻟﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻥ علوّا ﮐﺒﻴﺮﺍ= ; ﺍﻯ ﻔﻠ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﺃﻣﺮ ﺗﻮﺣﻴ&= #65194; ( سلوک الهی ) ﺗʋ= 84;ﺎﻭﺯ ﻭ ﺗﻌﺪّﻯ اﺯﺁ= 5253; ﻤﮑﻦ ( نادیده نگیر) ﺍﺯ ﺁﻧﭽA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺫﮐﺮﮐﺮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﻣ&= #65268;ﺎﻓﺘﻰ (ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ ﺧﺎﺹ = ﺧﺪﺍﻯ ﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻴﺶ ﺍ&= #65199; ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭقُر= 0;ن ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪﻩ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﻣﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﻭ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻑ ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﺭﻭح ﻤﻴﺎﻓﺘﻰ= 5261; ﻧﻴﺰ ﻳﻌنی ﺪﺭ= 4400;ﺘﺎﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ سلوک ʌ= 51;ﺤﻤﺪﻯ اﺯﺣﺪﻭﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219;ﻪ ﻣﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ ﺗﺠ&= #65166;ﻭﺯ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ= ﺑﻴﺶ ﺍﺯﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﻰ ﻭﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﺪﺍنی ﻮ ﺭﻭٴA= 268;ﺖ ﮐﻨﻰ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ= ﻨﻮع ﺒﺸﺮﺑﻴﺸﺘﺮﻣ= 5268;ﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺨ= ﻮﺍهی ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﻭﻯ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺩﻳ&= #65194;ﺍﺭﻯ اﺯرَبّ ﺭﺣﻤﺎ= ;ن ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﺯﻋﺮﺵ ﻭﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ و کرسی ﺍﻭﺍﺳﺖ. @= 400;ﻪ ﻳک ﺮﻭﺡ ﺑﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧﺘﻬA= 166; ﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﻮ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻧﻮع فوق بشری = ﺒﮕﺬﺭﺩ ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻬﺎﻳﺖ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺑﺪ&#= 65267;ﺪﺍﺭ ﻳﮕﺎﻧگی و توحید ﺒﺎ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق اﻟﻠﻪ ر= 14;بّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ) ﮐﺘﺎﺏ وظیفه الهی قُرآن ا= 5203;ﺖ که دو قرّه قائم و عرش رحمان میباش= 83; و نه کتاب قرا&#= 1606; عثمانی که چن= 583;ین سال پس از وفا&#= 1578; پیامبر با دس= 578;کاری های تدئهیه ش= 583; که مولا علیّ &#= 1583;ر ونه جای آن حذ&#= 1601; و اضافه و تبدیل و تغیی= 585; در مقابل پول دشمنان سلوک الهی صورت گر= 601;ت . وکتاب قران ی&= #1593;نی وظیفه سلوک الهی با ولاب= 578; محمد ﻭﻃﺮﻳﻘ᥵= 4; ﻣﻘﺮﺭ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺣﺪّ اکثر ﻣ᥾= 8;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ نوع بشری) ﻭﺑﺪ= ;ﺍﻥ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ= 5170;ﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﺣ&#= 65194; ﺃﺣﺪ ﺻﻤﺪ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺯﺍﻳﺶ ﺍﻭﻟﺎﺩ&#= 65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻭﺍ&= #65197;ث ﺍﻭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. (ﻳﺎ= ;ﺧﻮﺩ ﻣﺮگی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﻟ&#= 65194; ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﺮﻳ&= #1705;ی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ (ﻣﺎ= ﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﺘﻮﻟ&= #65194; ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺪﺭ ﻭﻣ= ﺎﺩﺭﻯ ﻮﻳﺎ ﺧﺪﺍﺋز ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺯﺍﺋﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﻤ&= #65204;ﺮ ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭﺷﺮ&#= 65267;کی اﺗﺨﺎﺫ ﻧﮑﺮﺩ= 5257; ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩﺍ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65255;می میرد . ﻭﺗﻮﺍﻧA= 166;ﻯ ﻘﺎﺩﺭﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻋﺎﺟﺰ ﻧﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ (ﺗﺎ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺸﺮ= ﻳﻚو ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻗﺎﻫﺮ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65251;ﻐﻠﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺣﻠ&= #65268;م ﻮ ﺻﺒﻮﺭﻯ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻋﺠﻠﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ( (ﺻﺒﺮ ﺍﺯل تا ﺘ= ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ تمامی ارواح موجودات صاد= 85; شده ﺍﺯﻋﺪﻡ باید به ﺒﻴﻨﻬ= ;ﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮﺟﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰﻭﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮل ن= 608;ع بشری ﺩﺭ ﺑﺮﺍʋ= 69;ﺮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﭽﻴ&#= 65200;ﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺻﺒﺮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ را ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ &#= 65165;ﺑﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ) ﻭﺩﺍ= ﺋم ﻮﺟﺎﻭﻳﺪﻯ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻧﻤ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﻭ ﺯﺍﻳﻞ ﻧﻤﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺒﺎقی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﻨﺎ&= #1574;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭثاﺑ= 578;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65199;ﻭﺍﻝ ﻭﺗﺰﻟﺰل ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﻏﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ&#= 65257;ﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65235;ﻘﻴﺮ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺒﺨﺸﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ. ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ اﺯﻫﺴتی ﻮحدت= ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ = ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺳ&= #65174; ﺧﺎﺭج ﻨﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﻭعزیز ﻭﻧﻴﺮ᥾= 1;ﻣﻨﺪ ﻭ ﭘُﺮعَزّتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺫﻟّﺖ &#= 65255;ﺪﺍﺭﺩ ( ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺨ= ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ). ﻭﻋﺎﻟم ﻮ= ﺍﮔﺎهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻬﻞ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. (ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ ﻳ= ﺎ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ &= #65261;ﻧﺎ ﺁﮔﺎهی ﻨﺪﺍﺭA= 193;) ﻭﻋﺎﺩل ﻮﺩﺍﺩ= 4404;ﺴﺘﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻮﺭ ﻭ&= #65223;ﻠم ﻮﺳﺘم ﻨﺪﺍﺭﺩ (&= #65193;ﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﻳ&#= 65166; ﺑﺎ ﺳﺎﻟکان دʋ= 97;ﺣﺎل ﺘﻘرَبّ ﺗﮑﺎ᥽= 1;ﻠﻰ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ.ﻭʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺣﺪّ اکثž= 5; ﺩﺭﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری ) ﻭﺟﻮﺍﺩ = 5261;ﺑﺨﺸﻨﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65169;ﺨﺎﻟﺖ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺑﻤﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ&= #65197;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭ &= #65197;ﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﻮﺭﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ) ﺍﻭ ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﻫﺮﮔﺰﻋﻘﻠﻬﺎ (&= #1578;َصوّرﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ) ﻗﺎﺩﺭ ﺑ= ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻮ&#= 1574;ی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ (ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳ= ﺖ ﻭتَصوّرﺍﺕ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ تَصو¡= 7;رﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭ&#= 65193; ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺍﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘ&#= 65228;ﺎلی اﻭ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻘ= ﺎم ﺒﺰﺭگ اﻭ ﭼﻴﺰ= 5263; ﺪﺭک ﻨمی ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻫﺎ&#= 65249; (تَصوّرﺍﺕ) ﺑ᥷= 8; ﺍﻭ ﻭﺍقع ﻨمی ﺸﻮʋ= 93; (ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﻳک ﺘﺼﻮﺭ &= #65193;ﺭﺍﻳﺪ ﺗﺎ ﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﺸﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ اﻧﺴﺎﻥ اﺯﭼﻴA= 200;ﻯ که ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭﺟ= 5262;ﺍﻧﺐ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ)&= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺍﺑﻌ&= #65166;ﺩ ﻭﺳﺮﺯﻣﻴن ها A= 261;ﺍﻣﺎﮐﻥ ﺒﺮ ﺍﻭ ﺍﺣﺎﻃﻪ = ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﮑﺎﻥ = ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ= ﻪ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻮﺟﻮ&#= 65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #64401;ﺎنی ﺘﺼﻮﺭﺷﻮﺩ) ﻫﺮ&= #64404;ﺰﻫﻴچ ﺠﺎئی اﻭﺭﺍ ﻣA= 188;ﺘﻮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭﺝ ﻭنیز ﺑﺰﺭگی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﮑﺎنی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﮑﺎنی ﺒﺰ= 5197;ﮔﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ علیّ رغم ﻤﺪﺭ= ک ﺤسی ﺁﻥ ﺨﻮﺩ ﺍ&#= 65251;ﺮﻯ ﺬﻫنی اﺳﺖ) ﻭﻫ= 5198;ﮔﺰ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﺪﺭﻙ ﻭاحساس ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺪﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪن ﭼﺸ&#= 65252;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ (ﭼ= ﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺪﻳﺪﻥ ﭽ&= #65208;ﻤﻬﺎ ﺯﻳﺮﺍ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺧل هستی) ﺩﻳﺪﺍﺭʌ= 63; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺩﺍﺭ= 5193; ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻯ = ﺨﺎﺭج اﺯ ﺧﻮﺩﺵ) ﻭ ﺍﻭ= ﻟﻄﻴﻒ ﺑﺎﻟﻄﻒ ﻭﺧﺒﻴ&#= 65198; ﺑﺎﺧﺒﺮﺍﺳﺖ (ﻭ&= #65191;ﺒﺮﻩ ﻭﻣﻄلع اﺯﺗﻤʋ= 66;ﻣﻰ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺑﺎﻃن= 740; ﻮ ﺑﺮﺗﺮ. ﺯﻳﺮﺍ با ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻭ ﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻔﻮﺫ ﺭﻫ&= #65198;ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﻫﻴچ ﭽ= ﻴﺰﻯ ﺪﺭﻫﺴتی ﻤﺎﻧA= 256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑ= ;ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ تَصو¡= 7;رﻯ غیر ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺸA= 256;ﺎﺧﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﺷﻨﻮﺍ ﻭﺑ= ﻴﻨﺎﺋس اﺳﺖ ﮐﻪﺣتی اʄ= 04;ﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻫم &= #65256;ﺠﻮﺍئی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺍﻭ ﭼﻬﺎﺭمین A= 153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮﭘﻨ&= #1580; ﻨﻔﺮ ﺑﺎﻫم ﻨﺠ&#= 65262;ﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻭ ﺷﺸﻤ&= #65268;ﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣ= تی اﮔﺮ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍ&= #65261; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺁﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﺳﺖ (ﺣتی ﺒﺎ ﻳ&= #1705; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪﺑﺎ &#= 65191;ﻮﺩﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﺪ ﻭ&= #65235;ﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ نیز ﺣﺎﺿﺮﻭﻣʌ= 20;لع اﺳﺖ. ﻭﺣتی اﺯA= 255;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ اﻃﻠ&#= 65166;ع ﺨﻮﺩ ﺷﺨﺼﻴﮑﻪ &= #65259;ﺮ ﺯﺑﺎﻥ هَوَس ᥾= 1; ﺍﺭﺯﻭئی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﻗﺒل ا&#= 65199; ﺍﻳن که ﺍﻳﻥ ﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﻭن&#= 1740; ﺒﺬﻫﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﺑ= ﺮﺳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ&= #65247;ﻄﻴﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ خدا داخل ﻇﺮﻳﻒ ﺗʋ= 98; ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻟﻄﻴﻒ &= #65183;ﺴم ﻮﻓﮑﺮ ﻭ ﻧﺎﺧﻮ&= #65193; ﺁﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﺭﻭح &= #65262; ﺭﻭﺍﻥ هر ﭼﻴﺰ= 5263; اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ = 5165;ﻳﻥ ﺮﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ بی ﺸﻤﺎﺭﻯ اﺯ = 5197;ﻗﺎﻳﻖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﻬم ﻈﺮﺍﻓﺖ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨ&#= 65166;ﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﺍﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺁﺧﺮﻳ&#= 65253; ﻮﭘﺎﻳﺎنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎنی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ ( ﺍﮔﺮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ = ﺯﺍﺋل گرﺩﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﺴﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﻮﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ یونیورسهای هستی وﻋﻮﺍﻟﻢ= ; ﻭﺟﻮﺩﻯ طیّ ﺸﻮﻧﺪ ﻫﻨA= 262;ﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄ&#= 1604;ق الله ﻨﺮﺳﻴﺪ᥽= 7;ﺍﻳﻢ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی)ﻫﻤﺎﻥ آﻏﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﻫ&#= 65204;ﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ(ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ) ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻘﺒﻞ ﺍﺯﻫﺮ ﺁﻏ&= #65166;ﺯ ﻭﻳﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﻬﺎ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻘﺪﻳ&= #65250; (ﻭﻣﻄلق اﺯﻟﻰ) &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮﺍﺯ ﺍﻭ = حادِث ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ ﻧﻴﺴ&#= 65174; (ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ&= #65165;ﻭ ﭘﻴﺪﺍ و صادر ʌ= 07;ﺪﻩ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭﻳﺎ ﻃﻮﺭ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯﺑﻮﺩﻩ ﻭﺍﺯ ﺍﻭ کسی ﻴ= 5166; ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺪﻳﻤﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﺍﺯﻟﻴﺖ ﺧﺪﺍﻯ اﺯﻟﻰ ﻣﻄﻠق اA= 203;ﺖ ﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﺯلی ﺪﻳﮕﺮ ﺑ= 5166;ﺯ آغازﻯ ﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺯﻯ ﺤﺎ&= #65193;ﺵ وﭘﻴﺪﺍ ﻭ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ق ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174; ﻭﺧﻴلی ﺒﺎﻟﺎA= 175;ﺮ. (ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﻣﻮ= ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭﺣال ﺘﮑﺎﻣ= 04; اﺳﺖ ﺗﺎ ﺻﻔﺎت= 740; ﺮﺍﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ &= #65211;ﻔﺎﺕ نوع ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟ= 5194;ﻳﺪﻯ ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄلق ﺪﺭ ﻭﺟﻮ= 5193; ﻭﮐﻤﺎل ﻨﻴﺎﺯ= 5263; ﺒﺼﻔﺎﺕ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻔﺎ&= #65175;ﻴﮑﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻥ ﻮﻟﻮ = ﺩﺭ ﺍﺳم ﻮﺭﻧگ ﺪﺭ= 5165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺻﻔﺎ= ﺕ الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; ﺒﺮﺍﻯ ﻔﻬم و ا= 605;کان تصور اﻧﺴﺎﻥ ا= ;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧ&#= 65258; ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯﭼ&#= 65262;ﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ ﻭﻋﺎﻟ&#= 1616;ﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺼﻔﺎﺕ ﻣﻄﻠق ﺁﻥ اﮔﺮ &#= 65235;ﺮﺽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺻﻔ&= #65174; ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺻﻔﺎﺕ ﻣ= ;ﻄﻠﻖ) ﺧﺎﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻳﻌنی عالمی که ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ ﺍ= 5199; ﺍﻭ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ا&#= 64404;ﺎهی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ &= #65170;ﺮﺍﻳﺶ تَصوّر ﻧﺸﻮﺩ= . پس (ﻋﺎلِم ﻤﻄﻠﻖ = 5227;ﺎﻟمی ﺒﻤﻌنی ﺒﺸﺮﻯ = 5256;ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺟﺰ ﺩﺭ ﻧﺎم ﻮ= ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺷﺒﺎﻫتی ﺪﺭ ﺍ= 4404;ﺎهی الهی ﺒﺎ ﺍﮔﺎʌ= 59;ِ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &#= 65255;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣتی ﺒﺎ ﺍﮔﺎ= 5259;ﻴﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﺒﺮﺗ= ﺮ <o:p></o:p> حدیث 1508 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﻨ&#= 65240;ل ﺸﺪﻩ (ﺝ۴ﺹ292 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی اﺯﺍﺑﻥ = 93;َبّاس ﻋﻤﻮ ﺯﺍﺩﻩ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ مُدّعی ﺁﮔﺎ= ;هی اﺯﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺰﺭﮔﺘ&= #65198;ﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ حدیث ها= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻫ&#= 1604; ﺘﺴﻨﻦ ﻣﻌﺘﺮﺿ&#= 65166;ﻧﻪ ﺑﺎﺑﻥ عبّاس ᤨ= 4;ﻔﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫ= ﺮ ﻣﻮﺭﭼﻪ ﻭ ﺷﭙش&#= 1740; ﻔﺘﻮﺍ ﻣﻴﺪﻫﻰ ﻭﺍﻇ= ;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮑنی ولی اﮔﺮ ﺭﺍﺳʋ= 74; ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻳم ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻦ. ﻭل&= #1740; اﺑﻥ عبّاس ﺳﺎ= ;ﮐﺖ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺤ= ﺴﻴﻥ ﺨﻄﺎﺏ ﺑﺴﺎﺋل گفت ﻧﺰﺩ ﻣﻥ ﺒ= 5268;ﺎ. ﻭلی ﺴﺎﺋل ﭙﺮA= 203;ﻨﺪﻩ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ &= #64400;ﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍ= ﺑﻦ عَبّاس ﺑﮕﻴﺮ= ﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﺑﻥ عبّ= 75;س ﺑﺎﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﮔﻔ&= #65174; ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﺒﺮﻭ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ= ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁﻧ= ﺎﻥ ﻮﺍﺭثان علم ه= ستند. (ﺍﻫل ﻴﺖ ﺧﻮﻳﺸ&= #65166;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﻥ عباس A= 191;ﻮﺩ ﻋﻤﻮ ﺯﺍﺩﻩ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭﺗﻤﺎم عمر ﺩʋ= 97; ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ. = ﻭﭘﺪﺭﺵ عَبّاس ﺍﺯ ﻣﺮ= ;ﻳﺪﺍﻥ ﻮﺍقعی ﭙﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮﻭ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻬﻀ&= #65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ. = ﻭلی اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻳﻌن= 740; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ش&= #1575;هد ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﻮﻋʋ= 98;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ هستند= ;. ﮐﻪ قُرآن ﻴﺎ ﻫﻤᥴ= 6;ﻥ (ﺩﻭ قُرّه) ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ = ﺧﻮﺩ قُرآن هاﻯ ﻨﺎ= ﻃق هستند. ﻭ(ﻋﻠﻢ) = 5251;ﻴﺮﺍث ﮐﺴبی ﻮ ﺗﺤﺼﻴ= 5248;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮک&#= 1614;س ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣ= ﻨﻈﻮﺭ(ﻋﻠم لَدُنّی ﻮﻋﻠ&= #1605; ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ= (ﻋﻠم ﻴﺎ ﺍﮔﺎهی اﺯA= 251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ) ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼ&= #65166;ﺩق ﺒﻨﺪﺭﺕ ﺑﺪﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﺑﻥ عبّاس ﺗ᥽= 2;ﺎم گفتنی هاﻯ ﭙﻴ= ﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ &= #65261;ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ. (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻳﻥ ﺸ&= #65192;ﺺ ﺳﺎﺋﻞ چنین ﻨʌ= 68;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻭﺻﻒ ﺍﻧﺴﺎ&= #1606;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭقُرآن ا= ;ﺯﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﺗﻮﺻﻴف هاﻫﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ &#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ(ﺗﻮﺻﻴA= 234; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ) ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺨ= ;ﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ سل= 608;ک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺁﻧﻄﻮ&= #65197; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65256;ﺎﺳﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﺭﻭٴﻴﺖ رؤیائی ﺑﺪﻫﺪ= . ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺭﻭٴﻴ= 5166; ﻭﺍﺣﻮﺍل ﻮﻳﮋ= 5257; ﺭﻭﺍﻧﻰ سالک ʌ= 62;ﺍﺻل ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ &#= 65251;ﻴﺮﺳﻨﺪ. نبوّت ﻣﺘﻌﻠق به أهل بیت ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﻣﺤﻤﺪﻯ ʌ= 56;ﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﻨ&#= 65170;ﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺭﺳﺎلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻮﺍﺭ&#= 65205; ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻭﺧ= 5248;ﻴﻔﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ اﻭ ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ (ﺗﻨﺒّوء ) ﭘ&= #65268;ﺶﮔﻮئی اﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺤ= ﻤﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭل= 740; اﻟﻌﺰم ﺒﻮﺩ. ﻭ&#= 65251;ﻮﻟﺎ ﻋلی ﻮﺍﻣﺎم ﺤA= 204;ﻴﻦ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺘﺎ ﺁﺧﺮ ﺣﻴﺎﺕ = ﺷﺮﺍﻓﺖ و برتری نوع بشری ﺗﺎ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮنبوّت ﻭ= ; ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ا= 5261;ﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰم ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65261;لی اﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ &#= 1602;ُرّه ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻭﻣﻬﺪﻯ ﻤ&= #65262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ۵۵ ﻗ&#= 65198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﺷﻒ ق&#= 1615;رّه ﺑﺮﺗﺮ (ﻧﻮﺭ رَ&#= 1576;ّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ) ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺍﻳنک ﺪﺭ ﮐﻤﺎ= 604; نوع بشری حَد= 617; أکثر ﺩﻳﺪﺍﺭ (A= 227;ﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4;) ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ) &= #65165;ﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒأﺑﻥ الاﺯﺭﻕ ﺳﺎﺋ = 4; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ا&= #65253;ّ َﻤﻥ ﻮضع ﺪﻳﻨA= 258; علیّ االقیا= 87; ﻟم ﻴﺰل اﻟﺪﻫﺮ ف= 40; اﻟﺄﺭﺗﻤﺎس ﻣA= 166;ﺋﻠﺎ ﻋﻦ ﺍﻟﻤﻨﻬﺎﺝ &= #65223;ﺎﻋﻨﺎ فی اﻟﺄﻋﻮﺟﺎʋ= 81; ﺿﺎلّ ﻋﻥ اﻟﺴﺒﻴﻞ ﻗ&#= 65166;ﺋﻠﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﺠﻤﻴﻞ &= #65267;ﺎ ﺍﺑﻦ ﺍﻟﺄﺯﺭﻕ &= #65155;ﺻﻒ الهی ﺒﻤﺎ ﻭﺻʌ= 34; ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻭ ﺍﻋﺮﻓ&= #65258; ﺑﻤﺎ ﻋﺮﻑ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻟﺎ ﻳﺪﺭﻙ ﺑﺎﻟ&= #1581;واس ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎس ﺑﺎ&#= 65247;ﻨﺎس ﻓﻬﻮ ﻗﺮﻳﺐ ﻏﻴ&= #65198; ﻣﻠﺘﺼق ﻮﺑﻌﻴ= 5194; ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻘﺺ ﻳﻮ&= #65187;َّﺪ ﻭ ﻟﺎ ﻳُﺒﻌَّA= 214; ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﻟﺂ&#= 65267;ﺎﺕ ﻣﻮﺻﻮﻑ ﺑﺎﻟﻌ&#= 65248;ﺎﻣﺎﺕ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﮑﺒﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65176;ﻌﺎل ﺍﻯ ﻨﺎفع ﻔﺮﺯ= ;ﻧﺪ ﺃﺯﺭﻕ ﻫﺮکَس @= 400;ﻪ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺑﺮاساس قی= ;اس (ﻭ ﻣﻨﻄق ﻮﻋﻘﻞ = ﻣﺎﺩﻯ بشری ﻭبَحث ﻭ&= #65183;ﺪﺍل کلاﻣﻰ) ﻗﺮﺍﺭ = 5169;ﺪﻫﺪ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ارتماس ﻣﻴﻤﺎ= ﻧﺪ. ( ﻭ التماس ﻣﻄʋ= 66;ﻟﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻮﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺑﻬﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ = ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻭﺭ ﻭ = ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﻣﻨﻬﺎج حَ= 02;ّ ﻮﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ (ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺒﺎ = ﻏﻴﺮ ﺭﺍﻩ ﺑﺤﻖﻳﻌﻨ&#= 65264; ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻭﺩ= 5255;ﺒﺎا آخوندﻫﺎ ﻭﻣﺬ= ;ﻫﺐ تراشان که ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﻣﺤل عقل ﺠA= 200;ئی ﻤﺎﺩﻯ ﺻﺤﺒﺖ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻥ &#= 65208;ﺮﺍﻳﻄ اتفاقی ﻨﺎﺩﺭ= ﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺍ= ﺯ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻴک &#= 65204;ﺎﻟک ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ (= ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺍﻣ= ﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺑﻬﺮﻩ ﺸﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165; ﻭ ﺍﺯ( ﺩﺍﺧل ﺪﺭ= ﻭﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ) ﺍﺳ= ﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭ&= #65253; اﺯ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ اﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳ&#= 1705; گوﻳﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻣ= 5228;ﻠم هرﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ &#= 64400;ﺴﻰ معروف به ﺩﺍﻧ= ﺎ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻣﻨﻬﺎﺝ= ) ﻳﺎ ﺭﻭﺵ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣ&= #65258; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ میراث ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;. ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺮﻭﺵ &= #65197;ﺍ ﻣﻄﺮح کرﺩﻩ ﮐA= 258; ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻭ&= #65205; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253; عصرَ بّرتری = 608;لایت ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺨﺺ ﺭ&= #65165; ﺑﻘﺎﺋﻢ رَبّ ʋ= 65;ﻟنوع بشر ﻭﻋﺮﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺗ&#= 65198;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻘرَ= 6;ّ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ &#= 1606;وع بشر ﻣﻴﺮﺳﺎﻧʋ= 94;. ﻭﻫﺮ ﺭﻭﺵ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﺒحَ= 02;ّ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﻴﺎﺑﺪ ﺧﻮﺩ ﻓ&= #65198;ﻳبی نفس أمّاره ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﮐﺎﺫﻳﺐ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﻨﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﺒﺎ قیاس ﺟﺰ ﮐA= 184;ﺮﻭﻯ ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﺟﺰﮔﻤﺮﺍهی = 575;ﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻭﻳ&= #65166; باعث ﺟﺎﻣﺎﻧ᥷= 4;گی ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&#= 65199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﻭ ﺷ= ﮑﻠﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی هرﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳA= 194; ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ = ﻭﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫ&= #65166; ﺍعمّ اﺯ ﺗﻮﺻʌ= 68;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65259;ﺮ ﮔﻔﺘﻪﺍﻯ ﮐﻪﺣ&#= 64401;ﻤتی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳﻥ ﻮﺭ&= #65199;ﻯ ﻮتَقرُّب ﺑﺨ&= #65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5170;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی ﺒﺎ= 5219;ﻞ ﺍﺳﺖ. (ﺟﻤﻴﻞ) ﺯ᥾= 7;ﺒﺎ ﻭﻫﻤﺎﻥ (ﺟﻤﺎل &= #65262; جَم ﺸﺪﻥ) اهل ʋ= 70;ﻴﺖ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻨﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ = ﻭﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65169;ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺣﻴ&#= 65166;ﻧﺎ ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ) ﺳپس ﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ اﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪﺍﻯ &#= 65236;ﻠﺎﻥ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﭼﻨ= ﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250; ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺍ&= #65267;م ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ (= ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻳﻨﻄﻮﺭ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ قُرآن اﺯ ᥷= 1;ﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨﺺ ﺑﺎﻣﺎم &#= 65188;ﺴﻴﻦ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺑﻮﻯ ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺳﻤ&= #65170;ﻮﻟﻴک اﺳﺖ ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺍ&#= 65267;ﻥ همانی ﺒﻴﻥ ﺸ᥾= 0;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎ&#= 65263; الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;) ﻭﻣﻥ ﺘﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺍﺷﻨﺎ ﻣﻴﮑﻨﻢ &= #65153;ﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧﻮﺩ ﺗﻌﺮﻳ= 5234; ﺧﻮد ﮐﺮﺩ (ﻣﻦ ﻳ= ﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥو هر کامل الهی با مقام الهی حسینی ﻣﻴﺘﻮﺍ= ;ﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍ= ﺷﺘﻦ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم A= 262; ﮐﺎﻓﻰ ﺑﻬﻤﺎﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻫﺮ شهود @= 400;ﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘل ﻮ&#= 65251;ﻘﺎم ﻮﻣﺼﻠﺤﺖ ﺍﻧﺪ&#= 65267;شی الهی ﺒﺎﺷﺪ ﺑʋ= 66;ﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻨﺸﺎﻥ ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ) ﺑﺪﺍﻥ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺎ حَواس ﺩﺭ᥼= 1; ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﮔﺮ ﻧﺨ= ;ﻮﺍهی ﺴﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ &= #64400;ﻨﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍنی ﺒA= 166; حَواس ﻭ ﻋﻠم ᥾= 2; ﺗﻠﺎشی ﭽﻴﺰﻯ ﻮﺍقعی = 75;ﺯﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺸﻨﺎﺳ᥾= 4;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺑ&#= 1604; قیاس ﺑﺎ نظر ﻣ= ;ﺮﺩم ﻨﻴﺴﺖ (نوع بشž= 5; ﮐﻪ ﺳﻬل اﺳﺖ ﻫﺰﺍ= 5197;ﺍﻥ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺮﺗﺮ &#= 65235;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ&#= 65259;ﺎی چه شباﻫتی ﺪﺭ= ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ = ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻄلق ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ = ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻨ= 5208;ﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻗﺮﻳﺐ ﻭ ﻧﺰﺩﻳ&= #1705; همه ﭼﻴﺰ ﻭ ﻫﻤ= 5258; ﮐس ﻫﺴﺖ. ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﺂﻥ ﭽ&#= 65204;ﺒﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻤﺸﺎﺭﮐﺖ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭﺫﺍتی ﺪﺍﺭﺩ = 5261;ﻧﻪ ﺯﺍﺋﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ&#= 64400;ﻨﺎﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی) ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ (= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻇﺎﻫﺮ) ﺗﺸﮑﻴل &= #65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺧل هستی ﻣﻴﮕﻮﺋ᥾= 8;ﻢ) ﻭﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺪﻭ&= #65197; ﺍﺯﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺎﺻ&= #65248;ﻪﺍﻯ ﻨﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = (ﺩﻭﺭﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺩﺭ = ﺫﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;( ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ= 5259;ﺴتی ﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻦ) ﺑﻴ= ;ﺮﻭﻥ اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ت= 614;صوّرﻯ اﺯﻋﻮﺍﻟم ﻮﺟA= 262;ﺩﻯ ﻮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ. ﺣت&#= 1740; اﺯﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭل الله ﺪﺭﻟﺎﻫ᥾= 2;ﺕ ﻭﻳﺎ ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟ&= #65262;ﺩﻯ یونیورس ﺸِﺒ&#= 65258;ﻋﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ = ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺒ&= #65198;ﻭﺗﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺼﺎﺩﺭﺍﻭﻝ ﺧﻮ&#= 65193; ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬ&#= 65166; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺎﺭﺑﺎﺏ داخل ﭼﻨﻴﻥ عو= ;ﺍﻟم هستی ها ﻣﺎﻧﺪ= ;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ خداوند هو ﺩﺭ = (ﻋﻤّاء ﻮ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ جهان ﻋﺪم ﻤﺎ ʌ= 03;ﻮﺍﻩ) ﻭﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﻴﺮ&#= 65261;ﻥ اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫ&#= 65204;تی ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳ&#= 65198;ﺍﺳﺮ (ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ الله داخل ) ﺭﺍ= ; ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺒنمی اﺯ اقی= انوس ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602; علیّ الأطلا= 02; ﺪﺭعَمّاء ﻮ ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴ= 5176;ﻰ ها ( جهان های ماسوت ها و ناسوت و ملکوتها تا ه= 575;هوت ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ) ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻧ= 5252;ﻴﮕﺮﺩﺩ ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭽﻨﺎﻥ= ; ﻴﮕﺎﻧﻪﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺠﺰﻳ&= #65258; ﭘﺬﻳﺮﻯ در تصور انسان ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ مثلا ﺍﻭﺭʋ= 65; ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺗﺶ ﻭﺍﺯ ﺫ&= #65165;ﺗﺶ ﺟﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﻑ ﻳﺎ ﺁ= ﻥ ﻄﺮﻑ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻗ&= #65166;ﺋل ﺒﺎشیم. ﺒﻠﮑﻪ = 5175;ﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ &#= 64400;ﺎﺭﻯ که ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺨ&= #65262;ﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﻳʄ= 05;ﺎﻧﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻋﺎ&= #65207;ق ﻮﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺭﻮ&#= 65187;ﺪتی ﺒﻨﺎم عشق ﻴکی= ; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻮ ﺁﻥ ﻤﻄ= ;ﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻣﻥ ﻮ ﺗ= ;ﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﻣﺎ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮﻫ&= #65252;ﺎﻥ اﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ نوع بشر ﺩﺭ ﺍﻳﻦ (ﺗ&#= 65262;ﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﻮ ﺳﻠﻮﮐ= 5264;) حدّ اکثر ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ ﻭلی ﺮﻭح ﺪﺭﺍA= 255;ﻮﺍع فوق بشری ﺁﻳﻨ= ﺪﻩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﺎﻯ ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ &= #65187;تی ﺪﺭﻣﻄلق اﺑﺪʌ= 67;ﺖ ﺑﺎﭼﻨﻴﻥ کماʌ= 47;ﺎتی هنوﺯ ﺑﺨﺪﺍﻯ A= 252;ﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ رَبّ ﺍʌ= 47;ﺄﺭﺑﺎﺏ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻴﻥ ﺒﺎ ﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺑ= ﺎ قیاس ﻭﻋﻘل ﻮ᥻= 5;ﮑﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻯ هم ﺒ&#= 65198;ﻳﺰﺩ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺸ= ﻨﺎﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺟَﻨﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺒﻴﺮﻭ&#= 65253; اﺯ ﺭَﺣِم ﻤﺎʋ= 93;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﻴﺮﻭﻥاز ﺮَʋ= 87;ِم نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻃﺮﻳﻘ&= #65174; ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5208;ﻨﺎﺳﺪ؟ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺰﺍ&= #65197;ﺍﻥ هزﺍﺭ ﺭَﺣِﻤ᥾= 0;ﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺗﺎﺯﻩ &= #65175;ﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺗﺎ ﻓﺮﺿʋ= 66; ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠق ﺒ&#= 65198;ﺳﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺁ&= #65267;ﺎﺕ ﺍﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎ ﺷﺮ= ;ح و تشریح ﺼﻔﺎﺕ= ; الهی ﺪﺭ ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ﺑﻠﮑﻪ ᥴ= 9;ﺎﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺗﻮﺳّل ﺒﻮﺳﺎA= 163;ﻄ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ&#= 65173; ﻭﻋﻠﺎﺋم شهودی ﻮﻣﻌﺠﺰ= ;ﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﭘﻴﺮ = ﮐﺎﻣل الهی ﻮ ﺍﻣﺎم ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺍﺳﻄﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻨﺠﮕ&#= 65166;ﻧﻪ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺗﺎ ﻋﺮ= ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﻳﺎﺕ &= #65261;ﻋﻠﺎﺋم ﻤﻠﮑﻮتی ﻮ ﺟﺒ= 5198;ﻭتی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65197;ﺳتی ﺮﺍﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻮ= ﻯ ﻭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ا= 5261; ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = پس ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65166; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺳپس ﺑﺎ ﺳﻤﺒ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی = 5;ُیسّر ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ;ﺍﺳﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮ&#= 65211;ﻮﻑ ﺑﺎ ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ شهودی و عقل لدنّی ﺍﺳﺖ ( ﻭA= 211;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻮﻥ تعالِم ﻮ ﻧﻴﺮ= ;ﻭﻣﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﺋم= 740; کلامی ﻮ ﺍﺯ ﺻʌ= 36;ﺎﺕﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺳﻤ&= #65170;ﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩ= 5197; ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺎﻥ ﺮ&= #65165;ﻩ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻣﻨA= 184;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺷﻨﺎﺧتی که ﻣʌ= 56;ﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒ&#= 65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ مرتضوی علیّ = 5220;ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ) ﻭ ﺑﺪﺍﻥ که ﺟﺰ &= #65165;ﻭ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺑﺰﺭگ ﻮﻣﺘﻌﺎلی اﺳʋ= 74; (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻫﺮ ﺍﻟﻪ ﻭﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺗﺄﻟّﻪ ﻭﭘﺮﺳ= 5176;ﺶ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ= ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮ= 5247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣتی عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻫA= 256;ﻮﺯﺧﺪﺍﻯ اﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ و أکبر ﺩﺍﻧﺴﺖ. A= 165;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﺪ. ﺷﻌﺎﺭ ﻟ= ﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ الله ﺫﮐﺮﻟﺎ᥷= 9;م ﺒﺮﺍﻯ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮﻳ&= #1705; اﺯ ﻭﺳﺎﺋل ﻮ ﻭ&#= 65203;ﺎﺋﻄ الهی اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﺷﺮﻃ ﻤﻌﺮﻓﺖ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﮐﻤک ﻤﻌﺮﻓ&#= 65174; ﺁﻳﺎﺕ الهی ﻴʋ= 66; کاﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬʌ= 64; ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ کرﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺍﺕ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﻣﻄﺎ&= #65247;ﺐ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻫﻨﮕ= 5166;م ﺘﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p></= span> حدیث 1509 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۴ﺹ29= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺑﺂ&= #65253; عبّاسی ﮐﻪ شا&= #1740;د ﻣﺒﻠّﻎ ﻭ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻋﺒﺎﺳ&#= 65268;ﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ</= span> ﻴﮑﻒّ ﻋﻥ اﻟ= 4401;ﻠﺎم فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 261;ﻏﻴﺮﻩ ﻭﻳﮑﻠّم النا= س ﺑﻤﺎ ﻳﻌﺮﻓﻮﻥ &= #65261; ﻳﮑﻒّ عَمّا ﻳ= ;ﻨﮑﺮﻭﻥ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 235;ﻘل کما ﻗﺎل اﻟﻠ᥽= 8; ﻋزﻭجَلّ ﻗل هو ﺍﻟﻠﻪ ﺃﺣﺪ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺼﻤﺪ ﻟم ﻴﻠ&#= 65194; ﻭﻟم ﻴﻮﻟﺪ ﻭل= 605; ﻴﮑﻥ ﻠﻪ ﮐﻔﻮﺍ = ﺃﺣﺪ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن ﺍﻟﮑﻴﻔیّة= ; ﻓﻘل کما ﻗﺎل عز ﻭج= ;َلّ لیس ﮐمثله شی&#= 1574; ﻭﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن اﻟﺴمع کما = ﻗﺎل اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻫﻮ ﺍﻟﺴمیع اʌ= 47;ﻌﻠﻴﻢ ﮐﻠّم الناس ﺑ= ﻤﺎ ﻳﻌﺮﻓﻮﻥ بوی ﺑﮕﻮ&#= 65163;ﻴد ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺻﺤﺒﺖ = ﮐﺮﺩﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﺮ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ = ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺻﺤ&#= 65170;ﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ= ﺍ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭﮐﺮﺩﻧﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ= ﭼﻴﺰﻯ اﺯﺗﻮﺣﻴﺪ ﭘﺮ= 5203;ﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﮕﻮ = ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘ&#= 65258;. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗل هو &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺃﺣﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺧ= ﺪﺍ ﻳکی اﺳﺖ ﻭﺻﻤA= 194; ﺍﺳﺖ ﻭﻣﺘﻮﻟﺪ &= #65255;ﺸﺪﻩ ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ مِث = 4; ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻤﻌﺎﺩ&#= 65245; ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ کیف®= 0;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺭﺍ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺳمع ﻮﺷﻨﻮﺍئ®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳمیع ﻮ ﺑﺼ= 5268;ﺮﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻣﺮﺩم اﺯ &#= 65153;ﻥ ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ خ&#= 1608;دشان ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. (بَحث ﺗﻮﺣﻴﺪ A= 261; ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﺍﺯ&= #65251;ﻔﺎﻫﻴم ﺪﻳﻨﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻔ&= #65248;ﺴفی ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺣتی ﻨﺘﻴﺠﻪA= 165;ﻯ هم ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺑ&#= 65248;ﮑﻪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﻋﻤل ا&= #65203;ﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻬم اﺳ= 5174; ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ بَح= 79; ﺁﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ.&= #65227;ﻤل ﺘﻮﺣﻴﺪﻫﻤﺎﻥ &#= 1587;لوک الهی ﻮ ﻳﮕﺎﻧʌ= 58; ﺷﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺍ= ﺳﻄﻪ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺤﺎﻟﺖ &= #65191;ﺎﺹ ﺻﻤﺪﻯ ﻴﺎ ﺳﺎﻣ&= #65166;ﺩﻯ) ﻭﺧﻠﺴﻪ ﻭ بی ﺨ&#= 65262;ﺩﻯ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻔﺪ&#= 65165; ﮐﺎﺭﻯ ﻮﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯﻣﺮﮒ ﺑﺄﻣﻴ= 5194; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ مُیž= 7;ّر ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم روž= 1; القدس ﺠﺒﺮﺋﻴل رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺵ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭ ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻔ&= #65166;ﻫﻴم ﺪﻳﻨﻰﭼﻮﻥ عب= 75;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺻﻔ= ﺎﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻤل ﻮ &#= 1578;أثیر ﻳﺎﺑﻴد ﺪﺭ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ&#= 65251;ﺎﻫﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﻣﺎ&#= 65253; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻮ ﺻﺎﺩق ﺒﺎ ﻓﺮ&= #65203;ﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65193;ﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ الهی A= 170;ﺎﺷﻴﻢ. بَحث ﺗﻮﺣﻴﺪ ʌ= 61; ﻧفی ﺸﺮﻙ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ = ﮐﺘﺎﺏ ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻫﺮ بح= 579; ﻓﻠﺴفی هست ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩفع ﺸ= 5198;ﻙ ﻫﻨﮕﺎم عبادات ﺴﻠﻮک&= #1740; ﺒﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی اﺳﺖ. ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣ&= #65198;ﺩم ﺪﺭ ﺣﺪ ﺍﻳﺪﺁﻝ = ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ آ&= #1594;از ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍﺩﺍ&#= 65197; ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟ&= #65184;ﺎج ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﺁﻧﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﺑﻠﺎﻍ ﺗﺎ ﺳﺮ&= #65187;ﺪّ ﺍﺗﻤﺎم حُجّت= ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﺍ= ﮐﺮﺍﻩ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ &= #65187;تی ﺒﺎ ﺟﻨگ ﻠﻔﻈی که ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ قُرآن ﺣﺪ ﺍﻗل= ; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﺎ&= #65255;ﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﺮﺯ&#= 65263; اﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺻ&#= 65262;لی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪﻯ اﺳ= 5174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ &= #65262; ﻗﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= لی ﺠﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ = ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻋﻠم . ﻮﺣتی ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺠﺎ &= #65165;ﻓﺘﺎﺩﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ قُرآن= ; ﺯﺣﻤﺖ ﻭ ﺭﻧج ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; کشیده ﺍﻧﺪ.<o:p></o:p></s= pan> حدیث 1510 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۴ﺹ29= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪﻋﻈ&#= 65268;م ﺮﻓﻴﻊ ﻟﺎ ﻳﻘﺪ&= #65197; ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ علی¡= 7; ﺼﻔﺘﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﻠﻐﻮﻥ کُنه ﻋﻈﻤﺘﻪ ʌ= 47;ﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑ&#= 65212;ﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﻭﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﮑ&= #65268;ﻒ ﻭ ﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻮﻟﺎ= ﺣﻴث ﻭ ﮐﻴﻒ ﺃﺻﻔﻪ ﺑ= ﮑﻴﻒ ﻭﻫﻮﺍﻟﺬﻯ کیّف ﺍﻟﮑﻴﻒ ž= 1;تّی ﺼﺎﺭ ﮐﻴﻔﺎ ﻓﻌ&= #65198;ﻓﺖ ﺍﻟﮑﻴﻒ ﺑﻤﺎ ﮐ&= #65268;ّﻒ ﻟﻨﺎ ﻣﻥ اﻟﮑﻴ&#= 65234; ﺃم کیف ﺃﺻﻔﻪ A= 169;ﺄﻳﻦ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺃﻳ&= #1617;ﻦ ﺍﻟﺄﻳﻦ حتّی ʌ= 12;ﺎﺭ ﺃﻳﻦ ﻓﻌﺮﻓﺖ ﺍ&= #65247;ﺄﻳﻦ ﺑﻤﺎ ﺃﻳّﻥ ﻠﻨ&#= 65166; ﻣﻥ اﻟﺄﻳﻦ ﺃم کیف ﺃﺻﻔﻪ ﺑﺤA= 268;ث ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺤﻴ&= #1617;ث ﺍﻟﺤﻴث حتّی ᥹= 2;ﺎﺭ ﺍﻟﺤﻴث ﻓﻌﺮﻓ= 5174; ﺍﻟﺤﻴث ﺑﻤﺎ ﺣ&#= 65268;ّث ﻟﻨﺎ ﺍﻟﺤﻴث ﻓ&#= 65166;ﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﺩﺍﺧل فی کل ﻤʄ= 01;ﺎﻥ ﻭﺧﺎﺭج ﻤﻥ کل = 588;یئ ﻟﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﻌﻠﻰّ ﺍﻟﻌ= 5224;ﻴﻢ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰ᥷= 7;گ ﻮ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻘﺎم&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔ&#= 65166;ﻥ ﻘﺎﺩﺭ ﺑﻮﺻﻒ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺩ= ;ﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ) = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﭼﻮﻥ ﺒﺸﺮ ﺑﺪﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺼﻔ&= #65166;ﺕ ﻭﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﺤ&#= 65194;ﻭﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺪﺭﺟﻪﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﻫﺮ= ﭼﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺒﺰﺭ&#= 1711;ی کنند ﻭﻳﺎ ﺻﻔʋ= 66;ﺕ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ ﻭﺑﺎ = ﺣُﺴﻥ ﻨﻴّﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﺪﺭک ﻮ ﺩﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻨﺪ (ﺷﺮﻃ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻋ= ﻠمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ﺒﻴﺎﻥ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﻮ ﺗﺠ= ﺮﺑﻪ ﻭ ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭﻭ ﮐﺮ= ;ﺩﻥ ﭽﻴﺰﻯ اﺳﺖ) ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻩ&= #65259;ﺎﻯ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﺧﺒﻴﺮ&= #65165;ﺳﺖ. ﻳﺎ ﻟﻄﻴﻒ ﻭﭼﻨ&= #65166;ﻥ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻧﺮم ﻮ&#= 65255;ﻔﻮﺫ ﭘﺬﻳﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65198; ﭼﻴﺰﻯ هست. ﻭ ﺳ&#= 65198;ﺍﺳﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﮑل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮﻣﺤﻴﻂ ﻭ &= #65193;ﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺧﻴﺎﻝ ﻭ&= #65187;تی ﺪﺭ ﺫﺍﺕ ﻭﺣﻘﺎ&= #65267;ق اﺻلی اﻓﺮﺍﺩ ʌ= 61;ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺳ= ﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی ها) ﻭ دانه ﺷﺒʌ= 56;می اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﺪﺭ (ﺧﺪﺍ = ﺧﺎﺭﺝﺍﺯﻫﺴت= 40; ها ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261; ﺑﺎﻃﻥ ﻮ ﻧﺎﭘﻴ&= #65194;ﺍﻯ هر ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺳA= 174;. ﻭﻫﺴتی ﻈﺎﻫﺮ= 88;ده ﻮ تجلّی ﺨﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﻳﻥ = 5224;ﺎﻫﺮ ﻭ ﻇﻬﻮﺭﻋﻮﺍﻟ&#= 1605; ﻨﺎﭘﻴﺪﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻣﺎ ﺑﺸﺮ ﺑﺎﺷﺪ = ﭼﻮﻥ ﻤﻠﮑﻮﺕ ﻭﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺗﻬﺎﻯ ﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ ﺻﺎﺩ&#= 65197; ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ الل = 7; ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺧﺎ&= #65197;ج اﺯ ﻫﺴتی خداوند هو ﺪﺭ&= #65259;ﺎﻫﻮﺕ ﻭ عَمّاء ﻭﻋﺪ= ;م ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ. ﻭ ﺑﺎ= ;ﺧﺒﺮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺒﻴﺮ ﺁﮔﺎ&= #65257; ﻭﮐﺎﺭﺩﺍﻥ اﺯ= 4380;ﺸﻤﻬﺎ ﻭﺣتی اﺯ ﺑﻴﻨA= 166;ئی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ غفلت ﻭﻧﺎ ﻓﻬ = 5;ی ﻮ کج فهمی ﺟﻬ᥼= 6; ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﮑﻴ&= #65234; ﻭﭼﮕﻮﻧﮕﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﺃﻳﻥ ﻴﺎ ﮐﺠﺎﺋ&= #65264; ﻭ ﻳﺎ (ﺣﻴث) ﻭﺣﺎ= ;ل ﻨﻴﺴﺖ. (کیفیّ= 8; ﭼﮕﻮﻧگی ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ = ﺩﺭﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭﻳک کیفیت ﻭﻳک ﺼﻮ= ;ﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮیک ﻤﻘʋ= 66;م ﺘﺠلی ﻤﺎﺩﻯ ﺪ= 5197; ﻫﺴتی اﺳﺖ ﭼﻮA= 253; ﺑﻤﻘﺎمی ﺒﺮﺗA= 198; ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒ= 5198;ﺗﺮﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﻮA= 193; ﻭ ﺗﻨﺰﻝ ﻣﻘﺎم &= #65170;ﺪﻫﺪ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎ ﻭﺻﻮ&#= 65197;ﺗﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺴخ ﺤﻴA= 262;ﺍنی ﻤﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮﺑﻮﺩ ﺑﻔ&#= 65204;ﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣتی = 5198;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪم ﻤ&#= 65220;لق ﻨﻤﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺘ&#= 65262;ﺣﺶ ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻮع= 740; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴ&= #65254; ﻭﺑنوع بشری ﺑ= ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ال= 607;ی اﻳﻥ ﻨﻮﻉ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗ&= #65188;ﻘق ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺼﻔﺎ= ﺕ ﻭ کیفیّت ﮐﻤﺎ= ;ل رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﮑﻨﺪ. ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺣﺮﮐ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳﺖ ﺩﺭ&= #65165;ﻧﻮﺍع فوق بشری ﺑﺮﺗ= ﺮ ﻭبی ﻨﻬﺎﻳﺖ م= 40; گرﺩﺩ. (ﺍﻧّﻴّA= 174;) ﮐﺠﺎئی ﺪﺭﻣﮑA= 166;ﻥ ﻭ(ﺣﻴثیّت ) ﻳﺎ &#= 65187;ﺎل ﻮﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺗﺮﮐ&= #65268;ﺒﺎﺕ شایسته ﺁﻥ. ﺍ᥽= 1;ﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﺎﻟﻖ. ﻫﺮ کیف= 740;ّت ﻭﺣﺎل ﻮﻣﮑﺎن= 40; ﻤﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﭼﮕﻮﻧ&= #65258; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم اA= 261;ﺭﺍ ﺑﮑﻴﻒ ﻭ ﭼﮕﻮﻧ&= #1711;ی ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻴﻢ &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ کیفیّت ﺩ= ;ﻫﻨﺪﻩ ﺑﻬﺮکیفیّتی &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻭ کیفیّتی ﺮ= ﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺎﻥ کیفیّتی کرﺩ. &= #64400;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺴﺖ ( ﺩ= ;ﻫﻨﺪﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻤ= 5262;ﺟﻮﺩ اﺯﺧﺎﻟق ﻤﻮﺟA= 262;ﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ = ﻭ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻭ ﺷ&#= 65198;ﺍﻳﻄ اﻳﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﺄﻳﻥ ﻮﻣﮑﺎﻥ ﻮﺟﺎﺋ&#= 65264; ﺗﻮﺻﻴﻒﮐﻨﻴﻢ (&= #64400;ﻪ ﺑﺎﻟﺎ هست ﻳﺎ = 4344;ﺎﺋﻴﻦ) ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺟ&= #65262;ﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ. ﻭﮐﺠﺎ&= #1574;ی ﺮﺍ ﺍﺯ ﻧﺎﮐﺠﺎ = ﺁﺑﺎﺩ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ. = ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺟﺎئی ﻮﻣﮑﺎن®= 0; ﭽﻨﻴﻥ ضعی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘA= 258; ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻌ= ﻨﻮﺍﻥ ﺠﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘ&#= 65240;ﺮﺍﺭ ﻣﻔﻬﻮم ﻴک ﺃﻣ= 5198; ﻭ ﻫﻤﻴن ﺬﻫﻥ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫ&= #65204;ﺖ ﻭلی اﻳﻥ ﻔﺎﺻA= 248;ﻪ ﺭﺍ ﺫﻫﻥ ﻤﮑﺎﻥ = ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻣﮑﺎﻥ ﺃﻣﺮﻯ عدمی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺁ&= #65253; ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﮑﺎﻥ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫم ﺪﺭﻣﮑﺎﻥ ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻣﮑﺎﻥ ﻮﻣﺤﻴﻄ اﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑ&= #65166; ﺍﺻل ﺘﻔﮑﺮﺍﻧ= 5204;ﺎﻥﻭ ﺍﺻل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ= 5263; ﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ) ﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ به (حی= 79;) ﻭﺣﺎل ﻮﭼﮕﻮﻧ= 711;ی ﻤﺎﻫﻴّﺎﺕ ملکوتی ﻭ ﻣﺤﺘ= ;ﻮﻳﺎﺕ ﻭ ﻣﺴﺘﻠﺰﻣﺎﺕ &= #65261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ذاتیّات اﻥ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﻢ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﺗ&#= 65252;ﺎم ﺁﻥ اﺣﻮﺍل ﻮﺷ= 5198;ﺍﻳﻄ آگاه ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺣﻴثیّتی ﺑﻮﺟ= ;ﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧ= ﻮﺩ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ ﻣﺴ&#= 65176;ﻠﺰﻣﺎﺕ ذاتی ﻫﺮ ﻭﺟﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻣﺎﻫﻴّتی ﺪﺍʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ.) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ= ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 5247;ﻰ (ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮ= ﮐنی ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭﺩﻫ&#= 65256;ﺪﻩ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻭﺑﺮﮐ&#= 65174; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ) ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺍﺧل ﺪﺭﻫﺮ ﻣ&#= 64401;ﺎنی اﺳﺖ. ﻭﺧﺎﺭج و اﺯﻫﺮشیئی اﺳ= ﺖ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی ﻭﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج ا= 5199; ﻫﺴﺘﻰ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ الهی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﻭعلیّ عظیم ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﺑﺎ ﺧ= ;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺷﻌﺎﺭ ﻟﺎ= ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺑ&#= 65252;ﻌنی ﺪفع ﺸﺮک ﻮﻧف®= 0; ﺁﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻮﺍﻧﺴﺎﻥ عاق = 4; ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧ&= #65204;ﺒﺘﺎ ﻭﺍقعی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﻣﻌﺮفی ﺒﺸﺨﺺ = 5203;ﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺳﺎﻟک ﺮﺍﻩ ﺧﺪ&#= 65165; ﺟﺰ ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺗ&#= 65252;ﺮﮐﺰ ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺗﻮ= 5183;ّﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; اذکار ﺩفع ﺸﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #64400;ﻪ ﻣﺪﺍم ﺒﺮﺳﻮل = 575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ &= #65195;ﻫﻨﻰ ﻭﻳﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ = ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ زنده ﭙﻴﺮﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ= ل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ&#= 65187;تی اﮔﺮ ﻗﺎﺋم ﻮﻋ= 5198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ&#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﮐﻨﺪ = ﻭﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍئی هس= 8;ی ﻮلی اﻟﻠﻪ ﻧﻴA= 204;ﺘﻰ.<o:p></o:p> حدیث511- ﺍ= ;ﺯ ﺍﻣﺎم کاﻇم ا᥸= 3;ﺖ(ﺝ۴ﺹ29= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ = 5165;ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﮐﺎﻥ &= #65188;ﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﮐﻴﻒ ﻭ ﻟﺎ= ﺃﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ فی ش= 740;ئ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ علی= 17; شیئ ﻮﻟﺎ ﺍﺑﺘﺪع ﻠ&#= 65252;ﮑﺎﻧﻪ ﻣﮑﺎﻧﺎ ﻭﻟﺎ ﻗ&= #65262;ﻯّ ﺒﻌﺪ ﻣﺎ ﮐﻮّﻥ &= #1575;لأشیاء ﻭﻟﺎ ﻳﺸﺒﻬﻪ ش&#= 1740;ئ ﻣﮑﻮّﻥ ﻮﻟﺎ ﮐ&#= 65166;ﻥ ﺨﻠﻮّﺍ ﻣﻥ اﻟ= 5240;ﺪﺭة علیّ اﻟﻤﻠک ﻘ= ;ﺒل اﻧﺸﺎﺋﻪ ﻭﻟﺎ &#= 65267;ﮑﻮﻥ ﺨﻠﻮّﺍ ﻣﻥ اﻟ= 5240;ﺪﺭة ﺑﻌﺪ ﺫﻫﺎﺑﻪ ﮐ&= #65166;ﻥ عزّ ﻭجَلّ اﻟ&= #65260;ﺎ ﺣﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴ&#= 65166;ة ﺣﺎﺩثة ﻣﻠﮑﺎ = 5239;ﺒل اﻨﺸأ ﺸﻴﺌﺎ ﻭ &#= 65251;ﺎﻟﮑﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﻧﺸﺎﺋﻪ &= #65261; ﻟﻴس ﻟﻠﻪ ﺣﺪّ &#= 65261;ﻟﺎ ﻳﻌﺮﻑ ﺑشیئ ﻴA= 208;ﺒﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺮم ﻠﻠ&#= 65170;ﻘﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﺼﻌق ﻠﺬ&#= 1615;ﻋﺮة شیئ ﻭﻟﺨﻮﻓﻪ A= 175;ﺼﻌق الأشیاء ﮐﻠّ&#= 65260;ﺎ ﻓﮑﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﺣ&#= 65268;ّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴﺎة ﺣﺎ&#= 65193;ثة ﻭﻟﺎ ﮐﻮﻥ ﻤﻮﺻ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎ ﮐﻴﻒ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻤﻮﻗ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ﺴﺎ&#= 64400;ﻦﺑل ﺤی ﻠﻨﻔﺴﻪ ﻭﻣ&#= 65166;ﻟﻜا ﻠم ﺘﺰل اﻟﻠﻪ = 5165;ﻟﻘﺪﺭة ﺃﻧﺸﺄ ﻣﺎ ﺷاء &#= 65188;ﻴﻥﺸاء ﺒﻤﺸﻴّﺘﻪ ﻭﻗ= 5194;ﺭﺗﻪ ﮐﺎﻥ ﺃﻭﻟّﺎ ﺑ&#= 65248;ﺎ ﮐﻴﻒ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﺁ= ﺧﺮﺍ ﺑﻠﺎ ﺃﻳﻦ ﻭ ﮐّ&= #65246; شیئ هاﻟک اﻟّ&= #65166; ﻭﺟﻬﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﺨ&= #65248;ق ﻮ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﺗﺒﺎ&= #65197;ک اﻟﻠﻪ رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟﻤﻴﻥ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ الهی ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ اله= 740; ﻨﻴﺴﺖ (ﺍﻟﻪ ﺳﻮ= ﮊﻩ ﺗﺄﻟّﻪ ﻭ ﭘﺮﺳ&#= 65176;ﺶ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ = ﺍﻟﻪ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65176;ﺄﻟّﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ = ﺸﻌﺎﺭ ﺩﻓﻊ ﺷﺮک ﻮﺗﻮ&#= 65187;ﻴﺪ ﺫﮐﺮﻯ ﺴﻤﺒﻮل &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﮐﻪ ﻫﻤگی ﻤﻄﺎ= 5247;بی ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺧﺪﺍئ&#= 1740; که ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ= 5257; ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هر کی= 01;یّت ﻭ ﺃﻳﻨﻴّﺘﻰ (ﻭ = ﮐﺠﺎﺋﻰ ﻭﭼﮕﻮﻧگی ﻮ ﺑ= 5194;ﻭﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ= 5251;ﺎﻫﻴﺖ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺷﮑل &= #65262; ﺻﻔﺎتی ﻤﺤﺪﻭA= 193; ﮐﻨﻨﺪﻩ) ﭼﻨﺎﻥ = ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﭼ= ﻴﺰﻯﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰ= ﻯ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺒﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﮑ&= #65166;نی اﺑﺪﺍع ﻨﮑﺮﺩA= 257; ( ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ; ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍون= 83; هو ﺧﺎﺭج اﺯ ﻫA= 204;تی ﻤﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻨﺘ&= #1601;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; پس ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨ= 5206; ٴأشیاءﻨﻴﺮﻭ&= #65251;ﻨﺪ ﺗﺮ ﻧﺸﺪﻩ. (ﺿﻌﻴ= ;ﻒ ﻭﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺗ= ﺎ ﺭﻓﻊ ﻧﺎﺗﻮﺍن= 740; اﻭ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) = ﻫﺮﮔﺰ ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺸﺒﺎﻫ&#= 1578;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﻧفی ﺼ&#= 65236;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭﺩفع &#= 65252;ﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﺻﻔﺎتی اﺯ ﺍﻭ) &#= 65261;ﭼﻮﻥ اﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﻭﺭ &= #65207;ﻮﺩ ﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺍﺯ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﻭ ﺧﺎلی ﻨﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ (ﺩﻭﺭﻯ ﻤﻘﺎم ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻫﺮ تجلّی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﻮﻣﻮ= 5183;ﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘ= ;س ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ا= 588;یاء ﻣﺎﻟﻚ ﻭﺻﺎﺣﺐ &= #65261;ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻥ اﺳﺖ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺣﺪّ&#= 65263; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﻮﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﭽﻴﺰ&#= 65263; ﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ &= #65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﺷﺒیهی ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﻨﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺫﻫﻥ اﻧ= ﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻄﺒ&= #1740;ق هرﺃﻣﺮ ﺟﺪﻳﺪ = 5169;ﺎ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ کُ= 04;ّید ﺬﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭ ﺑﺎ ﺑﻘاء ﺧﻮﺩ &#= 64344;ﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ( ﻣﻮﺟﻮ= ﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﭙﻴﺮﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻣﺮگی = 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺗﮑﺎﻣلی ﺮﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨ&#= 65194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻫﺴ&= #65176;ﻴﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﻴﺎﺯ &= #65255;ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣلی ﻴ= 5166;ﺑﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺷﻮﺩ) ﻭﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ تَرس ﻭ ﻓﺮA= 267;ﺎﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﻴﮑّﻪ ﻧ&#= 65252;ﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺯتَرž= 7; ﺍﻭ ﺑﺼﻌﻘﻪ ﻭ ﻳﮑّ&#= 65258; ﺧﻮﺭﺩﻥ می اﻓA= 176;ﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺑﻮﺩ ﻭلی ﻨﻪ ﺣ&#= 65268;ﺎﺗﻴﮑﻪ حادِث باشد ﻭ&#= 65169;ﻌﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻴﺴت&= #1740; ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ ﻭ = ﺯﻧﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻭﺟﻮﺩ ﻭﮐﻮﻧﻴّتی و کینونیّتی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺻ= ;ﻔﺎﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﻮﻣﺎﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮ&= #65193;) ﻭﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺑﻮﺩﻥ اﻭ ﻧﻴﺰ &= #65251;ﺤﺪﻭﺩ ﺑﮑﻴﻔﻴّتی ا᥸= 4;ﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺟﺎ&= #1574;ی ﻤﺘﻮﻗﻒ ﻧﻴﺴﺖ (= ﮐﻪ ﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﺩﺭﻫﻴچ ﻤﮑﺎ= 5255;ﻰ ﺴﺎﮐﻦ ﻧﻴﺴﺖ (ﺳ= ﮑﻮﻥ ﻮﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65165;ﺋم ﻮ ﺑﻮﺩﻧﻰ ﮐﻪ ﺩ= ﺭﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭ ﺫﺍﺗ&= #65166; ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﭼ= ﻨﺎﻥ ﻤﺎﻟکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﺯﻟﺎ ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑ= ﺪ ﻟﺎ ﻳﺰﺍﻝ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺍﺳﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65203;ﺎﺧﺖ ﻭﺑﺎ مَشیّت ﻭ= ; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ= ﻥ (ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺍ= ﺩﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ &= #65261;مَشیّت ﮐﺮﺩ) ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎ= ﺯﻳﻥ اﺳﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻴ&#= 65236;ﻴّﺘﻰ. ﻭﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺃ&= #65267;ﻨﻴّتی ﻮﮐﺠﺎﺋﻰ. ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﺍﻭ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ= ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﺪنی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; (ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻋﻮﺍ&= #65247;م هستی ﺩﺭ ﺻﻮﺭʋ= 75;ﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻣﻘﺎﻣ= 5166;ﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﺣﺎل ﺰﺍﺋل هس= 8;ند. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65176;ﺮ ﻴک ﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕر ﻭ &= #65175;ﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺮﺗﺮ= ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﭼﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 65261;ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها. ﻭﭼﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ = ﺻﻭﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی اﺳﺖ. ﻭﺳ¦= 2;س ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ های برتر ﻭ ﺻﻮ= ;ﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺻﺎﺩ&#= 65197; ﺍﻭل ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ هرﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮﺻ= 78;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻮﺟﻮﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺒﻪ ﻣ= ﺎﺩﻯ ﺮﺳﻴﺪ ﻭلی همچنان ﺨﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺩﺭ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ= ) ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻣﺮ= 4402;ﻫﻴچ ﭽﻴﺰﻯ اﺯﺟﺴم = 5262; ﺫﻫﻥ ﻮ نَفس ﺍA= 261; ﻧمی ﻤﺎﻧﺪ ﻣﮕ= 5198; ﻫﻤﺎﻥ(ﮊﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭﺣﻰ) ﻳﺎ (ﺍﺻل تار یخی ﺮوح ) ﺍﻭ ﮐ= 5258; ﻳﻚ ﺭﻭﺡ (ﻫﺮ درجه ﺷﻬﻮﺩﻯ = 8; نوعی ) ﺩﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳند .ﻭﺧﻮ= 5193; ﻧﻴﺰدر ﻫﻤﺎﻥ مقام ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4;ﮐﻪﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭحَق¡= 7; اﻧﺎ ﺍﻟحَقّ گفتن ﺩﺍﺭﺩ. ﻭA= 247;ﺬﺍ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65170;ﺪﻭﻥ ﻮﺟﻪ صورت توسّلی ﺑﺮﺗﺮ= الهی هستند. ﻭلی ﺪﺍ= ;ﺭﺍﻯ ﻮﺟﻪ و مقام نوعی ﭘﺎﺋﻴﻦ ʋ= 75;ﺮالهی ﻤﻴﺒﺎﺷند .ﮐﻪ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﻘﺮﻳﻨﻬﺎﻯ ﺴو= 569; ﻮ ﺯﺷتی اﺭﺑﺎA= 167; ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍﻥ مسخ شده ﺨﻮﺩ ᥷= 7;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.&= #65169;ﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ = می ﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺁ= ;ﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺎﺭﻣﺎ&#= 65163;ﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ ﺗﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﻨﻮعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65175;ﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳند ﭼﻮﻥ = 5170;ﺒﺸﺮﻳﺖ مجدد ﺭﺳﻴﺪﻧ᥷= 4; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺗﺎ = ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ ﻭﺧلق ﻮﺃﻣﺮ ﻳ= 5166; ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ ﺗﺤ&= #64401;ّم ﺪﺭﺍﻳﻥ ﺁﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺶ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻯ عاﻟﻤﻴﺎﻥ ﻮﻋA= 166;ﻟِﻤﺎﻥ ﻮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳ&#= 65174;.(حَقّ ﻔﺮﻣﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺸﻴّت و اراده ای را ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. (رَبّ ) ﺧﺪﺍﻯ ﻤ&#= 1585;َبّی ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻨﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #64400;ﻪ آغاز ﺍﺯ ﭘﻴﺮ @= 400;ﺎﻣل ﺤﺴﻴﻨﻰ ﻭﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺰﻣﺎﻥ ﺤَﺴَﻨA= 264; ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﺘﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; که مُربّیان= 40; ﻤﻠﮑﻮتی هستند. ﻭﻫﻨﻮ᥷= 9; رَبّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ بی ﻨ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭ&#= 65169;ﺎﺏ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺑﺸﺮ= 5263; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑ= ﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺍﺭA= 261;ﺍح ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﻭﺍ&#= 65211;ﻞ ﺑﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻮﻳﻞ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﻮرَبّ ﺑﺮﺗﺮ ʌ= 61;ﻧﻮع فوق بشری ﺒﺮﺗ= ﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻳﺰ&= #65165;ﻯ ﻮﺭﻭﺩ ﺑﺎﻧﻮﺍ&#= 1593; فوق بشری ﺑﺮﺍ= ﻯ اﺭﻭﺍح ﻤﺎ ﮐﺴ= 5168; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ. &= #65261;ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻟ&= #65166;ﺕ ﺍﺧﻠﺎقی ﻮﻋﻘ= 04;ی ﻮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕﺍﻭﺍʌ= 03;ﺖ. ﮐﻪ ﻧﺼﺐ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﺒﺮﻭﺵ ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺟﺎﻥ ﻫﺮ ﺑﺎﻭﺭ = ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻋﺎﻣل ﻮﻋﺎﻗ= 604; ﻮ ﺻﺎﺩق ﻮﺻﺎﺑ&#= 65198; ﺁﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1512 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎA= 239;ﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ299 ﺑﺤﺎﺭ)&= #65193;ﺭﺑﺎﺭﻩ رَبّ ﻭﺧﺪﺍﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑسوآل ﮐﻨﻨﺪ᥽= 7; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ<= span dir=3DLTR>: <= b>ﻮﻳﻠﻚ ﺍﻧّ᥽= 2;ﺎ ﻳﻘﺎل ﻠشیئ ﻠ = 5; ﻴﮑﻦ ﻓﮑﺎﻥ ﻤتی کاʌ= 53; اﻥّ ر َبّی ﺘﺒ= ;ﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰﮐﺎﻥ &= #65248;م ﻴﺰل ﺤﻴّﺎ ﺑﻠ= 5166; ﮐﻴﻒ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ &= #65248;ﻪ ﮐﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ = ﻠﮑﻮﻧﻪ ﮐﻴﻒ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ = ﻠﻪ ﺃﻳﻦﻭ ﻟﺎ ﮐﺎﻥ فی شیئ ﻭﻟﺎ ﮐʋ= 66;ﻥ علیّ ﺸﻴئ ﻭﻟᥴ= 6; ﺍﺑﺘﺪع ﻠﮑﺎﻧﻪ ﻣﮑﺎﻧ&#= 65166; ﻭﻟﺎ ﻗﻮﻯ ﺒﻌﺪ = ﻣﺎ ﮐﻮّﻥ ﺷﻴﺌﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﮐﺎﻥ ﻀﻌﻴﻔﺎ ﻗ&= #65170;ل اﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺸﻴﺌ&#= 65166; ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﻤﺴﺘ&= #65262;ﺣش اﻗﺒل ﺃﻥ ﻳﺒﺪ= 593; شیئا ﻭﻟﺎ ﻳﺸʋ= 70;ﻪ شیئ ﻣﮑﻮّﻧﺎ ʌ= 61;ﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﺨﻠﻮﺍ ﻣﻥ اﻟﻘﺪﺭةعلیّ اﻟﻤﻠک ﻘﺒﻞ ﺍ= 5255;ﺸﺎﺋﻪ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻨﻪ ﺧ= ﻠﻮّﺍ ﺑﻌﺪ ﺫﻫﺎﺑﻪ </= b>ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮئی= ; ﻮﮐﺠﺎﻯ کاﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭﻗ= 78;ی ﺒﭽﻴﺰﻯ ﻤﻴﮕﻮ&#= 65267;ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﭘﻴ= ﺪﺍ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧ= ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺑﻮﺟﻮ&#= 65193; ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. رَ&#= 1576;ّ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 604;ی ﻣﻥ هم ﭽﻨﺎﻥ ا= 5199; ﺍﺯﻝ بی اﺑﺘﺪA= 165; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ هر ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ کوﻧﻴ= 17;ﺖ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ= ﺒﻮﺩﻧﺶ کیفیّتی ﻨﻴﺴ&= #65174;. (کیفیّت ﺧﺎﺹ ᥽= 1;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ حادِث ﺍﺳﺖ) ﻭ A= 169;ﻮﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65184;ﺎئی ﻨﺪﺍﺷﺖ (ﻣﮑﺎﻥ = ﻨﺪﺍﺷﺖ) ﻧﻪ ﺩﺭ ﭼﻴﺰﻯ ﺑ= ﻮﺩ (ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺰﺭ= ﮔﺘﺮ ﻭﺟﺪﺍ ﺍﺯﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194;) ﻭﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰ&= #65263; ﻨﺒﻮﺩ (ﻋﺮﺵ ﻣﮑ= ﺎﻧﻰ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ که ﺣﺎ&#= 65251;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﺨ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ) ﺑﺮﺍﻯ ﻮ= ﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﻣﮑﺎنی اʋ= 69;ﺪﺍع ﻮ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩ.( ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺮﺵﺭﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﮐﺮسی ﻮ ﺟﺎﻳﮕ= 5166;ﻩ ﺑﻤﻔﻬﻮم ﺬﻫن= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی هنوﺯ ﺧﺪᥴ= 5;ﻯ ﻤﻄﻠق ﺮﻭﻯ ﺁﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫ&= #65204;ﺘﻰ ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ = ﻭﺷﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻔﺮﺽ ﮐﻨ&= #65268;ﻢ تجلّی ﺨﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﮐﺮسی اﻭ ﺧﻮﺍA= 255;ﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ع&#= 1614;مّاء ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﻬﺎ ﺟﺎﻳﮕﺎهی ﻨﻴA= 166;ﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ .ﻭﻫﺴﺘ&= #65268;ﻬﺎ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ تجل¡= 7;یات ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺑﺎ&#= 65167; ﻧﻮع ﻮ ﻭﺳﺎﺋﻂ &= #65175;ﻮﺳل اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣ&#= 65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭﭼ&= #65262;ﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺁﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65207;ﺪ ﻭ ﻗﺒل اﺯﭘﻴﺪ= 5165;ﻳﺶ ﻭآفرینش اشی= 575;ء ﺿﻌﻴﻒ ﻭﻧﻴﺎﺯ&#= 65251;ﻨﺪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩﺍﺕ ﻧﺒﻮﺩ. ﺩﺭ ﻭﺣﺸ= ﺖ ﻭتَرس ﺍﺯ ﺗﻨʌ= 60;ﺎئی ﻨﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺑﺪ&= #65165;ع ﻮ آفرینش ﻫﺮﭼ= ;ﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ. (ﺁﻓﺮ= ;ﻳﻨﺶ ﺻﻔﺖ ﻣﻄﻠق ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ &= #64400;ﻤﺎﻝ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65252;ﺎﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﻧ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺧﺼﺎل &#= 65200;ﺷﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﺳﻴﺐ ﺯ= ﺷتی ﺨﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﺁﻓ= ﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻭالهی کرﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺪ= 5197; ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎ&#= 65237; ﻭﻣﻘﺎم ﻮ کیف®= 0;ّت ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺳ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁ&= #65251;ﺪﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺎلی = 575;ﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﻣﻤﻠ&= #64401;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ = ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ. ﻭ ﻳ= ;ﺎ پس ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻥ ا= 5261; ﺍﺯ ﮐﺎﺭﭼﻴﺰﻯ ااﺯﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺧ= 5166;لی اﺯﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ( ﻭ= ﺑﻮﺩﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ&= #65259;ﺴﺘﻰ ﻭﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ = 5165;ﺭﺑﺎﺏ نوع ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ اﺯ ﻳک ﻮﺟﻮﺩ ﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ&= #65191;ﻞ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﮐﻨﺎ&= #65197; ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ تجلّیا= ت ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع کمتر ﺍﺯ ﻧﻮﻉ A= 251;ﻮﺟﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65208;ﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65175;ﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ&#= 65153;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﺎﻳ&#= 65234; ﺑﺸﺮﻯ ﺪﺭسلوª= 5; الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻓﺘﻥ = ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری.) ﻠم ﻴﺰل &= #65188;ﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴﺎة ﻭﻣ&#= 65248;ﮑﺎ ﻗﺎﺩﺭﺍ ﻗﺒل ﺃ&#= 65253; ﻴﻨﺸأ ﺸﻴﺌﺎ ﻭ&#= 65251;ُﻠﮑﺎ ﺟﺒّﺮ ﺍﺑﻌﺪ ﺍ&#= 65255;ﺸﺎﺋﻪ ﻟﻠﮑﻮﻥ ﻓلیس A= 247;ﮑﻮﻧﻪ ﮐﻴﻒ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺃ= ﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺣﺪ ﻭﻟ= ﺎ ﻳُﻌﺮﻑ ﺑشیئ ʌ= 67;ﺸﺒﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺮم ﻠﻄ&#= 65262;ل اﻟﺒﻘاء ﻭﻟﺎ A= 267;ﺼﻌق ﻠشیئ ﻭﻟﺎ ﻳﺨA= 262;ّﻓﻪ شیئ ﺗﺼﻌﻖ الا= ;شیاء کلّها ﻣﻥ ﺨﻴ᥻= 6;ﺘﻪ ﮐﺎﻥ ﺤﻴّﺎ ﺑﻠ&#= 65166;ﺣﻴﺎة ﻭﻟﺎ ﮐﻮﻥ ﻤﻮﺻ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎ ﮐﻴﻒ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃثر ﻣﻘﻔ= 5262;ه (ﻭﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻤﻮﻗ= ﻮﻑ ﻋﻠﻴﻪ) ﻭﻟﺎ ﻣﮑ= ﺎﻥ ﺠﺎﻭﺭ ﺷﻴﺌﺎ ﺑ&= #1604; ﺤﻰّ ﻳﻌﺮﻑ ﻭﻣ&#= 65248;ک ﻠم ﻴﺰل ﻟﻠﻪ ﺍ&#= 65247;ﻘﺪﺭة ﻭﺍﻟﻤﻠﻚ ﺃﻧﺸ&#= 65156; ﻣﺎ ﺷاء ﺒﻤﺸﻴ= 617;ﺘﻪ ﻟﺎ ﻳﺤﺪ ﻭﻟﺎﻳ&= #65170;ﻌّﺾ ﻭﻟﺎ ﻳﻔﻨﻰ ﮐﺎ&= #65253; ﺃﻭﻟّﺎ ﺑﻠﺎ ﮐ&#= 65268;ﻒ ﻭﻳﮑﻮﻥ ﺁﺧﺮﺍ &= #65169;ﻠﺎ ﺃﻳﻦﻭ کُلّ شی= ;ئ هاﻟﻚ ﺍﻟّﺎ ﻭA= 183;ﻬﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﺨلق و ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﺗﺒﺎﺭک اﻟﻠﻪ = 585;َبّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻥ ᥾= 1;ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65187;ﻴﺎﺕ ﻭﺯﻧﺪگی اﻭ ﻣA= 236;ﻬﻮم ﺤﻴﺎﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻭ ﻣﺎلک ﻮﭘ&#= 65166;ﺩشاه ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎئیﺒA= 262;ﺩ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯﺒﻴﺎ&#= 65235;ﺮﻳﻨﺪﻭ ﻳﺎ ﭘﺎﺩشاه ﺟA= 170;ّﺎﺭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ ﺸ&#= 65262;ﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﮑﻪ = ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ( ﺗﺤ= ;ﮑّم ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﻣﺪ&= #65267;ﺮﻳﺖ ﻫﺴتی ﻮ ﻣﻮﺟﻮ= 5193; های ﻫﺴتی ﺮﺍ ʌ= 51;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻳک ﺪﺭ&#= 65183;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﻮﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ = ﻧﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻣﻘﺎﺑل &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﻨﮑﺮﺩﻥ ﺑﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍتی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﭼﻨﻴ&= #65253; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﺗﺎ ﻋ&= #65166;ﻗﺒﺖ ﮐﻪ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺁ&= #65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﻨﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﺑﺮﺍﻯ کونیّت= ﻴﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ کیفیّت ﻭ= ; ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺍﻭﺻ= ﺎﻑ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ) ﻧﺪ= ﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ = ﺍﻳﻨﻴّﺖ ﻭﮐﺠﺎئی ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﺤﺪ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ&= #65165;ﻯ ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑ&#= 65166; ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺍ&= #65261; ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻄﻮل ﺒ&= #65240;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ ( ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﮔ= ;ﺬﺭ ﻋﻤﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ&= #65253; ﺨﺎﺹ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ&#= 65263; نوعی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 175;ﻮﻟﺪ ﻭ ﭘﻴﺮﻯ ﻮﺳپس &#= 65251;ﺮگ ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎﺑﻨﻮ&= #1593; ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ و &= #65267;ﺎ ﻧﻮعی بد ﺗﺮ ﻗA= 170;لی ﺒﺮﻭﺩ) ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ= ; ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻴﺘﺮﺳﺪ ﻭﻳﮑ&#= 1617;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭﭼﻴ&#= 65200;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; همه ﭼﻴﺰ ﻫﺎ ﺍ= 5199; تَرس ﺍﻭ ﺩﺭﺻʌ= 28;ﻘﻪ ﻭﻳﮑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ &= #65262;تَرس ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺣﻴﺎﺕ &#= 65261; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺤ&= #65166;ﺩثی وتولد نو ﺩﺍﺷ= ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ( ﺁﻥ ﺯﻧ᥷= 4;گی گی ﻨﺒﻮﺩﻩﮐﻪ = 5169;ﻌﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ) ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﻰ &= #65169;ﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩ= 5263; ﻗﺎﺑل توﺻیف ᥷= 3;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﺻل &= #65212;ﻔتی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺷﻮﺩ (ﺻﻔﺎﺕ تج&#= 1604;ّی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻣﻌﺮفی ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﺁﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺣﺪ&= #1617; اکثر ﺷﻬﻮﺩ ﻗʋ= 66;ﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری اﺳﺖ) ﻭﻫʋ= 98;ﮔﺰ کیفیّت ﻣﺤﺪﻭ= ﺩ ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﺣﺪﻭﺩ = ﻭ ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﻭﻣﺮ&#= 65199;ﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎ&#= 1574;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻌ&= #65194; ﺍﺯ ﺁﻥ ﭙﺎﻳﺎﻧ&= #65258;ﻫﺎ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ أ= 579;ری ﻨﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺑﺪ&#= 65255;ﺒﺎل کسی ﻮﭼﻴﺰﻯ ﻨA= 252;ﻴﺮﻭﺩ ﻭﻳﺎ ﺟﺎئی ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﺘﻮﻗﻒ ﻧﺪﺍﺭﺩ (= ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭼﻴﺰ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﻭ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ (ﻭﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ &= #65261; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ) ﻭپادشاهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻟﺎ ﻳﺰﺍل و همچنان ﻤﻴﻤﺎ= ﻧﺪ (ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃ= ;ﺑﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺰﻭﺍل ا= 5203;ﺖ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ &= #65261; پادشاهی اﺳﺖ &= #65259;ﺮﭼﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;مَشیّت ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﺎفی اﺳ= 5174; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﻪ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺯﻣﺎنی ﺪﺭ ﺗﻠ= 5166;ﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻮ&= #65193; (ﮐﻥ ﻔﮑﺎﻥ) ﺍﺯل= ی ﺪﺭﺍﺻﻮل اﻭﻟA= 268;ﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺩﺭﻫﺮ &= #65197;ﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ(ﮐﻥ ﻔﻴ= ﮑﻮﻥ) ﺍﺯ أﺯل ﺘﺎ أﺑ= 5194; ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل اﻧA= 262;ﺍﻉ ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﻤﺸ&#= 65232;ﻮل عبوﺭ ﺍﻥ ﻫﺴﺘA= 256;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﺸﺮﻯ &= #65198;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﻰ ﺑﻤﺮ&= #65261;ﺭ ﺩﺭﺍﻧﻮﺍع ﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎ= ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤ= 4401;ﻢ ﺩﺭ ﺃﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ (ﺩﺭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ &= #65169;ﺸﺮﻯ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺗﺠﺰﻳ&#= 65258; ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ( ﮐ&= #65258;ﭼﻮﻥ گفته برخی از &#= 65251;ﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﻭﻣسیح ﺭA= 261;ح اﻟقُدُس ﺳﻪ ﭘ= ;ﺎﺮﻩ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫم ﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻫﺮ&= #65203;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﺻﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻳﻥ اﺟﺰﺍء ٴA= 192;ﻮﺩ ﺍﺻﻞ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﭼﻨﺪ ﺍﺻل ﻤﻌنی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺻل &= #65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻓﻨﺎ ﻭ&= #65199;ﻭﺍلی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ( ﮐﻤﺘ= ﺮ ﻭ ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ ﻭ ﺗ= ﺎﺭﻳﮑﺘﺮ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ = ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺴت&#= 1740; ﭽﻴﺰﻯ اﺯ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﺭ ﺍ&= #65199; ﻭﺟﻮﺩ الهی ﻨʌ= 52;ﻴﺮﻭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴ&= #65200;ﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺠﻴ= ﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻴﺐ ﺩﻳ&= #64405;ﺮش ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﭼﻴﺰ&#= 65263; اﺯ ﺍﻭ ﮐم ﻨمی = 5208;ﻮﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨ&#= 65204;ﺘﻴﻥ ﻮﺁﻏﺎﺯﻳﻥ ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 1705;یفیّتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻣﻘﺎم = 5252;ﻮﻗﺖ ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﻭ ﺁﺧﺮ= ﻳﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﮐﺠﺎئ= 40; ﻮﭼﻪ ﻭﻗنی ﻮﭼﻪ ﺣﺎ= 5247;ﻰ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺗﺄﻣل کنیم . ﻭ ﻫﺮﭼﻴ= 5200;ﻯ ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﻭ= َﺟﻪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺍﺻل = ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻠﺎک ﺸ&#= 65194;نی ﻮ ﺯﺍﺋل اﺳﺖ (ﺑ&= #65192;ﺼﻮﺹ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ هر@= 380;ﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺯﺍﺋل ا= 5203;ﺖﺟﺰﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ دز ژنتیک روحی خ= 608;د ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﮐﺴﺐ ﮐ= ﻨﺪ ﻭﻳﺎ شایسته ﻳ= ;ک ﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﺪﻩ &= #65261; ﭘسﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &#= 65153;ﻥ ﻤﺴخ گرﺩﺩ) حَ = 2;ّ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭحَ= 02;ّ اﻣﺮ ﺑﺂﻓﺮﻳﺪ= 5257; ﻫﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ( ﻫﺪﻑ ﺩﺍﺭ= ;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﺁﻓﺮﻳﻨ&#= 65194; ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ هد= 5233;ﺍ ﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭنوع بشری ﺳ= ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟنوع بشری اﺳﺖ ﻟﺬᥴ= 5; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭﻙ ﻭﺗﻌﺎ&#= 1604;ی اﺳﺖ. (ﺑﺮﮐﺖ ﺩﻫ= ﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ ﺑﺰﺭ= ﮒ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻮ&#= 65169;ﺎﻟﺎﺋﻰ ﻭﺑﺰﺭﮔﻰ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺹﺳ&= #65166;ﻟک ﺪﺭﺗﻮﻓﻴق ﺴﻠ= 5262;ک اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻮﻳﻠک اﻳّﻬﺎ ﺍﻟﺴﺎA= 163;ﻞ ﺍﻥّ ﺮﺑّﻯ لا A= 175;ﻐﺸﺎﻩ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﻨﺰل ﺒﻪ ﺍﻟﺸ&#= 1615;ﺒﻬﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﻳﺠﺎﺭ ﻣﻥ = شیئ ﻭﻟﺎ ﻳﺠﺎﻭﺭﻩ &= #1588;یئ ﻭﻟﺎ ﺗﻨﺰل ﺒﻪ &= #65165;ﻟﺄﺣﺪﺍﺵ ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺄل عن = 588;یئ ﻴﻔﻌﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻳ&= #1602;ع علیّ شیئ ﻭ ﻟﺎ= ; ﺗﺄﺧﺬﻩ ﺳنة ﻭ ﻟﺎ ﻧﻮﻡ &= #65247;ﻪ ﻣﺎ فی اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭﻣﺎ فی اﻟﺄﺭA= 213; ﻭﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ &= #65261;ﻣﺎ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﺮﻯ. و<= /b>ﺍﻯ ﺒﺮﭘﺮﺳﺶ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﺍﻧﺪ ( ﻭ= ;ﭼﺎﻩ ﻭﻳل ﺠﻬﻨم ﻮﻗ= 5260;ﻘﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺪﻑ ﺧﺪ&= #65165; ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﻤﻌﺎن&#= 1740; ﻨﺮﺳﻰ) ﮐﻪ رَب= 617; ﻣﻦ (ﺍﻋم اﺯ رَ= 576;ّ ﺩﻳﺪﻩ شدنی ﻗʋ= 66;ﺋﻢ ﻭ رَبّ ﻧﺎﺩﻳʋ= 94;ﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭتا ر= 14;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ) ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #65165;ﻭﻫﺎم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﻭ ﻭﻫ= ;م ﻮ ﺑﺎﻃل بر ﺍﻭ &#= 64344;ﺮﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ.) ﻭﻫﺮ= ﮔﺰ ﺷُﺒﻬﺎﺕ (ﻭﺷِ= 5170;ﺎﻫﺘﻬﺎ ﻭﺷُﺒﻬﻪ ﺁﻭﺭ= 5259;ﺎ ﻭﺑﺎﻃﻠﻬﺎ ﻭ ﺗ&= #65208;ﺒﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺘﻤثیلی همان اﻭ ﻧﻴﺴ᥵= 6;ﻨﺪ. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ = ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﭽﻴﺰ&#= 65263; ﭙﻨﺎﻩ ﻧﻤﻴﺒﺮ&#= 65193;. (ﺟﻮﺍﺭ ﻭ ﻣﺠﺎﻭ= ﺭﺕ ﻭ ﭘﻨﺎﻩ ﻭﻣﻮﺭ&= #65193; ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺟﻌﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ (ﻣﻌﺎﺩل ﻮ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻭﺷَﺒﻴﻪ ﺍﻭ) ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰﺣﻮﺍﺩث ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣﺎﺩث ﻧ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ ( ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺣﺎﺩث= ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭنه ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ= 5255;ﻪ حوادث ﺟﺎﺭﻯ ᥴ= 9;ﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ مُ&#= 1578;غّر ﻧﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﮐسی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﮐﻪﺍﻭﺭﺍ ﺍﺳﺘ&#= 65268;ﻀﺎح ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺧﻮﺩ &= #65169;ﺮﭼﻴﺰﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ (= ﻭ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ بی ﺨ= 5170;ﺮﻯ) ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﭼﻪ = ﺩﺭ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯ&= #65251;ﻴﻥ هست ﺍﺯ ﺁﻥ اﻭ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﻥ ا&#= 65203;ﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺯ= ;ﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻭﺯﻣﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ا&= #65261; ﺍﺳﺖ (ﻭﻧﻴﺰ ﺭﻭ= ﺡ ﺍﺳﻤﺎﻥ اﻧﺴﺎ= 5253; ﻭﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ اﻭ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟﺴ&#= 1605; ﻮنَفس ﮐﻪ ﺯﻣʌ= 68;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﺣﺎل = 5262; ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﻫﻤگی اﺯ ﺁﻥ ﺨ= 5194;ﺍ ﻭ ﺩﺭ مَشیّت ᥴ= 5;ﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ = ﭼﻪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺪﻫﺪ &#= 65267;ا ﻤﺤﺮﻭم کند ﮐʌ= 58; ﺳﺎﻟک ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻘﺴﻤﺖ ﺁﺧﺮ حد= 740;ث ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺳﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻭﻳل ﻮ &= #65251;ﺼﻴﺒﺖ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻫ&= #1614;ﻴﻞ ﻓﺮﻧﮕﻰ ﻧﻴﺰ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی= ث 1513 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻄ&= #65170;ﻪﺍﻯ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ</= span>۴ﺹ30= 1 ﺑﺤﺎر ) اﻳ&#= 1617;ﻬﺎ ﺍﻟﻨﺎس ﺍﺗّﻘA= 262;ﺍ ﻫﻮٴلاء اﻟﻤﺎ= ;ﺭقة ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﺸﺒّ= 5260;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺄﻧﻔﺴ= 5260;ﻢ ﻳﻀﺎﻫﻮﻥ ﻘﻮل الذﻳﻥ کفرﻭﺍ= ﻣﻥ ﺃﻫل اﻟﮑﺘﺎﺏ = 5169;ل هو ﺍﻟﻠﻪ لیس ʄ= 00;ﻤثله شیئ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺴ= 05;یع اﻟﺒﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺗ&#= 65194;ﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭ ﻫ&= #65262; ﻳﺪﺭک اﻟﺄﺑﺼA= 166;ﺭ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﺍﺳﺘﺨﻠﺺ ﺍﻟﻮ&#= 65187;ﺪﺍنیة ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮﻭﺕ ﻭ = ﺃﻣضی اﻟﻤﺸﻴیّة ﻭ ʋ= 65;ﻟﺄﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭةﻭ ﺍ&#= 65247;ﻌﻠم ﺒﻤﺎ ﻫﻮ ﮐﺎﺋﻦ = ﻟﺎ ﻣﻨﺎﺯع ﻠﻪ فی = 588;یئ ﻤﻥ ﺃﻣﺮﻩ ﻭﻟﺎ = ﮐﻔﻮ ﻟﻪ ﻳﻌﺎﺩﻟﻪ ﻭ = ﻟﺎ ﺿﺪّ ﻟﻪ ﻳﻨﺎﺯ&#= 65227;ﻪ ﻭﻟﺎ ﺳﻤّﻯ ﻠﻪ &= #65267;ﺸﺎﺑﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻣثل ﻠﻪ ﻳ&#= 65208;ﺎﮐﻠﻪ ﻟﺎ ﺗﺘﺪﺍﻭﻟﻪ &= #65165;ﻟﺄﻣﻮﺭ ﻭﻟﺎ ﺗﺠﺮﻯ عل= 740;ّه ﺍﻟﺄﺣﻮﺍﻝ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﻨﺰل علیّه ﺍ= ;ﻟﺄﺣﺪﺍث ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺪﺭ ﺍﻟ&= #65262;ﺍﺻﻔﻮﻥ کُنه ﻋﻈﻤﺘﻪ ʌ= 61;ﻟﺎ ﻳﺨﻄﺮ علی اﻟʌ= 40;ﻠﻮﺏ ﻣﺒلغ ﺠﺒﺮﻭﺗA= 258; ﻟﺄﻧّﻪ لیس ﻟʌ= 58; فی اﻟﺄﺷﻴﺎء عدﻳﻞ ﻭﻟﺎ ﺗﺪ= 5197;ﮐﻪ ﺍﻟﻌلماء ﺒﺎᥴ= 9;ﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺃﻫل اﻟﺘ= 5236;ﮑﻴﺮ ﺑﺘﻔﮑﻴﺮﻫﻢ ﺍ&#= 65247;ﺎ ﺑﺎﻟﺘﺤﻘﻴﻖ ﺍ&#= 65267;ﻘﺎﻧﺎ ﺑﺎﻟﻐﻴﺐ ﻟﺄﻧ&#= 1617;ﻪ ﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑشی= 574; ﻤﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻤ&= #65192;ﻠﻮﻗﻴﻥ ﺍﻯ &= #65252;ﺮﺩﻡ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﺭﻗﻴﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﻤﺎ&#= 65163;ﻴﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭ= ﺭﻯ ﮐﻨﻴﺪ. ( ﻣﺎﺭق ﺍ= ;ﺯ ﺩﻳﻥ ﺨﺎﺭج ﺸﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻤ&= #65198;گ ﻔﺎﺭسی ﻮﻣﺮﺩ@= 404;ﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﮔﺮﭼﻪ &#= 65199;ﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ سل= 608;ک الهی ﻭﺣﻴﺎﺕ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﻧﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﮐ= ﺴﺎنی هستند ﮐﻪ پس ﺍ= ;ﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗ&= #65252;ﺎم ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی غیر ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳA= 174; ﮐﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65262;ﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ = سلوک الهی ﻨﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﺪ ﭼﻪ ﺳﻨّﻯ ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻳﺎ= مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻭ ﺳﻔﻴﻪ = ﻭ ﺣﻘﻴﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ&#= 65259;ﻤﻴﻦ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮگ ﻮ&#= 65251;ﺎﺭق ﺒﻮﺩﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;) ﺍﻳﻥﻤﺎﺭﻗﺎﻥ سرکش که ﺧﺪﺍ ᥷= 7;ﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑخودž= 8;ان ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. (ﺻﻔﺎ= ﺕ الهی ﺮﺍ ﺻﻔﺎʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎنی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩﺭﺍ الهی ʌ= 62; ﺳﺎﻟک ﻮﻣقُدُس ﻣﻴﺪ= ;ﺍﻧﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﻪ ﻗﺸﺮﻯ ولایت فقیه ) ﻭ ﺩﺭ ﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ اﻫل کتاﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ ( &#= 65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ هستند ﻭلی ﻤﺎ= ﻧﻨﺪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &= #65165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194; ﻭﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ا= 5251;ﺎم ﺰﻣﺎﻥ اشکار عصر ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ. &#= 65261;ﻟﺬﺍ ﻣﺎﺭﻗﺎﻥ ﺧﺎﺹ &= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻗʌ= 08;ﺮﻯ هستند.ﮔﺮﭼﻪ م= ;ُدّعی ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎس ﺑﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯﻣﺤل &#= 65184;ﻬل ﻮ ﻧﺎ شایستگی= سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍئی = 5255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﺍ&= #65187;ل ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ نوع بشری هستند. ﻭ&= #65259;ﻨﻮﺯ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65212;ل ﻨﻮﻋﻰ شایسته= سلوک الهی ﻨﺮﺳﻴﺪ᥽= 7;ﺍﻧﺪ. (ﺍﻫل کتاﺏ) ﺩﻳ= 5256;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺯ&= #65197;ﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻮ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻄﺮﻳ&#= 65240;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺧﺪﺍ= 5207;ﻨﺎﺳﻰ ﻭﻟﻰ ﺑﺎﻏﻴﺮ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺑﺤق اﻟﻬﻰ) ﻭل= 740; اﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ = 575;ﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺗﺸﺒ= ﻴﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ ﻭﻳ= ﺎ ﻣثل اﻭ ﻭﺩﺭ ﮐ= 5256;ﺎﺭ ﺍﻭ ﻭ ﻣﻌﺎﺩل ا&#= 65261; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻭ ﺳﻤ= ;ﻴﻊ ﻭ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ (ﺍ= ;ﺯ ﻫﺮ ادّعائی ا&= #65199; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻭﻫﺮ&#= 65165;ﻗﺪﺍمی اﺯﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ) &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺍﻭﺭﺍ &= #65193;ﺭک ﻮﺗﻮﺍﻥ ﺪﻳﺪﻥ &= #65262; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪ&= #65267;ﺪﻥ ها ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺑﻴﻨﺶ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭ= ﺍﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﻭﺧﺒﻴﺮ &= #65165;ﺳﺖ (ﻇﺮﻳﻒ ﺩﺭ ﻧﻔﻮ= ﺫ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻭﻥ هرﭼﻴﺰﻯ ﻮﺑﺎ = 5191;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﻈﺎ&#= 65259;ﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻥ هر ﻣﻮ&#= 1580;وﺩﻯ ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻭﻫ&#= 65198;ﻓﮑﺮﻯ) ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﺎ&= #65247;ﺼﺎﻧﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ ﺟﺒﺮﻭ&= #65173; ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ راهی ﺒﺠﺒﺮﻭ᥵= 3; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606; ﻨﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ= ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﻤﻄﻠﻖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺣﺪّ اکثر ﺑﺠ᥵= 0;ﺮﻭﺕ ﻳﮑم عاﻟَﻢ ﻭʋ= 83;ﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺠ= ﻮﺍﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﺒ&= #65198;ﻭﺕ ﺩﻭﻡ ( ﺩﺭ ﺗﺮﺗﻴ= ;ﺐ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺎ) می &= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭبه مرحله (ﺩﻧ= ;ﺎ ﻭ ﺗﺪﻟّﻰ) ﻣﻴﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺎﻟﺎﻯ اA= 267;ﻦ ﻋﺮﺵ ﻧﻤﻴﺮﻭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ شانس A= 251;ﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ &= #65193;ﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ &= #65208;ﺮﺍﻓﺖ نوع بشری ﻭ ﺁﺧ= ;ﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺪﻳﺎ&#= 65255;ﺖ ﻭﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺩﻳ&#= 65166;ﻧﺖ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ = ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺮﻭﺩ ﻭ ﻧﻮﺭ رَبّ ﺍA= 247;ﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻴ&= #65268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺑﺎ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﻭ&= #65169;ﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﭘﻴﺮ= ﻭﺍﻥ ﻘﺎﺋم ﻤﻬﺪﻯ ﻤ&#= 65262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65255;ﻮﺭ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥵= 0;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺣﺪﺍﻧﻴّﺖ ﺍ= 5261; ﻳﮕﺎﻧگی ﻮﺟA= 262;ﺩ رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑرَبّ ﺍʌ= 47;ﺎﺭﺑﺎﺏ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ.= ﻣﮕﺮ ﻭﻗتی ﻤﻬﺪﻯ ﻤ= 5262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺒﺎﻟﺎ&#= 65263; عرﺵ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧ&#= 65262;ﺭ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻴﺮA= 203;ﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺎم ﺮﺣﻤ&#= 65166;ﻥ اﺯ ﺗﻨﻬﺎئی ﺪA= 197; ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﻭلی هنوﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ A= 169;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺘﺎ = ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ.ﻭﺭﺍﻩ ﺻﻌﻮﺩ شایستگ= ان ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻳ&= #65228;نی سلوک الهی ﻮﻳ&= #64405;ﺎﻧگی ﺴﺎﻟکی ﻴﺎ ﺳﻮ= 4394;ﻩ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺭʌ= 03;ﻴﺪﻥ ﺒﺤﺎﻟﺖ ﺻﻤﺪﻯ &= #65262; بی ﺨﻮﺩﻯ ﻮﻣﺮ= 705; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺪ= 5165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ) ﻭ ﺍﻭ (ﺍ᥽= 1;ﻀﺎ ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ) مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣﻀﺎ ﮔﺬ= ﺭﺍﻧﻴﺪﻥ ﻮﻋﺒﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ &= #65261; ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻮ ﺗﻮﺷﻴﺢ ﻭﭘﺬ&= #65267;ﺮﺵ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪﻫﺎ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ = ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺑﺪﻯ ﻫﺮ ﺷﻴ= ﺌﻰ ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﭼﻪ = ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻮﻫﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ= 5165;ﻯ ﺪﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﮑ&= #65166;ﻣلی ﺒﺮﺍﻯ هر ﻣﻮﺟ= 5262;ﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻘﺼﻮ&#= 65193; سالک الهی ﺒﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ) ﻭ = ﺍﻣﻀﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﺪﺭﺕ &= #65261; ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ هر= 4380;ﻴﺰﻯ که ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭ= 5193; ( ﺩﺍﺩﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ= ﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺒ&= #65166;ﻟﻔﻌل ﻮ ﺑﺎﻟقوّه ﺑʋ= 98;ﺍﻯ هر ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺎ &#= 65169;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﻃﺒق ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ الهی ﺮʋ= 65; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺗﺤﻘق &#= 65176;ﺨﻠﻴﻪﻫﺎ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠ&#= 65268;ﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258;ﺣﺪ اکثر ﻧﻮﺭ ﻗﺎʋ= 63;ﻢ رَبّ ﺷﻬﻮﺩﻯ ʌ= 55;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯﻋﺮ&#= 65205; رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4; رَبّ ﺷﻬﻮﺩﻯ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻨﺎﺯﻉ ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺭﻗ&= #65268;ﺐ ﻭ ﺩﺷﻤﻥ ﻮ ﻣﻌﺎ= ﺩل ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ;ﺮ ﺍﻣﺮ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﻭ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺷﻮ&= #65193;. ( ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﺭ= ﺍﻯ ﺗﻮﮐﻞ ﻫﻴچ کس = 5231;ﻴﺮﺍﺯﺧﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺒحَ= 602;ّ اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺳل ﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﻫم کفّه ﻭʌ= 51;ﻌﺎﺩﻟﻰ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﺎ ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺨﻮﺩ &= #65255;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﻧﻴﺎ&= #65199;ﻯ ﻨﺒﺎﺷﺪ ) ﻭ ﺿﺪّ= ﻯ ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ = ﻧﺰﺍع ﻮ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻯ &= #65170;ﺎ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻫﻴﭻ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ&= #65203;ﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ( ﻫﺮ ᤦ= 0;ﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﺷکلی = 5259;ﺮ ﻧﺎمی ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣثل ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ= 5263; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫم &= #65208;ﮑل ﻮﺷﺒﻴﻪ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻫﻴچ اﻣﺮﻯ ﺒﻪ &#= 65165;ﻭ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ( ﻭﺟﺮ= ﻳﺎﻥ اﻭﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﻭ پ&#= 1587; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﺣﻮﺍلی ﺒﺮ ﺍ= 5261; ﺟﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺗ= ﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎل ﻨﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;) ﻭ ﻫﺮﮔﺰ حواد= 9; جدیدی ﺑﺮ ﺍﻭ ʌ= 55;ﺎﺯل ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﺩ (ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﺩثه ﺍﻯ &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ (ح= دیث ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ) ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺍﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣ&= #65262;ﺍلی ﺒﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﮐُﻨﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﺍ&#= 65261; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺗﻮﺻ= ﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ اﻧﺴﺎﻧ= 5260;ﺎ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻭﺭ&= #1575; ﺰﺭگ ﺘﺼﻮﺭ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﺮ ﺑﺰ&= #65197;گ ﺒﻨﻈﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #64400;ﻮﭼﻚ ﺑﺰﺭگ ﻨﻴﺴﺖ ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻘﺪﺍﺭﻋﻈﻤﺖ &#= 65183;ﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭ ﺑﺮ ﺩﻟﻬﺎ ﻭ= ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺗﻔ&= #64401;ﺮﺍﺕ ﺧﻄﻮﺭ ﮐﺮﺩنی = 5256;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﺰﺭگ &= #65262; ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65264; ﻭ ﺣﺘﻰ (ﺟﺒﺮ ﻭ ᥻= 9;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ) ﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ &= #65169;ﻌﻮﺍﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ اﻟﻬﻰ= 4400;ﻪ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﻮ ﺭﺣ&= #65252;ﺎﻥ ﺪﺭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﻭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻮ ﺟﺒﺮﻭﺗ&#= 65260;ﺎ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;لق ﺒﻴﺮﻭﻥ اﺯﻋﻮ= 5165;ﻟم هستی ﮐﻪ ﮐسی ᥵= 0;ﻪ ﺁﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺗﺨﻴ&= #1604; ﻮﺗﻮﻫّم ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65261; ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ. (ﮐﻪ ﻧﺘﻮ= ;ﺍﻧﺪ ﻗﺪﺭﺕ تَصوّر= ﻭﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﻭﺣﻀﻮﺭﻯ ﺪﺭﮐ&#= 65256;ﺎ ﺭﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ) = ﻭ ﻫﺮﮔﺰﻋﻠﻤﺎ ﻭ&#= 65153;ﮔﺎﻫﺎﻥبا ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯﻋ&#= 65240;ل ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻐﺰﻯ = ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭک اﻭ ﻧﻴﺴ= 5176;ﻨﺪ. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟَﻨﻴ&#= 65253; ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #64400;ﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﺒﺮ &= #65165;ﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺷﮑ&#= 1605; ﻤﺎﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻫل ﺘ&#= 65236;ﮑّﺮ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ بشری و فوق بشری ﺧﻮﺩ ﻗﺎʋ= 93;ﺭ ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65176;ﻨﺪ. (ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﺍه&= #1604; کلام که ﺑﺠﺎﻯ= ; ﺸﻬﻮﺩ ﻳک ﻤﻘﺎم الهی= ; ﺒﺘﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.) ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﮐس&#= 1740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65188;ﻘّق ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ ﻴﻘﻴﻦ ﺑﻐﻴﺐ ( ﺑ= ;ﺎ ﺗﺤﻘﻴق علمی ᥾= 2;ﻣﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻣﻮﺭ اله®= 0; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ (ﺗﺤﻘﻴﻖ)= ﺑﻤﻌنی ﺒﺤﻘﻴﻘﺖ و خد= 75; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻭﺑﺎ ﮐﻤک ﻮﺳﺎ&#= 65163;ل معرفی شده خداوند ﻮ ﺭﺍﻩ= ; ﻭﺭﻭﺵ ﺣﻘﻴقی ﻮ ﺑﺤﻖ &#= 65191;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ(حَق= 17; ﻮحَجّ أﮐﺒﺮ ﻗﺎﺋﻢ) ﺑ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ کاﺭ ﺑﺎ &#= 1587;لوک الهی ﻭﺩﺍﺷﺘ᥽= 3; ﻴﻘﻴﻥ ﻘﺒلی ﻮﻏﻴبی ʌ= 55;ﺪﻳﺪﻩ ﺑﻨﺎﻡ (ﻋﻠم اﻟ&#= 65268;ﻘﻴﻦ) ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎ به (ﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘ= 5268;ﻦ) ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﻳﺎ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ = ﺍﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ&= #65153;ﻥ ﺷﺨص ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65191;ﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫ&= #65194; ﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﭘ&= #65268;ﺮﺵ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗ&= #65262;ﺻﻴفی اﺯ ﺩﻳﺪنی ها᥾= 3; ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺷﻨﻴ= ﺪﻥ ﻭﺻﻒ ﺳﺎﻟک اﺯ= 5251;ﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ال= 607;ی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻥ کی &#= 65170;ﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﺪﻥ. = ﺩﺭﻋﻠﻢ ﺍﻭل می ﺒﻴﻨﻨA= 194; ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻌ= 5166;ﻟﻴﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮﻋﻘلی ʌ= 62; ﺍﺑﺪﻯﺍﻭل ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩ ﺑﻌﺪ ﺭﻓﺖ ﻭﺩﻳ&= #65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﺎ ﺑﺎ&#= 65261;ﺭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭ = ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ. ﻭ ﺑﭽﺸم ﺘﻥ ﻴﺎ = ﺑﭽﺸم ﺪﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ = ﺑﭽﺸم ﺮﻭح ﻮ ﺫﺍﺕ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﮐ&= #65198;ﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺻﻴﻒ &#= 65169;ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎنی ﻨﻴﺴA= 174;. ( ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴق علمی ﻳﺎ ﺗﻔﮑ¡= 7;ﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ تَصو¡= 7;رﺍﺕ ﻋﻘلی ﺒﺸﻮﺩ ﻣ= 4405;ﺮ ﺭﻓﺘﻥ ﻮﺩﻳﺪﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ). ﻮﻫﻮ ﺍﻟﻮﺍﺣﺪ= ; ﺍﻟﺼﻤﺪ ﻣﺎ تَصوّر فی اﻟﺄﻭﻫﺎم ﻔﻬA= 262; ﺧﻠﺎﻓﻪ لیس ﺑ= 85;َبّ ﻣﻥ ﻄﺮﺡ ﺗﺤﺖ ﺍ= ﻟﺒﻠﺎﻍ ﻭﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻥ ﻮ&= #65183;ﺪ فی هو ﻭﻏﻴﺮﻫʌ= 62;ٴ ﻫﻮ فی الأشیا&= #1569; کاﺋﻦ ﻟﺎ ﮐﻴﻨ= 5262;نة ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺑﻬﺎ ﻋ&= #65248;ﻴﻪ ﻭ ﻣﻥ الأشیاء= ﺒﺎﺋﻦ ﻟﺎ ﺑﻴﻨﻮنة ﻏ= 5166;ﻳﺐ ﻋﻨﻬﺎ لیس ﺑﻘA= 166;ﺩﺭ ﻣﻥ ﻘﺎﺭﻧﻪ ﺿﺪ = ﺃﻭ ﺳﺎﻭﺍﻩ ﻧِﺪّ = 604;یسﻋﻥ اﻟﺪﻫﺮ ﻗﺪﻣﻪ &#= 65261;ﻟﺎ ﺑﺎﻟﻨﺎﺣیة ﺍA= 251;ﻤﻪ ﺍﺣﺘﺠﺐ ﻋﻥ اﻟ&#= 65228;ﻘﻮﻝ ﮐﻤﺎ ﺍﺣﺘﺠﺐ ﻋ&= #65253; اﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻋ= 5252;ّﻥ فی اﻟﺴﻤاء اﺣ= ;ﺘﺠﺎﺑﻪﻋﻤّﻦ فی اﻟﺄﺭﺽ ﻗُž= 5;َبّة ﮐﺮﺍﻣﺘﻪ ﻭ ﺑُ&#= 65228;ﺪﻩ ﺍﻫﺎﻧﺘﻪ ﻟﺎ ﻳ&= #65188;ﻠّﻪ ﻓﻰ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﻗّ&#= 65176;ﻪ ﺍﺫ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﺃﻣ&= #65198;ﻩ ﺍﻥ ﻋﻠﻮّﻩ ﻣﻥ &= #1594;یر ﺗﻮﻗﻞ ﻭ ﻣﺠﻴﺌ&= #65258; ﻣﻥ غیر ﺗﻨﻘّʌ= 46; ﻳﻮﺟﺪ ﺍﻟﻤﻔﻘﻮﺩ ﻭ ﻳ&= #65236;ﻘﺪ ﺍﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﺠﺘمع لغیرﻩ= ﺍﻟﺼﻔﺘﺎﻥ فی ﻮﻗﺖﻳﺼﻴﺐ = 5165;ﻟﻔﮑﺮ ﻣﻨﻪ ﺍﻟﺄﻳﻤﺎ&#= 65253; ﺒﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﺎﻳﻤﺎﻥ لا = 5261;ﺟﻮﺩ ﺻفة ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻒ &#= 65165;ﻟﺼﻔﺎﺕ ﻟﺎﻧﻬّﺎ ﻳﻮﺻ= 5234; ﻭ ﺑﺘﻌﺮﻑ ﺍﻟﻤ&= #65228;ﺎﺭﻑ ﻟﺎ ﺑﻬﺎ ﻳﻌﺮﻑ = ﻓﺬﻟک اﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﺳﻤّ= 5263; ﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ل&#= 1740;س ﮐمثله شیئﻭ ﻫ= ﻮ ﺍﻟﺴمیع اﻟﺒ᥹= 2;ﻴﺮ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭʋ= 65;ﺣﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺻﻤﺪ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ (ﺗﻮ ﭘُﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺃ= ;ﺻل اﻟﺄﺻﻮﻝﻭﻳﺎ = 5187;ﺎﻟﺖ ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ که ﻫ= 5198;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﺪﺭﻫﺴت= 740; ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻧ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺑﻠﻮغ ﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮ&= #65267;ﺶ ﺩﺭﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮ&#= 65193; ﭼﻨﺎﻥ ﻴکی ﻤﻴ= 5208;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮ= ﺍﻣﻮﺵ ﻭ ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭ= ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭﻋﺎﻟم ﻮ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﻳﮕﺮ ﺣﺪّ ﺍﻗ&#= 1604; اﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻭﺡ &= #65261; ﻓﮑﺮ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ&= #65263; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﺻﻤﺪﻯ ﻤﻴﺸ&= #65262;ﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺟﺴﻤﺶ ﻫ&= #65252;ﭽﻨﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺮ ﻗﺮ= ﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﮐﻪ ﺍَﻭﻫﺎم ﻮ تَž= 9;وّرﺍﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁ&= #65253; اﺳﺖ (ﻳﻌنی اوʌ= 59;ﻨﻮﺯ ﻭﺿﻊ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ) ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺮﺑّ&#= 65263; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻮﻯ ﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻌ&= #65170;ﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65262;ﺍ ﻳﺎ ﻏﻴﺮﻫﻮ ﺍﺑ&= #65166;ﺷﺪ.(تَصوّر ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ &= #65193;ﻧﻴﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ تَص= 08;ّرﺍﺕ ﺫﻫنی ﻮﺭﻭحی ʌ= 62;ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺒﻮﺩ&= #65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭﻫﺴتی ﻮﻫﻮﺍﻯ ﺍﻃﺮﺍ&#= 65233; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﭙﺮﺳﺘﺪ) ﻭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم = ﭽﻴﺰﻫﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ک&= #65268;ﻨﻮﻧﺖ. (ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﺎﺩﻯ = ﺪﺭﻭنی هرﭼﻴﺰﻯ) ﻭﻫﻴ= 670; ﭽﻴﺰﻯ ﻤﺎنع ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴ= ﺖ ( ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ= ; ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﻮﺣﻘﻴﻘ&#= 65174; ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺯﻫ= 5252;ﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺟﺪﺍ ﻭ = ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﺑﺪﻭﻥ اﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻏﺎﻳ&= #65168; ﻭ ﺩﻭﺭﺑﺎﺷﺪ (ﺧ= ﺪﺍ ﺩﺍﺧل دﺭﻫﺴﺘA= 264; ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍ ﺧ&= #65166;ﺭج اﺯ ﻫﺴتی ﻤﻄﺮ= 81; اﺳﺖ) ﻭﻫﻴچ کس = 5239;ﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ&= #65165; ﻗﺮﻳﻥ ﻮ ﺿﺪ ﻭ ﻣ= ;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﻭﻳ= ﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﺴﺎ&= #65261;ﻯ ﻮﻣﻌﺎﺩل اﻭ ﻧ= 5252;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺭﻗﻴﺐ ﺍﻭ ﺷ= ﻮﺩ. ﻗِﺪﻣَﺖ الهی= ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎ= ﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﺼﺪ ﺟﺎ= ;ئی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ( ﮐﻪ ᥽= 9;ﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﺴﺖ) ﺍﺯ ﺗﻤ= ;ﺎم عقلها ﻭ ﭼﺸﻤ᥾= 0;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﺍﺳﺖ.= ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎ&= #65253; ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻣﻴﻥ ا&#= 65199;ﺍﻭ ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﺩﺭ = ﺑﻴﺨﺒﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. تَقرُّ= ;ب ﻭﻧﺰﺩﻳکی اﻭ A= 193;ﺭﻭﻗﺖ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; (ﭼﻮﻥ کرﺍﻣﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﮐﺮم ﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ تَقرُّ= ;ب ﻋﻘلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﺒﻮﺍﺻل ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65194;ﻫﺪ) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﻭ = ﺍﻫﺎﻧﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ اﺳﺖ. (ﭼ= ﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی = 5198;ﺍ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﮐﻨﺪ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع اﺯ ﺍﻭ ﺩ= 5261;ﺭ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ کس= 740; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 208;ﻮﺩ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65261;ﺭﺗﺮ ﺷﺪﻩ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ&= #65165;ﻯ ﺒﮑسی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﺎﻭ ﻧﺰ&= #65193;ﻳﮑﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳ= ﻦ ﻧﺰﺩﻳکی ﻤﻘﺎ= 05;ی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘ&#= 1604;ی ﻮﺑﻬﺸتی نوعی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻧﺰﺩ&= #65267;کی ﻤﮑﺎنی ﻮ ﻭﺟﻮ= 5193;ﻯ)ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻔﻬﻮم ﺪﺭﻣﮑ= 5166;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻴﺴ&#= 65174; (ﻭﻣﮑﺎنی ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺒﺎﺷ= ﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺧﺎ&= #65197;ج اﺯ ﻫﺮ ﻣﮑﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل ﺪ&#= 65197; ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻫ&= #65198; ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261; ﻃﺒﻌﺎ ﺩﺍﺧل ه= 585; ﻣﮑﺎنی نیز هس= ت) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻣﺎ&#= 65253; ﻮ ﻳﺎ ﻭﻗﺖ ﻭ ﮐﺠ= ;ﺎﺋﻰ مطرح ﻨﻴﺴﺖ (ﮐA= 258; ﺍﻭ ﺧﺎلق ﺰﻣﺎ= 5253; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺗ&= #65188;ﺖ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻘﺮﺍﺭ &= #65255;ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ( ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ= ; ﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮﺩ.ﻭ ﻫﻴچ ﺘﻮﻃﺌﻪﺍ= 5263; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193;) ﻋﻠﻮّ ﻭﺑﺎﻟﺎ= 574;ی اﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻠﺎ&#= 65207;ﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯﺒﺎﻟﺎ ﺭ&#= 65235;ﺘﻦ ﺗﻮﻗّل اﺳﺖ(ﻫA= 252;ﺎﻥ ﻘُﻠّﻪ و کلّه= ﻓﺎﺭسی ﻮﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻥ اﺳﺖ) ﻭ ﺁﻣﺪﻥ ا&= #65261; ﺑﺪﻭﻥ هر ﻧﻮﻉ &#= 65165;ﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺳﺖ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ﻟک ﭽﻮﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&= #65198;ﺳﺪ ﻧﺰﻭل ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65165;ﻟﻬﻰﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻌ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻧﻘل &= #65262; ﺍﻧﺘﻘﺎل اﺯﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣتی اﺯ ﺳﺎﻟ= 05; ﺸﺎﻫﺪ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﻣﺎ= ﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻧﺘﻘﺎل ﺪﺭ ﻣﻘﺎم اﺯﺳ= 5166;ﻟﻚ ﻭ تَقرُّب ﺑﺪ= ﻭﻥ ﻤﮑﺎﻥ اﺯ تجل¡= 7;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺳﺎﻟﻜﺎﺳﺖ) ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺁﻧﺮﺍ = ﻣﻔﻘﻮﺩ ﻭﻣﻌﺪﻭم ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﻣﻌﺪﻭم ﻮ ﻣﻔﻘﻮﺩ ﺷﺪﻩ = ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ (ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺗﻮﻟ= ﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺯﻧﺪﮔ&#= 65268;ﻬﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗ&= #65198; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨ&= #65262;عی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭح اﻣ= 4401;ﺎﻥ ﺪﻭ ﺻﻔﺖ ﺑﺎﻫم &= #65194;ﺭ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﺑﻮﺩ= ﻥ ﻮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻭﻳ&= #65166; ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺘﻀﺎﺩ &= #65169;ﺮﺣﺴﺐ ﻓﻬم ﺒﺸﺮ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی هم= 07; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﺴﺖ ﻭنیز ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳ&= #1578;ی عمل کند ﺑﻄﻮﺭ= ; ﺻﺎﺋﺐ ﻭ ﺑﻬﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺑﻮﺟﻮﺩﺵ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ( ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺻﻮل ﺘ= ﻔﮑﺮ ﻏﻠﻂ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65207;ﺨﺺ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪﻡ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺣتی ﻤﻌﺘﻘﺪA= 165;ﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺟﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍ ﭼﻮﻥ ﺒﺎﻭﺭﻯ ق&#= 1588;رﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﺎﺭ ﻭ&= #65183;ﻮ ﺩﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥷= 4; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻤﺎﻥ &= #65261;ﺟﻮﺩﻯ غیر ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ = 5211;ﻔﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ( ﻭﺻﻔﺎﺕ ᥷= 1;ﺎﺹ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ اﻣﺮﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﺩ&#= 65197;ﺍﻳﻤﺎن عقیده ﺍﺑﺘﺪﺍ= ; ﻧﻈﺮﻯ که ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻘ= 5194;ﻣﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ که ﮐﺎفی A= 256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺮﻃ لازم هست. ﻭلی اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ سلوک الهی ﻤﻬ&= #65250; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺿﻤﻥ ﺘ= ;ﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯﻡ = 5169;ﺸﺮﻃ کاﻓﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎA= 255;ﺪ. ) ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ. (ﻫ= ;ﺮﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺪﺭﺳ&#= 65176;ﻰ ﺣﺮﻓﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺠﺰ ﻓﺮ&= #65267;ﺒﮑﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ ﻋﻤلی ﻮ سلوک الهیﻭﺻﻒ ﺟﺪ᥾= 7;ﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ = تجلّی اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺒﺮﺗ&#= 65198; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺸﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺳﺖ. ﻭﻣﻌA= 198;ﻓﺘﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ( ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263;ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻠم اله®= 0; و لَدُنّی ﻮ ﺍ= ﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ الهی ا᥸= 3;ﺖ )ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﺨ= 5194;ﺍﻯ اﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭ ﺟﺰ ﺍﻟﻠﻪ ﻧ&= #65166;می ﻨﻴﺴﺖ. (برﺗﺮ ﺍ&= #65199;ﻫﺮ ﺍﺳمی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗ&= #65198; ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ اﺳﺎ&#= 1605;ی اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ مِ= 579;ل او ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴ= 5174; ﻭ ﺍﻭ ﺳمیع ﻮ ﺑ&#= 65212;ﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ( ﺷﻌﺎﺭ ﻣ᥶= 8;ﺒﻮﺏ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ت&#= 1614;صوّرﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻧند ﺍﻋ= 5252;ﺎﻟﺸﺎﻥ ﺯﻳﺮﻧﻈﺮﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65261; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ الهی A= 262; ﺩﺭﺳتی ﻤﻴﺮﺳA= 166;ﻧﺪ. ﺗﻤﺎمی حدیث های ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ A= 262; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺠﺰ ﺍﻣﺮ الهی A= 267;ﺎ سلوک الهی ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ آخون= دﻫﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮ ﻓA= 166;ﺳﺪ ﺩﺭﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ &#= 65193;ﺭاﺳﻠﺎم ﻮﻫﺮ ﺩﻳﻥ ﺪﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺟﺰ ﺳﻮء اﺳﺘﻔ= 5166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﮑّم = 5262; ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻨﻈﺮ دیگری ﻨﺪﺍﺭﻧ= ;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ب= 705;ُلّی ﻤﻨﻈﻮﺭﻯ اﺯ ﻓ&#= 65240;ﻪ در ﻓﻘﻬﺎ ﻧﻴﺴ= 5174;. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺷﺮع ﻮ = ﺗﺸﺮّﻉ آخوندﻫﺎ ﭼﻪ ᥷= 7;ﺳﺪ ﺑﺤﮑّﺎم ﺸﺮع A= 153;ﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ حدی= 79; ها ﺗﻮﺟّﻬی ﺒž= 2;واست خداوند ﻧﻴﺴﺖ= .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1514 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺠﻮ= 5165;ﺩ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ۳۰۳ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﻳﻮﺻﻒ ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺎ ﻭﺻ&#= 65234; ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻭ ﺃﻧ= ّﻯ ﻴﻮﺻﻒ ﺍﻟﺬﻯ ﺘ&= #65228;ﺠﺰ ﺍﻟحواس ﺃﻥ ﺘʋ= 94;ﺭﮐﻪ ﻭ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃ&#= 65253; ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﺨ&= #65220;ﺮﺍﺕ ﺃﻥ ﺘﺤﺪّﻩ ﻭ ﺍ&= #65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻋﻦ ﺍﻟﺄﺣﺎطة = 5169;ﻪ ﻧائی ﻔﻴﻘﺮّᥴ= 9;ﻪ ﻭﻗرَبّ فی ﻨا= ئیه ﮐﻴّﻒ ﺍﻟﮑﻴﻒ &#= 1576;غیر ﺃﻥ ﻴﻘﺎﻝ ﮐﻴﻒ&= #1567; ﻭ ﺃﻳّﻥ اﻟﺄﻳ= 5254; ﺑﻠﺎ ﺃﻥ ﻴﻘﺎل &= #65155;ﻳﻦ؟ ﻫﻮ ﻣﻨﻘطع اﻟ@= 401;ﻴﻔیّة ﻭ ﺍﻟﺄﻳﻨیّة A= 165;ﻟﻮﺍﺣﺪ ﺍﻟﺄﺣﺪ جَلّ ʋ= 84;ﻠﺎﻟﻪ ﻭﺗﻘﺪّﺳﺖ ﺃﺳ= 5252;اؤﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮ᥹= 1;ﻴﻒ ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ﻣ= 4405;ﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﻭﺻﻒ ﮐﻨﺪ ( ᥷= 3;ﺭ قُرآن ﺁﻣﺪﻩ ᥴ= 9;ﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻭﺻﻒ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺳ&#= 65268;ﻠﻪ تجلّیات ﺍﻭ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﭼﮕﻮﻧ&= #65258; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺍﻭ ﻫﺴﺖ؟ ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ حَواس ﺍﻧﺴﺎﻥ= ; ﻘﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65174; (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻤﺎﺩﻯ ﻭ پس ﺍﺯ &= #64400;ﺴﺐ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻭﻣ&#= 65228;ﻠﻮﻣﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺳﺖ)= ﻭ ﺣتی اﻭﻫﺎم ﻮ = 78;َصوّرﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺎﺩﺭ ﺑ&= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨ&= #65194; ( ﺫﻫﻥ ﻴﺎ ﺍﻭﻫﺎ= ;ﻡ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ &= #65183;ﺰ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃﻠ&#= 65264; ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻰ ﻫم &#= 65170;ﺮﺳﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﻣﻮﻓق ﺒﺤﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ بی ﻨ= 5260;ﺎﻳﺖ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ تجل= 17;یات ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻘﺎﻣﺎ&#= 65173; ﺭﻭحی ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰخطوﺭﻫﺎ= ﻯ ﺬﻫنی ﻨﻤﻴﺘﻮA= 165;ﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #64400;ﻨﺪ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﻠﻤﻰ&= #65169;ﺎ ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻣﺸﺨﺼ&#= 65166;ﺕ ﻭ ﻣﺮﺯﻫﺎ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺸﺨﺼ&= #65166;ﺕ ﺍﺳﺖ.) ﻭﻳﺎ ﭼﺸﻤ= ;ﻬﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ها ﻗﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﺎﺣﺎﻃﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65261; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺒﭽﻴﺰﻯ ﺑﺎﻳﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺪﺭﮐﻒ ﺩﺳﺖﻫﻤ&#= 65258; ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ ﺍﻃﺮ&= #65165;ﻑ ﺁﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ.= پس ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﻃ&= #65198;ﺍﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻥ اﺣﺎﻃﻪ ﻧﻤﻮﺩ) &= #65169;ﺎ ﺗﻤﺎم ﻨﺰﺩﻳک= 40; همچنان اﻭ ﺩﻭ= ﺭ ﺍﺳﺖ (ﺩﺭ ﺧﺪﺍ ﺩ= ;ﺍﺧل هستی ﻨﺰﺩﻳﻚ ʌ= 61;ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺗﺪﺑﻴ&#= 65198;ی ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻣﺴﺘ&= #65240;ﻴم اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &#= 65193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﻮ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ = ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻘ= ;رَبّی ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺁﺧ&= #65198;ﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ تجل= 17;یات ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺎﺯ &= #65255;ﺰﺩﻳک اﺳﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭ&= #1580; اﺯﻫﺴﺘﻰ ﻭﺧﺪ= 5165; ﺩﺍﺧل اﺳﺖ ﻭﻧ= 5224;ﺎﺭﺕ ﺍﻭ ﺑﺮﻫﻤﻪ ﻫﺴ&= #65176;ﻰ ﻧﻈﺎﺭﺕ الهی ʋ= 70;ﺮ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻯ ﺨﺎﺭج ا= 5199;ﺍﻭ) ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﻫﺮ = کیفیّتی ﺮﺍ کیفیّت ﺩﺍ= ;ﺩﻩ (ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&= #1740; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺷﮑل ﻮﺻﻮﺭﺕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﭽﻨﺎﻥ کیفی ﻮﻧﻮعی ﺪ= ;ﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ) پس &= #64380;ﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ کیفیّت ﺍﻭ ﭼﮕ= ;ﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ( ﺩﺭ ﻧﻮع&= #1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﺴم &= #65262; ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻣﺸﺨﺼ&#= 65166;ﺕ ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘA= 260;ﺎئی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺃﻳﻥ ﻮ= ﮐﺠﺎئی ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ گفت ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= 5166; ﺍﺳﺖ؟ (ﻣﮑﺎﻥ ﻮ = ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣ&#= 65262;ﺍﻟﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺍ&= #65227;ﻢ ﺍﺯ تجلّی رَب&= #1617; ﺭﺣﻤﺎن ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍ&= #65263; ﻤﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺄﺭﺑﺎﺏ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻮ ﺑﺪﻭﺭﺍﺯﻫﺮ &= #64400;ﻴﻔﻴّﺘﻰ ﻭﻫﺮ ﺃﻳﻨﻴّت= 40; ﻮﮐﺠﺎئی اﺳﺖ. ﺍﻭ ﻭﺍﺣﺪ = ﺃﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺪﻭ&= #65253; هر ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳA= 174;. ﮐﻪ ﺟﻠﺎل ﻮ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﻭتجلّی اﻭ ﺑﺎ= ;ﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ تجلّ®= 0;ات ﺍﺳﺖ (ﻫﺮ تجلّ= 40; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺣﮑم ﻤﺴخ ﻮ &#= 65235;ﺴﺦ ﺍﺯﻫﺮ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺯ تجلّی ʌ= 40;ﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ) ﻭﻟ= ;ﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺃ&= #65203;ﻤﺎﺋﺶ ﺑﺎﻳﺪ تقدیس ᥸= 7;ﻮﺩ (ﺍﺳﻤاء اﻟﻬﻰ = 5259;ﻤﺎﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻔﺖ = ﮔﺎﻧﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65251;ﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ= ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍ&= #65251;ﮑﺎﻥ ﺘﻮﺣﻴ ﺪﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65169;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺣﺪ اک&#= 1579;ر تَقرُّب ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺸﻬﻮﺩ &= #65207;ﺸم ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری اﺳﺖ.ﻭ ﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻳک ﺠﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﻭﭘﺮﺩﻩ ﻭﺳﺘﺎ&#= 65197; ﭘﺎﻳﺎنی ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﺤﻤﺪﻯ ﻴﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ .ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ= ﻗﺎﺋم ﺒﺪﺍﻥ ﻨﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﻣﻘﺎمی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺣتی ﻤﺤﻤﺪ ﻭﻫ= 5198;ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ = ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ شایسته کامل = 5251;ﺤﻤﺪﻯ مهدی ﻤﻮﻋﻮﺩ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ= ; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺒﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭﻋ&= #65240;ﺎﻳﺪ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺨﺎﺹ خودشان .</span= ><o:p></o:p> حدی&= #1579; 1515 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ = ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ (ﺝ<= /span>۴ﺹ&#= 1779;۰۳ﺑﺤﺎﺭ)) لا ﺗﺘﺠﺎﻭﺯﻭ&= #65165; ﺑﻨﺎ ﺍﻟﻌﺒﻮﺩ&#= 1740;ّة ثمّ ﻘﻮﻟﻮﺍ ﻣA= 166; ﺷﺌﺘﻢ ﻭ ﻟﺎ ﺗﻐ= ﻠﻮﺍ ﻭ ﺍﻳّﺎﮐم ﻮ ﺍ&#= 65247;ﻐﻠﻮّ ﮐﻐﻠﻮّ ﺍﻟﻨﺼ= 5166;ﺭﻯ ﻓﺎﻧّﻯ ﺒﺮئ ﻤ= 5253; اﻟﻐﺎﻟﻴﻥ ﺍﺯ= ; ﺑﻨﺪگی ﻤﺎ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑ&= #65256;ﻴﺪ ﻭ ﺑﻰ ﺑﻨﺪگی ﻨ&#= 65194;ﺍﻧﻴﺪ ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﭼ&= #65258; ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ ﺩﺭ &= #65169;ﺎﺭﻩ ﻣﺎ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻤﺒ&= #65166;ﻟﻐﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ( اما= 605; ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺑﭙﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﻮﻟﺎﻳﺖ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎم اله®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺎﺋل &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷند. ﻭلی هنوﺯﺧﺪﺍ= ;ئی ﺒﺮﺍﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ &= #65169;ﺪﺍﻧند. ﮔﺮﭼﻪ سالک ﻣʌ= 08;ﻐﻮل ﺒﻨﺪگی اﻭ ﺍﺳA= 174; . حَقّ ﺴﺎﻟک ﺪA= 197; ﺑﺰﺭگ ﺪﺍﻧﺴﺘ= 5253; ﭙﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65199;نده ﺨﻮﺩ ﻣﺎﺩﺍم ک= 607; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﻭﺭﺳﻮل ا= 5261; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺁﻧ&#= 64405;ﺎﻩ سالک ﻫﺮﭼﻪ ﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭلی ﻤ= 5170;ﺎﻟﻐﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭتنها ولایت ﺮﺍ ﻳک ᥽= 2;ﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ هر ولی الهی ﺑﺨﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ رحمان تا الل= 607; ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.&= #65261;ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﻄﻠق قدرت هدایت ﻨﺪﺍﻧﻨ= ;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺻﺎﺣﺐ مَشیّت= ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻮﻫﻴ&#= 1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65184;ﺰ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺗﻮﺳّل کاﺭﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮA= 165;ﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ) ﻭﺁﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻣﺒﺎﻟ&#= 65232;ﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﻧﺼﺎﺭﺍ ﺩﺭحَقّ غیسی کرﺩﻧﺪ (ﮐﻪ ﻋﻴ&#= 1587;ی ﺮﺍ ﺑﺨﺪﺍئی ﺮ= 5203;ﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺟﺰئی اﺯ= 5191;ﺪﺍ ﻭﺣتی ﻔﺮﺯﻧﺪ = 5192;ﺪﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺎﻣﻘﺎم الهی= ; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﻴسی ﺪﺭﺷA= 260;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ دارد ﻫʌ= 52;ﻴﺸﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ (ﻋﺒﺪ و موبد همچنان پرستنده ) ﻭ ﺁ᥽= 5;ﮕﺎﻩ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺘﻨ&#= 65260;ﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﺿﺎﻓ&#= 65258; ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻨﺪ&= #64404;ﻴﻬﺎﻯ عمومی ﺮﺍ ﺩﺍ᥷= 7;ﺩ) ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮئ ﻭ &= #65251;ﺘﻨﻔﺮﺍﺯ ﻏﻠﻮ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﻭﺍﻓﺮﺍﻃ گرﺍA= 253; ﻮﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺪﺭ حَقّ ﺨﻮﺩ A= 191;ﻮﺍهیم ﺑﻮﺩ. (ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ= ; ﻣﻮﻟﺎ ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﻭ ﺩﺭ = ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﺍمام و پیر خود ﺒﺸﻬﻮ= ;ﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭ پ&= #1587; ﺍﺯﺣﻴﺎﺗﺶ ﺑﻤ&#= 65240;ﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ مول= 5; علیّ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎ&#= 65197;م ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒ&= #65166;ﻭﻟﺎﻳﺖ در هر زمان بعدی ﺿﺮﻭﺭﺕ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﺍﺭ شهود مهمتر پنجم ﻣ&#= 65212;ﻄﻔﻮﻯ بوده و ﻣﻨﺠﺮ ʋ= 69;ﺸﻬﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﻮﻋʋ= 98;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ میشود و الّا موفق ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫند ﻳﺎﻓﺖ .) ﺩﺭﺍﻳﻥ= ; ﺤﺎل ﺸﺨصی ﺒﺮﺧﻮﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﻭﺻﻒ رَبّ ﻭ ﺧA= 194;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻈﺮﻳ&#= 65166;ﺕ ﻣﺨﺘﻠفی گفته= ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴ&#= 1605; کدﺍم ﺪﺭﺳﺖ ﺍA= 203;ﺖ. (ﻫﺪﻑ ﺑﻴﺎﻥ ﻴک = ﻨﻈﺮﻳﻪ ﻓﻠﺴفی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺭ&= #65169;ّﻰ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺒ&= #65166; ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻤﻮﻟﺎ &= #65261; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻭ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﺑﻘ&= #65212;ﺪ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﻳﺪﺍ&#= 65197; ﺍﻭ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻓﺮﻣﻮﺭﺩ: اﻧّﻪ ﻣﻥ ﻴﺼﻒ= ﺭﺑّﻪ ﺑﺎلقیاس ﻟﺎﻳ= ;ﺰﺍل اﻟﺪﻫﺮ فی اﻟʋ= 56;ﻟﺘﺒﺎس ﻣﺎﺋﻠﺎ ﻋﻦ ﺍﻟ&= #65252;ﻨﻬﺎﺝ ﻇﺎﻋﻨﺎ فی اﻟA= 156;ﻋﻮﺟﺎﺝ ﺿﺎﻟّﺎ ﻋﻥ اﻟ= 5204;ﺒﻴﻞ ﻗﺎﺋﻠﺎ ﻏﻴﺮﺍ&#= 65247;ﺠﻤﻴل ﻫﺮکَس ﺧﺪﺍﻯ = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻴ&= #65166;س (ومقایسه فلسفی) ﻭﺻﻒ ﮐʌ= 56;ﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻫﺮ ﻭ = ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ التب= 5;س ﻭﺧﻄﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ (ﻫﻤﺎﻥ گفته ﻣA= 262;ﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ارتم= 5;س ﺑﺠﺎﻯ اﻟﺘﺒﺎ= 587; ﮔﻔﺘﻪ شده است= ; .قیاس ﻣﻨﻄقی ﻮﻏﻴﺮA= 207;ﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺸﻨ&= #65166;ﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳ&= #65166;ﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﺮﭼﻪ &= #64400;ﻪ ﺩﻗﻴﻖ ﻭﺑﻨﻘل اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی گفته ﺷﺪﻩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ بلکه ﻫﺮﮐﺴﻰ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﻣﻌﺮفی کرʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺩﻫﺮ) ﺯﻣᥴ= 6;ﻥ ﺰﻧﺪگی اﻧﺴﺎʌ= 53; اﺳﺖ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65192;ﺺﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 64400;ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻤﺎ&#= 65255;ﺪ ﻭﺑﺎ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﻭﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻴ&= #65198;ﺍﺕ ﻭ ﺻﺪﻗﺎﺕ ﮐﺎﺭ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ موفق نمودن س= 604;وک الهی ﻨﻤﻰ ﮐﻨʋ= 94;. التباس ﺍﺑﻬﺎ= م ﻮ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﻯ ﺬ&= #65259;ﻦ ﻭ ﺩﺭ لباس ﺑﺎA= 219;ل بخود گرﻓﺘﻥ ا= ﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﺁ= 5191;ﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ابلیس ﺩﺭ ﻟﺒᥴ= 6;س ﺭﻳﺎ ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ = ﺑﺘقدُس ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﻴلی ﺪﻭﺭﺍﺯ = 5191;ﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭإبل= 40;س ﻭ نَفس أمّار&#= 1607; ﺷﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟ&= #65200; ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ&= #65191;ﻄﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﺍﺑﻬﺎ&= #65249; ﻭ ﺷﺒﻬﻪ ﮐﺎﺭﻯ = ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65212;ﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺁ= ;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ (ﻣﻨﻬﺎﺝ) نهج ﻭ ﺭﻭﺵ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل ﻤ&= #65256;ﺤﺮﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺭﺍ&= #1607;ی ﻮ ﺭﻭشی ﺠﺰ ﮐج= 740; ﻮ ﮐﺎﺳتی مقام روحی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥷= 4; ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﻮ ﻣﻘﺎم ﺮ&#= 65261;حی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺍﺯ= (ﺳﺒﻴﻞ) ﻭ ﺭﺍﻩ الهی ﻮA= 191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺟﺎ ﻣﻴﻤﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻣﻴﻴ&= #65166;ﺑند. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳ&= #65194; ﻧﺎ ﺯﻳﺒﺎ ﻭﺑﺎ&= #65219;ﻞ ﻭﺑﺪﻭﻥ (جَم ﻮ &#= 64400;ﻤﺎﻝ) ﻭﺟﻤﺎل عقلی ᥾= 2; ﺍﺧﻠﺎق اﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮا ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﻮبی = 5194;ﺭﺑﻴﺎﻥ ﻳﺎ ﺩﺭ ادّعا᥽= 9;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﺃﻋﺮﻓﻪ ﺑﻤﺎ ᥺= 7;ﺮّﻑ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﺃﻋﺮ&= #65235;ﻪ ﻣﻥ غیر ﺭﻭیة ʌ= 61; ﺃﺻﻔﻪ ﺑﻤﺎ ﻭﺻﻒ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻣﻥ غیر ﺻﻮﺭة A= 247;ﺎ ﻳﺪﺭک ﺒﺎﻟحو= 5;س ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎس ﺑﺎ&#= 65247;ﻨﺎس ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﻟﺂ&#= 65267;ﺎﺕ ﺑﻌﻴﺪ بغیر ﺗʌ= 08;ﺒﻴﻪ ﻭ ﻣﺘﺪﺍﻥ فی ﺒ&#= 1615;ﻌﺪﻩ ﻟﺎ ﺑﻨﻈﻴﺮ ﻟﺎ = ﻳﺘﻮﻫّم ﺪﻳﻤﻮﻣﺘﻪ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﻤثل ﺨﻠﻘﻪ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﺠﻮﺯ فی ﻘﻀﻴ= 617;ﺘﻪ ﺍﻟﺨلق ﻠﻤﺎ ﻋ= 5248;م ﻤﻨﻪ ﻣﻨﻘﺎﺩﻭ&#= 65253; ﻭ علیّ ﻤﺎ ﻄﺮ= 01;ی اﻟﻤﮑﻨﻮﻥ ﻣﻥ کتاﺑﻪ ﻣﺎﺿﻮʌ= 53; ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ﺒﺨﻠ&#= 65166;ﻑ ﻣﺎﻋﻠم ﻤﻨﻬم = 5262;ﻟﺎ ﻏﻴﺮﻩ ﻳﺮﻳﺪﻭ&#= 65253; ﻓﻬﻮ ﻗﺮﻳﺐ ﻏﻴ&= #65198; ﻣﻠﺘﺰﻕ ﻭﺑﻌﻴ&#= 65194; ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻘﺺ ﻳﺤ&= #65240;ّق ﻮﻟﺎ ﻳﻤثّلﻭ A= 267;ﻮﺣّﺪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﻌّﺾ ﻳ&#= 65228;ﺮﻑ ﺑﺎﻟﺂﻳﺎﺕ ﻭﻳ&#= 1579;بّت ﺑﺎﻟﻌﻠﺎﻣﺎﺕ &#= 65235;ﻠﺎ ﺍﻟﻪ ﻏﻴﺮﻩ ﺍﻟ&= #64401;ﺒﻴﺮ ﺍﻟﻤﺘﻌﺎل ﻣﻥ= ; ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﻣﻴ&= #65208;ﻨﺎﺳﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻥ ﺮﺍ ﺑﻤﻥ ﻤﻌﺮف&#= 1740; کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺭ = ﻳﮑﺎﻳک ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ت&#= 1580;لّی الهی ﻤﻨﺎﺳﺐ فهم نوع بشر ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ تجلّی= ات الهی ﺪﺭ ﺍﺭﺑʋ= 66;ﺏ ﻧﻮع فوق بشری = ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ هستند) ﻣﻥ اﻭ᥷= 7;ﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻳﺪﻥ ﺒ&= #64381;ﺸم ﻨﻤﻰ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ &= #65261;ﺍﻳﻨک ﭽﻨﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩﺵ را ﺑﺪﻭﻥ ﺼﻮﺭ= 5173; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﺭ قُ&= #1585;آن ﻭ ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ= ﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﭼ&= #65258; ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .ﻭﻳﺎ = ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺠﺴم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﭽﺸم تن ﺪ= 5267;ﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘ= ﺠﻠّﻰ الهی ﻤﻴﺒﻴﻨ᥷= 4;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﻘ&= #65166;ﺋم ﻮ ﺭﺣﻤﺎن ﻮ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻧﻴﺴﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ حَواس ﺩﺭک= ; ﻮﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﻣﺮﺩم ﻘﺎﺑﻞ قیاس ﻧʌ= 68;ﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩ= م ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ( ﮐﻪﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﻧ= ﺴﺎﻧﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺑʌ= 68;ﺸﺘر ﺍﺯ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭﻧ&= #65166;ﭘﺎکی ﻤﻴﻤﻮﻥ ﺪﺭ ﺟﻨ&= #64405;ﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﺴﺎ&#= 65253; اﺳﺖ) ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ &= #65261;ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭﺑﺎ ﺁﻳﺎﺕ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ( ﭼﻪ ﺩﺭقُ= رآن که ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻈ= 5198;ﻯ هست ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺁ= 5267;ﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﻤﺒ&= #65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺭﺍ&= #65257; ﺗﻮﺳّل ﺒﺮﺍﻯ = 5194;ﻳﺪﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ الهی هس= ;تند. ﻭﭼﻪ ﻋﻠﺎﺋم ﺮ&#= 65165;ﻩ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺳﻠﻮ&#= 65241; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺧ&#= 65248;ﺎل ﺴﻔﺮ ﺭﻭﺣﺎنی = 5192;ﻮﺩ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﮐﻪ = ﭼﻨﺪ ﺳﺎلی ﻄﻮل ﻤﻴ@= 401;ﺸﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﻠﺎ&#= 65163;م ﺮﺍﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﻣﻄﻤﺌﻥ کردد ʄ= 00;ﻪ ﺑﺪﺭﺳتی ﻤﻴﺮA= 261;ﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻴﻪ &= #65197;ﺍﻩ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﺰ کسی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗA= 166;ﺋم ﻨﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺭﺍﻩ = ﻭﻋﻠﺎﺋم ﻮ ﻭﺳﺎﺋل اﻭ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ = أهل بیت ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁ= 604; او ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺸﺪﻩ ﻭ شایسته= ; ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ به ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﻘﻠﻴ&= #65194; ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ = ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻭﺭ &= #65165;ﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﺒﻴﻪ = (ﭼﻮﻥ ﺪﻭﺭﻯ هاﻯ ﺪﺭ &#= 65255;ﻈﺮ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠ&= #65258; ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ &= #65252;ﮑﺎﻧﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﻔﺎ&= #65261;ﺗﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮﮐﻤﺎ= 04;ی اﺳﺖ) ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ = ﻧﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮﭼﻴﺰ ﻧﺰﺩ ﻳ&= #1705; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ (ﮐﻪ ﺫ= ﺍﺕ ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻭ ﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭ= 581;ی ﻴﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭼﻴﺰﻯ &= #65170;ﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ= ) ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﻔﻮﺫ &= #65197;ﻭحی ﻮ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻈﻴﺮﻯ ﻤﺎﺩ&= #65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻧﻈﺎﻳ&= #65198; ﻣﺎﺩﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65259;ﻴچ کدام شباﻫﺘﻰ = ﺑﻨﻔﻮﺫ ﺭﻭحی ﻮﺫﺍتی ʋ= 92;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ) ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﻫ&= #1617;م ﺪﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﺩﻭ&#= 65165;م اﺯﻟﻰ ﻭﺍﺑﺪﻯ &#= 65262; ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﻭ ﻧﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻥ تَصوّر ﻭﺗﻮﻫ= ﻢ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑ= ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺵ ﺗﺸﺒﻴﻪ &= #65261;ﺗﻤثیلی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﻭﻟﺬ= ﺍ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﻣ&= #65262;ﺭﻯ ﻃﺒیعی هستند &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮﻏ= 5268;ﺮ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﻫ= ;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻯ ﺧﻮﺩ = ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘمی ﻨﺪﺍﺭ= 5193; (ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 740; ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺪﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺩهی اﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ &= #65255;ﻮع ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻴ= 705; ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65261; ﺿﻤﻨﺎ (ﻳﺠﻮﺭ) ﺭ= ;ﺍ ( ﻳﺠﻮﺯ) ﮔﻔﺘﻪ ᥴ= 5;ند ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺎ&#= 65261;ﺯ ﺩﺭ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﻌنی ﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻧﺠ&= #65166;ﻡ ﮔﺮﻓﺘنی اﺳﺖ A= 187;تی اﮔﺮ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭ&#= 65193;ﺭﻣﻘﺎﺑل کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻣﻬA= 248;ﺖ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺩ&#= 65257;شده) ﻭﺧﻠﺎﻳق ﻮ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻧﻬﺎ آﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮ = ﺣﺴﺐ ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺭﻫ&#= 65198;ﻭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻫﻨﻮﺯ هیچکس ᥳ= 3;ﮔﺎهی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻣﺤل عقل رَبّ = ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺣﻤﺎن ﻧﺪﺍﺭ= 5193; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭ&#= 65169;ﺎﺏ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺗﺎ &= #1585;َبّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮﺣ&= #65194; اکثر ﺁﮔﺎهی ا= ﺯﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم ﺠﺒ&#= 65198;ﺋﻴل رَبّ ﺍﻟنوع بشر ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧA= 240;ﻴﺎﺩ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻭﻣﺮﺯ ﭘﻴش ﺮﻭ&#= 65263; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ ﻣﮑﻨ&#= 65262;ﻥ اﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭ&= #65255;ﺪ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭﻫ&#= 65198; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی هفت ﮔﺎﻧﻪ. ﺗﻠ= 5166;ﺵ ﺳﺎلک ﺒﺠﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﻟﻰ ﺗﺼﻤﻴم ﻨ&#= 65184;ﺎﺕ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭﻫ&#= 65198;ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻓﺘﺮﭼﻪﺍﻯ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭحی هر ﮐس ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﭼﻪ ﻭضعی ﺁﻏﺎA= 199; بشریّت ﻣﻴﮑﻨ= ﺪ ﻭﺑﺎ ﭼﻪ ﻭضعی می ﻤﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻣ&#= 65240;ﺎمی الهی ﺒﺎﻟﺎﺗ᥷= 8; ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺪ&= #65175;ﺮ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺘ= 5198; ﻳﺎﻓﺘﻪ. (ﺍﻣﻀﺎ= ﻯ) الهی گذﺭ ﻭﻋﺒ= ;ﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻭﺑﺠﺮﻳ&#= 65166;ﻥ اﻧﺪﺍﺧﺘﻥ اﻣA= 262;ﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ &= #65187;ﺮﮐﺖ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ ﻭﺻ&= #65198;ﻑﻋﻤﺮ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﺘ&= #65166;ﺏ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﻃﺮﻳﻘ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی ﻘﺒﻮل = 75;ﻭ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘ&#= 65198;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻳﻨﺎ= ﻥ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ (ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّل ﻮ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﻫﻴچ ﺪﺍﻧﺴﺘن= 40; ﻮ ﺁﮔﺎهی ﺪﻳﮕﺮA= 263; اﺯ ﻏﻴﺮ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﻨمی ﭙﺬﻳ= ;ﺮﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ = ﺧﺪﺍ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ) ﻭﺣتی ﻄﺎﻟﺐ ﻭ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻥ اﺯﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﭼﻪ ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ&#= 65263; غیر ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ = 5165;ﮔﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ = ﻭﻇﺎﻳﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ﺒ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺟﺰ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨ&#= 65166;ﻥ ﻨﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺘند (ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩﻩ ﺩ= ﺭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #65250; ﻭﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ = ﻮﺭﻭﺡ) ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺪﻭﺭ= ﺍﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺩﺭ ﻓﺎ&#= 65211;ﻠﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻯ ﻮﺭﻫ&= #65166; ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴق ثاA= 169;ﺖ ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5166; ﺗﻤثیل ﻮ ﺗﺸﺒA= 268;ﻪ (ﺗﺤﻘﻴق ﻴﺎ حق= 617; ﺟﻮئی ﺴﻠﻮﮐﻰ = 581;َجّ کرﺩﻥ أﮐﺒﺮ ﺗA= 166; ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ= ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺗﺸﺒﻴʌ= 60;ﺎﺕ ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﮐﻪ ﺷ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻧ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎم ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭﻋﺸق ﻮ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺳّل ﭽﻨﺎ= 5253; ﻴکی ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐ= 5258; ﺣﺎل بی ﺨﻮﺩﻯ = 5262;ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮ= گ ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ اʌ= 03;ﺖ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎ ﻣﻌﺒﻮﺩ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻳکی ﺸﺪﻩ &#= 65175;ﻮﺣﻴﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯ&#= 65257; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﺣﺪ اکثرﺩﺭ ʋ= 75;ﻮﺣﻴﺪ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﻤ&= #65166;ﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﺘ&#= 65184;ﺰﻳﻪ ﻧﺸﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ &= #65251;ﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗثل= 740;ث ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65267;ﺎﻧﺖ ﻮﺩﺍ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮخ&= #1740; ﺰﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ قشری ﮐﻪ ﺍﺯ ث = 6;وﻳّﺖ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳل اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺨﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﭘﻴﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯ= ﻣﺎﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻨج ﺘﻥ ﺁل عَ= 76;ا ﺍﺟﺰﺍئی اﺯﺧʋ= 94;ﺍئی ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65262;ﻥ ﺴﺮﻫﻢ ﺷﻮﻧﺪ ﺧ&= #65194;ﺍئی ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ. ﺁ= ﻧﺎﻥ ﻴک ﺘﺠلی ﻮﻳک A= 194;ﻳﺪﺍﺭ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺿحی ﺪ= 5197; ﺁﻳﻨﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺒﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ) ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ (ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند. ﻭﻧﻪ ﺍʌ= 51;ﺎﻣﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐ&#= 65258; ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ بلکه آفت الل= 607; می باﺷﻨﺪ.) ﻭﺑ= 5166; ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ ثاﺑA= 174; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ( ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍئی هست ﺗﺎﺭﺍﻩ ﺧA= 194;ﺍ ﺭﺍﺳﺎﻟک ﺒﺪﺭ= 5203;تی ﺒﭙﻴﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;) ﻭﺟﺰ ﺍﻭ الهی A= 256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺰﺭگ ﻮﻣﺘ&#= 65228;ﺎلی ﺒﺎﺷﺪ (ﺷﻌﺎﺭ ﺫ= ﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺪفع = 5208;ﺮک ﻮﻧفی ﺸﺮﻙ ﺍﺣ= 5176;ﻤﺎلی ﺍﺯﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺳّل ﻮﺗﻮﺟّﻪ ﺳﺎﻟ= 5242; ﮐﻪ ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ ﺑ&= #65188;ﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﺪ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ ﻭ&= #1604;ی ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﺍﺯﻫﺮ ﺑﺰﺭﮔﻴ&#= 1740; بزﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ= 5259;ﺮﻋﺎﻟﻰ ﻭﺍﻟﺎتر است . A= 203;پس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺿ&#= 65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺪ&= #65197;ﺍن ﻤﺎ اﺯﭘﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨند @= 400;ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﺎ ﻋʋ= 98;ﻑ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺸﺒّ&#= 65260;ﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ ﻋ&= #1614;ﺪَﻟﻪ ﻣﻥ ﻨﺴﺐ ﺍﻟﻴﻪ = ﺫﻧﻮﺏ ﻋﺒﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺭﺍکسی ﻨﺸﻨﺎʋ= 91;ﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺸ&= #65170;ﻴﻪ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧ&#= 65262;ﺩﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﮐ= ;ﻪ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺨﺼA= 262;ﺹ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﻭ&= #65197; ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻋﻘل ﻮ= ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ &= #65227;ﺎﺩل ﻨﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﮔ&#= 65198;ﻋﻠﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩ= ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;تی ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪ ﻧﻴﺰ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ = ﺗﻌﺪﻳلی ﺪﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ = ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&= #65264; ﻳﺎﺑﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1516 - A= 165;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻰ(ﺝ۴ﺹ&#= 1779;۰۳ ﺑﺤﺎﺭ) ﻭﻣﻮﻟﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩ: <= b>ﺒﻤﺎ ﻋﺮّفن= ی ﻨﻔﺴﻪ ﻟﺎ ﻳﺸﺒ&= #65260;ﻪ ﺻﻮﺭة ﻭﻟﺎ ﻳُ= 5240;ﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎس ﻗﺮﻳ= 5168; فی ﺒُﻌﺪﻩ ﺑﻌA= 268;ﺪ فی ﻘﺮﺑﻪ ﻓﻮق کل ّ شیئﻭﻟﺎ ᥾= 7;ﻘﺎل ﻟشیئ ﺘﺤﺘﻪ ﻭA= 175;ﺤﺖ کُلّ شیئ ﻭﻟﺎ= ﻳﻘﺎل شیئ ﻓﻮﻗﻪ ﺃﻣA= 166;م کلّ شیئﻭﻟﺎ ﻳ= ;ﻘﺎل شیئ ﺨﻠﻔﻪ ﻭﺧA= 248;ﻒ ﮐﻞّﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎ= 604; ﺸﻴد ﺃﻣﺎﻣﻪ ﺩ&#= 65165;ﺧل فی الأشیاء ﻟ&#= 65166; ﮐشیئ فی شیئ ﺳ= ﺒﺤﺎﻥ ﻤﻥ هو ﻫﮑﺬﺍ ﻟ&#= 65166; ﻫﮑﺬﺍ ﻏﻴﺮﻩ </= b>ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که= ; ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﺑ&= #65252;ﻥ ﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﭽﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕﻧﺪﺍ&#= 1588;ت (ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺪﻭ= ﻥ ﺸﻬﻮﺩ قائم ﺧʋ= 94;ﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. والّا ﺩﺭﻫﺮﺣ= ;ﺎﻝﻭﻫم ﻮ تَصوّرﻯ ﺒﺎ= ;ﻃﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻮﻣﻘﺎم ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺩﺭ ﻳک ﺘﺠﻠّﻯ &#= 65194;ﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﻭمان= 06;د دیکر ﻣﺮﺩم ﻤ᥼= 0;ﺎﻳﺴﻪ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺩﻭ&= #65197;ﻯ او ﺨﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳ= 705; اﺳﺖ ﻭﺩﺭ ﻧﺰﺩ&#= 65267;کی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩﻭﺭ = ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻟﺎﻯ هرﭼﻴA= 200;ﻯ اﺳﺖﻭلی ﻨﺒﺎʌ= 67;ﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺯﻳﺮﺵ = ﭼﻴﺰﻯ ﻫﺴﺖ. ( رَبّ رحمان نادید= 07; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ هفت= 05; ﮐﺮسی اﺳﺖ ﻭلی کرسی= ﺰﻳﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮ&= #65165; ﮐﺮسی نیز اﺯ ᥷= 1;ﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل ﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺎئی ﺨﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ هر ﻣﻘﺎم ﻮ &#= 1578;جلّی ﻮﻋﻠﻮّ الهی ا= ;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮﻋﺎل= 740; الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʋ= 75;ﻮﺳّل می ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺑﺎ&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻳﺮ &= #65259;ﺮ ﭼﻴﺰﻯ هست ﮐﻪ = 5255;ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﻟﺎﻳﺶ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﺪﺍ= ﺩﺍﺧل الله ﺪﺭﻫﺴﺘ᥾= 4; ﻭتجلّی ارَبّاب نوع = 4345;ﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم اﻧﻮ= 5165;ﻉ ﻭتجلّیات ﻭﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﻮ ﻣﻘﺎمی اﺳﺖ. &#= 65261;ﻧﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﻳﺎ ﭘﺎﺋ&= #65268;ﻥ ﻤﮑﺎﻧﻰ) ﻭ ﺍﻭ ﺩ= ;ﺭﻣﻘﺎﺑل ﻮ ﺟﻠﻮﻫﺮ ﭼﻴﺰ&= #65263; هست ﻭلی ﻨﺒﺎ᥾= 7;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺸﺖ ﺳﺮ = ﺍﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺎﺋل ﺸ&#= 65194; (ﺟﻠﻮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ= ﻭﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﻮ یونیورس ﻣﺎ= ﺩی ) ﻭﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﺸﺖ= ; ﺳﺮﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺠﻠﻮ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ (ﻫﻤﻪ ﺍ= ;ﻃﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﺪﺍئی اA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ (ﺧ= ;ﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستی) ﻣʌ= 68;ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (ﺧﺪﺍ= ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ) ﮐﻪ ﻫ= ;ﻤﭽﻨﺎﻥ (ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻃﻥ ﺪﺭ= ﻭﺟﻮﺩ) ﺍﻳﻥ ﺨﺪﺍ ﻇﺎﻫ&= #65198; ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﺯ ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ= 5259;ﺴﺘﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯﻫﺮ= 4404;ﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻰ ها ﻭﻋﻮ= 5165;ﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ(ال= 604;ه در لاهوت و خداوند هو در عمّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ= ; ﻭﻋﺪم ﻤﺎﺳﻮﺍﻩ ﺩﺭﻋ&#= 65252;ّاء ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﻭ ﺍﻭ= ; ﺩﺍﺧل ﺪﺭﺗﻤﺎم اشیا= ;ءٴ هستﻭلی ﻨﻪ ﺁ᥽= 5;ﻄﻮﺭﻯ که ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﺑﺎﺷﺪ.سراﺳﺮ A= 261;ﺟﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺨﺪﺍئی = 575;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻇﺎﻫ&= #65198;ﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻭ = ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺍﺣﻮ&#= 65165;ﻟﻰ ﻭ ﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ= حی الهی شده ﻮ ﮊﻧ= ;ﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰﻳﺎ ﻣﻘﺎ&#= 65249; ﺍﺻل نخستین هر ﺮﻭحی ﻤﻮﺟʌ= 62;ﺩ از خداوند الله یا خداوند هو بیرون ار هست= 740; ها ) پس ﺳﺒﺤﺎﻥ &#= 65262;ﺗﺴﺒیح ﻮ ﭘﺮﺳتشﭼﻨﻴA= 253; ﺨﺪﺍﺋﻰ شایست= ;ه ﺍﺳﺖ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﮐ&= #1587;ی اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ شایسته ﭘﺮ= ;ﺳتش ﺑﺎﺷﺪ. (ﺳﺒﺎﺣﻪ ذر تسبیح یعن= 740; ﺷﻨﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺣ&= #65198;ﮐﺖ ﮐُﻨﺪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﻭ&= #65251;ﻌﻠّق حرکت در فضا ﻮ&= #65191;ﻄﺮﻧﺎک ﺪﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ که تا ابد برای الله ادامه دارد . ﮐﻪ سالکان در حرکت جوهری و روحی ﺭﻭﻯ عقا= ﻳﺪ ﻭﻋﻮﺍلم ﺮﻭح®= 0; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯﺩﺭﻳﺎﻫﺎ&#= 65263; اﺣﻮﺍلی ﻮ ﺍﻓ@= 401;ﺎﺭ متغیّر ﺒﻮﺭﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺴﺎﺣل ﻮ ﺯ&= #65251;ﻴنی ﻤﻄﻤﺌﻥ الهی ʋ= 70;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی مرحله ا= 740; و موقّتا در هر نوعی که هست ﻨﺎﺋﻞ ﮔﺮA= 193;ﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺒﺤﺎﻥ &= #65262;ﺳﺒﺎﺣﻪ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗ= ﺴبیج و تسبیحات با &#= 65165;ﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴʋ= 94;ﻯ ﻮ ﺩفع ﺸﺮک اﺳA= 174;. ﻭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣ= ;ﺪﺍم ﺪﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺒﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﭘ&= #65166;ک اﺯﺧﺼﺎل ﻮﺻﻔA= 166;ﺕ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺰﺑ&= #65166;ﻥ علمی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʋ= 97; ﺗﻌﺎلی ﻨﻮعی ﻴک ﺮﻭح = 05;ه ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﻔﻌﻠﻰ ﭘﻴﺸﺮﻓ&#= 65174; ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﻧﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 259;ﻤﭽﻨﺎﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ الهی ʌ= 56;ﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ = ﺍﻳﻥ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری که هر یک هزاران ﺟﺎﻟﺐ= ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮقبل®= 0; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﮐﻤﺎ&#= 1604; ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺩﻩ ﻗﺪم عقب ﺗA= 198;ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﺨﻴﺎ&#= 1604; ﻨﮑﻨﺪ ﺑﺬﺍﺕ ﻣ&= #65220;ﻠﻖ الهی ﺮﺳﻴﺪﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺬﺍﺕ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606; نیز ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ A= 165;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1517 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺴﺠ= 5166;ﺩ ﺍﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ304 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﻮﺍﺭﺩ ﻣ&= #65204;ﺠﺪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺩ= ﻳﺪ ﮔﺮﻭهی ﻤﺸﻐﻮ= 04; بحث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺮﺳﻴ&= #65194; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻪ ﭼ= ﻴﺰﻯ ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﺪ؟ ﮔﻔﺘ= 5256;ﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ بَحث ﻣﻴﮑﻨﻴ᥽= 0; ( بَحث ﻓﻠﺴفی ﻮ= ;ﻧﻈﺮﻯ ﺗﻮﺣﻴﺪ نیست ʌ= 61;بجای بَحث نظری از احکام ﻋﻤلی ﺘ= ﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮ ﺗﻔﺮﻳﺪ یگانه شدن با مراتب الهی د= 585; سلوک الهی باید باشد در &#= 1740;گانه ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻴﺎ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻘʌ= 12;ﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺴﻤﺒ&#= 65262;ﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ) = ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﺒﺤثها ﭘA= 198;ﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ.ﻭلی ﺒﺮ= 582;ی گفتند ﮐﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ق او ﺍﻭ ﺩﺭﺁﺳﻤ= 5166;ﻥ ﻮ ﺯﻣﻴﻥ ﺸﻨﺎﺧ&= #65176;ﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺩﺭﻫ&#= 65198;ﺟﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.(ﻳﻌﻨﻰ = ﻟﺰﻭمی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﻭﺳ&= #65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ &#= 65261; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻓﺖ .= ﮐﺎفی اﺳﺖ ﻋﺒﺮﺕ ﻧﻈ&#= 65198;ﻯ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ گرﻓﺖ .ﺍﻣﺎم ﺴﺠ= ﺎﺩ ﮔﻔﺖ پس ﭼﻨﻴﻥ &#= 65170;ﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ: &#= 65256;ﻮﺭ ﻟﺎ ﻇﻠﺎم ﻔﻴﻪ &= #65261;ﺣﻴﺎة ﻟﺎ ﻣﻮﺕ ﻓﻴﻪ ﻭ= ﺻﻤﺪ لا ﻣﺪﺧل ﻔﻴﻪ = 5251;ﻥ کاﻥ لیس ﮐﻤثل= ه شیئٴ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟA= 204;میع اﻟﺒﺼﻴﺮ ﮐﺎﻥ &#= 65256;ﻌﺘﻪ ﻟﺎ ﻳﻨﺴﺒﻪ ﻧﻌ&= #65174; شیئ ﻓﻬﻮ ﺫﺍک . </= span>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧʌ= 62;ﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳ&#= 1705;ی ﺪﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ (ﻫ= ;ﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﻮﺭﺍﻧ&#= 65268;ّﺖ او ﺩﺭقیاس ﺑﺎ= ; ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺮﺗﺮ شهوﺩ ﻧA= 262;ﺭ ﺁﻥ ﻀﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی هنوﺯ ﺑ᥽= 6;ﺴﺒتی ﺘﺎﺭﻳکی ﺪﺍﺭA= 193;. ﻭ ﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮ= ﻋﻰ ﻣﺮﺍتبی اﺯ ﺗʋ= 66;ﺭﻳکی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ تو&#= 1581;ّش ﻭ ﺿﻌﻒ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ= ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻧﻮﻉ= ﺑﻌﺪﻯ ﺒﻬﺘﺮﻭلی هنو= ;ﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻀﻌﻒ ﺻ&= #65236;ﺎﺗﻰ و الوهیّت ﻧﺴ&= #65170;ﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﻨﻮﺭ &= #65207;ﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﻄل&#= 1602; ﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ ﺍﺯ ﻟ= ;ﺤﺎﻇ ﺸﺪّﺕ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&#= 65199; ﻟﺤﺎﻅ ﮐﻤﺎل ﻮ&#= 65255;ﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻧﻮﺭﻯ عقلی ا᥸= 3;ﺖ ﻭﻧﻪ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ. ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65197;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘل &= #65236;ﺮﺍﻭﺍﻥ هستند. ﮐﻪﻫﻴᤥ= 9; ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ عقل ﻮتَصوّر= 5165;ﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭﻓﻬﻢ &= #65255;ﻴﺴﺖ امام باز بزبان فلسفی = 593;رفانی صحبت میکند ونه از عرفان عملی زبان عر= 601;ان عملی تنها او= 604;یا با سالکان در &#= 1662;یمان با خود میگویند) ﻭﺑﮕ= ﻮﺋﻴﺪ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ (ﺍﮔﺮ) ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ (ﺑﺎﺯ ﺍﻧﻮﺍع هرﭼﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗA= 198; ﺯﻧﺪﻩﺗﺮ ﻭﻣﺮ&#= 1711; ﺒﻤﻌنی ﻘﻬﻘﺮA= 165;ئی ﻮﻋﺪﻣﻴّﺖ ﺍﺳ= 5174;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻣﻄ= لق ﺤﻴﺎﺕ) ﺍﺳﺖ) ﻭ ᥴ= 5;ﻭ ﺻﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺎﻯ ﺨﺎلی و کمبوذی ﺪﺭﺁﻥ= ﻨﻴﺴﺖ (ﺗﻮ ُﭘﺮﻯ که خلاء ﺪﺭﺧﻮﺩ ʌ= 55;ﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺪﺭ&= #65153;ﻥ ﻨﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺍﻳﻨﺠﺎ امام ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﻣﮑﺎنی ﻔﺮﺽ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ ﺨﺎلی &#= 65194;ﺭﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺗﻮ ﭘُﺮﻯ ﮐﻤﺎ&#= 65247;ﺎتی ﺪﺍﺭﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺒﻮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﭼﻴﺰﻯ هم ﻤﺎﻧ= 5256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻭ= ; ﺳمیع ﻮ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ ( ᥷= 3;ﺭ حقّ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻭﺍﺻﻔﺎﻥاﻭ ک= 07; چه میگویند ) ﻭ= ﻧﻌﺖ ﻭﺧﺼﺎل اﻭ ﻫﻴ= 670; ﺸﺒﺎﻫنی ﺒﺎ ﻧ= 5228;ﺖ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻫﺮﭼﻴ&= #65200;ﻯ را ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨﺪﺍئی = 575;ﺳﺖ. (ﺻﻔﺖ ﺧﺎﺹ ﻧﻮع = ﺪﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣل اA= 203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﻔ&#= 65174; ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺍﮔﺮ ﺻﻔتی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﺁﻥ ﺼﻔﺖ ﻣﻄلق اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻣ&= #65220;ﻠق ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﻳ= ﻚ ﻧﺴﺨﻪ ﺍﺯ ﻭﺻﻒ = ﻓﻠﺴفی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎ&#= 65217; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ که &#= 65251;ﻰ ﺁﻣﻮﺯﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺻﻠﻰ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ بلکه عرفانی استک= 07; ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﮔﻔﺘﻪ &= #65207;ﺪﻩ. که ﺍﺻﻠﻰ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻋ&= #65198;ﻓﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1518 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۴ﺹ304ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺪﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ ﺑ&= #65198; ﻣﻨﺒﺮﺧﻄﺎب ﻣ= 5268;ﮑﺮﺩ. ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺪﺍ&= #65207;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﻨﺎ= 605; ﺬﻋﻠﺐ ﺑﺮ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻴ&= #65198;ﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭﮐﻠﺎﻡ ﻭﺑل= 740;غ ﺪﺭﺑﻴﺎﻥ ﻮﺷﺠ&#= 65166;ع ﺪﺭﺟﺮﺃﺕ ﺑﻮﺩ. که ﮔﻔﺖ ﺍﻯ اﻣ= 5268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5153;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﻳ&= #65194;ﻩﺍﻯ؟ ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎﺳح ﺪ&#= 65165;ﺩ ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ؟ &#= 65261;ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ربّی کنم که ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ&#= 1567; ﻣﺎ ﮐﻨﺖ ﺃﻋﺒ᥷= 4; ﺭﺑّﺎ لم ﺃﺭاﻩ ﻭﺳپ&= #1587; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻧﺤﻮ&= #65257; ﺩﻳﺪﺍﺭ رَبّ ʋ= 91;ﻮﺩ ﻣﻮﻟﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ: = ﻠم ﺘﺮﻩ ﺍﻟﻌﻴﻮﻥ &= #65170;ﻤﺸﺎﻫﺪة ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻟ&#= 64401;ﻥ ﺮﺃﺗﻪ ﺍﻟﻘﻠﻮ&#= 65167; ﺑﺤﻘﺎﻳق اﻟﺄA= 267;ﻤﺎﻥ ﻭﻳﻠﻚ ﻳﺎ ﺫﻋﻠ&= #65168; ﺍﻥ ربّی ﻠﻄﻴʌ= 34; ﺍﻟﻠﻄﺎفة ﻓﻠﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎ&= #65247;ﻠﻄﻒ ﻋﻈﻴم اﻟﻌﻈم= 7; ﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﻌﻈ&#= 65250; ﮐﺒﻴﺮ ﺍﻟﮑﺒﺮ&#= 65267;اء لا ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟ= 4401;ِﺒَﺮﺟﻠﻴل اﻟﺠﻠﺎلة ﻟﺎ A= 267;ﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﻐِﻠَﻆ ﻗA= 170;ل کلّ شیئ ﻟﺎ ﻳ᥼= 0;ﺎل ﻟشیئ ﻘﺒﻠﻪ ﻭA= 169;ﻌﺪ کُلّ شیئ ﻟﺎ ﻳ= ;ﻘﺎل ﻟﻠﻪ ﺑﻌﺪﻩ ﺷا&#= 1569; اﻟﺄﺷﻴاء لا ᥴ= 9;ﻬﻤمّة ﺩﺭﺍک لا ﺑﺨﺪ= 40;عة ﻳﻪ ﻫﻮ فی اﻟﺄ= 5207;ﻴاء کلّها ﻏﻴﺮ ﻣ᥵= 6;ﻤﺎﺯﺝ ﺑﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺑﺎﺋ&= #65253; عنها ﻇﺎﻫﺮ ﻟʋ= 66; ﺑﺘﺄﻭﻳل اﻟﻤﺒﺎﺷﺮة ﻣA= 176;ﺠﻞّ ﻟﺎ ﺑﺎﺳﺘﻬﻠﺎ&#= 1604; ﺮؤیة ﺑﺎﺋﻥ ل= 5; ﺑﻤﺴﺎفة ﻗﺮﻳﺐ ﻟﺎ ﺑﻤﺪ&= #65165;ﻧﺎة ﻟﻄﻴﻒ ﻟﺎ ﺑﺘﺠ&= #65204;ّﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻟﺎ ﺑﻌ&= #65194; ﻋﺪﻡ ﻓﺎﻋﻞ ﻟﺎ = ﺑﺎﺿﻄﺮﺍﺭ ﻣﻘﺪِﺭ ﻟﺎ ﺑﺤ&#= 65198;کة ﻣﺮﻳﺪ ﻟﺎ ﺑﻬﻤ&= #65166;مة ﺳمیع ﺒﺎﺑﺂلة= ; ﻟﻪ ﺑﺼﻴﺮ ﻟﺎﺑﺄﺩ&#= 65165;ة ﻟﺎ ﺗﺤﻮﻳﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﻣﺎﮐﻦ ﻭ ﻟﺎ ﺗﺼﺤﺒﻪ ﺍ= ﻟﺄﻭﻗﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﺗﺤﺪّﻩ ﺍ&#= 65247;ﺼﻔﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﺗﺄﺧﺬﻩ ﺍ&= #65247;ﺴﻨﺎﺕ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺑﺎ ﻧʌ= 24;ﺮﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺪﻳﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭلی ﺪﻟﻬﺎ ﺑﺎ &#= 65187;ﻘﺎﻳق اﻳﻤﺎﻥ ﺪﻳﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ.( ﺩﻝ ﺩﺭﺭﻭٴﻴﺎ &#= 65261;ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﮊﻧ&= #65176;ﻴک ﺮﻭحی ﺪﺭﺷﻬﻮA= 193; ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳق اﻳ= 5252;ﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; رَبّ ﺑﻮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ. ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ تجلّیات اله= 40; هستند. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = الهی ﺪﺭﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﭘﺎﻳ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65263; ﻤﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻠﻄﻴ&= #65234; ﻭﻇﺮﻳﻒ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻟﻄﻒ ﻗﺎﺑل &= #65176;ﻮﺻﻴﻒ ﻧﻴﺴﺖ (ﺩﺭﻧﺮم&#= 1740; ﻮﻧﻔﻮﺫ ﺁﻥﺪﺭ &= #65175;ﻤﺎم هستی ) ﺑﺴﻴﺎﺭA= 227;ﻈﻴم ﻮﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﺍﻭ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮ&#= 65197; ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻨﺎﻥ ﺒ= ﺰﺭگ که ﺑﺰﺭگی اﻭ ʌ= 39;ﺎﺑل وﺻﻒ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; (ﻋﻠﻮّ ﻭﺑﺰﺭگ= 740; ﻤﻘﺎمی ﻮ ﮐﻤﺎ= 5247;ﻰ ﻭﻧﻪ ﺟﺴمی ﻮ ﻣ&#= 65166;ﺩﻯ) ﺟﻠﻴﻞ ﻭ ﺟﻠﺎﻝ = ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﻭﺻفی غلŸ= 1; اﺳﺖ (ﺟﻠﺎﻝ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﻭﺟﻤﺎل درﻫﻴʋ= 70;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﺤﺴ= 5262;س ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻗﺒل ا&= #65199;ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199;ﺍﻭ ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﻯ = ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﺷﻴﺎ ٴﻮ ﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩﺍﺕ ﺭﺍ مَشیّت ﮐﺮ= ;ﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هرﻫﻤ= 617;ﺖ ﻭﺯﺣﻤتی اﻣﺎʋ= 93;ﻩ ﺷﺪ. ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ&= #65257; ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﻨﻪ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻧﮓ = ﻭ ﺗﻮﺳل ﻮسعی ﻮ A= 175;ﻠﺎﺵ (ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻬﺘﺮ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﺪ) ﺧ= ﻮﺩ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻫ&= #65204;ﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﺰﻳج ﻮﻣﺨﻠﻮ= 5219; ﺒﺎ ﺁﻧﻬﺎ (ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍ ﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫﺮ ﺫﺭ&= #1617;ﻩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺪﺍ = ﻧﻴﺴﺖ ( ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس&#= 1578;ی ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﺍﺷﻴﺎ ٴﺮ ﺍﺷﮑ&#= 1604; ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻋم ا&#= 65199; ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴمی ﻴ= 5166; ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻘلی ﻮ= 5235;ﮑﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ&= #65165;نی ﻮ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭحی ﻮ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﺻلی هرﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ = 5175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻇﺎﻫﺮ = ﺍﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ (ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺧﺪﺍئ= 740; هستند ﻭلی ﺨﺪ= ﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻣﺎﻫﻴ&= #65174; ﺑﺎ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ه&#= 1587;تی. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﻮﻟﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﻴﻮﻟ&#= 65166;ئی ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﺁ&= #65253; هیوﻟﺎ ﻫﻤﭽﻨʋ= 66;ﻥ تا ﺃﺑﺪ ﭼﻴﺰﻯ &#= 65184;ﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﻴﻮﻟ&#= 65166; ﺑﻴﺸﺘﺮنیست ᥾= 1;ﻋﺎﻗﺒﺖﻫﺴتی ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ &= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ. ﻭﺍﻧ= ﺮﮊﻯنیز ﺨﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺻﻮﺭﺕﻫﺎ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺬﻫنی ﻮ &#= 65165;ﻧﺘﺰﺍع ﺬﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ د= 585; هر مقام تکاملی می ﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻧﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴت&#= 1740; ﻤﺴﺘﻘﻞ. ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ;ﺻﻠﻰ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺩﺭ= ; ﻭﺟﻮﺩ ﻭتجلّیات ﺑﺎ&= #65219;ﻥ گرﺩﻳﺪﻩ. ﻭﻫﻨ= 5262;ﺯ ( ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ&= #65259;ﺴﺘﻰ) ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ ع&#= 1614;مّاء ٴﻮﻋﺎﻟم ﻮﺟﻮA= 193;ﻯ یونیورس عدﻡ &#= 65251;ﺎﺳﻮﺍﻩ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮ= ﻉ ﻫﺴتی ﻘﺎﺑل ﺘA= 212;ﻮﺭﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻣﺘﺠلی &= #65262; ﻇﺎﻫﺮشده ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺒﺎ ﺍﺳﺘﻬ= 5248;ﺎﻝ ( رؤیت هلال اول ماه ) ﺭﻭٴ᥾= 8;ﺖ (ﻳﻌنی ﭽﻮﻥ ﺪﻳ&#= 65194;ﻥ هلال ﺁﺧﺮﻣﺎ᥽= 7; ﺑﺎﻳﺪ سعی کرﺩ ﻭﭼﺸم= ; ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧ&#= 65174;. ) ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺩﻭﺭ ᥾= 1;ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﻴﺎ ٴﺎﺳ&#= 65174; ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﻣﺴ&#= 65166;ﻓﺖ ﻭﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ با= 586; ﻗﺮﻳﺐ ﻭﻧﺰﺩﻳ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک ﺸﺪﻥ ﻮﭼﺴﺒﻴﺪ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ. ﻟﻄﻴﻒ ﺍ= ﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﺗﺠ&#= 65204;ّم ﻤﺎﺩﻯ (ﻫﺮ ﻧﺮم&= #1740; ﻮﻟﻄﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ هوﺍ ﺑﺎﺯ ﺟﺴم= 40; ﻮ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.) ﻭنوعی ﻣﻮﺟﻮ᥷= 3; ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺁﻧﮑﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﻣﻌﺪﻭم ﺒﻮﺩﻩ (&= #64400;ﻪ ﺑﻌﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ&= #65257;) ﻭﻓﺎﻋل ﻮ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ حقیقی ﻫﺮﮐﺎﺭ= ;ﻯ اﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5166; ﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ﻭ ﻧﺎ&= #64380;ﺎﺭﻯ (ﺑﺎﺳﺨنی ﻮﺩﻭ= 5197; ﺷﺪﻥ ﺒﺎ إشکاʌ= 45; ﻭﺑﺎ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺒ&= #65166;ﻧﺠﺎم کاﺭ) ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺎ ﺑﺎﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺖ &= #65261;لی ﺤﺮﮐتی ﺮﺍ ﻧﻴ= 5200; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺍﺑﺮ&= #65165;ﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗ= ﺤﺮﻳﻚ ﻭﺟﺎﺑﺠﺎئی اʌ= 51;ﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﺑﺪﻭﻥ= ﺁﻟﺖ ﺍﺳﺖ ﻭای ﺒﻮﺳ= 5268;ﻠﻪ ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺳﻌﻰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ = ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺳمیع ﻮ ﺷﻨﻮﺍ = 5165;ﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65261;ﺁﻟﺘﻰ. ﺑﺼﻴﺮ ﻭ ﺑﻴﻨﺎ = ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎﺁﻟﺖ ﻭ ﻭ= ﺳﻴﺎﻩﺍﻯ ﻫﻴچ ﺠﺎئی اﻭʋ= 97;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﻧﻤﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺯﻣﺎﻥ &= #1588;امل اوﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺻﻔ= 5166;تی اﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &#= 65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴچ غفلت ﻭ ﺧﻮبی ا= ;ﻭﺭﺍ ﺑﻴﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺴﺒق اﻟﺄﻭﻗﺎ&= #65173; ﮐﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﻟﻌﺪ&= #1605; ﻮﺟﻮﺩﻩ ﻭﺍﻟﺎ&#= 65169;ﺘﺪاء ﺃﺯﻟﻪ ﺑﺘﺸﻌﻴ&#= 65198;ﻩ ﺍﻟﻤﺸﺎﻋﺮ ﻋﺮ&#= 65233; ﺃﻥ لا ﻣﺸﻌﺮ ﻟ&#= 65258; ﻭ ﺑﺘﺠﻬﻴﺮﻩ ﺍ&= #65247;ﺠﻮﺍﻫﺮ ﻋﺮﻑ ﺃﻥ لا ﺟﻮ&#= 65259;ﺮ ﻟﻪ ﻭ ﺑﻤﻀﺎﺩﺗ&= #65258; ﺑﻴﻦ الاشیاء&= #65227;ﺮﻑ ﺃﻥ لا ﺿﺪّ ﻟﻪ &#= 65261; ﺑﻤﻘﺎﺭﻧﺘﻪ ﺑ&#= 65268;ﻥ الأشیاء ﻋﺮﻑ = ﺃﻥلا ﻗﺮﻳﻥ ﻠﻪ ﺿﺎﺩ&= #1617; ﺍﻟﻨﻮﺭ ﺑﺎﻟﻈ&#= 65248;مة ﻭ ﺍﻟﻴﺒس ﺑﺎﻟ&#= 65170;ﻠﻞ ﻭ ﺍﻟﺼﺮﺩ ﺑﺎﻟ&= #65188;ﺮﻭﺭ ﻣﻮٴﻠﻒ ﺑﻴﻦ ﻣ&#= 65228;ﺘﺎﺩﻳﺎﺗﻬﺎ ﻣﻔﺮﻕ ﺑﻴﻦ ﻣﺘ&= #65194;ﺍﻧﻴّﺎﺗﻬﺎ ﺩﺍلّة ﺑﺘﻔﺮʌ= 67;ﻘﻬﺎ علیّ ﻤﻔﺮﻗﻬᥴ= 6; ﺑﺘﺄﻟﻴﻔﻬﺎ ﻋﻠﻴم ﻮ أٴﻠّʌ= 36;ﻬﺎ ﻭﺫﻟک ﻘﻮﻟﻪ ع= 614;زّ ﻭ جَلّ ﻭ ﻣﻥ کلّ شیئ ﺨﻠﻘﻨ= ;ﺎ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﻟﻌﻠّ= 4401;م ﺘﺬﮐّﺮﻭﻥ ﻓﻔ= 5198;ق ﺒﻬﺎ ﺑﻴﻥ ﻘﺒل &= #65262; ﺑﻌﺪ ﻟﻴﻌﻠم ﺃ&#= 65253; لا ﻗﺒﻠﻪ ﻭﻟﺎ &#= 65169;ﻌﺪ شاهدﻩ ﺑﻐﺮﺍᥴ= 3;ﺰﻫﺎ ﺃﻥ لا ﻏﺮﻳﺰة = 5247;ﻤﻐﺮﺯﻫﺎ ﻣﺨﺒﺮﻩ ﺑﺘﻮﻗ&#= 65268;ﺘﻬﺎ ﺃﻥ لا ﻭﻗﺖ ﻟﻤ&#= 65262;ﻗّﺘﻬﺎ ﺣﺠﺐ ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻋ&= #65253; ﺒﻌﺾ ﻟﻴﻌﻠم ﺃ&#= 65253; لا ﺣﺠﺎﺏ ﺑﻴﻨ= 5258; ﻭ ﺑﻴﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﻏ= ﻴﺮ ﺧﻠﻘﻪ ﮐﺎﻥ ﺭﺑ&= #1617;ﺎ ﻭﻟﺎ ﻣﺮﺑﻮﺏ ﻭ&= #65165;ﻟﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﻣﺄﻟﻮﻩ ﻭ&= #65227;ﺎﻟﻤﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ = ﻭ ﺳﻤﻴﻌﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ = ﻣﺴﻤﻮع ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻗﺒل ا= ;ﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻗﺎ&= #1578;ی اﺳﺖ ﻭﻗﺒل اﺯA= 259;ﺮﻋﺪمی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪ&= #65165;ﻯ اﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻫﺮ &= #65165;ﺯلی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﮐ= ﺎﺭﺑﺮﺩ ﺷﻌﻮر ﻭ ﺍﺩﺭک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮ&#= 1605; ﺸﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸﺎ&= #65227;ﺮﻯ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﮔﻮﻫﺮﺳﺎ&#= 65199;ﻯ اﻭ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺟﻮﻫﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. (ﻣﺪﺍﻡ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ= احساس ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯ&#= 65193; ﻭ ﺟﻮﻫﺮ ﺭﺍ ﻣﻰ= ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ پس ﺍﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199;ﻫﺮﺷﻌﻮﺭﻭ ﺟﻮﻫﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻀﺎﺩ &= #65169;ﻴﻥ اشیاءٴ ﻣﻌﻠﻮ= م ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺿﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ ( ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﺧﺎﻟق هر ﺩﻭ ﺿ= 5194; ﺍﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻗﺮﻳ= ﻦ ﮐﺮﺩﻥ اشیاٴ ᥴ= 9;ﺎ ﻫم ﻤﻌﻠﻮم ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺮﻳ&= #65256;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺗﻘﺎﺭﻥ= ﻮ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺑﺪﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ پس ﺍﻭﺭﺍ &#= 65239;ﺮﻳنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ = ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺮﻳﻥ ﺪﻫﻨﺪﻩ &= #65169;ﺮﺗﺮﻯ لاﺯم ﺪﺍﺭﺩ) ﺍ= 5261; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳ&= #1705;ی ﺮﺍ ﺿﺪ ﻧﻮﺭ ﻗﺮ= ﺍﺭ ﺩﺍﺩ ( ﺗﺎﺭﻳکی اﺻﻞ ﻋﺪمی اﺳʋ= 74; ﻭﻧﻮﺭ ﺍﺻلی ﻮﺟﻮﺩﻯ = 575;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺩﻭ ﺭﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ) ﻭﺧﺸ&= #1705;ی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﺮﻯ ﻤﻘ= ﺎﺭﻥ کرﺩﻥ (ﺁﺏ ﻭﺧﺸ&#= 1705;ی ﺪﻧﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ&= #64380;ﻴﺰﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ ﺯ&= #65255;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁﺏ ﺩﺭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺳﺮﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﮔ&= #65198;ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ( ﺻ= ;َﺮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮﺩ ﻓﺎ&= #65197;سی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﻮﺭﻋ&= #65166;ﺩﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩﻯ ﻭ&= #65251;ﺨﺎﻟﻒ ﻭﻋﺪﻭ ﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻮٴ&#= 65176;ﻠﻒ ﻭﻣﺘّفق کرﺩ. (@= 380;ﻮﻥ ﻤﺎﺩﻩ ﻭ ﺿﺪ ﻣﺎ= ﺩﻩ ﺩﺭ هسته أتم ﻮ ماده ﺍﻧﺮﮊﻯ ʌ= 62;ﺣﺮﺍﺭﺕ) ﻭﺟﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65165;ﻣﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬم ﻨ&#= 65200;ﺩﻳک هستند (ﺣﻔﻈ ﺸʋ= 92;ﺼﻴّﺖ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻘ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﺗﺮﮐ&#= 65268;ﺒﺎﺕ مادی ﺭﺍ ﺍﻳﺠʋ= 66;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ ﺟﺪ&#= 65165;ﺋﻰ ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﮐ&= #1587;ی اﺳﺖﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ &#= 65197;ﺍ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ ﮐﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﻫ= ﻤّﺘﻰ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻭﺗﺮﮐ&#= 65268;ﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻤﻔﻬﻮم گفته ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ= ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻴک ﺰﻭج &#= 65170;ﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﺗﺎشا= 40;د ﺷﻤﺎ ﺗﺬﮐّﺮ ﮐ&#= 65256;ﻴﺪ ( ﻗﺎﺑل عبرﺕ ﮔ= 5268;ﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺯﻭج ﻮ ﺟ&= #65236;ﺖ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﺴ&#= 65236;ﺮ الهی ﻭﭘﻴﺮ ﮐʋ= 66;ﻣل الهی ﺒﻘﺼﺪ ﺫʄ= 00;ﺮ ﻭ ﺳﻠﻮک ﻮﺗﺬﮐ&#= 1617;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻮﺳل ﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻭﺁﻧ= 5260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫم ﺠﺪﺍ = ﮐﺮﺩﻩ ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﭼﻪ = ﺑﻌﺪﺍ ( ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴ= ;ﺐ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻧ&= #65268;ﺰﺳﺎﻟک ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮﻙ = 5183;ﺪﺍ ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﺗ= ﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺸﻮﺩ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻗﺒل ﻮ ﺑﻌﺪﻯ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮔﻮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺩﻫﻨﺪ ﻩﺁﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﻏﺮﻳﺰﻩﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ (ﺍﻋﻤﺎل ﺒﺎﻟﻔ&#= 65228;ل هرﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﺳ= 5166;ﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜ᥾= 0;ﺎﻯ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺮﻭﺍﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐ&= #65258; ﻋﻘلی ﺑﺪﻭﻥ عقل ﺑﺼﻮﺭﺕﻏʋ= 98;ﻳﺰﻩ ﺫﺍتی ﻮ ﮊﻧﺘﻴ= 705; ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﻭ ﺍﻳﻥ غرﻳﺰﻩ ﺭ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩ&#= 65257; (ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺟﺒﺮﻯ = ﺮﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻘ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭﺫﺍﺕ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻫﺎʌ= 67;ﺶ ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ&#= 65227;ﻘل اﺳﺖ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺨ&#= 65268;لی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ = ﮐﻪ ﻋﻘل ﻨﻴﺰﭼﻮﻥ غریزه ﺍﻯ ﻤﺤ᥸= 4;ﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺑﺎ= ﺁﮔﺎهی ﺪﺍﺩﻥ اﺯ ﺍﻭﻗ&#= 65166;ﺕ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻠﻬﺎ = ﻭﺑﺮﮔﻬﺎ ﻭﺷﻴﺮﻣﺎﺩﺭ ﮐ&#= 65258; ﺳﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ.پس ﺧﻮ= 5193; ﺧﺎلق ﻮﻗﺖ ﺍﺳ= 5174; ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺳﻴﺮ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺎﻭ&= #65239;ﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺁﺯﺍﺩ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;لی ﺘﻤﺎم اﻧﻬﺎ ﺭ= 5165; ﺍﺯ ﻫم ﺪﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺗ&= #65166; ﻣﻌﻠﻮ ﺸﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﻴﻥ اﻭ ﻭﺧﻠﻘﺶ ﺣﺠ&#= 65166;بی ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﻮﺩ ﻣﺎ= ﻧﻊ ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﻳﮑﺪ&= #65267;ﮕﺮ ﺍﺳﺖ. ﻫمسطح ﺪA= 197; ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻤﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ = ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴ&#= 65253; ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺳﺎﻟک ﺒﻄﻮﺭ &#= 65203;ﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ا&= #65199; ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ف= 608;ق بشری ﭽﻨﺪﻯ ﻤʌ= 68;ﺪﺍﻧﺪ ﻭﺧﺎﻟق ﺤﺠﺎﺑ= 5260;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ = ﺣﺠﺎﺏ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65259;ﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ ﺯﻳﺮ بالاﺘﺮ᥾= 7;ﻥ ﺪﺭﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﺳ&#= 65174;) ﺍﻭ رَبّ ﻭ مُر= ;َبّی ﻮ ﺭﻭﺵ ﺩﻫﻨﺪﻩ = ﺑﻮﺩ ﻗﺒل اﺯﺍﻳﻨﮑA= 258; ﻣﺨﻠﻮقی ﺎﺷﺪ = 4400;ﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑرَبّ ʌ= 61;مُرَبّی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺍﻟﻬام ﺒﻮﺩ ﻗ= 5170;ل اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐس= 740; ﺘﺄﻟّﻪ ﻭﺧﺪﺍ &#= 64344;ﺮﺳﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻋﺎﻟم ﻮﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻗ&#= 65170;ل اﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﺪﺍﻧﺴﺘنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺷﻨﻮﺍ ﺑﻮﺩ ﻗﺒ&= #1604; اﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﺸﻨﻴﺪنی ﻮﺟﻮA= 193; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65203;پس ﻣﻮﻟﺎ ﻗﺼﻴﺪﻩ&#= 65165;ﻯ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ = ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺁﻥ اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﻤ&= #65194; ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺑﺎس&#= 1604;وک الهی) ﻭﻫﻤﭽﻨʋ= 66;ﻥ ﺑﮑﺮﻡ ﻭﺑﺨﺸﺶ &= #65251;ﻮﺻﻮﻑ ﺍﺳﺖ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ &= #65193;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺑﺨﺸﺶ ﺑﺮ ﻧ= ﻤﻴﺪﺍﺭﺩ. ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣی ﻮﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻭﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭﺭ&#= 65187;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴ&= #1578;ی ﺮﺍ ﺍﺷﻐﺎل کرA= 193;ﻩ ﺍﺳﺖ) ﺍﻭ ﺍﺯ ﻭﻗ= ;تی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ&= #65263; هم ﻨﺒﻮﺩ (پس ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴز ﺧﺎﻟق ﻨﻮ= 5197; ﺍﺳﺖ ﻧﻮﺭﻯ که &#= 65252;ﺎﺩﻯ اﺳﺖ ) ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗ= ;ﺎﺭﻳکی هم ﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ &#= 65256;ﺒﻮﺩ ( ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻤ= ;ﻄﺮﺡ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #65197;ﻳکی هم ﻤﻌنی ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻯ = ﻤﺎ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺮ ﻣ= ﺨﻠﻮق ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﻫﺎم &= #65262; ﺍﺫﻫﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﮐ= ﻪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮکَ= 587; ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ &= #65261;ﺗﻤثییل ﻮﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻌﺠﺰ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭﻣﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. (ﺣﺼﺮﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ&= #65251;ﺤﺒﻮس ﻭ ﻋﺎﺟﺰ ﺑﻮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭﺩﺳﺖ ﺑﺴ&#= 65176;ﻪ آزادی نداشت= 06; ) ﻭﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬ&#= 65166;ﻯ اﻭ ﻣﻮج ﻘﺪﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ اﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ( ﺩﺭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ&= #65263; اﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﺩﺍﺭﺩ ﻗﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﺮﺍ ﻣﻠﺎʋ= 87;ﻈﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ&#= 65263; ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺭﻭﺍ&= #65185; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﺘ&#= 65194;ﺭﻳج ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪ&#= 65165;ﺭ ﺁﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ) = ﺍﻣﻮﺍﺟﻴﮑﻪ ﺭﻭح ﺮﺍ ﮐﻮﺭ ﻭ&= #64380;ﺸم ﺒﺴﺘﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. = ( ﺷﺪﺕ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ ﺷﺪﺕ = ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﺭﻭح ﺮﺍ ﺧﺴﺘﻪ &= #65261; ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺮﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی اA= 199; ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺍج ﻮ &#= 65239;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺷﺪﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻣ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ) پس ﺍﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﺩﺭ ﺩﻳﻨﻰ (ﻭ ﺳﺎﻟﻚ= ) ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺟﺪﺍل ﻤﻨﻄ&#= 65240;ﻰ ﻭﻟﺠﺎجی ﺒﺮﺩA= 165;ﺭ ﺯﻳﺮﺍ ﺷک ﻮ ﺗﺮ&= #65193;ﻳﺪ ﺟﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اA= 223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺼﺎﺣﺐ ﮐسی ﺸ= 5262;ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺑﺴﺮﻭ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ&= #65165;ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ. (ﮐﺎﻣﻠﺎ= ﻥاﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ شا= 607;د ﻭ ﻭﺍﺻلی ﺒﻮﺩ= 5257;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هم ﻨﺸ&#= 65268;ﻥ ﻴﺎ ﺍﻣثال اﻭ A= 165;ﻗﺪﺍﻡ ﮐﻦ) ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ ﺒ= ;ﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﭘُﺮ (&= #65187;ﻔﺎﻭﺕ) ﻭﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﻏﺮﻗﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.ﻭﺩﻟﻴل هُدﺍ ﻭ ﺭﺍﺣﺘA= 260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65194;ﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ &= #64400;ﻨﺎﻥ ﻮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ = ( ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﻭلی گرﭼﻪ ﺩﺭ A= 199;ﻣﻴﻥ هستند ﺩﺭﺁﺳﻤ= ;ﺎﻥ ﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭﻣﻌ&#= 65198;ﻭﻑ ( ﺍﻭﻟﻴای اله®= 0; ﺰﻣﻴنی هستند ﻭلی ﺮﻭ= حی الهی ﻮ ﻋﻘل ﻮ A= 165;ﺣﻮﺍل ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺪﺭﻭن= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﻬﺎ ﺩﻟﻴل ﻮ ﺭﺍﻫﻨ&#= 65252;ﺎﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺍﻓﺎق ﻬﺴتند ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ تجل= 17;ی رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻘﺎﺋم اﺳ= ;ﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&#= 65166;ﻟﺒﺎﻥ ﺁﻥ ﻤﻨﻘطع ﻨﻴ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺻﺎﺩق ﺁﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.(مت= 606; عرَبّی قصبد= 07; از بحار نئقل شود ) .<o:p></o:p> حدیث 1519- ʋ= 65;ﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ306ﺑﺤﺎ) اﻟﺤﻤ= ;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺧﺎﻟق اﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﻭﺳﺎطع اﻟﻤﻬʋ= 66;ﺩ ﻭ ﻣﺴﻴل اﻟﻮﻫ= 5166;ﺩ ﻭ ﻣﺨﺼﺐ ﺍﻟﻨﺠ&= #65166;ﺩ لیس ﻟﺄﻭﻟﻴّ᥵= 6;ﻪ ﺍﺑﺘﺪاء ﻭﻟﺎ = 5247;ﺄﺯﻟﻴّﺘﻪ ﺍﻧﻘﻀﺎء ﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﺄﻭﻝ ﻟم ﻴﺰﻝ ﻭ ﺍﻟﺒ&= #65166;ﻗﻰ ﺑﻠﺎ ﺃجَلّ ﺧʋ= 98;ّﺕ ﻟﻪ ﺍﻟﺠﺒﺎة ﻭ &= #65261;ﺣّﺪﺗﻪ ﺍﻟﺸﻔﺎة ﺣﺪّ = 5165;ﻟﺄﺷﻴﺎء عند ﺧﻠﻘﻪ ﻟﻬA= 166; ﺍﺑﺎنة ﻟﻪ ﻣَA= 253; ﺸﺒﻬﻬﺎ ﻟﺎ ﺗﻘ&= #65194;ﺭﻩ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺒﺎ= 5247;ﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺍﻟﺤﺮﮐﺎﺕ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺑﺎﻟﺠﻮﺍﺭح ﻭ= 5155;ﻟﺄﺩﻭﺍﺕ ﻟﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠﻪ &= #65251;ﺘﻰ ﻭ ﻟﺎ ﻳُﻀرَب¡= 7; ﻟﻪ ﺃﻣﺪ ﺑﺤﺘّﻰ ﺍ&#= 65247;ﻈﺎﻫﺮ ﻟﺎ ﻳﻘال ﻟﻤﻤ= 617;ﺎ ﻭ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻟﺎ = ﻳﻘﺎل ﻔﻴﻤﺎ ﻟﺎ ﺷﺒح &= #65236;ﻴﻘﺘﻀﻰ ﻭﻟﺎ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﻓ&= #65268;ﺤﻮﻯ ﻟم ﻴﻘرَبّ ﻣ᥽= 4; ﺍﻟﺄﺷﻴﺎء ﺒﺎﻟﺘﺼﺎﻕ ﻭ ﻟ&= #1605; ﻴﺒﻌﺪﻋﻨﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﻓﺘﺮﺍﻕ ﻟﺎ ﻳﺨفی علیّ= ;ه ﻣﻥ عباﺩﻩ ﺷﺨA= 262;ﺹ ﻟﺤظة ﻭﻟﺎ ﮐﺮ= 5261;ﺭ ﻟﻔظة ﻭﻟﺎ ﺍﺯ= 5193;ﻟﺎﻑ ﺭﺑﻮة ﻭﻟﺎ ﺍﻧ&#= 65170;ﺴﺎﻃ ﺨﻄﻮة فی ﻠﻴل A= 194;ﺍﺝ ﻭﻟﺎ ﻏﺴق ﺴﺎﺝ &= #65267;ﺘﻔﻴّﺃﻋﻠﻴʌ= 58; ﺍﻟﻘﻤﺮ ﺍﻟﻤﻨ&#= 65268;ﺮﻭ ﺗﻌﻘّﺒﻪ ﺍﻟﺸ= 5252;س ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻨﻮﺭف= 740; اﻟﺎﻓﻮﻝ ﻭ ﺍﻟ&#= 64401;ﺮﻭﺭ ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺐ ﺍﻟﺄ&= #65199;ﻣنة ﻭ ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﻣﻥ اﻗﺒﺎل ﻠﻴل ﻤA= 240;ﺒﻞ ﻭ ﺍﺩﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣ&= #1615;ﺪﺑﺮ ﻗﺒل کلّ غایة = ﻭ ﻣﺪة ﻭکُلّ اﺣ= ;ﺼﺎء ﻮ ﻋﺪّة سپاس &#= 65261;ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰﮐﻪ ﺁﻓ&#= 65198;ﻳﻨﻨﺪﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﺳﺖ ( = ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣطیّع ﻮﻋﺎﺑ᥷= 4;) ﻭﻣﺴﻄح کننده ﺯﻣﻴﻥ ᥾= 2; ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺍﻭ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺁﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﭘﻴﺮ الهی ﺪﺍʋ= 93;ﻩ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &= #65252;ﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺑﺠﺮ= ﻳﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪﻩ ﺳ&#= 65268;ل ﻮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍ= ﻟﻬﺎ ﻭﻧﺠﺪﻫﺎ ﻭ ﺟﻨ&= #64405;ﻠﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﻧﻤ= ﻮﺩ (ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ= ﺴﺮﺳﺒﺰ ﺷﺪ) ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺍ= ;ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺸ&= #65268;ﻨﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ&= #65247;ﻴﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﭘﺎ&= #65267;ﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﻭل ا= 5247;ﺎﻭﻟﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫم ﭽ&= #65256;ﺎﻥ لا ﻳﺰﺍل ﺘﺎ ﺍ= 5169;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎقی ﺒ&= #65194;ﻭﻥ ﺃجَلّ ﻮﻣﻬﻠ᥵= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺎﻳﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ= 5268;ﺸﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺳﺠﺪﻩ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ. (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴﻢ) ﻭ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ&= #65211;ﺪﺩ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ( ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﻟﺎ ﺍ᥼= 7;ﻪ الاّ ﺍﻟﻠﻪ ﻭʋ= 93;فع ﺸﺮک هنگام ﺘﻤ= ;ﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩﻯ ) ﺍﺷﻴﺎء ﻮ ﻣﻮﺟ= ﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﻣﺤﺪ= 5261;ﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺸﺨ&= #65210; ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﺒﺎﻫﺖ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ ( ﮐﻪ ﺍ= ;ﻭ ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ&= #65259;ﺮ ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ) ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻨﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﺎئ= 740; ﺒﺮﺍﻳﺶ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﻳﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﻭ= ﻣﺮﺯﻫﺎ ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭﺗﻐ&#= 65268;ﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ; ﺟﻮﺍﺭح ﻮ ﺍﻋﻀﺎ ﻭﻳﺎ ﻭ= ﺳﺎﺋل ﻮ ﺍﺩﻭﺍﺕ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺭﺣﺮﮐﺖ ﻣﺸﺨ&#= 65210; ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭﺑﺎﺭ&= #65257; ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺍﺯ ﭼﻪ ﻭﺗ= 5166; ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺗﺎ ﭼﻪﻣﺪ= 78;ی ﻮﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ. ﻭ= ;ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ (ﺗﺎ= ﮐﻰ) ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﻇﺎﻫﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺍﺯ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻈ= ﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ (ﻳﺎ ﺁﻧﭽﻪ= ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; تجلّی ﻨﻮعی ﻈ= ﺎﻫﺮﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎئی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺎ= ﻫﻴّﺘﻰ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺑﺎ= ﻃنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ &= #65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺩﺭ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺍ= ﺳﺖ (ﻣﺨفی ﻮﺑﺎﻃﻥ &#= 65208;ﺪﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻴﺰ &= #65251;ﺤﺘﻮﻯ ﺬﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&= #65193; ﻇﺎﻫﺮﻯاﺯ تج = 4;ّی الهی اﺳﺖ) ﺷَ᥵= 0;َحی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻘ&= #1590;ی گرﺩﺩ ( ﺯﺍﺋل گ= 585;ﺩﺩ ﭼﻮﻥ اﺑﺮ ﻭ ﺩﻭ&= #65197; ﮐﻪ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ ﮔﺮ= ﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍم که ﺳﻨ= 11; ﻮﻣﺎﺩﻩ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﻨﻘض= 740; ﺸﺪنی ﻨﻴﺴﺖ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺩﺭ ﺣﺠ&= #65166;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺘ&= #65262;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65193;. ﺑﺎﺷﻴﺎء ﺁﻥ ﭽ&#= 65256;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﺰﺩﻳک ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ = ﻣﻠﺘﺼق ﻮ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ( ﻳﻌنی ﺠﺪﺍ ﺑﺎ = ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻠﮑﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ﺬﺍﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﻭﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ ﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺧﺪﺍئ&#= 1740; اﺳﺖ) ﻭ ﺍﺯ أشی= 575;ء ﭽﻨﺎﻥ ﺪﻭﺭ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻓ= ﺮﺍﻕ ﻭﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ ﺟﺪ&= #65165;ئی ﺒﺎﺷﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﻣ= ﺎﻫﻴّﺖ ﻫﺮﻇﺎﻫﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65166;ﻃنی ﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193;ﺍﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻫﺮﮔﺰ = ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ اﺯ ﺁﮔﺎهی اﺯ A= 165;ﻣﻮﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65231;ﺎﻓل ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﻣﺨفی &#= 65256;ﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ= ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﻴﻊ ﺩ&#= 65197; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮک = 5170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮔﺰ &= #65175;ﮑﺮﺍﺭ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; (ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﮐﻠ&#= 65166;م ﻮﻋﻘﻴﺪ ﻩﺷﺨﺼ&#= 65264;) ﺑﺎﻟﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ تَقرّ= ;ُب ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻮﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﭘﺴتی ﺰﻣﻴ= 5253; ﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺗ= ﺎﺭﻳﮑﻰ ﺷﺐ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻋﻤ= ﻴﻖ (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺁﺧ&= #65198; ﺷﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭﺣﺎل ﺒﻨﺪﮔ= 5264; و عبادت ) ﻭﻳﺎ A= 261;ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺎﻩ ﻃﺎل&#= 1593; گرﺩﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮ&#= 65197; ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺑﺪﻧ&#= 65268;ﺎﻳﺶ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﻇﻬﻮﺭ &= #65261; ﺍﻓﻮل ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ (ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻤﻮ&= #65197;ﺩ ﻧﻈﺮ الهی هست= ند) ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺍﻧ&#= 65240;ﻠﺎﺑﺎﺕ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭﻋﺼﻮ&#= 65197; ﺑﺮ ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﻳﺎ ﺷﺐ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﻴﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺭﻭﺯﻯ ﺪﻭ&= #65197; ﺷﻮﺩ ( ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ= ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﺘﺮل ا= 604;هی ﺘﺄثیرﻯ ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﻣثلا ﺭﻭﺯ = 5169;ﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺁﮔﺎﻩ ﺍ= ﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﺧﻮﺩ ﻗﺒل اﺯﻏ= 5166;ﻳﺖ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﻫﺮ ﻫﺪﻑ ﻭ ﻣ= ﻘﺼﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﺒل ا&#= 65199;ﻫﺮ ﺯﻣﺎنی ﺒﻮﺩﻩ = 5165;ﺳﺖ ﻭﻗﺒل اﺯﻫﺮ ﺍ= 5187;ﺼاء ﻮ ﺷﻤﺎﺭﺵ ﻭﺗﻌ&= #65194;ﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ( ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ ﺗﻌﺪﺩ ﻭ کثر= 578; ﺁﻧﻬﺎ) ﺘﻌﺎلی عمّا اﻳن ﺤﻠّ= ﻪ ﺍﻟﻤﺤﺪﺩﻭﻥ ﻤ&#= 65253; ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﺄﻗﺪ&#= 65165;ﺭ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺎﺕ ﺍﻟ&= #65156;ﻗﻄﺎﺭ ﻭﺗﺄثّل ﺍﻟﻤʌ= 04;ﺎﮐﻦ ﻭﺗﻤﮑّﻥ اﻟﺄA= 251;ﺎﮐﻦ ﻓﺎﻟﺤﺪّ ﻟﺨﻠ= 5240;ﻪ ﻣﻀﺮﻭﺏ ﻭ ﺍلی &#= 1594;یره ﻣﻨﺴﻮﺏ ﻟم ﻴﺨ&#= 65248;ق اﻟﺄﺷﻴاء ﻤﻥ = 75;ﺻﻮل ﺃﺯلیة ﻭﻟﺎ ﻣA= 253; ﺃﻭﺍﺋل ﺃﺑﺪی= 17;ة ﺑل ﺨﻠق ﻤﺎ ﺧﻠ&#= 65238; ﻓﺄﻗﺎم ﺤﺪّﻩ = 5261; ﺻﻮّﺭ ﻣﺎ ﺻﻮّ= 5197; ﻓﺄﺣﺴﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65258; ﻟﻴس ﻟشیئ ﻤﻨʌ= 58; ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺑﻄﺎع&#= 1577; ﺍﻧﺘﻔﺎﻉ ﻋﻠﻤ&#= 65258; ﺑﺎﻟﺄﻣﻮﺍﺕ ﺍ&#= 65247;ﻤﺎﺿﻴﻦ ﮐﻌﻠﻤﻪ ﺑﺃﺣﻴ&#= 1575;ء اﻟﺒﺎﻗﻴﻦ ﻭ ﻋ&#= 65248;ﻤﻪ ﺑﻤﺎ فی اﻟﺴﻤA= 166;ﻭﺍﺕ ﺍﻟﻌُﻠﻰ ﮐﻌﻠ= 5252;ﻪ ﺑﻤﺎ فی اﻟﺄﺭA= 215;ﻴﻥ اﻟﺴﻔلی ﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫ&#= 65168; ﻭ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺗﺤﺪ&= #65267;ﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺻﻔﺎﺕ &= #65261; ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ (ﻣﮑ&= #65166;ﺗﺐ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻗﺸﺮﻯ = ﻤﺬﻫبی ﻮﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ) = ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﺯﻣﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻯ اﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ ﻫ&#= 65166;ئی ﻘﺎﺋل ﺒﺎﺷﻨﺪ (&= #64344;ﺎﻳﺎﻥ ﻭﺑﻌﺪﻯ هاﻯ ﻤ= 4401;ﺎﻧﻰ ﻭﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ &= #65259;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﺭﻭحی ᥾= 2; ﻧﻈﺎمی ﻮ ﺻﻔﺎتی ﻮﻏﻴ= 5198;ﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﻣﻄﻠ&= #1602; اﺳﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﻋﻈﻤ= ﺖ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ کوﻧA= 268;ّﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻄﻮﺭﻋ&= #65166;ﻡ) ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻣﺎ&#= 64400;ﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻯ گی= 585;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺣﺪﻭﺩ ﻭ ﭘﺎﻳﺎ&= #65255;ﻪ ﺧﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤ&= #65188;ﺪﻭﺩﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍ= ﺷﻴاء هستی ﺮﺍ ﺍﺯﺍʌ= 11;ﻮل اﺯلی ﻨﻴﺎﻓﺮʌ= 67;ﺪﻩ. ( ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﻣﺨﻠ= ﻮﻗﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺯ&= #1604;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺎﻫﻴتی اﺯلی الهی ﻤﻄ= ﻠق ﺒﺎﺷﺪ. ﺭﻭح ﻤﻮ&= #65183;ﻮﺩﺍﺕ ﺍﺻﻠل اﺯلی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﻭلی ﺪﺭﻃﻮل ﻤA= 204;ﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯ ﺍA= 199;ل ﺘﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﮑﻠ&= #65264; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴ&#= 1617;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻣﺨﻠ&#= 65262;ق ﺤﺎﺩث ﻭ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﻫﺮﺣﺎل هر ﻣﻮA= 183;ﻮﺩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺯ&= #1604; ﺁﻏﺎﺯ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ ﻤﺨ= ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺑﺪ&= #65263; ﺘﺸﮑﻴل ﻨﺸﺪﻩ (&= #65165;ﻣﺮﻯ ﻮ ﻣﺎﻫﻴّتی ﺪA= 197;ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﻨﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺑ&= #65194;ﻯ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت= 740; ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺁﻧﻬﺎ = 5165;ﺑﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺗﻮﻗﻒ= ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﻫﻴّ= 578;ی ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194;. (ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻮ ﺳﻴّ&= #65166;ﻟﻪ) ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ&#= 65165;ﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻧﻪ ﭼﻴﺰﻯ اﺯﻟ&#= 65264; ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﻧﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻌﺪ= ﻯ ﺮﺍ ﻓﻌﻠﺎ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺗﻠﺎﺵ= ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ) ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻫﺮﻫﺴﺖ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ᥵= 6;ﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻣﺪﺍم ﺪﺭ ﺗﻐﻴ&#= 65268;ﺮ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺟﺪ&= #65267;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺎﻟﺎ= ﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻮﺩ = ﻭﻳﺎ ﺑﺪ ﺗﺮ ﻭﻋﻘﺐ ﺑ= ﺮﻭﺩ) ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺁ= ﻓﺮﻳﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺣﺪﻭﺩ &= #65261;ﻣﺮﺯﻯ ﻘﺎﺋل ﺸﺪ. ﻭﺁﻧ&= #65198;ﺍ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴت&= #1740; ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟ&= #65262;ﺩی ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ &= #65255;ﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ= 05; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﻟﻔﻌ&#= 1604; ها ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &#= 65261; ﺑﺎﻟقوّهﻫﺎ ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑ&#= 65166;ﻟﻔﻌل ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺘﺎ ﻣﺮﺯ رَبّ A= 165;ﻟنوع بشری ﻗﺎﺋم ﺪ᥷= 7; ﮐﻤﺎل روحی ﻤﻴﺮﻭﺩ) @= 380;ﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﺎنع ﻮﺟﻠﻮ ﺩ= 5165;ﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ= ﺍﺯ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻧفعی ﻨمی ﺨﻮᥴ= 5;ﻫﺪ ( ﮐﻪ ﻧفع هم ﻤﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﭼﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺍ&#= 65199; ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺑ&= #64401;ﻤﺎلی ﺒﺒﺮﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻫ&= #65198;ﻫﺪفی ﺒﺎﺷﺪ ﻧفع اﻭ = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺄﻥ ﻤﻘ&= #65166;م هر ﮐﺎﻣل ﺘﮑﺎA= 251;ل ﺪﺍﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; غیر ﮐﺎﻣل اﺳ᥵= 4;. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; همین ﻨﻘﺶ ﺭﺍ A= 193;ﺍﺭﻧﺪ. ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄ&= #1604;ق اﺯﻣﺤﻞ ﮐﻤﺎل= 40; اﻭ ﮐﺮم ﺒﺨشی A= 256;ﮑﻨﺪ) ﺍﮔﺎهی اﻭ ﺍﺯ = 5251;ﺮﺩﮔﺎﻥ گدﺷﺘﻪ ﻣﺎﻧﻨA= 194; ﺁﮔﺎهی اﻭﺍﺯ A= 199;ﻧﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺒﺎقی اﺳA= 174; ( ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ گذﺷﺘﻪﻭﻳﺎ ﻏA= 268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗ= ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 7;ستند. ﻭﺍﺯ ﺣﺎل ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻫم اﮐﻨﻮﻥ که A= 259;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﻄلع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;) ﻭﺁﮔﺎهی اﻭ ﺍA= 199; ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺁﮔﺎهی اﻭ ﺍﺯ = 5199;ﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﭙﺎﺋﻴﻥ اﺳﺖ(ﺁ&#= 64404;ﺎﻫﻰ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻮ ﺯﻣﻴ&= #65253; ﻴﺎ ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻥ = ﺒﺮﺍﻳﺶ ﻓﺮقی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺗﻥ اﻧﺴﺎﻥ ها ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65261;ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭﻳﺎ= ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭح ﺁﻧﻬﺎ.<o:p></o:= p> حدی&= #1579; 1520 - ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣ&#= 65268;ﺮﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨ᥾= 8;ﻦ ﺩﺭﻧﻬج اﻟﺒﻠA= 166;ﻏﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻣﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ(ﺝ۴ﺹ30= 8 ﺑﺤﺎﺭ) اﻟA= 188;ﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺒﻄ&= #65253; ﺨﻔﻴّﺎﺕ ﺍﻟﺎ= 5251;ﻮﺭ ﻭ ﺩﻟّّﺖ ﻋﻠﻴ= 5258; ﺃﻋﻠﺎم اﻟﻈﻬA= 262;ﺭ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﻊ علی= 17; عین اﻟﺒﺼﻴﺮ ʌ= 35;ﻠﺎ ﻋﻴﻥ ﻤﻥ ﻠم ﻴﺮ&= #65257; ﺗﻨﮑﺮﻩ ﻭﻟﺎ ﻗ&= #65248;ﺐ ﻣﻥ ﺃثبته ﻳﺒʌ= 12;ﺮﻩ ﺳﺒق ﻔﻰ ﺍﻟﻌﻠ&#= 65262;ّ ﻓﻠﺎ ﺷﻴئﻋﻠﺎ &#= 65251;ﻨﻪ ﻭﻗرَبّ فی اﻟ= ﺪﻧﻮ ﻓﻠﺎ ﺷﻴئ ﻗرَ= 76;ّ ﻣﻨﻪ ﻓﻠﺎ ﺍﺳﺘ&= #65228;لاء ﻮﺑﺎ ﻋﺪﻩ ﻋﻥ ش&= #1740;ئ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ = ﻗرَبّه ﺳﺎﻭﺍه فی اﻟʌ= 52;ﮑﺎﻥ ﺒﻪ ﻟم ﻴﻄﻠﻊ ﺍ&= #65247;ﻌﻘﻮل علیّ ﺘﺤﺪﻳﺪ ʌ= 11;ﻔﺘﻪ ﻭ ﻟم ﻴﺤﺠﺒﻬﺎ &= #65227;ﻥ ﻮﺍﺟﺐ ﻣﻌﺮﻓﺘ&#= 65258; ﻓﻬﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺸ&= #65260;ﺪ ﻟﻪ ﺃﻋﻠﺎم اﻟ= 5262;ﺟﻮﺩعلیّ اﻗﺮﺍﺭ ﻗﻠﺐ ﺫ&#= 65263; اﻟﺠﺤﻮﺩ ﺗﻌﺎ= 604;ی عمّا ﻳﻘﻮل اﻟ= ;ﻤﺸﺒّﻬﻮﻥ ﺒﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺎﺣﺪ&= #65261;ﻥ ﻠﻪﻋﻠﻮّﺍ ﮐﺒ= 5268;ﺮﺍ سپ= 75;س ﻭﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭﭘﺮ&#= 65203;ﺘﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﺑﺎﻃﻥ ﻮ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻣﺨ&= #1601;ی ﻤﻄلع اﺳﺖ (ﻭ ﻧ&#= 65200;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #65255;ﺪ) ﻭﻋﻠﺎﺋم ﻈﻬﻮ= 5197; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻟﺎﻟ&= #65174; ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭ ﻣﺎنع ﺒﺮﺍﻯ &#= 65194;ﻳﺪﻥ هر ﭼﺸم ﺒﺼﻴﺮA= 263; گرﺩﻳﺪ (ﻣﮕﺮ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮﻙ ﺁﻧﻬم ﺘ&#= 65166; ﺳﺮ ﺣﺪّ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ) ﻭﭼﺸﻤ&= #65260;ﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ = ﻭ ﻫﻴچ ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮ&= #65193;ﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻭثاﺑʋ= 74; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ (ﺣتی اﮔﺮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑ= ﻄﻮﺭ ﻓﻠﺴفی ﻤﻌﺘﻘA= 194; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍئی هست ﺑᥴ= 6;ﺯ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﻨﻤﻴﺮﺳ= 5194; ) ﺩﺭ ﺗﻌﺎلی ﻮ ﺑ= ﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎم ﺒﺮﻫﺮ ﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﺰﺩ&= #65267;ک ﺒﺄﺷﻴاء اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎنع ﻨ= 5200;ﺩﻳکی اﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﭼﻴﺰ = ﺩﻳﮕﺮﻯ هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک اﻭ ﺷﻮﺩ ﻣﺎﺩﺍ&#= 1605; هر ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭA= 183;ﻮﺩﻯ اﺷﻴاء ﺩﺭﺟﺴ = 5; ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺳ= ﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﻠﻨﺪ &= #65169;ﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎم اﻭ ﺑﺎﻋ= 579; ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺯ ﺧ&= #65248;ﻘﺶ ﻧﻴﺴﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎن= 93; اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺍﺧﻞ ﺩﺭﻫﺴتی ﻨﻴﺴA= 174;) ﻭﻧﻴﺰﻫﺮﮔﺰ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳکی اﻭ ﻳﮑﺴﺎنی ﺪA= 197; ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65261; ﻭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺗﺶ &#= 65165;ﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﻫﻤﻪ = ﻫﺴتی تجلّیات ﻧﻮع&#= 1740; الهی هستند ﺣ&#= 65176;ﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﮔ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻥ ﻭﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﻭل= 740; اﻳﻥ ﻴﻚ ﻣﻘم ا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ ﺩﺭﺟ&= #65258; تَقرُّب ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺑرضایت ﺨﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻫﺮﮔﺰﻋ= ﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺻﻔﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺤ&= #65194;ﻳﺪ ﮐﻨﺪ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺍﺯ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎ&#= 65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ الهی خود ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭ= 5165;ﻭ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= 5252;ﺎم علاﺋم ﻮﺟﻮﺩ (A= 203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣتی = 5192;ﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ) ﺍﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ و قرّه گیری ﺑﻮ&= #65183;ﻮﺩﺍﻭ ﻭﻧﻴﺰ تجلّیا= ت ﺍﻭ ﮔﻮﺍﻫﻰ می &#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻤﻨ&= #64401;ﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #65169;ﻘﺒﻮل ﻮﺟﻮﺩﺵ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ (ﻫﻤﻴﻨﮑﻪ سعی = 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻓﻠﺴفی ثاﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮐ= 5258; ﺧﻠﺎئی ﻨﻴﺴﺖ = 5261; ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺯ= ﻣﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺎﺭﻳخ ﻮﺍﺻ&#= 65262;ﻝ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #1607;ستی ﻘﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭﺍقع همه ᥴ= 5;ﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳﺎمی ﺪﻳﮕﺮA= 263; ﻭ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻋﺘﺮﺍ= 5233; ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻮل ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻧ&= #65258; ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪ = ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺷُﺒﻬﻪ ﺁﻭ&#= 65197;ﺍ ﻧﻴز ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪﮔﺎنی ﻴﺎ ﺷﮑﺎﮐﺎﻥ ﻮ&= #65251;ﻨﮑﺮﺍنی ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ می گوﻳﻨﺪ.( ﮐﻪ &#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍئی ﺮﺍ &#= 65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧمی ﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺗ&#= 65166; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩﺍﺵ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی اﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ &= #65193;ﻳنی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ = 5165;ﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺍ= ﻗﺪﺍمی ﻨﻤﻴﮑﻨند .<o:p></o:p><= /p> حدیث 1521 - = 75;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ308 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;: اﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ ﺍ= ﻟﺬﻯ ﻠم ﺘﺴﺒق ﻠﻪ ﺣ&#= 65166;ل ﺤﺎﻟﺎ ﻓﻴﮑﻮﻥ &= #65155;ﻭﻟّﺎ ﻗﺒل ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ &= #65153;ﺧﺮﺍ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﻈﺎﻫﺮ&= #65165; ﻗﺒل اﻥ ﻴﮑﻮﻥ &#= 65170;ﺎﻃﻨﺎ ﮐﻞّ ﻣﺴﻤّﻯ ﺒ= 5166;ﻟﻮﺣﺪة ﻏﻴﺮﻩ ﻗﻠﻴﻞ ﻭ&= #1705;ُلّ عزﻳﺰ ﻏﻴﺮﻩ ﺫ= 5247;ﻴل ﻮ ﮐﻞّ ﻗﻮﻯ ﻴﺴ&= #65198;ﻩ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﮐﻞّ ﻣ&= #65166;ﻟک غیرﻩ ﻣﻤﻠﻮﻙ A= 261;کُلّ عاﻟﻢ ﻏﻴﺮﻩ ﻣ= 5176;ﻌﻠﻢ ﻭﮐﻞّ ﻗﺎﺩﺭ ﻏ&#= 65268;ﺮﻩ ﻳﻘﺪﺭ ﻭ ﻳﻌﺠﺰ = ﻭﮐّﻞ ﺳمیع غیرﻩ ﻳس= مع ﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺄﺻﻮ&#= 65165;ﺕ ﻭﻳﺼﻤّﻪ ﮐﺒﻴ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻳﺬﻫﺐ ﻋﻨﻪ ﻣ= ﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺼﻴﺮ ﻏﻴﺮﻩ ﺑ&= #65228;ﻤﻰ ﻋﻥ ﺨﻔﻰ ﺍﻟﺄﻟ&= #65262;ﺍﻥ ﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﺍﻟﺄﺟ&= #65204;ﺎم ﻮﮐﻞّ ﻇﺎﻫﺮﻏ= 5268;ﺮﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﺎﻃﻦ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺎﻃﻦ ﻏﻴﺮﻩ ﻏ&= #65268;ﺮﻇﺎﻫﺮ ﻟم ﻴﺨﻠق ﻤﺎ ﺧ&#= 65248;ﻘﻪ ﻟﺘﺸﺪﻳﺪ ﺳﻠﻄ&#= 65166;ﻥ ﻭﻟﺎ ﺗﺨﻮﻑ ﻣﻥ عوﺍﻗﺐ ﺯﻣﺎﻥ = 5261;ﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌﺎنة علی= ;ّ ﻨِﺪّ ﻣﺸﺎﻭﺭ = 5261;ﻟﺎ ﺷﺮﻳک ﻤﮑﺎثر A= 261;ﻟﺎ ﺿﺪ ﻣﻨﺎﻓﺮ ﻭ ﻟ= ﮑﻥ ﺨﻠﺎﺋﻖ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65169;ﻮﻥ ﻭﻋﺒﺎﺩ ﺍﺧﺮﻭ&#= 65253; ﻟم ﻴﺤﻠل فی اʌ= 47;ﺄﺷﻴاء ﻓﻴﻘﺎل هو ﻓﻴA= 260;ﺎ ﮐﺎﺋﻦ ﻭﻟم ﻴَ= 5256;اء ﻋﻨﻬﺎ ﻓﻴﻘﺎل هو ﻣﻨﻬﺎ ﺑﺎﺋ= 5254; ﻟم ﻴﻮٴﺪﻩ ﺧﻠ= 602; ﻤﺎ ﺍﺑﺘﺪﺃ ﻭﻟ&= #65166; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺎ ﺫﺭ&= #65155; ﻭﻟﺎ ﻭﻗﻒ ﺑﻪﻋ&= #65184;ﺰعَمّاء ﺧﻠﻖﻭﻟﺎ ﻭَﻟ= 614;ﺠﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺷﺒﻬﻪ ﻓ&= #65268;ﻤﺎ ﻗضی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺑل &#= 65240;ﻀاء ﻤﺘﻘﻦ ﻭﻋﻠم ﻤ&#= 65188;ﮑﻢ ﻭ ﺃﻣﺮ ﻣﺒﺮﻡ ﺍ= ﻟﻤﺄﻣﻮل مع اﻟﻨﻘﻢ ﺍﻟA= 252;ﺮﻫﻮﺏ مع اﻟﻨﻌم سپ= 575;س ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍ&= #1574;ی ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺣﺎل &= #65240;ﺒل اﺯ ﺣﺎل کنونی= ﻨﻴﺴﺖ ( ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﻄلق ا= 5203;ﺖ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻮ ﻭﺍ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﻫم &= #64381;ﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ = ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻣ= ;ﺪﺍم ﺪﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑ&= #65166;ﻣلی ﻮ ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍئ&#= 1740; هستند) ﻭﻟﺬﺍ ʋ= 65;ﻭل ﻮ ﻗﺒل ﻮ ﻳﺎ ﺁﺧ= ﺮ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﺍﻯ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭﺟﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴ= 5174;. ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍﺳﺖ ﻗ&= #65170;ل اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ&#= 65219;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ( ﻇﺎﻫﺮﺩ= ;ﺭﻫﺴﺘﻰ (ﺧﺪﺍﺩﺍﺧﻞ) ﺍﺯ= ﺩﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒل ا= 5199; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﺎﻃن= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﻗ&= #65166;ﺑل ﺪﻳﺪﻥ ﺤﻀﻮﺭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ = ﺍﻟﺂﺯﺍﻝ ﻗﺒل از (ﭘﻴﺪﺍ= 5267;ﺶ ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ ﺩﺍ= 5191;ﻞ ) (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺪﺍ= ; ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ) ﻗﺒل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺍﺧلی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻫﺮ= ﻧﺎمی اﺯ ﻭﺣﺪﺕ (ﻭﺟﻮ&= #65193; ﻭﮐﻠﻴّﺖ) ﮐﻪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ= ﻨﻮﺯ ﺍﻧﺪﻙ ﺍﺳﺖ (ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺣﺪﺕ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺟﺰﺍئی ﺪ= 5197;ﻳک کلّ جَمع ﺒﺎﺷ= ﺪ ﻭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮŸ= 3; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﺑﺎﺯ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﮐﻞ&#= 1617; ﻫﺴتی هست. ﮐﻪ A= 259;ﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺴﺘﻴﻬﺎ &#= 65193;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﺻﺎﺩ&= #65197; ﺍﻭل ﺪﺭ ﻟﺎﻫﻮ&#= 65173; ﺩﺍﺭﺩ) ﻭﻫﺮعز= 740;زﻯ غیر ﺍﻭ ﺫﻟﻴل = 75;ﺳﺖ ( عَزّﺕ ﺩﺭ ﮐﻤ= 5166;ﻟﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﻫﺮ ﻗﻮﻯ غیر = 5165;ﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ. (ﻧ= ;ﻴﺮﻭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺭﺑﺮﺍA= 169;ﺮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﺎﭼﻴ&#= 65200; ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﻧ= ;ﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄ&#= 65248;ﻖ) ﻭﻫﺮ ﻣﺎﻟکی غ= 40;ر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﻤ= ﻠﻮک ﻮ ﺑَﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮ ﻋﺎلم غیر ﺍﻭ ʌ= 59;ﻨﻮﺯ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻌﻠﻴ&#= 1605; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮ ﻗﺎ= ﺩﺭﻯ غیر ﺍﻭ ﻫﺮﭼﻪ = 4400;ﻪ ﻗﺎﺩﺭﺑﺎﺷﺪ ﺑ&#= 65166;ﺯﻋﺎﺟﺰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺷﻨﻮ= ﺍئی غیرﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ A= 169;ﺎﺻﻮﺍﺕ ﻇﺮﻳﻒ ﻧﺎ ﺷﻨﻮ&= #65165; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎ= ﻯ ﺒﻠﻨﺪﻯ اﻭﺭﺍ &#= 64400;ﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ .ﻭ ﻫﺮ ﭼ= ;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺻﻮﺍ&#= 65173; ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ &= #65165;ﻭ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ= ﻫﺮ ﺑﺼﻴﺮﻯ غیر ﺍA= 199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴﺒ&#= 65174; ﺑﺨﻴلی ﺮﻧﮕﻬA= 166; ﻭ ﺍﺟﺴﺎم ﻈﺮﻳ&#= 65234; ﮐﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ= ﻇﺎﻫﺮﻯ غیر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎ= 5199; ﺑﺎﻃﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﻫﺮ ﺑﺎﻃنی غیر ﺍ᥾= 1; ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻨﻴ&#= 65166;ﻓﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ .ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻋﻮ= ;ﺍﻗﺐ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194; ﻯ ﺘﺮﺵ ﻧﺪﺍﺭﺩ.= ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﺑﺮﺍ ﻭﻣﺨ&#= 1601;ی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﺪﺑّﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺸﻮﺭﺕ &= #65169;ﮑﺴﻰ نیاﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = 5261; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﺷﺮﻳک ﻨﻤﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ (ﺗﻨﺎﻓ= ﺮ ) ﻭﺩﻭﺭﺷﺪﻥ ﻀﺪ= ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺘ= 5252;ﺎم ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻝ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭﺭﺑﻮ&#= 65169;ﻴﺖ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ= ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤطی= 17;ع ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﺩﺭاﺷﻴاء ﺤﻠʌ= 62;ل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻘﺮ= ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻴﺰ ﺍ= ﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﻭﺭ ﻧﺸ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳ&= #65174; ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ک= 607; ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻣﺎنع ﻨﻴﺴ= 5176;ﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ &#= 65251;ﺎﻧﻌﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫﺮﭼ&#= 65258; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺗﻮﻗ&#= 65234; ﺍﺯ ﻣﺤل عجز ﻧA= 194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﻗضی ﻮ ﺗﻘﺪﻳﺮ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺷُﺒﻬﻪﺍﻯ ﻮﺍ= 5197;ﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺍﺗ&= #65240;ﺎﻥ ﻮ ﺩﻗّﺖ ﻭﻳﻘﻴ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻋﻠم &= #65262; ﺁﮔﺎهی ﻤﺤﮑم = 75;ﺳﺖ. ﻭ ﺃﻣﺮ ﺍﻭ ﻗطع&#= 1740; اﺑﺮﺍم ﺸﺪﻩ ﻣ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎم ﻮ ﻣﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺍﻣﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65198;ﺳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ = ﺍﺳﺖ. (ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ &= #65194;ﺭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ &#= 65256;ﻮعی اﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﻫﻤگی عاﻗﺒ᥵= 4; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = <o:p></o:p> حدیث 1522 - A= 165;ﺯﺧﻄﺒﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺃﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ310 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; : اﻟ&#= 65252;ﻌﺮﻭﻑ ﻣﻥ غیر ﺭؤیةﻭ= ; ﺍﻟﺨﺎﻟق ﻤﻥ غیر ﺭﻭیّة= ; ﺍﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﺰل ﻘﺎﺋﻤ= 5166; ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ = ﺳﻤاء ﺬﺍﺕ ﺃﺑﺮﺍﺝ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺣُﺠُﺐ ﺫﺍﺕ ﺍ= 5197;ﺗﺎﺝ ﻭﻟﺎ ﻟﻴل ﺪﺍﺝ &= #65261; ﻟﺎ ﺑﺤﺮ ﺳﺎﺝ ﻭ= ﻟﺎ ﺟﺒل ﺬﻭ ﻓﺠﺎج &#= 65262;ﻟﺎ ﻓج ﺬﻭ ﺍﻋﻮﺟﺎ&#= 65181; ﻭﻟﺎ ﺃﺭﺽ ﺫﺍﺕ = ﻣﻬﺎﺩ ﻭﻟﺎ ﺧﻠق ﺬﻭ ﺍ&= #65227;ﺘﻤﺎﺩ ﺫﻟک ﻤﺒﺘﺪع اA= 247;ﺨلق ﻮ ﻭﺍﺭثه ﻭﺍﻟ= 5258; ﺍﻟﺨﻠق ﻮ ﺭﺍﺯ&#= 65239;ﻪ ﻭ ﺍﻟﺸﻤﺶ ﻭ ﺍﻟ= ﻘﻤﺮ ﺩﺍﺋﺒﺎﻥ فی ﻤ= 5198;ﺿﺎﺗﻪ ﻳﺒﻠﻴﺎﻥ کلّ A= 183;ﺪﻳﺪ ﻭﻳﻘﺮﺑﺎﻥ کل= 17; ﺒﻌﻴﺪ ﻗﺴّم ﺃﺭﺯﺍﻗA= 260;م ﻮ ﺃﺣﺼی ﺁثاﺭA= 259;م ﻮ ﺃﻋﻤﺎﻟﻬﻢ ﻭ&= #65227;ﺪﺩ ﺃﻧﻔﺎﺳﻬم ﻮ ﺧ&#= 65166;ﺋنة ﺃﻋﻴﻨﻬم ﻮﻣﺎ &#= 65175;ﺨفی ﺼﺪﻭﺭﻫﻢ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻀﻤﻴﺮ ﻭﻣﺴﺘﻘﺮﻫم ﻮ= 5251;ﺴﺘﻮﺩﻋﻬم ﻤﻥ اﻟﺄﺭﺣﺎﻡ &#= 65261;ﺍﻟﻈﻬﻮﺭ الی ﺃﻥ ﺘﺘﻨﺎ= 07;ی ﺒﻬﻢ ﺍﻟﻐﺎﻳﺎ&#= 65173; ﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ اﺷﺘ&#= 65194;ﺕ ﻧﻘﻤﺘﻪ علیّ ʋ= 55;ﻋﺪﺍﺋﻪفی سعة ﺭﺣﻤﺘﻪ ﻭ = 5165;ﺗّﺴﻌﺖ ﺭﺣﻤﺘﻪﻟ ﺄﻭﻟ&#= 65268;ﺎﺋﻪ فی ﺸﺪة ﻧﻘﻤﺘA= 258; ﻗﺎﻫﺮ ﻣﻥ عاﺯ= 5257; ﻭ ﻣﺪﻣّﺮ ﻣﻥ ﺸ&= #65166;ﻗّﻪ ﻭﻣﺬل ﻤﻦ ﻧﺎﻭ&#= 65165;ﻩ ﻭﻏﺎﻟﺐ ﻣﻥعاA= 193;ﺍﻩ ﻣﻥ ﺘﻮکُلّ عل= ;یّه ﮐﻔﺎه ﻭﻣﻥ ﺴﺄ&#= 65247;ﻪ ﺃﻋﻄﺎﻩ ﻭﻣﻥ ﺃ&= #65239;ﺮﺿﻪ ﻗﻀﺎﻩ ﻭﻣﻥ ﺸﮑ&= #65198;ﻩ ﺟﺰﺍﻩ سپاس ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪﻯ که ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻳﺪ= 5253; ﺒﭽﺸم ﺸﻨﺎﺧﺘ= 5258; ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻧﺪﻳﺪ&= #65257; ﻭﺑﺎ ﻋﻘل هم ﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ&= #65261;ﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎﺋﻰ ﺑﺎ ﭼﺸم ﺪل ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸم ﺘﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭ= 581; ﻮ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺃثر ﺩﻳﺪﻥ ﺒﭽ= 5208;م ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺮﮔﺎﻩ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #64381;ﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﭽﺸم ﺘﻦ ﺩ&= #65267;ﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ = ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻈ کرﺩﻩ ﺍﺳ= 5174;) ﻭ ﺧﺎلقی اﺳﺖʄ= 00;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻭﺵ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪﻩ ( ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ= ; ﺯﺣﻤﺖ ﻭﺟﺒﺮ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃﺑ&= #65194; ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺮﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤ= ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65170;ﺮﺟﻬﺎ ( ﺑﺮﺟﻬﺎﻯ ﺘﻘﻮ= ﻳم ﻮﺣﺮﮐﺖ ﻣﺸﺨﺺ &= #65191;ﻮﺭﺷﻴﺪ) ﻭﻫﻴﭻ ﺣﺠﺎبی = 5262; ﺩﺭﻯ ﻴﺎ ﺟﺎئی &#= 65170;ﺮﺍﻭ ﻣﺎﻧﻊ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﻫﻴچ ﺸﺐ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ و &= #65259;ﻴﭻ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺁﺭﺍﻣ&#= 65264; ﻳﺎ ﮐﻮهی ﺪﺍﺭ= 5165;ﻯ ﺪﺭّﻩﻫﺎ ﻭﭼﺸ= 5252;ﻪ ﺳﺎﺭﻫﺎ ﻭﻫﻴچ &#= 65194;ﺭّﻩﺍﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﻴچ ﻮ&#= 65191;ﻢ ﻭ ﻫﻴﭻ ﺯﻣﻴﻨﻰ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺩﺷﺖ ﻫﻤﻮﺍﺭﻭ&#= 65259;ﻴﭻ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩﺍﻯ ک= 607; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻋﺘﻤ= 5166;ﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ&= #65252;گی اﺑﺪﺍع ﻮ ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺍﻭ ﻭ ﺍﻭ ﻭﺍﺭث = ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺧﻮ= ;ﺩ ﺍﻟﻪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻭﺭﺍ= ﺯق ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ (ﺭﺯ= ق ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮﺭﻭﺣی ﻮ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ) ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻣ&#= 65166;ﻩ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣﺮﮐ= 5174; ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭﺭﺍ &= #65183;ﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﺗﺎ= ﺯﻩﺍﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﻤﻴ= ﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭﺭﻯ ﺮﺍ= ﻧﺰﺩﻳک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻭ = ﺗﻘﺴﻴم اﺭﺯﺍﻕ ﺁﻧﻬﺎ &#= 65255;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﺁثاﺭ ﻭﺍﻋﻤA= 166;ل ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻤﺎ&= #65197;ﺵ ﺩﺍﺭﺩ (ﺭﺳﻴﺪگ&#= 1740; ﺒﻨﺘﺎﻳج اﻋﻤA= 166;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﮐﻪ ثوﺍﺑﻬﺎ ﺷ= 5252;ﺎﺭﺵ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪﺭ = ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;) ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ نَف= 87;ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﺳﺮ&= #65239;ﺖ ﭼﺸﻤﺁن آﻥ( ﻟﺤ&#= 65224;ﻪﺍﻯ که ﺳﺎﻟک ﭽﺸم = 75;ﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻌ= ;ﺪﺍﺩ ﺗﻨﻔس ﺍﻭﺳﺎﻟ= 705; که ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ= 5166; ﻳک نفس ﺫﮐﺮﻯ A= 198;ﺍ ﺗﻤﺎم کند) ﻭ ﻳ= 5166; ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳ= ﻴﻨﻪ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭﺿ= ﻤﻴﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻣ&= #65192;فی کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ (&#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺭ= ﺯﻭﻫﺎ ﻭهَوَسها ﮐﻪ = ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺮﮐ&= #65262;ﺏ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺴﺮﻋﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﻣﺨﻔﻴﻬﺎﻯ ﻨﺎ &= #65191;ﻮﺩﺁ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﮐ= ﻨﺘﺮل ﻮﺣتی ﺁﮔﺎهی ʌ= 08;ﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁ= ﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭﻯ کند ). ﻭﻳ&= #65166; ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻗﺮﺍ&= #65197;ﮔﺎﻩ ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺫﺧ&#= 65268;ﺮﻩ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺁﻧﻬﺎ ﺩ= ﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﺍﻥ &#= 65262; ﻳﺎ ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﺍ&= #65253; ﺍﺳﺖ (ﻭﺭﺣم ﻄﺮ&= #65267;ﻘﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ) ﺗ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺎﻗﺒ&#= 65174; ﺑﻤﻘﺼﺪﻫﺎ ﻭﭘ&#= 65166;ﻳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;م اﻭ ﺩﺭ ﺩﺷﻤﻨﺎ&#= 65255;ﺶ ﺩﺭ ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﻮ&= #65203;ﻌﺖ ﻭ ﺗﺮﺣم اﺳﺖ (ﺩ&= #65197; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩﻥ &= #65235;ﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺁ= ﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﺭﺣﻤﺖ ﺍ&= #65261; ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5163;ﺶ ﺩﺭ ﺷﺪّﺕ ﺍﻧﺘ&#= 65240;ﺎم اﻭ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺎ&#= 65253; ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺷ= ;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻣﺎ&= #1606;ع سلوک الهی ﻭ ﺭ= ﺣﻤﺖ الهی ﺪﺭ ﺍﻣﻮʋ= 97; ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح = 5252;ﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺴﻠﻮﻙ. ﺩﺭﻏﻴﺮ&= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻮﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻧﻴ&#= 65200; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺪﺭﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥﺧﻴ&#= 1604;ی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ = ﮐﻤک های ﻣﺨﺘﻠﻒ ا = 4;هی ﻤﻴﺮﺳﺪ) ﻗﺎﻫﺮ = ﻭﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ = عَزّﺕ ﺍﻭ (ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﺋ= ﺶ) ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﮐﻨﺪ (= ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫای ﻗ= 5208;ﺮﻯ اﺳﺖ )ﻭﻫﺮﮐس ﺭ&#= 65165; ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻥ کشی = 5262;ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﺧﻮﺭﺩ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺑﺎﺗﺤﻘﻴﺮ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺪﺭﻣﺴخ ﻮ ﻓﺴﺦ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ) ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ ﻧﻴّﺖ ﺑﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﺑﮑﻨ&= #65194; ﺫﻟﻴل ﻤﻴﺸﻮﺩ ( = ﺗﻮﻃﺌﻪ ﭼﻴﻨﻰ ﻋﻠﻴﻪ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮐس &#= 64400;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺷمنی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑA= 198; ﺍﻭ ﺗﻮکُلّ کند ﺍﻭﺭﺍ ﮐﺎ= 01;ی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺳ= ;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﻮکُلّ ﺒʋ= 92;ﺪﺍ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﻬﻴچ &#= 64381;ﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺍA= 199; ﺍﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ = ﮐﻨﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺩ. ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭʋ= 65; ﻗﺮﺽ ﺑﺪﻫﺪ ﺍﻭ ﺁﻧﺮ&= #65165; ﺍﺩﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐ&= #65198;ﺩ ( ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﺋﺶ ﻗ= ﺮﺽ ﻭﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭﺍ سپاس ﮔʌ= 36;ﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﻴﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ( ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ سپاس ﻭ᥸= 7;ﮑﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﻳﻥ &= #65268;ﺎﻓﺘﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.)= عباد ﺍﻟﻠﻪ ﺯﻧﻮﺍ ﺃ&= #65255;ﻔﺴﮑم ﻤﻥ ﻘﺒل ﺃﻥ ﺘﻮ&= #65199;ﻧﻮﺍ ﻭ ﺣﺎﺳﺒﻮﻫﺎ ﻣ&= #65253; ﻘﺒل ﺃﻥ ﺘُﺤﺎ= 5203;ﺒﻮﺍ ﻭﺗﻨﻔّﺴﻮﺍ ﻗ= 5170;ل ﻀﻴﻒ ﺍﻟﺨﻨﺎﻕ &= #65261; ﺍﻧﻘﺎﺩ ﻭ ﺍﻗﺒ&= #1604; عنف ﺍﻟﺴﻴﺎﻕ A= 261; ﺍﻋﻠﻤﻮﺍ ﺃﻧّ= 5258; ﻣﻦ ﻟم ﻴﻌﻥ عل= 740;ّ ﻨﻔﺴﻪ حتّی ﻴʄ= 01;ﻮﻥ ﻠﻪ ﻣﻨﻬﺎ ﻭﺍﻋ&= #65224; ﻮ ﺯﺍﺟﺮلم ﻴﮑ= 5253; ﻠﻪ ﻣﻥ غیر ﻫﺎ &#= 65199;ﺍﺟﺮ ﻭﻟﺎ ﻭﺍﻋﻈ ﺍʌ= 63; ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ(ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عابد موبد ﻤﻄ&= #65268;ﻊ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ) پیش ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑA= 258; ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺳﻨﺠﺶ = ﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﻨﺠ&= #65268;ﺪ ﻭ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺴﺎ&= #65167; ﺑﮑﺸﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺗ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﮐ&= #65256;ﻴﺪ. (ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ &#= 65261;ﻣﻌﺎﻳﺐ روان ﺧﻮﺩ ﮐﻨʌ= 68;ﺪ) ﻭﭘﻴﺶ ﺍﺯﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺗﻨگی = 5262; ﺧﻔگی ﺸﻮﻳﺪ ﺗ= 606;فس ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ = ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻳﺪ (= ﺭفع علّت ﺧﻔگی اﻳ= ﻨﺪﻩ ﮐﻨﻴﺪ) ﻭﭘﻴﺶ ﺍ= ﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ &= #65169;ﺠﻠﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺷﻮ&#= 65267;ﺪ ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻭﻣﻄﻴ&#= 65226; ﺑﺎﺷﻴﺪ (ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻮجَهَنّم ﺮﻓ&= #65176;ﻥ ها ) ﻭﺑﺪﺍﻧﻴﺪ &= #65259;ﺮکَس ﺨﻮﺩﺵ ﮐﻤک ﻨﮑ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&= #65256;ﺘﺮل اﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻋﻈ = ﻮﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﮐﻨﺪ = ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﻭﻋﻈ ﺪﻳﮕﺮﻯ = ﺒﺮﺍﻳﺶ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ ﻧﻴﺴ&#= 65174;.<o:p></o:p> حدیث 1523 - = 75;ﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺃﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ312 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ ﻤ&#= 65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>لا ﻳﺸﻐﻠﻪ ᥸= 7;ﺄﻥ ﻭﻟﺎ یغیّره ﺯ= ;ﻣﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﻮﻳﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﻟﺎ ﻳﺼﻔﻪ ﻟﺴ&= #65166;ﻥ ﻭ ﻟﺎ ﻳﻌﺰﺏ ﻋﻨ= ﻪ ﻗﻄﺮ ﺍﻟﻤاءﻭA= 247;ﺎ ﻧﺠﻮم اﻟﺴﻤاœ= 9; ﻭﻟﺎ ﺳﻮﺍفی اﻟﺮﻳž= 1; فی اﻟﻬﻮاء ﻭ᥼= 7;ﺎ ﺩﺑﻴﺐ ﺍﻟﻨﻤل &#= 1593;لیّ اﻟﺼﻔﺎ ﻭﻟﺎ ﻣ&#= 65240;ﻴل اﻟﺬَﺭّ فی اﻟ= ;ﻠﻴلة ﺍﻟﻈﻠﻤاء ﻳﻌA= 248;م ﻤﺴﺎﻗﻂ ﺍﻟﺄﻭ&#= 65197;ﺍق ﻮﺧفی ﻄﺮﻑ ﺍﻟ= 5156;ﺣﺪﺍق ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯﺴﺮ&#= 64404;ﺮم ﻮ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻧﻤﻴ&= #64401;ﻨﺪ (ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍ= ;ﻣﻮﺭ ﻏﺎﻓل گرﺩﺩ) ﻭ= 5259;ﺮﮔﺰ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻭ = ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ (ﭘﻴﺮ&= #65263; ﻮﺧﺴﺘگی ﻮﻫﺮ = 5175;ﻐﻴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ندارد= ; ) ﻭﻫﻴچ ﺠﺎئی ﻘﺪﺭﺕ ﺍ= 5187;ﺘﻮﺍﻯ اﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ( = ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟق ﺠﺎ ﻭﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎﮐﻦ &= #65261;ﺟﺎﻫﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﺎﻳﮕ&#= 65166;هی الهی هستند) ﻫ&= #65268;چ ﺰﺑﺎنی ﻘﺎﺩﺭ = 5169;ﻮﺻﻒ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﻴ= ﭻ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺏ ﺑﺎﺭ&= #65165;ﻧﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻔﻠﺖ ﺍ&= #65261; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺳﺘ= ;ﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﻤﻮﻟﺎ&#= 65173; ﺑﺎﺩ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﻭ&= #65267;ﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﭙﺎﻯ ﻤﻮ&= #65197; ﺭﻭﻯ ﺴﻨگ ﺴﺨﺖ &= #65261;ﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭﻣﻮﺭﭼ= 4405;ﺎﻥ ﺪﺭﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ &= #65261;ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﻭﺭ ﺍﺯﺁﮔﺎه= 740; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻭ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮگ ها ﮐﺠ= 5166; ﻭﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﻴﺎ&= #65235;ﺘﻨﺪ ﻭﺣﺪﻗﻪ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﺩﺭﮔﻮﺷﻪﻫﺎﻯ &#= 65153;ﻥ ﭼﻪ ﻣﺨفی ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ (ﺩﻳﺪﻥ اﺯﮐﻨﺎ&#= 65197;ﭼﺸﻢ ﺑﺪﻭﻥﺍ ﻳﻨﮑﻪ &= #65175;ﺨم ﭽﺸم ﻨﻴﺰﺣﺮﮐ= 578;ی کند ﻭﻣﻮﺿﻮع ʌ= 36;ﺮﺍﺭ چشم ﺳﺎﻟک اﺯ᥵= 5;ﻤﺮﮐﺰ ﺍﻭ و ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄ&= #65258; الهی اﺳﺖ.)<o:p></o:p></s= pan> حدیث 1524 - A= 251;ﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ(ﺝ</= span>۴ﺹ&#= 1779;۱۳ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﺬﻯ اﻟﻴﻪ ﻣﺼﺎﺋﺮ &#= 65165;ﻟﺨﻠﻖ ﻭ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺍﻟﺄ&= #65251;ﺮ ﻧﺤﻤﺪﻩ علیّ عظیم ﺍﺣﺴﺎﻧ᥽= 8; ﻭ ﻧﻴّﺮ ﺑﺮﻫﺎﻧ= 5258; ﻭﻧﻮﺍمی ﻔﻀﻠA= 258; ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻧﻪ ﺣ&= #65252;ﺪﺍ ﻳﮑﻮﻥ ﻠﺤﻘّﻪ &#= 65239;ﻀاء ﻭ ﻟﺸﮑﺮﻩ ﺃﺩع&#= 1575;ء ﻭ ﺍلی ثواﺑﻪ ʌ= 51;ﻘﺮﺑﺎ ﻭ ﻟﺤُﺴﻥ ﻤﺰﻳ&#= 65194;ﻩ ﻣﻮﺟﺒﺎ ﻭ ﻧﺴﺘ&= #65228;ﻴﻥ ﺒﻪ ﺍﺳﺘﻌﺎنة = 5197;ﺍجَلّ ﻔﻀﻠﻪ ﻣﻮٴﻤّ= 04; ﻠﻨﻔﻌﻪ ﻭ ﺍﺷق ﺒﺪﻓﻌﻪ &= #65251;ﻌﺘﺮﻑ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻄﻮﻝ ﻣ&= #65196;ﻋﻥ ﻠﻪ ﺑﺎﻟﻌﻤل ﻮ &= #65165;ﻟﻘﻮﻝ ﻭ ﻧﻮٴﻤﻥ ﺒﻪ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻥ ﻤﻥ ﺮﺟﺎﻩ ﻣﻮﻗ&= #65256;ﺎ ﻭ ﺃﻧﺎﺏ ﺍﻟﻴﻪ = ﻣﻮٴﻤﻨﺎ ﻭ ﺧَنَع ﻠﻪ ﻣ= 15;ﺬﻋﻨﺎ ﻭ ﺃﺧﻠﺺ ﻟﻪ ﻣﻮ= ﺣّﺪﺍ ﻭﻋﻈّﻤﻪ ﻣﻤﺠ= 617;ﺪﺍ ﻭ ﻟﺎﺫﺑﻪ ﺭﺍﻏ&= #65170;ﺎ ﻣﺠﺘﻬﺪﺍ سپا&= #1587; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺁﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﻠق ﺒﺴﻮﻯ اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺃﻣﺮ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭ سلوک الهی) ﺍﻭ= ﺭﺍ سپاس ﻣﻴﮑﻨﻢ ʃ= 80;ﻮﻥ اﺣﺴﺎﻥ ﻮ ﻧﻌﻤ&#= 65174; ﺍﻭ ﺑﺰﺭگ اﺳﺖ (&= #65175;ﺤﺴﻴﻥ ﻮﺑﻬﺒﻮﺩ ﺑﺨﺶ &= #65197;ﻭح ﺴﺎﻟک ﺒﺴﻴﺎﺭ &#= 65165;ﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ) ﻭ ﺑﺮﻫﺎ= ﻥ ﻭﺩﻟﻴل اﻭ ﻧﻮ= 5197;ﺍنی اﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺪ= ﻟﺎﺋل ﻔﻠﺴﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻣﻴﮑ= 5256;ﺪ ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﻧﻮﺭﺳﻤﺒﻮﻟﻬ= ;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻭ) ﻭ ﺭ= ﺷﺪ ﻭﻧﻤﻮ ﻭ ﻓﺰﻭن&#= 1740; ﻔﻀﻞ ﻭﻣﻨّﺖﻫ= 5166;ﻯاﻭ ﺩﺭﺣﺎل اﺯ ﺩﻳ= 5166;ﺩ ﻭ ﻧﻤﻮ ﺍﺳﺖ (ﻓﺮ= ;ﺻﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﺘﻮﺍ&#= 65247;ﻰ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺰﺭ&= #64404;ﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺳﭙﺎس &= #65252;ﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ شایسته ﻭح= قّ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺩﺍ&#= 65193;ﻩﻫﺎﻯ اﻭ سپاس ﺑﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺑﻬA= 166;ﻯ اﻭ ﮐﻪ باعث تَ= ;قرُّب ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻣﻮﺟ&= #65168; ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﺍﺣﺴ&#= 65166;ﻥ اﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ = ﺍﺯ ﺍﻭ ﻃﻠﺐ ﺍﺳﺘﻌ&= #65166;ﻧﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺑﻔ= 5216;ﻞ ﺍﻭ ﺑﻮﻯ اﺳﺘﻌ&#= 65166;ﻧﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻨ&#= 1601;ع ﻮﺑﻬﺮﻩﺍﻯ اﺯ= 5211;ﻮﺍﺏ ﻭﻳﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑ&= #65194;فع ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﻭ = ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺑﻔﻀل ﻮﺩﺍﺩﻩ= 5259;ﺎﻯ اﻭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺫ&= #65227;ﺎﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻤ&= #65246; ﻭﻗﻮل ﺪﺍﺭﺩ ﺧ&#= 65194;ﺍﺋﻴﮑﻪ ﺑﺎﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪ&= #65165;ﺭﻳﻢ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﮐسی ا= 5199; ﺍﻭ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻴﺎ = ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺖ (ﻭﻳﺎ ﻣﻮ= ٴﻤنینی که ﺑﺴﻮﻯ او اوم و همّت میکنند ﻭ ﻳﺎ ᥴ= 9;ﺎ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻮ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺒﻮﻯ ﺴﺮﺳﭙﺮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧ= ﻮﺩ ﺑﻮﻯ اﺧﻠﺎﺹ ﻧ&#= 65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ ( ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍ= ;ﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ع= ظَت ﺍﻭ ﺗﻤﺠﻴﺪ ﻭ ﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺎ ﺗ&= #65252;ﺎم ﺮﻏﺒﺖ ﻭ ﺍﺟﺘﻬ&= #65166;ﺩ ﻭﮐﻮﺷﺶ ﺑﺴﻮﻯ اﻭ ﭘﻨﺎﻩ می ﺒ= 5198;ﺩ. ﻠم ﻴﻮﻟﺪ ﺳﺒﺤ= ;ﺎﻧﻪ ﻓﻴﮑﻮﻥ فی اﻟA= 228;ِﺰّ ﻣﺸﺎﺭﮐﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﻠﺪ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻤﻮﺭﻭ&#= 1579;ا ﻫﺎﻟﮑﺎ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ﺘﻘﺪﻣﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﻟﺎ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﻭﻟم ﻴﺘﻌﺎﻭﺭ= 5257; ﺯﻳﺎﺩة ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65240;ﺼﺎﻥ ﺑل ﻈﻬﺮ ﻟﻠﻌﻘ&#= 65262;ل ﺒﻤﺎ ﺃﺭﺍﻧﺎ ﻣ&= #65253; علاﻣﺎﺕ ﺍﻟﺘʋ= 94;ﺑﻴﺮ ﺍﻟﻤﺘﻘﻦ ﻭ ﺍﻟ&= #65240;ﻀاء ﻤﺒﺮﻡ ﻓﻤﻥ ﺸﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺧﻠﻘﻪ ﺧﻠﻖ ﺍﻟ&= #65204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣﻮﻃّﺪﺍﺕ ﺑﻠ= 5166; ﻋﻤﺪ ﻗﺎﺋﻤﺎﺕ &= #65169;ﻠﺎ ﺳﻨﺪ ﺩﻋﺎﻫُﻦ= 617; ﻓﺄﺟﺒﻥ ﻄﺎﺋﻌ&#= 65166;ﺕ ﻣُﺬﻋﻨﺎﺕ ﻏﻴ= 5198; ﻣﺘﻠﮑّﺌﺎﺕ ﻭ= 5247;ﺎ ﻣﺒﻄﺌﺎﺕ ﻭﻟﻮ&#= 65247;ﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻫﻥ ﻠﻪ &= #65169;ﺎﻟﺮﺑﻮﺑیّة ﻭ ﺍﺫﻋﺎﻧﻬُﻥ= 617; ﺒﺎﻟﻄﻮﺍعیة ʌ= 47;ﻤﺎ ﺟﻌﻠﻬُّﻥ ﻤﻮ= 90;عا ﻟﻌﺮﺷﻪ ﻭﻟﺎ ﻣ&= #65204;ﮑﻨﺎ ﻟﻤﻠﺎﺋﮑﺘﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻣﺼﻌﺪﺍ ﻟﻠﮑﻠ&#= 1605; اﻟﻄﻴّﺐ ﻭ ﺍﻟ= 5228;ﻤل اﻟﺼﺎﻟح ﻤﻥ ﺨ= 5248;ﻘﻪ ﺟﻌل ﻨﺠﻮﻣﻬﺎ &#= 65155;ﻋﻠﺎﻣﺎ ﻳﺴﺘﺪﻝ ﺑﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﺤﻴﺮﺍﻥفی ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻓﺠﺎج اﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻟم = 5268;ﻤنع ﻀوء ﻨﻮﺭﻫﺎ ﺍ= 5193;ﻟﻬﻤﺎ ﻣﺴﺠﻒ ﺍﻟﻠﻴل اﻟﻤﻈﻠﻢ ﻭﻟﺎ &#= 65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺟﻠﺎﺑﻴﺐ ﺳﻮﺍ&#= 65193; ﺍﻟﺤﻨﺎﺩﺵ ﺃﻥ &= #65176;ﺮﺩ ﻣﺎشاء ﻔﻰ ﺍﻟA= 204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣﻥ ﺘﻠﺄﻟوء ﻨ= 5262;ﺭ ﺍﻟﻘﻤﺮ ﻓﺴﺒﺤ&#= 65166;ﻥ ﻤﻥ لا ﻳﺨفی ع = 4;یّه ﺳﻮﺍﺩ ﻏﺴق ﺪﺍ&#= 65181; ﻭﻟﺎ ﻟﻴل ﺴﺎﺝ فی ﺒﻘﺎع اﻟﺄʋ= 97;ﺿﻴﻥ اﻟﻤﺘﻄﺄﻃﺌﺎA= 173; ﻭﻟﺎ فی ﺒﻘﺎع = 575;ﻟﺴﻔﺢ ﺍﻟﻤﺘﺠﺎﻭﺭﺍ= 5173; ﻭﻣﺎ ﻳﺘﺠﻠﺠل &#= 65170;ﻪ ﺍﻟﺮﻋﺪ فی اﻓ= 02; اﻟﺴﻤاء ﻭﻣﺎ A= 175;ﻠﺎﺷﺖ ﻋﻨﻪ ﺑﺮﻭق اﻟ= 5232;ﻤﺎﻡ ﻭﻣﺎ ﺗﺴﻘﻂ ﻣﻥ = ﻮﺭقة ﺗﺰﻳﻠﻬﺎ ﻋﻥ ﻤ&= #65204;ﻘﻄﻬﺎ ﻋﻮﺍﺻﻒ ﺍﻟﺄﻧ&#= 65262;اء ﻭ ﺍﻧﻬﻄ اﻟﺎﻟ&#= 65204;ﻤاء ﻭﻳﻌﻠم ﻤﺴﻘﻂ &#= 65165;ﻟﻘﻄﺮة ﻭﻣﻘﺮﻫﺎ ﻭﻣﺴ&#= 65188;ﺐ ﺍﻟﺬﺭّة ﻭ ﻣﺠ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻣﺎ ﻳﮑفی اﻟ= 5170;ﻌﻮضة ﻣﻥ ﻘﻮﺗﻬﺎ ﻭ ﻣ= ﺎ ﺗﺤﻤل اﻟﺄﻧث®= 0; فی ﺒﻄﻨﻬﺎ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ&#= 65251;ﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪﺑﺮﺍ&#= 65263; عزﺕﻭﻣﻘﺎم ا᥾= 1; ﺷﺮﻳکی ﺒﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65175;ﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﻭﺍﺭث ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﺮگ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻴچ ﻮﻗ&= #65174; ﻭﺯﻣﺎنی ﭙﻴﺶ = 5165;ﺯ ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭﻫ&= #65268;چ کم ﻮ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺪ&#= 65261;ﭼﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; عقلها ﭼﻨﺎﻥ ᥺= 3;ﺎﻫﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻋﻠﺎﺋم ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻣﺘﻘﻦ &= #65261; ﻗﻀﺎﻯ ﻘطعی اʌ= 61; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﻮﺟﻮﺩﺵ ﺑﺎﻭ&#= 65197; ﮐﻨﻴﻢ. ﻭ ﺍﺯ ﻧﻤ= ;ﻮﻧﻪﻫﺎﻯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻭﺧ&#= 65248;ق ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭﺑ&#= 65194;ﻭﻥ هر ﺳﺘﻮنی اﺳ᥵= 4; ﻭ ﺑﺪﻭﻥهر ﺗﮑﻴA= 258; ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻣ&= #65166;ﻥ ﺤﻀﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺁ= ﻧﻬﺎ ﻣطیّع ﻮﺑﺎ ﺧʌ= 16;ﻮع هستند ﻭﻫﺮﮔﺰ= ; ﻟﻨﮕﻴﺪﻥ ﻮﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮﺁﻧﻬﺎﺍ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺮﺑ&= #65262;ﺑﻴﺖ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #65261;ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧA= 258; ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺧ&= #65216;ﻮع ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻣﻘﺎمی ﺪﺭ= 4400;ﻨﺎﺭﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; (ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ الهی ﻮﺳﺘﺎﺭᤨ= 4;ﺎﻥ ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨ ﺪﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ کامل ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳ= ک ﺸﺮﺍﻳﻄ هستند= ;. ﻭلی عوﺍﻟم اﺟﺮﺍᥴ= 3;ﻰ ﻭ ﺭﻭحی ﻤﻮﺭﺩ= 5255; ﻈﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﺠﺮﻯ اﻭﺍﻣﺮ &#= 1575;لهی ﻮ ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ = ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ کاﻣﻠA= 166;ﻥ اﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ ﺩ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﭼﻪ پس &#= 65165;ﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮐ&= #65256;ﺎﺭﻋﺮﺵ می ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻳ&#= 65166; ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺴ&#= 64401;ﻥ ﻤﻠﺎﺋک ﻨﻤﻴﺸ= 5194; (ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ = ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺻﻌ&#= 65262;ﺩ ﮐﻠﺎم ﻨﻴﻜﻮ ﺩ&#= 65227;ﺎ ﺧﻴﺮ ﻭﻋﻤل ﺼﺎ&#= 65247;ح اﺯ ﺧﻠق اﻭ (ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ) ﻧﻤﻴﺸﺪ ﻭﻯ ﺴﺘ&= #65166;ﺭﮔﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﻋﻠ&= #65166;ﺋم ﺮﺍﻩ ﺩﺭﻫﻨﮕﺎ&#= 1605; ﺤﻴﺮﺕ ﺩﺭ ﺩﺭّ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﺴﺮ ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺎنع &#= 65198;ﺳﻴﺪﻥ ﻨﻮﺭ ﻣﺎﻩ ﺑﺂﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺩل = ﺘﺎﺭﻳک ﺸﺐ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ ( ﻧﻮﺭ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﻳﺎﺑﻴ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺻﺤ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺩﺭﻳﺎ ﮐﻪ ﻫﻴ= چ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﺸﺨﻴﺺ ﻣﻮﻗﻌ&#= 65268;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﻭ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻴﻬ&#= 65166;ﻯ بی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﻧ= 5268;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﺭﺳ&#= 65268;ﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎئم ﻤﻴﺸﻮﻧA= 194;)ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﺎﺭﻳ&= #64401;ﻴﻬﺎ ﺳﺨﺖ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺴﻴﺎﻩ پوشانن= دﻩ ﺷﺐ ﺗﺎ ﻣﺎنع ا= 5199; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻨﻮﺭ ﺩ&= #65197;ﺧﺸﺎﻥ ﻤﺎﻩ ﮔﺮﺩﺩ. پس &= #65203;ﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #65197;ﻳﮑﻴﻬﺎ ﻣﺎنع اﺯ ﺁﮔﺎ= 07;ی او ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺷﺐ = ﺗﺎﺭﻳک ﺪﺭﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬ= 5166; ﻭ ﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎ ﻭ = ﻳﺎﺩﺭﺩﺍﻣﻨﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻮﺩ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﻧﻬﻴﺐ ﺻﺪﺍﻯ ﺮ&= #65227;ﺪ ﺩﺭ ﺍﻓﻖ ﺍﺳﻤﺎ&= #65253; ﮐﻪ باعث ﻣﺘﻠʋ= 66;شی ﺸﺪﻥ ﺒﺮق اﺑﺮ= 5259;ﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺍﻭﺭ &= #65165;ﻣنع اﺯ ﺍﮔﺎهی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺑﺮﮔﻰ = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺑﺎﺩ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ&= #65165;ﺳﻤﺎﻥ ﻮﺯﻣﻴﻥ ﺤﻤﻞ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﻫﺮﻗﻄﺮﻩ ﺑﺎﺭ&#= 65165;ﻥ اﺯﮐﺠﺎ ﺁﻏﺎﺯ &#= 65207;ﻮﺩ ﻭ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ( ﺳﻤﻮﻝ ﺗ= ;ﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ) ﻭﺑ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﺫﺭ&= #1617;ﻩﺍﻯ ﺒﮑﺠﺎ ﮐﺸﻴﺪﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺫﺭﺍﺕ ﻫﻮﺍ ﺩﺭ= ﺳﺘﻮﻥ ﻨﻮﺭ ﺩﺭ ﻳک اﻃ&#= 65166;ق ﺘﺎﺭﻳﻚ ﮐﻪ ﺣﺮ&= #64400;ﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻈﻢ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏ&= #65196;ﺍ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺒﺸﺮ = ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﭼﻪ ﺟﻨ&= #1587; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﮑ&= #1605; ﺪﺍﺭﺩ. ﻮ ﺍﻟﺤʌ= 52;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﮑﺎﺋﻥ &= #65240;ﺒل ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ کرس= 40; اﻭ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﺳﻤ&= #1575;ءا ﻭﺃﺭضا ﺟﺎﻥ ﺃ= 5261; ﺃﻧس ﻟﺎ ﻳﺪﺭک &#= 65170;ﻮﻫﻢ ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺪﺭ ﺑﻔ&= #65260;ﻢ ﻭ ﻟﺎ ﻳﺸﻐﻠﻪ ﺳ= ﺎﺋﻞ ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻘﺼﻪ ﻧ&= #65166;ﺋﻞ ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻈﺮ ﺑﻌ&= #65268;ﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﺪّ ﺑﺄ&#= 65267;ﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎ&= #65247;ﺄﺯﻭﺍﺝ ﻭﻟﺎ ﻳﺨلق ﺒﻌ= 5248;ﺎﺝ ﻭﻟﺎ ﻳﺪﺭﻙ ﺍﻟ&= #65188;ﻮﺍس ﻭﻟﺎﻳﻘﺎس ﺑﺎ= 5247;ﻨﺎﺵﺍﻟﺬﻯ کلّ ﻤﻮسی ﺘﮑ᥼= 8;ﻴﻤﺎ ﻭ ﺃﺭﺍﻩ ﻣﻥ ﺁﻳ= ﺎﺗﻪﻋﻈﻴﻤﺎ ﺑﻠﺎ ﺟﻮﺍﺭح ﻮ&#= 65247;ﺎ ﺃﺩﻭﺍﺕ ﻭﻟﺎ ﻧ&= #65220;ق ﻮﻟﺎ ﻟﻬﻮﺍﺕ ﺑ&= #1575;ن کنت ﺻﺎﺩﻗﺎ ﺃA= 267;ّﻬﺎ ﺍﻟﻤﺘﮑﻠّﻒ ﻟ= 5262;ﺻﻒ ﺭﺑّﻚ ﻓﺼﻒ ﺟﺒ&#= 65198;ﺋﻴل ﻮ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻭ&= #65183;ﻨﻮﺩ ﺍﻟﻤﻠﺎﺋکة ﺍA= 247;ﻤﻘﺮﺑﻴﻥ ﻔﻰ ﺣﺠﺮﺍﺕ ﺍﻟ&= #65240;ﺪس ﻣﺮج ﺤﻨّﻴﻦ ﻣ= 5176;ﻮﻟّﻬﻪ ﻋﻘﻮﻟﻬﻢ ﺃﻥ ﻴ&= #65188;ﺪّ ﻭ ﺍﺣﺴﻥ اﻟﺨﺎ&#= 65247;ﻘﻴﻦ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳُﺪ= 5197;ک ﺒﺎﻟﺼﻔﺎﺕ ﺫﻭ&#= 65261;ﺍ الهیئاﺕ ﻭ ﺍﻟ= ;ﺄﺩﻭﺍﺕ ﻭ ﻣﻥ ﻴﻨﻘضی ا= 5195; ﺍﺑﻠﻎ ﺃﻣﺪ ﺣﺪ&= #1617;ﻩ ﺑﺎﻟﻔﻨاء ﻓﻠA= 166; ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﺃ&= #65215;اء ﺒﻨﻮﺭﻩ کُلّ ʌ= 24;ﻠﺎﻡ ﻭﺃﻇﻠم ﺒﻈﻠﻤ= 5176;ﻪ کُلّ ﻨﻮﺭ سپ= 575;س ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﮐﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ کرسی ﻮﻋﺮﺵ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻮﺯﻣﻴ&#= 65253; ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷته = 5165;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ= ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺟِﻥّ ﻮ ﺍﻧس (ﺍ&#= 65197;ﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻤﻨ&#= 65176;ﻈﺮﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﺟِﻥّ ﻴ= 5166; ﺟﺎﻥ ﻮ ﺭﻭح ﻮ ﮊ= ِﻥ ﻮ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺤﻴﺎ&= #1578;ی هستند. ﻭ ﺍﻧس ʌ= 67;ﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺩ&= #65197;ﺟﺴم ﻮﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﻣ&= #65176;ﻮﻟﺪ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ اُﻧس ﺑﺪﻧﻴﺎ A= 251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﻧﺴﻴﺎﻥ عهد = 5165;ﻟﺴﺖ ﻃﺒیعی ﻮ ﻓﻄﺮA= 263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ&#= 65165;ﺕ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺟِﻦ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧ= 5194;.ﻭﻋﻨﺎﺻﺮﺑﺎ ﺟﻨﻮﻥ ﻮﭘﺮﻳﺸ&#= 65166;ﻧﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺭﻭحی ک= 07; ﺳﺮ ﮔﺮﺩﺍﻥ عذﺍﺏ = 580;َهَنّمی ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺟ&= #1616;ﻥ ﺨﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5169;ﺎ ﻭﻫم ﻮ تَصوّر= ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺪﺭک ﻮ ﺩﺭﺟﺴﻢ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﻫﻴ= چ ﻔﻬم ﻮﻋﻘﻠﻰ ﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﺋA= 264; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﺳﺮﺍﺳ= ﺮ ﺍﻣﻮﺭ الهی ﻤʌ= 20;ﻠق ﻮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ) ﻭﻫﻴچ سوآل ﮐ᥽= 6;ﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل &#= 65262; ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ ﻭﻫﻴچ ﺪﺭﻳﺎﻓ= 5174; ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻯ ﻧﻘ&#= 1590;ی ﺪﺭﺍﻭ ﺑﻮﺟﻮﺩ &= #65255;ﻤﻴﺁﻭﺭﺩ. ﻭﺑﺎ ﭼﺸم ﻨﮕﺎ&#= 65257; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺎ (= ﮐﺠﺎ) ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻭﺻﻒ ﺑ&= #65166; ﺟﻔﺖ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩ&#= 65193; (ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﻳﺎ ﮐس= ی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺁﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺶ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ علا= 80; ﻤﺸکلی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ حَ= 608;اس ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭک ﻨ&#= 65252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. (شاهدﺍﻥ ﻮﺍﺻ = 4; ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ حَواس ﺭﻭح= ;ی ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻧﻪ ﺑﺎ حَواس ʋ= 83;ﺴمی گرﭼﻪ ﻳﻚ ﻧﺴﺨ= 5258; ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ&#= 65263; ﺮﻭﺣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65193;ﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ ﺠﺴﻤﻰ ﺩﺭﺣﺎﻓ&#= 65224;ﻪ ﺑﺎﻳﮕﺎنی ﻤﻴA= 208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ = ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﻮ = ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻣﺮ= ;ﺩﻣﺎﻥ (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ) ﻗﺎ= ﺑل قیاس ﻧﻴﺴﺖ ( ﺩ= 5197;ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ) ﺧﺪﺍ= ﺋﻴﮑﻪ ﺑﺎ ﻣﻮسی کلام= ; ﻧﻤﻮﺩ (ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ (ﻣﺎشی= ﻮﺳﺎﻟﻚ) ﺍﻟﻬﺎم ﻮ ﻭحی = 5194;ﺍﺩ) ﻭ ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ ﻋﻈ= ﻴم ﺨﻮﺩ ﻭﻯ ﺮﺍ ﻧﺸ= ﺎﻥ ﺩﺍﺩ (ﺁﻳﺎﺕ ﺷﻬ= ﻮﺩ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﻮسی ﺴﺎﻟﻚ ﻭ= 5165;ﺻل ﻮ ﻣﺴﻴح ﺸﺪﻩ ﻧ&= #65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﺍ= ﺻل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ = ﺁﻳﺎﺕ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻧﻴﺰ &= #65193;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺩﺭﺍﻳﻥ= ﺪﻳﺪﻥ ﻤﻮﺳﻰ ﺍﻋﻀﺎﻯ &= #65176;ﻥ ﻮ ﺍﺩﻭﺍﺕ ﻭﺳﺎ&= #65163;ل ﺘﻥ ﺪﺭﺁﻥ ﺸﺮﮐ&= #65174; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ (= ﭼﺸم ﻮﮔﻮﺵ ﻭﻏﻴﺮﻩ) = ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮﻧA= 258; ﮐﻠﺎم ﻮﺻﺪﺍﺋ= 5264; ﻭﻳﺎ ﺣتی ﺼﺪﺍ= 5259;ﺎﻯ ﻤﺨﺼﻮﺹ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; پس ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﮔ&#= 65198; ﺻﺎﺩق هستی ﮐ᥽= 8; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﻣﮑﻠّﻒ ﺑﻮﺻ= 5234; رَبّ ﺧﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻰ (ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑ= ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺒﻴﻨﻰ &= #64400;ﻪ ﺑﺘﻮﺍنی ﺘﻮﺻA= 268;ﻒ ﮐﻨﻰ ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽوﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ &= #64400;ﻨﺪ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﺻﻒ ﺧ= ﺪﺍﻳﺖ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻭﺻﻒ ﺟ&= #65170;ﺮﺋﻴل ﻮ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻭ = ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻘرَ= 76;ّ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ روا= 602; وﺍﻃﺎﻗﮑﻬﺎﻯ = 5252;قُدُس ﺩﺭ ﺗﻌﻈﻴم ﻮﻓ&#= 65198;ﻭﺗنی هستند. (ﺟﺒﺮﺋʌ= 68;ﻞ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺪﻳﺪنی اﺳﺖ ﻭ = 585;َبّ ﺭﺣﻤﺎن رَبّ ᥽= 5;ﺎﺩﻳﺪنی اﺳﺖ. ﻭلی عرﺵ A= 165;ﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺎﺋﻴل ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺭﻭﺍﻳ&#= 65174; ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻧﺎ&#= 1605; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻓﺮﺷﺘ&#= 65258; ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﮑﺎﺋ&#= 65268;ل ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﭘﻴ&= #65194;ﺍﻳﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻧ&= #65262;ﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭﻣﻘ= 5166;م اﺻﻄﻔﺎﻯ الهی اﻭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳ= ﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻔﺮﺷﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﺁﻧﻬﺎئی عاﻣ᥼= 6; ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻗﻬﺎﻯ &= #65176;ﻌﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﻳﺎع= 586;لت ﮔﺎﻩ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﮐﻥ ﻤق&#= 1615;دُس ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩ= ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ ﺍ&= #65219;ﺎﻗﻬﺎ ﻭﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣ&= #65248;ﮑﻮتی ﻮﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺷﺒ&= #65268;ﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴ&= #65166; ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻔﻬﻮم ﺒﺎﺷﺪﻫﺴﺖ. ﻭﺩ&= #65197;ﺣﺎل ﺘﻌﻈﻴم ﻮ ﺍﺣﺘ&#= 65198;ﺍم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند) ﮐ&= #65258; ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ( ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺪﺭ= ;ﺕ ﺁﻧﻬﺎ) ﻗﺎﺩﺭ ﺑ= ﺘﺤﺪﻳﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺘﺤﺴﻴﻦ ﻭ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65169;ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻫﻴﺌﺘ&= #65260;ﺎ ﻭ ﻭﺳﺎﺋل ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺭﺍ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺤ= ﺪّ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺳﻴﺪ ﺑﻔﻨﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ا&#= 1604;هی ﻨﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﻧﻮﺭﺵ ﻫﺮ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﺮﺍ ﺭﻭﺷﻥ کرﺩ ( = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩل ﻮﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ) ﻭﺣتی هر ﻧ= 5262;ﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺤﺪّﻯ ﺘﺎ&#= 65197;ﻳﮑﻰ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ= ﻧﻮﺭ الهی ﻨﻮﺭﻣﺎ᥷= 3;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﻮﻧﻴم ﺳﺎﻳﻪ ﺑ&#= 65260;ﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1525 - A= 193;ﺭ ﻭﺻﻴّﺖ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65155;ﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴ᥽= 2;ﻨﻴﻥ ﺒﺎﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺁ&#= 65251;ﺪﻩ(ﺝ۴ﺹ31= 7ﺑﺤﺎﺭ): <= b>ﻮﺍﻋﻠم ﻴﺎ ʋ= 69;ُﻨﻰ ﺃﻧّﻪ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ &= #65248;ﺮﺑّک ﺸﺮﻳﻚ ﻟﺄﺗﺘک &#= 65198;ُﺳُﻠﻪ ﻭ ﻟﺮﺃﻳﺖ ﺁثا= 5197; ﻣُﻠﮑﻪ ﻭﺳﻠﻄ= 5166;ﻧﻪ ﻭﻟﻌﺮﻓﺖ ﺃﻓﻌ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻪ ﻭﻟﮑ&= #65256;ّﻪ ﺍﻟﻪ ﻭﺍﺣﺪ ﮐﻤ&= #65166; ﻭﺻﻒ ﻧﻔﺴﻪ ﻟﺎ = ﻳﻀﺎﺩﻩ فی ﻤُﻠﮑﻪ ﺃﺣA= 194; ﻭ ﻟﺎ ﻳﺰﻭل ﺃﺑ&= #65194;ﺍ ﻭﻟم ﻴﺰل ﺃﻭﻟ= 617;ﺎ ﻗﺒل اﻟﺄﺷﻴاœ= 9; ﺒﻠﺎ ﺃﻭلیة ﻭﺁﺧﺮʋ= 65; ﺑﻌﺪ ﺍﻟﺄﺷﻴاء ﺒﻠA= 166;ﻧﻬﺎیة ﻋﻈم عن ﺃﻥ ﺘث= 76;ت ﺭﺑﻮﺑﻴّﺘﻪ ﺑ= 5166;ﺣﺎطة ﻗﻠﺐ ﺃﻭ ﺑﺼﺮ <= /b>ﻭﻧﻴﺰ ﺍﻯ ﻔA= 198;ﺯﻧﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﺷﺮﻳکی می دﺍ᥸= 7;ﺖ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﺳﺘﺎﺩ ( ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﻭ ﻧﻴﺰﺳﻤﺒﻮﻟﻬ= 5166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺴ&= #65166;ﻟک ﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻰ ﺁ&#= 1579;اﺭﻣﻤﻠﮑﺖ ﻭ ﺳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ&= #65263; اﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻰ(&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻳک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ &#= 65251;ﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ = ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺴﺘﻰ ﺍﻓﻌﺎل ﻮﺻﻔﺎ= 5173; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎس= 740; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﻰ. ﻭ= لی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ( ﻭ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ= ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻠﮑ&= #65262;ﺕ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ کَس ﻭ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﻀﺪﻳﺖ ﻭﻣﻘﺎﻭ&#= 65251;ﺖ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺯﺍﺋل &= #65256;ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺘﺎ &= #65155;ﺑﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﺷﻴا= 69; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65239;ﺒل اﺯﺍﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻗ&#= 65170;لی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﻮ ﺑﺎق&#= 1740; ﻤﺎﻧﺪﻩ پس ﺍﺯ= 5259;ﺮﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ. چنان ﺁﺧʋ= 98;ﻯ که ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻴ= 5200; ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺁﻧﻘﺪ&= #65197; ﻋﻈﻴم ﻮ ﺑﺰﺭگ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺭﺑﻮﺑ&#= 65268;ﺖ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﺭﺑ&= #65166;ﻧﻴّﺖﮐﻪ ﻫﻴچ ﺸﻤﻮلی ﻧA= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺍ&= #65187;ﺎﻃﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ..بی ﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1526 - ﺍﺯﺧﻄﺒﻪﺍﻯ = 575;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ317 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ = اﻟﺤﻤA= 194; ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ اﻧﺤﺴﺮ= 5173; ﺍﻟﺄﻭﺻﺎﻑ ﻋﻥ کُنه ﻣﻌﺮﻓﺘ᥽= 8;ﻭ ﺭﺩﻋﺖ ﻋﻈﻤﺘﻪ &= #65165;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻓﻠم ﺘﺠﺪ ﻣﺴﺎ&#= 65231;ﺎ ﺍلی ﺒﻠﻮغ غآی= ;ه ﻣﻠﮑﻮﺗﻪ ﻫﻮ ﺍ&= #65247;ﻠ ﻪﺍﻟحَقّ اﻟﻤ= ;ﺒﻴﻦ ﺃحَقّ ﻮ ﺃﺑﻴʌ= 54; ﻣﻤّﺎ ﺗﺮﺍﻩ ﺍﻟﻌﻴﻮ&#= 65253; ﻟم ﺘﺒﻠﻐﻪ ﺍﻟ&#= 65228;ﻘﻮل ﺒﺘﺤﺪﻳﺪ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﻤﺸﺒّﻬﺎ ﻭﻟم = 5176;قع علیّه ﺍﻟﺄﻭﻫ= ;ﺎم ﺒﺘﻘﺪﻳﺮ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﻤﻤثّلا ﺧﻠق ا= ;ﻟﺨﻠق علیّ غیر ﺗﻤث&= #1740;لﻭ ﻟﺎ ﻣﺸﻮﺭة ﻣﺸ&#= 65268;ﺮ ﻭﻟﺎ ﻣﻌﻮنة ﻣ= 615;ﻌﻴﻦ ﻓﺘﻢّ ﺧﻠﻘﻪ ﺑ&#= 65156;ﻣﺮﻩ ﻭ ﺃﺫﻋﻥ ﻠﻄﺎﻋ&= #65176;ﻪ ﻓﺄﺟﺄﺏﻭلم ﻴA= 194;ﺍفع ﻮ ﺍﻧﻘﺎﺩ ﻭلم &#= 65268;ﻨﺎﺯع سپ= 75;س ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ. ﺩﺭﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭ ﻋ&= #65240;ﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ &= #65169;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷ&#= 65194;ﻩ ﻭﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ= 5194; ﺑﻐﺎﻳﺖ ﻭﻣﻘﺼ&#= 65194; ﻣﻠﮑﻮتی اﻭ ﺑA= 198;ﺳﻨﺪ (ﺟﺰ سلوک الهی= ﺗﺎ حدّ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗA= 166;ﺋﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻘل ﻮ &= #65175;ﻮﺍﻥ اﻧﺴﺎﻥ کاﺭﺳʋ= 66;ﺯ ﺑﺎﺷﺪ) ﺍﻭ ﺧﺪﺍ= ﻯ حَقّ ﻮ ﻣﺒﻴﻦ (= 5239;ﺎﺑل ﺒﻴﻨﺎﺋﻰ ﺑﭽﺸ&#= 1605; ﺪﻝ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷ= ﺸم ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵﺭ= 5187;ﻤﺎﻥ) ﺍﻭ ﺑﺤﻖ ﻭ ﻭﺍﺿ= ح ﺘﺮ ﺍﺯﺁﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺸم ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ &#= 65169;ﺒﻴﻨﺪ. (ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﺘ= ﺠلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻫﺮﮔﺰﻋ&#= 65240;ﻠﻬﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺤﺪﻭﺩﻯ اﺯﺁ= 5253; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ .ﻣﮕﺮ = ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺗﺸﺒﻴ&#= 65258; ﺑﺎﻃل ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ = ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮﺗﻌﻬ= 5194;ﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺎﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﺎبی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197;ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﻭ&= #64380;ﺎﺭ ﺗﻤثیل ﻮﺗﺸﺒʌ= 68;ﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﻣ= ﮕﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺗ&#= 65252;ثیلی ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭﻫ&#= 65250; ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻣﺮﻯ الهی ﺒﺮﺳﺪ ﻭʌ= 51;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﻤثیل ﻮ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﺘﻘ&= #65248;ﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﮐﻤﻚ ﻣﺸﺎﻭﺭﻯ اﻧﺠ= 5166;م ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﮐﻤک ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺎ&#= 1606;تی اﺯ ﮐسی ﻨﺪﺍﺷA= 176;ﻪ ﻭآفرینش ﺍﻭ ﺗ= ;ﻨﻬﺎ ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﻮﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭ ﻫﺮﻣﺨﻠﻮقی = 5170;ﺎﻃﺎﻋﺖ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻮ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﺧﻀﻮع اﺳﺖ ﻭ &= #64344;ﺎسخ ﻤثبت ﺩﺍﺩﻩ ﻭ = 5259;ﻴچ ﺪﻓﺎع ﻮﻣﻘﺎﻭ= 5251;تی ﻨﮑﺮﺩ ﻭﻣﻨﻘﺎ&#= 65193; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺍﻃﺎﻋ&#= 65174; ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺰﺍع &= #65262;ﻣﻘﺎﻭتی ﻨﺪﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1527 - A= 261; ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ اﺯﺃﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ= 5262;ٴﻤﻨﻴﻦ(ﺝ۴ﺹ31= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: کلّ شیئ ﺨﺎشŸ= 3; ﻠﻪ ﻭکُلّ شیئ ﻘﺎ= ﺋم ﺒﻪﻏنیّ کلّ ﻔ= ;ﻘﻴﺮ ﻭعَزّ کُلّ ﺬ&= #65247;ﻴﻞ ﻭﻗﻮة کُلّ ﻀ᥺= 8;ﻴﻒ ﻭ ﻣﻔﺰع کلّ ﻤA= 248;ﻬﻮﻑ ﻣﻥ ﺘﮑﻠّم ﺴم= 93; ﻨﻄﻘﻪ ﻭﻣﻥ ﺴﮑﺖﻋﻠم &#= 65204;ِﺮّﻩ ﻭﻣﻥ عاﺵ ﻓﻌﻠ= 5268;ﻪ ﺭﺯﻗﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻤﺎ= ﺕ ﻓﺎﻟﻴﻪ ﻣﻨﻘﻠ&#= 65170;ﻪ ﻟم ﺘﺮ ﻛﺎﻟﻌﻴ&#= 65262;ﻥ ﻔﺘﺨﺒﺮﻋﻨﻚ ﺑ&#= 1604; کنت ﻗﺒل اﻟﻮᥴ= 5;ﺻﻔﻴﻥ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻚ ﻟم ﺘ&= #65192;ﻠق اﻟﺨﻠق ﻠﻮﺣش= 7; ﻭﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌﻤﻠﺘﻬﻢ &#= 65247;ﻤﻨفعة ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺒﻘک ﻤ&#= 65253; ﻄﻠﺒﺖ ﻭﻟﺎ ﻳﻔ&= #65248;ﺘک ﻤﻥﺃﺧﺬﺕ ﻭﻟﺎ &= #65267;ﻨﻘﺺ ﺳﻠﻄﺎﻧک ﻤﻥ عصاﻙ ﻭﻟﺎ ﻳﺰA= 267;ﺪ فی ﻤﻠﮑک ﻤﻥ ﺃ= 5219;ﺎﻋﻚ ﻭﻟﺎ ﻳﺮﺩ ﺃﻣﺮ&= #1705; ﻤﻥ ﺴﺨﻄ ﻘﻀاء= 705; ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺘﻐنی عنک ﻣﻥ ﺘﻮﻟّʌ= 63; عن ﺃﻣﺮﻙ کُلّ= ; ﺴِﺮّ ﻋﻨﺪک علانیة = ﻭکُلّ غیب ﻋﻨﺪک ﺸﻬʋ= 66;ﺩة ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺄﺑﺪ ﻟ&= #65166; ﺃﻣﺪ ﻟﻚ ﻭ ﺃﻧﺖ= ﺍﻟﻤﻨتهی لا ﻣﺤﻴﺺ ﻋﻨﻚ &#= 65261; ﺃﻧﺖ ﺍﻟﻤﻮﻋﺪ &= #65247;ﺎ ﻣﻨﺠﺄ ﻣﻨک اﻟ= 617;ﺎ ﺍﻟﻴﻚ ﺑﻴﺪک ﻨ&#= 65166;ﺻیة کُلّ ﺪﺍبّة ﻭ= ﺍﻟﻴک ﻤﺼﻴﺮ کُلّ ﻨʌ= 04;مة ﺳﺒﺤﺎﻧک ﻤﺎ ﺃ&#= 65227;ﻈم ﻤﺎ ﻧﺮﻯ ﻣﻥ ﺨﻠ= ﻘﻚ ﻭ ﻣﺎ ﺃﺻﻐﺮ ﻋﻈ= مة فی ﺠﻨﺐ ﻗﺪﺭﺗ= 5242; ﻭ ﻣﺎ ﺃﻫﻮل ﻤﺎ = ﻧﺮﻯ ﻤﻥ ﻤﻠﮑﻮﺗﻚ ﻭ = ﻣﺎ ﺃﺣﻘﺮ ﺫﻟک ﻔﻴ&#= 65252;ﺎ ﻏﺎﺏ ﻋﻨّﺎ ﻣﻥ &= #65204;ﻠﻄﺎﻧﻚ ﻭﻣﺎ ﺃﺳبغ ﻨﻌ= 5252;ﺘک فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭA= 251;ﺎ ﺃﺻﻐﺮﻫﺎ فی ﻨ= 5228;م اﻟﺂﺧﺮة ﻫﺮﭼ= ﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭﺧ&#= 65208;ﻮع ﻮﺗﺴﻠﻴم اﺳﺖ = 5261;ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻘﺎﺋم ﺒﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺍﺳﺖ.( ﺫﺍﺕ ﻭﺑﺎ= ;ﻃﻦ ﻭﺣتی ﻈﺎﻫﺮ ﻭ &#= 65251;ﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺻﻮﺭﺕ &= #65261;ﺻﻔﺎﺕ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺳﺮﺍ&#= 65203;ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194;. (ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺎﺋم ﺒ&= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ( ﻭﭼ= ﻮﻥ ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻫA= 198;ﭼﻴﺰﻯ ﺘﻤﺎم ﺸﻮﺩ ﺁﻥ &= #65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻧﺎﺑﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﺪﻭ&= #65253; اﻳﻨﮑﻪ ﺍثرﻯ هم اﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﻗ= 5264; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﺮﭼﻪ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺑﺎﺯ پس ﻧﻤﻴﮕ= 5268;ﺮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴک ﻴﺎ&#= 64380;ﻨﺪ ﭘﻠّﻪ ﻭﺩﺭﺟﻪ &#= 65227;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ نوعی می ᥵= 0;ﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ = ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻨﻮﻋ&#= 65264; ﺑﻴﺎﺑﺪ.)ﻏﻨّﻯ &= #65262; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﺮ ﻭﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭعَزّﺕ ﺩﻫﻨ᥷= 4;ﻩ ﻫﺮ ﺫلّ ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ (ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺫﻟّ= 5174; ﺳﻠﻮکی ﻭ ﺣﻘﺎ= 5197;ﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= عَزّﺕ ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ و فض= 04; ﻭ ﻓصل ﻨﻮعی ﺒﺮʋ= 75;ﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ شاهد ﻣﺮﺍﺗﺐ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﻭ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&#= 65256;ﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ= ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ شایستگی ﻟﺎﺯ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﺎ= ﺭﻯ که ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ &#= 64400;ﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻴﻨ= ﻬﺎﻳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴ= ;ﺮﻭ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮﺿﻌ&#= 65268;فی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻮ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﭼﻮﻥ هیوﻟﺎ ﻭ ﻣﺎﺩA= 257; ﻭ ﭼﻮﻥ ﻔﮑﺮ ﻭﺍ= ﻟﻬﺎﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺭﻫﺴ&#= 65176;ﻰ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺧ= ﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65256;ﺪ) ﻭﺣﺎل ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 65259;ﺮ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﻭﻏﻤ&#= 65194;ﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﻫﺮک&#= 1614;س ﺻﺤﺒتی کرﺩ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺷﻨﻴﺪﻩ (= ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ&#= 65242;) ﻭﻫﺮ کَس ﺳﺎﮐA= 174; ﻣﺎﻧﺪ ﻭﺍﺯ ﺩﻟ&= #65206; اﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ (&= #65227;ﺪم کلام ﻣﻮﺟﻮﺩ ʌ= 35;ﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ ﻭ ﺣتی &#= 65262;ﺟﻮﺩ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﺭﺯﻭ ﻭﻫَوَس= ; ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﻴﺮ ﻭ ﺗﺎبع همین ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨﻔس أمّاره ﺍ= ﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤ&#= 64381;ﻨﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ = ﻣﻨﻈﻮﺭﺍﻓﮑﺎ= 5197; ﻭﺍﺣﻮل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ می ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ&= #65197; عزلت ﺳﻠﻮکی ﻮ= ;ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮔ&#= 65198;ﻓﺘﺎﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻧﻔ&#= 1587; ﻭ ﺳﻴﺮ ﺩﺭﻭنی &#= 65170;ﺎﻃﻠل ﺨﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍ= ﺯ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺟ&#= 65258; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻏﺎﻓل گرA= 193;ﺩ)ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧ&= #65194; ﺭﺯق غذاﺋﻰ ﻭ A= 187;ﻴﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65193;ﺍﺭﺩ (ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65184;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻭ ﺭﺯق عقلی ﻭ ﺗﻔﮑﺮ A= 169;ﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65198;ﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ = ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ = ﺰﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﻭﺗﻌﺎ&= #1604;ی ﻤﻘﺎمی اﻭ) ﻭﻫ= 5198;کَس ﮐﻪ ﻣُﺮﺩ ﺑﺴﻮ&#= 65263; اﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓ&#= 65174; ( ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل= ﺒﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍی ﺒﻮﺩ &#= 65193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ و گندیدگ&= #1740; گیاهی ﻮ یا ﺭس= خ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻣﻴﺮﻭ&#= 65193; ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺩﺭ نوع بشری ﺒ= ;ﺴﻠﻮک ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻘﺎﺋﻢ &= #65261; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ) ﭼﺸ= ﻤﺎﻥ هرﮔﺰ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧ&#= 65194;ﻳﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻫﺪ.= ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻭﺍﺻﻔ= 5166;ﻥ اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5169;ﻮﺩﻯ (ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧ= ﻮﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣتی ﭽﮕﻮ= 5255;ﻪ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻭ ﺍﻭ&= #65259;ﺎﻡ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﮑﺮ &= #64400;ﻨﺪ) ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰمخل = 8;ﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓ&= #65198;ﻳﺪﻯ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻭﺣﺸﺖ = ﺗﻨﻬﺎئی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎشی ﻮ= 5259;ﺮﮔﺰ ﺁﻧﻬﺎئی ﺒﮑﺎA= 197;ﻯ ﻮ ﺍﺩﺍﺭ ﻧﮑﺮﺩ&= #65263; که ﻧفع ﺨﻮﺩﺕ A= 197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65264;ﻫﺮکَس ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻰ ﺑ&= #65198;ﺗﻮ ﺳﺒﻘﺖ ﻧﺠﺴﺖ (ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻃﻠﺐ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65261;ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&#= 65199;ﻭﺩﺗﺮ ﭘﻴﺶ ﺩﺳتی کرʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍهی ﺒ= 5256;ﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﻯ ﺍﺯ = ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﮔﺮﻳﺰﻯ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. (ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ= ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃﺑ&= #65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺨﺺ ﺧﻮ&= #65193; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺎﺧ&= #65176;ﻪ ﻭﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺁﻭ&#= 65197;ﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﭙﺪﺭﻯ که ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻃ= 5236;ل ﺮﺍ ﺍﺯحَقّ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻴﺰ حَقّ ﻔﺮʌ= 51;ﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;سی ﺒﺮﺗﻮ تمرّد ᤨ= 0;ﺮﺩ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ ﻨﻤﻮ&#= 65193; ﻫﻴچ ﻨﻘصی ﺪﺭA= 203;ﻠﻄﻨﺖ ﻭﺗﺤﮑّم ﺘﻮ ﺑ= 5262;ﺟﻮﺩ ﻧﻤﻴﺎﻭﺭﺩ. (ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗﻞ = 5169;ﺎﻋﻘل ﺠﺰئی ﻮ ﺍﺭﺍﺩ= 5257; ﺍﺯﺍﺩ ﺟﺎﻫﻠﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﺭﺍ طی ﻨﮑﻨ= 5194;ﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﻌﮑﻮس ﺭ&#= 65165; ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘ= ﻴﺠﻪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #65190; ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺭﺍ ﺿﺮﺭ ﻧﻤﻴﺰ&= #65255;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65169;ﺨﻮﺩﺵ ﺿﺮﺭ ﺯﺩﻩ ﺯﻳﺮ&= #1575; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻳ= ﻨﺪﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ= ﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ @= 400;ﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺘ&#= 65262;ﺭا ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩ (ﺍﺿ= ﺎﻓﻪﺍﻯ ﺍﺯﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺨ&#= 65210; ﺩﺭ ﻣُﻠک ﻮ پا= 83;شاهی ﺘﻮ ﺑﺮﻫﺴتی اA= 215;ﺎﻓﻪ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﺍﺯ ﻏﻀﺐ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺘﻮ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ = ﺭﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ( ﺩﺳﺘ= ﻮﺭالهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﺎﻗﺒ= 5174; ﺑﺎ ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ = ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ &= #65188;ﻴﻮﺍنی ﺪﺭجَهَنّم ﺠ&= #65260;ﺎﻥ) ﻭﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ @= 400;ﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺘﻮ = ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻮﺩﻭﺭ ﺷﺪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺗﻮﺭﺍ ﺿﺮﺭﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻫﺮ ﺭﺍﺯﻯ ﺪﺭﻧﻈﺮ&#= 65175;ﻮ ﭼﻮﻥهر ﺃﻣﺮﺁA= 207;ﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #65231;ﻴﺐ ﻭﻏﺎﻳبی برﺍ᥾= 3; ﺘﻮ ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻭﺩﻳﺪ&#= 1606;ی اﺳﺖ. ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺪﻳتی هستی = که ﺗﻤﺪﻳﺪ ﺯﻣﺎﻥ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﺒﺮﺍﻳﺖ ﻣﻌنی = 5256;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ ه&= #1605;ه ﭼﻴﺰ ﻫﺴتی ﻮ ﺭ&#= 65165;ﻩ ﻓﺮﺍﺭ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗ&= #65262; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴﻌﺎﺩ &= #64404;ﺎﻫﻰ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ ﭘ= ﻨﺎﻩ ﺑﺘﻮ ﺍﺯﻏﻀﺐ ﺗ&= #65262; ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65169;ﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴ= ﺸﺎنی ﻮﺍﻓﺴﺎﺭ ﻫﺮ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﺩ= 5165;ﺭﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺻ&= #65268;ﺮﻭﺭﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺮکَ= 87; ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﺘﺎ ﻳﺶ= ; ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﻪﭼﻘﺪﺭ ﺯ&= #65267;ﺎﺩ ﺩﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65175;ﻮ می ﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭﭼ&#= 65240;ﺪﺭ ﮐﻮﭼﻚ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ&= #65227;ﻈﻤتی که ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ= 5227;ﻈﻤﺖ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻮ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﭼﻘﺪ&= #65197; ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ &= #65153;ﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺗﻮ می ﺒﻴﻨﻴﻢ ( ﮐﻪ = ﺗﻮ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭﻋﻮﺍ= 5247;ﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣ&= #65228;ﺮﺍج ﺮﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎ&= #65163;م ﺸﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟ&#= 65268;ﻥ ﺒﺎﺭ ﺑﻌﺎﻟم ﻮ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺟﺒﺮﻭﺕ &= #65255;ﺨﺴﺘﻴﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺰ&= #65251;ﻴﻦ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم ا= 5199; ﭘﺎﺋﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭ&= #1604;ی کسی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎA= 247;ﺎﻯ اﻳﻦ ﻋﺮﺵ ﺭﻓﺘ&#= 65253; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮﻣ&#= 65260;ﺪﻯ ﻘﺎﺋم ﺁﺧﺮ ﺍﻟ&#= 65200;ﻣﺎﻥ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺁ&#= 65231;ﺎﺯ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263;) ﻭ ﭼﻘﺪﺭﺣﻘﻴﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﻏﺎ= ﻳﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﻫ= ;ﺮ ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺤﺴﻮس &#= 65193;ﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻈﻤت هاﻯ غا᥾= 7;ﺐ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ;ﭼﻘﺪﺭ ﻧﻌﻤﺖ ﻭﺭﺣﻤﺖ &= #65193;ﺭﺟﻬﺎﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑ= ﺮﺍﺑﺮ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺁﺧ&#= 65198;ﺕ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ اﺳﺖ. (ﻧ= ;ﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭﺑﺮﺍ&#= 65169;ﺮ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﻌ&#= 65256;ﻮﻯﻭﻫﺮﺩﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻣﻘﺎﺑ&#= 65246;ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ. ﻧﻌﻤﺘ&= #65260;ﺎﻯ و رحمتهای ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻮ ﻧﺎﭘﻴﺪ ﺍﺍﺳ&= #65174;.ﮐﻪ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻌﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺁﺧﺮﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﻧﻮ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ نوع = 76;شری ﻔﻌﻠﻰ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1528 - ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣ= 5268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ31= 9ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍ&#= 65263; ﺮﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﻤﺘﻮﺣّﺪ ﺑﺎﻟﻘِﺪَم ﻮ A= 165;ﻟﺄﻭلیة ﺍﻟﺬﻯ لیس ﻟﻪ = 5231;ﺎﻳﻪ فی ﺪﻭﺍﻣﻪ ﻭ ﻟ&#= 65166; ﻟﻪ ﺃﻭلیة ﺃﻧA= 208;اء ﻨﻮﻑ ﺍﻟﺒﺮیّ= 77; ﻟﺎ ﻣﻥ اﺻﻮل کاﻧʋ= 74; ﺑﺪّﻳّﻪ ﻭ ﺍﺭﺗفع عن ﻣA= 208;ﺎﺭکة ﺍﻟﺄﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&= #65228;ﺎلی عن اﺗّﺨﺎﺫ ﺻʋ= 66;ﺣبة ﻭ ﺃﻭﻟﺎﺩ ﻫﻮ ﺍ= ﻟﺒﺎقی بغیر ﻣﺪة ﻭ ﺍʌ= 47;ﻤﻨﺸئ لا ﺑﺄﻋﻮﺍﻥ ﻭ= 5247;ﺎ ﺑﺂلة ﻓﻄﻥ ﻮ ﻟ&#= 65166; ﺑﺠﻮﺍﺭ ﺣﺼﺮﻑ &= #65251;ﺎ ﺧﻠق لا ﻳﺤﺘﺎ= 80; اﻟﻰ ﻣﺤﺎﻭلة A= 165;ﻟﺘﻔﮑﻴﺮ ﻭﻟﺎ ﻣﺰﺍﻭلة = 5251;ثال ﻮﻟﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺃ&= #1581;َدَثهم علیّ ﺼﻨﻮﻑ ﻣʌ= 53; اﻟﺘﺨﻄﻴﻂ ﻭﺍ= 5247;ﺘﺼﻮﻳﺮ ﻟﺎ ﺑﺮﻭیّة ﻭA= 247;ﺎ ﺿﻤﻴﺮ ﺳﺒق علمه فی کلّ ا&#= 65247;ﺎﻣﻮﺭ ﻭ ﻧﻔﺬﺕ ﻣﺸﻴّ&#= 65176;ﻪ فی کلّ ﻤﺎ ﻳﺮʌ= 67;ﺪ ﻣﻥ ﺃﻟﺄﺯﻣنة = 5261; ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﺍﻧﻔ&#= 65198;ﺩ ﺑﺼﻨﻌﻪ ﺍﻟﺄﺷ&#= 65268;اء ﻓﺄﺗﻘﻨﻬﺎ ﺑﻠ&#= 65220;ﺎﺋﻒ ﺍﻟﺘﺪﺑﻴﺮ ﺳﺒ&#= 65188;ﺎﻧﻪ ﻣﻥ ﻠﻄﻴﻒ ﺧﺒﻴ&= #65198; لیس ﮐﻤثله شی&= #1574; ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟﺴﻤﻴﻊ = ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ سپاس ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺘﻮﺣّﺪﻯ ﺩﺭ &#= 65239;ِﺪﻣﺖ ﻭﺁﻏﺎﺯﻳﻦ ﺍﻭ (= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺒﺪﻳﺪﺍﺭ ﻫﺮ ت&#= 1580;لّی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻭ ﺭﺳﻴ&= #65194;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﮐﻪ &= #65259;ﺮﮔﺰ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎئ= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺩﻭﺍم ﺁﻳﻨﺪﻩ &#= 65261; ﻳﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﺨﺴ&= #65176;ﻴﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = (ﺩﺭ ﺍﺯﻟﻴﺖ ﻭ ﺃﺑﺪ&= #65267;ﺖ ﻧﻬﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎﻥ اﻭ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ) ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ;ﻮﺍﻉ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65169;ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩ ﺑﺪﻭﻥ ا&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺑﺨ= ﺎﻃﺮ ﺍﻣﻮﺭ ( ﺍﺿﻄﺮﺍ= ﺭﻯ ﻮ ﻟﺎﺑﺪ) ﺑﻮﺩﻩ= ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻗیب= 40; ﻮ ﺍﺿﺪﺍﺩﻯ ﺑﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﻣﺸﺎﺭﮐتی = 5170;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﺗﻮﻫّم ﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﻗﺪﻳ&#= 1605; ﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍم &= #65262; ﺍﺩﻳﺎﻥ غیر ﺗA= 262;ﺣﻴﺪﻯ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&= #65193; ﻗﺎﺋل ﺒﻮﺩﻧﺪ) &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که ﺑﺪﻭﻥ ﭙﺎﻳ= 5166;ﻥ ﻮ ﺗﻤﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ&= #1602;ی ﻮ ﺩﻭﺍم ﺪﺍﺭﺩ. = ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ اﻭ ﺑﺎهیچ کمکی ﻮ ﻳﺎ ﺑﺎ = 5259;ﻴچ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻭﺁﻟت= 740; ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﮔﺎﻩ ﺍ= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ هر A= 227;ﻀﻮ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻰ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮ&= #65193; ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ = 5255;ﻴﺎﺯ ﺑسعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 236;ﮑّﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ( ﻭ ﻃﺮح= ; ﺮﻳﺰﻯ)ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﺠﺮ&= #65169;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﺘﺠ&= #65198;ﺑﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻨ= ﻮﻑ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺨﺘ&#= 65248;ﻒ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭﻃﺮ&= #1581; ﺮﻳﺰﻯ ﻮﺻﻮﺭﺕ &= #65193;هی کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ= 5200; ﺭﻭﻳّﻪ ﻭ ﺗﻔﮑ&#= 1617;ﺮ ﻭﻳﺎ ﺿﻤﻴﺮ ﻭ ﺍ= ﻧﺪﻳﺸﻪﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻨﺪﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠ= م ﻮ ﺁﮔﺎهی اﻭ ﺑ= 5198;ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺴﺒﻘﺖ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﻮﺭ ﺑ= ﺮ ﺣﺴﺐ ﺁﮔﺎهی ﻮ= 5191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ)= ﻭمَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺑ= ﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺟﺎﺭﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﺩ= ﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻋﺼﺮﻯ که ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﺍﺷ= ﻴاء ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻨﺤ&= #65212;ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﺪ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ = ﺍﺗﻔﺎق ﻮ ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﻧﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﻠﻄﻴﻒ ﻭ ﻇﺮﻳف&#= 1740; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﺍﻭﺭﺍ ﮐﻪ ﻟﻄﻴ&= #65234; ﻭ ﺧﺒﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻟ= ;ﻄﻴﻒ ﻭ ﻇﺮﻳﻒ ﺑﺮﺍﻯ = ﻨﻔﻮﺫ ﺩﺭﻫﺮ ﺳﻄح اﺯ &#= 65261;ﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭﻫﺴﺘﻰ . ﻭﺑﺎ= ﺧﺒﺮ ﻭﮐﺎﺭﺷﻨﺎس ﺩ= 5197;ﻫﺮﮐﺎﺭﺧﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣثل او @= 400;سی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺷﻨ= ﻮﺍ ﻭ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ. (ᥴ= 9;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥﻮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳ&= #65174; .)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1529 ( نویسنده )از <b= >عقل و ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ آن ﺩﺭﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻭ= 5227;ﻘل ﺠﺰئی اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 5261;ﻋﻘل کُلّی از بینش سلوکی و شهودی این نویسنده (ﻋﻘل = کُلّی) ﺮﺍ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&= #65253; الهی رسیده بشهود ششم قا= 574;م وعرش رحمان ﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣ&= #65204;ﺐ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ آئی= 06; دینی ﺍﻭلی اﻟ= ﻌﺰم ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺎﻫ&#= 1605; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻋﻘل کُلّی ولایت محمدی = 5193;ﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺴﺎﻟک &#= 65170;ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﺣﻮﺽ ﮐﻮثر ﻭ&#= 65165;ﺯ ﺃﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﺷﺪﻥ است. ﻮﺁﻟ= 5166;ّ سالک بدون ای= 606; مرحله (مراسم بسیار جالب اهل بیت شدن) در محضر پیامبر و امامان و مقا= 605; فاطمی و حتی هزاران عاشقان الهی = 583;ست بدعا برهبری فاطمی مادر نوع بشری عمل= 575; حتی سالک صاد= 602; متوقف در امکان تعالی شده و موفقیّ= 578; نجات و شهود ق&#= 1575;دم و عرش رحمان را نخواهد داشت. گرچه چنین سالکان= 40; از گروه قشری ها و مشرکان محسوب نمیشو= 06;د. بلکه از افرا= 583; بدون استعدا= 83; برای تعالی بیشتر نوع بشری و اکثرا &#= 1711;مراهان دوچار ضلالت هستند که با داشتن عبادا= 78; باز مشرک میباشند که بدترین جهنم های پس از مرگ را دارند اما &#= 1587;الکان واصل بحوض کوثر و شهود پنجم مصطفوی از این پس دارای ﻋﻘﻠﻰ الهی کُلّی و الهامات لدن= 17;ی و شهود های عقلی نا محدو= 583; بوده ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق پیامبر گونه اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ &#= 65169;ﺎﻋﻘل عوام ﻤﺨﺘﻠف میباشند .ﮐﻪ عقل عوام حیوان نوع بشری نام (عقل &= #65183;ﺰئی) میدهیم که عقلی ﻣﺎﺩﻯ میباشد و منط= 602; مادی دارد و هر نوع حیوان= 740; چنین عقل جزئ= 740; را دارد و خود &= #1580;هانی از عظمت و معجزه الهی م= 740;باشد. اما سالکان د= 585; سراسر دوره س= 604;وک استعداد کسب = 593;قل برتر کُلّی الهی را دارند. در این &= #1583;وره سلوک تا رسید= 606; بمقام عضویت اهل بیتی در مرز نهائی کمال مستعدا= 06; شهود قائم و نوع فوق بشری هفت هزار سال بعد (عقل ایدآلیستی) م= 740;خوانیم . زیرا طبیعت روحی و ذهنی س&#= 1575;لک ایدآل طلبی و خدا جوئی است. &= #1608;با عقل مادی وعق= 604; رسیده بمقام = 581;وض (کوثر و کثیر) فراوان در قدرت تفکر و کلام وبا عقل &#= 1705;ُلّی شاهدان عرش رحمان و بازگشتگان پ= 40;امبرگونه بخلق کاملا متفاوت است. منبع عقل کُل= 617;ی کاملان رَبّ رحمان بصورت الهامات لدنّی و وحی و شهودهای علل = 575;لهی است . و منبع عقل شاهدان کوثر الهاما= 78; قائم نوع بشری است . = (ﻋﻘل کُلّی ) کاملان زنده = 606;وع بشری مأمور ت= 585;َبّیت الهی سالکان طالب لقای الهی خود مقد= 605;ه ﺑﺴﻴﺎﺭﺳﺎﺩﻩ= 5165;ﻯ اﺯﻋﻘل ﻨﻮع ﻔA= 262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. که منبع ان الهامات وشهود های دا= 574;م عقلی رَبّ النوع فوق بش= 585;ی رحمان با هزاران براب= 85; عقل کاملان الهی نوع بشر= 740; میباشد. ﻣﻨﻄق نوع فوق بشری آینده عشق و ﻣ&= #65188;ﺒّﺖ است که آخرین &#= 1587;طح و ﻘﺪﺭﺕ ﭘﻴﺸﺮ&#= 65235;ﺖ عقل کامل پیامبرگونه = 06;وع بشری ﺍﺳﺖ و همین سطح عقل &#= 1705;املان نوع بشری خود الفبای عقل نوع فوق بشری &#= 1585;ا دارند که عشق وکشش بتعالی = 608; الوهیت حرف آخر نوع بشر وحرف نخستین نوع فوق بشری است . ﻓﺮق عقل ª= 5;ُلّی ﻤﺤﻤﺪﻯ ایدآلیستی ﺒ= 5166; ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺠﺰﺋ&#= 65264; مادی ﺍﻳﻥ اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﻨط= 602; ﻣﺎﺩﻯ ﻮﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی را باهم ﺩﺍﺭند. با عوام از سطوح منطق کودکانه و با سالکان با من= 591;ق عرفانی است . گرچه غیر سالکان پیشرفته ادب= 40; وعلمی وفلسف= 40; سطح عرفانی ر= 575; نوعی پیشرفت ادبی وهنر شاعرانه مید= 75;نند و نه سطح عقل الهی یا نوع فوق بشری . ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ بخصوص در ولایت بالالتر و پیچیده ترعق= 04; محمدی و کوثر= 740; اﺑﺘﺪﺍ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی ﺮﺍ تع= ;لیّم میگیرند ﻭﭼﻮ&= #65253;ﺒﮑﻤﺎل عقل عرفانی ح= 608;ض کوثر رسید ند &#= 65251;ﻨﻄق عرفانی ﺮﺍ ﻣﻠ= ;ﮑﻪ و سایبرنیتی= 05; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ برای ادامه زندگی = 576;ا عوام ﻣﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﻨﺪ ﺍﺯﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ= 5263; ﻮﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻋﻠمی گذﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ قابل فهم دﻳﮕ&= #65198; ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﮐنند و ﺑﺎ ﺁﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل نمایند .ﻭﺍﻟّ= ﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; با عقل کُلّی و عرفان نوع فوق بشری نمی توانند ﺑﺎ ﻣﻨ= ;ﻄق عرﻓﺎنی ﺨﺎﻟ᥹= 0; ﺑﺎ ﻣﺮﺩم ﺼﺤﺒﺖ ک= 606;ند ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﻄق ع= 585;ﻓﺎنی ﺒﺮﺍﻯ همه ﺷﻴA= 198;ﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭلی هرﮔʌ= 00; شنوندگان حقایق عرفان= 40; همراه با تصو= 585; مادی آنها بسطوح الهی و شهودی نمیبرند ﻭلی &#= 65200;ﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی سالکان ولای= 78; ﺒﺮﺍﻯ آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ فوق بشری و یا عقل کلّب پیامبران تا زنده هستند مفید است . والاّ منطق عرفانی و حقایق عقلی ا= 604;هی پذیرفته نشد= 07; عوام و مادیو= 606;، انان را از خدا و تعال حتی فوق بشری و شهودی محرو= 605; کرده و مراتب &#= 1602;هقرای روان بشری انان مناسب کارماهای مس= 82; حیوانی هم بدتر در فسخ گیاهی و رسخ جمادی وو= 587;خ تحت جمادی نی= 586; احتمالا میروند تا تک= 585;ار گذشته های انواع قبل نو= 593; بشری را تکرا= 585; کنند و پس صد ها هزار سال تولدات و مرگهای دردناک عاقب= 78; بنوعبشری ودرک همین عرفان واهمی= 78; سلوک الهی برسند ک= 607; تمام موجودا= 78; حتی انواع تح= 578; أثیری و اثیر= 740; وانواع گیاه= 40; و حیوانی و بشر= 740; باید بخداون= 83; وتا ابد بی انتها پیش بروند .ﻣﻨﻄق ᥾= 2;ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻣﺘﻨﺎﺳ&#= 65168; ﻓﺼﻞ نوع بشری خود ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ که ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺯﻧ= 5194;گی اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﺟﻬ= 5166;ﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮکَس A= 169;ﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﺍﺯ = ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻣ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬ= ﺕ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻳ= 5253; ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺁﺳﺎ&= #65267;ﺶ ﺍﺯﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﺮﻭحی ﻮ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎﻧﻰ ﻭﻋﻘ= 04; ﺠﺰئی اﺣﺘﻤﺎلی اﻳ᥷= 4;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻥ ( ﻨﻔس لوّامه ) A= 261;ﻧﻘّاﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﻨﺎﻣ&#= 65268;ﺪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ ﻔﻘﻴﺮﻭ ﻳ= 578;یم ﻮﻣﺤﺮﻭﻡ ﻭﮔﺮ&#= 65235;ﺘﺎﺭﺍﻥ ﺪﺭﺗﻨﮕﻨﺎﻫﺎ= 5263; ﺰﻧﺪگی ﭽﻮﻥ اA= 203;ﺎﺭﺕ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻮ ﺑﻴ= ﻤﺎﺭﻯ هاﻯ ﺨﻄﺮﻧﺎک A= 262;ﮔﺮﺳﻨگی ﺸﺪﻳﺪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ = ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻣﻤ@= 401;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ = ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻋﻘلی ﺨﻮﻳﺶ ﺍ= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎﻋﺒﺮ&= #65173; ﮔﻴﺮﻯ اﺯ ﻫﺴت= 740; ﻮﺷﺮﺍﻳﻄ ﺰﻧﺪ&#= 1711;ی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪﺁ ﻧ= ﮕﺎﻩ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻴʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴتی اﻭ ﺑﺤﺪّﻯ ﺘﻘ= 5262;ﻳﺖ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ شانس A= 203;ﻠﻮک ﻮ ﺗﺤﻤّل ﻮﺳﺨ= 578;ی ﺪﻭﺭﻩ سلوک الهی ﺮﺍ ﺑﮕﺬʋ= 97;ﺍﻧﺪ ﺗﺎ بعقل کُلّ&= #1740; برﺳﻨﺪ ﻭ( ﻧﻔس &#= 65251;ﻄﻤﺌﻨّﻪ) ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻮ( نَ&#= 1601;س ﻣﻠهمه ) ﺑﺎﺯﮔ= 5208;ﺘﮕﺎﻥ ﺒﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﭘﻴﺪ&= #65165; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭلی ﻤﻨ&#= 65224;ﻮﺭﻋﺮﻓﺎنی ﻮﻋﻘل ﺠﺰئی اʌ= 67;ﺪﺁﻟﻴﺴتی ﻮ ﺍﻳﺪﺁل و کمال ﻄﻠﺒﻰ ﻟʋ= 66;ﺯﻣﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ژنتیک ﺮﻭﺣﻰ ᥾= 1;ﺣتی ﻔﺼل نوع بشری = اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻋﻘل ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭ= 5259;ﺮ ﻃﻔلی هست. ﺍﺳʋ= 76;ﻌﺪﺍﺩ (ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ) ﺑﻄ= ﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮﮐﺮﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﭙﻴﺪ= 5165; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﺴ&= #65260;ﻮﻟﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﻮ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﻭلی اﺳﺘﻌﺪﺍʋ= 93; (ﻋﻘل عرﻓﺎنی ﻮ ﺍﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ) ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﻣﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒی&#= 1593;ی ﺒﺎ ﺭﺷﺪ ﺟﺴم ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻴ&= #65260;ﺎﻯ ﺰﻧﺪگی ﻄﺒﻴﻌA= 264; ﻭﻳ ﺎﺑﺎ ﺭﻳﺎﺿ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﺭﺍﺩﻯ ﺪﻭﺭﻩ &#= 65203;ﻠﻮﻙ. ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻫﺮ ﺩﻭ ﻗﺎﺩﺭﻧ&= #65194; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧ&= #65166; ﺑﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻳﻌ= نی اﻧﺴﺎﻥ که ﺑﺘA= 240;ﻮﻳﺖ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﮐ&#= 65248;ﻴﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ= 5263; عقلی عرﻓﺎنی &= #65262; ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺧ= ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻧﺴ&= #65166;نی ﭽﻮﻥ گرگ ﻤﻴﮕA= 198;ﺩﺩ ﮐﻪ ﻗﻠبی ﭽﻮﻥ &#= 65204;ﻨک ﻮ ﺫﻫنی ﻤﺘﺤﺠ= 617;ﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺎم&#= 1604;ا ﻭﺣشی ﺒﻴﺎﺑﺪ. &#= 65261; ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ عقل عرﻓﺎنی ﻮ= ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ &= #65193;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. = ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮﻙ ﺣﺘﻰ ﺍﻳ&= #65253; عقل ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ = 5191;ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺿﻤن= 575; ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; نوع بشری ﺁﻧﺮ= ﺍ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧ= ﺪﺍﺯﺩ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺴﺎل= 05; ﺒﺨلق ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺴﺒﻰ = ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺰ&= #65255;ﺪگی کند ﻭﺍﻟّﺎ ﺗʌ= 56;ﻬﺎ ﺑﺎﻋﻘل عرﻓﺎʌ= 55;ﻰ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﺑﺎ ﺍﻋﻀ= 5166;ﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭﺟﺎﻣ&#= 65228;ﻪ ﺭﻭﺣﺎنی ﺰﻧﺪ= 11;ی ﺪﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ ﮐ&#= 65198;ﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺎﻇﺮ ﺧ&= #65166;ﺭﺟﻰ ﻗﺎﺑل ﺘﺤﻤّل A= 256;ﻴﺴﺖ. ﻭﺣتی ﻨﺎﺩﺭﺳA= 174; ﺑﻮﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻒ &= #1578;مدّن ﻮﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ= 5263; علمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;عی اﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﻋﺮ&#= 65235;ﺎ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣ&= #65184;ﺪﺩ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﺸﮑل ﺠﺪﻳ&#= 65194;ﻯ اﺯ ﻧﻮ ﺁﻧﺮﺍ ﺗ&= #65256;ﻈﻴم ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺣ= تی علم ﻤﻴﺂﻣﻮﺯʌ= 55;ﺪ ﻭ تمدّن ﻤﺎﺩ᥾= 3; ﻮ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﺮ&#= 65165; ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭلی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 256;ﺪ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺮﻓ&#= 65166;نی ﺮﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ&#= 65251;ﻨﺎﺳﺐ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮﻭ&#= 65267;ﺞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩ= ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺃﻧﺪک أندª= 5; ﺒﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ &= #1588;ایسته ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ ﻭسلوک الهی گ&#= 1585;ﺩﻧﺪ. ﺗﺎ شاید ﺭﻭﺯʌ= 63; هم بعقل کُلّ= 740; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬ&#= 65166; بتواﻧﻨﺪ ﺑﺎ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ &#= 1578;عقّل ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻤّ= 604; کنند ﺗﺎ ﺿﻤﻥ A= 252;ﻨﻄق ﻣﺎﺩﻯمنطق اﻳ= ;ﺪﺁﻟﻴﺴتی ﻮﻗﺪﺭﺕ ﻧﻘﺪ ﺍ&= #65199; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﭘ&= #65268;ﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ &= #65215;ﻤﻦ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪک= 740; عاﺩﻯ ﺒﺎ ﻣﻨﻄ= 602; ﻤﺎﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ ﻣ&= #65228;ﻠﻮﻣﺎﺕ ﻓﻠﺴفی لاﺯم ᥵= 0;ﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄح عقل جَمع&= #1740; ﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺐﻋ&= #65248;می اﺯ ﺳﻄح علم جَ= ;مع ﺰﻣﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ &= #64400;ﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﻣﻨﻄق عرA= 235;ﺎنی ﻮﻋﻘﻞ ﺟﺰئی اA= 267;ﺪﺁﻟﻴﺴتی گرﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘ&#= 64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﻳک ﺴﻴ&#= 65204;تم ﺴﻠﻮکی ﻔﺸﺮﺩA= 257; ﻭﺗﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﺑ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺮﺍ&= #65251;ﻮشی ﺒﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﻳ= 5206; ﻭﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻭﺣﺘﻰ ﮔﺬﺷﺖ ﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎم آﺭﺯﻭﻫA= 166; ﻭﻟﺬﺗﻬﺎ ﺣﺎﺿ&#= 65198; ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺠ&#= 65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺁ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺑﺤﺪّ ﻧﻬﺎﺋﻰ &#= 65203;ﻠﻮکی ﺒﺸﻬﻮﺩ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ ب&= #1588;ریّت ﮐﻪ ﺑﺎقی ﺒﻮﺩ &#= 65261;ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫ= 5166; ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩ ﺩ= ﺭ ﻳک ﺘﻮﻟّﺪ ﺑﺸ= 5198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩﻯ ﺒﺎ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ = ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍ&= #65187;ﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&= #1574;ی ﺮﺍﺑﮕﻴﺮند ﻭ = 5169;ﺘﻮﺍﻧند ﺑﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮔﺎم ﺒ&#= 64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ سلوª= 5; الهی ﺸﺎﻣل ﺘ᥷= 8;ک ﻤﻮﻗّﺖ ﻣﻨﻄﻘ= 5264; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺗﻘﻮﻳ&#= 65174; ﺗﺪﺭﻳحی ﻤﻨﻄ= 02; ﻋﺮﻓﺎنی ﻮﻋﻘل ﺠﺰئی اʌ= 67;ﺪﺁﻟﺒﺴﺘﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺨﻠ&= #65268;ﻪ ﻭﺳپس ﺗﺤﻠﻴﻪ = 5169;ﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ و تزکیه نَفس أ= 605;ّاره ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ا&= #65199;ﺁﻟﻮﺩگی گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﭼﻮﻥ عقدﻩﻫﺎ A= 261; ﺣﺴﺮﺕﻫﺎ ﻭﻧﻴ&#= 65166;ﺯﻫﺎ ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻣﻬﺎ &#= 65261;ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65227;ﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭﻫﺮ ﻧﻴﺎﺯﻯ که ﺟﻤﻌﺎ ﺗﺮک = 5194;ﻧﻴﺎی بشری ﻭ ﻣﺎﺩﻳʋ= 66;ﺕ ﺁﻥ ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺑﮕﺬ&#= 65197;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺘ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﮐﺎﻣل اﺯ ﺩﻧﻴ= 5166; ﻭ بشریّت ﻭ ﻣᥴ= 6;ﺩﻳﺎﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﺩﺍﻣ= 5258; سلوک الهی ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺗﺮک ﻨ&= #65268;ﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺁﺳ&= #65268;ﺒﻬﺎﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮﻭ&#= 65165;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳ= 5166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ا&#= 1604;هی ﺁﻥ ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺑﺎﺯﮔ= 5208;ﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻌﻨﻮﺍ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ الهی ᥾= 2; ﻣﻌﺼﻮم ﺘﻤﺎم ﻤﺎﺩﻳﺎ= 5173; ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ &= #65198;ﺍ ﺑﺸﮑل ﻤﻌﻘﻮل = 5262; ﻣﻌﺘﺪل اﺯ ﻧﻮ &#= 65169;ﻴﺪﺍﺭ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ = ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ ﻣﻨﻄ&#= 1602; عرﻓﺎنی ﺨﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی= ; ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ اله®= 0; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺎﺩ&= #65267;ﺎﺕ ﺯﻭﺩ ﮔﺬﺭ ﻭﺣﻘ&= #65268;ﺮ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ ادامه ﺗﺰﮐﻴﻪ نفس ﻋﻘل ﺠﺰئی= ; ﻤﺎﺩﻯ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴتی ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺷﺪﻩ الهی ﺪﺭ A= 207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺗﺮﮐﻴبی اﺯ ﻳ= 05; عقل ﺠﺪﻳﺪﻯ ﻤA= 268;ﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ &= #1575;لهی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻋﻘ&= #1604; عظیم اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻋﻘ&#= 1604; کوﺩﮐﺎﻧﻪ ﻧﻮ= 93; فوق بشری ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻋ&= #65166;ﺭﻑ ﻣﺘﻔﮑّﺮالهی= ﻮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﮐﻪ &= #65227;ﻠﻮم ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﻨف&#= 1593; ﺒﺸﺮﻳّﺖ ﺑﮑﺎ= 5197; می اﻧﺪﺍﺯﻧﺪ A= 261;ﻧﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭﻯ &= #65170;ﺴﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺣﮑ= ﺎم ﺴﻴﺎسی ﻮ ﺁﺧﻮ= 5255;ﺪﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ. ﮐﻪ ﺟﺰ= ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ&= #65169;ﺪﺗﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .= ﻟﺬﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺮﺑﻴ&#= 65174; ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﻘل &#= 65262; ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﮐ&= #65258; ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﻣ&= #65194;ﺍﺭس ﻭ ﻣﺪﺍﺭج علم®= 0; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ &#= 65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . اﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺮﺍﭼﻬﺎﺭ ﻧﻌل &#= 65170;ﺴﻮﻯ ﺤﺮﺹ ﻭ ﻃمع ﻮﺳ&#= 65256;گ ﺪلی ﻮ ﻓﻠﺴﻔﻪ &#= 65169;ﺎفی ﻮ ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻠﺒﻰ = ﻭ سعی ﺪﺭ ﺗﺤﻤﻴ= 02; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮑﺸﺎﻧﺪ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺭﻭغ &#= 65208;ﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴﻴﺎﺳﻰ و ﺍﻧﺴ&#= 65166;نی کاﺫﺏ ﻣﻴﺪﻫﻨA= 194; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺮﻓ= ﺪﺍﺭ بشریّت ﻭ ﺍﺧﻠ= ;ﺎق ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻧﺎﻧﻴ&#= 65174; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65264; ﻫﻴچ ﻘﺪمی ﺒﻨ= 01;ع ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﻥ ﺒﺮ &= #65255;ﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65252;کی به ﺘﺸﺪﻳﺪ ﺩﺷ= 5252;نی ﺒﺂﻧﺎﻥ ﻣﻴنم= 75;یند ﮐﻪ ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ &= #65204;ﻴﺎسی ﻮﺣﺰﺑﻰ ﻭﺑﺎ ﺍ&= #65239;ﺪﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺤﺪّ ﺃﻗل ﻤﻴ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭﺑﺎﺳﻴﺎﺳﺘﻬ= 5166;ﻯ ﺘﺤﻤﻴﻠﻰ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪگ&#= 1740; ﺒﻮﻇﺎﻳﻒ ﺯﻧﺪ&#= 1711;ی ﻤﺤﺮﻭم ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ. ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻣﺎلی = 570;ﻧﻬﺎﺭﺍ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﺑﺴﺮﮔﺮﻣﻴﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮ&= #1588;ی هاﻯ ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﺟ&#= 65166;ﻫﻠﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﺟﺎﻟ&= #65168;ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻨ&= #65268;ﺮﻭﻣﻨﺪ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﻨ&= #65220;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﻋﻠﻤﻰ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ اخلاﺎق= ; ﻮﻋﻘل اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 5165;ﺯ ﺗﺮس ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ &#= 65262;ﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺗﻤﺎم ﻣ&#= 65262;ﻗﺖ ﺩﺭﻓﮑﺮ ﺩُم ﺒ= 5176;َﻠِﻪ ﻧﺪﺍﺩﻥ هستند= ;. ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮ&= #65165;ﻧﻴﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی کاﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨA= 194; ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻴﻘ&= #65258; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗ&#= 65208;ﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍ&= #65199; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺍن= 40; ژنتیک ﺮﻭحی ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #65169;ﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﺸﺪ&= #65267;ﺪ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﻔ&#= 65204;ﺎنی گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﭘ= 587; ﺍﺯﻣﺮگ ﻮ ﺑﻄﻮ&#= 65197; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﮑﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻣﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ ﺗ= ﺼﻔﻴﻪ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺗثبی= 8; ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ = ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎل &= #65204;ﺮﺍﺳﺮ ﺻﻔﺎتی ﺒﺮﺍﻯ = 5176;ﻮﺣّﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻬﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻮع ﻨﻴﺰ ﻣﺴﺦ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. و ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺭﺟﻪ &= #65165;ﺯتوحّش ﻭﻧﻮع ﺘﺮﺑﻴﺖ &#= 65197;ﻭﺍنی ﻮﻋﻘلی ﻤﻴﻴﺎA= 169;ﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﺻﻠﺎح ﺸ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺣﺪ ﺃﻗﻞ ﺑﻨﺴخ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﺍ &= #65169;ﺪﻧﻴﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﺮگ ﻮ ﺯﻧﺪ&= #64404;ﻴﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﭼﻪ ﺑﺎ ﭘ= ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺑﺎ&= #65227;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﺍﺯ = ﺃﺯل ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗ= ﺎ ﺃﺑﺪ بی اﻧﺘﻬA= 166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺗّ&#= 65236;ﺎﻗﺎ ﮐسی اﻳﻥ ﺒﺎﺭ = 5165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ &= #65261; ﺩﻳﮕﺮﻯگوﺳﻔʌ= 56;ﺪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ نیز ﺮA= 261;ﺯﻯ گوﺳﻔﻨﺪ ﺑﻮﺩA= 257; ﻭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻧﻴ&= #65200; ﺭﻭﺯﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﻏﻴﺮﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺻﻠ&= #65166;ح ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺩﺭﻳک ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﺑﺎ ﻋﻘل ﺠﺰئ= 740; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 4400;ﻪ بعقل کُلّی الهی ﻨﺮﺳﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺮ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ اکنون ﺍﻧﺤﺮﺍ= ;ﻑ ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻗتی &#= 65268;ﺎﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺭﺷﺪ&= #65227;ﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﻔﺰﻭنی = 5170;ﮕﻴﺮﺩ ﻫم اﻳﻨک اﻧﺴʋ= 66;ﻥ عمیقا ﺍﺯ ﺻﻔᥴ= 6;ﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭ ﺗﺮﺣّم ﻮﮔﺬ= 5207;ﺖ ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﻀ= ﻌﻴﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺣ&= #1578;ی ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ &= #65255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺳﺘم ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻣ&= #65256;ﻄق عرﻓﺎنی ﺮﺍ ﻣʌ= 68;ﺘﻮﺍﻥ ﻤﻨﻄق اﺣﺴﺎ س= 40; ﻮ منطق ﻓﻄﺮﻯ ﻮʄ= 00;ﺸﺶ ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ ﺧﻮﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻣﻨﻄﻘﻴﮑﻪ ﺑﺎ&#= 65247;قوّه ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ= ﺎﻟﻔﻌل و تثبیت و سایبرنیتیک A= 208;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﺮک ﺘﻮﺣّ= 5206;ﻫﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺗ= ﻤﺪﻧﻬﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ. ﻭ ﻣ= ﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤﻨﻄق علمی ﻮ᥵= 5;ﺠرَبّی ﻮ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ا&#= 65203;ﺎس ﻳک ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎﻧʌ= 64; ﺍﺳﺎس ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 170;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﺳﺖ. ﻣﺨﻠﻮﻃ کرﺩﻥ ﻤﻌنی عقلی ﺒﺎ برداشت ﻋﻠمی یا ﺩﺍﻧﺶ ﺧﻄ ا= 5203;ﺖ. ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻋﻠﻢ &#= 65169;ﻤﻌنی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺁﮔﺎ&#= 1607;ی ﺮﻭﺣی ﻴکی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻋﻘل ﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ عرﻓﺎنی ﻤﺎﺩ᥾= 3; ﺪﺍﻧﺴﺖ ﻳﺎ ﺷﻨﺎﺧتی ﻤ= 5166;ﺩﻯ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65198;ﻭﺍنی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65195;ﻫﻦ ﻭﻋﻠم ﻮ ﺩﺍﻧﺶ &= #65197;ﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤﻄﻠ&#= 65240;ﺎ ﻣﺎﺩﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﻴچ ﺠﻨﺒﻪ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎنی ﺪﺭﺁﻥ ﻤﻠﺎﺣﻈ&#= 65258; ﻧﺸﻮﺩ ﻋﻠﻮم ا= 5183;ﺘﻤﺎعی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮﻋﻠﻮم عرﻓﺎنی ﻮ ﺑﺸʋ= 98;ﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺗ&= #65184;ﺮﺑﻪﻫﺎﻯ علمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ʌ= 62; ﺩﺭﺟﻪ ﺧﻄﺎﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪ &= #65207;ﻨﺎﺳﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭﺍﻳﻥ اﺳﺖ ک= 607; ﭼﻘﺪﺭﺟﻨﺒﻪ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺍ= 5255;ﺴﺎنی ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﻳﺎﻟ&= #64401;ﺘﻴک ﻔﻠﺴفی ﺪﺭﻣﺎA= 193;ﻳﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺭﻭحی = 5262; ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺍﺻﻮل کاﺭ ʋ= 53;ﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﻠم ﻮﺗﺠﺮ= 5169;ﻴّﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﺤ&= #65240;ﻴﻘﺎﺕ ﺁﻣﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﺁﻥ ﻘﺎﺑل ﺴﻨﺠ&#= 65206; ﻭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ا= 5255;ﺴﺎنی ﺒﻨﺪﺭﺕ ﺣتی ﻘ= 5166;ﺑل ﺴﻨﺠﺶ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔ= ﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﺍﻧﺴﺎن= 740; ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕ= ﻴﺮﻳم ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻳ&= #1705; اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻳ&#= 1705; ﻄﻔل ﻮﺣتی ﺤﻴA= 262;ﺍﻧﻰ ﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮ&= #65251;ﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒﺎﻳﺪ &= #64400;ﺮﺩ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠ= 5166;ﺕ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻴک &#= 65252;ﻠّﺖ ﺑﺎﻋﻈﻤﺖ ﻫﺮ ا&#= 1583;ّعاﻯ ﺁﻥ منجر ﺑﮑﺸʋ= 76;ﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65204;ﻴﺎﺭ ﻭ ﮔﺮﺳﻨگی ﻮ ﻣ&#= 65188;ﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ ﻭ ﺳﺨتی ﺰﻧﺪﮔ= 5264; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ = ﺤﻔﻈ اﻗﺘﺼﺎﺩ یک ﺠA= 166;ﻣﻌﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺿﺮﺑﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻬﻤ= 5166;ﻥ ﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ تمد= 17;ن ﻤﺎﺩﻯ ﻴﺎﻓﺘﻦ &= #65261;ﺑﺎ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺂﻥ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 64344;ﺮﻭﺭﺵ ﻓﺮﻫﻨگ هرﮔﺰ A= 187;لّ ﻤﺸﮑل ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﺯﻧﺪگی ﺪﺭﻭﻳA= 208;ﺎﻥ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺳﻮﮊﻩﻫﺎﻯ عاA= 219;فی ﻮﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ &= #65175;ﺎ ﻣﺪتی ﻤﺴﺎﺋل عرﻓﺎنی ﺮﺍ ﻣʋ= 66;ﺩﻯ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺗ&= #65198;ﺑﻴﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﺳﺎس &= #65165;ﺳﺘﺪﻟﺎل ﺒﺎ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻮفق ﺒﺎﻋﻘل A= 192;ﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﻋﺎﻗﺒﺖﻋﻘل علمی ﺮﺍ ﺑﺎﻳʋ= 94; ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﻘﻞ = ﮐﻠّﻯ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 175;ﻨﻬﺎ ﺑﺎسلوک الهی &= #65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻴرَبّ ﺍﻟﻨﻮع= ; ﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ= ﻧﻮع فوق بشری ﻨﻴﺰ= بعقل ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. = ﺍﻳﻨک ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﺘ&#= 65194;ﻳّﻨﻴﻦ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻋﻘل ﻤ&#= 65166;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑ&= #65194;ﻫﻨﺪ ﺟﺰ ﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﺩ&= #65267;نی و مذهب تراشی و فلسفه بافی &#= 65256;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻣﻴﺘﻮ= ﺍﻥ ﺒﺠﺮﺃﺕ ﮔﻔﺖ ﮐ&= #65258; ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺘﻘ&#= 65262;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻳک ﻨﻮع ﺒ&#= 65268;ﻤﺎﺭﻯ ( ﺟﻨﻮﻥ ﻣﺨﻔﻰ) ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻫﻬﺎ ﺑﻴﻤ&= #65166;ﺭﻳﻬﺎﻯ ﺠﻨﻮنی ﺪﻳﮕﺮA= 263;ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭ&#= 65197;ﺩ. ﺩﻳﻮﺍﻧگی ﺁﺷ@= 401;ﺎﺭ ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐ= 5262;ﺭ ﻭﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺧﻴ&#= 65166;ل ﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻬﺎئ= 40; که ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺩﻳﻮﺍ&#= 65255;گی اﺳﺖ ﻫﻤگی ﻨﺘA= 268;ﺠﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘل ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ شایسته قهقرای فوری = 5207;ﺪﻩ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫ&#= 65166;ﻯ ﻤﻨفی ﻨﺎﺧﻮﺩ = 5153;ﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻂ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّ= 5174; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺣتی ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﺻ&#= 65166;ﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺷﻤ&= #1606;ی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﻋﺮﻓﺎﻥ الهی ʌ= 62;ﻳﺎﻋقل کُلّی ﺎﻟﻬﻰ ᤨ= 0;ﻪ ﭘس ﺍﺯﻳک ﺪﻭﺭ= 5257; ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﺰئ&= #1740; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ʌ= 68;ﺎ نَفس لوّامه = 5165;ﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺒﺨلق ﺒﺎ= 5199;ﮔﺸﺖ ﺑﺎ ﺩﻭ سرﭼﺸﻤ= 5258; ﻣﻨﻄقی ﺨﻮﺩ ﻓ= 4401;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺍ&#= 65251;ﻮﺭﺭﺍ ﺑﺮﺭسی ﻤﻴﮑﻨA= 194;. ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺎ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ کاﻣA= 248;ﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ = ﺤﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ ﻭﺑﺎ &= #65183;ﻮﺍﻧﺎﻥ ﺒﺎ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ&#= 65263; و علمی ﻫﻤﺮﺍ᥽= 7; ﺗﻤثیلاتی اﺯ ﻣﻨﻄﻖ ﻋﺮﻓ&#= 65166;نی اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎ ﺑ&#= 65200;ﺭگ ﺴﺎﻟﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠ&#= 65166; ﺑﺎ ﻋﻘل عرﻓﺎ= 06;ی ﺤﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. = ﻭﺣﺘﻰ ﻳﺎﺩﻯ هم اﺯ ﻋ= 5240;ل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻋﻠمی = 5256;ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻋﺮﻭج ﺬﻫنی ﻨA= 176;ﻴﺠﻪ ﺗﺪﺍﻋﻴﻬﺎﻯ ﺬ&#= 65259;ﻨﻰ و ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎﻯ علمی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 261;ﺳﺎﺋل عرﻭج ﻮ ﺗﻌﺎل®= 0; ﻔﮑﺮﻫﻤﺎﻥ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﺩﺭ &= #65195;ﻫﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺮﺩﺑ&#= 65166;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻌﺎلی = 575;ﺳﺖ. ﻭلی گاهی اﻳﻥ= ﺘﺪﺍﻋﻴﻬﺎ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﻮ ﻧﺎ&#= 65193;ﺭﺳﺖ ﻭﺍﻧﺤﺮفی هست= ;ند. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻨﺮﺩﺑ&= #65166;نی ﺴﺴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺧ&#= 65268;لی ﺰﻭﺩ ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ= ﺯﻫﻤﺎﻥ ﺴطح ﺒﺎﻟﺎﺭﻓA= 176; ﻪﺧﻮﺩ ﺳﻘﻮﻃ ﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﺁﺳﻴﺐ ﺭﻭﺍن= 740; ﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﮔﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ= 5204;ﺖ ﺍﺯﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍه= 740; که ﺗﻌﺎلی ﻔﮑʋ= 98;ﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺯ ﭘﺎﺋﻴﻥ ﺒﻴﺎﻳ&#= 65194; شاید ﻣﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺴﺖ ﺭﺍﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻮﺩ&= #65197;ﺳتی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﻌﻮ&= #65193; ﻭﻋﺮﻭﺝ ﻣﺠﺪﺩ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭلی ﺴﻘﻮ&#= 65219; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﺮﺩ&= #65169;ﺎﻥ ﺘﺪﺍﻋﻴﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65166;ﻃل ﻮ ﮐﺎﺫﺏ ﻭﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﺎﻋ&= #65240;ﺪﻩﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻣﺪﺗﻬ&#= 65166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ&= #65227;ﺮﻭج ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﺭﺩ. شاید ﺩﺭ ﺗﻔﮑ¡= 7;ﺮ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺗﺠﺪ&#= 65267;ﺪ ﻳک ﺘﻔﮑّﺮ ﻣﻴ= 5204;ّﺮ ﺒﺎﺷﺪ.ﻭلی اﻳA= 253; ﺘﻔﮑّﺮ ﺍﺯ ﻧﻮ&#= 1593; ﺘﻔﮑّﺮ ﺭﻭﺍﻧ= 5264; ﺟﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻓﻴﻠ&#= 65204;ﻮﻓﺎﻥ سعی ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﺍﻣﺪʋ= 65;ﺩﺍﺕ ﺍﻟﻬامی ﻮ اله= ;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺰﺣ&= #1605;ت ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻥ عرﻭﺟﻬﺎﻯ ﺬﻫ= 06;ی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴ= ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺘﺎﻳج عقل®= 0; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻨﺤﻮﻯ &#= 65170;ﺎﺧﺘﺮﺍع ﺪﺳﺘﮕﺎﻫﻰ ﺗﮑ&#= 65256;ﻴکی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﺑﻠﮑ&#= 65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﻳک ﺪﺳﺘﮕﺎﻩ ﻓ&#= 64401;ﺮﻯ ﻮ ﻳک ﺴﻴﺴﺘم ا= 5203;ﺘﺪﻟﺎﻟﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺷﺘ&= #65258; ﻭﺗﮑﻤﻴل ﻮ ﺗﻨ&#= 65240;یح ﺸﻮﺩ ﻣﻔﻴﺪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﺗﻔﮑّﺮ ﻣ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮ ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺗﺪ&#= 65165;ﻋﻴﻬﺎ ﻳﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; علمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ʋ= 96;ﻫﻦ ﺟﺰ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﮔ= ﺸﺘﻦ ﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﻣﻄ&= #65166;ﻟﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺣتی ﺒ&#= 65166;ﻋث ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65267;ﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜﻬA= 166;ﻯ ﺫﻫنی ﺸﺨﺺ ﭼﻨ= 5166;ﻥ ﺘثبیت ﻭ ﻣﻠﮑʌ= 58; ﺷﻮﻧﺪ ﻭﺣﺎﮐم ﺒﺮ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ گرﺩﻧA= 194; ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻗ= ﺎﺑل ﺘﺮﻣﻴم ﻮ ﺗﺼﺤ&#= 1740;ح ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗ= ﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺍﻳﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺑ&#= 65166; ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﻮ &= #65227;ﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺑﻴک ﻨﺘﻴﺠﻪ ثابت ﻣﻴﺮﺳﻨ᥷= 4;. ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨ= ;ﺪ ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺠﺪﻳ= 5194; ﻭ شاید ﺑﻬﺘﺮʌ= 63; ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮا ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 705; ﺸﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﭙﺒ&#= 65262;ﺗﺮ ﺫﻫﻥ ﺸﺨﺺ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺑﻨﺎحقّ ﻫﻤﻴʌ= 08;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺩق &= #65252;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻔ&= #64401;ّﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&= #65176;ﺼﻮﺭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ&= #64401;ﺮﺭﺍ ﻳک ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺍﺯ &= #65175;ﻔﮑّﺮﺍﺕ مکرر ﺧﻮﺩ ﮔﺮʌ= 35;ﺘﻪﺍﻧﺪ پس ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭﺳ= 5174; ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺏ ﺑﺴ&= #65262;ﻯ گوﺩﺍل ﻤﻴﺮ ﻭA= 193;ﻭ ﺩلی ﺤﻘّﺎﻧﻴ¡= 7;ﺖ ﮔﻮﺩﺍل ﻮ ﮐﺎﺭ &= #65153;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺮﺍه ﻫ&#= 65166;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﺁﺏ ﺑﺰ= 5251;ﻴﻨﻬﺎﻯ ﺘﺸﻨﻪ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬ= ﺍ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﭘُﺮﺗ= 5198; ﻭ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ ﺗﺮ = ﻭ ﻣﺰﺍﺭع ﺨﺸﻜﺘ= 5198; ﻭبی ﺤﺎﺻل ﻤﻴA= 252;ﺎﻧﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻔ&= #64401;ّﺮ ﺑﺎﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻤﻠﺎ ﺑﺎﺯﻯ ﺬﻫ&= #1606;ی ﻮﺳﺮﮔﺮمی ﺪﺍA= 197;ﺩ ﮐﻪ ﺭﺑطی ﺒﺘﮑ= 5166;ﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫ= ﻥ هم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻟﻌﮑس ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﺎ&= #65199;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #64404;ﺮﺩ ﻭﺧﺎﻙ ﻭﮔِل ﺁ= 5247;ﻮﺩگی ﺬﻫﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻧﺪگی اﻧﺴﺎ = 6;ی اﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل ثرﻭﺕ ﻭﺣﺮﺹ ﻭ= 5183;ﺎﻩ ﻃﻠبی ﻮ ﺳﺘﻤﮑ= 5166;ﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ &= #65255;ﻴﺎﺯ ﺑﺘﺠﺎرَبّ ﻣᥴ= 6;ﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺫﻫن&#= 1740; ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﻨﻄ&#= 1602; ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= لی ﺰﻧﺪگی عاﻗﻠᥴ= 6;ﻧﻪ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻧﺪ&= #65267;ﺶ ﻭﺧﻮﺵ ﻓﺮﺟﺎﻡ ( با فَرّ و جَم شدن) ﺣتی ﻨﻴﺎʋ= 99;ﻯ هم ﺒﺘﻄﺒﻴق ﻤA= 166;ﺩﻯ ﻮﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺁﻥ &= #65256;ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺭ ﻭس&#= 1593;ی کرﺩ ﺍﺯﻧﻮ ﺗﻔ= 4401;ّﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺳ= ﺎﺵ ﻣﻨﻄق غیرﻣﺎ᥷= 3;ﻯ یعنی عرفانی = 5240;ﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻨﻄ&= #1602; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی مقذماتی سالکان اﺳﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﺍﻧﻮﺍع ﺪﻳﮕﺮ= 5263; اﺯﻣﻨﻄﻘﻬﺎﻯ = 594;یر ﻣﺎﺩﻯ هم ﺒﺎﺷ= 5194; ﺟﻨﺒﻪﻫﺎئی اʋ= 99;ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﺟﻨﺒﻪ&#= 65259;ﺎئی اﺯﻣﻨﻄق عرﻓᥴ= 6;نی ﻮ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴت= 740; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک &#= 65244;ﻨﺪ ﻫﻤّﺖ ﺷﺨﺺ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺴﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺴﻮﻯ ﻣﻨﻄق ﺠ&#= 65194;ﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺍﻳ= 5194;ﺁﻟﻴﺴتی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺑﺎ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭﻣﺮ&#= 65165;ﻗﺒﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ &= #65261;ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﻌ&= #65166;ﻳﺐ وعلل جهل مینماید ﺗﻘﻮ&= #65267;ﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺳﻥ اﺧ&#= 65248;ﺎقی ﻮ ﻫﺪﻑ الهی ﺪA= 197;ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ الهی ﺪﺭﺗﺠﻠ᥾= 8;ﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻘﻮ&= #65245; ﻋﺮﻓﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; که نه ﺩﻧﻴﺎ ﺭA= 165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪﺁ&#= 65191;ﺮﺕ قائم وپس از مرگ .ﺯﻳﺮﺍ ﺁث= 75;ﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻣﺎ= 5193;ﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺯﻭﺩ ﮔ&= #65196;ﺭ ﻗﺎﺑل ﺴﺮﻗﺖ ﻭ&#= 65207;ﮑﺴﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻗ&= #65268;ﺒﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻮﺭﺷﮑﺴﺘﮕﺎﻥ &#= 65169;ﺪهی ﺴﻨﮕﻴنی ﺒﺒﺎA= 197;ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ ﻭلی عرﻓﺎ ﻭ ﺍA= 261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺗﺮک &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻭ= 4400;ﺴﺐ ﻋﻘل کُلّی الهی که ﻫﻤﭽﻨ= ;ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﻳﺎﻓﺖﻋﻘ&#= 1604; ﺠﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﻫﺴﺖ ﻫم ﺪﻧﻴﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫم ﺁ&#= 65191;ﺮﺕ .ﺍﮔﺮ ثرﻭﺗﻬﺎ= 5263; ﻤﻴﻠﻴﻮنی ﻨﺪA= 165;ﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﺪﻫﮑ&= #65166;ﺭﻯ هاﻯ ﻤﻴﻠﻴونی هم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ= 5165;ﮔﺮ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﺮﻫﺎ &#= 65207;ﺐﻫﺎﻯ ﺨﻮﺏ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺑ= ﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ﻔﻘﺮﺍ ﺭﺍ= 5187;ﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍﺑﻨﺪ. ﻭ&= #65191;ﻮﺍﺏ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﻥ ﺨﺴ&= #65176;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ = ﺭﺍ ﺗﺮﻣﻴم لاﺯم ʋ= 98;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭلی ث= 585;ﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﺗﺮﻣﻴم &#= 65194;ﺭﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ = ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺮﺩﻳﺪ &= #65175;ﻔﮑّﺮﺑﺎ ﻣﻨﻄق اﺣﺴﺎس A= 194;ﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻳنی ﻮ= 5251;ﺬﻫﺒﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎن= 740; غیر ﺍﻟﻬﻰ اﻧʌ= 04;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ = ﺧﺮﺍﻓﺎنی ﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺧﺘﻥ ﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﺁﺧﺮﺕ پس ﺍﺯﻣﺮگ ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭﻣﺴخ = 5240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻔﮑّ= 5198;ﺍﺕ ﻋﻠمی ﻮﻣﺎﺩﻯ = 4400;ﻪ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻣﻌﻠ= 5262;ﻣﺎﺕ ﻭﻓوﺮﻣﻮﻟﻬﺎ = 5251;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣ&= #65194;ﺍﻡ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﺍﻭﻫ&#= 65166;م ﻮﺧﻴﺎﻟﺎﺕ ﻣﻴ&#= 64401;ﻨند ﻭﺟﺰ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ و گم= 85;اهی ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ پس ﺍﺯﻣﺮگ ﻤﻴA= 208;ﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎمی = 575;ﺭﻭﺍح ﺤتی روح ﻴک ﻮ᥾= 7;ﺮﻭس ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ( کن ﻔ&= #65268;ﮑﻮﻥ) ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﺃﺯل ﺘﺎ ﺃﺑﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺍﺯA= 203;ﻠﺴﻠﻪ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ. = ﺍﻧﻮﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺳ&= #65248;ﺴﻠﻪ ﺩﺭﺍﺯ ﻓﺼﻮل ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ. ﺁﻧﮕﺎﻩ = ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺃﻧ= 5262;ﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﻧﺮﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺳ&= #65240;ﻮﻃ ﻤﺠﺪﺩﺍ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﻄﻮﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻴﺒﺎﻟʋ= 66; ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣ&= #65194;. ﮐﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﻭﺭﻧ&= #1580; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻋِﺮﺽ ﻭ ﺁﺑﺮﻭ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺗ&= #65236;ﮑّﺮﺍﺕ ﺑﺎﻋﻘل کُلّی= ﮐﻪ شامل ﻤﻨﻄق ﻤᥴ= 6;ﺩﻯ ﻮ ﻣﻨﻄق اﻳﺪﺁ= 5247;ﻴﺴتی ﻮﻋﺮﻓﺎنی اﺳʋ= 74; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺸﻒ ﺣﻘﺎﻳق &#= 65184;ﺪﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ فوق بشری و الهی ﻭ&= #65169;ﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺤﻘ&= #65166;ﻳﻖ ﺗﮑﻨﻴکی ﻨمی ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﺯ ﻣﺨﺰﻥ ﺁﮔ&= #65166;ﻫﻴﻬﺎﻯ الهی ﺒﺪﺳﺖ ﻣʌ= 68;ﺂﻳﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺷّ&#= 65188;ﺎﺕ سلّولهای ﻣﻐ&#= 65200; ﭼﻮﻥ ﺘﺮشح ﺼﻔ= 5198;ﺍ ﺍﺯ ﮐﺒﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ;ﻥ ﻨﺘﺎﻳج هیچ ﺁʋ= 97;ﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍنی ﻔﻌﻠﻰ = 5261; ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍﺣﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﻭنیز ﻤﻨﺠﺮ ﺑA= 176;ﮑﺎﻣل ﮋﻧﺘﻴﺒک ﺮﻭح= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ شای= 87;ته ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﻤﻮﻓق ﻤ᥾= 8;ﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ= ﺘﻌﺎلی ﺴطح عقل ﺸﺨﺺ ʋ= 91;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ نی= 586; ﺒﺘﻌﺎلی ﺴطح عقل جَمعی ﺒﺸ&= #65198; ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ (ﺳطح عقلی ﺠﻤ᥺= 8;ﻰ) ﺑﺸﺮﻏﻴﺮﺍﺯ (ﺳ&= #1591;ح علمی ﺠﻤﻌﻰ) ﺑA= 208;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘل غ&= #1740;ر ﺍﺯ ﻋﻠم اﺳﺖ. ﻋ&= #65240;ل اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﺴ= 5168; ﺑﻌﺪﻯ علما ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺣﺎﻓﻈ&= #65258; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎهی اﺳﺖ. ﻭلی علم = 5;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ کسب ﻋﻘ= 04;ی ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﻋﻘل ﻮﺍﺑﺴﺘﻪ &#= 65169;ﻤﻘﺎم ﻔﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ اﺳﺖ.ﻭلی علم ᥽= 2;ﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﮐﻠﺎس هاﻯ = 5153;ﻣﻮﺯشی اﺳﺖ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ که ﺑﺴﻄح عقل ج= ;َمعی ﻮﺳطح علم ﺒﺸ᥷= 8; ﮐﻤک ﻤﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. &= #65165;ﮔﺮ ﻓﻌﻠﺎ ﻋﺮﻓﺎ ﺩ&= #65197;ﻋﻠم ﺒﻬﺮﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65194;ﻫﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ عل= 605; ﺘﮑﻨﻴکی ﻮ ﺗﺠ= 585;َبّی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻘﺼﺪ &= #65227;ﺮﻓﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ= ﻏرَبّ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺷﺮﻕ ﺟ= ﻬﺎﻥ همیشه ﻋﺮﻓﺎن= ی و اشراقی ﻔﮑﺮ= ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻴ&= #1670; کدﺍم ﻨﻴﺰ ﺧﺎA= 247;ﺺ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .ﻣﺒﺤ&= #1579; ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 5244;ﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺮﺍ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺴم ﺒﺎ ﺗﻤ&= #65198;ﻳﻨﺎﺕ ﻭﺭﺯشی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 705; کرﺩ. ﻭﺩﺭﺫﻫﻥ &#= 65170;ﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻋ&#= 65248;ﻤﻰ ﻭ ﺗﮑﻨﻴکی ﻮ ﺗ&#= 65184;رَبّی ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺎﻳﺒﺮ&#= 65255;ﻴﺘﻴک و تثبیت و ملکه ﻨﻤﻮﺩ. ﻭA= 169;ﺎ ﻋﻘل ﺨﺮﺍﻓﺎت= 40; ﺬﻫﻥ ﺮﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ ﺗ= ثبیت ﮐﺮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﻋ&#= 65240;ل عرﻓﺎنی ﻮ ﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ&#= 65263; ﻮﻳﮋﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #65197;ﻭﺍﻥ تثبیت ﻭ ﺳﺎﻳ᥵= 0;ﺮﻧﻴﺘﻴک ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺿﻤ= ﻨﺎ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺟﺴم ﻨﻴ&= #65200; ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺮﻭﺍ= 5253; ﺸﮑل ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی = 75;ﻧﺴﺎﻥ پس ﺍﺯ تثبیت ﻭ= ;ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘک اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﻤﻴﺮﺳﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨ= ﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﻧ&= #65262;ﻉ فوق بشری ﺁﻳﻨ= ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺟﺴم ﺒﺎ = ﻣﺮگ بکُلّی ﻤﺘﻠﺎ= ﺷﻰ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎ&#= 65173; ﺁﻥ از ﺑﻴﻥ ﻤﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﻭﻟﻰ (ﺭﻭح ﻴﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﮋﻧتیک ﺮﻭﺣﻰ در یونیورس ملکوت ) ﺑﺎ ﻣﺎA= 259;ﻴتی ﺠﺒﺮﻭﺗﻰ ﺣتی = 5170;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣ&#= 65248;ﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ هفت ﻫﺰA= 165;ﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬﺸت چهارم فوق بشری میرﻭﺩ. س= لوک الهی اﻣﺮﻭﺯ ᥷= 3;ﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ بشریّت ﻭﮐﺴﺐ= ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻘﻠﻴ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﻴﺮالهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎﻯ الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪﻯ ʋ= 70;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻤﻌﺮفی ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋ&= #65198;ﺵ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥳ= 3;ﻳﻨﺪﻩ فوق بشری ﺮﺣﻤ= ﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﺿﻤﻨﺎ= ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺘﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘ&= #65256;ﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ (وَل= 40;ّ الهی ﻮ ﻣﻌﺼﻮʌ= 49;) ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ = ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻨﻮع ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. &= #65261; ﺑﺘﮑﻤﻴل ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 65249; ﺑﺮﺍﻯ نوع فوق بشری ﻮ ﺫﺧﻴﺮʌ= 57; ﺁﺧﺮﺕ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. <= o:p></o:p> حدیث 1532 -</spa= n><s= pan dir=3DLTR> اﺯ ᥴ= 5;ﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﺝ۵ﺹ۴ʋ= 69;ﺤﺎﺭ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﻳﺪ: اﻧّﺎ ﻟﺎ ﻧﻘﻮ= ل ﺠﺒﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﺗﻔ&= #65262;ﻳﻀﺎ ﻣﺎ (ﻭﻟﺎﻳﺖ سلوکی )ﻫﺮﮔﺰ ʋ= 69;ﺤث ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻳﺎ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﻴﻢ (ﻳﻌ&= #1606;ی بحث ﻭﻃﺮح ﻤﺎ = 76;َحث ﻓﻠﺴفی ﻨﺪﺍﺭA= 267;م ﻤﺎ ﺍﻫل ﺴﻠﻮک &#= 65262;ﻋﻤل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح&#= 1740; هستیم ﮐﻪ ﺑﺤث= ;ی ﺒﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ = ﻭ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ جَ&#= 1605;ع ﺠﺒﺮ الهی ﻮﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. (ﻓﺮﻳﻀﻪ عکس تفویض اختیا= 85; آزاد داشتن ) در فریضه اله= 740; بمعنی ﺠﺒﺮ ﻭ ʌ= 61;ﻇﻴﻔﻪ ﺣﺘمی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65207;ﺨﺺ ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳ&= #65166; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ سلو= 05; الهی ﺍﻣﺮﻯ ا᥸= 3;ﺖ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ که ﻓ= 5260;م ﻮﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭ ﺍﺩ&= #65197;ﺍﻙ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﻘق آ= 5253; مُیسّر ﮔﺮﺩﺩ= . ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #64400;سی ﺮﺍ ﺑﻔﻬم ﻮﺗﻌ&#= 65166;لی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺍﺩی را ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﭼﻮﻥ هرﺣﻴﻮﺍ= 06;ی ﻠﺬﺕ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺒ&= #65198;ﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ (ﻟﺬﺕ) ﮐ= ;ﻪ ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮ ﺁﺳﺎ&= #65253; ﻮ ﺳﻴﺮ ﻧﺸﺪنی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ (ﺗﻌﺎﻟﻰ) ﺳ= ;ﺨﺖ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩق ﺪﺭ حدی= 9; ها ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼﺤ= 5170;ﺖ ﺍﺯ (ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻴ&= #65253; ﻤﺮﺣﻠﺘﻴﻥ) ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻋﺎﻣل &= #65204;ﻮﻣﻰﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺳﺖ و ﻫم ﺠﺒﺮ &= #65261; هم ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭ= 5165; ﺑﺎﻫم ﺪﺍﺭﺩﻭ= 606;یز ﻤﻌنی اﻣﺮ ﺳﻮ= 05; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺪﺍﮔ&#= 65166;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍثاﺭﺧﻮﺩ = 5193;ﺭ بَحث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ. <o:p></o:p></span= > حدیث 1533 - A= 165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ (ﺝ۵ﺹ۷ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﺼﻨﻔﺎﻥ ﻤﻥ = 75;ﻣّتی ﻠﻴس ﻟﻬﻤﺎ فی = 575;ﻟﺄﺳﻠﺎم ﻨﺼﻴﺐ ﺍﻟﻤﺮﺟ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻘَﺪَﺭی= 7; ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍA= 199; ﺍﻣّﺖ ﻣﻥ ﺪﺭ ﺍ(در سلوک وهدف الهی) در اﺳﻠﺎ= ;ﻡ ﻧﺼﻴبی ﻨﺨﻮﺍA= 259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻳکی پیروان مکتب فکری ﻤﺮﺟﺌﻪ ʌ= 61; ﺩﻳﮕﺮ طرز فکر ﻗَﺪَ&= #65197;ﻳﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻣﺖ ﻣﺤﻤ= ;ﺪ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; اﻭم کنندﻩ ﺑﺎ ولایت محمد ﺍ&#= 65261; ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ= ﻳﺎﻥ ﮐﺎﻣل ﺪﻳﮕﺮ ﺯ&#= 65251;ﺎﻧﻬﺎی بعدی ﻣﺨﺘﻠﻒ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری همه مذاهب ﻈﺎﻫﺮﺍ و تنها در اسم &= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺼ&= #65268;ﺒﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻔﻮ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ مفهوم این حد= 740;ث شامل آﻧﻬﺎ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 575;ﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﻣﺮʋ= 83;ﺌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷند ﺑﺎ = 5169;ﺮخی که ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺎ= 606;ی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺸﻤﻮل عف= 08; الهی ﺒﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65228;ﺘﺰﻟﻪ ﻭ ﺻﻮﻓﻴﻪ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﺍﻧﺪ. ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ اسم®= 0; ﺒﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮک ﻮﺷﻌﺎع = 575;ﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯﻣﺮ= 711; ﺘﻮﺑﻪ ﻣﮑﺮﺭ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ(&= #65227;ﻔﻮ ﻋﻤﻮمی) ﺮﺍﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﮔﺮﻭﻩ ﺷﻴﻌﻴﺎ&#= 65253; الهی هستند. ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺩﻋﺎ ﺍﺭ&#= 65199;ﺵ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤﻪ ﻣ= ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺳ&= #65248;ﺎم ﻮﺗﺴلیم الهی = هستند. ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ زحمت و تلاش ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺎف&#= 1740; ﻨﺼﻴﺒﻰ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ&= #65227;ﻔﻮ الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﮐ&= #65258; (إﺭﺟاء) ﻮ ﺑﻌﻘ&#= 65168; ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻥ ﺮﺍ &= #64344;ﻴﺸﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧ&#= 65194;. ﻭﻣﺪﺍم ﺴﻠﻮک = 575;لهی ﻮﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮک= 740; وظیفه الهی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ &= #65251;ﻮﮐﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﻭ= ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣﺮگ ﻔﺮﺻﺖ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﻧﺪﻫﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; که ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠ= 5262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﻌﺪ = ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺮﺟﺌﻪ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺸﻴﻌ&= #65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ تسلیم و پیما= 606; با ﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﺪﺭ&#= 64404;ﻨﺎﻩ کاری انسان م= 740; ﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.&#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻘﻄ &= #65240;ﺪﺭﺕ ﻧﻈﺮﻯ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺳﺎ= 5247;ک ولایت ﮐﻪ ﺑﺎ᥾= 7;ﺪ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮل نف= 87; ﮔﻨﺎهی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎ ﻗﺪﺭﻯ ﺒﻤ&= #65228;نی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ &= #65261; ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻧﻘشی ﺒ= 5198;ﺍﻯ اﺩﺍﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻓﮑﺮ کنونی ﻮ ʋ= 97;ﻭح ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﺍﻳﻨﺎﻥ که ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ &#= 65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯسل = 8;ک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻌﺘ&#= 65200;ﻟﻪ ﺷﻴﻌﻴﺒﺎﻥ ﺮﺍ &= #65251;ﺮجئه ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ. &= #65207;ﻴﻌﻴﺎﻥ رسمی ﻨﻴﺰ ﻣﻌʋ= 76;ﺰﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ. ﻭﻧﻘل اﺯ ﺍﻣﺎ= 605; ﺼﺎﺩق ﻤﻴﮑﻨن= 83; ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻟﻌﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟﻤﻌﺘ= 5200;لة ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺘ&#= 65200;ﻟﻪ ﺭﺍ ﻟﻌنت و نفرت کنند ﮐﻪ = ﻗﺼﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭلی اﻟﺤﺎﺩ ﻭ@= 400;ﻔﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻨﺪ. ﺭفع ﺘﺸﺒﻴﻪ ﮐ= 5256;ﻨﺪ. ﻭلی اﻧﺮﺍ ﺑﻴA= 208;ﺘﺮ ﺗثبیت ﮐﺮﺩﻧ᥷= 4;. ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻣﺮﺟئی اﻋﺘﻘʋ= 66;ﺩﻯ ﺪﺭﻗﺮﻥ ﺳﻮم هجری ﺒﺒﻌﺪ ﺑʌ= 62;ﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻠ&= #65204;فی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪ اﺑﺮ= 5165;ﺯ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65259;م ﺪﺭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ&#= 65175;ﻔﺎﻭﺕ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻘﺼﻮ&= #65193; ﺍﻣﺎم ﺪﺭﺍﻳﻥ گفتاﺭ ﮐﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺰ&#= 1604; و بدور اﺯ ﺳﻠ᥾= 2;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی هستند ﻭ&#= 65239;ﺸﺮﻯ ﻤﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪ ﺧﺪﺍ را ﺩﺭﺗﻮ= 5211;ﻴﻒ ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ = ﺧﺪﺍ) ﺭﺍ ﺩﺭﻋﻤل سل= 08;ک الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩ. ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻗُﺪَﺭﻯ ﻮ ﺯﻧ= 5194;ﻳق ﻮ ﻣﺎﻧﻮﻯ ﻮ ﻧﻈ= ﺎﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻟﻔﺎظ= 740; ﺒﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳل &#= 65170;ﻨﺎﺳﺰﺍ ﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺷﺪﻩ = ﻭﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺮﻋﻠﻴ&#= 65258; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑﮑﺎ&#= 65197; ﻣﺒﺮﺩﻧﺪ. ﻣﻌﺘ&= #65200;ﻟﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺻﻮﻓﻴ&#= 65258;ﺍﻯ ﺒﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ&= #1593;زلت ﺳﻠﻮک ﻮ ﮔﻮﺷﻪ&#= 64404;ﻴﺮﻯ ﺪﺭﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺘﻤﺮﮐA= 200; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﮑﺮA= 193;ﻧﺪ. ﻭﻧﻪ عزلت ﺍﺯ A= 261;ﻟﺎﻳﺖ الهی . (ﺗﺸﺒﻴﻪ) &= #65169;ﺎﺯ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻔﻠﺴﻔ&#= 65264; ﻭ ﻣﻨﻄقی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ سلوک الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ = 78;جلّیات ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻣﮑﺎﺗ&= #65168; ﺳﻠﻮکی ﻮﺗﺼﻮA= 233; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣل عم= 04; ﺘﺠﺮﻳﺪ و پاکسازی نف= 587; ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺒﺪﻭ= 5253; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ= 5257; ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﻣﮑ= ﺎﺗبی اﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭا= 04;هی اﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗ&#= 65212;ﻮﻑ شدﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣ&#= 65228;ﺘﺰﻟﻪ ﻫم ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺒ= 5176;ﺪﺭﻳج عمل سلوک اله= 740; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻮ&= #65165;قعی الهی ﺮﺍ ﺭﻫﺎ @= 400;ﺮﺩﻧﺪ ﻭمتفکّر ﻓﻴﻠ= ﺴﻮﻑ ﺩﻳنی ﺸﺪﻧﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﺠﺪﻳﺪ الهی گر= ;ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ الهی ﻨﺒﻮﺩﻧ᥷= 4; ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻫﺮ ﻃﺮ= ﻳﻘتی که وﺍﺻل ﺘﺎﺯʌ= 57;ﺍﻯ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ب&#= 1585;تری مقام الهی می اﻓﺘﺎﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1534 – <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ ص ؟؟ ) که می = 1;رماید - أﺩنی ﻤﺎ ﻳﺨﺮ&#= 1580; ﺒﻪ ﺍﻟﺮجَلّ ʌ= 52;ﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺃﻥ &#= 65268;ﺠﻠس الی غال ﻮ ﻳﺴ᥵= 6;مع اﻟﻰ ﺣﺪﻳثه ﻭ = 5267;ﺼﺪّﻗﻪ علیّ ﻘﻮﻟﻪ ﺍʌ= 53; ﺃبی ﺤﺪّثنی عنه ﺃ= ﺑﻴﻪ ﻋﻥ ﺠﺪّﻩ ﺃﻥ ﺮ&= #65203;ﻮل الله ﻗﺎﻝ ﺻﻨʌ= 36;ﺎﻥ ﻤﻥ اِﻣّتی لا= ﻧﺼﻴﺐ ﻟﻬﻤﺎ فی اﻟﺎA= 203;ﻠﺎﻡ ﺍﻟﻐُﻠﺎة ﻭ ﺍ= 5247;ﻘَﺪَﺭﻳﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل کاﺭ&= #65263; که ﺍﻧﺴﺎﻥ سالک را ﺍﺯ ﺍ᥾= 7;ﻤﺎﻥ وپیمان او ﺒﻴ&= #65198;ﻭﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻧﺰﺩ ﻳک ﻤﺒﺎﻟ&#= 65232;ﻪ آمیز ﺒﻨﺸﻴﻨ᥷= 4; ﻭﺑگفته ﺍﻭ ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻫﺪ = ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺼﺪﻳق &#= 65262; ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ. ﻭ ﭘ= ;ﺪﺭم اﺯ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺩ&#= 65261; ﺻﻨﻒ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍ= ﺯ ﺍﻣّﺖﻣﻦ( از اوم کنندگان سالک با ولای= 578; محمد درهر زمان ) ﺍﺯ ﺍﺳﻠ= 5166;م ( پیمان سلوکی الهی خود) ﻧﺼی= ب و بهره ای ﻨﺨﻮ= ;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻳکی عُلاﺕ ﻭ ﺍﻓﺮʋ= 65;ﻃ گرﺍﻥ ﻮ ﺯﻳﺎﺩ= 5257; ﮔﻮﻳﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #1575;لهی ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ = ﺍﻳﻥحدیث ﻏُﻠﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ&#= 1581;َقّ ﻤﺪﻋﻴﺎﻥ اﻟﻮ= 5259;ﻴﺖ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺒʌ= 68;ﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪاند .و ﺑA= 184;ﺎﻯ ﻤﺮﺟﺌﻪ ﺩﺭحد= 40;ث های ﻗﺒلی اﺳﺖ= ;. ﺍﻳﻨﺎﻥ اُﻣّﺖ ﺍﻭم کنندﻩ ﻭ ﺳﺎﻟª= 5; ﻮلی بی ﻨﺼﻴﺐ و بهره ﻫﺴﺘﻨﺪ. @= 400;ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ غیر ﻭA= 165;قعی ﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺪّ مُ= 585;بّی الهی ﻮ ﻭﺍقعی= ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺩفع ﺸﺮک ﺪﺭ = 5175;ﻤﺮﮐﺰ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ = ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻤ&= #65268;ﻘﺎ ﻣﻘﺎم الهی ﻤ᥾= 8;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ علیّ اﻟﻠ᥾= 0;ی ﻴﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻟﻠ&= #65260;ی ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ شا= 605;ل می گرﺩﺩ. ﺍﻣﺎ = 5231;ُﻠﺎﺕ و غالیان ﮐﻪ ﻏ= ;ﻠﻮّ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻤﻌنی ﻤﺮﺟﺌﻪ = 4400;ﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﻌﺪ &= #65251;ﻮﮐﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺩفع &#= 65208;ﺮک ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗ&#= 65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ها = 5169;ﻴﺸﺘﺮﻣﻨﻈﻮ᥷= 7;ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺮخی ﻤﻌﺘ= 5240;ﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ = ﺍﺯبی اﺭﺍﺩگی ﻮ ﺑﻴ@= 405;ﻨﺎهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65261; ﺑﺮخی ﺰﻳﺎﺩﻩ = 5197;ﻭﻯ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ می کنند ﻭﺑﻘول اﻣﺎم ʌ= 12;ﺎﺩﻕ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟﺎ&#= 65251;ﺮﻳﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﻚ ال = 7;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫم اﺧ= 5176;ﻴﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﻧمی ﺒ&#= 65268;ند گه ﭼﻘﺪﺭ ﺭﺍﺣ= 5174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﮕﻨ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1535 – از ﺍﻣﺎم کاﻇ᥽= 0; (ﺝ۵ﺹ&#= 1784;ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁ&#= 65197;ﻯ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﺴﺘطی= 17;ع اﺳﺖ (ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﮔﻨﺎﻩﮐﺎﺭﻯ ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&= #1604; آﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺘﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ (ﻣﺴﺘﻄﻴ&= #65226;) ﻳﻌنی ﺘﻮﺍنی ʋ= 98;ﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺴ= ;ﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ( سالک ﻣﻄﻴﻊ) ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ سلوکی ﺧﻮﺩ ﺑᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻌﻨ&#= 65264; (ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ) ﺩﺭ= ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ عکس وظیفه (ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ) ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم کاA= 223;ﻢ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﻤﺴﺘطیّع اﺳﺖ= ; ﺍﮔﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﻔﺖ ﺭﺍ&= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺃﻥ ﻴﮑ᥾= 2;ﻥ ﻤﺤلّی اﻟﺴرَ= بّ ﺻﺤﻴح اﻟﺠﺴﻢ = 5203;ﻠﻴم اﻟﺠﻮﺍﺭﺡ ﻟﻪ &#= 65203;ﺒﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻥ اﻟﻠ&#= 65258; عَزّ ﻭ جَلّ ﻓ= ﺎﺫﺍ ﺗﻤّﺖ ﻫﺬﻩ ﻓﻬ&#= 65262; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﻟﺎ ﻳ&= #65240;ﺪﺭ ﺃﻥ ﻴﺰﻧﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻥ اﻣﺮﺃة ﻓﺎ= 5195;ﺍ ﻭﺟﺪ ﺍﻟﻤﺮﺃة &#= 65235;ﺄﻣّﺎ ﺃﻥ ﻴﻌﺼم ﻔﻴﻤ&#= 65176;ﻨﻊ ﮐﻤﺎ ﺍﻣﺘنع ﻴ= 5262;ﺳﻒ ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺃﻥ ﻴﺨ&= #65248;ّﻯ ﺒﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻨﻬ&#= 65166; ﻓﻴﺰنی ﻮ ﻫﻮ ﺯ&#= 65165;ﻥ ﻭﻟم ﻴطع اﻟﻠʌ= 58; ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﻭﻟن ﻴﻌﺺ ﺑﻐﻠ&#= 1576;ة ﮐﻪ ﻋﺒﺪ ﻭ ﺑﻨA= 194;ﻩ (ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺴ= 5198;ﺳﭙﺮﺩﻩ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭽﻬﺎﺭ &= #65211;ﻔﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳ= کی اﻳﻨﮑﻪ ﺩﺍﺭﺍ= 5263; اﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮک گناﻩ ﺩﺭ ﺣﻀﻮA= 197; ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻣﺎﺩ&#= 65257; ﺑﺮﺍﻯ گناه ﻩʋ= 69;ﺎﺷﺪ)ﻭﺟﺴمی ﺴﺎﻟﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ (= ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤلی بیما= ;ﺭﻯ ﺪﻭﺭﻯ اﺯﮔﻨﺎ= 5257; ﻧﮑﻨﺪ) ﻭ ﺑﺎ ﺍﻋ= ;ﻀﺎئی ﺴﺎﻟم ﺒﺎﺷﺪ ( ﻭ= ﺳﺎﺋﻞ ﻭﻋﻀﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺳﺒبی (وسیله توسّل )اﺯﺧﺪﺍ= ;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (= ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ &= #65261;لی ﻮﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥاﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ سلوک الهی ﮐف&#= 1740; ﻨﻴﺴﺖ) ﺍﮔﺮ ﺍﻳ= ﻥ ﭽﻬﺎﺭ ﺷﺮﻃ آﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﻣﺴﺘطیّع ﺨﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪ&= #65197;ﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺖ ﻭل&#= 1740; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261; ﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍ= ﻣﺎم ﻤثال ﻤﻴﺎﻭﺭʋ= 93; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺩﻯ که ﺯﻣﻴ= 5256;ﻪ ﻭﺻﺤﻨﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65169;ﺮﺍﻳﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﺸﺎﻧﻪ ﺧﺎلی گند .ﻭ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﺘﻥ ﻮ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺴ= ﺎلم ﺪﺳﺖ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧ&= #65200;ﻧﺪ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣﻌﻤﻮ&#= 65247;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺼﻰ ﺩ&= #65197;ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﺰنی عل= 5;ﻗﻤﻨﺪ ﺑﺰﻧﺎن ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ &= #64400;ﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺯﻟ&= #65268;ﺨﺎ در مصر ﻧﺸﺎﻥ ʋ= 94;ﺍﺩ. ﻭﺍﻣﺘﻨﺎع ﻨﻤ= 5262;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺒ= ﻴﻨﺪ ﻭ ﺯﻧﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ= ;ﻫﺮﮔﺰ سلوک الهی ﻮ ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻴﭽﮕ&= #65166;ﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯﻣﺤل غلبه ﺑﺮنَفس &= #65191;ﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﺴﺘطیّع ﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩ&= #65197;ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﻮﺍﻥ کنترل نفس ﻭ ﺍ= ﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻣﺤل ﺘﻮﺍﻧ= 5166;ئی اﺳﺖ. ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ&= #1578;َرس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭلی ﺒ&#= 65166; ﺗﻠخی ﻮ ﺑﻀﺮﺭ &#= 65193;ﺭ ﻟﺬﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﻮﻳﺶﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65165;ﮔﺮ ﺭﻭﻯ ﻤﻐﻠﻮﺑﻴ&#= 1617;ﺖ ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﻯ گن= 75;ﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻴ&= #1604; ﻨﺎ ﺗﻮﺍنی اﻭ = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65165;ﺯ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟﺎ&#= 65251;ﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭﮐﻨﺘﺮل نفž= 7; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ = ﻳﺎﺯﻥ. ﻭﺯﻧﺎ ﮐﺎﺭﻯ عمل ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍ= 06;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک بهر ﻧﺤﻮﻯ اﺯ A= 165;ﻥ ﺪﻭﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1536 - ﻮ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</= span>۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ ﻗﺪ ﮐ= ;ﺎﻧﻮﺍِ یدّعون ﺍلی ا&#= 65247;ﺴﺠﻮﺩ ﻭ ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ اﻳﻨﺎﻥ ﻘﺒﻠﺎ= ; ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺴﺠﻮﺩ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺸﺪA= 255;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ&= #65203;ﻠﺎﻣتی لاﺯم آﻧﺮﺍ ﺩʋ= 65;ﺷﺘﻨﺪ ﻭلی ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ = 5261; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﺸﻴﻤ&#= 65166;ﻥ هستند ﺍﻣﺎم ﻔ= ;ﺮﻣﻮﺩ: ﻤﺴ= 5176;ﻄﻴﻌﻮﻥ ﻟﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍُ&#= 65251;ﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺍﻟﺘﺮک ﻠ&= #65252;ﺎ ﻧﻬﻮﺍﻋﻨﻪ ﻭ ﺑ&= #65196;ﻟک اﺑﺘﻠﻮﺍ ﺳﺎﻟم ﺒﻮ= ﺩﻧﺪ ﻳﻌنی ﻤﺴﺘطیّ= ;ع ﻮ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻮﺍ&= #65253; لاﺯم ﺒﻮﺩﻧﺪ @= 400;ﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻣﺮ ا&= #1604;هی ﺒﺪﺍﻥ ﻋﻤل کنند . ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﺭﺍ نَهی ﺴﻠﻮª= 5;ی ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻦ (ﺍﺑﺘﻠﺎ&= #65263;) الهی ﺪﺭ بلا و= ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧ= ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻮ ﺑﺎ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺠﺴم &= #65204;ﺎﻟم ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭﺍﻣﺘ&#= 65256;ﺎع اﺯﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ &#= 65251;ﻨﻬﻴّﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻳ&= #1602; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭ ﺑﺪﻯ ﻮ ﻧﺎﺗﻮﺍ&= #65255;ﻰ ﮐﻨﺘﺮل نفس ﺩʋ= 97; ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﻭ&= #65199; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭﺻﺤﻨ&#= 65258;ﻫﺎﻯ گناه ﻧﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کند .ﻳﺎ ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل گناهی ﺒﮑﻨﺪ. ʋ= 99;ﻳﺮﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮ= 5165;ﻯ گناﻩ ﺷﺪﻩﺍﻧʋ= 94;. ﻳﺎهَوَس ﮔﻨﺎ= ;ﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ ﻳﻌنی ﺘﻮﺍﻥ اA= 255;ﺠﺎم گناه ﻭﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻥ اﻧﺠﺎم کنترل = نفس ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻥ ﺘﻮﺍﻥ کنترل ن= ;فس ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﭼﻪ = ﺳﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ &= #65193;ﻫﻨﺪﻩﺍﻯ الهی ﺒﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﺮخی اﺯ ﮔﻨﺎA= 259;ﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭلی &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺷﺮﻃ = 75;ﻭل ﻮ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. (ﺑﻤﺎ ﺍ= ;ُﻣِﺮﻭﺍ) ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﻤﺎﻣﻮﺭ ﮔﺸﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ أمر = 5165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ = سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی اﻋﻤﺎل ﻨﻬی ﻮ = 5165;ﺟﺮﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65198; کامل الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻳکی ﺪﻳﮕﺮ ﮐ= 5258; ﺩﺭ قُرآن ﺩﺭᥴ= 9;ﺎﺭﻩ ﺑﺮخی ﺨﻮﺭﺩﻧA= 268;ﻬﺎ ﺣﺮﺍم ﻮﻳﺎ ﺑﺮ&#= 1582;ی اﻋﻤﺎل گناه ﻭ= ;لی ﺠﺰﺋﻴﺎﺕ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ق&= #1615;رآن ﻨﺎﻃق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1537 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ = ﺧﻄﺎﺏ الهی ﺒﻤﻮسی ا= ﺳﺖ: <= b>ﻴﺎﻣﻮﺳﻰﺍ᥽= 5;ّﻯ ﺨﻠﻘﺘک ﻮ ﺍﺻﻄ&#= 65236;ﻴﺘک ﻮﻗﻮﻳّﺘک ﻮﺃA= 251;ﺮﺗک ﺒﻄﺎﻋﺘﻰ ﻭ ﻧﻬ&= #65268;ﺘک عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻰ ﻓ= 5166;ﻥ ﺃﻃﻌﺘنی ﺃﻋﻨA= 176;ک علیّ ﻄﺎﻋﺘﻰ ʌ= 61; ﺍﻥ عصیتنی ﻠم ﺃﻋ= ﻨک علیّ ﻤﻌﺼﻴﺘ᥾= 4; ﻭلی اﻟﻤنّة ﻋﻠﻴک فی ﻄﺎﻋﺘﻚ ﻭل= 40; اﻟحَجّة ﻋﻠﻴ= ک فی ﻤﻌﺼﻴﺘک <= span lang=3DAR-SA>ﺍﻯ ﻤﻮسی ﻤ᥽= 3; ﺘﻮﺭﺍ آﻓﺮﻳﺪم ﻮ ﺗﻮ= 5197;ﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ و برگزیدم ﻮﺗﻘ&= #65262;ﻳﺖ ﮐﺮﺩﻡ (در تولž= 3; دوم بازگشت بخلق پس از مرگ قبل از مرگ ) ﺍﻓﺮﻳﺪم = 5262; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺘﻮ ﺩﺍﺩﻡ = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺘﻮ ﺍﺟﺘʋ= 70;ﺎء و جذب ﻭ ﺍﺻﻄﻔA= 166; از بین دیکرا= 606; برگزیدم و ﻳﺎ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ) ﻓﺮﻣﺎ&= #65253; ﺪﺍدم که ﺍﻃﺎʌ= 27;ﺖ ﻣﻥ کنی (ﺍﻃﺎﻋ= 5174; سلوک الهی ﺒﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮﺍﻥ عدم اﻃʋ= 66;ﻋﺖ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑ&= #65198; ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ) ﻭ ﺗﻮ= ; ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴ&= #65174; (ﻭتمرّد ﻭﮔﻨᥴ= 6;ﻩ) ﺩﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ (ﻭ= ﮔﻔتم ﻤﺒﺎﺩﺍ ﮐﻪ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ تم= 585;ّد ﮐﻨﻰ ﻭﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ ﺘﻮﺍﻥ سلوک الهی ﺒﮑنی ﻮ ᥴ= 9;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﻮﺍﻥ گناﻩ ﻧﮑﻨﻰ) پ= 87; ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐ&= #65198;ﺩﻯ (سلوک الهی ﻨﻤ= ﻮﺩﻥ) ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ= ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺗﻮ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﻢ. ﻭﺍﮔﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ &= #65261; تمرّد ﻭﻋﺼﻴﺎ= ;ﻥ ﻨﻤﻮﺩﻯ ﻮ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﮐﺮﺩﻯ ﺘﻮﺭﺍ ﺑ&= #65198; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺗﻮ ﮐﻤ&= #1705; ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻡ ( ﻗﺪ= ﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﻳﻨک &#= 65236;ﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﮐ&= #65256;ﻮﻧﻰ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺷﺨص ا= 5203;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺻل اﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮ= ﺗﻮ ﻣﻨّﺖ ﺩﺍﺭﻡ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی اﻃʋ= 66;ﻋﺖ ﮐﻨﻰ (ﻋﻠﺖ ﺍﺻل&= #1740; اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻫم ﻔﮑﺮﻯ &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ= 5259;م ﺘﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ = ﺍﺟﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﻳ&= #65166; ﮐﻨﺘﺮل نفس ﺧʌ= 62;ﻳﺶ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻥ ﺒﺮﺗ= ﻮ ﺩﺭ ﻣﻌﺼﻴﺖ حُ= 580;َّت ﺩﺍﺭﻡ ( ﺍﺳﺘﺪﻟ= ﺎل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯﻤﺤ&#= 64401;ﻮم کرﺩﻥ اﻭ ﺑﺨﺎA= 219;ﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴﻞ ﻣ&= #65208;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺷ= ﺨﺺ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﺪ کی گناﻩ ﮐﺮﺩ᥽= 7; ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﻗﻴﻘﺎ ﺍﺯ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﻯ ﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺸﻴﻤﺎنی = 5262; ﻧﺪﺍﻣﺖ ﺳﺎﻟﻚ &= #64400;ﻤﻜم عمیق تز ﺪﺭ ﺗ᥸= 0;ﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﺮک اﺯ ﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﺻﻄ&= #65236;ﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ در بین چندین افراد شایست= 07; و نسبتا موفق &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤ&= #65228;نی اﺟﺘﺒﺎء ﻳﺎ ﮐ= 5208;ﺶ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ. ﻭلی اﺣﺘﻤﺎل ﻤﻌﺼA= 268;ﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ = ﻤﻮﺳﺎﻯ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰﻭ ﻳﺎ &= #65259;ﺮﻣﺎشی ﻮسالک الهی ﻨ&= #65208;ﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک هنوز ﺑﻤﺮﺣﻠ᥽= 8; ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&= #65262;ﻯ ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻧ&= #65198;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒ= ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺠﺒﺮئیل وﻧﺠᥴ= 6;ﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ. (ﻣِﻨّ&#= 65174;) ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺩﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ اﻟﻬﻰﺑﻴﺶ ﺍﺯ &#= 1588;ایستگی ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ حُجّت ʋ= 93;ﻟﻴل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺤﮑﻮم کرﺩﻥ = 94;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺻﻮ&#= 65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻳﺎحُجّت ﺍﺳﻠ= ;ﺎﻡ) ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺤﺠﺖ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻡ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺖ = ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭﻋﻠ&= #65166;ﻣتی الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻫﺮ آخوندﻯ ﺘﺎﺯﻩ= ; ﮐﺎﺭ حُجّت ﺍﻟﺎﺳﻠ= ;ﺎم ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ = آخوند ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻳﺖ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻭ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1538 - <= /b>اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۹ﺑﺤﺎﺭ= ;) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی کما ﺑﺪﺃﮐم ﺗʌ= 28;ﻮﺩﻭﻥ همان ﻄﻮﺭﮐﻪ &= #65193;ﺭ آغاز ﺷﻤﺎ ﺭﺍ A= 153;مدید ﺯ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﮔﺸ&= #65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65207;ﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻭهی ﺸ= 5166;ﻳﺴﺘﻪ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮﺟﺎ = 5251;ﺎﻧﺪکی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. (ﺑﺪﺃﮐﻢ) ﺷﻤﺎﺭ= ﺍ (ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻭﺭﺩ = ﻭ ِﺑﺪﺍ ﻭﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﺁ&= #65231;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﻌﺮفی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺗʌ= 62;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻴ&= #65166;ﻓﺮﻳﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺑﺮخی اﻧﺮﺍ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺑﺼﺤﻨ&= #65258; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧﺰﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﻤﺮگ ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ک= 575;ﺭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺍ= ﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺴﺦﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﻓﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺩﻧ&= #64401;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩﺍ&#= 1740;د . ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی کرﺩﻩ ﻭﻫ= ;ُﺪﺍ ﻭ ﻋﻘلی ﺗﺮ ﻭ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻳﺪ.) ﻭ ﺑﺮﺧﻰ شایس= 8;ه ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﻳA= 194;ﻩﺍﻳﺪ. (ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ﻮﻋﻘلی ک= ُلّی ﻮﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﻨﻴﺎﻓﺘ᥽= 8; .ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻧﺪ&#= 65257; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻗﺸﺮﻯ هم ﺪﺍﺷ= 5176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺟﺎﻣﺎ&= #65255;ﺪگی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻭﻣﺤﺮﻭم از ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼ= ﻮﻥ ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻓﺮﻳﻖ) ﮔ᥷= 8;ﻭﻫﻰ ﻭﻓﺮﻗﻪﺍﻯ ﻮﮐ&#= 65204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻔﺮﻗﻪ حَواس= ; ﻭﻋﻘل ﻮﻫﺪﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻘﻂ سا= 604;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 0;َمع آﻭﺭﻯ حواس ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋ&= #65220; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ( ﺗﻌﻮﺩﻭﻥ)ﻋﻮﺩ= ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪﻋﻮﺩ و معاž= 3; ﻫﻤﺎﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ بجهان در صور= 578; نوعی ﺍﺳﺖ. ﭼﻮA= 253; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺑﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺖ ﺍﺭﻭﺍح ﻮﺍﺻﻠ= 5166;ﻥ که ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮخی &#= 65194;ﺭ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻴﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #1606;ی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65256;ﺪ (ﻫُﺪﻯ هماﻥ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻴﺎ ﻭﺍﺳʌ= 20;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨ= ﺪ ﻗﺮﺑﺎنی پس ﺍʋ= 99; حَجّ کهنه ﺭﺍ ﻧﻴﺰ A= 259;ُﺪﻯ گفته اﻧﺪ. ﮐﻪ A= 251;ﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; نفس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﺩﺭ ﻳک ﺴلوک اʌ= 47;ﻬﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّی ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﺗ= ;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺨﻠﻘﻬ= 605; ﺤﻴﻥ ﺨﻠﻘﻬم ﻤﻮٴﻤA= 256;ﺎ او ﮐﺎﻓﺮﺍ ﻭﺷ= 5240;ﻴّﺎ او ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﮐ= 5196;ﻟک ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ ﻴﻮﻡ &= #65165;ﻟﻘﻴﺎمة ﻣﻬﺘﺪ اﻭ ﺿﺎﻝ &= #65267;ﻘﻮل اﻧّﻬم اﺗّﺨﺬ= ;ﻭﺍ ﺍﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺃ&#= 65261;ﻟﻴاء ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65261; ﻳﺤﺴﺒﻮﻥ اﻧّA= 260;م ﻤﻬﺘﺪﻭﻥ ﻭﻫم اﻟﻘﺪﺭیّة ﺍ᥼= 7;ﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭ ﻭﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻧ&#= 1617;ﻬﻢ ﻗﺎﺩﺭﻭﻥ علی¡= 7; اﻟﻬُﺪﻯ ﻮ ﺍﻟ= 5216;ﻠﺎلة ﻭﺫﻟک اﻟﻴﻬم = 75;ﻥ ﺸاءوا ﻭﺍﻥ ﺸ= 5;ءﻮﺍ ﺿﻠّﻮﺍ ﻭﻫم ﻤ= 5184;ﻮس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمة ﻭ &#= 64400;ﺬﺏ ﺃﻋﺪاء ﻠﻪ ﺍﻟ= 5252;شّیة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﻟﻠ&#= 65258; ﮐﻤﺎ ﺑﺪﺃﮐم ﺘ&#= 65228;ﻮﺩﻭﻥ ﻣَﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺷﻘﻴّﺎ ﻮ ﻣﺨﻠ&#= 1602;ة ﮐﺬﻟک ﻴﻌﻮﺩ ﺍ&#= 65247;ﻴﻪ ﻭﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺳﻌ&= #65268;ﺪﺍ ﻮ ﻣﺨﻠﻘﻪ ﮐﺬﻟ&= #1705; ﻴﻌﻮﺩ ﺍﻟﻴﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪﺍ ﻗﺎل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺸﻘﻰّﻣﻥ ﺸ= 602;ی ﻔﻰ ﺑﻄﻥ اﻣّﻪ &#= 65261; ﺍﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ ﺴ&= #65228;ﺪ فی ﺒﻄﻥ اﻣّﻪ </sp= an>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم آف= 14;رینش ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻧﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﻣﻮٴﻤﻥ ﻴﺎ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭ ﺷقی ﺒﺪﺑﺨﺖ &#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮخی هد= 5;یت ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮخی ﺠ&#= 65166;ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﻤ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍ= ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ آغاز ﺧﻠﻘʋ= 74; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65169;ﺮخی ﺒﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5192;ﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪ ﺑﺨتی ﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ. (ﻭ ﺍﻳﻥ گفته ﺗ= 5236;ﺴﻴﺮ ﺑﺠﺒﺮ ﻭﻋﺪم ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺪﺑﺨت= 740; اﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ جَ= 07;َنّمی گرﺩﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65165;ﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳ&= #1606;ش ﺑﺸﺮﻯ. که ﺩﺭ ﺁ&= #65235;ﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺸﻬﻮﺩﻯﺴ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5228;ﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﮐﺎﻓﻰ ﻭﻋﺪم ﺼ&#= 65194;ﺍﻗﺖ ﻗﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻥ عشق ﻮﺍقعی ﺒﻮ= ;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ @= 400;ﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﻗﺼﻮﺭﻯ کنند ʌ= 61;ﻣﻘتصد ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣتی کاﺭشان ﺒﻨﻔﺎ= ;ق ﻮ ﻳﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮ&= #65241; ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﺎﻥ اﻧﺼﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی کرﺩﻩ ʌ= 61;ﮔﻤﺮﺍهی ﻮﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی A= 262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 165;ﺻل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺨص ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺪﻑ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ مَشی= 17;ت الهی ﻤﻄﺮح ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﺮسلوک الهی اﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ ﻫم مَ= 588;یّت الهی ﻮﻫم مَش&= #1740;ّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﺗﺎ &#= 65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ م&#= 1614;شیّت الهی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4; ﺴﺎﻟﻚ ﻋﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﻌﺒﻮ&= #65193; ﺩﺭ ﻳک عباﺩﺕ A= 261;ﺣﺪﺕ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻫ&= #1605; اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻫم عق= 04; کنوﻧﻰ ﺑﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺍﺯ &= #65203;ﺎﻟک لاﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ = 05;َشیّت ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﻨ= ﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی آفَر= 740;نش ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑﻌﺪ = ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #64400;ﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺸﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 262;ﻓیق هستند ﮐﻪ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗﺤﻤّل= ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺁﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺮﺍ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﻰّ) س= َرکِش ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺑ= ﺎﻋﺒﺎﺩتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ قشری ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻣﻌنی = 5170;ﺪ ﺑﺨتی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻌنی ﺴﺮﮐشی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ بَحث ﺩﺭʋ= 69;ﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮسل= 08;ک الهی اﺳﺖ. (ﺳﻌA= 268;ﺪ) ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺳﺎک ﻮﻭﺍﺻل ا= 04;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ(ﻋﻴ= ﺪ) ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺟﺸﻥ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺘﺤﺼﻴلی ﺒﺸﻬA= 262;ﺩ الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5251;ﻮﻋﻮﺩ ﺑﻮﻋﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍ ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺶ ﻭﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺷ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺪﺍﺩﻥ اﺟﺎﺯﻩ &#= 65227;ﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺧﺘم ﻘﺮﺍﻥ ا= 608; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ دو ق= 615;رّهﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮکی آخر اﺳ= ;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺘم ﻘ= 5198;اءﺖ قُرآن ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﻠﺎﻣﺖ ﺳﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ;ﺎﻣﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ &= #65262; ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ = ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. (ﺿﺎﻝ) ﺍﺯ ﺿﻠﺎﻟ= ;ﺖ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻥ &#= 65170;ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻭﮐﻤک &#= 65262; ﺩﻟﻴلی ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک هست= ند ﮐﻪ تَصوّر ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﺤﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﻔﺮﻯ &= #65170;ﺴﻮﻯ ﺘﺮﮐﺴﺘﺎ ﻥﺒﺠ&#= 65166;ﻯ کعبه ﺩﺍﺭﻧﺪ. (= 5251;ُﻬﺘﺪ) ﺩﺍﺭﺍﻯ هدایت= ; ﻭﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ= ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭ (ﮐ= 5166;ﻓﺮ) ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﻭﻧﺪﺍﺸﺘﻥ هر = 5261;ﺳﻴﻠﻪ ﺑحَقّ اﻟﻬﻴﮑ= ;ﻪ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﺧﻠﻘﻬﻢ) ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﻬﺎ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک که ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ کاﻣل الهی ﺒﺨ= ﻠق ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺩﻭمی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 4400;ﻪ شایسته ﺟﺴﺘﻥ= ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺸﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﻠق ﻮ آفرینش ﺑﻤﻌ= ;نی اﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎ= 5173; ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻳک = 5204;ﻠﻮک ﺼﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;قی ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ ﻓَﺮّ الهی ﻮ ᥵= 5;ﺎج ﭙﺎﺩشاهی ﮐﻪ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ( آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65240;ﻴﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ) ﮐﻪ= ﺣتی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هستند. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ هدایت ﺍﻟﻬﻰ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃ&#= 65268;ﻥ نفس أمّاره ﮐ&#= 65258; هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ ﻧﻴﺰﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺪﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﺩ&= #65197;ﻫﺮﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61;کمال الهی ﻨﺠﺴﺘﻪ ʌ= 61; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺘﻰ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ إبلیس مُلب&#= 1617;س ﺑلباس ﺭﻭﺣﺎ᥽= 5;ﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭﻫﻴچ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ( ﺩﻭ= ;ﻥ ﺍﻟﻠﻪ ) ﻗﺮﺍﺭﺩ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺸق ﻮﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮک= 740; گرﻓﺘﻪ بی ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﺧﺪﺍئی ﻮ بی ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻏﻴ&= #65198; ﻭلی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65251;ﺘﻴﺎﺯﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﺻﻮﺭﺕﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65262;ﻋﻘل کُلّی ﻮﻣﺎﻣﻮ= ;ﺭﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻴﺪه= 606;د .<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1538 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۹ﺑﺤﺎﺭ= ;) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ک&= #1605;ا ﺑﺪﺃﮐم ﺗﻌﻮﺩ= 5261;ﻥ همان ﻄﻮﺭﮐ= 5258; ﺩﺭ آغاز ﺷﻤﺎ A= 197;ﺍ ﺁﻭﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻴﺪ ﮔﺸﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻭ&= #1607;ی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﮔﻤﺮ&#= 65165;هی ﻮﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪکی = 5262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. (ﺑﺪﺃﮐﻢ) ﺷﻤﺎﺭ= ﺍ (ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻭﺭﺩ = ﻭ ِﺑﺪﺍ ﻭﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﺁ&= #65231;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﻌﺮفی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺗʌ= 62;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻴ&= #65166;ﻓﺮﻳﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺑﺮخی اﻧﺮﺍ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺑﺼﺤﻨ&= #65258; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧﺰﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﻤﺮگ ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ک= 575;ﺭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺍ= ﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺴﺦﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﻓﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺩﻧ&= #64401;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩﺍ&#= 1740;د . ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی کرﺩﻩ ﻭﻫ= ;ُﺪﺍ ﻭ ﻋﻘلی ﺗﺮ ﻭ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻳﺪ.) ﻭ ﺑﺮﺧﻰ شایس= 8;ه ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﻳA= 194;ﻩﺍﻳﺪ. (ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ﻮﻋﻘلی ک= ُلّی ﻮﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﻨﻴﺎﻓﺘ᥽= 8; .ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻧﺪ&#= 65257; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻗﺸﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 75;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﻣﺤﺮﻭم از ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼ= ﻮﻥ ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻓﺮﻳﻖ) ﮔ᥷= 8;ﻭﻫﻰ ﻭﻓﺮﻗﻪﺍﻯ ﻮﮐ&#= 65204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻔﺮﻗﻪ حَواس= ; ﻭﻋﻘل ﻮﻫﺪﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻘﻂ سا= 604;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 0;َمع آﻭﺭﻯ حواس ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋ&= #65220; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ( ﺗﻌﻮﺩﻭﻥ)ﻋﻮﺩ= ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪﻋﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ &= #65170;ﺎﺯﮔﺸﺖ بجهان در صور= 578; نوعی ﺍﺳﺖ. ﭼﻮA= 253; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺑﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺖ ﺍﺭﻭﺍح ﻮﺍﺻﻠ= 5166;ﻥ که ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮخی &#= 65194;ﺭ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻴﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #1606;ی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65256;ﺪ (ﻫُﺪﻯ هماﻥ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻴﺎ ﻭﺍﺳʌ= 20;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨ= ﺪ ﻗﺮﺑﺎنی پس ﺍʋ= 99; حَجّ کهنه ﺭﺍ ﻧﻴﺰ A= 259;ُﺪﻯ گفته اﻧﺪ. ﮐﻪ A= 251;ﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; نفس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﺩﺭ ﻳک ﺴلوک اʌ= 47;ﻬﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّی ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﺗ= ;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺨﻠﻘﻬ= 605; ﺤﻴﻥ ﺨﻠﻘﻬم ﻤﻮٴﻤA= 256;ﺎ او ﮐﺎﻓﺮﺍ ﻭﺷ= 5240;ﻴّﺎ او ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﮐ= 5196;ﻟک ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ ﻴﻮﻡ &= #65165;ﻟﻘﻴﺎمة ﻣﻬﺘﺪ اﻭ ﺿﺎﻝ &= #65267;ﻘﻮل اﻧّﻬم اﺗّﺨﺬ= ;ﻭﺍ ﺍﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺃ&#= 65261;ﻟﻴاء ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65261; ﻳﺤﺴﺒﻮﻥ اﻧّA= 260;م ﻤﻬﺘﺪﻭﻥ ﻭﻫم اﻟﻘﺪﺭیّة ﺍ᥼= 7;ﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 5194;ﺭ ﻭﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻧ&#= 1617;ﻬﻢ ﻗﺎﺩﺭﻭﻥ علی¡= 7; اﻟﻬُﺪﻯ ﻮ ﺍﻟ= 5216;ﻠﺎلة ﻭﺫﻟک اﻟﻴﻬم = 75;ﻥ ﺸاءوا ﻭﺍﻥ ﺸ= 5;ءﻮﺍ ﺿﻠّﻮﺍ ﻭﻫم م= 80;وس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمة ﻭ &#= 64400;ﺬﺏ ﺃﻋﺪاء ﻠﻪ ﺍﻟ= 5252;شّیة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﻟﻠ&#= 65258; ﮐﻤﺎ ﺑﺪﺃﮐم ﺘ&#= 65228;ﻮﺩﻭﻥ ﻣَﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺷﻘﻴّﺎ ﻮ ﻣﺨﻠ&#= 1602;ة ﮐﺬﻟک ﻴﻌﻮﺩ ﺍ&#= 65247;ﻴﻪ ﻭﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺳﻌ&= #65268;ﺪﺍ ﻮ ﻣﺨﻠﻘﻪ ﮐﺬﻟ&= #1705; ﻴﻌﻮﺩ ﺍﻟﻴﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪﺍ ﻗﺎل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺸﻘﻰّﻣﻥ ﺸ= 602;ی ﻔﻰ ﺑﻄﻥ اﻣّﻪ &#= 65261; ﺍﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ ﺴ&= #65228;ﺪ فی ﺒﻄﻥ اﻣّﻪ </sp= an>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم آف= 14;رینش ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻧﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﻣﻮٴﻤﻥ ﻴﺎ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭ ﺷقی ﺒﺪﺑﺨﺖ &#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮخی هد= 5;یت ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮخی ﺠ&#= 65166;ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﻤ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍ= ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ آغاز ﺧﻠﻘʋ= 74; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65169;ﺮخی ﺒﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5192;ﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪ ﺑﺨتی ﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ. (ﻭ ﺍﻳﻥ گفته ﺗ= 5236;ﺴﻴﺮ ﺑﺠﺒﺮ ﻭﻋﺪم ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺪﺑﺨت= 740; اﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ جَ= 07;َنّمی گرﺩﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65165;ﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳ&= #1606;ش ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁ= ﻓﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺸﻬﻮﺩﻯﺴ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5228;ﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﮐﺎﻓﻰ ﻭﻋﺪم ﺼ&#= 65194;ﺍﻗﺖ ﻗﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻥ عشق ﻮﺍقعی ﺒﻮ= ;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ @= 400;ﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﻗﺼﻮﺭﻯ کنند ʌ= 61;ﻣﻘﺼﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣتی کاﺭشان ﺒﻨﻔﺎ= ;ق ﻮ ﻳﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮ&= #65241; ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﺎﻥ اﻧﺼﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی کرﺩﻩ ʌ= 61;ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگی &#= 65262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 165;ﺻل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺨص ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺪﻑ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ مَشی= 17;ت الهی ﻤﻄﺮح ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﺮسلوک الهی اﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ ﻫم مَ= 588;یّت الهی ﻮﻫم مَش&= #1740;ّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﺗﺎ &#= 65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ م&#= 1614;شیّت الهی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4; ﺴﺎﻟﻚ ﻋﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﻌﺒﻮ&= #65193; ﺩﺭ ﻳک عباﺩﺕ A= 261;ﺣﺪﺕ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻫ&= #1605; اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻫم عق= 04; کنوﻧﻰ ﺑﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺍﺯ &= #65203;ﺎﻟک لاﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ = 05;َشیّت ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﻨ= ﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی آفَر= 740;نش ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑﻌﺪ = ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #64400;ﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺸﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 262;ﻓیق هستند ﮐﻪ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗﺤﻤّل= ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺁﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺮﺍ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﻰّ) ﺳ= ;ﺮکش ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺑ= ﺎﻋﺒﺎﺩتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ قشری ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻣﻌنی = 5170;ﺪ ﺑﺨتی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻌنی ﺴﺮﮐشی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ بَحث ﺩﺭʋ= 69;ﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮسل= 08;ک الهی اﺳﺖ. (ﺳﻌA= 268;ﺪ) ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺳﺎک ﻮﻭﺍﺻل ا= 04;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ(ﻋﻴ= ﺪ) ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺟﺸﻥ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺘﺤﺼﻴلی ﺒﺸﻬA= 262;ﺩ الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5251;ﻮﻋﻮﺩ ﺑﻮﻋﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍ ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺶ ﻭﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺷ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺪﺍﺩﻥ اﺟﺎﺯﻩ &#= 65227;ﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺧﺘم ﻘﺮﺍﻥ ا= 608; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ دو ق= 615;رّهﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮکی آخر اﺳ= ;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺘم ﻘ= 5198;اءﺖ قُرآن ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﻠﺎﻣﺖ ﺳﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ;ﺎﻣﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ &= #65262; ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ = ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. (ﺿﺎﻝ) ﺍﺯ ﺿﻠﺎﻟ= ;ﺖ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻥ &#= 65170;ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻭ ﮐﻤک &= #65262; ﺩﻟﻴلی ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک هست= ند ﮐﻪ تَصوّر ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﺤﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﻔﺮﻯ &= #65170;ﺴﻮﻯ ﺘﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﺒﺠ&#= 65166;ﻯ کعبه ﺩﺍﺭﻧﺪ. (= 5251;ُﻬﺘﺪ) ﺩﺍﺭﺍﻯ هدایت= ; ﻭﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ= ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭ (ﮐ= 5166;ﻓﺮ) ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﻭﻧﺪﺍﺸﺘﻥ هر = 5261;ﺳﻴﻠﻪ ﺑحَقّ الهی که ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &#= 65239;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﺧﻠﻘﻬﻢ) ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﻬﺎ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک که ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ کاﻣل الهی ﺒﺨ= ﻠق ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺩﻭمی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 4400;ﻪ شایسته ﺟﺴﺘﻥ= ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺸﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﻠق ﻮ آفرینش ﺑﻤﻌ= ;نی اﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎ= 5173; ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻳک = 5204;ﻠﻮک ﺼﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;قی ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ ﻓَﺮّ الهی ﻮ ᥵= 5;ﺎج ﭙﺎﺩشاهی ﮐﻪ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی می ﻴﺎﺑﻨ= ;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ( آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65240;ﻴﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ) ﮐﻪ= ﺣتی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هستند. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ هدایت ﺍﻟﻬﻰ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃ&#= 65268;ﻥ نفس أمّاره ﮐ&#= 65258; هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ ﻧﻴﺰﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺪﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎﻯﻤﺬﻫﺐﺗﺮ= 5165;ﺵﺩﺭﻫﺮﺩﻳﻨ᥾= 4; ﮐﻪﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61;کمال الهی ﻨﺠﺴﺘﻪ ʌ= 61; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺘﻰ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭإبلیس مُلب= 617;س ﺑلباس ﺭﻭﺣﺎ᥽= 5;ﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭﻫﻴچ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ( ﺩﻭ= ;ﻥ ﺍﻟﻠﻪ )ﻗﺮﺍﺭﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺸق ﻮﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮک= 740; گرﻓﺘﻪ بی ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﺧﺪﺍئی ﻮ بی ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻏﻴ&= #65198; ﻭلی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65251;ﺘﻴﺎﺯﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﺻﻮﺭﺕﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65262;ﻋﻘل کُلّی ﻮﻣﺎﻣﻮ= ;ﺭﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻴﺪه= 606;د .<o:p></o:p> حدیث 1539 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻣﺮﺩم ﺪﺭﻣﻮﺭ= 5193; ﻗَﺪَﺭ (ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ گناﻩ A= 255;ﻤﻮﺩﻥ) ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺴﺘ&= #65256;ﺪ: <= b>الناس فی اA= 247;ﻘﺪَﺭ علیّ ثلاثة ﺃ&#= 65261;ﺟﻪ ﺭجَلّ ﺰﻋم ﺃ᥽= 3; اﻟﻠﻪ عَزّﻭج= َلّ ﺃﺟﺒﺮ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1593;لیّ اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻓﻬ= 5196;ﺍ ﻗﺪ ﻇﻠم اﻟﻠﻪ &#= 1593;َزّﻭجَلّ فی ﺤﮑﻤﻪ ﻭﻫﻮ &#= 64400;ﺎﻓﺮ ﻭ ﺭجَلّ ﻳﺰﻋ = 5; ﺃﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﻣﻔﻮّA= 213; ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻓﻬﺬﺍ &= #65261;ﻫﻥ اﻟﻠﻪ فی ﺴﻠﻄA= 166;ﻧﻪ ﻓﻬﻮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻳﻘﻮل اﻥّ اﻟʌ= 48;ﻪ عَزّﻭجَلّ کلّف ﺍﻟﻌﺒﺎ᥷= 3; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭﻟم &#= 65268;ﮑﻠّفهم ﻤﺎ ﻟﺎﻳﻄﻴﻘﻮ&#= 65253; اﺫﺍ ﺃﺣﺴﻥ ﺤﻤ&#= 65194; ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺃ= ﺳاء اﺳﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻓﻬﺬﺍ ﻣﺴﻠم ﺒ&#= 65166;لغ ﻳکی که ا= دّعا ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﺑﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ = ﺳﺘم ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴ&#= 65170;ﺖ ﺑﺤﮑﻤﺖ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺴﻠﻮﻙ ﻳﺎ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻒ ﺍﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻧ= ﻤﻮﺩﻥ) ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻫﺮﮔ&#= 65166;ﻩ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻧ&= #65252;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑ&= #65198; ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ( ﻭﺩﺳﺖ= ; ﮐم گرﻓﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺍﺳﺖ) ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ کفر ﻭ ﮐﺎﻓﺮﻯ = 5165;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ع&#= 1614;زّﻭجَلّ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭﻋﻤل ﺴﻠﻮﮐ= 5264;) ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﺎﻧﭽ= 5258; ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻋﻤل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﻃﺎﻗﺖﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻣﮑﻠّﻒ ﻭ ﻣﻮﻇ&#= 65234; ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨ&#= 65194;. پس ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ &#= 65165;ﺣﺴﺎﻥ ﻮ سعی ﺪﺭ ﻧﻴﮑ= 5264; (ﻳﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺗ= ;ﮑﺎمل ﺮﻭﺣﻰ) ﻧﻤﻮﺩﻧ&= #65194; ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎ ﮐﺮ= ﺩﻧﺪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎʌ= 53; ﺒﺎﻟﻎ (ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨ&= #65194; ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثرA= 227;ﻘل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﻫﻨ= 5262;ﺯ ﮐﻮﭼک ﻮ ﻧﺎﺑﺎ&#= 1604;غ هستند. ﮐﻪ ﻃﺮʋ= 99; ﻓﮑﺮﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻣﻮﺿﻮع ﻤﻨﺤﺼ= 5198;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ مُدّعی اﻳﻤﺎ&= #65253; ﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎ= 07;ی ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻫﻨﻮﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ عد= 5249; ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴﻔ= 5258; ﺍﺻلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ &#= 1587;لوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم هستند. (ﻗَﺪَﺭ= ;) ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ل ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﻭ = 5207;ﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻤﻘﺮ= 5197; الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ A= 169;ﻤﻌﻨﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺗﻮﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ اﺗ&#= 65192;ﺎﺫ ﻫﺮ ﺗﺼﻤﻴم اﺯ= 5165;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ= ;ﺯ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﺩﺭﻳک ﺸﺐ ﻗﺪﺭ &= #65261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳ&#= 65194;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎ&#= 1605; ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = (ﺯﻋﻢ) ادّعاﻯ ﺑﺎﻃل= ﻨﻤﻮﺩ. (ﻣﻔﻮّﺽ ﺍﻟﻴﻪ) = ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﻭﺑﻮﻯ ﺘﻔﻮﻳﺾ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌ= ﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ هست ﻭﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ = ﺗﺎ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﺘﺼﻤ&#= 65268;م ﺒﻌﺪم سلوک الهی ﺟﻬﻨﻤﻬᥴ= 6; ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻌﺪ = 5165;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﺒﺮﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣل کرﺩ ﺑA= 208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ شایستگ= ی ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ.) (ﻭَﻫ= ﻦ) إﻫﺎﻧﺖ ﻭ ﺩﺳﺖ &= #64400;م گرﻓﺘﻦ ﻭ (ﺳﻠﻄ&#= 65166;ﻧﻪ) ﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ = ﻭ حَقّ ﺤﺎکَمّ&#= 1740;َت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.(= ﻋﺒﺎﺩ) ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ هست = 6;دﻭلی ﺒﻤﻌنی ﺴﻠﻮک®= 0; که ﻣﻄﻴﻊ ﭼﻮﻥ &#= 65170;ﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ. ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﺮ ﻣﻮﺑﺪﻯ عاﺑﺪ = 4400;ﻪ ﻣطیع ﻤﻴﺒﺎﺷʋ= 94; ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺴ= 5248;ﻮکی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺮ&#= 65169;ﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﺣﺴﻦ) ﺗﺤﺴﻴﻥ کرﺩ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﻥ &#= 65262;ﻧﻴک ﺸﺪ ﻳﻌنی ﺒﻬﺒ= 5262;ﺩﻯ ﻴﺎﻓﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺠﺴﺖ.= (ﺗﻮﺑﻪ) ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﻏ= ﺎﺯ ﺳﻠﻮک ﻮ (ﺍﺳﺘﻐ&= #65236;ﺎﺭ) ﺑﺎ ﻫﺮﺧﻄﺎ ﻏﻴ&= #65198;ﻋﻤﺪ ﺳﺎﻟکی اﺳﺘﻐʌ= 36;ﺎﺭ ﻭ ﻣﻌﺬﺭﺕ از خدا ﻣﻴﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺪم ﺘﮑﺮﺍ= 5197; ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ال= 607;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ ﺗ&#= 65252;ﺎم گناﻫﺎﻥ اﻭﻟ᥾= 8;ﻪ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ ﺍﻳﻨ= ﺪﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻏﻔﺮﺍﻥ = الهی هستند. ﺯﻳﺮﺍ (A= 187;ﺮﺍم ﻮ ﺗﺤﺮﻳم ﻮ إﺣ&#= 65198;ﺍﻡ) ﺳﺎﻟک عدم ﺍﻧʋ= 84;ﺎم اﻣﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻣﺎنع اﺯ ﺷﻬﻮA= 193; ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﻭ ﺷ= ﻮﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﻤ&= #65188;ﺮﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺩﻟ&= #65268;ل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻣﻨ&#= 65220;قی هم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺍﺣﮑﺎم ﻮﺳﻴﻠ= 5258; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺪ= ﻑ. (ﺍﺳاء ) ﺑﺪﻯ کر&#= 65193; ﻭ ﺃﻣﺮ سوء و ﺯ= 5207;ﺖ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪ ﮐ= ﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻮ نَفس ﺣʌ= 68;ﻮﺍنی اﺳﺖ ﮐﻪ عَکس ʋ= 75;ﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﺨﻠﻴʌ= 58; ﻭﺗﺠﺮﻳﺪ آﻥ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ &= #65261; ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ &= #65227;ﻘﺪه ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺎﻟﻎ) ﺭﺳﻴﺪﻩ بعقل ʌ= 62; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻫﺪﻑ ﻣﺒﻴﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﻠﻮغ ﺠﺴم= 740; ﺪﺭﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65264; ﻭ ﺑﻠﻮغ ﻔﮑﺮﻯ &= #65194;ﺭ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ &= #65261; ﺑﻠﻮغ عقلی ﺠ᥾= 0;ل ﺴﺎﻟک ﻮ ﺑﻠﻮغ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1540 - A= 165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(&= #65181;۵ﺹ10= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪعَ= 86;ّﻭجَلّ ﻟﻤّﺎ ﺧلق اﻟʋ= 84;نّة ﺧﻠﻘﻬﺎ ﻣﻥ ﻠﺒ&= #65256;ﺘﻴﻦ ﻟﺒنة ﻣﻥ ﺬﻫﺐ &#= 65261; ﻟﺒنة ﻣﻥ ﻔضّ= 7; ﻭﺟﻌل ﺤﻴﻄﺎﻧﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65268;ﺎﻗﻮﺕ ﻭﺳﻘﻔﻬﺎ ﺍﻟﺰ&#= 65169;ﺮﺟﺪ ﻭﺣﺼﺒﺎﺋﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻠﻮٴﻠﻮ ٴ ﻮﺗﺮﺍﺑﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﺰﻋﻔﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻟﻤسک اﻟﺄA= 199;ﻓﺮ ﻓﻘﺎل ﻠﻬﺎ ﺗﮑ&#= 65248;ّﻤﻰ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻟﺎ ﺍﻟ&= #65258; ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺖ ﺍﻟ&#= 1581;ی اﻟﻘﻴّﻮﻡ ﻗﺪ = 5203;ﻌﺪ ﻣﻥ ﻴﺪﺧﻠﻨﻰ ﻓ&= #65240;ﺎل عزّ ﻭجَلّ ﺒﻌ= ﺰّتی ﻮ ﻋﻈﻤتی ﻮﺟﻠ= 5166;لی ﻮ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﻰ ﻟ&= #65166; ﻳﺪﺧﻠﻬﺎ ﻣُﺪ= 5251;ِﻥ ﺨﻤﺮ ﻭﻟﺎ ﺳﮑّ&#= 65268;ﺮ ﻭﻟﺎ ﻗﺘّﺎﺕ ﻭ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﻨﻤّﺎﻡ ﻭﻟ= 5166; ﺩﻳّﻮس ﻭﻫﻮ ﺍ= 5247;ﻘﻠﻄﺒﺎﻥ ﻭ ﻟﺎ ﻗﻠّﺎع ﻮ&#= 65259;ﻮ ﺍﻟﺸﺮﻃﻰ ﻭﻟﺎ &= #65199;ﻧّﻮﻥ ﻮﻫﻮ ﺍﻟخُنثی= ; ﻮﻟﺎ ﺧﻴّﻮﻑ ﻭﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﻨﺒّﺎﺵ ﻭﻟﺎ ﻋﺸّﺎﺭ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻗﺎطع ﺮَﺣِﻢ ʌ= 61; ﻟﺎ ﻗﺪﺭﻯ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﭼﻮﻥ ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ = ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﻭﮔ&= #65262;ﻧﻪ ﺧﺸﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ. ﻳکی اﺯﻃﻠﺎ ﻭ = 5267;کی اﺯ ﻧقُرّه ﻭ ᥷= 3;ﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳ= ﺎﻗﻮﺕ ﻭﺳﻘﻒ ﺍﻥ اﺯ ﺯ&= #65169;ﺮﺟﺪ ﻭﺭﻳﮕﻬﺎﻯ ﺍﻥ اﺯﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ = 5261;ﺧﺎک آﻥ اﺯ ﺯﻋﻔﺮﺍ= 5253; ﻭﻣﺴک ﻮ ﻋﻄﺮ ﺍ&= #65253; اﺯ (ﺍﺯﻓﺮ) ﺑﻮﺩ= .ﺳپس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺖ &= #65187;ﺮفی ﺒﺰﻥ. ﺑﻬﺸﺖ ﮔﻔ= ﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻭʋ= 83;ﺰ ﺧﺪﺍئی ﺘﻮ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ حی&#= 1617; ﻮﻗﻴّﻮم ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﻰ. ﻭﻫﺮﮐس ﺩﺍﺧل = 570;ﻥ ﺸﺪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻳﺎ&= #65235;ﺖ . ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺒﻬ= ﺸﺖ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻣﮑ&#= 65166;نی اﺯ آﺟﺮﻫﺎ ﻭﺧ= 5208;ﺘﻬﺎﻯ ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺯﻃ&= #65248;ﺎ ﻭ ﻧقُرّه ﺑﻮ᥷= 3;ﻩ.ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﻮ صورتهای ﻧﻮﻋ&= #65264; ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴ&= #65206; ﺍﺯ ﺷﻤﺸﻬﺎﻯ ﻄ&= #65248;ﺎ ﻭ ﻧقُرّه ﺍﺭ᥷= 9;ﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﭽ= ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭﭼﻬﺎ&#= 65197; ﺑﻬﺸﺖ ﻣﺨﺘﻠﻒ &= #64400;ﻪ ﺩﻭﺗﺎ ﻗﺒل اﺯ &#= 65251;ﺮﮒ ﻭﺩﻭ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺍ= ﺯ ﻣﺮگ اﺳﺖ. (ﻟﺒﻨ&= #65258;) ﻳﺎ ﺧِﺸﺖ ﻭ ﺁﺟ&= #65198; ﺍﺳﺎس ﻫﺮ ﺑﻨﻴ&#= 65166;ﻥ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺧﻠﻘﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﺷ&= #65192;صی ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎ&= #65209; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻪ ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﻭﻧﻪ &= #65193;ﺭ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻬﺸتی = 5256;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺟﻮﺍﻫ&#= 65198; ﻧﺸﺎﻥ ﺑﻠﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﺍﺯ = ﺩﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﻴ= ﺎنی ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65262;ﻓق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم &#= 65262;ﺍقعی اﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺑﺪ&#= 65267;ﺖ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ (ﺍﺭﻭﺍح ﻨﺎﺟﻴ&#= 65258;) ﺑﺪﻧﻴﺎ پس ﺍﺯ &#= 65259;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﺯ &#= 65251;ﺮﮒ بشری ﺧﻮﻳﺸﺎ᥽= 3; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻮع ف&#= 1608;ق بشری ﺒﺴﻴﺎﺭ ʌ= 51;ﺘﻤﺪﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ و ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺍﻥ ﻘ&= #65268;ﻤﺘﻰ ﻭﺑﺎ بهرﻩ ﮔﻴA= 198;ﻯ اﺯ ﻫﺮ ﺍﺭﺯﺷﻬ&#= 65166; ﻭ ﭘﺎﮐﻴﻬﺎ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒ&= #65260;ﺸﺖ ﺍﻳﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻏ= ﻴﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﺧﺪﺍئی = 5256;ﻴﺴﺖﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﺴﻤA= 170;ﻮﻝ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺫﮐﺎ&= #65197;ﻯ) ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هنگ= 5;م ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺳ&= #65166;ﺋﻄ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 193;فع ﺸﺮک ﺸﻮﺩ. ﺷﺮﻃ کسب ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ = 5251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺩﺧﻮل ﺪﺭ (ﺑﻬ= ﺸﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ) ﺑﺎ آغ&#= 1575;ز ﺳﻠﻮکی ﻮﺩﺧﻮ= 04; ﺪﺭ(ﺑﻬﺸﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ) پس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; (ﺳﻌﺎﺩﺕ) ﻋﻴﺪ ﮔ= ;ﺮﻓﺘﻦ ﻭﺧﻮﺷﺒﺨتی ﻮA= 203;ﻌﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ. ﺳپس ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺑﻌﺰّﺕ ﻭﻋﻈﻤ= 5174; ﺧﻮﺩ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﺨﻮﺭم که ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭA= 267;ﻬﺎﻯ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺑﺒﻠﻨﺪﻯ ها= 5263; ﻤﻘﺎم اﻟﻬﻰ ﻫ= 5198;کَس ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺧﻤ&= #65198; ﻭ ﻣﺴتی ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261; ﻳﺎ ﻗﺘّﺎﺕ ﺩﺭ&#= 65261;ﻏﮕﻮ ﻭﻧﻤّﺎم ﺪﻭﺑA= 260;م ﺰﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ= (ﺩﻳّﻮس ) ﻭﺟﺎکَش ﻭﻳﺎ (&= #65239;ُﻠﻄﺒﺎﻥ ﻴﺎ (ﻗُﻠﭽﻤﺎﻕ) = ﺯﻭﺭﮔﻮ ﻭﻳﺎ ﻗﻠّﺎع ﺤ= 5166;ﻓﻈ ﻘﻠﻌﻪ ﻭﻳﺎ ﺷُ&#= 65198;طی ﭙﺎﺳﺒﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65199;ﻧﻮق ﻴﺎ ﻫﻢ ﺟﻨس ﺑﺎ&= #65199; ﺯﻥ ﻨﻤﺎ ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻫم ﺠﻨس ﺑﺎﺯﻣ= 5192;ﻨّث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ (ﺧ= ;ﻴّﻮﻑ) ﻳﺎ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻧﺒ&= #65206; ﻗﺒﺮﮐﻨﺪ. ﻭﻋﺸ&= #1617;ﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻋ&= #1615;ﺸﺮﺑﮕﻴﺮﻯ ﻮﻋﻮﺍﺭﺽ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻳﺎ ﻗﻄﻊ ﺭﺣم کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ= 5267;ﺎ ﻗﺪﺭﻯ که ﻣﻌﺘ= 5240;ﺪ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍﻩ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣُﺪﻣِ= 5253; ﺨَﻤﺮ ﮐﻪ ﻣﻌﺘ&#= 65166;ﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺩﺭ سل= 608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺮª= 5; آن کند ﻭﺧﻤﺮ ʋ= 65;ﺯﺧُﻤﺎﺭﻯ شامل ﻤﺴتی ﻮ ᥴ= 5;ﻟﮑل ﻨﻮﺷﻴﺪﻥ هست. = 5261;ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﺧ= 615;ﻤﺎﺭﻯ ﺮﺍ باعث ﺷﻮﺩ A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪّﺭ &#= 65261;ﻳﺎ ﻣأﮐﻮﻟﺎﺕ ﻭﻣ= 5208;ﺮﻭﺑﺎﺕ ﻭ ﺣتی اﻋﻤﺎﻟA= 268;ﮑﻪ ﺧﺴﺘگی ﺨﻤﺎﺭA= 263; ﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺒﺎﺭ = ﺍﻭﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﻤﺎﺭ&= #65263; عکس ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ A= 262;ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺿﻮع ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩ الهی ﺨﻮﺩ می ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. (ﺳﮑّﻴﺮ) ﻣﺴﺖ ﺍ= ﺳﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻴ&#= 64401;ﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺴﺖ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺒﻬﺸ= 5174; ﺑﺮ ﺍﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺍ= ﺳﺖ. ﻗﺘّﺎﺕ ﺩﺭﻭﻏ= 4405;ﻮ ﻭﻳﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭ&= #65261;غ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﻤﻴﺪﻫﺪ ʃ= 80;ﻮﻥ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥽= 1;ﻄﺎﻟبی اﺯﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺑ= 5256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. = ﺑﺎ (ﻗﺖ)ﻳﺎ ﺭﻳﺰﻩ ﺧ= ;ﻮﺍﺭ ﻭ ﺭﻳﺰﻩ جَمع = 05;ن ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻭ ﺑﺘ= ﻔﺴﻴﺮ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ا᥷= 9; ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65252;ّﺎم ﺪﻭ ﺑﻬم ﺰﻥ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. (ﺩﻳّﻮس ) ﮐﻪ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪ ﻟﺬﺕ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻔﺮﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨ= 5194; ﻭﻣﺰﺩﻯ ﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻗﻠﻄﺒﺎق هما᥽= 3; ﻘﻠﭽﻤﺎق ﻔﺎﺭسی اﺳﺖ ﻳA= 166; ﻗﻠﺪﺭﻯ که ﺑﺎ &#= 64380;ﻤﺎق ﻮ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺗﻬﺪﻳ= ﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ هرA= 175;ﺤﻤﻴلی ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻗﻠّﺎع ﺪﺭﺑﺎﻥ ﻘﻠﻌﻪ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﭙﻮل اﺟﺎﺯﻩ ﻭﺭﻭﺩ &#= 65251;ﻴدهد یا ﻣﺎنع ورود = ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺷﺮطی ﭙﺎﺳﺒA= 166;ﻥ ﻮ ﺯﻧّﻮﻕ ﻳﺎ ﺯ&= #65253; ﺼﻔﺖ ﻭ ﻫﻤﺠنس &#= 65170;ﺎﺯ ﻭ ﻣﺨﻨّث ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﻗﺎطع ﺮﺣﻢ ﺗﻨ= 5260;ﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗطع ﺮ= 5187;م اﺯﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻘ= 5170;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻗ= طع ﺮﺣﻢ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ = ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65175;ﺮک ﺪﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ ﻭ = ﻫﻤﻘﻄﺎﺭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻗَﺪَﺭﻯ ﺒﻴک ﻤﻌنی ﺴﺮA= 255;ﻮﺷتی ﻤﺤﮑﻮم اﺯ ﻃﺮ= 5233; ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ گن= 575;ﻩ ﻭ ﺑﻴک ﻤﻌﻨﻰ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎ= ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺳﻮم ﻔﻴﻤ&#= 65166; ﺑﻴﻥ ﻴﻌنی ﺒﺎ &#= 65169;ﻮﺩﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺴﺘﻪﻫﺎ&#= 1740; الهی ﺒﺪﺍﻧﺪ. A= 261;ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﻇﺎ&#= 65267;ﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﭙʋ= 98;ﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ممنوع ﻣﺤﺮﻭم کنندﻩ ﻃﺎﻟﺒᥴ= 6;ﻥ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ = ﺤﺮﺍﻣﻬﺎ ﺭﺍ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﺑﻠﮑﻪ ﺣتی ﺤﻠ= 5166;ﻟﻬﺎ ﻭﻣﺠﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ= ﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺧﻴّ&#= 65262;ﻑ که ﻧﺒﺶ ﻗﺒﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﮐﻔﻦ ﻣﻴﺪﺯﺩ&= #65193; ﻭ ثرﻭﺕ ﻣﺪﻓﻮ= 5253; ﺒﺎ ﻣُﺮﺩﮔﺎﻥ &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﺮﺑﺎﻳﺪ. ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ &= #65197;ﻳﺸﻪ ﺧﻮﻑ ﻭﺗﺮس ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ سل&#= 1608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺮž= 7; ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺷﺠﺎﻋﺖ ﻧﺸﺎ&#= 65253; ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1541 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯﺍﻣ= 5166;م ﺮﺿﺎ(ﺝ۵ﺹ10ﺑﺤﺎﺭ) &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65263; ﻤﺤﺮﻭم اﺯ ﻭﺭ= 5261;ﺩ ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65227;ﺎﻕ ﻭ ﺷﺪﻳﺪ ﺍﻟﺴﻮ&= #65165;ﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎق ﻮ&= #65165;ﻟﺪﻳﻥ ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﮔﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﻫﻢ شایسته ﺑﺎ= ;ﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻔ&= #65166;ﺳﺪﻋﺎق اﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک تأثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭ= ;ﺩ. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍﻟﺪ&#= 65267;ﻦ ﺭﻭﺣﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ᥾= 8;ﺮﻭ ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ا= 5207;ﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻋﺎق اﻧﻬﺎ ﺗﻌﻮﻳق = 5262; ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﻭ&= #65165;ﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩﻥ ﺸﺨﺺ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮک &#= 65170;ﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺻﻔﺎﺕ &= #65255;ﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺠﺮ&#= 65169;ﻪ ﺳﺮکشی ﻘﺒلی ه= ;ستند. ﺷﺪﻳﺪ ﺍﻟﺴﻮﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﻣﻮ ﮐﻪ ﺟﻮﺍ= ﻧﻰ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺷﻬﺮﺕ ﺑ= ﻴﻥ ﻤﺮﺩم ﻮﺳﺮکش = 87; ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻳ&#= 65166; ﭼﺸم ﺴﻴﺎﻩ ﮐﻪ &= #65255;ﻈﺮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﺪﺑﺎﻧﻪ ﺑ= 5166; ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑل ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﺸم ﺴﻔﻴﺪ &= #65255;ﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺭ&= #65227;ﺎﻳﺖ ﺣﻴﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﺟﺎﻫ&#= 1604; ﻮسَرکِش ﻫﺴﺘ= ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1542 -= دﺭﺣﺪA= 267;ث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۱ﺑﺤﺎ= ﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻭﺗﺮﮐﻬم فی ﻇﻠﻤﺎﺕ ﻟﺎ &#= 65267;ﺒﺼﺮﻭﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ ᥵= 5;ﺎﺭﻳکی ﺒﺪﻭﻥ ﺒﺼﻴﺮﺕ &= #65197;ﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ= ﺒﺼّﺮ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ &#= 1575;لهی ﻔﺮﻣﻮﺩ: اﻥّ اﻟﻠﻪ = ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎﻟﻰ ﻟﺎ ﻳ&= #65262;ﺻﻒ ﺑﺎﻟﺘﺮک ﻛﻤﺎ &#= 65267;ﻮﺻﻒ ﺧﻠﻘﻪ ﻭ ﻟﮑﻨّ&#= 65258; ﻣﺘﻰ ﻋﻠم ﺃﻧّ= 5260;م لا ﻳﺮﺟﻌﻮﻥ ع= 06; اﻟﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻟﻀ&#= 65248;ﺎﻝ ﻣﻨﻌﻬﻤﺎ ﻟﻤﻌ&#= 65166;ﻭنة ﻭ ﺍﻟﻠّﻄﻒﻭ ﺧ&#= 65248;ﺎ ﺑﻴﻨﻬم ﻮﺑﻴﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭﻫم <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺭﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘ&= #65198;ک ﻮ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻤ= ﺨﻠﻮق ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ. ﻫ= ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻧﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺮک و رها شدن ﻤﻴﮕ= ;ﻮﻳﺪ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5259;ﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺩ= ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺤﺎﺿ&= #65198; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺩﺳﺖ &= #65165;ﺯ ﮐﻔﺮ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; (ﻭسلوک الهی ﻨ= ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ) ﺍﺯ ﮐمک ﻮ ﻟﻄﻒ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65165;ﻣﺘﻨﺎع ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #64400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; (ﻗﺪﺭﺕ ﺑﮕﻨﺎﻩ کردن ﻫﻤﭽﻨﺎ᥽= 3; اﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﺍﺩ= 5257; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ &= #65169;ﺎﻣﺎﻧﺖ الهی اﺯ ﺍﻣﮑᥴ= 6;ﻧﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ پس = 5165;ﺯ ﺗﺼﻤﻴم گناﻩ ʋ= 69;ﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤک اﺿﺎﻓﻰ ﻧ= 5252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭلی ﺠﻠﻮ ﺍﻣﮑ= 5166;ﻧﺎﺕ ﻓﻌلی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65199; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ همین ﺒA= 260;ﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم ﻨﺘﻴﺠ= 5258; ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻔﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ گذﺷﺘﻪ ﺍﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮ= ﻟﺪ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ &#= 65193;ﻧﻴﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺗ&= #65198;ک ﺒﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﻭﺍ&#= 64404;ﺬﺍﺭﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭﻇﻠﻤﺎﺕ &#= 65175;ﺎﺭﻳک ﺪﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣتی عقل ﺠﺰئی لوّ&= #1575;مه ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺗﺪﺭ&= #65267;جی عقل ﺠﺰئی ﻤﺎ᥷= 3;ﻩ ﮔﺮﺍ ﻭنَفس أم= ;ّاره ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺎ= ; ﻳﺒﺼﺮﻭﻥ) ﺑﭽﺸم ﺘﻥ ﺪﻳﺪ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻫﺮﺳ&#= 65252;ﺒﻮل الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺼﻴﺮﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﻋﻘل کُلّی ﺒ= ;ﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺩ= ﺭ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﺟﻬل ﻮ &= #65223;ﻠﻤﺖ ﻭ ﺳتم ﺪﺍﺋم ﺒ= 5192;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ که &#= 65165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = سالک الهیﻨﻴﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﻧﻴک®= 0; ﻮ ﺧﻴﺮﺍتی هم ﺒʄ= 01;ﻨﻨﺪ ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻳﺎ ﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧ&= #64401;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ پس ﻫﻴچ ﻨﻴکی ʋ= 70;ﺨﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ᥸= 4;ﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #64344;ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻭﺧﺘ&#= 1605; اﻟﻠﻪ علیّ ﻘ᥼= 8;ﻮﺑﻬم ﻭعلیّ ﺴﻤﻌﻬم= ; ﭽﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: اﻟﺨﺘم هو ﺍﻟ&#= 65220;بع علیّ ﻘﻠﻮﺏ ﺍʌ= 47;ﮑﻔﺎﺭﻋﻘﻮبة علیّ کفرﻫﻢ ﮐ= ﻤﺎ ﻗﺎل ﺘﻌﺎلی ﺒA= 246; ﻃبع اﻟﻠﻪ ﻋﻠA= 268;ﻬﺎ ﺑﮑﻔﺮﻫﻢ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﻮٴﻤﻨﻮﻥ اﻟّﺎ ﻗﻠﻴﻠﺎ </b= >ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻬﺮ &= #64400;ﻮﺭﻯ ﺒﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭﮔﻮﺷﻬﺎﻯ اﻧ= 5166;ﻥ ﺰﺩﻩ ﻳﻌنی اﻳA= 256;ﮑﻪ ﺧﺘم هماﻥ ﻣﻬʋ= 98; ﺯﺩﻥ ﺒﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ کفّار ﺍﺳﺖ.ﮐ᥽= 8; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻔ&= #65198; ﻭ ﺟﻬل اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198; ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺨﺎﻃﺮ ﮐﻔﺮ ﻭ انکارش= ;ان ﻣﻬﺮ ﻭﺧﺘم ﺒﺎ&#= 65219;ﻠﻪ ﺯﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺰ= ﺍﻧﺪکی ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴ&= #65166;ﻭﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳ= ﻠﻮک ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﻟ&= #65260;ﺎﻯ اﻧﺎﻥ ﻳکی ﺪﺭ = 5203;ﻴﻨﻪ ﻭ ﻗﻠﺐ ﮔﻮﺷتی &#= 65252;ﺮﮐﺰ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ ﻋ&= #65248;ﺎﺋم هیجاﻧﺎﺕ ﻭ ﺩʌ= 67;ﮕﺮﻯ ﺒﻤﻌنی ﺬﻫﻥ ﻮ= 5259;ﻮﺵ ﻭﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳ= ﻮم ﻔﻮﺃﺩ ﻳﺎ ﺩل ﺮ&= #65261;ﺣﻰیا ژنتیک روحی ﮐ&#= 65258; ﺍﺻل ﺬﺍﺕ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺧﺘم ﻮ ﻟﺎک ﻤﻬ&#= 65198; ﺷﺪﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧ&= #65194;ﺍﺩﻥ ﺒﻨﻔﻮﺫ ﻫﺮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺻ&= #65248;ﺎح ﺪﺭ ﺩﻟﻬﺎ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ&= #65251;ﻨﮑﺮ سلوک الهی هس= 578;ند ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻨﮑA= 198; ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ. (ﻟﺎ ﻳﻮ= ;ٴﻤﻨﻮﻥ) ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴﺎ&#= 65261;ﺭﻧﺪ ﭼﻪ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﻈ&= #65198;ﻯ ﻮﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ&#= 64380;ﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ʌ= 61; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﮕﺮﺍﻧﺪﮐﻰ. ﮐ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی اﻧﺪکی ا&= #65199;ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺍﻧﺪکی ﺒﺎﺯ ﺗ= 5228;ﺪﺍﺩ ﺧﻴلی کمترﻯ ﺒ= ;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﻬﺎئی ﻤﻴﺮﺳA= 256;ﺪ. ﺳﺎﺋﻞ ﺍﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;؟ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﻤﻌ&#= 1606;ی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺑﻨﺪگی ﻮ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺳﻠﻮکی الهی ﺨ= ;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻟّ&= #65166; متعبّدﺍﻥ ﻘﺸ= ﺮﻯ که ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺪﺍ= 5197;ﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺑﻨﺪگی ﺒ= 5166; ﻭﺳﺎﺋل الهی ᥷= 4;ﺭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮکی A= 256;ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻋﺒﺎﺩتی هم ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺮﻙ = ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﺒل ﻴ᥷= 2;ﻴّﺮﻫﻢ ﻭﻳﻤﻬﻠﻬم حت®= 0; ﻴﺘﻮﺑﻮﺍ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ʋ= 97;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ می گذﺍﺭʋ= 93;. ﻭﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65259;ﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ ﭼﻮ= ﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺮ &= #64400;ﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮﺍﻫند ʋ= 69;ﮑﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻣﻬﻠﺖ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ&= #65227;ﻤﺮﻭحَقّ ﺤﻴﺎﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ شا= 740;د ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑ= ﺎﺯ ﺳﺎﺋل اﺯ ﺍﻣﺎ= 605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ(ﻳﻌنی &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ) ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ = ﻭ ﺍﻋﻤﺎلی ﺨﺎﺭ= 80; اﺯ ﻃﺎﻗﺖ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﮑﻠّﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ؟ (ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ شایستگی اﺗﻤ&#= 65166;م ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﺩﺭﺍ&#= 64400;ﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻮفق ﺮﺍ ﻧﺪﺍ= 5197;ﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻮ آخوندﻫﺎ ﻋ᥼= 8;ﺖ ﻋﺪم سلوک الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʌ= 55;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻄﺎﻗﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻋﺪم = 5176;ﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎم ﺤﺪّ ﺍ= 4400;ثر ﺗﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ = ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺎﻯ ﻤﺮگ ﺒﺮ&#= 65203;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﭼﻨﻴﻥ ﺘﮑﻠﻴﻒ( = ﺑﻤﺎ ﻟﺎ ﻳُﻄﺎق) ﻨﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭ ﻇﻠم کنندﻩ ﺑﺒﻨﺪᤨ= 4;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ (ﻣﺎ ﺭﺑ= ;ّک ﺒﻈﻠّﺎم ﻠﻠﻌA= 170;ﻴﺪ) ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک اʄ= 04;ﺮ علیّ ﺮﻏم سعی = ﺨﻮﺩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺒﺮﺳﺪ = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ اﻳﻥ ﺴﻌﻰ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَف= 87; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ اﻳﻥ ﺮﻭح ﺪﺭ ﻧ&#= 65204;خ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ = ﻋﻘل ﻮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺍنی ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺟﻌ&#= 65174; ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺎﺗﻤﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﺣ= 5166;ل ﺤﺎﺿﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻮﻗﺒلی ﻴک ﺮﻭ= 81; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﺪ&= #65197;ﻡ از ﺟﺪّم ﻨﻘل ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤʌ= 53; ﺰَﻋَم ﺃﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﺠﺒ&#= 65198; ﻋﺒﺎﺩﻩ علیّ = 5;ﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﺃﻭ ﻳﮑﻠّﻔﻬم = 5252;ﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓ&= #65248;ﺎ ﺗﺄﮐﻠﻮﺍ ﺫﺑﻴ&#= 65188;ﺘﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻘﺒﻠﻮﺍ &= #65207;ﻬﺎﺩﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﺼﻠّﻮﺍ &#= 65261;ﺭاءه ﻭﻟﺎ ﺗﻌﻄﻮﻩ ﻣ&= #65254; ﺍﻟﺰﮐﺎة ﺷﻴﺌ= 5166; ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُد&= #1617;عی ﺸﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺎ&= #65257; ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; (ﺳﺎﻟکی که ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﻭ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻌُ&#= 65260;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ دهی خداوند ﻣ&#= 65268;ﮕﺬﺍﺭﺩ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل &#= 65262;ﻣﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﺎق ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻏﺬﺍﻯ ا&#= 65261;ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭﻳﺪ (ﮐﻪ ﻧ= ﺠس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ &= #65256;ﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎنی ﺬﺑ= 81; ﻨﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻧﭙﺬﻳﺮﻳﺪ ( ﺩﺭ= ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻫﺮﮐس &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻭل&#= 1740; ﻤﻨﻈﻮﺭادّعا= ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﮐﻤﺎﻝ ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65261;ﺭﮐﻨﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮﻭ ﺳﻠ&= #65262;کی اﻭ ﮔﺮﺩﻳﺪ) ﻭ ﻫ= ﺮﮔﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻭ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﮑﻨﻴ&#= 65194; (ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ غی= 585; ﺳﻠﻮکی آخوند&= #65259;ﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ کمال ﺸﻬﻮﺩﻯ = 5;ﻣﻮﺭ حَقّ ﺘﻌﻠﻴم ᥸= 4;ﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ= ﻧﻬﺎ ﻧﺪﻫﻴﺪ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ﻄ ﻤﺎﻟﻴﺎﺕ ﻭ ﭘﻮ&= #1604;ی ﻨﺪﻫﻴﺪ ﭼﻮﻥ ش&#= 1575;یسته ﺗﻮﺯیع اﻥ ﺒﻔA= 240;ﺮﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮکی ﻨA= 256;ﻤﺎﺋﻴﺪ ﮐﻪ تمرﮐﺰ ﻭﺗA= 262;ﺳل ﺒﺎﻧﻬﺎﻫﻴچ ﺘ= 5200;ﮐﻴﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻋث ﻧﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻥ آخ= 608;ندﻫﺎﻯ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻓﻘﻴﻪ و ﺳﻔﻴﻪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺎﻧﺸ&= #65268;ﻨﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻋﺎ&= #65247;ﻤﺎﻥ ﺮﻭﺣﺎنی ﻮاله= ;ی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﻃل اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﮑﺮﻯ &= #65262; ﺯﻧﺪگی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ = ﺍﺯ ﺍﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ; ﻭﻏﻴﺮﻭﻟﺎﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ الهی ﻘطع ﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺴﺨﺖ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1543- ﺩʋ= 97;ﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ12= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ = ﻤﻴﭙﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ که ﺻﺎﺩ= 602; گفته ﺍﺳﺖ ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﻮﻳﺾ بل ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺃﻣﺮﻳﻥ ﻔﻤﺎ ﻣ&= #65228;ﻨﺎﻩ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ A= 261; ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻭﺣﺎﻟتی ﺪﻳﮕA= 198;ﻯ اﺯﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﻫﺴﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; اﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﻥ ﺰﻋم ﺃ= ;ﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻔﻌل ﺃ= 5235;ﻌﺎﻟﻨﺎ ثم ﻴﻌﺬّﺑﻨﺎ A= 227;ﻠﻴﻬﺎ ﻓﻘﺪ ﻗﺎل ﺒﺎﻟ&#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﻣﻦ ﺯﻋم ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻔﻮّﺽ ﺃﻣﺮ ﺍﻟ&#= 65192;لق ﻮ ﺍﻟﺮﺯق الی A= 188;ُﺠَﺠِﻪ ﻓﻘﺪ ﻗﺎﻝ ﺑﺎﻟ&= #65176;ﻔﻮﻳض ﻓﺎﻟﻘﺎﺋل ﺒﺎ= 5247;ﺠﺒﺮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺍﻟﻘﺎ&= #65163;ل ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣ&#= 65208;ﺮک (ﺍﻣ&= #65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻴﻌنی A= 208;قّ ﺴﻮم ﻮﺩﻳﮕﺮﻯ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻳﻌنی اﻋﺘﻘʋ= 66;ﺩ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ &= #65165;ﻣﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261; عامل گناﻫﺎﻥ = ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣ= ﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭘﻴﺮﻭ &= #65183;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﻟﻴﻞ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ&#= 65227;ﺪم ﻮﺟﻮﺩ ﺗﺪﺑﻴﺮ&#= 65263; ﻮﻳﺎ ﻣﺮﺍﻗﺒت= 740; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند. ﮐ&= #65258; ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65175;ﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی همرﺍهی ﻮ= ﺗﺴﻠﻴم ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴ&= #65200; ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ ﺁﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ الهی خُنثی ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺗﻔﻮﻳض ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻮﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭﺍﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ&= #65267;ک اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65261; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻄﻠ&#= 1602; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ&= #65165; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65200; ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯﺗﺤﺖ &= #65175;ﺪﺑﻴﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﺟﻮﺩش= 575;ن هستند.ﭼﻪ ﺭﺳ᥷= 4; ﺑهدایت ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍلهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩA= 197; رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 61;ﺗﺎ رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 65238;. ﻭﻧﻴﺰ ﺗﻔﻮﻳﺾ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮ&#= 65193; ﻭﺗﻤﺎمی اﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴ= 5194;ﻫﺪ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُد¡= 7;عی ﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺍﻓﻌﺎل ﻤ&#= 65166;ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194; ﺑﻌﺪ ﻫم ﻤﺎﺭﺍ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #65261; ﺯﻭﺭ ﻭ ﺳﺘم اﺯ&#= 65219;ﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس مُدّع= ی ﺘﻔﻮﻳﺾ ﺍﻣﺮ ﺑ&= #65192;لق ﺒﺎﺷﺪ (ﺍﻣﺮﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65262;ﺍﮔﺬﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺍﺯ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ) = ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺯق &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ حُجَّتﻫﺎ&= #65263; اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍ= 5259;ﻨﺪ. ادّعاﻯ ﺘﻔﻮﻳ= ;ﺾ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻗ&= #65166;ﺋل ﺒﺠﺒﺮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ = ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣﺸﺮ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻣﻮﺿﻮع ﻤ&#= 65220;ﺮح ﺸﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ﻤﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﺎﺕ &= #1602;ُرآن ﻭﺗﻤﺎم اﺣﺎﺩA= 267;ث ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺒﺎﺯ = مشرکان ﻫﻤﺎﻥ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ هستند ولی ﺍﻓ&= #65228;ﺎل ﻤﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ = ﻓﺮﺽ ﺍﻧﺠﺎم کاﺭﻯ = 93;لیّه ﺗﺼﻤﻴم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻨﻄقی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 64400;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﺎﺭ ﺧﻴﺮﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﻭ&= #1604;ی ﺸﺨﺺ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65261; ﻣﻮفق ﻨﻴﺰ ﺑﺸ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﺍﻓﻌﺎل ﺮﺍ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ اﻟﺂﻥ ﺒﺸﺨﺺ ﺩ&#= 65197;ﺗﺼﻤﻴم گناﻩ ﻧﻤﻴﺪﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65207;ﺮﻳک گناه ﺍﻭ ﮔﺮﺩʋ= 93;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺸ&= #65192;ﺺ ﺍﺯ ﺳﺎبق ﺒﻮﺩ= 5257;. ﻭﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺯ&= #65255;ﺪگی کودﮐﻰ ﻭﺟﻮﺍ = 6;ی همه ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ A= 197;ﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔ&#= 65198;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻴﺮﻭﻫ&#= 65166;ی بالفعل نوعی = 5197;ﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم سلوک الهی ﺒﮑ&= #65166;ﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻧﻤ= ﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻫم &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻠﺰﻭم سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭﻋﺬﺭﺵ ﻣﻮﺟﻪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣ= ﺎ ﻓﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;.ﺯﻳﺮﺍ شأن ﻤﻘﺎم ﻮﺣʋ= 66;ل ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﺮﻳﺰ&= #65257; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮﺩ ﻓﮑ= ﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﺪ&= #65197;تی اﺳﺖ ﺑﺸﮑل امکان وکرﺍﻣ&#= 65166;ﺕ بالفعل نوع بشری اﺯﻗﺒﻞ. ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭل&#= 1740; ﺴوء اﺳﺘﻔﺎﺩʌ= 57; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻨﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﺎﻣ&#= 65166;ﻧﺖ الهی نزد خود کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ&#= 65258; ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ. ﺳﺎﻟک ﻔﻘﻄ ﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65259;ﺮﮐﺎﺭﻯ ﺤتی ﺨﻴﺮﺍﺕ ﻭ= 5251;ﺒﺮّﺍﺕ ﻭﺻﺪﻗﺎﺕ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﻭﺷﺮک اﺳﺖ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ سلوک الهی ﻭﻫ&= #65198;ﮐﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻤﻘﺒﻮل ا= ;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﻋﻤلی اﺯ = 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ. ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬ&= #65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻭﻋﻘﻞ ﻭﻋ&= #65208;ق ﺨﻮﺩ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮﻙ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺪﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﭘ&= #65268;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ( ﺍﻣﺮﺧلق ﻴﻌن= 740; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗ= ﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی اﻣﺮسلوک الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل آفَری= ;نش ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺧﻠﻘﺖ &= #65193;ﻭم فوق بشری ﺨﻮﺩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺭﺯق غیر ﺍﺯ ﻣA= 166;ﺩﻳﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ غیرﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ است که ﺭﻭﻯ ﺰʌ= 51;ﻴﻥ ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺮﻳﺨ&#= 65176;ﻪ شده ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑA= 198;ﻭﻧﺪ ﺟﻤﻊ ﺍﻭﺭﻯ کنند ﻟﺬﺍ ﻏﻴʋ= 98;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ سل= 08;ک الهی ﻨﮑﻨﻨﺪ. A= 193;ﺭﺍﻳﻥ ﺠﻬﺎﻥ ﺑﭽﺮﺍ ﺑ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻨA= 224;ﻮﺭ ﺍﺯ ﺭﺯق عقلی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺭﺯ&#= 1602; ﺸﻬﻮﺩﻯ پس ﺍﺯ &#= 65203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ &= #65255;ﺒﺎﻳﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮالهی اﻧﻬ= ;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺭﺯق ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮ= ﻳق اﻭ ﺭﺯقی ﻤﻴﺮA= 203;ﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ مَش= 40;ّت ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻄﻠﻘﺎ &= #65255;ﻘشی ﺒﺮﺍﻯ اﺭﺍﺩﻩ &#= 64344;ﻴﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ = ﺷﻔﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﻤﺼ= ﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ شایست= ;گی ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ نَفž= 7; ﻭ ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ. ﻭ (ﺣُﺠَﺞ) = جَمع حُجّت ﻳﺎ ﺍﻭ᥼= 7;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻭﺳﻴ&#= 65248;ﻪ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺳ᥼= 8;ﻮﮐﻰ ﺩﺭﻳک ﺘﻤﺮﮐﺰ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎ&#= 65197; ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. حُجَّت ﺍﻟﺎﺳ= ﻠﺎم هر ﮐﺎﻣلی اله= ی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ﻖ پس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&#= 65166;ﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﻫﺮﮐس لباس ﺭ᥾= 1;ﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65176;ﻥ کرﺩ ﻓﻮﺭﺍ حُž= 0;َّت ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﺳﻠﺎم ومسلمین ﻤﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺍﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ = ﺒﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺗﺎﻋﻠﺎمتی ﻮ A= 251;ﻌﺠﺰﻩﺍﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐA= 258; ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺍﻣﺎ&= #65251;ﺎﻥ اوم کرده هرﺯ&#= 65251;ﺎﻥ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﭙﻴﺮو ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ = ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻫ&= #65198; ﺳﻤﺒﻮل هماﻥ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺁﻳﺖ &= #65261; ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭﻧﺸﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎ&= #65235;ﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍتی هم ʌ= 56;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺪکی ﻤ= 5184;ﺎﺯﺍﺕ ﮐﻪﺟﻬل ﻨﻴﺰ ﻧ&#= 65204;بی اﺳﺖ. ﻭﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﻔﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﺴتی ﺠﺒﺮﻯ ﻮ= 5203;ﺮﻧﻮﺷتی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺴﺘﻰ &= #65183;ﺒﺮﻯ اﺳﺖ ﻭلی ﺘﻨﻬA= 166; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺳﻮم ﻤ&= #65220;ﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺗﺴلیم A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ شامل ا᥷= 1;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻨ&#= 65268;ﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎ&= #1605; هستی ﺒﺎ ﻗﻮﺍʌ= 55;ﻴﻥ ﻄﺒیعی ﻮ ﺑﺪﻭA= 253; ﺍﺳﺘثنا ﻭ ﺍﺧA= 176;ﻴﺎﺭﻯ اﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﭙ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﻄﺒیŸ= 3;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺩﺭسلوک الهی &= #65170;ﺮﻭﺵ ﻣﻘﺒﻮل الهی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍ&= #65199; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺍﺳ&#= 65176;ﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘ&= #1604; ﺸﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﺩ.ﺍﻣﺎﻏﻴA= 198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65240;ﺎﺑل هر ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮ= 5165; ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺭ نوع بشری ﺨ= ;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﺑﺴ= ﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65169;ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺣﻴﻮﺍنی پس ﺍʋ= 99; ﻣﺮگ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ .ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 1740;عی ﺒﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳن= 583;. ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ&= #65263; اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪ = 5169;ﺎﺭﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﻤﻴﻥ &= #1587;لوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﭙﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ آخو&= #1606;د ﺭﺍ ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &= #65261; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65255;ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ آخوند᥽= 9;ﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ.ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ &#= 65169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﻭﺍقعی گذﺷﺘﻪ= ; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﻄق ﺘﮑﺎﻣل ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﺎ&= #65163;ﻴﻥ ﺘﺮﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭﺑﻨﺪ&#= 1711;ی ﻮﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻘﺎ&#= 65251;ﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﮐﻤﺎ&= #65245; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ ﻣﻌ= ﻠﻤﺎﻥ ﻮ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ &= #65198;ﻭﺣﻰ ﻭﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ = 5165;ﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺭﺑ&= #65166;ﺏ ﻧﻮع ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65235;ﺼﻮل ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ. ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ (ﺍﻣﺮ ﺑﻴ= ﻥ اﻣﺮﻳﻥ) ﻤﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ: ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﺴﺒﻴ= ;ل الی اﺗﻴﺎﻥ ﻤʋ= 66; ﺍُﻣﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﻤﺎ ﻧ= ﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ &#= 65198;ﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺪﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺷﺪﻩﻭ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺘﺮک (ﻤَﻨﻬﻴّA= 166;ﺕ) ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. سلو= 705; الهی اﻣﺮاله&#= 1740; اﺳﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻇ&#= 65166;ﻳﻒ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺑﺘﻌ&#= 65262;ﻳق اﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ ﻳﺎ &= #65251;ﺤﺮﻣﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ = ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 69;ﺎﺷﺪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺭ&= #65165;ﻩ ﻭﺳﺒﻴل اﻟﻬﻰ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻣﺮ ا= 04;هی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ &#= 65165;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻴ&#= 65228;نی سلوک الهی ﺑﺎ&= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65165;ﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ ﻭﻗﺒﻮل &#= 65184;ﺒﺮالهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻠﻮکی لاﺯﻡ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﺭﻭح اﺳﺖ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; ﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; اﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ &= #65261; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭنو= 93; بشری هماﻥ ﻔﺮ= ﻣﺎﻥ ﺍﺯلی الهی ﺪﺭ= ; ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺑﺸﻮ ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳ&= #1580; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﮐﻪ= ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﺍﻳﻥ ﺸﺪﻥ هست = 5261;لی ﺪﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) عملا انرا ﺗﺒ&= #65194;ﻳﻞ (ﮐﻥ ﻔﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ= ) ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻓﺮﺻﺖ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﻨﻤﻴﺪﻫ᥽= 6;ﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺗﺮﺑﻴ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #65249; ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺳﺎﺋل اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65251;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭ (ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻭﺗﺮک &#= 65252;َﻨﻬﻴّﺎﺕ) مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ (ﻳﺎ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳ= 5174;ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65193;ﺍﺭﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ: اﻣّﺎ ﺍﻟﻄﺎﻋ&= #65166;ﺕ ﻓﺎﺭﺍﺩة ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭ ﻣﺸﻴﺌﺘﻪ ﻓﻴ&= #65260;ﺎ ﺍﻟﺃﻣﺮ ﺑﻬﺎ ﻭ&= #65165;ﻟﺮﺿﺎ ﻟﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻤﻌﺎ&= #65261;مة ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﺗﻪ ﻭ ﻣﺸﻴﺌﺘﻪ فی اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﺍﻟ= 578;ی عنها ﻭ ﺍﻟﺴﺨŸ= 1; ﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﺨﺬﻟﺎﻥ ع&#= 1604;یّها ﺍﻣﺎ ﻫﺮﺍﻧﭽ᥽= 8; ﮐﻪ ﻃﺎﻋﺖ (ﻭﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎ= 5267;ﻒ ﻭﺗﺴﻠﻴم اﺯﻃA= 198;ﻑ ﺳﺎﻟﻚ) ﺻﻮﺭﺕ ﮔ= ﻴﺮﺩ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﺍﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ = 5191;ﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﮐ= ﻤک ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ا&#= 1604;هی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺎ&#= 1589;ی ﻮﻣﻨﻬّﻴﺎﺕ ﺳ= 5166;ﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ نَهی اﺯ ﺧﺪﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﺑ= ﻌﺪﻯ الهی اﮔﺮ ﺻﻮ᥷= 7;ﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﻭﻳﺎ ﺧﺬ&= #65247;ﺎﻥ ﻮ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ( ᥴ= 5;ﺯﻫﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﮐﺴﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ) ﻳﻌن&= #1740;ﻤﻘﺮﺭﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ عمل گناه ﻳﺎ ثوﺍﺏ= ; ﺿﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ ﺍﻧﭽﻪ شا= 40;ستگی اﺯلی ﻮ ﺫﺍﺕ ﻧ= 5166; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌ&#= 65246; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﮐﺎ&#= 1601;ی ﺪﺭ ﺷﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻭ= ﺑﺪﻭﻥ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی= ; ﺮﻭج اﺯ ﺗﻤﺎمی ﻤﺮA= 165;ﺗﺐ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻓق ﺒ&#= 64401;ﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﻘﺎ&#= 1605; ﻮ ﻧﻮع ﺒﻌﺪﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﻧﺎم ﻔﮑﺮ ﻭ ﻫﻮﺵ ﺩﺍ= ﺭﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮ&= #65251;ﺎﻳﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ اﻭ ﺑﻴ&#= 65206; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﺒﻮﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸأﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺑﺘﺎﺯگی ﺪ= 5197; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64405;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ ﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺧﺘﻪ ﻭ نَفس ﺧﻮﺩ ﺭA= 165; ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﻫﻮ= ﺵ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ= 4401;ﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل اﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ ﺩﺭ &= #65183;ﺴم ﻮ ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ= ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫ= ﻤﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ = ﻏﻴﺮ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197;ﻫﺴتی کسی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻟ= 5264; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌ&#= 65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳک کاﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ. &= #65165;ﮔﺮﻋﻘل ﻮﺻﺒﺮ ﻭشایست= ;گی ژنتیک روحی آ= 5255;ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. که ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ= 5194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ از پیش خود ﻨﮑﺮﺩ= ;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻓﻘﻄ ﻤﻴ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی کاﺭﻯ که ﻣﻴﺘʌ= 62;ﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ ولی ﻧﻨA= 252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ نکند. ﺍﻧﮕﺎﻩ A= 153;ﻧﺮﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺑﺤﺴاﺐ ﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﻮ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﻭ ﻧﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻔ= ﻴﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﻮﻧﻴکی ﺮﻭح ﺨA= 262;ﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳ&= #1578;ی پس ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194;. (ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ) ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻴ&#= 65198;ﻫﻤﺎﻥ ﭽﻨﺪ ﻗﺪم ﺠﻠﻮ&#= 65175;ﺮ ﺍﻣﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ = ﻗﺪم ﺠﻠﻮﺗﺮ ﺭﻓﺘﻥ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭلی ﺘﻮﺍA= 253; اﺟﺮﺍﻯ گناه ᥽= 5;ﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ اﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﻌﺎ&= #65261;ﻧﺖ ﻭﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻧ= ﺘﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65236;ﺖ ﺷﺨﺺﻭﻋﺪم ﻤﺨ= 5166;ﻟﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻳ= 5253; گناﻩ ﮐﺎﺭ ﺍﺳA= 174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ&= #65259;ﺮ ﺁﺯﺍﺩﻯ عمل اʌ= 55;ﺴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﺮﺍ = 81;َقّ اﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠﻬ&#= 65256;ﻤﻬﺎﻯ کاﺭﻣﺎ ﻭ ﻗﻬﻘ= 5198;ﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺁﻳﻨﺪﻩ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎ= ﺭﻩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒی&#= 1593;ی اﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ = 5261; ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻋﻤﺎل &= #65252;ثبت ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65259;ﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﺭﺧﻮ&#= 65167; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ ﭼﻮﻥ کوﻩ ﭘﻴﻤ= 5166;ئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ = ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﮐﻤک ﻮﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻋﻘلی ﻮﺟﺴمی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ کوﻩ ﻧﻮﺭﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل ﻤ&#= 65256;فی ﻮ ﺳﻘﻮﻃ ﻘﻬﻘﺮ&= #65165;ئی ﻨﻴﺎﺯﻯ ﺒﮑﻤک &#= 65192;ﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻫﺮ ﻗﻠﻮﻩ ﺳﻨگ&#= 1740; که ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﻯ کوﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺳﻘﻮﻃ ﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65261; ﺍﺯ ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; اﻧﺮﮊﻯ استاتیک ﺪﺭ ﺫ= ﺍﺕ روحی الهی ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ &= #64344;ﺎﺋﻴﻥ ﺒﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﮐﻤکی ﺨﺎﺭجی = 5;ﻭﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ. = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﮐﺎ&= #65197; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺳﻘﻮﻃ &= #65198;ﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮدﺵ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮﻭﺑﺎ ﮐ&#= 65252;ک ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئی = 5268;ک ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺻﺮ= ﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﺧُﺬﻟ&= #65166;ﻥ) ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻮﻣ&= #65188;ﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭبی ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺑ= 5262;ﺩﻥ اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ= ; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﻄﺎ= ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ می ﻨﻤﻮﺩﻩ.ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻧﺘﻈﺎﺭ ﭘﺎﺩ= 5165;شی هم اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻧﺪ= ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣتی ﻄﺎﻟﺐ ﺍ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﻧﺒﺎل آﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺮ&#= 65261;ﻧﺪ. ﻭﻳﺎ متعبّدﺍ= ﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﺑﺎ&= #65261;ﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑ= ﻐﻠﻄ ﻄﺎﻟﺐ ﺭﺿﺎﻯ ا&#= 1604;هی هستند. ﻟﺬﺍ ﭘʌ= 08;ﻴﻤﺎنی ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﺣﺴﺎس ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ الهی ﻨﻤﻰ ﮐﻨʌ= 56;ﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺩﺭﺍک اﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﺷ= 5176;ﻨﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﻨﻴ= 5200; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺧﺘﻨﺪ.ﺳﺎﺋل ﺴﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم &#= 65252;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ اﻓﻌال ﺒA= 256;ﺪﮔﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﻗﻀﺎ &= #65261; ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭﻟﺰﻭ&#= 1605; اﻧﺠﺎم ﻮﺗﺤﻘ= 02; ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻗ= ﻀﺎﻯ الهی گاهی ﺒﻤ&= #65228;ﻨﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﮔﺎهی ﺒﻤﻌنی ﻠﺰﻭم A= 176;ﺤﻘق ﺠﺒﺮﻯ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65239;ﺒلی الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 259;ﻤﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ س&= #1604;وک الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭʌ= 55;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨA= 268;ﺎﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ ﺸﮑنی ﺸﺪﻩ ﺍﺳ= 5174;.ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: <b= >ﻨﻌﻢ ﻣﺎ ﻣﻥ ﻔﻌل ﻴﻔ&= #65228;ﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﻥ ﺨ&= #65268;ﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65247;ﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﻗﻀاءا ﺁ= ﺭﻯ ﺪﺭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ک= 607; ﻋﺒﺎﺩ( ﻳﺎ تنه= 575; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺍﺯ ﺧ= ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&= #65194;ﻫﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺁﻥ ﻘﻀﺎﻭتی ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ و قبلی = 7;ست. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺣﮑمی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎ &#= 65261; ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ. = ﺳﺎﺋل ﺒﺎﺯ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #64344;س ﻣﻌنی ﻘﻀﺎ ﭼﻴ= 5204;ﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: اﻟﺤﮑ= ;م علیّهم ﺑﻤﺎ ﻳ= ;ﺴﺘﺤﻘّﻮﻧﻪ علیّ ﺃﻓﻌﺎﻟ᥾= 0;ﻢ ﻣﻥ اﻟثوﺍﺏ ﻭ = 5165;ﻟﻌﻘﺎﺏ ﻓﻰ اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ&#= 65165;ﻟﺂﺧﺮة ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭ᥾= 3; ﺒﻨفع ﻮﻳﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﺍﻓﻌﺎل ﺁﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ &#= 65193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ = ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ ( ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ثوﺍﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ = 5261; ﻳﺎ ﺣتی عقاب ج= ;َهَنّمی کارماها را ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺧﺮﺕ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻮﻓ&#= 65268;ق ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ ﻣ= ;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ = الهی لاﺯم کرﺩﻩ. ﺍʌ= 55;ﭽﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی = 7;ست. ﻧﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺣﮑم&#= 1740; ﺼﺎﺩﺭﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک اﺯﺍ= 5193;ﻯ ﻋﻤل ﺪﺍﺋم ﺪﺭ= 5203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هرﮐﺎﺭﻯ ﺣتی = 5;ﮔﺮﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺷﺮﻙ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ اند ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠA= 262;ک ﻮ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻧﮑﺮﺩﻩᥴ= 5;ﻧﺪ. ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﻭﻓﻮﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺨﻄﺎ ﮐﺎﺭ ﻣﺤﺮ&= #65261;ﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻳﺎ = ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺷﺪﺕ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻥ ا&#= 65267;ﻥﺴﺎلک اﺳﺖ. ﺗﻔﮑﻴک ﺪ&#= 65239;ﻴق مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯمَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م الهی ﻨﻪ ﻓﻘﻄ A= 194;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎت= 740; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻧﻴA= 200; ﻣطیّع ﻘﻀﺎ ﻭ A= 187;ﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻭﺕ اله= 40; اﺳﺖ.ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ الهی ﺪﺭﺣﮑم ᥽= 2;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197;ﺣﮑم ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺟﺒﺮﺍ&#= 65253; ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺳ= ﺎﻟک ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ = ﺑﻨفع ﻮ ﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺨﻄ&= #65166;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ = ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی هستند. ﮔﺮﭼﻪ ʋ= 69;ﻌﺪﺍ ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﻮﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺮ&#= 65261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﻄﺒیعی کرﺩﻩ ᥴ= 9;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴ&= #65253; سلوک الهی ﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺣﺪﺕ ﻭ= ﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ غیر = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﮑلی ﻨﺎ ﻣﻔﻬ= 5262;م اﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ کاA= 251;ﻠﺎﻥ الهی ﺘﺎ ﺣﺪﻭʋ= 93;ﻯ ﻤﻔﻬﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺴتی کسی ﺠﺰ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65262;ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ خدا ﭘس اﺯﻋﺒ᥾= 2;ﺭﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ، ﺑ&#= 65166;ﺯﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ طبیعی و قبلی ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟ= ﻮﺩﺍﺕ ﺗﺠﻠﻴﺎت اﻟﻬA= 264; ﻭﻳک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍ&#= 65199; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺻﻔﺎ&#= 1578;ی ﻮﻧﻮعی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪ= ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻇﻴﻔﻪ = ﻃﺒیعی ﻮ الهی ﺪﺍﺭﻧʋ= 94; ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺎﻟ&#= 1602; ﻮ ﻣﺪﺑّﺮﺧﻮﺩ &#= 65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﺪﻳﺖ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65169;ﺪﻫﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒ&= #65252;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﮐﻤﺎل ﻴﺎ&#= 65235;ﺘﻥ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩﺭ&#= 65165; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺍﺣﺪ &= #65261; مستقل ﺪﺍﻧﺴﺘ= ;ﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﮔﻠ&= #65170;ﻮﻟﻬﺎﻯ ﭽﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ = ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﺩﺭﺧﻮﻥ ﻮ ﻭﺟﻮ&= #65193;ﺵ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺨﻮﺩ &= #65187;ﻴﻮﺍنی ﻤﺴﺘﻘل ﻮ ﺟﺪﺍ &= #65261; ﺑﺎ ﺭﻭحی ﺨﺎﺹ &#= 65191;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪ&= #1578;ی کوتاه ﺒﺎ ﺍﻧ᥸= 4;ﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65198;خی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﻭﺑﺮخی ﻘﺎﺑل = 75;ﻧﺘﻘﺎل ﺒﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭﺑﻌﺪ ﻣﺮگ ﺼﺎ&#= 65187;ﺐ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻧﭽ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻫ&= #65268;چ ﻘﺴﻤتی اﺯ ﺟﺴ= 05; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺣت&#= 1740; اﺯ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺣﺎﻓ&= #65224;ﻪ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﮋﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭحی ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﻨ&#= 65166;ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ;ﺩﻣﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65268;ﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #64400;ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺁﻥ ﻮﺟﻮﺩﻯاﻟ= 5260;ﻰ ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ هرﮔ= 5262;ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻣ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﺻ= 604; ﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ&= #65252;ﺎ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻭﺟﻮ= 5193; ﺍﺻلی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ. &= #65175;ﻤﺎم اﻓﺮﺍﺩ نوع بشری ﺩﺭ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻔس ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺩ&#= 65197; ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺴﻠﻮ&= #65247;ﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺟﺴم ان ﺘﻥ &#= 1705;ُلّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ه= ;ستیم .ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ = شاهد ﻗﺎﺋم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬم ﺴﻤﺒﻮﻟ= 5268;ﻚ ﺍﻳﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﻧﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻬﻤﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺣت&= #1740; ﺒﻤﻘﺎم اﻳﻥ همانی و تشبّ= 607; او ﺩﺭﺍﻳﺪ. ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﮐلی ﭽﻮﻥ رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭحَقّ اﻧﺎ ﺍ᥼= 7;حَقّ گفتن ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93;. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ارَبّاب ﻧﻮﻉ = ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻗﺒل اﺯنوع بشری ﻫﻤگی دﺭ= ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستند ﭼ= ;ﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺒ&= #65166;ﻳﺪ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭﮐ= 5204;ﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔ= 5198; ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﺗﺎﺯﻩ ﺗﻤﺎم هستی ﺨ᥷= 4;ﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605; اﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع آA= 267;ﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺻﺎﺩﺭ ﺍ= ﻭل الله ﺪﺭ ﻳک ﻮʋ= 87;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻭﺟﻮ= 5193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هو ﺧ= 5166;ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺩ= 5197;عَمّا ٴﻮ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭﻋ&#= 65194;م ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65166;ﺭﺝ ﭼﮕﻮﻧﻪ (ﻭﺟﻮﺩ&= #65259;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ هستی ) ﻣﺎﻧﻨﺪ یونیورسهای متوالی ﻫﺴتی هائی که ﻣﻴﺒﻴ= ;ﻨﻴﻢ ﻳﺎتَصوّرﻣﻴ&= #64401;ﻨﻴم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65169;ﺎ ﻫم هیچ ﺸﺒﺎﻫʋ= 76;ﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ و ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮﺯﻣﻴنی ﺪﺍﺭA= 267;ﻢ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﮑﺮﻯ = ﺪﺭ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺭﮊﻧ&#= 65176;ﻴک ﺮﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح ﺪﺭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻬﺎ&#= 65263; ﺮﻭحی ﻤﻄﺮح ﻤA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﮑﺎﻣل هاﻯ = 5252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪﻫﺎﻯ ﻣﻮقتی ﺒﺮﺍﻯ A= 176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح هستند. ﻭس= ;الک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺪﺍم ﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍثاﺭﺣ= 5268;ﻮﺍﻧﻴﺖﻫﺎ ﭘﺎک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ ﺼﻔﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗ= 5198;ﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ = ﮐس پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﻤﻴﻥ ﮋﻧ&= #65176;ﻴک ﺮﻭحی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺷ= ;ﻬﻮﺩﻯ الهی ﺒﺮﺗﺮﻯ ʌ= 68;ﺎﻓﺘﻪ ﻭﻳﺎ شایسته ﻟ= ;ﻘﺎﻯ ﭽﻪ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﭘ&= #65268;ﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ= ﺑﺪﺍﻥ نوع ﻤﺴخ گرﺩﺩ= ;. ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻳﻌنی ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭح ﻮ ﻳﺎ ﻋﺪم &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘ&#= 65254;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻤﻌن= 40; ﺨﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ= ; ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻫﺮﺩﻭ ﻧﺴ= ﺒﺖ ﺑﻤﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭﻧA= 166; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻓﺮق ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. &= #65239;ﻀﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﻥ ﺤ&= #64401;م ﻮ ﺍﻣﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ.= ﮐﻪ ﺣﺘﻤا ﺑﺎﻳﺪ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒ= ;ﻴﻌﺖ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ&#= 65259;ﺎﻯ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓ&= #65174;. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻋﻘل ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﺍﻳ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ ﻧ= ﮑﻨﺪ. ﻭسلوک الهی ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺭﻭح ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ&#= 65175;ﺮ ﺑﺒﺮﺩ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺮﻭﺩ.ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ = ﺑنوع بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم بجهان ﺒﺎﺯ ﮔ᥷= 8;ﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺎﺯ ﺭﺣمتی الهی ﻮ= ﻓﺮﺻتی اﺯ ﻧﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠ&= #65170;ﺮﺍﻥ اﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ= 5191;ﻮﺩ ﺳﺮی ﻫﺎ ﻭتمر¡= 7;دﻫﺎ ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﻃﺒیع= 740; ﻮﺣﻴﺎتی نوع بشر ﺑﺮﺍﻯ سلو= ;ک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﻀﺎﻭﺕ الهی اﺯ ﻗﺒﻞ ʌ= 59;ﻤﺎﻥ ﺤﮑم ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ= 5260;ﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕﻫﺎﻯ &= #65252;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮﻡ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ = ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗ= ﺖ ﺑﺤﺪ ﻟﺎﺯم ﻮ ﮐ&= #65166;فی ﺮﺳﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65256;ﺎﺋل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﺎ= ﺯﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ هنوز ﻗﻀﺎﻭﺗ᥾= 0;ﺎ ﻭﻗﻀﺎﻫﺎ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭﺩﺭ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻳﻦ ﺣﺪﻳث و ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ال= 07;ی ﺸﺪﻳﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ &= #65239;ﻀﺎﻭت الهی نیز ﺒﺎﺷ= ﻴم که چه ﺣﮑمی ﻤ᥾= 8;ﮑﻨﺪ. ﻭﻭﻗﺘﻴﮑﻪ (ﺣت&#= 1740; اﻋﻠﻢ) الهی ﺘʋ= 88;ﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟ= ک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَف= 87; ﮐﺎفی ﻮ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔ&= #65166;ﺕ الهی کاﻓﻰ ﻭ ᥼= 7;ﻮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﮐﺪ&= #65165;م اﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻫﻨ&#= 65262;ﺯ ﻣﻄﻠق ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪ&#= 65257;ﻫﺎ در ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑ= 5208;ﺮﻯ پاک ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 88;د ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫ= ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻨﻮع ف&#= 1608;ق بشری ﻧﺎﺭﺳﺎᥴ= 3;ﻴﻬﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اﻥ ﻭﻗﺖ &= #65169;ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭﺩ. = ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺁﻥ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﺸ&#= 64401;ﻞ ﻭﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑ&= #65253; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ ﺍﻓ&= #65198;ﺍﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﺒﺎﻫم ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﮔﺬﺷﺘﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﻴﮑﺴﺎﻥ ﺪﺭﻧﺴ&#= 65192;ﻬﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻘﺒﻠﻰﻭ حتی در ﺍﻧﻮﺍ᥺= 5; ﺣﻴﻮﺍنی قبلی ﻴک ﻨﻮﺍ᥷= 1;ﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. &= #65165;ﻣﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺳﻠﻮک= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺧﺪ&= #65251;ﺎﺕ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻨﺪﻩ ﻧﻮع فوق بشری = ﺍﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﺼل ﻨ&#= 65262;عی ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﻮﻇ= ﺎﻳف ان ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻮع = 601;وق بشری ﺨﻮﺩ ﺑﻬʋ= 76;ﺮ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍ&= #65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻗﺎﺋم برای نو= ع بشری ﭙﺎﻳﺎﻥ᥽= 2;ﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭلی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻋ= 5240;لی ﻮﺭﻭحی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ اﻟﻬﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﻨﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1544 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ13 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﺑﻥ عباس A= 197;ﺍﻭﻯ اﻫل ﺴُﻨّﺖ ﻭ @= 344;ﺴﺮ ﻋﻤﻮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ک ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴA= 254; ﻧﻘل ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﭘس اﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺠﻨ&#= 1711; ﺼﻔﻴﻥ ﺒﺎ ﻣﻌﺎ&= #65261;ﻳﻪ مُدّعی ﺨﻠﺎﻓ= ﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺨﺺ ﺳ&= #65166;ﻟﺨﻮﺭﺩﻩﺍﻯ اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﻴﺮ ﺟﻨ&= #1711;ی ﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﻯ ﺪﺍﺷﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ؟ (ﻳﻌنی اA= 197;ﺍﺩﻩﺍﻯ هم ﺪﺭ ﺍﻥ ﺪﺍﺷ&#= 65174; ﮐﻪ ﻓﺘح ﻴﺎ ﺷﮑ&= #65204;ﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣطیّع ﺨﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﺴتیم ﻮ ﻳﺎ ﺩ= 5197; ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی ﻮ= 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﺎﭼﺎ&= #65197; ﺑﻮﺩﻳم که ﺩﺭA= 165;ﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﻢ. ﺣ= تی اﮔﺮ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﻧ&#= 64405;ﺮﺩﻳﻢ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻘل &= #65252;ﻴﮑﻨﺪ: <= b>ﺃجَلّ ﻴﺎ ش&= #1740;خ ﻔﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﻋ= ﻠﻮّﺗم طلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒʌ= 20;ﺘم ﺒﻄﻥ ﻮﺍﺩ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﻘﻀاء ﻤﻦ ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺁﺭﻯ ﺒﺨﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ &= #65207;ﻤﺎ ﺍﺯﻫﺮ ﺑلندﻯ که ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘ= 5258; ﺍﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺩ= ;ﺭّﻩﺍﻯ که ﻓﺮﻭﺩ ﻣﻰ ﺍ&#= 65267;ید ﺟﺰ ﺑﺎ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩ= ;ﻩ ﻭ مَشیّت ﺍﻭﻭ= ; ﻃﺒق ﺴﺮﻧﻮﺷتی که ʋ= 93;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮﻫﺎﻯ ک= 607; خداوند اﺯ ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍﺭ&= #65193;) ﺳپس ﺍﻥ ﺸیخ ﭙA= 198;ﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﺯﺣﻤﺘﻴﮑ&#= 65258; ﻣﻥ کشیدم ﻧﺰ᥷= 3; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﻔﻮﻇ اﺳﺖ؟ (&#= 65169;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ الهی ﻮ ﺟﺒﺮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷتی ﺪﺭ ﺟﻨگ اﻣﺪه ایا ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ = 75;ﺯ ثوﺍﺏ ﺩﺍﺭد) ﺍ= 5251;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5169;ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺍﺑ&= #65253; عباس ﻧﻴﺎﻣﺪ᥽= 7; ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ) امام ﭘﺎ= 87;خ ﺪﺍﺩ: ﻤﻬﻠﺎ ﻳʋ= 66; ﺷﻴﺦ ﻟﻌﻠّک ﺘﻈﻥّ A= 240;ﻀاءا ﺣﺘﻤﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺍ = ﻟﺎﺯﻣﺎ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ کذلک A= 248;ﺒﻄﻞ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻭ ﺍﻟ= 5228;ﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﻭ ﺍﻟ= ﻨﻬی ﻮﺍﻟﺰﺟﺮ ﻭ ﻟﺴ&= #65240;ﻄ ﻤﻌنی اﻟﻮﻋﺪ A= 261; ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭﻟم &#= 65176;ﮑﻥ علیّ ﻤﺴﻴئ لا= ﺋمة ﻭﻟﺎ ﻟﻤﺤﺴﻥ ﻤ&= #1614;ﺤﻤَﺪة ﻭ ﻟﮑﺎﻥ اﻟﻤﺤ&#= 65204;ﻥ ﺃﻭلی ﺒﺎﻟﻠّʋ= 66;ﺋمة ﻣﻥ اﻟﻤﺬﻧﺐ ﻭ &= #65165;ﻟﻤﺬﻧﺐ ﺃﻭلی ﺒﺎﻟﺎﺣA= 204;ﺎﻥ ﻤﻥ اﻟﻤﺤﺴﻦ ﺗ&#= 65248;ﻜم ﻘﻮﻟﻪ ﻋﺒﺪة ا= 604;أوثان ﻮ ﺧُﺼﻤاء اﻟʋ= 98;ﺣﻤﺎﻥ ﻭﻗﺪﺭیّة ﺍﻟʋ= 66;مّة ﻭ ﻣﺠﻮﺳﻬﺎ ﻳﺎ = ﺷﻴﺦ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﮐﻠ= 617;ﻒ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ ﻭ نَ= 607;ی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﺃﻋ&#= 1591;یّ اﻟﻘﻠﻴل کثیر= ﺍ ﻭﻟم ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠ&#= 65262;ﺑﺎ ﻭﻟم ﻴُطع ﻤﮑʋ= 98;ﻫﺎ ﻭ ﻟم ﻴﺨﻠق اﻟ= 5204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ ﺃﻟﺄﺭﺽ ﻭﻣﺎ = ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈ&#= 65253;ّ اﻟﺬﻳﻥ کفروﺍ= ; ﻓﻮﻳﻞ ﻟﻠﺬﻳﻥ کفرﻭʋ= 65; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ ﺍﻯ ﺸی= ;خ کمی ﺼﺒﺮ ﺩﺍﺷA= 176;ﻪ ﺑﺎﺵ شاید ﺗﻮ A= 255;ﻴﺰ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑنی که ﻗﻀﺎ (ﻭ مَش= 40;ّت ﺍﻟﻬﻰ) ﺣﺘﻤﻰ (ﺍ= ;ﻟﺎﺟﺮﺍ) ﻭ ﻗﺪَﺭَ(ﺳﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ) ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ( ﺩﺭ= ;ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺟﺒﺮﻳﻮﻥ که ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺧﺘﻴA= 166;ﺭﻯ ﻘﺎﺋل ﻨﻴﺴﺘﺘ= 5256;ﺪ) ثوﺍﺏ ﻭﻋﻘﺎﺏ = 5255;ﻴﺰ ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ (&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤ= ;ﺎل ﺒﺤث ﺩﺭﺳﻠﻮک = 575;لهی ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭ ﻧ&= #65258; ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65261; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻴ&= #65260;ﺎﻯ اﺑﺪﻯ ﭙس ﺍﺯﻣ= 5198;گ ﺒﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻧ= 5260;ﺎ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ= ﻌنی ﺃﻣﺮ ﻭ نَهی ﻮ = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺭ ﻭ&= #65227;ﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴﺪ ﺳﺎﻗﻄ = ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺧﻄ&#= 65166;ﮐﺎﺭﺟﺎﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65256;ﺒﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﻤﺤﺴﻦ ﺟﺎﻯ ست= 575;ﻳﺶ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺣتی ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺤﺴﻥ ﻨﻴﮑﻮ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺟﺎﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ = ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ گناﻩ @= 400;ﺎﺭ ﺟﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩ. ( ﮐﻪ ﻃﺒﻴ᥺= 8;ﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﻮA= 193; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ گنا= 07; ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;ﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ. ﺍﻳﻥ ﻘ= ﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻓﻘﻄ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻨﻮ&#= 65219; ﺒﻨﺘﻴﺠﻪ ﺗﺼﻤ&#= 65268;ﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪﭼﻘﺪﺭ &= #65165;ﻭﺍﻣﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 88;ﻘق ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﺳ&#= 65174; ﺭﺃﻯ ﻨﻬﺎئی ا= 04;هی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺍ&= #65261; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65253; ﻮﺍﺣﺪ ﺩﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ ﺩﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨﺺ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ سلوک الهی ﻮﺍﻃﺎﻋ᥵= 4; ﮐﺮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ. = ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺎﻧ&#= 65258; ﺑﻬﺸتی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺗﺤﻮﻳل ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻮع &= #1601;وق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ سل&= #1608;ک الهی ﻧﮑﺮﺩﻩ ʋ= 93;ﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺎقی ﻤﺎ= 5255;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺨﺎﻧﻪ جَه= 14;نّمی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻳ&= #65228;نی ﺪﺭ ﻳک ﻤﺴخ ﺪﺭ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺤﻴﻮﺍﻥ = 5188;ﻘﻴﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭ&= #65259;ﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺗﺎ ﺍﻣﺮ ﺍﺯلی &#= 65262;ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل= 740; الهی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ ﻮ ﺑﺮﺍʌ= 63; ﺸﺨﺺ) ﺗﺤﻘق ﺒﺎﻳﺪ. ﮐ&= #65258; (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺸﻮ ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳ&= #1580; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﺍﺣ= ;ﺘﺴﺐ ﻋﻨﺎﺋﻰ)ﻋﻨاء = 5262; ﺯﺣﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎش &= #65252;ﻥ ﺤﺴﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻤﺎ&#= 1605; اﻓﻌﺎل ﺠﺴم ﻮ = 5165;ﻓﻌﺎل ﺬﻫﻥ ﻮ ﺗﺤﺮﮐﺎ&= #65173; نَفس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ A= 261; ﺭﻭح ﺤﻴﻮﺍنی A= 198;ﺍ ﭼﻮﻥ ﺤﺮﮐﺎﺕ ﻋ&= #65198;ﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﺨﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ&= #65263; ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ &= #65236;ﺮضی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﻳﻥ سالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻤثبت الهی ﺮﺍ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;تی ﺒﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓ= ﻄﺮﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺘﻬﺎی ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻫﺮ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭﻫ&= #65198; ﮐﺴﺐ ﺩﺭﻋﻘل ﻮ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻣﺤﺴﻦ) ᥴ= 5;ﺣﺴﺎﻥ کنندﻩ ﻳﻌنی ﺘ= ;ﮑﺎﻣل کننده ﺧﻮﺩ ﺑᥴ= 6; سلوک الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﻫﺮ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭ&#= 65263; اﺟﺘﻤﺎعی ﻤﻘʋ= 70;ﻮﻝ الهی اﺳﺖ ﺍﮔ᥷= 8; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ا= ﺣﺴﺎﻥ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ سل= 608;ک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻨʌ= 68;ﮑﻮﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گفته A= 227;ﻘﻴﺪﻩ ﺑُﺖﭘﺮﺳﺘﺎﻥ = 575;ﺳﺖ ﻳﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺮ&= #65187;ﻤﺎﻥ اﺳﺖ (ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی ﻮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺨ&#= 65166;ﻟﻒ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ) ﮐﻪ ﻗﺪ= ﺭﻳﻪ ﺍﻳﻥ اُﻣّﺖ ﻭ = 5251;ﺠوس ﺍﺳﻠﺎمی اﺳﺖ. = 5165;ﻯ ﺸیخ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 593;َزّﻭجَلّ ﺘﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ نَهی ﻤA= 268;ﮑﻨﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺧ&= #65220;ﺎﺭ قبلی ﻭ ﺍﻋﻠﺎ = 5; ﺨﻄﺮﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = ﮔﺎﻩ ﺍﻧﺪکی اﺩﺍ ﺷA= 262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻧ= ;ﺎﭼﺎﺭﻯ ﻮﻣﻐﻠﻮﺏ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﺨﺪﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﺍﺯ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯ&= #65251;ﻴﻥ ﻮ ﻓﻴﻤﺎ ﺑﻴﻦ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل ﻨﻴﺎ&#= 65235;ﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﭽ&= #65256;ﻴﻥ ﺨﻴﺎل کرﺩﻧﺪ @= 344;س ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎل ﺁﻥ کاﻓﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺯ &#= 65165;ﺗﺶ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ( ﺑ= ;ﺎﺯ آخوندﻫﺎ ﻭﭘﻴ= ;ﺮﻭﺍﻥ ﭙﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺤﻖ ﺩﺭﻳک ﺴﻴ&#= 65204;ﺘم ﺒﺎﻃل ﻮﻟﺎﻳﺖ &#= 65259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳﺪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﺠﻮس ﺍﻣﺖ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎم ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣﻌﺘﻘ&#= 65194;ﺍﻥ ﺒﻌﻘﺎﻳﺪﻯ ﻔﻠ&#= 65204;فی ﻮ ﺩﻳنی ﺒﺎﻃﻞ &#= 64400;ﻪ ﺗﻤﺎم اﺩﻳﺎﻥ = 5240;ﺪﻳم ﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺗ&= #65198;ک ﺴﻠﻮک الهی ﻨ᥽= 2;ﻮﺩﻩ ﺳﺮﮔﺮم اﻣﻮﺭ = 5239;ﺸﺮﻯ ﺒﺎﻃﻞ و خرافات ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺷﻤﻥ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺸﺪﻧA= 194; ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65252;سؤل ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﮐﺎﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ .ﺩﺭ ﻣﻨبع کاﻓA= 264; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤﺪ&#= 65267;ث ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ اﺯ &#= 65251;ﻮﻟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭘس ﺍ&= #65199; ﺳؤال ﺴﺎﺋل ﺸʌ= 68;ﺦ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﺴﺎﺏ ﺯ&= #65187;ﻤﺎﺕ ﺍﻭ ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣ= ﻮﻟﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: = ﻤﻪ ﻳﺎ ﺷﻴﺦ ﻓﻮ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻈّم اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺄﺟﺮ فی ﻤﺴ= 5268;ﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻮ ﻓﻰ ﻣﻘﺎﻣﮑﻢ = ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻮ فی ﻤﻨﺼﺮﻓﮑ= 5250; ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ&#= 65235;ﻮﻥ ﻭﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ ﻣﻥ ﺤﺎʌ= 47;ﺎﺗﮑم ﻤﮑﺮﻫﻴﻦ ﻭﻟﺎ &= #65165;ﻟﻴﻪ ﻣﻀﻄﺮﻳﻥ ﺍﻯ ʌ= 08;یخ ﺒﺪﺍﻥ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ. ﺍﺟﺮ ﻣﺴﻴﺮ ﺷﻤ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺣﺮ= ﮐﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴم &#= 65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ. ﺣتی اﮔﺮ ﮐﻪ ﻣ= 5240;ﻴم ﺸﻮﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺮ= ﮐﺖ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﺟﺮ ﺩﺍﺭ&= #65267;ﺪ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯﻣﺤل اﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻳﺪ ﺍﺟ&#= 65198; ﻋﻈﻴم ﺪﺍﺷﺘﻴ= 5194;. ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65193;ﺭ ﻫﺮﺣﺎل ﻮ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺒﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﺍ&= #65215;ﻄﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﺎﺷ&#= 65268;ﺪ .ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺤﺘﻤﻰ ﻭﻗﺪﺭ ﺍﻭل اﺯ= 5251;ﺎ ﺟﺮﺍ ﻧﻴﺴﺖ ( ثو&= #65165;ﺏ ﺍﻧﺎﻥ ﻤﺎﺩﺍﻡ &= #65169;ﺎﺧﻠﻴﻔﻪ ﻭﺧﺪﺍ ﺍﻣﺎم ﺒ&#= 65184;ﻨگ ﺮﻓﺘﻪ ﻭلی اﮔA= 198; ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 65261; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 64380;ﻨﻴﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ ا= 604;هی ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ= ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ &#= 65256;ﻈﺎمی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳﻌﻪ &= #65261;ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﻯ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.&= #65187;تی اﮔﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ &#= 65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻟﺬﺍ ﻫﻤﺮﺍهی ﺒﺎ ﭘ= 5268;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭ&= #65193; ﺣﺎل اﮔﺮ ﺩﺭ ﺟ&#= 65256;گ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65197; ﮐﻤﻴﻥ گاﻩ ﻭﺳ= 5256;ﮕﺮ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ = ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﻮﻗﻒ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﻬم ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺟﻨ= ﮓ ﻭﺑﺎ نَفس أمّ= اره ﻭ إبلیس آخون&#= 1583; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻫﺮﻳﻤﻥ ﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺭﻭح ﺒ&#= 65252;ﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 5;ﺳﺖ.<o:p></o:p> ﺍﺯ ʋ= 65;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ16 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻳﺎ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺻلی می آﻣﻮﺯم که ᥽= 9;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻥ ا&= #65191;ﺘﻠﺎﻑ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮐس ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻭ&= #65251;ﺨﺎﺻﻤﻪ ﮐﻠᥴ= 6;می ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻴﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ &= #64400;ﻨﻴﺪ (ﺍﺻل ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈ&= #65198; سلوک الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ آفَرینش ﺑﺮ ﺗ= ﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻴ= ﻨﺶ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻪ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﮑﺴﺖ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺴ&#= 65176;ﺪل گفتگو ﮐﻨﻨﺪ. ʌ= 61; ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﻴﻥ ا&#= 65211;ل ﺠﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻥ ﭙ= ﺬﻳﺮﺵ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ &#= 65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭسلوª= 5; الهی است .ﻭ ﺍﻣﺎم اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: انّ ا&= #65247;ﻠﻪ عَزّﻭجَلّ ﻠ&#= 1605; ﻴطع ﺒﺎﮐﺮﺍﻩ = 5261;ﻟم ﻴﻌﺺ ﺑﻐﻠبة ﻭ= 5247;م ﻴﻬﻤل اﻟﻌﺒﺎA= 193; ﻓﻰ ﻣُﻠﮑﻪ ﻫﻮ &= #65165;ﻟﻤﺎﻟک ﻠﻤﺎ ﻣﻠّﮑﻬﻢ &#= 65261; ﺍﻟﻘﺎﺩﺭعلیّ= ; ﻤﺎ ﺃﻗﺪﺭﻫم علیّ= ;ه ﻓﺎﻥ اﺋﺘم ﺍﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﺑﻄﺎﻋﺘﻪ ﻟم ﻴ&#= 64401;ﻥ اﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺻ&#= 65166;ﺩﺍ ﻭﻟﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ&= #65255;ﻌﺎ ﻭﺍﻥ اﺋﺘﻤﺮﻭ= 5165; ﻟمعصیته ﻓسا&#= 1569; ﺃﻥ ﻴﺤﻮل ﺒﻴﻨ&#= 65260;م ﻮ ﺑﻴﻥ ﺬﻟک ﻔﻌ&= #65246; ﻭ ﺍﻥ ﻠم ﻴﺤﻠﻮ = ﻓﻌﻠﻮﻩ ﻓﻠﻴس ﻫﻮ ﺍﻟﺬ&#= 65263; ﺃﺩﺧﻠﻬم ﻔﻴﻪ &#= 65251;ﻥ ﻴﻀﺒﻄ ﺤﺪﻭﺩ ﻫ&= #65196;ﺍ ﺍﻟﮑﻠﺎﻡ ﻓﻘﺪ &= #65191;ﺼم ﻤﻥ ﺨﺎﻟﻔﻪ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺰﻭﺭ ﻭ = ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ&= #65207;ﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ( سلوک الهی اﻃﺎﻋﺖ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺣﮑﺎم &= #65262; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳ&#= 65256;ﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮﻣط= 740;ّع ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻫﺮ آخو= 06;د ﻭ ﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ ا&= #1604;هی ﺒﺎﺷﺪ ﺣتی ﺮﻋ= 5166;ﻳﺖ ﺍﺣﮑﺎم ﺪﻳﻨﻰ &#= 65169;ﺎﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﺷﺮک می ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﻭسلوک الهی ﺮﺍ ﺑﺎﻳʋ= 94; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ&= #65169;ﺎ ﻓﻬم ﻮ ﺍﺩﺭﺍک &#= 65262; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎ= ﺭﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻣﺤل ﻨﺎﭼﺎ&#= 65197;ﻯ ﻣﻌﺼﻴتی ﻨﻤﻴA= 208;ﻮﺩ (ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻤﻌﺼ&= #65268;ﺖ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻣﻌﺎﻑ &= #65165;ﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍلی = 575;ﺳﺖ. ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺪﺭ س&= #1604;وک الهی ﻨﻤﻮﺩﻥ = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤ&#= 65232;ﻠﻮﺏ ﻭﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤ&= #65188;ﺎل ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻨﮑﺮﺩﻥ گناه ʋ= 65;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺳﻠﻮک ﻨﻤ&#= 65262;ﺩﻥ اﺟﺒﺎﺭﻯ که ﺑA= 260;ﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﺨﻮﺩ (&= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺤﻘﻪ ﺯﻣﺎﻥ) ﺑﻨ= ﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟﻚ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ; ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. (ﻋﺒ= ﺎﺩ) ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺯﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮ= 5263; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هست. ﻫﻤﺎﻥ گوʌ= 55;ﻪ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻄﺒی= 593;ی ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻟک آ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺩﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻯ ﺨﺪﺍئی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﺍﻥ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﻧﺮ ﺍﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌنی &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﺿﺎﻯ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ= ﺮﺗﺮ ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭ نوع بشری ﺒﮑﺎﺭﺑ᥷= 8;ﻭﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﮑﻨﻨﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ( ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻤﮑﻠّﻒ ﻧﻴﺴﺖ &#= 65261; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎ= 604; ﺨﻮﺏ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﺍﮔﺮﮐسی ﻴﺮﺍA= 169;ﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65165;ﻣﺎﺭﺕ ﻭ پادشاهی ﺪﺍ= ﺩ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪگی ﺒ= 5258; ﺍﻥ ﻨﻤﻴﮕﺬﺭﺩ (= ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺍﻣﻴﺮﻯ ﺴﻴﺎس= 740; ﻮﻧﻈﺎمی ﺒﺮﺍA= 263; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺎم &= #65192;ﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﻭ&= #65191;ﻠﻴﻔﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﺳ&= #65166;ﻳﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. = ﻭﺑﺎﻳﻥ ﺪﻟل که ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺩﻩ &= #65261;ﻣﺪﺗﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻳﻥ ا&#= 65235;ﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﺳﮑﻮﺕ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭ ﺍﺩلیل ﻤﻮﺍA= 235;ﻘﺖ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ .ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺎﺭﺕ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺪ ّﻧﻈﺮ ﺣﺪﻳ&#= 1579; ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ = ﺪﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﺍن ﺍﻋﺘﻨﺎ &= #65261; ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. (ﺻﺎﺩ) ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ= ;ﮐﺮﺩﻥ و سدّ نمودن ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ سلوک الهی ا&= #65203;ﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻣﺎنع = 575;ﺯ ﺍﻣﺎﺭﺕ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ﻭ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣ&#= 65268;ﺮ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺍﺋ= ﺘﻤﺎﺭ) ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻣﺮﺩﻫ&#= 65256;ﺪ ﻩﻭ ﻣﻨﺼﻮﺏ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1545 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ17 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﺸﺨصی ﻤﻴﻔﺮA= 251;ﺎﻳﺪ: اﻥّ اﺳﺎس ﺍﻟ&#= 65194;ﻳﻥ اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻌﺪﻝ ﻭﻋﻠﻤﻪ ﮐثیرʌ= 47;ﺎﺑﺪ ﻟﻌﺎﻗل ﻤﻨﻪ ﻓ&#= 65166;ﺫﮐﺮ ﻣﺎ ﻳﺴﻬل اﻟﻮ= 5239;ﻮﻑﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﻳﺘﻬﻴّﺃ ﺣﻔ&#= 65224;ﻪ ﺍﻣﺎ ﺍﻟﺘﻮﺣﻴ&#= 65194; ﻓﺄﻥ لا ﺗﺠﻮﺯ= 593;لیّ ﺮﺑّک ﻤﺎ ﺟﺎﺯ= 5227;ﻠﻴﻚ ﻭﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻌﺪ= 604; ﻔﺄﻥ لا ﺗﻨﺴﺐ &#= 65165;لی ﺨﺎﻟﻘﻜم اﻟﺎA= 251;ک علیّه ﺍﺳﺎس = 608; اصول اساسی ﺩ&#= 65267;ﻥ ورزی ﻮ ﺩﻳن ﺪʋ= 65;ﺭﻯ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪل اﺳﺖ (ﻧﻪ ﺍﺳﺎس &= #65169;ﻤﻌنی اﺳﺎس ﻓﻠﺴﻔﻪ = 5193;ﻳﻨﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺻل ﻤﻬ&#= 1605; کار ﺩﻳﻥ عملی= ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﺴﺎﻟک ﺒA= 166; ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﺍﻧﺠﺎم ﺘﻌﺪﻳﻞ ﻧﻔس أ= 605;ّاره ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ان ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﻭﻋﻠم ﺁﻥ (ﻋﻠم= ﺪﻳﻥ ﻴﺎ ﻋﻠم سلوک الهی ﻮﺍﮔﺎهی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍﻟﻬﻰ) ﺯﻳﺎﺩ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هرﻋ= 5166;ﻗلی لاﺯم ﻮ ﻭﺍﺟﺐ = 5165;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒﺪﺍﻧﺪ = (ﻋﻠم ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﮔﺎه= 740; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﻘﺮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻭﺗﺤﻠﻴ᥽= 8; ﺍﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴﻚ ﻭ&= #65255;ﻪ ﻋﻠم ﺤﻠل ﻮﺣﺮ= 5165;م آخوندﻯ ﻮ ﻗﺸ᥷= 8;ﻯ گرﻯ ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ &#= 65259;م ﺒﺘﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤل= 740; ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﻌ&= #65194;ﻳل ﺮﻭﺍنی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65198; نَفس ﻫﺴﺖ. ﻭﺗA= 166;ﺣﺪﻭﺩﻯ که ﺣﻔﻈ اﻥ مُ®= 0;سّر ﮔﺮﺩﺩ (ﺍﻧﭽﻪ ﺍ= ﺯ ﻋﻠم ﺰﻳﺎﺩ ﺩﻳ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﺫﮐﺮ ﮐﺮ&= #65193; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗ ﺐ&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ&#= 65263; هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤA= 194;ﻭﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ (ﺫﮐﺮ) ﻫﻤﺎﻥ ᥸= 3;ﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﺬﮐﺮ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ اﺳﺖ) ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ رَبّ ﺗﻮ ﺑﺮﺍʌ= 67;ﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﺟﺎﻳﺰ = ﮐﺮﺩ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺍﻭ ﭼﻨﻴ= ﻥ لاﺯم ﻨﺪﺍﻧﻰ (= 5165;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ مُرب¡= 7;ی الهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4; ﺧﻮﺩﺵ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣ= ﺎ ﻋﺪل اﻥ اﺳﺖ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻣ= ;نع ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧ= ﺴﺒﺖ ﻧﺪﻫﻰ ﻭﺑﺪﻯ هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 65192;ﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻧﺪﻫﻰ (ﺗ= ﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﻮﺍﺣﺪ ﻧ= 5252;ﻮﺩﻥ ﻭ ﻳﮕﺎﻧگی ﺸﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﻭﺍ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺣﺎﻟﺖ = ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻴﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺎ ﺍﻥ ﻨﺎم اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻳکی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺣﺎ&= #65247;ﺖ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺑﻴﺨﻮ&= #65193;ﻯ ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺍﺏ ﺧﻮ&= #65193; ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺒﺤA= 194;ّﻯ که ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴ= 5258; ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ رَبّ ﺩﺭʋ= 87;ﺪﻳث ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﻣﺪﺑﺮ ﺭﻭ&= #1581; ﺴﺎﻟک هم ﻧﻴﺴA= 174;. ﺑﻠﮑﻪ مُربّی= ﺸﺨص ی ﺪﻳﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک که ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل= 40; الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩﺵ = ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺖ ﻓ= ﻠﺎﻥ کاﺭ ﺣﺮﺍم اﺳʋ= 74; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺣﺮﺍم ﺒﺪﺍﻧﺪ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ ﻭﻣﮑ&#= 65198;ﻭﻩﻫﺎ ﻭﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﻮﺍﺟﺐﻫﺎ ﻭﻣﺴ&#= 65176;ﺤﺐﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65175;ﻤﺮﻳﻥ ﺮﻭحی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ &#= 65262;ﺟﺴمی ﺴﺎلک هستند. ﻭ= ; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻘﺒﻠﺎ ﺭ&#= 65227;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ال= 607;ی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﻮقع ﺪﺍﺷﺖ ﮐ= 5258; ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; عباﺩﺍﺕ ﻭﺑﻬʌ= 52;ﺎﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺭ= ﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ = ﻧﻪ ﻫﺪﻑ. ﺑﺎﺯ ﻤﻌن&= #1740; ﺪﻳﮕﺮ ﻫﺮﮐﺎﺭ&#= 65263; ﻮ ﺻﻔتی که ﺍﺯA= 165;ﻧﺴﺎﻥ ﺠﺎﻳﺰ ﺍﺳﺖ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺩ&= #65197; رَبّ ﻭ ﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﻧﺸﻮﺩ. یعنی ﺼﻔﺎﺕ ﻭʋ= 65;ﺧﻠﺎﻕ ﺍﻧﺴﺎنی ﺪﺭﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻧﺒﺎﻳ= ﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻓﻠﺴ&= #1601;ی ﺒﺎ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65169;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ &= #65191;ﺪﺍ ﺑﺎ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﺍثباﺕ ﺑﺮ= 82;ی ﺼﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺣﺎل آن ﺼﻔﺎﺕ = 5165;ﻧﺴﺎنی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65255;ﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﻄﻮﺭ ﮐﺎ&= #65251;ل مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫم ﺼﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺗﻮﺣﻴ&= #65194; ﻓﻠﺴفی اﻣﺮﻯ = 94;یر الهی اﺳﺖ ﻭ ﺗʌ= 62;ﺣﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻣﺮﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺧﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک هرﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ(ﻋﺪﺍﻟﺖ) ﺑﺎﺯ= ﺗﻌﺪیل ﻮﺍﺻﻠﺎح ﺨﻮﻳ= 5206; ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺍﻧ&= #65204;ﺘﻥ عدﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﻯ = 5194;ﺍﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﺍﻳ&= #65256;ک ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻌ&#= 65194;ﺍﻟﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی اﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺤ&= #64401;ﻤﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﭼ= ﮕﻮﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺭﻭ&= #65165;نی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻓﺮ&#= 65213; ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻌنی ﺘ&#= 65228;ﺪﻳل ﺮﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍﺻل ﺘ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪﻝ ﻳﺎ ﻳﮕﺎ&= #65255;ﻪ ﺷﺪﻥ ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺍﻟﻬﻰ آغاز ﺍʋ= 99; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺩﺭ = ﺗﻌﺪﻳل ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺣﺴﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ اﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ = ﺗﺨﻠﻴﻪ نَفس ﺍﺯ ﻭﺟﻮʋ= 93; ﺧﻮﺩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ&= #65165;ثاﺭ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺑﺎ ﺗﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﻳﺎ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ = الهی ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ = ﮐﺎﻣل اﻟﮕﻮﻯ الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﻳﻥ ا= 5203;ﺖﮐﻪ ﺟﺎﻳﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﺪﺍنی که ﺑﺨʌ= 62;ﺍهی ﺘﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨ&= #65264; ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&= #65245; ﺍﻥ ﺒﺪﺍﻧﻰ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م اﻳﻥ گناه ﺭﺍ ʋ= 69;ﺘﻮ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﻮ ﺧﻄﺎﻫﺎ ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #1606;ع کرﺩﻩ ﻭﻧﮑﻮﻫA= 206; ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺁ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺟﺎﻳﺰ ﺑﺪﺍﻧﻰ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1546 - ﺩﺭﺣﺪﻳثی ا᥷= 9;ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ17= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻗﺎﺭ&= #65261;ﻥ ﻮﻓﺮﻋﻮﻥ ﻮﻫﺎ&#= 65251;ﺎﻥ ﻮﻟﻘﺪ ﺟاءهم </spa= n>....ﮐﻪﻣﻴ= ;ﻔﺮﻣﺎﻳﻨﺪ ﻔﻬﺬﺍ ﺭﺩ علی&= #1617; اﻟﻤﺠﺒّﺮة ﺍʌ= 47;ﺬﻳﻥ ﺰﻋﻤﻮﺍ ﺃﻥ اﻟ&#= 65156;ﻓﻌﺎل لله عَزّ ﻭ جَ&= #1604;ّ ﻭﻟﺎ ﺻﻨﻊ ﻟﻬم &= #65236;ﻴﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺍﮐﺘﺴﺎﺏ &= #65235;ﺮﺩّ ﺍﻟﻠﻪ ﻋلیهم ʌ= 36;ﻘﺎﻝ ﻓﮑُﻠّﺎ ﺃﺧﺬA= 255;ﺎ ﺑﺬﻧﺒﻪ ﻭ ﻟم ﻴ&= #65240;ﻞ ﺑﻔﻌﻠﻨﺎ ﻟﺄﻧ&#= 1617;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺃ= ﻋﺪ ﻟﻤﻥ أﻥ ﻴﻌﺬّ= 5167; ﺍﻟﻌﺒﺪ علیّ ʌ= 36;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﺠﺒﺮﻩ &= #65227;ﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ ﺨﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻋﺘ&= #65240;ﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﮔﻔﺘ= ﻨﺪ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﺴﺌ&= #65262;لاﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261;ﺷﺨﺺ ﮔﻨﺎهی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﮐسی اﺯ ثوﺍﺏ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻣ= ﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ آیه &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65255;ﺶ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻴﻢ. ( ﺍﻳﻥ آیه ﻭ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1607;مه ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘ= 5264; ﺍﮔﺮ ثوﺍﺏ ﻭﻋ= 5170;ﺎﺩﺕ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴ= م ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5197; ﺻﺪﺩ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺯﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی هر ﻣʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ هفت ﺍ= 580;َلّ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺳﺮﻧ= 5262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮﮐس <o:p></o:p> ﺑﺎᤨ= 4;ﻨﺎﻫﺶ ﻭ ﻧﮕﻔﺖ ﺑﺎﻓﻌ&= #65166;ل الهی ﻤﺎ ﻣﺠﺎʋ= 99;ﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺎﺩلتر ﺍﺯ ﺍA= 267;ﻥ ها ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨ&#= 65194;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﺑﮕﻨﺎهی کند ᥾= 1; ﺑﻌﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻧﻤﺎﻳﺪ.(ﻓﻌل گناﻩ ﻭﻋﺪم ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺃﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی هر ﺭﻭح ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺒﮑﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐ= س ﺗﻤﺎم ﺴﺮﻣﺎﻳ= 5258; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒلی ﻮ ﭘﻴﺶ ﺍ&#= 65199; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی ﺒ= 5208;ﺮﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع®= 0; ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻔﻌﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﺒﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﮐﻪ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺮﻑ = ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪﻭلی ﭽﻮA= 253; اﺯﺍﺩ ﻭ ﻣﺨﺘﺎ&#= 65197; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل نفس ﻭʌ= 03;ﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ = ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﺟﻮئی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ&#= 65165;ﻳﻥ کراﻣﺎﺕ بالفعل ﺭﺍ ﺗﻠ= ;ﻒ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﺩﺭﻣﻘﺎﺑل ﺪ= 5261;ﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎﻯﺤﻴﻮﺍ= 06;ی پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍئی ﺪﺭ ﻧﻮع ﺮﺍ ﺩﺭ = ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻥ گفت ﺗﻤﺎم اﻋ᥽= 2;ﺎل اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺳﺮ&#= 65251;ﺎﻳﻪ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷ&#= 65192;ﺺ ﻫﺴﺖ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ = الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍع اﻧ= 5184;ﺎم ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺠﺴم ﻮ ﺫ&#= 65259;ﻥﻮ ﺭﻭح یا روان ﺸ= ;ﺨﺺ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎ ﺭﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﻫ= ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻘﻴﻤﺖ &#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻟﺬﺕﺟﻮ&#= 1574;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65255;می ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭلی ﺒ= 5166; ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65216;ﻌﻒ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65261; ﺻﺒﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﮐﻪ ﺑسلوک الهی ﻨ&= #65252;ﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ علت ﻏﻔﻠﺖ ﻭﻓA= 208;ﺎﺭ نَفس أمّاره = 5267;ﺎ ﺩل ﺒﺴﺘﻥ ﺒﺎﺧ&#= 65262;ﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩتی ﺒ= 5166;ﻃل ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک عاﻗل ﺒﺎ ﺍﺭﺍA= 193;ﻩ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮل نف= 87; ﺑﺎ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻫ= 5198;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح اﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﺩﺭﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺴ&#= 65190; ﺣﻴﻮﺍنی ﻮﻣﺠA= 198;م ﺸﺪﻥ هاﻋﺎﻗﺒA= 174; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎی = 575;لهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺒ&= #65262;ﺭ ﺗﮑﺎﻣلی هرﺭ᥾= 1;ح اﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ﺯل تا ﺍﺑﺪ ﻭ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ نوع بشری ﺨﻴلی اﻧ= ﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ هس= 78;. ﻭ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧ= ﻴﺰ ﺗﻤﺎم اﻧﻮﺍع A= 176;ﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻣ&#= 65184;ﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﺍﺯ ﻓﺼﻮ&= #1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻣ= 5176;ﻮﺍلی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ال= 607;ی اﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﺍﻣﮑﺎﻧﺎتی ﺒA= 166;ﻟﻔﻌل ﻮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65166;ﻟقوّه ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺪﺳ&#= 65174; ﺁﻭﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1547 – <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ص؟؟) ﻮﺟﺪﺕ &= #65247;ﺄﻫل اﻟﻘﺪﺭ ﺃﺳﻤا= 69; فی کتاﺏ ﺍﻟﻠ᥽= 8; ﺍﻥّ اﻟﻤﺠﺮﻣﻴﻥ ف= 40; ﻀﻠﺎل ﻮ ﺳِﻌَﺮ ﻳﻮم = 5268;ُﺴﺤﺒﻮﻥ فی اﻟﻨﺎﺭ علی= ;ّ ﻮﺟﻮﻫﻬم ﺬﻭﻗ= 5262;ﺍ ﻣسّ ﺳَﻘَﺮ ﺍʌ= 55;ّﺎ کُلّ شیئ ﺨﻠﻘ= ﻨﺎﻩ ﺑﻘﺪﺭ ﻓﻬم اﻟ= 5252;ﺠﺮﻣﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ اﻫل ﻘَ= ﺪَﺭ (ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺯﺧﻮﺩ ﻭﺣتی A= 170;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﭙﻴﺮﻭA= 165;ﻥ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ می ﺪﺍﻧﻨﺪ) ﺩﺭ&#= 64400;ﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﭼﻨﺪ ﻧﺎم &#= 64345;ﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍم مانند (ﻣﺠﺮﻣᥴ= 6;ﻥ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻤﺮﺍه&#= 1740; ﻮ ﺁﺗﺶ جَهَنّ= ;م ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺭﻭﺯﻯ که ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&#= 65204;ﻮﻯ ﺠﻬنم کشید ﻣﻴ= ;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽ&= #65208;ﻴﺪ ﮔﻴجی ﻮ ﺭﻧج ﺴ= 5240;ﺮ ﺭﺍ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﻫ= ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ ﺣ= ﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﻭ ﻗﺪﺭ آفریده= ;ﺍﻳﻢ (ﭘس ﺍﻫل و معتقد به ﻘﺪﺭ= ﺍﻳﻦ (ﻣﺠﺮﻣﺎﻥ کاﺭ= 5251;ﺎﺋﻰ) ﺩﺭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖﻫﺎئی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.(ﺍﺳﻤاء ) ﺍﺳﺎمی ﻤﺘﻌﺪ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺍﻳﻦ حدیث ﻓﻘﻄ ﻨﺎ = 5; ﻤﺠﺮم اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻫ= ل ﻘﺪﺭ) بیک تعبیر ﮐﺴﺎنی = هستند ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﺯﺍﺩ= 740; ﺑﺮﺍﻯ هرﮐﺎﺭA= 263; که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺑﻌضی ﺪﻳﮕﺮ ﻣ= 5256;ﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﺍﻫل ﺴﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﻭ ﺟﺒﺮ الهی هž= 7;تند ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ&= #65197;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ومی ﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼA= 262;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺎﻯ ﻤﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺟ= ﻬﻨﻤﻴﺎﻥ هرﺩﻭﻯ ﺻﺎﺣﺒA= 166;ﻥ اﻳﻥ ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ &= #65227;ﻘﻴﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﻣﺮ &= #65169;ﻴﻥ اﻟﺎﻣﺮﻳﻦ ﻫم = 575;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭند = 5261;ﻫم ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﺴﻠﻮکی ﻤﻌﺘﻘA= 194; ﺍند. ﻭ ﺑﻤﻴل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻮﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﮔﺮﻭﻩ = ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻳکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧ&#= 65166;ﭼﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﺒﮑﻨند. ﻭشاید= ; ﻫم ﭙﺎﺩﺍﺵ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫند .ﻭ &#= 65267;کی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ = ﻤﺨﺘﺎﺭ ﻭﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻗﺎﺋ&#= 1604; ﻨﻴﺴتند ﻭﺍﻳʌ= 53; ﻘﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺮ&= #65165; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺪﺍ ﻧﻤ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻳ&#= 65166;ﻓﺖ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩ. (ﮐﺘﺎﺏﺍﻟﻠﻪ) ﻳ= ﺎ قُرآن که ﺍﻳﻦ= ﻳﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺘﺨﺮ&#= 65165;ج ﺸﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ= ﻌنی ﻮﻇﺒﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65261; ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ ﮐ᥽= 8; ﭼﻮﻥ نوع بشری ﺮﺳﻴ= ﺪند ﺍﻳﻥ سلوک الهی ﺘﺎﺷﻬﻮ᥷= 3; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳند.ﺑﺎA= 199; ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ&= #65227;ﺼﺮ ﻣﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;.ﻭﻫﺮﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﻳﺎ ﺑﺎﻃ&= #1604; ﻮﻳﺎ ﺑﻬﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﮑم &#= 65170;ﺎﻃل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65259;ﺮﺣﺎل ﺒﺎﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ&= #1580;َهَنّم جهانوم ﺠﻬﺎﻥ= ﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﺴخ ﻤﺠﺪﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬ&= #65166;ﻯ ﺤﻴﻮانی ﺒﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع بشریو شانس نوع فوث بشری &#= 65170;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ= ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪ ﻣﻴﺴﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﺻﺎﺩق ﻔﮑﺮﻯ ﻮ &= #65227;ﻤلی ﺨﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺧﻄﺎئی ﺪﺭ= 5165;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺮﭼﻪ ﭘ= ﻴﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ&#= 65205;. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی اﮔA= 198; ﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﺗ&= #65236;ﺎﻗﺎ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﺪﻑ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺼﺪ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ.ﻣﺠﺮم ﻴﺎ ﻣُﻐﺮِم ﺪA= 197; قُرآن ﮐﻪ ﻓﺮᥴ= 5;ﻭﺍﻥ ﻮ ﺧﺎﺹ ﺟﻬﻨﻤﻴ&= #65166;ﻥ اﻣﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻠ&#= 65236;ﻈ ﻔﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ هندی ﻮﺍﺩﻳﺎ᥽= 3; ﻘﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣ&= #65166; ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﻪ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻌرَبّ ﺁʌ= 53; ﻤﺠﺮم ﻮ ﻣﻐﺮم ﺸﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺻﻄﻠﺎ&#= 1581; ﺪﺭ ﻳﻤﻥ ﻮﺩﺭ ﺑ= ﻴﻥ ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ زردشتی ﺍﻳﻥ ﻨ= ;ﻈﺮﻳﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65184;ﺪﺩ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﻏﻴﺮ ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ&#= 65169;ﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴﻞ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﻧﺪ. ﻭﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﻠﺎﻗ= ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﻨﮑﺮ سلوک الهی ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی اﺳﺖ. ﻭﻟﺬ ﺍﺑﺎ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺠﻬنم کشیدﻩ= ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻳﻌنی ﺒﺎﻳﺪ ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺠﻬﺎﻥ ﭙﺮ ﻋﺬ&= #65165;ﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. (ﺟﻬ= ;ﺎﻥ) ﻓﺎﺭسی ﻮ ﺟﻬﺎ= 5255;ﻮﻡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ قُر= 70;ن اﻣﺪﻩ ﻭجَهَن= ّم ﻴﺎ ﺟﺤﻴم عرَ= 6;ّی ﺸﺪﻩ ﺁﻥ اﺳﺖ. ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻮﻓق ﺪﺭ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﻨﻮعی ﺨﻮﺩ ﭼﻬ= 5166;ﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﭼﻬﺎﺭم اﻧﻬﺎ = 5197;ﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ &= #65169;ﺠﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﻭﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺗ&#= 64401;ﺎﻣلی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 381;ﻬﺎﺭ جَهَنّم که ج= 614;هَنّم ﭽﻬﺎﺭم اﻧﻬﺎ = 4400;ﺎﺭﻣﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﺪ&#= 65197; ﻧﺴخ ﺒﺪﺗﺮ ﺍﺯ &= #65169;ﺸﺮﻳﺖ ﻭﺣتی ﺪﺭﻣﺴخ A= 200;ﻧﺪﻩ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﻤﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮک &#= 65194;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ &= #65169;ﻬﺘﺮﻳﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ = ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺸﺪﻳﺪﺗ&#= 65198; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎهی = 5262; ﻳﺎ ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩ= 5263; ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ&#= 65175;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ = ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی عبوﺭ تکاملی ﻧﻤﺎﻳ= ﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭﻯ ﺮ&= #65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ . ﺍﺭﻭﺍح ﺪﺭﻫﺮ = ﻧﻮعی که ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5207;ﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ &= #1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﺍﻳﺪ&#= 65165;ل هماﻥ ﻨﻮع ﺒﺮʌ= 03;ﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻨک ﺪﺭنوŸ= 3; بشری ﺑﺎﻳﺪ ﺑž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﻘﺎﺋﻢ &#= 65267;ﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﺒﺮﺳ= 606;د . ﻣﻌﻨﻰ (ﺟﻨﺎﻳﺖ= ; ﮐﺎﺭ) ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺮﻡ ﺗ&= #65252;ﺎﻣﺎ ﺑﻤﻌنی ﻤﺠﺮﻡ = 5261;ﮐﺎﺭﻣﺎئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﻨﺎﻳ&= #1578;ی ﺒحَقّ ﺨﻮﺩ ﻭ A= 183;ﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ = ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﻨﮑﺮﺩﻩ اﺬد ﺍ= 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻨﺪ. (ﺿﻠﺎﻝ= ) ﻳﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫان ﺑﺎA= 199;ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭ&#= 65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤ= ﻌنی اﺯﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ کماﻟﺎﺕ نوع بشری ﺩﺭ ﻣﺴﺨʌ= 60;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 4344;س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ &#= 65192;ﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﺭﻭحی که ﺗﮑﺎﻣل اﺭʋ= 65;ﺩﻯﻮ ﺳﻠﻮکی ﻨﮑﻨﺪ = 5255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ &#= 65194;ﺭ ﺣﺎل ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ &= #65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟ&= #65204;می ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﺣﺎل عقب A= 197;ﻭﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ عقاب الهی اﺳ&#= 65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻌ&= #65252;ﺖ ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﻣﺠﺪ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺎﺩﻩ &#= 65207;ﺪﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. (ﺿﻠﺎﻝ) ﺩﺭ= ;قُرآن ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌن= 740; ﺠﺎﻣﺎﻧﺪگی اʌ= 03;ﺖ ﺗﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65207;ﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﺷﺘﻥ عقل ﻮﻋﺸق ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﻠﻘﺎﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮ= ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﭼﻪ ﺳنی ﻮﻳﺎ ﺷ&#= 65268;ﻌﻰ ﺣتی ﺒﺎ ﻋﺒﺎﺩ= 5165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺷﺮک ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎﻯ ﻓﺎﺳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﻮﺳﺎﺋﻄ الهی ʋ= 70;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ; الهی ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭ جَه= 614;نّم آﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &#= 65193;ﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻗط= 593;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ = ﻋﻘل ﻮ ﻧﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﻧ= ;ﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ اﻟ= 5260;ﻰﻭ ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ= 5256;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ طی= 93;ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﮐُﻨﺪ &#= 64344;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. (ﺳِﻌَ&#= 65198;)ﺑﮑﺴﺮ ﺳﻴﻥ ﻮ ﻓﺘح عی= 606; جَمع ﺴﻌﻴﺮ ﻳʋ= 66; ﺷﻌﻠﻪ های ﺍﺗﺶ ﺍﺳﺖ. &#= 64400;ﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﺬﺍ&#= 65169;ﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯﺤ&#= 65268;ﻮﺍناﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﺬﺍﺏ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟک ﻨﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ = ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﺳﻮﺧﺘﻥ ﺠﺴﻢ = ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺳﻮﺯﺵ ﺍﺯ ﺣﺴﺮ&= #65175;ﻬﺎ ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺰﻧ&= #65194;کی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﻴﻮﺍ&= #65255;ﺎﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻥ ﺤﻴ&= #65262;ﺍﻧﺎﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪA= 257; ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍتی = 575;ﺯ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻰ ﺍﻭﺭ&= #65255;ﺪ. (ﻳﻮﻡ) ﻳﺎ ﺭﻭﺯ ᥾= 7;ﻌنی ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭ&= #65199; ﻗﻴﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; که ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﭘ= 5166; ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﻳ&= #65194;ﻩ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ. (ﻳُﺴ&= #65188;َﺒﻮﻥ) ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ ﺳﺤﺐ ﻭ ﺑﺰﻭﺭ ﮐ= ﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﻃ= ﻨﺎﺏ ﺳﻮق ﺪﺍﺩﻩ ﺷﻮ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺎ &= #65165;ﻓﺴﺎﺭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺻﺎﺣﺒ&= #65166;ﻥ آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﻃﻔلی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; که ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ = ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (علیّ = 5262;ﺟﻮﻫﻬﻢ) ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺠﻬ&= #65256;م ﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65268;ﺎﻥ ﺸﺪﺕ ﺭﻧج ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺻﻮ= ;ﺭﺕ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺑ&= #65198;ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺎﻓﺘ&#= 65194; ﻭﺑﺎ ﺻﻮﺭتی ﻨ= 5262;عی ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﮔﺮﻓ&#= 65176;ﺎﺭﻋﺬﺍﺏ ﺟﻬﺎن ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #65259;ﻤﻴﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ اﻣﺮﻭﺯﻯ ﻭﻗﺘ= 5264; ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﺮﻣﺎﻯ = ﺼﺤﺮﺍﻯ عرﺑﺴﺘﺎﻥ ﺍﺯ = 5165;ﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ ﻭ ﺻ&= #65262;تی ﺴﻮﺧﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. (ﺫﻭﻗﻮﺍ) ﺑﭽﺸﻴ= ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬنم ﺒ&#= 65200;ﺑﺎﻥ ﺤﺎل ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ= گفته ﺑﺮﺍﻯ عبرﺕ ﮔA= 268;ﺮﻯ ﺸﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﻨﮑﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﻳﺎ = ﻭﻇﺎﻳﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﻤﺴخ &= #65208;ﺪﮔﺎﻥ ﺪﺍﺭﺍﻯ ﺣﺴﺮﺕ &= #65261; ﻧﺪﺍﻣﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ جَهَنّ= می ﻮ ﻣﺴح ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒیعی ﺤﻴﻮﺍʌ= 55;ﺎﺕ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺤل ﺘﺤﻤل &#= 65198;ﻧﺠﻬﺎ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺸﮑﻠ&= #65166;ﺕ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻳﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺪﺍﺭ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﻋﻘلی ﻮ ﺗﺮﺑﻴ= 5174; ﺭﻭح همین ﺭﻧ᥶= 4;ﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ کم عقلی ﺒﻴﺸﺘ= ;ﺮ ﺭﻧج ﺪﺍﺭﺩ ﻭﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ عاﻗﻠﺘﺮ ﻋﻘﻞ = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺮفع &#= 65198;ﻳﺸﻪ ﺍﻳﻥ ﺮﻧﺠﻬﺎ ﺑ&= #65166; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺿﻤ&= #65256;ﺎ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ هم ﻣ&#= 65204;ﺎﺑﻘﻪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻫﻔﺖ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻳﻨﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ ﻫﻔﺕﮔﺎﻧﻪ ﺑﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ. ﺍﺯﻃ&= #65198;ﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺬﺕ ﺑﺮ&= #65193;ﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺶ ﺧﻴﺎ&= #65245; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺍﺏ &= #65251;ﺎﻧﺪﻥ ﺒﻴﺒﺸﺘﺮ ﻭ ﺟﻬ&= #65166;ﻟﺖﻋﻘلی ﺒﻴﺸﺘﺮ ژنتیک= ; ﺭﻭحی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﻴچ کس ﻧﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﻣﺶ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺗﮑﺎﻣل&#= 1740; ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ&= #65247;ﻌﮑس ﮐﻤﺎﻟﺎتی ﺮﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;. ﻭﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫ ﺪﻳﺎﻓﺖ. = (ﻣسّ ) ﻧﻔﻮﺫ ﻭﺍﺣﺴﺎ= س ﺭﻭحی ﻮﻣﻌﻨﻮA= 263; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ = ﺍﺯ ﻟﻤس ﻭﺣسّ ﺟﺴ= 05;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ = ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺠﻬﻨم اﺯ ﻧﻮع = 5227;ﺬﺍﺏ ﺭﻭحی ﻮ ﻣﻌﻨﻮ= 5263; ﻮ ﺣﺴﺮﺕ می ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻌﻠﻪ ﺍﺗﺶ ﺩﺭ&= #64404;ﻮﺩﺍلی ﺒﺴﻮﺯﺩ. ﺍﻳﻥ ﺠ= ﻬﻨم ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی = 94;یرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ است ﮐʌ= 58; پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮلی ﻘ= 5170;ل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺑﺪﻧﻴﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍ= 5253; ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻦ ﺧﻮ= ﺩ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺯﻣﻴ&= #65253;اﺯ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴ&#= 65194; ﻭﺣتی اﺯ ﺷﻌﻠA= 258; ﻳک ﺸمع ﻮﻫﺮ ﻧ= 5166;ﺭ ﻭ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﻴﺴﻮ&= #65199;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺣﻀ&= #65166;ﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﻋﺎﻳ&#= 65174; ﺗﺎﺭﻳکی ﻮﻳﺎ = 5165;ﺯ ﻧﻮﺭ ﻓﺴﻔﺮ ﺧﻨ&= #65242; ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺕ ﻋ= ﻠﻤﻰ ﺍﺭﻭﺍح اﺣﻀﺎA= 197; ﺷﺪﻩ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻓ&= #65198;ﺍﻭﺍﻥ ﻮ ﻣﻔﻴﺪﻯ ﺒﻴﺎ&= #65253; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻋ&= #65248;م اﺳﭙﺮﻳﺖ ﻭﺍﻟ= 5268;ﺴم اﻳﻥ ﺘﺤﻘﻴﻘﺎ= 5173; ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻬ&= #65166;ﺭم اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺑﺪ= 5255;ﻴﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣسّ ﺳﻘﺮ) = ﻧﻔﻮﺫ ﺍﺗﺶ ﺳﻘﺮﺟﻬﻨ&#= 65250; ﻭﻫﻤﺎﻥ گیجی ها ﻭکم عقلی ﺤ= ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺳُﮑﺮ مستی ᥾= 2;بی هوشی ﺪﺭ ﻭﻗﺖ A= 175;ﻮﻟﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻴﻚ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻪ ﺗﺎﮐﻴ&= #65194; ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫ= ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻮﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻗَﺪَﺭ &#= 65261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ آفر®= 0;دهﺍﻳﻢ. ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﮐم ﻮ &= #65165;ﻧﺪﻙ ﻭﻳﺎ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ &= #65251;ﻌﻴﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ حدّ ﺍﺣ= 5176;ﻴﺎج آﻓﺮﻳﺪه ﺍﻳﻢ. &#= 65165;ﻳﻥ هماﻥ کرﺍﻣﺎﺕ= ; ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل و بالقوّه ﻧﻮع&#= 1740; دﺭﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻣ&= #65258;ﺍﻯ ﺒﺮای ﮐﺴﺐ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺭ سلو= 05; الهی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1548 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗA= 198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺴ= ﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﻣ= 5228;ﺮﻭﻑ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻳّﺎک ﺃﻥ ﺘﻘ&= #65262;ل ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻓ&#= 65166;ﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻠم ﻴﻔﻮّﺽ ﺍﻟ= 5156;ﻣﺮ ﺍﻟﻰ ﺧﻠﻘﻪ ﻭَ&#= 65259;ﻨﺎ ﻣﻨﻪ ﻭﺿﻌﻔﺎ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺃﺟﺒﺮهم علی ᥽= 2;ﻌﺎﺻﻴﻪ ﻇﻠﻤﺎ ﻣﺒﺎﺩا= ; ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭ= ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺒﻨﻤ&#= 65166;ﺋﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ&#= 65263; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩ (= ﺃﻣﺮ ﻳﺎ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺃﻣ&= #65198;ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥسلوک الهی ﺮﺍ) ﺍﻳﻥ = 5262;ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺪ&#= 65197; (ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺨ= ;ﺎﻃﺮ ﺿﻌفی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﻧمی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍ&= #65199; ﻃﺮفی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮ= 5197; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻭﺍ&= #65193;ﺍﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧمی نماید. ﮐﻪ ﺩﺭ A= 165;ﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻇﻠم ﻮﺳ&#= 65176;م ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﺻل اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﺩﺭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= لی اﻳﻥﺪﺭﺳﻠﻮﻙ = 575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ع= 604;یّ رغم ﺘﻌﻬﺪ ﻭ ﭘ= 5268;ﻤﺎﻥ اﺯ ﻣﺤلّ غفلت= ﻭﻋﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮا= 604;هی اﺯ ﺳﺎﻟک ﺒﮕﺬ= 5165;ﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﻭ= ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴأﻟﻪ سلوک الهی ﻮ ﺍﻣﺮ ا = 4;هی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺷﺨﺺ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی کند. ﻭ ﺑ᥼= 0;ﻴﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺤﻴﺎت= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺮﺍﺳ= 5198; ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌ&= #65174; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭﺣتی ﺒﺎﺯﻳﭽA= 258; نَفس أمّاره = 5261; ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 64344;ُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﺗﻤﺎم عملیّات ﺟﺴم&#= 1740; ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ &= #65175;ﻤﺎم عملیّات ﻃﺒی&#= 1593;ی ﻮﺍﺟﺘﻤﺎعی ﺪA= 197;ﻫﺴﺘﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻄﻮﺭ &= #65251;ﻨﻈم ﻮ ﺟﺒﺮﻯ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65262;ﻃﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮا= 604;هی ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ عباﺩﺕ ﺩﺭﮐﺎʋ= 97; ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﺎﺕ ﺩﺭ ﭼﺮﻳﺪﻥ ﻮ ﺣ= ﺘﻰ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﻧﺴﺎ= 5253; غیرﺳﺎﻟک ﺪﺭ᥸= 3;ﺮﮐشی ﺨﻮﺩ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ نَفس ﺣﻴﻮﺍنی= ﻮﻏﺮﺍﻳﺰ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧ= ﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﭘُﺮﻋﻘ= 5194;ﻩ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﭘ= ُﺮﻋﻴﺐ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻣﺤﺮ&= #1617;ک اﺻلی اﻧﺴﺎﻥ ʋ= 94;ﺭ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺧل &#= 65262;ﺟﻮﺩ ﺭﻭحی اﻧﺴﺎﻥ A= 193;ﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ (ﺍﻧﻘ= ﻄﺎع ﻮ ﺍﻣﺘﻨﺎع ﻮ ﮐ&= #65256;ﺘﺮﻝ) ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل ﺨ&= #65194;ﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭﺣتی عاﺷﻘﺎ᥽= 5;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗ= ﻤﺎم اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5203;ﺎﻟﻚ ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺨﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻋﻤﺎل الزامی ﻮ ﻭﺍﺟ= ;ﺐ ﺳﺎﻟک ﺘﻌﻠﻖ ﺑ&#= 65192;ﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﺤﺮﺍم ﻴﺎ ﻣﻤﻨ&#= 65262;ع ﺒﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ&#= 65227;ﻤﻠﻴﺎﺕ ﺣﻴﺎتی ﻮﺟﺴم®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﻭ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺒﻄﻮﺭﻏﺮﻳﺰﻯ &#= 65212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺭﺑ&= #1591;ی ﺒﺘﮑﺎﻣل ﺮوح A= 204;ﺎﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﻏ= ﺮﺍﻳﺰﻯ که ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اA= 255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺮ&= #65207;ﺤﺎﺕ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ &#= 64394;ﻥ ﺪﺭﺳلوﻟﻬﺎﻯ A= 170;ﺪﻥ گفت ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪA= 165;م ﭽﻨﺪﻳﻥ گوﻧﻪ = 5175;ﺮﺷﺤﺎﺕ ﺣﻴﺎتی اﺯ ﺍﺳA= 268;ﺪﻫﺎی ژن ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. &= #65175;ﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻧﻮعی ﺮﺍ ﺣﻔﻈ &#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65259;ﻤﺎﻥ عذم اﺭﺍﺩﻩ ﻧʌ= 52;ﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺗﺎﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﮐﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺘﻤﺎ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ اثاﺭ ﻣﻨفی ﻮ ʋ= 91;ﻄﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﺴﺌﻮﻟﺎﻥ اث= 75;ﺭ ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺳﺖ.ﻋﻠ&= #65166;ﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺠﻠﻮ&#= 64404;ﻴﺮﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﺍﺧل ﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﺩ&= #65197; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﺤﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʋ= 99; ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴتی A= 194;ﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ = ﻳﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭﺟﺒﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮشتی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﺒʄ= 01;ﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ ﻫﻤﻪ = ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣل ﻄ= 5170;یعی ﻮﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ &= #1607;ستند. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎﻧ&= #65204;ﺎﻥ عاﺎﻗل ﺒﺮﺳﺪ. = 5261; ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺘﺪﺭ&#= 65267;ج ﺪﺭ ﻓﺼﻮل نوع بشری ﻤﺘوالی &= #65169;ﮑﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺗ&= #65166; سلوک الهی کن= 583;. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ&#= 65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ سلوک الهی ﻭیا ﻭﻟﺎ= ;ﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻫ&= #65252;ﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺣل ﺤﻴ&#= 65262;نی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺴ&= #65253; ﺒﺼﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65169;ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺼﺮ&= #65257; ﻣﺴﺘﻘﺮ ﮔﺮﺩﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪأ ﺳ&= #65248;ﺴﻠﻪ ﻫﺎئی اﺯﻃﺮﻳʌ= 40;ﺘﻬﺎﻯ ﺘﺼﻮﻑ ﮔﺮﺩﻳﺪ &= #65261;لی ﺒﺮخی اﺯ ﺍﻣﺎA= 251;ﺎﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎ ﻧﺎ&= #65197;ﺿﺎﻳتی اﺯ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ اﻭ &= #65165;ﺯ ﺧﻄﺮ ﺳﺮﮐﻮبی = 5192;ﻠﻔﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65227;ﻠﻰّ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﺘﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮ = ﺍﺳﺎس ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎعی ﻮﺳﻴﺎسی ﻨﺒﻮA= 193;ﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ه&#= 1583;ایت ﺳﻠﻮکی ﻤﺴﺘﻌA= 194;ﺍﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻧﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻨﺼﻴﺤﺘ᥾= 0;ﺎﻯ ﺘﺤﺒﻴﺒﻰ ﺑﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨصی &#= 65220;ﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﻭ&= #64400;ﻤک کرﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ وسیله توسّل = 5203;ﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻌﺮف= 740; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣ= ﺪﺍم اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻫﺎﻯ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻮ ﺗ&= #65236;ﺴﻴﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗ&= #65166; ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺍﺧﺮ میسر ﺧﻮʋ= 93; ﺩﺭ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺮﺳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪ= ﻳث ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ &= #65187;تی اﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺗ= 5262;ﺟﻴﻬﺎﺕ ﻭ ﻧﺼﺎیح ﻔﻠﺴ= 5236;ﻰ ﻭﺣتی ﺮﻭﺷﻬﺎA= 263; ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺑﺤ= 5204;ﻥ ﺒﺼﺮﻯ ﻤﻴﺂﻣﻮ&#= 65199;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺼﻴﺤ&= #65174; کنونی حدیث ﺑ&#= 65262;ﻯ ﺸﺪﻩ است . ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺍﻣﺎم ﺒﻤﺨﺎﻟ= 5236;ﻴﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻓﻠﺴفی که ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ<o:p></o:p> حدیث 1549 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ17= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐ&#= 65258; ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ = ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻤث= 04; ﺬﻟک ﻤثل ﺮجَلّ ﺭﺃ= ;ﻳﺘﻪ علیّ ﻤﻌﺼیة ﻓ= ;ﻨﻬﻴﺘﻪ ﻓلم ﻴﻨﺘﻪ ﻓﺘ= 5198;ﮐﺘﻪ ﻓﻔﻌل ﺘﻠﻚ ﺍﻟ&#= 65252;ﻌﺼیة ﻓﻠﻴس ﺣﻴث ﻟم = 5268;ﻘﺒل ﻤﻨک ﻔﺘﺮﮐﺘﻪ &#= 64400;ﻨﺖ ﺍﻧﺖ ﺍﻟﺬﻯ ﺃﻣ&= #65198;ﺗﻪ ﺑﺎﻟﻤﻌﺼﻴﻪ </b= >ﺍﻳﻥ ﻤ&#= 65228;نی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل اﻧ&#= 65184;ﺎم ﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی اﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺸﻤ&= #65166; ﺍﻭﺭﺍ نهی کر᥷= 3;ﻯ ﺗﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻨﮑﻨ&= #65194; ﻭلی اﻭ ﺍﻋﺘﻨA= 166;ئی ﻨﮑﺮﺩ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﺪﺍﺩ. ﺑﺎ= ﻳﻥ ﻤﻌنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐ= 5258; ﻣﺴﺒﺐ ﺁﻥ گناA= 257; ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺁﻥ ﺘﻮ ﺑﺎﺷﻰ. ﺯ= ;ﻳﺮﺍ ﺳﮑﻮﺕ ﺍﺿﻄﺮﺍ&#= 65197;ﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﺣ&= #64401;م ﻘﺒﻮل ﻮ ﺗﺎﻳﻴ&#= 65194; ﻭﺣتی ﺪﺳﺘﻮﺭ = 5193;ﺍﺩﻥ ﺒﮕﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﺍﻳﻥ ﻤثال ﻤﻴA= 198;ﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65258; ﺟﺒﺮ ﮐسی ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧ&= #65212;ﻴﺤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭنهی ﻨA= 252;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﻯ اﺯﺧﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘ= 5258; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ = ﻟﺬﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﺒﺪﻧﺒﺎ= 04; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ال= 07;ی ﺪﺭﮔﻨﺎﻩ ﻣﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ اﮔﺮ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﻄﺎئی ﺪﺍﺭﺩ = 5261;ﮐسی هم ﻨﺒﻮﺩ ﺍﻭﺭ= 5165; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65227;ﻤﺎﻝ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻭ ﺩ&= #65197;ﺣﮑم گناﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= 5166;ﻧﻨﺪ ﺍﻋﻤﺎل اﻃﻔﺎ= 04; ﻮﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ عقلی ﻮ ﺣﻴﻮﺍʌ= 55;ﺎﺕ است . ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺟ&#= 65170;ﺮ ﻃﺒیعی ﻮﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎل ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ= ﺍﻳﺎﺕ قُرآن ﻭحدیث &#= 1607;ا ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺯﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮ= 5193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ= ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺍﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﻭﻣﺪﺍم ﻴﺎﺩ ﺍ&#= 65261;ﺭﻯ کرﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;ﭼﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺨﺺ = ﻳﺎ ﻧﺼﺎﻳح اﻭﻟﻴA= 166;. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺗﻤﺎ&= #1605; ﺤﻮﺍﺩث ﻃﺒﻴﻌ= 5174;. ﻭلی اﮔﺮ ﺷﺨﺺ = 5251;ﺴﺘﻌﺪ سلوک الهی ﻭ ﺍ= ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل اﺭ= 5165;ﺩﻯ ﺮﻭح ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ = ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﻣﻮﺭﺩ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی کناﺭ ﻣ᥾= 8;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ&#= 65205; ﻋﻤل کند ﻭﺑﻌʋ= 94;ﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭﺧﻄﺮﺍﺕ = جَهَنّم ﻮﺳﻮﺧﺘﻨﻬﺎ ﻭ&#= 65187;ﺴﺮﺗﻬﺎ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎ ﮐﺎﺭ = ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺮﮐﻮبی الهی= ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻥ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﻋﻀﻠﺎﺕ ﻭ ﺣﺮﮐ&= #65166;ﺕ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ اﻭ &#= 65187;ﺮﮐتی ﻮ ﻳﺎ هَوَسی ᥵= 0;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺟ= ﺒﺮ الهی ﻮﻃﺒیعی = ﺒﻤﻴﺎﻥ ﻤﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍ= ﺩﻯ ﺸﺨﺺ ﻣﻌنی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﻪ ﭼﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﺤ&= #65174; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻃﺒیع= 40; ﻮﺟﺒﺮﻯ الهی اﺳﺖ. ﺍﻳʌ= 53; اﺳﺘثنا ﺭﺍ ﻣʋ= 66; ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﻴﺎ&#= 65169;ﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭʌ= 67;ﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ&= #65247;ﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس &#= 65193;ﺍﺷﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﻨ&= #64401;ﺮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ &#= 65252;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ مجدد ﺒﺮﮔﺮﺩ᥷= 3; ﻭﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﻓ= ﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑ= ﻮﻥ) ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ = ﺍﺑﺪ ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺩﺍﺩ. ﻭلی ﺒﺎ ﺗ&= #65188;ﻤل عذﺍﺏ جَهَنّ&#= 1605;ی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﺟﻬ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی نوع بشری ﻫﻔﺖ= ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﺭﻋﻮﺍﻟ= 605; الهی ﻤﻴﻤﺎﻧ᥷= 4; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮ&= #1605; اﻧﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا= 5267;ﻨﺪﻩ ﻭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ فرشته گونه ﺒ&#= 65184;ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻨ&= #65262;ﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻮع فوق بشری ﺪﺭﺟﻬﺎ᥽= 3; ﭙﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ <= /span>۵۵ &#= 65239;ﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ آغاز ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻴﻥ نوع بشری ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ &#= 65261; ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ &= #1579;اﻧﺰﺩﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﭙﻴ&#= 65206; ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻮﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1550- ž= 3;ﺭﻳک ﺒﺤث ﻓﻠﺴفی اʌ= 51;ﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺑﺎ ﻳک ﺰ&= #65255;ﺪﻳق ﻤﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻨﮑﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198;ی محمد ﻭﺳﻠﻮﻙ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ(ﺝ۵ﺹ 1= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﺳﺎﺋلی ﻤﻴﭙﺮA= 203;ﺪ ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻣط&#= 1740;ّع ﻮ ﻣﻮﺣّﺪ) ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65227;ﻤلی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻧﻴﺎ&= #65235;ﺮﻳﺪ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﭼﻨﻴﻥ کند . (ﻭﻣ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮخی ﺮﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺪ&= #65197; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ سلو= 05; الهی آﻓﺮﻳﺪ ᥾= 1;لی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻌ&#= 65194;ﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ نیز = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ = ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻥ عیب = 5193;ﺭﮐﺎﺭﺵ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﻮ= ﺣﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺒﺮﺍﻯ = 587;لوک الهی ﺘﺎ ﺗﮑﺎʌ= 51;ل ﻮ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻧʌ= 68;ﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴأﻟﻪ ﺍ&= #65263; که ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪA= 259;ﺎ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﻤﺒﺎﺣ&#= 1579; ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺗﻮﺟﻪ &= #65255;ﻤﻴﺸﺪﻩ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ت&#= 1614;صوّر ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥﺘﻨﻬﺎ ﻳک ﺒﺎﺭ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65253; ﺼﻮﺭﺕ نوع ﺑﺸA= 198;ﻯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺍﻣﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ معاد A= 169;ﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳ&#= 1705; ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ تولّد و آﻓﺮﻳ= ﻨﺸﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65256;ﻮعی ﻘﺒل ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ&#= 65267;ﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ نوعی ﺠﻤﺎﺩﻯ ʌ= 62; ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺗ&= #65260;ﺎﻯ ﻨﻮع گیاهی ﻮﺣ= ;ﻴﻮﺍنی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ اﺯ ﻓﺼﻮل ﻨﻮع= 40; ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﻣ&= #65204;ﺘﻌﺪ ﺍﻳﻥ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 63; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ عق= 604; ﻮ ﻓﻬﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺗﺎ ﺑﺴﻠﻮم ﺒﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﺩ. (ﻣﻄﻴﻊ) ﺑﻨﺪﻩ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻨﺪگی ﻮ ﺩﺭ ﺑ&#= 65256;ﺪ کنترل ﺧﺪﺍ ﻭد= ;ر ﺗﻌﻬﺪ الهی و عهد الست ﺒﻮﺩ= ﻥ ﻤﻄﻴیع باشد ﻭ= ;ﻋﺒﺪ ﻭﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﺑ&= #65194; ﻭ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ سلوکی ﺍﺳﺖ. ﮐʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣطیّع ﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; گرﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﻃﺒیعی هستند &= #65261;لی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻣﺎک ﭙﺎﺳح ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻠﻮ ﺧﻠﻘﻬم ﻤﻄ= ;ﻴﻌﻴﻥ لم ﻴﮑﻥ ﻠﻬم ث= 08;ﺍﺏ ﻟﺄﻥ اﻟﻄﺎعة A= 165;ﺫﺍ ﻣﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﻌﻠ&= #65260;م ﻠﻢ ﺗﮑﻥ ﺠنّة = 5261;ﻟﺎ ﻧﺎﺭ ﻭ ﻟﮑﻥ ﺨﻠ= ق ﺨﻠﻘﻪ ﻓﺄﻣﺮﻫ&#= 1605; ﺒﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭﻧﻬ&#= 65166;ﻫم عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﻭ &#= 65165;ﺣﺘج علیّهم ﺒﺮﺳﻠ= ﻪ ﻭ ﻗطع عذﺭﻫم ʋ= 70;ﮑﺘﺒﻪ ﻟﻴﮑﻮﻧﻮﺍ ﻫم اﻟﺬﻳﻥ ﻴﻄﻴﻌ= 5262;ﻥ ﻮ ﻳﻌﺼﻮﻥ ﻭ ﻳﺴ= ﺘﻮﺟﺒﻮﻥ ﺒﻄﺎﻋﺘﻬم ﻠﻪ &#= 65165;ﻟثواﺏ ﻭ ﺑﻤﻌﺼﻴﺘﻬم اﻳّﺎﻩ ﺍﻟﻌﻘA= 166;ﺏ ﻓﺎﻟﻌﻤل اﻟﺼA= 166;ﻟح ﻤﻦ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻫﻮ = ﻓﻌﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺸ= 5198; ﻣﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻫﻮ &= #65235;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺼﺎA= 247;ح اﻟﻌﺒﺪ ﻳﻔﻌﻠ= 5258; ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺃﻣ&= #65198;ﻩﻭ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺸﺮ = 5165;ﻟﻌﺒﺪ ﻳﻔﻌﻠﻪ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻋﻨﻪ ﻧﻬﺎﻩ ﺃﻟ&= #65268;س ﻓﻌﻠﻪ ﺑﺎﻟﺂل= 577; ﺍﻟتی ﺮﮐّﺒﻬʋ= 66; ﻓﻴﻪ ﻭ ﻟﮑﻥﺒ ﺎﻟﺂل&#= 1577; ﺍﻟتی عمل ﺒﻬᥴ= 6; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻗﺪﺭ ﺑﻬﺎ علی= 17; اﻟﺸﺮ ﺍﻟﺬﻯ ﻨ&#= 65260;ﺎﻩ ﻋﻨﻪ ﺍﮔﺮﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭ&= #65165; ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ ﻣط= 740;ّع ﻤﻴﺎﻓﺮﻳﺪ ﺍﻧ&#= 64405;ﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ ﻤ= 5228;نی ﻨمی ﺪﺍﺷﺖ (ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻄﻮﺭﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﻣﺨﻠﻮ= 602; ﺒﻄﻮﺭﻏﻴﺮ ﻣط= 740;ّع ﺒﺎﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻟﺬﺍ ﻃﺎﻋﺖ ﻭﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺍﻓﻌﺎل ﺒﺎﻳﺪ &#= 65255;ﺘﻴﺤﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ (= ﻭﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺻﺮ&= #65165;ﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺨﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65264;) ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻬﺸﺖ &#= 65261;جَهَنّمی ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺩ (ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺯﺍﺩ ﺗﺎ ﺩﺭس= 604;وک الهی ﺒﺪﺍﻥ ﺒʃ= 45;ﺮﺩﺍﺯﺩ) ﻭ ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻳ= ;ﺎ تمرّد ﻭ ﻋﺼﻴᥴ= 6;ﻥ اﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ سل= 08;ک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻧﻬﻰ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺤﺠﺖ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟ&#= 65166;ل ﻨﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﺳﻮ&= #65247;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺳﺘ&= #65166;ﺩ ( ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ اله= 740; ﺪﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍ&#= 65253; ﻭ ﺩﺭ ﻣﻌﺮفی ه= 585; ﻳک اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﺒʌ= 04;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺻﻮ&#= 65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻌﺮف= 740; ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺑحَجّ اﮐ᥵= 0;ﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻤﺎﻣﻮﺭ ﮐﺮﺩ) ﻭ= ﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ عُذرشا= ن ﺮﺍ ﻗطع کرﺩ ﮐA= 258; ﺍﺧﻄﺎﺭﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮐﺘﺎﺑﻬ&#= 65166;ﻯ اﺳﻤانی ﺨﻮﺩ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﺗﺎ خودشان ﺒﺨ= ;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨ&= #65256;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ خودشان ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺼ&= #65268;ﺎﻥ ﻮ تمرّد ﻧﻤﺎ᥾= 7;ﻨﺪ ( ﺑﺎﺯ ﻣﺴأﻟﻪ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺷﺘﻥ = ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﺸﺪﻩ) ﻭﺑﺮﺍﻯ ا&= #65255;ﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﻮﺍﺟﺐ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻋﺖ = ﻳﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻧ&#= 65194; ثوﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻭ تمر= 617;د ﺑﺮ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭ ﺗﻨﻬﺎ @= 404;ﻨﺎﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎلی ﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 400;ﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺷﺮک ﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ) ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻋﻘﺎ&#= 65167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ( ﻳﺎ= ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ قهقرائی = ﻮﺑﺪﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺳ= ﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮﻋﻘل ﻮ ﺭ&#= 65261;ح اﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198;خی ﻨﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭﺡ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65173; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح اﻧﻬﺎ ﻧﺘ= 5268;ﺠﻪ (ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&= #65247;ﻰ) ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻗﺒل ا= 5199; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی اA= 203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197;ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺻﺪ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺒﺎ&= #65197; ﺩﺭ ﻓﺼﻮل ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﺎﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ&#= 65235;ﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻟ&= #65196;ﺍ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭحی ﻤﺨﺘﻠﻒ = 5193;ﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤ&= #65166;ل ﺘﻨﻬﺎئی ﺪﺭﻧA= 262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋﻢ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ = ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭA= 169;ﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭﺳﻮﻣﻴﻥ ﺒﻬ&#= 65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﻮ ﭘﻴﺮ&#= 1575;لهی کنونی ﻮ ﺍﻳﻨ᥷= 4;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳ&= #65258; رَبّ ﺍﻟﻌﺮﺵ ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع آﻳﻨﺪA= 257; فوق بشری فرش= 578;ه گونه ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 69;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍ= ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻭﺑﻬﺘرَبّال&= #1601;عل و بالقوبه ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺩ= ﺭﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤ= 5228;ﻴﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ جَهَ = 6;ّم ﺮﺍ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﮐﻪ ﻣﻄﺎبق اﺭA= 165;ﺩﻩ ﺍﺯلی الهی ﺒﻮ= ;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻴل ﺒﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی ﻤﻄﺎ= 576;ق اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭﺡ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙ&#= 65196;ﻳﺮﺩ ﻭلی ﺒﺎ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮﻣﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﻭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺳﺎبق طی کند. ᥷= 3;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک اﻳﻨﺪﻩ = 5259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺣ= ﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65261; ﻧﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﻫ&#= 65166; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺭﺍ&#= 65255;ﻴﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺎب= 602; اﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی = 75;لهی و ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭ ﻳﮕﺎ&= #65255;ﻪ ﺷﺪﻥ شهودی ﺍ᥻= 5;ﮑﺎﺭ ﻭﺍﻓﻌﺎل ﻮﺍﺧ= 5248;ﺎق ﻮﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺭﺍﻩ ﺍ= ﻳﻥ ﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﺣﺘﻴﺎج ﺸﺨﺺ &#= 65169;ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; حَجّ کرﺩﻥ ﻮﻗ= ;ﺒﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65193;ﺭﻭﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﻣﺨ&#= 65166;ﻃﺒﺎﺕ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﺨﻮﺩ اﺯﻃﺮیق A= 262;ﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒحَقّ ﻮ ﺯﻧﺪʌ= 57; الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&= #65175;ﻨﺪ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪﻧﻔس = 5261; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﭙﻴﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﭙﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﮐ= ;ﺘﺎﺑﻬﺎﻯ ﻘﺮﺍﻥ وﺗﻮﺭﺍ= 5173; ﻭﻏﻴﺮﻩ الهی = 7;ستند ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣ= 5166;ﻣﻮﺭﻳّﺘﻬﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ های = 575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺘﮑﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺷﻌA= 198;ﺍﻯ کامل الهی ﭽﻮ&= #65253; ﺤﺎﻓﻈ ﻮ ﻓﺮﺩﻭ&= #65203;ﻰ ﺩﺭ ﻭﺍقع کاﺭž= 8;ان ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰﺑ&#= 65166;ﻥ اﺩبی ﻮ ﺷﻌﺮﻯ = 582;ودشان اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺪﺍ&= #65249; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ &= #65267;ﺎﺩ ﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮ&#= 65193;ﺍﺯﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻘطع عذʋ= 97; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎمتی A= 256;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250; ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻴﻢ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ ﻋ&= #65196;ﺭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮﺟﺎﻯ ﺒﺤث ﻭﻣﺤﺎﮐﻤ= 5258; ﻭﺩﻓﺎع ﻨﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 70;ﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮ ﻓﻮﺭA= 263; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ &= #65256;ﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺗﺤﻮﻳل رَب¡= 7; ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻣﺠﺪﺩ ژنتیک ﺭﻭحی ا&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﻮ= 5247;ﺪ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭسلوک الهی &= #65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺳﺮﺳ&= #64345;ﺮﺩگی ﺪﺭ ﺗﻌﻠﻴم ﺒﺎ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی اﺳﺖ. ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65268;ﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻓﻌﻞ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ تمرّد و سرپیچی ﺍﺯﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﻠﻮک عملی ﺍ᥸= 3;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳ= 5262;ﻥ غیر ﺳﺎﻟﻚ بهر دین و مذهبی ﺑ&= #65166; ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ گناʌ= 57; ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺨﻴﺮﺍ&#= 65173; ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65261; ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. و معنی (ﻳﺴﺘﻮﺟʋ= 70;ﻮﻥ) ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65192;ﺎﻃﺮ ثوﺍﺏ ﻭﺍﺟﺐ ﻣ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺑ= ﻬﺸﺖ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ الهی ﺑﮕﻴﺮﻧ᥷= 4;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﻮعی ﺒﻴﻤﻪ ﺷ= 5194;ﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻣA= 204;ﺘﻮﺟﺐ جَهَنّم ﺸﺪﻥ = ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 267;ﻌنی ﻮﺍﺟﺐ ﺷﺪﻩ ﻭه&#= 1740;چ ﺪﻟﻴل ﻮﻣﺎنع®= 0; ﻮﻳﺎ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604;ی ﻤﺎنع اﻳﻥ ﺠﻬA= 256;م ها ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷ= 5194;. ﻭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﺪﻗﻴﻘﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓوﺮﻣ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑA= 166;ﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎل گرﺩﺩ. = 5261; ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟ&= #65248;ﻬﺎ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯ= 605; ﺴﻠﻮک ﺪﺳﺖ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ ﺗﺎ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘ&#= 1711;ی ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻫ= ﻴچ ﺴﻠﻄﻪ ﻭﺷﻔﺎﻋ&#= 65176;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻠﻮ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺧﺘﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﻴﺴﺮﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮﻫم ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻨفع سالک ﻨﻴ= ;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺫﺧﺎﻳﺮ&= #65263; اﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭ&#= 65165;ﻧﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎ = ﻩﺩﺭﻧﻮع فوق بشری ﺑﺎ ﻓ= ;ﺼل ﻨﻮعی هقب ﻣﺎ᥽= 5;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&= #65173; ﻧﺎﻗﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩﻕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; پس ﻋﻤل ﺼﺎﻟﺢ (&#= 65267;ﻌنی ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ) ﺍ&= #65199; ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ= ﻣطیّع ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ) ﻭ ﺍA= 199; ﻓﻌل ﺨﻮﺩﺵ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ( ﮐﻪ شایس= 578;ه ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮔﺮﺩﺩ &= #65261;ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺍﺳﺘﻔ&#= 65166;ﺩﻩ ﺍﺯﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ئی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳ= ﻴﺪﻩ ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﮑ&= #65260;ﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮ الهی ﺒA= 176;ﻮﻓﻴق ﻤﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻋﻤل &= #65208;ﺮّ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﻩ = ﺍﺳﺖ (ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺍﻧ= ﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﺑﻨﺪﻩ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65203;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺒﻨﺪگی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺠﺎﻯ اﺟﺮﺍ= 5263; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺒق هو= 87; ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻤل ﻮ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ= ﺑﻨﺪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭﻋﺒﺪ &= #65193;ﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺑﻨﺪ&#= 1711;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭس= 604;وک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ &= #65193;ﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65256;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻤﻮﻗ= 5176;ﺎ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﮔﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺍﺯ ﺗﮑ= ﺮﺍﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻣﺘﻔﻬ&#= 1617;م اﺯﺍثاﺭ ﻣﻨفی کاﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ = ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋﻢ ﻭﺧتم ﺴ= 5248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻫ&= #65236;ﺖ قُرّه ﻭ ﺧﻮﺭ᥽= 7; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩ = ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65165;ﺯ ﺍﻳﻥ گناﻫﺎﻥ A= 194;ﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻠﻮک = 5170;ﻴﻤﻪ و بخشوده ﻣﻴﮕ= ﺮﺩﺩ.ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﺩﺍ&= #65163;م ﻘﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﺮ&= #1705; ﺴﻠﻮک ﻛﺮﺩ ﻭﺗ&#= 65262;ﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ نموﺩ A= 259;ﻤﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠ&#= 65264; ﻭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪﻭ&#= 65197;ﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65175;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺍﺭﺗﺒ&#= 65166;ﻃ ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺎﺭﻋﻈﻴم ﻮ ﺑ&#= 65194;ﺗﺮﻳﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺮﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐ= 5258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻴﺸﺘﺮﻯ ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﺯ ﻓﻌل ﺒﻨ= ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻌنی ﺪ= 5197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻭ ﺗﺎ ﻣﻄﺎﺑق اﺭﺍﺩﻩ الهی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺭ= ﺯﻭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﻤ&= #1604; ﺼﺎﻟﺢ (ﻳﺎ ﺍﺻﻠ= ﺎح ﻨﻔس ﺩﺭﺳﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ) ﺍﺯﻃﺮ&= #65233;ﻋﺒﺪ ﻭﺑﻨﺪﻩ ﻣطیّŸ= 3; ﻮﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ) ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﻌل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻭ ᥴ= 5;ﺯ ﻣﺤل اﺭﺍﺩﻩ ﺍ= 5199;ﺍﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﺩﺭﺣﺎ= ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﮐ᥽= 8; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻧﺮﺍ &#= 65193;ﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻓﻬم ﻮ&= #65227;ﺸق ﻮﮐﺸﺶﻟﺎﺯم ﺮ= 5165; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣطیّع ﻮ ﺑﺎ ﻋA= 252;ل ﺼﺎلج ﻴﺎ ﺳﻠﻮ= 5241; الهی ﺪﺭ ﺗﺰﮐʌ= 68;ﻪ نَفس ﺑﺎﺷﺪ) ﻭA= 227;ﻤل ﺸﺮ ﻧﻴﺰ (ﺧﻄﺎ ﻭ= ;ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ&= #65259;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﺪﻳﮕﺮ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭلی عبد A= 261; ﺑﻨﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﻤﺨﻠﻮﻕ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #1604;ی ﺴﺮکَس) ﺩﺭ ﻭﺍ= 602;ع ﻔﻌل ﺸﺮ (ﻭ ﻗﻬﻘ= ﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65187;ﻴﻮﺍنی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻧﺤ= ﺮﺍﻑ ﺍﻭ) ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨ= ;ﺺ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی نهی اﻥ اﺯ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ( ﮐﻪ ﺑﺪﺍ= ;ﻥ هم ﺘﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮ= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ (ﺍﻣﺮ) ﺧʋ= 94;ﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭ او ﺩﺭ (&= #64400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺍﺯﻟﻰ = ﻭ ﺩﺭﺣﮑم الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197; نوع بشری اﺳﺖ.= ﻭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ&#= 65253; ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺪﺭ ﺍ&= #65255;ﺒﻴﺎ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﻌﺮف= 740; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺳﺎﺋ&= #1604; اﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﭙ= 5198;ﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺁﻟﺖ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻤﻌنی عمل ﺸﺮ ﺍﺯﺧﺪA= 165; ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم = 4345;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺍﺭﻯ ﺒ&= #65166; ﺍﻟتی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ= ﺨﻴﺮ (ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻮس&#= 1604;وک الهی) ﺑﻨﻤﺎﻳʋ= 94; ﻭﺍﺧﻄﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ= ﺒﺎﺩﺍ ﺷﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ&= #65203;وء اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ ﻨʌ= 56;ﻤﺎﻳﺪ.) (ﺧﻴﺮ) ﺗﮑﺎﻣل ﺮ= ﻭح ﺪﺭسلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ که ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺮﺣ= 5204;ﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻋ&#= 65240;ل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﮐﺎ= 5197;ﻯ ﺮﺍ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺏ= ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺪﺍﻧﺪ. = (ﺷﺮ) ﻧﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺮﻭحی از ﻫﺮ ﮐA= 166;ﺭﻯ ﮐﻪ ﺭﻭح ﺮﺍ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻋم ا&#= 65199;ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﺣتی ﺼﺪﻗ= 5166;ﺕ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ &#= 65261; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263;آخوند پرستی ﺑﺪﻭﻥﺘ= ;ﺴلیم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺍﻟﻬﻰ. ﺳﺎﺋل ﻤ&= #65268;ﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﻧﻘﺶ ﺑﻨﺪﻩ &= #64380;ﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: ﻔﺎلی اﻟﻌﺒﺪ &= #65251;ﻥ اﻟﺄﻣﺮ شیئ ﻤʋ= 66; ﻧﻬﺎﻩ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻥ شیئ = 5165;ﻟّﺎ ﻭﻗﺪ ﻋﻠم اﻧّA= 258; ﻳﻄﻴق ﺘﺮﮐﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺑشیئ اʌ= 47;ّﺎ ﻭ ﻗﺪﻋﻠم ﺃﻧّ= 5258; ﻳﺴﺘطیّع ﻔﻌ᥼= 8;ﻪ ﻟﺄﻧّﻪ ﻟﻴس ﻣ= 5253; ﺼﻔﺘﻪ ﺍﻟﺠﻮﺭ &= #65261;ﺍﻟﻌﺒث ﻭﺍﻟﻈﻠم ﻮ ﺗﮑ&#= 65248;ﻴﻒ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﺎ ﻟ&= #65166; ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﺍﻧᤦ= 1;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; نهی کرﺩﻩ ﺑﻮ᥷= 3; ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺗﺮک ﻛﻨﺪ (ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﺩﺳﺘﻮﺭﻯ که ﺩﺍﺩﻩ می ﻧA= 204;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5236;ﻌل ﻮﺍﺩﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺻﻔﺖ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘﻢ ﻳﺎ= ﻋَﺒَث ﻭ ﺑﺎﻃﻞ ﻭﻳﺎ ﻇ= ﻠم ﻮ ﺟﻬل ﻮ ﺗﮑﻠﻴ&= #65234; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﺯ ﺍ&#= 65251;ﻮﺭ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎﻕ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺳﺎﺋل ﻤ&= #65268;ﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﺍﮔﺮ ﮐسی ک= 75;ﻓﺮ آفریده ﺷﺪﻩ ﺑ= ;ﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کفر (ﻭ &= #65267;ﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮک &= #65204;ﻠﻮﻙ) ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ = (ﻭﻳﺎ سلوک الهی ﻮﺍ&= #65261;م عملی )ﺗﺮک اﻥ کند ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ = 75;ﻭ حُجّت (ﻭﻋﻤﻞ ž= 1;َجّ اﮐﺒﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ) ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602;ﺨﻠﻘﻪ ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65268;ﻦ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬﺎ&#= 65259;ﻢ ﻭﺍﻟﮑﻔﺮ ﺍﺳم &#= 65268;ﻠحَقّ اﻟﻔﻌﻞ ﺣﻴﻥ ﻴ&#= 65236;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭﻟم ﻴ&#= 65192;لق اﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺪ &#= 65187;ﻴﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍ &= #65165;ﻧّﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻔﺮ ﻣ&#= 65254; ﺑﻌﺪ ﺃﻥ ﺒلغ و= 5239;ﺘﺎ ﻟﺰﻣﺘﻪ ﺍﻟحَ= 80;ّةّﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻓﻌﺮﺽ ﻋ&#= 65248;ﻴﻪ ﺍﻟحَقّ ﻔﺠﺤ᥷= 4;ﻩ ﻓﺒﺎﻧﮑﺎﺭﻩ ﺍ&#= 65247;حَقّ فصاﺭ ﮐﺎﻓﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آفریدهﻫﺎﻯ (ﺍ= ;ﻧﺴﺎﻧﻰ) ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65166;ﻥ (ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ) آف= ریده ﻭ ﺳﭙس ﺍﻣﺮ ﮐﺮ&= #65193; ﻭ ﻳﺎ نهی ﻨﻤﻮ= 5193;. ﻭﮐﻔﺮ( ﻳﺎ ﺍﻧﮑ= ﺎﺭﻋﮑس ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264;) ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﻌﺪﺍ ﺑﻔﻌل ﺒﻨﺪﻩ ﻣ&#= 65198;ﺑﻮﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ = ﻤﺨﻠﻮق آﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪ ﮐ&#= 65166;ﻓﺮ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ کفر ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻮA= 263; ﻨﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺯﻣﺎنی ﻔﺮ= 5165; ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ حُ= 580;ّت ﻭ ﺩﻟﻴل الهی = 5;ﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﺒﮑﻔﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; حَقّ ﺮﺍ ﺑﻮﻯ عرﺿﻪ ﮐﺮﺩ ﻭل= 40; اﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ&#= 65205; ﺍﺯ حقّ ﮐﺎﻓﺮ = 4404;ﺮﺩﻳﺪ ( ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨ= ﺪ ﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺎ&#= 65267;ﻥ ﺪﻟﻴل ﺪﺭ ﺩﻧﻴ&#= 65166; ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺗﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠ&= #65262;ک ازلی خود را ﺒ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح = 575;ﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺣتی ﭙ&#= 65268;ﻤﺎﻥ (ﻋﻬﺪ ﺍﻟِﺴﺖ) ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻘﺒﻮل ﭙﺮﻭﺭﺵ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ رَبّ ﺑﺎ پاسخ = ﺁﺭﻯ ﻮﻯ ﻤﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪ&= #65257;.ﻭﺍﻟّﺎ ﮐسی ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ = 5252;ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی &#= 65262;ﻗتی اﻧﺴﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ &#= 64400;ﻮﺩکی ﻮ ﺟﻮﺍنی ﻮ ﺟﻬ&#= 65166;ﻟﺘﻬﺎﻯ کم عقلی ﻣﻨﮑﺮ= ; ﺍﻳﻥ عهد ﺧﻮﺩ ﻭﺗﻌA= 260;ﺪ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ ﭘس ﮐﺎ= ﻓﺮﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺗﻤ&#= 65166;م ﺤُﺠﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ &= #65165;ﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺟﺎﻯ ﺘﺮﺩﻳﺪ ﺍ&= #65261; ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺮ ﻭ نهی ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ = 02;ُرآن ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻳ= 5166; ﻫﺮ کامل الهی = ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﭼﻪ= ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻬﻰ ﻣﻴﮑ= ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻧﮑﻨند. (= حُجَّت) خدﺍﻭﻧﺪ ﺍﺗﻤA= 166;م اﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ = 5261; ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ اله®= 0; اﺳﺖﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ &#= 65215;ﻤﻨﺎ کامل الهی ﻮﭘ&= #65268;ﺶﭘﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﮕﺬﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﺟﺤﺪ ﻭ ﺍﻧﮑﺎ&= #65197; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺒ= ﺐ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﺯ حَ= 602;ّ ﺮﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧ&#= 65194; ﻭﮐﺎﻓﺮ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺳﺎﺋل ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ = ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺮﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻣﺮ الهی ﺪﺭ A= 191;ﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﻗﺮﺍﺭﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: اﻧّﻪ ﻟﺎ ﻳﻠﻴ= ق ﺒﻌﺪل اﻟﻠﻪ ﻭ &#= 65197;ﺃﻓﺘﻪ ﺃﻥ ﻴﻘﺪﺭعلی¡= 7; اﻟﻌﺒﺪ ﺍﻟﺸﺮ &#= 65261; ﻳﺮﻳﺪﻩ ﻣﻨﻪ ثمّ ﻴﺄﻣﺮﻩ ﺑA= 252;ﺎ ﻳﻌﻠم ﺃﻧّﻪ ﻟ= 5166; ﻳﺴﺘطیّع ﺃﺧ᥷= 6;ﻩ ﻭ ﺍﻟﺄﻧﺰﺍع عمّا ﻟﺎ ﻳﻘﺪʋ= 97;ﻋﻠﻰ ﺗﺮﮐﻪ ثمّ ﻴﻌA= 196;ّﺑﻪ علیّ ﺘﺮﮐﻪ ﺃʌ= 51;ﺮﻩ ﺍﻟﺬﻯ علم ﺃﻧ= 17;ﻪ ﻟﺎ ﻳﺴﺘطیّع ʋ= 55;ﺧﺬﻩ ﻟﺎﻳق عدل ال= 607;ی ﻮ ﺭﺃﻓﺖ ﺍﻭ ﻧﻴ= ﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻗ= ﺎﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺷﺮ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍ= ;ﻭﺭﺍ ﺍﻣﺮ ﮐﻨﺪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧ&= #65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺗﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗ&= #65198;ک اﻥ کند .ﺳﭙس ﺍA= 261;ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮک اﻣ= 5198;ﻯ کند ﮐﻪ ﻧﺗﻮﺍA= 255;ﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ( ﺍﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﺎﺹ ﺧﻴ&= #65198; ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺧﺎﺹ = ﺷﺮﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﺮﺩﻭ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ.ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻏ&= #65248;ﻄ ﺪﺍﺭﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65215;ﺮﺑﺎﻥ ﻘﻠﺐ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ = ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ هرﺩﻭ ﮐ= 5166;ﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻳکی اﺳﺖ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﻔ&= #64401;ﺮ ﻭﻋﻘﻞ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺫﻫ&#= 1606;ی ﻮﻋﻘﻠﻰ ﺑﮑﺎﺭ &= #65191;ﻴﺮ ﻳﺎ ﺷﺮ ﺑﺒﺮﺩ ﻳ= کی اﺳﺖ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻧﻴﺮﻭئی ﻤﻴﺪA= 259;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷ&= #65198; ﮐﻨﺪ ﻭلی ﻨﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻴﺮﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1551 - ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ اﺯﺍﻣﺎم عسکر= ی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ا= 5259;ﻮﺍﺯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﺪ(ﺝ۵ﺹ20 ﺑﺤﺎر) اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺍﻟ= 5166;مّة ﻗﺎﻃبة ﻟﺎ ﺍﺧ= 5176;ﻠﺎﻑ ﺑﻴﻨﻬم فی ﺬﻟA= 242; ﺃﻥّ اﻟﻘﺮﺍﻥ = 581;َقّ لا ﺭﻳﺐ ﻓﻴﻪ ﻋ&#= 65256;ﺪ جَمیع ﻔﺮﻗﻬﺎ= ; ﻓﻬم فی ﺤﺎلة ﺍﻟﺎʋ= 83;ﺘﻤﺎع علیّه ﻣﺼﻴﺒﻮ= ;ﻥ ﻭ علیّ ﺘﺼﺪﻳʌ= 38; ﻣﺎ ﺃﻧﺰل اﻟﻠﻪ ﻣ= 5260;ﺘﺪﻭﻥ ﻟﻘﻮل اﻟﻨﺒی لا ﺗﺠﺘمع اﻣّ= ;تی علیّ اﻟﻀﻠﺎل= ة ﻓﺄﺧﺒﺮ ﺍﻟﻨب= 740;ّ ﺃﻥّ ﻤﺎ ﺍﺟﺘﻤ&#= 65228;ﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺎمّ= 77; ﻭﻟﻥ ﻴﺨﺎﻟﻒ ﺑﻌﻀﻬ&#= 65166; ﺑﻌﻀﺎ ﻫﻮ ﺍﻟﺤ&= #65238; ﻓﻬﺬﺍ ﻣﻌنی اA= 247;ﺤﺪﻳث ﻟﺎ ﻣﺎ ﺗﺄﻭﻟّ&#= 65258; ﺍﻟﺠﺎﻫﻠﻮﻥ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ ﺍﻟﻤ&= #65228;ﺎﻧﺪﻭﻥ ﻣﻦ إﺑﻄﺎل ﺤﮑ= 605; اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺍﺗ= 617;ﺒﺎع اﻟﺎﺣﺎﺩﻳث ﺍA= 247;ﻤﺰﻭﺭةﻭ ﺍﻟﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﺍ&#= 65247;ﻤﺰﺧﺮفة ﻭ ﺍﺗّﺒﺎع اﻟA= 156;ﻫﻮاء اﻟﻤﺮﺩیّة ﻤ᥾= 0;ﻠﮑﻪ ﺍﻟتی ﺘﺨﺎﻟﻒ = 5255;ﺺّ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺤ&= #65240;ﻴﻖ ﺍﻟﺂﻳﺎﺕ ﺍﻟﻮ&#= 65165;ﺿﺤﺎﺕ ﺍﻟﻨﻴّﺮﺍﺕ ﻭ &#= 65255;ﺤﻥ ﻨﺴﺄل اﻟﻠﻪ ﺃ= 5253; ﻴﻮﻓّﻘﻨﺎ ﻟﻠ= 5212;ﻮﺍﺏ ﻭﻳﻬﺪﻳﻨﺎ ال= 40; اﻟرشاد ﺗﻤﺎم اُ&#= 65251;ّﺖ ﺍﺳﻠﺎﻡ (ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﺴﺎ᥼= 7;م ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮ= ﺍﻳﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ اﺧﺘﻠ= 5166;ﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #1602;ُرآن حَقّ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ A= 176;ﺮﺩﻳﺪ ﺍﺳﺖ (قُرّه ﻫʋ= 66;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺩﻭﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﮐﺘﺸﺎفی ﻤﺤA= 252;ﺪ ﻭﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﺰﺩ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻗﻪﻫﺎ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺍﺗﻔﺎق هست (ﺍ@= 400;ثر ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ &= #65165;ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻠﺎﻑ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ = ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺘفق هستند. ﻭ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮ ﺁ&= #65253; (قُرآن ﺪﻭ قُر= ّه) ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﺘفق = 607;ستند ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎ&= #65253; ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ) ﻭ ﭼﻮ= ﻥ ﺤﺎﻟﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎ&#= 65225; و اجماع ﺑﺮ ﺁ᥽= 3; ﺒﺎﺷﺪ ﭘس معیاﺭ ﺩﺭ᥸= 3;تی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﺍﮐثرﻳتی= ; ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻭلی اﺗA= 236;ﺎﻗﻰ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ اﺻلی ﺴﻴﺎسی ᥾= 2;ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺤﺒ&= #65174; ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎق همگاﻥ ﺒﺎﺷﺪ. A= 169;ﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = شاهدﺍﻥ ﻮ ﺍﺻل اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65251;ﺘفق ﺒﺮقُرّهﻫﺎﻯ= ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ و ن= 607; کتاب قرآن ) ﻭﺗ= ;ﺼﺪﻳق ﺒﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﻭ ﻫُﺪﺍﺟﻮئی A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺗﺼﺪﻳق عین ا᥼= 7;ﻴﻘﻴنی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯ ﺍ&#= 65251;ﺮ ﺑﺎ ﻋﻠم اﻟﻴﻘ= 5268;ﻦ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﺪﻳ&= #65194;ﻩ ﻏﻴبی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﺍﻣّﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65261;م کنندﮔﺎﻥ سال&= #1705; الهی هستندﻭ &#= 65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺴﻠ&#= 65252;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺮک ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﻧﺒﺎل ﻮﻟﺎﻳ= 5176;ﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳ= 5194;ﻯ و هرخلیفه ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻪ ﺳﻨی ﻮ ﻳﺎ ﺷﻴﻌ&= #65264; ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺟ= 5252;ﺎﻉ ﻧﻈﺮﻯ ﺒﺮ ﺧﻄﺎ = ﻭﻧﺎحَقّ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ&#= 65227;ﻮﺍم ﺒﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻃل اﺗﻔﺎﻕ ﺩﺍﺭﻧ= 5194;. ﻭ آخوندﻫﺎﻯ ᥻= 6;ﻘﻴﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻴﭽﮕﺎ&#= 65257; ﺑﺎﻫم ﻤﺘفق ﺒA= 198;ﮐﻠﺎمی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65254; ﻋﻠﺖ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ &= #65251;ﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ هاﻯ &#= 65236;ﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻧʌ= 58; ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﺠﺪ&#= 65267;ﺪﻯ اﺯ آخوندﻫﺎ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣتی اﺟﻤﺎع ʌ= 52;ﺮﺩم ﺒﺮﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺑ&= #65252;ﻌنی اﺗﻔﺎق ﺒﺮﺍﻯ = 570;خوندﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻣﻌﻠﻮ&= #1605; ﻨﻴﺴﺖ آخوندﻫ= ;ﺎ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﮐﺴﺎن&#= 1740; هستند. ﻭﺩﺭ ﻣʋ= 96;ﺍﻫﺐ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻳﮑﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل ﻤﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﻟﻌﻥ ﻤﻴﮑﻨﻨ&= #65194;. ﻭ ﺍﺟﻤﺎع ﺒﺎﻃ&#= 1604; آن ﻤﻨﻄﻘﺎ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺟ= ﻤﺎﻉ ﺑﺮ ﺑﺎﻃﻞ. ﻭ قُ&= #1585;آن ﻨﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ دو &#= 1602;ُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65220;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑح&#= 1614;قّ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﺰﺩ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺑﻤﻌنی کتاب قُرآن ﮐ&#= 65258; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻄﺎﻟ&#= 65168; ﺍﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ &= #65261; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی ﻨﺎﭘﻴA= 194;ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﺻﻞ &#= 65259;ﺪﻑ الهی ﻮ ﭘﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤ&#= 65228;ﺎنی ﺒﺎﻃنی ﻮ ﺳﻠﻮ= 705;ی اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺩﺍ&#= 65207;تی ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻀﺎﺩ ﻭ = ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺍﺯ قُرآن ﺒﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭلی اﻧﭽﻪ ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺮ ﺍﻣﻮﺭ قُر= 17;هﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺟﻤﺎ= 593; ﻮ ﺍﺗﻔﺎقی ﻨﻤ= 5166;ﻳﻨﺪ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺟﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕ= ﺮ (ﺍِﺟﻤﺎﻉ) ﻳﻌن&#= 1740; جَم ﺸﺪﻥ ﺴﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ = ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺍﻧﺠﺎم ﺘﻮﺣﻴ= 5194; ﻋﻤلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ &#= 65267;ک جَمع ﺸﺪﻥ ﻮ ج¡= 4;م ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻳﮕ&= #65166;ﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ﺑ&= #65268;ﺨﻮﺩﻯ اﻭ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ ﺪﺭ = ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 64344;ﻴﺮﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺳﻴ&#= 65194;ه ﺑﺎﺯ ﺍﻥ ﺪﻟﻴل راهنما ﻮ حُج&#= 1617;ت ﺑﺮﺍﻯ اﺻﺎﻟﺖ &#= 64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ح = 2;ّانیّت ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ ﺍﻭ ﺍ&= #65199;ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﻭ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﻃﻮ&= #1604; ﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍثبا= 8; ﺍﻳﻥ اﺻﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻴﮑﺎﻳک ﺒﺎﻭﺭ &#= 64400;ﻨﻨﺪﮔﺎﻥ غیبی اﻭ ﻣﻴﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﺎﻭﺭﻯ عین اﻟﻴﻘﻴﻥ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ ﺭ&= #65165; ﺳﭙﺎس گذﺍﺭﻯ A= 252;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﺻﺎﻟ&#= 65174; ﻭﺣﻘﺎنیّت ﻭ᥾= 1;ﻋﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤ&= #65188;ﻤﺪ ﺭﺍ ﺑثبوﺕ ﺭﺳA= 166;ﻧﺪﻧﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳنک = 5194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻋﻴﻥ اﻟﻴقی = 6;ی ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ا&= #64404;ﺮ ﭘﻴﺮالهی ﺮﺍ ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کرﺩﻩ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟکی &#= 64345;ﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺴﺌ&= #65262;ﻟﻴﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﭼﻮﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺳل ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺍ= 5255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﺍﻳنک ﺒﺎ &#= 65165;ﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺻﺎﻟﺖ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﭙ= ﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻯ عب= 575;ﺩﻯ ﺪﺭ توسّل ﺳﻠ᥾= 2;کی و ﻭﻟﺎﻳﺖ زند = 7; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻫﺎ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎﻋث &= #65187;ﻴﺮﺕ ﮔﻤﺮﺍهی ﺴﺎﻟ= 05; ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻣﮕﺮ ﺍﺟﻤﺎعی = 5208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ&#= 1580;َم ﺸﺪﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ &= #65170;ﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﭙﻴﺮﻯ ﺸ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎف&#= 1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﻴ&= #65240;تی ﺮﺍ ﻓﻘﻄ ﻴﻜﻨﻔ&= #65198; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭٴﻴﺖ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭﺍﻳن= 705; اﻳﻥ ﺮﻭٴﻴﺎﻫA= 166; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺘﻌﺮﻳﻒ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺧﺒﺮ ﻭﺍ= ;ﺣﺪ) ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ &= #65165;ﺻﺎﻟﺖ الهی ﭙﻴﺮﻯ ﻭʌ= 55;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻄل= 576;ی ﺒﻨﺎم ﺤﺪﻳث ﻳ= 5166; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﻪ (ﺣﺪ= ﻳث ) ﻳﻌنی ﺤﺎﺩثه = 5165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ = (ﺭﻭﺍﻳﺖ) ﻳﻌنی ﺒﻴﺎﻥ (ﺭ&#= 65261;ٴﻴﺎﺋﻰ) ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﻃﺮ= 5233; ﺳﺎﻟک ﺒﺪﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ. (ﺣﺪﻳث ﺧ= ﻠﻄ ﻤﺒﺤث ﺩﺍﺳﺘﺎ= 5253; ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﻳﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻳﺎﺕ ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺴﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣ= ﺎک ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ گفتهﻫﺎ ᥴ= 9;ﺎﻳﺪ ﺑﻘﺮﺍﻥ ﻤﺮﺍﺟ&#= 65228;ﻪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﻣﻮﺿﻮع غیر ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺧA= 176;ﻠﺎﻑ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒ&#= 65262;ﺩﻧﺪ ﻏﻴﺮ ﺁﻥ ﺴﺮﺍ ﭘ= ﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ همه ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ= ﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺑﺎﻫم اﺧﺘﻠﺎA= 233; ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌ&= #65166; الهی هستند ﻳ&#= 65166; ﻧﻪ. ﻭ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺪﺭ ﺑﺤʋ= 70;ﻮﺣﻪ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺧﻮﺩ ﻳکی اﺯ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199;ﻩ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﮐ&= #65252;ﺘﺮ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ ﺍﻭﻟ= ﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 97; ﻳک ﺰﻣﺎﻥ هستند. ʄ= 00;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻳمی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ = 5197;ﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﻰ ﻃﺎﻟ&#= 65168; ﺍﻥ ﻤﻌﺮفی ﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺟﻤﺎع گرﻭﻫﻰ ﺑﺮجَم= ; ﺸﺪﻥ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻳﺎﺑﻰ = ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺯﻳک ﻮﺍﺳﻄﻪ &#= 1575;لهی گوﺍهی ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﺳﻴﺪن ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ = 5165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺍﻟﻮ&= #65259;ﻴﺖ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩ&= #65197;ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ گوﺍهی ﻨﺪﻫﻨ᥷= 4;. ﻭلی ﺒﺎﻭﺭﻯ ﺪﺍﺩﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻳﻚ = کامل الهی ﺑﺎﻳﺪ (ﺍA= 259;ﺘﺪﺍ ﻳﺎ ﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ) ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; الهی ﺠﺴﺖ. ﻭﺍA= 247;ّﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﻴﺰ &= #65259;ﺪﺍﻳتی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺪﺍ &= #65255;ﺸﺪﻩ ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﺒﺎﺯ ﺍﻧʋ= 88;ﺮﺍفی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; گرﻭهی اﺯ ﺍﻥ = 7;دایت ﻭﮔﺮﻭهی اﺯ ﺍA= 253; ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﺿﻠ= 5166;ﻟﺖ ﻣﻴﺒﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﮔ= ﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺨﻴلی ﺒﻴﺸﺘﺮ = 5165;ﺯ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘ&#= 64405;ﺎﻥ هستند. ﮐﻪ ﻧﻤʌ= 68;ﻔﻬﻤﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ سلوک الهی کنند . ﻭ ᥽= 5;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ قُرآن= ; ﺪﺭ ﺑﻐل ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﭼﻬﻞ ﺣﺪﻳث ﺪﺭ &= #65183;ﻴﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﺎفی اﺳﺖ ﻫﻔA= 174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺧﺎ&#= 65219;ﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ &#= 64404;ﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻮ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻣﻰ ﺍﺯ شاخه ﻫﺎﻯ = 75;ﻫل تسنّن آن ﻭ شا&= #1582;ه ﻫﺎﻯ اﻫل تشیّ= ;ع آﻥ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳ&#= 65176;ﻨﺎﺩ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻘﺮﺍﻥ &= #65261; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺤ&#= 65198;ﺍفی اﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ قُ= 85;آن ﻭﺣتی اﺣﺎﺩیث= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺟﺰ ﺗ= ﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮکی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﻭ حدیث ها ﻫﺮ ʋ= 69;ﺮﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل ﻤﺤ= 5198;ﻭﻣﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﻣﻮٴﻤﻦ ﺍ&#= 65199; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی اﺳﺖ. حدیث ها (ʌ= 51;ُﺰﻭَّﺭ) ﺟﻌلی ﻮ ﻳﺎ ﺯﻳ&#= 65256;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺪ&= #65227;ﻴﺎﻥ کاﺫبی ﺒﻌﻨﻮᥴ= 5;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻄﺮح ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑق ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺍﺻﻠﺎ&#= 65253; ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻣﺰﺧ&#= 65198;ﻑ ﺑﺎﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺯ&= #65267;ﻨﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﺧﻮﺵ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﻣﻄﺎﻟ&= #1576;ی ﻤﻨﺴﻮﺏ ﺑﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻪ ﺑﻴ= ﺎﻥ ﺮﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻄﺎب&#= 1602; اﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺗﻤﺎمی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﻃﻮ&= #1604; ﺘﺎﺭﻳخ ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﺍسلام ﻤﺤﻤﺪ᥾= 3; ﻨﺒﺎﺷﺪ. (ﺍَﻫﻮاء ﻤَﺮ¡= 4;ﺩّﻯ) ﻳﺎ هَوَسهاﻯ = ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ &= #65239;ﻬﻘﺮ ﺍﺑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺪ= ﻋﻴﺎﻥ کاﺫﺏ ﺷﻬﻮﺩﻫA= 166; ﻭ ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟ= ﻌلی ﺒﻨﺎم اﺣﺎﺩﻳ= 79; ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻮﺣتی ﺪﻳﮕﺮ ﺍ= 5261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﺍﻳﺎﺕ ﻭﺍﺿﺤﺎﺕ ﻭ ﻧﻴ&= #1617;ﺮﺍﺕ) ﻫﻤﺎﻥ علائم ᥸= 7;ﻬﻮﺩ الهی ﺪﺭﺳﻠﻮ᥼= 1; ﮐﻪ ﻭﺍﺿح ﻮ ﺩﺭ ﻫﻤ&= #65258; ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻴﻜﺴ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺭ&= #65165;نی اﺳﺖ. ﻭﺩﻋﺎﻯ امام اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 59;ﻤﻪ ﺑﺎﻳﻥ علائم ᥷= 4;ﺭﺳﺖ ﻭ ﻫُﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ارشاد و هدای= 578; ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺩﻧﺒ&= #65166;ل هوﺳﻬﺎﻯ ﻨﻔس A= 191;ﻮﺩ ﻳﺎ بدتر هَوَ&= #1587;هاﻯ ﻨﻔس آخوندﻫﺎ= ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴ&#= 64401;ﺮﻯ ﺪﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺴﻤﺒ&= #65262;ﻟﻴﻚ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻘﻴﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻃﺒق ﻤﻌﻤﻮل اA= 251;ﺎﻣﺎﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 65241; الهی ﻮﺭﻭﺍﻳ᥵= 4; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎئی اﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺍ&#= 65267;ﺎﺕ ﻭ حدیث ها ﺑﻤ᥺= 8;نی ﻤﻄﺎﻟﺐ ﻣﻨﻘﻮ&#= 65245; ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻃ کرﺩﻩ ﻣﻴﻔﺮﻣA= 166;ﻳﺪ: ﻔﺎﺫﺍ ﺷﻬﺪ ﺍ᥼= 7;ﮑﺘﺎﺏ ﺑﺘﺼﺪﻳق ﺨﺒﺮ &#= 65261; ﺗﺤﻘﻴﻘﻪ ﻓﺄﻧ&#= 64401;ﺮﺗﻪ ﻃﺎﺋفة ﻣﻥ اﻟA= 156;مّة ﻭﻋﺎﺭﺿﺘﻪ ﺑﺤ&#= 65194;ﻳث ﻣﻥ هذﻩ ﺍﻟﺄﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺍﻟﻤﺰﻭّﺭة ﻓA= 212;ﺎﺭﺕ ﺑﺎﻧﮑﺎﺭﻫﺎ ﻭ &= #65193;ﻓﻌﻬﺎ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﮐﻔّ= 5166;ﺭﺍ ﺿﻠﺎﻟﺎ ﻭ ﺃصح &#= 65192;ﺒﺮ ﻣﺎ ﻋﺮﻑ ﺗﺤﻘﻴ&= #65240;ﻪ ﻣﻥ اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻣ&#= 1579;ل اﻟﺨﺒﺮ ﺍﻟﻤج= 14;مع علیّه ﻣﻥ ﺮﺳ᥾= 2;ل اﻟﻠﻪ ﺣﻴث ﻗﺎ= 604; اﻧّﻯ ﻤﺴﺘﺨﻠA= 234; ﻓﻴﮑم ﺨﻠﻴﻔﺘ= 5268;ﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ&= #65227;ﺘﺮﺗﻰ ﻣﺎ ﺍﻥ ﺘﻤﺴّﮑ&#= 65176;م ﺒﻬﻤﺎ ﻟﻥ ﺘﻀﻠ&= #1617;ﻮﺍ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻧّﻬ&#= 1605;ا ﻟﻥ ﻴﻔﺘﺮﻗﺎ ﺣ&= #65176;ّﻰ ﻳﺮﺩﺍ علیّ ا᥼= 7;ﺤﻮﺽ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ʌ= 35;ﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ( ﻭ ﻳﺎ ﻃ= 5198;ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮﻟﺎﻳA= 174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ) ﺍﺯﺩ&= #65197;ﺳتی ﺨﺒﺮﻯ گوﺍهی ʋ= 94;ﺍﺩ ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﻭلی گرﻭهی ﺪﻳ= ;ﮕﺮ ﺍﺯﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻣﺨﺎﻟﻔ= 5174; ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺣﺪﻳثی ﻤﺰﻭّʋ= 97; جعلیّ و ﺑﺎﻃل= ﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65166;ﻓﺮ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﻧﻤ= ﻮﻧﻪ ﺣﺪﻳث ﻣﻨﻄبق A= 170;ﺎ قُرآن ﺧﺒﺮ ﻣ᥷= 8;ﺑﻮﻃ به (ثقلین) ﺍﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺭﺩ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﺧﻮﺩ ﺩﻭ ﻭﺯﻧﻪ ﺍﺻل&#= 1740; ﺮﺍ ﺑﺠﺎ ﻣﻴﮕﺬ&= #65165;ﺭﻡ. (ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻳکی کتاﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩ= 5267;ﮕﺮﻯ اﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﻦ ﺑ&#= 65166;قی ﻤﺎﻧﺪﻩ (یعنی = 86;نده ) ﻭﻭﺍﺭثان ﻤﻥ &#= 1607;ستند. ( ﮐﺘﺎﺏ قُرآن A= 261;ﻳﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺘﺮﺕ ﻧ= ﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺧﻮﻳﺸ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺯﻧﺎﻥ ﻮﻧﻮﮐ&= #65198;ﺍﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺣت= 740; ﻨﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩ علیّ ﻮﻣﺤﻤﺪ ʋ= 65;ﮔﺮﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ره رفته &#= 65256;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﺍﺭثان ﻣA= 188;ﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ الهی و سلوکی اﻭ ﺑﺮﺩﻟﻬﺎﻯ &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺎﻝ = ﻫﺮﮐس ﺭﻭﺍﻳتی ﻤﻄﺎ= 76;ق ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﺑﻬﺘﺮ = ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻫﺮﮐس ﺷﻬﻮﺩﻫ= 5166;ئی ﻤﻄﺎﺑق ﻔوﺮﻣA= 262;ﻟﻬﺎﻯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﺰﺩ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭجَمع ᥸= 8;ﺪﮔﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻭ جَم گرﺩﻳﺪﮔﺎ= ;ﻥ الهی ﺸﺪﻩ ﺭﺍ A= 251;ﻨﮑﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﺴﻠA= 252;ﺎﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎ آخ= 608;ندﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ= ﺗﺎﺭﻳخ اﺳﻠﺎﻡ ﻫﻴﭽﮕ= 5166;ﻩ ﻧﻴﺰﺍﺗﻔﺎق ﻮ= 5165;ﺟﻤﺎع ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﻭ ﺑﻌﮑس ﮔﻔﺘﻪ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی ﻮ ﺩﻭ᥷= 7;ﻯ از سلوک الهی &#= 65252;ﺘفق ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺑ&= #65260;ﺮ ﻧﺎم ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻭ&#= 65267;ﺎ ادّعاﻫﺎﻯ ﻮﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﻭﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﻴچ &= #1711;اﻩ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺻتی ﺒ= 5198;ﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻧ&= #65208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﻧ= 5260;ﺎﺭﺍ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﭘ= ﻴﺮﻭﺍﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﭘﺮﺍ= 4400;ﻨﺪﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺘﺎ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ (ﺍُﻣّﺖ) ﻳ&= #65228;نی اﻭم کنندﮔﺎﻥ سالک الهی هس= 578;ند ﮐﻪ ﻫﻤگی اﻧﻬA= 166; ﺍﻣﮑﺎﻥ گمرﺍʌ= 59;ﻰ ﺩﺳﺘﻪ جَمعی ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی اﺯ ﺧﺪﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﺣتی اکثریّت &#= 64344;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﻳک ﭙﻴﺮ ﻫﻨﻮﺯ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﭽﻨﺪ ﻧﻔ&= #65198;ﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩ الهی ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ &= #65197;ﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻮ&#= 65211;ﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﻤﻴﮕﻮ᥾= 7;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥع= 605;لا ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﮔﻤﺮ&#= 65165;هی ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺍﺟﻤﺎع اﻧﻬ= 5166; ﺩﻟﻴﻞ حقّانی= ّت ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #1580;َم ﻴﺎﻓﺘﻥ ﻮ ﺷﻬﻮ&= #65193; الهی ﻴﺎﻓﺘﻥ = 5;ﻧﺎﻥ ﺩﻟﻴل اﺻﺎﻟﺖ = 5197;ﺍﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭ= ;ﻭﺍﻳﺎﺕﺍﺯ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ اA= 255;ﻬﺎ ﻭﺣتی ﻤﻌﺎنی «= 1;فتارﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮﺣﮑ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮﻋﺮﻓA= 166;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65203;ﺘﺪﻟﺎل اﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻫʌ= 52;ﮕﺎﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﺒﻴ&= #65256;ﻴﻢ اکثریّت ﺍﻣﺖ = ﻭ ﻣﻠﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ &= #65184;ﺎﻫﻞ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ شایستگ= ی اﺟﻤﺎع ﻨﻈﺮ ﻧ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺍﺟﻤﺎع ﺪﻣﮑﺮ= 5165;ﺗﻴک ﺤﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ ﺴ&#= 65268;ﺎسی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﺘﺮ&= #1605; ﻨمی ﺸﻤﺮﻧﺪ. ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ &= #65165;ﺟﻤﺎعی هم ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ &#= 65165;ﺟﻤﺎعی ﺒﺎﻃل اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166; ﺍﺟﻤﺎع ﻔﻘﻬﺎ &#= 64400;ﻪ ﮔﺎهی ﺘﺄﮐﻴﺪ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ ﺍﻭﻟﺎ ﮐﻪ ﻫﻴﭽ&= #64405;ﺎﻩ ﺍﻳﻥ اﺗﻔﺎق ﻨ= 5170;ﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭث&= #1575;ﻧﻴﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺼﻠﺎﺣﻴﺖ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭحَقّ نماین= 583;گی ﻤﻠﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻴّم آﻧﺎA= 253; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺣتی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ اﻣﻮﺭ ﺳﻴﺎسی A= 184;ﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ شایستگی = ﻮﮐﺎﺭﺩﺍنی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ ﻭ &= #65203;ﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ آﻥ ﺴﺮﺍﺳ&#= 65198; ﺟﻬﺎﻥ اﺳﻠﺎﻡ &#= 65197;ﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ ﺑﻨﺎ = حَقّ اﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ﮔﻔﺘﻪ ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺒﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻤﺘف&#= 1602; ﺒﺎﺷﻨﺪ من ﻗﺒ= 5262;ل ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺼﺮﻳﺤﺘﺮﻳﻥ ﻨ&#= 65208;ﺎﻧﻪ ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ &#= 65169;ﺎﻃل ﺴﻴﺎسی اﺳﺖ. ﭼ= 5258; ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩ&= #65267;ﻨﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﺒﺎ= ﻳﺪ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﺟﺒﺮ &= #65261; ﺯﻭﺭﻯ ﺑﺎﺷﺪ. آ&= #1582;وندﻫﺎ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﺎﻫ&#= 1605; ﻤﺘفق ﻨﺸﺪﻩ ﻭ &#= 65267;ﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎئی = 5252;ﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ آ= 582;وندﻫﺎﻯ کموﻧﻴﺴﺖ ﻫم ʌ= 36;ﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ به آخوندﻫﺎﻯ اﻧﮕﻠﻴﺴﻰ ﻭﻳ= 5166; ﺗﺎبع ثرﻭﺗﻤ᥽= 6;ﺪﺍﻥ ﺒﺎﺯﺍﺭﻯ ﺤﺎﮐ&#= 1605; ﺒﺮﺟﺎﻣﻌﻪ. ﺗﮑ&= #65236;ﻴﺮ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﺯﺭ= ﻭ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺗﺮﻭﺭ ﺍ= ﺯ آخوندﻫﺎ ﺑﻨﺎ= ;م ﺨﺪﺍ ﺷﻬﺮﻩ ﺍﻓ&= #65166;ق هستند .قُرّه &#= 64404;ﻴﺮﻯ ﺍﺯ قُرآن ﻳﺎ ʋ= 65;ﺯ (قُرآن ﻨﺎﻃﻖ) A= 267;ﻌنی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی زﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&#= 65220;ﺮح الهی است. ﻭ ﻣ᥾= 2;ﺿﻮع اﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺐ قُر= 70;ن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65188;ﺪﻳث ﮐﻪ ﺍﺟﻤﺎع ﺒﻤ&#= 65228;ﻨﻰ جَمع ﺸﺪﻥ ﺑﺎʌ= 03;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻭﺣﺪ&= #65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ.ﻭجَم ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻮﺟﻤ&#= 65208;ﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴّﺪ جَم A= 208;ﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ&= #65165;ﻳﺮﺍﻥ ﺒﺎﺳﺘﺎﻥ همی = 6; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻘﺮﻳﺶ = 5199;ﺭﺩﺷتی ﺪﻧﺒﺎل ﻤﻴﺸﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﻤﻴﮕﻮ᥾= 7;ﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﻨﻰ ﺣ= ﺪﻳث ﻭﺗﺄﻭﻳل ﻮ ﺗﻔ&#= 65204;ﻴﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﺟﺎﻫﻠﺎ&#= 65253; ﻳﻌنی آخوندﻫ&= #65166;ی قشری مذهبی ﻭ&#= 65251;ﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺳﻠﻮک الهی ﻤ᥾= 8;ﮕﻮﻳﻨﺪ. ﭼﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺻل &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ا&#= 65255;ﺮﺍ ﺳﻴﺎسی ﻮﺣﮑﻮA= 251;ﺖ ﺑﺮﻣﺮﺩم ﺪﺍﻧ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻄﺮ&= #65235;ﺪﺍﺭ ﺧﻠﻔﺎی راشدی= ن و اموی و عباسی و فاطم= 740; و عثمانی ﻭﭼﻪ= ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻄﺮﻓﺪﺍﺭﺣﮑﻮ= 5251;ﺖ ﺳﻴﺎسی اﻣﺎﻣʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰﻫم ﻨ&#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭآخوندﻫﺎ ﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﭘﺎ ﻣ= ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ اﻫل ﺒﻴﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند. ﻭلی ﺴﻨ= ;ﻴﺎﻥ ﺨﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﭼﻮﻥ اﻣﻮﻳﺎﻥ &#= 65262; ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﻮﻋ&#= 1579;ماﻧﻴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. = ﻭ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ که ﺳﺎﺩﺍﺕ غیž= 5; مؤمن سلوکی ﻭ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﭼﻨ&#= 65194; ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺃﻫل &= #65170;ﻴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ = ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎ ﻣأموﺭﻳﺘʌ= 64; الهی هستند. ﺗﺎ ﺩﻳʄ= 05;ﺮﺍﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ الهی ﺮﺳﺎﻧﻨ᥷= 4; .ﻧﻪ ﺑﻴﻌﺖ ﭼﻨﺪ ﺭﻫ&= #65170;ﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺩﺭﺳﻘ&#= 65268;ﻔﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #65261;ﻓﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﻭﻧ&= #65258; ادّعاﻯ آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﺸﻴﻌﻪ ﮐﻪ ﺍﻣﺎ&= #65251;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻟقوّه ʋ= 91;ﻠﻴﻔﻪ ﻭﻟﻰ خودشان ﺮ= ;ﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌل اﻣﺎ= 05; ﻮ ﺭﻫﺒﺮ ﻭﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ و جانش ین= ; پیامبر ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﻮئی اﺯ ﺭﺍﻩ ﻭﺩﻳﻥ &= #65192;ﺪﺍ ﻧﺒﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﻣﺎم اﺯ سعی ʋ= 94;ﺷﻤﻨﺎﻥ ﺣﮑم ﻘﺮﺍﻥ ﺮﺍ &= #65169;ﺎﻃﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65203;ﻠﺎمی علنا ﻭ ﺍﺷﮑﺎʋ= 97;ا ﺍﻳﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩﻯ &= #65198;ﺍ ﺑﺎﻃل کرﺩﻩ ﻭA= 165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮخ ﻤﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ حد= 40;ث ها ﻭ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ &#= 65251;ﺤﻤﺪ ﻫم ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴ= 5174;. ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻴﺎسی ﺒﻤﻮﺟA= 168; ﺍﻥ ﺒﺮ ﭘﺎ ﺷﻮﺩ= . ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ کدﺍم ﺤ@= 401;ﻮﻣتی ﺪﻳنی ﺒﻬﺮﻩﺍA= 263; اﺯ قُرآن ﻮ حد= یث ها ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﺩﺭ قُرآن ﻮحد= یث ها ﻫﻴچ ﻤﻄﻠب®= 0; ﺠﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ سلو= 05; الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﻬم اﮔﺮ ﺍﻫ= 5246; ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻭﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65261;ﻣﻨﻈﻮﺭ الهی ﺮﺍ ﺑﻴﺎ = 6; کنند. ﻣﺨﺎﻟﻔʋ= 74; ﺑﺎ ﺍﻳﺎﺕ ﻭﺍﺿح ﻮ &= #64344;ﺮﻧﻮﺭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺘﺎﺏ &= #1602;ُرآن ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ ﻭﻋﻠﺎﺋم اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ هستند ﮐﻪ ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩق ﺒﺎ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; نوع بشری اﺳﺖ.= ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ و یا = 601;سخ گیاهی و رسخ جمادی ووسخ ت= 581;ت جمادی ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ&= #65240;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻭﺯ&#= 65259;ﺎ ﺻﺎﺋم ﻮ ﺷﺒﻬﺎ &= #65239;ﺎﺋم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;ﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺭﺟ&= #65258; ﺍﻭل کاﺭ آخون= دﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩم &= #65184;ﺎﻫل ﻨﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل آنها ﻣﻴﺮﻭﻧ᥷= 4;. ﭘس ﺍﮔﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﻌ&= #1606;ی ﻄﺮﻳﻘﺖ و وظیفه ﺳﻠﻮﮐﻰ= ; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺼﺪﻳق ﺸﻬﻮ= 5193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﺪ ﺍﻥ ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﺭ&= #65261;ٴﻴﺎئی ﺪﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﺮ ﮐس ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ تجلّیات اله= 40; ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ حَق= 17;ی ﺒﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ عامل متعهّد که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5193;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺒﻨﺪﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﺣﺪﻳث ﻭﺭﻭﺍﻳنی ﻮﮔA= 236;ﺘﺎﺭﻯ اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﻣﻮﺍفق ﻄﺮﻳﻘA= 174; ﺳﻠﻮکی ﻨﺒﺎﺷA= 194; ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻳﻥ هد= 5233; الهی ﺮﺍ ﺗثبی= ت ﮐﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﺣتی اﮔﺮ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭﺍﻣﺎمی هم ﻨ«= 1;فته ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮل = ﺘﺎﺭﻳح اﺳﻠﺎﻡ ﺑﺠﺰ ﺍ&#= 65255;ﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺒﻤﻌﻨ&#= 65264; ﺳﻠﻮکی ﻮﻧﻘﺶ = 5261;ﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻭﺍ= ﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺒﻮﺩﻥ ﺭʌ= 03;ﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ = ﺍﻫل تسنّن مُدّع= 40; ﺴﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺳ&= #1615;ﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﻠﻮ&#= 65241; الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﻣﺬ= ﺍﻫﺐ ﺗشیع گوﻧﺎﮔﻮ= ;ﻥ که ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻌﺎ= 593; اﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯ تجل= 17;یات الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﻮﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ &#= 64400;ﻪ ﺳنی ﻮﺍقعی ﻮ᥸= 7;ﻴﻌﻪ ﺑﺎ شُعاع اله&= #1740; هستند ﻫﻤﻴﺸﻪ= ; ﮔﻤﻨﺎم ﻤﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&= #65166;ﻟﺒﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺪﻳﺸﺎﻥ ﻣ&= #65228;ﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .ﺣﺪ&= #1740;ث ﻭﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﻪ ﻣ&= #65220;لبی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ (ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺮﻯ) ﺤﺎ= ﺩث ﻭﺣﺪﻳث ﻭ ﺍﻧﻘ&#= 65248;ﺎبی ﺪﺭﻭﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ = ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻯ ﺘﺎﺯﻩ ﻭ&= #65187;ﺪﻳث نوین ﺑﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻏﻴ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻦ(ﺣﺪﻳث&#= 1607;اﻯ ﺤﺎﺩث ) ﻭﻳﺎ (ﺭﻭ= ;ﺍﻳﺖﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴﺎﺋﻰ) ﻭﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻴﺰﻯ &= #65184;ﺰ ﻗﺎﺑل ﺸک ﻮﺑﺎ= 5219;ل ﻮبی اﺭﺯﺵ ﻧﻴA= 204;ﺖ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ &= #65197;ﻭٴﻴﺎئی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65187;ﺎﺩثه ﻫﺎﻯ ﻤﻬم ﺰﻧﺪ&#= 64404;ﻰ ﺍﻧﺎﻥ ﻭتجلّی اﻟﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁ&#= 65255;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﻣﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎ&= #65199;ﻩ ﺑﺨﻠق ﻮ ﻣﺮﺩم &#= 65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﺭﺳﺎﻝ اله= 40; ﻴﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖﻭﺣتی A= 256;ﺒﻮﺕ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ (ﺗﻨﺒ= ّوء ﻮ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ) ﺍ= ﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳّل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ همراه ﺑﺎ ﺍﺫᤨ= 0;ﺎﺭ ﺩفع شرک ﻤﻴﺒᥴ= 6;ﺷﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺘﻤﺎم اʌ= 67;ﻨﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻋ= 5176;ﺒﺎﺭ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل اﺯ ﺩﺳﺖ &#= 65251;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ = 5261; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺳوآل ﻮ ﺩﺭﺧﻮA= 165;ﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #64344;س ﺍﺯﻣﺮگ آﻧﺎﻥ = 5251;ﻄﺎلبشاﻥ ﭽﻮﻥ اﻣﺮﻯ ﺗﺎ&#= 65197;ﻳخی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺻﺎﺣﺐ &= #65187;ﺪﻳث جدید ﻭ ﺍﻫل ا᥼= 7;ﺬﮐﺮ ﻭﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍنی = 5256;ﺎﻃﻖ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ= ﻭﺣتی ﺼﻮﺭﺕ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺧﺒﺮ ثقلین ﺮﺍ ﻣﻄ᥷= 8;ح ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻇﺎ&= #65259;ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺍ= ﻫل ﺴﻨّﺖ ﻭ ﺗﺸﻴﻊ &= #65169;ﺮ ﺍﻥ ﻤﺘﻔﻖ ﺑﻮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻣﺮﻭﺯﻩ A= 211;ﺤﺒتی هم اﺯ ﺍﻳﻥ مط = 4;ب ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍ= ﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻭ آخوندﻫﺎ ﻭ᥾= 7;ﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻮ ﺧﻮﻳﺸ&= #65166;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65227;ﻤﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻫ&= #65268;چ گرﻭهی اﺯ ﻣﺴ᥼= 8;ﻤﺎﻧﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨمی ﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. ﺭﺍﺑﻄﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65169;ﺎ ﻋﺘﺮﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺮ&= #65165;ﺑﻄﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; عترت است ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ قُرآن ﻨﺎﻃﻖ ᥽= 9;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭث ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺗﺤﮑم ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی سالکان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺗﺤﮑم و حکومت ﺴﻴﺎﺳﻰ= ;. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗتی ﺴ= 5166;ﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐ&= #65258; ﺣﻮﺽ ﮐﻮثرﻋﻘ= 04; کُلّی ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻥ کتاﺏ ﻭ ﻋ= 5176;ﺮﺕ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ نم= 40; ﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک اʋ= 99;ﺍﺩ ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻌﻬﺪ ﺑﭙ= ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ جدا نمی گرﺩﺩ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﭽ&#= 65258; ﻭﻗﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺣﻮﺽ ﮐﻮثر رﺍ یا مقام شهود مصطفوی ضرور= 40; برای شهود نهائی قائم ر= 575;ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨ&= #65268;ﺰ ﭼﻪ ﺳﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻣﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺼﺪﻳق &= #65188;ﺪﻳث ﻭﺗﺤﻘق ﻴﺎ ﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻥ ان ﺘﻨ= 5260;ﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻮ ﺗﺼﺪﻳق عین A= 165;ﻟﻴﻘﻴنی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐ&= #1587; ﺍﻳﻥ گفته ﻭ ﺭA= 261;ﺍﻳﺖ ﺭﻭٴﻴائی تاﺯ= ﻩ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺑﻤﺮ&#= 65165;ﺗﺐ الهی ﺮﺍ ﺗﮑﺬʌ= 67;ﺐ ﮐﻨﺪ ﺟﺎﻫل ﻮ ﮐ&= #65166;ﻓﺮ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 1570;خوند متعبّد ﻗﺸﺮﻯ= ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣ&= #65166;م عسکرﻯ ﻨﻤﻮﻧ᥽= 8; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﻴﻥ ﺴﻨﻴﺎﻥ ﻮ = ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻈﺮﻫ= 5204;ﺖ ﮐﻪ پیامبر ﻣﻴ= ;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ : ﺍﻧّﻯ ﺘﺎﺭک ᥻= 6;ﻴﮑم اﻟثقلین ﮐﺘﺎ= ﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻋﺘﺮت= 740; اﻫل ﺒﻴتی که &#= 65169;ﻤﻌنی هماﻥ ﺤﺪﻳث ﻗʋ= 70;لی اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻧﻤﻮ&#= 65255;ﻪ ﺳﻮمی ﺪﺭ ﺍﻳﻪ &#= 65239;ﺮﺍنی اﻧّﻤﺎ ﻭﻟﻴّ&#= 64401;م اﻟﻠﻪ ﻭ ﺮﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨ&= #65262;ﺍ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻴﻤ&#= 65262;ﻥ اﻟﺼﻠﺎة ﻭ ﻳﻮ= 652;ﺘﻮﻥ اﻟﺰﮐﺎة ﻭﻫم A= 198;ﺍﮐﻌﻮﻥ ﻭلیّ ﻮ ﺳﺮﭘﺮ= ﺳﺖ ﺳﻠﻮکی ﺸﻤﺎ ﺧ= 5194;ﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﻭﮐﺴ&= #65166;ﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ آﻭﺭﺩ= 5255;ﺪ ( ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻧﻤﻮﺩ= ;ﻧﺪ ﻭ کامل الهی ﺸ= ﺪﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺣتی ﺴﺎﻟ&#= 65242;) ﻫﺴﺘﻨﺪ .ﮐﻪ ﻣﺪ= ﺍم ﺪﺭ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﻧﻤ= ﺎﺯ ( ﻭﻳﺎ ﺻﻠﻪ ﻭﺍﺭ= ;ﺗﺒﺎﻃ ﺪﺭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺯﮐﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ &= #65255;ﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭙﻮلی ﺒﺪ= 5259;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ&#= 65263; ﭽﻮﻥ اﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺭ&= #64400;ﻮع ﻨﻤﺎﺯ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﺭﮐﻮع ﻮ ﺍﺣﺘﺮﺍم ﻮﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭﻫﺮﺳﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ الهی ﺒﻌﺪﻯ ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﻣﺎم عس= 05;رﻯ ﻨﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﺑﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﺮ ﺣﺎکی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺪ&#= 65259;ﻨﺪﻩ ﺯﮐﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺎل &= #65256;ﻤﺎﺯ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ= ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﺎﺯ = ﭼﻨﺎﻥ بی ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; میخ اﺯﭘﺎﻳﺶ ʋ= 97;ﺍ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭ&= #65193;ﻧﺎﻙ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﻟﺎ = ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍ= 5193; ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﺎﺯ = ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻴﺨﻮﺩ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻯ هم ا= 5187;ﺴﺎس ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ &= #65175;ﺠّﺴم اﻳﻥ آیه ﺩﺭﻫʌ= 52;ﺎﻥ کاﺭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻧ= ;ﻤﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م عسکرﻯ اﺯ ﺍﺗ᥻= 6;ﺎق اﺣﺎﺩﻳث ﻣﻰ اA= 261;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧُم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺮʋ= 65; ﺑﺮﺩﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻣʌ= 53; کنت ﻣﻮﻟﺎﻩ ﻓﻌلیّ ﻤﻮﻟﺎʌ= 57; ﺍﻟﻠّﻬمّ ﻮﺍ = 4; ﻤﻥ ﻮﺍﻟﺎﻩ ﻭ ﻋﺎﺩ ﻣﻥ عاﺩﺍﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= ;ﮐس ﺭﺍ ﻣﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ = ﻭ ﺳﺮﭘﺮﺳتی او را ﺪﺍﺷﺘﻢ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﭙس علیّ ﺴﺮﭘ᥷= 8;ﺳﺖ ﻭ ﻣﻮﻟﺎﻯ ( سلوکی ) اﻭ ﺍﺳʋ= 74;. ﺣﺪﻳثی که ﻳﮑʌ= 12;ﺪ ﻭ ﺑﻴﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ = ﻧﻔﺮ شاهد ﺍﻥ ﺒﻮﺩʌ= 55;ﺪ. ﻭلی ﺒﺨﻠﺎﻓﺖ = 5203;ﻴﺎسی علیّ ﻤﻨﺠﺮ ﻧʌ= 08;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ( ﻭﻟﺎﻳﺖ= ﻋﻠﻰّ) ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک &#= 1670;ند سالک در پیما= 606; او ﺒﻮﺩﻩ است ʌ= 61; ﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳت ﺴﻴﺎﺳ= 5264; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﭘ= 5268;ﺮﻭﺍﻥ علیّ ﻨﻴﺰ ﻃﺎʌ= 47;ﺐ ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﭘ= ;س ﺍﺯعلیّ ﻮﻟﺎ᥾= 7;ﺖ ﺑﺎﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﺰﺩ ﺍ&= #65251;ﺎم غایب ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﻳ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﻭ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯﺣﺪﻳ&#= 1579; ﻣﺘﻔق ﺪﻳﮕﺮﻯ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩعلیّ ﻴُﻘضی ﺪَﻳﻨ᥾= 4; ﻭ ﻳﻨﺠﺰ ﻣﻮﻋﺪﻯ ﻮﻫﻮ ﺧﻠﻴفتی = 93;لیّکم ﺒﻌﺪﻯ علیّ ﺒ&= #65194;ﻫﻴﻬﺎﻯ ﻤﻦ (ﻭ ﻳﺎ ﺑﻤﻌن= ی ﺪﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺗﻬﺎﻯ ﺪﻳنی ﻮ تعهدات ﺳﻠﻮک&= #1740; ﻤﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺷ= ;ﻤﺎ ﻣﻴﮑﺮﺩم اﻭ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻫ&#= 64401;ﺎﺭ پولی بکسی ﻧﺒ&= #65262;ﺩ ﻭﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺑﺪ&#= 1607;ی اﻭﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﮐس &#= 65187;ﺎﺿﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻭ = ﺷﻮﻧﺪ . (ﺍﻧﺠﺎﺯ ﻭ ﺗﺤ᥼= 0;ّﻖ) ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪ تنها بسالکا= 06; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻋﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65268;ﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮ ﻭ ﺧ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﻠ= ﻴﻔﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺧَﻠَﻒ = 5261; ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭼ&= #65198;ﺍ ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﻓﺖ. &= #64400;ﻪ علیّ ﻮ ﻳﺎ ﺍﻭA= 247;ﺎﺩ علیّ قاعدتا = 5192;ﻠﻴﻔﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻ= ;ﺒﺎحی ﺨﻠﻴﻔﻪ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺸﺪﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺗﻀﺎﺩ ﺩﺍﺧلی رهبران اسلا= 05; ﺒﻮﺩ. ﮐﻪ ﺭﻳﺸﻪ در ﻣ&#= 65170;ﺎﺭﺯﻩ قبیله ای ﺑﺎ ﻭ= ;ﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﺍﺷﺖ. &#= 65261;ﺣتی هفت ﻣﺎﻩ ﺧﻠﺎA= 235;ﺖ ﭘﻨجَم اﻣﺎم ᥶= 8;ﺴﻥ ﺪﺭ ﮐﻮﻓﻪ بوسیله علیّ پس از وفاتش ﺑ&= #65260;ﻴچ عنوﺍنی ﺪﺭ ﺗᥴ= 6;ﺭﻳخ اﺳﻠﺎم ﻮﺍﺭﺩ = 5255;ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻣﻌﺎﻭ&#= 65267;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺴﺎﺑﻘﻪ = ﺩﺷمنی او و ﭘﺪﺭﺵ اب = 8; سفیان ﻭﺧﻮﻳش= انس ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳ&= #65248;ﺎﻡ ﺑﮑلی ﻨﺎﺩﻳﺪA= 257; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺤﺪﻳث ᥽= 1;ﻮﺭﺩ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; ﺮﺍ ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﻗتی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ علیّ ﺮﺍ ﺑﺠﺎʌ= 55;ﺸﻴنی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﺪﻳﻨ&= #65258; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺠﻨ&= #1711; ﻴﺮﻣﻮک ﺮﻓﺖ ک= 607; علیّ ﮔﻔﺖ ﻣﺮʋ= 65; ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺯﻧﺎﻥ ﻮ ﮐﻮﺩﮐ&= #65166;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﺋﻰ؟ ﻭ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺪﺍﺩ ﺍ᥽= 1;ﺎ ﺗﺮضی اﻥ ﺘﮑﻮA= 253; ﻤﻨّﻯ ﻠﻤﻨﺰل= 77; ﻫﺎﺭﻭﻥ ﻤﻥ ﻤﻮﺳﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻧّﻪ ﻟﺎ ﻧبی= 17; ﺑﻌﺪﻯ اﻳﺎ ﺭﺍضی ﻨﻴA= 204;ﺘﻰ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻳم ﭽﻮ&#= 65253; هاﺭﻭﻥ ﺒﺮﺍﻯ = 5252;ﻮسی ﺒﺎﺷﻰ؟ .ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔ&= #65166;ﻭﺕ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ&= #65251;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻨﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ( ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪ᥷= 7; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = در هر زمان ولای= 578; الهی سالکان = 5170;ﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪﻭﺳﭙس = 5169;ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﻤﺼﻄﻔʌ= 62;ﻯ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ &= #65251;ﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم و پایان وظیفه سلوک الهی ولایت محمدی = 608;نوع بشری ﻮ ﺩﺭ ﺍﻳA= 253; ﺤﺪﻳث (ﻧﺒﻰّ) ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫ&= #65198; ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 1583;ر هر زمان بعدی و ولایت ششم م&#= 1581;مدی حتی در ولایت &#= 1607;فتم مهدی ونوع فو= 602; بشری رﺳﺎﻟﺖ ا= ;لهی ﺒﺨلق برای چند سالک خود &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻨﺒّو= 69; ﻮ ﭘﻴﺸﮕﻮئی ﻮ ﺷ= 5198;ح اﺣﻮﺍل ﻮ ﺭﻭٴA= 268;ﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﺘﺮ= ﺕ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻏﻴﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; زنده هر ﺰﻣﺎﻥ همان کاملان شاهد ﺸﻬﻮﺩ های ﭘﻨﺠﮕﺎﻧʌ= 58; ﻭ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 170;ﺎ ﻣﻘﺎم ﺤﺴﻴﻨﻰ &#= 65261; ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺎم ﺰ&#= 65251;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻘﺎم &= #65188;ﺴﻨﻰ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻔﺎﻃم= 740; ﻮ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻮ ﻣ= ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺍﺳﺘﺎﻥ اﻥ ﺪﺭﺣﺪﻳث ﮐ= 5204;ﺎ ﺍﻣﺪﻩ است. ﻭﺍ= 5255;ﮕﺎﻩ سالک ﺑﺸﻬﻮﺩ نور تجلّی ﻗﺎ&= #65163;ﻢ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ وظیفه ﺴﻠﻮک ﺴ= ;ﺎﻟﻚ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ نو&#= 1593; بشری اﻭ ﺧﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺷﺮط ﺘﻮ= ﻓﻴق ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻳﻥ ﭙ&#= 65256;ج ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; عسکرﻯ ﺴﭙس ﻧ᥵= 6;ﻴﺠﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺍﮔﺮ &= #64380;ﻨﻴﻦ (ﺭﻭﺍﻳﺎﺗﻰ) ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺗﺼﺪﻳق ﻘﺮﺍﻥ &#= 65261; ﺍﺗﻔاق ﺮﺍﻭﻳA= 166;ﻥ ﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺬﻳ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻳﻌنی اﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺳﻠﻮکی ﻤﻬم هž= 7;تند ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;نی که اﺯ ﺯﻧﺪگی ʃ= 45;ﻴﺎﻣﺒﺮ باشد ﮐﻪ ﺣﺘﻰ A= 165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺗأثیرﻯ ﺪﺭﮐᥴ= 6;ﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ کسی ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎم عسکری ﺑﻤﻮﺿﻮ= ;ع ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ حدیث ها ﻣﻮ᥷= 7;ﺩ ﺑﺤث ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻳﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴA= 253; اﻣﺮﻳﻥ ﺴﻠﻮک= 40; اﺳﺖ ﻭﺍﻣﺎم ع= 87;کری ﺮﻭﺍﻳتی اﺯ ﺍA= 251;ﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺭﺍ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻣﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴA= 253; اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻴﺎﻭ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩ: ﺼحة ﺍﻟﻌﻘﻞ ﻭ= ﺗﺨلیة ﺍﻟﺴَرَبّ ﻭ ᥴ= 5;ﻟﻤُﻬلة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻭ ﺍ= 5247;ﺰﺍﺩ ﻣﻥ ﻘﺒل الرﺍʋ= 87;لة ﻭ ﺍﻟﺴﺒﺐ ﺍﻟﻤ&= #65260;یّج ﻠﻠﻔﺎﻋل علیّ= ; ﻔﻌﻠﻪ ﻓﻬﺬﻩ ﺧﻤسة ﺍ= 5207;ﻴاء ﻔﺎﺫﺍ ﻧﻘﺺ ﺍﻟ&= #65228;ﺒﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺧﻠّﻪ ﮐ&#= 65166;ﻥ اﻟﻌﻤل ﻤﻄﺮﺣA= 166; ﺑﺤﺴﺒﻪ ﻭ ﺍﻧﺎ = ﺍﺿرَبّ ﻟکل ﺒﺎﺏ ﻣﻥ ه= 584;ﻩ ﺍﻟﺎﺑﻮﺍﺏ ﺍﻟ&#= 1579;لاثة ﺍﻟﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻟﺘ&= #65236;ﻮﻳﺾ ﻭ ﺍﻟﻤﻨﺰلة ﺑ= 5268;ﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟﺘﻴﻦ = 5251;ثلا ﻳﻘرَبّ ﺍﻟﻤ᥺= 8;ﻨﻰ ﻟﻠﻄﺎﻟﺐ ﻭﻳﺴ&#= 65260;ل ﻠﻪ ﺍﻟﺒﺤث ﻣﻥ &= #65208;ﺮﺣﻪ ﻭﻳﺸﻬﺪ ﺑﻪ ﺍﻟ&= #65240;ﺮﺍﻥ ﺒﻤﺤﮑم آﻳﺎﺗA= 258; ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺗﺼﺪﻳ&= #65240;ﻪﻋﻨﺪ ﺫﻭﻯ اﻟﺎﻟﺒﺎ= 5167; ﻭﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌ&#= 65212;مة ﻭﺍﻟﺘﻮفیق ﺍ&= #65251;ﺎم عسکری اﺯ ﻗﻮل اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤA= 268;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﭘﻨج ﺸﺮﻃ ﺪﺍﺭ&#= 65193;. (ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻧﻬ= ﺎ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺻﺤ&= #65174; ﻋﻘﻠﻰ (ﮐﻪ ﻫﺪﺍ= ﻳﺘﻬﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ ﻃ&= #65248;ﺐ ﺳﺎﻟک ﻨﺘﻴﺠﻪ &#= 65169;ﺎﻭﺭﻯ علم اﻟﻴﻘﻴﻨ᥾= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻠﻘﺎ&#= 65263; الهی ﺒﺎ ﺍﺳﺘʌ= 36;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎم ﺨﻮﺩ ﻳکی اﺯ ﺍ= 606; ﺒﻮﺩ) ﻭﺩﻭم ﺘﺨ&= #65248;ﻴﻪ ﺫﺍﺕ و روان ﻭ A= 193;ﺭﻭﻥ ﺩﺭﻳک ﺘﺰﮐﻴﻪ &#= 65255;ﻔس ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﭙس ﺍ&#= 65199; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻧ&#= 65262;ﺑﺖ ﻋﻤﻞ) ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ ت= 608;حّش ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻋ&#= 65176;ﻘﺎﺩﻯ که ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ = ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻌʋ= 76;ﻘﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺳﻮ= م ﻤﻬﻠﺖ ﺯﻣﺎنی = 705;ه ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍجَلّ ﻮ ﺯA= 251;ﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻯ هرﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬA= 262;ﺩ ﭼﻨﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﺪل ﺨﻮﺍﻩ ﻭ با ﮐﻨُﺪﻯ ﻮ ﺑ= 5236;ﺮﺩﺍﻫﺎ ﻣﻮﮐﻮل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; که بدان ﺑﭙﺮﺩ= ;ﺍﺯﺩ. ﺍﮔﺮ ﻣﻬﻠتی ﺘ= 5252;ﺎم ﺸﺪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ ﺍﺧ&= #65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮﺗﺮک ﺴﻠﻮک ﻨﮑﺮﺩ ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺎ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65166;ﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎ ﭘﻴﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﻣﺘ&= #65268;ﺎﺯﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍ= ﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻤ&= #65240;ﺪﻣﺎتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣ&= #65262;ﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;م اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65166;ﻫﺪﺍﻥ آن ﺒﻴﻤﻪ و تضمین ﻣﻴﮑﻨﺪ= ;) ﻭ ﭼﻬﺎﺭم ﺰﺍﺩ ﻭ &= #65255;ﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻔﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺬﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺴﺎﻓﺮ ﻭﺍﻣﺎ&#= 65193;گی اﻣﻮﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍ= 5193;گی ﻮﻣﺎلی ﻮ ﺟﺴﻤ= 5166;نی ﻮﺭﻭحی ﺒﺮﺍﻯ = 5208;ﺮﻭع ﺴﻔﺮ الهی در سلوک و نه حجّ مکّه ﺒﺴﻮﻯ ﻤʋ= 98;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ ا&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﻤ&= #65166;ﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ)= ﻭﭘﻨجَم ﺴﺒﺐ ﻭﻣﺤﺮّک = 608; ﻤُﻬﻴّﺞ ﮐﻪ ﻓ= 5166;علیّ ﺮﺍ ﺑﻔﻌلی ﻮﺍ= 5193;ﺍﺭ ﮐﻨﺪ. ﻳﻌنی سا= 04;ک راه خدا ﺒﺎ ﺍ᥽= 5;ﮕﻴﺰﻩ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ جِدّیت ﻭ ﻋﺸق= ﻮﺟﻨﻮﻥ عاﺷﻘﺎﻥ ﭙﻴﺶ = 5169;ﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮل &= #1575;ﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﮐسی ﻴک= 40; اﺯ ﺍﻳن شرایط را کم ﺪﺍﺷﺖ ﺩA= 261;ﭼﺎﺭ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭﻋﻤل &#= 65204;ﻠﻮکی ﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﻣ= ﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﻪ ﺣﺎل ﺠﺒﺮ ﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&#= 65198;ﻳﻦ ﻣثال ﻤﻴﺎﻭﺭʋ= 93; ﺗﺎ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮک ا= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ= ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﻭ ﺍﺯ قُرآن کتاب یعنی قُ= 585;ّهﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻟﻴل &#= 65194;ﺭﺳتی کاﺭ ﺧﻮﺩ را ﺑA= 268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺗﺤﻘق ﺘﺼﺪﻳ= 602; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻗﻠﺎ&#= 65253; ﻤﻮﻓﻘﺎﻥ اﻥ ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻋﺼﻤﺖ ﻭ= ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻯ ﻭ ﺗﻮﻓﻴق ﻨﻬﺎ&#= 65163;ﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻨﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻗﺖ = ﺑﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺼ= 5198;ﻳﺤﺎ ﺑﺤث ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ&#= 64400;ﺎﺭ سلوک الهی لازم ﻤﻴﺪﺍﻧ᥷= 4; ﻭ ﻣﺴأﻟﻪ ثوﺍﺏ A= 183;ﻮئی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻭﺧﻄﺎﻯ اﻭ را = 5255;ﺘﻴﺠﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺨ= ﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; را ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭلی ﺒﺎ= 5267;ﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺸِﻖّ ﺳﻮم اﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺟ= ﺒﺮالهی ﻮﻓﺮﻣﺎﻥ اﺯل= 40; کن ﻔﻴﮑﻮﻥ ﺍﺯ &#= 65165;ﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; گرﺩﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﺘﻰ ﻧﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ= ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﭙس &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻈلمی ﺒﺨA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻮﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮔﻔﺘﻪ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65203;ﺘم ﻨﻤﻴﮑﻨم ﺬﻟک = ﺒﻤﺎ ﻗﺪّﻣﺖ ﻳﺪﺍﻙ &#= 65261;ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﻴس ﺑﻈ= 5248;ّم ﻠﻠﻌﺒﻴﺪ ﺍﻳ᥽= 3; ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺖ میباشد که ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﻯ ﻭ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ موبد ) ﺭﺍ ﺳتم A= 256;می کند. ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = 5175;ﮑﺬﻳﺐ (ﺍﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍﻧﻰ)= ﺳﺘم ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻫﻤﮕﺎﻥ اﺯﻣ= 5204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﮐﻔﺮ ﭼﻨﻴﻥ کس= 740; ﺮﺍ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. = ﺍﻣﺎم ﻤثال ﺒﺮﺩﻩﺍʌ= 63; را میآورد ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺍﻧﺪکی ﭙﻮﻝ ﮐ= 5166;ﻟﺎﻯ گرانی ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺩﻩ = ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻓﺮﺍ&#= 65259;م کند ﺑﺎﺯ ﻣﻮﺭA= 193; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺻﺎﺣ&#= 65168; ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮ&= #65235;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ.ﻟﺬﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﭘس ( ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ ﺳ= ;ﺘﻢ) ﺩﻭ ﺻﻔﺖ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234;ﻋﺪل ﻮﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺧﻮ&= #65193; ﻭﻧﻪ ستم گرﻯ ʌ= 51;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ (= ﺗﻔﻮﻳﺾ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍ کسی ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳA= 194; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺭ&#= 65165; ﺑﺨﻮﺩﺵ ﻭﺍﮔﺬ&#= 65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﻤﻄﻠﺐ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻨﮑﺘﻪ &= #65251;ﻬمی اﺳﺖ. ﺟﺰ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ان ﺮﺍ ﻧ᥽= 2;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻌﻠ&= #65174; (ﺍﻫﻤﺎﻝ الهی ) &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &#= 65197;ﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘ&= #1587; ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮ ﺍ ﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑ= ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ &= #65169;ﭙﺬﻳﺮﺩ ﺗﺎ ثوﺍﺏ ﺑﻴﺎ= 5169;ﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺗﻰ ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ از ﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴ= 4405;ﻮﻳﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻋﺠﺰ ﻗﺎﺋل ﺸﺪ&#= 65257; ﻭ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﺧ= ;ﺪﺍﺭﺍبی ﻤﻌنی ﻨﻤﻮﺩﻩA= 165;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺭﺧﻴﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﺷﺮّ ﺭﺍ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮ&#= 65193; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ آفریده ﻭﺗ= ;ﻮﺍﻧﺎدی اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺍﻣ&#= 65198; ﻭ ﻧﻬﻰ ﻋﺒﺎﺩﻯ = ﻴﺎ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﻫﺮﻃﻮﺭ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﮐﻨ= ﺪ (ﻭ ﺍﻳﻥ اﺣﮑﺎم عمومی ﺪﻳنی ﻨ= ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻳﮑ&= #65204;ﺎﻥ یا ﺩﺭ قُرآن ا= ﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ دستور ها ﺧﺎﺹ= ﻫﺮﺳﺎﻟک متعهّد است. ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل از طرف خداوند ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍ&= #65247;ﻬﺎمی اﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﻳک &#= 65204;ﺎﻟک ﺒﭙﻴﺮالهی ﻤ᥾= 8;ﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﺴﺎﻟﻚ ﻣﻌﺎﻳﺐ &= #65197;ﻭﺍنی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺑ= ;ﻴﻤﺎﺭﻯ ﻴک ﻨﺴﺨﻪ ﺩﺍﺭ&#= 65261;ئی ﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻗﺒﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻋﺪل ﻮﺍﻧﺼﺎﻑ &#= 65261;ﺍﺗﻤﺎم حَجّت ﻭ ﺍﺧﻄᥴ= 6;ﺭ ﮐﺎفی مکرر ﻤﻴ= ;ﮑﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ ﺍﺻ&= #65220;ﻔﺎﻯ هرﮐس ﺍﺯﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣ= ;ﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل مح= 05;دﻯ ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ اله®= 0; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #65197;ﺳﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮﮐﺎ&#= 65251;ل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ = ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺍﻣﺎم عسکری ﺳﭙس ﺩﺍ= ;ﺳﺘﺎﻥ کسی ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﻴﺮﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ گفت ﺍﺳﺘﻄﺎﻋʋ= 74; ﭼﻴﺴﺖ؟ (ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&= #65219;ﺎﻋﺖ) ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺮﺳ&= #65268;ﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺎ &= #64400;ﻤک ﺨﺪﺍ ﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ کمک ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 261;ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﺎل ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﻪ ﻣﺮگ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺳﺎﺋل ﺴﺎﻟک ﻤ= 591;یّع ﻤﻮﻟﺎ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻫﻴچ ﻤﻘﺎمی ﺒA= 198;ﺍﻯ کفرﮐسی حَقّ &#= 65236;ﺮﻣﺎﻥ ﻘﺘل ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ&= #65251;ﻮﻟﺎ ﺑﻮﻯ اﻣﻮﺧﺖ ک= 607; ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺗﻤﻠّ= ﮑﻬﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤﻠﮑﻬﺎ ﻣﻥ ﺪﻭنک ﻔﺎﻥ &#= 65252;ﻠّﮑﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ عطاﺋﻪ ﻮ ﺍﻥّ A= 204;ﻠﺒﮑﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ ﺒ&= #65248;ﺎﺋﻪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻤﺎلک = 5248;ﻤﺎ ﻣﻠّﮑﻚ ﻭ ﺍﻟﻤ&#= 65166;ﻟک ﻠﻤﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗ&= #65194;ﺭﻙ ﺍﻣﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﺍﻟ&= #65256;ﺎس ﻳﺴﺄﻟﻮﻥ اﻟﺤ= 5262;ل ﻮ ﺍﻟﻘﻮةﺣﻴث = 5267;ﻘﻮﻟﻮﻥ لاﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗA= 262;ة ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ </= b>ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﺗﻌلق ﺒﮑس= 40; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ ﺩﺍﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻫﺪ = ﻣﻨّﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻧﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﻠﺐ ﻧﻤﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺎﻳﺶ الهی اﺍﺳﺖ. ﺯʌ= 67;ﺮﺍ ﺍﻭﻣﺎﻟک ﺘﻤﻠ= 705; ﺘﻮ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ﺒﺘﻮ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭنمی ﺒﻴنی که= ﻣﺮﺩم همیشه ﻣﻴﮕﻮﻧ= ;ﺪ ﻟﺎ ﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗ&= #65262;ﻩ ﺟﺰ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻳﻥ ﺬ= ﮐﺮ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴ&= #65268;ﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ: لاﺣﻮ= ل ﻠﻨﺎ ﻋﻥﻤﻌﺎص= 740; اﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ= 5228;ﺼمة ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻗﻮ&= #65257; ﻟﻨﺎ علیّ ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65228;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﻌنی ﻤ= ﺎ ﺍﻣﮑﺎنی ﻨﺪﺍA= 197;ﻳﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻣ&= #65228;ﺼﻴﺖ ﮐﻨﻴﻢ ﻣﮕﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺒ&= #65256;ﺪﺩ (ﻣﻌﺼﻴت ﮔﻨﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌنی ﺘﻤﺮﺩ = 5261; ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺪﺭﺍ ﻣ&= #65198; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭتی = 5170;ﺮﺍﻯ ﻄﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳ&#= 65250; ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻤک ﻜﻨﺪ (ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮ ﺻﺒﺮکافی ) ﺳ= 4345;س ﺍﻣﺎم عسکری این آیه ﺭﺍ ﺧ᥾= 2;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻟﻨﺒﻠﻮﻧّ= ﮑﻢ حتّی ﻨﻌلم ال&= #1605;جاهدین ﻤﻨﮑﻢ ﻭ ﺍﻟﺼﺎ&= #65169;ﺮﻳﻥ ﻮﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎﺭکم ﺸﻤ= ﺎ ﺭﺍﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨیم ﺘﺎﺑA= 170;ﻴﻨﻴم ﻤﺠﺎﻫﺪ ﭘُﺮ ﺗ&#= 65248;ﺎﺵ ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﮐﻴﺴ&= #65174;. ﻭ ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی ﺼ&#= 65170;ﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ( ﺗﺤﻤل اﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ) &= #65261;ﻣﺎ ﺧﺒﺮﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻴﻢ ( ﻭﺣﺘﻰ أﻋﻠم ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎ= ﻟک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193; هر مرحله ﻭ ﻧﺠ= ;ﺎﺕ با قائم ﺷﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺳﻨʌ= 04;ﺘﺪﺭﺟﻬم ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ا= ;ﻧﺎﻥ (ﺳﺎﻟک ﺮﺍ) ﺑﺘﺪ= ﺭﻳج ﻮﺍﻧﺪک اﻧﺪک @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﻳ&#= 65166;ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎʌ= 53; ﺮﺍﮐﻪ جَهَنّ= می ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ که غ= 75;ﻓﻠﮕﻴﺮ ﻣﺮگ ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺃﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺁﻣﻨّﺎ ﻭﻫم ل= 75; ﻳُﻔﺘَﻨﻮﻥ ﻴ= ﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; اﻭﺭﺩﻳﻢ ﻭلی A= 252;ﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻘﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻭ ﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ که ﻣ= ;ﺎ ﺣتی ﺴﻠﻴﻤﺎﻥ = 5198;ﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳم &#= 65262;ﻫﺮ ﮐﺎﻣلی الهی ﺴ= ;ﻠﻴﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65199;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳ&= #65258; ﻓﺘّﻨﺎ ﻗﻮمک ﻤﻥ ﺒﻌﺪﻙ ﻭﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴﺎﻣﺮﻯ که = ﺍﻯ ﻤﻮسی ﻤﺎ ﻗﻮم = 5176;ﻮ ( ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= ﻭم کننده تو) ﺭﺍ ᥴ= 5;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﻭلی گمراﻩ ﺳﺎﻣﺮ᥾= 3; ﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ (آخو&#= 1606;دﻯ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴَ= 5252;َﺮ ﻭ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن&#= 1740;ﺒﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ) ﻭﺍ ﻳﻥ آی&= #1607; ﻗﺮﺍنی که ﺍﻥ هی اﻟّﺎ ﻓﺘﻨʋ= 76;ک که ﻣﻮسی ﻨﺎﭼʋ= 66;ﺭ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻟﻴ᥵= 0;ﻠﻮﮐم ﻔﻴﻤﺎ ﺁﺗﻴﮑم</b= > ﺘﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﮐنیم ﺩﺭ ﻣﻮﺭA= 193; ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ اﻟﻬ= 5264; (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﻮﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻳﺎ ﻫ&= #65198;ﻋﻘل ﻮ اﺣﻮﺍﻟﻴﮑﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺯﻭﺩ ﺳﺮﺩ ﺷﻮﺩ ﻭﺻﺪق ﺴﺎﻟک ثاﺑﺖ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ثمّ ﺻﺮَﻓﮑم عنهم ﻠﻴﺒﺘﻠﻴﮑم شما را ﺍﺯ ﺍﻧʋ= 66;ﻥ ﺠﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺷ= ﻤﺎﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ (= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭعزلت ﻭ ﺩﻭʋ= 97;ﻯ اﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ &#= 65261; ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻮ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﺋﻴﻬﺎ ﻭﺳﺮﮔﺮمی ها᥾= 3; ﻗﺒﻠﻰ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺍﻧّ= ;ﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎﻫﻢ ﮐﻤﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠنّة ﻣﺎ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑ&= #65166; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﮐﺮﺩﻳ&#= 65250; ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺗﻤﺎمی ﺼﺎﺣﺒA= 166;ﻥ ﻮشایستگان ﺒ&#= 65260;ﺸﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻧﺪ (ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ الهی همین اﺯ&#= 65251;ﺎﻳﺸﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻟﻴﺒﻠﻮک= 605; ﺃﻳّﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﺗﺎ ﺷﻤﺎ A= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴ&= #65248;ﻮکی اﺯﻣﺎﻳﺶ کند ʄ= 00;ﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک اﺯ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺪﺍﺭﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻭﻟﻮ شاء اﻟﻠﻪ ﻟﺄﻧﺘﺼ= 5198; ﻣﻨﻬﻢ ﻭﻟﮑﻥ ﻠﻴﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ</b= > ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩ&#= 65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺷ= 5252;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐ&= #65256;ﺪ (ﺗﺤﻤّل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ &= #65193;ﺷﻤﻨﺎﻥ اﻧﻬﺎ) ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻴﮕﻮﻳ= ;ﺪ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ اﻳA= 166;ﺕ ﺑﻤﻌنی اﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌ= نی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮ&#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ آزمایشی اله= 40; که ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐ= 5268;ﻪ ﻧﻔس و تمرین های ارادی ﻟﺎ&= #65199;م هستند). ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻮﺿﻮﻉ= ; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻣﻄﺮح ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻳﻌنی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﻬﺪ= ;ﻯ ﻤﻥ ﻴﺸاء ﻭﻳﻀ= ;ل ﻤﻥ ﻴﺸاء هر ک = 7; ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻭﻫُﺪ&#= 65263; ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;) ﻭﻫﺮ ﮐﻪ ﺭﺍ (ﺍﺯ= ; ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198;) ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺎﻣ&#= 65166;ﻧﺪگی ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻳﺎﺕ ﻧﻈﻴﺮ = ﺍﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﺋﻴ&#= 65250; ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺠﺎﺯﻯ &= #65262;ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺍﺭﺍﻯ ﺪﻭ معنی اﺳﺖ.ﻳکی اﻳﻦ ﻣﻌنی که ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ&= #65194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻬﺎﺭ&= #65165; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋﻘﺎ&#= 65167; ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ (&#= 1593;لیّ ﺮﻏم ﺘﻠﺎﺵ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺸﻬوﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &#= 65267;ﺎ ﻧﺪﻫﺪ ﻭلی ﺒﺎ= 5199; ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺍ= ;ﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﮕﺬﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﺍﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ= 5263; ﺸﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩ&= #65175;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ &= #65169;ﻀﺮﺭ ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﻭﺩﺭﻣﺮگ اﺧﺮA= 227;ﻤﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﺪ) ﻭﻣﻌنی ﺪﻳﮕﺮ = 4400;ﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭﻋﺎﻃفی= ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻴک ﺴﺎﻟ= 705; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65194; ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #1575;لهی ﭙس ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺑگفته ﺍﻳﻪ ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ثمود ﻓﻬﺪﻳﻨﺎﻫﻢ ﻓﺎﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ ﺍﻟﻌمی علیّ اﻟﻬﺪﻯ ﻤﺎ ﻗ᥾= 2;م ثموﺩ (شایستگ&#= 1575;ن ﺳﻠﻮک ﻮلی غیر= ;ﻋﺎﻣل ﻮﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎﻝ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ثمود ﻧﺎم ﻘﻮم= ;ی ﺘﺎﺭﻳخی اﺳﺖ A= 261;لی هماﻥ ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ (ﺧﻤʌ= 62;ﺩ) ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﮐﻮﺭ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﺗﺮﺟیح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﭙس ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻴﮕﻮﻳ= ;ﺪﮐﻪ ﺍﻳﺎﺕ قُرآن ᥷= 4;ﺍﺭﺍﻯ ﻣﺤﮑم ﻮ ﺭﻭﺷﻥ ( در معنی است ) ﻭ= ;ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﺷ&= #1615;ﺒﻪ ﺍﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﺒ= ;ﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻔﺴﻴ&#= 65198; ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺎﻥ که ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺪ= 5197;ﻭنی ﻮﺭﻭﺍنی ﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻔﺘﻨ= 5258; و آﺷﻮﺏ ﮔﺮﻯ ه= 587;تند. ﻣﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺏ ﮐﻪ ﻓفی ﺸّﺮﻋ&= #65170;ﺎﺩﻯ اﻟﺬﻳﻥ ﻴﺴﺘﻤ= 5228;ﻮﻥ اﻟﻘﻮﻝ ﻓﻴﺘّA= 170;ﻌﻮﻥ ﺃﺣﺴﻨﻪ ﺍﻭﻟﺌ&#= 1705; اﻟﺬﻳﻥ هدﻳﻬ = 5; اﻟﻠﻪ ﻭﺍﻭﻟﺌ= 705; هم اﻭﻟﻮ ﺍﻟﺎA= 247;ﺒﺎﺏ ﻣﮕﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎ᥽= 3; ﻤﻄﻴﻊ (ﺳﺎﻟﻚ)ﮐﻪ ﻫﺮﭼ= ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﻨﻮ&= #65255;ﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺗﺒﻌﻴﺖ و دنبال ﻣﻴﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ ﺼﺎﺣ&#= 65170;ﺎﻥ عقل هستند (ﺗﺒ= ﻌﻴﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﺭﺗﻤA= 198;ﮐﺰ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻞ ﺑﺨش اﻥ ﺮﻭﺡ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی هستند.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1552 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ32 -ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﺍﻧّﻯ ﻠﻐﻔّﺎﺭ ﻟﻤﻥ ﺘﺎﺏ= ; ﻭ ﺁﻣﻥ ﻮﻋﻤل ﺼﺎ&#= 65247;ﺤﺎ ثمّ ﺍﻫﺘﺪﻯ <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮ ﻣﻥ ﺒ&= #65192;ﺸﻨﺪﻩ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ کسانی هستم ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65261; ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﻋﻤل ﺼﺎﻟﺢ ﻧ&#= 65252;ﻮﺩﻧﺪ (ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮکی &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﻭﺍﻭم عملی ﺩ᥷= 7;ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ&= #65263; ﺪﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﺣﺼﻮل ﺘﺤﻠﻴ= 5258;ﻫﺎﻯ اﺧﻠﺎقی ﻮﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65192;ﻮﺩ) ﻭﺳﭙس ﺑهدایت= ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. (ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻗﺎﺋم هُدﺍﻯ ʌ= 56;ﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑ&= #65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ هُدﺍئی ﻮحَج&#= 1617;ی اﺳﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ (حَجّ ﺃﻋﻈﻢ) ﺍ= 5203;ﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺘ= 5236;ﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ: ﻠﻬﺬ᥽= 7; ﺍﻟﺂیة ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻳﺪل ﺬ&#= 65247;ک اﻟﺘﻔﺴﻴﺮ عل®= 0;ّ ﺃﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﻳ&= #65240;ﺒل ﻤﻥ عمل عملا ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻤّﻥ ﻠﻘﻴﻪ ﺑﻮ&#= 65235;اء ﻤﻨﻪ ﺑﺬﻟک اﻟ= 5176;ﻔﺴﻴﺮ ﻭﻣﺎ ﺍﺷﺘﺮﻃ ﻔ&= #65268;ﻪ علیّ اﻟﻤﻮٴﻤ= ﻨﻴﻦﻭ ﻗﺎل اﻧّﻤﺎ ﺍA= 247;ﺘﻮبة علیّ اﻟﻠﻪ ﻟ᥼= 8;ﺬﻳﻥ ﻴﻌﻤﻠﻮﻥ اﻟﺴ= 608;ء ﺒﺠﻬﺎلة ﻳﻌن®= 0; کاﻠﺬﻧﺐ ﻋﻤﻠA= 258; ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ ﺍﻥ کاﻥ ﺒﻪ ﻋﺎﻟﻤ= 5166; ﻓﻬﻮ ﺟﺎﻫﻞ ﺣﻴ&= #65253; ﺨﺎﻃﺮ ﺑﻨﻔﺴﻪ فی ﻤﻌﺼﻴﻪ ﺭﺑ= 617;ﻪ ﻭﻗﺪ ﻗﺎل فی ﺬ= 5247;ک ﺘﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻳﺤکی ﻘﻮل ﻴﻮA= 203;ﻒ ﻟﺄﺧﻮﺗﻪ ﻫل علمتم ﻤﺎ ﻓﻌ᥼= 8;ﺘﻢ ﺑﻴﻮﺳﻒ ﻭﺃﺧﻴ&#= 65258; ﺍﺫ ﺃﻧﺘم ﺠﺎﻫ&#= 65248;ﻮﻥ ﻓﻨﺴﺒﻬم الی = 5;ﻟﺠﻬﻞ ﻟﻤﺨﺎﻃﺮﺗﻬم = 5170;ﺄﻧﻔﺴﻬم ﻔﻰ ﻣﻌﺼﻴﻪ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺁ᥾= 7;ﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ هست (= 5251;ﻌنی ﺒﺎﻃنی غیر ﺍ᥷= 9; ﻣﻌنی ﻈﺎﻫﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65199; ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﺁﻥ ﺪﺭ= سلوک الهی ﻭﭘس ﺍﺯ ʋ= 97;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺒﺪﺍﻯ الهی ʌ= 62; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺁﺷﮑﺎﺭ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ) ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴچ عملی (ﻋﺒﺎﺩﺕ) = 5197;ﺍ ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ ( ﺑ= ;ﺮﺍﻯ مشیّت الهی ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻭل هر ﮐﺎﺭﻯ = 75;ﺳﺖ) ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ = ﺍﻭﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻴﺎﺑﺪ &= #64400;ﻪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ (ﺑﭙﻴ&= #65252;ﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬّﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭسلوک الهی ﻮ = ﺻﺒﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺃﻣ&= #65198; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ &= #65262; ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ. ﮐﻪ ﺗﺠﻠ= ﻴﻪ الهی اﺳﺖ) ﻭﺍʌ= 67;ﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻗﺒﻮل اﻋﻤﺎل اﺯ ﻣﻮ= 52;ﻤﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اوم کنندﻩ ﻭﻧ= ﻪ ﻫﺮ مُدّعی ﻤﺴ= ;ﻠﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ&= #1606;ی ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﺮ = خودشان هم ﺁﺷﮑﺎﺭ می A= 208;ﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻌﺼّ&#= 65168; ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﮐ&= #65256;ﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.) ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺗﻮﺑﻪ ﭘﺬﻳﺮﻯ &= #65197;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺍﮔ&= #65198; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65183;ﻬﺎﻟﺖ ﻭﻏﻔﻠﺖﻋﻤلی A= 252;ﻴﮑﻨﻨﺪ (ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﭼﻪ= ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻏﻠﻂ ﻣﺎﺩﺍم ﺠ&#= 65166;ﻫل ﻮﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺭ= ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭسلوک الهی ﻭ اﻭم ﺪᥴ= 5;ﺷﺘﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی ﺒﺎﺷﻨA= 194;) ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻋﺒﺪ ﻭ &#= 65169;ﻨﺪﻩ (ﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺎ ﺍﻳﻨ= ;ﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ = ﻭﻣطیّع ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #65183;ﺎﻫل اﺳﺖ. ﻣﺎﺩﺍﻣﻴ&#= 64401;ﻪ ﻳﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻔﮑ&= #65198; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺍﻓﺘﺎﺩ. ﻭﺟﺮﺃ&= #65173; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺧﺪﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﮐﺮﺩ (ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﮑﻨﺪ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ = ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻴ&= #65262;ﺳﻒ ﺑﺒﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ &#= 65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁﻳﺎ ﺣﺎﻟﺎ ﻓﻬ&= #65252;ﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺮ ﻳ= ﻮﺳﻒ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻳﺪ؟ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺟﺎﻫل ﻮﻧﺎ ﺁﮔ&#= 65166;ﻩ ﺑﻮﺩﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺴ&= #65262;ﺏ ﺑﺠﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻏﻔ&= #65248;ﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺩ = ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻗ&= #65194;ام ﺒﻤﻌﺼﻴﺖ ﺧﺪﺍ &= #65261; تمرّد ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﻨﺪ. ( ﮐﻪ ﺳﻠﻮک ﻨﮑﻨ= ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺸﮑﻨند ﻭلی = 5;ﻳﻥ ﺒﻤﻌنی ﻤﻌﺎﻑ = 5169;ﻮﺩﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ هم ﻧ= 5268;ﺴﺖ ﻣﺎﺩﺍم که قُر= ;آن ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﻭﺣتی ﺮﻭ= 652;ﻴﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65261; ﺣﻮﺍﺩث ﺟﺎﺭﻯ &#= 65251;ﺪﺍم ﺘﺬﮐّﺮ الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳ= 5174; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ اﺗﻤﺎم = 581;ُجّت ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﺟ&= #65256;ﮕل ﻮ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﺩ&= #65261;ﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﻭ تمد= 617;ن ﻭ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻮ= سلوک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ. A= 261;ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺨﺒﺮﻣﺎﻧﺪ= 5257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﻤ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﻮ ﭘﻴﺮﻭ&= #65165;ﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺷﻬﻮﺩ الهی ʌ= 62; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻧﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭلی ﺘﮑﻴﻪ ﺑﺮﻣﻨﺒ&#= 65198; ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺰ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻭﮐ&= #65208;ﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.)<o:p></o:p> حدیث 1553 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ25= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﺪﺭم ﭙﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻧﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﻧﭽA= 258; ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ؟ (ﻳﺎ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑ&= #65228;ﺪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐ&#= 65258; کسی ﺒﺪﺍﻥ ﺪﺳA= 176;ﻮﺭ الهی ﺒﺮﺳﺪ) ﻭA= 267;ﺎ نهی اﺯ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﻗﺒﻠﺎ= ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﮕﻴﺮﺩ ﻭلی ﺒ= 5228;ﺪﺍ ﮔﻔﺖ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻴﺪ) ﻭﺍﻳﺎ = ﮐﻤک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ (= ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮐﻪ ﮐسی گناهی ﺒﮑﻨﺪ) ʋ= 65;ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩﻩ: امّا ﻣﺎ ﺳﺄﻟ&#= 65174; ﻫل ﻤنع اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﺃﻣﺮ ﺑﻪ؟ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﺠﻮﺯ ﺫﻟک ﻮ ﺍﻭﺟﺎﺯ &= #65195;ﻟﻚ ﻟﮑﺎﻥ ﻘﺪ ﻣنع اﺑﻠﻴس ﻋﻥ اﻟA= 204;ﺠﻮﺩ لآﺩﻡ ﻭ ﻟﻮ ﻣن= 593; اﺑﻠﻴس ﻟﻌﺬﺭA= 257; ﻭﻟم ﻴﻠﻌﻨﻪ ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ﻣﺎ ﺳﺄﻟﺖﻫل نهی عمّا ﺍﺭﺍ= ﺩ؟ ﻓﻠﺎ ﻳﺠﻮﺯ ﺫﻟ&= #65242; ﻭ ﻟﻮ ﺟﺎﺯ ﺫﻟک = ﻠﮑﺎﻥ ﺣﻴث نَهی آﺩﻡ= ; ﻋﻥ ﺃکلّ اﻟﺸﺠﺮة= ; ﺃﺭﺍﺩ ﻣﻨﻪ ﺃﮐﻠﻬﺎ ﻭ = ﻟﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﻣﻨﻪ ﺃﮐ&= #65248;ﻬﺎ ﻣﺎ ﻧﺎﺩﻯ ﻋﻠﻴ&= #65258; ﺻﺒﻴﺎﻥ اﻟﮑﺘ= 5166;ﺗﻴﺐ ﻭﻋصی ﺁﺩم ﺮﺑ= 17;ﻪ ﻓﻐﻮﻯ ﻭﺍﻟﻠﻪ &= #65247;ﺎ ﻳﺠﻮﺯ ﻋﻠﻴﻪ ﺃ&= #65253; ﻴﺄﻣﺮ ﺑﺸئ ﻮﻳ&#= 65198;ﻳﺪ ﻏﻴﺮﻩ ﻭ ﺃﻣّﺎ &= #65251;ﺎ ﺳﺄﻟﺖ ﻋﻨﻪ ﻗﻮ&= #65247;ﻚ هل ﺃﻋﺎﻥ علیّ= ; ﻤﺎ ﻟم ﻴﺮﺩ ﻓﻠﺎ ﻳ&= #65184;ﻮﺯ ﺫﻟک ﻮجَلّ اﻟ= ;ﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰﻋﻥ ﺃﻥ &= #65268;ﻌﻴﻥ علیّ ﻘﺘل اﻟﺄ= ;ﻧﺒﻴاء ﻮﺗﮑﺬﻳﺒﻬﻢ ﻭ &= #65239;ﺘﻞ ﺍﻟﺤﺴﻴﻥ ﺒﻥ ع&#= 1604;یّ ﻮ ﺍﻟﻔﻀلاء ﻤA= 253; ﻮُﻟﺪﻩ ﻭ ﮐﻴﻒ &= #65267;ﻌﻴﻥ علیّ ﻤﺎلم ﻴﺮ= ;ﺩ ﻭ ﻗﺪ ﺃﻋﺪّ جَ= 607;َنّم ﻠﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻪ ﻭ &= #65247;ﻌﻨﻬم علیّ ﺘﮑﺬﻳﺒ᥾= 0;م ﻠﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭ ﺍﺭ&= #65175;ﮑﺎﺑﻬم ﻠﻤﺨﺎﻟﻔﺘﻪ ﻭ &= #65247;ﻮ ﺟﺎﺯ ﺃﻥ ﻴﻌﻴﻥ = علیّ ﻤﺎلم ﻴﺮﺩ ﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺃﻋﺎﻥ ﻔﺮﻋﻮﻥ &= #1593;لیّ کفرﻩ ﻭ ادّعا&= #65163;ﻪ ﺃﻧّﻪ رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟﻤﻴﻦ ﺃﻓﺘﺮﻯ ﺃﺭﺍﺩ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﺮﻋﻮﻥ ﺃﻥ = ﻴﺪّعی اﻟﺮﺑﻮﺑیّة ᥾= 7;ﺴﺘﺘﺎﺏ ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺬﺍ ﻓﺎ&= #65253; ﺘﺎﺏ ﻣﻥ کذّﺑA= 258; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭᥴ= 5;ﻟّﺎ ﺿﺮﺑﺖ ﻋﻨﻘﻪ ʋ= 65;ﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﻣﺎنع ﺸ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺟﺎﻳﺰ ﻭ ﻣﻨﻄق&#= 1740; ﻨمی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻤﮑﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65169;ﺎﺑﻠﻴس ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ = ﺳﺠﺪﻩ ﺁﺩﻡ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺎنع اﺑA= 248;ﻴس ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﻧﻴﺰ ﻟﻌﻨﺖ (ﻭ ﻗ= ;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨﻢ) ﻧﻤﻴﮑﺮ&= #65193;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ نهی ﺒﺮﺍﻧﭽﻪ A= 191;ﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ نهی آʋ= 93;م اﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ اﺯ= 5193;ﺭﺧﺖ ﺳﻴﺐ ﺩﺭ ﺣﺎلی که ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺩم ﭽﻨﺎﻥ کاﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨ= 5194; (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ آﺩم ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺗ&#= 65252;ﺎﻡ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻫﺴتی = 5194;ﺭ ﺑﻨﺪ ﻫﺎﻯ ﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﻮ= ;ﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﺩم ﭽﻨﻴﻥ کند ﺑﭽA= 258;ﻫﺎﻯ ﻤﮑﺘﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺩ&= #65249; ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺨﺪﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭﺳﺮﻧﮕﻮ&= #65253; ﻮﺳﻘﻮﻃ ﻨﻤﻮﺩ .= ﻋصی ﺮﺑّﻪ ﻓﻐﻮﻯ ᥶= 4;ﺎﻳﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺒﺪﻫ&#= 65194; ﻭلی ﺨﻮﺩ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪند ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﺒﺎﺟﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺟﺎ&= #65267;ﺰ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻳﻦ ﺍﮔ= ;ﺮ که ﺨﺪﺍ ﺸﺨﺺ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻄقی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک کند .ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ &#= 65165;ﺯﻗﺒل اﻳﻥ کمک ﻮﻗﺪʋ= 97;ﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ = ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل &= #65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭلی اﻣﺮ ﺑﺮﺧA= 248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻋﻤل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﻗﺒلی ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﭘس ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻠﻒ ﮐﻨ&= #65194;. ﻭﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﮐﻨ&= #65194;) ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺟﺎﻳﺰ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤک ﻘﺒلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻨﻈﻮﺭ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑﺮﻭﺩ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﻤک کند ﺗﺎ ﺍﻧﺒﻴA= 166;ﻯ اﻭﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﺩﺭﻭ&#= 65231;ﮕﻮ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ( ﺗﮑﺬﻳ= ;ﺐ نبوّت الهی ا= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ = ﻳﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴنی کشته ﺷﻮﺩ. ﺩﺭA= 187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ جَه¡= 4;نّم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺨﺎ&= #65247;ﻔﻴﻥ ﺨﻮﺩﺵ ﺍﻣﺎﺩﻩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﻟﻌﻨﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﮐﻤک کرﺩﻩ ﺑﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻓﺮﻋ&= #65262;ﻥ ﺒﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ رَ= 576;ّ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎﻥ اﺳ= 5174; ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﻥ ﻘ&= #65166;ﺑل ﺘﻮﺑﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﺮﺩﻥ &#= 65200;ﺩﻥ اﻭ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. (ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺮﺩﻥ = ﺰﺩﻥ کاﺭ ﻫﻴچ کس ﻧʌ= 68;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; حَقّ ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261; ﺍﻫﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟ&= #65200; ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ کاA= 197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻘﺘل عدم ﺘﻮﺟʌ= 58; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﮑﻠﻴﻒ &#= 65203;وآل ﺮﻭﺷﻥ ﺸﺪ ﻭﻟﻰ = ﺑﺪﻳل آﻥ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&#= 65198;ﻳﻥ مشَخّص ﻧﺸﺪﻩ= ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻤﺮﺑﻮ= 5219; ﺒﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴﺖ ﺍ= ﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺷأﻥ ﻤﻘﺎم اﻭA= 165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺯﻣﻴﻨ&= #65258; الهی ﻘﺒلی ﺸﺨ= ;ﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍئی اﻳﻥ A= 236;ﮑﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﺨ&= #65210; ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193; ﻭﻧﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺷﻮﺩ. ﻳﺎ ﺩﺭ ﻟﺤ= ;ﻈﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﻭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺪﺍA= 261;ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎﺭ&= #65263; کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﻯ کنند ﮐﻪ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍ ﻭ مُربّی اله&#= 1740; ﺪﺭ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮ الهی اﻧ᥶= 4;ﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ اﻧﺠﺎم <o:p></o:p> ﻮﻇ᥾= 8;ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ خودشان. ﺍﻭ= ;ﻟﺎﺩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ک= 575;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ هم= ;ه ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1554 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم کاﻇم ا᥸= 3;ﺖ(ﺝ۵ﺹ26= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602; اﻟﺨﻠﻖ ﻓﻌَل¡= 6;م ﻤﺎﻫم اﻟﻴﻪ ﺻ= 5166;ﺋﺮﻭﻥ ﻓﺄﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&#= 65166;ﻫﻢ ﻓﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫﻢ ﺑ&= #65258; ﻣﻥ شیئ ﻓﻘﺪ ﺟ= 5228;ل ﻠﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی اﻟﺄﺧﺬ ﺑʌ= 58; ﻭ ﻣﺎﻧﻬﺎﻫم عن = 7; ﻣﻥ شیئ ﻓﻘﺪ ﺟﻌل A= 248;ﻬم السبیل الی ﺘ&#= 65198;ﮐﻪ ﻭ ﻟﺎ ﻳﮑﻮﻧﻮﻥ = ﺁﺧﺬﻳﻥ ﻮ ﻟﺎ ﺗﺎﺭﮐﻴﻥ اﻟّﺎ ﺑﺄﺫﻧﻪ = 5261; ﻣﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻠﻪ = ﺃﺣﺪﺍ ﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ علی= 17; ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺑﻠل اﺧﺘﺒﺮﻫ= 05; ﺒﺎﻟﺒﻠﻮﻯ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﺘﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺃﻣ= ﺮ ﻭنهی ﻨﻤﻮﺩ (ﮐ= 5258;ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65261;ﭼﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ. = ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎﺋﻴﮑﻪ A= 169;ﺴﻠﻮک الهی کمک ﻤﻴﺮ= ﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎﺋﻴ&#= 64401;ﻪ ﺑﻤﺴﻴﺮ ﺳﺎﻟک &#= 65216;ﺮﺭ ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺮﺳA= 166;ﻧﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣ&= #65248;ﺎل اﺳﺖ ﻳﺎ ﺣﺮﺍﻡ &= #64400;ﻪ آخوندﻫﺎ ﻣﻴﮕ= ;ﻮﻳﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن ﻮﺍﺣﺎﺩیث ﭘﻴA= 166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺒﻄ&= #65262;ﺭ کُلّی اﻣﺪﻩ ﻭ= ; ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 204;ﺎﻟﻚ ﻫم اﻳﻨک ﺪﺭ ﺟ= 5200;ﺋﻴﺎﺕ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ هم &#= 1607;ستند ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ = ﻳﺎ نَهی اﻧﺮﺍ ﺑ᥸= 4;ﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭﺍ ﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= نَهی کرﺩﻩ ﺭﺍﻩ ﺍﺟ= 5176;ﻨﺎﺏ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭﻯ اﻧﻬﺎ (ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ ﻭﺗﺮک ﻨﻮﺍﻫﻰ) &= #65169;ﺄﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ اله= 40; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ( ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻟﺤﻈﻪ= ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪﻫ&#= 1605; اﻳﻨک که ﻳﺰﻳʋ= 94; ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺮ&#= 65165; ﺑﮑﺸﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍفق ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل اﺟﺎﺯ= 5257; ﻭحَقّ ﺒﻬﺮﻩ ʄ= 04;ﻴﺮﻯ ﺒﻬﺮ ﺷﮑل اﺯ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻗﺒلی ا᥾= 1; ﺑﻮﺩﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺭﺍضی ﻨﺒ= 5166;ﺷﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ) &= #65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ&#= 65257; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺑﺎ (ﺑﻠﺎ) ﺍﺯﻣﺎ= ;ﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ( ﻳﻌﻨﻰ= ; ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ&= #65259;م ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻗﺒﻠ&#= 65166; ﻫم ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ﻯ گناﻩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ حقّ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ A= 165;ﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﭘ&= #65268;ﺶ ﺍﻣﺪﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﻧﮑﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮﻏﻴﺮﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺯ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ ﮔﻨᥴ= 6;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ جَ= 607;َنّم ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯ&= #65193;. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺤ&= #1606;ی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭثوﺍﺏ ﻭﻋﺒﺎA= 193;ﺕ هم ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑ= 5166;ﺯ ﺟﻬنم ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺴﻠﻮک الهی ﺮᥴ= 5; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻟﻴﺒ= ;ﻠﻮﮐم اﻳّﮑم اﺣﺴﻥ ʌ= 27;ﻤﻠﺎ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺪﺍم &= #65268;ک اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عمل کرﺩﻩﺍﻧﺪ= ; ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = الهی ﻮﭘﺎک ﻛﺮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﻨﺪ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ&= #1604;ی اﻳﻥ ﺪﺍﻧﺴﺘﻥ &#= 65170;ﻤﻌنی اﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﮐسی ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻨ= 5166;هی ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻨﺪ.= ﺯﻳﺮﺍ جَهَنّم ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ = ﻫﻤﻪ ﻫﺴتی ﺒﺎﻟﺎﺧA= 198;ﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭﮐﻥ ﻔﻴﮑ= ﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ همه ﺗﺤA= 240;ق ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐ&= #65258; ﻫﺮﮐس ﻋﻘل ﻤﺎ= 5193;ﻯ و بشری ﻮﻣﺨﺎ᥼= 7;ﻔﺖ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65169;ﺎﺭﻫﺎ ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺠﻬ&#= 65256;م ﺠﻬﺎﻧﻮم ﺠﻬﺎ= 5253; ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎ ﻭ ﺟﺮﻡ ﻭﻣﺠﺮم &= #65208;ﺪﻥ ﻤﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﻋﻘ&= #1604; اﻳﺪﺍﻟﻴﺴتی ʌ= 62; ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65170;ﺎ ﻓﻬم ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65261; ﻋﺸق ﻤﻌنی ﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺷﺪ ﮔ= ﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺳA= 268;ﺪ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﺯ ﻗﺒ= 604; ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑس&#= 1575;ﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪحَقّ ʌ= 08;ﺨﺺ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740;س ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ = ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻗﺒلی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎﺯ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮﻡ ﻣﻴﺸﻮ&= #65193;. ﻫﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ &#= 65259;ﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ همر= 5;ﻩ ﺑﺎ ﺁﺑﺸﻥ ﻮ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺷﻮﺩ ﻳک ﻤﺠﻤﻮ&#= 65227;ﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺩﺭ ﺑ= ﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی اﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﺁ&#= 65169;ﺸﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺁﻧﻬم ﺨﺎﺹ سل= 08;ک الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 251;ﺸﻤﻮل ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﻭ ﺁثاﺭﻯ ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ هر ﻧﻮع = 575;ﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻴﺖ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺤﻴﻮﺍﻧﺎ&#= 65173; ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ آﺑ&#= 65208;ﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍم ا= 5199;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻫﺎ ﻳک گوﻧﻪ ﺍثا᥷= 7; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻘﻄ ﻴک ﻤﺴﻴﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﻓﻘﻄ ﺒﻴک ﺪﺭﺟ&#= 65258; ﭘﺎﺩﺍﺵﮐﺴﺐ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ &= #65251;ﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻓﻘﻄ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﮑﻨﺪ ﻭﺧﻠﺎﻑ &= #65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک الهی ﻨᤨ= 1;ﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭﻣ= 5204;ﻴﺮ ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻗA= 198;ﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻃﺒیعی ﺑﺮﺍﻯ A= 198;ﻓﺘﻥ ﺒﻨﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﻧ&#= 65262;ع اﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺒﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺧﺎلتی کرﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 64345;ﺎﺋﻴﻥ کشاﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑA= 228;ﺪﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻃﺒﻴ&#= 65228;ﺘﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺒﺎﻟ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻥ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #1606;وع بشری می ﺸﻮﺩ. ʋ= 69;ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺘﻰ ( بگفت= 07; ﻣﺠﻠﺴﻰ) ﺑﺎﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; الهی ﺪﺭ ﻫﺮﻋʌ= 52;ﻞﻋﻤلی ﺒﺎﻃل لاﻋﻘلی= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺪﺭ ﻣﻮﺿﻮع ﺠﺪ&#= 65165; ﺍﺯ ﻫم ﺪﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻫم ﺨﺪ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻫم اﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍ ﻳ&= #65228;ﻨﻰ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﮐﺎﺭ ﺑ= ﺮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناه ﺭʋ= 65; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﻪ ﺁ&= #65191;ﺮﻯ کمک ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐA= 258; ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65199; ﻗﺒل اﺟﺎﺯﻩ ﻭ= 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ن&#= 1608;ع بشری ﺨﻮﺩ ﺩﺍʌ= 07;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ= ﮔﻨﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻣﺎنع ﺸﻮﺩ ﻭل= 40; کمک ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺿA= 166;فی ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻣ= 5166;نع ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﮐﻤ&= #1705; ﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1555 – <= /b>امام میگوید (ج؟ص؟؟) ﻤﺎ ﻋﺮ&= #65233; ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺸﺒَ&#= 1617;ﻬﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ ﻭ&= #65211;ﻔﻪ ﺑﺎﻟﻌﺪﻝ ﻣﻥ ﻨ&= #65204;ﺐ ﺍﻟﻴﻪ ﺫﻧﻮﺏ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨᥴ= 6;ﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﮐس&#= 1740; اﻭﺭﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ &#= 65169;ﺨلق ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺪﻝ = ﻭﻋﺪﺍﻟﺖ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﮔ&#= 65198; ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65255;ﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻨﺴ= ﻮﺏ ﮐﻨﺪ. ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐﻋﻘل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﺷﻨ= 5166;ﺧتی ﺬﻫنی ﺪﺍﺭﻧﺪ. &#= 65261; ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻳ&= #65253; ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #1579;اﻟﻬﺎئی ﻤﺎﺩﻯ ﻮﺑﺸﺮﻯ &= #65252;ﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ &= #65261;ﻳﺎ ﻧﻮﺭﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣ&#= 65256;ﺪ ﻭﺑﺎﻋﻘلی ﺒﺰA= 197;گ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک مُد¡= 7;عی ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم &#= 65194;ل اﻭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﻮ&#= 65211;ﻴﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ = ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎن= 740; ﻨﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣت= 740; اﺯ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮق ال= 07;ی ﻨﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺨﺼ&#= 65166; ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟ&#= 65268;ک ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺸﺒﻴﻪ &= #65169;ﺂﻧﭽﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺷﻨﺎ&#= 1574;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻭ = ﻳﺎ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻧﻘﺶ ﻓﺮ= ﺵ ﻋﺮﺵ رحمان ﺑ᥹= 2;ﻮﺭﺕ ﺷﺠﺮﻩ ﻭﺩﺭﺧﺖ &= #65203;ﺪﺭ ﻭﻳﺎ ﻧﻘﺶ ﭘﺮﺩ&= #65257;و ﺳﺘﺎﺭ ﻣﺎﻧﻊ ﮐ&= #65258; ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤﺎن هست. ﻭA= 247;ﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65194;ﻳﺪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺷﺮح ﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺸﻨﻮ&#= 65255;ﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ شاهد ﺑʋ= 98;ﺩﺍﺷتی ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺫﻫﻥ = ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻋ= ﺪل اﻟﻬﻰ ﻭﻗتی ﻨA= 166; ﺩُﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺩﺭ = ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس (ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺍ= ﺯ ﺍﻥ ﺬﮐﺮﻯ ﻧﻴﺴ&= #65174;) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻄﻠق ثوﺍﺏ ﻭ = 5165;ﻋﻤﺎلی ﭙﺎک ﺒﺸﻨﺎﺳﺪ. &= #65251;ﻮﺿﻮع ﺒﻴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺸﺮح &#= 65252;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟ= ﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺨﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﻧﻬﺎ م&= #1615;دّعی اﺯﺍﺩﻯ ﺍﺭﺍﺩ= 5257; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65199;ﻯ نفس أمّاره ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭ= ک اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺭک اﻫ= 5252;ﻴﺖ سلوک الهی ﭼﻮ&= #65253; ﺠﻮﺍﻧﺎﻥ ﻮ ﺍﻃ&= #65236;ﺎﻝ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺮﭼﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﻔﻌلی آﻧ= ﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺤ= ﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65268;ک ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌ= 5264; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺘﻌﺒﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎﻟ&#= 65208;ﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﺑ&#= 65198;ﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ غی= 585; ﺳﺎﻟﻚ ﻫم ﻤﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﻃﺒیعی ﻮالهی اﺳﺖ ﻭﻫم ﻨﺘﻴ= 5184;ﻪ ﻣﻘﺎم ﺮﻭ ﺣی ﻨ&#= 65166;ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻟک ﻘﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭک اﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮک = 5198;ﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺤﺖ ﺗأ&#= 1579;یر ﻓﺮﻳﺐ آخوند ᥾= 1;ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍثر ﻧﻴﺮﻭ= 5251;ﻨﺪﻯ نَفسأمّاره A= 165;ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻮﺳﺮ= 5165;نی سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﺷﺮک اﺳﺖ. ﺣتی = 575;ﮔﺮﻋﺒﺎﺩﺕ محمدی ﮐﻨﺪ. ﻭʋ= 65;ﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻗﺘ= ﻀﺎﻯ ﻄﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺷﺄﻥ = ﻮ ﻣﻘﺎم ﺮﻭخی ﻮA= 263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺷﺮﻳک اﻋﻤﺎل = 75;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟ&#= 65198;ﺍﻯ هرﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ الهی کساﻧﻰ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ سعی ﻤﻴﮑﻨA= 256;ﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻨﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ که ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺧ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65198;الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ= ; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ﺍ ﺍﻋﻤﺎل الهی ᥽= 2;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ کا= 5197; ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﮔﻨ= ﺎﻫﻯ اﺯ ﺳﺎﻟک ﺴﺮﺯ= 5193; ﻃﺒﻌﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #64404;ﻨﺎهی اﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﻋﻤﺪ&#= 65263; ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺴﻮﺏ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖ = ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #64404;ﺎهی گناهی ﻤﻴﮑﻨﺪ= ; ﻳﻌنی اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65205; ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑ= ﺮخی کاﺭﻫﺎ ﺩﻭﺭﻯ گرﺩﺩ. ﻭﻳﺎ قُ= 85;آن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﮐﻪ ﮐﻠﻴﺎﺕ ﺍﻭ&= #65165;ﻣﺮ سلوک الهی هس= 578;ند. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺟﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&#= 65197; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺐ ﻗﺼﺎﺹ ﻭ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﭘﻨ&#= 65194;ﺍﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮ= ﺩﺍﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺑ&= #64401;ﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺍﺯﺍﺩ خودشان اﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ = ﺟﺒﺮالهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫم &= #65252;ﺸﺘﺮک ﺒﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺧﺪ&= #65165; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎمی ا= 04;هی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ خودشان ﻫﺮﭼﻪ= ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻣﺼﻮﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻮ&= #1605; هستند.ﻟﺬﺍ بَ= حث ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺍﻣﺎ رفتار آنان ﻧﺴﺒﺖ ﺑʋ= 94;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ ﻭ = ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ= ﺧﻄﺎ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻗﺎﻧﻮنی ﻮ ﺍﺟ= 5176;ﻤﺎعی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍتی اله= ;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﻄﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺍﻳﻥ حَقّ آﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥحَقّ ﺮﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻗﺒﻮل ﻘﺒلی = 5204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﮔﻨﺎهی ﻤﺤﺴﻮA= 167; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺿﻤ&= #65256;ﺎ ﺍﺯ ﻣﺤل اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ &= #65191;ﺪﺍئی ﻨﻴﺰ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﺪﻩﺍﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1556 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ29= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻯ ﺴوآ&#= 1604; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﺎ ﺍ&= #65235;ﻌﺎﻝ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﺨﻠ&#= 65262;ق اﺳﺖ یا ﻏﻴﺮ ﻣ= 5192;ﻠﻮﻕ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯلی &#= 65262; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭﻣ&#= 65228;ﻴّﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ = ﺍﺯﻝ است ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍA= 239;ل ﻘﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65169;ﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﺸﺨﺺ ﺑﺎ= 5207;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻓﻌلی اA= 261; ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﻤﻴᤢ= 5;ﺮﺩﺍﺯﺩ ﻳﺎ ﻣﺨﻠﻮق ﻮ ﺳ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﻳﺎ آف&#= 1585;ینش ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﻠﺤﻈﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺍﻣﻮﺭ) ﻳﺎ ﻣﺨﻠ= ;ﻮﻗﺎﺕ ﻭﺣﺎﺩث ﻫﺴﺘﻨ= 5194; ﻭﻳﺎ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ ﺍ= ﺯلی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ کتبی ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5;ﻓﻌﺎل اﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﻘﺪ= 5197;ﻩ فی علم اﻟﻠﻪع= َزّ ﻭ جَلّ ﻗﺒل ﺨʌ= 48;ق اﻟﻌﺒﺎﺩ ﺑﺄﻟ= 601;ی عام ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ = ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﻘﺪّﺭ ﺩﺭﻋﻠ= 605; اﻟﻬﻰ ﻭﻗﺒل اA= 199;ﺧﻠق ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺪﻭ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟم میباﺷﺪ= ;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ اﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﻳﻌنی کاʋ= 97;ﻫﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺟ= 5170;ﺮﻯ هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ (ﻋﺒ= ﺎﺩ) ﻳﻌنی ﺒﻨﺪﮔﺎA= 253; ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺑ&= #65256;ﺪگی ﺪﺭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﻤ&#= 1604;ی ﻮﺳﻠﻮکی هستن= د. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ = ﺍﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮک هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻗﺮA= 165;ﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﻮﻗتی ﺘﻮﺑﻪ ﻭ &#= 65175;ﻌﻬﺪ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺠﻤﻮ&#= 65227;ﻪ ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮسالک = 5;ﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺸﺪ ﺍﻳﻥ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨصی ﻘﺒل اﺯʌ= 03;ﻠﻮﻙ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65166;ﻫم ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺗﻔﮑﻴک اﻧﻬ= 5166; ﻣﺤﺎل اﺳﺖ.ﻣث= 04;ا ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﭘ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﺸﮑﻨﺪ ﻭﺳﺎل= 740; ﺰﻣﻴﻥ گیرﮔﺮʋ= 93;ﺩ. ﻫم ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻣﺘ&#= 65262;ﻟﺪ ﻓﻌلی اﻭ ﺑﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ ﻭﻫم اثاʋ= 97; ﺍﻥ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺩﻳA= 194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻓﻬ&#= 1605; ﻮﻋﺸق اﻭ ﻓﻘﻄ &#= 65194;ﺭ سلوک الهی ﻤﻄ&= #65198;ح اﺳﺖ ﻟﺬﺍ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺠﺰ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﮑ= ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ= ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭالهی ᥾= 2; ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65261; ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭﺟﺒﺮ &= #1575;لهی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﺟ= ﺒﺮالهی اﺯﻟﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; اﺯلی ﺘﺎ ﺍﺑﺪ = 5165;ﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﻫﺮﭼﻴﺰ ﻃﺒیعی اﺳﺖ.ﻭ = 4;ی ﺠﺒﺮ الهی ﺪﺭʌ= 51;ﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻋ&#= 65264; ﺟﺒﺮ ﺗﺮﺑیتی = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻌﻠﻢ ﭘ= ﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮ&= #65197; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺻﻠ&= #65166;ح اﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﺎسخ ا= 5251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻗﺒل اﺯ آفرین= ش ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺪﻭ&#= 65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭﻋﻠم ا= 604;هی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌ= نی اﺯ ﻗﺒل ﻤﻘﺪّA= 197; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑمعنی = 75;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﻓﻌﺎل ﺒ= 5198;ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺗﻮﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮع ﻮ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺍﺩﻩ ﺗ= 5166; ﺑسلوک الهی ﻮ = ﻳﺎ ﺑﺠﻬﻨﻢ ﭘﺮﻭﺭ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻋﻠم الهی اﺯﻣ= ;ﺤل ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; اﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﻭﻣﻘﺪﺭ ﮐﺮﺩ. ﻧ= ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ اﺯﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﺸﺴ&#= 65176;ﻪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﺣ&= #1578;ی باﻋﻠم اﻭ ﺩﺳʋ= 74; ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺗﺤﻘق ﺒﻴﺎﺑ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺳ= ﺎﻟک ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷتی الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﻮﻗ= 578;ی ﻤﻮﺿﻮع اﺭﺍﺩA= 257; ﻭ ﺟﺒﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غاﻓل ﻮﺟﺎﻫل ʋ= 94;ﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮕﻴﺮﻳ&#= 65250; ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ= ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻣﺪّ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺍﻓﻌﺎ&#= 65247;ﺸﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭحی ﻮﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴ&#= 65166;نی خودشان ﺍﺳﺖ. ᥾= 1;ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65187;تی اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ &= #65191;ﻴﺮﺍﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻮﺍﺻل اﻟﻬﻰ ﺍ= 5197;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ= ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴ= 5194;ﺍﻧﺪ. ﻭﺟﺎﻯ ﺘﻔﮑﻴک &#= 65170;ﻴﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺍA= 197;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ = ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﺯﻗﺒل اﺻﻄﻠʋ= 66;ﺣی ﻘﺪﻳمی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺎﻥ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ = 5261;ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﺴﺮ&#= 64404;ﺮﺩﺍﻥ ﻗﺒل اﺯﺗﻮﻟﺪ = 5193;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻔ&= #65228;لی اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻫ= ﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﻠﻴﺎﺭﺩ= 5259;ﺎ ﺳﺎل اﺯ آفرین= ش ﺍﺯلی ﺒﺮﺍﻯ ه= 85; ﺭﻭح ﻮ ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﺠ&= #65252;ﻮﻋﻪﻫﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﻨﻮعی ﻘﺒل ﺠﻤA= 166;ﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65251;ﺪﺍﺭﻯ ﻮﻃﺒیعی ﺑﺎﻧʌ= 62;ﺍه گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;نی ﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﻣ&= #65262;ﻓﻖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺴﻴ&#= 65166;ﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻔﺼﻮ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ گ= 85;ﺩﺩ. ﻭﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺳﻠ= ﻮک و ﺗﮑﺎﻣل اﺭﺍA= 193;ﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261;ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻳﺪﺍل ﻨﻮع ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑبی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ= 5255;ﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳﺖ بی &#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺸﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻴچ ﺨ&#= 65268;ﺎلی هم ﻧﻴﺎشد.ﺍ ﻣA= 166; پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻴﺮﻭﻥ &= #65198;ﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺪﺕ = ﺳﺮﮔﺮﺩﺍنی ﺮﻭح ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮ&#= 65173; ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻥ ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺎﻥ &= #65262; ﺭﻭح ﺒﻮﺩﻥ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺟﻨﻴﻥ ﺪﺭﺷﮑم &#= 65252;ﺎﺩﺭ ﻭ ﮊِﻥ ﺩﺭﺳﻠﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ﺒﻮﺩﻥ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻌ&= #1604;ی اﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ &#= 65197;ﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎﻟق &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻨﺴﺒﺘ&= #65166; ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻄﻮل کشیدﻩ ﮐﻪ ﺍﮔʋ= 98; ﺗﮑﺎﻣلی ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪ ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺯ &= #65235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻘ= 5170;لی ﺨﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣلی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ شایسته ﻧﺴ= ;خ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65251;ﺮﻭﺯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ = ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻳﻥ علت ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐA= 198;ﺍﻣﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮعد = 5170;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258; ﺗﮑﺎﻣلی اﻧﻬʋ= 66; ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩ= ﺭﻫﻤﻴﻥ ﺤﺪﻭﺩ ﺩﻭﻫﺰﺍ&#= 65197; ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭA= 169;ﻬﺸتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﻫم ا= 4400;ﻨﻮﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #64381;ﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﻭﺵ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﻭﺑﺘﻮﺍنند ﺑʌ= 04;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ = ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ= ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺳﻠﻮک &#= 65256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﺑگفته قُرآن ﻳﻜﻬﺰﺍ= ;ﺭ ﺳﺎل اﻨﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬشتی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺼل ﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ شایستگی ﻮﺗﺴ&= #65248;ﻴﻤﻬﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﺭﻭﺡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ کنون®= 0; ﺮﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﺤل ا&= #65203;ﺘثنا ﻭبی عدالتی ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﮑسی ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ = ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭﺑﺮخی ﺒ= 5166; ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺪ = 5261; ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺟﻬن= 605;ی ﺪﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳ= ﻦ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒ&#= 1604;ی اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﺟﻬﺎنی ﺒﻴﺶ ﺍ= 5199; ﺍﻳﻥ آﻧﻬﺎ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ شایسته ﭘﺒ= ;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺴﺘﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﺤث ﺍ&#= 65251;ﺮﻭﺯ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ= ﺭ ﻓﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮ= 5263; ﺨﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ کرﺩﻩ ﻭﻣسخ ﺤʌ= 68;ﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭلی ﺼ= 5188;ﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻓﺮﺍﺩ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﻓﻌلی کماﻟﺎت= ی ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﻳﺎﻓﺘ&= #65258; ﻭلی ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ = 4400;ﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ &= #65203;ﺎﻝ ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻳﺎ ﺑ= ﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻠﮑ&#= 65262;تی ﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ = ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻭلی ﻤﺘﺄﺳﻔﺎA= 255;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺳﻮ&= #65191;ﺖ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺒ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻦ کرﺍﻣﺎﺕ = 5235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﻬﺘﺮ ﺑ= 5208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65256;ک ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺻﺮﻑ ﻟ&= #65196;ﺕ ﻭﺟﻬنم ﭙﺮﻭﺭA= 263; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻧﺘ&= #65262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ ﻧﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪ&= #65255;ﻴﺎ ﭼﻮﻥ هر ﮐﺎﻣل = 5252;ﺤﻤﺪﻯ و پیامبر گون= 607; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1557 - ﺑﻘﻮل اﻣﺎم ʋ= 98;ﺿﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴ&= #65198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ29= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>اﻟﺄﻋﻤﺎل ع= لیّ ثلاثة ﺃﺣﻮﺍﻝ= ; ﻓﺮﺍﺋﺾ ﻭﻓﻀﺎﺋل ﻮ ﻣﻌ&#= 65166;ﺻﻰ ﻓﺄﻣّﺎ ﺍﻟﻔﺮ= 5165;ﺋﺾ ﻓﺒﺄﻣﺮ ﺍﻟﻠﻪ &= #65175;ﻌﺎلی ﻮﺑﺮضی اﻟﻠﻪ A= 261; ﺑﻘﻀﺎﺋﻪ ﻭ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮﻩ ﻭ ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻭﻋ&#= 65248;ﻤﻪ ﻭ ﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻔﻀ&#= 65166;ﺋل ﻔﻠﻴﺴﺖ ﺑﺄﻣﺮ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻭﻟﮑﻥ ﺒﺮضی اA= 247;ﻠﻪ ﻭﺑﻘﻀاء اﻟﻠʌ= 58; ﻭ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺑﻤﺸﻴّت ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﺑﻌﻠم اﻟﻠﻪ &#= 65261; ﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤﻌﺎ= 589;ی ﻔﻠﻴﺴﺖ ﺑﺄﻣﺮ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻭﻟﮑﻥ ﺒﻘﻀاء = 5165;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﻘَﺪَﺭﺍﻟA= 248;ﻪ ﻭ ﺑﻤشیة ﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺑﻌﻠﻤﻪ ثمّ = 5268;ﻌﺎﻗﺐ ﻋﻠﻴﻬﺎ A= 165;ﻋﻤﺎﻝ (ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﻴک ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ) ﺑﺮ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ= ﺣﺎل هستند.ﻳکی اﻋ&= #65252;ﺎل ﻔﺮﺍﺋﺾ ﻭ ﻭﺍﺟ&= #65170;ﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻭﻳکی ﻔﻀ= 5166;ﺋﻞ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﻭل&#= 1740; ﻤُﺴﺘﺤَﺐ ﻭﻧA= 268;ﮑﻮ ﻭﻣﻔﻴﺪ و فضیلت ﺳﺎﻟﻚ) ʄ= 00;ﻪ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺳﺎﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﺑﺮﺗﺮﻯ اﻧﺴﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﺋل ال= 07;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65261; ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ الهی که ﺑﭙﻴﺸ= ;ﺮﻓﺘﮕﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﺳﻠ&#= 65262;ک ﻮﺷﻬﻮﺩ بالاتر ﻣﻴﺪﻫ= ﺪ. ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒثر= 5261;ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ ﻣﻮ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﻫﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎع= 40; ﺒﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭلی ﻮﺍ&#= 65183;ﺐ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ&= #65203;ﻮم ﻤﻌﺎصی ﻴﺎ ﮔﻨ= 5166;ﻫﺎﻥ (ﺍﻋﻤﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65192;ﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ ﻭ ﻣʌ= 28;ﺼﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﺳﺎ᥼= 7;ک اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮالهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﻧﺎ ﻓﺮﻣﺎنی ﻧ= 5268;ﺎﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻴﺰﺿﻤﻥ اﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﻧﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎ ﻓﺮﻣﺎ&= #65255;ﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎک ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ.) ﺍﻣﺎ ﻓﺮﺍﺋﺾ ﻭ&= #65165;ﺟﺐ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﻮﺩﻩ است. (ﮐﻠﻴﺎﺕ ﻋ&#= 65170;ﺎﺩﻯ ﻤﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ قُ= 585;آن ﻭﻳﺎ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ &= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ ﭘﻴﺮالهی پیامبر زنده بمعرفی خداو= 06;د اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺣﮑ&#= 65252;ﺖ الهی ﻨﻴﺰمی ﺑ= ;ﺎﺷﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﺋﺾ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﺿﺎﻯ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻭ ﺿﻤﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ= ; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;) ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻘﺪ&#= 65267;ﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭم= 614;شیّت ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﮔﺎه= 740; ﻮﻋﻠم اﻭ ﺑﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﻓ&= #65216;ﺎﺋل ﻮ ﺍﻋﻤﺎل ﻨﻴﻚ &= #65255;ﻴﺰ ﻭﺍﺟﺐ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ = الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻟﺰﺍم = 5194;ﺭ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی اﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﻋﻘل= ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺼﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻧﻴﺰ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻀﺎ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ = ( ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; الهی ﻘﺮﺍﺭ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ مَش®= 0;ّت) الهی ﻮ ﺗﻘﺪﻳʋ= 98; ﻭ مَشیّت ﻭﻋﻠم = ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻭ ﻣﻴA= 170;ﺎﺷﺪ (ﺟﺎئی ﻨﻤﻴﺮﻭ= 5193; ﻭﺩﺭﻧﻈﺮالهی= ; ﺒﺮﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺍﻳﻥ ا&#= 65227;ﻤﺎل ﻮ ﻓﻀﺎﺋل غیر A= 261;ﺍﺟﺐ ﻫﺴﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ ﻣﻌ= ;ﺎﺻﻰ (ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻴﺎ= ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﺩﻫﺎ ﻭﻧﺎ&#= 65235;ﺮﻣﺎﻧﻴﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺮ ﺍﻭﺍ&#= 65251;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ ﻭ= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 65227;ﻤلی ﻮﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺑﺄﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ (ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺩﺭ ﻗ&#= 65216;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ (ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʌ= 40;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ مَشیّت ﻭﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﻗﺒلی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﺿﻤ= ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭﺩﺭﻋﻠم &= #65262;ﺍﻃﻠﺎع اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻌﻘﻴﺐ &= #65261; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; (ﻋﻠم اﺯﻗﺒل اA= 247;ﻬﻰ ﻭﻋلم ﺪﺭﺣﻴﻥ = 575;ﺟﺮﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻋلم ﺒA= 228;ﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻫﺎﻯ ﺮﻭﺡ) ﻗﻀﺎﻯ ال&#= 1607;ی ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻴﺰ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﺼﻤﻴم ﻘﺒل= 740; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ (ﻣﻨﻘﻀﻰ)= ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻳ= ﺎ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭ&= #65261;ﺣﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻘﺪﺭﺕ = ﺍﺟﺮﺍﻯ اﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﮐﻪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﻮ = 4400;ﺮﺍﻣﺎﺗﻴﮑﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ= ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺷﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺭﻭح ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺒﻌﺪﻯ (ﻳُﻌﺎﻗ&#= 65168; ﻋﻠﻴﻬﺎ) ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷ&#= 65262;ﺩ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺎﺏ &= #65261;ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻮﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﺮﺍﻯ ﺮ= 5261;ﺡ ﺩﺭیک ﻤﺴخ ﺤﻴA= 262;ﺍنی اﺳﺖ. ﻣﻌﺎصی گناﻫﺎﻥ هستن&= #1583; ﻭلی ﺒﻤﻌنی ﺘʌ= 52;ﺮّﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮﻣﻌ&#= 65166;صی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65193;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ کُ= 04;ّی ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮ&= #65197;ﺍﺕ ﺟﺰئی ﺮﻭﺯ ﻣﺮ= 617;ﻩ ﻭ ﺟﺒﺮالهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ تمرّد ﻣﻴᤨ= 1;ﻨﺪ. مَشیّت ﺧﻮﺍﺳ= ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ مَشیّت الهی = 5194;ﺭ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺧﺪﺍ در هر نوعی که باشن= 583; ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﻣُﺮﺩﻩ &#= 65251;ﻴﻨﺎﻳﻢ. ﺗﮑﺎﻣل ﻮﻋﺒﻮ= 5197; ﺗﮑﺎﻣلی ﻴک ﺮA= 261;ﺡ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﭘس ﺍﺯ&#= 65227;ﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﮐﻤﺎل ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻭﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم هنوز ﺑﻴﻨﻬﺎ᥾= 7;ﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ &= #64344;ﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﻓﻀﺎﺋل ج&#= 1614;مع ﻔﻀل اﻧﭽﻪ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻋث ﺑﺮﺗﺮﻯ کسی ﺒA= 198; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﻣﻘ&#= 65166;م ﺮﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺮ= ﺗﺮﻯ ﺪﺭﻋﻘل ﻮﻋﻠﻢ &#= 65261;حَقّ ﺘﻘﺪم اﺟﺘﻤﺎ= 93;ی ﻴک کاﻣل ﺪﺭ ﺑA= 268;ﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ از ﻤ= 5262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﻴ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮالهی ﺪᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻥ ﺒﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑ&= #65198;ﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺒ&= #65268;ﺎﻯ اﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʋ= 87;تی ﺒﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﺍﻥ. ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻮﻓﻀل اﺯﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ) ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ اﺯﻧ= 5224;ﺮﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ&= #65255;ﻮع ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ ﺍ= ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺟﺪﻳﺪ ᥸= 7;ﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺸﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ هر &#= 65165;ﻭلی اﻟﻌﺰﻣﻰ ﻫﻤﺎ= 5253; ﻤﻘﺎم الهی ﭙ᥾= 8;ﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;نند ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻗﻀﺎ&= #65263; الهی ﺪﺍﻭﺭﻯ ʌ= 62; ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﺣﮑم ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﺍ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ <= b>ﻭ ﻗضی ﺮﺑّک اﻟّﺎ ﺗﻌﺒﺪﻭA= 165; ﺍﻟّﺎ ﺍﻳّﺎﻩ= ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی A= 262;ﺍﺯلی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﺣﮑم &#= 65262; ﺍﻣﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺎ&= #65193;ﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎ ﻣﺮﺑ&= #65268;ﺎﻥ الهی وسیله ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﭘﻴﺮﮐﺎ&#= 65251;ل ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﭙﺮﺳتی که ﻫʌ= 52;ﺮﺍﻩ ﺑﺎ اذکار ﺩفع= ﺸﺮک ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1558- = 5;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ؟ ص39 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣ&= #65228;ﻨﻰ (ﺍﻋﻤﺎل ﻤﺨﻠﻮ&#= 65237;) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳ&#= 65228;نی اﻣﺮﻯ که ﻗﺪﻳ= 05; ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;.ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ این بحث ﺩﺭ ﻣ᥾= 2;ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮک او ﻭﺟﻮA= 193; ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻦ (ﺍﻋ= ;ﻤﺎﻝ) شا= 605;ل اﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭﻯ ها ﻭﻳﺎ شامل سرکشی ها ﻭ ﻣﺨ= ;ﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺳﺎﺯﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ن&#= 1614;فس ﻭ ثوﺍﺏ ﮐﺎﺭﻯ</s= pan>.<o:p></o:p> حدیث 1559- ﺍʋ= 99; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ30 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ)ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺄﻣﻮﻥ &= #65192;ﻠﻴﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻤﻥ ﻤﺤﺾ ﺍﻟA= 166;ﺳﻠﺎﻡ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ= 5166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎلی لا ﻳ@= 401;ﻠّﻒ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﻭ ﺃﻥ ﺃﻓﻌﺎل ا&#= 65247;ﻌﺒﺎﺩ ﻣﺨﻠﻮقة ﻟﻠﻪ = 5191;ﻠق ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻟﺎ ﺧﻠ&= #1602; ﺘﮑﻮﻳﻦ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258;ﺧﺎلق کلّ شیئ ﻭﻟﺎ ᥽= 5;ﻘﻮل ﺒﺎﻟﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻟ&= #65176;ﻔﻮﻳﺾ ﺍﻳﻥ ﺪﺭA= 195;ﺍﺕ ﺍﺳﻠﺎﻡ (ﻳﺎ شرط ﺗﺴﻠﻴم ﺴʌ= 48;ﻮﮐﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﻴﺶ ﺍ&#= 65199; ﻭُﺳﻊ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﻣﮑﻠّﻒ ﻧﻤ= 5268;ﮑﻨﺪ ( ﺩﺭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&= #65166;ﻳﻒ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟک A= 252;ﻘﺮﺭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﻭ &= #65193;ﺭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺗﺎ ﺟﺎئی ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻟﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻓﻌﺎل ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻣﻄﻴﻊ) ﻣﺨﻠﻮق &= #1575;لهی ﺒﻮﺩﻩ (ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﭼﻨﻴﻥ اﻓﺮﻳﺪ= 5257;) ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺨﻠ&= #1602; ﻮ(آفرینش ﺗﻘﺪ= ;ﻳﺮﻯ) ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ (آفر= 740;نش ﺗﮑﻮﻳﻨﻰ)( آفر= 740;نش ﺗﮑﻮﻳنی ﻮﻃﺒA= 268;ﻌﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ ﺠﺴم ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺣ&#= 1578;ی ﺸﺎﻣل ﺘﻮﻟﺪﺍ= 5173; ﻗﺒل اﺯ ﻧﻮع ﺒ= 5208;ﺮﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍ&= #65251;ﺎ آفرینش ﺗﻘﺪﻳ= ﺮﻯ اﻥ است ﮐﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ سلوک الهی ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ &= #1591;ی گرﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪ ﺩﻭم ﺴﺎﻟک ﻮﺍ= 5211;ﻞ ﻭ شایسته ﺍﺳﺘ= ;ﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎ&= #65199;ﻡ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.) ﻭﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺧﺎلق همه ﭼﻴ᥸= 0;ﺍﺳﺖ. (ﺣتی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ &= #65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ هر ﮔﻨ= 5166;ﻩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘ&= #65254;) ﻭ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩ&= #65197; ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ = ﺑﺠﺒﺮو ﻳﺎ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻴﻢ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ= ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194; ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ = سلوک الهی کند .ﻭلی = ﺪﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ سلوک الهی کند ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ= 5176;ﺰﮐﻴﻪ نَفس ﺗﺼﻤﻴم ᥵= 0;ﮕﻴﺮﺩ سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺗﺴلیم الهی= ﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65175;ﻮکُلّ ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮ&#= 65193;ﻩ ﻭﮐﺎﻟﺖ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﻃﻮﺭﻯ که ﺻﻠﺎح ﻤﻴﺪA= 165;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65263; ﺮﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﺪ. ﭼ= ﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎتی A= 252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﭼﻘﺪﺭ ﺗﺄﺧﻴ&#= 65198; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨفع ﺴ= 5166;ﻟک ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺗ&= #65166; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎ ﻓ= ﺎﻳﺪﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭ ﻓ&= #65212;ل ﻨﻮعی ﺒﻬﺘﺮﻯ = 5193;ﺭﻧﻮع فوق بشری ﺍﻳﻨ= ﺪﻩ ﻭﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65251;ﺨﻠﻮق ﺒﻮﺩﻥ اﻋﻤﺎﻝ &#= 65267;ﻌﻨﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﻮA= 193;ﻥ ﻮلی اﺭﺍﺩﻩ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﻮﺍ&= #65253; ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65255;ﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺼﻮ&= #65267;ﺐ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺳﺘ&#= 65236;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺍﻋﻤ= ل گناﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= 5247;ﻔﺎﻇ ﻮ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﮐﻤﺘ&= #65198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65169;ﻌﺎﺩ ﺑﺎﻃنی ﻮﻫﻤﻪ = 5183;ﺎﻧﺒﻪ ﻣﻔﺎﻫﻴم ﺒﺨﺼ= 5262;ﺹ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻮ س&= #1604;وک الهی ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣA= 262;ﺭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﻧﻮع فوق بشری ﺮﺍ ﺑﻴﺎʌ= 53; ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﻧﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺳﻴﺮ ﮐﻠﻤﺎﺕ &= #64404;ﻮﻳﻨﺪﻩ تی اﮔﺮ قُرآن = ﻮ گفتار ﭘﻴﺎﻣﺒ= ;ﺮ ﻭ ﭘﻴﺮالهی ﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی اﻥ ﻤﺘA= 262;ﺟﻪ ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑ= ل ﺒﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ قُرآن ﻨﺎ᥹= 9;ق ﻮ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﺍﻫل اﻟﺬﮐﺮ ﻭالهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﭙﺮﺳﺪ.ﺗﺎ ﺑﻤ&= #65228;ﺎنی ﺒﺎﻃنی ﻮﻋﻤﻴ= 02; اﻳﻥ اﻟﻔﺎﻅ ﭼ= 5262;ﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮA= 263; ﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ. ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤ&#= 65166;ﺕ حَقّ ﻤﻄﻠﺐ ﺭʋ= 65; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴ&#= 1605; ﻮ ﻣﻘﺎﺻﺪ اله= 40; ﻮفوق بشری ﻮﻳﺎ ﮐﺎʌ= 51;ﻠﺎﻥ الهی ﺮﺍﻧﻤﻴ᥷= 8;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟ&#= 65268;ک ﻮﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ ﻭ&= #65193;ﺍﺭﺍﻯ اﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠ= 5234; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭﺑﺎﻃ&#= 1606;ی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1560 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮ= 5203;ﻴﺪﻩ(ﺝ۵ﺹ30= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ او ﻤ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ( ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ= ; ﺍﻓﮑﺎﺭﻣﺨﻠﻮ&= #1602; هستند؟ (ﻳﺎ ﺩ᥷= 7; ﺍﺻل ﻤﻘﺮﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65261;ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭﻗﺪﻳ&#= 1605; ﻤﻘﺮﺭ ﺍﺯ ﺍﺯل &= #65256;ﻴﺴﺖ) ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ قُر= 70;ن غیر ﻣﺨﻠﻮق ﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ (ﺍﺳ= ﺘﻄﺎﻋﺖ) ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻗﺒل از ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌ= 04; ﺒﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﻫ&= #1605; ﺰﻣﺎﻥ ﻔﻌل بوده است = .ﻭ ﺁﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺧﻄﻮﻁ = ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪنی اﺳﺖ ﻳﺎ = 5255;ﻪ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺻﺤﻴح &#= 65194;ﺭﺗﻮﺣﻴﺪ ﭼﻴﺴﺖ ﻭﺍﻳﺎ ﺣ&= #65198;ﮐﺎﺕ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﻳﺎﻧﻪ. ﻭ ﺍﻳﻤﺎ= ﻥ ﭽﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ؟ &#= 65165;ﻣﺎم ﺪﺭﭘﺎسخ ﻤﻴﻨA= 262;ﻳﺴﺪ ﮐﻪ ﺃﻥّ اﻟﻤﻌ= ﺮفة (ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263;) ﻣﻥ ﺼنع اﻟﻠﻪ = 593;َزّ ﻭ جَلّ (ﺩﺍﺩﻩA= 165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ اﺳﺖ)فی اﻟﻘﻠʋ= 68; ﻣﺨﻠﻮقة ﻭﺍﻟﺠﺤﻮﺩ ﺻن= 593; اﻟﻠﻪ فی اﻟﻘʌ= 48;ﺐ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭﻟﻴس &#= 65247;ﻠﻌﺒﺎﺩ ﻓﻴﻬﻤﺎ ﻣﻥ ﺼﻨ&= #65226; ﻭﻟﻬم ﻔﻴﻬﻤﺎ &#= 65165;ﻟﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻥ اﻟﺎﮐﺘﺴﺎ= 5167; ﻓﺒﺸﻬﻮﺗﻬﻢ ﺍ&#= 65247;ﺎﻳﻤﺎﻥ اﺧﺘﺎﺭ ﻭ ﺍﺍﻟ&#= 65252;ﻌﺮفة ﻓﮑﺎﻧﻮﺍ ﺑﺬﻟ&#= 1705; ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ عاʋ= 97;ﻓﻴﻦ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺗﻬم ا= 5247;ﮑﻔﺮ ﺍﺧﺘﺎﺭﻭﺍ ﺍﻟ&#= 65184;ﺤﻮﺩ ﻓﮑﺎﻧﻮﺍ ﺑﺬﻟ&#= 1705; کاﻓﺮﻳﻥ ﺠﺎﺣA= 194;ﻳﻥ ﻀُّﻠﺎﻟﺎ ﻭﺫA= 247;ک ﺒﺘﻮﻓﻴق الله= ; ﻟﻬﻢ ﻭ ﺧُﺬﻟﺎﻥ ﻤﻥ &= #65192;ﺬﻟﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺒﺎﻟﺎ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍﻟﺎﮐﺘﺴﺎﺏ &= #65227;ﺎﻗﺒﻬم اﻟﻠﻪ ﻭﺃثاﺑʌ= 60;م ﻣﻌﺮﻓﺖ (ﺷﻨﺎʋ= 91;ﺖ ﻋﻘلی ﻮ ﺷﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ) ᥴ= 5;ﺯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺩل اﻧﺴﺎﻥ &#= 65204;ﺎﻟک اﺳﺖ. (ﭼﻴﺰ ﺗﺎﺯ= ﻩﺍﻯ ﻮﺳﺎﺧتی ﺠﺪﻳA= 194; ﺩﺭ ﺩل ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷُﺮُﻑ &#= 65191;ﻠﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﻭم ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ مَشیّت ﺍﻭ ᥴ= 5;ﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯشایست= ;گیهاﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺳﺎﻟﻚ) ﻭ (ﺟُﺤﻮ= ﺩ) ﻳﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻴ&= #65200; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺩل ﻤﺨﻠﻮق اﺳﺖ (ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺴبی = 5262;ﺑﺎ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻧʌ= 60;ﺎ ﺩﺭ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﻘﺮ&= #65165;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭلی &#= 65208;ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﻣﻬم ﻮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺣ= ﺪﻳث ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻣﺎﺩگی = 4345;ﺬﻳﺮﺵ ﻭﺗﺼﺪﻳق ﺮﺍ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳ&= #65253; اﻧﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ &= #65193;ل اﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺬﺍ= 5197;ﺩ. ﻫﺮﺣﺮکتی ﺪﺭ A= 183;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻓ= ;ﮑﺮ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺯﺑﺎﻥ ﻮﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﺮﮔ&#= 65262;ﻧﻪ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭﺟﺎﺑ&#= 65184;ﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔ= ﺎﻩ ﻭ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭح &= #65188;ﻴﻮﺍﻧﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺩﻳﺪﻥ &= #65262; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻤﺎﺭﺍ &= #65153;ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﻭح A= 208;ﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵ ﺩ&= #65197; ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65169;ﺸﮑل کاﻣل ﻮ ﻣﻨﺎﺳA= 168; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺤﺎﻝ &= #65255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﺸﺨﺺ ﺍﻟﻮ= 5193;ﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺖ الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʌ= 55;ﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻤ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ = ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻨگ &#= 65176;ﻤﺎم ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻮﺍس &#= 65261; ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ب&= #1594;یرﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺩ= ﻳﺪﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻳﺎﻓﻬ&#= 1605; ﻮ ﻓﮑﺮ واقعی ʋ= 98;ﺍ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺍﻳﻥ اﻧﺤﺮﺍﻑ ﺣسی A= 198;ﺍ ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺷأﻥ ﻤﻘ&#= 65166;م ﺘﮑﺎﻣلی ﺸﺨﺺ = 588;ایسته ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﮑﻨﺪ. ﮐ= ﺎﺭ نَفس أمّاره = 5261; ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &= #65239;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺯﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ = ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ &= #1578;وحّش ﻗﺒل بشری ﻤﻴ᥵= 0;ﺮﺩ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﻮ ﻋﺒﺎﺩ ﻧﻘشی &#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ( ﮐﻪ ﺑﺨﻮ= ;ﺍﻫﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﻴﺎﺑﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺑﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 64401;ﺎﺭ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍی خو= 83; ﺑﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺮﮐتی = 5220;ﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺴﻘﻮ&= #65219; ﺪﺭﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭحی ﻮﻋﻘلی ʌ= 62; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺣﺮﮐتی ﺒﺴ= 5262;ﻯ ﻘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺒﺴ&#= 65268;ﺎﺭﺑلند ﺑﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭل&= #1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺨﻠﻮﻗ&#= 65166;ﺕ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; (ﺍﻳﻥ ﻴﺎ ﺁﻥ) ﻫ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ&= #65247;ﻮ ﻣﻮﻗﺖ ﭘﻴﮕﻴﺮ&#= 65263; ﺒﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ = ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭﺳﺮﮐ&#= 1588;ی کند ) ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺷﺪﻳﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65228;ﺮﻓﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ&#= 65247;ﺬﺍ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮﻋﺎﺭ= 5233; ﺷﺪﻧﺪ (ﺍﻭم کننده ﺳﻠﻮکی = ﻮﻋﺎﺭﻑ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ الهی ﺸﺪﻩ) ﻭ ﺑ= 5166;ﺯ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺕ ﻭﻣﻴل ﺒﮑﻔﺮ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65183;ﺤﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺳﺮ= ﮐشی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65235;ﺮ ﻣﻨﮑﺮ ﮔﻤﺮﺍﻩ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺃﻣﺮ ﺑﺎ= ﮐﻤک ﻮﺗﻮﻓﻴقی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻭ= ﻣﻴﺖ ﻭﺿﻠﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺼﻴ&#= 65168; ﺑﺮخی ﺒﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﮐﺘﺴ&= #65166;ﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻋﻘﺎ&= #65167; ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ( ﻭﻋ= ;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ ﻧﻮﻉ) ﻭ= ;ﻳﺎ ثوﺍﺏ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (&= #65261;ﻟﺒﺎس ﻭ ثوﺏ ﻧﻮع فو = 2; بشری ﻮ شایست&#= 1711;یهاﻯ اﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺩ.) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ قُرآن ﭙﺮﺳﻴﺪ= ;ﻯ که ﺍﻳﺎ مُحدَ= ث ﻏﻴﺮﻣﺨﻠﻮق اA= 203;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯلی ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳ&= #65174;: کان اﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭجَلّ ﻭﻟﺎ شی= ;ئ غیر ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻌA= 198;ﻭﻑ ﻭﻟﺎ ﻣﺠﻬﻮﻝ ﮐ&= #65166;ﻥ عز ﻭجَلّ ﻮﻟﺎ= ; ﻣﺘﮑﻠّم ﻮﻟﺎ ﻣﺮﻳﺪ ﻭﻟ&= #65166; ﻣﺘﺤﺮک ﻮﻟﺎ ﻓ&#= 65166;ﻋﻞ جَلّ ﻮعَزّ ﺭ&= #65169;ّﻨﺎ ﻓﺠمیع اﻟﺼﻔᥴ= 6;ﺕ مُحدَثة ﻋﻨﺪ = ﺣﺪﻭث ﺍﻟﻔﻌل ﻤﻨﻪ ج= 614;لّ ﻮعَزّ ﺭﺑّﻨﺎ= ; ﻭ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ کلا = 5; غیر ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻓﻴﻪ ﺧ&= #65170;ﺮ ﻣﻥ کاﻥ ﻘﺒﻠﮑ= 5250; ﻭﺧﺒﺮ ﻣﺎ ﻳﮑﻮ&= #65253; ﺒﻌﺪﮐﻢ ﺍﻧﺰل &#= 65252;ﻥ عند ﺍﻟﻠﻪعلی= ّ ﻤﺤﻤﺪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﭘﺎسخ اینکه A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﭼﻴﺰﻯ غ&#= 1740;ر از ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩ. ﭼ&= #65258; ﺍﻧﭽﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ &= #65261;ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎﻫ&#= 65256;ﻮﺯ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65176;ﻪ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻧ&#= 65252;ﻴﺸﻮﻧﺪ. (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; شایسته ﺷﻬﻮﺩ= ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ ﻧﻬﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺍﻣﻮﺭ (ﺧ= ﺎﺭج اﺯ ﻫﺴﺘﻰ) ﺩﺭﻫ&= #65166;ﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء اﺳﺖ ﻫʋ= 98;ﮔﺰ تجلّی ﺸﺪنی ﻨ= ﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ &= #65261; ﻣﺘﮑﻠمی ﻨﺒﻮA= 193; ﻭﻫﻴچ ﻤﺮﻳﺪ ﺻ&#= 65166;ﺣﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﻣﺘ&= #65188;ﺮک ﻮ ﻓﺎعلیّ ﻨﺒʌ= 62;ﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳ&#= 65253; ﺼﻔﺎﺕ مُحدَث= ﻫﻨﮕﺎم ﺤﺪﻭث ﻓﻌل اﺯ = 5165;ﻭ ﺑﻮﺩﻩ. (ﺣﺎﺩث ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻭﻗتی ﻤﻨﺎ= 5203;ﺐ ﺑﻮﻗﻮع ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261; ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺪﻳﻢ &#= 65193;ﺍﺭﺍﻯ ﺰﻣﺎنی ﭽﻮﻥ ﺨ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣ&#= 65220;ﻠق اﺯﻟﻴﺖ ﻧﻴﺴﺖ. &= #1602;ُرآن کلام رَبّ ﺭﺣ&= #65252;ﺎن ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﻤﺪ ک&#= 1575;مل الهی ﻭﻫﺮ ﮐﺎʌ= 51;ﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗ= ﺪﺑﻴﺮ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ه= ;ستند. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺪ&#= 65197; ﺗﺪﺑﻴﺮ رَبّ ʌ= 39;ﺎﺋم نوع بشری ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻴﺰﻏﻴﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ رَ= 576;ّ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺎﺩﺭ&#= 65259;ﺴتی نوع بشری ﺒﻮﺩ= ﻩ ﮐﻪ ﺳﻮﻣﻴﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﻠﮑﻮتی ﻤﺤﻤA= 194;ﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ &#= 65261;ﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ &= #65197;ﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻮﻟﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧ&= #65260;ﺎﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ که = 5193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. قُرآن ﻫʋ= 66; ﻭﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬ&= #65166; ﺑﺮﺣﺴﺐ مَشیّ= ;ت ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭلی ﺪﺭﺳطح عقلی الهی وﺯ&#= 65169;ﺎنی ﻨﻮعی اﻭ ﻧﻴﺴA= 174;. ﻫﺮ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ﻉ ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ ﻨ&#= 65262;ع ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﮐﺘﺎ&#= 65167; ﻭ ﻭﺣی ﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺬ&#= 65259;ﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩﻫﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺗﮑ&= #65248;م ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺣﺮ&= #64400;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺣﺎﺩث ﻭﺟﺪﻳﺪ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫم ﺰﻣﺎﻥ ﺤ&= #65194;ﻭث ﻓﻌل ﻠﺤﻈﻪ ﺑﻠ&#= 65188;ﻈﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺒﺎﺣث &#= 1602;ُرآن ﻮحدیث ها ﺳﺮﺍ= ;ﺳﺮ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻣ= ﺮ سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﮑﻠم ﻮ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳ&= #65166; ﺍﺯﻋﺒﺎﺩ ﮐﻪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤطی= 17;ع ﻮﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&#= 65248;ﻮکی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5256;ﺪ.) ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ا= 5193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ قُ= 585;آن کلام اﻟﻬﻰ ﻏ᥾= 8;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺍﻥ اﺧﺒﺎﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺒﺎﺭ = ﺍﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﻫﺴﺖ ( ﮐﺘﺎ= ;ﺏ قُرآن ﻤﺤﻤﺪ ᥽= 1;ﺨﻠﻮق ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق اﺯ ﻗﺒ= 604; ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭلی ﺪ= 5197;ﺳﻄح رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 8;ﺣﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺩﺭ قُرآن اﺧﺒﺎﺭ= ﺗﺎﺭﻳخی گذﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭﭘA= 268;ﺶ ﺑﻴنی اﻳﻨﺪﮔʋ= 66;ﻥ ﺪﺭ ﺍﻥ ﻫﺴﺖ. (ﻋ᥽= 2;ﻠﺎ ﺩﺭ قُرآن ﻨﻪ ʋ= 65;ﺧﺒﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯﮔﺬﺷ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻫﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎ ﭼﻴﺰﻯ گفته ﺑʌ= 48;ﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺧﺒﺎﺭ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﺩﻳﺎﻥ گذﺷﺘʌ= 58; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ قُرآن = 7;ست. ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺘﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺧ&= #65198; ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ برتری مقام الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 61;ﻇﻬﻮﺭﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ &= #64400;ﻪ آغاز ﺩﻳﻦ ﺟﺪʌ= 67;ﺪ ﻭﻧﻮع فوق بشری ﺠﺪﻳﺪ ﺍʌ= 03;ﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کتاب = 02;ُرآن هست. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺩﺭ قُرآن ﮐﺘᥴ= 6;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩ= ﺭ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ.ﮐ&#= 65258; ﺩﻭ قُرّه و خورّه ﺟﺪﻳﺪ ᥻= 9;ﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺑﺮقُرّهﻫﺎ ﻭ= ;ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ا&#= 65193;ﻳﺎﻥ ﻮ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ گذ= 5207;ﺘﻪ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻭنو= 93; بشری ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ هفت ﺷ= 5260;ﻮﺩ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ الهی ﺪﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ ﻭﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮ ﺑﺮﺳﺪ) ﺍﻣ= ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺍﻳﻦ قُرآن ﻨᥴ= 6;ﺯل ﺸﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻮ&= #1604; ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ.( ﻧﺰﻭ= ;لی ﻤﮑﺎنی ﻤﻄﺮﺡ = 5255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ اﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ &= #65183;ﺎ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻟﻠ= ;ﻪ رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﻫﺴﺖ. ﻭلی اﺯ ﮐ&#= 65166;ﻧﺎل رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥷= 8;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ رَبّ ﻧﺎﺩʌ= 67;ﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﻟﻬﺎ= 5249; ﺑﺨﺶ ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎم کاﻣﻠﺎʌ= 53; الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮع ف= 08;ق بشری ﺍﻧﻬﺎ ﺍʌ= 03;ﺖ.ﮔﺮﭼﻪ رَبّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭʋ= 65;ﺳﻄﻪ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥾= 1;ﻫﺮ ﺗﻌﻠﻴم ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ اﻟﻬﻰمحمد های زنده ﺩﺭﻫ= ﺮﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺗﺮﺑﻴتی رَبّ= ﻗﺎﺋﻢ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﻴ&= #65198; ﺗﺮﺑﻴﺖ رَبّ ʋ= 97;ﺣﻤﺎن ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ همه ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍA= 255;ﺴﺎنی بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﺳپسﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣمک ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﺎﺳﺘﻄﺎ= 593;ة ﻟﻠﻔﻌﻞ ﻓﺎﻥّ اﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ج= ;َلّ ﺨﻠق اﻟﻌﺒﺪ ﻭ &#= 65183;ﻌل ﻠﻪ ﺍﻟﺂلة ﻭ ﺍ&#= 65247;ﺼحّة ﻭهی اﻟقوّه ﺍ= ﻟتی ﻴﮑﻮﻥ اﻟﻌﺒﺪ &#= 65169;ﻬﺎ ﻣﺘﺤﺮﮐﺎ ﻣﺴﺘ&#= 65220;ﻴﻌﺎ ﻟﻠﻔﻌل ﻮﻟﺎ ﻣ&#= 65176;ﺤﺮک اﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺮ= 5267;ﺪ ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻭهی ﺼ= 601;ة ﻣﻀﺎفة ﺍلی ا᥼= 7;ﺸﻬﻮة ﺍﻟتی هی ﺧلق ا= ;ﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻣ= ﺮﮐبّة فی اﻟﺎﻧﺴﺎﻥ A= 235;ﺎﺫﺍ ﺗﺤﺮﮐﺖ ﺍﻟﺸﻬ&#= 65262;ة اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺷﺘﻬ= 5264; ﺍﻟشیئ ﻮ ﺃﺭﺍA= 193;ﻩ ﻓﻤﻥ ثم ّﻘﻴل = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﺮﻳﺪ ﻓﺎﺫﺍ ﺃ&= #65197;ﺍﺩ ﺍﻟﻔﻌل ﻮﻓﻌﻞ &#= 64400;ﺎﻥ ﻤﻊ ﺍﻟﺎﺳﺘﻄﺎ&#= 1593;ة ﻭ ﺍﻟﺤﺮکة ﻓﻤ= 5253; ثمّ ﻘﻴل ﻠﻠﻌʋ= 70;ﺪ ﻣﺴﺘطیّع ﻤﺘ᥶= 8;ﺮﻙ ﻓﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ اﻟ&#= 65166;ﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﮐﻨﺎ ﻏﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﻳﺪ ﻟﻠﻔﻌﻞ ﻭﮐﺎﻥ &= #65252;ﻌﻪ ﺍﻟﺂلة ﻭهی ا᥼= 7;قوّه ﻭﺍﻟﺼحّة ﺍﻟʌ= 48;ّﺘﺎﻥ ﺒﻬﻤﺎ ﺗﮑﻮﻥ ﺤ&= #65198;ﮐﺎﺕ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻓ&= #65228;ﻠﻪ ﮐﺎﻥ ﺴﮑﻮﻧﻪ ﻟ&= #65228;لّة ﺳﮑﻮﻥ اﻟﺸﻬﻮ= 577; ﻘﻴل ﺴﺎﮐﻦ ﻓﻮ&#= 65211;ﻒ ﺑﺎﻟﺴﮑﻮﻥ ﻓﺎ&#= 65195;ﺍ ﺍﺷتهی اﻟﺎﻧ᥸= 4;ﺎﻥ ﻮ ﺗﺤﺮﮐﺖ ﺷﻬﻮ&= #65175;ﻪ ﺍﻟتی ﺮﮐّﺒﺖ A= 235;ﻴﻪ ﺍﺷتهی اﻟﻔﻌل= ; ﻮ ﺗﺤﺮک ﺒﺎﻟﻘﻮ= 577; ﺍﻟﻤﺮﮐبة ﻓﻴA= 258; ﻭ ﺍﺳﺘﻌﻤل آل= 77; ﺍﻟتی ﻴﻔﻌل ﺒﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65236;ﻌﻞ ﻓﻴﮑﻮﻥ اﻟﻔﻌ= 604; ﻤﻨﻪ ﻋﻨﺪﻣﺎ ﺗ&= #65188;ﺮک ﻮ ﺍﮐﺘﺴﺒﻪ ﻓﻘ&= #65268;ل ﻔﺎﻋل ﻮ ﻣﺘﺤﺮ&#= 1705; ﻮ ﻣﮑﺘﺴﺐ ﻭﻣﺴ&= #65176;ﻄﻴﻊ ﺃﻭ ﻟﺎ ﺗﺮﻯ ﺃﻥ= ﺠمیع ﺬﻟک ﺼﻔﺎﺕ ﻳﻮ&#= 65211;ﻒ ﺑﻬﺎ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳ᥵= 6;ﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻌل ﭙﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻯ ( ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻴک ﻔﮑ= 5198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺟﺴم ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺗﺎ ﻓﮑﺮﻯ ﺒﻌﻤ&= #1604; ﺪﺭ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭل&= #1740; ﺴﺎﻟک اﻃﺎﻋﺖ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ سعی ﻤﻴﮑﻨﺪ = 5165;ﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ&= #65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ;ﻞ ﺑﺴﺎلک ﺪﺍﺩﻩ = 5207;ﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺧﻠﺎل &#= 65204;ﻠﻮک اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5194;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ مُدّعی ﺨﺪﺍ ﺷ= ;ﻨﺎسی ﻮ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ه&#= 1587;ت ﻭلی ﺴﺮﭘﻴچی ʋ= 70;ﺎﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5165;ﻓﻌﺎل غیر سلوکی ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ &= #65252;ﺘﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﻭﺣتی کاﺭʌ= 59;ﺎﻯ ﺗﻌﺒﺪ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65261; ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺣت&= #1740; ﺒﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﺵ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻫﺴ&#= 65174;.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ نوع بشری کنونی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﺮﮐس ﻧﻴﺮﻭﻯ هر ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎ = 5247;ﺬﺕ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ ﺑ= ﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ) ﺍﻣ= ﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65253; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5256;ﺪﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﻳﺪ = ﺩﺭ ﺍﻭ ﺁﻟﺖ ﻭﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺻﺤﺖ ﻭﺳﻠﺎمت= 40; ﻮﻋﻘل ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﺤﻴﺎتی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ &= #64404;ﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ق = 8;ّه ﻭ ﻧﻴﺮﻭئی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﺁ= ﻥ ﻨﻴﺮﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﺘﺤﺮک ﺒﺮﺍﻯ هر ﻓﻌﻞ ﺑﺎﺷﺪ. (= ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺴم &#= 65262; ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺗ= ;ﻤﺎﻡ ﺗﺤﺮﮐﺎﺕ ﻭ ﻓﻌ&= #65166;ﻟﻴﺘﻬﺎﻯ اﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ الهی ﺮﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺼﺮﻑ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻓﺮﺍﻫم کرﺩﻩ A= 169;ﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﮕA= 268;ﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐسی ﭽ= 5208;م اﺯ ﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺒﻴﻨﺪ. = ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭﻋﻘل ﺪﺭ ﺩ&#= 65267;ﻮﺍﻧﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭح ﻨﺎ&#= 64400;ﺎفی ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ &= #65235;ﺼل ﻨﻮعی عقب ﺗﺮ ʋ= 69;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﻣﺘﺤﺮک &= #65220;ﺎﻟﺐ (ﻓﻌل ﺤﺮﮐﺖ) ﺍﺳ= ﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺼﻔتی که ﺑﺸﻬﻮﺕ (ﻳﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻭﻣﻴل ﻮهَوَس= ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ) ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮﺩﻳ= 5194; ( ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ) ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﺨﻠﻮ&= #1602; الهی اﺳﺖ (ﻭﺩʋ= 97; ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭ&#= 65261;ح هست) ﻭﺩﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ اﺯ ﻗﺒل ﺘﺮﮐﻴ= 5168; ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ = ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺷﻬﻮﺕ &= #65267;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺘﺤﺮﻳک ﺸﺪ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﻃﻠﺐ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ (ﻭﺧﻴلی ا= 5199;ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺑﺘﺤﺮﻳک ﻨﺎﺧ= 5262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﻘشی ﻨ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤ&#= 1615;ﺮﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ. (ﺻﺎﺣﺐ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ) ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﮐﺎﺭﻯ کند ﺍﻥ کاﺭ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻄ= 5166;ﻋﺖ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65174;. ﻭﺑﺎﺯ ﺑﻨﺪﻩ ( ﺍ= ;ﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ سالک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ که ﻣﺨ= 5248;ﻮق ﺨﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭل&#= 1740; عبدﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻧA= 170;ﺎﺷﺪ) ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ ﻣﺴﺘطیّع ﻤﺘ᥶= 8;ﺮک اﺳﺖ. ( ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ = ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﮐﻥ &= #1594;یر ﻣﺘﺤﺮک ﻤﺎﻧﺪ &#= 65261;ﻓﻌلی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍ&= #65255;ﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ (ﮐﻨﺘﺮل &= #65256;ﻔس ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻯ که ﺧﻮﺩ ﻋﻤلی = 75;ﺭﺍﺩﻯ ﻀﺪ ﻋﻤل ﺁﺯﺍﺩ &= #65261; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﻭﮔﺎﻧ&#= 1711;ی ﻤﻬمی ﺪﺭ ﺍﻓﻌ= 5166;ل هست. ﻭﮐﻨﺘﺮل = 06;فس ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﻭﺗﺴلیم ﺨﺪﺍ A= 165;ﺳﺖ ﻭﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮکُ= 604;ّ ﻮﺗﺴلیم ﻤﺪﺍʋ= 97;ﺩ. ﻭلی ﺪﺭﻋﻤل اʋ= 99;ﺍﺩ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻫﺮ &= #65191;ﻄﺎ ﺩﺭ ﻓﻌل هست ﮔA= 198;ﭼﻪ ﺗﻤﺎمی اثاﺭﻫ= ;ﺮ ﻓﻌل اﺯﺍﺩ ﺳﺮ= 5165;ﺳﺮ ﺧﻄﺎ ﻭﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ ﺳﺎﺯ ﻭﺍثاﺭ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍئی ﻮ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺼﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﻬ&= #65252;ﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗﻤﺎم غیر= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺪﻳﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65267;ﻨﺪﺍﺭﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﺍﻳ&= #65253; اﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ ﺳﮑ&#= 65262;ﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65240;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﻟﺖ ﻭﺳﻠﺎﻣ&= #1578;ی لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺤA= 198;ﮐﺖ ﻭ ﻓﻌل اﻧﺴﺎﻥ &#= 1607;ست. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻮﺍﻥﺴ&#= 64401;ﻮﻥ ﻮﺳﮑﻮﺕ ﻭﺍﺭﺍ&#= 65251;ﺶ ﺷﻬﻮﺕ (ﻳﺎ ﺳﮑﻮ= ﺕ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65203;ﺎﮐﻥ ﺒﮑﻨﺪ (ﮐﻪ ﺍﻳﻥ= ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﻗﺪﺭﺕ الهی ﺪﺭ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ه&= #1614;وَس ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) = ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻳﺎﻓﺖ ﻳﻌنی ﺸ= 5260;ﻮﺕ ﻭ ﻣﻴل ﻮهَوَس= ; ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ) ﻭﺗﺤﺮﻳک اﺭﺍﺩﻩ ﻭﺷﻬﻮ= 5173; ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺗﻤ&= #65166;ﻳل ﺒﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟ&#= 65200;ﺍ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺷﺪ&= #65257; ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳ= ﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﻓﻌ&= #1604; ﻮ ﺍثاﺭ ﺍﮐﺘﺴ= 5166;بی ان ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ &#= 65251;ﻴﻤﺎﻧﺪ ( ﺍﮔﺮﺳﺎﻟک ﺒﻮ&= #65193; ﺍثاﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ = 5261;ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﻮﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اثاﺭﻣʌ= 56;فی ﻮ ﺿﺮﺭﻫﺎﻯ هر &#= 65235;ﻌﻞ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ= ﺵ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﺑ= ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺍﺭﺩ &= #65153;ﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﺍﻭﺑﺎﻟﻤثل ﺪA= 267;ﺪﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎ &= #65169;ﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65194;. ﭼﻪ ﻗﺒل اﺯﻣﺮ= 4402; ﻳﺎ ﺩﺭ جَهَنّ= ;م ﺴﻮﻡ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻳ&= #65166; ﺩﺭ جَهَنّم چهاﺭم ﺒﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺖ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65169;ﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت A= 235;ﺎﻋﻞ (ﮐﻪ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭﺑ= ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩ&#= 65257;) ﻭ ﻣﺘﺤﺮﻙ (ﺻﺎﺣ= ﺐ ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺍﺯﺍﺩ) = ﻭﻣﮑﺘﺴﺐ (ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺗﻮﺍ= ﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩﺵک= 587;ب ﺍثاﺭ ﻣثبت ﻳᥴ= 6; ﻣﻨفی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ ﻣﺴ= ﺘطیّع ﺨﻮﺍﻧﺪ (ﮐﻪ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺷﺘ= 5258; ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺗﻤﺎم ا&= #65267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺒﻴنی اﻧﺴﺎنی هستن&= #1583;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 215;ﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﭘﺮﺳﻴ&#= 65194;ﻯ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣمک ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65261; ﻣﺎ ﺫﻫﺐ ﺍﻟﻴﻪ = ﻣﻥ ﻘﺒﻠﻚ ﻓﺘﻌﺎل= 740; اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﻟ&#= 65268;س ﮐﻤثله شیئ ﻭﻫ= ;ﻮ ﺍﻟﺴمیع اﻟﺒ᥹= 2;ﻴﺮ ﺗﻌﺎلی اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﻳﺼﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻ&#= 65236;ﻮﻥ ﺍﻟﻤﺸﺒّﻬﻮﻥ = 575;ﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 604;ی ﺒﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟﻤﻔ&#= 65176;ﺮقوﻥ علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭ جَلّ ﻓﻌﻠﻢ A= 165;ﻥّ اﻟﻤﺬﻫﺐ ﺍﻟﺼ= 5188;ﻴح فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 251;ﺎ ﻧﺰل ﺒﻪ ﺍﻟﻘﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻠ&= #65258; عَزّ ﻭ جَلّ ﻓ= ﺎﻧﻒﻋﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺒﻄﻠ= 5166;ﻥ ﻮ ﺍﻟﺘﺸﺒﻴﻪ ﻓ&= #65248;ﺎ نفی ﻮﻟﺎ ﺗﺸﺒA= 268;ﻪ ﻫﻮ ﺍﻟﻠﻪ عَز= 17; ﻭ جَلّ ﺍﻟثاﺑﺖ= ﺍﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﺗﻌﺎلی اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﻳﺼﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻ&#= 65236;ﻮﻥ ﻭﻟﺎ ﺗﻌﺪ ﺍﻟﻘ&= #65198;ﺍﻥ ﻔﺘﻀﻞ ﺑﻌﺪ ﺍﻟ&= #65170;ﻴﺎﻥ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﻳʄ= 05;ﺮﺍﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺤﺮﻓﻬﺎ ﻭﺑﺮئ و ﺑﻪ ﺩﻭ&#= 65197; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گفتهʌ= 59;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬ= ﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺸﺒّ= 5260;ﻪ ﮐﺮﺩﻩ (ﺗﺸﺒّﻪ &= #64400;ﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253;) ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﻭ ﻧ= ﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغ ﺒﺨﺪﺍ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺑﺪﺍﻥ که &= #65251;ﺬﻫﺐ ﺻﺤﻴح ﺪﺭ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ (ﻋﻤل ﻮﺍﺣﺪ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺨﻮﺩﻭ ﺗʌ= 52;ﺮﮐﺰ و توسل ﺩﺭ ﺻﻮʋ= 97;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻳﮕﺎ&= #65255;گی ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﮐﺴﺐ ﺣ= ﺎﻟﺖ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻮ ﺧﻠ&= #65204;ﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻳکی = 5208;ﺪﻥ ﺪﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ.&#= 65261; ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ (ﺗﻮ= ﺣﻴﺪ) ﺍﺻﻄﻠﺎحی ﻔﻠA= 204;ﻔﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺨص&#= 1740; ﭽﻪ ﻋﻘﻴﺪﺍﻯ ﺪ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﻴﮕ&= #65166;ﻧگی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65193;. (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻧﻈﺮﻯ)= ﻣﺮﺩم ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎﻃل &#= 65262; ﮐﻔﺮو شرک ﺍﺳʋ= 74; ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫم ﺪ&#= 65197;ﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎﻳﺪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ)= ﻳﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭم عملی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺫﺍﺗ= ﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﺗﺮک ﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ (ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ هماﻧﻰ) ﺑﺎﻣﺮA= 165;ﺗﺐ الهی ﺒﻴﺎﺑﺪ)(A= 251;ﺬﻫﺐ و روش ﺻﺤﻴﺢ) ﺗ= 5262;ﺣﻴﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; اﻣﺪﻩ ( ﺑﺎﺯ ﺻﻔ= ﺎﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ قُرآ = 6; ﺷﺒﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍ= 5251;ﺎم اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65255;ﭽﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮﮐﺴﺐ قُرّهﻫ= ;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻳک &= #65176;ﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ ﻫﺮﮔﻮﻧ&#= 65258; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟک در رؤیا و شهود ﻨ&= #65208;ﺎﻥ بدهد ﮐﻪ ﻧﺘﻴʋ= 84;ﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺁ= ;ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﻭﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65255;ﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ رحمان در ولایت سلوکی = 605;حمدی ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ انرا ﺑﺮﺍﻯ ﭙʌ= 68;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍلا ﺷﺮح اﻳﻥ ﺪﻳﺪ= 5255;ﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺑﺎﺯ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘ&= #65236;ﮑﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ تَصو¡= 7;ر ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﻣ= ﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺬﻫ&#= 65168; و روش ﺗﻮﺣﻴﺪ A= 211;ﺤﻴﺢ ﻫﻤﺎﻥ که (ﺭﺍﻩ &= #65195;ﻫﺎﺏﻋﻤﻠﻰ) ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮالهی خود ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ نهایت ﻫﻤﺎﻥ ق= ;ُرّهﻫﺎﻯ ﺪﻭﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺪﺭ ﻗﺎﺋﻢو ﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﺒ&= #65220;ﻠﺎﻥ ﻮﺗﺸﺒﻴﻪ ﺭﻫﺎ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺗث&= #1576;یت ﺻﻔﺎت ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺨﺪﺍ با چشمان ﻧﺴﺒﺖ ᥽= 1;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣثلا ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﭼﺸم ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻳ&#= 65166;ﺑ ﻨﺤﻮﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﭼ&= #65208;می ﺪﺍﺭﺩ (ﺍﻣﺎ ﺑﻄ= ﻠﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺵ (ﻧف&= #1740; ﺼﻔﺎﺕ) ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ= ﻧﮕﻮﺋﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴ&#= 65253; ﻮ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖﺑ&#= 65248;ﮑﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴم ﻨﻪ ﭼ&#= 65256;ﻴﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺁﻥ ﭽ&= #65256;ﺎﻥ. ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨﻠﻮ&#= 65239;ﺎﺕ ﭼﺸم ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ&#= 65175;ﻥ ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮﺗﻐ&#= 65268;ﻴﺮﺍﺕ ﻭﻏﻴﺮﻩ بشری را ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻋ&#= 65166;ﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65259;ﻴچ ﺼﻔتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎقی ﻨﮕﺬﺍﺭA= 267;ﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺵ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎﺯ = 5251;ﺎﺭﺍ ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺪﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﻤﺎ ﺑﺎﻗﻰ = ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ سلوک الهی ﮐﻪ ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍ&= #65199;تجلّیات ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65204;ﺎﻟﻚ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺻﻠﺎح &= #65170;ﺪﺍﻧﺪ ﻭﻋﻘل ﻮ ﻗﺪﺭﺕ &= #65207;ﺨصی ﺴﺎﻟک ﻜﻤک ﻜﻨ= 5194; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﺒ&= #65268;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑ= ﻨفی ﺼﻔﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎ&= #1579;باﺕ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻟﻮ ﺍﺳ&= #65176;ثنائی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴ&= #65234; ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261; ﺍﺯ قُرآن هرﮔ= ﺰ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑﻦ ﮐ&= #65258; ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﺒ&= #65268;ﺎﻥ ﻮﺗﺸﺮﻳﺢ ﮔﻤﺮ&#= 65165;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻋﺪم &#= 65176;ﺠﺎﻭﺯ ﺍﺯقُرآن ﮐﻪ ᥷= 3;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺖ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ (ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ= ﺻﻴﻒالهی ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖﻭل= 40; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﻥ که &#= 65255;ﺒﺎﻳ از ان ﺗﺠﺎﻭﺯ A= 207;ﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭقُر¡= 7;ه ﺷﻬﻮﺩﻯ محمدی= ; ﺪﺭ سلوک اﻟﻬﻰ ﺍ᥸= 3;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل الهی که ﺁﻏﺎﺯ= ; ﻭ ﺍﻭ (قُرآن ﻨﺎʌ= 19;ﻖ) ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﺸﺮیح کنندﻩﻫﺮﭼﻪ ᥷= 3;ﺭﮐﺘﺎﺏ قُرآن هست ﻭﻳ&= #65166; ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺤ&#= 65166;ﺻل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺷﺨﺺ = ﺑﺎﻳﺪ سلوک الهی ﻮ ق&= #1615;رّه ﻳﺎبی ﺒﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺿﻠﺎﻟ= 5174; ﻭﮔمراهی ﻮﻣﺤ= ;ﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ اله= 40; ﻮﺣتی اﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ عقل ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎA= 173; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﻭ ʋ= 65;ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 262; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍ= ﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺗﻮ = ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﻨﺪ( ﺗﺎ= ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; اوﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬʌ= 64; ﮐﻪ ﻋقل کُلّی ﻮﻋ= ﺮﻓﺎنی ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﺍﻣﺎ&= #65249; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ از ﺍﻳﻤﺎﻥ &#= 64345;ﺮﺳﻴﺪﻯ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣﻤک ا= ﻟﻠﻪﻋﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻓﺎ= 5247;ﺎﻳﻤﺎﻥ هو اﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎA= 247;ﻠّﺴﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﺪ ﺑﺎﻟﻘﻠ&= #65168; ﻭﻋﻤل ﺒﺎﻟﺄﺭ= 4400;ﺎﻥ ﻓﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺒ&#= 65228;ﻀﻪ ﻣﻥ ﺒﻌﺾ ﻭ ﻗﺪ ﻳ= ;ﮑﻮﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻣﺴﻠﻤ= 5166; ﻗﺒﻞ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ = ﻤﻮٴﻤﻨﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻥﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﺎ حتی ﻴﮑﻮﻥ ﻤﺴA= 248;ﻤﺎ ﻓﺎﻟﺎﺳﻠﺎم ﻘ= 5170;ل اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻫ&#= 65262; ﻳﺸﺎﺭک اﻟﺎﻳA= 252;ﺎﻥ ﻓﺎﺫﺍ ﺃتی اﻟA= 228;ﺒﺪ ﺑﮑﺒﻴﺮة ﻣﻥ کباﺋﺮ ﺍﻟﻤﻌʋ= 66;صی ﺃﻭ ﺻغیرة ﻣﻦ A= 211;ﻐﺎﺋﺮ ﺍﻟﻤﻌﺎﺻﻰ اﻟ= 578;ی نهی اﻟﻠﻪ عَز= ّ ﻭجَلّ عنا ﮐﺎ= ﻥ ﺨﺎﺭﺟﺎ ﻣﻥ اﻟ&#= 65166;ﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﻗﻄﺎ ﻋﻨﻪ = ﺍﺳم اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭث= 75;ﺑﺘﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﺳم اﻟ= 5166;ﺳﻠﺎم ﺑﺪﺍﻥ که ﺍﻳﻤ= ;ﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ اﻗﺮﺍﺭ &#= 65169;ﺰﺑﺎﻥ (ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺯﺑﺎ&= #65255;ﻰ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ هاﻯ &#= 1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی قُرّه ﮔﻴﺮﻯ که ﭘس اﺯ ﺍﻥ ﺍ= 5227;ﺘﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﺑﺎ ﺻﺎﻟﺖ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺍﻟﻬﻰ سلوک ﻭʋ= 69;ﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی پیامبری زند= 07; ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ &= #65262; ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻋﻘﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ (ﻣ= ;ﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻥ بیک عقید= ﻩ ﺑﻄﻮﺭ ثاﺑﺖ ﮐ= 5258; ﻫﺮﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ &#= 65239;ﺎﺑل ﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺯﻭﺍ&= #1604; اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑ&= #65258; ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﻨﺎ&#= 1588;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺑ= 5166;ﺷﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ اﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &#= 65262;ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻫﺮ ﻳ&= #1705; اﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺒﺴﺎلک ﻤﻴﺪﻫA= 194;. ﺍﻳﻥ غیر ﻗﺎﺑ= 04; ﺤﺬﻑ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ.) ﻭﻋﻤل ﺒﺄ= ﺭﮐﺎﻥ ﺍﺳﺖ (ﻭﻋﻤل اﻳ&#= 65253; عقیده ﻭ ﺍﻳﻥ = 5;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; اﻥ ﺑﺎ ﺍﺭﮐﺎﻥ &= #65262; ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ که &#= 65169;ﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺗﺎ &= #65193;ﺭ ﺩل ثاﺑﺖ ﮔﺮﺩA= 193;. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک عمل= 5; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺠﺴمی عباﺩﻯ ﻭﺍﻋﻤʋ= 66;ل ﺬﻫنی ﺪﺭ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺮﻭح= 740; ﺪﺭﻋﺸق ﻮ ﮐﺸﺶ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﺩ. ﻭﻓﻘﻄ ﺤﺮﻑ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ. ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺻﻔﺎتی ﺴﺎﻟﻚ = 5193;ﺭﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﺮﺑﻴʋ= 74; الهی اﻥ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺤﻘ&#= 1602; ﺪﺍﺩﻥ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮالهی سالک ﺍﺳﺖ) ﻭﺑA= 194;ﺍﻥ که ﺍﺟﺰﺍﻯ اﻳA= 252;ﺎﻥ ﺒﻬم ﺒﺴﺘﮕﻰ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. (ﺯﺑﺎﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ= ;ﻋﻤل ﺒﺎ ﻫم هستند. ʌ= 61; ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ. ﻭ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭﻡ A= 261; سلوک الهی ﺑﺎ = ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺗﺌﻮﺭ&= #65263; ﺒﺎ هم هستند. ᥾= 1;ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻣ&= #65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴک ﻴﺎ&#= 65235;ﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﻫﺮ ﻳک ا&#= 65199;ﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ = ﺳﺎلکی ﺒﺘﻨﻬﺎئی ﺘﻌA= 240;ﻴﺐ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮ&= #65193; ﺑﺘﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ &#= 65193;ﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. = ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺮﺍ= 5263; ﻄﺮﺩ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﻭﺣﻴﻮﺍن= 740; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﮔ= 5198; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴکی اA= 199;ﺍﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺷﻮﺩ ﺗﺎﺭفع گ= 85;ﺩﺩﻫﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻧﻴﺰ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﻴکی = 75;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺎﺩﻗﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩل ﺒﺒﻨﺪﺩ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ ﺯ&#= 65207;ﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺎ ﻫم ا&#= 65197;ﺗﺒﺎﻃ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮاله®= 0; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ = ﺒﺪﻧﺒﺎل هم هستند. ﮐﻪ ᥴ= 9;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﺮﺩﺑ&= #65166;ﻥ ﺼﻔﺎتی ﺒﺎﻟﺎ = 5197;ﻓﺖ. ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ. ﺑﻘﻮ= ل ﻤﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﺻﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻭ&= #1581; ﭽﻮﻥ ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﻥ اﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺴﺮ ﺑ= ﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﺗﻦ ﻣُﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک ا&#= 64404;ﺮ ﺻﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﺎقی گذﺍﺭﺩ ﺗﻤﺎم A= 184;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺰ= ﻧﺪﻩ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﻭﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ شاید ﺑﻨﺪʌ= 57;ﺍﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻣﻮٴﻤﻥ ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻨﺒﺎﺷ= 5194; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﻭᥴ= 9;ﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک ﻤطیّع ᥷= 2;ﺪﺍ ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮﻳ= 5258; سلوک الهی ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺳ= 5174;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺘﻤﺮﺩ ﻭﻋﺎصی ﺨﺪﺍ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ ﻧﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣطی= 617;ع در ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒ= 5262;ﺩﻥ. ﺩﺭ ﻧﺎم مسلمانی کاﺭ= 5259;ﻤﻪﻫﺴﺖ. ﻭلی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ = 5170;ﻮﺩﻥ که ﺗﺴلیم و مسلّم ﺴﻠﻮک ﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻳﻚ ﮐﺎﻣل ا= 604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭم کرﺩﻥ عملی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻓﻘﻄ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈﺮ= 5263; ﺑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ئی هستﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮﻯ ﻮﺍقعی اﺳﺖ ﻭʄ= 00;ﺎﺭ سلوک الهی کا= 5197;ﻯ ﻀﺮﻭﺭﻯ می ﺒﺎ= 5207;ﺪ.ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﻮٴﻤﻥ ﺸﺪﻥ ﺍ&#= 65247;ﺒﺘﻪ ﺍﻭل ﺒﺎﻳﺪ ﻣﺴ&#= 65248;ﻤﺎﻥ ﻈﺎﻫﺮﻯ (زبان®= 0;) ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﻤﻌنی ﺪﻳﮕA= 198; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺸﻮﻳﺪ ﻭ A= 165;ﻳﻤﺎﻥ عملی ﻨﻤﺎﺋﻴ᥷= 4;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺣتی ﺘﺴل= 40;م ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻯ ﻨ= ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻤﺎنی هم ﭙʌ= 68;ﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻪ ﻓﻘ&= #65218; ﺍﻳﻤﺎنی ﻨﻴﺴA= 174; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﻠﺎم= 740; هم ﻨﻴﺴﺖ. ﻳک غ= 740;ر ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻠﺎم عمل کند ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ = 5251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 191;ﻴلی اﺯﺳﻨﻴﺎﻥ ﭽﻮ= 5253; ملّای رومی ﻮ&#= 65211;ﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺳ&= #65198;ﺷﻨﺎس ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﻴﻌﻪ &= #65255;ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭلی شعاع های ولایت ﺳﻠﻮکی = علیّ ﺮﺍ بهدایت الهی و معرفی &#= 1662;یر مناسب ﺩﻧﺒﺎل= ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ ﻤﻮ&= #65197;ﺩ ﻧﻈﺮ الهی ﺮﺳʌ= 68;ﺪﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ عشق ﻭﻟA= 166;ﻳﺖ در ﺩﻝ ﻭﺍﺳﻠﺎ= 605; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍ= ﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻘل&#= 1576;ی ﺒﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّیات ﺍﻟﻬﻰ و اهل کتاب بودن ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﭘس ﺍﺳﻠﺎم ﻘﺒ= 604; اﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳ&#= 65174; ﻭﺷﺮﻳک اﻳﻤﺎA= 253; (ﺍﻭل باید ﻣﺴʌ= 48;ﻤﺎﻥ در تسلیم خدا شد ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺳﺎ&#= 65247;ک گردید ﻳﻌنی اول ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺴA= 248;ﻴم ﭙﻴﺮالهی بمعرفی خداوند ﺸﺪ ﺑﻌ= ;ﺪ ﺑﺎﻋﻤﺎل عبادی ﺴﻠﻮکی = ﭙﺮﺩﺍﺧﺖ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﻳ&= #65194;ﻋﻠﻨﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ&#= 64400;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ باﺸﺪ. = 5169;ﺎﻳﺪ اول ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ= 05; ﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ گنا = 7; ﮐﺒﻴﺮﻩﺍﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﺎ ﺻ= غیرﻩﺍﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ نهی کرﺩﻩ ﺑﺎ᥸= 7;ﺪ که ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.( ﻧﻪﻓ= ﻘﻄ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﻈﺎﻫ&#= 65198;ﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪع= 604;یّ رغم اﺳﻠﺎم إد= ّعائی ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﺒﺰﺭگ ﻮ ﮐﻮﭼک &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ کا= 605;ل الهی ﺑﺮﺍﻯ ا᥻= 1;ﺎﺯ ﺍﻭم ﻮ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ﺍﮔﺮ ﺑﺨʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋ&#= 65252;لی ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 197;ﻋﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍقع اﻳﻤﺎﻥ عملی ن= ;یز ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺧﺎﺭج اﺯ ﺗﻌﻬ= 5194; ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ. = (ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65187;تی ﻨﺎم اﻳﻤﺎﻥ (ﻳ&#= 65228;نی ﻤﻮٴﻤﻥ ﺴﺎﻟک = 5170;ﻮﺩﻥ) ﺍﺯﺍﻭ ﺳﺎﻗﻄ ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ (ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ= ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ولایت ﻤﻴﺸﻮﺩ= ;) ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﺎم اﺳﻠﺎﻡ (ﻇﺎﻫﺮ&#= 65263; و قشری ) ﺑﺮ ﺍﻭ &#= 65169;ﺎقی ﺒﺎﺷﺪ. (ﻭﻳﺎ ﺭﻓ= ;ﺖ ﻭ ﺍﻣﺪﻯ ﺪﺭﺟﺎ&= #65251;ﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ﺑﺎ ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﺪ ﻭلی &#= 65170;ﻮﻇﺎﻳﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺩʌ= 03;ﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل ﺨﻮ= 5193; ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ولی نه هر اخوند مُدّع= 40; اجتهاد .ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻔﺎﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ ﺍʌ= 03;ﺘﻐﻔﺮ ﻋﺎﺩ الی اﻟﺎʌ= 67;ﻤﺎﻥ ﻭﻟم ﻴﺨﺮﺟﻪ ﺍ&#= 1604;ی اﻟﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻟﺠ&#= 65188;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻟﺎﺳﺘﺤﻠﺎ&#= 65245; ﻭﺍﺫﺍ ﻗﺎل ﻠﻠ&#= 65188;ﻠﺎل هذﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﻟ&#= 65248;ﺤﺮﺍم هذﺍ ﺣﻠﺎﻝ ﻭ ﺩ&#= 65165;ﻥ ﺒﺬﻟک ﻔﻌﻨﺪﻫ= 5166; ﻳﮑﻮﻥ ﺨﺎﺭﺟﺎ &= #65251;ﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺍ&#= 65247;ﺎﺳﻠﺎم الی اﻟﮑﻔﺮﻭ ʄ= 00;ﺎﻥ ﺒﻤﻨﺰلة ﺭجَل= ;ّ ﺪﺧل اﻟﺤﺮﻡ ثمّ ﺪﺧل اﻟﮑ᥺= 8;بة ﻓﺄحَدَث فی ا&= #65247;ﮑﻌﺒﻪ حَدَثا ﻓﺎﺧﺮ= ج عن اﻟﮑﻌبة ﻭ᥺= 7;ﻥ اﻟﺤﺮﻡ ﻓﻀﺮﺑ= 5174; ﻋﻨﻘﻪ ﻭ ﺻﺎﺭ ﺍ= لی اﻟﻨﺎﺭ ﻭﺍﮔﺮ= ; ﺍﻳﻥ عاصی اﺯ ﺗﺴلی= م ﻮﺍﻳﻤﺎﻥ ﺘﻮﺑ&#= 65258; ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔ&= #65166;ﺭ ﻭ ﻃﻠﺐ ﺑﺨﺸﺶ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ (ﻳﻌن&#= 1740; سلوک الهی ﻮﺟ&= #65166;ﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ﺴﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ ﮐﻪ ﺑﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻧ= ﮑﺎﺭ ﻭﺣﻠﺎل ﺪﺍﻧﺴ= 5176;ﻥ هر ﭼﻴﺰﺣﺮﺍم A= 170;ﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ. (ﺣﻠﺎل = ﻮﺣﺮﺍﻡ آخوندﻫﺎ ﺩﺭ ᥵= 5;ﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﺯﻯ &= #65256;ﻔس ﺍﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ&= #65259;م گفته ﺑﺎﺷﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﺭﺯﺵﻋﺒﺎﺩﻯ &#= 65262; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣA= 258; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺑﺎﺯ ﺣﻠﺎلی ﺮ= 5165; ﺣﺮﺍم ﺒﮕﻮﻳﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺣﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍﺣﻠ&#= 65166;ل ﺒﺪﺍﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺑﮑﻔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= سی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﺴﺠﺪ ﺍﻟﺤﺮﺍم ﻤﮑﻪ &#= 65261;ﺳﭙس ﺩﺍﺧل کعبه ﺑ᥸= 8;ﻮﺩ ﻭحَدَث (ﮔﺎﺯ᥸= 7;ﮑم ﻮﻫﺮ ﺍﻟﻮﺩگی = 5170;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖ ﻭﻗﺒﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197;ﭘﻴﺮ الهی اﻳﻥ گناه کاﺭﻯ عمدی ﺍﻟﻮﺩﮔ᥾= 4; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺠﺎﻯ ﺤﺎﺩثه = 5207;ﻬﻮﺩﻯ ﺤَﺪَث ﻨﻤﻮﺩʌ= 57;. ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭحَ= 80;ّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ= ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺯﺩﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺠﻬنم ﺒﺮ= 5261;ﺩ . (ﺍﻳﻥ کعبه ﺳﻨ&#= 1711; ﻮ ﺍﺟﺮ مَکّه ʌ= 55;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ حَدَ= 9; ﻋﻤل ﺰﺷتی هم ﺒﺪﻭʌ= 53; اﺭﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﮔﺮ&#= 65193;ﻥ ﺰﺩﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ اﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﺟﺘ&#= 65252;ﺎعی قانونی ﺪﺍﺭﺩ= ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﮐﻌ&= #65170;ﻪ ﻗﺒﻠﻪ ﺳﻠﻮک ﺴ&#= 65166;ﻟک که ﺩﺭ ﭘﻴﺮﮐﺎ= 5251;ﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65175;ﻤﺮﮐﺰ و توسل ﺩﺍﺋم ا= ;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗ= ;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65251;ﻄﺮﻭﺩ ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎنی ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ .ﻭﮔﺮ&= #65193;ﻥ ﺰﺩﻥ هماﻥ ﻃﺮA= 193; ﻭبی اﻋﺘﻘﺎﺩʌ= 63; ﺘﻤﺎم ﺠﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 1606;ی ﺒﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭﻧ= ﺎﺭ ﻭﺟﻬنم ﻨﻴﺰ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭﺡ اﻳﻥ ﺘﺎﺭ&#= 1705; ﺴﻠﻮک و صلات ᤢ= 5;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. (&#= 65251;ﺨﻠﻮﻕ) ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65194;ﺍﻭﻧﺪ می آﻓﺮﻳﻨﺪ ﻭ = 5175;ﻨﻬﺎ ﻗﺪﻳم ﻮ ﺍﺯلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. قُرآن غی= ;ر ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﺳﺖ ﻳ&= #65228;نی ﻘﺪﻳم غیر ﻗﺎʋ= 69;ل ﺘﮑﺬﻳﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #1604;ی ﻤﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﮑ&= #65196;ﻳﺐ قُرآن ﻓﻬم ﻨﺎ= ;ﺩﺭﺳﺖ قُرآن اﺳﺖ. ﻫ᥷= 8;ﮐس ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨﺪ ﻟ&= #65166;ﺑﺪ ﻓﻬمی ﻨﺎﺩﺭﺳA= 174; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗ= ﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻘﺮﺍﻥ را ﺘﮑﺬ= 5267;ﺐ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭلی = 5236;ﻬم ﻨﺎﺩﺭﺳتی ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻧﮑﺎﺭ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ کاﻓA= 198;ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1561 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1779;۳ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻘَﺪ&#= 1614;ﺭ ﻭ ﻗُﺪﺭَﺕ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ گناه ﺑﺎ ﮐﻠﺎ = 5; ﻮﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ خودسرانه ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ که ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194;: <= b>ﻠﻴﺴﺖ ﺍﻟﺎʌ= 03;ﺘﻄﺎعة ﻣﻥ کلامی ﻮﻟᥴ= 6; ﻣﻥ کلام ﺁﺑﺎئی = ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﮔﻔﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﻤﻥ ﻮ ﭘﺪﺭﺍﻧم &= #65256;ﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻴﻥ کاﺭﺑﺮﺩ ﻟﻔﻆ = 5165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺟﺪﻳ&= #65194;ﻯ ﺒﺠﺎﻯ ﻘﺪﺭ ﻭ ﻗ= ﺪﺭﺕ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ گردیده ﺍﺯ ﻣﻦ= ; ﻭﭘﺪﺭﺍﻥ ﻤﻥ ﺘﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺁﻧ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ &= #65255;ﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻫل &#= 65176;ﺴﻨّﻦ ﮐﻪ ﻓﻠﺴفی ﺸﺪ= 5257; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65197;ﺍیج کرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﻫم ﺒﻨﺤﻮﻯ ﺸﻴ&#= 65228;ﻴﺎﻥهمین ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ کلامی ﻮﻓﻠﺴف= ی ﺒﺎﻃل ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺒﺤث ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭﮐﻠﺎم ﻤﻥ ﻮ &= #65267;ﺎ ﭘﺪﺭﺍﻧم ﺪﺭﮐ= 5248;ﺎﻣﺸﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭ= ﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺩ= ﺭ ﺭﺍﻩ ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭ&= #1581; ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﺭﺩ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #1588;انﻤﻘﺎم ﻮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﺍﻥ اﺯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&= #65197; قُرآن اﻣﺪﻩ هل ﻴﺴﺘطیّع ﺮ= ;ﺑّﻚ (ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺎﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑعیسی ﻤﺴʌ= 68;ح ﻮﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧ&= #65170;ﻴﺎ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺍﻳ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺴﻔ&= #65198;ﻩﺍﻯ اﺳﻤﺎنی ﺒﻔﺮʌ= 03;ﺘﺪ؟ (ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻏﻴ&#= 65198; ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻣ&= #65228;نی ﻄﻮع ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65261; سعی ﺒﺮﺍﻯ گر᥷= 3;ﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻭ ﭘﺬﻳﺮ&= #65235;ﺘﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﻮﺍلی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﻣﺎ ﭼﻪ ﮔ= ﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺮﺍ ﺧوﺮﺳﻨﺪ ﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺷﺮﻃ ان ﺘﻨﻬﺎ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺤمل اثاﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻃA= 166;ﻋﺖ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1562 - @= 400;ﺎﺭﺑﺮﺩ ﻟﻔﻈ اﺳﺘﻄﺎﻋ= 5174; ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﺁﻣ&#= 65194;ﻩﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪﻣ= 5228;نی آیه ﻗﺮﺍنی ﻮ &#= 65239;ﺪ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳُﺪﻋ= 5262;ﻥ الی اﻟﺴﺠﻮﺩ ʌ= 61; ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ اﻧﻬ= ;ﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻋﻮﺕ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭﺳﺎلم ﻨﻴﺰ ﺑ= 5262;ﺩﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺩﻋﻮﺕ ﻣʌ= 68;ﺸﺪﻧﺪ ﻭﺟﻮﺍنی ﻮﺗﻮA= 165;نی اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺎ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺮﻯ = ﻭﻣﺮﮒ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻭﻗ= ﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ سلوک الهی کنند ﮐﻪ ﻧﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭﻳﺎ &= #65235;ﺮﺻﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک= 40; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﻌن= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ&#= 65176;ﻴﮑﻪ ﻣﺴﺘطیّع ﺒﻮ᥷= 3;ﻧﺪ.ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨ= 5194; ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻳﺎﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ= 5255;ﺪ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴﺮ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ: ﻮﻫ= 605; ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ا= 5247;ﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍُﻣﺮﻭﺍ &#= 65169;ﻪ ﻭﺍﻟﺘﺮک ﻠﻤﺎ &#= 65255;ﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﻭ ﺑﺬﻟک ا&#= 65169;ﺘﻠﻮﺍ ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ&#= 1574;ی ﻮﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑ= ﺪﺍﻥ ﻤﺎﻣﻮﺭ اطاعت= ; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﻣﺎﻣﻮ&#= 65197; ﺑنی و امتناع از ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ &#= 65255;ﮑﻨﻨﺪ.ﻭلی اﻳﻨﺎﻥ ﺒﺪﻳﻥ &#= 65176;ﺮﺗﻴﺐ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓ= ﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ال= 607;ی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨ&#= 65194; (ﮐﻪ ثرﻭﺕ ﻭ ﺳﺮ&= #64404;ﺮﻣﻴﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺴﻠﻮک ﻨᤢ= 5;ﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺩﺭ ﺩ= 5267;ﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﮐﺎﺭﻯ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. (ﺑﻠﺎ= ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺳﻴله A= 175;ﻤﺮﻳﻥ ﻮﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﺒﺮ&#= 1608; اراده ﺗﺰﮐﻴﻪ= ; ﻧﻔس ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ غیž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻏﻔﺎ&#= 1604; ﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ = نفس ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻧﻌﻤﺖ ﻭثرﻭﺕ = 5261;ﻟﺬﺕ است ﻭلی ﺪﺭ ﺑʋ= 66;ﻃﻥ اﻳﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﻣ= 5174; ﻧﺎﮐﺎمی ﺪﺭ ﺯ= 5255;ﺪگی اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﺑﺘ&= #65194;ﺍ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﺗ&#= 65166; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65183;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ= ﺨﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻋﺎﻗﻠ&#= 65166;ﻧﻪ ﺗﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﻪ ﻓﻘ&#= 65220; ﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;ﻧﻮع فوق بشری ﻨﺪﺍ= ﺭﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﺮﻭح ﺪﺭ ﻣﺴخ ه= 575;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻨﻴﺰ = 5191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺯﻣﺎﻧ= ﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯﻯ ﺮﺍ ﻋﻘ&= #65168; ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭﻋﺬ&#= 65165;ﺑﻬﺎﻯ ﻤﮑﺮﺭ جَهَنّ= م ﻴﺠﻬﺎﻥ ﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ = ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﻥ ﻮ&= #65223;ﺎﻳﻒ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﺑﺎﺯ ﺳوآ&#= 1604; کنندﻩ ﻣﻴﭙﺮ᥸= 3;ﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨصی &#= 65262;ﻓﺎﺕ ﮐﺮﺩ ﻭﺻﺪ ﻫﺰﺍ&= #65197; ﺩﺭﻫم ﺒﺠﺎ ﮔﺬ&#= 65165;ﺷﺖ ﻭحَجّ ﻨﮑﺮﺩ ʋ= 65;ﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ح= 614;جّ کند ﻭ ﻧﮑﺮﺩ؟ A= 165;ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5165;ﺭﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭ&#= 1604;ی ﻤﺎل ﻮﺳﻠﺎمت®= 0; اﻭ ﻣﺎنع ﺸﺪ ﻭ= 5169;ﺪﺍﻧﻬﺎ ﺍﮐﺘﻔ ﺎﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻴّﺖ &#= 65261;ﻣُﺮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ = ﻮﻧﺎﺗﻮﺍنی اﻣﮑﺎﻥ حَجّ ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﺑحَج= ;ّ کعبه ﺑﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻧﺪ ﺑحَجّ اﮐﺒﺮ س= ;لوک الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﺠُﺮﻡ ﻭﮐﺎﺭﻣ= 5166;ئی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﻮﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﻭﺧﺮﻭج ا= 5199;ﻧﻮع بشری ﺒﻨﻮﻋﻰ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. (حَجّ) ﻫﻤﺎﻥ ﺤ= 5238; ﻭ ﻫﻤﺎﻥ تجلّ®= 0;ات الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ اراﺋﻪ ﻣﻴﮕﺮʋ= 93;ﺩ ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ مقام اینده ﺍ&#= 65255;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ اﻣﻮﺭحَقّ ﻮ ت= ;جلّیات الهی هفت ﮔﺎﻧ= ﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﭘﻴﺮ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ &#= 65193;ﺭﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥾= 2;ﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥽= 5;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭحَجّ کعبه ﻭﻗﺒﻠﻪ ʌ= 55;ﻤﺎﻳش ﻤﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ حَجّ ﻮﺍﻗʌ= 28;ﻰ حَجّ ﺍﮐﺒﺮ سل= ;وک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 44;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس ﺍﺯ ﻳﮕﺎﻧﻪ &= #1581;َجّ ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻌﺒﻪ ﺑ&= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ گفت ﻭﻋﻠﻴﮑم اﻟﺎﻥ ﺒﺎﻟحَž= 0;ّ اﻟﺎﮐﺒﺮ ﻭﺍﻳ= ;ﻨک ﻨﻮﺑﺖ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭﺍﺻ&#= 1604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ. ﻳ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺒحَقّ ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺒتجلّیات ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺩﺭ ﻗﺎﺋم که ح= 14;قّ ﻮ ﺳﻤﺒﻮل اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ حُجَّت ﺍﻟ= ;ﺎﺳﻠﺎﻡ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی بمعرفی خداوند بهر طالب لقای ال= 607;ی ﻮﺳﻴﻠﻪ حَجّ ʌ= 04;ﻔﺮ الهی ﺪﺭ ﺳﻠﻮª= 5; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻨ= ﺎ حَقّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠ&= #65166;ﻥ الهی ﻮ ﺍﻣﺎم هر ﺯﻣﺎﻥ ﭽﻪ ﺍ&#= 65207;ﮑﺎﺭ ﻭﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ غایب ﺁﻳﺖ ﻭ ﻋA= 248;ﺎﻣﺖ الهی هستند ﻭ&#= 65203;ﻤﺒﻮلی ﺒحَقّ الهی ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﭘﻮل &#= 65170;ﺮﺍﻯ حَجّ ﺒﺠﺎﻯ ﻤʌ= 68;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎﻯ عقب ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ A= 235;ﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﻮﮐﻠﺎﻩ &= #65207;ﺮعی ﻮﺧﻮﺩ و خدا ﻓA= 198;ﻳبی اﺳﺖ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ= ﺎ سلوک الهی ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧ&#= 65174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﭘﻮ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺘﻌﻠق &#= 65170;ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣ= ﻌﺎﻣﻠﻪ بهشت ﻣﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1563 - A= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ(ﺝ۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ عدم ﺍﺳﺘA= 220;ﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ یا ﺳﻠﻮﻙﻭﺗﺴA= 248;ﻴم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی بمعرفی خداو= 06;د ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺼﺎﺭﺕ ﺃﺻﻠʋ= 66;ﺑﻬم کصیاصی اﻟﺒﻘ&= #65198; ﻳﻌنی ﻘﺮﻭﻧﻬA= 166; ﻭﻗﺪ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳ&= #65194;ﻋﻮﻥ اﻟﻰ ﺍﻟﺴﺠﻮﺩ &#= 65261;ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ ﻮﻫم &#= 65252;ﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬA= 166;ﻭﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯﺴ= ;ﺨﺖﻭﺟﻮﺩشانʌ= 51;ﺎﻧﻨﺪثاخ گاﻭ ﻣﺤﮑم میبود . ﭼﻮﻥ ﺩA= 227;ﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻭ = ﻧﻤﺎﺯﻭیا ﺗﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺩﺭ ﻳک سلوک الهی ﻤﻴﺸدﻧﺪ= ; ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﻭلی ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ = 4344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ گاو ثاﺧﺪﺍﺭ ᥾= 1; ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65253; حدیث ﻳﺎﺩ ﺁﻭʋ= 97; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری های مد&#= 1607;بی خذافاتی اﺳﺖ.<= o:p></o:p> حدیث 1564- ʋ= 65;ﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻧﻴﺰ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﮐسی ﺘﺎﻳﻴﺪ ﮐ= 5198;ﺩ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﺎ ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻓﺮﺽ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎم کاA= 197;ﻫﺎﻯ ﻮﺍﺟﺐ ﻣﺬﮐﻮﺭ &= #65193;ﺭ ﮐﺘﺎﺏ الهی ﺧʌ= 62;ﺩ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯ &#= 65165;ﻣﻮﺭی که ﻣنع ﺸﺪﻩﺍʌ= 67;ﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65169;ﺪﻫﻴم ﻮ ﻣﺎﺩﺍم که ﺑ= 5194;ﺍﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ ﻫﺴﺘﻴ&#= 65250;. <= span lang=3DAR-SA>ﺍﻣﺎم ﺘﺎﻳ᥾= 8;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65213; اعمالی ﻤﻨﻈﻮ= ﺭ ﺍﺳﺖ (ﻭلی اﻳﻦ (&= #65235;ﺮﺽ) سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺗ&#= 65264; ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ لا= 5199;م الهی ﺪﺭ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴ= 5258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ (ﮐﺘﺎﺏ) ﺍﻣﺪ= ;ﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65261; ﻣﮑﺘﻮﺏ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺗﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻮﮐ&= #1605; گناه ﻭ ﻧﻴﺮﻭʌ= 51;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ا= 5199;ﻣﺎﻳﺸﺎﺕ الهی هستند ﺑ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﻣ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻨﻤﺎA= 199; ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﭘس ﭼﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺰ = ﻳکی ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺪﺍA= 255;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺁ&= #65253; ﻴک ﺸﺮﻃ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ = ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺠﻮﺩ ﻳﻌنی ﺘ= 5204;ﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎ ﺗ= ﻤﺎم ﺴﻌﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎ&= #65227;ﺖ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺴﺎﻟک ﻤﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﺗﺎﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﺴ&#= 65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯالهی ᥷= 8;ﺳﻴﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1565 - ﻭ = 5165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ34= - ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺟﺰ &= #65193;ﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﻔﻌﻞ ﻭ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻫﻨﮕﺎم ﻔﻌل ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﻭ ﻗﺒل از اﻥ ﻨ= 5252;ﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ = ﺸﺮک ﻮ ﺭﺯﻳﺪﻩﺍﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ یا ثوﺍﺏ ﺭﺍ ﻗA= 170;ﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩ</= span>ﻩ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻮﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﺍﺳﺖ= . ﻭﺷﺮک ﻮﻣﺸﺮک ﺸﺪﻥ ا= 5255;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻳﻥ ﺨﺎﻃ&= #65198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ و&= #65239;تی ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ&= #65165;ﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺍﻧﺎ= 5253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ ﺷ&#= 65198;ﻳک ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎل اﺳ&#= 65176;ﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #64400;ﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭلی = 575;ﻧﺎﻥ که سلوک الهی &#= 65255;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ متعبّد ﺑﺪﺍﻧ= ﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 1606;د ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﺟﺰ ﺷ= ﺮک ﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ<o:p></o:p= > حدیث 1566 - ﺑA= 166;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;(ﺝ۵ﺹ35= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: لاﻳﮑﻮﻥ اﻟﻌ&#= 65170;ﺪ ﻓﺎﻋﻠﺎ ﻭﻟﺎ ﻣ&= #65176;ﺤﺮﮐﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭﺍﻟﺎﺳ= 5176;ﻄﺎعة ﻣﻌﻪ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺍ= ﻧّﻤﺎ ﻭقع اﻟﺘﮑﻠﻴʌ= 34; ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﺒﻌﺪ ﺍﻟﺎﺳﺘﻄ&#= 65166;عة ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﮑ&= #65248;ّﻔﺎ ﻟﻠﻔﻌل اﻟّﺎ A= 251;ﺴﺘﻄﻴﻌﺎ ﺑﻨﺪﻩ (ﻋﺎﺑﺪ A= 251;طیّع ﻮ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&= #65248;ﻮﮐﻰ) ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻔﻌل ﻮ&#= 65187;ﺮﮐﺖ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ= ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ= ; ﺍﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺨﺼ= 5262;ﺹ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺕ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻟّﺎ ﻣ&= #64401;ﻠﻒ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻨﺒﻮﺩ &= #65261; ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﺍﻭ ﻭ= ﺍﺟﺐ ﻧﺒﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧ= ﮑﻪ ﺗﻮﺍﻥ اﻥ ﻗﺒل= 575; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﻌنی ﻴﺘﻮﺍﻥ باطاﻋﺖ ﺭﺍ ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﻣﮑﻠﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔ&#= 65258;ﺍﻯ گرﺩﺩ. ﻳﻌنی اʌ= 55;ﺴﺎﻥ که ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ= 5220;ﻠق ﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ = الهی ﻴﺎ ﻃﺒیعی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟ&= #65166;ﻣﺮﻳﻥ اﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻘس= 740;م ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﺮ= ﺣﺴﺐ ﺷﺃﻥ ﻮﻣﻘﺎم ا= 5199; ﺷﺨﺺ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ا&= #65183;ﺮﺍﻯ ﻔﻌل ﺪﺭﺻﺤﻨﻪ &#= 65199;ﻧﺪگی ﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #65242; ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﭼ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺮﻭ&= #65197;ﻯ ﺒﺎ ﮐﻤک ﻨﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ل ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩ= 5257; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺎﻟ&= #65236;ﻌل ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65243;ﺮﺩ ﮐﻤک اﺿﺎفی ﻮ A= 169;ﻌﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197;ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻗﺴﻤ&= #65174; ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺍﻭ ʋ= 69;ﺎﻟﻔﻌﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1567 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ35= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ اﻟﻌ&= #65170;ﺪ ﻓﺎﻋﻠﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65261; ﻫﻮ ﻣﺴﺘﻄﻴﻊﻭ&#= 65239;ﺪ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﺴﺘﻄﻴ&#= 65228;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻓﺎﻋﻞﻭﻟ&#= 65166; ﻳﮑﻮﻥ ﻔﺎﻋﻠﺎ &= #65165;ﺑﺪﺍحتّی ﻴﮑﻮﻥ ﻤﻌﻪ اﻟ&#= 65166;ﺳﺘﻄﺎعة ﺑﻨﺪﻩ (ﺩﺭﺑﻨʋ= 94;گی عباﺩﺕ ﺳﻠﻮکی= ; ﻮﻧﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262; ﻗﺸﺮﻯ ها ﮐﻪ ﺑ&#= 65256;ﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣﺘ&#= 65252;ﺮﺩ سرکش ﻣﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﻓﺎﻋل کاﺭﻯ ﻮA= 187;ﺮﮐتی ﺪﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ( ﺑ= ;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﮐﻪ ﻫﻤﺮʋ= 65;ﻩ ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ) ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺎ&= #65255;ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.(ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺑ&= #65228;ﺪﺍ ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﻮﻇﻴ= 5236;ﻪﺍﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﻔ= 5166;ﻋل اﻋﻤﺎﻝ (ﺳﻠﻮک= 740; ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻨﻔس ) &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل اﻋﻤﺎل ﺰﺷﺖ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ &= #65261;ﻟﻰ ﮐﻨﺘﺮلی ﻨمی ʌ= 56;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﻤثب= 8; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻨﻔس = 608; روان ﻧﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;.) ﻫﻴچ کس ﺩﺭﻫﺮ@= 400;ﺎﺭﻯ ﺘﻮﺍﻧﺎﻯ ﻔﻌل= 740; ﻮﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﺳ&= #65176;ﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻥ کاA= 197; ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ ( ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ᥵= 5;ﻮﺍﻥ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮعی هر ﺷﺤﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑسلوک الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥷= 4;.ﻭ ﺍﻓﻌﺎل عباﺩ᥾= 3; ﻤثبت ﻭﻳﺎ ﺍﻋﻤﺎل کنترل ﻨﻔس ﺩﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; کمک ﺒﻌﺪﻯ ﻮﺍA= 215;ﺎفی ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺴﺎﻟک ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﺎ ﺘ&= #65262;ﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65261; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻓﻌلی = 5262;ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩ ﺷ&= #65198;ﺍﻳﻄ ﺮﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺍﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&= #64405;ﻨﺎهی ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺳﻠ&= #65262;ک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍﻯ اﻥ که ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎل اﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺍﻣ&#= 65176;ﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻳ&#= 65253; ﺤﺪﻳث ﻭﻣﻄﺎﻟ= 5168; ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺒﺪﻫﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃلی = 5198;ﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل کرA= 193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1568 </b= >- اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</s= pan>۵ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﺴﻴﺤﻠ&= #65236;ﻮﻥ ﺒﺎﻟﻠﻪ ﻟﻮ ﺍﺳ&= #65176;ﻄﻌﻨﺎ ﻟﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻌﮑ&#= 65250; ﻳﻬﻠﮑﻮﻥ ﺃﻧﻔ&#= 65204;ﻬﻢ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻠم اﻧّﻬم ﻠﮑﺎﺫʋ= 69;ﻮﻥ اﻧﺎﻥ ﺴﻮﮔﻨﺪ= ; ﺑﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﻮﺭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺴتیم ﺒﺎﺷﻤﺎ ﺧﺎﺭج &#= 65252;ﻴﺸﺪﻳﻢ. ﻭﺣﺎﺿﺮ ﺑﻬﻠﺎ&#= 64400;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻢ. = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭﻭ&= #1594; ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی ﺴﻮﮔﻨﺪ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65197;ﻧﺪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺒﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #64400;ﺮﺩ. ﻭﺣﺎﺿﺮﻧﺪ ﻧﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩﺭ= ﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗ&= #65170;ل ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﻭغ ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65166;ﻟﻌﮑس ﺩﺭﺣﺎل ﻘﻬﻘﺮ= 5165; ﺑﺮﺩﻥ ﻧﻔس ﺍﻧ&#= 65204;ﺎنی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ = ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ سلوک الهی ﻨﻤﻰ ﺑﻴʌ= 56;ﺪﻭلی گناﻩ ﻭﺭﺯﻯ ﻮA= 235;ﺴﺎﺩ ﮐﻨﻮنی اﻧﻬﺎ A= 197;ﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﻭﻍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .ﺳﺎ&= #65247;ک اﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﻣثبتی ﺴﻠﻮکی= ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﮑﺎ= 5197; ﻣﻨﻔﻰ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65255;می ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. (ﺧﺮﻭ= ﺝ) ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺠ&= #65256;گ ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&= #65198;ﻭج اﺯﺧﺎﻧﻪ ﻭﺯﻧ= 5194;گی ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻳک ﺴ&= #65236;ﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻭﻋﺪم ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﺑﺨﺎﻧﻪ ﻭ ﺯﻧﺪ&= #64404;ﻰ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﮕﺮ ﺍ= ﻧﮑﻪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺩ ﺭﺳ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﻳﻥ آیه ﺭﺍ ﭼA= 256;ﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: ﺃﮐ= 5196;ﺑﻬم لله ﻓ= 40; ﻘﻮلهم ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﻌﻨﺎ &= #65247;ﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻌﮑﻢ ﻭ ﻗﺪ ﮐﺎ= ﻧﻮﺍ ﻣﺴﺘﻄﻴﻌﻴﻦ ﻟ&#= 65248;ﺨﺮﻭج ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮئی اʌ= 55;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ = ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ (ﺍﮔ= ﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250;) ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﺭج &= #65252;ﻴﺸﺪﻳﻢ ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5251;ﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺘﻮﺍ&= #1606;ی اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﺍ&= #65255;ﺎئی ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ&#= 65165;ﻯ هم ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺗﻮ= 5165;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺮﻭج ﺪ&#= 65197;ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺠﻨﮕﻬﺎ ب&#= 1594;یر ﺍﺯ ﺍثاﺭ ﺍﺟﺘ= 5252;ﺎعی ﻮﻣﺎﺩﻯ اﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اثاﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ A= 169;ﻮﺩﻩ ﻭﺩﻟﻴل ﻮﻓﺎﺩ= 5165;ﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻘﻴﺪ ﻭ ﺷﺮﻃ اﻧ&= #65166;ﻥ ﺒﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65191;ﺮﻭج ﺒﺮﺍﻯ از سلوک الهی ﺪﺭ ﮐﺸﺘʌ= 53; نفس أمّاره ﺩﺭ ﻳک= ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری اﺳﺖ. ﺍﻳʌ= 56;ﺎﻥ ﺨﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺠﻨک در صف ﭘﻴﺎﻣﺒʋ= 98; ﻭ ﻳﺎﺍ ﺧﺮﺍج ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩ ﺍ= ;ﻣﺘﻨﺎع ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺣﻔﻈ اﺯﻣﺮگ ﻤ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65169;ﻬﻠﺎﮐﺖ ﻭﺣﻠﻖ ﺍوﻳﺰﻯ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ ا= 5251;ﻴﺰ ﺣﻴﻮﺍنی اﻳﻨʋ= 94;ﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺧ&= #65198;ﻭج ﺴﺎﻟک اﺯ ﺧﺎﻧ= 5258; ﻭﻋﺪم ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﻬ&= #65194;ﻑ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= ﺘﻌﺒﻴﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺪم ﺘﻐ&#= 65268;ﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﺰﺩ = ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ آ&= #1594;از ﺳﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺰA= 255;ﺪگی ﺴﺎﺑق ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺨﺎﻧﻪ &= #65261;ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺧﺮ&= #65261;ج ﺴﺎﻟک اﺯ هَوَ= ;سها ﻭ ﺍﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﻋ= ﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺧﺮﻭج ﻮﺣتی = 575;ﺧﺮﺍج ﻨﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﻣﺮگ ﺴﻤﺒﻮA= 247;ﻴک اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ&= #65258; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﺳﺪ. ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍ&= #65268;ﻥﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ محمدی ᥽= 9;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ &= #65204;ﻠﻮکی اﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &#= 65165;ﮔﺮ ﺑﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ه= 605; ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎتی اﻭʌ= 47;ﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑ= ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﻬﺎئی ﺪﺭ ﻗﺎ= 5163;م ﻨﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺎﻥ ﺘ&= #65166; ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﺁ&= #65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺩﺭ ﺗﻘیّه اﺯ @= 404;ﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ک= 575;ﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﻤﻌﺼ&#= 65262;ﻣﻴﺖ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻥ اﻣ&#= 65166;ﺩگی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﮒ ﻭ ﻧ= ﺘﺮﺳﻴﺪﻥ اﺯ ﺍﻥ ﺷﺮط لاA= 199;م ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟﻚ ( باﮐﺴﺐ ﺣﺎﻟﺖ &= #65197;ﻭﺍنی بی ﺨﻮﺩﻯ ﻮ ﺧﻠ&#= 65204;ﻪ ﻭﺻﻤﺪ ﺷﺪﻥ ﻴﺎ = ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﺒﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل ﺸﻬﻮﺩ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺒﺨﺼﻮ&#= 65209; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ&= #65175;ﻤﺎم ﺁﻥ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭﻓ&= #65260;م ﻮﻋﺸق ﻮﺗﺤﻘق = 575;ﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﺯ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻘﺒلی ﻮ ﺗﻮﺍﻧ= 5260;ﺎﻯ ﺘﺪﺭﻳجی ﻮ ﺍﺿ= 5166;فی الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ هیچ گوﻧﻪ ﻣﻘ᥷= 4;ﻣﺎتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣت= 740; ﺘﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1569 - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق A= 170;ﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻴ&= #65253; آیه ﻗﺮﺍﻧﻰ(ﺝ</sp= an>۵ﺹ36= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻧّﻬم کاﻧﻮA= 165; ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﻠ&#= 65248;ﺨﺮﻭﺝ ﻭﻗﺪ ﮐﺎﻥ فی ا= 5247;ﻌﻠﻢ ﺃﻧّﻪ ﻟﻮﮐﺎﻥ عرﺿﺎ ﻗﺮﻳﺒﺎ = 5261;ﺳﻔﺮﺍ ﻗﺎﺻﺪﺍ ﻟﻔﻌﻠ&#= 65262;ﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎﺭج گرﺩﻧﺪ (= 5169;ﺮﺍﻯ ﺠﻨگ ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨ&= #1711; ﺒﺎ ﻧﻔس أمّار= ;ه ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک سل= 608;ک الهی) ﻭ ﺩﺭﻋﻠ= 05; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی الهی ﺒﻮ= ;ﺩﻩ ( ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺍﻧﻬ= ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ (ﻋَﺮَﺽ &= #65261; ﻓﺎﻳﺪﻩ) ﻓﻮﺭﻯ = ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﻴﺎﻥ ﺒﻮ&= #65193; ﻳﺎ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﺪ&= #65197;ﺁﻥ ﻮﻣﻘﺼﺪﻯ ﺪﺭﻣ&#= 65268;ﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴ&= #65208;ﺪﻧﺪ. ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ &= #65203;ﻄح ﻠﺬﺕ نوع بشری= ﻭﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺨﻮﺩ &= #64380;ﻮﻥ ثرﻭتی ﻮ ﻳﺎ ﺍA= 235;ﺘﺨﺎﺭﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺣﺎﻟ&#= 65268;ﮑﻪ سلوک الهی ﻨف&#= 1593;ی ﺒﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻋﻘل ﻮهَوَس ﻧ= ;ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﺮﺍ ﺩ&#= 65197;ک ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1571 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ﻕ (ﺝ۵ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐسی ﻤﻴ&#= 64345;ﺮﺳﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﺪﺭﺩل م= 606; اﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺧﺎ&#= 65197;ﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﮕﺮ = ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﻔﺮﻣﺎ&#= 65163;ﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻨﻮﻡ. ﺍﻣ= ﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5251;ﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ ﺑﺎﺷﺪ = ﺿﺮﺭﻯ ﻨﺨﻮﺍهی ﺪﻳﺪ. &#= 65267;ﻌنی ﻔﮑﺮﻯ ﻘﺒل اﺯ &#= 65165;ﺟﺮﺍ ﻭ ﺗﺤﻘق هم ﻀﺮ= 5197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #65251;ﻴﮑﻪ ﻧﺘﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﻃﺮﺩ ﻧﻤ&#= 65262;ﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺘﺎ ﺑﺘﻮﺍنند A= 165;ﻓﮑﺎﺭ ﺑﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ= ﺩﻭﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ &= #64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﮐﻤک ﻤﻴﮕ&#= 65268;ﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺤﺎ&= #1604; ﻨﻴﺰ ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺫﻫ= ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨ= 5194; ﺟﺴم ﻮ ﺭﻭح اﻭ &#= 65259;ﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺍﻥ = ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ شاید ﻫم ﺒﻘʋ= 66;ﻯ ﺪﺍﺋم اﻓﮑﺎﺭ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﻮ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ا&= #1604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻧﻬﺎﻯ ﻨﺎشایسته ﻭ ﻧ= ;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65165;ﻟﻮﺩگی ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻴﺎﻥ اﺯ ﺻﻒ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺧﺎﺭج م= 740; گرﺩﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤ&#= 65198;ﻑ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺴﻠﻮک ﻨﻴﺴﺖ ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺍﮐﻨﻮ&= #65253; ﺘﻤﺎﻡ ﺍﻳﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﻮﺍﻧ&= #65260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭحی ﺮﺍ ﺻﺮﻑ &#= 65247;ﺬﺕ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﻧﺪ. ﺳﺎﺋل اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒ&= #65194;ﻭﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻗﺎ= 576;ل ﺘﮑلیف ﻭﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; سالک ﻃﺎﻗﺖ ﺍʌ= 55;ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; نمی ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ@= 401;ﺎﺭﻯ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻣ&#= 64405;ﺮ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ مَش= 40;ّت ﻭ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ= ; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍ&= #65251;ﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: ه= 84;ا ﺩﻳﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟ= ;ﺬﻯ ﺃﻧﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁ= ﺑﺎئی ﺍﻳﻥ ﺪﻳن ( ﻳﺎ = 5197;ﻭﺵ سلوک الهی) ﺍﺳ= ﺖ ﮐﻪ ﻣﻥ ﻮﭘﺪﺭﺍ&= #65255;م ( پدران الهی من ) ﺒﺮ ﺁﻥ هست= 740;م. ﻭ ﺁﻧﺮ ﺍﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻤﻴﺪﻫﻴﻢ. ﻭﭘﺪ&= #65197;ﺍﻥم ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﺍﺩﻧﺪ. (ﺩﻳﻦ) ﻟﻔظ ﻔﺎﺭ= سی ﺒﻤﻌنی آﺋﻴﻥ A= 268;ﺎ ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺗ= ﮑﺎﻣل ﺮﻭح اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1572 - <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ص؟؟ بحار ) که میفرماید - اﻥّ اﻟﻠﻪ عَز= ;ّ ﻭ جَلّ ﺨﻠق الخلق ﻓﻌلم ﻤ= ﺎ ﻫم ﺼﺎﺋﺮﻭﻥ ا= 5247;ﻴﻪ ﻭ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&= #65166;ﻫﻢ ﻓﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﻤ&#= 65253; شیئ ﻓﻘﺪ ﺟﻌل A= 248;ﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی ا= ;ﻟﺄﺧﺬ ﺑﻪ ﻭﻣﺎ ﻧﻬﺎﻫ&= #1605; عنه ﻓﻘﺪ ﺟﻌﻠ= 04; ﻠﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی ᥵= 6;ﺮﮐﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻧﻮﻥ &= #65236;ﻴﻪ ﺁﺧﺬﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﺗ&= #65166;ﺭﻳﮑﻴﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ ﺍ= 5247;ﻠﻪعَزّ ﻭ جَلّ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨ&= #65194; ﮐﺮﺩ ﻭﭼﻪ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ= ﻭ ﻧﻬﻰ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ&= #65165; ﺃﻣﺮ ﺑﺎﻧﺠﺎم &#= 65194;ﺍﺩ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. (ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﺭᥴ= 5;ﻩ ﺍﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ سالک اعضای ﺷ&#= 65184;ﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عمل®= 0; سلوک الهی اﺳﺖ) ﻭﺍʌ= 55;ﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ نَهی ﻨA= 252;ﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺗﺮﻙ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺑﺂﻧﺎﻥ ﻨ&= #65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ. (ﺗﻮﺍﻥ کنترل ﻨﻔس ﺧﻮ= ;ﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﺩﻭ ﺣﺎ= ل ﭽﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ کنند ﻭﻳﺎ ﺗﺮª= 5; ان ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑ= 5166;ﺫﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ علم و اطلاق ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62;ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ= ﺍﻃﻠﺎع الهی اﺯ ﻣﺤﻞ ʋ= 65;ﺭﺍﺩﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﭽʌ= 56;ﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌل&#= 1740; ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﮔﻴﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺸﺪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷت هاﻯ هفت ﮔﺎﻧ᥽= 8; ﺳﻠﻮکی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﻌﻠم &= #65262; ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻣﺘثال اﻧﻬﺎ= ; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻗﺪﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ الهی دﺍﺩﻩ ﺷ᥷= 4;ﻩ نوعی ﺑﺎﻧﻬﺎ ʋ= 65;ﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺟﺎ&= #65199;ﻩ الهی ﻨﻴﺰ ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65208;ﺮ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ&#= 65262;ﺩﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ سلوک الهی کن= 583; ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ= ﺣتی ﭽﻪ ﻭﻗﺖ ﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﻟﺎ= ﺍﮐﺮﺍﻩ فی اﻟﺪﻳﻦ. ﻳﻌ= 606;ی همین ﻨﺒﻮﺩﻥ ʋ= 83;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﮐ= ﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﻴﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎﻡ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65165;ﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﻣﻘﺼ&#= 65198; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﭙس &#= 65165;ﺯﻣﺮﮒ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﻮﻋﺬﺍﺏ جَهَن= ;ّمی ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺮﺩ.<= o:p></o:p> حدیث 1573 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ38= ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍﻧﻴﮑﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺠ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺳﻠﻮک ﺪﻋﻮﺕ &= #65251;ﻴﺸﺪﻧﺪ ﻭﺳﺎﻟم ﻮﺗﻮﺍ= 5255;ﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻧ&= #64345;ﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ که ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ</sp= an>: <= b>ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻮ᥽= 3; ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ اﻟﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍ&#= 1615;ﻣﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺍﻟﺘﺮک ﻠ&= #65252;ﺎ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﻭ ﺑ= ﺬﻟﻚ ﺍﺑﺘﻠﻮﻩ ﻟﻴس &#= 1588;یئ ﻤﻤّﺎ ﺍﻣﺮﻭﺍ &#= 65169;ﻪ ﻭ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﺍ= ﻟّﺎ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﻔﻴﻪ ﺍﺑﺘلاء A= 262; ﻗﻀاء ﮐ᥽= 8; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ= ﺪ ﺗﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭ&#= 65165;ﻣﺮ الهی کنند (ﺑﺮ= ﺍﻯ سلوک الهی) ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭﮐﻨ&#= 65176;ﺮل ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ کننž= 3;. ﻭﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﺒﺘﻠﺎ &= #65207;ﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎم اﻓ&#= 65200;ﻭﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻧﻬﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 65184;ﺎم ﺒﺮﺳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ نَهی ﺮʌ= 03;ﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﻠ= ﺎ ﻭﻗﻀﺎﻯ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺑﺘﻠﺎ ﺩﺭ ﮔﺮ&= #65235;ﺘﺎﺭﻯ ﺒﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ= ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻧﺸﺎﻥ= ﺒﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺻﺎﺩق هست = 6;د. ﻭ ﻗﻀﺎﻯ الهی A= 194;ﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ اﺯﻣﺎﻳ= 5208;ﺎﺕ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﭘس ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ا&#= 1604;هی اﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔ= 587; ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; الهی اﻧﺠﺎﻡ ᥽= 1;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ الهی اﺰ ﻣﻘطع= ی اﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮ= ﺭﺕ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک اﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤ= 5268;ﻤﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷ&= #65262;ﺩ ﻳﺎ شایسته ﭘﺎ= ;ﺩﺍﺵ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺮ ﺍﻟ= ﻬﻰﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﮑﺎم = 5262; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭﻣ&#= 65240;ﺮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ= 606;َهی الهی ﺪﺭ ﺩﻭﺭʌ= 63; اﺯ ﺑﺮخی اﻋﻤʋ= 66;ل ﻤﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍئ= 740; گناﻫﺎﻥ ﺒﺎﺯ A= 165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل اﻳﻥ ا= 5251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧ&= #65194; ﻭﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈ&#= 65258; ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮاله®= 0; هستند. ﮐﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴک &= #65198;ﻭحی اﻥ ثبت ﻣﻴﮕﺮʋ= 93;ﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1574 - A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ38 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ = ﻤﺎ ﮐﻠ&#= 1617;ﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎ&#= 65193; ﮐُﻠّفة ﻓﻌﻞ ʌ= 61;ﻟﺎ ﻧﻬﺎﻫم عن شیئ= ; حتّی ﺠﻌل ﻠﻬﻢ ﺍﻟﺎ&#= 65203;ﺘﻄﺎعة ثمّ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ A= 255;ﻬﺎﻫﻢ ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&#= 65228;ﺒﺪ ﺃﺧﺬ ﺍﻭﻟﺎ ﺗﺎ&= #65197;ﮐﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺳﺘﻄ= 5166;عة ﻣﺘﻘﺪمة ﻗﺒل = 75;ﻟﺄﻣﺮ ﻭ ﺍﻟﻨﻬﻰ ﻭ ﻗﺒ= ل أﺧﺬ ﻭ ﺍﻟﺘﺮﻙ &= #65261; ﻗﺒل اﻟﻘﺒﺾ ﻭ &#= 65165;ﻟﺒﺴﻄ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ= ﺴﻠﻴﻢ) ﺭﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻔ&= #65228;لی ﻨﮑﺮﺩﻩﻭ ﻳﺎ نهی اﺯ ﮐﺎﺭﻯ A= 256;ﻨﻤﻮﺩﻩ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻧﺠﺎم ان ﺮﺍ A= 193;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ= ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻣﺮ ﻭ نَهی الهی ﺼ= ﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎ&= #65227;ﺖ ﺍﻥ ﻗﺒل از ﺍﻣ= 5198; ﻭ نهی ﺒﺎﻧﻬﺎ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ. (ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ &= #65197;ﺍ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65203;ﻠﻮک ﻛﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺻﺮﻑ= ﻟﺬﺕ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ) ﻭ ﺍﺯﻗﺒل اﻣﮑ= 5166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣA= 198; ﻭ ﻧﻮﺍهی ﺮﺳﻴ= 5194;ﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک هم= 575;ﻥ ﻘﺒﺾ ﻭ ﺑﺴﻄ اﺳ&= #65174;. ( ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ ﻭ ﺍ᥽= 1;ﺴﺎک ﻮ ﺗﻮﻗﻒ ﻭﻳﺎ ﻗ= ﺒل اﺯ ﺑﺴﻄ ﻮ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺭﺳﻴﺒ کا= 5197;ﻯ اﺳﺖ. ﻗﺒﺾ ﻭ ﺑﺴ= ﻄ ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻥ = ﺨﺎﺭج اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ( ﺍﺣﻮﺍلی) مرﺗʋ= 70;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﮑ&= #65166;ﺭ ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ه&#= 1587;تند ﮔﺮﭼﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺑ&= #65260;م ﺸﺒﻴﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; در عرفان (ﻭﻗﺖ= ;) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی &#= 65204;ﺎﻟک ﺮﺍ ﺩل گرﻓﺘﻪ = 5193;ﺭ ﻗﺒﺾ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ = ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻭﻳﺎ &= #1579;اﺩ ﻭﺣﺎل بسط ﻤﻴʌ= 68;ﺎﺑﻨﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1575 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ38= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻥ ا= ﻟﻌﺒﺪ ﻗﺒﺾ ﻭ ﻟﺎ ﺑﺴﻄ اﻟّﺎ ﺑﺎﺳﺘﻄA= 166;عة ﻣﺘﻘﺪمة ﻟﻠﻘA= 170;ﺾ ﻭ ﺍﻟﺒﺴﻄ ﻗﺒʌ= 14; ﻭﺑﺴط اﺯﺑﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴ= 5174; ( ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭلی = غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺣﻮﺍﻟﺸﺎﻥ ﻘ= 5166;ﺑل ﻘﻴﺎس ﺑﺎ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﻭﺟﻠﻮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯﻫﺮ ﻗﺒﺾ ﻭ ﺑ= ﺴﻄﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﻘﺒﺾ= ﺩل ﮔﺮﻓﺘگی ﻮ ﻧﮕ= 5198;ﺍنی اﺯ ﺍﻧﺠﺎم کاʋ= 97;ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒﺴ= ﻂ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺘﻨﺎ= 593; اﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ= ﺍﺟﺮﺍﻯ گناه ﺑﺎ ﻗﺪﺭʋ= 73; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎﻝ ﻭﺍﺟﺐ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ &#= 65267;ﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﻴک گن= 5;ﻩ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺑﺎ&= #65199; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓ= ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ کنونی اﻥ ﺮﺍ ᥷= 3;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1576 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق ﺮﺳﻴﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ39 -ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی گفت ʄ= 00;سی ﺪﺍﺭﻳم که ﻣﻴ@= 405;ﻮﻳﺪ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;م هرﮐﺎﺭﻯ که ﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨم ﻮ ﺍﮔﺮ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫم ﻨﻤﻴﮑﻨﻢ (ﭘﻴﺮ&= #65261; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65261; ﺗﻮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺳﺮ&= #65165;ﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﻔﺮﻣﻮﺩ: &#= 65240;ل ﻠﻪ ﻫل ﺘﺴﺘطی= 17;ع ﺃﻥ لا ﺗﺬﮐﺮ ﻣ&#= 65166; ﺗﮑﺮﻩ ﻭ ﺃﻥ لا &= #65175;ﻨسی ﻤﺎ ﺗﺤﺐ؟ ﻓﺎﻥ &= #65240;ﺎﻝ ﻟﺎ ﻓﻘﺪ ﺗﺮک ﻘ&= #65262;ﻟﻪ ﻭ ﺍﻥ ﻘﺎل ﻨﻌم &= #65236;ﻠﺎ ﺗﮑﻠّﻤﻪ ﺃﺑﺪ= 5165; ﻓﻘﺪ ﺍﺩعی اﻟA= 198;ﺑﻮﺑﻴّﻪ ﺑﻮﻯ ﺒﮕA= 262; ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ بیاﺩ ﻧﻴﺎﻭﺭʋ= 93;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ = ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻓ&= #65198;ﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﮔﻔﺖ ﻧﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65250; ﭘس ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ا= 583;ّعاﻯ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺖ ﺁﺭ= ﻯ. ﭘس ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺍ&= #65261; ﺻﺤﺒﺖ ﻣﮑﻦ.ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻭﻯ اﺩﻋﺎﻯ ﺭﺑ&#= 65262;ﺑﻴﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چوﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ﺒ= 5166;ﻳﻥ ﻤﺮﺯﻫﺎﻯ اﺣﻮ= 5165;لی ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﻘ= شی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﺣﻮﺍل ﺠﺪﺍ &#= 65165;ﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻫﺮᤦ= 0;ﻪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 64400;ﻤک ﺨﺪﺍ ﻭﭘﻴﺮ ﻭﺻ&= #65170;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﺣﻮﺍل ﺘﺎﺯﻩ = 5169;ﺮﺗﺮ برای او ﺑﺎﺯ ᤨ= 4;ﺮﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻔ&= #65198;ﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻳﺎ&= #65193; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ &= #65261;ﺣﺴﺮﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭﺍ&= #65199; ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﻧمی ﺨﻮﺭﻧﺪ (ﺭ&#= 65169;ﻮﺑﻴﺖ) ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65191;ﻮﻳﺶ و ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ رَب¡= 7; مُربّی ﻮ تجلّی الهی اوﻟﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1577 - ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ39 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭﮐﻮﻓﻪ ﺑﺮ ﮔ&= #65198;ﻭهی گذﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐ= 5258; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﻳﺎ ﻃ= ﺎﻗﺖ ﻭﺳﻌﻪ ﺑﺤث ﻣﻴ&#= 64401;ﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺮﺳﻴﺪ</s= pan>: <= b>ﺃﺑﺎﻟﻠﻪ ﺗʌ= 04;ﺘطیّع ﺃم مع اﻟﻠﻪ؟ ʋ= 55;م ﻤﻥﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &#= 65175;ﺴﺘﻄﻴﻊ؟ ﺍﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧّ&#= 65242; ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺗﺴﺘﻄ&#= 65268;ﻊ ﻓﻠﻴس ﺍﻟﻴک ﻤ= 5253; اﻟﺄﻣﺮ شیئ ﻭ A= 165;ﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧّک م= 93; اﻟﻠﻪ ﺗﺴﺘﻄﻴ= 5226; ﻓﻘﺪ ﺯﻋﻤﺖ ﺃﻧ&= #1617;ک ﺸﺮﻳک ﻤﻌﻪ فی = 5252;ُﻠﮑﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧ= ّک ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65175;ﺴﺘﻄﻴﻊ ﻓﻘﺪ ﺍﺩﻋﻴﺖ ﺍ&= #65247;ﺮﺑﻮﺑیّة ﻣﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65175;ﻌﺎلی ﺍﻳﺎ ﺑﺎ = 5175;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺘﻮﺍنی ﺘﻮA= 165;ﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻰ. ﻳﺎ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮﺍﻥ اﻥ کاﺭ = 5165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﮔﺮﺑﮕﻮئی ﺒA= 166; ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍنست®= 0; ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎشی ﺸﺮﻳﻚ خداوند ﺷﺪﻩﺍ= ﻯ ﻮﺍﮔﺮ ﺑﺪﻭﻥ کمک ﺨﺪﺍ ﮐﺮﺩA= 257; ﺑﺎشی ﭙس ادّع= اﻯ ﺨﺪﺍئی ﻮ ﺭﺑﻮ= 5169;ﻴﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻯ. ﺁﻥ ﺸ= ﺨﺺ ﭘﺎسخی ﻨﺪﺍﺷʋ= 74; ﻭﺍﻣﺎم فرﻣﻮﺩ: ﺃﻣّﺎ = ﺃﻧّک ﻗﻠﺖ ﻏﻴﺮ ﻫﺬﺍ = ﻟﻀﺮﺑﺖ ﻋﻨﻘک ﭘس ﺍﮔﺮ= ; ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺪ= ﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ (ﻭ= ; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭسلوک الهی) ﺑ= ﻨﻤﺎﺋﻰ ﺑﺤثی ﺒﺎﺗﻮ ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍ&= #65253; هرﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑ= 5166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺑﺎشی پس ﺨﻮﺩ A= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷ&= #65198;ﻳک ﻨﻤﻮﺩﻩﺍﻯ. ﻭ ﺩ= ﺭ ﻣُﻠک ﻮ تدﺑﻴʋ= 98; ﻭ ﺗﺤﮑم الهی ﺸ᥷= 8;ﻳک ﺸﺪﻩﺍﻯ. ﻭ ﮐﺎﺭ= ﻯ ﻤﻌﺎﺩﻝ ادّعا= ;ﻯ ﺮﺑﻮﺑﻴﺖ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩﺍﻯ ﻮ ﺧﺪﺍئی کرﺩʌ= 57;ﺍﻯ ( ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= ;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ= ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﮐﻤ&#= 1705;ی اﺯﮐسی ﻨﻤﻴﮕʌ= 68;ﺮﺩ. ﻭﺣتی اﻭﻟﻴﺎʌ= 63; الهی هرﭼﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ = 5165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی که ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻥ ﺷﺨ= ﺺ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻥ اﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍنم کا᥷= 7;ﻯ کنم (ﻭ ﻳﺎ سلوª= 5; الهی ﻣﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﻢ) ﺍﻣﺎم گفت ﺍﮔʋ= 98; ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻤﻴﮕﻔ&#= 1578;ی گرﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﻴ= 5200;ﺩﻡ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 240;ﺸﺮﻯ ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﻧﻬﺎ ﺣتی اﮔA= 198; ثوﺍﺏ ﻭﻋﺒﺎﺩA= 173; ﮐﻨند ﺩﺭﺣﺎل گناﻩ ﻭﺷﺮک هس= ;تند ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﺍ ﺗﺴﻠﻴم ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﺘﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ = ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﻨﺘﺮل نفس A= 255;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮ= ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺩﺭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ= ﺮﺩ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻗﺒل&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳوء = 575;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﺴﺌﻮل اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﺩﻥ ﺰ= ﺩﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ طرد ﺸA= 192;ﺺ ﺑﻮﺳﻴﺒﻠﻪ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍلا &= #1617; ﺑﺮﺍﻯ کفر ﻭﺷA= 198;ک گرﺩﻥﺰﺩﻥ ﻮﺟA= 262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﻬﺪ است ت= 5; اخر ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋ= 5252;ﺮ ﺷﺨﺺ ﮐﺎﻓﺮﻫﺴ&#= 65174;. ﺗﺎ شاید ﺑﻌﺪʋ= 65; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪو سلوک نماید .ﻭلی ﺒﻤ= ;ﻌنی ﺤﮑم اﻋﺪﺍم ا = 8; ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﻄﺮﺩ ﻭ ﻗطع اﺭ= 5175;ﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺟﺎ= 5251;ﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ می ﺑ= 5166;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1578 - <= /b>ﻤﺄﻣﻮﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪ عبّاسی ﺍﺯ ﺍﻣ= ;ﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ(&= #65181;۵ﺹ40= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮر آی= 07; ﻗﺮﺍنی اﻟﺬﻳﻥ ﮐﺎﻧﺖ= ﺃﻋﻴﻨﻬم فی غطاء عن ﺬﮐ= ﺮﻯ ﻭ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻟﺎ ﻳ= ﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺴﻤﻌﺎ ﮐﺴﺎﻧ᥾= 8;ﮑﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﭼﺸﻤ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ&= #65195;ﮐﺮ ﻳﺎ ﺳﻠﻮک ﻮﺗﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ نمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺘʌ= 56;ﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺸ&= #65256;ﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ( ﻳﺎ ﻧﺼﻴﺤﺖ را = ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭلی ﺘ= 5262;ﺟﻪ ﺑﺄﻣﻮﺭ الهی ʌ= 62; ﺑﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮک ﻤﺎﻧﺪﻧ= 5194;. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻳ= ﺎ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺼﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﺩﺭ ﻇﻠﻤﺖ ﺟﻬل ﻮﺳ&#= 1578;م ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺗﺎﺭﻳکی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺬﮐﺮ ال= 607;ی ﻮﺗﺬﮐﺮ ﺍﻭ ﺩﺭ&= #65267;ک ﺘﻮﺳل سلوکی ﺒ= ;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻘ&= #65194;ﺭﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ&= #1604;ی اﻃﺎﻋﺖ ﻭﺷﻨﻮ= 5165;ئی ﻮﺩﻟﺪﺍﺩگی ﻨA= 194;ﺍﺷﺘﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺩﺭ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﻏﻄﺎﻯ ﭽﺸم &= #65252;ﺎنع اﺯ ﺫﮐﺮ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ (ﭘﻠک ﭽﺸم ﭽﻮﻥ &= #65169;ﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻣﺎنع اﺯ = 5195;ﮐﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﺬﮐﺮ عبادی ﺩﺭ ﻭﺳᥴ= 6;ﺋﻄ الهی ﺪﺭ ﺫﻫﻥ A= 256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﭙﻠک ﭽﺸم ﺮﺍ ﻣ&#= 65268;ﺒﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎ&= #1606;ی اﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮﺟ&#= 65258; ﻭ ﺗﺬﮐﺮ ﺩﺭ ﺻﻮ= ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻳﺎ ﻫ= ﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻧﺸﻮﺩ) ﻭ (᥷= 5;ﮐﺮ) ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﭼﺸم ﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺫﮐﺮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮک &= #65208;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ آغاز ﺳ= 5248;ﻮکی ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200; ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﺮ &= #1705;امل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﺒﭽﺸم ﺘﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﻳﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﺣتی ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ غ= 740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺮﺍ ﺩﺭ قُرآن ʃ= 81;ﻮﻥ کوﺭﻫﺎ ﺗﺸﺒﻴA= 258; ﮐﺮﺩﻩ (ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ &= #65193;ﺭ ﻭﻗﺖ ﺣﻴﺎﺕ ﺍﻳ&= #65208;ﺎﻥ ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﺎ= 5193; الهی ﺍﻳﺸﺎﻥ ʋ= 94;ﺭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65176;ﻤﺮﮐﺰﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﭼﻮﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻮﺭ ﻣﻌ&= #65256;ﻮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ هست= 06;د. ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺑگفت = 7; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﻟ&#= 65166;علیّ اﻇﻬﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴ= 606;ی ﻮ ﻧﺎ ﺭﺿﺎﻳتی &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻨﺪ ﺳمع ﻮ ﺷﻨﻮﺩﻥ &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﮐﻠ= ﺎم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻬﻤﻨﺪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺳمع ﻮ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭﻳک ﺘﺴلیم ʌ= 04;ﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﻮﻟﺎ ﺣﻴﺎ&= #65175;ﺸﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﻟﺬﺕ ﻭ&= #65203;ﻴﺎﺳﺖ ﻭﺷﻬﻮﺕ ﻣﻰ ﺑﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﻧﻪﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺤل ﻨﻘ&#= 65210; ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮﺭﻭح اﻧﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﻠﻴﻒ ﻭﺍﺟبی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺎﻣﻮﻥ = ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗ&= #65228;ﺎﺭﻑ ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺍ فَر= 14;جی ﺪﺍﺩی ﻭﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﻓَﺮَج A= 170;ﺪﻫﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣأﻣﻮ= 5253; ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺎم رﺿﺎ ﺧﻮ= 5193; ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ = ﺪﻋﺎﻯ ﻤﺄﻣﻮﻥ ﻔَﺮَ= 80; ﻴﺎ ﻓﺮح ﻮ فَرَهِه ﻭﻓﺮ&= #1617; پادشاهی اله= 40; ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻫﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﻨﻴﺰ ﻓﺮž= 1; و نجات ﺮﺍ ﺩﺍʋ= 97;ﺩ. ﻭﺧﻮﺩ ﻣﺎﻣﻮﻥ &= #65170;ﺎ اﻳﻥ ﺘﺼﺪﻳﻖ ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮج ﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮج ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﭙس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65184;ﺒﺮﺋﻴل اﺳﺖ. ﭘﺎسخ اﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻮﺩ:= اﻥ غطاء اﻟﻌﻴﻥ لا ﻳﻤنع ﻤﻥ اʌ= 47;ﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻟﺎ ﻳ= ُﺮﻯ ﺒﺎﻟﻌﻴﻮﻥ ﻭ ﻟ&= #64401;ﻥ اﻟﻠﻪ ﺷﺒّﻪ ﺍ= 5247;ﮑﺎﻓﺮﻳﻥ ﺒﻮﻟﺎیة علیّ= ﺒﻥ اﺑﻴﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎ= 5247;ﻌﻤﻴﺎﻥ ﻟﺄﻧّﻬم کاﻧ᥾= 2;ﺍ ﻳﺴﺘثقلوﻥ ﻗ᥾= 2;ﻟﺎ ﻟﻨبی ﻔﻴﻪﻭﮐA= 166;ﻧﻮﺍ ﻟﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮ&#= 65253; ﺴﻤﻌﺎ ﻓﻘﺎل ﻤ&#= 65166;ﻣﻮﻥ ﻔﺮﺟّﺖ ﻋﻨّﻯ = 5236;َﺮَﺝ ﺍﻟﻠﻪﻋﻨک <o:p></o:p><= /b> حدی&= #1579; 1579 - ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ که ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﺑﺮﺍﻯ اA= 251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﻨﻮﺷﺘﻪ(ﺝ<= /span>۵ﺹ40= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ: ا&= #65251;ّﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﺎﻧّﮑم = 5252;ﻌﺸﺮ ﺑنی هاﺷﻢ ﺍﻟʌ= 36;ﻠک اﻟﺠﺎﺭیة فی ا= ;ﻟﻠّﺠج اﻟﻐﺎﻣﺮة ﻭ ﺍ= 5247;ﺎﻋﻠﺎم اﻟﻨﻴّﺮة ﺍﻟʌ= 08;ﺎﻫﺮة ﺃﻭ ﮐﺴﻔﻴنة ﻮ= 5187;ﺎﻟﺘﻴن ﻨﺰﻟﻬﺎ ﺍﻟﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﻮﻥ ﻭ ﻧﺠﺎ ﻓﻴﻬﺎ ﺍ= ﻟﻤﺴﻠﻤﻮﻥ ﮐﺘﺒﺖ ﺍﻟﻴک ﻴ&#= 65166;ﺑﻥ ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﻋ= 5256;ﺪ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻨﺎف= 40; اﻟﻘَﺪَﺭ ﻭﺣʌ= 68;ﺮﺗﻨﺎ فی اﻟﺎﺳﺘﻄﺎŸ= 3;ة ﻓﺄﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻠ&#= 65268;ﻪ ﺭﺃﻳک ﻮ ﺭﺃﻯ ﺁ&= #65169;ﺎﺋﻚ ﻓﺎﻥّ ﻤﻥ العلم اﻟﻠﻪ ﻋ= ;ﻠﻤﮑم ﻮ ﺃﻧﺘم ﺸﻬﺪا= 569; علیّ اﻟﻨﺎس ﻭ= ;ﺍﻟﻠﻪ شاهد ﻋﻠﻴﮑﻢ ʋ= 95;ﺭیّة ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻣﻥ ﺒﻌ&= #65214; ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺳمیع = 93;لیّم ﭘس ﺍﺯ ﺗﻌﺎﺭ᥻= 5;ﺎﺕ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﻤﻴA= 194;ﺍﻧم که ﺷﻤﺎ بنی ها= ;ﺷﻢ (ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ ﺍﺯﻗ&= #65262;م ﻘﺮﻳﺶ ﮐﻪ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ.= ﻭﺩﺭ ﻭﺍقع ﺒﻤﻌنی ʌ= 04;ﺎﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﺒن= 740; اﺳﺮﺍﺋﻴﻞ که @= 400;ﺎﺭشان (ﻫَﺸم ﻮ ﺧﻮﺭﺩ &= #64400;ﺮﺩﻥ) ﻨﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #64381;ﻨﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65252;ﺎﻡ ﻋﺼﻮﺭ ﻋﻀﻮﻯ ا&#= 65199; بنی هاﺷم هست&#= 1606;د) ﻭﻓُﻠکی ﻴﺎ ﮐA= 208;تی ﺠﺎﺭﻯ هستید ( @= 400;ﺸتی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺣﻤل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 1575;لهی ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ= 5263; ﭙﺮ ﺗﻠﺎﻃم ﻮ ﺧ&= #65220;ﺮ سلوک الهی) ﺩﺭ= ﺍﻣﻮﺍﺝ ﭘﺮ ﻣﻐﺎﻣﺮﻩ ﻭ = ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺷﻤﺎ ﭘﺮﭼﻤﻬﺎ ﻭﻋﻠ&#= 65166;ﺋم ﻨﻮﺭﺍنی الهی= ﻤﻴﺒﺎﺷﻴﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻮﺟﻮﺩﻯ الهی ﻮﻣﺠﺴّم= ﺪﺭ ﺗﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ خود هستند.ﻭ ﻧ= ﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﺭﺍ&#= 65255;ﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #1652;ﻴﺎﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = شاهد ﺷﻬﻮﺩ ﻭﭘﻴﺪﺍ &= #65261; ﺍﺷﮑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭ ﭼﻮﻥ کشتی ﻨﻮح هست&= #1740;د ﮐﻪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ اوم کننده ﻮﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺁﻥ ﺸﺪﻧ&= #65194; ﻭﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻧﺪ (ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ اﻭ= 605; کنندﻩ ﺳﺎﻟﻚ ʄ= 00;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺒﻮﺩﮔﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ = ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺤﻤﺪﻳﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘ&#= 65166;ﺋم ﻮﻫﻔتم عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻯ ﻔ= ﺮﺯﻧﺪ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻠﺎﻑ ﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗ&= #1614;ﺪَﺭ(ﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 74; ﻗﺒلی اﻧﺴﺎﻥ A= 261; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ ﻳ&#= 65166; ﺷﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﻟ= ک اﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ) ﻭ ﺑﺎﻋثﺣﻴﺮﺕ &#= 65251;ﺎ ﺩﺭ (مفهوم) ﺍﺳA= 176;ﻄﺎﻋﺖ ﺷﺪﻩ. (ﻭﻗتی کس= 740; ﺒﺎ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺷ&= #65192;ﺼﻰ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﭙﺎ&#= 1587;خ ﺪﺭﺳﺖ ﻭﻧﻬﺎئ= 740; ﺒﺮﺳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻤﻮﺭﺩ) ﭘ= ;س ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ ﺑﺪ= ﻩ ﮐﻪ ﻧﻈﺮ شما ﭼ= 5268;ﺴﺖ ﻭﻧﻈﺮ ﭘﺪﺭﺍﻧ&#= 65174; (ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﺎ&= #1606;ی ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&= #65166;ﻥها) ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ = ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠم ﻮ ﺍﮔﺎهی = 5208;ﻤﺎ ﺍﺯ ﻋﻠم الهی = 5;ﺳﺖ (ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻮ&= #65227;ﻠم لَدُنّی کاﻣ= 5248;ﺎﻥ الهی اﺯ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗ= ;ﻔﮑﺮﺍﺕ ﺷﺨصی غیر ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻭﺭ = ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮ= ﺩ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺘﻔﮑﺮﺍﺕ ﺑﺎﻃ&#= 1604; اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #1587;لوک الهی ﻨﻤﻴﮑﺮ᥷= 3;ﻧﺪ. ﻭ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻌﻘ&= #65246; ﺟﺰئی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ) ﻭﺷﻤﺎ = ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ ﭙﺮ ﻧﻮﺭ ﻫﺴﺘﻴ&= #65194; ( ﮔﻮﺍهی ﻮ ﺩﻟﻴ&= #65246; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;ﺩم هستید ﮐﻪ ﺍﺯ ž= 1;َجّ اﮐﺒﺮ الهی ﺒᥴ= 6;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﺗﺎﻣﺮﺩم ﻨﻴﺰ &#= 65169;ﻬﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ شا= 07;د ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ (ﺳ= ;ﺎﻟک ﻨﻈﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﺪﺭ ﺣﺎلت= ; ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳک = ﺬﺭﻳّﻪ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻳﮑﺪ&= #65267;ﮕﺮﻫﺴﺘﻴﺪ (ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&= #1604;هی هر ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻳ&#= 64401;ﺪﻳﮕﺮ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﮐﻤﺎ&#= 1604; ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨ&#= 65262;ﺍ ﻭ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. (ᥴ= 5;ﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺨﻠق ﻮﺳ&#= 65248;ﻮک ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺣﺴﻥ&= #65170;ﺼﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﻮﻟﺎعلیّ ﺒ᥾= 2;ﺩ ﻭلی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﮔ= 5198;ﻓﺘﺎﺭ ﻣُﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭ &= #65235;ﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎفیها ﺷﺪﻩ ʌ= 61;ﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﭽﻨﻴﻥ ﻔ&#= 65208;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺒﻬم عرﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﻫﺪ= 5233; ﺍﺻلی اﺳﻠﺎم ʌ= 62; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺟﺴﺘﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی عقلی ﺁﻥ ﺑﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﺭﻭﺷ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﺬﻫن= 40; ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﭼﻮﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ. ﺍﻣﺎم = ﺤﺴﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺣﺴﻥ = ﺒﺼﺮﻯ ﻤﻴﻨﻮﻳﺴﺪ: ﺒ᥸= 4;م اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢﻭﺻل = 6;ی کتاﺑﻚ ﻭﻟﻮﻟʋ= 66; ﻣﺎ ﺫﮐﺮﺗﻪ ﻣﻥ ﺤﻴ&= #65198;ﺗﻚ ﻭ ﺣﻴﺮﻩ ﻣﻥ ﻤض&= #1740; ﻘﺒﻠﻚ ﺍﺫﺍ ﻣﺎ = ﺃﺧﺒﺮﺗﻚ ﺃﻣّﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻤ&#= 65253; ﻠم ﻴﻮٴﻤﻥ ﺒﺎ= 5247;ﻘﺪﺭ ﺧﻴﺮﻩ ﻭﺷﺮﻩ ﺃ&= #65253;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﻌﻠﻤﻪ &#= 65235;ﻘﺪ ﮐﻔﺮ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺣﺎ= ل اﻟﻤﻌﺎصی علی= ّ اﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﻓﺠ&#= 65198; ﺍﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﻟم ﻴ&= #1591;ع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭلم = 5268;ﻤﻬل اﻟﻌﺒﺎﺩ ﺳُﺪA= 263; ﻤﻥ اﻟﻤﻤﻠکة A= 169;ﻞ ﻫﻮ ﺍﻟﻤﺎﻟک ﻠ&#= 65252;ﺎ ﻣﻠّﮑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟ&#= 65240;ﺎﺩﺭعلیّ ﻤﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪ&= #65197;ﻫﻢ ﺑلأمر ﻫم ﺘﺨ᥾= 8;ﻴﺮﺍ ﻭ ﻧﻬﺎﻫم ﺘﺤﺬ&#= 65267;ﺮﺍ ﻓﺎﻥّ ﺃﺋﺘﻤﺮ= 5261;ﺍ ﻟﻠﻄﺎعة ﻟم ﻴA= 184;ﺪﻭﺍ ﻋﻨﻬﺎ ﺻﺎﺩﺍ ﻭ = ﺍﻥ اﻧﺘﻬﻮﺍ ﺍﻟﻰ &#= 65165;ﻟﻤﻌﺼیة ﻓﺸاء ﺃﻥ ﻴﻤﻥ= 617; علیّهم ﺑﺄﻥ ﻴ= ;ﺤﻮل ﺒﻴﻨﻬم ﻮﺑﻴﻨ= 5260;ﺎ ﻓﻌﻞ ﻭ ﺍﻥ ﻠم ﻴ= ﻔﻌﻞ ﻓﻠﻴس ﻫﻮ ﺍﻟﺬ&#= 65263; ﺤﻤﻠﻬم علیّه= ا ﺟﺒﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﺍﻟ&= #65200;ﻣﻮﻫﺎ ﮐُﺮﻫﺎ ﺑل ﻤﻥ= 617; علیّهم ﺒﺄﻥ ﺑ= ;ﺼّﺮﻫم ﻮﻋﺮﻓﻬم ﻮ ﺣﺬ&#= 65197;ﻫم ﻮﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&#= 65166;ﻫﻢ ﻟﺎﺟﺒل اﻟﻬم = 93;لیّما ﺃﻣﺮﻫم ﺒﻪ ﻓﻴ&#= 64401;ﻮﻧﻮﺍ ﮐﺎﻟﻤﻠﺎﺋکة A= 261;ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬم عل= 40;ّما اﻧﻬﺎهم عنه ﻭ= ;ﻟﻠﻪ ﺍﻟحَجّة اﻟﺒ= ﺎلغة ﻮ ﺷاء ﻠﻬﺪﺍﮐ= 605; ﺃﺟﻤﻌﻴﻦ ﻭ ﺍﻟ&= #65204;ﻠﺎم علیّ ﻤﻥ اﺗّب= ع اﻟﻬُﺪﻯ ﺑﻨﺎ= م ﺨﺪﺍ. ﻧﺎﻣﻪﺍﺕ = ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻴﺮﺕ ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ گفتی ﻭ ﺑﺪﺍﻥ که ﻫﺮﮐس ﻣﻌﺘA= 240;ﺪ ﺑﻘَﺪَﺭ(ﻗﺪﺭA= 173; ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺﻭﮔ&#= 65166;هی ﺒﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮA= 207;ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺼﻰ) ﻧ= ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻋم اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﺧﻴﺮﻯ اﻧﺠﺎم = 5252;ﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﺷﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨ&= #65194; (ﺧﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ = ﻭثوﺍﺏ ﻭﻳﺎ ﺷﺮ ﻭﮔﻨﺎ&= #65257; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺍﺗ&#= 65248;ﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; ﺨﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ= ﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮ ﮐس ﮐﻪ ﮔﻨاهاʌ= 53; ﺮﺍ ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻓﺎﺟﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﻓﺎﺳﺪ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ= ﺍﺯ ﮐﻔﺮ ﻭﺟﻬل اﺳ= 5174;) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺍﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺯﻭﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;ک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﻭ&#= 65263; ﺸﮑﺴﺖ ﻭﻣﻐﻠﻮ&#= 65167; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; را تمرّد ﻭﻋﺼ= ﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺼﻴﺖ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺮﺍ ( ﻣ= ;ﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; که ﺑﻨﺪگی ﺪﺭ A= 175;ﺴلیم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ) ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻫﻤﺎل &#= 65262;بی اﻋﺘﻨﺎئی ﺪﺭ A= 251;ﻤﻠﮑﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻧمی &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻃﺮ= ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ولایتهای اه= 04; کتاب و سلوک ﺨﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺳﺎﻟک ﺮﻫﺎ ﺷﺪ&#= 65257; ﻧﻴﺴﺖ) ﺑﻠﮑﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻟک هماﻥ ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺗﻤﻠّک ﺒﻨﺪﮔA= 166;ﻥ گذﺍﺭﺩﻩ (ﮐﺮﺍ= 5251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﻮﻗﺪﺭﺕ = 5261; ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺑﻨﺪ&= #64404;ﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ سلوک الهی ﻤﺼ&= #65198;ﻑ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻟﺬﺕ= ﺟﻮﺋﻰ. ﺗﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ = ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﻭA= 255;ﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ ﺗᤨ= 1;ﺎﻣل کند ﻭ ﻳﺎ ﺷﺮ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ) ﻭلی ا= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ( ﮐﻪ ﺑﺮﺍ= ;ﻩ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234; ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﻭ&= #65255;ﺪ) ﻭلی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﺣ&= #65196;ﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ʋ= 98;ﺍ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩﻧﺪ &= #65261; ﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ اﺯ &#= 65197;ﺍﻩ الهی ﻤﻨﺤﺮﻑ ʌ= 55;ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻌﺼﻴ&= #65174; ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻥ ﻮ ﺳﺮ= ﮐشی ﻤﻨﺠﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ مَشی¡= 7;ت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ اله= 40; اﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ مَشیّت ﮐﻨﺪ ﮐ= ;ﻪ ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﻭ ﺍ&= #65235;ﻌﺎل ﻮﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻣ= ﺎنع اﻧﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ) ﺍﻳﻥ ﻴک = ﺠﺒﺮ الهی ﺘﺤﻤﻴﻞ ʌ= 07;ﺪﻩ ﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65268;ﺎ ﺗﺮک ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ&#= 65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮالهی ʌ= 62; ﺍﺣﮑﺎم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک &#= 65262; قُرآن) ﺑﺠﺒﺮ ʌ= 61;ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻣﻠﺰم ﺒﮑﺎﺭ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻨﺸﺪ&= #65257;ﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨّ&#= 65174; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺸم ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻣﻌ&#= 65198;ﻓﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮ = ﻭ نهی لاﺯم ﺮﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻮﻇ= ;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺒﻠّﻯ &#= 65262; ﻓﻄﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ ﻤﻠﺎﺋک ﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. (ﺩﺭﻧﻴکی کرﺩʌ= 53; ﻤﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﻴﺮ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل کنند ﻭﻳﺎ ﭼﻮʌ= 53; ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻴﻚ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﺠﺒﺮﻯ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;.) ﻭﻫﺮﮔﺰﻣﺠﺒﻮ= 5197;ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﺍﻣﺮ نَ= 607;ی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ اﺗ&#= 65252;ﺎم ﺤﺠﺖ ( ﻭ ﺣﺮﻑ ﺍ᥷= 1;ﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺩﻥ ﺼ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ) ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺒ= ﻠﻮغ ﻮﮐﻤﺎلی ﺒﺮﺳA= 166;ﻧﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫم ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫ&#= 65252;گی ﺍﭼﻮﻥ ﺘﻮ ﺣﺴﻥ = ﺒﺼﺮﻯ) ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻳﺎ ﻫُ= ﺪﻯ ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺣﺴﻥ ﺒ&= #65212;ﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺪﺭﻋمل ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﻮ ﺭﺿﺎﻯ اﻣﺎم &#= 65200;ﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. (حُجَّت) ﻭﺳﻴ᥼= 8;ﻪ حَجّ ﻴﺎ ﺻﻮﺭʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ نیزﻫﻤʋ= 66;ﻥ ﺤﺠﺖ ﻭﺣﺮﻑ ﺍﺧ&= #65198; ﻭ ﺩﺭﺳﺖﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک = 575;ﺳﺖ. ﮐﻪ بغیر ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻤﺮﺍﺟﻌ᥽= 8; ﺑﺮﺍی کسب ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣA= 268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ (ﺳﻠﺎﻡ) ﺑﺮ ﮐس= ;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; هُدی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺳﻠﺎمی ﻴﺎ ﺗﺴ= 5248;ﻴم ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﭘس ﺍﺯ = ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺼﻠ&= #1581; ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺶ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﺍﮔʋ= 98; ﮐﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻣﺪﺍﻭم اﺯﺻﻮA= 197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ آغاز ﺑA= 166; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺳﭙس ﺑ&#= 65260;ﺮ ﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟ= 5260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65228;ﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎئی A= 170;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﻄﻮﺭ ﻣﺪﺍﻭﻡ &= #65165;ﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎﺋم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻫ= ﺪﺍﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺘ&#= 65194;ﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖﻋﻘﻠﻰ &#= 65261;ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ اﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺸﺨﺺ ﻣﺴﺘﻌﺪ س&#= 1604;وک الهی ﻧﺴﺒﺖ ﺑʋ= 98;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65261;ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺯﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ الهی ﺨﻮﺩ ﺍﺑʋ= 76;ﺪ ﺍﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ= 5262;ﺩ ﻣﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻴ= ﻘﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ الهی A= 262;ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻓ= ;ﺎﺟﺮ) ﮐﻪ ﻓﺠﻮﺭ ﻭﻓﺴ&= #65166;ﺩ ﻭﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﻭﺗ&#= 65248;ﺎشیﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65256;ﻴﺴﺖ ﻭﻋﻠﻴﻪ سلوک الهی ﻨﻴﺰ ﻋﻤ = 4; ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻓﺮ = 5183;ﺎﻫل ﭽﻮﻥ ﻄﻔل ﻮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ عقب ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍA= 203;ﺖ.ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻣ&#= 65262;ﺭ الهی ﺮﺍ ﺩﺭک ʌ= 43;ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ مُدّعی ﻮ= ;ﻟﺎﻳﺖفقیه هستند. ﻭلی هر&= #64404;ﺰ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ&= #65261; ﺷﻬﻮﺕ ﻭﻏﺮﻭﺭ &= #65261;ﺳتم ﺒﺨﻮﺩ ﻭﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰﺍﻋم اﺯﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨ&#= 1617;ﻯ ﻮ مُدّعی ﻭﻟﺎ= ;ﻳﺖﻋﻠﻰّ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯالهی= ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻔﺮ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﻭ ﻓﺎﺟﺮ ﻭ ﻓﺎﺳ= ﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﮐﺮ= ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ= ﺷﺨﺼﺎ ﻣﻔﺴﺪفی اﻟﺎʋ= 97;ﺽ دنیا ﻳﺎ در ﺭ᥾= 1;ح ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍﻓﺎﺳﺪ ﺩﺭ ﺟ&= #65260;ﺎﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ .(ﺍ= ﺋﺘﻤﺮﻭﺍ) ﺗﻥ ﺒﺄﻣﺮ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯﺎﻃﺎﻋﺖ &#= 65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. (ﻣﻠ= ﺎﺋﻚ) ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻨﺰ&#= 65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&= #1604;ی ﺒﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺰﻣﺎﻥ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻥﭙس ﺩﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﺟﺒﻠ&#= 1617;ﺖ ﻭﺷﺄﻥ ﻮﻣﻘﺎم &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ= 604;ی ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻟ= ﺬﺍ ﮐﻠﺎم ﻮﺍﻋﻤﺎ= 604; ﻮ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺻA= 262;ﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ال= 607;ی ﻮ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ = ﺣسینی ﺪﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍ&= #65259;ل ﺒﻴﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺒل ازﮐﻤﺎل ﺨﻮﺩ @= 380;ﻨﺎﻥ ﻨﻘﺶ الهی ﻨﺪʋ= 65;ﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺘﺮ&#= 1705; ﺴﻠﻮک ﻮ ﻳﺎ ﻧﻴ&= #65252;ﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨ&= #65194;.<o:p></o:p> حدیث 1580- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ41 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻟﻠﻪ ﺃﮐﺮم= ; ﻤﻥ ﺃﻥ ﻴﮑﻠّﻒ ﺍﻟ&#= 65256;ﺎس ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮ&#= 65253; ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺃعَز= 17; ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ فی ﺴ&#= 65248;ﻄﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﻟﺎ ﻳﺮﻳﺪ <= /b>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑʌ= 68;ﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ&= #64400;ﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑﺎﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﺑ&= #65166;ﻣﻮﺭ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎق ﺘ&#= 64401;ﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَ= 86;ﻳﺰ ﺗﺮ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨ&#= 65194; ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65252;ﻠﮑﺖ ﻭ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮﺩ = ﺍﻣﺮﻯ ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﺒﺪﻭ= 5253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم = 5170;ﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟﺮ&#= 65165;ئی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ غی= 585; ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺳﺎ&= #1604;ک ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻯ ﺨ&= #65194;ﺍئی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻯ غیر ﺍﺯ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌنی س= 04;وک الهی ﻮ ﺍﺟﺮﺍʌ= 63; ﺃﻣﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ʋ= 98;ﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﺮﻭح ﺨﻮA= 193; ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍ&#= 65173; ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﭘس = 5165;ﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&#= 65262;ﺩ. ﮐﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭ= ﺍﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ &= #64380;ﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺒ&#= 65268;ﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&#= 65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ ﺗﻤ&= #65166;م اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺠA= 252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧ= ﻮﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺍ= ﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮل ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺘﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605;ی اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﻭﺩﻳﺪﻥ تجلّی= ;ات الهی ﺒﺎﻟﺎﺗ᥷= 8; ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮ ﮔﺮﺩ&= #65255;ﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65268;ﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐسی ﺮ= 5165; ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﺍﺩﺍﺭ = ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻟﺎ= 5199;ﻡ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮐﺎﺭﻯ &= #65170;ﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥾= 1; ﺗﺴﻠﻴم اﻭ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ &#= 1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻬ&= #65268;چ ﻮﻇﻴﻔﻪﺍﻯ اﺯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﻨﻴA= 204;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1581 -ʌ= 61; ﭼﻮﻥ کسی ﺒﺎﻣﺎم ﺼʋ= 66;ﺩق گفت (ﺝ۵ﺹ41 -ﺤﺎﺭ) ﮐ= ﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺠﺰ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻥﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺗﮑﻠﻴ= 5234; ﺑﻮﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﻨ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ که &= #65191;ﺎﺭج اﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺑﺎﺷﺪ (ﻣﻮﺿﻮﻉ)= ﻭﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻫﺮ ﭼﻪ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﻴﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = مَشیّت ﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﻭﻗﻀﺎ ﻭﺣﮑم ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ ﻮﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ= ﺻﺎﺩق ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65262;ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺬﺍ ﻟﺪﻳنی ﻮ &#= 65193;ﻳﻥﺁﺑﺎئی ﺑﺨﺪﺍ ﺳA= 262;ﮔﻨﺪ ﺍﻳﻥ عقیده ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺪﻳﻥ ﻤﻥ ﻮ ﺩﻳﻥ= ﺁﺑﺎﻯ ﻤﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳ= ﻌنی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ &= #65259;ﻤﻴﻥ عقیده ﺭﺍ ﺩﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﻳﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ &#= 65235;ﻠﺴفی ﺒﺘﻨﻬﺎئی ﺪﻳA= 253; ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﻳ&= #65253; ﻮ ﺭﻭﺵ ﻋﻘلی ﻄ&#= 65198;ﻳﻘﺖ ولایت سلوکی = 5251;ﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ عمل کرﺩﻥ ﺑﻴک= ; ﻤﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺩ&#= 65197;ﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﻠﺎﺻﻪ ﺍﻥ ﺘﺴلیم ﻮﺗA= 184;ﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴ&#= 65258; ﺁﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻥ ﺒ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ الهی ﭙʌ= 68;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑتجلّیات ال= 607;ی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;. (ﺩﻳﻦ) ﻟﻔﻈ ﻔﺎﺭ= ;سی ﻘﺪﻳم قریش زردشتی الأص= 04; ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨ&= #65264; (ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ) ﻭﻃ= ;ﺮﻳﻘﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس = 8; ره روی ﺑﺮﺍﻯک= ;سب ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺗﺸﮑ= ﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﺳA= 268;ﺎﺳﻰﻭﺣﮑﻮﻣﺘ= ;ﻬﺎﻯ کُلّیسائﻮ آ= 582;وندﻯ هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﻏﻴﺮ الهی ﻮﻏʌ= 68;ﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻏﻴﺮ ش&#= 1575;هد ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮﻧA= 258; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳتی ا = 4;هی ﺒﺮﺍﻯ نمایند= گیی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65187;ﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳنی ﺒﺮ ﻣﺮﺩ= 5249;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1582 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ41 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﮐﻠّﻒ ﺍʌ= 47;ﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﺍﻟّ= 5166; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭ = ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻠّﻔﻬم فی ا᥼= 7;ﻴﻮم ﻮ ﺍﻟﻠﻴلة ﻠﻪ &#= 65191;ﻤس ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻭﮐﻠّ= 5236;ﻬم ﻤﻥ کلّما اتی = ﺪﺭﻫم ﺨﻤسة ﺩﺭﺍﻫﻢ = 5261; ﮐﻠّفهم ﺼﻴﺎ᥼= 9; ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ فی اﻟA= 204;نۀّ ﻭﮐﻠّﻔﻬم ﺤﺠ= 80;ة ﻭﺍﺣﺪة ﻭﻫم ﻴ= 5220;ﻴﻘﻮﻥ ﺃﮐثر ﻣﻥ ﺬﻟﻚ &#= 65261; ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻠّﻔA= 260;م ﺪﻭﻥ ﻤﺎ ﻳﻄﻴﻘ&= #65262;ﻥ ﻮﻧﺤﻮ ﻫﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑʌ= 56;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ( ﺗﻨﻬﺎ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ مطیع ﺩﺭ ﺗﺴﻠʌ= 68;م ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﻨﺪگ= 740; ﺘﺎ حدّ ﺑﺮﺩگ®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺠﺰ ﻋ&= #65166;صی ﻮ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻣﺸ= ﻤﻮﻝ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧ&= #65258; ﺍﺯ (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎل آف= 14;رینش ﺩﻭم ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ) ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﮑﺎﺭ= 5263; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #1587;ی ﻄﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻧ= 5260;ﺎ ﺭﺍ ﻣﮑﻠّﻒ ﮐﺮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷ= ;ﺐ ﭘﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﺻﻠ&#= 65262;ﺍﺕ ﻭﻧﻤﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﺯ ﻫ= ﺮ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺩﺭﻫم &#= 65192;ﻮﺩ ﭘﻨج ﺪﺭﻫم ﺒﺪ= 5259;ﻨﺪ. ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﻣﺎﻩ ﺭ= ﻣﻀﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﺎل ﺒﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺑحَ= 580;ّ ﺒﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻴﺶ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻃﺎﻗﺖ &= #65165;ﻧﺮ ﺍﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻃﺎﻗ&= #65174; ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺗﮑﻠﻴ&#= 65234; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻳ&= #65253; ﺤﺪﻳث ﻳک ﭙﺎس= 82; ﺪﺭ ﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺍﺣﺘ= 5268;ﺎﻃ کاﺭﻯ ﺪﺭ ﺑﺮﺍ= 5169;ﺮ ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ ﺤﺎﮐ&#= 65250; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎ= ل ﭙﺎﺳﺨﻬﺎﻯ ﻘﺎ&#= 65169;ل ﺘﮑﻔﻴﺮ ﺍﻣﺎم &#= 65170;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭلی مع ذلک ﭙﺎ= ;سخ ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻮﺍ&= #65235;ق ﻨﻈﺮﻳﺎﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺴﻨﻴﺎﻥ ﻮ ﺣتی &#= 65170;ﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻘ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﺎ ﻣﻌﺎنی ﺒﺎ= 5219;ﻨﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. &= #65175;ﮑﻠﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ تنه= 5; سلوﻛﺎﻟﻬی ﺘᥴ= 6; ﺳﺮ ﺣﺪّ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋ= 5174; ﺍﺳﺖ ﻫﻴﭽﮑس ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻮ= ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﻫﻴچ گوﻧﻪ ﻗA= 194;ﺭتی ﺒﺮﺍﻯ هرﻣﺮﺣA= 248;ﻪ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻘرَب¡= 7; ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺣتی اﻃﻔﺎل ﻮ A= 193;ﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ که ﺳﻠﻮﻙ الهی= ; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺯﻧﺪگی ﺴﺨA= 174; ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﻮﺯﺷ&= #65260;ﺎﻯ اﻧﺪکی ﺪﺭﻭﻧʌ= 64; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻧﻴ= 5166; ﻧمی اﻣﺪﻧﺪ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒیعی ﻮﺣﻴﻮʋ= 65;نی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ سلوک الهی در قائم ﺒﺮﺳﺪ.ﺍʌ= 67;ﻦ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﺸﺮﻃ &= #65194;ﺍﺷﺘﻥ ﺘﻤﺎم ﻨﻴﺎﺯﻫ= 5166;ﻯ لازم ﺪﺭ ﺟﺴم ʌ= 62; ﺫﻫﻦ ﻭﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم &= #65176;ﮑﺎملی اﻭ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺷﺐ &= #65261; ﺭﻭﺯ ﭘﻨج ﻮﻋﺪ&#= 65257; ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺍﺯ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻ= ﻠﻪﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ها= 740; ﺴﻠﻮکی ﻮ توسل= ; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮ&#= 1604; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻨج ﺘ&#= 65253; ال ﻋﺒﺎ ﺩﺭ ﭘﻨ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجم = 5252;ﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65169;ﺴﺘﻪ ﺑمَشیّت ﺍﻟﻬ= ﻰ ﺳﺎﻟکی ﺒﺸﻬﻮA= 193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﻌنی &#= 65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﻮﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﺯ ﺍﻳﻥ ﭙﻨج ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣ= ;ﻮﻓق ﺒﺪﺍﻥ ﺸﺪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع هدﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = 5261;ﺷﺮﻃ ﻨﺠﺎﺕاز نوع دبشری ﺑﺸﺮﻯ ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65204;ﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻥ ﭙنج &#= 65212;ﻠﻪ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ&= #65259;ﺎ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﺗﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺁﻥ ﺮﻭﺯﻫﺎ&= #65263; ﻤﻘﺪس ﻳﺎ ﺍﻭﻣ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻴلی هاﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ = 5165;ﻳﻥ ﭙﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﺯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﻨﺤﻮﻯ &= #65170;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻳﺎﺧﻮ&#= 65165;ﺑﻴﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ غ&#= 1740;رﻋرَبّی ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﭙﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﺯ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺳﺮﺍ&#= 65203;ﺮ ﺟﺰ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﺘﻤﺮﮐ= 5200; ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ A= 165;ﻳﻥ ﻨﻤﺎﺯ ﻳﺎ ﻧﺎﻣ&= #65262;س ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣی &#= 65262;ﻧﺎنی و زردشتی است &#= 65259;ﻤﺎﻥ اﺳﺮﺍﺭ و اسماء ﺍﻟﻬﻰ ᥾= 1; ﺍﺳﺎمی ﻮ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﺘﺠ&= #1604;ی الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣ ﺎ= ﭘنج ﺪﺭﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﻳ&= #65204;ﺖ ﮐﻪﺩﻭمیم ﺪﺭʌ= 11;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺟﺎﻟﺐ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪﻣﻌﺎﺩل ﺰﮐ= 5166;ﺕ ﻣﻌﻤﻮلی ﻔﻘﻬA= 166;ﻯ ﺯﻣﺎﻥﺒﻮﺩﻩ ﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﺴﺖ ﺩﺭ ﺻﺪ ﻳﺎﺧﻤس &= #65251;ﺎﻝ ﻳﺎ ﭼﻬل ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65267;ﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺰﻧﺪگی کننده = ﺩﺭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺩﻭ&#= 65247;ﺖ ﺍﺳﻠﺎمی ﺒﻮﺩA= 257; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺷﺖ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 65;ﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻫﺮ ﻗﺪم ﺴﺎ&#= 65247;ک ﺪﻩ ﻗﺪﻡ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺗﺎﻫﻔﺖ ﺻﺪ ﻗﺪ&= #1605; ﺠﻠﻮ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ= ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺪّ &#= 65165;ﮐثر ﺑﺎ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺻﺪ ﻣ= ;ﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﭘﺎک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻤﻴﺮﺳA= 194;. ﻭ شاید ﻫم کمتر ﺍﺯ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ. ﺍﻣﺎ (ﺻﻴﺎم ﻴﺎ = ﺻﻮﻡ) ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺯ ﻫ= ﻤﺎﻥ اوم ﻴﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﺗﻤᥴ= 6;م اﻋﻤﺎل ﺪﻳﻨﻰ = 5169;ﻬﺮ ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺑﻤﻌنی ﺘﻨﻬﺎ = 5267;ک کاﺭ ﻭﻫﻤﺎﻥ س= 04;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺍﺳم ع= 575;م ﻮکُلّی ﺑﺮﻫﺮ= ; ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺰئی اﺯسلوک الهی اﺳﺖ. ﺭﻭʋ= 99;ﻩ ﻫﺮ ﺳﺎلی یک ماه ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟ= 05; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﻭﺯﻩ ﻫﺎﻯ ﻤﺪ&= #65165;ﻭم ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ که &#= 65165;ﺯ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻧ&= #65166; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭﻣﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺭﻣﻀﺎﻥ ﻨﺎم یک ﻤﺎﻩﻋﺮﺑﻰ = 5169;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺪﺭﺧﻠﺎل اﻳﻥ = 5194;ﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ( ﺭ= ﻣﺾ ﻋﻴﻦ) ﻭﭼﺸم اﺷ&#= 64401;ﻴﻥ ﺸﺪﻥ ﻮﺳﺮخ گرA= 193;ﻳﺪﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ثاﺑﺖ ﺩﺭ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174;. ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ = ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺩفع ﺸﺮک ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﺎﻩ ﺭﻣ&= #65216;ﺎﻥ ﻮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک &= #65204;ﺎﻟک ﺘﻤﺎم ﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻋﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﻮﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺗﻮﻓی= 602; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮ (ﻓﻄﺮ) ﻫﺮ ﮔﻮ᥽= 5;ﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﻳﺎ ﺑﺮﻳ&= #65194;ﻥ ﺁﻥ اﺯﻫﻤﻪ ﻣﻘ&#= 65198;ﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺗﮑﻠﻴ= ﻒ ﻳﻜﺒﺎﺭ حَجّ کعبه ﺑﺎﺯ ﺑﻤʌ= 28;نی هماﻥ ﻴک ﺒﺎﺭ A= 247;ﺰﻭم ﺴﻠﻮﻙ الهی ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘطیّع ﻮ ﺗʌ= 62;ﺍﻧﺎ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥾= 8;ﺎ حَجّ اکبر ﺍﻭ&= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺁﻥ هیچ ﻮﻇﻴﻔﻪﺍʌ= 63; ﻳﻌنی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= 5247;ﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﭘ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﻴﮕﺎﻧﻪ حَجّ ʌ= 04;ﻤﺒﻮﻟﻴک ﻜﻌﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻔ&= #65174; ﮐﻪ ﻋﻠﻴکم اﻟA= 154;ﻥ ﺒﺎﻟحَجّ اﻟﺎ= ;ﮐﺒﺮ ﻭ ﺍﻳﻨک ﺒﺮ ﺷﻤ&= #65166; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ پس ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﻮﺯﺵ ﻧﻤﺎﻳ= 5206; مادی حَجّ کعبه ﺪﻧﺒال ح= َجّ اﮐﺒﺮ ﻭ ﺑﺰﺭﮔ&#= 65176;ﺮ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺮﻭﻳﺪ ʋ= 75;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍ&= #65199;ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﭙﻨA= 184;ﮕﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭﻫﺮ&#= 65227;ﺼﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣﻘ&= #1617;ی ﻴﺎ ﺣجی ﺒﺮﺗﺮ &#= 65165;ﺯ تجلّی ﻘﺎﺋم ﺒ= ;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ مُ= 40;سّر ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻓﺮ= ﺍﺩ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺤﺪّ &= #65165;ﮐثرﮐﻤﺎل ﺮﻭحی ﻮﺻﻔﺎت®= 0; رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ ﺍﻳﺪ&= #65165;ل اﻥ ﻨﻮﻉ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑ&= #64401;ﻤال رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&#= 65163;ﻴل ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﻳﻥ = ﺤﺪﻳث ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺘﻘﻴ&#= 1617;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ حد= 740;ث ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&#= 65258; ﻭﻗتی اﺯ ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺪﻳنی ﺼﺤﺒﺖ ﻣ= 5268;ﺸﻮﺩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﺷﮑ= 5166;ﺭ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﺤﺮﻑ ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ &= #1594;یر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65200;ﺩﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﮕﺎﻥ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65251;ﻘﺪﻣﺎتی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65211;ﺪﺍﻗﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺪﺍA= 193;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﮔﺎهی ﻨﻴﺰ &#= 65255;ﻔﺎق ﻮﺧﻴﺎﻧﺖ ﻫم ﻤ&#= 65268;ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ= ﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ اﺣﺘﻴﺎﻃ کاﺭʌ= 63; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس = ﺍﺯ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ اﺯ &#= 65211;ﺪﺍﻗﺖ ﻭشایستگی ﻮﻋ&= #65248;ﺎﻗﻪ ﮐﺴﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺪﻫA= 256;ﺪ. ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎ ﺭﺍﻧﺎﻥ ﻤﻴﮕﺬ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﺒﺎﺩ= 5165;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺘﻤﺎم ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑ&= #65166; ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺸ&= #65176;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻴﺰﻯ ﺠ&= #65200; ﺷﺮک ﻨﻴﺴﺖ ﺣت= 740; اﮔﺮ ﻣﺬﺍﻫﺒﻰ &#= 1605;ُدّعی تشیّع ﻮ ﻭﻟﺎ᥾= 7;ﺖ علیّ ﺒﺎﺷﻨﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﻌﻠ= 5268;می اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪ= 5257; الهی ﻨﻴﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﻭﺩﻧﺒﺎل هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﻭﻗیح ﻮﺳﻔیهی= ; هستند. ﻭ ﺟﺰ ﺧﺮﺍبی ﺪ&#= 65255;ﻴﺎ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﻭ (ﺳﻤﺎﻉ) ﺍﺯ ﭘ᥾= 8;ﺮ الهی ﻤﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻃ اﻭل ﻮ ﻟﺎﺯم ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻴک عباﺩﺕ ﺳﻠʌ= 62;کی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﺪﺍ ﻫﺮﮔﻮﻧ&#= 65258; ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی اﻣﻮﺯﺵ ﻧﻤﺎﺯ &#= 65261; ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺒﺪﻫﻨﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩ&#= 65203;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺑﺴﺘﻪ &= #65169;مَشیّت ﻧﻬﺎئی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺑ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﻮ ﮐﺴﺐ &= #65165;ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ اله= 40; ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.<= o:p></o:p> حدیث 1583 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ42 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﮐسی &= #65252;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﮑﻠﻒ ﻫﺴﺘ&= #65250; ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻢ. ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&#= 65193;ق اﺯ ﻭﻯ ﭙﺮﺳﻴﺪ &= #65193;ﺭ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﻳﻌنی ﭽﻪ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻧﻴ= 5198;ﻭﻯ اﻧﺠﺎم ﻴﻚ ﻋﻤ= 604; اﻣﺎم ﺴﭙس ﮔﻔA= 174;: <= b>ﻘﺪ ﺍُﻋﻄﻴ᥵= 4; ﺍﻟﻘﻮة ﺍﻥ اﻋﻄﻴﺖ ﺍﻟ&#= 65252;ﻌﻮني ﭘس ﺗﺎ ﺍA= 267;ﻨﺠﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﻧﺠﺎ= 605; عمل ی ﺮﺍ ﺩﺍﺭA= 263; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻌﻮﻧ&= #65174; ﻭ ﮐﻤکی ﻨﻴﺰ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻰ. ﻭﺷﻤﺎ ﻭ= ﻗتی عملا ﺩﺍﺭﺍﻯ ʌ= 40;ﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم هستی ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﮐﻤک &= #1575;لهی ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻰ (ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭ= ﻯ عمل ﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴ= 05;ی اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻮ&= #65165;ﻥ ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻘﺪﺭﺕ &= #65235;ﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘ&#= 65268;ﮑﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #1605; ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﻠﮑﻪ ﮔ= ﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ = ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم ﻘﺎﺩﺭ ﺑﺎ&#= 65267;ﻔﺎﻯ ﻨﻘشی اﺳﺖ. ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺧﻮ&= #65197;ﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺵ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﻮﺍﻧ&= #64405;ﺎﻥ ﻮﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺮ&#= 65261;ﺍﻧﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺪﻳﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﻣ= ﮑﺎﻥ تعقّل ﻮ ﺍﺳﺘ᥺= 8;ﺪﺍﺩ ﺭﻭﺍنی ﻘﺒﻠﻰ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺒﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺍ&= #65199; ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ ﺪﺭ = ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻨک ﻮﻟﺤﻈﻪ &#= 65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻌﻮﻧ&#= 65174; ﻭﻣﻌﻴّﺖ ﻭ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍهی الهی ﺪﺭ ﺷﺨﺺ @= 344;ﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﺍﻥ ﺸﺨ= ﺺ ﭘﺮﺳﻴﺪ (ﻣﻌﻮﻧ&= #65174;) ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم = 4345;ﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮ&= #65235;ﻴق اﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺘﻮ= 5235;ﻴق اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65255;ﻴﺮﻭﻯ ﺠﺴمی اﺳﺖ ﻭﺍA= 251;ﺮﻯ اﺗﻔﺎقی ﻨﻴﺴʋ= 74;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺮﻯ ﺘ&= #65194;ﺑﻴﺮﻯ ﻮﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻧﻴﺎﺯ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻓیق ﺮ= 5165; ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﻮﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗ&= #65170;ﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﻓ&= #65268;ق ﺪﺳﺖﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ هماﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑA= 198; ﺟﺒﺮﻯ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ = ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻪ ﻓﻘ&= #65220; اﻳﻥ ﺠﺒﺮ ﺭﺍ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ هم ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻦ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﺴ= 5248;ﻮک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ &= #65183;ﺴﻤﻰ ﻭ ﻗﺪﺭتی عقلی= ; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ س&= #1575;لکان الهی ﺩﺍﻭﻃﻠ᥵= 0;ﺎﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺩﺭ ﺗسیم ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﺩ. ﺷﺨﺺ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺘﻮﻓیق ﭽﻴﺴﺖ= 67; ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠﻮ= ; ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻓّﻘﺎ ﮐﻨﺖ &#= 65227;ﺎﻣﻠﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&= #64401;ﺎﻓﺮ ﺃﻗﻮﻯ ﻤﻨﻚ ﻭﻟ&= #65166; ﻳُﻌﻄﻰ ﺍﻟﺘﻮ= 5235;ﻴﻖ ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ عا= 5251;ﻠﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓق ﺒ᥾= 2;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 1606;ی عاﻣل ﺒﺎﺷﻰ (ﻧ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻤل ﺠﺴ&#= 65252;ﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ&#= 65263; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = شاید ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﻓﻴق هم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ .ﮐﻪ ﺣﺘ= ﻰ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﮐﺎﺭ= 5263; ﻀﺪ ﺗﻮﻓﻴق هم = 5252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺸﺮک ﻭﺭﺯ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋ&= #65252;ل سلوک الهی ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 1607;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﺘﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤک ﻠﺤ&#= 65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﻣﻌﻮ= ﻧﺖ ﻭﮐﻤک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5212;ﻮﺭﺕ ﻣﻌﻴّﺖ ﻭﻫﻤﺮ= 5165;هی ﻤﺪﺍﻭم اﻟﻬﻰ = 5261; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭘس ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗ&= #65262;ﻓﻴق ﻘﺒلی ﻳﺎ ﺗﻮﻓ= 5268;ق هم اﮐﻨﻮنی اﺯ= ;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ عاﻣل ﻮ ﺳﺎﻟک A= 262; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻧﻔس ﻭ ﺩﺭﻋﺒﺎ&#= 65193;تی ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎم اﺯﻓﻠﺴA= 236;ﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﻥ = ﻴﺎ سلوک الهی ﮐﻪ = آخوندﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺪﺍﻥ &= #65176;ﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺻﺤﺒ&#= 65174; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&= #65166;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﮐﺎﻓﺮ&= #65263; اﺯ ﺗﻮ ﻗﻮﻯ ﺘﺮ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺘﻮﻓﻴقی ʋ= 70;ﻮﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﻳﻌنی غیر ﺳﺎʌ= 47;ﮑﻰ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯ ﻳک ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮ ﺗﻮﺍﻥ ﺠ&= #65204;م ﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺘﻮ&#= 65235;ﻴق ﻮ ﺗﻮﺍﻥ عقلی A= 262; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺒﻮﻯ ا= 5267;ﻦ ﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ = ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ عقلی ﺮﺍ ﻧﻤﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ کافی ﻮ ﻓﺮﺍﻭʋ= 65;نی ﺠﺴﻤﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺭﻭ&#= 65165;نی ﻮﺭﻭحی ﻮﺳﻠﻮ= 05;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﻭﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ.ﭘ&= #1587; ﺳﺎﻟک عامل اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮﺣتی ﻘﺸﺮﻯ ﻤ= 5176;ﻌﺒﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ = ﻣﺬﻫبی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺩﻳنی ک= 607; ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ سا= 604;ک الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻧʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻧﻤﺎ&#= 65199; ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﻭلی ﺘﻮﻓیق ﻮ A= 239;ﺒﻮل الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻮʌ= 27;ﺒﺎﺩﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭﻯ که ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺨﻮ= 5165;ﻧﺪ. ﻭﺣتی ﺒﻘﻮل ﭙA= 268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭﺻﻴ&#= 65166;م ﻮ ﺭﻭﺯﻩ ﻭ ﺷﺒﻬ= ﺎ ﺩﺭﻗﻴﺎم ﻮﻧﻤ= 5166;ﺯ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ = ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ ﻭﺑﺪﺗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺮ&= #65211;ﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻤ&= #65228;ﻤﻮلی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭلی = 5252;ﺪﺍم گناه ﺷﺮک ﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ = ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺭﺍ می ﺒﺨﺸﺪ ا= 4404;ﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺳﻠﻮک &= #65243;ﻨﺪ. ﻭلی گناﻩ ﺷﺮک= ; ﺮﺍ ﻧمی ﺒﺨﺸﺪ ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﺑﺠﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﺪﺭ ﺗﺴﻠʌ= 68;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ آخو= 06;دﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭA= 259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺒﺤث ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩﻕ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65255;ﺎ ﻣﻔﻬﻮم ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍن&= #1740; ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﺘﻮ= 5235;ﻴقی ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل گناه ﮐﺎﺭﻯ غی= ;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺮ&#= 65227;ﻤل عَبَث ﻭ ﺑﺎﻃ᥼= 8;ل ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻧﺠﺎم ﺁﻥ ﺘﻮ= 5235;ﻴقی لاﺯم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻥ ﻤﻌ&= #65262;ﻧﺖ ﻭﻣﻌﻴّﺖ کمک ʋ= 97;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ا&= #65227;ﻤﺎل ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻮﻓﻴق &#= 65170;ﺮﺍﻯ کمک الهی ﺪﺭﻫ= ﺮ ﺣﺎل اﺗﻠﺎﻑ ﮐ= 5198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺘ&= #65253; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺗﻮﺍﻧ&#= 65260;ﺎﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; ﻮﺭﻭحی ﻨﻴﺰ ﺧ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﺎﻓﺮ کسی اﺳﺖ ﮐﻪ س = 4;وک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥷= 4; ﻭ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺩ&#= 65255;ﺒﺎل آخوندﻫﺎ ﺑﺮﺍ= ;ﻯ ﻋﺒﺎﺩتی بی ا᥷= 7;ﺯﺵ ﻭ ﺣتی ﻤﻀﺮ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; نوع بشری ﻮﺗﻮ= ﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴﻤﻰ ﻭﺣتی ﺘ= 5262;ﺍﻧﻬﺎﻯ هوﺳﺒﺎﺯﻯ ﺮﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﮕﻮ= ﻧﻪ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﻭﺟ&= #65204;می ﻮﻧﻔسی ﺒﺒﺮﺩ. &#= 65261;ﻟﺬﺍ ﺗﻮﻓﻴق ﻮﻣﻌﻮ= 5255;ﺖ ﻭﺣتی ﻤﻌﻴّﺖ A= 165;ﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﻃﺮﻳق ﻔﮑﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮﻋﻘل ﺘﻮﺍﻧﺎ &#= 65261; ﻟﻮ ﺟﺰﺋﻰ ﺗﻮﺍ&= #65255;ﺎﻯ کنترل ﻨﻔس ﺧﻮ= ;ﺩ ﻭﻣﺤﺒﺖ ﺑﻮﺳﺎ&#= 65163;ﻄ الهی ﺒﻴﺎﺑﺪ ʌ= 61; ﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻓﮑﺮﻯ &= #65262;ﻋﻘلی ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻦ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻘﺒلی اﻥ ﻧﻴﺎA= 199; ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ اله®= 0; هم اﮐﻨﻮنی ﻮ᥽= 9;ﻤﺎﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺗ= ﺼﺪﻳق کند ﻭ ﺑﺪﺍﻥ عمل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ &#= 65193;ﺭﺳﺨﺘﻴﻬﺎﻯ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ ﺻﺒﺮ ﻧ= ﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ا&= #65251;ﺮﻯ ﺪﺭهَوَس ﻧﻔس= ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﺑﺎﺯﻯ = ﻨﻔس ﺑﻮﺍﻟﻬﻮس ﻧﻴ= 5204;ﺖ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭙﺬﻳﺮ &= #65255;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ اله= 40; گرﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺗﺎ &#= 65165;ﺧﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﭙﺎﻳﺪﺍ&#= 65197; ﺑﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺸ= 5176;ﻥ ﻮ ﺩﺭﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠ&= #65166;م هرهَوَس ﺑﮑﻮ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺯﻣﻴﻨﻪ = ﻓﮑﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﻭ ﻋﺎ&#= 65251;ل ﺪﺍﺭﺩ ﻳکی اﺳA= 176;ﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒلی ﺪﺭ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒل ﺘﻮA= 247;ﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﭘس ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗ= ﻌلیم عقلی ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋA= 166;ﻣل کمک ﻤﺪﺍﻭم ا᥼= 7;ﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&#= 65197; ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺻﺪﺍﻗ&#= 65174; ﻭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ا&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬ= ﺎ ﺷﺮﻃﻬﺎﻯ لاﺯ= 05; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤ= ;ﺎم هستی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺑ= 15;ﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻋﻘلی = 5262; ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم&#= 1740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻳﻌنی هیچ کاﺭ= ﻯ ﺠﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺴلیم ﺴﻠﻮﮐʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎنی ﻨﺴﺒﺘA= 166; ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺎ ﺣﺼ&= #65262;ل ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻓﻌال ﺠﺴمی ﻮﺣﻴﻮﺍ= 06;ی ﻮﻏﺮﻳﺰﻯ ﺑﺎﺯ &= #65165;ﺯﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. = ﻭﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﻫﺮﮐ&#= 65166;ﺭﻯ که ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻳA= 194; ﺑﮑﻨﺪ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65199; ﺧﺩﺍﻭند ﻣﺤﺴA= 262;ﺏ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65165;ﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻭﺍﻣﺎم اوﻡ ﺩA= 259;ﻨﺪﻩ ﻳﻌنی هر کامل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑʋ= 66;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺯﺑﺎﻥ ﭙﻴﺮ ﺯﺑ&= #65166;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮ= ﺩ قُرآن ﻨﺎﻃق الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺴ&= #65248;ﻮک ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺮﺧﻠ&#= 65166;ﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65260;ﻮس ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺩﺍ&= #65173; ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺟﺴمی اﻭ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﻋﺎﺩﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﻮ ﻗﺒلی اﻭ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺎبع ﺑﺎﺻﺪق A= 262; ﺍثباﺕ ﺍﻳﻦ ﺻA= 194;ﻕ ﺑﺪﺍﻥ اﻋﻤﺎل = 5176;ﺎﺯﻩ ﻋﺎﺩﺕ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻠ= ﺎﻗﻤﻨﺪ ﺑﺸﻮﺩ. ﺍﻋﻤﺎل &= #1594;یر ﺳﻠﻮکی اﻧﺴﺎʌ= 53; ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻫﺮﭼ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯﻯ &= #65256;ﻔس ﻭﺑﻘﺼﺪ ﻟﺬﺕ ﺟ&= #65262;ئی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻮ= عی بی ﺨﻴﺎلی ﻮبی= ; ﻔﮑﺮﻯ ﺪﺭﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﺠﺰ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺟﻬل = ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻧﺒﺎﻝ = آخوندﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65183;ﺰ ﺷﺮک ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #64400;ﻪ ﺧﻴلی ﺒﺪﺗﺮ ﺍ= 5199; ﮐﻔﺮ ﻭﺟﻬل ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭﺻﺪ&= #65239;ﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩ&= #65267;نی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 76;اﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ &#= 65165;ﻓﻌﺎل غیر ﺳﻠﻮکی ﻮ ʋ= 91;ﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ سرشار ﺍﺯ ﻧﻘᥴ= 6;ﻃ ﻀﻌﻒ ﻭﻋﻴﺐ ﻭ ﺍ= ﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺼﻮﺭﺕ ﻋﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﻣﻴﺎ&= #65267;ﻨﺪ. ﻭ ﺣتی ﻨﺎم عب= 5;ﺩﺍﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ س&#= 1575;لکان الهی ﺗﻤﺮﻳﻥ عاﺩﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﺘ= 5256;ﺎع اﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺳ= 5198;ﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﺘﻘﻴّﻪ ʌ= 61; ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﻭﺭ= ﻯ اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻘﻮﻳﻨ&#= 65174; ﺭﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ سلو= 05; الهی اﺳﺖ. ﻭﻣʋ= 84;ﻤﻮﻋﻪ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻘﺒلی ﻮﺗﻮﺍﻧA= 260;ﺎﻯ عقلی ﻤﻘﺪﻣﺎ᥵= 5;ﻰ ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ عاطفی ﻮ ﮐﺸشی= ﻔﻌلی ﺴﺎﻟک ﻜﻪ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی = 5198;ﺍ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻳﻥ = ﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﺮﻭﻡ &= #65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺘم ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻠ&#= 65240;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﻤﻌ&= #65262;ﻧﺘﻬﺎﻯ الهی ﻮﻣﻌﻴّﺘ= ;ﻬﺎﻯ اﻭ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﻔس أ= 605;ّاره ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ آ&#= 1582;وند ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺍﺑ&= #65248;ﻴس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎ ﮐﺎ&#= 65197;ﻯ ﺪﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑ= ﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; حیوﺍنی ﺤﻘﻴﺮ= ;ﺗﺮﺍﺯرَبّ ﺍﻟﻨﻮع اﻧﺴﺎA= 253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﮐ&= #65258;پسﺍﺯﻣﺮﮒ ﺑﺪﺍﻣﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺠﺪﻳﺪ &= #65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ ﻣ= ﻴﭙﺮﺳﺪ: هل ﺘﺴﺘطیّع A= 170;ﺘﻠک اﻟﻘﻮة ﺩفع ا᥼= 7;ﻀﺮّ ﻋﻥ ﻨﻔﺴﻚﻭ ﺃﺧ&= #65196; ﺍﻟﻨفع اﻟﻴﻬʋ= 66; بغیرﻋﻮﻥ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎ&#= 65197;ک ﻮ ﺗﻌﺎلی ﺍﻳﺎ= ; ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻯ تنی که ﺩﺍﺭﻯ ʌ= 61; ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺧ&= #65170;ﺮ ﺩﺍﺭﻯ ﺍﻳﺎ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍنی ﺒﺎ ﺍﻥ ﺿﺮﺭ ﻭ ﺍ= ;ﺳﻴبی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭ= ﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻥ ﻨف&= #1593;ی ﺒﺴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺴ&= #65168; ﻧﻤﺎﺋﻰ؟ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ. (ﺧﻴﺮ) ʋ= 75;ﮑﺎﻣل اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨ&#= 1601;ع ﻮﺍقعی ﻮ الهی= ﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺪﻳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧفع ﻠA= 196;ﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺟﻨﺴﻰ &#= 65261;ﺣتی ﺴﺮﻗﺖ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺭ= ﻓﺎﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﻨﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ انجام ﻤﻴﮕﻴﺮ= ;ﺩ ﻭﺣتی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻫم که ﻣﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﺟﻠﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮ= 5193; ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻯ = ﺠﺴمی ﺮﺍ ﺍﺯﻗﺒل ﺪﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ ﻨﻴﺮA= 261; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺿﺮ&#= 65197; ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭلی &#= 65256;می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧفع اA= 169;ﺪﻯ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎ= ﻣل ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ال= 607;ی ﺮﺍ ﺗﺎﻣﻴﻥ کن= 583; ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﺍﻥ. ﺍﻣﺎ= م ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: <b= >ﻔﻠم ﺘﻨﺘﺤل ﻤﺎﻟﺎ &#= 65175;ﻘﺪﺭﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﺃﻧﺖ ﻋﻥ ﻘ= ﻮل اﻟﻌﺒﺪ ﺍﻟﺼﺎ= 5247;ﺢ ﻭﻣﺎ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ &= #65165;ﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﭘس ﭼ᥷= 8;ﺍ ﻧﻴﺮﻭئی ﺮﺍ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗ&= #65262; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻔ= ﻴﺪ ﺘﻮ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65169;ﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﻰ. = ﺗﻮﮐﺠﺎ ﻭﮔﻔﺘﻪ ﺍﻥ عب= 583; ﺻﺎلح ﺪﺭ قُرآ= ;ن ( ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻧﺴﺎ&= #65253; کاﻣل ﻮ ﭘﻴﺎﻣA= 170;ﺮ) ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻫﻴ&= #1670; ﺘﻮﻓﻴق ﻨﺪﺍﺭ= 605; ﻤﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻮﻓﻴق ﻨﻴﺮﻭﻯ عقلی ʌ= 62; ﮐﺸﺶ ﻋﺎﻃفی ﻮ ﺻﺒﺮ= 5263; اﻫﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎلک ﻔ= 5194;ﺍ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻫ= ﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎ&#= 65263; ﺒﻌﺪﻯ ﻮ ﺿﺮﻭﺭ&= #65263; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻭ ﭘس ﺍﺯﻫﺮ ﭘﻴ&= #65208;ﺮﻓتی ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ = ﻧﻴﺎﺯﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1584 - = 83;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ42 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺪﺭ ﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ: ﺃﺗﺴﺘطیّع ﺃﻥ ﺘﻌﻤل ﻤﺎل= 605; ﻴﮑﻥ ؟ اﻳﺎ ﺍ᥷= 9; ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺍﺯ ﻣﺤل ﻨﺎﺗ&#= 65262;ﺍنی ﻣﻴﺘﻮﺍنی کا᥷= 7;ﻯ ﻴﺎ ﻭضعی ﺒﻮﺟA= 262;ﺩ ﺍﻭﺭﻯ؟ ﺍﻥ ﺸﺨ&#= 65210; ﮔﻔﺖ ﻧﻪ. ﺍﻣﺎم پس ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻓف&= #1740; ﻤﺎ ﺃﻧﺖ ﻣﺴﺘط&#= 1740;ّع ﭙس ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯᤦ= 0;ﻪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍنی ﻤﻴﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ ﺍ&= #65199; ﭼﻪ ﻗﺪﺭتی ﻤﻴ= 4405;ﻮﺋﻰ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﮔﻔﺖ ﻧ= ﻤﻴﺪﺍﻧﻢ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5193;ﺍﺩ: اﻥ= 17; اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﺨﻠق ﺨﻠﻘﺎ ﻓﺠ&#= 65228;ل ﻔﻴﻬم آلة ﺍﻟʌ= 36;ﻌﻞ ثمّ ﻠم ﻴﻔﻮّ᥹= 3; ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻓﻬم ﻤﺴﺘﻄﻴﻌ= 5262;ﻥ ﻠﻠﻔﻌل فی ﻮﻗA= 174; ﺍﻟﻔﻌل مع اﻟʌ= 36;ﻌل ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65165;ﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﻓﻌل ﻨﻴﺰ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻧ&= #65194;ﺍﺩ (ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺳﺘﻔ&= #65166;ﺩﻩ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﺪﺍ&= #65193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺮﻳﻤﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺑﻌﺪﻯ ﭙ= ﻴﺪ ﺍﻣﻴﺸﻮﺩ) ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗتی ﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻓﻌلی ﺮﺍ ﺍﻧﺠ= 5166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻭﻗﺖ ﻋﻤل همرﺍﻩ ﺑʋ= 66; ﻓﻌل ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ( ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺪ= ;ﻥ اﮔﺮ ﻓﻌلی ﻨﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩنی ﻣ= 5228;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻔ&#= 64401;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻭلی اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ. &#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻔﮑ&#= 65198; ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑﺮ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﺷﺄﻥ ﻮﻣﻘﺎﻡ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭحی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 65261;لی ﻘﺪﺭﺕ ﺟﺴم ﻤﺼ&#= 65198;ﻑ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﺷﺨﺺ ﺳ= وآل کنندﻩ ﮔﻔﺖ ﭘž= 7; ﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﻨﺪﮔ&#= 65166;ﻥ ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺟ= ﺒﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65251;ﺼﺮﻑ ﻧﻴﺮﻭﻯﺠﺴم ﺮ= 5165; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻓ= ﻌل اﺯﺍﻥ اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ می ﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&#= 65166;م ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻟﻮ= ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭﻳﻥ کاA= 255;ﻮﺍ ﻣﻌﺬﻭﺭﻳﻥ اﮔ= ;ﺮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻌﺬﻭ&#= 65197;هم می ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺟ&#= 65166;ﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻟﺬﺍ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺮﺳﻴ&= #65194; ﭘس ﺍﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﻔ&= #65262;ﻳﺾ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﮔ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97; ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﮔﺮ ﺟﺒﺮﻯ ﻨﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﻧﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﺑﻠﮑﻪ: علم ﻤﻨ= ﻬم ﻔﻌﻠﺎ ﻓﺠﻌل ﻔ&#= 65268;ﻬم ﺁلة ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻓ= 5166;ﺫﺍ ﻓﻌﻠﻮﺍ ﮐﺎﻧﻮ&#= 65165; ﻣﺴﺘﻴﻄﻴﻌﻴﻥ </= b>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می ﺪﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻓﻌلی ﻮﻋﻤلی = 7;ست ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺁﻟﺖ ﻓﻌﻞ (ﻭ ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻔﻌﻞ) ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ= ﺩ.ﻭﻟﺬﺍ ﺁﻧﺎﻥ اﻧﺠﺎم = 5194;ﺍﺩﻧﺪ. ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺴﺘ&#= 1591;یّع ﺒﻮﺩﻧﺪ. (ﺗﻮﺍﻧ= ﺴﺘﻥ هر ﺍﻣﺮﻯ ﻤﻌن= 40; ﺠﺒﺮﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺎ&= #65199; ﻣﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97;ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻣﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5262;ﻇﺎﻳﻒ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳقی ﭙﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ = کیفیّت ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻣﻄ&= #65198;ح اﺳﺖ. ﻭﺗﻮﺍﻥ ا&#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻴل ﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮ= 5197; ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣلی ﺠﺒﺮA= 263; اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻫم ﺒ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣطیّع ﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺟﺒﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﺍ&= #65247;ﺖ ﻓﻌل ﻮ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65165;ﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯات ﻭ ﻗﺪ= 5197;ﺕ ﺑﺮﺭسی ﻔﮑﺮﻯ = 5262; ﻋﻘلی اﻥ ﻭ ﺍﮔ= 5198; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 165;ﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﭼﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﻣﻄﻠق ﺨﻮﺩ ﺩﺭ&#= 64400;ﺎﺭ ﺑُﺮﺩ ﻧﻴﺮﻭﻳ= 5228;نی اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺍﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ شایž= 3; ﺍﺯ ﺗﺮس ﺑﮑﻨﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮﻯ اﺯ &= #65255;ﻮع ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5236;ﻌﻞ. ﻭﻓﻌل ﻨﻴﺰ ﺩﺭ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﻮﺍﺟﺐ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﮔﻴﺮﺩ ﻭﺭﺑطی= 17; ﻤﻴل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺨﺺ = ﺳﺎﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺒﺎﻃل غیر ﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﭼﻮﻥﺎﻋﻤﺎل ﺪ= 5267;ﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻋقلی A= 256;ﺪﺍﺭﺩ ﻭشایسته ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔﻄﺮﻯ و غریزی ﻤﻴﮑﻨﻨ= ;ﺪ.ﻭﻳﺎ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻗﺸﺮ&#= 65267;ﻮﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪA= 191;ﻮﺩ ﻓﺮﻳبی ﺒﻴﺸﺘA= 198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎ= ﻟک ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺟﺰ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ که ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫ= ﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ سرشار ᥴ= 5;ﺯ ﻧﻘﺎﻃ ﻮﺁثاﺭ = 5251;ﻨفی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻔﮑﺮﻯ = ﻮﺟﺴمی اﺯﻗﺒل ﺪﺭ ﺷﺨ= 5210; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮐﺎﺭ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﺍﻥ ﺪﺭ ﻭﻗﺖﻋﻤ&= #1604; ﻓﮑﺮﻫﻤﺎﻥﺴﺎ= 5267;ﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜﻬᥴ= 6;ﻯ عادت ﺳﺎﺯ ﻓﮑʋ= 98; ﻭﺟﺴم اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺎﻃل ﻮﻏﻠﻄ ﻣﻨﺤﺮﻑ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘ&= #65166;م عقلی ﻮﺭﻭحی ﺸ= ;ﺨﺺ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل و نشان ﻤﻴﺪﻫﺪ. A= 261;ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ اﻋﻤﺎل اﻣA= 262;ﺭ الهی ﻤﺤﺴﻮﺏ ʌ= 07;ﻮﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. <o:p></o:p> حد= 40;ث 1585 - اﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﻣﺪﻩ(ﺝ</s= pan>۵ﺹ45 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮﻟﻠﻪ&= #1593;لیّ اﻟﻨﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ﻣﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﮐﻪ حَ= ;قّ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣ&= #65198;ﺩم اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﻳﺎﺑﻨﺪحَجّ ᥷= 2;ﺎﻧﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. (حَقّ ﺨﺪﺍ ﻳﻌ= 06;ی ﺘﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺘﻮﻟّﺪ ﺑﺸﺮﻯ &#= 65261;ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل اﻳﻥ ه= 05;ه ﻧﻌﻤتی ﺮﺍ ﮐﻪ &#= 65193;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﻫﻤﺎﻥ حَجّ یا= ;ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺴلیم ﺒﺎﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺒحَقّ ﺒﻮﺩﻥ ʋ= 65;ﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻋﻤل ﺒ&#= 65220;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠوکی ﻤﺤﻤﺪ A= 169;ﺎ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &= #65175;ﻮﺳﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺳﺎﻟک = ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ. (حَجّ ﺒﻴﺖ) ﺳﻔ= 5198; ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﺩ&= #65197; مَکّه ﻭ ﮐﻌﺒ᥽= 8; ﻧﻤﺎﻳشی ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻋﻤلی = 5262; ﺭﻭحی ﺪﺭ سلوک الهی ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس ﺍﺯﺗﻌﻠﻴم = 581;َجّ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ &= #65267;ﮕﺎﻧﻪ ﺳﻔﺮ حَجّ اﻭ ʋ= 69;ﮑﻌﺒﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨک &= #65256;ﻮﺑﺖ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑح&#= 1614;جّ اﮐﺒﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘ= 5198; ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﻳﺪ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺳﺎﻟکی ﺪﺭʌ= 03;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﺧﻮد ﺣﺠّﻰ ﻭﻳ= 705; ﺘﺠلی حَقّ ال&= #1607;ی اﺳﺖ. ﻭلی ﺸﻬﻮ= 5193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم حَž= 0;ّ اﮐﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ حَجّ ﻮž= 1;قّ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﺎﻧﻨ&#= 65194;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺒحَقّ ᥷= 4;ﺭﺳﻔﺮ ﺑحَقّ ﺨﻮﺩ ﺑʌ= 52;ﺮﺍﺗﺐ حَقّ اﻟﻬﻰ ﺍ᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 256;ﺨﺴﺘﻴﻥ اﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑ&#= 1581;َقّ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺎم &= #65200;ﻣﺎﻥ هرﻋﺼﺮ ﭼﻪ ﺍﺷ= 4401;ﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻏﺎﻳ&= #65168; ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺎمی ﺒ= 581;َقّ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﺵ حَج= 17;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ = ﺒﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺒﺮ= 5175;ﺮﻳﻥ حَقّ ﻮتجلّی &#= 65170;حَقّ الهی مُیسّر = 5169;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻨﻮﺯ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ تجلّی ﺒﺮﺗﺮ ᥴ= 5;ﺯ ﻗﺎﺋم ﻮ ﺭﺣﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻴﺰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻥ ﺘﻮﺍﻥ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65193;ﺭ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;.ﻭﻧﻪ ﻳک ﺴﻔﺮ ﮐﻪ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﻭﺳﺎﺗﺌل = 5198;ﻓﺎهی اﻥ ﻔﺮﺍﻫﻢ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴ= 5174; ﻭﺍﻗﻌﺎ ﭼﻘﺪﺭ &= #65251;ﺎل ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﻌنی = 575;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎلی ﺒﺎﺷﺪ.ﻭ= 5165;ﺯ ﻃﺮفی اﻧﺴﺎﻧʌ= 60;ﺎﻯ ﺒﺪﻭﻥ اﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺎﺯ ﺗﺎ = حدّ سعی ﺨﻮﺩ سلوک الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61;ﮐسی ﻤﻌﺎﻑ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= ﮕﺮ ﺑﺪﻭﻥ عقل ﻮﺩA= 267;ﻮﺍﻧﻪ ﻭﻃﻔل ﻮﻋﻘﺐ ﻣ&#= 65166;ﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺮﺍﻯ کوﺭ ﻭ ﺷﻞﻭ ﻫﺮ &= #65255;ﻘﺺ ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﺍ&#= 1605; که ﻋﻘل ﻮﺗﻔﮑA= 198; ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ بغ= 40;ر ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ که ﺩ&#= 65197; ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺑمع= 606;ی اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﮐ= ;ﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ &#= 65197;ﺍ علیّ ﺮﻏم ﺨﻮᥴ= 5;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵﺍ ﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ﻭﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس = 5165;ﺯ ﺍﻋﻤﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65192;ﺖ ﺗﻤﺎﻳل ﺒﺎﻧﻬ= 5166; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍ= ;ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65197;ﻭﻳﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺘﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ حَجّ ﺒﻴﺖ A= 267;ﺎ حَجّ ﻃﺮﻳﻘﺖ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻫ= ل ﺒﻴﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺍﻣ&#= 65262;ﺯﺵ ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺳﺮﺳﭙ&= #65198;ﺩﮔﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﻤﺎل ﺮ&#= 65261;حی ﺨﻮﺩ ﭼﻮﻥ هر ث= 575;ﮔﺮﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﻠم ﺨ&= #65262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ﻭ (ﺳﺒﻴﻞ) ﺭﺍﻩ ا= ;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ ﻣﻌ&= #65256;ﻮﻯ ﻭﺳﻠﻮکی ﺒﺴﻮA= 263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻳک ﺤﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺳﺮ&= #1575;ء ﻮ ﻣﻌﺮﺍج ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ح اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ = 5175;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﺤﺮﮐتی = 5194;ﺭ ﻧﻴﺎﻳﺪ. ﺳﺒﻴل &= #65194;ﺭ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﻳﺎﻓﺘﻦ ʌ= 61; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﭙﻴﺮ کامل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮف ی ﺒﮑﻨﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺑﺘﮑﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺍقع= 40; ﺨﻮﺩ ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﭙﻴﺪ&#= 65165; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑ&= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﭘﺎسخ ﻤﻌنی ا᥸= 3;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #65211;ﺤﺖ ﻭ ﻣﺎﻝ ﻳﺎ ﺳﻠﺎ= متی ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺨﺮج &= #65204;ﻔﺮ (ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ= ; ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل اﻥ = 5252;ﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴﺖ ﺳﻠﺎمت= 40; ﺠﺴم ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ ﺑﮑ&= #65228;ﺒﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻣﺎ ﻭﺻﺤ&= #65198;ﺍ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧ&#= 65194;گی که ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴ= 5174; ﻭ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻨﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﺍﻳﺎ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺪﺭﺣﺎج هست ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻭ= ﻗﺖ ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ ﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﺠﺎﻥ ﺒﺪﺭ ﺑﺒﺮ&= #65193;.ﻭ ﮐسی هم ﻨﻴﺴﺖ @= 400;ﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﻭﻳﺎ بی آﺏ ﻭ بی غذاﺍئ= ;ی ﺘﺎﭼﻪ ﺣﺪّﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﻴ= ﻤﺎﺭ و معاف از سفر کند. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻥ &#= 65204;ﻠﺎمتی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی و ﺴﻠﺎﻣت= ;ی ﺘﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐ= ﻮﺭ ﻭﺷل همه ﺑﺎﻳʋ= 94; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧ= ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻔﺮﻣﺎ= 5255;ﻬﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥﺴﻠ&= #65166;ﻣتی هماﻥ ﺴﻠﺎم ﻮʌ= 03;ﻠﻮک ﻮﻋﻤل ﺴﺎﻟم ﺸ= 5194;ﻥ ﺮﻭح اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼ&= #65240;ﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺟﺴم ﺨﻮ&= #65193; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﮐﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤ= ﺎﻥ سعی ﺤﺪّ ﺍﮐثر= ;ﺍﺳﺖ. ﺍﻣّﺎ مال ﺒﺎʋ= 99; ﻣﻌﻠﻮ ﻣن ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻘ&= #65194;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺧﺮج &= #65204;ﻔﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻳﮑﺴﺎل گفتهﺍ= ;ﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺧﺮج ﺴﻔﺮ&#= 1605;َکّه. ﻣﺎل ﺠﺰ ﺍﺯ ﭘﻮ&= #1604; هرﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍ= 5199; ﺁﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﺒﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ= ﺎل اﻭ ﺍﺳﺖ.ﻳﻌنی = 5176;ﻤﺎم ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺟﺴمی ᥸= 8;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;رسلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤﺘﻌﺒﺪ ا= 04;هی ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی عاʋ= 69;ﺪ ﻣطیّع ﭙﻴﺮ ال= ;هی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻓﮑ= ﺮ ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ آخو= 606;د ﺍﻭ ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳ&= #65194;. ﻭلی ﺪﺭﻫﺮ ﺣﺎ= 604; ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺮک ﻮ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻓ&= #65184;ﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺘﻔ&#= 65204;ﻴﺮ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ&#= 65251;ﻔﺎهیم ﺬﻫنی ﺪﺭ قُرآ= ;ن ﻮحدیث ها ﻭﻋﺮ= ;ﻓﺎﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻘﻮ= 604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺨﻄ&#= 65166; ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ مهم اﺳﺖ A= 261;ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ اﻋﻤﺎ&#= 1604; ﻮﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﭘ&= #65268;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺖ = ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧ= ﺪﺍﺷﺘﻥ هرﮔﻮﻧﻪ ﺩﺳﺘA= 262;ﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻭﻧﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻥ هر ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺿ= 5166;فی ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﺸ&= #65198;ط ﻨﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺍﻧﮑﻪ = ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭخطا ﻨʌ= 68;ﺰ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1587- ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) <= b>ﻠُﻌﻨﺖﺍﻟﻘ= ;َﺪَﺭیّةعلی&#= 1617; ﻠﺴﺎﻥ ﺴﺒﻌﻴﻥ &= #65256;ﺒﻴّﺎ ﻗﻮم ﻴﺰﻋﻤﻮﻥ &#= 65155;ﻥّ اﻟﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧ= 5258; ﻗﺪﺭﻋﻠﻴﻬم اA= 247;ﻤﻌﺎصی ﻮ ﻋﺬﺑﻬم علی¡= 7;ها ﻃﺮﻓﺪﺍʋ= 97;ﺍﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻘَA= 194;َﺭ (ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﺟﻪ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ که ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﺍ= ﺯﻃﺮﻑ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻥ ﻮ ﻧ= ﻔﺮﻳﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪ (ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻳﻌنی &#= 65200;ﻳﺎﺩ) ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘ&#= 65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍ&#= 65253; ﻘَﺪَﺭﭼﻪ ﮐﺴA= 166;نی هستند ﭘﻴﺎﻣﺒ= ;ﺮ ﺗﻮﺿﻴح ﺪﺍﺩ ﻗ&#= 65262;می هستند ( قوم قشری و ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥعبا&#= 1583;ی با غیر ولایت الهی ) ﮐﻪ مُدّ= ;عی هستند ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ گناﻩ A= 197;ﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65261; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ گذﺍﺭﺩﻩ. ﻭلی A= 170;ﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ آنان ﻋﺬﺍﺏﻣ᥾= 8;ﺪﻫﺪ. ﻗﺪﺭﻯ ها ﺧﻮﺩ= 5197;ﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻭﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎلی که ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌن= 40; ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒل&#= 1740; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﮔﻨﺎهی ﺒﮑﻨﻨA= 194;. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﮐسی ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌ&#= 1606;ی ﭙﻴﺮﻭ ﺟﺒﺮ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗ&= #65262;ﺿﻴیح ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﺤﺪﻳث ﻧﻴﺎﻣﺪ= 5257; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ &= #65259;ﺮﻃﻮﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺭﻭح ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺂﺯ= 5165;ﺩﻯ عباﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧʋ= 94; ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍﻥ گناﻩ A= 191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌُﻬﺪﻩ ﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.<o:p></o:p>= حدیث 1588 شخصی ﻨﺰﺩ ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ(ﺝ۵ﺹ47 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺳﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴنی که ﺑﻮﺩﻯﭼﻪ ﭼ= 5268;ﺰﻯ ﺪﺭ ﻧﻈﺮﺕ ﻋﺠﻴ&= #65168; ﺗﺮﺑﻮﺩ؟ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65198;ﺃﻳﺖ ﻗﻮﻣﺎ ﻳﻨﮑﺤﻮ&#= 65253; اﻣّﻬﺎﺗﻬم ﻮʋ= 69;ﻨﺎﺗﻬم ﻮﺃﺧﻮﺍﺗﻬم ﻔ= 5166;ﺫﺍ ﻗﻴل ﻠﻬم ﻠﻢ ﺗ&#= 65236;ﻌﻠﻮﻥ ﺬﻟﻚ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻗ&= #65216;اء اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی = 93;لیّنا ﻭ ﻗﺪﺭﻩ = 5239;ﻮمی ﺮﺍﺩﻳﺪم که ﺑA= 166; ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮﺩﺧ&#= 65176;ﺮﺍﻥ ﻮﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍج ﻤﻴﮑ= 5256;ﻨﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﭘﺮﺳﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﭼﺮﺍ &= #64380;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨﻴﺪ ﭘﺎس= 582; ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﻀﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﮐʌ= 58; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ( ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺰ&#= 65197;ﺩﺷتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳک ﻤﺬ&#= 65259;بی ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ گفت= 07; ﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓ&#= 65204;ﺎﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻯ ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﺘ&= #65184;ﺎﻭﺯﺍﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﻟﻰ (ﻗﻮﻡ) ﺍﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳم ﺴﻠﻮکی که ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺑﻴ&= #65253; ﭙﻴﺮﻭﺍ ﻥﭙﻴﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻣﻴﮑ= 5256;ﻨﺪ. ﺩﻭﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍ= 5259;ﺮ ﻫم هستند ﻭﭼﻮ= ;ﻥ ﻴکی ﺒﮑﻤﺎل ﻨA= 260;ﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ حَ= 602;ّ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺴﺎﻟک عقب ﻣﺎʌ= 55;ﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﻗﺒلی &#= 65192;ﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻗﻀﺎﻯ الهی ﻴﺎ ﻫﻤﺎʌ= 53; ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ کاﺭﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮ= 05;ی اﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺪA= 165;ﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﮐﻪ ﻳکی ﺒسلوک الهی ﻮﺩﻳﮕﺮ᥾= 3; ﺒﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺴﻴﮑ᥾= 2;ﻥ ﻤﻥ اﻣّتی ﺃﻗʌ= 62;ﺍﻡ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻤثل = 5252;ﻘﺎﻟﺘﻬﻢ ﺍﻭﻟﺌک ﻤﺠﻮس = 5165;ﻣّتی ﺩﺭ ﺍﻣّﺖ ﻣﻦ ( در ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اA= 261;م کننده ﺑﺮﻭﺵ ᤢ= 4;ﻴﺎﻣﺒﺮ) ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ (ﻳﺎ ﮔ= ﺮﻭﻫﻬﺎﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65248;ﻮﮐﻰ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺳﺎA= 247;ک هم ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭل= 40; اﻳﻥ عقیده ﺭﺍ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺁﻧﻬﺎ از ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ = ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺤﺮﻑ = ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﻤﺠﻮس ﺍﻣﺖ ﻣﻥ &= #1607;ستند (ﻧﮑﺎح ﻴﺎ ﺍﺯﺩ&= #65261;ﺍج ﺒﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮ = ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﻫﻴچ ﻔﺮﻗﻪﺍﻯ اﺳﻠﺎمی ﺘﺎﮐʌ= 56;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ کاﺭﻯ ﻨ= 4401;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ &= #65193;ﻳنی اﻳﻥ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍ&#= 65203;ﻠﺎمی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻫ&= #65198; ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺒﺎﻃل= 740; گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ اʌ= 55;ﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭ&= #65165;ج اﻧﺎﻥ ﺒﺎ ﻣﺎﺩ&#= 65197;ﺍﻥ ﻮ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ است .ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﺮﺍﺏ ﺑﺴﻴﺎ= 5197; ﺯﺷﺖ ﻣﻰ ﺍﻣﺪ. ﻭ= ;ﺍﻳﻦ (ﻧﮑﺎﺡ) ﻳﺎ ﺍﺯﺩ= ;ﻭﺍﺝ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﻤﺎﻥ&#= 1587;لوک الهی ﺪﺭ(ﻧﮕﺎʌ= 57;) ﻳﺎﺩﺍﺩﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺮﺍﻥ ﻮ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﻳﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺳﻠﻮک ﻨمی ﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. &#= 65165;ﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮ&= #65191;ﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﻮﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺃﻣ&#= 65198; ﻋﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻳﺎ&#= 65249; توحّش ﺍﻧﺴﺎﻥ= ; ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻠﻪ ﻭﺍﺭ ﺯ= ﻧﺪگی ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺩﺭﺑﻴﻥ ﻴﻬﻮﺩ&#= 65267;ﺎﻥ اﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﺧ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭﻋﻤﻪ ﺟﺎﻳﺰ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166; ﺍﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﺧ&#= 65166;ﻟﻪ ﺯﺍﺩﻩ ﮔﺎﻥ ﻮﻋ&= #65252;ﻪ ﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ﻮﺩﺍ&#= 1574;ی ﺰﺍﺩﮔﺎﻥ ﻮﻋﻤ&#= 65262; ﺯﺍﺩﻩﮔﺎ ﻥﺘﺤ&#= 65198;ﻳم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ که نزد مسلمانا= 06; اکنون ثواب نیز هست .ﺯﻳﺮᥴ= 5; ﻋﻠﺖ ﻭﻋﻴﺐ ﮊﻧﺘﻴک= 740; ﺪﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ بیشتر ﺧﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻨسی اﻣﺮﻯ اﺟﺘﻤﺎA= 227;ﻰ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﺸﺮ&= #65165;ﻳﻄ ﻴک ﺠﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﻭ حدیث ها ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻳﺎﺕ قُرآ = 6; ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯﺩﻭﺍ&#= 65181; ﻭﻧﮑﺎﺡ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197;ﻫﻤنشینی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﮕ= ﺎﻩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻭﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭج &#= 65262; ﺟﻔﺖ ﻭﻳﺎ ﺷَف= 593; ﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻫم ه= 587;تند. ﺗﺎﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟکی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﺍﺯA= 193;ﻭﺍﺝ ﻣﻠﮑﻮتی ﺪﺭ ﺳ= 5252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ= ﺎﺋم ﺨﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﮑﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166; ﭘﻴﺮ ﺍﻳﻥ ﻮﺍﺻ&= #1604; ﺒﺪﻫﺪ ﻭﺟﺎﻯ ﭙ&= #65268;ﺮﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟ ﺒﺎ ﺧ&= #65262;ﺍﻫر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺣت= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺒحَقّ ﺪﻳﮕﺮ᥷= 3;ﺭﺣﮑم عمو ﻭ ﻋﻤﻪ ﻭ ﻳ&#= 65166; ﺧﺎﻟﻪ ﻭﺩﺍئی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ قُرآن ﭙﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺬﻳﺮﺵ &= #64344;ﻴﺮﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65169;ﺎﻓﺮﺍﺩﻯ ﺒﻮﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃ= ﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺮﻳشی کاﺭﻣ᥾= 8;ﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻴﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺮﺩ&= #65255;ﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﻋ= ﻠﻰّ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘل ﺪ&#= 65197; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ کاﺭ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻮ&= #65165;بق ﺬﻫنی ﻘﻮم ﻘﺮA= 267;ﺶ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺠﺪ&#= 65267;ﺪ ﺍﻥ ﺰﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ&= #65263; ﻔﮑﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳخ اﺳ= 5248;ﺎمی اﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻳﻚ ش&#= 1575;خه ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎ&#= 65253; ﻨﺎم ﻤﺠﻮس ﻳﺎ &#= 65251;ﻐﻮس ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻭﺍقع اﻳﻥ = 5252;ُﻐﻬﺎ آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585; ﺳﺎﻟک ﺒﺮﻭﺵ ﺯ&#= 65197;ﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻮ&= #65253; آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺴ= ;ﻠﻤﺎﻥ ﺸﻴﻌﻪ ﻭ ﺳنّی که ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک = 5252;ﺎﻧﺪﻩ ﻭلی ﺮﻫﺒﺮﻯ ه= 75;ﻯ ﺪﻳنی قشری وم&= #1588;رکانه ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮﻭ ﺁﺧ&= #65262;ﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭ&#= 65165;چ ﺒﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ &= #65262;ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ در گناه کاری &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ.مَکّ= ه ﻧﻴﺰ ﺷﻬﺮ ﻣﻐﻬ&= #65166;ﻯ ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ قشری ﺑﺮﻭﺵ ﺯʋ= 97;ﺩﺷتی اﻧﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺯﻧ&= #65166;ﻥ ﺨﺮﻳﺪﺍﺭﻯ ﻤﻴ&#= 65208;ﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ = ﺍﮐثرا ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ با مهریّه و شیر بها اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻥ کنیز (ﺍُمّ اﻟ= ﻮﻟﺪ) ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﺍﻳج &#= 65170;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﺍﺯﺩ&= #65267;ﺎﺩ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺧﺎﻧﻮ&#= 65165;ﺩگی ﻮﻳﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪﺍ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﻳﻥ ﻮ= ﻣﺬﻫبی ﺒﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺪﺍ&= #65235;ﻊ ﻭﻣﻬﺎجَم ﺒﻴʌ= 08;ﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺪ ﺍ= ﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭﺗﺎﺭﻳخ اﻳA= 198;ﺍﻥ ﺒﭽﻨﺪ ﭘﺎﺩشا= 07; ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ ﺍﻳﻥ ﻨﺴﺒﺘﻬﺎ&#= 65263; اﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﻣ= 5166;ﺩﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﺩﺧ= ﺘﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻭج عصر ﻓA= 204;ﺎﺩ ﺟﻨسی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ &#= 65175;ﻌﺼﺐ ﻭ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭشان ﺒﺤﻔﻈ ﺰﻧﺎﻥ ﻨ&= #65200;ﺩﻳک ﺪﺭ ﻣﺤﻴﻂ خود= 88;ان کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ &#= 65231;ﺮﻳﺒﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ. ﺑ= ﺎﻟﻌﮑس ﺑﻴﻥ اﻋﺮﺍﺏ ﺑ&#= 65166;ﺯ ثایع ﺒﻮﺩﻩ ﮐʌ= 58; ﺍﺯ ﻣﺤل ﺠﻬل ﻮ ﺷﺮ&#= 65165;ﻳﻄ ﺼﺤﺮﺍئی ﺰﻧﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﻬﻮ&= #65247;ﺖ ﺑیک ﺪﻳﮕﺮ هدیه ﻣﻴﺪﺍﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﻧﻈﺎﻡ ﺍﺯﺩﻭ&#= 65165;ج ﺪﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎﻣﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ = 5261;لی ﺒﺎﺯ ﺍﺻﻠﺎح ﺒ&#= 65200;ﺭﮔﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮕﺬﺷﺘ&#= 65258; ﺍﻥ اﻗﻮم ﺒﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺵ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65251;ﻌﺎﻳﺐ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮ ﻳ= 5166;ﻋﻠمی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺍﺟﺘ&#= 65252;ﺎﻋﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&= #65165;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﺯﺩ= 5261;ﺍج ﺴﻠﻮکی ﻤﻌنی ʋ= 70;ﺎﻃنی ﻮﺍﺻلی ﻤﻄﺎﻟA= 168; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65203;ﻠﺎﻣﻰ ﺍﻋم اﺯﺳنّی ᥾= 2;شیعی که ﺳﻠﻮکیر ﻨ᥵= 0;ﺎﺷﻨﺪ ﻣﺬﺍﻫبی ﻔﻠﺴ= 01;ی ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍفی ﺪ= 5197;ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣ= ﺬﻫﺐ ﺑﺪﻧﺒﺎل یک عقیده ﺭﻓﺘﻪ ᥾= 1; ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻘﺪﻳﻢ &= #65175;ﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ. ﻫﺪ&= #65233; ﺍﺯ ﺍﻳﻥگوﻧﻪ = 4404;ﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺩ&= #65239;ﻴﻘﺎ از اُمّت او ﻣ&= #65208;ﺨﺺ هم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐ= 5258; ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺎﻥ &= #65256;ﻮعی ﺨﻮﺩ ﻓﺮﻳبی ﺪ= 5197; ﺗﻤﺎمی ﻤﺬﺍﻫA= 168; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫ= ﺎﻥﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ا= 604;هی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65188;ﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎهی ه= 05; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻣﺸﺮک هستند. ᤨ= 0;ﻪ ﺩﻧﺒل آخوندﻫ= ﺎﻯ غیر الهی ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ مُد= 17;عی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ هم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ سالک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣطیّ= 93; عبادی ﭙﻴﺮﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﻫﻴﭽ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ اﺯ= 5191;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑ= ﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮ&= #1581; ﻮ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺖ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟکی ک= 07; ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺗﻔﺎقی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺍﺯﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩﺵ &= #65255;ﺪﺍﻧﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﻭ&#= 64380;ﺎﺭﻏﺮﻭﺭ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺯﻫﺪ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ علت ﻋﺪA= 249; ﺗﻮﻓﻴق اﻭ ﺩﺭ &#= 64400;ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻧﻴﮑﻴﻬﺎ&#= 1574;ی که ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﺗﻮﺍﻥ ﻮﮐﻤک او ﻣﻴﺪA= 165;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐﺎﺭ ﺍﺗﻔ&#= 65166;قی ﻤﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ @= 404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﺯﻋﻴﺐ ﺭﻭﺍ&= #1606;ی ﻮ شان ﻤﻘﺎم ﺤA= 240;ﻴﺮ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﺯﺷﺖ &= #65239;ﺒلی ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ &= #65255;ﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺘﻮ&= #65169;ﻪ ﻭﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭﮐ= 5198;ﺩﻩ ﻭﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺟﺒﺮ&= #65165;ﻥ عباﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ. ﺑﺤث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ اله= 40; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺳ&= #65174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺴ= ﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ اﻓﮑﺎ= 5197; ﻭﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﺭﺯشی ﻘﺎﺋل A= 256;ﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻄﻤ= 74;ن ﺒﺪﺭﺳتی اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴ= ﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺠﺰ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1589 - ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻴﮑﻮﻥ فی ﺁ᥷= 1;ﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻗﻮم &#= 65268;ﻌﻤﻠﻮﻥ اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻭﻳ= 5240;ﻮﻟﻮﻥ اﻥ ﻘَﺪّﺭﻫﺎ A= 227;ﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺮﺍﺩّ ﻋﻠﻴ= 5260;ﻢ ﮐﺸﺎﻫﺮ ﺳﻴفه فی ﺴﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺩﺭ ﺍﺧﺮ ﺍﻟA= 200;ﻣﺎﻥ ( ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭﺗ= ﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺍﺧر&#= 1614;بّرتری ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻇﻬﻮﺭ &= #65251;ﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ سوشیانت سوم زردشت و دوم م&#= 1587;یح آغاز ﻣﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;) ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ اﻧﺴﺎنی ﻤﻌﺘʌ= 40;ﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ = ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌنی اﻭﻡ ﮐA= 256;ﻨﺪﮔﺎنی ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ = ﺩﺭﺳتی عباﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨʌ= 56;ﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ هر ﻣ&#= 65196;ﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨ= ﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﺼﻴ&#= 65166;ﻥ ﻮتمرّد ﺑﺮ ﺍ᥽= 1;ﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮک اله®= 0; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; الهی ﻨمی ﻨﻤﺎ= ;ﻳﻨﺪ) ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﮐﻪ تمرّد ﻭﮔ᥽= 6;ﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭلهیﺮ = 4400;سی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﮑ&#= 65166;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﺩ&#= 65197; ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺷﻤﺸ&= #65268;ﺮ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ (= ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ &= #65197;ﻭﺷﻬﺎﻯ ﺘﻌﺒﺪﻯ ﻮﻏﻴﺮ &= #1575;لهی اﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ آخ= 08;ندﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ. ﺍﺧﺮ ﺍ= ﻟﺰﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ اﻳ= 5256;ﺪﻩ ﻭﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎدی = 05;ه ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #65241; الهی کمترﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺴﺌ&= #65262;ﻟﻴﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻌ&= #65260;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘ&= #65268;ﺮالهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کننž= 3; ﻣﻔﻬﻮم اﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ اﺯ ﺑﻴﻥ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65193;. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎ&= #65193;ﻕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻫﻤ&= #65258; ﺯﻣﺎﻥ ها ﻭ ﺩﺭ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻣﻌ&#= 65166;ﺻﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ شاهد ﺻʌ= 62;ﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اﻭ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﺟﺒﺮ&= #65263; ﺪﺍﻧﺴﺘﻥ اﻣﻮ= 5197; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻳ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻓﺮیبی اʌ= 03;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ. &= #65261;لی ﺪﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &#= 65211;ﺎﺩق اﻟﺒﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ ﻮ ﮐﻨﺘﺮﻟﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ= 5191;ﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ هرﭼﻪ ﺩﻟﺶ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭﺗﻌﻬﺪ &= #1587;لوک الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ا᥺= 7;ﻤﺎﻟﺸﺎﻥ ﺒﺮﻋﻬﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻣﺠﺎﺯ= ﺍﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺤتی اᤨ= 4;ﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﺧﻴ&#= 65198;ﺍﺕ <o:p></o:p> ﻭﻳᥴ= 6; ﺻﺪﻗﺎﺕ ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ انسانی ﺑﺎﺷﺪ= ﺑﺎﺯ ﺷﺮک ﻤﻴﺒﺎﺷﻨ= 5194;. ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻳﻥ ا&#= 65239;ﻮﺍﻡ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻥ کلام ﻮﻋﻘﻴﺪ᥽= 7; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﻭﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﺤتی اﮔʋ= 98; ﭼﻨﻴﻥ اﻓﮑﺎﺭﻯ هم ﻨA= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﻫﻨﻮﺯ ﺷ&#= 65252;ﺸﻴﺮﮐﺸﻴﺪﻥ ﻮ جنگ و ﺟﻬﺎﺩ = 5193;ﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮐﺸﻴ&= #65194;ﻥ ﺒﺎ ﺩﺷﻤﻥ اله= 40; ﻨﻔس ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﺟﻨگ ﺒهمراه ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5260;ﺪ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; روش محمد اﺳﺖ.= ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮﺍﻯ س&#= 1604;وک الهی ﻮ ﺗﺮﺑﻴʋ= 74; ﺭﻭحی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺟﺴم&= #1740; ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﻳ= 5208;ﺘﻥ اﺳﺖ. (ﻗﺪﺭﻫﺎ) ﺍ= ;ﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬ&#= 65166; ﮔﺬﺍﺭﺩه ﻭ ﻳﺎ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ &= #65261; (ثاﻫﺮ) ﻧﺸﺎﻥ ﺪ&= #65259;ﻨﺪﻩ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﺭ ﻓﻀ&= #65166; ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺎل ﺠﻨک ا= 5203;ﺖ. (ﺳﺒﻴل اﻟﻠﻪ) ﺭ&= #65165;ﻩ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ = سلوک الهی ﺍﺳﺖ. ﻭﺳA= 166;ﻟک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺠﺰ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﺘﻮﺟ&#= 65258; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺁﻧﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﭘﻴ&= #65198; ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﺎ&= #65267;ﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1590 - A= 169;ﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺪﻳثی ﺎﺳ= 5174;(ﺝ۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﻴ&= #65226;) ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺰ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﮑﻠّ= 5234; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (س&= #1593;ی کمّی ﺴﺎﻟﻚ ﻭʌ= 55;ﻴﺰ شانس ﺳﺮﻧﻮﺷت= ;ی ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼ= ﻪ ﺣﺪّﻯ اﺯ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ &= #65169;ﺮﻭﺩ ﻭﺑ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻨﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟ&= #65194; ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ = ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺩ= ﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺗ&= #65252;ﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯﻴک ﺘﻮﺍﻥ ﻤﺴﺎﻭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; اﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﻣ&#= 65192;ﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ):= &#= 1575;ﻥّ اﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ج= ;َلّ ﻟم ﻴﮑﻠّﻒ ﺍﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﻳﻄﻴ= 5240;ﻮﻥ ﻭﺍﻧّﻬم ﻠم ﻴA= 228;ﻤﻠﻮﺍ ﺍلاّ ﺍﻥ ﻴﺸاœ= 9; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻳﺮﻳﺪ &= #65261; ﻳﻘضی ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﺪﺭ ﻃﺎﻗﺖ ﺗ&= #64401;ﻠﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭘس ﺍﺯ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ و داوری اﻭ ﺍﺳ= ;ﺖ (ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی همگاﻥ ﻮﺍﺭﺍ᥷= 3;ﻩ ﺧﺎﺹ ﻳک ﺴﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ ﺟﺬﺏ ﺳﻠﻮک ﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﺍﻧﻬم ﭙس ﺍﺯ= 5227;ﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ زنذه ﺯﻣﺎﻥ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ ﺘﺴلیم اﺯ ﺩﺳʋ= 76;ﻮﺭﺍﺕ ﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴﺮ &= #64404;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻦ ﻋ&= #65216;ﻮﻳﺖ الهی ﺪﺭ ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ کاﺭمتعبّدﺍ= 5253; ﻘﺸﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺷﺮک ﻨﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺭﺍ = ﺍﺟﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨ&= #65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭ= ﺕ ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ &= #65183;ﺒﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ&= #1604;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑ= 5208;ﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #1605;َشیّت ﺍﻭ ﮐﻤک ﺒﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﻗﻀﺎﻯ اﺯ ﻗﺒ&#= 1604; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭﻟﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻨﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ = مَشیّت الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗ&= #65166; ﺍﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. (ﻗﻀﺎﻯ) الهی ﻴ= 4401;ﻰ ﺑﻤﻌنی ﺤﮑم ﺪA= 165;ﻭﺭﻯ ﻮﻗﻀﺎﻭﺕﺩﺍﺩ= 4404;ﺎهی الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺴخ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﭙس ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺩﺭ &= #65251;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﻧﻴﺰ بِدای = 5;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺍﮔﺮکسی ﺪﺭﺗʌ= 28;ﻬﺪ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﺷﺪ = 5191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺍﺯ ﺧﻮﺩی اﻧﺴﺎﻥ = 5267;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺻ&= #65198;ﺍﺭ ﺍﻭ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق اﻳﻥ ﻨﻈﺮ ﺭﺍ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﮔﻔﺖ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﺤﺮﻑ حَقّ اﺳ᥵= 4; ﻳﻌنی ﻤﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ ح&#= 1614;قّ ﻮحَجّ ﻮ ﺳﻠﻮʌ= 41; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻓﺘﻥ ﺒتجل¡= 7;یات ﺷﻬﻮﺩﻯ حَقّ ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑ= ﺮ ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻦ ﻭﺩﻳﻥ اﻣﺎم ﻮ &#= 64344;ﺪﺭﺍﻥ اﻣﺎم ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی اﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﻤﮕ&#= 65264; ﺩﺭﺗﺴلیکم ﺴ᥼= 8;ﻮکی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺒ&= #65198;ﺍﻯ همه ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺗ= 5166; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺍﺯلی ﻴﺎ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯلی ﻤﻴﺨﻮﺍA= 255;ﻴﻢ. ﺍﻣﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65248;ﻮﻙ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯ&#= 65257;ﺍﻯ الهی اﺳﺖ ﻣﻴ᥷= 4;ﻫﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﮐﻤ= ک ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭ ﺍجَلّ ﺘﺎﺯʌ= 57; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻗﺒﻠﻰ &= #65259;ﺮﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭽﻘﺪﺭ &= #65175;ﻠﺎﺵ ﻭ سعی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ سعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗ= 5166; ﻣﺮﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﭙﻴﺶ ﻣ= 5268;ﺒﺮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﻫﺎی ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ. ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ= ﺍثاﺭ ﻣﻨفی اﺯ ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎ&#= 65253; ﺒﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﺟﺮ= ﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻔﺴ&#= 65166;ﻧﻰ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65255;ﻴﺎﺯ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺭﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ. ﻭ&= #1604;ی ﻨﻴﺎﺯ ﺑﮑﻨﺘﺮ&#= 65245; ﻫﺎﻯ عقلی ﺪﺍž= 5;ﺩ ﺗﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﺠﺴمانی مُیس&#= 1617;ر ﮔﺮﺩﺩ ﻭﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ ﻭﻧﻴکی ʋ= 94;ﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻭ &= #65193;ﻭﺭﻯ اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺗﻤﺎم سلوک الهی ﺮﺍ ﺗﺸﮑʌ= 68;ل ﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1591 - <= /b>اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ48 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ ﻗﺎﻟ= ﺖ ﺍﻟﻴﻬﻮﺩ فرﻣ= ﻮﺩ: ﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻐ᥼= 8;ﻮلة ﻓﮑ= ;ﺎﻧﻮﺍ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻘﺪ ﻓ&= #65198;غ ﻤﻥ اﻟﺎﻣﺮ ﺍﻧﺎﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎ&#= 65267;ﻥ ﻤﻌنی که ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﻣﺮ و ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65193;ﺍﺩ ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺭﺍ ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩ = ﻭﻫﺴتی ﺮﺍ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺑﺤ= ﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺑِﺪﺍء ﺑﻤﻌنی ﺘﻐﻴﻴA= 198; ﻧﻈﺮ الهی دﺭ ʌ= 03;ﺮﻧﻮشت ها ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﻧﺎ ﺩ= ﺭﺳتی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ کمال ﺮﺍ ﻗﺒﻠʋ= 66; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺟﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﺭ= ﺑﺎﺏ ﻧﻮع اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧ= ﺪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖﻫﺎ&#= 65263; ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒ&= #65198;ﺩ. ﻭلی ﺘﺤﻘق اﻳʌ= 53; کماﻟﺎﺕ ﻣﺘﻨʋ= 66;ﺳﺐ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻳک &= #65176;ﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﺼﻮﻝ (ﺣ= تی اﻋﻠﻢ) الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﺍ= ﻗﻌﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺭﺟﻪ &#= 65247;ﺰﻭم ﻮ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﮐ= ﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= تمرّدﻯ ﺪﺭﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺩه ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺼﻮﺭA= 173; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔ= ﺮﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨﻨﻤﻮﺩ ʃ= 80;ﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﺋﻴ= 4401;ﻪ ﺑﺎﺯ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬ&#= 65166; ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ا&#= 65253; اﺯ ﻗﺒل اﻣﺎﺩA= 257; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭﻣﻤ&#= 64401;ﻥ اﺳﺖ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ &#= 65175;ﺴلیم ﺨﻮﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻫﺎ ﺣﻔﻈ ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺪ&= #65169;ﻴﺮ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اله= 40; اﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﻳʋ= 66; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ یا ﻫﻤﺎن اﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻟﺎﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ &#= 65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1592 - A= 187;ﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﺍ= 5199; ﺍﺑﻥ عمر ﻓﺮﺯA= 255;ﺪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺩﻭم ا= 5199; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ (ﺝ۵ﺹ 48 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮʌ= 51;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65204;ﺒق اﻟﻌﻠم ﻮ ﺟﻒّ = 5165;ﻟﻘﻠﻢ ﻭﺗمّ اﻟﻘﻀاء= ; ﺘﺤﻘﻴق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺗﺼ= 5194;ﻳق اﻟﺮﺳﺎلة ﻭ ﺍA= 247;ﺴﻌﺎﺩة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟ&= #65208;ﻘﺎﻭة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﻫﻤﻪ ﺍﮔA= 166;ﻫﻴﻬﺎﻯ الهی اﺯ ﻗﺒل ᥵= 0;ﻮﺩﻩ (ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧ= ;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤ&= #65228;ﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮐس= 740; هر ﻫﺪفی ﺪﺍﺭʋ= 93; ﺧﻮﺏ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻨک ﭽﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ&= #65169;ﮑﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻨﺠﺎ&#= 65251;ﻨﺪ) ﻭﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﻘﻠ&= #1605; ﺨﺸک گرﺩﻳﺪ (ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻧﻮﺷﺘﻥ ﺒﺎﺯ ﺍ&= #65267;ﺴﺘﺎﺩ ﻳﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷA= 176;ﻬﺎ ﻣﻘﺮﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ. = ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺎس ﻳک عقیده ﺟﺒﺮﻯ ا= ;ﺳﺖ ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩه ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ الهی هست. ﺗﺎ ᥽= 9;ﺮﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #65249; ﺩﺍﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺣل ﺘﮑﺎﻣلی ﺒﻌﺪA= 263; ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺘﺠلی الهی ﻤﻴ= ;ﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻬﻘ= 5198;ﺍ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ و مسخ ها ﺧﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺭﻓﺖ) ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ا= ﻟﻬﻰ ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺗ&#= 65252;ﺎم گرﺩﻳﺪﻩ (ﺑﺪﻭ &#= 65251;ﻌﻨﻰ ﻳکی ﺪﺭﮔﺬﺷﺘA= 258; ﺗﻤﺎم ﺸﺪ ﻭﻳک= 740; ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﻤ&= #65166;م ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﻧ= ﭽﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺘﻤﺎﻣ &= #65208;ﺪ ﻳﻌنی ﺪﺍﻭﺭﻯ ها ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺍﺩﻥ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ بیشتر ﻭﺷﻬﻮﺩ= ;ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴ&= #65240;ﺎ ﻣﻄﺎﺑق اﻟﮕﻮA= 259;ﺎی ارَبّاب نوع = 5261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اماده ﻘﺒلی ﺒ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65176;ﮑﺮﺍﺭﻯ ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍ= ;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ = ﺗﻤﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺑﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣ= ﻮﺍﺭﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&= #65193; ﺗﻤﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﺍﻳﻥ ﻤﻮﺍﺭﺩ ﺑ&= #65228;ﺪﻯ ﻳﺎ ﺷﺮﺍﻳﻄ لا= 5199;م ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ &= #65165;ﺳﺖ) ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺗﺤﻘﻖ (= ﮐﺘﺎﺏ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﺪﻫﺪ (ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ= ﻤﻌنی ﻘﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258;ﺗﺤﻘقی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠ&#= 64401;ﻪ قُرّهﻫﺎﻯ ﺪﻭ= ;ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺪ= ﻭ (ﺧﻮﺭّﻩ) ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﻘق ﺒ&#= 65268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺳﺎﻟک ﺘﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺪﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﻴ&= #65240;ﺖ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺸﺮﻃ اﻭل ﺒﺮﺍ= 5263; ﺘﻤﺎم ﺸﺪﻥ ﻘﻀ&#= 65166; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺩﺍﺩﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ&= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﻭﺣﺼﻮل علم ال= ;هی ﺪﺭ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #65165;ﻭ ﻳﻌنی ﭙس ﺍﺯ ش= 75;یستگی عکس ﺍﻟﻌﻤل ﻨʌ= 08;ﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﺷﺮﻃ ﺪﻭم ﺒﺮﺍﻯ ﺤﺼ&#= 65262;ل ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 64344;س ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺘﺎ&= #65167; ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻥ سلو= 05; الهی) ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= 02; ﺮﺳﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ (ﻳﺎ ﻫﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﻨﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻣ&= #64405;ﺮ ﺍﻧﮑﻪ) ﺭﺳﻮل ا&#= 65197;ﺳﺎلی الهی ﻨﺰﺩ ﺧﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﻭﺗ&= #65212;ﺪﻳق ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭼﻪ= ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﭼﻪ ﺳﻤ&= #65170;ﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﺎ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ ﺑ= ﺎﻭﺭﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻋﺸق ﺪ&#= 65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺪ= ﻭﻥ اﻳﻥ ﺘﺼﺪﻳق ﺒ= 5252;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭﺑﺮﺘﺮ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﻨﻴﺰ ﺗﻤʋ= 66;م ﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﺮ= ﻃ ﺪﻭم ﭙس اﺯ ﺗﺤ= 5240;ق کتاﺏ ﻭﻃﺮﻳﻘʋ= 74; ﺗﺼﺪﻳق ﺮﺳﻮﻟﺎﻟﻬی ﺪ= 5197; ﻣﺤﻤﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺍﻭلی اﻟﻌﺰم ʌ= 62;ﻫﺮ ﻣﺤﻤﺪ کامل الهی زنذه ﺪﺭ = ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭﺷ&= #65198;ﻃ ﺴﻮﻡ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳA= 174; (ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺗﺤﻘق کتاﺏ ﻭ A= 175;ﺼﺪﻳق ﺮﺳﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﻮﺗﻮﻓﻴق بعدی ﺯﻳﺮﺍ ﻫʌ= 52;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯ ﺯ&#= 65251;ﻴﻨﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻴﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﮑم ا= 5191;ﺮﻳﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺣ&= #64401;ﺎم ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﻫﺴﺖ. ﺩﺭ ﺣﮑم ﻨ= ﻬﺎئی ﺴﺎﻟک ﺒﻨﺠﺎﺕ &#= 65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻃ ﭽﻬ= ﺎﺭم ﺒﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘق ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭ ﺷﻘﺎﻭ&= #65173; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﺭﺳﺖ = ﻧﻘل ﻨﺸﺪﻩ. ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭ ﺳﺮﮐشی ﺒﺪﻭ ﻣ= 5228;نی اﺳﺖ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐ&#= 1587;ی ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ سلوª= 5; الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭ = 4;ی ﺒﺎﺯ ﺷﻘﻰ ﻭﮔﺮ&= #65193;ﻥ کشی ﻮ تمرّد ﻳ= ﺎ ﻋﺪم سلوک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﺯحَقّ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴﺮﮐش= 740; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑﻤﻌ&#= 1606;ی ﺪﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ = ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65256;ﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. = ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺣ= ﺪﻳث ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﻫ&#= 65252;ﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﮔﺎه&#= 1740; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻮﮐﻨ= 5176;ﺮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﭼﻪﻋلم ﻘﺒﻠﻰ ﻭﭼﻪ ﺍﮔ&= #65166;هی اﺯ ﻭضع کنونی = ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﭼﻪ = ﺍﮔﺎهی اﺯ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &#= 64400;ﻪ ﺑﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ. = ﻭ ﺑﺎﺯ (ﺟﻒّ ﺍﻟﻘ&= #65248;ﻢ) ﻳﻌنی هدﻓﻬﺎ᥾= 3; الهی اﺯ ﻗﺒل ﺒﻄﻮﺭ &#= 65239;طعی ﻤﻌﻴﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑ&= #65262;ﺍﻟﻬﻮسی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻧ= ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺗﺤﻘق ﻘﻀﺎﻭ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻌنی ﻴ= 5166;ﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪﺍﻯ ﻮﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&#= 65194; ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟک ﺒﺸﺮﻯ ﺗ&#= 65166; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﺗحَقّق اﻳﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺒ&#= 65166; ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی دﺭ ﻃﺮﻳ᥼= 0;ﺖ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻭﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﻭ = 5165;ﮔﺮ ﺭﺳﻮل الهی ﻨ᥾= 8;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ &= #65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﺗﻮﺍ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ سعی ﺒﺼA= 262;ﺭﺕ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﻮﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺒ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬ&= #65166; ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65231;ﺎﺯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭل&#= 1740; ﻨﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺘﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ.= ﻳﻌنی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌ&#= 1604; ﻤﺤﺪﻭﺩﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ هاﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟقوّه ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺷ= ﻘﺎﻭﺕ ﺳﺮﮐشی ﺴﻠﻮﮐA= 264; ﻭﺳﻌﺎﺩﺕ شانž= 7; ﺗﻮﻓﻴق اﺳﺖ. ﻭ ( ﺍﻣﮑﺎﻥ سعی ﻮﺍمکاﻥ عید ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮA= 183;ﺸﻥ ﻔﺎﺭغ اﻟﺘﺤﺼA= 268;لی اﺳﺖ.ﺍﺑﻥ عمر A= 165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻩ: = ﻘﺎل الله ﻳﺎﺑﻥ ﺁʋ= 93;ﻡ ﺑﻤﺸﻴّتی کنت= ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺸاء ﻨ= 5236;ﺴک ﻤﺎ ﺗﺸاء ﻭ ﺑﺎ&#= 65197;ﺍﺩتی کنت ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬA= 263; ﺘﺮﻳﺪ ﻟﻨﻔﺴک &#= 65252;ﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭﺑﻔﻀل &#= 65256;ﻌﻤتی علیّک ﻘﻮﻳﺖ ع= ;لیّ ﻤﻌﺼﻴﺘﻰ ﻭﺑﻌ&#= 65212;ﻤتی ﻮﻋﻔﻮﻯ ﻮ ﻋﺎف&#= 1740;تی ﺃﺩّﻳﺖ ﺍلی ﻔA= 198;ﺍﺋﻀﻰ ﻓﺄﻧﺎ ﺃﻭﻟﻰ ﺑ&= #65166;ﺣﺴﺎﻧک ﻤﻨﻚ ﻭﺃﻧﺖ ﺃﻭ&= #1604;ی ﺒﺬﻧﺒک ﻤﻨّﻰ = 5235;ﺎﻟﺨﻴﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺃﻭﻟﻴﺖ ﺑﺪﺍﻭ &= #65165;ﻟﺸﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺟﻨﻴﺖ ﺟﺰاءا A= 261; ﺑﺴوء ﻈﻨّک ﺒʌ= 68;ﻘﻨک ﻣﻥ ﺮﺣﻤﺘﻰ ﻓﻠ&= #65264; ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻟح&#= 1614;جّة ﻋﻠﻴک ﺒﺎﻟﺒﻴ= 5166;ﻥ ﻭلی اﻟﺴﺒﻴل Ÿ= 3;لیّک ﺒﺎﻟﻌﺼﻴﺎﻥ ﻭ&#= 65247;ک الجزاء ﺍﻟﺤُ&= #65204;نی عندﻯ ﺒﺎﻟﺄﺣʌ= 04;ﺎﻥ ﻟم ﺃﺩﻋک ﺘﺤﺬ= 5267;ﺮﻙ ﻭﻟم ﺃﺧﺬل عنž= 3; عَزّﺗﻚ ﻭﻟم اﮐﻠّﻔﻚ A= 235;ﻮق ﻄﺎﻗﺘﻚ ﻭﻟم ا= 5187;ﻤّﻠک ﻤﻥ اﻟﺄﻣﺎنة A= 165;ﻟّﺎ ﻣﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﻴ&= #65258; ﺭﺿﻴﺖ ﻣﻨک ﻠﻨ&#= 65236;ﺴﻰ ﻭﺭﺿﻴﺖ ﺑﻪ ﻟﻨ&= #65236;ﺴک ﻤﻨّﻯ (ﺑﺰﺑﺎ᥽= 3; علمی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3;ﮕﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ = 75;ﺯلی ﺒﺮﺍﻯ همه ﺍﺭA= 261;ﺍح اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﺘﺪﺭیج ﻮﺗﺎ = 5165;ﺑﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﺘﺤﺖ ﺟﻤ= 5166;ﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧ= ﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎهی ﻮﺣﻴﻮA= 165;ﻧﻰ ﻭﺗﻤﺎم ﻔﺼﻮل = 5256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ عبور ﺗʄ= 01;ﺎﻣلی ﻨﻤﻮﺩ.ﻭاینک ʋ= 94;ﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺑ&#= 65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﮐﻤﺎﻟ= 5166;ﺕ ﺍﻳﺪﺍل ﻨﻮع ﺒ= 5208;ﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍ&= #65263; بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ= 5262;ﺍع فوق بشری ﭙﻴﺶ= ﺭﻓﺖ. ﻭﻟﺬﺍ بغیرﺍ᥷= 9; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺍﺯل&= #1740; ﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ا= 5199; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65256;ﻮعی ﻮﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺪﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑ= ﺎ ﻫﺮ ﻓﺼل نوع بشری ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒسلوک الهی داﻭﻃﻠﺒ= ﺎﻧﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﻮ&#= 65193; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻫﻔﺖ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﻄﺮﺡ = 5251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﻋﻘل ﻮﻋﺸ&#= 1602; ﻮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭﺑﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﺍﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻠﻴﻢ و ﺗﻮﺳﻞ ﺑﺘﺨﻠ&#= 65268;ﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍن= 740; نوع بشری ﭙﺮﺩ= ﺍﺧﺖ ﻭﺳﭙس ﺑﺘﺤﻠﻴ= 5258; ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﻨﻮع فوق بشری = ﺮﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻮ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺘﺎ= ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﺴ&#= 65166;ﺑﻘﻪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﭘ&#= 65268;ﺶ ﺩﺳتی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ&= #65225; ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ ﺠﻬﻨم اﻳﻨﺪﻩ = 5251;ﻨﻮﻃ ﺒﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟنوع بشری ﺍ= ﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﻮ&#= 65197; ﺩﺭ ﺍﻃﻠﺎع ال= 07;ی هست ﻭلی ﻤﺎ ﻧʌ= 52;ﻴﺪﺍﻧﻴم ﻮﻗﻠم ﺨﺸک ﺸﺪ= 5257;ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی = 575;ﻟﻬﻰ (ﻟﺎﺟﺮﻡ) ﺑﺎﻳﺪ= ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; (ﺟُﺮم ﻮ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;) ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﻫﺴﺖ. = ﻋﻠم ﻘﺒلی ﻮ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺘﻬﺎﻯ لا یتغیّر ﺑﻤ&= #65228;ﻨﻰ (ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻫﺴ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65175;ﺤﻘﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ تمرّد الهی کند ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮA= 165;ﻯ کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣA= 184;ﺮم ﺸﺪﻥ ها ﺑﺮﻭﺩ &#= 65261; ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97; ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65240;ﺒﻮل ﺠﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣل اﺯﺍﺯل ﺘﺎ أﺑA= 194; ﺍﺳﺖ. ﺟﺎﻯ ﺘﻐﻴ= ﻴﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻭلی ﻤﻐ= 5166;ﻳﺮ ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ &#= 65193;ﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی هž= 7;ت ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭالهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﺑﺪ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺘ&= #65166; ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌ&= #65174; ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮع= 740; ﻨﺠﺎﺕ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194;) ﺍﺑﻥ عمر ﺑﺰﺭ@= 404;ﺘﺮﻳﻥ ﻤنبع ﺮﻭﺍﻳا᥵= 4; و ﺍﺧﺒﺎﺭ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﺰﺩ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65259;ل تسنّن اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ قشر®= 0; ﭙﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ آخوند= ;ﻫﺎ ﺑﺎﺯﻋﻤﻠﺎ ﭘﻴ&#= 65198;ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ &= #1593;لیّ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺑﻥ عمر ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ @= 400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ کفت خداﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ (ﺣﺪﻳث ﻗُﺪسی = 75;ﺳﺖ) ﮐﻪ ﺍﻯ ﻔﺮﺯﻧﺪ = ﺍﺩﻡ (ﻳﻌنی اﻯ ﺴﺎﻟ= 5242; الهی ﻔﺮﺯﻧﺪ ʋ= 97;ﻭﺣﺎنی ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93;) ﺑﺪﺍﻥ که ﺑﺎ م= 614;شیّت ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺎﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65175;ﻮﺍﻧﺴتی هرﭼﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍهی = 5170;ﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻰ (ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﺯلی ﺘﺎ ﺍﻣﺮ= 5261;ﺯ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﻟﻔﻌل اﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺪﻭﻥ &= #65256;ﻘشی اﺯﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; عاﻗل ﻮﻗﺎﺩﺭ A= 169;ﺴﻠﻮک ﻴﺎ تمرّد ﻧﻤᥴ= 6;ئی .ﮐﻤک عقلی ﻮﮐʌ= 52;ﮑﻬﺎﻯ ﺘﻮﺍﻥ ﻭ ﻧﻴﺮﻭ = ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮﮐﺮﺍ&#= 65251;ات ﺪﻳﮕﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ. ﻫ= ﺮ ﮐﺎﺭﻯ به ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﮐﻤکی ﺮﺳﻴﺪ.ﺍ= 5199;ﺧﺪﺍ بوده .ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ ﺳﻨگ&#= 1740; ﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﺮﺗﺎﺏ = ﮐﺮﺩﻯ ﻮﻣﻮﻓق ﺸﺪﻯ ﻤ&#= 65253; ﭙﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;م ﻤﺎ ﺭﻣﻴﺖ ﺍﺫ ʋ= 97;ﻣﻴﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﻀل ﻮﻧ&= #65228;ﻤﺖ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻴ= ﺮﻭﻯ ﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭتمر¡= 7;د ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻰ. (ﺍﮔ= ;ﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﻳﺎﺳﺎﻟکی ک = 7; ﻏﻔﻠتی ﺒﺮﺍﻯ گناهی ᥽= 2;ﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺑﺎ ﻋﺼﻤﺖ ﻭ ﺩ= ;ﺳﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﻤﻥ اﺯ ﺗ&= #65262; ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍ= ﻧﺴتی گناهی ﺮﺍ ﮐﻪ می ﺨﻮﺍﺳتی ﺒʄ= 01;نی ﻨﮑﺮﺩﻯ ﻭﺑﺎ ﻋ&= #65236;ﻮ ﻭﮔﺬﺷﺖ ﻣﻥ اﺯ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭ ﺳﻠﺎم&= #1578;ی ﻮ ﺗﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺍ&= #65267;نک ﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;نی ﺒﻔﺮﺍﺋﺾ ﻭ ﻭﻇ&= #65166;ﻳﻒ الهی ﻮﺳﻠﻮکی= ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻯ. (ﻋﺼ= ﻤﺖ ﺑﺴﺘگی ﻮﺑﺎ ﺑ= 5256;ﺪ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﻮﺩﻥ &= #65261;ﭼﻮﻥ اﻓﺴﺎﺭ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65256;ﺪﻫﺎﻯ عرﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﺨA= 268;ﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯﻯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺠﺴمی ﺬﻫنی ﻮ A= 197;ﻭحی اﻧﺴﺎﻥ ﻭﺳﺎﻟ= 5242; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺩﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻋﻔﻮ ﻣﻮﻗﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﻮ ﭘُﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ = ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋم ﺪﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺗﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻨﺸA= 262;ﻧﺪ. ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺭ&= #1601;ع ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﺍثاA= 197; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔ= ﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﻣﻥ اﻭلی ﻮ ﺩﺍﺭﺍA= 263; حَقّ ﺘﻘﺪم ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ اﺣﺴﺎﻥ ﻮﻧﻴک= 40; ﻬﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﺘ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻥ= ﺒﺪﺍﻧﻰ (ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻴﮑﻨﻰ) = ﻭﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﻭﻟﻰ ﻭ&= #65251;ﺴﺌﻮل اﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎنی = 07;ستی که ﻣﻴﮑﻨﻰ (عل= 40;ّ رغم ﺘﻌﻬﺪ ﺑﻌA= 194;م گناﻩ ﮔﻬﮕﺎﻩ A= 203;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #65261;ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺿﻌﻒ ﮔﻨﺎهی = 5252;ﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻮ&= #65165;ﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﻥ می ﻨﻤﺎﻳﺪ) &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻴﺮ(ﻭ&= #65191;ﻮبی ﻮﺗﮑﺎﻣل ﻮﻧﻌ= 5252;ﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ) ﺍﺯ ﻣﻥ= ; ﺒﺘﻮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ = ﺁﻥ اﻏﺎﺯﻣﻴﮑﻨﻰ (&#= 65259;ﺮﻗﺪم ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 5248;ﻰ) ﻭﺷﺮ (ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ= ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ) ﺑﺎﺯ = ﺍﺯ ﻣﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ.= (ﺑﺪﻭﻥ گناه ﺳﺎﻟﻚ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺷّﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65248;ﺎئی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨ&#= 65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯﮔﻨA= 166;ﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﭘﺎک اﺯﺍثاﺭ ʋ= 69;ﺸﻮﻧﺪ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ) = ﺩﺭﺍﻳﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﺯ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳوء ﻈﻥّ ﺘﻮ ﻭ= 5169;ﺪ ﺩلی ﺘﻮ ﺍﺯ ﺭﺣ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ= ﭼﺎﺭﻣﻴﺸﻮﻯ (ﺧﻴلی ها ﺍﺯﮐ= 79;رﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻣ&= #65268;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ عفو ﺍﻟA= 260;ﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﻤﺎﻥ گناﻫﮑﺎﺭﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﺮ&#= 65187;ﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺟﺪّﻯ ﺪ&= #65197;ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪﮔ&#= 65256;ﺎﻫﮑﺎﺭﺍﻥ هرﭼﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺍ= 5255;ﮕﻴﺰﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻓیق = 5204;ﻠﻮکی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻣﻔﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ.) ﭘس ﺑﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺣ&= #65252;ﺪ (ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﻭﺳﭙاس ﺳﻠﻮک®= 0; ﻮ ﻳﺎ ﺟﻤﻌﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; سلوک الهی ﺒﺎ = ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺎﻳﺪ ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; (ﻭ ﺷﺮک کنونی ʋ= 93;ﻧﺒﺎل ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﺒ&#= 65166;ﺷﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﻨﻴﺰ ﺩفع ﺸﺮک = 5170;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﺪﺍﺭﻯ) ﻭﺗﻨﻬﺎ = حُجَّت ﻭ ﺩﻟﻴﻞ (ﻭﻣﻌﻴ= ﺎﺭ ﺍﺭﺯﻳﺎبی ﻮ ﺩ= 5165;ﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘ&= #65206; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺳل ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺤﺠ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣل ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺍﻭ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﻮ= 5255;ﻪ تَصوّرﺍﺕ ﻏﻴ= ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺎ&#= 65219;ﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﻳﻥ &#= 65188;ﺠﺖ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ حَج= 17; ﻮ ﺳﻠﻮک ﺪﺭکامل الهی ﻭ ﻧﺪﺍﺷʋ= 76;ﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪﺍﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﻮﻯ ﺑﻤﻌنی ﺘﻤﺮﺩ = 5165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. (ﺳﺒﻴ= ;ﻞ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ = ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭ ﺩﻟﻴل ﻤﻦ ﺑﺮ&= #65227;ﻠﻴﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻋﺼﻴﺎ&= #65253; ﻮﺳﺮﮐشی ﻨﻤﻮA= 193;ﻯ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #65187;ُﺴنی ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ = ﺑﺎ حُجّت الهی ﻮ &= #65193;ﻟﻴل الهی اﺳﺖ (ﻭﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻳ&#= 65254; حُجَّت ﻳﺎکا&#= 1605;ل الهی ﻮﻫﻤﺴﻔ᥷= 8; ﺑحَجّ الهی اﮐﺒﺮ ﺩ᥷= 7; ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻣﺸﺨﺺ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65194;ﺭ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﻮﺣﺼﻮل ﺮﺿﺎﻳ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻣﻥ هرگز ﻫﻴﭽﮕﺎ᥽= 7; ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺑ= ﺮﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻮ ﻳﺎﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ ﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍ&#= 65249; (ﭼﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍ= ﻧﺒﻴﺎ ﻭﮐﺘﺐﺍﻟﻬﻰ ﻭ&#= 65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ هرﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ= 5203;ﺮﺍﺳﺮ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺘ= 5260;ﺪﻳﺪ ﺍﻣﻴﺰ ﻭﮐﺎﺑﻮ&#= 65203;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻭﺣتی هر ﻭﺍﻗʌ= 28;ﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی که A= 251;ﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﺧﻮﺩ ﻳ= ﺎﺩ ﺍﻭﺭ ﻟﺰﻭم سل= 08;ک الهی ﻭﻟﺰﻭم کسب ﺭﺿﺎﻯ اله= ;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﺭعزّﺕ ﺟﺴﺘʌ= 53; ﻮﺗﮑﺎﻣل ﻄﻠﺒﻰ ﺗﻮﺭﺍ ﻧ&= #65166; ﺍﻣﻴﺪ ﻧﮑﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻡ (ﺑﺎ سلوک الهی= ﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍهی ﺪﺍﺷﺖ. &#= 65261; ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮ= ﻳﻌﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ = ﻣﻘﺎم ﺨﻮﺍهی ﺮﻓﺖ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﻥ ﺒﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﺎ= ﻗﺖ ﺗﻮ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩﺍﻡ ( ﺗﺎ سلوک الهی= ; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪهی @= 400;ﻤﺒﻮﺩ ﺗﻮﺍﻧﺎئی ها ʋ= 97;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل &= #65188;ﻤل اﻣﺎﻧﺖ ﺑﻴﺶ ﺍ&#= 65199;ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ. = (ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭم ﻮ سلوک الهی ﺣﺘﻤﺎ ﻧʋ= 70;ﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟکی ﺒﻨﻬﺎA= 267;ﺘﻬﺎﻯ اﻋﻤﺎل ﻮ ﻣﺮﺍ= 5187;ل ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&#= 65199;لی اﻭ ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻫﺮ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺎ &#= 65175;ﻮﻟﺪ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﻋﻘ&= #1604;ی ﻴﺸﺘﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ عبور ﺍﺯﺑﻘﻴ᥽= 8; ﻣﺮﺍﺣل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻣﺎﻧﺖ) ا= ;لهی هماﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﻭA= 165;ﻭم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺮﺳﻮﻟﺎﻟﻬی دA= 197; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻫ&= #65198; یک اﺯﺳﻤﺒﻮﻟʌ= 60;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺎﻧﺖ ﻃﺮﻳﻘ= 5174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻣﻰ = ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻧﺠﺎم اﻳﻥ ﺨA= 262;ﺍﺳﺘﻪ الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥷= 8;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ= ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﻤ= ﺎم ﺤﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ ت&#= 1608;حّش ﻭﻫﻮﺳﺒﺎﺯﻯ ا= 5253; ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ اله®= 0; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑ&= #65194;. ﭼﻮﻥ ﻔﺮﺯﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﺎنتی الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﺮﻭح &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻧت&#= 1740; الهی اﺯ ﺍﺯﻝ ʋ= 75;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﭙﺮﻭﺷﻬ&#= 65166;ﻯ الهی روحی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺣﺴﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺻﺮﻑ = ﻫﻤﺖ ﻓﻌلی ﭙﺎﺩﺍش®= 0; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﻳﺪ ﺩﻟﻴل ﻤﺴﺌﻮﻟ= 5268;ﺖ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻤﻌﺎﻳ&#= 65168; ﺭﻭح ﻮ ﺍثاﺭﮔA= 256;ﺎﻫﺎﻥ اﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ.) ﻭﻣﻥ هستم که ᥵= 5;ﻮﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩم ا= 5255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺘﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ ﺮ= ﺍ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪم که A= 251;ﺮﺍ ﺑﺠﻮﺋﻰ (ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺠﺰئی اﺯﻫﺴتی= ; ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧل است ﻭ ﺧA= 262;ﺩ ﻳک ﺘﺠلی ﻮ ﻟﻮ &#= 65255;ﺎﭼﻴﺰ ﺍﺯ صفات ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺠﻨ= ;ﻴنی ﺪﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﻭﺟﺰئی اﺯﻣﺎʋ= 93;ﺭ ﻫﺴتی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭙﺴﻨﺪﻳﺪﻥ ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﭘس ﺍﻳﻥ حَقّ ʋ= 70;ﺮﺍﻯ حَقّ ﻮﭘﺮﻭﺭ᥸= 5; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ هس= 78;. ﮐﻪ علیّ اﺯﺍ᥷= 3;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺴﻨﺪﺩ &= #65261; ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺟﺒﺮ &= #65219;ﺒیعی که ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴA= 166;ﻥ کرﺍﻣتی ﻘﺎﺋل= ; ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65255;ﺒﻮﻯ ﻮﻗُﺪسی ﺒﺨﻮʋ= 69;ﻰ ﺭﻭﺷﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ سلوک الهی = ﻭﺑﺎ حُجَّت ﻳﺎ ﺍﻭ= ;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺍʋ= 99; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1593 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ49= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﻥعب= 17;اسی ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﻣﻌن= 740; آیه ﻗﺮﺍﻧﻰ <s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮﻟﻮﺷ= 575;ء ﺮﺑّک لآﻣﻥ ﻤʌ= 53; فی اﻟﺎﺭﺽ ﮐﻠ= 17;ﻬم ﺠﻤﻴﻌﺎ ﺃﻓﺄﻧ&#= 65174; ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1581;تّی ﻳﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﻭ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻨﻔ= س ﺃﻥ ﺘﻮٴﻤﻦ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﺎﺫﻥ اﻟﻠﻪ ﺍ</= span>ﮔﺮﺧﺪ= 5165;ﻳﺖ می ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤ= 5258; ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65251;ﻴﻥ اﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭ= 5197;ﺩﻧﺪ. ﻭلی ﺘﻮ ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 65193;م ﺮﺿﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﻯ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ گرﺩﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎ= 5247;ﻴﮑﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. (ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺍﻧA= 204;ﺎﻧﻬﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﻳﺪ خودشان= ﻫم ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ʋ= 76;ﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ ﺪﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻧﻴﺎﺯﻣ&#= 65256;ﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻘﺒلی کافی اﺳ= ﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﮐثرﺍ &#= 65193;ﺭﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣل ﺘﺪﺭﻳ= 580;ی ﻮﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺨA= 262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘس ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ کامل الهی ﺑﺎﻳﺪ ﺍʋ= 87;ﺘﺮﺍﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺎﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻗﺪ&= #65197; ﮐﻪ سعی کرﺩﻧ᥷= 4; ﺑﭙﺬﻳﺮند. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺴﺃﻟﻪ &= #65255;ﻔﺎق ﻮ ﻧﻴﺮﻧگ ﺒﺤث &#= 65193;ﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﺒﺎﻳﺪ ﺑʋ= 94;ﺍﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ= لی ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ اﻋﺘﻘﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ = ﻭلی اﻴﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ (ﺍﻭﻡ) ﻫﻤﺎﻥ سل&= #1608;ک الهی ﻭ (ﻫﻤّﺖ) = 5203;ﻠﻮکی ﻮ (ﺍﻣّﻰ) ﺷﺪﻥ ﺘ= ;ﺎ حدّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﮔﺮ خودشان ﺨ= ﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭘ&= #65198;ﻭﺭﺵ ﻳک ﺴﺎﻟک ﺮﺍ ﺑ&#= 65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺪﺍﺩ ﺍﻧʄ= 05;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﭘﻴﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨ&= #65176;ﻈﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﻚ &#= 65197;ﺍ ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ک= 615;لّی ﻤﺸﻐﻮل ﻤﻴﺪﺍ= 5197;ﺩ. (ﺍﺟﺘﺒﺎ) ﻭﮐﺸﺶ= الهی اﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴ&#= 65176;ﻌﺪ ﺍﻣﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻬم ا= 5203;ﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻄﺮ &= #65175;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻭﻃ&= #65170;ﻴﻌﺘﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&= #65199;ﻟﻰ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ عاﻃ= 01;ی ﻮ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﺩ&= #65197;ﺍﮐﻰ ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ لاﺯم ﻮ ﺗﺪﺭﻳ= 80;ی ﺮﺍ ﺑﻬﺮ ﻣﺴﺘﻌ&= #65194; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍنند A= 251;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻤل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻤﮑﻬﺎ&#= 65263; الهی ﻮ ﻣﺸﻴﺘʌ= 60;ﺎﻯ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ = ﺍﺑﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗطع ﻨﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #64344;ﺎسخ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﺴﺎنی ﺒ= 5262;ﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #64344;ﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﭼﻪ ﺧﻮ&= #65167; ﻣﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﻠ&#= 65166;م ﺘﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺬﺍﺷﺘﻰ ﺗﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺎ&= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮ ﺩ&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩﻏﺎﻟﺐ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪﻳﻢ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗ= 5198; می گرﺩﻳﺪﻳﻢ. (= 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻪ ﺍﺳﻴﺮﺍﻥ ﺠﻨگ= 740; ﺮﺍ ﺑﺎﺳﻠﺎم ا= 5261;ﺭﺩﻥ ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﮑﺮ&#= 65193; ﻭلی اﻳﻥ اﺳﻠʋ= 66;ﻡ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺒﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺳ= ﻠﺎم ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺗﺴلیم ﻤﺴﻠﻮª= 5;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ عام = 4; و مسلّم بودن &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ &= #65267;ک اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی اﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ (ﺍ= ;ﻭﻡ) ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺍﺳﻠﺎم ﻈﺎﻫﺮ= 5263; ﻮ ﻗﺸﺮﻯ و اجباری ﻭﻳﺎ ﺣ= ;تی اﻳﻤﺎﻥ اﻋﺘﻘA= 166;ﺩﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤلی A= 170;ﺎﻧﭽﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ عقیدتی ﺒﺎﺷﺪ= ﺍﺭﺯﺵ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ تجلّیا= ت ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪﻫم ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﺳﻠﺎم اﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻮ ﻧ&#= 65224;ﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﻪﺍﻯ ﻟﺎ&#= 65199;م ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮ ﺍﻳﻤﺎʌ= 53; عملی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻤﺎ= ; ﮐﻨﺖ ﻟﺄﻟقی اﻟﻠﻪ = 93;َزّ ﻭ جَلّ ﺒﺒﺪعة= ; ﻟم ﻴﺤﺪث ﺍلیّ ﻔʌ= 68;ﻬﺎ ﺷﻴﺌﺎ ﻭ ﻣﺎ ﺃﻧ= ﺎ ﻣﻥ اﻟﻤﺘﮑﻠّA= 236;ﻴﻥ شایسته ﻣﻥ ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﻠ= ﺎﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻳ&= #65250; (ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ) ﺧﻮﺩ= ; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﺪﻋتی ﺪﺭﮐﺎA= 197; ﺧﺪﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭﺗﺎ ﻭﻗ= ﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻦ (ﺣ= ;ﺪﻳث ﻭ ﺣﺎﺩثهﺍﻯ) ﺗ&#= 65166;ﺯﻩ ﻭ ﺣﺪﻳث ﺒﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺪﺳﺖ &= #65255;ﺪﻫﺪ ﺑﺒﺪﻋﺖ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﺪﺳﺖ ﻧﻤﻴﺰﻧﻢ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺘﮑﻠّﻔﻴ= 5254; ﻭﺳﺨﺖﮔﻴﺮﺍﻥ &#= 65262;ﻣﺠﺒﻮﺭﮐﻨﻨʋ= 94;ﮔﺎﻥ ﺒﺎﺷﻢ. ﻳﻌنی ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥵= 0;ﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺳﻮﺩ = ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨ= ﺼﺮ ﻭﻳﺎ بی علاﻗ᥽= 8; ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﻴﻥ ﺒگفته ﺍﻣﺎم ᥷= 8;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻥ ﺒ= ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ آیه ﺭ ﺍﻧﺎﺯل کرﺩ ﮐﻪ ﺍﻯ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣ&= #65268;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗ&#= 65252;ﺎم ﻤﺮﺩم ﺠﻬﺎﻥ ﺮ&#= 65165; ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻤﺎﻳﺪ( که در بُرد دور چنی= 606; خواهد شد) علی&#= 1617; ﺴﺒﻴل اﻟﺄﻟﺠ&= #1575;ء ﻮ ﺍﻟﺄﺿﻄﺮﺍﺭ فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﮐA= 252;ﺎ ﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ عنž= 3; ﺍﻟﻤﻌﺎﻳنة ﻭ ﺭﻭٴیة ﺍﻟﺒA= 156;س فی اﻟﺂﺧﺮة ﻭʌ= 47;ﻮ ﻓﻌﻠﺖ ﺫﻟک ﺒﻬ&#= 65250; ﻟم ﻴﺴﺘﺤﻘّﻮA= 165; ﻣﻨّﻯ ثوﺍﺑﺎ A= 261; ﻟﺎ ﻣﺪﺣﺎ ﻟﮑن&#= 1617;ی اﺭﻳﺪ ﻣﻨﻬم ﺃ= 5253; ﻴﻮٴﻤﻨﻮﺍ ﻣﺨ= 5176;ﺎﺭﻳﻥ غیر ﻣﻀﻄﺮﻳﻦ A= 247;ﻴﺴﺘﺤﻘّﻮﺍ ﻣﻨّﻰ ﺍﻟﺰُﻟ= 01;ی ﻮ ﺍﻟﮑﺮﺍمة ﻭ= 5193;ﻭﺍم اﻟﺨﻠﻮﺩ فی ﺠ= 06;ّة ﺍﻟﺨُﻠﺪ ﺃﻓﺄ= 5255;ﺖ ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 65187;ﺘّﻰ ﻳﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤگی ﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5252;ﺎﻥ ﻮﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65262;ﺩ. ﺍﺯﺭﻭﺵ ﻭﺍﺩﺍ&#= 65197; ﺑﭙﻨﺎﻩ ﻭﺍﺿﻄ&#= 65198;ﺍﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴ&#= 64401;ﺮﺩ. ﻭلی ﻤﺼﻴﺒﺘﻬA= 166;ﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺍﺯ ﺗﺮس ﭘﻨﺎﻩ &= #65169;ﺎﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﻤﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪام که ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﺿﻄﺮﺍﺭ ﻭ ﻧﺎ&#= 64380;ﺎﺭﻯ ﺑﺪﺍﻥ اﻳﻤﺎﻥ &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ شایسته تَ&= #1602;رُّب ﺑﻤﻥ ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی A= 194;ﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﺑﺎ ﺁﻥ ﺤﺎل ﺘﻮ ﺍﺯ = ﺍﻧﺎﻥ ﺪﻟﮕﻴﺮﻭ ﻣﺘﻨ&#= 65236;ّﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ گرﺩﻧʋ= 94;؟ (ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻧ&= #65170;ﺎل کثرﺕ ﻣﺴﻠﻤﺎʌ= 55;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺪﻧﺒﺎل هرﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺩ= 5197; ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 4404;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻨﻄ&= #1602;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺒﻮﺭ &= #65207;ﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻤﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261;ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻥ ﻮﺑﺎﻫﻤّﺖ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻳﻥ ﻤﺮﺩم ﺪﺭﺁﺧﺮ= 5173; ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&= #64402; ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻴ&= #65166;ﻣﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩ&= #65197;ﺟﻬنم ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﺑﭽﻪ &= #65251;ﺼﺒﺘﻬﺎﻯ ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻋﺪم سلوک الهی ﺪﻭﭼﺎﺭ᥽= 1;ﻴﺸﻮﻧﺪﻫﻤگی اﺯ ﺗﺮس ﭘﻨﺎﻩ &#= 65251;ﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻥ اﻳﻨﺪﻩ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ئی ﻨﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﻋﻤﻠ= ﺎ ﻫم اﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳ= 5254; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ جَ= 07;َنّم ﺨﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﻨﺪ ﻭلی عقلا اﺩﺭ= ﺍکی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ &= #65170;ﺘﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍح اﺯ ﺍﺯ= 04; ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ش&#= 1575;ید ﻧﻴﺎﺯﻯ هم ﺒﺘ= 4401;ﺎﻣل ﻮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍئی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;. ﻭلی ﺠﺒﺮ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑ&= #65176;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮﻯ ﺨﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍŸ= 3; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻫﺮﮐس ﻧﺮﺳﻴﺪ &#= 64344;س ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﺴ&= #65168; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻫﻤﻴﻥ &= #65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65175;ﺪﺭیجی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻘل ﺪ&#= 65197;ّﺍک ﺒﺎﻧﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧند = 570;ﻳﻨﺪﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻣﻴﺰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺒﻴنند . ﻭ ﺣﺘ&#= 65264; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎم اﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ &#= 65193;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ ﻣﻴ= 5170;ﻴﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺑﻮس ﻭ&#= 65259;ﺮ ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻭ ﺟﺎﻧ&= #65262;ﺭﻯ ﺘﺮﺳﻨﺎک ﺭﺍ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺤﺎل کنونی ﺒﻤﺎﻧن= د ﻭلی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ = 5175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻳﻦ ﺍثاA= 197; ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﺍ= 5199; ﺧﻮﺩ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﻭﺑﺠﺎﻯ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ﻫﺎﻯ کاﺑﻮسی ﻮ ﺗﺮʌ= 03;ﻨﺎﻙ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺑ= 5260;ﺸتی و ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ند ﺩﻳﺪ. ﺍﮔﺮﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﻮﺩ ﺑﺰﻭﺭ ﺗﺮ&= #1587; ﻭﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﺸﻴﺪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻥ کاﺑﻮس ﮐﻪ ﺍﻳA= 256;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣ&= #65198;گ اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺸﺪن= 83;. ﻭلی عقل ﻮ ﻓﻬʌ= 50; ﻭﻳﺎ ﻋﺸق ﻮ ﮐﺸﺶﻭﻳ&#= 65166; ﺗﺼﺪﻳق ﻮ ﻓﺪﺍ&#= 64400;ﺎﺭﻯ لاﺯم ﺮﺍ ﺑﺮﺍA= 263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻨ= 5252;ﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﭘﺎﺩﺍشی هم ʌ= 56;می ﺒﻮﺩ. (ﺯُﻟفا ) ت&= #1614;قرُّب ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺗﺸﺒّ&#= 65258; ﺍﺧﻠﺎقی ﻮﺻﻔA= 166;ﺗﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎﻓﺖ = شایستگی ﻨﻮﻉ ﻓﻮق بشر®= 0; اﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ&= #65255;ﻴﺰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﺍﻣ&#= 64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #65169;ﺮﺗﺮ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 5261;ﺭﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ف&= #1608;ق بشری ﺩﺭ ﺭﺟﻌʋ= 74; ﭘس ﺍﺯﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ &= #65203;ﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ. (ﺧُﻠﻮﺩ) ﺟﺎﻭﺩ&= #65165;ﻧگی اﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5252;ﻔﻬﻮم ﺰﻣﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﺗﺎﻫﻔﺖ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65203;ﻮم اﻧﺘﻈﺎﺭ عرش ž= 5;حمان ﺧﻮﺩ پس ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 1711; بشری هستند. ﻭ&= #65203;ﭙس ﺑﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓ&#= 65174;. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﺳA= 256;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭼﻬﺎ&= #65197; ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل انتظاﺭ ﺑﻬﺸت= ی در سایه جبرو= 578; اول رحمان ﺒﺎ&= #65199; ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﺩﻭم ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﻴﻨﮑ&= #65258; ﺭﻭحی ﺒﻘﻬﻘﺮA= 165; ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺧ&= #65268;لی ﺼﺪﻫﺎ هزار ﺳʋ= 66;ل ﺒﮕﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﻣ= 4401;ﺮﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ ﺗﺎ &= #65169;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ کنونی ﺑﺮﺳﻨﺪ= ; ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺠA= 260;نمی اﺳﺖ. ﺟﺎﻭﺩﺍﻧ&#= 1711;ی ﻤﻄلق ﺪﺭﻳک ﺤA= 166;ﻟت ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق است.ﻭلی اﺭﻭﺍح اﻟﻬﻰ A= 207;ﺪﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ&#= 65263; انواع فرشته گونه ﺪﺭ ﭘﻴﺶʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ آیه = 5193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺧﺮ ﺍﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: ﻮ ﺍﻣّﺎ ﻗﻮﻟﻪ= ; عَزّ ﻭ جَلّ ﻭﻣﺎﮐʋ= 66;ﻥ ﻠﻨﻔس ﺃﻥ ﺘﻮٴ= 5252;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ اA= 247;ﻠﻪ ﻓﻠﻴس ﺫﻟﻚ عل= 40;ّ ﺴﺒﻴل ﺘﺤﺮﻳم = 575;ﻟﺎﻳﻤﺎﻥ علیّها ﻭﻟﮑﻥ= علیّ ﻤﻌنی ﺃﻧّﻬﺎ A= 251;ﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﺘﻮٴﻤ= 5254; ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ ا= 5247;ﻠﻪ ﻭ ﺍﺫﻧﻪ ﺃﻣﺮﻩ = ﻟﻬﺎ ﺑﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭ&#= 65251;ﺎﮐﺎﻧﺖ ﻣﮑﻠّفة متعب&= #1617;دة ﻭ ﺍﻟﺠاؤﻩ ﺍﻳ= 617;ﺎﻫﺎ ﺍلی اﻟﺎﻳﻤﺎʌ= 53; ﻋﻨﺪ ﺯﻭﺍل اﻟﺘﮑﻠA= 268;ﻒ ﻭ ﺍﻟﺘﻌﺒّﺪ ﻋ&#= 65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐسی ا= ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴﺎﻭﺭﺩ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﺎﺟﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺒﺮﻫﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻨﮑﻪ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﻴﺎﻭ&#= 65197;ﺩ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣ&#= 65188;ل ﺠﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﭘﻨ= ﺎﻩ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥالهی اﻭﺭﺩ. ﺑﺎﺯ ﻋﻠ&= #65264; ﺭﻏم ﻨﺒﻮﺩﻥ ا= 5183;ﺎﺯﻩ الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; اﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ = 5261; ﺑسلوک الهی ﭙ&= #65198;ﺩﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺩ= ﺭ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻬﺎ&#= 65255;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ گرﺩﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ= 5199; ﺍﻣﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194;. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺴﺎﻟ= 705; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺘﻮﺳل گرﺩﺩﻣﻌﺮفیﭙ= ;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺑﺎ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭ الهی ﺒﺮﺍﻯ هماﻥ کامل الهی ﺑﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی = 5194;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻨﺼﺎ&#= 1740;ح کُلّی ﻤﻴﮑﻨﻨ= ;ﺪ. (ﺍﺫﻥ) ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍ= ;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌنی اﻋﻠﺎم ﭽﻮﻥ اA= 195;ﺍﻥ گفتن ﮐﻪ ﺻﺮﻳʋ= 88;ﺎ ﺑﺴﺎﻟک ﺪﺭﺑﺎ= 5197;ﻩ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺑﭙﻴﺮا&#= 1604;هی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺍﻋﻠﺎم ﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭﻟﺬﺍ سلوک الهی با ﺍﺧﺘﻴ= ;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟﺰ ﺑ&#= 65166; ﻋﻘل ﻮ ﺍﺩﺭﺍک &#= 65194;ﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﺗﺪﺑﻴ= 5198;ﺍﺕ الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺘﻬﺎﻯ ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺩﻳﮕﺮ &= #65207;ﺮﺍﻳﻄ ﻤﻘﺪﻣاتی لاﺯ= ;م ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 259;ﻤگیﺪﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮔﺮﭼﻪ ﺣتی ﻔﮑ= 5198; ﻭ ﮐﺸﺶ ﺳﺎﻟک ﻮ = ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ سلو= 05; الهی ﺒﺎﺯ ﺩﺭʋ= 93;ﺳﺖ تدبیر ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺪ&= #65197;ﻫﺴتی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﻭﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻧ&= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1594 - دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳʄ= 05;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ51 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺨص= 740; که ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ &#= 65165;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﻣﻥ ﻤﺴﺘطیّع ʌ= 52;ﻴﺒﻮﺩﻡ. ﻭﭼﻮﻥ ﺘﺎ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﻣﺸﻴتی ﻨﺪﺍ= 5207;ﺘﻪ ﻣﻥﻨﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ &= #65256;ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻡ. ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟکی که ﻋﻠﺖ ﻋﺪم س= 04;وک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤ᥸= 4;ﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﻨﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ &= #65165;ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮسلوª= 5; الهی ﺒﻴﺎﻭﺭ᥷= 3;. ﻭﺍﻟّﺎ هَوَسهاﻯ ﺸﺨ&= #1589;ی که ﺩﺭ ﺣﺎل اﻧA= 184;ﺎم اﺳﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍ&#= 65183;ﺎﺯﻩ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ گناﻩ هم ﻨﻴﺴ᥵= 6;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭼﻮﻥ اﻳ&#= 65253; گفته ﺑﺎﻃﻠﺎ᥺= 5; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮﺳﻴﺪ ﺍ&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ:<= /span> &#= 65208;اء و ﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﻭﻟم &= #65268;ﺤﺐ ﻭلم ﻴﺮﺽ ﺷاء A= 155;ﻥ لا ﻳﮑﻮﻥ فی ﻤ= 15;ﻠﮑﻪ شیئ اﻟّﺎ ﺑﻌ᥼= 8;ﻤﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻣثل ﺬ&#= 65247;ک ﻮﻟم ﻴﺤﺐّ ﺃﻥ &#= 65268;ﻘﺎل ﻟﻠﻪ ثالث ثلاثه ﻭلم ﻴﺮ= ﺽ ﻟﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﮑ= 5236;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65255;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻭﺑﺮﺍﻯ همین ﻨﻴﺰ ﻣﺘʌ= 62;ﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺠ&#= 65260;ﺎﻥ ﺸﺪﻩﺍﻳﻢ) ﻭلی &#= 65194;ﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﺍض&#= 1740; ﻨﺸﺪ (ﺍﺯ ﮐﺴﻴﮑ= ﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ= ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﻭﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ &= #65169;ﺎ سلوک الهی ﺸﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮ&= #65173; ﻭﻋﺪم ﺮﺿﺎﻳﺖ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﺹ ﻃﺎﻟب اﻥ &#= 65248;ﻘﺎﻯ الهی اﻭ ﻣﻴﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ&= #1590;ی اﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻰ (ﺍﺟ= ﺘﺒﺎء ) ﻭﮐﺸﺶ ﺑﺴﻮﻯ ﺮ= ;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﻤﺤ&= #65170;ﺖ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ ﮐﺸ= ﺶﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ عقلی ﻮ ﺍﺩﺭﺍʌ= 41; ﻟﺎﺯم ﻮﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل &#= 65262;ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺑﺎﻭﺭﻯ ﺨﺎﺹ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﻘﺎﻯ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ الهی هستند. ﻭ&= #65255;ﻪ ﺑﺎ آخوندﻫﺎﻯ هرﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘA= 268;ﻪ ﺳﻔﻴﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷ= ;ﺮک ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻭﺩم اﺯ ﺍﻟﻮﻫ= 5268;ﺖ ﻭﻋﻠم الهی ﻮ ʋ= 93;ﻳﻦ ﻭ ﺣتی نمایند&= #1711;یی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺰﻧﻨﺪ. ﻭﺿﻤﻨﺎ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺮﺍ ﻣﻴﮑʌ= 08;ﻨﺪ ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﻨﺪ. ﻭﻣﺎنع اﺯ ﻣﺮA= 165;ﺟﻌﻪ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺒﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﻭمَشیّت ﮐﺮﺩ= ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﻮﺳﺮ= 5199;ﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ (ﮐﻪ ﺗﻤﺎم = هستی ﻣﻤﻠﮑﺖ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺪﻭﻥ علم ﻮﺍA= 219;ﻠﺎع ﻨﺒﺎﺷﺪ (ﺑﺒﻴﻨ&= #65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ= ﺮخی ﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﺍﻧﻬᥴ= 6;ئی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨ&= #65194; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺭﺍﻩ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺁﻧ= ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ= ﻩ ﺧﺪﺍئی ﻃﺮﺩ ﻣ= 5268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ضی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﭼﻨﻴ= ﻦ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻮA= 165;ﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻳکی اﺯﺳﻪ ﺗﺎ = 5255;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﺗثلیث ﻧﻨﻤᥴ= 6;ﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍضی ﺒﮑ= 5236;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻳﻥ ﻤﻄ= ;ﻠﺐ ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ ﺧﺎ&#= 65197;ج اﺯﻣﻮﺿﻮع اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194; ﺍﻗﺴﻤﺖ شده ﻣA= 204;ﻴح ﻴﻚ ﻗﺴﻤﺖ ﻭﺭﻭ&= #1581; اﻟﻘﺪس ﻗﺴﻤﺖ سوم اﻥ اﺳﺖ (ﮐA= 258;ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣﺼ&= #65220;ﻔﻮﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴﻴﺤﻴﺎﻥ سالک ﺪﺭﮔﺬﺷ᥵= 6;ﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﻧ= ﻴﺰ ﺟزء ﺴﻮم ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﺪ&#= 65165; ﺗﻘسیم گرﺩﺩ.᥾= 1;ﺑﺠﺎﻯ ﺪل ﺪﺍﺩﻥ ﺑﺨﺪ&#= 65165; ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩل ﺒﺎﺧﻮﻧﺪﻫ= 5166; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺟز&#= 1569; ﺴﻮم ﻤﻄﺮح ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ کاﺭ ﮐﻔ= 5198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65198;ﺍضی ﺒﮑﻔﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺑﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبیرغیر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷﺮک ﻨﻴﺰ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1595 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ51= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭجَلّ ﺃﺭﺣم ᥵= 0;ﺨﻠﻘﻪ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﺠﺒﺮ ع&= #1604;یّ اﻟﺬﻧﻮﺏ ثمّ ʌ= 68;ﻌﺬّﺑﻬﻢ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258; ﺃعَزّ ﻣﻥ ﺃﻥ A= 268;ﺮﻳﺪ ﺃﻣﺮﺍ ﻓﻠﺎ ﻳﮑ&= #65262;ﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺣی= ;م ﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻠق &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ عذﺍ= 5167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عز= 740;زﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ ﻭلی اﻧﺠﺎم ﻨʄ= 05;ﻴﺮﺩ (ﻫم ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﻫم ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65165;ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﻭﺍﻳن ﺪﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ&= #65267;ک ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﻃA= 170;ﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻔﺼﻮل ﻨﻬﺎئی نوع بشری اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺟﺒﺮﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺪم اﺟﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺍﻣﺮ ﻣﻘʋ= 98;ﺭ ﺍﺯﻟﻰ ﺑﮑﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭﻫم اﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎبل اﻳA= 254; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ) = ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﻨﻴﺰ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻩ ﺷﺪ ﺍﻳﺎ ﺑﻴﻥ ﺠ= ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻳﺎ = ﻗَﺪَﺭﻣﻘﺎم ﺴﻮم ﺒﻴﻥ اﻳﻥ &#= 65194;ﻭ ﻫﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﻔ= 5198;ﻣﻮﺭﺩ آﺭﻯ: ﻨﻌم ﺃﻭس= ع ﻤﻤّﺎ ﺑﻴﻥ اﻟ= 5204;ﻤاء ﻮ اﻟﺎﺭﺽ آﺭﻯ= ; ﻮ حتی اﻳﻥ ﺸِقّ= ﺴﻮﻡ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﻌﺖ ﺑﻴﻥ اﺳﻤﺎﻥ ﻮ &= #65199;ﻣﻴﻥ اﺳﺖ. (ﻳﻌنی ﺒﻴ&#= 65254; ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭﺳﻌﺖ ﻭ A= 165;ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺑﻨﻤﺎﻳند ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸِق= 617; ﺴﻮم امر ﺑﻴﻥ = 75;ﻣﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ اﺳﻤﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ ﺮﻭحی ﻮﻋﻮﺍﻟ= 05; ﻮﺟﻮﺩ الهی ﻮ تجلّی&#= 1575;ت الهی ﺴﻴﺮ ﻭ ﺳA= 268;ﺎﺣﺖ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫم اﺟ&= #65198;ﺍﻯ اﻣﺮالهی ﺸﺪﻩ= ; ﻭﻫﻢ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﻮﺩ&#= 65257;ﺍﻳم ﻮﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻴﻢ. ﻭﻫﻴگ کس ﻭ ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻀﻄﺮ ﻭ= ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺣتی بگفته مولا علیّ ﻨﻪ = ﺗﺮس ﺍﺯﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻃمع ﺒﺒﻬﺸﺘﻬA= 166;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺟﺒﺮ ال&#= 1607;ی کاﺭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻴﻥ اﺳﻤ&= #65166;ﻥ ﻮ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﺳﻌﺖ = ﻭﻓﺮﺍخی ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ &= #65261;لی اﺳﻤﺎﻥ ﺮﻭح اA= 203;ﺖ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ هماﻥ = 5176;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭﺍﻥ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍنی بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺮʌ= 61;ح ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ غیر شاهدان نور قائم . ﮐﻪ ﺗﻨﻬ= 5166; سلوک الهی ﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح ﻮﻋﺮﻭج ﺒ= 5204;ﻴﺎﺭ ﻭﺳﻴﻊ ﺍﻥ ﺒﺎﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﺘﺎ ﻋﺮﺵ رَبّ A= 197;ﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﻭﺯﻣﻴﻥ ﻮ&= #65183;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ= ﻧﻮعی بشری که ﺍﮔﺮ ᥸= 7;ﺨﺺ سالک الهی ﺸﺪ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭ&= #65235;ﺖ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;ﺘﻰ ﺍﮔﺮﻟﺎﺯم ﺸﺪ &#= 65211;ﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭحی اA= 199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی وحتی انواع گ= 740;اهی و جمائی ﺨﻮﺩ ᥴ= 9;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ الهی ﺪﺭ ﺳﻠﻮª= 5; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﺁﻥ گرﺩﺩ. ﮐﺎﺭ&#= 65263; که ﺗﻤﺎمی اﺭ᥾= 1;ﺍح ﺪﺭ ﻫﺴتی ﺒﺎﻳ= 5194; ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎم ﺴﻠﺴﻠﻪ= 5259;ﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ &= #65261; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻧﻮﻉ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺣﺘﻤ&= #65166; ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194; ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺎﺭA= 259;ﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣ&#= 65184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﺘﮑﺮA= 165;ﺭﮔﺮﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1596 – امام صاﺩق اﺳ&= #65174;(ﺝ۵ﺹ51= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ س&#= 1608;آل اﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﺎ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮﺍﮔﺬﺍﺭ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ؟ (ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ سلوª= 5; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ = ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺧﺎﻟتی ﺪﺭﺍﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ آخو= 606;دﻫﺎﻯ ﻤﺬ᥽= 9;ﺒﻰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺠ&#= 65166;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﻮﻫﺎ&#= 65193;ﻳﺎﻥ سلوک الهی ﻭ ﮐ= ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی گرﺩﻧﺪ؟ = ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻔﺮﻣﻮﺩ</s= pan>: اﻟﻠﻪ ﺃﮐبر ﻤ&= #65253; ﺃﻥ ﻴﻔﻮّﺽ ﺍﻟ&#= 65268;ﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻋﺪل &= #65252;ﻥ ﺃﻥ ﻴُﺠﺒﺮ ﻋﺒ&#= 65194;ﺍ علیّ ﻔﻌﻞ ثمّ= ﻴﻌﺬّﺑﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑ&= #65192;ﺸﻨﺪﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺮ الهی خوﺩ ﺭﺍ ᥵= 5;ﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ (= ﮐﺎﺭسلوک الهی ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤ&= #1591;یّع ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی هستند. ﻭﺑﺎ ﮐʋ= 98;ﺍﻣﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺖ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﺭﺣﻤ= ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺴﺎ&#= 65247;ک ﺒﺪﻫﺪ. ﭘس ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﻣ&= #65240;ﺎم ﻮشایسته ﺗﺮ ﺩ= ;ﺭﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﺤت= 740; اﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳتی عمل کند ﺑﺠﺎئ= ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎﻟﺎ &= #65255;می ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﮐﺮ= ﺍﻣﺖ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟ&= #65204;ﻤﻰ ﻭﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ= 606;ی ﻮ ﺭﻭحی ﺒﻴﺸﺘ= 5198;ﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺣتی &#= 65208;ﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮع فوق بشری فرشته گونه ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻓﺮﺷﺘﮕ&#= 65166;ﻥ ﺸﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻮﺍﺳ&= #65220;ﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﺮﻣﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻋمل®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ ﺑﮕﺬﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫ&#= 65194; ﻫﺮ آخوندﻯ ﺒ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سل= 08;ک الهی ﺮﺍ ﺑﺠﺎʌ= 63; سلوک الهی ﺳﺮﮔﺮم عباﺩﺍﺕ ﻧﺎ ﻣA= 240;ﺒﻮل ﻘﺸﺮﻯ ﺒﮕﺬﺍﺭ&#= 65193;. ﻭ ﭼﻮﻥ اﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺍﮔ&#= 65198; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺪﺭﮐﺎ&#= 65197; ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﺎ ﺟ&= #65170;ﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﻴﺎﻥ اﺳﺖ&#= 1567; ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﺸم ﻮ&#= 64404;ﻮﺵ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋ&#= 65166;ﺩل ﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گو&#= 65255;ﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﺑﻌﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺠﺒﻮ&= #65197; ﮐﺮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65252;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺸ= 5166;ﻳﺴﺘﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ هم ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ کناه= ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﮔﻨﺎﻩ= ﮐﺎﺭﻯ اﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻮ ﺷﺃﻥ ﻤﻘﺎم روحی ونوعی ا= 5261; ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﻴﺮ &= #65261; ﺗﮑﺎﻣل ﭘﻴﺸﺮ= 5235;ﺖ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﺎﻓﻬم ﻮﻋﺸق ﺴﺎﻟک ﺪ= 5203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻧﻴﺰ شایسته ﺍ= ;ﺳﺖ. (ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ᥴ= 9;ﺮﺩﻩ ﻭﻣطیّع ﻤﻄلق= ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭﺗﻨﻬﺎ ʋ= 93;ﺭﻳک ﺪﻭﺭﻩ ﻧﺴﺒﺘﺎ &= #64400;ﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭ= ﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی که ( ﺍﻳﺎ = 5; اﻟﻠﻪ ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴ= ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭﺑ= 5166; ﻓﻬﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣط&#= 1740;ّع ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﺸم ﻮﮔﻮﺵ ﺑﺎ&#= 65199; ﻭﻣﻨﻄق ﻮ ﺑﺎﻭ&#= 65197;ﻯ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻭ ﺣ&= #65240;ﻴقی ﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﺑﺨ= ﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺟﺒﺮ الهی ﻤﻌʌ= 48;م ﻴﮑﺴﺎﻥ ﭙﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭمَشیّت ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺎﻫم هستند.<o:p></= o:p> حدی&= #1579; 1597 - اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎʋ= 93;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ51 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻘﺎل ﺮﺳﻮل ا= ;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ ا= 5247;ﻠﻪ ﺗﻌﺎلی ﻴﺄﻣﺮ = 5169;ﺎﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻓ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸ&#= 65198;ّ بغیر ﻣشیة ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻦ ﺳُﻠﻄﺎﻧﻪ &#= 65261;ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟﻤA= 228;ﺎصی بغیر ﻗﻮة ﺍﻟ᥼= 8;ﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬﺏ علی= 17; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻦ ﮐﺬ&= #65167;علیّ اﻟﻠﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻳﻌنی = 5170;ﺎﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ ﺍﻟﺼ&#= 1581;ّة ﻭ ﺍﻟﻤﺮﺽ ﻭﺫﻟ&= #1705; ﻘﻮﻟﻪ عَزّ ﻭž= 0;َلّ ﻭ ﻧﺒﻠﻮﮐم ﺒﺎ&#= 65247;ﺸﺮّ ﻭ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻓﺘن&#= 1577; ﻫﺮﮐس ﮐʌ= 58; مُدّعی ﺸﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65175;ﻌﺎلی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺑﮑﺎﺭ سوء ﻮ ﺯﺷﺖ ﻭﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺮﺧﺪ&#= 65165; ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغ ﺒ&#= 65204;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس م&#= 1615;دّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﻴﺮ &#= 65261; ﺷﺮ ﺑﺪﻭﻥ مَش= 40;ّت الهی اﺳﺖ ﺑﺪᥴ= 5;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻭﺳ&= #65248;ﻄﻨﺖ ﺧﻮﺩ ﻃﺮﺩ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺗﺪﺑ= 5268;ﺮ ﻭ مَشیّت ﺑﺎق= ی ﻨﮕﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 83;ّعی ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫ&= #65166;ﻥ ﺒﺪﻭﻥ ﻨﻴﺮﻭئ= 740; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻭغ ﺒﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻴ= ;ﺮﻭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; کناﻫﺎﻥ اﺯﻗ᥵= 0;ل ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺑﻌﻨ&#= 65262;ﺍﻥکرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ بالفعل دﺍﺩﻩ = ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﮑﺎﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغی = 5170;ﺒﻨﺪﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺗﺶ ج&#= 1614;هَنّم ﻤﻴﺒﺮﺩ.ﻣﻌنی = 5192;ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺳﻠﺎمتی = 5262;ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺑ= ;ﺼﻮﺭﺕ ﻓﺘﻨﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻣﻴﮑﻨﻢ (ﻓﻄﺮﺕ = ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴتی ﻤﺮﺍﺣل A= 176;ﮑﺎﻣلی ﺮﻭﺡ ﻭﺧﻴﺮ ﻳﺎ = ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﺮﻭح= 740; ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠ= ﺎق ﺬﻫنی ﻮﻋﻘلی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﺮ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ= ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ هیچ ﻣﻮﺍA= 235;قتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺩﺍﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻯ اﺭﻭﺍح غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک ﭙس ﺍﺯﻣﺮﮒبشž= 5;ی ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﺮ و مجازات ﺑﻮﺩ= ﻩ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﻴﺮ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪ = ﺑﺮﺍﻯ کسب ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ A= 251;ﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65193;ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭ &= #64400;ﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘ&#= 1604; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ سلوک الهی ﺷﻬﻮﺩ ﻗʋ= 66;ﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺪﺭﻫﻴ&#= 1670; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺪ= 5197; ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﮔ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻥ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻄﺒیعی هستند &= #65261;ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺸﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ نو&#= 1593; بشری ﺑﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎﻋﻘل ﻮﻓﻬم ﻮﻋﺸق ﺼ= 5262;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺮﻋ= ﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻴا= 740; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﻨﺪ. ﻭﺑآﺳﺎنی ﻮ ﺳA= 198;ﻳﻌﺘﺮ ﻭﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺣتی هفت ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ= 04; ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒیعی ﺮﺍ ﺟﻠA= 262; ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣ= ;ﻘﺎﺑل ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻓﻬم &= #65262;ﻋﺸق ﻮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻋﻤ&= #1604; کنند . ﺑﺮﺍﻯ ﺗ= 4401;ﺎﻣل ﻮﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺩﻥ &= #64400;ﻪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺯﻭﺭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑ&= #65198;ﺩ. ﻭﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻣﻴ&= #1604; کسی عمل ﮐﺮﺩ. ʌ= 61;لی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺮ ﻭ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺰﻭﺭ ﻭ ﺍﮐ= ﺮﺍﻩ ﻫﺴﺖ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻯ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺪﻯ ﻮ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل نوع بشری ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 211;ﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴ&#= 65174; نوع بشری ﺒﻨﻤ= ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟّ ﺎﮐﺎﻣﻠ= 5166;ﻥ الهی ﭙس اﺯ ﮐ᥸= 4;ﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻬﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎ ﻣﻴﺘﻮA= 165;ﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍئی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺧﻴ ﺮﻭ= ﺷﺮ ﺩﺭ قُرآن ﻮ ﺍʋ= 87;ﺎﺩث ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ سلوª= 5; الهی ﻳﺎﻗﻬﻘ᥷= 8;ﺍﻯ ﺮﻭحی ﺒﺎ ﻣﻔﺎ= 5203;ﺪ ﺍﺧﻠﺎقی ﺁﻥ اA= 203;ﺖ. مَشیّت ﺩﺭ ﻫﺮ= ; ﺣﺎل هست ﻭلی ﺪﺭ ﺍʌ= 51;ﺮ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﺻﺖ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻋﺪم &#= 65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻣ= ﻘﺮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ شاید ʄ= 00;ﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭس&#= 1604;وک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭپس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65255;ﺪ. ﺍﺩﺧﺎل ﺪﺭﺟﻬ= 5256;ﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺑﺠﻬنم ﻴﺎ ﺟﻬ= 5166;ﻧﻮم ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 4404;ﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺭﺟ= ﻌﺖ ﻧﻴک ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺩ&#= 65197; ﻳک ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ &#= 65169;ﺸﺮﻯ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺻﻮﺭ= 5173; ﻧﻮع فوق بشری = ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻮﺭﻭﺩ ﺑ= 5170;ﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم الهی ᥷= 4;ﺭﻫﻤﻴﻥ ﺠﻬﺎﻥ فرشته گونه اﺳﺖ. ﮐﻪž= 0;َهَنّم ﻮﺟﺤﻴم ﻤُﻌر¡= 4;بّ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﻔﻈ ﻴﻮ&= #65255;ﺎﻧﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﻮﻫﺎ&#= 65255;ﻮم ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺳﭙس &= #65169;ﻘﺮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﻴﺮ &= #65261; ﺷﺮ ﺻﺤﺖ ﻳﺎ بیماﺭﻯ اﺳﺖ ᥷= 3;ﺭﺳﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﻞ ﺳل&#= 1740;م و سالم ﺨﻴﺮﻃل= ;بی و تکامل ﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫA= 198;ﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #65261; ﺟﻨﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #64380;ﻮﻥ ﻨمی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗ= 4401;ﺎﻣل ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻘ&= #1604; ﺒﻴﻤﺎﺭ ﻭﺭﻭﺍ&#= 65253; ﻮ ﻧﺎ ﺧﻮﺩﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﻭ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ&= #65227;ﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ &= #65165;ﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ اﺧﻠﺎقی ﻮ ﻋﺎA= 193;ﺍﺕ ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﻭ&= #65251;ﻠﮑات ﺷﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺣتی اﻣﺎﻣﺎﻥ غیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺣﺮﺍم ﺰﺍﺩ&#= 65257; درفطرت ﺧﻮﺍﻧ= ﺪﻩ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﻧگی ﺮ= 5165;ﻋﻠﺖ ﻋﺪم سلوک الهی اﻧﻬﺎ ﺩᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴ= فی ﺪﺭﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ اﻧﺴ= 5166;ﻥ ﺪﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺧﺮ&#= 65165;ﺏ ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭ ﺩ&#= 65255;ﻴﺎ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ= ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒال ﺸ= 5260;ﻮﺕ ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ = ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻮ ﺗﺤﮑم ﻮﺑﺮﺗ&#= 65198;ﻯ ﺠﻮئی ﺒﺮﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪﻩ ﻭ&#= 65175;ﺮک سلوک الهی ﻮﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠ= ﺎق ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻤﻴﺠﻮ&#= 65267;ﻨﺪ.ﻋﺪم ﺘﻤﺎﻳل ﺒﺘﮑﺎ= 5251;ل ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ علاʌ= 51;ﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻮﻋﻘ&#= 65168; ﻣﺎﻧﺪگی ﻤﻘﺎA= 249; ﺗﮑﺎﻣلی ﺮﻭح = 75;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1598 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ52= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪل ﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ: <= b>اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ᥳ= 5;ﻥ لا ﺗﺘﻮﻫّﻤﻪ A= 261;ﺍﻟﻌﺪﻝ ﺃﻥ لا ﺗﺘّهمه= ; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻥ = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻮ&= #65259;ّم ﻨﺸﻮﻯ (ﺧﺪﺍ ﺭﺍ= ﺩﺭ ﻭﻫم ﺨﻮﺩ ﻣﺠﺴ&#= 1617;م ﻮ ﻣﺘﺸﺒّﻪ ﺑﭽ&#= 65268;ﺰﻯ ﻨﺪﺍﻧﻰ که خوž= 3; را در توحید ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭﺳﻠﻮﻙ &= #1576;دانی . ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ= ;ﻮﺩ ﻫﺮ تجلّی ﻤﻨᥴ= 6;ﺳﺐ ﺭﺍ از خودش را= ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ= ﺧﺎﻃﺮ شاهدﺁﻥ هر تج&= #1604;ّی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65169;ﻌﺪﻯ سالک باﻗی با&#= 65207;ﺪ. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﻣﻨﮑﺮ&#= 65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮ&= #65259;ّم ﺪﺭ ﻭﻫم ﻮﺗﺨﻴ&#= 1604; ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪﺍ&#= 65253; ﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭﻟ&= #65264; ﻣﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی است که ﺩ&= #65203;ﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; منکر ﻫﺴﺘﻨﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑ= ﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258;ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﺘﺠلیاتی می ﺒ= ﺒﻴﻨند ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻮﻫﻤﮕ&#= 65264; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺰﺭ= 11; اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺃﺑ= ﺮ ﻭﻋﻘل ﻮﺩﻭﺩ ﻭ&#= 65255;ﻈﺎﻳﺮ ﺍﻥ ﺘﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ) ﻭﻋﺪل آن اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻬم ﻨ&#= 64401;ﻨﻰ (ﻋﺪل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ عاﺩ= 5247;ﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻬ&= #1605; و عامل گناﻫﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻧدانی .ﻭA= 165;ﻟّﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻋﺎمل ثوﺍﺏ ﻭﺗﮑﺎﻣ= 04; ﺨﻮﻳﺶ ﺩﺍﻧﺴﺘﻥ ﺪﺭﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻳ&#= 65256;ﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺳﺘم ﺒﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻥ ﻨ= ﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﻴﮑﻴﻬ&#= 65166; ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺯﺷﺘ= ﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣتی ﻨﻴﮑﻴﻬﺎA= 263; آﻧﻬﺎ ﺷﺮک ﻮﮔ= 5256;ﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺯ خود= 588;ان ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1599 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿA= 166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ52 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﮐسی ﮕﻔﺖ ﻣﺮﺩ= 605; ﻤﺎ ﺭﺍ(ﭘﻴﺮﻭﺍ&= #65253;اﻣﺎﻡ) ﻣﺘﻬم ﺒﺘﺸﺒﻴ= 5258; ﻭ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮑ= ﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺒﺎﺭ &= #65199;ﻳﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻘ&#= 65170;لی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍ= 5193; ﺃﺧ= 5170;ﺮنی عن اﻟﺎﺧﺒﺎﺭ A= 165;ﻟتی ﺮُﻭﻳﺖ ﻋﻥ ﺁﺑ&#= 65166;ئی فی اﻟﺘﺸﺒﻴﻪ A= 261; ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺃﮐثر = 5155;ﻡ ﺍﻟﺄﺧﺒﺎﺭ ﺍﻟ&#= 1578;ی ﺮﻭﻳﺖ ﻋﻥ اﻟن= 576;یّ فی ﺬﻟک ﺍﻳﺎ ﺍﺧﺒ= ;ﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭﺟ&= #65170;ﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﺪ&= #65197;ﺍﻥ ﻤﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳ&= #65174;ﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻧﻘل کرده اﻧﺪ= ;. (ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰ &#= 65251;ﻄﺎﻟبی ﺒﻴﺎﻥ کرﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺑﻮﻯ ﺠﺒﺮ ﻭﺗﺸ&= #65170;ﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ اﺳﺘﺸﻤ&#= 65166;م ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﺍﻳﻥ ﺪ&= #65261; ﻣﻮﺿﻮع ﺠﺪﺍ ﺍ&#= 65199;ﻫﻢ ﻳکی ﺠَﺒﺮ ﮐﻪ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﺯﺍ&= #65193;ﻯ ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧگ= 601;ته ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﻌﺪم اﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﺗﺸﺒﻴﻪ= ) تَصوّر ﺑﺎﻃل ﻮﻣﺠﺴم = 575;ﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮ&= #65263; ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺩ&#= 65197; ﺷأﻥ ﻔﻬم نوع بشری ﺍﻣﺪﻩ. ﮐA= 258; ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ تجل= 17;یات الهی ﺮﺍ ﺑﻨﺤʌ= 62;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺷﺒﻴﻪ = ﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﻬمه = 07;ست.ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻘﺒﻮل اﺳﺖ. ﻭ&#= 65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﺼﻮ&#= 65197; ﻭ ﻭﻫﻢ آفرینش= ; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﺑ&= #1591;ی ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺎﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻳ&#= 65174; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ= ﺍﻣﺎم ﻔﺮﻣﻮﺩ: ﻔﻠﻴ᥼= 0;ﻮﻟﻮﺍ ﺍﻥّ ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﮐﺎﻥ ﻴﻘﻮل ﺒﺎ&#= 65247;ﺘﺸﺒﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺍﺫﺍ = ﭘس ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺘﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﻭﺟﺒﺮﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ؟ ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﺬﺍﻫﺐ اﺳﻠﺎ= 605;ی ﺒﺮﺍﻯ اﺣﺘﺮﺍ= 605; ﺒﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﻤﺘفق هستند. ﻭ= ;لی ﺴﺎﺋل ﺒﺎﻣﺎﻡ &#= 65197;ﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳ&#= 65253; ﻤﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻧگفته ﺑﻠﮑﻪ ʋ= 65;ﺯ اﻭ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ(ﻳﻌنی ﺘﻤ= 5166;م ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻣﺘﺰﻟﺰل اﺯﺍA= 197;ﺯﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65166;ﻃﺮ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ اﺯﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑ= 5268;ﻔﺘﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺟ&#= 65228;ل ﺨﺒﺮ ﻭ ﺩﺳﺖ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻫﺴﺖ ﻭلی ﺘﻌﻤ= 5268;م ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳ= ﺪ ﺩﻳﺪ ﺑﺎقُرآن= ; ﻴﺎ همان سلوک الهی ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب قُرّهﻫﺎ&#= 65263; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭽﻪ ﺍﺭ&= #65175;ﺒﺎطی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﺗ= ﻔﺴﻴﺮﺩﺭﺳتی ﺴﻠﻮکی اﺯﮔﻔʋ= 76;ﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﻨ&#= 65264; ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺮ&= #65261;ﺍﻳﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; شاهد ﺍﻥ ﻨﺸﺎʌ= 53; ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #64380;ﻮﻥ ﺘﺸﺒﻴﻪ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍ= ;قع اﺯ ﻳﻚ تجلّی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺟﺒﺮ ﻧﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﻣﺮا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 587;لوک الهی ﺪﺭ ﺑُﺮ᥷= 3; ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﮐ= ;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; لاﺟﺮم ﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎ= 5197; ﺟﺮم ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ= ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻧﻴ&#= 65200; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺟ&= #65268;ﻪ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻔﻴﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎ&= #65249; ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻧگفته ﺑﻠﮑﻪ ʋ= 97;ﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﭘس ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ گفته ﭘﺪﺭﺍﻥ ʌ= 52;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥ گو= 5255;ﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ. ﻳﻌ= ﻨی اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨگف= 8;هﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﺭ&#= 65215;ﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﻥ ﻘʋ= 66;ل ﺒﺎﻟﺘﺸﺒﻴﻪ ﻭ &= #65165;ﻟﺠﺒﺮ ﻓﻬﻮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣ&= #65208;ﺮﻙﻭ ﻧﺤﻥ ﻤﻨﻪ ﺑﺮّ&#= 1575;ء فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ = 5165;ﻟﺂﺧﺮﻩ ﺍﻧّﻤﺎ ﻭُضع = 5;ﻟﺄﺧﺒﺎﺭ ﻋﻨّ فی اﻟﺘﺸʋ= 70;ﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺍﻟﻐ&= #65248;ﺎة ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺼﻐّﺮ= 5261;ﺍ ﻋﻈمة ﺍﻟﻠﻪ ﻓ= 5252;ﻥ ﺃﺣﺒّﻬم ﻔﻘﺪ = 5155;ﺑﻐﻀﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺃﺑﻐﻀﻬم &#= 65236;ﻘﺪ ﺃﺣﺒّﻨﺎ ﻭﻣﻥ &#= 65262;ﺍﻟﺎﻫم ﻔﻘﺪ ﻋﺎﺩﺍﻧﺎ &= #65261; ﻣﻥ عاﺩﺍﻫم ﻔA= 240;ﺪ ﻭﺍﻟﺎﻧﺎ ﻭﻣﻥ &= #65262;ﺻلهم ﻔﻘﺪ ﻃﻌﻨﻨﺎ ﻭ&= #65251;ﻥﻘﻄﻌﻬم ﻔﻘﺪ ﻭﺻﻠﻨﺎ ﻭ&= #65251;ﻥ ﺠﻔﺎﻫم ﻔﻘﺪ ﺑ&#= 65198;ّﻧﺎ ﻭﻣﻥ ﺒّﺮﻫم ﻔ= 5240;ﺪ ﺟﻔﺎﻧﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃ= ﮐﺮﻣﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﻫﺎﻧﻨﺎ &= #65261; ﻣﻦ ﺃﻫﺎﻧﻬم ﻔ&#= 65240;ﺪ ﺃﮐﺮﻣﻨﺎ ﻭﻣﻥ &= #65240;ﺒﻠﻬم ﻔﻘﺪ ﺭﺩّﻧﺎ ﻭ&#= 65251;ﻥ ﺮﺩّﻫم ﻔﻘﺪ ﻗ= 5170;ﻠﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺃﺣﺴﻦ ﺍﻟ&= #65268;ﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﺳاء اﻟA= 268;ﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺳاء اﻟ= 5268;ﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﺣﺴﻥ اﻟ&#= 65268;ﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺼﺪّﻗﻬم = 5236;ﻘﺪ ﮐﺬّﺑﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ کذّﺑﻬم ﻔﻘﺪ ʌ= 11;ﺪّﻗﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃﻋﻄﺎﻫم &= #65236;ﻘﺪ ﺣﺮّﻣﻨﺎ ﻭﻣﻥ &#= 65188;ﺮّﻣﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﻋﻄﺎﻧﺎ &= #65251;ﻥ کاﻥ ﻤﻥﺸﻴﻌﺘA= 256;ﺎ ﻓﻠﺎ ﻳﺘّﺨﺬﻥ &#= 65252;ﻨﻬم ﻮﻟﻴّﺎ ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65212;ﻴﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﺯ ʋ= 83;ﺒﺮ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣﺸﺮک اﺳﺖ. ﻭﻣﺎ (ﻭﻟﺎ= ﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی) ﺍﺯ ﺍﻧﺎA= 253; ﻤﺘﻨﻔﺮ ﻭ ﺑﻴﺰ&= #65165;ﺭ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻭ ﺍﻳﻥ= آخوندﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی غیرﺳﻠﻮکی هس&= #1578;ند ﭼﻪﺳنّی ﻴﺎ ﺷA= 268;ﻌﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺸﺒﻴﻪ = ﻭ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194;. ﭼﻮﻥعدم سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 255;ﺨﻮﺍﺳﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭﺣتی ﻮﺍﺩﺍﺭ = 4400;ﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺎﻥ ﺑﮕﻨﺎﻩ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒل= 740; اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ. ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻴﺰﺍ&#= 65197; ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺮﺕ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ = ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ= ﻓﮑﺮ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻧ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑسلوک الهی ﺘ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋک ﺒ&#= 65198;ﺳﻨﺪ) ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺗﺸﺒ&= #65268;ﻪ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻤﺎ= ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﺯ ﻏُﻠﺎﺕ ﻭ ﺯﻳﺎ&#= 65193;ﻩ ﮔﻮﻳﺎﻥ مبالغه آمیز = 5252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯﻣﺎ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ ﻭلی ﺒﺪﻳﻥ ﻮﺳ= 5268;ﻠﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﮐﻮﭼک &= #65244;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﻭﻳﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. &= #64344;س ﺗﻤﺎم اﻳﻥ غُلاﺕ ﺯﻳﺎﺩ᥽= 7; ﮔﻮﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﻴﻌﻪ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ ﻤﺎ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻧﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻔﺮﺕ ﻧ= ﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺎ ﺍﻧ&#= 65166;ﻥ ﺪﺷﻤنی کند ﺑ᥽= 2;ﺎ ﺧﺪﻣﺖ و محبّت= ; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮﮐس ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﭙﺬ&= #65267;ﺮﺩ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﺪﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺂﻧﺎ= 5253;ﻮﻓﺎ ﮐﻨﺪ ﺑﻤﺎ ﺟﻔﺎ = ﮐﺮﺩﻩ.ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺭ= ﺩ ﮐﻨﺪ ﻣﺎﺭﺍ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻴکی ﺒ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﺑﺪﻯ ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ = ﻭﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩﻥ اﻧﺎﻥ ﺗﮑﺬﻳﺐ &#= 65251;ﺎﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; کرﺩﻥ اﻧﺎﻥ عطاﻯ اﻧﻬﺎ ﺑʌ= 52;ﺎ ﺍﺳﺖ. ( ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ;ﺎ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻏُﻠﺎﺕ &#= 65207;ﻴﻌﻪ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺩﺷﻤ&#= 65256;ﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻧﺸﻮﺩ. = ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭﺵ ﺍﺯ ﻏ&= #1615;ﻠﺎﺕ آخوندﻫﺎﻯ ﺸﻴ= ;ﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ.ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ &= #65193;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺒﺘﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﻭﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ.ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﺍﻣﺎم اﻳﺮﺍﻧA= 268;ﺎﻥ اﻧﻘﻠﺎبی اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﮔﻔﺖ سلوک الهی ﺮﻳﺎﺿﺖ ʋ= 65;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65170;ﺮﺧﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻧﺮﺍ &#= 65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣثلا ﻣ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ. &= #65193;ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺼ&#= 65166;ﻓﺎ ﺍﻥ اﻧﺪﻙ شایž= 7;تگان ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﺠﺎﻣ&#= 65228;ﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ شایسته ﻭﺑﺎﻳ= ﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎﺋﻴﮑﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل کمکی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5194;ﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﻤﻮﻧﻪ = ﺟﺒﺮ ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍ&= #65259;ﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ آخ = 8;ندﻫﺎﻯ اﻧﺎﻥ همین ﺍ᥺= 7;ﺘﺮﺍﺽ ﻭﻧﻔﺮﻳﻥ ﻨﺎﻣ&#= 65258; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی &= #65170;ﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ (ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﻭﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ (ﻭﻟﺎﻳﺖ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ اله®= 0; ﺸﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;تجلّیات الهی اﺳﺖ. ﻭلی= ; ﺁﻧﺎﻥ ﻤﺎنع اﺯ ﺳﻠﻮ= 05; ﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ عباﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐʌ= 64; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس ﺍﺯ ﺷ= ﻴﻌﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌنی &= #65170;ﺪﻧﺒﺎل ﺸﻌﺎع ﻨﻮﺭﻯ ﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺎ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻠﻘﺎﻯ الهی ﺒʋ= 66;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺰﺏ ﺳ= ﻴﺎسی ﻮﻣﺬﻫﺐ ﺭﺳمی = 578;شیّع غیر ﺳﻠﻮکی ﺒᥴ= 6;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻣ= ﺬﺍﻫﺐ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺍﺯ ﺁﻧﻬ= ﺎ ﻭلی ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ &#= 64344;ﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻣﺤﺒ= 5174; ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺼ= ﻴﺮ ﻭ ﻳﺎﻭﺭﻯ ﻨﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﻠﻘﺎ= 5263; الهی ﺪﺭ ﻗﺎﺋ = 5; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺮﺳﺎ= 5255;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1601 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺳﺎﺋلی ﻤﻴ= 4345;ﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ) ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ؟ ﺍﻣﺎم ﭙ= ﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺎﺩل ﺘﺮﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭعزیزﺗ᥷= 8; ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐ&#= 65258; ﺗﻔﻮﻳﺾ و واگذار ﻧﻤﺎﻳ= ﺪ: اﻟﺠﺒﺮ ﻫﻮ ﺍﻟ= ;ﮑُﺮﻩ ﻓﺎﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭ&#= 1705; ﻮ ﺗﻌﺎلی لم ﻴ@= 401;ﺮﻩ علیّ ﻤﻌﺼﻴﺘ᥽= 8; ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﺍﻟﺠﺒ= 5198; ﺃﻥ ﻴﺠﺒﺮ ﺍﻟﺮ&= #1580;َلّ علیّ ﻤﺎ ﻳﮑﺮʌ= 57; ﻭعلیّ ﻤﺎﻟﺎ ﻳﺸﺘﻬﻰ &= #64400;ﺎﻟﺮجَلّ ﻴﻐﻠﺐ علیّ ﺃʌ= 53; ﻴُﻀرَبّ ﺃﻭ ﻳُﻘطع ﻴﺪA= 257; ﺟﺒﺮ ﻫﻤﺎﻥ اᤨ= 0;ﺮﺍﻩ (ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ ﮐ= سی ﺒﺎﺷﺪ) ﮐﻪ ﺑﺮﮐ= ﺎﺭﻯ ﻮﺍﺩﺍﺭ ﺷﻮﺩ ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ= 5197; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧمی کند (ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺩ= 5165;ﺭ ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧ= ﻮبی کرﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤ= 579; ﻗﺮﺍﺭﻧﻤﻴﮕﻴ= 5198;ﺩ) ﻳﺎ ﺑﮑﺎﺭﻯ که &#= 64400;سی ﺪﻭﺳﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐسی ﺮ= 5165; ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺰ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ&= #65239;طع ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻳﺎ ﮐ= سی که ﻗﺪرتی ﺪﺍ᥸= 7;ﺖ ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ = ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻔﺄﻣّﺎ ﻣَﻥ ﺃ= تی الی ﺃﻣﺮ ﻃﺎئŸ= 3;ا ﻣﺤﺒّﺎ ﻟﻪ ﻳﻌ&#= 1591;یّع اﻠﻴﻪ ﻣﺎﻟﻪ ﻟ&#= 65268;ﻨﺎل ﺸﻬﻮﺗﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65195;ﻟک ﺒﺠﺒﺮ ﺍﻧّﻤﺎ &#= 65165;ﻟﺠﺒﺮ ﻣﻥ اﮐﺮﻫﻪ ﻋﻠ&#= 65268;ﻪ ﺃﻭ ﺍﻏﻀﺐ حتّ= 40; ﻔﻌل ﻤﺎﻟﺎ ﻳﺮﻳﺪ ﻭ = ﻟﺎ ﻳﺸﺘﻬﻴﻪ ﻭ ﺫﻟ&= #1705; ﻜﺃﻥ اﻟﻠﻪ لم = 5268;ﺠﻌل ﻠﻬم هوﻯ ﻮﻟﺎ = 5207;ﻬﻮة ﻭ ﻟﺎ ﻣﺤبّة ﻭ= 5247;ﺎ ﻣشیة ﺍﻟّﺎ ﻓʌ= 68;ﻤﺎ علم ﺃﻧّﻪ ﮐﺎʌ= 53; ﻤﻨﻬﻢ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳﺠﺮ&#= 65261;ﻥ فی علمه ﻭ ﻗﻀᥴ= 6;ﺋﻪ ﻭ ﻗﺪﺭة ﻋلی اA= 247;ﺬﻯ فی علمه ﻭ ﮐﺘᥴ= 6;ﺑﻪ ﺍﻟﺴﺎﺑق ﻔﻴﻬ= 605; ﻘﺒل ﺨﻠﻘﻬﻢ ﻭ &= #65165;ﻟﺬﻯ علم ﺃﻧّﻪ ﻏﻴʋ= 98; ﮐﺎﺋﻥ ﻤﻨﻬﻢ ﻫﻮ ﺍﻟﺬ = ﻯﻠم ﻴﺠﻌل ﻠﻬم ﺸﻬ= 5262;ة ﻭﻟﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ʋ= 65;ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺪﺍﻭ= 5219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎل &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺎﻣ&= #65268;ﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣ&= #65212;ﺮﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺟﺒﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺟﺒﺮ ﺑﺎ ﻏﻀﺐ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭﺍ&= #65193;ﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ هَو¡= 4;س ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻳﺎ ﻋﻠ= ﺎﻗﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ &= #65194;ﺭ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨ&= #65166;ﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺒل هم ﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ.= ﻭﺍﻧﺎﻥ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺩﺭ ﻋلم ﻮﺍﮔﺎ= 5259;ﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻀﺎ ﻭﺩﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﻗَﺪَﺭ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺒ= ﻠﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﭘﻴ&= #65208;ﻴﻦﻗﺒل اﺯ آفرینش ﺍﻧ= ﻬﺎ قبت ﺑﻮﺩﻩ (ﮊﻧ= 5176;ﻴک ﺮﻭحی اﻓﺮﺍﺩ A= 255;ﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;لی کنونی اﻧﻬﺎ) ᥾= 1; ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻠﺖ = ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ= ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65207;أﻥ ﻮﻣﻘﺎم هرﮐس ʋ= 93;ﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65267;ﺎ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯ= ;ﻝ ﺑﺮﺍﻩﺍ ﻓﺘﺎﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﺮ&#= 65165;ﻭﺍﻥ ﻘﺒلی ﺒﺸﺮﻯ ﺑ= 5166;ﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;عی اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩ&= #65197; نوع بشری ﺍﻣﺮ= ﻭﺯ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺸﺨﺺ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ = ﻟﺬﺕ ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ ﺍﺳ= ﺮﺍﻑ ﺑﺎﻃﻞ ﮐﻨﺪ. ﻭﺩ= ﺭﻋﻮﺽ ﺑﺪﺭﺟﺎتی ﺒﺮA= 187;ﺴﺐ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﻨﻮعی ﺒﺮﻭﺩ ﺗ= 5166; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ سلو= 05; الهی ﺘﺎﺷﻬﻮ᥷= 3; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᤢ= 5;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602;ا ﻧﻴکی اﺳﺖ ﻭﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #65251;ﻄﺎﺑق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ اﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺟﺴمی ﻮ= ; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ = ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 1606;د کاﺭﻯ کند ﮐﻪ ʌ= 59;ﻴچ کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻯ ﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس &#= 65169;ﮑﻨﺪ ﻭﺟﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺑﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65194;ﺳﺖ ﻧﺰﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﻭﻗ&= #1578;ی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻴﺎﻓﺖ ﺍ&#= 65255;ﮕﺎﻩ ﻫﻴچ گناهی ﺒﺮ= ;ﺍﻳﺶ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻣﻌﺼﻮم ﻮﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻫﺮ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍتی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1602- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; <s= pan dir=3DLTR>:&= #65252;ﻨﺰلة ﺑﻴﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟ= 5176;ﻴﻥ فی اﻟﻤﻌﺎصی ᥾= 2; ﺳﺎﺋﺮ ﺍﻟﺎﺷﻴاء ﻓﺎA= 247;ﻠﻪ جَلّ ﻮعَزّ ﺍ&= #65247;ﻔﺎﻋﻞ ﻟﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻘﺎض&#= 1740; ﻮ ﺍﻟﻤﻘﺪﺭ ﻭ ﺍ= ﻟﻤﺪﺑّﺮ ﻣﻘ&#= 65166;م ﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺑﻴﻥ = ﺪﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ ( ﻳﺎ همان ﺍﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻦ ﻭﻳﺎﺣ= 5166;ﻟﺖ و شِقّ ﺳﻮم ﺒ᥾= 8;ﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197;) ﺑﺮﺍﻯ گناﻫﺎʌ= 53; ﻮﺳﺎﻳﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺑﺤث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﻭﻧ= 5258; ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﮐﺎ= 5197;ﻫﺎﻯ ﻨﻴﻚ ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼ&= #65198;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ گناه ﻧﮑﺮﺩﻥ ʄ= 00;ﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻟﺎﺯم اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻣﺎ ﮔﻨﺎﻫﻴﮑ&#= 65258; ﺟﺒﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻣ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﻋﺎ&= #65193;ﺕ ﻭﺧﻄﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻓﮑﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺣﺎﺩیث ﺍﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح = 575;ﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮ&= #65239;ﺘﺎ ﻣﻴﺒﺨﺸﺪ ﻭﺑﺎ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّﺍﻟ= ;ﻨﻮع ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ سلوª= 5; الهی ﻋﻔﻮﻋمی= ﻮﺩﺍﺋﻢ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی گناﻩ ᥽= 5;ﮑﺮﺩﻩ ﻭﺗﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﺩ&#= 65197; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻮﺩﻥ &= #65170;ﺎﺯ ﻣﺸﺮک ﻮﺩﺭ ﺑﺪ&#= 65175;ﺮﻳﻥ گوﻧﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﺳﺎﻳﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﻨﻴﺰ ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﻣﻄﺮح هستند. ᥾= 1;ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻳﻌنی ﻮ= 5223;ﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﻨﺪﺍﺩﻥ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺗﻮﺍﻥ همه ﺍﻋﻤﺎل ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ ﻭلی ﻔﮑﺮ ﻭﻣﻴ= 604; ﻮﻧﻴّﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮﺭﻭح®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯ = ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻮ= ﻣﻘام الهی ﺘﮑﺎﻣلی= ﺮﻭح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;. ﺧﺪﺍ ﻓﺎﻋل ﻮﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮﮐﺎ&#= 65197;ﻯ اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ &#= 65153;ﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﻮﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺩﺍﺩﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎ&#= 65199;ﻯ ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪﻯ &= #65198;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. (ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﺤ= ث ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل عباﺩﻯ ﻮ ﺯﻧﺪ= 11;ی ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺭﻓ&= #65176;ﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل اﻧﻬ= 5166; ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ دواب وﺣﻴﻮﺍﻧ= ;ﺎﺕ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥنوعی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ لا یتغیّر ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩ&= #65197; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻨﻴﺰ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ ﻘﻀ= 5166;ﻭﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍتی اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ = ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺍﻣA= 176;ﻴﺎﺯﺍﺕ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻧ= 5260;ﺎ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ &= #65235;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺳﺎﻟک ﭙس &= #65165;ﺯﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ اﻭ آغاز ﻣﻴﮕ᥷= 8;ﺩﺩ. ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻭ= ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎʋ= 69;ﺎ ﺍﺭﺯﻳﺎبی اﻋʌ= 52;ﺎل عباﺩﻯ ﭼﻮﻥ ﺘA= 252;ﺮﮐﺰ ﻭﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﻮ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺭﻭﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺤﻠﻴﻪ ﺑﻤﺮﺯ (ﺣتی اﻋ= 5248;ﻢ) الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻓﺎﻋل ﻔﻌﻞ هرA= 207;ﺨﺺﺣتی ﺪﺭ ﮔﻨﺎه کاﺭA= 263; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻗﺪﺭﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; اﺟﺮﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ &#= 65235;ﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﺬ ﺍﻓﮑ&= #65198; ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 199;ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎ= ;ﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺗﻌﻤﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺧﻄﺎ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺍﺗﻔﺎ&#= 65239;ﻰ ﻭﺑﺮﺣﺴﺐﻋﺎﺩ= 5173; ﻭﻏﻔﻠﺖ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻭضع اﻣﺮﻭﺯ ﺭA= 261;ح ﻮﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎ&#= 65257; ﺷﺨصی اﺳﺖ. ﻭﻧ= 5258; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. (ﻣ= ;ﻘﺪّﺭ) ﺩﺭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺩﺭ&= #65165;ﻣﺪﻩ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺪ&#= 65257;ﻭ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭﮐﺎف= 40; ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&#= 65194;ﺭﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻣﻌاصی ﻴA= 166; ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎ و ﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎﻥ هستند ﻭلی ﺒﻤ= ﻌنی ﺘﻤﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﻥ کشی ﻨﻤﻮﺩﻥ ﺑA= 198;ﺍﻯ عئم اﺟﺮﺍﻯ ا᥽= 1;ﺮالهی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻋﻤﺎ= 5245; ثوﺍﺏ ﺩﺭ ﻇﺎﻫ= 5198; ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ سل= 608;ک الهی ﻭﻳﺎ ﺣتی کافی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻤﻮﺍﺯﺍﺕ سلوک الهی ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺤﺮﺍم ﻮﮔﻨﺎﻩ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺮﺍم ﻮﺣﻠﺎل = 575;ﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻗﺎﻧﻮنی ﻮﻋﺮA= 233; ﺟﺎﺭﻯ ﻮ ﻗﺮﺍﺭ&= #65193;ﺍﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻗﺎ&#= 65169;ل ﻄﺮح ﺨﺎﺭج اﺯ = 5165;ﻣﺮ سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﻪ ﺍﻧﮑﻪ آخ= 608;ندﻫﺎ ﺑﻨﺎم ﻔﻘﻪ ﻭﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭضع کنند .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1603 -ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿʋ= 66; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لاﻳﮑﻮﻥ اﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻥ ﻤﻮٴﻤﻨﺎ ﺣﻘّA= 166; حتّی ﻴﻌلم ﺃﻥ= ; ﻤﺎ ﺃﺻﺎﺑﻪ لم ﻴﮑ= 5253; ﻠﻴﺨﻄﺌﻪ ﻭ ﻣﺎ&= #65155;ﺧﻄﺄﻩ ﻟم ﻴﮑﻥ ﻠﻴﺼﻴ&#= 65170;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮﺍقع&= #1740; ﻮ ﺑﺤﻖ ( ﺍﻭم کننده ﻭ سالک&#= 1575;ن الهی ﮐﻪ ﺑﺮﻭʌ= 05; ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺑﺴﻤﺖ حقّ ﻗ= 5198;ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﻄﺎئی ﺪﻭﺭ ﺍ= 5199; ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ) ﺗﻨ= ﻬﺎ ﻭﻗتی ﻮﺍﻗﻌﺎ = 5251;ﻮٴﻤﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﺗﻔﺎ&#= 1602; اﻓﺘﺎﺩ ﻧمی ﺘA= 262;ﺍﻧﺴﺖ ﻧﻴﻔﺘﺪ. ﻭﻫﺮ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍ= ﻭ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻴﻔﺘ= 5166;ﺩ ﻧﻤﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺍ&#= 65175;ﻔﺎقی ﺒﻴﻔﺘﺪ(ﻣﻮٴﻤ= 5253; ﻮﺍقعی ﭙﻴﺮﻭ A= 165;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ بمعرفی خداوند ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ ﻭﻧﻪ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﻚ. ﻭﭘ= 5268;ﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻭﻯ &= #65208;ﺪﻩ ﻭ ﻫﺪﻑ ﮔﻴﺮﻯ ﺸ= ﺪﻩ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ اﺗﻔﺎقی ﻮ ﻳﺎ = 5165;ﺷﺘﺒﺎهی ﺪﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ الهی = 7;ستند. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺒﺮ ﺍ= ﻋﻤﺎل اﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 64402; ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻦ &= #65255;ﻮع ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍئ= 40; ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ اﻧﻬ= 5166; ﺍﺳﺖ. (ﺍﺻﺎﺏ) ﻣ᥹= 2;ﻴﺒﺖ ﻭﺍﺭ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺑ&= #65166; ﺻﻮﺍﺏ ﻭﺩﺭﺳت= 740; ﺪﺭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭﺻﻮا= 5167; ﻭ(ﺳﻤﺖ ﺩﺭ ﻗﺼﺪ= ) الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻦ ﺑﻠ&#= 65166;ﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65165;ﺯ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻧﺼ&= #65268;ﺐ ﺍﻭ ﻧﺸﺪ ﻧﻪ ﻓﻘ= ﻂ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ ﺣ&= #65262;ﺍﺩث ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻋﺪم کسب ﺍﻣﺘʌ= 68;ﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﺎش= 740; اﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﻧﺪﻳﺪﻥ عباA= 193;ﺍﺕ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﺎفی ﻨﺪﺍﻧﺴA= 176;ﻪ. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; کرﺍﻣﺎﺕ الهی= ﺒﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺮﻯ ﺍﺗ&= #65236;ﺎقی ﻨﺒﻮﺩﻩ. ﺧﻠﺎﺻ&= #65258; ﺣﺪﻳث ﻟﺰﻭم ﺘ= 5262;کُلّ ﺴﺎﻟک ﺒﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧ= ﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳتی اA= 255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﻋ&= #65268;بی ﻮ ﻣﺎنعی اﺯ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺑﺎ جِدّیت ﺑﻴ= ;ﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺗفع = 5256;ﻤﻮﺩﻥ اﻥ ﺒﮑﻮﺷﺪ. ﺟﺒ&= #65198; الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 75;ﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ &= #65261;ﺩﺍﺩﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; اجرﺍﻯ اﻋﻤﺎل اﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮ&= #65227;ﻪﺍﻯ اﺯ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﺯﻟﻰ) ﺑﺮﺍﻯ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عبور A= 165;ﺯ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍʌ= 25;. ﻭ ثاﻧﻴﺎ (ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﮐﻪ ﺭﻭح&= #1740; ﺘﺎ ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮع&#= 1740; ﺪﺭﺟﺎ ﻣﻴﺰﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮع= 740;ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘ= ﻴﮑﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﮐﻤﺎ&= #65245; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺳﻮﻡ (ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻔﺮﺩﻯ) ﺑﺮﺍﻯ هرﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮA= 263; کنونی ﻮﺯﻧﺪﮔ= ;ﻰ ﻣﻌﻤﻮلی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺸت&#= 1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻮﻓﻘﺎ&#= 65253; اﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ= 5258; ﻭجَهَنّمی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ اﺯﺗﻮﻟﺪ ﮔﺬﺷ= 5176;ﻪ ﺧﻮﺩ می ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﭼﻬﺎﺭﻡ (ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻮ ﻣﻌﺮفی= ; ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻌ&#= 65240;ﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍج&#= 1614;لّ ﻭﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺎ ﺑِﺪﺍء ﻭمَشی= ّت ﺧﺎﺹ الهی ﺪﺳʋ= 74; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺸﺨﺼﺎ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ ب= 616;دای آﺧﺮ الهی ﺪﺳ᥵= 4; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻔ&= #65176;ﻢ مَعصومیّت ﻭ &#= 65251;ﺼﻮﻧﻴﺖ ﻭ ﻭﺟﻮﺏ ﺑﻬﺸﺘ&= #65260;ﺎ ﻭﻣﺤﺎل گرﺩﻳʋ= 94;ﻥ ﺠﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺗﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ﺪﺳﺖ ﻣﻴA= 194;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ&= #65259;ﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻮﺍ&#= 65253; ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; اﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ &= #65165;ﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻫﺮ &= #65247;ﺤﻈﻪﺍﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.<o:p></o:= p> حدیث 1604 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺴﺎﮐﻴﻥ ا᥼= 7;ﻘﺪﺭیّة ﺃﺭﺍﺩﻭﺍ ﺃﻥ ﻴ&= #65212;ﻔﻮا ﺍﺍﻟﻠﻪ عَزّ ʌ= 61; جَلّ ﺒﻌﺪﻟﻪ ﻓﺄﺧﺮ&#= 65183;ﻮﻩ ﻣﻥ ﻘﺪﺭﺗﻪ ﻭﺳ&= #65248;ﻄﺎﻧﻪ ﺑﻴﭽﺎﺭʌ= 57; ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ= 5193; ( ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺷﺘ= ﻥ اﺯﺧﻮﺩ) ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65228;ﺪل ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺯﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭﺳﻠﻄﻨﺖ ﺍﻭ ﻃ&= #65198;ﺩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. (ﻧفی &= #65240;ﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ = ﻫﺴتی ﻄﺮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ مَ&#= 1588;یّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﺟﺮﻳﺎﻥ اﻣﻮﺭ &#= 65261; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻗﺎﺋل &#= 65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺟﺮﻳ&= #65166;نی ﺮﺍ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ حالیکه ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ اﺯ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﻮﺩ &= #65251;ﺴﺌﻮﻝ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮﻳﺶ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65207;أﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی = 5262; ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ= 604; کرﺩﻩ ﻭﭘس ﺍﺯ = 5175;ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎبی ﻮ &#= 65169;ﺮﺭسی خودشان ﺒﻮﺩﻩ= ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﺤﺖ ﺗ= أثیرﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ &= #64395;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﻳﺎ &#= 65255;ﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻟﺬﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓﻄﺮ&= #65173; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺳ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65227;ﻤل کرﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺑﺮﺣ&= #65204;ﺐ ﻋﻘل ﻮﺍﺻﻮل عقلی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﺷﺨﺼﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧ= ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﻗﺎﺋل ﺒﻮ&#= 65183;ﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ اﺭA= 165;ﺩﻩ خودشان ﺍﻫﻤﻴ= ﺖ ﻗﺎﺋل ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﺍﻳﻨﺎﻥ هماﻥ A= 252;ﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ ﺩﻳ= 4405;ﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ هستند= ; ﮐﻪ آخوندﻫﺎ ﻭﻣﻠ= ;ّﺎﻫﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻏʌ= 68;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلی= 605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻔﮑﺮ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ = ﻭ ﻋﻤلی که ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65199;ﻯ ﺑﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻋﺒﺎﺩﺗﺸﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ= 5258; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﻘﺒ&#= 65262;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ&= #65193;ﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮﻯ ﺪﺭ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﻭ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎسی = 5192;ﻮﺩ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ﺍ (ﻗﺪﺭﻳﻪ) ﻣﻴﮕﻔ= ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯه= 585; ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋل هستند. ᥷= 3;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮعی ﺒﺎﻧﻬﺎ = 5193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍ= ﺣتی ﺒﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺍ= ﮔﺮﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻭ ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭﺳﺖ = ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺩﺍشتی ﺨﻮʋ= 93; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺯ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺣ&= #65204;ﺐ ﻋﻘل ﻔﻠﺴفی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﻮﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ &= #65153;ﻧﺎﻥ ﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭﭼﻪ ﺣﺪّﻯ اﺯ تجلّیات ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65264; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻭﺍﻫ&#= 1604; کلام ﻤﺬﻫﺒﻰ ʌ= 27;ﻤﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻨﻘﺶ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ &= #65261; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺳﺮﺯ&= #65251;ﻴنی اﺯ ﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ ﻃﺮﺩ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ&= #65203;ُﻠﻄﻪ ﻭ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻭ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﻭمَشیّت ﻫﺮ ﻟ= ;ﺤﻈﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ تمام ﻫﺴﺘﻰﻭ ʋ= 65;ﺯﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ&= #1607;َوَس ﻭﻣﻘﺎم ﺨﻮﺩ ﻭ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1605 - A= 261; ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ (ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻠﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﺍA= 247;ﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺃﻥ لا ﻳُﻌﺼﻰ ﻣﺎA= 191;لق اﺑﻠﻴس ᥴ= 5;ﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی گناﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻴ= 78;ی ﻨﮑﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍ&= #65169;ﻠﻴس ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﺍﻓﺮﻳ&= #65194;. ﺍﺑﻠﻴس ﺍﻫﺮﻳ= 5252;ﻦ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﻭ قُرآن اﺳﺖ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤ&#= 1579;بت ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ = ﻭﺟﻮﺩﻯ عدمی ﻮﻣﻨفی ﻮ= ; ﻃﺒیعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ&= #65268;ل ﺒﺴﻘﻮﻃ ﺴﻨگ ا= 5199; ﺑﻠﻨﺪﻯ اﺳﺖ. ﺭ&= #65261;ح هرﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ = 5251;ﻴل ﻄﺒیعی ﺒﺮﺍﻯ A= 240;ﻬﻘﺮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ و مجرم ﺷﺪﻥ ﻭ ﺗ@= 401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺪﻥ ﻭ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; کامل الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻋﻤ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭتمر¡= 7;دﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﻭﺍﻗﻌﻰﻫﺮ آخ= 08;ند ﻣﺬﻫبی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻤﻨﺤﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ &= #1594;یر ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭﻳ&#= 65166; ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﻗَﺪَﺭﻯ هستن= د ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨن&#= 1583; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺗﺎ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5169;ﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح آنها ﭘس ᥴ= 5;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ ﻴک &#= 65252;ﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ&#= 65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻧﻔس = أمّاره ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻭﺍقع هماﻥ ﺨﻮﺩ ﺍﻧA= 204;ﺎﻥ ﻄﺒیعی ﻮﺣﻴﻮʋ= 65;نی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋ&#= 65240;لی ﻴﺎﻓﺖ ﻭﺳﺎﻟک &#= 1593;اﻣﻞ ﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﻨﻔس &= #1571;مّاره ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺸﺪ ﻭب&#= 1740; أثر ﻣﻴﻨﻤﺎﻳʌ= 56;ﺪ ﻟﺬﺍ آفرینش ﺍ= ;ﺑﻠﻴس ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث &#= 65261; ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﺻﺖ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ هرﮐس ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺒﺪﺍﻧﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﻫ&= #65252;ﺮﺍه ﺑﺎﻋﺪم ﺸﺪﻥ نسبی ﺪﺭﻣﻘﺎم روحی ﻮ ﺫﺍﺕ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ &= #64404;ﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺒﺠﻬﻨ&#= 1605; ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = (ﻟﺎ ﻳُﻌصی ) ﻭﺗﻨﻬ= 5166; ﺑﻤﻌنی گناﻩ ᥽= 5;ﮑﺮﺩﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺑʄ= 05;ﻴﺮﺩ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ عصیاﻥ ﻮ تمرّ&= #1583; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺍﻋﻤﺎل آﻧﻬﺎ = 4404;ﻨﺎﻩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ ﺣت= 40; اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥﺤﺪﻳث ﻣﻨﻈﻮﺭ سلوک الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. حدیث 1606 = - ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ (ﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ) ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻟﺎ ﻳُ&= #65220;ﺎﻕ ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑل ﺘ&#= 65188;ﻤل ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ؟ ( ﻋﺒﺎ&= #65193; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴم ﻮ ﻣطیّع اﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺮ ﺳﭙ&= #65198;ﺩﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65187;تی مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻭلی غیر ﺳﺎﻟک= ; ﻮ ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎﻣﻰ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺗﮑﻠﻴﻒ= ) ﻭ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ &= #65262; ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65253; ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﺎﻗﺖ = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﻤﻌنی اﺟﺎA= 199;ﻩ ﺗﺮک ﺴﻠﻮک اﻟA= 260;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺘﺎ ﺍﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ سعی کند= ; .ﺣتی اﮔﺮ ﺗﻤﺎم عمž= 5; ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﺪ ﻭﺑﺎﻧﺪ&#= 1705;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺳﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺣتی اﺯ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 47;ﺎﺗﺮ ﻧﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ&= #65259;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﮐﺸﺶ ﻭA= 239;ﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ ﮐﺎفی ﺮﺍ &#= 65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﻬﻤّﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ غیر ﺍﺯ ﮐﺴﺎن®= 0; هستند ﮐﻪ ﻋﻤﺪﺍ ﮐﻮﺗ&= #65166;هی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﺣﮑم ﻤﺘ&#= 65252;ﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺻﺎﺩ&= #65239;ﺎﻧﻪ ﻋﻤل ﺴﻠﻮکی ﺮA= 165; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪ= 5259;ﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 65203;ﺦ ﺩﺍﺩ کلّف ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻟﺨﻠق &#= 65252;ﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﺍ&= #65253; ﻠم ﻴﻌﻨﻬم عل®= 0;ّه ﻓﺎﻥ ﺃﻋﺎﻧﻬم &#= 1593;لیّه ﺃﻃﺎﻗﻮﻩ ﻗﺎل اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮع= ;َزّ ﻟﻨﺒﻴّﻪ ﻭﺍﺻ= 5170;ﺮ ﻭ ﻣﺎ ﺻﺒﺮک اﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮق ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﻤﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎق &#= 65176;ﮑﻠﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ = ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤک ﺒ&#= 65228;ﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗ&= #65166; ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺻﺒﺮ ﭘ= ﻴﺸﻪ ﮐﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺼﺒﺮ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻭ ﺍﮔﺮ= ; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﺭ ﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤک ﺒ&#= 65228;ﺪﻯ ﻨﮑﻨﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﺳ= 5176;ﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻋﻘل ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻟ&= #65166;ﺯﻣﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﭼﻮﻥ هرﻗﺴﻤﺖ = 5261;ﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺶ &= #65251;ﻴﺎﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻯ سالک الهی ﺍﺩﺭﺍک ᥾= 2;ﺗﺼﺪﻳق ﻮﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﻠﺎﻗ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤ&= #1711;ی ﺪﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻤک ﺒﻌﺪﻯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604;ی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65219;ﺒیعی ﻮﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﺣتی &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﺗﻠﺎﺷﻰ ﻗﺪﺭ&= #65175;ﻬﺎ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫ&= #65198; ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﻫم ﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻤک ﻨﻤﻮﺩ ﺍﻧ&#= 64405;ﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ &= #65219;ﺎﻗﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑﺎﻟ= قوّه ﻭ ﻓﻄﺮﺗﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ لاﺯم ﺪﺭ ﺟﺴم A= 262; ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭﺡ ﺭﺍ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪ= 5165; ﮐﻤک ﻜﻨﺪ. ﻭﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷ&#= 65192;ﺺ ﺷﺪﺕ ﺩﺭﺟﻪ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اله®= 0; همه ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻭ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻧﺘﺎئج ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎ= ﻧﻨﺪ ﮐﺸﺶ ﺩﺍﺩﻥ ﺒﺪ&= #1604; ﻮ ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻭﻣ&= #65228;ﺮفی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﻘﺪﺭﺕ ﻓﻬم اﻣﻮﺭ ﻋﺮ= 5235;ﺎنی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺮ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎ= ﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳ= 5208;ﺎﺕ الهی ﺪﺭ ﻓﺘﻨʌ= 58;ﻫﺎ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﺘﺮک ﺬﺍﺕ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ= ﻮﻥ عقل ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ه= 14;وَسها ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺘﺤ&#= 65240;ق ﻨﻴﺎﻓﺘﻪﻭﻫﺮ= 4404;ﻮﻧﻪ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺯﺷﺖ ﻣ&= #65248;ﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻥ ﻮ ﺻ= ;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺘﻮ ﻣ= ﻴﺮﺳﺪ. ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ = ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65211;ﺒﺮ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩﺍ&= #65263; ﻨﻴﻚ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺮ&= #65203;ﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165; ﺷﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ معنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﺍﺳﺘﺠﺎﺑتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ کامل الهی ﺸﺪ&= #65257; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤک ﻴﺎبی اʋ= 99;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ س&= #1604;وک الهی ﺨﻮﺩ. ﺍﻣA= 166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻤﻘ&= #65212;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= لی ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺗﺴﻠﻴم &= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ. ﻭ ᤢ= 4;ﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ ﻭﻓﺘﻨ&#= 65258;ﻫﺎ ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮ&= #65267;ﻥ اﺭﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65251;ﻴﺴﻮﺯﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩق &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺎﺳﺘﻘﺒﺎل ﺒ= 5248;ﺎﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ و تمرینات ال= 607;ی ﻤﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺻﺒﺮ&#= 65165;ﻧﺮﺍ ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴ&#= 65198;ﻭ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯم &#= 65198;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺑﺎ ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓ&= #65176;ﻰ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗ= 5198;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭﺍﻳﻥ &= #65170;ﺎﻟقوّهﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎ&#= 65247;ﻔﻌل ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻟﻔﻌ= 604;ی ﻮ ﺗﺎ ﺣﺪّﻯ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ &= #65261; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺰﻧﺪگی &#= 1594;یر ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮل ﻤﻮﻟﺎ &= #65227;ﻠﻰّ ﺻﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭ&= #1581; ﭽﻮﻥ ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﻥ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﺎﻟک ﻮﺗ= 5188;ﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤ= ّﺖ ﺳﺎﻟک ﻮﺩﺳﺘﻮ= 5197; ﭘﻴﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ﺡ ﺍﻣﺮﻯ الهی ﻮʌ= 51;ﻠﮑﻮتی اﺳﺖ. ﭘﻴﺮﮐﺎﻣ&#= 65246; ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻴ&#= 65166;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&#= 65166;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺟﺴ&= #65168; ﺍﺟﻠﻬﺎ ﻭﻗﻮﺍ&#= 65255;ﻴﻥ ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻭﻓﻄﺮ&#= 65263; و الهی ﺨﻮﺩﺵ ʋ= 65;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻰ. ﻫﺮﮐﺎﺭ = ﺳﺎﻟک اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﺣتی ﻔﮑﺮ ﮐﺮﺩ= 5253; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ نموA= 193;ﻥ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻥ ﺼﺤ&#= 65268;ح اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ = ﺨﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺎﺭﻯ کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﭼﻴﺰﻯ= ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﭘ&#= 65268;ﺮ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟک ﻤﻨفی اﺳﺖﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺧ&#= 65262;ﺏ ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﺑ= ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻟA= 240;ﺪﺭ ﻭ ﺍﻟﻌﻤل ﺒﻤﻨ&#= 65200;لة ﺍﻟﺮﻭح ﻮ ﺍﻟﺠ&#= 65204;ﺪ ﻓﺎﻟﺮﻭح بغیر= ; ﺍﻟﺠﺴﺪ ﻟﺎﻳﺘﺤﺮک ﻮ ﻟ&#= 65166; ﻳﺮﻯ ﻭﺍﻟﺠﺴﺪ &= #1576;غیر ﺍﻟﺮﻭح ﺼﻮﺭة = 5247;ﺎﺣﺮﺍک ﻠﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺍﺟﺘ&= #65252;ﻌﺎ ﻗﻮﻳﺎ ﻭ ﺻﻠﺤﺎ = ﻭﺣﺴﻨﺎ ﻭ ﻣﻠﺤﺎ ﮐﺬﻟک اﻟﻘﺪﺭ ﻭ ﺍﻟﻌ&#= 65252;ﻞ ﻭ ﻟﻮلم ﻴﮑﻥ ا= 5247;ﻘَﺪَﺭ ﻭﺍﻗﻌﺎ علیّ = 5;ﻟﻌﻤﻞ ﻟﻢ ﻳﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨ&= #65166;لق ﻤﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮﻕ &#= 65261; ﻟﻮلم ﻴﮑﻥ اﻟA= 228;ﻤل ﺒﻤﻮﺍﻓقة ﻣﻥ = 575;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻟم ﻴﻤﺾ ﻭ ﻟم ﻴ&= #65176;ﻢ ﻭ ﻟﮑﻥ ﺒﺎﺟﺘﻤ&= #65166;ﻋﻬم اﻗﻮی اﻭ ﺻﻠﺤA= 166; ﻭﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﺍﻟ&= #65228;ﻮﻥ ﻠﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﺼ= 5166;ﻟﺤﻴﻥ ﻗﺪ&#= 65197; ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎ ﻋﻤﻞ = ( ﺍﻣﮑﺎﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻴک عم = 4; ﮐﻪ ﻫﺮﻋﻤل کاﺭ ﺑA= 198;ﺩ ﻓﮑﺮﻯ ﺒﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ ﻗﺒلی ﺪﺍﺭﺩ) ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺮﻭح ﻮ ﺗﻥ هست= 06;د ﮐﻪ ﺭﻭح ﺒﺪﻭﻥ &= #65184;سم ﺤﺮﮐتی ﻨﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ. ( ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح ﻨ= ﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﺪ ﺩﺭ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺪﻧﻴﺎ = 5165;ﺳﺖ) ﻭﺣتی اﻳﻥ ﺮﻭ= 81; ﺪﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ. (ﭼ= ;ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻣﺴﺘﻘﻠﺎ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﺠﺴمی ﺒﺘﮑﺎﻣ= 04; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ ﺮﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖﻫﺎ&#= 65263; ﻨﻮعی ﻮ ﺩﻧﻴﺎ= 5263; ﻨﺎﺳﻮتی ﻮ ﺭﻭ= 5207;ﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺟﺴ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﺮﻭ&= #1581; ﺤﺮﮐتی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎﻫم ج= 614;مع گرﺩﻧﺪ ﻗﻮﻯ ﻮ= 5211;ﺎلح ﻮ ﻧﻴﻜﻮ ﮐﺎﻣﻞ می ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻫﻤ&#= 65268;ﻥ گوﻧﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ &#= 65227;ﻤﻞ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫم همگام ﺒﺎﺷﻨﺪ= ; ﻭ ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ &= #65261; ﻣﻮﺍﺯﻯ ﻫم عم= 04; کنند ( ﻗﺪﺭﺕ ﺟ= 5204;می ﻮ ﺍﺩﺭﺍک ﺬﻫن= 740; ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭ&= #65261;ﺣﻰ جَمعا ﮐﺮﺍﻣﺎ= ;ﺕ بالفعل ﻧﻮﻉ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﺼل ﻨ&= #65262;عی ﺸﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭﻳک ﻔﺼل ﻨﻮ= 5227;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﻤﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 740; ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍ= ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﺑه او ﺍﺟﺎﺯA= 257; ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; گناﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= 5247;ﻰ (ﮔﻨﺎﻩ) ﺑﻴﺸﺘﺮ= ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ کاﺭA= 169;ُﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی ثوﺍﺏ ﮐﺎʋ= 97;ﻯ آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺻل گناه ﮐﺎﺭﻯ است اﺳﺖ ﺯﻳﺮʋ= 65; تمرّد ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﻤﻰ @= 400;ﻨﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﺑﺮﻋﻤلی ﻮﺍقŸ= 3; ﻨﺸﻮﺩ ( ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﮕﺮﺩ= ;ﺩ) ﺑﻴﻥ ﺨﺎلق ﻮ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮق ﺘﻔﺎﻭتی ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻤل ﻤﻮ&= #65165;ﻓق ﻘَﺪَﺭ (ﺑﺎ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ) ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ = ﺗﺤﻘق ﻨﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭﺑ&#= 65166; ﺍﺟﺘﻤﺎع اﻳﻥ = 5194;ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ﺪﺳﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﮑﻥ اﻟﻠﻪ ﺣ= ;ﺒّﺐ ﺍﻟﻴﮑم اﻟﺎﻳA= 252;ﺎﻥ ﻭ ﺯﻳّﻨﻪ فی ﻘ= 5248;ﻮﺑﮑﻢ (ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤ&= #65170;ﺖ ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻨ&= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻤﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﻭ ﮐﺸﺶ ﺍﻧﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭʋ= 83;ﺪﺕ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم ﺒﻴﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﻴﻥ ا&#= 65247;ﺸﻴﻄﺎﻥ ﻓﺎﻥ ﺃﺣﺒّﻪ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺗﻘﺪّﺳﺖ ﺃﺳﻤ= 575;ؤه ﺧﻠّﺼﻪ ﻭ ﺍﺳﺘ&#= 65192;ﻠﺼﻪ ﻭﺍﻟﺎ ﺍﺧﻠﺎ ﺑ&= #65268;ﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ عدّﻭﻩ = ﺗﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺳﺎﻟک ﻔﺮﺯﻧﺪ &#= 65165;ﺩم ﻮکامل الهی) ﺑ= ﻴﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺷﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻯ (ﺗ= ﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺸﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﺳﺎمی ا= 04;هی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺗﻘﺪﻳس ﺍﻧﺎ= 5253; ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺳل ﺒﺂﻧﻬ= 5166; ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺧﻠﺎﺹ ﺍﺯ ﻣﻌﺎ&= #65267;ﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺧ&= #65166;ﻟﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﻘﺪ&= #65267;س ﺍﺳﻤاء اﻟﻬﻰ A= 175;ﻌﺎﺭفی ﺰﺑﺎنی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﮕﻮئ= 740;م ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌ&#= 65166;ﻝ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻘﺪﻳس &#= 65227;ﻤﻠﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺒﺎﺳﺎمی الهی= ﺪﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﺑ&= #65176;ﺪﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ&= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﻘﺪﻳس ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ کاﻣﻠA= 166;ﻥ ﻮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺮﻓﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ &= #65198;ﻓﺘﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﺸﻴﻄﺎﻥ &= #65198;ﻓﺘﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1607 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی(ﺝ۵ﺹ&#= 1781;۵ ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﻓﻴﻠ&= #65204;ﻮﻑ ﻗَﺪَﺭﻯ ﻄﺮﻓA= 194;ﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻠﻴﻔ&= #65258; ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣ= ﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺷﺪﺟﻮﺍﺏ ﺍﻭ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭلی ﻔﺮﺯ&#= 65255;ﺪ ﺍﻭ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; که ﻫﻨﻮﺯ ﮐﻮﺩ= 705; ﺒﻮﺩ ﺑﻨﺰﺩ ﺍﻳ&= #65253; ﻘَﺪَﺭﻯ ﺮﻓﺘA= 258; ﻭﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳﻮﺭ&= #65257; ﺣﻤﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍ&= #65253; ﻮﭼ᥾= 2;ﻥ ﺒﻌﺒﺎﺭﺕ ﺍﻳّ= 5166;ک ﻨﻌﺒﺪ ﻭ ﺍﻳّﺎ&#= 1705; ﻨﺴﺘﻌﻴﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮕﻔﺖ ﺍﺯﭼﻪ ﮐس&#= 1740; اﺳﺘﻌﺎﻧﺖ ﻭﮐ= 5252;ک ﻤﻴﻄﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﻴ&= #65166;ﺯ ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻃ= ﻠﺐ ﻣﻴﮑﻨﻰ؟ .ﻭ ﻣᥴ= 6; ﺣﺎﺟﺘک الی اﻟﻤﻮٴﻮن= ة ﺍﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﺍ= 5247;ﻴک ﻤﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﺍﺳʋ= 76;ﻌﺎﻧﺖ ﻭ ﻣﻮٴﻮﻧﺖ ﻭ ﺯ&= #65165;ﺩ ﺭﺍﻩ ﻭﮐﻤک ﻮﺗ&#= 65262;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﻣﻴﻄلبی ﭽﻴﺴʋ= 74;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65262;ﺿﻮع ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑ&= #65192;ﻮﺩﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ = ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﻭ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻰ ﭼﺮﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﮐ&= #65252;ک ﻤﻴﺨﻮﺍهی ﺰﻳA= 198;ﺍ ﺍﻳﻦ (ﻗَﺪَﺭﻯ) &= #65267;ﻌنی ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺄﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻳک ﻤﺬ&#= 65259;بی ﻘﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭ= 5247;ﻴﺎ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﮐﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻬﺮ= آخوندﻯ ﻮﻣﺬﻫﺒﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65261;ﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍﺟﻌ&#= 65258; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ &= #65255;ﻤﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﮐ= ﻤک ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﭘس ﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻧﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65254; ﺍﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65267;ک ﺴﺎﻟک ﺪﺭﺗﺴل= 40;م الهی ﻘﺮﺍﺭ بگ= ;یرﺩ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65166;ﻧﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻮ&= #65197;ﻩ ﺣﻤﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ فتح عوالم الهی برای ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﻮﺭﻩﻫﺎ ﻫﺒچ کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5261;لی ﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ ﻟ&= #65240;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ تجل= 17;ی الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺧﻮ= 5193; ﺧﻮیشتن رﺍ ﺑ᥷= 2;ﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻩﺍ= 5263; که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻨﻴﺰ &= #65197;ﺍﻫﻨﻤﺎﻯ الهی ﻨﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪﺍﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ &= #64344;ﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﻭﻣﺘّک= 40; بعقل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ آخوندﻫﺎ ﻭ ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﺩﻳ&= #65166;ﻥ ﺍﮔﺮ سالک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61;ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﻟﻬی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋ&#= 1605; ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺟﺰ ﺍﻧﺒﻮهی اA= 199;ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺟﺎﻩ = ﻃلبی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65176;ﻠﺎشی کنندﻩ ﺟﺎﻣﻌ᥽= 8;ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺮﺹ = ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺤﮑﻮﻣﺘﻬﺎ ﻭ &= #65197;ﻫﺒﺮﻯ هاﻯ ﺴﻴﺎسی ﻮ A= 193;ﻳنی ﺪﺭ آخوندﻫﺎ ᥷= 3;ﺭ ﻃﻮل ﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ بی ﻨﺘ= 5268;ﺠﻪﮔﻰ ﻭﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﺮﻭح ﻮجَهَنّ&= #1605; ﭙﺮﻭﺭﻯ اﻧﺴﺎ= 5255;ﻬﺎﻯ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﻃﺎﻟ&= #65168; ﻟﻘﺎﻯ الهی کا= ;ﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ&= #65165;ﻯ ﺑﺮﻭﺯﮔﺎﺭ ﮐﻮ&#= 65197;ﻯ ﮐﻪ ﻋﺼﺎکَس ﺍA= 261; ﮐﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯب= 575;شد.ﻭﺍﺻﻠﺎح کنندﻩ ﺭﻭح اﻭ= ; ﻋﻤﻠﺎ (ﻣﻔﺴﺪ فی اﻟﺎ= 5197;ﺽ) ﻭﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮﺭ&= #65261;ح ﻔﺎﺳﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1608 - <= /b>ﺪﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ56 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍنی ﻠﻮﻟﺎ ﻓﻀل اﻟ= ﻠﻪعلیّکم ﻮ ﺭﺣﻤﺘﻪ ﻟﺄﺗ&= #1617;ﺒﻌﺘم اﻟﺸﻴﻄﺎﻥ اﻟ= 17;ﺎ ﻗﻠﻴﻠﺎ ﺍﮔﺮ ʌ= 35;ﻀل ﻮﻣﻨﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺒﻮﺩ ﺟﺰﺍﻧﺪ&#= 1705;ی اﺯﺷﻤﺎ ﭘﻴﺮﻭ &#= 65207;ﻴﻄﺎﻥ ﻤﻴﺒﻮﺩﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ا<= /span>ﻧّک ﻠA= 176;ﺴﺄل ﻤﻥ کلام ﺃﻫل = 5;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻭﻣﺎ ﻫﻮ ﻣﻥ ﺪﻳ= نی ﻮﻟﺎ ﺩﻳﻥ ﺁﺑﺎ&= #65163;ﻰ ﻭﻟﺎ ﻭﺟﺪﺕ ﺃﺣ&= #65194;ﺍ ﻣﻥ ﺃﻫل بیتی ʌ= 68;ﻘﻮل ﺒﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﭙﺮﺳﺶ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ = ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﺃﻫل ﻘَﺪَﺭ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﻬﺎ = ﺭﻭﺵ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﻤﻥ = ﻮﭘﺪﺭﺍﻧم ﻨﻴﺴﺖ.ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎ= ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﮐسی ﺮﺍ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺎﻓﺘ&#= 65258;ﺍﻡ. (ﻣﻮﺿﻮع اﻣﺮ ﺑ&#= 65268;ﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻭﺧﺎﺹ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﻭسوآل کننده ﻣﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻧﻤﺎ= 5267;ﺪ. ﻭﺍﻣﺎم ﻨﻤﻴﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﺤث ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 65175;ﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮء اﺳ= 5176;ﻔﺎﺩﻩ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﻔﻴﺮ ﺍﻣﺎم &#= 65240;ﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺍﻳﻪ ﻗﺮ= ﺍنی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65208;ﺶ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺴﺎ= 5247;ک ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺍﻋ&#= 1605;ّ اﺯ ﺳﻨّﻯ ﻮ شی= 93;ی ﻮمُدّعی ﻮﻟﺎ= ﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﻧ&#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺧﻴﺎل کنند ﮐ᥽= 8; ﺍﻧﺎﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﮐﻤک ﺨ= ﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ&#= 65165;ﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; خودشان ﺪﺭﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺑﻬﺮ ﻣ&= #65196;ﻫبی ﺪﺭ ﺍﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. = (ﺩﻳﻦ) ﺍﻣﺎم ﻴﻌﻨﻰ ﺭ&#= 65261;ﺵ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻭﻧA= 258; ﺩﻳﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎن= 740; ﺮﺳﻤﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺍﻣﺎم ﻮﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65261; ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺭﻭ= ﺵ ﻋﻤل سلوک الهی ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣA= 196;ﻫبی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻭ&= #65205; ﻭﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺍﻣﺎم ﻮﺍﻫﻞ &#= 65169;ﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ تنها ﮐﺎﻣﻠﺎ᥽= 3; الهی ﺰﻧﺪﻩ هر ﺯﻣﺎ= 5253; هستند ﻧﻴﺰ ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻭﺵ ﻋﻤل&#= 1740; ﺳﻠﻮکی ﺪﺍﺭﻧA= 194;. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﺘﺎبع اﺑلیس ﻧ= ;ﻔس ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ = ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﺍﻣﺎﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی ﺰﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻧﻪ آخوندﻫﺎ= ; ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ = ﺑﺨﻮﻳﺸﺎﻥ ﻘﺮﻳش ﻮﻳﺎ ﺯﻧ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻧﻮﮐﺮﺍﻥ ﭙﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ.<o:p></o:p> حدیث 1609 - A= 165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ۵ﺹ56= ﺑﺤﺎﺭ) ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭﻳA= 262;ﻥ که ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍ= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ &= #65239;ﺸﺮﻯ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ &= #65251;ﺨﺘﻠﻒ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی چ= 07; سنّی یا شیعی &#= 1608; غیره اﻳﻥ آیه = ﻗﺮﺍنی ﺮﺍ ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﺮ= ;ﺃﺗﻪ ﻗﺪِﺭﻧﺎﻫﺎ ﻣ= 5253; اﻟﻐﺎﺑﺮﻳﻥ ک= 07; ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65199;ن ﻠﻮﻃ که ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻥ اورا ﺍﺯ ﻏﺎﺑʋ= 98;ﺍﻥ ﻮ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻮ&= #65191;ﺎک اﻟﻮﺩ شایسته = ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺪّﺭﮐﺮﺩﻩA= 165;ﻡ. ﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴﺮ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ: ﻮﻳ= 5188;ﻬم ﻤﻥ ﻘَﺪَﺭﻫﺎ = 5165;ﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک &#= 65262;ﺗﻌﺎلی ﺑﺪ&#= 65165; ﺑﺤﺎ انها ﭼﻪ ﮐسی غ= ;یر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ کرﺩ= 5257; ﺑﻮﺩ ﺯﻥ ﻠﻮﻃ ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻭﺍﮊﮔﻮنی = 5208;ﻬﺮسَدیم ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻓﺴﺎ&#= 65255;ﻪﻫﺎﻯ ﻘﻮم ﻴﻬﻮﺩ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺭﺍﺕ ﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ&#= 65191;ﻮﺍﺳتی الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩ&= #65261;ﺭﺗﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی اﻋﻤﺎل ﻮ ﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻋﺎ= 5251;ل اﺻلی اﺭﺍﺩﻩ ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ هلاﮐﺖ A= 267;ﺎ ﺣﻠق اﻭﻳﺰﻯ اA= 255;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣ&= #65268;ﻮﺍنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻏ&#= 1615;ﺒﺎﺭ ﻭﺧﺎک اﻟﻮﺩﻩ = 5251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻏﺎﺑﺮﻳﻦ) ﮔﺬﺷ= ﺘﮕﺎﻥ ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺧ&= #65166;ک ﺸﺪﻩ ﺩﺭﮔﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﻤﻌنی ﺒﺪ ﺑﺨ= 5176;ﺎﻥ ﻮﺧﺎک ﺒﺮﺳﺮﺍ= 5253; هستند ﮐﻪ ﺑﺎ᥷= 9; ﺑﻤﻌنی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﺨﻮﺩ ﺳﺮ ﺩﺭ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺪ= ﻧﻴﺎ ﺗﻮﻟﺪﻯ ﻤﺴخ ا= 5251;ﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﮔﻠﻪﻫﺎ ﻣﻴﺪﻭﻧﺪ ﻭﺧﺎ&#= 65241; ﺍﻟﻮﺩ ﻭﺣﻘﻴﺮ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻟﻮﺍﻃ گرﻯ ﻴک= 40; اﺯ ﺍﻋﻤﺎلی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺑﺎ&= #65253; ﺮﺍ ﭼﻪ ﻓﺎﻋل ﻮ&= #64380;ﻪ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺍﺯ سلوک الهی ﺪﻭﺭ ﻣﻴʌ= 56;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻭﺍﮊﮔﻮنی ﻘ= 5262;م ﻠﻮﺍﻃ گر ﻭﺍﮊ= 4404;ﻮنی ﺪﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺮﻓﺘA= 253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺯ= ;ﻥ ﻠﻮﻃ هم ﺠﻨس ﺑ= 5166;ﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺳﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ &#= 65255;ﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﺮﺳﺎﻟک غیž= 5; ﻣﻄﻴﻊ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻯ ﺒﺪ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻭ&= #65259;ﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻯ &= #65170;ﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.<o:p></o:p> حدیث 1610 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤؤم= 06;ین ﻤﻮﻟﺎعلیّ اﺳ= ;ﺖ(ﺝ۵ﺹ56 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ ﺃﻋ= 5184;ﺐ ﻣﺎفی اﻟﺎﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﻘﻠﺒﻪ ﻓﻴﻪ ﻣﻮ&= #65165;ﺩ ﻣﻥ اﻟﺤﮑمة ﻭ = 5155;ﺿﺪﺍﺩ ﻟﻬﺎ ﻣﻥ ﺨﻠﺎﻓ&= #65260;ﺎ ﻓﺎﻥ ﺴﻨح ﻠﻪﺍ &= #65247;ﺮﺟاء ﻮﻟﻬﻪ ﺍﻟﻄﻤﻊ &= #65261;ﺍﻥ هاﺟﺒﻪ ﺍﻟﻄمŸ= 3; ﺃﻫﻠﮑﻪ ﺍﻟﺤِﺮﺹ ﻭﺍﻥ &#= 65252;َﻠﮑﻪ ﺍﻟﻴﺄس ﻗﺘﻠﻪ &#= 65165;ﻟﺄﺳﻒ ﻭ ﺍﻥ عرﺽ ﻟﻪ ﺍ&= #65247;ﻐﻀﺐ ﺍﺷﺘﺪ ﺑﻪ ﺍﻟﻐ&= #65268;ﻆ ﻭ ﺍﻥ ﺃﺳﻌﺪ ﺑﺎ= ﻟﺮﺿﺎ ﻧسی اﻟﺘﺤﻔّ᥺= 2; ﻭﺍﻥ ﻨﺎﻟﻪ ﺍﻟﺨﻮﻑ &= #65207;ﻐﻠﻪ ﺍﻟﺤﺰﻥ ﻭﺍﻥ ا&#= 65211;ﺎﺑﺘﻪ ﻣﺼﻴبة ﻗﺼﻤﻪ = 5165;ﻟﺠَﺰَﻉ ﻭ ﺍﻥ ﻮﺟﺪ ﻣﺎﻟ= ﺎ ﺃﻃﻐﺎﻩ ﺍﻟﻐِ= 5256;ﻰ ﻭﺍﻥ عضّته ﻓᥴ= 6;ﻗقة ﺷﻐﻠﻪ ﺍﻟﺒلا= 69; ٴ ﻭﺍﻥ اﺟﻬﺪﻩ ﺍ&#= 65247;ﺠﻮع ﻘﻌﺪ ﺑﻪ ﺍﻟﻀﻌ&= #65234; ﻭﺍﻥ ﺃﻓﺮﻃ ﺒﻪ = ﺍﻟﺸبع کضّته ﺍﻟﺒﻄن= ة ﻓﮑل ﺘﻘﺼﻴﺮ ﺑ&#= 65258; ﻣﻀﺮ ﻭکُلّ ا᥻= 5;ﺮﺍﻃ ﻠﻪ ﻣﻔﺴﺪ ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ= ;ﻳﻥ ﻤﺴﺄﻟﻪ ﺩﺭﺍ ﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻘﻠﺐ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﻮﺍﺩ ﻭ= ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ اﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ ﺍﺿ&= #65194;ﺍﺩﻯ ﺒﺮﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﻣﻘﺎﺑل آﻥ هس= 8;. ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻴﺎﻓﺖ &= #65261;َلَع َاﻭﺭﺍ ﻭ ﺍﻟﻪ &#= 65261; ﻋﻠﺎﻗﻤﻨد ﺷﺪ= 5267;ﺪ ﻭ ﭘُﺮﻃمع ان ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ = ﺪﺭ ﻃمع ﻴﺎﻓﺖ ﺣﺮ= 5209; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﮑُﺸ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻳﺄس ﻣﻠ&= #64401;ﻪ ﺍﻭ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺄﺳ&= #65234; ﻭﺣﺴﺮﺕ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻏ&= #65216;ﺐ ﻓﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻏ&= #65268;ظ ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺸﺪﻳﺪ = ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻏﻀﺐ ﺑﺪﻭﻥ کنترل ﻤﻴﻴﺎﺑ= ;ﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65165;ﻳﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺭ= ﺿﺎﻳتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65175;ﺤﻔّﻈ ﻮﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺎ&#= 65197;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣ&= #65262;ﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺮس ﻓﺮﺍ ﮔﻴﺮ&#= 65193; ﺣُﺰﻥ ﻮ ﺍﻧﺪﻭ&#= 65257; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸﻐﻮل &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ ﺑﻮﻯ اﺻﺎﺑﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ ﺟﺰع ﻮﻓﺮﻳﺎﺩ &#= 65261; ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﺸﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺎلی ﻴ&#= 65166;ﻓﺖ ﺍﻳﻥ غِنی ﻮثر= ;ﻭﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐﺮﻭﺭ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻃﻐﻴﺎﻥ ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺎﺯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺍﻣﻥ ﺒ= ﮕﻴﺮﺩ ﺑﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸ&= #65232;ﻮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﮔﺮﺳﻨگی اﻭﺭʋ= 65; ﺭنج ﺒﺪﻫﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺿﻌﻒ ﺯﻣﻴﻥ گی= 585; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ إﻓﺮﺍﻃ ﺪﺭ ﺳﻴ&#= 65198;ﻯ ﻨﻤﻮﺩ ﺧﻔگی اA= 199;ﭘُﺮﺧﻮﺭﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﭘس ﻫ&= #65198; ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻭﺗﻔﺮ&#= 65267;ﻄ ﻮ ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﻀ= 5198;ﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮﺍ= ﻓﺮﺍطی ﺒﺮﺍﻳﺶ ﻣﻔﺴﺪ &= #65165;ﺳﺖ (ﻗﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ= ﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﺣﺴﺎس &#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﻃپش ﻧﺸﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺠﺎﻯ ﻔﮑﺮ &#= 65255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ&= #65259;ﺎ تَصوّر ﻓﮑﺮ ﺩ= ;ﺭ ﻗﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;ﻧﺪ. که ﺩﺭ ﻣﻐﺰﺳﺮ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﻓ&= #64401;ﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺬﻫﻥ ﭽﻴﺰ&= #65263; ﺠﺰ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ &= #65170;ﻴﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ &= #65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗﻠﺐ= ﻭﻓﻮآﺩ ﻭﺍقغی اﻧﺴﺎ᥽= 3; ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧ= ﻔس أمّاره ﺍﻭ ﺍﺳ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺍثاﺭ ﮔﺬﺷ= 5176;ﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺩ= ;ﺭ ﺍﻥ ﺬﺧﻴﺮﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮐ= م ﺒﻮﺩﻫﺎ ﻳﺎ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺎﮐم &#= 65170;ﺮﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺨﺺ تَصوّر ﻣ= ;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻘل ﺮ&= #65165; ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ&= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻭﺗﺼمیم اﺯ ﺧʌ= 62;ﺩﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩ= ﺭ سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻓﻮﺃﺩ ﻭﻗﻠ&= #65168; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺎﺑل اﺻﻠﺎح ﻮ ﺩﮔﺮ= 4404;ﻮنی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗ= ﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ&= #65175;ﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻘﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤ&= #64401;ﻤﺖ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭلی همیشه ﻣﻘ= ﺎﺑل هر ﺩﻟﻴلی ﻀﺪ A= 165;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﮐﻪ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺑﺎ&= #65259;م ﻔﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65204;ﺎﺯﻧﺪ. ﻭلی ﺪﺭﺣﮑﻤﺘA= 260;ﺎﻯ الهی ﻮﺍﻟﻬﺎ᥽= 1;ﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ کاﻣﻞ ﻭﺣتی ﺪʋ= 97;ﺳﺎﻟک ﺘﻀﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ. = ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﻠﺎﻑ ﺣﺮﻓﻬﺎ&#= 65263; ﺴﺎﺑق ﻮﺟﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ اﻟﻬﺎ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻴﺰ ﻣﺨﺎﻟفت= 40; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻥ عمل ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. = 5203;ﭙس ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ک= 615;لّی اﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺘﻀ&#= 65166;ﺩ ﻗﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺮ ﻣﻴﺸﻤﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﻤگی اﺯﻧﻮع = 5;ﺣﻮﺍلی هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʋ= 65;ﺣﻮﺍلی ﺪﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻭﻧﻔس ﻭ ﺭﻭح ا= 5261; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺮﮔ&= #65166;ﻩ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻃمع ﻮ &#= 65165;ﻣﻴﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺣﺮﺹ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻠ&= #65166;ک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﮐ&= #65258; ﻫﻠﺎﮐﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65188;لق اﻭﻳﺰﻯ ﺪﺭﻳک = 5252;ﺮگ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺍﻭﻳﺰﺍﻥ ﺸﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﺟاء ﻮﺍﻣﻴﺪ = 5259;ﺮﺩﻭ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﮐﺸﻨﺪ&#= 65257; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﺎ ﻏﻴ= ﺾ ﻭﻏﻀﺐ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #65169;ل ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﺩﻭ = ﻣﻮﺭﺩ ﻋﺪم کنترل ﻮﺗ= ;ﮑﺎﻣل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﺮ= س ﻭ ﺟﺰع ﻴﺎ ﺑﻴﺘ&= #65166;ﺑﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﮐﻤﺮ ﺷﮑ&= #65253; اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻓ&= #65240;ﺮ ﻭﻏﻨﻰ ﻭﺳﻴﺮﻯ &= #65262; ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻓﺮﺍﻃ ﻮ ﺗﻔﺮﻳطیّ اʌ= 55;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺴﻤﺘﻰ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍفی ﺴﻮق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻣ&= #64405;ﺮ ﺳﺎﻟک الهی که= ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﻮﺗﺴل= ;یم ﺒﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ = ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﻣﺘ&#= 65216;ﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺭﺍﻩ ﻣﺴ= ﺘقیم ﻮ ﻭﺳﻄ ﻮﺍﻋﺘﺪ&= #1575;ل ﻮ ﻋﺪل ﺴﺎﺯﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﻓﺎﻗﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻔ&= #65240;ﺮ ﻭﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ ﺗ&= #65188;ﻔّﻈ ﻤﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﮐﻪ ﺗﺮک اﻥ اﺗ= 5206; ﺯﺩﻥ ﺎﺳﺖ. (ﻭﻟﻬ= ;ﻪ) ﻭَﻟَﻪ ﺍﻭ ﻭ ﻭ&#= 65165;ﻟﻪ ﻭﺷﻴﺪﺍ ﻭثاﻳ= 02; ﺒﻮﺩﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻮلع ﻮ= 5187;ﺮﺹ ﻭ ﻃمع ﻮﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺷﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺒ= ﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻳک ﺮ&#= 65261;ﺯﻧﻪ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ کسی اﺳﺖ.(ﻫﺎﺝ) &#= 65259;ﻴﺠﺎﻥ ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭ ﻫﻤﺎﻥ هیچ ﻔ= 5166;ﺭسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃمع ع= 75;ﻗﺒﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ هلاﮐﺖ ﻭﻋﺪم ʋ= 98;ﻓﺘﻥ ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺮﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 194;ﺭ ﻳک ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﺳﭙس ﺷ&= #65192;ﺺ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻦ ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﺍﺯ ﻗَﺪَﺭ ﺑﺎ ﺧﺒ= 5198; ﮐﻥ که ﭼﻪ ﻣﻌن= 740; ﻤﻴﺪﻫﺪ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = ﺑﺤﺮ ﻋﻤﻴق ﻔﻠﺎ ﺗﻠ&#= 65184;ّﻪ ﻗَﺪَﺭ ﺩﺭﻳﺎ= ﻯ عمیق اﺳﺖ ﻭﺧ᥾= 2;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺍج &= #65262; ﺍﻋﻤﺎق آﻥ ﻧﻴ= 5256;ﺪﺍﺯﺩ (ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭک = ﻘَﺪَﺭ ﻳﺎﻗﺪﺭ ﻭ ﻗﻴﻤ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒس ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻣﺮﻳﻪ الهی س= ;لوک الهی ﻮ ﺍﻳﻨﮑʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﭼﻮﻥ ﻀﻤﻥ ﺠﺒﺮ = الهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺣﺪّ وﺳﻄ &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻳﻌن= 740; اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳ= 5174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮ ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ = ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ&= #65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ اﻣﺘﻨﺎع ﻮ ﮐﻨ= 5176;ﺮل اﺯﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﻣﺪﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋم &#= 65194;ﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻫﻨﮕﺎم عباﺩﺕ ﻫﻤﺮﺍʌ= 57; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک اﺣﺘʌ= 52;ﺎﻟﻰ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻥ ﺸ= ﺨﺺ ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 4400;ﻨﺪﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = ﺑﻴﺖ ﻣﻈﻠم لا ﺗﺪﺧA= 248;ﻪ ﻗَﺪَﺭ ﺧﺎﻧﻪ= ﺗﺎﺭﻳکی ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﺁﻥ ﺪ= ;ﺍﺧل ﻤﺸﻮ. ﻗَﺪَﺭ ﻧ&#= 65262;عی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮ= 5193;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﻴﺎ ﺟﺒﺮʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ= ﺩﻭ ﺿﺪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ سلو= 705; الهی ﻮ ﺗﺎﺭﻳʄ= 01;ﻰ ﻫﺎﻯ ﺒﻴﺖ ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ولایت ﻭسلوک الهی اﺯﺑﻴﻥ ᥽= 6;ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﻭﻃ&#= 65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺟﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ &= #65251;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﭘس ﺩﺍﺧل آﻥ ﻤ= 5208;ﻮ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗل آن = 5256;ﺒﺎﺷﻰ. ﺑﺎﺯ ﺷﺨﺺ ﺍﺯ ﻗ= َﺪَﺭ ﻣﻴﭙﺮﺳﻴﺪ ﺍﻣ&#= 65166;م گفت ﺳﺮّ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻓﻠﺎ ﺗﺒﺤث ﻋﻨ&#= 65258; ﻗَﺪَﺭ ﺭﺍﺯﻯ= الهی اﺳﺖ ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺟ&#= 65204;ﺘﺠﻮ ﻣﮑﻦ. ﻳﻌنی اﻣ= 5198;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺧﺎﺹ &#= 65165;ﻣﺮالهی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ.ﺑﺤث= ; ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻥ ﺩ&#= 65165;ﻧﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺳﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻣﺴﺌ&#= 65262;ﻟﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨ= ﺺ ﺑﺎﺯ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 5169;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻣﻮ&#= 65247;ﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠﻤ= ;ّﺎ ﺃﺑﻴﺖ ﻓﺎﻧّﻪ &#= 65155;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺃﻣﺮﻳﻦ ﻟ&= #65166; ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﭼﻮﻥ نمی ﭙﺬﻳ= ﺮﻯ ﻮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻰ ﺑﺪﺍﻥ که ﻗﺪﺭ &#= 65165;ﻣﺮﻯ اﺳﺖ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻦ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﻧﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ= ﺭ ﺧﻮﺩﺍﻧﺴﺎﻥگ= 84;ﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ الهی ﺒﺮﻭﺵ ﺍʋ= 99;ﺍﺩ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻣﺬ&= #65165;ﻫﺐ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻗَ&#= 65194;َﺭﺑﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺟﺒﺮ الهی ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﺠﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع = ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602;ی ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65199; ﻗَﺪَﺭ ﻗﺪﺭﺕ = 5261;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻋﺒA= 166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ ﺑﺎﺯ (᥸= 7;ﺐ ﻗﺪﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺐ= ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ تجلّیات ا&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سل&#= 1608;ک الهی ﻮ ﺍﻣﺮ ﺑA= 268;ﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺍﻳﻥ ﺤ&#= 65166;ﻟﺖ ﺳﻮم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ الهی ﻮ ﻣﺮﺑﻴʋ= 66;ﻥ الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ. A= 261; ﺗﺴلیم ﺒﺠﺒﺮ A= 165;ﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻴﺴتم = 5252;ﻘﺒﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺪ= 5197; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﺗ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒ= ﮑﻤﺎل ﺘﺮﺑﻴﺖ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺎﺯ می گرﺩند= ;. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮال= 07;ی ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭل= 740; ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳ&#= 65234; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﻭ= ﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺒﺮﻭﻧﺪ (ﺗﻔﻮﻳ&= #65214;) ﻭ ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ الهی ﺒﺎﻧﺴﺎ᥽= 3; ﮐﻪ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ&= #65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ .ﻭلی اﻳﻥﺨﻮﺩ = 5203;ﺮﻯ ها ﺑﺮﻭح ﺘﮑﺎA= 251;لی ﻨمی ﺒﺨﺸﺪ. ﺑﻠ&#= 64401;ﻪ ﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍن®= 0; ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&= #65200; ﺑﺪﺍﻥ کاﺭﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺭ&#= 65165;ضی ﻨﻴﺴﺖ.ﻭﺁﻧﺮﺍ &= #65207;ﺮک ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﺴ&= #65164;ﻮﻟﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻥ ﺒﻌ&= #65260;ﺪﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ راﻋﺎﻟم ﻮ ﻧﻤA= 166;ﻳﻨﺪﻩ خداوند وﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ س&#= 1604;وک الهی هستند. ﻭ = ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﻭﺩﻳنی که ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5256;ﺪ. ﻣﻴل خودشان ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﺪﻳ&#= 65256;ﻰ ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﻣﺬ&#= 65259;بی ﻤﻄﻠﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ&#= 65263; گذﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی اﮔA= 198; آخوند ﺷﻴﻌﻪ ᥾= 1; مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﭘس ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &#= 65261; ﺭﻗﻴﺐ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻭʋ= 87;تی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ &= #65261; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ اﻧﺎ= 5253; ﻮﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ س= 604;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﺳﭙس ﺳﺎﺋل ﮕﻔ= 5174; ﮐﻪ ﻓﻠﺎﻥ کس ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻣﻌنی ﻘَﺪَﺭ᥽= 9;ﻤﺎﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﺳ= 5174; (ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ) ﮐﻪ ﻣﻮﻟ= ﺎ ﺍﻥ ﺸﺨﺺﺭﺍ ﺍﺣ&= #65216;ﺎﺭ ﻭ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪﮐﻪ &= #65165;ﻳﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ= 5262;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ ﺑﺎ ﮐ&= #65252;ک ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﺑ= ﺪﻭﻥ آن .ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ &#= 65165;ﻣﻮﺯﺵﻣﻴﺪﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺑﮕﻮ: ﺃﻣﻠʄ= 01;ﻬﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ &= #65155;ﻧﺸأ ﻠک ﺍﻳﻥ اﺳﺘﻄ= ;ﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65249; ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻥ اﺳ&= #65176;ﻄﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻣﻠﮑ= ﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ( ﮐﻪ= ; ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭ&= #65183;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ اﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍﻣﺎA= 173; ﺑﺎﻟﻔﻌل ﻨﻮع = 5170;ﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ&#= 65187;ﺪّ ﺍﻗلی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑهم= 07; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻤﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭﺳﻄﺢ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;تی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺸﺨﺺ ﻗﺎﺋل اﺳ= 5174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮐﺮﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﻄﻮﺭ ﺗﺪﺭﻳج= 740; ﻮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ُﺣﺴﻥ اﺳﺘ= 5236;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﻗَﺪَﺭ = 5261; ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺠﺎم عباﺩﺍﺕ ﺳﻠﻮª= 5;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻋﺘ&= #65240;ﺎﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ کمک ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ = 5259;ﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻧﻮعی کفر ﻭ ﺷʋ= 98;ک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک بوﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧ= 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﺮﺗﺪ ﺍﺯ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴ&= #65248;ﻴﻤ ﻮﺗﻮکُلّ ﺸﺪ᥽= 7;ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1611 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ58 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﮑﺴﻰ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺪﺍﻧ= 5204;ﺖ ﻭﻯ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻋ&#= 65240;ﻴﺪﻩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭﻋﻤﻞ ﻳﻌنی = 4345;ﻴﺮﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺩ&= #65255;ﺒﺎل آخوندﻫﺎ ﺍﺳﺖ= ;. ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ ﭽﻪ کسی اﺯﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﻋﺬﺭ ﭘﺬﻳﺮ ﺗﺮ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ کیس ﺪ= 5197;ﻋﺬﺭﺧ= 5262;ﺍهی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺻﺎﺩق ﺒﺎﺷﺪ. (ﻋ= ﻠﺖ ﻭﻋﺎﻣﻞ ﺧﻄﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﻮ&#= 65253; ﺮﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰﻋﺬﺭ ﻭ ﭘﺸ&= #65268;ﻤﺎنی اﻭﺭﺍ ﻣﻰ ﭘﺬﻳ&#= 65198;ﺩ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺧﻄﺎﻯ = ﻨﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴ= 5198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺁﻧﺎﻥﭙﺸﻴﻤﺎ= 5253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﭘس= 5165;ﺯﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻧمی ﺒA= 192;ﺸﺪﻭﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی شایسته ﻤﻴﺒﺮ= ﺩ.ﻃﺎﻭﻭس ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﮔ&= #65236;ﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐسی ع= 84;ﺭﭘﺬﻳﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.= ﭘس ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5198;ﺳﻴﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﺻﺎﺩق &= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65250; (ﻋﺬﺭ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ = ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍنم ﻮA= 267;ﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍ= 5249; ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫم ﻨ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻟﺎ ﭘﺸﻴﻤ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺘﻮ&#= 65169;ﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺨﻄﺎ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴ&#= 65170;ﺨﺸﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻣ&= #65268;گفته ﺍﺳﺖ) ﻃﺎﻭﻭس ﮔ&= #65236;ﺖ ﺻﺎﺩق ﺘﺮﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻦ ﺷﺨﺺ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﭘس ﺍﻣﺎم ﭙﺮﺳ= 5268;ﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮﻳﻥ عذﺭ ﭘﺬﻳﺮ ﺍﺳ= 5174; ﻋﺬﺭ ﮐسی ﺮﺍ ﻧ&#= 65252;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻢ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫ&= #1605; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻗَﺪَﺭﻯ ﻮﺗﻮA= 165;ﻧﺎﻯ ﺒﺪﻭﻥ ﺪﺧﺎﻟﺖ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭلی &#= 64381;ﻮﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻋﺬﺭ ﻣﻴ&= #65166;ﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘ&#= 1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #65227;ﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻧ&= #1711;فته ﻭﺍﻳﻥ اﺯﺗﻮﺍ= 5255;ﺎئی اﻭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩﺭﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻣﻰ ﭘﻨ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ = ﻏﻴﺮ ﻗﺪﺭﻯ ﻮﻏﻴﺮ ﻣ&= #65176;ﻌﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑُﺮﺩ &= #65255;ﻴﺮﻭﻫﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻮʋ= 93; ﻋﺬﺭﺵ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪ. ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ هر ﻃﻮﺭ ﺑﺨﻮﺍ= 5259;ﻨﺪ ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺘ&= #65253; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻳﻦ ﺳﺎﻟک اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻫم ﺘﻮ&= #65165;ﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﻓ= ﻘﻂ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻧﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﻮﻗﺒ= 604;ی اﻭ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻢ ا&#= 64400;ﻨﻮﻥ ﺪﺭﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&#= 65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﻔﻌل ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻳ= ﺎ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼ&= #65262;ﺹ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺧﺪﺍ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک گناهی ﺒﮑﻨﺪ. ʌ= 67;ﻌﻨﻰ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤﺤﻴط= 740;ّ ﺮﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻨﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ &= #65259;ﺮﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻳک ﺪﻧﻴﺎ &= #64344;ﺸﻴﻤﺎنی ﻮﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ &= #65176;ﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯﻳک گناهی که ﮐﺮﺩ ﻣﻰ ﻳﺎ&#= 65169;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﻧﺒﺎﻳﺪ مُدّع= ;ی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺧﻮ= 5193; ﺳﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ&= #65253; عقلی ﻮﺍﺭﺍﺩ᥾= 3; ﺨﻮﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ ﮐﺴﺐ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋ&#= 65196;ﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻤﻴﭙﺬ&#= 65267;ﺮﺩ. ﻭﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩﻕ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺻﺒ&#= 65198; ﻭﺗﻮکُلّ ﺨﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65194;ﺭﺳﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻣﻴﺸﻤ&#= 65198;ﺩ. <= span lang=3DAR-SA>ﻣﮕﺮ ﺑﺸﻬﻮʋ= 93; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﮐA= 258; ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴل ﭙﺬ&#= 65267;ﺮﺵ ﻭ ﺭﺿﺎﻯ اﻟﻬﻰ &= #65165;ﺯ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩ᥾= 3; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﮕﻨﺎهی ﻨﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ ﺗﻮ&= #65235;ﻴق اﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑ&#= 65262;ﺩﻥ ﺪﺭ ﺗﺴلیم اله= ;ی اﺳﺖ. ﻭﮐﻤک ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ ﮐﻨﺘﺮ= 604; ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﭼﻮﻥ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺎ ﺍ&= #65251;ﺎم ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﻧﺒ&= #65166;ﻝ آخوند ﻣﺬﻫﺐ ᥸= 3;ﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻋﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. ﻣﺎﺩ&= #65165;م اﻣﺎﻡ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻃ= ﺎﻭﻭس ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﻥﻤﻥ ﻮ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺷﻤنی ﻨﻴﺴﺖ = 5261;ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻣﻴﺪﺍﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ = ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﻦ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺗ= ﻮﺭﺍﻣﻴﭙﺬﻳﺮ= 5249;. ﻭﺩﺭ ﻭﺍقع قبول ﺮﺳﺎﻟﺖ ʋ= 65;ﻣﺎم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ&= #65205; ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺩﺷمنی ﺒﺎﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﻣﺮﻯ &= #65252;ﺤﺎل اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺩﺷﻤ&= #1606;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ آخوندﻫﺎ= ;. ﻭﻳﺎ ﺩﺷمنی ﺒﺎ ﺧﻮA= 267;ﺸﺘﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﮐﻪ ﺑﺴﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﻨﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﺩ. ﻭﺩﻭﺳتی ﺒﺎ آ= 82;وندﻫﺎ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ&#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺩﺷمنی ﺒﺎﻟﻔʌ= 28;ل ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ;(حقّ) ﻫﻤﺎﻥ (حَجّ ﻮ = 578;جلّی) الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ = ﮐﺴﻰ ﭘﻴﻤﺎنی ﺴﻠﻮ= 05;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﮐﻮﺗﺎهی ﺪﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺳ&#= 65166;ل کسی ﺒﻤﺎﻣﻮﺭʌ= 67;تی ﺒﺨﻠق ﻮ ﺩﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺩﻳﻥ = ﺠﺪﻳﺪ ﻭﻫﺮ ﺍﻣﺎم ﺰﻣ&#= 65166;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﻰ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻮﻧﺪ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻤﻌﺮف&#= 1740; کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺴ&= #65166;ﻟک ﺪﺭﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ = 5169;ﺎﺯ ﺭﺳﺎﻟتی ﻮ ﺁﻳ= 5174; ﻭ (ﺁﻳﺪﻯ) ﺍﺯﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺮﺳﻮل اﺭﺳﺎل®= 0; ﻮﻫﻤگی ﻨبیّ ﺪﺍﺭﺍﻯ A= 240;ﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء ﻭﺩﺭª= 5; اﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ هستند ﮔﺮﭼﻪ ᥴ= 5;ﻭلی اﻟﻌﺰم ﻨﻤﻴﺒA= 166;ﺷﻨﺪ.ﻭلی هماﻥ کرﺍﻣﺎﺕ= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡʋ= 97;ا ﺗﻤﺎمیذ کاﻣﻠ= ;ﺎﻥ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ. ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﺭﺳ&#= 65262;لد ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ کُلّی ﻮﻋﻘلی = ﻮ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65184;ﻠﺐ ﻣﺮﺩم ﺒﺮﺍﻩ ا= 604;هی ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﮐسی ﺪﺍﻭﻃﻠﺐ = 5169;ﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟ&#= 65166;ﺯﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ= 5263; ﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍ= ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮﺩف= 593;ﺸﺮک ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﻮ&= #65253; ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺍﻋﺘ&#= 65170;ﺎﺭالهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﺍﻣﺎم ﻮ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﺍﺳﺘﺪﻟᥴ= 6;ل اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﺒ&#= 65268;ﺐ ﺷﺨﺺ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺭﻭﺵ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﻗﺒﻮل س&#= 1604;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻧﺼﻮح ﻮ ﻧﺼﻮﺣﺎﻧﻪ سلوکی ﺗﺴﻠﻴم= ﺼﺎﺩق ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی است.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1612 - ﻫﻤﻴﻥ ﺪﺍﺳﺘ= 5166;ﻥ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﻣﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ58 ﺑﺤﺎA= 197;) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻟ= ﺰﻭم ﻘﺒﻮل عذﺭ ﻃﺮA= 235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺠﺒﺮ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻌ&= #65176;ﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﻣﻴﭙﺮﺳ&#= 65194; ﺍﮔﺮ از ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ عذﺭ = 5169;ﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﺮﮐس &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺬ&= #65261;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻔﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ = 75;ﻟﻠﻪ ﻳﻌلم ﻤﻥ عبا᥷= 3;ﻩ ﺃﻧّﻬم ﻤﺎ ﻗَA= 194;َﺭﻭﺍ علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʌ= 61;ﻗﺎل ﻠﺴﺎﻥ ﺣﺎﻟﻬم اﻭ ﻣﻘﺎﻟﻬم ﻴ= 5262;م اﻟﻘﻴﺎمة ﻳﺎ = 85;َبّ ﻣﺎ ﻗَﺪَﺭﻧﺎ = 5227;لی ﻄﺎﻋﺘﻚ ﻟﺄﻧّ= 705; ﻤﻨﻌﺘﻨﺎ ﻣﻨﻬ&#= 65166; ﺍﻣ ﺎﻳﮑﻮﻥ ﻘﻮ&= #65247;ﻬم ﻮ ﻋﺬﺭﻫم ﺼﺤﻴ&#= 65188;ﺎ علیّ ﻘﻮل اﻟﻤ= ;ﺠﺒّﺮة ﻓﻴﺠﺐ ﻋلی ﻘﻮ= 5247;ﻚ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻘ= 576;ل هذﺍ ﺍﻟﻌﺬﺭ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﻮﺃﺧﺬ ﺃﺣﺪﺍ &= #65155;ﺑﺪﺍ ﻭﻫﺬﺍ ﺧﻠﺎﻑ ﻗ&= #65262;ل ﺃﻫل اﻟﻤﻠﻞ ﮐ= 5248;ّﻬم (ﺟﺒﺮﻯ ک= 07; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻤﺤﺘﻮم اﻟﻬﻰ = 5169;ﺪﻭﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﺑﻌﮑس ﺣﺪﻳث شماره قبلی ک= 607; ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻘﺪﺭﻯ &= #65220;ﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺍﻣﺎم اثباﺕ ᥳ= 5;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻧ&#= 65258;ﺟﺒﺮ ﻭﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭﺗﺴلیم = 75;ﺯلی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻤA= 268;ﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ (ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺤﺘ= ﻤﻰ) الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻧﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ (= ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﮐﻪ ﺑﺘ= ﺪﺭیج ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻨک اﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻯ ﺒﮕﺬﺭﺩ. ﻭﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺪﺍﻭﻃﻠᥴ= 8; ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺒ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﮐﻪ = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺍ ﻭ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻘ= ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی که ﺣﺎʌ= 15;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑسلوک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ= 5257; الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺮﻑ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻯ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﺪ&= #64400;ﻪ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻳکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﻭ ﻳﮑﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ = ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎسلوک الهی کند .ﻭﺣت= ی گناﻩ ﻫم ﻤﻴﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺣﺎل که ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﻮﺍﻗ&#= 65228;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﻋُﺬʋ= 97; ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﺎ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻨﻴﺰ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧ&#= 65258; ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﺳﺖ ﭘس ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ&= #65166;ﻣﺖ ﻋﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭙ&= #65196;ﻳﺮﺩ. ﺩﺭﺣﺎلی که ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺮﺍ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی ﺪﺭ ﻃﺎﻋﺖ اله= 40; ﻨﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘ= 5258; ﻃﻮق ﻮﻃﻮع ﺒﻨ= 5194;گی ﻮﺗﺴﻠﻴم ﺒﺨﺪ= 5165; ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺮﺍ = ﺑﮕﺮﺩﻥ ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺬﺭ ﺍﻭ = ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭﻯ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ آخوند ﻗﺸﺮﻯ ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨ&= #65194;ﺍ ﻫﺴﺖ ﻭلی عبا᥷= 3;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ = ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﮔ&#= 65166;ﻥ آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585; الهی ﻮ ﺟﺎﻩ ﻃA= 248;ﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن ﻤﻴᤨ= 5;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻔﺮ&= #65267;ﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍ= ﻣﺎم ﻔﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺪﺭجَ= 07;َنّم هستند. ﻳﻌنی گناﻩ ﻓﺮﻳﺐ ﺧA= 262;ﺭﺩﮔﺎﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ.ﻭﺑﺮﻃﺮﻑ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮل عذﺭ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺍﻳﻥ ﺒﺮﺧﻠﺎﻑ &= #65227;ﻘﻴﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ (ﻣﻠﻞ) ﺍﺳ= ;ﺖ. ﻭﻣﻠل هماﻥ ﻤʌ= 48;ﺘﻬﺎ ﻳﺎﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺮ&#= 65235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺘﻤﺎم ﻤﮑﺎﺗﺐ &#= 65235;ﻠﺴفی ﻮ ﻣﺬﻫبی اﺳﺖ. &#= 65261; (ﺍﻣﺖ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﻠﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65176;ﻤﺎﻳﻠﺎﻥ ﺒﻤﮑﺎﺗﺐ ﻏﻴﺮ &= #65203;ﻠﻮکی ﻮ ﻣﺬﻫبی اﻃﻠA= 166;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻥ ﺠ= ﺒﺮﻯ ها ﮐﻪﺧﻮﺩﺭﺍ = 5251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﻌﺪم سلوک الهی ﻮﺗﺴلیم = ﺒﺎﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺣﺴﺎس ﺭﺍ ﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ &= #65197;ﺍﻩ الهی ﺒﺮﻭﻯ هیچ ﮐس ﺑﺴﺘﻪ A= 255;ﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺧﻠﺎ᥻= 3; ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻣﺮ&= #65169;ﻮﻃ ﺒﻈﺎﻫﺮ ﺍﺟﺘﻤ&#= 65166;ﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﻠﻮک اﻣﺮﻯ ﺒ= 5166;ﻃنی ﻮﺷﺨصی ﻮ ﺍﻋﺘ= 5240;ﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﮑﺮ = ﻭ ﻋﻘل ﻮ ﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﻴچ ﻤﺎ&#= 1606;ع و ﺭﺍﺩعی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮ سلوª= 5; الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﭘ= 87; ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﻳﺎ ﻧﺎﺗﻮ&= #65165;نی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی هست ﻭﻧﻪ= ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ عباﺩﻯ ﻤA= 268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ الهی ﺒﺎﺷﺪ ﻭʌ= 47;ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #64345;ﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥽= 9;م ﻨﺎم ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65191;ﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨﺪ. ﻭﻫ&= #1605; ﻨﺎم ﻘﺪﺭﻯﺪﺍ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻏﺎﻓل اﺯ ﺍﻳﻨ= 4401;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻤﺎ&= #65199; ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65165;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻮ &= #65255;ﻈﺮ الهی ﺒﻮﺩ ﺍﻧʄ= 05;ﺎﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮبی = 607;ستند. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻋث = 4404;ﻨﺎﻩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ ﻣﺎ= 5255;ﻨﺪ ﮐسی که ﺑﺨﻮﺍʌ= 59;ﺪ ﻧﻤﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺑﻘﺒﻠ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #65175;ﻮقع ﻘﺒﻮل ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﻳﻂ &= #65255;ﻤﺎﺯ ﻣﻬم اﺳﺖ ﻭﻧﻪ &#= 65191;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﺯ. ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑ= ;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐﻪ ﻧﻪ &= #65183;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﻰ ﻭﻧﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻘﺒﻮ&#= 1604; الهی ﻨﻴﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻫم &= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;کی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺍﻳﻥ عقاﻳﺪ ﺭA= 165; ﺩﻧﺒﺎل کند .ﻭA= 165;ﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍ= ﻣﺮ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺧﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ عاﻗل ﻮﻋﺎﻣل ʌ= 62;ﻋﺎﻟم ﺒﺤﻘﺎﻳق ﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ = ﺗﻮﮐﻠﺎﻟﻬی ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﺮﻳﻪ ﺍﺯلی = 75;لهی ﺒﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺗ@= 401;ﺎﻣلی ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻳﻨک ﻜﻪ ﺩﺭﻧ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ هست ﺑﺎA= 267;ﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺭﻫ= 5166; ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻗA= 260;ﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ه= 575; -ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍﮐﻮ= ﺍﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺮﺍ طی ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 64400;ﺮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻟﺎﺟﺮﻡ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻥ ﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﻣﺠﺮم &= #65262; ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎئ ﻤﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍتی = 5170;ﺠﻬﺎﻥ ﻨﺸﺪ.<o:p></o:p> حدیث 16132 - = 5193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ58 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪﺣﺠﺎ&#= 1580; ﺒﻥ ﻴﻮﺳﻒ ثقف= 40; ﻭﺍلی اﻣﻮﻯ ﻮ ﺻﺪّﺍ= 605; عصر ﺧﻮﺩ در عر= ;اق ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺎ&#= 65175;ل ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻋﻠﻰّ ﻭ ﻳﺎ ﻃﺮ&= #65235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﻴﺎﺳﻰ ﻣﻮﻟﺎ ع&#= 1604;یّ ﺒﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨ&= #65194; ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺯﻣﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻓﺮﻣﺎتی ﻨﻮﺷA= 174; ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺩ= ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻳﺶ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻭﻗﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﺟﺴﺘﻥ ﻨﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺗﻔﺘﻴﺶ ﻋﻘﺎﻳ&#= 65194; ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻔﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ = ﺍﻣﻮﻯ ﻮ ﻳﺎ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎ&= #65203;ﺪ. ﻭﮔﻔﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﺪﺭک ﻘﺘل خوž= 3;شان ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺑﻨفع اﻭﭼﻴﺰʌ= 63; گفتند ﻣﺪﺭﮐﻰ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﺳﭙﺮﺩگی اʌ= 55;ﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺟﺎﻟﺐ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ (ﺍﻣﺮ حَقّ = 5262; ﺍﻟﻬﻰ) ﺍﮔﺮ ﺍﺯ= ﻃﺮﻑ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ حق= 17; ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻗﺪﺍم ﻮ ﺗﻮﻃ&#= 65164;ﻪﺍﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑحَقّ کرﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻭ= 5203;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺧﺪﻣﺖ حقّA= 261; ﮐﻤم ﺒﺘرَبّی= ت ﻭﺗﻤﺮﻳﻥ ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺒحَقّ ﻨ&= #65252;ﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﺘ= ﻔﮑﺮﺍﻥ ﺪﺭﭘﺎسخ ﺤﺠّʋ= 66;ج ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻮﺷﺘﻨ&#= 65194;. ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عا= 5197;ﻑ ﮔﻔﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ &= #65252;ﻄﻠﺒﻰ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻡ &= #65165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ علیّ بن ابیﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﻳﺪ: <= b>ﺃﺗﻈﻥ ﺃﻥ الذی ﻨﻬﺎک ﺪ᥽= 9;ﺎﻙ ﻭﺍﻥ ﻤﺎﺩﻫﺎ ﻛ&= #65155;ﺳف ﻠک ﻮ ﺃﻋﻠﺎﻙ ﻭ = ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﻯ ٴﻤﻦ ﺫﻟک </= span>ﺗﻮﺧﻴﺎل ﻤ᥾= 8;ﮑﻨﻰ ﺍﻧﮑﻪ ﺗﻮﺭﺍ نهی کرﺩ ﺗﻮﺭᥴ= 5; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻭ ﺩلی= 604; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ &= #64400;ﺴﻴﮑﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﺼﻴﺒﺖ &= #65261;ﺩﺍﻫﻴﻪﺍﻯ ﺒﺪﻫﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭ= ;ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ کسی ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﻭﺍﺯ ﺍﻳﻥ کاﺭ= 5169;ﺮئ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ نهی اﻟﻬﻰ ﺑﺮʋ= 65;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﮔﺮﮔﻮنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺰﻳﺮ &= #65261; ﺭﻭﻯ کرﺩﻥ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ &#= 65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺷ&#= 65268;ﻄﺎﻥ ﻮ آخوندﻫﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ. نهی ﺸﺮغی ﺒﺮᥴ= 5;ﻯ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 65235;ﺴﺎﺩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺴﺎ&= #65247;ک ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ال= 607;ی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎﻫﺮﻏﻴA= 198;ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﻭﻋﺎی &#= 65262;ﻣﺸﺮک ﭙﻴﺮﻭ آخوند ᥻= 1;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻨﻬﻴّﺎA= 173; الهی ﺮﺍ ﺭﻋﺎʌ= 67;ﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺒ&#= 65240;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ همه عمر ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺳA= 198;ﺍﺳﺮ ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﻤﺎﻣﺎ ﻗﺎﺋم بعبادت = ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻌﺮ جَ= 607;َنّم ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻨﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ = ﺷﺮﺍﻳﻄ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﻘﺒ&= #65248;ﻪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﻨﻤﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓ&= #65198;ﻳبی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65253; ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻭ= ﺍﻣﺮ نهی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ A= 165;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺠﺒﺮ &#= 1575;لهی ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عملا ﺑﺮ ﻗﺮﺍʋ= 97; ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﺗ@= 401;ﺮﺍﺭﻋﺬﺍﺏ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮ&#= 65165;تی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺤﻘق &#= 65194;ﻫﻨﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺗﻤﺎمی = 575;ﺭﻭﺍح اﺯﺗﻤﺎمی اﻧ᥾= 2;ﺍع ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع&#= 1740; ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺁﻥکسی ﻤﺼﻴﺒﺖ ﺳﺎﺯ ﻭ = ﺑﺪﺍﻫﻴﻪ ﻭﻫﻠﺎﮐﺖ ﻣﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍئی ﻤ= 5212;ﻴﺒﺖ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺭها ﮐﻨﺪ. ﻭﻫﻴ&#= 64379; ﺍﻣﻮﺯشی ﻨﺪﻫA= 194;. ﭼﻮﻥ ﻄﺒﻴﻌﻮﻥ &= #65170;ﺪﻭﻥ ﺨﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ که ﺧﺪﺍﻯ ﺒﺪﻭ= 5253; ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ = ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﮑﺎﺭ&#= 65263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺧﻴﺎ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻧﺎ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻥ هستند. ﻣﻨ᥺= 4;ﻮﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺼ&= #65262;ﺭ ﺑﺎﻃل ﻘﺸﺮﻳﻮ= 5253; ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﻋﺪنم سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ @= 400;ﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻨﻔس ﺍﻟ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭأمّاره ﺍﻧﻬ= ﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮﮐس عملا ﺍ᥷= 9;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺴﺎس &= #64400;ﻨﺪ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ اله®= 0; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪکی ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﺫﻫنی ﺨﻮﺩ ﻣ&#= 65248;ﺎﺣﻈﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻗ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺗﺼﺪﻳق ﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣّﺎ ﻋ&= #65252;ﺮﻭ ﺑﻥ عبید ﺩﺭ ﭘA= 166;سخ حَجّاج را ﻨﻮ&= #65207;ﺖ: ﺃﺣﺴﻥ ﻤﺎ ﺳﻤ᥺= 8;ﺖ فی اﻟﻘﻀاء ﻮ ʋ= 65;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻗﻮل اﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ علیّ ﺒﻥ ابی ﻄ= ;ﺎﻟﺐ: ﻟﻮﮐﺎﻥ اﻟﺰف= 40; اﻟﺄ ﺻل ﻤﺤﺘﻮ= 5251;ﺎ ﮐﺎن اﻟﻤﺰﻭﺭ فی اﻟﻘﺼﺎﺹ ﻣA= 224;ﻠﻮﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ کلامی ﺪﺭ ﺑﺎ᥷= 7;ﻩ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ= ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻡ (ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺪA= 197;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65258; سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻗﻀﺎﻯ ﺪﺍﻭﺭ&#= 65263; اﻭ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣ= ﺮﻣﺤﺘﻮم اﻭ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ پس ﺍﺯ ﻣﺮک اﺳA= 174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭ ﺑﺮ= ﺍﻯ هرﮐس ﻗﺪﺭﺕ ﺍA= 255;ﺠﺎم هرﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖʋ= 87;تی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ا&= #65199; ﺧﺪﺍ ﻭلی ﺨﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﺁﻥ ﺸأﻥﻮ ﻣﻘﺎ&#= 1605; ﻮﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪ= ;ﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺗﻮﺍﻥ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻟﻔﻌل ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ;ﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣل &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻌﺪ= ﻯ ﻮ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣ= ﺪﺍﻭم الهی ﻮ ﮐﻤﮑﻬʋ= 66;ﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65212;ﻮﺭﺕ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮ ﮐﺸﺶ &#= 65169;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻗﺪ= ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺯ = ﺟﻤﻠﻪ متعبّدﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻯ عذﺍﺏ ﻗﻬﻘﺮﺍA= 259;ﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺴ= ﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐمّی A= 262;ﮐﻴفی گناﻫﺎﻥ اﻧﻬᥴ= 6; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5252;ﺤﺘﻮم اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65264; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﻣﺤﺘﻮم ﺴﻠﻮک= 40; ﺒﺨﺼﻮصی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ = ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺟﻠﻬﺎ&= #65263; ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﺎﻣ&#= 65268;ﻥ ﺸﺮﺍﻳط لازم ᥵= 0;ﮑﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ ال= 607;ی ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ(ﺣ= ;تی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺗﺎﻣ&= #65268;ﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎ&#= 65257; بِدای اﻟﻬﻰ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻳﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻧﻬﺎئی ﻘﺎئم ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﺑﻨﺠ&#= 65166;ﺕ ﺍﺯ نوع بشری ﺒ= ;ﺮﺳﺪ. ﻋﻤﺮﻭ ﺑﻥ عبی= 83; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺒﻴﺎ&#= 1606;ی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ &= #65261; ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺯﻭﺭ ﻭﺟﺒﺮﻯ ﺪ&= #65197;ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗ&= #65188;ﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﭘس ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ = ﺯﻭﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65251;ﻈﻠﻮم اﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ کا= 585;ﻯ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; یا نمی خواهد &#= 65261;ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺭ ﺑﺮﺍﻯ گن= 575;ﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ = ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ عباﺭﺕ ﭼA= 256;ﻴﻥﺨﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻳﺎ = (ِﻭﺯﺭ) ﻭﺧﻄﺎ ﻭﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺍﻥ ﺤﺘمی ﺒﺎﺷ= 5194; ﺩﺭ ﻗﺼﺎﺹ ﻭ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺒحَقّ گناه ﮐ&= #65166;ﺭ ﺳﺘم ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.&= #65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺴﺘ= 5252;ﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ= ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﺻﺎﺩق ﺘ&= #65198;ﺍﺯﻣﻌنی ﻮﺯﺭ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍ= ﺳﺖ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻗﻀﺎ ﻭ&= #65239;ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘم= 740; اﺳﺖ ﻭﻗﻀﺎ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘم= 740; ﻨﻴﺴﺖ. ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ نف= 587; ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﮐﺴ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺘﺪﺭﻳ&#= 65182; ﻫم ﻮِﺯﺭ ﻭ ﮔﻨ&#= 65166;ﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫم = ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭﺟ&#= 65170;ﺮالهی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺭﻏﺒﺖ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻥ عطا ﻣﻌﺘﺰ= 04;ی ﻤﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮﺍﻯ &= #65188;ﺠﺎج ﻨﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺘ&= #65198;ﻳﻥ گفته ﺍﻯ که ﺩ᥷= 7;ﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻩﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ علیّ ﺒﻥ ابی ﻄ= ;ﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮ&= #65193;: ﺃﻳﺪﻟک علیّ = 575;ﻟﻄﺮﻳﻖ ﻭ ﻳﺄﺧﺬﻋﻠﻴک اﻟﻤﻀﻴق ﺍﻳﺎ= ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ﺘ&#= 65262;ﺭﺍ ﺭﺍهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎ= 5253; ﺒﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍ= ﻥ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﻮ = ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎʌ= 53; ﻤﻴﺪﻫﺪﺧﻮﺩ ﻣﺎنع ﺘﺤﻘق اʌ= 53; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻥ اﻣﺮﻯ غ= 740;ر ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺯلی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣ&= #65166;ﻧﻊ ﺍﺯﺗﺤﻘق اﻳﻥ = 575;ﻣﺮ ﺍﺯلی ﻨﻤﻴﺸﻮA= 193;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻭ ﻣﺨﺘﺎ&#= 65197;ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺒﺮ الهی ﺮﺍ A= 175;ﺎﺣﺪﻭﺩﻯ بی اثرﻣﻴﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ. ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐ= 5166;ﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65175;ﺠﺪﻳﺪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑ= ﺎﺯ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌﻨﻰ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﮐسی سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی زنذه ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ ﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻄﺎﻟ= 5168; ﺍﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎنع اﻭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺗ&= #65166; ﭘﻴﺮالهی ﻮﻫ᥷= 4;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﻧ= ﺪﻫﺪ. ﺩﻟﺎﻟﺖ ﺭﺍﻩ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ گ = 8;ﻧﺎﮔﻮﻥ الهی اﺳﺖ. ﺩﺭ A= 183;ﺴم ﺘﻮﺍﻥ لاﺯم ﻮ = 5193;ﺭ ﻋﻘﻞ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒ&= #65166;ﻭﺭﻯ اﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ = ﺼﺒﺮ ﻭﺍﺩﺭﺍک ﺮﺍﻩ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭ طریق و ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ ﺳﻠﻮک ﻤﻘﺒﻮﻝ &#= 1575;لهی ﺪﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺤﻤﺪﻯ &= #65194;ﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﮐسی ﺨﻮﺍA= 259;ﺎﻥ کاﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ= 5239;تی ﺮﺍﻩ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤ&= #65166;ﻯ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ= ﺒﻨﺪﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺍﻩ &= #64380;ﺎﺭﻩﺍﻯ ﺒﺠﻮﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ= ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺘﻮﺑﻪ ﻭ ﻗﺒﻮل &= #65176;ﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺒ&#= 65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻧA= 268;ﺰ ﻋﺎﻣﺮ ﺷَﻌﺒﻰ &#= 65169;ﺤﺠﺎج ﻨﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳ&#= 65253; کلام ﺪﺭ ﻗﻀﺎ A= 261; ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ = ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 593;لیّ ﺒﻥ اﺑی ﻄﺎﻟﺐ &#= 65267;ﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ: کلّما ﺍﺳﺘﻐA= 236;ﺮﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻓﻬ&= #65262; ﻣﻨﻚ ﻭﮐﻠّﻤﺎ &#= 65187;ﻤﺪﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻓ&= #65260;ﻮ ﻣﻨﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺭʋ= 65; ﮐﻪ ﻮﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍ&#= 65199; ﮔﻨﺎهی کرﺩﻯ ʌ= 27;ﻤلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺮ&= #65193;ﻩﺍﻯ. ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ &= #65175;ﻮﺍﻧﺴتی ﺤﻤﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑ= ﮑنی کاﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺳ= ﺘﻐﻔﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭﻯ اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ بعقل A= 262; ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟک گن= 75;ﻩ ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻓﮑ&#= 65198; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮔﻨﺎ&#= 1607;ی ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣﺎل = 5208;ﺮﻙ بدترین گناه = 5259;ﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ تمرّد A= 169;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺸﻮﺩ&= #1606;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺣتی اﮔ= 5198;ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺒﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔ= 5166;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ه= 585;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻏﻔ&= #65248;ﺖ ﻭﻋﺎﺩﺕ ﻭﻓﺮﻳ&#= 65168; ﻧﻔس ﺧﻮﺭﺩﻥ گهگاه ﮐﻪ ﺧﻄᥴ= 6;ﻫﺎئی ﻨﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳ&#= 65166; ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﻣﺨﺼﻮ&= #65209; ﻫﻤﺎﻥ گناﻩ ﺭA= 165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮﻗ&#= 65176;ﺎ می ﺒﺨﺸﺪ. ﺗﺎﺳ&#= 65166;ﻟک چوﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧ= 5260;ﺎئی ﻘﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ همیشه ﻣﻮﺭﺩ ᥺= 7;ﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻤ= ﺎمی گناهاﻥ گذﺷﺘ&= #65258; ﻭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﮔﻴﺮﺩ. ﺣﻤﺪ ﺧﺪ= ﺍ ﺳﭙﺎس ﺍﻭ ﻭ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺳﻠﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻭﭘA= 198;ﺳﺘﺶ الهی ﺒﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ همرﺍʌ= 57; ﺩﻓﻊ ﺷﺮک ﺪﺭ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺑحَقّ الهی ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻌﺮفی اﻭﺭﺍ A= 169;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻤ&= #65166;م اﻳﻥ ﭽﻨﺪ ﮔﻮﻧ&#= 65258; ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺑﻴک ﻤ&#= 65228;ﻨﻰ ﻭﻳک ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺍ&#= 65199; ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﻭﻟﻰ ﻫﻤگی اﻣA= 198;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﻧﺸ= 5166;ﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ .ﻭﻗﻀ&= #65166; ﻭ ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﺧﺎﺹ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮ ﺑ&#= 65268;ﻥ اﻣﺮﻳﻥ را ﻨﺸA= 166;ﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪﺳﺎ&= #65247;ک ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65220;ﺒیعی ﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑ&= #65166; ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﻮﺗﻮﻓﻴق ﺪﺭ کسب ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ A= 203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﺑﻴ&#= 64401;ﺪﻳﮕﺮ ﺗﺒﺪﻳل ﻤﻴﮑﻨ= 5194;.ﻭﻋﺎﻗﺒﺖﺑﺎʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ششم ﻮﺑﺎ بِدا= ی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫ&#= 65252;ﻴﺸﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65220;ﺒیعی ﻴﻌنی نوع بشری ﻭﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﻭ مَعصو&#= 1605;یّت ﺗﺒﺪﻳل ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﻘﺪﺭﻯ ﺍﺯ ﻃﺮﻳ&= #1602; ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی ﺘﻐﻴﻴA= 198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭم&#= 1614;شیّت ﺧﺪﺍ ﻭمَشیّت= ﺳﺎﻟک ﻤﻮﻓﻖ ﻳﮑﺴﺎﻥ گرﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻭﺣ= 5194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻨﺼ= 5166;ﻳح ﻮ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ همگان ᥴ= 5;ﮔﺮ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻔﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ﺨن ﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻯ عمومی ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺎ= 5239;ﻠﺎﻥ ﻨﮑﺘﻪ ﺳﻨج استدﻟﺎل ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﻄﻤﺌﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻳ&= #65168; ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺳﺮ&#= 65255;ﮕﻮﻥ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻣ&#= 65198;ﻯ ﺒﺰﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺳﺨﺖﮔﻴﺮ ﻭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺑﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓیقی ﺮﺍ ﻣA= 268;ﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1614 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ59 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ = ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺍﺳﺘﻄﻌʋ= 74; ﺃﻥ ﺘﻠﻮم اﻟﻌﺒﺪ = 5227;ﻠﻴﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﻨﻪ ﻭﻣﺎ لم ﺘﺴﺘطع ﺃﻥ A= 176;ﻠﻮم اﻟﻌﺒﺪ ﻋﻠﻴﻪ &#= 65235;ﻬﻮ ﻣﻥ ﻔﻌل اﻟﻠﻪ &#= 65267;ﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی A= 248;ﻠﻌﺒﺪ ﻟم عصیت ؟ ﻟم ᥻= 6;ﺴﻘﺖ؟ ﻟﻢ ﺷﺮﺑﺖ ﺍﻟﺨ&= #65252;ﺮ؟ ﻟم ﺰﻧﻴﺖ؟ ﻓﻬ= 5196;ﺍ ﻓﻌل اﻟﻌﺒﺪ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﻘﻮ ﻟﻠﻪ ﻟم ﻤ&= #65198;ﺿﺖ؟ ﻟم ﻘﺼﺮﺕ؟ ﻟم = 575;ﺑﻴﻀّﺖ؟ ﻟﻤﺎ اﺳﻮﺩّﺕ= 67; ﻟﺄﻧّﻪ ﻣﻥ ﻔﻌل اﻟﻠﻪ &#= 65175;ﻌﺎلی ﺍﻧﭽﻪ ﺭA= 165; ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭ ﺑﻨ&#= 65194;ﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟﻚ) ﻣﻴﺘﻮﺍ= نی اﻭﺭﺍ ﻋﻴﺐ ﺑﮕ&#= 65268;ﺮﻯ ﻭﺟﺎﻯ ﻣﻠﺎﻣﺖ &= #65261; ﻧﮑﻮﻫﺶ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﺘ= ;ﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﺍﻭﻟ= ;ﻴﺎﻯ الهی ﺴﺎﻟﻚ ﺍʌ= 61;ﺭﺍ ﻣنع کرﺩﻩ ﺑﺎʌ= 07;ﻨﺪ) ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ= ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻯ علت ﻋﻴA= 170;ﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺑﻨﺪﻩ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻗﺎﺑل اﻳﺮﺍﺩ ﻧﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ (ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺪﺍ&= #65253; کاﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣ= 5248;ﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻄ= ﺮﺕ ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺒﻨﺪﻩ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﭼﺮﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ&= #64404;ﺮﺩﻥ کشیکرﺩﻯ (ﺳﺎ᥼= 7;کی غیر ﻣطیّع ﭙﻴ= ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﻳʋ= 66; ﺩﻭﺭ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﭼﺮﺍ ﻓﺴﻖ ﻭﻓﺴﺎﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ( ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯ= ;ی ﻭ ﺑﺎﻋﻘل ﻴﺎ ﭘ&= #1587; ﺮﻭﻯ ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺮﻭح ﺴﺎﻟﻚ ﮔﺮ&#= 65193;ﻳﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻨﻪ ﻓﻘﻄ گناه®= 0; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮﺍ &= #65191;ﻤﺮ ﻭﺍﻟﮑل ﺨﻮﺭﺩ= 5263; ﻭﻳﺎ ﺯﻧﺎ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻯ ( ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ گناﻫﺎﻥ کار ﻭ= ; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65262;ﺩ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭلی ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷ&= #65194;ﻯ ﻭﻳﺎ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺗ&= #65166;ﻩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻯ ﻮ ﻳﺎ = ﺳﻔﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﺷﺪ&= #65263;( ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻄﺮ&= #65263; ﻮﮊﻧﺘﻴک ﺠﺴﻤ= 5166;ﻧﻰ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺭﻭﺍنی اﮔﺮعیبی ﺒﺎ ᥸= 7;ﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﺎﺯ&= #65257; ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165;ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﮐ&= #65166;ﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣ= ﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮﺍﻣﻮʋ= 97; ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺍﺿﻄﺮ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219; ﺒﻔﺮﺍﻣﻮشی ﻮ = 5255;ﺎ ﺗﻮﺍﻧﻰ ﻫﻴچ ک= 583;ﺍم ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﺎﻋث &= #65255;ﮑﻮﻫﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮﺍﻣﻴ&#= 64401;ﻪ ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺤﺮﺍم ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺁﻧﻬم ﺘﻨﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺣﺮﺍﻡ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭﺭﻩ س&#= 1604;وک الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 165;ﻳﻥ اﻧﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺑ= 5198; ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮهم = 5262;ﺍﺭﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﻧﮑﻮﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65166;ک اﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ا= 5203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ حَقّ اﻧﺘﻘﺎﺩ= ;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻟﻮﺳ&= #65166;ﻟک همیشه ﺍﺯﺍﺩ ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #1575;لهی ﺒﺸﻮﺩ ﻳﺎ ﻧﺸﻮ&= #65193;. ﻭﺟﺎﻯ ﺗﺤﮑّم = 5153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﻃﻴﻮﻥ &= #65170;ﻨﺎم ﺃﻣﺮ ﺑﻤﻌﺮﻭﻑ &= #65261; نهی اﺯ ﻣﻨﮑﺮ A= 255;ﻴﺴﺖ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1614 مکرر- ﺍﺯﺍﻣﺎ= م ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ59 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺠﻠس ﻣ&= #65156;ﻣﻮﻥ ﻤﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﮐﻪ &= #64344;ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺁﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﻮ ﺧ&= #65248;ق اﻟﻠﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻫﺴ= ;ﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯﻮ&= #64404;ﻨﺎهی که ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍ= 5251;ﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: اﻟ= ﻠﻪ ﺃﻋﺪل ﻤﻥ ﺃﻥ ﻴ&= #65184;ﺒﺮ ﺧﻠﻘﻪ ثمّ ﻴﻌA= 196;ّﺑﻬﻢ ﻓﻤﻄﻠﻘﻮﻥ ﻭﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺃﺣﮑم ﻤﻥ ﺃﻥ ﻳ&= #65260;ﻤل عبدﻩ ﻭ ﻳﮑلّه= ; ﺍلی ﻨﻔﺴﻪ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﻋﺎﺩل تر ﺍﺯﺍA= 267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﻠﻮ&#= 65239;ﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭﺳﭙس ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠ= ﺎﺯﺍﺕ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻒ ﻋﺪﻟل الهی اﺳ= ;ﺖ ( ﺧﻠق ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍ&#= 65247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65165;ﻋمّ اﺯ ﻣﺬﻫبی ﻮﻳA= 166; ﺟﺒﺮﻯ ﻤﺎﺩﻩ ﮔ&= #65198;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﻧ&#= 65240;شی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻗﺎﺋل ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﺮخی &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳ&= #65248;ﺎم هستند ﮐﻪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻇﺎﻫ= 5198;ﺍ ﻧﻘشی ﻘﺎﺋﻞ نیستند ﻭلی ﺪ&= #65197; ﻋﻤل اﺯ ﺍﺯﺍﺩ= 5263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ شاید ﭘﺎﺩﺍʌ= 05; ﻫم ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65165;ﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻨA= 252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻃﺎﻋﺖ ﺍA= 199; ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗ&= #65204;لیم ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. (ﻋﺬﺍﺏ) ﻧﺎ ﮔﻮﺍ= ;ﺭﺋﻰ ﺯﻧﺪگی ﺪﺭ جَ = 7;َنّم ﺠﻬﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺴخ &= #65188;ﻴﻮﺍﻧﻰ. ﻭﻗتی که ﺍﻧﻬʋ= 66; ﺩﺭ ﻳک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋ&#= 65264; ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﺣت= 40; گیاهی ﻤﻴﺂﻳﻨ= ;ﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #1606;وع بشری و ﺒﺎﻟﺎت= ;ر ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 261; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ = ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; اﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺠ&= #65170;ﻮﺭ ﺩﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻣ&= #65228;ﺎﻑ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﺧﻠﻖ= ) ﻣﻨﻈﻮﺭﺣﺪﻳث ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺤتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺩ&= #65197; ﻣﺤﺸﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5256;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65187;تی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻭﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺤﺎل &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺣتی ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺟﻬنم ﻮﻗﻬﻘﺮA= 165; ﺑﺎﺯ ﻧﻮعی ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ الهی ﻮ ﺩﺍﺩﻥ A= 236;ﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺣ&= #64401;متی الهی ﻮ ﺑﺪﺍئی= ; ﭙُﺮ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﻘ&#= 65212;ﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;نوع بشری اﺳﺖ. ﻗﺸʋ= 98;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی اﺳﻠﺎʌ= 51;ﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ه= 587;تند ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ = ﺭﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩA= 173; ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺷﺮک &= #65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑل ﺒ&#= 65192;ﺸﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻋﺬﺍﺏ ﺑﻌ= ﮑس ﻋﺬﺏ ﻳﺎ ﮔﻮﺍﺭ&= #65165;ﺋﻰ ﺑﻤﻌنی ﻨﺎﮔﻮA= 165;ﺭﺍئی ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺠﻬ= 5166;ﻥ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک ﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی فسخ و گندیدگ= 740; گیاﻫﻰ ﻣﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #1606;وع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﺑʋ= 98;ﻭﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ الهی اﻧﺠﺎﻡ ᥵= 5;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65170;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻨﺪ) (ﺍﻫﻤﺎﻝ) ﻧﺎﺩﻳ= ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﻭ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺒﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﻫ&= #65166; ﮐﺮﺩﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ بی اﻋﺘﻨﺎئی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﻫﻤﺎل ﻮﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65259;ﺎ ﺷﺪﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﻤ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘﻰ متعبّدﻳ= ﻥ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰ&= #65251;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65252;ل کنند ﻭ ﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻧﻴﺰﺁﻧﻬﺎﺭﺍ &#= 65197;ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻳ= ﻌنی اﻧﺎﻥ که ﺧﺪﺍA= 197;ﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺰ ﻓﺮﺍﻣﻮشی اﻧʌ= 60;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﺃﺣ= ﮑﻢ) ﺑﻮﺩﻥ ﺒﺎ ﺣﮑﻤ&= #65174; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺻﺎﺣﺐ &= #65187;ﮑم ﻮﻓﺮﻣﺎﻥ ﻮﺩﺍ&#= 65261;ﺭﻯ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺣﮑ&= #1605; ﻮﺣﮑﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﺷﺪنی اA= 203;ﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65183;ﺴﺘﻪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭘس ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐم ﺤﮑﻤﺖ ﻧﺒﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ &#= 65165;ﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩ= ﺍﺩ ﻭلی ﺮﻫﺎ ﻧﻤﻮ= 5193;. (بکُلّی) ﺍﻭﺭᥴ= 5; ﻣﻮﮐﻮل ﺒﺨﻮﺩﺵ ﻭ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺑ&= #64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﻭهیچ کس ﻨﻤﻴ᥵= 6;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ بعقل کُلّی ﻮ &= #1575;لهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳ&= #65194; ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #65184;ﻮﻳﺪ ﭼﻮﻥ کوﺭﻯ اﺳA= 174;ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﮐﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﺮﺍ هدایت ﺑﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻩﺍ= 5263; که ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩ= ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﺟﻬل ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺍ&= #65251;ﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺳ&#= 65198;ﺍﻧﻪ ﺑﺎﮔﺎهی ﻨﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﻮﻋﺎ&#= 65239;ﻠﺎﻥ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ = الهی ﻤﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1615 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ60= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﺫﺍ ﮐﺎﻥ ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎمة ﻭ ج¡= 4;مع اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺨﻠﺎ= 5163;ﻖ ﺳﺄﻟﻬم عمّا ᥺= 7;ﻬﺪ ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ﺴﺄﻟﻬم عمّا ﻗﻀی علی&= #1617;هم ﭼﻮﻥ ﺮﻭﺯ ﻗﻴʋ= 66;ﻣﺖ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻠﺎﻳق ﺮﺍ جَ= 05;ع ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ خودشان گذﺍﺭ&#= 65193;ﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی ﻨ&#= 65204;ﺒﺖ ﺑﺎﻣﻮﺭ (ﻗﻀﺎﻯ)= ﺩﺭحق اﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﭘﺮﺳﻴﺪ ( ﻳﻌنی &= #65252;ﻨﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ &= #65169;ﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻳﻌنی ا= 5255;ﭽﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﺳʋ= 74; ﻭﺣﺘمی ﻮ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﻄﺒ&= #65268;ﻌﺖ ﻭ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﭼﻴﺰ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﭼﺮ= ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻳﺎ ﺑل&#= 1606;د ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﭼﺮﺍ = ﺳﻔﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﺍﺳﺖ = ﻭلی اﻣﻮﺭﻯ که ﺑﻌA= 260;ﺪه ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ ﺭ= ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻠﻮک &#= 1575;لهی ﻨﻤﻮﺩﻥ ﻭﻳﺎ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻨﻤﻮﺩﻥ ( ﺭﻭﺯ= ﻗﻴﺎﻣﺖ) ﺭﻭﺯ جَمع اﻭ᥷= 7;ﻯ اﺭﻭﺍﺡ ﺳﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ &#= 65255;ﻮعی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی اﻳA= 256;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻬن&#= 1605; ﺠﻬﺎﻧﻮم اﺳﺖ. &#= 65261;ﺍﻟﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻘﻮ&#= 1604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫم ا= 4400;ﻨﻮﻥ ﺘﺤﺖ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ = ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی هستند. ﻭ = ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺎﺯ &= #65239;ﻴﺎم ﻤﺠﺪﺩ ﻭ ﺳﺮﭘﺎ = ﺷﺪﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻳک ﺘﻮﻟ&#= 65194; ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬ ﺍﻗﻴﺎﻣﺖ ﺭ ﺍﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﺤﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ گفته ﺍﻧﺪ ﮐﻪ A= 165;ﻣﺮﻭﺯ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻨﺪﻩ ﺯﺑﺎﻥ ﺒﺴﺘﻪ ﻣ&= #65188;ﮑﻮم ﺒﺠﻬﻨم الهی ᥽= 2;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮔﻠّﻪ = ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ &= #65262;ﮔﺎﻭﺍﻥ ﺪﺭﻣﻴﺁﻳﻨﺪ ﻭ&#= 65227;ﻘل اﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺣﻴ&#= 65262;ﺍنی اﺳﺖ. ﻳک ﺮﻭح ﺘ&#= 65256;ﻬﺎ ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺮﻃ ﻮ ﺩ= ﻟﻴل ﺘﻮﻟﺪﻯ ﺪﺭ ﻫﺮ = ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻤﻴﺂﻳﺪ = 4400;ﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﻧﻮعی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ &= #65197;ﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﺸﺮﻯ کنونی ᥽= 5;ﻴزﺗﻌﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺧﺪﺍ رَبّ A= 261; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭحی = 575;ﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﻳک سلوک الهی ﺑﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﺍﻳﻥ عهد ﺧﻮﺩ = 5197;ﺍﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪ .ﻭ ﻳﺎ ﺑ= ;ﺮخی ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴ&= #65198; ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1616 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ60= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65192;ﻤسة ﻟﺎ ﺗﻄفئ ٴﻨﻴA= 198;ﺍﻧﻬم ﻮﻟﺎ ﺗﻤﻮﺕ ﺃﺑ&= #65194;ﺍﻧﻬم ﺮجَلّ أثرک ﻮ = ﺭجَلّ عق ﻮﺍﻟﺪﻳﻪ ﻭ &#= 65197;جَلّ سعی ﺒﺄﺧﻴﻪ ﺍ= 04;ی اﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﻔﻘ= 5176;ﻠﻪ ﻭ ﺭجَلّ ﻘﺘل ʌ= 56;ﻔﺴﺎ بغیر ﻧﻔس ﻭﺭج= ;َلّ ﺃﺫﻧﺐ ﻭﺣﻤل ﺬ&#= 65255;ﺒﻪ علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭجَلّ ﭘ= نج گرﻭﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ = 4400;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺗﺶ جَ= 607;َنّم اﻧﺎﻥ ﺨﺎﻣﻮﺵ &#= 65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺪﻧﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65166;ﻥ ﻫﺮﮔﺰ ﻧمی ﻤﻴ= 5198;ﺩ( ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻮ&= #65191;ﺘﻥ ﻮ ﻋﺬﺍﺏ. ﺑﺪﻥ هرﮐس ﺑﺎﻣﺮگ ʌ= 52;ﻴﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ.ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮگ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﺭﻭح اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ &= #65259;ﻤﺎﻥ (ﺟﺴم ﻤثالی ﻮʌ= 67;ﺎ ﺟﺴم ﺮﻭﺣﻰ ﺍﮔ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﻤﺎ&#= 65259;ﻴّتی ﻮ ﺷﮑل ﻮﻫﻴﺄت= 740; ﻘﺎﺋل ﺒﺎﺷﻴﻢ. &= #65165;ﻳﻥ ﺮﻭح ﺒﺎﻣﺮگ ﺘ= 5253; ﺒﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺯ&= #65255;ﺪگی ﺒﻨﺤﻮﻯ ﺪﻳﮕﺮ &= #65193;ﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺩﺍﺭﺩ. = ﮐﻪ ﺍﮔﺮ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﻣﺮگ &= #65194;ﻭّﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ همین ﺠʌ= 04;م ﺮﻭحی ﻮ اثیرﻯ= ; ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺠﺎ (ﺟﺴمی ﻨﻮﺭﻯ) ﻳ&= #65166; ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻳﻨﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65262;ق اﻟﻌﺎﺩﻩ ﺭﻗﻴ= 602; ﺘﺤﺖ اثیرﻯ ﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺮﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍنی = 575;ﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ کوﺭ ﻭ ﺩﺭ &= #65175;ﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﭘﺮ&= #65267;ﺸﺎنی اﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; ﺍثیرﻯ ﺩﺭ ﺍﺷA= 228;ﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻫﺮ &= #65255;ﺎﺭ ﻭ ﻧﻮﺭﻯ که ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﺒﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﺴﻮﺯﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻥ ﻮ ﭘﻨ= ﺎه گاهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261; ﺍﻳﻥ ﺠﻬﻨم ﺴﻮ&#= 1605; اﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨم ﭽﻬﺎﺭم = 5262; ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﺒﻔﺴخ و گندیدگی گیا= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮوﻧﺪ. ﻭ = ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﺗﺸﻬﺎﻯ ﻤﻠﮑ= 5262;ﺗﻰ ﻭ ﺭﻧج های گر᥽= 1;ﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65255;ﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺼﺪﻫﺎ ﻫﺰ&= #65165;ﺭﺳﺎﻝ ﺍﻳﻥ کاﺭﻣﺎﻫA= 166; ﻃﻮل ﻤﻴﮑﺸﺪ ﺗ&#= 65166; ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65203;ﻠﻮک ﺘﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮔﺮﻣﺎﻯ ﺼﺤﺮﺍ ﻫﺎﻯ گر= 605; ﺪﻧﻴﺎ ﻭﮔﺮمی = 5198;ﺣم ﻤﺎﺩﺭ ﻭ ﮔﺮﻣﺎ&= #65263; ﺪﻭﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ &#= 65262;ﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍ&= #65175;ﺶ ﺳﻮﺯﺍنی هستن= د. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻳکی ﺁﻧﮑﻪ ﮐﻪ &#= 65207;ﺮک ﻤﻴﮑﻨﺪ.( ﺷﺮک ﺨ= ﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺖ ﭘﺮﺳ&= #1578;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ آ&= #1582;وند ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ صنم پرستی ﻭﻟﺎﻳﺘ= ;ﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ &#= 1575;لهی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻭ ﺗﻌﺒﺪ ﻏﻴﺮ ﻣ= ﻘﺒﻮل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 187;ﺎﺿﺮ ﺑﺘﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮ= 705; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ.) ﺩﻭم کسی که ﻭᥴ= 5;ﻟﺪﻳﻨﺶ ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺎق و طرد کرﺩﻩ ﺑﺎ᥸= 7;ﻨﺪ (ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﺍ= ;ﻟﺪﻳﻥ ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻧﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﻮﺻﺎلح ﻮ ﺍﻳﺮ= 5165;ﺩ ﺑﺤﻘّﻯ ﺪﺍﺷﺘ= 5258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﻟّ= 5166; ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻤﻮٴ= 5252;ﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭ ﻭﺍﻟ&= #65194; ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﺴﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﻌ= 5260;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺳ= ;ﺎﻟک ﺮﺍضی ﻨﺒﺎﺷﻨA= 194;. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﻃﺮﺩ ولایت ﻧﻤﺎﻳﻨ= ;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺣتی اﺑﺮA= 165;ﺯ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺳﺎﻟ&= #1705; غیر ﻋﺎﻣل ﻮﻏʌ= 68;ﺮ ﻣطیّع ﻮﺧﻮﺩ ʌ= 03;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻟ&#= 65194;ﻳﻥ ﺸﻤﺎ ﻣﻥ ﻮعلی= 17; ّ هستیم. ﻳکی ا= ﻣﺎم زنده ﺰﻣﺎﻥ ﻭʌ= 67;کی ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍ&= #65247;ﺪﻳﻥ ﺮﻭﺣﺎنی ﻮ ﻣﺮ= 5169;ﻴﺎﻥ اﻧﺴﺎنی ﺴﺎﻟʌ= 42; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65165;ﺯ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺭﺣم = ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ﻮ ﭘﺮﻭﺭʌ= 05; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ.) ﻭﺳﻮم کسی که ᥸= 3;ﺨﻥ ﭽﻴنی ﺒﺮﺍﻯ ﺒ= 5198;ﺍﺩﺭﺵ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻧﺰ&#= 65193; ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺑﺠﺎﺳ&#= 65262;سی اﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮگ ﺒ&#= 65198;ﺍﺩﺭ ﺷﻮﺩ ( ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ هم ﺒﺮﺍ= 5193;ﺭ ﺭﻭﺣﺎنی هستن= د. ﻭﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﺠ&#= 65204;ﻤﺎنی ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﺑﺮﺍﺩ&= #65197; ﺗﻔﺎﻭتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﻗتی ﺠﺎﺳﻮﺳA= 264; ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65252;ﺮگ کسی ﺸﻮﺩ. ﺑﺎﺯ &#= 65187;ﺎﮐم ﻮﺳﻠﻄﺎﻥ ﺍﻋم= 617; اﺯ ﭘﺎﺩشاه ﺳʌ= 68;ﺎسی ﻮﻳﺎ آخوند ﺣᥴ= 6;ﮐم ﺒﺮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﻳ&= #1606;ی ﻤﺮﺩﻡ ﮐﻪ سال= 05; الهی ﺮﺍ ﺑﻤﺮʄ= 02; ﺑﺎﺳﺨﺘﻴﻬﺎئ= ی کشتاﺭ ﻣﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﺎ&= #65203;ﻮس ﺴﺎﻟک ﻤﻨﺎﻓق = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﻠﺎع اﺯﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴ= 5248;ﻮکی ﺴﺎﻟکی ﺪﺍﺭﺩ. &#= 64380;ﻪ ﺗﻬﻤﺖ ﻭﺩﺭﻭغ &#= 65170;ﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺮﺍﺳتی = 5252;ﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65255;ج ﺪﻳﺪﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65261; ﻓﺘﻨﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﻤﺮﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﻭ&= #65169;َﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ اﻭ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﭼﻬﺎﺭم کسی که ﻗﺘل ﻨﻔسی ʋ= 70;ﺪﻭﻥ ﻘﺘلی اﻧﺠﺎم ʋ= 70;ﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺪﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺭﺳم اﻋﺮﺍﺏ ﻭ= 5187;تی ﺪﺭﺗﻤﺎک ﻤﻠﻞ &#= 65261;ﻗﻮﺍنین گشوﺭﻫﺎﻯ ﻣﺨʋ= 76;ﻠﻒ ﻣﺘﻘﺎﺑﻠﺎ ﻗﺎ&#= 65175;ل کشته ﻣﻴﺸﻮﺩ. A= 261;ﺍﮔﺮ ﮐسی کشته ﺷﺪ ᤨ= 0;ﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﺘ&= #1604; ﻨﺪﺍﺷﺖ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺎﺗل خم ﺒﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮﺗﻮﻓﻴق ﺪﺭ ﺗ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﮔﺮﭼﻪ ﺳʋ= 92;ﺖ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔ&= #65256;ﺎﻩﻗﺘل ﻮﺣتی ﻘﺘﻠﻬﺎA= 263; ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺑ&#= 65268;ﻥ ﻤﻴﺒﺮﺩ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﺘﻠﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔ= ;ﻨﺎهی ﺴﺮﺯﺩ ﭘﻴﺮ ﺩﺍ&= #65261;ﺭ الهی اﻭﺍﺳﺖ. ʋ= 65;ﻣﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻗﺘ&= #1604; ﻨﻔس ﺗﺮک اﻭﻟA= 268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻋﺪم ﭙ= 5256;ﺎﻩ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮ&= #65235;ﺘﻥ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺘل ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ثوﺍﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍA= 253; ﻭﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭلی اﻳﻥ آخوند ﻗﺸ= ;ﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﺎ= 5219;ﻞ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﻳﻔ&= #65176;ﻪ ﻭ ﻓﺎﺳﺪ ﺩﺭ ﻓﮑ= ﺮ ﻭاﺳﺘﻌﺪﺍﺩ روحی و تکامل &#= 65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑسل= 608;ک الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻦ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﻘﺒلی ﺒﺎﺷﺪ ﮐ= 5258; ﺑﺘﺮک ﺴﻠﻮک ﻮ= 5191;ﻴﺎﻧﺖ ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭقُر= 70;ن ﻠﻔظ ﻘﺘل ﻨﻔس = 5175;ﺮک ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻮﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﻭﭘﻨ= جَم کسی که ﮔﻨﺎهی= ﺒﮑﻨﺪ ﻭﻋﻠﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ (ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻄﺮﺯﻓﮑﺮﺟﺒﺮ= 5263; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ&= #65197;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ خود ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐ= 5258; ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻴﺸﺪ ﻭ&= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ &= #65184;ﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﻋشق ﺁﻧ= 5260;ﺎ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ &= #65193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﺎنع = 575;ﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ. ﻭلی اﮔﺮ ﮔﻨﺎA= 257; ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ ﻮﺍﺭ&#= 65215;ﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻳﻥ ﺠ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺍﺑ&= #65194;ﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎهی ه = 5; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﻭﻣﺸﺮک ﻨ&#= 65166; ﺑﺨﺸﻮﺩنی هست= ;ند. ﺣتی اﮔﺮ ﻗﺘل®= 0; ﻨﮑﻨﺪ ﻭ ﮔﻨﺎهی ﺴﻨّA= 176;ﻰ ﻭﻋﺮفی ﻨﻨﻤﺎA= 267;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1617 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ32= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﺫﺍ ﺑﻠﻐﺖ ﺍﻟ= ;ﻨﻔس ﻫﺬﻩ ﻭ ﺃﻫﻮﻯ ﺒ= ﻴﺪﻩ ﺍلی ﺤﻨﺠﺮﺗﻪ = 5247;م ﻴﮑﻥ ﻠﻠﻌﺎﻟم &#= 65176;ﻮبة ﻭﮐﺎﻧﺖ ﻟﻠﺠﺎ&#= 65259;ل ﺘﻮبة ﺗﺎ ﻭﻗﺘ= ;ﻴﮑﻪ ﺗﻨﻔس ﻭنَفس ᥾= 7;ﺎ ﺭﻭح ﺒﮕﻠﻮ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺒﺪﺳﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﺍثاﺭﻩ ﺑﮕﻠﻮA= 263; ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺑﺮﺍﻯ عاﻟم ﺘA= 262;ﺑﻪﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟ&#= 65268;ﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻫل ﺘ&#= 65262;ﺑﻪ ﻫﺴﺖ.(ﻋﺎﻟم اﺁ&#= 64404;ﺎﻩ ﻭ شاهد ﮐﺎﻣل ʋ= 76;ﻮﺑﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺁ= ﺧﻮﻧﺪ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﻮﺩﻥ &= #65261;ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﻠﻮ&#= 1605; ﺪﻳنی ﻮ ﻳﺎ ﺗﺎ&#= 65197;یخ اﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍ= 5259;ﺐ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺟﺎﻫ&= #65246; بی اﻃﻠﺎع اﺯ ʌ= 03;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ&#= 65255;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﻠﺎل &#= 65262; ﺣﺮﺍﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪ&#= 65259;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﺯ حدیث ها ﻭق= ;ُرآن ﺨﺒﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺯﻭ&#= 65193; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﺳﻠﻮک الهی کند ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎ&= #65259;لی ﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; هرﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺑ= 5258; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﻮﺩ&#= 65263; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮ&#= 65193; . ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺑﻪ ﺑ= ;ﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺰﺩ= ﻧﻔس أمّاره ﺧﻮﺩ ﻭ= ;ﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺟﺎﻫل &#= 1594;یر ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺍﺭﺯ&= #65207;ﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﻮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی باﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒ&#= 65166;ﻟﻪ سلوک الهی ﻭﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ و وسیله الهی ﺒ&#= 65166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺑﺎ ﺩف&#= 1604;ع ﺸرک اﻧﺠﺎم ﺒʄ= 05;ﻴﺮﺩ. ﺣﺘتی اﮔﺮ ﺻﺎA= 193;ﻕ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﭘﻴﺮﻭ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺻﺤ&= #65170;ﺖ ﺍﺯ ﻋﺎلم ﺒﻮﺩ= 5253; ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺁﺧ&#= 65198;ﺕ ﮐﻪ ﻣﺠلسی ﻤﻴ@= 405;ﻮﻳﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﻣ&= #64405;ﺮ ﮐسی ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ = 4400;ﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﭼﻪ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﻴ= ﺸﻮﺩ؟ ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5208;ﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﻠ&= #65262;ک خودشان ﭽﮕﻮﻧ= ﻪ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﻳﺎ ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﭼﮕ&#= 65262;ﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺠﻠﺴ&#= 65264; ﺍﺯﺗﻮﺑﻪ ﮐﺎﻣ&#= 1604; ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ش&#= 1575;ید ﻣﻌنی ﺪﺭﺳتی ʌ= 56;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ سل&#= 1608;ک الهی که ﺗﺎ شا= هد ﻗﺎﺋم ﻄﻮل ﺒﮑ= 5208;ﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﻮﻗﻒ &= #65259;ﺮﮔﻨﺎﻩ ﭘﻴﺶﺧﻮﺩ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ گناﻫﻰ A= 175;ﮑﺮﺍﺭ ﻧﺸﻮﺩ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ= ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ بی ﺸ= 5252;ﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻔس &#= 1571;مّاره ﺑﺎﺯﻯ ﺴﺎﺯ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻋﻤﺮﻯ ﺪﺭﺍ&= #65199; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65262;ﺍع گناﻫﺎﻥ ﺒﮕﺬʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍ= 5267;ﻥ گناﻫﺎﻥ ﻴﻜﺒʋ= 66;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻫﻤﺎﻥ عدم سلو= ;ک الهی ﮔﻨﺎﻩ ﻣʋ= 94;ﺍﻭم اﺳﺖ. ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺳﻨّ&#= 65176;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻌﺒّﺪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮﺭ&#= 65261;ﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ = ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻘﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ &#= 65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ .<o:p></o:p> حدیث 1517 –= 5;ز ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174; (ﺝ۵ﺹ68 ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺩﺭﻧ&= #65166;ﻣﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ اﺩﺍﺩ&#= 1607;اﻯ اﻫل ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻫ&#= 1604; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اثباﺕ ﻋﺪل اﻟ= ;ﻬﻰ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﺰل&#= 1578; ﻮﻣﻘﺎمی ﺒﻴﻥ = 5194;ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺣﺎﻟت&#= 1740; ﺒﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ ﻧﺎ&#= 65251;ﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒ= ﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺍﺯ= ﻭﻗﻮع ﺪﺷم= ;نی ﺪﺭ ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﻣ= ﻄلع گرﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺧ= 5262;ﺍﺳﺘﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻥ ﺒﻮﺩﻳ&= #65194;.ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺍ&= #65199; ﺍثاﺭ ﻭ ﺍﺧﺒﺎ= 5197; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎ&#= 65253; ﻮ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗعقل ﺒﺨ= 5194;ﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎلی = 575;ﺯ ﺩﻭ ﺣﺎل ﻨمی ﺒ= 5166;ﺷﻨﺪ اﻣّﺎ حَقّ ﻔA= 268;ﺘّﺒﻊ ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺑﺎﻃل &#= 65236;ﻴﺠﺘُﻨَﺐ ﺍﻣﺎ ﻣﻄلبی ح&= #1614;قّ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65193;ﻧﺒﺎل گرﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎ&#= 65219;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍ&= #65253; ﺒﺸﻮﺩ. ﻭ ﺗﻤﺎم اﻣّﺖ ﺍﺳﻠﺎﻡ ( &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقه اﻭم کنندگان ﺴﺎﻟ&= #1705; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ) ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #1602;ُرآن حَقّ اﺳﺖ ﻭ ﭼʌ= 68;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺩﻳﺪ&#= 65263; ﺒﻴﻥ ﺘﻤﺎمی ﻤ= 5204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ق&= #1615;رآن ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺧﺘﻠﺎ&#= 65233; ﺍﻥ ﭽﻨﺎنی ﺒﻴ= 5253; ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺒﻴ&#= 65254; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﺮ ﺗﻔﺎﻭتی ﺪ= 5197; ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺭﻭﺷ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻨﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺑﺎ ﻫم اﺧﺘﻠﺎ= 601;ی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺒﺸﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍ&= #65183;ﺐ ﻭﻫﻔتم عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﮕﺎﻥ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ) ﺣﺎ&#= 1604; اﮔﺮ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ &= #1581;دیث های ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎA= 267;ﺪ ﻣﻄﺎﺑق ﻘﺮﺍن ( &= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺪﻭ قُرّه ﺑ᥷= 8;ﺗﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻥ اﺧﺒﺎﺭ &#= 65251;ﻄﺎبق ﻘﺮﺍﻥ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻨﺎﻥ (ﺍﻭ&#= 1605; کنندﻩ) ﺯﻥ ﻮ ﻣ= 5198;ﺩ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ= ﻪ ﺍﺯ ﺍﻫل عناد ʌ= 61; ﻟﺠﺎج ﺒﺎﺷﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺗﻤ= ;ﺎمی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻮ ﻣﺬ&= #65165;ﻫﺐ ﻣﺸﻤﻮل اﻳﻦ اهل عناﺩ ﻫﺴﺘ= ;ﻨﺪ) ﻭ فی ﺤﺎا اﺟﺘ&= #65252;ﺎﻋﻬﻢ ﻣﻘﺮﻭﻥ ﺒﺘﺼﺪ&#= 65267;ق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ﻴﻘﻪ ﻣثیبون ﻤﻬﺘﺪ= ;ﻭﻥ ﻮﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻳ᥽= 6;ﺎﻥ ﺒﺎﻫم ﻤﺘﻔق ﻮ &#= 1580;َمع ﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﺩﺭ ﺍﻥ هست (ﺍﻳ&#= 65253; اﺟﺘﻤﺎع ﺪﺭ ﻣ= 5248;ﺎﻗﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎﻫﻢ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻈﺮ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻴﺪتی ﻮﻋﺒA= 166;ﺩﻯ هیچ گاه ﻧﻴﺰ ᥷= 3;ﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻧﻤﺎ= 5199; حَجّ ﮐﻌﺒﻪ ﻫʋ= 98;ﮐس ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻣﺎم &= #65252;ﺬﻫبی ﺨﻮﺩ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻮﻭ ﻭﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺳﻤﺒ&#= 65262;ل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ال= 607;ی و ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. &= #65261; ﻣﻨﺠﺮ ﺑجَم ﺸA= 194;ﻥ ﻮ ﻭﺍﺣﺪ ﺷﺪﻥ عاﺑﺪ ﺑﺎ ﻣﻌﺒ= 5262;ﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم ﺒ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. (ﻣﻘﺮ= ﻭﻥ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺮﻳﻨ&#= 65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ قُرّه ﺷﻬ᥾= 2;ﺩﻯ نهائی ﻮﺳﻤﺒﻮ= ;ل الهی اﺳﺖ. ﭘس ʋ= 91;ﺒﺮﻯ که ﻣﻄﺎبق سلو= ک الهی ﻭ ﻣﻮﺭﺩ A= 175;ﺎﻳﻴﺪ قُرآن ﻨﺎﻃق ﻴ= ;ﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= ق کتاﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺗA= 166;ﻳﻴﺪ قُرآن ﻧﻴﺴﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺗﺼﺪﻳقی ﻨﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻥ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻣ= ;ﺬﺍﻫﺐ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻔق ﺪ&#= 65197; ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺗﺼ&= #65194;ﻳق ﺪﺭ ﮐﻠﺎم اﻣﺎ= 605; ﺮﺿﺎ ﺗﺼﺪﻳق ﻮ &= #65175;ﻄﺒﻴق ﻴک ﺨﺒﺮ ﺑﺎ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ الهی ﺴﻠﻮﻙ ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ اﻣﺮﻳﻪ ﻣﮑﺘﻮ= 5167; ﻭ ﻣﻘﺮﺭ الهی = 75;ﺳﺖ.ﻭ ﻣﻄﺎﺑق ﻄﺮﻳﻘ= 5174; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﻳﻴ&#= 65194; ﭘﻴﺮ الهی ﻘﺮʋ= 65;ﻥ ﻨﺎﻃق ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هدﻑ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻥ ﺒﻘﺮﻳﻦ و این همانی مقام الهی ﻭقُرّه &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65165;ﻭل ﻮ ﺍﺧﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻴ= ﻜﺴﺎﻟک ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺗﺤ= ﻘﻴﻘﻪ) ﻳﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻥ ﺁﻥ ﻳﻌنی ﺒحَ = 2;ّ ﺮﺳﻴﺪﻥ نوع بشری ﻮ ﺑﺸﻬﻮʋ= 93; رَبّ النوع ﻭ ﺣﻘﻴ᥼= 0;ﺖ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻄﺮﻳﻘ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی ﺸﺨﺺ ﮐ= 5258; ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق ﻮ&#= 65169;ﮑﺴﺐ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﻤﻨﺠﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺼﻴﺐ &= #65261; ﺩﺭ ﺻﻮﺍﺏ ﻭ ﻣﺼ= ﻴﺐ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺧﻮﺭﺩ ﺩ= ﺭﺳﺖ ﺑﻬﺪﻑ ﻭﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺴﺘﻥ ﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺗﺮﻳ= 5253; ﻤﻘﺎم ﺘﺠلی ا = 4;هی حَقّ ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ = ﺒﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭک ﺘﻄﺎﺑق اﺣﺎﺩﻳث ﺑﺎ ق= 15;رآن و بیا قران ناطق فرستاد= 07; الهی برای سالک ﻮ ﻭ= ﺍﺟﺐ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎ&= #65169;ل ﭙﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋ&= #65176;ﻘﺎﺩ ﻭ ﺗﺼﺪﻳق ﻮﻗﺒ&#= 65262;ﻝ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺼﺎﺋﺐ ﻭﺩﺭﺳﺖ &= #65261; الهی اﺳﺖ.ﻭ ﺍʌ= 55;ﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺑﻤﻌ= 5256;ﻰ (ﻣﻬﺘﺪﻭﻥ) ﺑهد&#= 1575;یت ﻭ شایسته ﮐﺴﺐ= ; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻫُﺪﺍﻫﺎﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺩﺭ = 5239;ﺎﺋم هُدﺍﻯ ﻨﻬﺎئی است ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ = 581;َجّ ﮑﻌﺒﻪ ﻗﺮﺑﺎن= 740; کرﺩﻥ گوﺳﻔﻨ᥷= 4; ﻫُﺪﻯ اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ <= b>ﻟﺎﺗﺠﺘمع ﺍﻣّتی علیّ ا&= #65247;ﻀﻠﺎلة ﮐﻪ ﺍﻣﺖ ﺍﺳﻠʋ= 66;می ﻤﻦ اوم کنندگان سال= 05; ﻫﺮﮔﺰﺑﺮﮔﻤﺮ= ;ﺍهی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65251;ﺘﻔق ﮔﺮﺩﻧﺪ (ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺩ&#= 65257; ﻗﺮﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺖ ﺳﻴﺎسی اʌ= 03;ﻠﺎمی ﻤﺘﻔق ﻨﺸﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻨﻴﺎ&#= 65253; ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﻨﺤ&#= 65262;ﻯ ﻤﺘﻔق ﺒﻮﺩﻧﺪ &#= 65165;ﻣﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺸﻴﻌ&#= 65258; ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﺸﻴ&#= 65226; ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ اﺗﺤﺎﺩ ﺳ&#= 65256;ﻴﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺭ&= #65169;ﻌﻪ ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻠﻔﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍ= ﻳﻦ (ﺍﻣّﺖ) ﺍﻭم کنندگان ﺴﺎﻟ&= #1705; هستند ﻭ ﺍﺟﺘ᥽= 2;ﺎع اﻧﻬﺎ جَمع ﺸ᥷= 4;ﻥ ﻮجَم گرﺩﻳﺪﻥ= ; ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺳﻴﺪ= 5253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺑﺠﺰ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻧ&= #65252;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰﻭﺍﺳﻄ= 5258; ﺑﺎﻃل اﻟﻬﻰﻧA= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﻴﺮﺍ جَم کند ﻭ شاهد تج&= #1604;ّی الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65169;ﺎﻳﺪ سلوک الهی کر= 5193; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻣّﺖ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ جَم ﻭجَمع ﻮ= ; ﻣﺠﺘمع ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی گرﺩﻳﺪ ﻭ ﺗﺤﻘ= 602; ﻴﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﮔﻤﺮ= ﺍهی ﺴﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ) ﭘس ﺑﺪﺍ&= #65253; که ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺍ&#= 65251;ﺖ ﺑﺮ ﺍﻥ ﻤﺠﺘمع &#= 65262;ﻣﺘفق ﺸﺪﻧﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #1581;َقّ اﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭽ= ﻨﻴﻥ اﺗﻔﺎقی ﺪﺭ ﻣA= 196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﺘﺎ ﮐ= 5256;ﻮﻥ ﺪﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭ = ﺍﮔﺮ ﻫم ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﺩﻟﻴل ﺤﻘﺎﻧﻴ= 5174; ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کنندﻩ ﻫﺴ= ;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ همگی A= 170;ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻮﺍﺣﺪﻯ ﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﻫم ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ&#= 1580;َم ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭح&#= 1614;قّ هماﻥ حَجّ ﻮ ﺳ= ;ﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺣﺪّ &= #65165;ﮐثر ﺩﺭحَجّ اﮐﺒﺮ= ; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥶= 4;ﺒﺮﺋﻴﻞ ﺷﺸﻤﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺍﻳﻥ اﺟﺘﻤﺎع که ﻫﻴچ ﻴک ﻤﺨA= 166;ﻟﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194; حَقّ اﺳﺖ. ﻭ ق¡= 5;رآن حَقّ اﺳﺖ (قُر= ّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ حَقّ ʋ= 70;ﺮﺍﻯ همه حَجّ کنن= 583;ﮔﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﺎ ﻫ= م ﻤﺘﻔق هستند) ᤨ= 0;ﻪ ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳل ﻮ ﺗ&= #65212;ﺪﻳق اﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ( ﺗﻨﺰﻳل ﺒﻤﻌﻨ&= #65264; ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎﺟﻠﺪ &= #65261; ﮐﺎﻏﺬ ﻭﺟﻮﻫﺮ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻣﺪ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﻮضع کشتاﺭﻫﺎﻯ ﺪ᥷= 7;ﺍﺯﻯ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎمی ﺒﻮﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩ= ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﺰﻭ&#= 1604; ﻘﺮﺍﻥ ﺗﻨﺰﻳل &#= 65252;ﻨﻄقی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻬ&= #65166;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ&= #65268;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﻌﺒﺎ= 5197;ﺍﺕ ﻋﻤﻮمی ﻮ ﺟﻤﻠ= 5166;ﺕ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ = ﺗﻤثیلاﺕ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &#= 65176;ﺼﻮﺭ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼ= ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘ= ﻨﺰﻳﻞ ﻧﺰﻭل ﻤﻘﺎﻣﺎ= 5173; ﻭقُرّهﻫﺎﻯ ﺸ= ;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺼﻴ&= #65168; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65208;ﺎﻫﺪ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ قُر= 0;ن ﮔﺎهی ﺮﻭح ﺨﻮA= 193; ﻋﺮﻭج کرﺩﻩ ﻭ = 5169;ﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﻌﺮﺍ&= #1580; ﻮ ﺍﺳﺮاٴ ﺸﺪﻩ &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭﮔﺎهی ﻤﺮﺍﺗA= 168; الهی ﺮﺍ ﻧﺎﺯ = 4; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65262;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﺎﻟﺎ ﻧﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ ﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.= ﻭﻋﺮﻭج ﻔﮑﺮ ﻭ ﺭﻭح ﺒﺎ&= #65247;ﺎ ﺭﻓﺘنی ﭽﻮﻥ ﺮ= 5235;ﺘﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺗﻥ ﺒﻘﻠ&= #1617;ﻪ و کلّه ﮐﻮﻩ ﻭʌ= 67;ﺎ کُرِه ﻣﺎﻩ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ. ﭘس ﺗﺒﺪﻳل ﻘﺮ= 5165;ﻥ ﺘﺒﺪﻳل ﻤﻨﻄق= 40; ﻮ ﻧﺰﻭل ﺮﻭﺣﻰ ﻭ &= #65165;ﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ= ﻬﻰ ﻭﻧﺰﻭل ﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻴﺎ ﺗأﻳﻴﺪ ﺍﺻ&#= 65166;ﻟﺖ قُرآن ﺍﻟﺒﺘﻪ= ; ﮐسی ﺮﺍ ﻧمی ﺒﻴﻨﻴ= 605; که ﻧﮕﻮﻳﺪ قُž= 5;آن اﺯﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ &#= 65261; لی عملا ﻫﻤﻪ ᤨ= 0;س ﺑﺎﻳﻥﻤﻘﺎم اA= 247;ﻮهی ﻘﺮﺍﻥ ﺘﻮجه ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ قُ= 585;آن ﻴﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭ ق&= #1615;رّه ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺤﻤﺪ &= #65193;ﺭ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ادّعاﻯ= ; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﻪ = ﻭﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩ. ﻭ= ;ﺍﻳﻨکه هرﮐس ﮐﻪ ﺑﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ= ﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﭽﮕﻮﻧﻪ ʋ= 65;ﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ اﺣ&#= 65262;ﺍل ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺩﻳﺪﻥ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻴﻨ&= #65194;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ:ﻔﺎﺫﺍ= ; ﺷﻬﺪ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ ﺒﺘﺼ&#= 65194;ﻳق ﺨﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘ&= #65258; ﻭ ﺃﻧﮑﺮ ﺍﻟﺨﺒ&= #65198; ﻃﺎﺋفة ﻣﻥ اﻟA= 156;مّة ﻟﺰﻣﻬﻢ ﺍﻟﺎﻗ&#= 65198;ﺍﺭ ﺑﻪ ﺿﺮﻭﺭة ﺣﻴ&#= 65253; اﺟﺘﻤﻌﺖ فی اʌ= 47;ﺎﺻلع ﺘﺼﺪﻳق اﻟﮑﺘA= 166;ﺏ ﻓﺎﻥ هیج ﺤﺪﺕ = 5261; ﺃﻧﮑﺮﺕ ﻟﺰﻣﻬ&#= 65166; ﺍﻟﺨﺮﻭج ﻤﻥ ا= 5247;ﻤلّة ﻭﺍﮔﺮ قُرآن &#= 65208;ﻬﺎﺩﺕ ﻭﮔﻮﺍهی ﺒﺮﺻA= 194;ق ﺤﺪﻳثی ﻮﺧﺒﺮA= 263; ﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺗﺄﻳ= ﻴﺪ ﺍﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﺑﺎﺯ = ﺑﺒﻴﻨیم که ﮔﺮﻭهی اﺯ ʌ= 19;ﻮﺍﻳﻒ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻣﻰ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔ&= #65174; ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺑﺪﺍﻥ اﻗﺮﺍﺭ ﻭ ﻋﻤل بقره گیری ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻣﺖ ﺑﺮ ﺍﺻﺎﻟ&= #65174; قُرآن که ﻣﺘﻔ= ق ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻨک اﻳﻥ گرʌ= 61;ﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺤﺪ &= #65261; ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻟﺎﺯم ﻤﻴﺸﻮﺩ &#= 64400;ﻪ ﺍﺯ ﺣﻮﺯﻩ ﻣﻠﺖ = ﺍﺳﻠﺎم ﺨﺎﺭج ﻮ ﻃﺮﺩ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. (ﮔﻮﺍهی ﻘﺮﺍﻥ اﺯ ﺩﺭﺳتی ﻴک A= 192;ﺒﺮ ﻭﺣﺪﻳثﻫﻤﺎﻥ = 5220;ﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺳﻨ= ّﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺧﺒﺮﻯ ﺮﺍ ﺗﺎﻳ&= #65268;ﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴم ک= 607; ﮐﺠﺎﻯ ﻘﺮﺍﻥ ﺒ&= #65166; ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺒﺮ ﻣﻄ&= #65166;ﺑﻘتی ﺪﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﭼﻨﻴﻥ &= #65176;ﻄﺒﻴقی مُیسّرهم ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺷﺪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻣ&= #65196;ﻫبی ﻮ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻨﺎفع ﻮ ﺗﻌﺼ= 5170;ﺎﺕ ﮐﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻥ = ﺘﻄﺒﻴﻖ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﺳ&= #65258; ﻣﻠﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ &= #65251;ﺘّکی ﺒﺘﻔﺴﻴﺮ قُر= 0;ن ﻮ ﺗﻄﺒﻴق اﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺎ قُرآن هست&= #1606;د. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ قُرّه= ;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻃﺮﻳ&#= 65240;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﻮﻭﻟﺎﻳﺖ او ﺍ= 5199; ﻳک ﺨﺒﺮ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﺻﺎﻟ&#= 65174; ﺍﻥ ﺨﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ.= ﻳﻌﻨﻰ ﺍﮔﺮ ﺣﺪﻳثی ک= 75;ﺭ ﺑﺮﺩﻯ ﺴﻠﻮکی = 5194;ﺍﺷﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭﺳﺖ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺘﺎﻳﻴﺪ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ قُرآنﻨ= ;ﺎﻃق ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ ﻳﺎ ﺭﺩ ﺷﺪ. ﻭﺑﻘ= ;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&= #65247;ﻔﻌل ﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮔﻔﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻤﻄ= 5166;ﺑﻘﺖ ﺑﺎ قُرآن ﻮﮔ᥻= 6;ﺘﻪ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗ&#= 65198;ﺍ ﻥﻨﺎﻃق ﻮﻳﺎ ﺑ&#= 65252;ﺘﻥ کتاﺏ قُرآن ﺘ&= #65220;ﺒﻴق ﻨﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎﻳﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﮐﻮﺑ&#= 65268;ﺪ.ﻳﻌنیﭽﻮﻥ ﻃﭙﺎﻟﻪ ﮔﺎﻭ ﺑ&= #65166; ﺍﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨ&= #65268;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ &= #65227;ﺘﺮﺕ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﻳ= ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻨّﺖ ﻭ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ (ﺳ= ِﻨﺖ ﻭ ﻣﻘﺪّس ) ﮔﺮﺩ&= #65267;ﺪﻥ ﺍﺯ ﻳک حدیث ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭ= ﺗﺼﺪﻳق ﺨﺒﺮ ﻋملا ﺩﺭ = 5207;ﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﺼﺪﻳ= 5240;ﺎﺕ اﻓﺮﺍﺩ ﺣتی علماﻯ کاﺭﺩﺍ= ﻥ ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﭘﻴﺮ&= #65261;ﻯ اﺯ ﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﺩ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ ﻣ&#= 65196;ﻫبی ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﺮﻭ&= #1607;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ;ﻴپ ﻤﺬﻫبی ﺮﺳمی ʌ= 62;ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﺯ ﺩ= 5197;ﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺁﻧ= ﮑﻪ ﻋﻤلی ﻮسلوک الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﻭ ﺗﺤﻘﻴق ﺨﺒﺮ &= #65267;ﻌﻨﻰ ﺗﺤﻘﻘﺎت ﻭﻳﺎ &#= 65259;ﻤﺎﻥ که ﺳﺎﻟک ﻮﺩﺭ = 5203;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﺭ= ﺳتی ﺨﺒﺮ ﻣﻨﻘﻮل ا= 5199; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻄل= 593; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; حدیث ها ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺍﺟﺘﻤعی ﻮ ﺳﻴ= 5166;سی ﻮﻋﻠمی ﻮﻏﻴﺮA= 257; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّی الهی ﺎﺳﺖ. ﻭﺳA= 256;ّﺖ ﻭ ﻋﺘﺮﺕ ﺑﺎﺯ ﻫ= ﻤﺎﻥ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺮﺍ ﻣ&#= 65240;ﺪّس می ﮐﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎ ﻟﻬی ﺸﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﻭﻋﺘﺮﺕ ﺍﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﺩﺍ= 5173; ﻭﺯﻧﺎﻥ ﻮﺧﻮﻳ&#= 65208;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ عترت ﻧﻴﺴﺘﻨ᥷= 4; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮﻧﺪ&#= 65259;ﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺎ&= #65255;ﺸﻴﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻋﺘ&#= 65198;ﺕ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺗﻨﻬ&= #65166;ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ هر= ; ﺯﻣﺎﻥ هستندﮐﻪ ﻣﻨّ= ﺎ ﺍﻫل اﻟﺒﻴﺖ ﺷ= 5194;ﻩ ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮﻗ&= #65166;ﺋم ﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻋﺘﺮ&= #65173; ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍث&= #1575;ﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺍﺭث ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ;ﻘس ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺗﻮﺳّل ﻮ ﺗﻮﺳ= 617;ﻄ عباﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ A= 204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﻟﺰ&= #65261;م ﺒﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻴ&= #1705; ﺨﺒﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ &= #65251;ﻨﮑﺮﺍﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ قُ= 585;آن ﺮﺍ ﺗﺼﺪﻳق کرA= 193;ﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﻧﺘﺎیج ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ.= ﻭﻫﺮﮐس ﺍﻧﮑﺎﺭ قُرآن= ; ﻭﻳﺎﻫﻤﺎﻥ اﻧﮑﺎﺭقُرّه&= #65259;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯﻮﺳﻠﻮ= 705; و دو قره محمد &= #65198;ﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ &= #65261;ﺍقع ﺨﺎﺭج اﺯ ﻣﻠﺖ &#= 65165;ﺳﻠﺎم ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﻧﻪ ﻓ&= #65240;ﻄ اﺩﻋﺎﻯ کاﺫﺏ A= 251;ﺴﻠﻤﺎنی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻃل ا= 5203;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ادّعاﻯ= ; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻃل ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی ﺸﻴﻌﻴﺎA= 253; ﻮ ﺳﻨﻴﺎﻥ که س= 604;وک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ کسب قُرآن ﻴﺎ = ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ= ; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻨﮑﻮﺷﻨﺪ. ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺎﻓﻖ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﺎ ﻃل ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﺗﺤﻘﻴﻖ &= #65191;ﺒﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻄﺒﻴ&= #1602; اﻥ ﺒﺎ قُرآن ᥾= 1; ﻳﺎﻓﺘﻥ گوﺍهی ﺒﺮﺍﻯ ʋ= 76;ﺼﺪﻳﻖ ﺍﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﮐﻮﺷ&= #65268;ﺪ. ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﺍﻥ غیر ﻗﺎﺑل ﺘﻄʋ= 70;یق ﺒﺎ قُرآن ﻮ قُ= ;رّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﭼ= ﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎ&#= 65253; ﻮﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی گذﺷﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﻫ= 5198; ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ اﮔﺮ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ) ﻭ ﺟﺴ= ﺘﻦ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﮔﻮﺍ&= #1607;ی ﻮ ﺗﻄﺒیق اﻥ ﺒ= 5166; سلوک الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ کسب قُرّهﻫﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻭ = ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻳ&= #65258; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻣ@= 401;ﺘﻮﺏ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ الهی = 75;ﺳﺕ ﻭﻃﻠﺐ ﮔﻮﺍهی = 5262; ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻫﻤﺎﻥ &= #65184;ﺴﺘﻥ ﺮﺍﺑﻄﻪ ﻣﻄﻠﺐ &= #65169;ﺎ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65234; ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﻄﺮﺩ ﮔﺮﺩﺩ. ﺰﻳ= ﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧّﻯ ﻤﺨ= ;ﻠّﻒ ﻓﻴﮑم اﻟثقلی= ن ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ&= #65227;ﺘﺮتی ﺃﻫل ﺒﻴﺘﻰ ﻟﻥ &= #65176;ﻀﻠّﻮﺍ ﻣﺎ ﺗﻤﺴّﮑﺘم = 5170;ﻬﻤﺎ ﻭﺃﻧّﻬﻤﺎ ﻟﻥ &#= 65176;ﻔﺘﺮﻗﺎ حتّی ﻴﺮﺩﺍ عل= ;یّ ﺍﻟﺤﻮﺽ ﻣﻥ ﺪʋ= 97; ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﺩﻭ ﺍﻣﺮ ﺳ= ﻨﮕﻴﻥ ﻮ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻭﻣﻌ&= #65268;ﺎﺭ سنجس ﺑﺎ ﺍﺭﺯʌ= 05; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ. ﻳکی کتاﺏ ﺧﺪﺍ ﻭﻳ= 05;ی عترﺕ ﺍﻫل ﺒﻴ= 8; ﻤﻦ. ﻭﻣﺎﺩﺍم که ﺷA= 252;ﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﺘﻤ&= #65204;ّﻚ ﻭﻣﺘﻮﺳل ﺒﺎﺷ= 5268;ﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴﺪ ﺷﺪ ( ﻭﺟﺎ ﻣﺎند&= #65257; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺤﻮﺽ ﮐ= ﻮثر ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ پنج= 05; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻥ ﻤﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭ= ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺍ&#= 65255;ﻬﺎ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ= سلوک الهی ﺗﻤﺎم ﺸ᥷= 4;ﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65191;ﺒﺎﺭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺑﺎ قُرآن ﻮﻋ᥵= 6;ﺮﺕ ﺍﻧﻄﺒﺎق ﺪﺍﺷ= 5174; ﻭﺍﻣﺮﻯ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﻭﻋﺘﺮﺕ ʄ= 00;ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی زنده ﺰﻣ&= #65166;ﻥ وارثان ﻤﺤﻤﺪ= ﻭ ﺍثاﺭ ﺑﺎﻗﻴﻪ = 5165;ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻟ= ﻔﻈ کتاﺏ ﻭﻋﺘﺮﺕ A= 267;ک هدﻑ الهی ﺮﺍ ᥷= 7;ﺳﺎﻧﺪﻩ ﺳﺎﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﭙﻨﺠﻢ ﺩﺭﺣﻮﺽ &= #64400;ﻮثریا ﺣﺪّ اکثر ﻋﻘل= ; ﻮ ﮐﻤﺎل ﺒﺸﺮﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔ&= #65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﮐﺮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧ&= #65260;ﺎئی ﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. (= ثقلین ) ﺩﻭ ثقیل ﻮ ﺳﻨ&#= 64405;ﻴﻦ ﻭﻣﻌﺘﺒﺮ ﻭ ﻣﻬ&= #65250; ﻭ ﻭﺯﻧﻪﻫﺎﻯ ﺴ&= #65256;ﺠش ﺑﺮﺍﻯ اﺭﺯﻳﺎ= 576;ی ﺤﻘﺎﻳق ﻮ ﻭﺍﻗ&#= 65228;ﻴﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ= ﺩﻳنی ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی ﺩﺍﺭﺍﻯ = 5;ﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ سلوک الهی ﻳﺎ = ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻣﮑﺘﻮﺏ A= 261;ﻣﻘﺮﺭ الهی ﺳﻠﻮکی ﺒ= ;ﺮﺍﻯ نوع داﻧﺴﺎﻥ ᥶= 3;ﺰ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻮ ﺧ&#= 65198;ﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃل&#= 1740; ﻴﺒن ﻨﺎم ﺪﻳﻥ &#= 65262; ﻣﺬﻫﺐ ﻧﻴﺴﺖ. (ﻣ= ;ﺨﻠّﻒ) ﺧﻠﻒ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ= ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺟ= ﺎﮔﺬﺍﺷﺘﻥ که ﺑﺎ ﻭﻓﺎﺕ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﻤ&= #65198;ﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺧﻠﻴﻔﻪ= ﻭﺍقعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﻪ ﺣتی ﺪﺭ ﺗﺮﺑﻴ= 5174; ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻥ ﻤﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻋﺘﺮﺕ ﻗﺒل اﺯ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﻭﻣﻬم ﻤ&#= 65212;ﻄﻔﻮﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.)ﺍﻫل &= #65170;ﻴﺖ ﻳﺎ شایستگان &= #65170;ﻴﺖ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ کامل الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = 88;ایسته الهی ﺸﺪﻥ ﻭ ﺍA= 251;ﻮﺯﺵ ﺧﻠق ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻥ ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ کاﻣﻠﺎﻥ = 575;لهی هستند ﮐﻪ ﺑﺎ᥷= 9;ﮔﺸﺖ الهی ﺒﺨﻠق ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﻮﻯ ﻮ ﻋﺒﺎﺳ&= #65264; ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍ= ﻭﻟﺎﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻨﺒ&#= 65262;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ داده ﺑﺎﺷﻨﺪ.ʌ= 61; ﺍﺯﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ ﻤﺬﻫبی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻫﺮﺳﺎ&= #65247;ک ﻜﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘ= ﻨﺠﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﻣﺮﺍسم اﻫل ﺒʌ= 68;تی ﺪﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻳﺶ انجام= ; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﻟﻦ ﺗﻀﻠّﻮﺍ) ﻫ= ﺮﮔﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠﺎﻑ ﮔﻤﺮ&= #65165;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫ&= #65168; ﻭآخوندﻫﺎ ﺧﻮ= ;ﺩ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺸﺎ&#= 65253; گمراﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﻋﻮضی ﺒﺘ= 5198;ﮐﺴﺘﺎﻥ می ﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی = 5170;ﺎﺯ (ﺿﻠﺎﻟﺖ) ﺟﺎ ﻣﺎ= ;ﻧﺪگی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺭﺟ&= #65166; ﺯﺩﻥ ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴ&= #65258; نَفس ﻭﻏﻴﺮﻓ᥺= 8;ﺎل ﻮ ﻏﻴﺮ ﻣثبت ﺩ= 5197; ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65267;ﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ &= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﻬﻴپ ﺸﻬA= 262;ﺩﻯ الهی ﻨﻤﻴﺮﺳ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪ&= #65257; ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺪ&#= 65197;ﻫﺴتی ﺠﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮ = 5175;ﻮﻗﻒ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﺗﺮ ﻧﺮ= ﻭﺩ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻋﻘ&#= 65168; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺭﻭح اﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﺤﻴﻮﺍنی ﺤﻘﻴA= 198; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﭘ= س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺪﺍﻥ &#= 65256;ﻴﺰ ﻣﺴخ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧ= 5194;. (ﺗﻤﺴّﻚ) ﮔﺮﻓﺘ&= #65254; ﺩﺍﻣﺎﻥ اﻣﺎم = 5200;ﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮﺍﻭم ﺪﻫﻨ&#= 65194;ﻩ ﻳﺎ ﮐﺎﻣلی ال = 7;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 208;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﭙﻴﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺒﻬﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﺎ&= #65253; اﻭ ﺑﺮ ﻧمی ﺪﺍ= 5197;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﮑﺘﺐ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﻫﺮﭼ&= #65258; ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺟﺎﻧﺸ&= #65268;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺒﮕﻮﻳﺪ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺒﺪﻫﺪﺧﺪﺍئی A= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﻨ= ﺪ ﻧﺎﻑ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨ&= #65268;ﻥ ﻮﻃﻔلی ﺒﺎ ﻣﺎ= 5193;ﺭﺵ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺪ ﺍﺭﺗ&= #65170;ﺎﻃ ﻔﻀﺎ ﻧﻮﺭﺩ ﺑﺎ = ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺪ= ;ﻭ ﮐﻪ قُرآن کتاب ﺑﺎ قُرآ&= #1606; دو قُرّهﻫﺎﻯ = ﺸﻬﻮﺩﻯ اخر ﻮ ﻳﺎ ﻋﺘﺮ= 5173; ﻭ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﻭﻳ&= #65166; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ اﺯ ﻫم ﺠ&#= 65194;ﺍ ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﻃﻠﺐﻫﺮﮐﺪﺍم = 5256;ﻴﺎﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭ&= #65203;ﺎﻟک هرﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ &#= 65194;ﻭ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻠﺎف ﻧﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺤﻮﺽ ﮐ&#= 65262;ثر ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨج&#= 1614;م ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﺮﺳﺪ. ﺗﺎﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍ&= #65199;ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﺷﻮﺩ. ﻭﺁﻣ= ﺎﺩﻩ ﺍﺳﺮﺍ ٴﻮ ﻣﻌﺮ&#= 65165;ﺝ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ گردد گرﺩﺩ. ﮐ᥽= 8; ﺍﮐثرﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺭ= 5235;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺪ ﻭﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬی ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭﺍﻧﺪکی ﺒﺎﺯ@= 404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﻋﻀﻮﻋ= 5176;ﺮﺕ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻣﺤ= ﻤﺪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﻭﺳﻴﺪ ﻭﺍقعی ﻮﻧﻮﺭʌ= 63; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﻣﺮﮒﺧﻮﺩ ﺩ= 5261;ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺒﻌﻮث ﻭ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﻭﻣﺎﻣﻮﺭ اله®= 0; ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﻭﻟ= ;ﻴّﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨ&= #65262;ﺍ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻴﻤ&#= 65262;ﻥ اﻟﺼﻠﺎة ﻭ ﻳﻮ= 652;ﺘﻮﻥ اﻟﺰﮐﺎﺕ ﻭﻫم = 5198;ﺍﮐﻌﻮﻥ ﻭ ﻣﻥ ﻴﺘﻮل اﻟ&#= 65248;ﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮﺍ ﻓﺎﻥّ &#= 65188;ﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪﻫم اﻟﻐA= 166;ﻟﺒﻮﻥ ﺒﺪﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ʌ= 61;لیّ ﻮﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻣﺤ&#= 65170;ﺖ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺷﻤﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺭﺳﻮﻟﺶ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺁﻧﺎنی که ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭ= 5197;ﺩﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﻣل الهی ʌ= 08;ﺪﻧﺪ. ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑ= ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﭙ&#= 65196;ﻳﺮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; عاﻣﻞ ﮐﻪ ﺟﻤﻌ= 5166; ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺠﺰ ﺣﺰﺏ ﺷﻴﻄﺎ&= #65253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ: = ﻣﻨﺎبع تسنّن ﻨﻴﺰ ﺗᥴ= 6;ﻳﻴﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎعلیّ ﺪﺭ ﺣﺎل ﻨﻤﺎﺯ &= #65165;ﻧﮕﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﻘﻴ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﺸﻴﺪ ﻭﺍﻧﺠ&#= 65166; ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﮔﻔﺖ ﻫﺮکَس ﮐA= 258; ﻣﻥ ﻮلیّ اﻭ ﺑA= 262;ﺩﻩﺍم علیّ ﻮلیّ اﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ. ﻭ= ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮع= 604;یّ ﻮﮐﺎﻤﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮ (علیّ هاﻯ) ﺯﻣʋ= 66;ﻥ ﻮ (ﻣﺤﻤﺪﻫﺎﻯ) زنذه ﺯﻣﺎﻥ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺤﺒﺖ ﻭ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌل= 740;ّ گفت ﺍﻧﺖ ﻣﻨّ&#= 65263; ﺒﻤﻨﺰلة ﻫﺎﺭA= 261;ﻥ ﻤﻥ ﻣﻮﺳﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻧّﻪ ﻟﺎنبیّ= ; ﺒﻌﺪﻯ ﺘﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻦ @= 380;ﻮﻥ هاﺭﻭﻥ ﺒﺮﺍﻯ = 5252;ﻮسی هستی ﻭﺑﺎ ﺍﻳʌ= 53; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯﻣﻥ ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﻠﻴﻔﻪ = ﺳﻠﻮکی ﺒﻌﺪ ﺍز ﺷﻬﻮﺩ &= #65251;ﺮﺗﻀﻮﻯ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ پسس ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ششم نور ﻗﺎﺋﻢ رَب= ;ّ النوع بشری ) ﻮ= ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩ علیّ ﻴﻘضی ﺪA= 267;ﻨﻰ ﻭ ﻳﻨﺠﺰ ﻣﻮﻋﺪ&= #65263; ﻭ ﻫﻮ ﺧﻠﻴفتی = 593;لیّکم ﻤﻥ ﺑﻌﺪﻯ علی= 17; ﺒﺪﻫﻴﻬﺎﻯ ﺪﻳﻥ ﻤﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻭﻋ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﻤﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻥ ﭙس &#= 65165;ﺯ ﻣﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳ&#= 65253; اﺧﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﻄ&#= 65166;بق ﻘﺮﺍﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; زیرا سلوکی میباشد ﭘس ﺗﻤ= ﺎم اﻣﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳق ﺁﻥ کنند .ﻭﺍﻗA= 198;ﺍﺭ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ (ﻫﻤﻪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎ&#= 65253; اﺳﻠﺎمی محمد کننده ﻭﺳﻠﻮک= ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳل ﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﺟﺎﻯ اﻧﮑﺎﺭ= 4400;سی ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭ ﺍﻥ ﮐﺎﺭﺍﻫل عناﺩ ﻭﻟج ﺑﺎʋ= 99;ﻯ اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&#= 65166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺃﻥّ ﺃﻗﺎﻭﻳل آل ﺮﺳﻮل اﻟﻠʌ= 58; ﻣﺘّﺼلة ﺑﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺗ= ;ﻤﺎم گفته ﻫﺎﻯ آل ᥷= 8;ﺳﻮﻝ (ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&= #1604;هی ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﻭ&#= 1605; ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ) ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺨﺪ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐﻠﺎ&= #1605; آﻧﻬﺎ حدیث ها= ﻭ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣتی = 5256;ﺼﺎﻳح اﺧﻠﺎقی ﭙﻴﺎʌ= 51;ﺒﺮ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁ= ;ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ شام = 4; ﺘﻤﺎمی اﻣﺎﻣﺎﻥ زنده هر ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺗﻤ= 5166;می کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ الهی ﺒﺨﻠق ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻣﻮ&#= 65197;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺑﺮﺍ= 5263; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﻤل ﺒ= 5252;ﻄﻠبی ﻤﻨﻘﻮل اﺯ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﻣﺎﺩﺍم که ﻣﻮA= 197;ﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ امام سالک و ﭘﻴﺮ ال= ;هی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﺟﺐ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﺣتی ﺤﺮ= 5165;م اﺳﺖ. ﻭ ﭘﻴﺮال= 607;ی ﻘﺮﺍﻥ ﻨﺎﻃق ا= 5203;ﺖ) ﻮﻧﻴﺰﺍﻳﻥ گ= 01;ته قُرآن که ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻥّ اﻟﺬﻳﻥ ﻴ= ﻮٴﺬﻭﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻟﻌﻨﻬم اﻟﻠﻪ فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭA= 165;ﻟﺂﺧﺮة ﻭ ﺃﻋﺪّ ﻟﻬم عذاﺑﺎ ﻣﻬﻴﻨʋ= 66; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ = ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65227;ﺬﺍﺏ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺑﺎﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ = ﻳﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﺸ&= #65198;ﻳﺖ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻥ = ﺪﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ. (ﺩَﻳﻦ)= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪهی اﻭ ﻧﻴﺴA= 174;.ﺑﻠﮑﻪ تعهدات ﺩﻳﻥ ﻮ= ; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﭽ&= #65262;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯﻫ= 5204;تی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺭﻧ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ الهی ﻨﮕﺮﻓﺘ᥽= 8; ﺍﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺳﭙس ع= 604;یّ ﻮﻫﺮ ﻭلیّ ﺠﺎA= 255;ﺸﻴﻥ ﺒﻌﺪﻯ أدای ﻮʌ= 27;ﺪﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﺍﺭ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺯﺍﺭ ﺑ᥵= 0;ﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻧ&#= 65258; ﻓﻘﻄ محمد ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤ&= #65166;م ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺎم ﺴ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65268;ﺎﻥ الهی اﻧﻬﺎ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣثال ﻴﻄﺒﻴق ʋ= 88;ﺪﻳث ﺑﺎقُرآن ﺍﻳﻥ= ; ﺨﺒﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐ ﻪﺑﺎ ﺁﻥ= آیه ﻣﻄﺎﺑﻖ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺎﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮ&#= 65193; ﻣﻥ ﺁﺫﻯ علیّ&#= 1575; ﻓﻘﺪ ﺁﺫﺍﻧﻰ ﻭ = ﻣﻥ ﺁﺫﺍنی ﻔﻘﺪ ﺁ= 5195;ﻯ اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺁﺫ&= #65263; اﻟﻠﻪ ﻳﻮﺷک اA= 253; ﻴﻨﺘﻘم ﻤﻨﻪ ᥽= 9;ﺮﮐس علیّ ﺮﺍ ﺍﺯﺍʋ= 97; ﺩﺍﺩ ﻣﺮﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﻣ&= #65198;ﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ. ﻭﻗﺮﻳﺒ&= #65166; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #64404;ﺮﻓﺖ (علیّ ﺠﺎﻧﺸﻴʌ= 53; ﻤﺤﻤﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻌﻨ&= #65262;ﺍﻥﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻧﻴﺰﺩ&#= 65197;ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎت ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎعلی¡= 7; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﻴک ﻜﺎﻣﻠﺎﻟﻬ= 740; ﻮ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻭﺭﺋ&= #65268;س ﺗﻤﺎم ﻤﺤﻤﺪﻳ= 5166;ﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﺎﺋ&#= 1605; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; اﺯﺍﺭ ﺑﻤﻮﻟﺎ &#= 65227;ﻠﻰّ شامل ﺘﻤﺎﻡ ﺍʌ= 51;ﺎﻣﺎﻥ هر ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﺍ&#= 65207;ﮑﺎﺭ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ &= #65252;ﺴﺘﻮﺭ ﻭ ﻣﻐﻤﻮﺭ ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﻳﮑﺎﻳک ﻜﺎﻣﻠ= 5166;ﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐ= ﺪﺍم ﺨﻮﺩ علیّ ﺰﻣʋ= 66;ﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺣتی ﻤﺤ= 5252;ﺪ زنده ﺯﻣﺎﻥ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ = ﻧﻘش الهی ﺒﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯﺍ&#= 65197; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﭘﻴﺮ ﻭ = ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼ&= #65258; ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺭﺍﻣﻴﮑ= 5208;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺎم ﺨﺪ&#= 65165; ﻣﺎنع اﺯ ﻭﻇﻴA= 236;ﻪ الهی ﺪﺭ ﺗﺮﺑʌ= 68;ﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻰ گرﺩﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺭﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣﻥ ﺃﺣﺐّﻋﻠﻴ= ّﺎ ﻓﻘﺪ ﺃﺣﺒّنی A= 262; ﻣﻥ ﺃﺣﺒّنی ﻔA= 240;ﺪ ﺃﺣﺐ ﺍﻟﻠﻪ ﻫʋ= 98;ﮐس علیّ ﺮﺍ ﺩﻭﺳʋ= 74; ﺑﺪﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻳﻥﺤﮑﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﺳﺎﻟکان هستن&= #1583; ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65169;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﭘس ﺍﺯ = ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﻤﺤﺒ&#= 1617;ﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻣﺤﺒﺖ &= #65165;ﻫل ﺒﻴﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺯﻣ= ﺎﻧﻬﺎﻯ ﭙس ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺯ ﭘﻨج ﺘﻥ آل عبا ﻋﺒﻮﺭ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ علاﻗA= 258; ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰ&#= 1617; ﺣتی ﺒﺎ ﻣﺤﺒﺖ &#= 65207;ﺪﻳﺪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔ&#= 65198; ﻫم ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼ&#= 65220;ﻔﻮﻯ ﻤﻨﺠﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ (ﺍﺑﻥ عرَب= 17;ی) ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ = ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﻴک ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺘ= 5264; ﺒﺪﻧﺒﺎل ﻨﺨﻮ= 5193; ﺳﻴﺎﻩ ﻓﺮﺳﺘﺎ&#= 65193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺪﺭ ﺍﻣﺮ A= 187;ﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﺘﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪﺍ&#= 65261;م ﺴﻠﻮک اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166;م ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﺪ = ﺣﺪﻳث ﻭحدیث ها ﺑﻌﺪ= ;ﻯ ﺮﺍ ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺣﺪﻳث ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻮﺍفق = 5240;ﺮﺍﻥ هستند ﺩﺭﻣﺘﻥ= ; ﻮ ﺩﺭﻣﻌنی ﺴﻠﻮ@= 400;ﻰ ﻭقُرّه ﺟﻮﺋﻰ= ; ﺑﻤﻌنی ﺪﺭﺳتی اﻥ اﺧʋ= 70;ﺎﺭ ﻭ ﺣتی ﻮﻇﻴﻔﻪ= 5165;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎ&#= 65255;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬ&= #65166; ادّعا ﻭ ﺣﺮﻑ ʌ= 55;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ سلو= 05; الهی ﻮﺗﻤﺮﮐ᥸= 0; ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺪﺭ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #1588;هود علیّ ﺮﺍ ﺩﺍﺷʋ= 74; ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀ&#= 65262;ﻯ ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻘﺎﺋم &#= 65198;ﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ عاﻣل ﺪﺭ ﺻﺪﺩ = 5165;ثباﺕ ﺍﻳﻥ عشق ﻮﻟﺎA= 267;ﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﻣﻮ= ﻟﺎعلیّ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮکا= 05;ل الهی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭA= 227;ﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ&= #65240;ﺪﻣﻪ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻮ ﺯﻣﻴ&= #65256;ﻪ ﺳﺎﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﻨج ت= 606; آل عبا ﺍﺳﺖ. ﻭ = 5259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﺒّﺖ علیّ ᥾= 2; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻮ&= #65255;ﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ حد= 40;ث ها ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﮐﻪ ﺘﻄبیق ﺒﺎ = 602;ُرآن ﻴﻌنی سلوک الهی داز ﺍﺭﺩ= . ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺍﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺗﻄﺒیق ﺒﺎ ﮐﺘ= 5166;ﺏ قُرآن ﻨﺪﺍﺭﺩ= ;. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻄبیق ﺒﺮ ﮐﺘA= 166;ﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻤﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﺄﺑﻌثنّ ا= 5247;ﻴﻬم ﺮﺟﻠﺎ ﮐﻨﻔﺴﻰ &= #65267;ﺤﺐّ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&= #65258; ﻭ ﻳﺤﺒّﻪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ فی ﻋ&#= 1604;ی ﻴﻔﺴﺮ ﺍﻟﻴﻬم </= b>ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺘح ﺨﻴﺒﺮ ﺑﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻋﻠﺎ&= #65239;ﻤﻨﺪﺍﻥ ﺮﻫﺒﺮﻯ اﻳﻥ ﺠ&#= 65256;گ موﻓق ﻨﺸﺪﻩ ﺑA= 262;ﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﮔﻔﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪ&#= 1607;ی اﻧﺮﺍ ﺑﮑسی ﻤA= 268;ﺪﻫم که ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ&#= 1604; ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل = ﻨﻴﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮔﻔﺖ ﺍﻯ علیّ A= 170;ﺮﺧﻴﺰ ﻭ ﺑﺴﻮﻯ اﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﻭ. (ﺍﻳﻥ ﻔﺘح ﺨﻴﺒ&= #65198; ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮﻓﻴق &#= 65194;ﺭ ﻓﺘح اﻟﻔﺘﻮح A= 208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65207;ﺮﻃ ﻤﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ ﻭﺭ&= #65203;ﻮﻝ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺮﻫ&#= 65198;ﻭﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻀﺮﻭﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ کامل الهی ﻭ ﻣﺤﺒﻮʋ= 67; ﺧﺪﺍﺷﺪﻩﺍﻧﺪ= ;. ﻭﻟﺬﺍ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻭﻫﺮمُدّعی علم ﺪﻳﻦ ﮐﻪ ﺧ= 5262;ﺩ وظایف دﻳنی ﺮ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩ= 5257; ﻭﺳﺎﻟک ﻨﺒﻮﺩ= 5257;ﺍﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65203;ﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﻬﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65261; ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻋ&= #65170;ﺎﺩتی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤ&= #65166;ﻣﻮﺭﻳﺖ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻓﺘﺢ ﺧﻴ= ﺒﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﺯﻩ ﺩ= ﻧﻴﺎﻯ الهی ﻤﻠﮑﻮتی اﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎ&#= 65197; ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʌ= 62;ﺍﻭﻟﺎﺩ آل الهی علیّ &#= 65193;ﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﺑﻌ= ثَنّ ) ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫم = ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺒﻌث ﻭ &= #65199;ﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﭘس ﺍﺯﻣﺮ&#= 1711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﺴA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻣﻮ&#= 65197;ﻳﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = کامل الهی ﺒﻌرﺵ ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺳﻮل ﻮ &= #65255;بیّ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻭﻟﻰ اﻟﻌﺰم = 5256;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻟﺄﺑﻌثن&= #1617; اﻟﻴﻬم غدا ﺭ᥶= 3;ﻠﺎ ﻳﺤﺐّ اﻟﻠﻪ ﻭ &#= 65197;ﺳﻮﻟﻪ ﻭﻳﺤﺒّﻪﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ ﮐﺮّ&#= 65165;ﺭﺍ ﻏﻴﺮ ﻓﺮّﺍﺭ ﻟ&#= 65166; ﻳﺮجع حتی ﻴﻔت= ;ح ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ʋ= 97;ﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65191;ﻮﺍﻫم ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭﺭ ﺳﻮل اﻭﺭﺍ &#= 65193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐسی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺮّﺍﺭ ﻭﻣ&#= 64401;ﺮﺭ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺍﺭ ﻧمی نماید .ﻭﻫﺮﮔ᥸= 0; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &= #65255;ﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺒﻴﺎﻳﺪ ( ﻭ ﺍﻳﻥ نیز سالک اله= 740; ﺼﺎﺩﻕ ﺟﺪﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم &= #65256;ﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﻭﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ ﻣﮑ&= #65198;ﺭ ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﻫﻤ&= #1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻮﻧﺎ = ﺍﻣﻴﺪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻫﺮﭼ&= #65258; ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎ&#= 65173; الهی ﺰﻳﺎﺩ ﻭʌ= 03;ﺨﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65227;ﻤﻴق ﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.= ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪﺑﻴﺎﻥ ﻤﺎ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ (ﺣ= ﺪﻳثها ﻭﺗﻄﺒﻴق ﺒﺎ ق= 615;رآن) ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ا&#= 65251;ﺮ ﺳﻮﻡ ﺑﻴﻥﺠﺒﺮ &= #65261; ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65251;ﺎ ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭﺧﻮ= 5193; ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻴﻢ ( ﺩﺭ ﺑﻴ= ;ﺎﻧﺎﺕ ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل ﺪﻳنی ﺨﻮﺩ) ﻭ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺼﺎﺩق گفته ﺑ᥾= 2;ﺩ ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ʋ= 75;ﻔﻮﻳﺾ ﻭﻟﮑﻥ ﻤﻨﺰلة = 5169;ﻴﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟﺘﻴﻦ = 5261;هی ﺼحّة ﺍﻟﺨﻠﻘʌ= 58; ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴر= 614;بّ ﻭ ﺍﻟﻤﻬلة فی A= 165;ﻟﻮﻗﺖ ﻭﺍﻟﺰﺍﺩ ﻣثل = 575;ﻟﺮﺍﺣلة ﻭ ﺍﻟﺴﺒﺐ ﺍﻟﻤ&= #65260;ﻴّج ﻠﻠﻔﺎﻋل علیّ= ; ﻔﻌﻠﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻘﺎمی = 5170;ﻴﻥ اﻳﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ &= #64400;ﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65199;ﺻﺤﺖ ﻭﺳﻠﺎمتی ﺪﺭ = 70;فرینش ﻓﻌﻠﻰ (ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍ= ;ﺷﺘﻥ اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&#= 64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ) ﻭ ﺗﺨﻠﻴ= ﻪ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺬﺍﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﻣﻬﻠﺖ ﻭ = ﺍجَلّ ﺰﻣﺎﻧﻰ (ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺍﻯ هرﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ = ﻃﻮﻟﺎنی ﺘﺮﺷﻮﺩ) ﻭﻧﻴﺰ = ﺯﺍﺩ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻭﻧﻴﺎﺯ = ﺭﺍﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺳﻔﺮ. (ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ= ﺩﺍﺷﺘﻥ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗ&= #65240;ﻮﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺭﺍﻫ&#= 65256;ﻤﺎئی که ﺯﻳﺎﺩ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭ ﻧﻴﺰﻋﻠﺖ ﻣﻬ&= #65268;ّﺞ ﻳﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ&= #65207;ﻮق ﻮﻋﺸقی که ﻓﺎŸ= 3;لیّ ﺒﺮﺍﻯ ه ر ﻓﻌل &#= 65192;ﻮﺩ ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&= #65267;ﻥ ﭽﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎ = ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﺍ&= #65267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺴA= 166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺑﻘل امام ﺭﺿᥴ= 6; ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮکُلّ ﻤﺎ ﻭʌ= 59;ﺮﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;مَشیّت الهی ﺮﺍﻯ ﻨﺠʋ= 66;ﺕ ﭘﻴﺮﻭ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣ= ﺎم ﺼﺎﺩق اﻳﻥ ﭽﻨ= 5194; ﻓﻀل ﻮﺷﺮﻃ ﻮ ﺍ&= #65247;ﺰﺍم ﻤﻬم ﺮﺍ ﻣﻄﺮح &#= 65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎ&= #65247;ک اﻳﻦ ﭘﻨج ﺨﺼﻠ= 5174; و صفت ﻭﭘﻨج ﺮʌ= 35;ﻴق ﺮﺍﻩ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩ&= #65263; اﻭ ﻭﺑﻰ اﺭﺯﺵ &#= 65261; (ﻣﻄﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﻄﺮ= ﻭﺡ) الهی اﺳﺖ ﺟﻮ= 5165;مع اﻟﻔﻀﻞ ﻓﺎﺫﺍ &#= 65255;ﻘﺺ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻣﻨﻬﺎ &= #65191;ﻠّﻪ (ﺧِﺼلة ) ﮐﺎﻥ ا&#= 65247;ﻌﻤل عنه ﻣﻄﺮﻭﺣﺎ A= 169;ﺤﺴﺒﻪ ﻭﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﻫمّ ﻮﻇﻴﻔﻪ A= 197;ﺍ ﺑﻴﺎﻥ کرﺩﻩ ﺑ= ﺄﺻل ﻤﺎ ﻳﺠﺐ علی اA= 247;ﻨﺎس ﻣﻥ ﻄﻠﺐ ﻣﻌﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﻭﻧﻄق اﻟﮑﺘﺎA= 167; ﺑﺘﺼﺪﻳﻘﻪ ﻓ᥸= 8;ﻬﺪ ﺑﺬﻟک ﻤﺤﮑﻤﺎ= 5173; ﺍﻳﺎﺕ ﺭﺳﻮلی = 5261;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﺻلی اﻧﺴﺎﻥ A= 194;ﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ &= #65261; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ = قُرآن اﻧﺮﺍ ﮔﻔﺘﻪ (ﻳ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ &= #65203;ﻠﻮﻙ الهی ﺒﻄﺮﻳﻘ᥵= 4; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻤر&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ ﺩ&= #1601;ع شرک ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ گوﺍهی اﻳﺎﺕ ق= ;ُرآن ﻮحدیث ها ﭘﻴﺎ= ;ﻣﺒﺮﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ الهی ﺪﺭ ﺳﻤﺒʌ= 62;ل ها ﺸﻬﻮﺩﻯ هف= 8; ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ= ﭘﻴﺮ الهی اﻭﻟﻴﻥ ᥳ= 3;ﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ (ﺁﻳﺖ ﺍ= ;ﻟﻠﻪ) ﻭﺍقعی اﺳﺖ. ﻭ = 5255;ﻪ آخوندﻫﺎ ﻭﻳﺎ= ; ﻫﺮﻏﻴﺮ الهی ﻳﮕﺮ. ﺍﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺳ&= #65262;ل ﺨﺪﺍ ﻭﺁل اﻭ. (ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻮﻟﺎﻳﺖ) A= 261;ﺣﻘﺎﻳق اﺧﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﻃﺎ&#= 65247;ﺐ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺍﺯ قُ= 585;آن ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﻨﺎﺯل ﺸ᥷= 4;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺩﻟﻴل کاﻓﻰ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻗﺘﺪﺍ ﻭ ﺗ= ﺼﺪﻳق ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ گفتاﺭﻫﺎﻯ ﺴ᥼= 8;ﻮکی ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64400;سﺍﺯﺁﻥ ﺘﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65259;ل عناﺩ ﻭﻟﺠﺒﺎʋ= 99;ﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﺯ ﺟﻤﻠ&= #65258; ﺍﻳﻥ گفتار ﻫᥴ= 6;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻫ&#= 1604; ﺒﻴﺖ ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮﺑﻴﻥ اﻣﺮA= 267;ﻦ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔ= ﻮﻳﺾ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﺷﺪﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻳﻌنی عصیاﻥ ﻮﻋﺪم ᥸= 4;ﻠﻮک الهی ﻮ ﻳﺎ تمر= ;ّد ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﻌﻬ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﮕﻨﺎهی ﻤ= 5264; ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ ﺍ= ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻫﻮ= ﺍﻋﺪل ﻤﻥ ﺬﻟک که ﻋﺎ= ;ﺩلتر ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺑﺎ&#= 65199; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻋﺪ= ﺍﻟﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﺑ= ;ﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﺎ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺭﺍ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺑﺒ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ کرﺩﻩ(ﺍﻣﺮ ﺍل= 40; ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻧﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﺎ ﻣﺰ&= #65165;ﺣم کاﺭ الهی اﻧﻬ= ﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣ= ﻮﺩ ﻫﻮ ﺍعَزّ ﻭ ﺃ&= #65239;ﻬﺮ ﻟﻬم ﻤﻥ ﺬﻟک ᥵= 6;ﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ خودشان ﺒﮕﺬﺍ= ﺭﺩ. عزیز ﻧﻴﺮﻭﻣ᥽= 6;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭﻣﻘ&= #65166;ﻡ ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﺃﻗﻬﺮ) ᥾= 7;ﺎ ﻗﻬّﺎﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ &= #65165;ﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐ&#= 1587;ی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65165;ﻭﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﻨﺒﺮA= 193;. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﻧﻘل کلام اﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ: اﻟﻨﺎس فی اﻟ= 5240;ﺪﺭعلیّ ثلاثة ﺃﻭﺟﻪ ᥷= 7;جَلّ ﻴﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟA= 166;ﻣﺮ ﻣﻔﻮﺽ ﺍﻟﻴﻪ ﻓ&= #65240;ﺪ ﻭَﻫَﻥ فی ﺴﻠʌ= 20;ﺎﻧﻪ ﻓﻬﻮ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻴﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻠ= 5258; جَلّ ﻮعَزّ ﺃ&= #65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻋﻠﻰ &= #65165;ﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻭ ﮐﻠّﻔﻬم ﻤﺎ &#= 65247;ﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓﻘﺪ &= #65223;ﻠم اﻟﻠﻪ فی ﺤﮑﻤA= 258; ﻓﻬﻮ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻴﺰﻋﻢ ﺃﻥّ اﻟ= 5248;ﻪ ﮐﻠّﻒ ﺍﻟﻌﺒﺎ= 5193; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭ&= #1604;ن ﻴﮑﻠّﻔﻬم ﻤﺎA= 247;ﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓﺎﺫ&#= 65165; ﺃﺣﺴﻥ ﺤﻤﺪ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻭﺍﺫﺍ ﺃﺳاء اA= 203;ﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻬﺬﺍ ﻣ&= #65204;ﻠم ﺒﺎلغ ﻣﺮﺩﻣﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮ ﻗَﺪَ= 5197; ﺑﺮ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺗ= ﻔﮑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻳکی ک= 07; مُدّعی اﺳﺖ ﺃﻣﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺃﻣﺮ اله&#= 1740; ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮﻋﺒﺎدﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﮐﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث &= #65255;ﻴﺴﺖ) ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ= ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻫﺴتی کوﭼک کرﺩﻩ ﻭ᥼= 7;ﺬﺍ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ ﻳﮑﻰ ﻧﻴ= ;ﺰ ﮐﻪ مُدّعی اﺳ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ( ﮐﻪﺳﺎ= ﻟک ﻮﻣﻄﻴع دﺭﻋﻤ= 04; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ &= #65239;ﺸﺮﻳﻮﻥ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﻋﻨ&= #65262;ﺍﻥ ﻤﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍ چون حیوانات = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺑ&= #65256;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ) ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﻌ= ;ﺼﻴﺖ ﻣﺠﺒﻮﺭﮐﺮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ (ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺪم اﺟ= 5198;ﺍﻯ ﻔﺮﻣﺎﻥ ﺨﺪﺍ و &= #1585;سول خدا ﺩﺭﻋﺼﻴﺎʌ= 53; ﻮتمرّد ﻭﺳﺮﮐشی اﺳﺖ) = 5261;ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻏﻴ&= #65198; ﻗﺎﺑل ﻄﺎﻗﺖ ﻭ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﻣﮑﻠّﻒ ﮐﺮﺩﻩ &#= 65261;ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﮑ&= #65252;ﺖ ﺍﻭ ﻇﺎﻟم ﻮﺳﺘ&#= 65252;ﮕﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥﺸﺨ&#= 1589;ی هلاک ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 07;ﺪ(ﺣلق اویز ﺩﺭﻳک ﻘ᥾= 0;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﻮ ﺗﻮﻟﺪ= 5263; ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺠﻬA= 166;ﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺭﺣم ﻤﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺴﻘﻮA= 219; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ) ﻭ= ﺳﻮم ﺘﻔﮑﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺒﺎ&#= 65193; ﻣطیّع ﺨﻮﺩﺭᥴ= 5; ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﻭ ﺗﻮ= ﺍﻥ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ (= ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ= 5165;ﻣﮑﺎناﺕ جِدّیت ﺍﻣﺮﻭ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟ&= #1605; ﻮﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺗﺎ = ﺍﻥ ﺤﺪّ ﻣﮑﻠّﻒﻫA= 204;ﺘﻨﺪ.ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﮑﻠﻒ ﻧ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ (ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻄﺎﻗﺖ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی اﻳﻥ ﻄﺎ᥻= 9;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺟﺴ= م ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ = ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺪﺭﺍﻳﻥ ﻔﺼل ﻨ&#= 65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺘﻮﻟﺪ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻧﻘ= 5194;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ سلوک الهی بشری ﺨﻮﺩﺩﺭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم برﺳﻨﺪ A= 261;ﻟﺬﺍ ﺗﺎﻫﺮ ﺣﺪّ ﮐﻪ &= #65203;ﻠﻮک الهی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪﻭ&= #65193; شایستگی ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی میﺒﺎﺷﺪ= .ﻭ ﻫﺮ کَس ﺍﺯ ﺁﻥ &#= 65176;ﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ ﺍﻫل عناʋ= 93; ﻭ ﻟﺠﺒﺎﺯﻯ اﺳﺖ. &= #65261;ﺍﺯ( دنباله حدیث ) 1= 750) شهود هاﻯ ﻤﻘﺪ= ;ﻣﺎتی ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ال= 07;ی آل عبا ﺮﺍ ﺩﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺎﺯ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺪ&= #65255;ﻴﺎﻯ نوع بشری ﺮﺍ ﺑ= ;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ = سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍطی کنند .ﻭ ʋ= 65;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﺴتی عمد᥾= 3; ﻮﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮکم علاقگی ﺪﺍﺷﺘ= ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65227;ث ﻋﺪم ﻨﺠﺎﺕ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ از نوع بشری ﺷ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﻌنی اﻥ ﻨﻴA= 204;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍتی = 5256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍ= ﮔﺮ ﮐﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺮک سلوک الهی کنند ﺑﺪ&= #65261;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻌ= ﮑس ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﺪﻳ&#= 65194; ﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺑﺮخی ﺴﻤﺒﻮﻟA= 260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭﻣﺎﺩﺍم که ﺗﻮﺍﻥ ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺍﺷﺘﻨ᥷= 4; ﻭلی اﻧﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﻧ&#= 65170;ﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺘﮑ= ﻠﻴﻒ ﻋﺒﺎﺩ ﻭ ﺑﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻯ ﺪ= 5197; ﺯﻧﺪگی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 64400;ﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺮﻭﺩ ﻭﭼ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ س&#= 1604;وک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟ&= #65260;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﻧﻈ&#= 65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همین ا᥽= 1;ﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋ= ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺒ&= #1604; اﺯﺗﻮﻟﺪ ﺗﻌﻬ= 5194; ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65261; ﺍﻳﻨک ﺁﻥ ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﻓﻄﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی اA= 187;ﺴﺎنی و تکاملی کرﺩ &= #65203;ﭙﺎس ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; (ﺍﺣﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ = سلوک الهی ﻭﺗﺤﺴﻴ᥽= 3; ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ&= #65165;ﺧﻠﺎق ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65258; ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺳ&= #64345;س ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺮک ﺼﻔﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ا&= #1604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻟ= 5260;ﻰ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﭙﺎ&#= 1587; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴﻚ ﺗﺤ&= #65204;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ = ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﻳک &= #65208;ﻬﻮﺩ الهی ﺘﺎﺯﻩﺍ᥾= 3; ﺪﺭﻳک ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭح= 740; اﺯ ﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯ= ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎ&= #65199;ﻩ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺠﺪﺩ &= #65261; ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻥ ﺒﺄﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮل &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ عباﺩﺕ ﻭ ﻫﻤﺎA= 253; ﺴﻠﻮﻙ ﻭ ﺍﺩﺍﻣ&= #65258; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174; ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐ= ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﻮﻇ= 5268;ﻔﻪ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ &#= 65261;ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ الهی ﻮ ﺣﮑﻤﺘʌ= 60;ﺎﻯ عقل کُلّی آن شهود جدید ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﮑﺮ ﺑﺎ&= #65227;ث ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻧﻌﻤ&#= 65174; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﻌنی &#= 65204;ﭙﺎس ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠ&= #65262;ﻙﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﻧﻌﻤ= ﺘﻬﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﺣﻤﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻭا= 16;سراء ﻮﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ &#= 65252;ﻠﮑﻮتی ﻮ ﺟﺒﺮﻭتی ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻳﺎﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻋﻠم های لَدُنّی = 5261;ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻓﻮﺭﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65262;ﺍﺻل کاﻣل ﻤﻴﺮﺳﺪ. = 5175;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﺎ&#= 65197; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ احتمالی ﺨﻮﺩ = ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﻴﺰﭼﻨ&#= 65268;ﻥ نکرﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺑ@= 405;ﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄﺎئی ﭙﺮﺩA= 165;ﺧﺘﻪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ ﻃ&= #65248;ﺐ ﻋﻔﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﻳﻨﺎﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒ&#= 65166;لغ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺍﮔﺮ = ﺳﺎﻟک ﻨﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻧ&#= 65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﻭﭘﻴﻤﺎ&#= 65253; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ @= 344;ﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﮔﻨﺎهی کرﺩ ﻃʌ= 48;ﺐ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭﻋ&#= 65236;ﻮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﺒﺨﺸﺪ ﺑﺸﺮﻃ عدم ﺘﮑA= 198;ﺍﺭ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ اﺯﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ = 5261; ﺗﺸﺪﻳﺪ جِدّی= ;ت ﭘس ﺍﺯﻫﺮﮔﻨﺎ= 5259;ﻴﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﺍﻗ&= #65228;ﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭﺍﻃ= 5166;ﻋﺖ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺟﺮ= ﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ الهی ᥾= 2; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺷﺨﺺ ﺑﺎلغی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ شا&#= 1740;سته ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘل ﺠ= ﺰئی اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ایدآل و کمال طلبی ﻮ ﻧﻔس لو= ;ّامه ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65193;. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﺨﻮﺩ ﻧﻴʌ= 00; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ الهی ﻮﻋﻘﻠﻬᥴ= 6;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ الهی ﻤʌ= 68;ﺮﺳﺪ ﻭ ﺑأﻧﻬﺎ ﺑﺎل= 594; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺎلغ ﺪﺭﺳﻥّ A= 252;ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ&= #65203;ﻥّ ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﻭ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺩﺭ ﺑﻠﻮغ ﻮ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﻋﻘ&#= 1604;ی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﺧﺒ&#= 65198; ﺩﺍﺩﻩ:<= /span> ا&= #65253;ّ ﻤﻥ ﺘﻘﻠّﺪ ﺍﻟ&#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﺍﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﺩﺍﻥ ﺒﻬﻤﺎ ﻓﻬﻮ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﺍﻟحَقّ ﻫﺮﮐ&#= 1587; ﮐﻪ ﻫﺮﻳک اﺯ ﺍ&#= 65227;ﺘﻘﺎﺩبه ﺒﺮ ﻭﻳﺎ بتوﻳA= 214; ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬ&= #65264; ( ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ= ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻥ اﻣﺮ= 5165;ﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﻧﻪ ﺗﻮ&= #65203;ل ﻮ ﺗﺴلیم ﺒﺎﻭA= 247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ لمعر فی خداو= 606;د در رؤیا که ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ &= #1594;یر ﺳﻠﻮکی ﻮ ﻣﺬﻫ= 5168; ﺳﺎﺯﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65240;ﻠﻴﺪ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ&#= 65263; هرﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ = 575;لهی ﺮﺍ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل کنند متعبّد = 5203;ﺮﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮ&= #65263; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ = ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮک الهی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺍغاﺯ ﺁﻥ ا= 5199;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻄلق ﺸﺨﺺ ﻭ ﺗ&#= 65204;لیم کاﻣﻞ ﺑﺎﻭﻟﻴA= 166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺟﺒﺮ &= #65251;ﻄلق الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻫﺮ ﮐ= ;ﺞ ﺭﻭﻯ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺣﺪّ ﻭﺳﻄ ﻮ = ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ ﻫﺮی&#= 1705; اﺯ ﺟﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﻔﻮﻳﺾ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺮ &= #65191;ﻠﺎﻑ ﺭﺍﻩ حَقّ ﺒﻮʋ= 93;ﻩ (ﻭ ﻳﺎحَجّ اﮐʋ= 70;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&= #65203;ﻠﻮک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 61;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ می ﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&#= 65249; ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻣﻥ ﺸﺮح ﺠﺒﺮ ﺭ&= #65165; ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﺑﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ &= #65153;ﻥ ( ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ= ;ﻨﻰ ﻭﮐﺎﺭﺩینی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺟ&#= 65170;ﺮ الهی ﻴﺎ ﻃﺒﻴʌ= 28;ﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 574;ی که ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ &#= 65255;ﻴﺰ ﺿﻤﻨﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻮ&#= 65255;ﺎﭼﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﮐﺎﺭ ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺧﻄ= 5166; ﺑﮑﻨﺪ (ﻳﻌنی ﺘ&#= 65208;ﻮﻳق ﺒﮕﻨﺎﻩ ﻫم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻫم ﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﻭﺧﻠﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﮔﻨﺎﻩ = ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺗﻘﻠ&= #65268;ﺪ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺩﺭﮐﺎﺭﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻯ&= #1711;رﻯ) ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻃل ﺒﺮﻭﺩ ( ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺎ&#= 65263; عقل الهی ﺴﺮﭘ= ﺮﺳﺖ الهی ﺪﺭ ﭘﻴﺮ @= 400;ﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳ&#= 1606;ی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﺭﺍﻩ ﺑ= ﺎﻃل ﻮبغیر ﺍﺯ ﻫﺪʌ= 33; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍﻭ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭ&= #65193;) ﻭﻟﺬﺍ ﻟﺎﺯم ﻤ&#= 65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭ ﻣ= ﻘﺎم ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ا&#= 65253; ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ (ﺟﺒﺮ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﻭﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺩ&= #65263; ﺰﻧﺪﮔﻰ) ﺭﺍ ﺩﺭ= ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺍﻣﺎم &#= 65198;ﺿﺎ ﺳﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم &#= 65212;ﺎﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﺯﻫ&#= 65198; ﺑﺎﺏ ﻣثالی ﻤʌ= 68;ﺎﻭﺭﻡ ﺗﺎ ﺭﻭﺷﻥ گرﺩ= 5193;. ﻔﺎﻣّﺎ ﺍﻟﺠﺒ= ﺮ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﻠﺰم ﻤ&#= 65253; ﺪﺍﻥ ﺒﻪ ﺍﻟﺨﻄ&= #1571; ﻓﻬﻮ ﻗﻮل ﻤﻥ ﺰ&= #65227;ﻢ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ جَ = 4;ّ ﻭعَزّ ﺃﺟﺒﺮ ʋ= 65;ﻟﻌﺒﺎﺩ علیّ اﻟﻤﻌﺎﺻ= ;ﻰ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﻬم عل= 40;ّها ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ﺒﻬﺬ&#= 65165; ﺍﻟﻘﻮﻝﻓﻘﺪ ﻇ&#= 65248;م فی ﺤﮑمة ﻭ ﮐﺬ= 17;ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺠ᥵= 0;ﺮﻳﻌنی کهﻋﻠﺖ ﮐﺎﺭ ﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺨﺪﺍ &= #65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ ﭘس ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺘﻤ&#= 64405;ﺮ ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺗﮑﺬﻳ&#= 65168; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ ﻟﺎ ﻳﻈلم= ﺮﺑّک ﺃﺣﺪﺍ ﮐﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻳﺖ ﺳﺘمی ﺒﮑسی ﻨʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻗﺪﺍ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ &= #65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﻤﺎ ﻗﺪّﻣﺖ ﻳ&#= 65194;ﺍﻙ (ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺃA= 253; ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﺨﻮ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻋث ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻟﻨﺎس ﺃ= 5255;ﻔﺴﻬم ﻴﻈﻠﻤﻮﻥ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻥ ﻈﻠ&#= 1605; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﮐس ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭ&#= 65227;ﻠﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﺑﺎﻋث ﻇﻠم ﺒﺨ= 5262;ﺩﺵ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; (ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ= نی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197; ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ &#= 65165;ﺳﺎس ﺟﺒﺮ الهی ﺒﻮʋ= 93;ﻩ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻗﺒلی اﻭ ﺍﻧﺠﺎم گن= 5;ﻩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ) ﮐ= ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻮ &= #65255;ﺎﭼﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ = ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺧﻄﺎ ﺑﮑﻨ&= #65194; (ﻳﻌنی ﺘﺸﻮﻳق = 5170;ﮕﻨﺎﻩ ﻫم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺍﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﺑ= 4401;ﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﺪ ﺧ&= #65248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒل= 740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤ= ;ﻌﺘﻘﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻃ&= #1604; ﻤﻴﺒﺮﺩ (ﺯﻳﺮﺍ = ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺎﻯ عقل اله= ;ی ﺴﺮﭘﺮﺳﺖ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺮﺍ&#= 65257; ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل ﺪﻳنی ﭙﻴﺶ ﺑﺒ= 5198;ﺩ ﻭﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ = ﺣﺎل ﺒﺒﺎﻃل ﻤﻴﺮﻭ= 5193;. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﮔﺮ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﻗﺴ= 5252;ﺖ ﺍﺯ ﻳک ﻤﺤﻴﻄ ﺪ&= #65165;ﻳﺮﻩﺍﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎئی ﺨA= 166;ﺭج گرﺩﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻳ= 705; ﺒحَقّ ﻮ ﺑﺴﻮʌ= 63; ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﺑ= ;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ کَمّیَت ﻭ= ﺩﺭ کیفیّت ﺑﺴﻮﻯ= ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻟﺎﺯم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193; ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭﻣﻘﺎ&#= 1605; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ﺠ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭدﺭ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭ= ﻧﻪ ﻫﺮﮐﺎﺭﻋﺎﺩﻯ &#= 65194;ﻳﮕﺮ) ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﻋﺪه &#= 65259;ﺎﻯ الهی ﻨﻴﺰ ﻫﺴʋ= 74;. ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: ﻤﻥ کسب ﺳﻴئة ة ﻭ ﺃﺣﺎﻃﺖ ﺑﻪ = ﺧﻄﻴﺌﺘﻪ ﻓﺎﻭﻟﺌک ﺃﺻﺤ= 5166;ﺏ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻫم ﻔﻴ&#= 65260;ﺎ ﺧﺎﻟﺪﻭﻥ ﻫﺮᤨ= 0;س ﺑﺪﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻭ ﺧ= ﻄﺎئی ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65193;ﺍﻣﻥ گیرﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭA= 183;ﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﺪﺭ ﺍﺗﺶ ﺟﻬﻨﻢ = ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ <= b>ﺍﻥّ اﺎﻟﺬﻳﻥ ﻴﺄﮐ= 5248;ﻮﻥ ﺃﻣﻮﺍل اﻟﻴﺘA= 166;می ﻈﻠﻤﺎ ﻳﺎ ﻓﺮʌ= 51;ﻮﺩﻩ ﺍﻥّ اﻟﺬﻳﻥ کفروﺍ ﺑﺂﻳﺎ᥵= 5;ﻨﺎ ﺳﻮﻑ ﻧﺼﻠﻴﻬم &#= 65256;ﺎﺭﺍ ﮐﺴﺎنی که ﺍﻳʋ= 66;ﺕ ﻣﺎﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ &= #65261;ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﺗ&#= 65206; ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ. ﻭ ﺁﻳ= ﺘﻬﺎﻯ الهی هماﻥ کا&#= 65251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻳ&#= 65166;ﺕ ﻘﺮﺍنی که ﻣﻌ&#= 65166;نی ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﻧ= 4401;ﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﻳﺎ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺃﻓﺘﻮٴﻤﻨﻮﻥ = 5170;ﺒﻌﺾ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﮑﻔﺮﻭﻥ ﺒﺒﻌ&#= 65214; ﺍﻳﺎشایسته A= 259;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﺒ&= #65198;خی اﺯآیات ﮐﺘﺎﺏ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺒﺮخی ﺘﮑﺬ= 5267;ﺐ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی = 5170;ﺒﺮخی ﺎﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍنی که ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ ﻭﺑﺮخی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی اﻧA= 170;ﻴﺎ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ و شهودهای اله= 40; ﺮﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻭﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ ﺘﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﻧمی &#= 64345;ﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮخی ﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﭘﺬ= 5267;ﺮﻓﺘﻪ ﻭﺑﺮخی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﻧﻤﻴﭙﺴﻨﺪﻧﺪ &#= 65261;ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﻳﺎﺕ ﻭﻧ&#= 65224;ﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﻤﻮٴﻴﺪ ﻧف= 740; ﺠﺒﺮ ﺩﺭ قُرآ = 6; ﻮﮐﻠﺎم ﺨﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ واگذاری ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﻣﻰ اﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻓ= ;ﻮّﺽ ﺍلی اﻟﻌﺒﺎﺩ A= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺃﻣﺮﻩ ﻭ نهی ﻭ &#= 65155;ﻫﻤﻠﻬم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ= 5166;ﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ خ&#= 1608;دشان گذﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷA= 194;. ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺍﻫﻤﺎل ﻘﺮﺍﺭ &#= 65193;ﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺤﺎل غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟک ﺸﺎﻳﺪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭلی ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ= 4344;ﻴﻤﺎﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺗﺤﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶال = 7;ی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ &#= 65267;ﺎ ﺒگفته ﺍﻣﺎﻣᥴ= 6;ﻥ هُدی (ﺍﻤﺎﻣﺎʌ= 53; اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ &#= 65259;ُﺪﺍ ﺭﺳﺎﻥ ﺪﺭسلوª= 5; الهی) ﻟﻮ ﻓﻮّ&#= 65213; اﻟﻴﻬم علیّ جهة ﺍﻟﺎﻫﻤﺎ = 4; ﻠﮑﺎﻥ لاﺯﻣﺎ ﻟﻪ ﺭض= 40; ﻤﺎﺍ ﺧﺘﺎﺭﻭﻩ ﻭاﺳ= 5176;ﻮﺟﺒﻮﺍ ﺑﻪ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ علی¡= 7;هم ﻔﻴﻤﺎ ﺟﻨﻮح ا= 5247;ﻌﻘﺎﺏ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﻣﻴﺸﺪ ﻭﺍﻫﻤﺎ&#= 1604; الهی ﺒﻮﺩ ﻟﺎʋ= 99;م ﻤﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ثوﺍﺏ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻫﻴ= ;ﭻ ﻋﻘﺎبی ﻨﮑﻨﺪ. (&= #65261;ﻫﺮﮐس ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ ﻭ = ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻮ ﺑﺎﺯﻯ ﻓ&#= 65240;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عباﺩﻯ ﻮﻣﺬﻫ= 6;ی اﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﻨﺎﻣ&#= 65256;ﺪ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺭﻫﺎ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭ ﺣتی لاﺯم ﺒʌ= 62;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﮔﺎ= 5253; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 1578;ی هم ﻨﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ&#= 1605; اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گفته A= 175;ﻔﻮﻳﺾ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 1575;ﺩ ﺑﺪو ﻣﻌنی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ ﻳکی اﻳﻨﮑﻪ ﺑA= 256;ﺪﮔﺎﻥ ﺒﺨﺎﻃﺮ هَوَس= ; ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ&#= 64345;ﺬﻳﺮﺩ (ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺍ&#= 65183;ﺮﺍﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﺍﻯ هوس ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎA= 197; ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺣ= ﺪّ ﺍﻗل ﻤﺎنع اﺯ A= 165;ﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﻧﺸﻮﺩ) ﻭ= 5247;ﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ هرﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ = ﺗﺒﻌﻴﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺩ. ﻭﻟﺬﺍ= ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺮﻳﺎﻥ اﻳﻥ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺘﻤﺮﺩﺍﻥ عقاب ﺩﺍﺭﺩ. ﺳ@= 345;س ﺍﻣﺎم ﻤﻮﺿﻮع = 575;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺮﺍ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﮑﺸﺪ ﮐﻪ (ﻃﻮ= ﻉ) ﺑﻤﻌنی ﺪﺍﻭﻃA= 248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺗﺴ&#= 65248;ﻴﻢ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺑ&= #65256;ﺪگی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﻃﺮ= ﺯ ﻓﮑﺮ (ﻭﻫﻦ) ﻭﺿﻌ= ;ﻒ ﻭﻧا ﺗﻮﺍنی ﺨA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻫﻤﺎل ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ (ﻭبی اﻋﺘﻨﺎئ®= 0; اﻭ ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﻧﺴA= 166;ﻥ ﻳﻦ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑخودشان ﺼﻮﺭ= ﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﻫﺮﻃﻮﺭﮐﻪ ﺑﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ. ﻗ= ﺸﺮﻯ گرﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺑﺎ= 5199;ﻯ ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻧﺒ&= #65166;ل هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﺑﺮﻭﺩ) ﻟﺎﺯم ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65260;ﺮﮐﺎﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍضی ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﻭ ﻧﺎ ﺭﺿ= ;ﺎﻳتی اﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65194; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺎﻥ = ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺎﺩﺍم&#= 1614;کّه ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺣتی لاﺯم ﻤ᥾= 8;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎ&#= 65193;ﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (= ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔ&= #65196;ﺍﺭﻯ اﻣﻮﺭﻋﺒﺎﺩﻯ = 5170;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮمتعبّدﺍﻥ ﺒ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺑﺮﺍﻯ هرﺟﻨﺎﻳﺖ ﺍﻧA= 166;ﻥ ﻭ (ﺟﻨﺎﺡ) ﻳﺎﮔﻨ= ;ﺎﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻘل ﻘﺎ&#= 65163;م ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍ&= #65259;ﻤﺎل ﻮ ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬ&= #65165;ﺭﻯ ﻮﺍقعی ﺒﻮﺩﻩ A= 169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﺗﻔʌ= 62;ﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒ&= #65194;ﻭ ﻣﻌنی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ اﺯﺭﻭﻯ ﻘﺪﺭﺕ &#= 65169;ﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﺎﻟﺐ ﺍﻣﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #64400;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; خودشان ﺒﮕﺬﺍ= ﺭﺩ. ﻭﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻭه= 614;وَسهاﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﻘﺒﻮل = 575;لهی ﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺧﺪ ﺍ= ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. پس ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻮﻫﻥ ﻮﺳﺴتی ﻮ= 5255;ﺎ ﺗﻮﺍنی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ (ﺗﻔﻮﻳ&= #65214;) ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺮﺍﻯ عباﺩﺕ تکاملی ﺍﻭ ﺑﺎ= ; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻮﺍ&#= 1607;ی اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﭽﻪ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔ&= #65196;ﺍﺭﻯ اﻣﺮ ﻭ نهی ﺮﺍ = 5169;ﺎ ﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺗ&= #65166; ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭ&= #65203;ﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ ﻋﻤل کنند ﺯﻳﺮﺍ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﻬﺮ ﮔﻮ&= #65255;ﻪ ﺑﻨﺪﮔﻰ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻔﺮ ﻭ= ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257;. (ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ= سلوک الهی ﻭ ﺭﺳﺎﻟʋ= 74; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ &= #65203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﺷﺮﺍ&#= 65267;ﻄ ﻤﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮ&= #65263; ﺑﺎﻭﺭﻯ عقیدتی ﻮ ﺍﻳﻤ= ;ﺎﻥ عملی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺮﺩﻩﺍﻯ ﺰﺭﺧﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﻭﻓﻀل &= #65262;ﺣﻘﻮﻕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ&#= 65257; ﻭﻭﺍﻗﻒ ﺑﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻭ نهی اﺭﺑﺎﺏ A= 191;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤ= ;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺩﻩ ﻧﻴﺰ مُ= 583;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺗ&#= 65252;ﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺣ&= #64401;ﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی ﺮﺍ ﺑﺒﺮﺩA= 257; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻭ= ﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺰﺭگ &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺗ&= #65260;ﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻌﺼﻴﺖ &= #65261;ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺭﺩ ﻧاک کرﺩʌ= 57; ﺍﺳﺖ.ﻭ ولی ﺒﺎﺯ ﺍﻳﻥ = 5170;ﺮﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻣﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﺍﻣ= ﺮ ﻭ نهی ﻨﻤﺎﻧﺪ. &#= 65261;ﭘﺎ ﺑﻨﺪ ﻧﮕﺮﺩﻳﺪ. = ﻭﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ نهی ﻮﺩﺳﺘﻮﺭ A= 165;ﻣﺘﻨﺎع که ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﻣﻮﻟ&#= 65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻨﻤﻮﺩ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺑل کاﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻳA= 176;ّبع اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﻪ &#= 65175;ﺒﻌﻴّﺖ ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﻧﻔس (أمّاره) ᥷= 1;ﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺩﻧﺒﺎ&#= 1604; هوﻯ ﻮهَوَس ﺧ= ﻮﺩ اﻣﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &#= 65197;ﺍ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ ﻋﻤ&#= 1604; ﻤﻴﮑﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﻨﺪﺍﻧﺴ᥵= 4;) ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﺎﻟکی = 5256;ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ا= 5261;ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی = 5192;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ ﺍ= ;ﻭﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻭم&#= 1614;شیّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﭼﻨﻴﻥ ا&= #65197;ﺑﺎﺏ بی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍA= 251;ﺮ ﻭ نهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺒﻨﺪﻩ ﺧﻮیش ﻭﺍﮔﺬﺍA= 197; ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻫﺮ ﭼﻪ = ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺭ&= #65165;ضیﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺣ= ;ﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﻣﺎﻟک اﻭ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭﻣﺎﻟک اﻭﺭﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺨﺮﻳﺪ ﺍﺣﺘﻴﺎ&#= 65183;ﺎتی ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭ ﻧﻴ&= #65166;ﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻣ&= #65208;ﺨﺺ ﮐﺮﺩ ﻭلی اﻭ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻗ= ﺼﺪ ﺗﺤﻘق هوﺳﻬﺎʌ= 63; ﺨﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﭘﻴ= ﺮﻭ هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺷﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﺒﻨﺰ&= #65193; ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺸﺖ (ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻩ= ﺑﺸﺮﻯ اﻭﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎ= 5235;ﺖ ﻭﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﭙس ﺍﺯ&#= 65251;ﺮﮒ ﺭﻓﺖ) ﺍﻳﻥﻤﺎل&#= 1705; ﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻠ= ﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﻋﻤ&= #1604; ﺸﺪﻩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﭼﺮ= ﺍ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;م اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻯ. &#= 65247;ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﺗّﮑﻠﺖ علی= 617; ﺘﻔﻮﻳﻀک اﻟﺄA= 251;ﺮ ﻣﻥ ﺒﻤﻮﺟﺐ ﺗʌ= 36;ﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ا&#= 65251;ﺮﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺨﻮﺩم عمل کر= ﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ هَوَس ﺧʌ= 62;ﺩ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﻳ&#= 65206; ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻨﻤﻮﺩ&#= 65249;. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺍﮔﺬﺍ&#= 65197;ﻯ ﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ هیچ ﻤﺤﻀﻮﺭ ﻭA= 251;ﻤﺎﻧﻌتی ﻨﻴﺴﺖ. ﭘس ﺍﻳﻥ = ﺘﻔﻮﻳﺾ ﺧﺪﺍ ﻣﺤﺎل ﺒﻨ&#= 65224;ﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻗﺎﺑ&#= 1604; ﻘﺒﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65169;ﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺁﻳﺎ ﻟ&= #65166;ﺯم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;ﻟک اﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻗﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﺎﻳﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﺗﺒﺎع ﻮﭘﻴﺮ= 5261;ﻯ اﺯ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی = 5262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺑﻨﺪﻩ ( ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ; ﺻﺎﺣﺐ ﻃﺎﻗﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻭ ﻧﻮع اﻣﺮ ﻭ نهی ﺨﻮA= 193; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻣﺮ ﻭنهی کر᥷= 3; ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋ&#= 65240;ﺎﺏ ﻣﻄلع کند ﺪ.ﻭ A= 165;ﻭﺭﺍ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﻳﺎ ﺗﺸ= ﻮﻳﻖ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ثوﺍﺏ &#= 65261;ﻋﻘﺎﺏ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﻨﺪﻩ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻤ= ﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧ&= #65194;. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺍنی ﺒﺮﺍ= 5263; اﻣﺮ ﻭ نهی ﺨﻮA= 193; ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﻏﻴ&#= 65168; ﻭﺗﺮﻫﻴﺐ ﺍﻭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﺎ= ﻣل عدل ﻮ ﺍﻧﺼﺎﻑ = 5255;ﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺻﺤ= ّﺖ ﻭ ﺩﻟﻴل ﻮﺍﺿﺢ &= #65169;ﺮﺍﻯ هر ﻋﺬﺭ ﻭ ﺑﺮﺣ&#= 65196;ﺭﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﺮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65193;ﺭﻫﺮ نهی ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﻨ= 4401;ﺮﺩ ﻋﻘﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻣ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﭼﻪ ﺧﻮبی کند ʌ= 67;ﺎ ﺑﺪﻯ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ &= #64400;ﻨﺪ یا ﺳﺮ ﭘﻴﭽﻰ. ﻧ&= #65166;ﺗﻮﺍﻥ اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ا&= #65199; ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اثباʋ= 70; ﻋﺠﺰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪﻯ اﻭ ﻭﻳﺎ ﺍﺑﻄﺎ اﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ ﺑﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ &#= 65261; ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ( ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﮑﺘﻮ= ﺏ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ ﻭﻳﺎ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﮐﻪ همه ﺍﻳﻨﻬA= 166; ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﻨﻴﺰ ﺍﻣﺪﻩ) ﺑﻮ= ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﺎ ﻳﺮضی ﻟﻌ= ﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﮑﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘ&#= 65208;ﮑﺮﻭﺍ ﻳﺮﺿﻪ ﻟﮑم ﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍضی ﺒﮑﻔﺮ (ﻭ &= #65165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭﺟﻬل ﻭﻋﺪم ﺴ= 5248;ﻮﻙ) ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺷﻤﺎ ﺳﭙﺎس ﻭﺷ&#= 64401;ﺮ ﮐﻨﻴﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﺭﺍضی اﺳA= 174; ﻭ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍض&= #1740; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﮐﻪ= ﺷُﮑﺮ ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻭﺷﮑﺮ ﻋʌ= 52;لی ﻮ ﺷﮑﺮ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﺩﺭﺟﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 261; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ. = ﻭﺷﮑﺮ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺟ&= #65194;ﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍ= ﻳﻥ گفته ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺍﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ حَقّ ﺘʌ= 40;ﺎﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻤﻮﺗﻥ ا&#= 65247;ّﺎ ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﺴﻠﻤ&#= 65262;ﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﮐﻨﻴﺪ ʌ= 61; سعی ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ A= 187;ق ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻮ تَرس ﺍ= ﺯ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65169;ﺪﻫﻴﺪ. ﻧﻤﻴﺮﻳﺪ ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻧﮑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ در تسلیم ﺒﻮﺩﻩ ᥴ= 9;ﺎﺷﻴﺪ (ﻗﺒل اﺯﻣﺮگ ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم اﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭﺳﻠ= 5262;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﻭ= ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی هماﻥ ﺘﺮ= س اﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65252;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ = ﺑﺮﺩﻥ ﺒﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻤﺠﺪﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﺗ&= #65240;ﻮﻳﺖ مقام ﺭﻭح ﺣﺎل= ; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﺎﻧ&#= 65174; ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ اله= 40; اﺳﺖ. ﻭﺗﻘﻴّﻪ &#= 65261; ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻫﺮﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﻳﻥ گفته ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻣﺎ ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺠِﻥ= 617; ﻮﺍﻟﺎﻧس ﺍﻟّA= 166; ﻟﻴﻌﺒﺪﻭﻥ ﻮ ʌ= 51;ﻥ ﺠﻥّ ﻮ ﺍﻧس ﺭﺍ &= #65255;ﻴﺎﻓﺮﻳﺪم ﻤﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ عب= 575;ﺩﺕ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻪ ﺭﺯقی ﺪﺭﺍﻳﻦ = 5227;ﺒﺎﺩﺕ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ = ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ (ﺟﻥ اﺭﻭﺍح ﺴﺮ&#= 64404;ﺮﺩﺍﻥ ﺪﺭﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﻤﻌنی ﻤﻮﺟﻮA= 193;ﺍﺕ ﻧﻮعی ﻘﺒل ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻫﻤگی ﺠِﻥ ﻮ ﺣ= 5240;ﻴﺮ ﻭ با ﺟﻨﻮﻥ ﮐم عقل هستند. ﻭﺟ= ﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #65261; ﻳﺎ ﮊِﻥ ها ﻭﻳ= 5166; ﺟﺎﻥ ها ﻭﺭﻭﺣ= 5260;ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ (ﺍﻧﺴ= ;ﺎﻥ) ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺘ&= #65262;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ اُﻧس ﺑﮕﻴA= 198;ﺩ ﻭ ﻗﺎﺑل ﺘﺮﺑﻴ&#= 65174; ﻭﺭﺍم ﺸﺪﻥ ﻭﺍ&#= 65259;ل ﻮﺍﻫل گرﺩﻳﺪʌ= 53; ﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺍ= ﺑﺎﺩﺍنی ﺮﻭح کند ﻭ ﻋﺒA= 194; ﻭ ﻋﺒﻮﺩﻳﺖ ﻭ ﺑ= ﻨﺪگی الهی ﺨﺪﺍﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺪﺭ&= #65203;ﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻣﻮ&= #65169;ﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮔﺮﺩﺩ &= #64400;ﻪﭼﻪ ﺭﺯقی ﺮﺍ ﺑﺨﻮ= 5197;ﻧﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻧ&= #65192;ﻮﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎ&= #65255;ﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻮﻓﮑﺮﻯ&#= 65170;ﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻋﺒ= ;ﺪﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﺸ&= #65198;ﮐﻮﺍ ﺑﻪ ﺷﻴﺌﺎ ﺧﺪʋ= 65;ﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨیدA= 261; ﮐس ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺷ= ﺮﻳک ﻨﮑﻨﻴﺪ. (ﻭﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺒﺖ ﭘﺮﺳتی ﻨﮑ= 5256;ﻴﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ آخو= 06;دﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰﺭﺍ A= 193;ﺭ ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﮐ&#= 65174; ﻧﺪﻫﻴﺪ ﻭﺟﺰ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻧﮕ= ﻴﺮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ گفته ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﻃﻴﻌﻮﺍ= ; ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻃﻴﻌﻮﺍ ﺍﻟ&#= 65198;ﺳﻮﻝ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﻟّﻮﺍ &#= 65227;ﻨﻪ ﻭﺍﻧﺘم ﺗﺴﻤﻌ= 5262;ﻥ ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪʋ= 65; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﮐﻨﻴﺪ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﻧﺸ= ﻮﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻳ&#= 65194;.( ﻭﺗﻔﮑﺮ ﻧﻤﺎﺋ&#= 65268;ﺪ ﻭﺳمع ﻮاﻃﺎﻋʋ= 74; ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭﺗﺎﺯ&#= 65255;ﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﮔﻮﻳ&#= 65166; ﻭﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺑﺎﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﻮ&#= 65165;ﺋﻰ ﻭﺍﺯ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺍ= ﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ) ﭘس ﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ مُدّعی ﺸﻮ= ;ﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65251;ﺮ ﻭ نهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ( &= #65267;ﺎ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ سلوª= 5; الهی ﻭ ﺍﻃﻌﺎ = 5; هرﺭﺯﻕ ﻭﻳﺎ ﺩ= 5261;ﺭﻯ اﺯ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ) ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻋﺠﺰ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﺍثباﺕ ﮐﺮﺩﻩ A= 165;ﺳﺖ. ﻭ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﭼﻪ ﺧﻴﺮﻳﺎ ﺷﺮ باشد ﺑﭙﺬﻳﺮ᥷= 3; ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻭﺍ&#= 65251;ﺮ ﻭ ﻧﻮﺍهی ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺎﻃل ﻮﺑﺪﻭﻥ اﺭﺯﺵ ﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻃ&#= 1604; ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎﻳﻥ علت ﮐﻪ مُدّع&= #1740; ﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﮐﺮﺩﻩﻭ ﻫﺮ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﺯﺍﺩ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑمَشیّت ﻭ= ;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻤل کند . &#= 64380;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻔﺮ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥ عملی ﺳﻠﻮکی ﺪ= ;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ= ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮﺩﺵ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺟﺎﻯ اﺧ&= #65220;ﺎﺭ ﻭ ﺣﺬﺭ ﻭ ﻣﺤﻀﻮ= ﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﭘس ﺍﻣﺎﻡ ﻨﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻓﻤﻥ= ; ﺪﺍﻥ ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ع= 604;یّ هذﺍ ﺍﻟﻤﻌﻨﻰ = 5235;ﻘﺪ ﺃﺑﻄل ﺠمیع ﻤʋ= 66; ﺫﮐﺮﻧﺎ ﻭﻣﻥ ﻮﻋﺪﻩ ﻭ ﻭ= ﻋﻴﺪﻩ ﻭ ﺃﻣﺮﻩ ﻭﻧﻬﻴ&= #65258; ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ʃ= 81;ﻨﻴﻥ ﺪﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ &= #65262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌن&#= 1740; ﺪﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭﺗﻤﺎم اﻧﭽﻪ = 5165;ﺯ ﻭﻋﺪﻩ ﻭﻭﻋﻴﺪ &= #65261; ﺍﻣﺮ ﻭ نَهی ا = 4;هی ﺁﻣﺪﻩ ﻋﻤﻠﺎ ﺑ&= #65166;ﻃل ﻮﺧﻨثی ﻨﻤﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﻭ شایست = 7; ﺍﻳﻥ آیه ﻘﺮﺍنی ﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺃﻓ&= #65176;ﻮٴﻤﻨﻮﻥ ﺒﺒﻌﺾ ﺍﻟﮑﺘﺎ&#= 65167; ﻭﺗﮑﻔﺮﻭﻥ ﺒﺒ&#= 65228;ﺾ ﻓﻤﺎ ﺟﺰاء ﻤﻥ &#= 65268;ﻔﻌل ﺬﻟک ﻤﻨﮑﻢ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺧﺰﻯ فی اﻟﺤﻴA= 166;ة ﺍﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﻳﻮ&= #1605; اﻟﻘﻴﺎمة ﻳﺮʋ= 93;ّﻭﻥ الیه اﺷﺪّ ﺍﻟ= ;ﻌﺬﺍﺏ ﺍﻳﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ʋ= 70;ﺒﺮخی ﻮ ﻣﻨﮑﺮ ﺑﺮخی &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﻣﻴﺸﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﺸﺨصی ﺭﺳﻮﺍئ®= 0; ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ ﻭﻋﺬﺍ&= #65167; ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ (ﭼ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ﻭ ﭼﻪ ﺍʌ= 67;ﺎﺕ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ = ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ اﻳﺎ= 5173; ﻣُﺮﺩﻩ ﺍﮐﺘﻔ= 5166; ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻧﺪکی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎﻯ ﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘ&#= 65170;لی اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﺎﻳ= 5256;ﺪ ﻭﺧﻴﺎب کنند ᤨ= 0;ﻪ الهی ﺸﺪﻩﺍﻧ᥷= 4;. ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﺮﺗﺮ الهی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣA= 188;ﻤﺪ ﺍﻭﺭﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ &= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5193;ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺴﻴ&#= 65188;ﻴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣ&= #65212;ﻄﻔﻮﻯ ﻮﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢﻭ &= #65261;ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮﺗﻤﺎمی اﻧﺒʌ= 68;ﺎ ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65262;ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ. ﻭﻧمی ﺨﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ و نزدیکتر بخداوند ﻧﻴﺰ = ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﻟّ ﺎﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ق= 615;رآن ﺒﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ قُرآن ﺒﺎﻫم ﺘ= ;ﻀﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬ ﺍ= ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻨﺴخ اﻳﺎﺕ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺳﻨﻴﺎﻥ223 ﺍﻳﻪ &#= 65197;ﺍ ﻣﻨﺴﻮﺥ ﻭﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ۳ ﺍﻳﻪ نا مشخص ᥷= 7;ﺍ ﻣﻨﺴﻮخ ﻤﻴﺪﺍ= 5255;ﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻧﺴخ ﺸﺪﻩ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﺵ ﺩﺭ قُرآن ﺰﺍᥴ= 3;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﺮﺍ ﺍﻳ= ;ﻥ اﻳﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮخ = 5198;ﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﻨ&= #64401;ﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳ= ﻥ اﻳﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮﺥ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻭﺍﻳﺎﺕ الهی ʌ= 52;ﻨﺴﻮخ هستند ﮐﻪ ﺑﺎ ʌ= 51;ﺮگ اﻧﻬﺎ ﺍﻋﺘﺒﺎ= 5197; الهی اﻧﻬﺎ ﺍ᥷= 9; ﺑﻴﻥ ﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺩﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒلی اA= 227;ﺘﺒﺎﺭ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65203;ﺎﻟک در ولایت اله= 740; جدید اﺯﺩﺳﺖ ᥷= 3;ﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺰﺍﻯ ﺸ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓ= ﮑﺮ ﺭﺳﻮﺍﺋﻰ (ﻭ ﺟﻨ= ﻮﻥ ﻮﮐﻔﺮ ﻭﺷﮑﺴﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺪﺭﺻﺤﻨﻪ ﺯﻧﺪ&#= 64404;ﻰ) ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﻭﻧﻴ&#= 65200; ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘ&= #1615;ﺮﻋﺬﺍﺏ ﺩﺍﺭﻳﺪ (ﻳﺎ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) &= #65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻏﺎﻓل از ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺸﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ ( ﮐﻪ= ; ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻣلی ﺴﻠﻮ@= 400;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ= ﭘﺮﻭﺭﻯ غیر ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻗ= 5208;ﺮﻯ گرﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎﺋA= 268;ﺪ) ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﺒﺮّﺍ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯﻃﺮ&= #65199; ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺪﻳّﻥ اﻫل ﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ (ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&= #1576;ی ﺘﻤﺎم اﺩﻳﺎﻥ = 5261;ﺩﺭمسلمان های ﺮﺍﺳﺮ ﻣﺬA= 165;ﻫﺐ ﻭ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺩﻳﻨ&= #65264; ﭼﻪ ﺳﻨّﻯ ﻮﻳﺎ &= #1588;یعی ﻮﺣتی مُدّعی طرفداری از ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ ﻫﻤگی اʌ= 59;ﻞ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺷﺮک &= #1607;ستند. ﺯﻳﺮﺍ تَصوّر= ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺳ&#= 65176;ﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;. ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ آ= 582;وندﻫﺎ ﺑﻤﻌنی ﭙﻴﺮﻭA= 263; اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣ= ;ﻴﮕﻮﺋﻴم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻘﺪﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اطاع= 8; (ﺑﺮﺍﻯ هر ﻋﻤﻞ ﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺠﺎم اﻃﺎﻋʋ= 74; ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻧﻤﻮﺩ.= ﺗﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺃﻣﺮ ﻭ نهی ﻨ&#= 65252;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174;. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺮﺍضی = 5252;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ نهی اﺯ ﻣﻌﺼﻴʋ= 74; و سرکشی (ﻳﺎ تم= ;رّد ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺑﺎ&= #65247;ﻌﮑس ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ) ﻧ= ﻤﻮﺩ. ﻭ ﻫﺮﻋﺎصی اﺯ = 5155;ﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺬﻣّ&#= 65174; ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﻧﻤﻮﺩ. حَقّ اʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ نَه= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺃﻣﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﮐ= ﺮﺍﻩ ﻭﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ نَهی ﻤʌ= 68;ﮑﻨﺪ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;. ﺗﺎ ﺍﻭﺍﻣﺮ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻌ= ﺎصی ﻴﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍ&= #65207;ﮑﺎﺭ ﺩﺭﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺑﺎﻟﻐ&= #65258; ﺍﺳﺖ (ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ = ﻭ ﻋﻘل ﻮ ﺭﻭﻳﻪﺍ&#= 65263; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﺎلغ ﺪﺭﻋﻘل ﻮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ) ﺧﺪﺍئی که حُج= َّت ﺍﻥ ﺒﺎﻟﻐﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﻋﺬﺍﺭ = ﻭﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺬﺍﺭ( (حُ&= #1580;ّت ﺧﺪﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺪﺭسلوک الهی &= #1607;ستند ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ا= 604;هی ﻮﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺭ ﻫﺮ ﺑﺨﺸش ﻮ&= #65267;ﺎ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭﻣﺠﺎ&#= 65199;ﺍﺗﻰ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻫﻤﻴﻥ &= #65188;ﺠﺘﻬﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﻭ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ حَقّ اﺻﻄ᥻= 6;ﺎء(ﺩﺭﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﭘاک ﺎﻨﻤﻮﺩA= 253; ﺮﻭح ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ = ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﻗﺒ&#= 65262;ل اﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﻣﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻥ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ) = 5169;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﻄﻴﻊ ( ﮐﻪ ﺑﺎﺯ= ;ﮔﺸﺖ ﺑﺨلق ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺑﻠﺎغ ﺮﺳ&#= 65166;ﻟﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺪʌ= 67;ﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﺣ&= #65176;ﺠﺎج ﻮﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ﺒ= 5198; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﺟ&= #65252;ﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ = ﻣﺒﻌﻮث ﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎﻯ ا= 5261; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻠق ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺒﺮ&#= 1582;ی اﺯ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺤ&#= 65204;ﻮﺩ ﻭ ﻣﺘﮑﺒﺮ ﻗﻮم اﻭ ﻗﺮﻳﺶ ( ﻳﺎ ﺍ= ;ﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻘﺮ᥾= 7;ﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻄﺮﻳ= ﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷتی ﻮ ﺍﺑ= 5198;ﺍﻫﻴﻤﻰ یهود وﻘﺮﻳﺶ ᥽= 1;ﻌﻤﻮل ﺒﻮﺩ) ﮔﻔﺘﻨﺪ ʌ= 47;ﻮﻟﺎ ﻧُﺰّل هذا ﺍﻟ= ;ﻘﺮﺍﻥ علیّ ﺮجَلّ ﻤ&= #65253; اﻟﻘﺮﻳﺘﻴﻥ عظیم ﺑﻬﺘﺮ ﻧ&= #65170;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﻥ = (ﮐﺘﺎﺏ قُرآن ﻮلی ﺩﻭ= قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #65239;ﺎئم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65261;ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺠﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪ) ﺑﺮ ﻳکی اﺯ ﺩﻭقُرّه ﺩ= ;ﺍﺭ ﺑﺰﺭگ ﻨﺎﺯل ﻤ= 5268;ﺸﺪ. ( ﺩﻭقُرّه ﺟﺪʌ= 67;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭ ﺳﺮ ﺷ= ﻨﺎس قُرّهﺩﺍﺭ ﻗﺮ= ;ﻳﺶ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺩﻭ ﺩﻳ&= #65253; ﺮﺳمی ﻤﺴﻴﺤﻴA= 174; ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺖ ﻭ ﻳ&= #65166; ﺩﺭ ﺩﻭ ﺭهبر ﺭ= 5203;می ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﻋﺒ&#= 65194; ﺍﻟﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺍﺑ&= #65262;ﻃﺎﻟﺐ ﻭﻳﺎ ﺑﻘﻮل اﻣ= 575;م ﺮﺿﺎ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ= ﻣﻴّﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺑﺎﺻ&#= 65248;ﺖ ﻭﻣﺴﻌﻮﺩ ثقف®= 0; ) ﻭﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻧﺘﺨﺎﺏ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻈﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ( ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ᥷= 7;ﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ خودشان ﺮﺍ ﺑﺮ= ; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺮﺟ&#= 1740;ح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺃ<b= >ﻫم ﻴﻘﺴﻤﻮﻥ ﺮﺣم= 577; ﺭﺑّﻚ ﻧﺤﻥ ﻘﺴ&#= 1617;ﻤﻨﺎ ﺑﻴﻨﻬم ﻤﻌﻴﺸ= 5176;ﻬم فی اﻟﺤﻴﺎة ﺍʌ= 47;ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺭﻓﻌﻨﺎ ﺑﻌﻀ&= #65260;م ﻔﻮق ﺒﻌﺾ ﺩﺭﺟ&#= 65166;ﺕ ﻟﻴﺘّﺨﺬ ﺑﻌﻀ= 5260;م ﺒﻌﻀﺎ ﺳُﺨﺮﻳ= 617;ﺎ ﻭﺭﺣمة ﺭﺑّک ʋ= 92;ﻴﺮ ﻣﻤّﺎ ﻳﺠﻤﻌﻮ= 5253; اﻳﺎ ﻣﮕﺮ ﺍﻧᥴ= 6;ﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻯ رَبّ ﺗﻮﺭﺍ ﺗʌ= 40;سیم ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻥ = ﻤﺎﺑﻮﺩﻳم که ﺑﻴﻥ آنها ᥽= 1;ﻌﻴﺸﺖ ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺩ&= #65165;ﺩﻳﻢ (تقسیم ﺭﺯﻕ ﻣʋ= 66;ﺩﻯ ﻭﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﻌ&#= 65256;ﻮﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﺯﻗ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥاﻟﻬﻰ وایتهای دیگ= 85; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﻤﺤﻤﺪ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ. = ﻭ (ﻗﺴﻤﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﺴ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هرﮐس ﻭحَقّ ﻮ= شایستگی ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ شایسته ﺑﻮﺩﻩ= ﻭﻳﺎ سران بنی ﺍﻣﻴ= ّﻪ. (ﺍﻣﻴّﻪ) ﻋﻀﻮ ﻗ= ﺮﻳﺶ ﻭاحتمالا ﺟﺪ&= #1617; ﺧﻠﻔﺎﻯ اﻣﻮی. &#= 65261; ﻳﺎ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑﻪ &= #65255;ﺎﻡ (ﺍﻣﻴّﻪ) ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﮐﻪ ﺑﻤﻌﻨی او= 05; کننده ﺑﺎﻃل ا= ﺳﺖ. ﻭﻋﮑس (ﺍﻣّﻰ) ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ نیز بود ﺑﻮﺩ. ﻭﻳﺎ &#= 65165;ﻧﺪکی اﻭم زردشتی ﺪ&= #65165;ﺷﺖ و قشری ﻭ ﺟِﺪّ= ;ﻯ ﻭﺑﺎ ﻫﻤّﺖ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩ. ﻭ(ﻣﺤﻤﺪ) امّی = 4400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﺯ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑﻪ ﺣﻤ&#= 65194; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﻭشایسته ﺍﺯ ﻧ= ;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮ&#= 65193;شایسته ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 08;ﺪﻥﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل ﻮ ﭘﺮﺳﺘ&#= 65206; سلکان ) ﻭﻣﺎﻫʌ= 04;تیم که ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑ&#= 65268;ﻥ خودشان ﺘﻔﺎﻭ= ﺕ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﺍﺩ&= #65267;ﻢ (ﻫﺮﺳﺎلک ﻨﺴﺒ= 5174; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻔ&#= 65166;ﻭﺕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ در روان ﺩﺍﺭﺩ= ; ﻭﻫﺮﮐﺪﺍم ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻋﻘلی ﺪﻳﮕﺮﻯ = 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌﻴﺎﺭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻘسیم A= 252;أﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎ ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺮﺩﻥ = ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﻧﺰﻭل ﻘﺮﺍﻥ کتاب ﺑﺎقُرّ&#= 1607;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﺗﺎ = ﺍﻧﻬﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65252;ﺴﺨﺮﻩ و انکار ﺑﮕﻴﺮ= ;ﻧﺪ(ﻭﮐﻔﺮ ﻭﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ خودشان= ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯ خودشان تا اﺟ&#= 65198;ﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭﻗﺴﻤ&#= 65174; ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍ ﻧ= ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤت هاﻯ ﺨﺪA= 165;ﻳﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﭽﻴﺰ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #1580;َمع اﻭﺭﻯ کنند ﺧ᥾= 8;ﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﺯ ﻃ= 5198;ﻳق جَمع ﺸﺪﻥﻭ جَ= ;م گرﺩﻳﺪﻥ ﻮﻭﺣA= 194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﺎﺷق ﻮ&#= 65251;ﻌﺸﻮق ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ = ﻭﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #65261;ﺗﺴلیم ﺮﻭح ﺒﺮﺍﻯ ﻣُ= 5198;ﺩﻥ ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﺬﻳﺮ&#= 65205; ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﻭﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ&#= 65191;ﻮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ نهی اﺯ ﻫﺮﭼﻪ A= 165;ﻭ ﺩوﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻃ&#= 65166;ﻋﺖ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ ثوﺍﺏ &#= 65165;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65262; تمرّد ﮐﺮﺩ ( ﻭ = 5203;ﻠﻮﻙ الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺴﻠﻮکی ﻨﻨﻤﻮﺩ) ﻣﻮﺭﺩ = ﻣﻌﺎﻗﺒﺖ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ&#= 65239;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺍﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ (ﻫﻤﺎﻥ= سلوک الهی ﻭﻃﺮﺯ ﻋʋ= 70;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ) = ﺑﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺮﺩ ﻗﺮﻳﺶﻫم ﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺴﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﻴّ= 5258; ﺍﺑﻥابی اﻟﺼ᥼= 8;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺑﻮ ﻣﺴﻌ&= #65262;ﺩ ثقفی ﺮﺍ ﺍﻧﺘʋ= 92;ﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺑ= ﻨﻈﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﻤ&= #65194; شایسته ﺗﺮ ﺑﻮ= ;ﺩﻧﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺮﺍ &#= 64380;ﻨﻴﻦ ﺘﺄﺩﻳﺐ ﻭﺗﻌﻠ&#= 65268;م کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﻨﺪ ﻭﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻤ᥾= 2;ٴﻤﻥ ﻮﻟﺎ ﻣﻮٴﻤنة A= 165;ﺫﺍ ﻗضی ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭ&#= 65203;ﻮﻟﻪ ﺃﻣﺮﺍ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253;ﻠﻬم اﺨﻴﺮة ﻣﻥ ﺃﻣ= 5198;ﻫم ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻳک ᥽= 2;ﻮٴﻤﻥ ﭽﻪ ﺯﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻳ= ﺎﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65261;ﻟﺎﺯم ﺒﺪﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺪﺭ &= #65155;ﻣﺮ ﺧﻮﺩ (سلوک الهی) ﺑﻨﻤﺎﻳʌ= 56;ﺪ (ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ که ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻠ= 5262;ک انها ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﺰﻥ ʌ= 62; ﻣﺮﺩ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﭽA= 262;ﻥ ﺰﻥ ﻮﮐﺎﻣل ﺸﺪ&#= 65257; ﻭﻣﺮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺮالهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ سلوک الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺍʌ= 55;ﺘﺨﺎبی اﺯﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎ= 5163;ﻴﺪ ﻭﺗﺴﻠﻴم کاﻣʌ= 46; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺟﺎﻳﺰ ﺑﺮﺍﻯ انها ﻧﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ هَوَس= ;هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳن= 583; ﺍﺯﺍﻧﻬﺎ ﻫﻴﭽ&#= 1670; اﻣﺮﻯ ﻘﺎﺑل ﻘ= 5170;ﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ (ﺍﺗ= ;ّﺒﺎع اﻣﺮ) ﺍﻭ ﻭ (ﺍﺟﺘ= ;ﻨﺎﺏ ﺍﺯﻫﺮ ﻧﻬﻰ) ﺍﻭ= ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺭﺳﻮ&#= 1604; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ (ﻫﺮﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺍ= ﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #65228;ﺮفی ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻄﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭﻫﺮﮐس ﺍﻃﺎﻋ= 5174; ﺍﻳﻥ ﻤﺼﻄﻔﺎﻯ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺑﺮﺷﺪ ﻭ ﺑﻠﻮغ &= #65262; رشادت ﺩﺭ ﻣﻘᥴ= 6;م ﻮﺷﻬﻮﺩ) ﻣﻴﺮﺳ&= #65194; ﻭ ﻫﺮ ﮐس ﮐﻪ ﺍﻭ= ﺭﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ تمر= 17;د ﮐﺮﺩ ( ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﻨﻤﻮﺩ ʌ= 61;ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤ&#= 1604;ی ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ شا= 05;ل ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣ&= #65166;ﻥ ﻮﻫﺮ کامل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ) ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ (ﻳﺎ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگ&= #1740; ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&#= 65199;ﺷﻬﻮﺩ)ﻭﻓﺮﻳA= 168; ﺧﻮﺭﺩگی ﺒﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ حُجّت ﻭ ﺩﻟﻴل= ; الهی ﺒﺮ ﺍﻭ ﻟﺎﺯم ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ مالک®= 0;ّت ﺩﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺃﻣﺮ = ﺍﻭﺭﺍ ﭘﻴﺮﻭﻯ کنﺪ ﻭ= 5165;ﺯ ﻣﻨﻬﻴّﺎﺕ ﺍﻭ &#= 64344;ﺮﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ &= #65165;ﺯ ثوﺍﺏ ﮐﺮﺩ (ثوA= 167; ﻭﭘﻴﺮﺍﻫﻥ جدید ﻮﻫﻤﺎﻥ ʌ= 12;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺪﻳﺪ ﻓﻮ= 602; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺑ= ﺮ ﺍﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﻧﺎﺯ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺑﻠﺎﻳ&= #65166;ﻯ ﺰﻧﺪگی ﻮ ﺩﺭ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﻮﻣﺴخ ﺤA= 268;ﻮﺍﻧﻰ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﻮل ﺒﻴ&= #65253; ﻘﻮﻟﻴﻦ ﻧﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺍﺳﺖ. ( ﺍﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟﺖ &#= 65261;ﺳﻄ ﺒﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ&#= 65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺎ ﺍﻥ ﻤﻴﺎﻳﺴﺘﺪ &= #65261; ﻣﻴﻨﺸﻴﻨﺪ ﻳﺎ&#= 65259;ﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺗﻮ ﺍﺳ= ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺧﺪ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻯ ﻳﺎ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ = ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﮐﻪ ﭘﺎسخ= 740; ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻣﻮﻟﺎ &= #65165;ﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻭ = ﺣﺎل ﻮﺍﺟﺐ ﺍﻟﻘﺘل &#= 1607;ستی. ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮئی اA= 267;ﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ داشتن )ﺭﺍ ﺑﺎ A= 191;ﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺎﺧﺪﺍ ﮑﺴﺎﻥ&#= 1705;رﺩﻩﺍﻯ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮئی ﺒ= 5194;ﻭﻥ ﺨﺪﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ تقسیم ﻘﺎﺋل ﻨ= ;ﻴﺴﺘﻰ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻴ&#= 64401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﮕﻮﻳ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﺎﻟک ا&#= 65253; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺍﻭﻣﺎ&= #65247;ک اﺻلی اﺳﺖ. ﮐﻪ = 5251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰﺍﺯ &= #65207;ﺨﺺ ﺳﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐ&= #65258;ﺧﻮﺩ ﻧﻮعی ﺒﻠﺎﻯ ا= 04;هی است زﻳﺮﺍ ﺧﻮʋ= 93; ﺍﻭ ﻣﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65175;ﻮﺭﺍ ﻣﺎﻟک اﻥ ﻨﻤﻮ= 5193;. ﻭ ﺍﻭ ﻗﺎﺩﺭﻯ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﻧﻤﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﻧﺸ= ﻨﻴﺪﻯ ﻤﺮﺩم ﻄﻠﺐ ﺣﻮ&#= 1604; ﻮ ﻗﻮﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ (ﺗﺤﻮ&= #1604; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ= 5165;ﻫند ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳ= ﻠﻮک ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﻠﻮک ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻟﺎﺣ= ;ﻮل ﻮﻟﺎ ﻗﻮة ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺎﻟﻠﻪ (ﻫﻴچ ʋ= 76;ﺤﻮل ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻝ = ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺳ= ﻠﻮﻙ ﺟﺰﺑﺎ ﮐﻤک ﺧﺪ&#= 65165; ﻧﻴﺴﺖ) ﻟﺬﺍ ﺭﺍ= ﻭﻯ اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺘﺎﻭﻳل ﻮﺗﻔﺴ= 5268;ﺮ ﺍﻳﻥ ﺬﮐﺮ ﺭﺍ ﻣ= ﻰ ﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ= 5194; ﻟﺎﺣﻮل عن ﻤﻌA= 166;صی اﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ= 5228;ﺼمة ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻗﻮ&= #1577; ﻟﻨﺎ علیّ ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65228;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺣﻮ᥼= 5; ( ﻭ ﺗﺤﻮل ﻮﺍﻧﺼ&#= 65198;ﺍﻑ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ) ﺍﺯ= ﻣﻌﺎصی ﻮﮔﻨﺎﻩ ﺟﺰ ﺑﺎ = ﻋﺼﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ( ﻭ ﺩﺳﺖ ᥴ= 9;ﺴﺘگی ﺒﺒﻨﺪ الهی ﺪʋ= 97; سلوک الهی ﻮ ﭘﻴﻤﺎʌ= 53; ) ﻭﻧﻴﺰ ﻗﻮﻩﺍﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻄﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺤﺎل اﺳﺖ ﻣﮕ= 5198; ﺑﺎﮐﻤک ﻮﻋﻮﻥ اﻟﻬﻰ. ﻭﻟﺬﺍ ﺭ&= #65165;ﻭﻯ ﺪﺳﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﺒﻮﺳﺪ (ﺯﻳﺮ ﺍﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ ﺳﺎﻟک الهی ﭙ᥾= 8;ﺮﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣ= ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﮑسی که ﺩﺭﺑʋ= 66;ﺭﻩ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮﺻ&#= 65268;غی ﻮ ﻓﻠﺴفی غیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ) ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻰ (ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻰ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﻟﺎ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﻭ رَبّ ﻭمُرَ&= #1576;ّی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪ&= #65267;ﺪﻡ ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #65256;ﻤﻴﮑﻨﻢ. ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭﭘﺎسخ ﻔﺮﻣﻮﺩ ﺑﺎﻟﺘ= ;ﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺬﻯ ﺨﻮّﻟﻨ= 5264; ﻭ ﺍﻟعقل ﺍﻟﺬ= ﻯ ﺪﻟّنی ﺒﺎ ﻗﺪA= 197;ﺕ ﺗﺸﺨیصی که ﺧ᥾= 2;ﺩﺵ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65253; گذﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳA= 174; ( ﻭ ﻣﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ᤨ= 4;ﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎ&= #65167; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﮑﻨﻢ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮﺗﺮک اﺯ= ;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ&= #65251;ﻌﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﭽﺸم &#= 65194;ل اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺗ= ;ﻮﺻﻴﻒ ﻓﻠﺴفی ﻮﺍﺩب®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺗ= ﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟﺖ ﻧﺎﺩﺭﺳ&#= 65174; ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺯﻭﺍﻗ&#= 65228;ﻴﺖ ﺍﻭﺻﺎﻑ ﺧﺪﺍﻯ &= #65252;ﻄﻠق اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻋﻘل&#= 1740; که ﺧﻮﺩم ﺮﺍ ﺑ= 5166; ﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ ﻭ ﻫ= ﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ. ﺳﺎﺋل ﺒﻴ&= #65166;ﺑﺎنی ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65166; ﺗﻮ ﻤﺠﺒﻮل ﺃﻧﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺍʌ= 67;ﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﻠّﺖ ﻭﻓ&#= 65220;ﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﺠﺒ&= #65198; ﺳﺮﻧﻮﺷتی هست= ;ی ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﻣﺠ= ﺒﻮل ﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ جبلّت ﻓﻄﺮﻯ ᥵= 0;ﻮﺩﻡ ﻫﺮ ﻧﻴکی ﻮﺍﺣ= 5204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ شایž= 7;ته ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫم ﺒﻮﺩ(&#= 65251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩم که ﺑﮑﻨA= 250;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺳاءه = 575;ﺩبی ﺪﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺑﺪﻯ = ﻧﻤﻮﺩم ﻘﺎﺑل ﻤﺠﺮم ﺒ= 5262;ﺩﻥ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺒ&= #65262;ﺩم ﺰﻳﺮﺍ ﻣﺤﺴﻦ (ﻧ= ﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭ ﻭﺗﮑﺎﻣل &#= 65184;ﻮﻯ ﺭﻭحی ﺪﺭ ﺳﻠﻮ= 5241;) شایسته ﺗﺮ ﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﺍﺯ ﻳک گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= 5196;ﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘم که ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺋم ﻮ ﺑﺎقی = 575;ﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ (ﻣﺎﺩﻭﻥ ا= ﻭ) ﺍﻣﺮﻯ ﺤﺎﺩث ﻭ &= #65187;ﺎﺋل ﻮﺯﺍﺋل اﺳﺖ.ﻭ &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻘﺪﻳم ﻮﺑﺎﻗﻰ ابدی ﺭﺍ ﭼﻮﻥʋ= 88;ﺎﺩث ﺯﺍﺋل ﺨﻮﺍﻧﺪ. &= #65203;ﭙس ﺳﺎﺋل ﺒﺪﻭﻯ ﮕ&#= 65236;ﺖ ﭽﻨﻴﻥ ﻴﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﮑﻴمی ﺸﺪﻩﺍﻯ ای ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ. ﻭﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺍﺻﺒﺤﺖ ᥽= 1;ﺨﻴّﺮﺍﻓﺎﻥ ﺃﺗﻴﺖ ﺍﻟﺴﻴّ= 574;ة ﺑﻤﮑﺎﻥ اﻟﺤَA= 204;َنة ﻓﺄﻧﺎ ﺍﻟﻤﻌﺎ&#= 65239;ِﺐ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﭼﻨﺎ᥽= 3; ﺸﺪم ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮﺑﺪﻯ ﺒﺠﺎﻯﺤﺴﻨﻪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻢ شایسته ﻋﻘﺎﺏ= ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻢ ( ﺍﻟﺎﻥ ﺒ= ;ﺎﻋﻘل ﺨﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧ= 605; ﺒﺪﺍﻧم که ﺑﺎA= 267;ﺪ ﺧﻮبی کنم (ﻭﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﺮﻭﺣﻰ) کنم ﺍﮔ= 5198; ﺑﺠﺎﻯ اﻥ ﺒﺪﻯ &= #64401;ﺮﺩﻡ ﺗﺼﺪﻳق ﺪﺍﺭم که ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎ= 5199;ﺍﺕ ﺷﻮﻡ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﻳﻥ ﻴک ﻨﻤﻮﻧ&#= 65258; ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪﺗﺎ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺴتم ﺤﺮﻓﻰ ﻧﺒﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﺎ ﺟﺒﺮ اله= 40; ﻮ ﺟﺒﻠّﺖ ﻓﻄﺮﻯ &#= 65252;ﻄﺮح اﺳﺖ ﻭﻳﺎﺍ ﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻭ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔ&= #1587; أمّاره ﭘُﺮﻋ&= #65240;ﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭل&= #1740; ﻮﻗتی ﻔﻬﻤﻴﺪA= 249; ﻭ ﺑﻘﻮل ﺘﻮ ﺣﮑ&= #65268;م ﻮﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺷﺪ&= #65249; ﭘس ﻣﻴﺪﺍﻧم ک= 07; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻯ ﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ = ﻨﻴکی کنم .ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺮ&#= 65193;ﻡ شایسته ﻣﺠﺎﺯ= ﺍﺕ ﻫﺴﺘﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﻳﻥ ﺪﺭسالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗتی = 4345;ﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﭘﻴﺮ ﺑ= ﺴﺖ ﻭﻋﺎﺷق ﺮﺍﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺷﺪ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐ&= #65258; ﻧﻴکی اﻭﺭﺍ ﺑA= 166;ﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑﺪﻯ= ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﻮﻓﺼلﻨﻮعی ﺒʌ= 08;ﺮﻯ اﺯ ﻟﺤﺎﻇ کماʌ= 47;ﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ال= 07;ی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﭘس ﺍﮔ&= #65198; ﺑﺠﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65170;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﻡ ﻣﻘﺼﻮﺩ &= #65191;ﻄا ﮐﺎﺭ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﻮﻡ.(= ﺳﻴّﺌﻪ) ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺳﻴئ ﻮ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻭﺟُﻨﺎﺡ ﮐﻪ ﻣ&#= 65232;ﺎﻳﺮ ﺭﺍﻩ الهی ﺪﺭʋ= 75;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺣ= ﺴﻨﻪ) ﻫﺮﻧﻴکی ﻮﻫﺮ = 5165;ﺣﺴﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ = ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺮﻭﺡ ﺩﺭ ﻳک ﺘﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﻭﺗﺤﻠﻴ&#= 65258; ﺻﻔﺎﺕ الهی ﻮʌ= 55;ﻮﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺳ= 5174;. ﺩﺭﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ= 705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺖ ﻭ&= #65219;ﻠﺐ ﻭﺍﺭﺯﻭﻯ ﻨﻴک= 740; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺮ&#= 65263; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷ= 5194;.ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻠل اﻥ هدیه و موهبت= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﻋﻄﻴﻪ اله= 40; ﻮ ﮐﺮﺍﻣتی ﻤﺘﻨA= 166;ﺳﺐ نوع بشری اﻭﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #1587;لوک الهی کند. ﺍﻳﻥ= ; ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴ&= #65258; ﺍﺯ ﺑﺪﻯ ﻮﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍ&= #65199; ﺻﻔﺎﺕ الهی ﻴʃ= 45; ﻴﺮﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ.ﻳﻌ&= #1606;ی ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮﻭ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷﺨﺺﺳﺎﻟک ﻤﺎ= 5245; ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻴﻪ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺴﺮﺍﺳﺮ مَشیّ= ;ت و داده ای اله&#= 1740; اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&#= 65166; ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺷﺨصی ﭙس ﺍﺯ ﺍ= 5255;ﺼﺮﺍﻑ ﻭﻯ اﺯﺳﻔﺮشا = 5; ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﺮﻭج &= #65252;ﺎ ﺑﺸﺎم ﺒﺮﺣﺴﺐ &#= 65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ الهی ﺒA= 262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟(ﺍﻣﺮﻯ ﺠ&#= 65170;ﺮﻯ ﻮ ﺍﺯﻗﺒل ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ ﺍﻯ ﺸﻴﺦ: ﻣﺎ ﻋA= 248;ﻮّﺗم ﺘلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒA= 220;ﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65169;ﻘﻀاء ﻮ ﻗﺪﺭ ﻣﻥ اﻟﻠ&= #65258; ﻫﻴچ ﺒﻠﻨﺪﻯ ᥽= 5;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ &= #65198;ﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪﻭﻳﺎ ﺩ&#= 65197;ّﻩﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﻥﻔﺮﻭﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #64405;ﺮﺍﻧﮑﻪ ﺑﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﻮﺍﺳﺘ= ﻪ ﻗﺒلی ﻮ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65261;ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی A= 262; ﺑﻌﺪﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ &= #65165;ﻣﺮﻯ ﻤﻘضیّ ﻮ ﺭﺃﻯ = 575;ﻟﻬﻰ ﻭﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻧﺠ= 5166;م گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺟﻬﺎﻥ ﻗطعی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮل &= #65252;ﻮﻟﺎﻧﺎ ﺫﺭّهﺍﻯ را از اﻳﻥ کهکشاﻥ ﺑ= ;ﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑﺸﻴﻢ ﺗﻤﺎﻡ &= #65259;ﺴتی ﺒﻬم ﻤﻴﺨﻮﺭﺩ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺯلی = 575;ﺑﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ هستی ﻤʌ= 28;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻥ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺗﻨﻈﻴم ﻮﻟﺎﺯ= 605; اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻧﺒﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺴﺎﻟ= ﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ اﺯ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﺎﺭج اﺯ ﻓﻄﺮ= 5173; ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮﻫﺴتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺗﻨﻬﺎ ﺗ&= #65166; ﺍﻳﻥ ﺤﺪّ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺴﻠم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭسالک الهی ﺸ&= #65262;ﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ کامل الهی ﺸﺪ ﻫﺮ ﺣA= 198;ﮐﺘﺶ ﺣﺮﮐتی الهی ا= ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺫﮐﺮ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ= ﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣ= ;ﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺳﺎﺋل اﺯ ﻳک اﻣﺮﻣﺎA= 193;ﻯ ﺧﺮﻭج اﻣﺎم ﺒA= 208;ﺎﻡ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ(شا= 75;م ﻮ ﺷﻮﻡ) ﺑﻮﺩﻥ ﻮ= ;ﺗﺎﺭﻳکی ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺟﻬل ﻮ&#= 65227;ﺪم ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﺮﻭج ﺨﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ = ﻳﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ&#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺫﺍتی کنونی ﺨ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﺠﺮ= 5267;ﺪ ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ = ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی ﺣﻴﻮﺍن®= 0; ﻮﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺗ ﺎشا= 740;سته تجلّی ﻣﺮﺍﺗﺐ= ; ﺷﻬﻮﺩ الهی ﺸﻮﺩ) ﺍﻳA= 253; ﺸیخ ﺴﭙس ﺍﺯ ﻣ= 5262;ﻟﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻮﺿﻊ ( ﻗﺪﺭ ﻭ ﺟ᥵= 0;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺮﺍﻯ (ﻋ= ;ﻨاء ﻮ ﺯﺣﻤﺖ خستگ®= 0; ) ﻭﺗﻠﺎﺵ ﻭﺟﻬﺎ&#= 65193;ﺵ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎقی ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ. (ﻳﻌن&= #1740; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﮕﻴﺮﻡ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﭼﻪ &#= 65251;ﻴﮕﻮئی ای ﺸﻴﺦ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ: ﻘﺪ ﻋﻈّم فی ﻤ&= #65204;ﻴﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻭفی ﻤﻘﺎﻣﮑم A= 262; ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻭفی اﻧﺼﺮﺍﻓʄ= 01;م ﻮﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ= 5235;ﻮﻥ ﻭﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ ﻤﻥ اﻣ᥾= 2;ﺭﮐم ﻤﮑﺮﻭﻫﻴﻦ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍلیه ﻣضطﺮّﻳ= ﻥ ﺍﺟﺮ ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ&= #64380;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﻴﺮ شام هستید. (ﺳﻴ= ;ﺮ ﻭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺒﺸﺎم غž= 5;ﻳﺒﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬﻮﺩ = 5239;ﺎم ﻮﻧﻮﺭ ﺍﻭ ﻧﺮﺳ&= #65194; ﺑﺨﺎﻧﻪﺧﻮﺩ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻭﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﭘﻨ&= #65166;ﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65192;ﺪﺍ ﻋﻈﻴم ﻮ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65199;ﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ &= #65165;ﻣﻮﺭ ﺍﺭﺯﺵ الهی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﺎفع = 5252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ ﺭﻓﺎ= هی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺿ&= #65198;ﺭ ﻭﻣﺮﺩﻭﺩ ﮐﺮﺩ&#= 65253; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﺒﺎﺯ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ= 605;نی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس آخوند = ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﺭﻳﺎ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ادّع= 5;ﻯ ﺒﺎﻃل اﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ اﺟﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &#= 65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ هست ﻣﺎﺩﺍم که= ; ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻣﻘﺎم &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ (ﺩﺭ ﻣﻘام ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ = ﻣﻌﺮﺍج ﺮﻭحی ﺪﺍﺭﻳﺪ = 5261;لی ﺠﺴﻢ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺭ= ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;تی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺪﻭﺭﻩ ﮐ&#= 65204;ﺐ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65204;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎم &#= 65194;ﺭ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺒﺸ&= #65166;م ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻥ = ﺴﻔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﺎ علی= 17; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺮ ﺧﻮﺩ ثوﺍA= 167; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ شام ﺮ= 5165; ﻓﺘح ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣتی ﺒ= 5194;ﺍﻧﺠﺎ ﻫم ﻨﺮﻓﺘﻪ ﻭﺑ&#= 65166;ﺯﮔﺸﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻃﺎﻋ&= #65174;ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65165;ﻃﻠﺎﻉ ﻗﺒلی الهی ﻨﻴ= ;ﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﺩﺭ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ &= #65207;ﻤﺎ ﭼﻮﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ ﺷ&= #65262;ﻳﺪ ( ﺩﺭ ﺳﻔﺮشام ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﻣﻌﺎﻭ&#= 65267;ﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺒﺸﺎم ﻨﻴﺰ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻫﺴﺖ ﻣﻬم اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮﮐ&= #65166;ﻣل اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩ&= #65197; سلوک الهی که &#= 64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ = ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک م= 40; ﺪﻫﺪ ﻭﺧﺘم ﺴﻠﻮک ﻮ &#= 65175;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ادام = 7; ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮک اﻭﺭﺍ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺍﻥ سلوک الهی ثو= 5165;ﺏ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣ&= #65166;ﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺳﻔ&#= 65198; ﺟﻨﮕﻰ ﻫﺮ ﺟﻨﮕ&= #65184;ﻮﻯ اﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻮﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﮐﻪ ش&#= 1575;م ﻮ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﻭ ﺗﺮ= ﮐﻴﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﻗﺴم= 578;ی اﺯﻣﺼﺮ ﻭ ﺣتی = 5184;ﺰﻳﺮﻩ ﻗﺒﺮﺹ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﻓتح کرﺩ ﻧﻤﻴʋ= 76;ﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪگی الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʄ= 00;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌ&#= 65260;ﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﭼﻪﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠ&= #65268;ﻔﻪ هم ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺸﻤﺎﺭﻩ &= #65267;ک ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261; ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻣﺒﺎ&#= 65197;ﺯﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺧ&= #65166;ﻧﺪﺍﻥ اﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﺪ&#= 65197; ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﮔ= ﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ= ﺑﺸﮑﺴﺖ ﺍﻭ ﻓﺘح ﻤﮑﻪ بوسیله محمد = 4404;ﺮﺩﻳﺪ) ﻭﺷﻤﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩ (ﺑ= ;ﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ) ﻫﺮʄ= 04;ﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65267;ﺪ (ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﻮ ﺳ= ﻔﺮ شام ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨA= 268;ﺪ. ﻭﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺷ= ﻤﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی همگام کرﺩﻩ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ ﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻓﻄ&= #65198;ﺕ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺍﻯ که ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﻭﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﮐ&= #65200; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ&= #65165;ﺟﺐ ﻭﺣتی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &#= 65261;ﺍﺟﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺷﻤ&= #65166; ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻀﻄﺮ ﻭ = ﺍﺯ ﺭﻭﻯ اﮐﺮﺍﻩ ﻭ &= #65183;ﺒﺮ ﻭﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ( ﺑﺎ= ﻳﻥ ﺴﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ = ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍ= 5267;ﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ: ﻠﻌﻠّک ﻈﻨ= ;ﻨﺖ ﺃﻧّﻪ ﻗﻀاء ﺤA= 176;م ﻮ ﻗﺪﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ= ﻟﻮ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻜﺬﻟ&#= 65242; ﻟﺒﻄل اﻟثوﺍᥴ= 7; ﻭﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﺳﻘﻄ اﻟﻮﻋ&#= 65194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﻟ= ﻤﺎ ﺃﻟﺰﻣﺖ ﺍﻟﺎﺷ&#= 65268;اء ﺃﻫﻠﻬﺎ علی اʌ= 47;ﺤﻘﺎﺋﻖ ﺫﻟک ﻤﻘﺎلة ﻋ= 14;ﺒَﺪة الأوثان ﻮ ﺃﻭ= ﻟﻴاء اﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻦ ﺍ= 5253;ّ اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮ Ÿ= 3;َزّ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261;نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﻟم &#= 65268;طع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﺨﻠﻖ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &= #65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفرﻭﺍ ﻓﻮﻳل ʌ= 48;ﻠﺬﻳﻦ ﮐﻔﺮﻭﺍ ﻣﻥ اﻟ&#= 65256;ﺎﺭ شاید ﺍﻳﻥ ﺘﺼ&= #65262;ﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #1588;ی که ﻗﻀﺎﻯ الهی= ; ﺤﺘمی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺍﻭ ﻟﺎﺯ= م اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﻗﻀﺎﻯ الهی لاﺯم اﻟ&= #65166;ﺟﺮﺍ ﻭ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭ&= #65197; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺍ= 5251;ﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺠﺰ ﺳ&= #65248;ﻮک اﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳلوک ﮐﻪ ﺍﻧﺴA= 166;ﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﻋﻘﺐ ﺑﻤﺎﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺣتی ﻤﺨﺎﻟﻒ اA= 253; عمل کند .ﻭﻋﻘᥴ= 8; ﺭﻭﻯ ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﭘﻴﺪ&= #65165; ﮐﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ اﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﺯلی کن ﻔﻴﮑ᥾= 2;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎ&#= 65253; ﺷﺪﻥ ﻮ ﺗﮑﺎﻣل &= #65268;ک ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺯل ﻮ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮﺍﻧﻮﺍع گیاه= ;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻣ&= #65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﻓﺼ&#= 65262;ل نوع بشری طیّ کند .ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﺘﺎ ﺗﮑﺎﻣل نو= 93; بشری ﺩﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺑﻨﻬﺎﻳ᥵= 4; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ بهتر اﻧﻮﺍع ﺒ= ;ﻴﺸﻤﺎﺭ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺘﺎ &= #65165;ﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﻣ= ﺪﺍم ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺪﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ (ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ= ﮐسی ﻘﻀﺎ ﻭﺣﮑم ال= 07;ی اﺯلی رﺍ ﺩﺭ ﮐA= 252;ﺎل ﺮﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺠﺒﺮﺋ= 5268;ل اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ = 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪ ﺍﺯ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺨﻬﺎ&= #65263; گیاهی ﻭ ﻳﺎ ﺭʌ= 03;ﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺎ ﭼ= ﻴﺰﻯ هاﻯ ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت&#= 1740; اﮔﺮ تمرّد ﺩﺭ= ; نوع بشری ﺘﮑﺮﺍﺭ ʌ= 07;ﺪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ = ﺑنوع بشری که ﺭﺳﻴﺪ= ; ﻭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﺟﺎﻭﺩ&#= 65165;ﻥ ﻤﺎﻧﻨﺪ جَهَن= ;ّم ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65184;ﺮم ﺸﺪﻥ هاﺭﺍ ﺩﻳ= 5194; ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&#= 65258; ﺣتمی سلوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺗﮑﺮ&= #65165;ﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻋﺎ= 5239;ﺒﺖ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺣت&#= 1605;ی الهی اﺯﺍﺩﺍﻧ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ عاﻗل ﺸﺪﻩ ﺍﻧA= 184;ﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.&= #65267;ﻌنی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺤ= 8;می ﻮ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟ= 5198; ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﮔ&#= 65198; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 262; ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﮑﺮA= 197; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ)= ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﺍﮔ ﺮﭼﻨﻴﻥ ﺒ= ﻮﺩ ( ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله&#= 1740; لاﺯم اﻟﺎﺟﺮᥴ= 5; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 97; ﻣﻴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎب = 740; ﺒﺎﻃل ﻮ ﺑﻴﻤﻌ&#= 1606;ی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻭﻋﻴ&= #65194; ﻫﺎ ﻭﺗﺤﺪﻳﺪﻫ&#= 65166; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ &#= 65203;ﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ= ﺍﺷﻴاء ﻮﺣتی اﻧﺴﺎﻧʌ= 60;ﺎ ﻣﻠﺰم ﻨﺒﻮﺩﻧ= 5194; که اﻫﻞ ﺣﻘﺎﻳ= 02; گرﺩﻧﺪ. ( ﻭ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻭﺍﻳﻥ اﻳﻥ گفته ﺣﺮ᥻= 3; ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻮﺍﻭ&#= 65247;ﻴای ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ (ﻳ&= #65228;نی ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ آخو = 6;دﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﮐﻪ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65247;ﻰّ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎ= ﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ هرﮔﺰ ﻣﻘﺒﻮل = 75;لهی ﻨﻴﺴﺖ. ﻫﻤﻴﺸﻪ = ﺩﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ &#= 65165;ﺑﻠﻴس ﻳک ﻨﻮع ﺸﻴﻄﺎ= 5253; ﻭﺣتی ﺮﻫﺒﺮ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻠب= 617;س ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ &#= 65197;ﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ا&= #65203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍ= ﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَزّﻭجَلّ ﺪ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ. (ﻭ ﺃﻣ= ;ﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ) ﻭنَهی ﻨʌ= 52;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. (ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ سلوک الهی ﻫﺪ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻨﮕﻴﺮﺩ ﺑﻘﻬﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5188;ﻴﻮﺍنی ﺪﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨ&= #65166;ﻇﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگ= 740; اﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﮔﺮﺳﻨگ= 740; ﻮ ﺗﺸﻨگی ﻮ ﺩﺭ&#= 65267;ﺪﻩ ﺷﺪﻥ اﺳﺖ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #64400;ﺮﺍﻩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐA= 258; ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﻣﮑﺮﻫﺎﻧﻪ ﺑﺎ&#= 65251;ﻮﺭﻯ عباﺩﻯ ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮت= 605;رّد ﺷﮑﺴﺖ ﻧﻤﻴﺨﻮ&#= 65197;ﺩ. (ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ= م ﺘﻤﺮﺩ ﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﺪﺭسلوک الهی &= #65170;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺷ&= #64401;ﺴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺍ= ﻭ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨ= ﻬﺎﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258;ﺭﻭح اﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ &= #65251;ﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هزﺍﺭﺍﻥ ﺴﺎل A= 194;ﻳﮕﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑنوع بشری ﻮ ﺍ= ;ﻧﺠﺎم همینﺨﻮﺍﺳﺘﻪ= ; ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ رَب= 17; ﺍﻟﻨﻮﻋ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﺎ ﺑ= ﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﺎ&#= 65219;ﻞ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ (ﮐ&= #65258; ﻫﺪفی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ظَنّ ﻮتَصوّ= 585; ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﻓ&= #65198;ﺍﻥ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻘل ﻮ ﻓﻬم اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی ﺮﺍ ﭼﻮﻥ = 75;ﻃﻔﺎل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ا= 5199; ﺍﺗﺶ ﺑﺠﻬﻨم ﺠ&#= 65260;ﺎﻥ ﻭﺣﺴﺮﺗﻬﺎﻯ ﺪ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65165;ﻳﻨﺪﻩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65268;ﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷن= 583; ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﺨﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻮﺩه اﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65187;ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺟ&= #65204;می ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧند ﺟﺒﺮﺍﻥ گذﺷﺘA= 258;ﻫﺎﻯ ﺒﻌﺒث ﺧﻮﺩ ﺑﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﺩ. ﺭﺍﻭﻯ اﺿﺎﻓﻪ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋﻞ = 5203;َﺮ مولا ﺍﻣﻴﺮ ﺍʌ= 47;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﻌﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65251;ﺎﻡ (ﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ) ﻫ= ﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍ&= #65251;ﻴﺪﻭﺍﺭ ﺍﻭﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻢ (ﻭﺩ= ﺭسلوک الهیﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ A= 187;ﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﮐﻪ ﺭﻭ= ﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻯ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭﻏﻔﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. (ﺑﺎ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&#= 65166; ﻣﻮﻟﺎ ﻭ ﻳﺎﻫﺮ = کامل الهی زنذه ﺪﺭ&= #65259;ﺮﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣ&#= 65166; ﺗﺎ ﺑﺨﺘم ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; و عهد الست ﻭ ﻧ= ;ﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳ&#= 65174; ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻫﺮ = ﺧﻄﺮ جَهَنّم ﻮﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ ﻏﻔ= ﺮﺍﻥ ﻮﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋم ا= 5247;ﻬﻰ ﭘسﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&#= 65166;ﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ه= 587;ت. ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒ&= #1604; از ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺧﻄ= 5166;ﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;ﺘﻰ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199;ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻌﺼﻮم &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ا&#= 1604;هی اﺯ ﺟﻬﻨﻢ ﺷﺪﻩ &= #65261; ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﺟﺐ ﺍ&= #65247;ﺤﺼﻮل ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗ= ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی ﺘﻮ= 90;یح لاﺯم ﺮﺍ ﺩﺭﺑA= 166;ﺭﻩ ﺩﻳﻥ ﻤﺎ ﺑﺪﻫﻰ = (ﻳﻌنی سلوک الهی ﻮﻧ&= #65258; ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ) ﻭ= ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻠﺘﺒس ﻭ ﭘﻮﺷ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭﺍض&= #1581; کنی ( ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳ&#= 65174; سلوک الهی ﮐﻪ = ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ &= #65261;ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ الهی زنده ﺪﺭﻫﺮﺯ᥽= 1;ﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺘﻌﻬﺪ &#= 65219;ﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ= ﺸﻬﻮﺩﻯ تجلّیات اله= 40; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺸ= ﺨﺺ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﻤّA= 174; ﻋﺎلی ﻮمَشیّ&= #1578; الهی ﺒﺪﺍﻥ ﺮʌ= 03;ﻴﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﻣﺨ= 601;ی ﺒﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭ&#= 65165;ﺭﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩ&#= 65165;ﺵ ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65251;ﺎ ﺩﺭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺘﻮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﮐﺮﺍﻣﺎ= ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻓﺼﻮ&#= 1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻮع فو= 02; بشری ﭘس ﺍﺯ ﻫʌ= 36;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ثواﺑﻬᥴ= 6;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ&#= 65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65195;ﺧﻴﺮﻩ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮ= ع فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ثوﺍA= 169;ﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻫم اﮐﻨﻮ= 5253; ﺪﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ&#= 65231;ﻔﺮﺍﻥ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﻓﮑﺮ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨم که ﻋﺬﺭﻯ ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ (ﺍﻧ= ﺮﺍ ﺟﺒﺮ الهی ﻮ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺒﺪʋ= 65;ﻧﻢ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻌﺎ&= #65233; ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ = ﺣتی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ثوﺍA= 167; ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #64344;ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘ&= #65254; ﻭﻫﺮ ثوﺍﺏ ﻭﭘ= 5268;ﺮﻭﺯﻯ خود ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﻣﻨّﺖ ﻭﻋﻄﻴ= 5258; ﻭ ﻫِﺒﻪ و موهبت ﺍﻭ ﻣﻴ᥷= 4;ﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐ&#= 65258; ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﮑﻨA= 194; (ﻭﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺳﻠﻮ= ک ﻮﻧﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ) ﮐﻪ ﺳﺘم ﺒﺨﻮﺩ &= #65261; تمرّد ﺑﺨﺪﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﺯ ﮐﻠﺎم اﻣﻴ= 5198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺘﻨﺒﺎﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺑﺎﻃ&= #65246; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺪﻳ&#= 1617;ﻥ ﻮﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻭ&= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی هم ﺮﺍʌ= 57; ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻳﻌن= ی اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻮﺍﻓﻘ&#= 65174; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ال= 607;ی مکتوب ﺪﺭ سلو&= #1705; الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺍﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&#= 65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺍﻓﻘﺖ ﻭﻫﻤﮕﺎمی ﺒﺎ = 587;لوک الهی اﻣﺮﻯ ﺠ᥵= 0;ﺮﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻭ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴل &= #65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻟﺎﺯم &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ = ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩ&= #65253; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﺑﺎ&= #65219;ل ﻮﮐﻔﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳ&= #65168; ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﺑﻌﮑس ﻣﻮ= ﺍﻓﻘﺖ ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺼﺪﻳق کتاﺏ قُرآن ﻭ&= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ گناﺏ ﻭ = 5155;ﻣﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﻣﮑﺘﻮ&= #65167; ﺍﺯﻟﻰ) ﻭﺑﺎ ﭘﻨ= ﺎﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻴﻬﺎ ﻭ&#= 64400;ﻔﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ (ﮐﻪ ﺟ= ﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢﻭ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮکی نرﺳﻴ᥽= 0;. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261;ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم &#= 65197;ﺿﺎ ﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ&= #1652;ﻤﻨﻴﻦ ﻭﻫﺮکامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʋ= 94;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رﺳﻴﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻘﻠﻴ&= #65194; ﺑﺎﻃل ﻤﻄﺮح ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ &= #65165;ﺳﻠﺎمی ﺒﻬﺮنام ﻣﺬﻫ= 6;ی گه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻋ= 605;ّ اﺯ ﺗﺴﻨﻥ ﻮ ﺗﺸ&= #65268;ّﻊ ﻭﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ علیّ ولی اﮔﺮ = ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴم کامل ا= ;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﺪﻩ ﻭž= 7;لوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﺍﻣﺮﻳﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻃﺎʌ= 27;ﺖ ﻧﻨﻤﻮﺩﺟﺎ ﻣﺎ&#= 65255;ﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﺮﻭم &= #65262;ﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪA= 257; ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻓﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﺮA= 261;حی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻤﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﮐﺸﻴﺪ) ﻭﻣﺎ (ﻭﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی اﻭم ﺪﻫﻨ= ;ﺪﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌنی ﻤ= 5196;ﻫﺐ ﺗﺸﻴّﻊ ﮐﻪ ﺍﻳ&#= 65253; آخوندﻫﺎ ﺑﺮﭘ= ;ﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ) ﺗﺪ&= #65267;ّﻥ ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ دینی ﺑﺠﺒﺮﻭ ʋ= 75;ﻔﻮﻳﺾ (ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ= ﺒﺮ الهی ﻮﻳﺎ ﺍﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄلق اA= 255;ﺴﺎﻥ) ﻧﺪﺍﺭﻳم ﺒﻠﮑ= 5258; ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻣ= ﻨﺰل ﻮﻣﻘﺎم الهی ᥷= 4;ﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ = ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺰﻟﺘﻴﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﺋﻴم که ﻫﻤﺎﻧﺎ: اﻟ= ﺎﻣﺘﺤﺎﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ &= #65169;ﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 7;ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑﻨﺎ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭ ﺗﻌﺒّﺪﻧﺎ ﺑ&#= 65260;ﺎ ﻋﻠﻰ ﻣﺎﺷﻬﺪ ﺑ&= #65258; ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺩﺍ&#= 65253; ﺒﻪ ﺍﻟﺄﺋﻤّﻪ &#= 65165;ﻟﺄﺑﺮﺍﺭ ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮ= 604; ﺼﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ &= #65227;ﻠﻴﻬم ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ʌ= 61;ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اﻟﻬﻰ (ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺳﺎﻟک ᥷= 4;ﺭ ادّعاﻫﺎﻯ اﻳ= ﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ= ﺍﺳﺘﻄﺎﻋتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁ= 5255;ﺮﺍ ﺑﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ &= #65261;ﺑﺪﺍﻥ عباﺩﺕ ﻭ دین ورزی ﺩﺍﺭﻳﻢ. A= 259;ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎ= 5167; (قُرآن ﻮ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ) ﮔﻮﺍﻩ (ﻭ ﻣﺪﺭک = ﻤﺎ) ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺗﻤﺎم اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺠﺎ= 5173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍَﺑﺮ= 5165;ﺭﺁﻧﺮﺍ ﺗﺪﻳّﻥ ﻨﻤﻮﺩ= 5257; ﻭ ﺩﻳﻥﻮﺭﺯﻯ کرﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺍﻣA= 166;ﻣﺎﻥ ﭘﺎک اﺯ ﺁل ﺮﺳ= 5262;ل ﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﻠﻮﺍ&= #65173; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺎﺩ (ﻳﻌنی ﺁل &#= 65198;ﺳﻮل ﻮ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﺗ= ﻤﺎمی کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺍﻋ= 5216;ای ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ شاهد A= 239;ﺎﺋم ﻮ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ ﺑ= ﺨﻠق هستند. ﻭﻧﻪ ﺯʌ= 55;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺧﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﻮﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﻫﺮ&#= 64400;س ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ ﺧﻮﻳﺶ ﻭﺑﺎ ﺍ= ﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 65194;ﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔ= 5200; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴ᥽= 0; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اله®= 0; عملا ﺩﺭسلوک الهی ﭘس ﺍﺯ ﭘʌ= 68;ﻤﺎﻥ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ک ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻭ ﻫﺮﮐﺪﺍم ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ طی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭقُرآن (ﺣتی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ تا ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ &#= 65207;ﺨﺺ ﺻﺎﺩق ﻮﻋﺎﺷﻖ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎک= 740; ﻨﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩ&#= 65197;ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﮐﻔﺎ= 5267;ﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺳﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺤ= ﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل بمعرفی خداوند ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ = الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﻮﻳﮋﻩ سلوکی ᥾= 1; شاید ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤ&= #65268;ﺸﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍ&#= 65255;ﺤﺮﺍﻑ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﺎﻥ ﻘ&#= 65260;ﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺑﻠﻴ&#= 1587; آخوندﻫﺎ ﻭﻋﻘ= ;ﺎﻳﺪ ﻓﻠﺴفی ﻮﺗﻤﺎA= 267;ﻠﺎﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺍﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭهَ= 08;َسها ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭﺗﺮک ﻤﺎل ﻮﺟ= 5166;ﻥ ﻮﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻏﻴﺮ = الهی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺭﺿﺎﻳ&#= 65174; ﺑﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﺑﺎ= ﺭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻳ&= #65176;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; اﻳتی ﺒﺮﺗﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋ&#= 65268;ﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ احتمالی ﻋﺮﺵ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﺳA= 194; ( ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫنی ʌ= 62;ﺭﻭحی روانی ﻤﻨﺎﺳﺐ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل ﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ= ﺩﺭ ﺟﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮک = 75;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻥ اﺳﺘʌ= 20;ﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺮ= 5165; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮﺗﮑﺎﻣل اﻭ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﺬ&= #65173; ﺑﺮﺩﻥ ﻮﺍﺳﺮﺍ&#= 65233; ﻭﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل ﺩﺭﺭﺍ= ﻩ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻧﻔﺴﺎ&#= 1606;ی ﻮﺷﻴﻄﺎنی ﻮﻗA= 260;ﻘﺮﺍئی ﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ غیر ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ هر ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ &#= 65175;ﻮﺍنی که ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩﻩ &#= 65239;ﺒﻮل ﻄﻮع ﻮﻃﻮق ﺒﻨ= 5194;ﮔﻰ ﻭﺗﺴلیم ﺁﺯﺍʋ= 93;ﺍﻧﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ = ﻫﺮﺟﻮﺭ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ّ ﻭلیّ اﻭ ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻭ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ عمل کند .ﻭ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ حَجّ ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻥ اﻧﺪﮐﻰ ﻣﺎل ﻴ= 5166; ﺳﻠﺎمتی ﺠﺴم ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش ﮐﺎفی ﺒﺴ᥻= 6;ﺮ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺍ᥼= 7;ﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ. ﻭﺩﺍﺷﺘ&= #65253; ﺼﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤل لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 204;لیم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. (ﺩﺍﻥ) ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯ= ;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﺭﻭﺵ ﻋﻤلی ﻮ&#= 65203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﻭﺩ&#= 65247;ﻴل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʋ= 97;ﺳتی ﻤﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﺤﻤﺪﻯ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ = ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻤل کرﺩ ﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﺁل ﺮﺳﻮﻝ) ﺍﻫل = ﺮﺳﺎﻟﺖ الهی ﺪﺭ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭﺍقعی ﺒﺎ ﭘﻴA= 198;ﻭﻯ عملی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣث&#= 1575;ل اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﺒﺮﺍﻯ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎ= 5255;ﻨﺪ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ= 5198;ﺩﻩ ﺍﻳﺴﺖ ﻭ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; ﻤﺎل ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺪ= ﺍﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﻣﺎل = ﺨﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﻳﻦ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65193; ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨﻴل= 740; اﻣﻮﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﮐ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﺎﻝ ﻫﺮ= ﺗﺼﺮفی که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﮑﻨﺪ. ﻭلی اﻭﺭﺍ نَه= ;ی کرﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= 5165; ﺑﻌضی کاﺭﻫﺎ ʌ= 61;ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ (ﺍﺯﺍﺩﻯ ﻤﺸﺮﻭ&= #65219; ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ اﻣﮑ= 5166;ﻧﺎﺕ ﻣﺸﺮﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ &= #65261; ﺍﻭﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﺠﺒ&= #65198;الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ) = ﺗﺎ ﺑﺒﺮخی کاﺭﻫᥴ= 6; ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ&= #65263; اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﺪ. &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﺍﺯ ﺍﻥﻤال هزʌ= 67;ﻨﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﻣﺎل ﻮ ثرﻭﺕ ﺩ= 5197; ﺩﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮ&= #65233; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳکی ﺼ&#= 65198;ﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎ &= #65261; رَبّ ﻣرَبّی &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﺍﻧﺮﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼ= ﺮﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺗّﺒ= 5166;ع اﺯ نَهی ﻮ ﻏﻀʋ= 68; ﺍﻭ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ. = (ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﻃﺮ= 5233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍ&= #65199;ﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩ. = ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65253; ﺪﺍﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.(ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ = ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﺩﺍﺭ = ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺑﻨﺎم ﺪﺍﺭ ﺍﺧ&#= 65198;ﺕ ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻳﺎ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴ&#= 65166; ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯن&#= 1608;ع بشری ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪA= 175;ﺮ ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﺮﻭ&= #1580; نوع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮA= 193; ثوﺍﺏ ﻭﻋﻘﺎﺏ = 5193;ﺍﺋمی ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﺎ&= #1604; ﺪﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ= 5262;ﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻥ عم= 604; کند ﺩﺍﺭﺍﻯ ث = 8;ﺍﺏ ﺩﺍﺋﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎ= ﻳﮕﺎﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﮐ&= #65258; ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ= ﺪﺍﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ&= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ;ﻧﻔﺎق اﻳﻥﻤﺎلی ﺪﺭʌ= 11;ﻮﺭتی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ نَه= 40; ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺸﻮ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ او ﻋﻘﺎ= 5167; ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭﺟﺎﻳ&#= 64405;ﺎﻩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪA= 255;ﻴﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭﻣﻮﻟﺎﻯ اﻭ (ﺣ&= #65194;ّ ﻣﻌﻴﻨﻰ) ﺑﻮﻯ ﺪ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻥ اﻭ ﺩ&= #65197; ﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺤ&= #65194;ّ ﺭﺳﻴﺪ (ﻃﻮل عم= 585;) ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﺎﻟل &#= 65169;ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺪ&#= 65267;ﮕﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻣﻮﻟﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﻮﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺍﻳﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺍ&= #65199;ﺍﻭ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605;َکّه ﺩﺭﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﺍﻥ = ﺮﺍ ﺗﻤﺎم ﻨﻤﺎﻳﺪ (&= #65227;ﻤﺮﺵ ﺑﺂخرﻣﻴﺮﺳﺪ) = 5261;ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻓﺎﻯ ﺒﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺯﻭﺩ= ;ﺗﺮ ﻧﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺎل &#= 65198;ﺍ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻨﮕﻴﺮﺩ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﻥ &= #65252;ﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﻋﺎﺩل &#= 65262; ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ = ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ( ʌ= 39;ﺎﺑل اﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﻋ= 5194;ﻩ ﺍﻭ می ﺒﺎﺷﺪ) ﺍ&= #65267;ﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻨﺪﻩﺍ&#= 65263; ﺻﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﺎل ﺮ&= #65165; ﺻﺮﻑ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺎ&= #65251;ﻮﺭﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻭ= ; ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻀل ﻮﻣﻨّﺖ = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﺑﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮ ثوﺍ= 5167; و پاداش ﺍﻃﺎﻋ= ;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍﺋ&= #1605; ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻯ &= #65194;ﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺪﻫﺪ ( ﺟ= ;ﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻬﺸ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﺳﻤﺎنی ﻮ ﺭﺟA= 228;ﺘﻬﺎﻯ ﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ فو= 02; بشری) ﻭﻳﺎ ﺍﮔA= 198; ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻣﺎل ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ = ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ &= #65165;ﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻭ ﻭﺍ&= #65183;ﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺋم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65191;ﻄﺎﺭ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻴﺰ &= #65203;تمی اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺑ&#= 65198;ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗﺒﻠ= ﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ = ﺍﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﻋﺪﻩ &= #65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺎ ﮐﻨﺪ.= ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﻋﻴ= 5194;ﻫﺎ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎ ﻋ&#= 65252;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻭ= ﻗﺎﺩﺭ ﻭ ﻗﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ (ﻫ= ;ﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; یک اﻧﺴﺎﻥ که ʌ= 61;ﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﺮﺍ = ﺩﺍﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.) ﻭﺍﻣﺎ= م ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﻭ ﺳﺮ= ﻭﺭ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺻل &= #65262;ﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَز¡= 7;ﻭ جَلّ اﺳﺖ ﻭ ﺍʌ= 51;ﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺩﺭ = ﻣثال ﺒﺎﻟﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻔ&= #65198;ﺯﻧﺪ ﺁﺩم اﻓﺮﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺩم اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ کاﻣل اﺳﺖ ﻭﻓʋ= 98;ﺯﻧﺪ الهی ﺍﻭ ﺳﺎلک= ; ﻜﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻣطیّ= 93; کاﻣﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎ&#= 1604; آفَرینش ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭم ال= 07;ی و پیامبرگون= 07; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑ&= #65192;ﻠق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣ= ﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻝ ( ﻭﺍﻣ= ;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮﻋﻰ= ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻮ ﻣﺎﻝ ﺷ= ;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪ= ﺭﺗﻬﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ ( ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗ= ;ﻮﺍﻥ ﻨﻮعی ﺪﺭ ﺍﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺷﺨﺺ) ﻭﻣﺤﻨﺖ ﻭ= ﻣﺸﮑل اﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﺣﮑ= 5252;ﺖ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻭﺗﻮﺍﻥ ( ﺍﺯﺍﺩ= ﻣﻄﺎبق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎﻧﻰ (ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺰ= 5165;ﺋﻞ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧ= ﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﻫﻤﻴﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎﻯ ﺪنیّ ﻮﭘﺴﺖ ﻭA= 255;ﺰﺩیک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺯ= ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻟل که = 5251;ﻮﻟﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴ= ﺎﺭ و اختبار ﺍﻃﺎ= ﻋﺖ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺯ&= #65255;ﺪﺍﻥ اﺩم ﺪﺍﺩ. ﺍﻣﺎ &= #65165;ﻣﻮﺭﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ= 5203;ﺘﻮﺭ ﺻﺮﻑ ﻣﺎﻝ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ (ﻗﻮﻝ ﭘﻴﻤﺎﻥﻮ&= #65175;ﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮﺍﻯ اﺗّﺒﺎA= 225; (ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ= ک ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﻤل= 740; ﻮﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺒﻴﺎ ﻭﺍﻗﺮﺍﺭ (قُر= 17;ه ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﻑ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﻭ ﺍﮔﺎهی ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ) ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. (ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔ= ﺖﮔﺎﻧﻪ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ او) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﻭ ﺍ= ﺯ ﻋﻠل ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳ&#= 65170;ﺎﺏ و(ﻭﺳﺎﺋﻞ) ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ نَهی اﻧﻬﺎ ﺭᥴ= 5; ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﺍﺳﺖ. (ﺩﻭﺭﻯ اﺯ= ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65236;ﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑُﺖ ﺳ&#= 65256;گی ﻮﻳﺎ ﺑّﺖ و صنَم ﺁﺧﻮﻧﺪ ʌ= 31;ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺑﻠﻴس &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺎﺧﻮﻧﺪ ﻣلبّž= 7; ﺑﻠﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎنی کاﺫᥴ= 7; ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﻭ= ﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65228;ﻤﺖ ﺩﺍﺋم ﻮﺑﻬﺸﺖ اسن (ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍ= 5163;م ﻤﻘﺎم ﺮﻭﺣی وA= 256;ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65251;ﺤﻴطیّ ﺒﻬﺸتی ﻮﭘﺮﻋA= 240;ل ﺪﺭ ﻧﻮع فوق بشری) ﺍﻣﺎ ﺩﺍA= 197; ﻓﺎنی ﺪﻧﻴﺎ ﺍ= 5203;ﺖ (ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع = ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺮﻭح ﻤﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ = ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻣﺎ = ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی اﺧﺮﺕ (ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮعی فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺯﻧﺪگی ﻤﻮﻗﺖ = 5259;ﻔﺖﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻮ ﺑﻬﺸﺖ ﺍ&= #65255;ﺘﻈﺎﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ اﺳA= 174;) ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ = ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ = ﻫﻤﺎﻥ اختیار و اﺧﺘ&= #65170;ﺎﺭ( ﻭ ﻃﻠﺐ ﺧﺒﺮ ﺑﻮ= ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ ( ﺣ= ;ﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ (ﻭ ﺍ= ;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤلی ﺸﺨﺺ ﺩﺭ &#= 65203;ﻠﻮﻙ) ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﻠﺎ&= #65267;ﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﮐﺮﺩﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﺭ ﺑُﺮﺩ ﺍﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ عملی و ﺍﺧﺘﺒᥴ= 6;ﺭ ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻥ همان ﭙﻨج ﻤثا= ﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ اﻣﻮ= 5197; جَمع ﺎﻭﺭﻯ ﺪʋ= 97; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ ﮔﻔ= ﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﺑﺎ ﮔﻮﺍﻫﻴﻬﺎئی = 75;ﺯقُرآن ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﭙ&#= 1587; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣثاﻝ = 5165;ﻭل امام ﺼﺎﺩق ﺮᥴ= 5; ﺩﺭ (صحة ﺍﻟﺨﻠﻖ) ﻭ &= #65203;ﻠﺎمتی آفَرینش ﺟﺴﻤ&= #65166;نی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ: اﻥ ᥽= 2;ﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺨﻠق ﻠﻠﺄﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺑﮑﻤﺎل اﻟﺤﻮA= 165;س ﻭ ثباﺕ ﺍﻟعقل= ; ﻮ ﺍﻟﺘﻤﻴﻴﺰ ﻭ ﺍ&= #65219;ﻠﺎق اﻟﻠﺴﺎﻥ ﺒﺎﻟ= 5256;ﻄق ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎﻯ ا᥽= 3; کاﻣل ﺒﻮﺩﻥ ﺨA= 248;ﻘﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻤ&= #65166;ل ﺤﻮﺍس ﻭ ثباﺕ A= 227;ﻘل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ( ﻭﺗﺸ= ;ﺨﻴﺺ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ) ﻭ ﻧ᥾= 8;ﺰ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ. ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻮ= ;ﮐﺮّﻣﻨﺎ ﺑنی ﺁﺩﻡ ﻭﺣﻤ= 5248;ﻨﺎه فی اﻟﺒﺮ ﻭﺍﻟA= 170;ﺤﺮو ﺭﺯﻗﻨﺎﻫم ﻤﻥ اﻟﻄﻴّﺒﺎﺕ ﻭ = 5235;ﻀﻠّﻨﺎﻫم علیّ کثیر ﻣﻤ&= #1617;ﻥ ﺨﻠﻘﻨﺎ ﺗﻔﻀﻴ&#= 65248;ﺎ ﻣﺎ ﺑنی اﺩﻡ (᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﮑﺎﻣﻞ) ﺭﺍ ﮐﺮﺍ= ﻣﺖ ﺩﺍﺩﻳﻢ ( ﺭﺣﻤﺘ= ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭﺍﻭﺭﺍ = ﺩﺭﺧﺸکی ﻮﺩﺭﻳﺎ ﺣﻤل ک= 585;ﺩﻳﻢ (ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ= ﺩﺭﺧﺸﮑﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ = ﻭﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﻮﺍل = 5252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﻓﮑ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺑُ&= #65188;ﺮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﻨﺎ &= #65207;ﻨﺎﺧﺘﻪ ﺳﻠﻮﻙ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﻄ&#= 65268;ّﺐ ﻭ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ ﻏﺬ= ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5262; ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎ= 5263; ﻴﺎ ﻏﺬﺍﻯ ﻔﮑﺮ = ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻃﻴّﺐ ﻭ ﺷﻔﺎ ﺑ&= #65192;ﺶ ﻭ ﻧﻴک هستند) ʌ= 61; ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧ= ﻴلی اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5191;ﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ (نوع بشری ﺒﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﺪﺭﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴ&#= 65166;هی ﻮﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﻳ&= #65228;نی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻓ&= #65216;ل ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺩﻡ (= ﺍﻧﺴﺎﻥﮑﺎﻣﻞ) ﺑﺮ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺨﻠ&= #65262;ﻗﺎﺕ ﮐﻪ ﺟﻤﻠگی ﺒﻬ= 5166;ﺋم ﻮ ﻭﺣﻮﺵ ﺧﺸکی &#= 65262; ﺩﺭ ﻳﺎ ﻭ ﭘﺮﻧﺪ= ﮔﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ &= #65187;ﺮﮐتی اﺳﺖ. ﮐﻪﺣﻮﺍس &#= 65169;نی آﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮ ﻧﻄق اﻧﺮﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸ= ;ﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﻤک عقل ﻮ = 5251;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﻮ اﻃﻠﺎ= 5227;ﺎﺕ ﻋﻠمی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ) ﮐﻪ ﻣ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠﻘﻨﺎ ᥴ= 5;ﻟﺎﻧﺴﺎﻥ فی ﺃﺣﺴﻥ ﺘﻘﻮ= 5267;م ﻤﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻘﻮﺍ&#= 1605; اﻓﺮﻳﺪﻳﻢ (ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺭﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;لی ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ = ﻮﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی ﺪﻳ= 4405;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺎﺍﻳّﻬﺎ ﺍﻟ= ﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎ ﻏﺮّک ﺑﺮﺑ= 617;ک اﻟﮑﺮﻳﻢ ﺍﻟﺬ= 5263; ﺨﻠﻘک ﻔﺴﻮﺍک = 5236;ﻌﺪّﻟﻚﻓﻴﺃﻯ= ;ﺼﻮﺭة ﻣﺎﺷاء ﺮﮐّﺒª= 5; که ﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﻧA= 166;سی ﻮﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺎ&#= 65197; ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮ ﻓﻄﺮﻯ A= 192;ﻮﺩ) ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮﺭ&= #65165; ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﺳﺮﮐش&= #1740; کرﺩﻩ ﻭﻓﺮﻳﺐ = 5191;ﻮﺭﺩﻩ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﻰ ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎ ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ ﺍﺯ رَ&= #1576;ّ ﺧﺪﺍﻯ ﭙُﺮ ﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺖ تمرّد ﮐﺮﺩﻯ) ʄ= 00;ﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ = ﻭ ﺳﭙس ﭼﻨﺎﻥ ﺘﻮ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ = ﻋﺪل ﻮ ﺳﺮﭘﺎ ﺷﺪﻯ ﻭ= ﺑﻬﺮ ﺻﻮﺭﺕ (ﻧﻮعی ﻮ&#= 65251;ﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣﻞ) ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺗﻮﺭﺍ ﺗﺮﮐﻴﺐ &= #65261;ﺳﺮﻫم ﻨﻤﻮﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﺩ&= #65197;ﺍ ﻳﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﻯ که ﺍﻣﺪﻩ اﺖﭘ= 87; ﻓﺄﻭل ﻨﻌمة ﺍﻟﻠﻪع = 4;یّ اﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﺼح= 77; ﻋﻘﻠﻪ ﻭ ﺗﻔﻀﻴﻠﻪ عل= 740;ّ کثیرﻣﻥ اخلقه ﺑﮑﻤﺎل= العقل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺒ&= #65268;ﺎﻥ.. .ﻭﻫﻮ ﻗﺎﺋم ﺒﻨ&= #65236;ﺴﻪ ﺑﺤﻮﺍﺳّﻪ ﻣﺴ= 5176;ﮑم ﻠفی ﺫﺍﺗﻪ ﻓﻔ= 5216;ّل ﺒﻨﻴﺎﺩه ﺒﺎﻟ= 5256;ﻄق اﻟﺬﻯ ﻠﻴس فی = 94;یرﻩ ﺍﻭﻟﻴﻦ (ﺑﺮﺗʋ= 98;ﻳﻦ) ﻧﻌﻤﺖ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻠﺎ &#= 65261; ﻭ ﻓﻀل ﻮ ﺑﺮﺗﺮ&= #65263; اﻭ ﺑرَبّرخی&#= 1604;ی اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5193;ﻳﮕﺮ ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ ﺳﻠﺎ&#= 65251;تی عقل است .ﻭﻧﻴ᥸= 0; ﺑﻴﺎﻥ (ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻠﺎم ﻮ&= #65251;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﺷﮑﺎﺭ ﻭﺑﻴّ= 5254; ﻭﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪﻥ &#= 65170;ﺎ ﺑﻴﻨﺶﻋقلی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭ ﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴ&= #65168; ﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺨﻮﻳﺸﺘﻦ (ﻣﺴ&= #65176;ﻘل ﻮﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮفع ﻨﻴﺎﺯﻫﺎ) &#= 65193;ﺭﺣﻮﺍس ( ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺧ= ;ﺎﺭجی ﺨﻮﺩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﻣل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻣﻄﻠ= ﻘﺎ ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎ&#= 65251;لی ﻮ ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺎ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﺒﮕﻴﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺮخ&= #1740; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&= #1604;ق ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺍ ﻧﺴ= ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧﻄق ﻮﮐ&= #65248;ﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯﻏﻴ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل اﺣﺴﺎس ﻭ ﺩﺭک = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﺩﺍﺩ (ﻫﻴچ ﻤﻮﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻴﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ &= #65204;ﻠﻮکی ادم اﻧﺴﺎﻥ کا= ;ﻣل الهی ﺪﺭﻃﺒﻴ᥺= 8;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺮﺑّ= 740; الهی ﺪﺭﻣﻠﮑ᥾= 2;ﺗﻬﺎ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣل هستند= . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎ&= #1604; اﻳﺪﺁل ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣل ﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻥﻨ&= #65262;ع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ &#= 65239;ﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎ&#= 65253; ﭙﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺭﻭﺍ&= #1581; اﻧﻬ= ;ﺎ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻮﻓق = 5208;ﻮﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺗﻨﻬﺎ &#= 65197;ﺟﻌﺖ و معاد کنندگان ان ﻨ&#= 65262;ع اینده ﻫﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣ= ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨA= 262;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎ ﻭﺣتی ﻔﺴﺨﻬﺎ = 5261; ﺭﺳﺨﻬﺎ ﺩﻧﺒﺎ&#= 1604; کنند .ﺗﺎ ﺑﺎﺯ = 5169;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺭﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤِﻥ= ; ﺃجَلّ اﻟﻨﻄﻖ ﻣﻠّک = 75;ﻟﻠﻪ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم غیرʌ= 57; ﻣﻥ اﻟﺨﻠﻖﺣتی ﺼʋ= 66;ﺭ اﻣﺮﺍ ﻧﺎﻫﻴﺎ &#= 65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺴﺨّﺮ ﻟﻪ ﭘس= ; ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻤﻴﻥ ﻨﻄق ﻮﮐﻠﺎم اA= 203;ﺖ (ﻭﻣﻨﻄق ﺘﻔﺎﻫ&#= 65250;ﻭﺗﻔﻬﻴم ﻮﺗﻌﻠﻴم ﻮﺗﻌ= 5248;ّﻢ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65170;نی ﺁﺩﻡ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ)= ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁ&= #65251;ﺮ ﻭ ﻧﺎﻫﻰ ﻭﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ بغیر᥷= 1;ﻮﺩ باشد.ﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺨّﺮ ﺍﻭﮐﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ= ;ﺬﻟک ﺳﺨّﺮﻫﺎ ﻟﮑم = 5248;ﺘﮑﺒّﺮﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ علیّ ﻤʋ= 66;ﻫﺪﺍ ﮐم اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ُﺨﺮﻩ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﻤ&#= 65166; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺗﮑﺒﻴﺮ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳ&= #65174; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. (ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﻮﺍﻟﻠﻪﺍﮐﺒﺮ &#= 65267;ﺎ ﺩفع ﺸﺮک اﺯ ﺍA= 255;ﭽﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺪﺍﻴﺖ &= #65261;ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮐﻪ (رَبّ) ﺧﺪﺍ &#= 65259;ﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ رَ= 576;ّ مُربّی ﭙﻴﺮ ک= امل الهی ﻣﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ ال عبا ﺩﺭﺣﺪ᥾= 7;ث ﮐﺴﺎ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;ﻥ ﭘﻮﺷﺶ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺍ= ﻟﺤﻤﺎﻳﻪ ﺍﻧﻬ ﺎﺷﺪﻥ ﺩﺭ&= #1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎن ﻮﻣﺮﺣ= 5248;ﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ ( ﺩﻧﺎ ﻭ= ; ﺗﺪﻟّﻰ ) ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ= ;تی الهی ﺪﺭ ﺑﺎﺯʄ= 04;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﺩﻳﺪن= 40; ﺸﺪنی اﺳﺖ. الله اﮐ᥵= 0;ﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﻮﻥ هر &#= 65195;ﮐﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;فع ﺸﺮک ﺴﺎﻟک هنگام تمرﮐﺰ &= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﻤﺪﺍم ﺒﺎﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1575;لهی خود ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ A= 191;ﺪﺍئی هستی ﻮلی ﺨﺪﺍ= ; ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰ&#= 65197;ﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ;ﭼﻪ ﺑﺰﺭگ ﻮ ﺍﻟﻬﻰ &= #1607;ستی) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺴ᥷= 2;ّﺮ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻟﺘﺄﮐ&#= 65248;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﻟﺤﻤﺎ ﻃﺮ&= #65267;ّﺎﻭﺗﺴﺘﺨﺮʋ= 83;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﺣُلیة ﺗʌ= 48;ﺒﺴﻮﻧﻬﺎ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﺨﻴﺮ = ﺷﻤﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ = ﺍﻥ گوﺷﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ= 5255;ﺮم ﺒﺨﻮﺭﻳﺪ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻴﺨ&= #64381;ﺎل ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65252;ﺎهی ﻮﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &= #65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺬﺧﻴﺮﻩ = 5231;ﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﺩﺍﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ.) ﻭ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎ ﺍﺳﺘ&= #65192;ﺮﺍج ﺴﻨﮕﻬﺎﻯ ﻘﻴﻤ&#= 1578;ی ﻮﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺯﻳﻮﺭ ﺷﻤﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﺍﺯ ﺩﺭﻳ= ;ﺎ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﻭ ﺍ&= #65199; ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی اﻟﻬʌ= 64; ﺧﺎﺹ ﻳﺎﻓﺘﻥ که ﺳﻔ= 5198;ﻯ ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫﻔ&= #65174; ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ کسب هفت= ; ﺷﻬﻮﺩ الهی اﺳﺖ) ﻭﻳʋ= 66; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻟﺎﻧﻌﺎم ﺨ= ;ﻠﻘﻬﺎ ﻟﮑﻢ...ﻭﺣﻴﻥ ﺘﺴ= ;ﺮﺣﻮﻥ ﻭﺗﺤﻤل اثقاﻟ= ;ﮑم الی ﺒﻠﺪﮐﻢ ﻟ= 05; ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ ﺑﺎﻟﻐﻴﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺸق الأ ﺃﻧﻔž= 7; ﻭﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻌﺎم &#= 65262; ﺩﻭﺍﺏ (ﻭ ﻧﻴﺰﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻌﻤتی ﺪﻳﮕﺮ = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐ&= #65252;ﮑﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ)ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻤﺎ آفریده ﺗ= ;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﮔﺮ&= #1605;ی ﻮﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﺎ&#= 65267;ﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. = ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮ&= #65197;ﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ ﺎﻧﻬ= ﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓ&= #65176;ﻦ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺷﻤ&#= 65166; ﺭﺍﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴﻨﮕﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﺭ&= #65165; ﺑﺸﻬﺮﻫﺎئی ﻤA= 268;ﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧ= می ﺸﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﻣﮕ&#= 65198;ﺑﺎ ﺷقّ ﻨﻔس ( ﺟﻤﺎ&#= 1604; ﻴﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #1570;غاز ﺗﺮﻭیح ﻮ ﺭﻭح= 40; یابی ﺴﻠﻮکی ﺒ= ;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻭﻗتی ﺒﭙ= 5166;ﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭﺷ&= #65252;ﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴت= 40;د ﺑﺘﻨﻬﺎئی ﺒﺎ = 5169;ﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﻧﻮﺍ&#= 65239;ﺺ ﻭ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻣﻮ&= #65235;ق ﺸﻮﻳﺪ. ﻭﺁﺷﻨﺎ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻥ ﺒﺪﺍ&= #65253; ﺒﺎ ﺟﺎﻥ کندﻥ = 605;ُیسّر ﺍﺳﺖ. ﻭﺟﺰ ﺑﺎ ﻣ= ;ﺮگ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭلی اﻭﻟﻴﺎﻯ = 75;لهی کمک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ A= 175;ﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻨﺠ&= #65166;ﺕ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﺩﺭ ﺑﺎ= ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻌﻨﻮﺍ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻓﺮ&= #65165; ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎ&= #65163;ﻴﺪ (ﺃﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ= سلوک الهی ﻮﺳﺎﺋﻂ = 8; وسائل ﺯﻧﺪﻩ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ) ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍ&= #65261; ( ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ)= ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; ﺗﻔﻀﻴل ﻮﺑﺮﺗ= 5198;ﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ اﺧﻠﺎق اﺭﺍم ʌ= 62;ﮐﻤﺎل ﺒﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺮﻓ&#= 65174; ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻧﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ عباﺩʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻴ= ;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭﺻﺒﺮ&#= 64400;ﻨﺪ ﻭﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻨﻴﺰﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻋﻤل کنید &#= 65235;ﺎﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﻌﺘﻢ ﻭﺍﺳﻌﻮﺍ ﻭ ﺃﻃ&= #65268;ﻌﻮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻴﺪ ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی کنید (ﺗﻘﻮﻯ ﻴA= 166;سلوک الهی ﺒﻨﻤﺎﺋ᥾= 8;ﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺡ = ﻭﺳعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻘﻴّﻪ &#= 65165;ﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﮑﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻬ&= #65198;ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻃﻮل عمر ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ A= 251;ﻮﻓق گرﺩﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ &#= 65169;ﺮخی ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮ&#= 65241; الهی ﻨﻤﻴﺮﺳ᥷= 4;. ﻭلی ﺴعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐ&#= 65198;ﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻳﺎ ﻧ= ﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ معاد = 8; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻘﻴﻪ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺑﺎﺗʌ= 52;ﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﻭﺳﻌ&= #65264; ﮐثیر وﺳمع ﻮﺷ= ;ﻨﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻭﺍﻣﺮ &= #65261; ﻧﻮﺍﻫﻰ ( ﺍﺯ ﭘﻴ= ;ﺮ کامل الهی) ﺑﻨ= ﻤﺎئی ﻮﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ لاﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ʋ= 75;ﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻭس&= #1593; ﻮﺗﻮﺍﻥ ﺎﻭ ﻧم&#= 1740; ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻫﻤﻪ ﺍ= ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﺮA= 165;ﺣل سلوک الهی ﺘﺎ = ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻣﮑﺎ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺟﺴ&= #1605;ی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺣ&= #1740; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی &#= 65176;ﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳعی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65169;ﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨلق ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﺪﺍﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻮﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰﻭﺣتی ﺮʌ= 61;ﺯ ﻗﻴﺎﻣتی ﺪﺭ ﻣ= 5188;ﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُل ﺨ&#= 65198;ﺑﮕﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺭ= ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﺎﺹ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺘ= 5228;ﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﻴک ﺮﻭح غیر ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﺎﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﻣﺎ ﺍﺗﺎﻫﺎ ﻭ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی و ﺭﻭﺍنی ʋ= 98;ﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪﺍﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯ= 5257; ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻟﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشد .ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤگی ﺪﺭ ﻳﻚ ﻓ&#= 65212;ل ﻨﻮع ﻴﺒﺸﺮﻯ ﻨ&#= 65268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻔﺼل &#= 65256;ﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;ﺳعی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮک= 740; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻤﺎل ﭽﻨﺪ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65191;ﺮ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 203;ﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻳک ﻴ&#= 65166;رﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﺭفع A= 252;ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﻭﻯ اﻧﺘ&#= 65224;ﺎﺭ ﺘﻠﺎﺵ ﻣﺤﺎل ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻴس علی اﻟﺎﻋمی ﺤ= ;َﺮَﺝ ﻭﻟﺎ علیّ اﻟﺎﻋﺮج ﺤﺮج = ﺒﺮﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ ﺣﺮج ﻮ ﻣ&= #65204;ﺌﻮلیتی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺮ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺸل ﻨﻴﺰ ﺣﺮﺟی &#= 65256;ﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ= ﺪﻭﺩ ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮﺩﺭ= 587;لوک الهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ = 4; ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﻨﺎﺑﻴﻨﺎ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺧﻮ= ﺍﺏ ﻭﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﮐﻪ&= #64380;ﺸم ﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻭﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺻل که ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65259;ﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺗﺎثیرʋ= 65;ﺕ ﻋﺼبی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ= 5255;ﻮﺍﺭ ﺍﻧﺮ ﺍﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳک&#= 1740; ﺒﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﭽﺸ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺷ&= #65198;ﺍﻳﻄ ﻔﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳ= 5242; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ ﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﺪ. ﺩﺭسلوک الهی &= #65184;ﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨ&#= 65166;ﺑﻴﻨﺎ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺪﻫﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴم ﺪ&#= 65197;سلوک الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺮف&#= 1593; ﻨﻴﺎﺯ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣ= ﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺮﮐت= 740; ﺠﻮﻫﺮﻯ ﻮ ﺫﺍت&#= 1740; ﻮﻋﻘلی ﻮﺗﮑﺎA= 251;لی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ.ﻭ ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت الهی اﺳﺖ.ﺍﻋم= ;ّ اﺯﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ &#= 64400;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; الهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭA= 247;ﺬﺍ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻨﻘصی ﺒﺎﺷﺪ ﺭ= 601;ع وﻇﻴﻔﻪ ﺟﻬﺎﺩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺟﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﺩ= ﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ مصطفوی ﭙﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻣﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺷﻬﺎﺩ&= #65173; ﺟﻬﺎﺩ ﻭﻓﺪﺍﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺪﺍﮐﺮ&#= 65193;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎﭘس ﺍﺯ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﻨج ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ال عبا ﺭﺍ ﺭﺳﻴﺪ = 5175;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻣﺮ&#= 1711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴ&#= 1604; ﺮﻓﺖ. ﻭﺑﻌﺪ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎنی = 5198;ﺳﻴﺪ. ﻭﺟﻬﺎﺩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﺟﻬﺪ ﻭسلوک الهی ﺴﺎﻟک ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺍﺯ= ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺠﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ) ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺪ&#= 65253; اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5183;ﻬﺎﺩ ﺍﻭ ﻣﺮﺗفع ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﺑحَ= 80;ّ ﻮ ﺯﮐﺎﺕ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (حَج= 17; ﮑﻌﺒﻪ ﻭﻧﻴﺰ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻳﺎ سلوک الهی = ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺗ&#= 65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﻓﻘﻴﺮ ﺯﮐﺎ&= #65173; ﻭ حَجّ ﻮﺍﺟﺐ A= 255;ﻴﺴﺖ (ﻭلی ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭﺣی ﻮﺫﻫنی A= 170;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﺭﺍﻭﻯ اضاﻓﻪ A= 251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪشیخ ﺴﺎﺋل ʌ= 04;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺑ= ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺮ&#= 65263; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل اﻳﻥ هدﻳﻪﺍﻯ = 75;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﻋﻄﻴﻪ اله= 40; ﻮ ﮐﺮﺍﻣتی ﻤﺘﻨA= 166;ﺳﺐ نوع بشری اﻭ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #1587;لوک الهی کند ﺍﻳﻥ= ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴ&= #65258; ﺍﺯ ﺑﺪﻯ ﻮ ﺗﺤﻠ= ﻴﻪ ﭘُﺮسازی ﻓﮑﺮ= ;ی ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻳﻌنی ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓ&#= 64401;ﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷ&= #65192;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺎﻝ ﺧﻮ&#= 65193;ﺵ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎﺯ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺑﻘﻴﻪ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65204;ﺮﺍﺳﺮ مَشیّت الهی = 575;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺎ&#= 65199; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺷﺨصی ﭙس ﺍﺯﺍA= 255;ﺼﺮﺍﻑ ﻭﻯ اﺯﺳﻔﺮ شا= 05; ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﺮﻭج &= #65252;ﺎ ﺑﺸﺎم ﺒﺮﺣﺴﺐ &#= 65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ الهی ﺒA= 262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺍﻣﺮﻯ ﺠﺒ= ;ﺮﻯ ﻮﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ = 5193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎ= سخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺍﻯ ﺸﻴﺦ: ﻣﺎﻋﻠﻮّ طلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒﻄﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّ ﺎﺑﻘﻀﺎ ٴﻮ ﻗﺪﺭ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ</= b> ﻫﻴچ ﺒﻠﻨﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ ﺮﻓ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65197;ّﻩﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﻥ ﻔﺮﻭﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﻘ&= #65216;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬس ﺒ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒل&#= 1740; ﻮﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی A= 262; ﺑﻌﺪﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ &= #65165;ﻣﺮﻯ ﻤﻘضیّ ﻮ ﺭﺃﻯ = 575;ﻟﻬﻰ ﻭﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻧﺠ= 5166;م گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ&#= 65169;ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺩﺭﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺟﻬﺎﻥ ﻗطعی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﺑﻘﻮل &#= 65252;ﻮﻟﺎﻧﺎ ﺫﺭّﺍﻯ اﻳﻥ کهکشاﻥ ﺮﺍ ﺑ᥾= 8;ﺮﻭﻥ ﺒﮑﺸﻴﻢ ﺗﻤﺎﻡ &= #65259;ﺴتی ﺒﻬم میﺨﻮﺭﺩ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺯلی = 5166;ﺑﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ هستی ﻤʌ= 28;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻥ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺗﻨﻈﻴم ﻮﻟﺎﺯ= 605; اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻧﺒﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺴﺎﻟ&= #65258; ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﺎﺭج اﺯ ﻓﻄﺮ= 5173; ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻫﺴتی اﺯ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ ﺍﻳﻥ = ﺤﺪّ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ. = ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺎ&= #65247;ک الهی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﭼ= 5262;ﻥ کامل الهی ﺸﺪ = ﻫﺮ ﺣﺮﮐﺘﺶ ﺣﺮﮐت= 740; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 195;ﮐﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ = ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﺳﺎﺋﻠل ا&#= 65199; ﻳک ﺎﻣﺮ ﻣﺎﺩﻯ &= #65191;ﺮﻭج اﻣﺎم ﺒﺸﺎﻡ ﻣ= 5268;ﭙﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺯ(شام ﻮ ﺷﻮﻡ) &#= 65169;ﻮﺩﻥ ﻮﺗﺎﺭﻳکی ﺸﺒA= 166;ﻧﻪ ﺟﻬل ﻮﻋﺪم ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﺧﺮﻭج ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ = ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ= ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍتی کنونی ﺨ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﺠﺮ= 5267;ﺪ ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ = ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی ﻮ ﺣﻴﻮﺍ= 606;ی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺗﺎ شایسته تج&= #1604;ّی ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﺸﻮﺩ) ﺍﻳﻥ شیخ &#= 65204;ﭙس ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﻣﻴﭙ&= #65198;ﺳﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻮﺿﻊ ( ᥻= 9;ﺪﺭ ﻭﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑ= ﺮﺍﻯ (ﻋَﻨاء ﻮ ﺯﺣﻤ= 5174;) ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﻭﺟﻬﺎ&= #65193;ﺵ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎقی ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ. (ﻳﻌن&= #1740; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﮕﻴﺮﻡ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﭼﻪ &#= 65251;ﻴﮕﻮئی اﻯ ﺸﻴﺦ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ: ﻘﺪ ﻋﻈّم فی ﻤ&= #65204;ﻴﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻭ فی ﻤﻘﺎﻣﮑم = 5262; ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻭ فی اﻧﺼﺮﺍﻓ@= 401;م ﻮﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ= 5235;ﻮﻥ ﻭ ﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ من اﻣﻮ= ﺭﮐم ﻤﮑﺮﻭﻫﻴﻦ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍلیه ﻣضطرّﻳ&= #65253; ﺍﺟﺮ ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﭼﻨ&= #65194; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﻴﺮ شام هستید. (ﺳﻴ= ;ﺮﻭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&#= 65199; ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺒﺸﺎم غž= 5;ﻳﺒﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬﻮﺩ = 5239;ﺎﺋم ﻮ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ ﻧﺮﺳ= ﺪ ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ = ﻳﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻭﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﭘﻨ&= #65166;ﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65192;ﺪﺍ ﻋﻈﻴم ﻮﺑﺎ ﺍﺭ&#= 65199;ﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ &#= 65165;ﻣﻮﺭ ﺍﺭﺯﺵ الهی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ .ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﺎفع &#= 65252;ﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻮ ﺭﻓﺎ&= #1607;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺿ&= #65198;ﺭ ﻭ ﻣﺮﺩﻭﺩ ﮐﺮﺩ&= #65253; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﺒﺎﺯ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ= 605;نی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس آخوند = ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﺭﻳﺎ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ادّع= 5;ﻯ ﺒﺎﻃل اﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ اﺟﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &#= 65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ هست ﻣﺎﺩﺍم که= ; ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم &= #65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ (ﺩﺭﻣﻘﺎم ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65251;ﻌﺮﺍج ﺮﻭحی ﺪﺍﺭﻳﺪ = 5261;لی ﺠﺴﻢ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺭ= ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;تی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺪﻭﺭﻩ ﮐ&#= 65204;ﺐ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65204;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎم &#= 65194;ﺭ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺒﺸ&= #65166;م ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻥ = ﺴﻔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﺎ علی= 17; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺮ ﺧﻮﺩ ثوﺍA= 167; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ شام ﺮ= 5165; ﻓﺘح ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣتی ﺒ= 5194;ﺍﻧﺠﺎ ﻫم ﻨﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺸﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻗﺒل&#= 1740; الهی ﻨﻴﺰ ﻭﺟʌ= 62;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺷﻤﺎ &= #64380;ﻮﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ ﺷﻮﻳﺪ (= ﺩﺭ ﺳﻔﺮ شام ﺒﺮﺍA= 263; ﺟﻨﮕ ﺒﺎ ﻣﻌﺎﻭ&= #65267;ﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺒﺸﺎم ﻨﻴﺰ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻫﺴﺖ ﻣﻬم اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩ&= #65197; سلوک الهی که &#= 64344;ﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ = ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ &#= 65261; ﺧﺘم ﺴﻠﻮک ﻮ ﺗ&#= 65198;ک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺴﻠﻮک اﻭﺭﺍ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ= ﻠﻪ ﺍﻥ سلوک الهی ثوﺍﺏ ﺍﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻬ&= #65252;ﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﺑﺎ ﺳﻔﺮ ﺟﻨﮕﻰ ﻫﺮ&= #65183;ﻨگﺠﻮﻯ اﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻮﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﮐﻪ شام ﻮ ﺳﻮﺭﻳﻪ = 5261; ﺗﺮﮐﻴﻪ ﺍﻣﺮﻭ&#= 65199; ﻭﻗﺴﻤتی اﺯ ﻣA= 212;ﺮ ﻭﺣتی ﺠﺰﻳﺮﻩ = 5239;ﺒﺮﺹ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﺘﺮ&= #65165;ﻧﻪ ﻓﺘخ کرﺩ ﻧﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪگی الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʄ= 00;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ ﺪﻣﺘﻌ&#= 65260;ﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﺍﻭ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠ= ﻴﻔﻪ هم ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺸﻤﺎﺭ ﻩ&= #65267;ک ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261;ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ الهی اﻭ ﺑﺨﺼ᥾= 2;ﺹ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ = ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﮑﺴﺖ &= #65261; ﻓﺘح ﻤﮑﻪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪ) ﻭﺷﻤﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩ (ﺑ= ﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ) ﻫﺮʄ= 04;ﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65267;ﺪ (ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﻮ ﺳ= ﻔﺮ شام ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨA= 268;ﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺷ= ﻤﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ .ﻳﻌ&= #1606;ی همگام کرﺩﻩ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟﻜ ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻓﻄ&#= 65198;ﺕ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺍﻯ که ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﮐ&#= 65200; و توسل در ﻭﺍﺳ= ;ﻄﻪ الهی ﺪﺭﻋﺒﺎ᥷= 3;ﺍﺕ ﻭﺍﺟﺐ ﻭﺣتی ﺒ= 5268;ﺶ ﺍﺯ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻣ= ﻀﻄﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ اﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭﺟﺒﺮ ﻭﺍﺿﻄﺮ&#= 65165;ﺭ (ﺑﺎﻳﻥ ﺴﻔﺮﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻳﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ:ﻠﻌﻠّک ﻈﻨ= ﻨﺖ ﺃﻧّﻪ ﻗﻀاء ﺤA= 176;م ﻮ ﻗﺪﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ= ﻟﻮ ﮐﺎﻥ ﺬﻟﻚ اﻟﺒ&#= 65220;ل اﻟثوﺍﺏ ﻭﺍﻟʌ= 28;ﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﺳﻘﻄ اﻟﻮﻋ&#= 65194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﻟ= ﻤﺎ ﺃﻟﺰﻣﺖ ﺍﻟﺎﺷ&#= 65268;اء ﺃﻫﻠﻬﺎ علیّ = 5;ﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﺫﻟک ﻤﻘﺎلة ﻋ= 14;ﺒَﺪة الأوثان ﻮ ﺃﻭ= ﻟﻴاء اﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻦ ﺍ= 5253; اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮع= ;َزّ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261;نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﻟم &#= 65268;طع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﺨﻠﻖ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &= #65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفرواﻓﻮﻳل للذین ﮐﻔﺮﻭﺍ= ; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ شاید &#= 65165;ﻳﻥ ﺘﺼﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎشی که ﻗﻀﺎʌ= 63; الهی ﺤﺘمی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺍ&#= 65261; ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﻗﻀﺎﻯ الهی لا= ;ﺎم اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻭﺩﺭ &#= 65169;ُﺮﺩ ﺩﻭﺭﻭﺑﺮﺍﻯ ه= 605;ه ﺍ ﻣﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ = ﺑﺠﺰ ﺳﻠﻮک اﺧﺘﻴﺎA= 197;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑ&= #65198;ﺩ ﺩﻭﺭ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #64400;ﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭﻋﻘﺐ &= #65169;ﻤﺎﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺣتی ﻤﺨﺎ= 5247;ﻒ ﺍﻥ عمل کند.ﻭ᥺= 7;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻮﮐﺎﺭﻣﺎ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ اﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﺯلی کن ﻔﻴﮑ᥾= 2;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎ&#= 65253; ﺷﺪﻥ ﻮﺗﮑﺎﻣل &#= 65268;ک ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺯل ﻮ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻣ&#= 65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﻓﺼ&#= 65262;ل نوع بشری طیّ کند .ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﺘﺎ ﺗﮑﺎﻣل نو= 93; بشری ﺩﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎئم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﻤﺎل ﻭ ﺗﻮﻟ&= #65194;ﺍﺕ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ اﻧﻮﺍع ﺒﻴﺸﻤA= 166;ﺭ فوق بشری ﺘﺎ ﺍ= ;ﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﻣ= ﺪﺍم ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺪﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ (ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ = ﮐسی ﻘﻀﺎ ﻭﺣﮑم ال= 07;ی اﺯلی ﺮﺍ ﺩﺭ ﮐ= 5252;ل ﺮﻭحی ﻮﺷﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺠﺒﺮﺋ= 5268;ل اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ = 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪ ﺍﺯ تکرار ﻣﺴ᥷= 2;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣﺘ&#= 65264; ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ گیاهی ﻭﻳﺎ ﺭ᥸= 3;ﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺎ ﭼ= ﻴﺰﻯ هاﻯ ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; اﮔﺮ تمرّد ﺩﺭ= ; ﻧﻮ عد ﺒﺸﺮﻯ ﺘﮑﺮ= 5165;ﺭ ﺷﺪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ک= 607; ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﻭﺍ&= #65197; ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ ﻤﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺟﻬنمی ﻮﻗﻬﻘʋ= 98;ﺍﻫﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ه= 575; ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﺑﻬﻤﻴ&= #65253; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺣﺘمی = 587;لوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑا ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻋﺎ&#= 65239;ﺒﺖ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺣﺘ&= #1605;ی الهی اﺯﺍﺩﺍﻧ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاقل ﺸﺪﻩ ﺍﻧʋ= 84;ﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻳﻌنی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺤʋ= 76;می ﻮﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟA= 198;ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﮔﺮ &#= 65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی ﻮ ﻗﺪﺭ ﻭ&#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺴﺨ&#= 65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﮑﺮA= 197; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ)= ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ (ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 740; و قضاوت او لا&#= 65199;م اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﻮﺩ= 5257; ﻭﺟﺒﺮالهی ﺪ᥷= 7;ﻣﻴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎب= 40; ﺒﺎﻃل ﻮ ﺑﻴﻤﻌنی ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻭﻋﺪﻩﻫ= ﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻭﻋﻴ&= #65194;ﻫﺎ ﻭ ﺗﺤﺪﻳﺪﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ ﺳﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺷﻴاء ﻮﺣتی = 5;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻠﺰم ﻨﺒﻮﺩﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﺣﻘﺎﻳ&= #1602; گرﺩﻧﺪ. (ﻭاهل A= 207;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺎﻳﻥ گفت= 07; ﺣﺮﻑ ﺑُﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ &#= 65262;ﺍﻭﻟﻴﺎٴی ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ (ﻳ&= #65228;نی ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ آخو = 6;دﻫﺎﻯ همه مذاهب ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪﻭ&#= 65247;ﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65197; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ هرﮔﺰ ﻣﻘﺒﻮل = 75;لهی ﻨﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65193;ﺭقُرآن ﻮحدیث ها ﻣﻨﻈ= ;ﻮﺭﺍﺯ ﺍﺑﻠﻴس ﻳک ﻨﻮ= 593; ﺸﻴﻄﺎﻥ ﻭﺣتی = 5198;ﻫﺒر و معلم ﺷﻴﻄﺎ᥽= 5;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻠب= 617;س ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ &#= 65197;ﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺪ= ﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ. ( ﻭ ﺃ᥽= 1;ﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ) ﻭ نهی ﻨﻤ= 5262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. (ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ سلوک الهی ﻫﺪ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻨﮕﻴﺮﺩ ﺑﻘﻬق= 585;ﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﺤﻴﻮﺍ= 06;ی ﺪﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨ&= #65166;ﻇﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪک= 740; اﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﮔﺮﺳﻨگ= 740; ﻮﺗﺸﻨگی ﻮ ﺩﺭ= 5267;ﺪﻩ ﺷﺪﻥ اﺳﺖ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #64400;ﺮﺍﻩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐA= 258; ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﻣﮑﺮوﻫﺎﻧﻪ ﺑ= 5166;ﻣﻮﺭﻯ عباﺩﻯ ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ت&= #1605;رّد ﺷﮑﺴﺖ ﻧﻤﻴﺨﻮ&#= 65197;ﺩ (ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ= م ﺘﻤﺮﺩ ﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اله®= 0; ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺷ&= #64401;ﺴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺻﺒﺮ ﺍ&= #65261; ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح ا= 5261;ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ هزﺍﺭﺍA= 253; ﺴﺎل ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﻭ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ = ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; همین ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭﺳ&#= 65248;ﻮک ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ رَب= 17; ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ )ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﺪ ﺍﺳﻤﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﺎ ﺑ= ﻴﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺒﺎ= 5219;ﻞ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ (ﮐ&= #65258; ﻫﺪفی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻟﺒت&= #1607; ظنّ ﻮ تَصوّر &= #65255;ﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻘل ﻮ ﻓﻬم اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی ﺮﺍ ﭼﻮﻥ = 75;ﻃﻔﺎل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ا= 5199;ﺍﺗﺶ ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻭ &= #65187;ﺴﺮﺗﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷند ﮐﻪ ﺭﻭ= 5199;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺟﺴمی ﻮ= 5227;ﻘﻠﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧند A= 183;ﺒﺮﺍﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺒA= 228;بث ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65193;. ﺭﺍﻭﻯ اﺿﺎﻓﻪ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋﻞ = 5203;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﻌﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65251;ﺎﻡ (ﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ من ﻫﺴﺘﻰ) ﮐﻪ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺍ&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻢ (ﻭﺩ= ﺭ سلوک الهی ﻭﻧ&= #65258; ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴ&= #65166;ﺳﻰمولا ) ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻧﺠﺎﺕ= ; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﺮﺣﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻢ ﻭﻏﻔﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. ( ﺑ ﺎ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺑ &= #65166;ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ کامل الهی ﺪﺭﻫﺮﺯ᥽= 1;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣ&#= 65166; ﺗﺎ ﺑﺨﺘم ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺮ جَ&#= 1607;َنّم ﻮﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺮﺳﻴﻢ. = ﮐﻪ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻮﻋﻔﻮ &= #65193;ﺍﺋم اﻟﻬﻰﭘس ﺍﺯﺷA= 260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;لک هست. ﻭﮔﻨﺎﻫﺎA= 253; ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮﻙ = 5261;ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;ﺘﻰکناﻫﺎﻥ ﭙس ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﺑﺨﻠﻖ که ﻣﻌﺼ= 5262;م ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﻴﻤﻪ &= #65207;ﺪﻩ الهی اﺯ ﺟﻬﻨ᥽= 0; ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﺟﺐ = ﺍﻟﺤﺼﻮل ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗ= ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی ﺘﻮA= 215;ﻴح لاﺯم ﺮﺍ ﺩﺭ ﺑ= 5166;ﺭﻩ ﺩﻳﻥ ﻤﺎ ﺑﺪﻫﻰ = (ﻳﻌنی دین سلوک اله= 740; ﻮﻧﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ) ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣُﻠﺘ&#= 65170;س ﻭ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﺮ = ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﺿح منی ( &#= 65197;ﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ سلوک الهی ﮐﻪ ﺻﻮﺭʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎ= ﻣﻞ الهی زنده ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﺘﻌﻬﺪ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ تجلّیات اله= 40; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺸ= ﺨﺺ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻤّ= 5174;ﻋﺎلی ﻮمَشیّت اله= 740; ﺒﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ .ﮐ= ﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65267;ﻥ اﻳﻥ اﻣﻮﺭﻣﺨ= 01;یﺒﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی بشری ﺍﺳﺖ) ﻭﻟA= 196;ﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺗﻮﺭﺍ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺘﻮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﮐﺮﺍﻣﺎ= ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻮ&= #1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻮع فو= 02; بشری ﭘس ﺍﺯﻫ᥻= 6;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳال ﺪﻳ= 4405;ﺮ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ثوﺍﺑﻬʋ= 66;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65195;ﺧﻴﺮﻩ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ ﺩﺭﻧﻮ&= #1593; فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ثواʋ= 69;ﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻫم اﮐﻨﻮ= 5253; ﺪﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ&#= 65231;ﻔﺮﺍﻥ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﻓﮑﺮ ﻧﻤ&= #65268;ﮑنم که ﻋﺬﺭﻯ ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ ( ﺍﻧ= ;ﺮﺍ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺨﻮﺩم ﺒ᥷= 4;ﺍﻧﻢ ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ&= #65187;تی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ثوﺍA= 167; ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .ﮐﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭ= ﺍﻳﻥ رحمت ویژه الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس اﺯ &#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘ&= #65254; ﻭﻫﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘ&#= 65268;ﺮﻭﺯﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻭﻣﻨّﺖ ﻭﻋﻄﻴ= 5258; ﻭ ﻫِﺒﻪ و موهبت ﺍﻭ ﻣﻴ᥷= 4;ﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐ&#= 65258; ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﮑﻨA= 194; ( ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺳﻠ᥾= 2;ک ﻮﻧﻪ ﻗﺒل اﺯﺳ= 5248;ﻮﻙ) ﮐﻪ ﺳﺘم ﺒﺨﻮﺩ &= #65261; تمرّد ﺑﺨﺪﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﺯ ﮐﻠﺎم اﻣﻴ= 5198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺘﻨﺒﺎﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ( ﺑﺎﻃ= ;ﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺪﻳ&#= 1617;ﻥ ﻮﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻭ&= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی همرﺮﺍ= ;ﻩ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻳﻌن= ی اﻣﺮﺑﻴﻥ اﻣﺮA= 267;ﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻮﺍﻓﻘ&#= 65174; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ الهی ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&= #65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺍﻓﻘﺖ ﻭﻫﻤﮕﺎمی ﺒﺎ = 587;لوک الهی اﻣﺮﻯ ﺠ᥵= 0;ﺮﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻭ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴل &= #65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻟﺎﺯم &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ = ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩ&= #65253; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﺑﺎ&= #65219;ل ﻮﮐﻔﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳ&= #65168; ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ( ﺑﻌﮑس ﻣﻮ= ;ﺍﻓﻘﺖ ﻳﺎﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ &= #65175;ﮑﺬﻳﺐ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺼﺪﻳق کتاﺏ قُرآن ﻭ&= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻭ = 5155;ﻣﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﻭﻣﮑﺘﻮ&#= 65167; ﺍﺯﻟﻰ برای سلوک )ﻭﺑﺎ ﭘﻨA= 166;ﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻴﻬﺎ ﻭ &= #64400;ﻔﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ (ﮐﻪ ﺟ= ﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ ﻭﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮکی نرﺳﻴ᥽= 0;.ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺎﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺭﺿﺎ ﻭ ﺍ&= #65251;ﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴﻤʌ= 56;ﻴﻦ ﻭﻫﺮکامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ زنده ﺪﻳﮕﺮی ᤨ= 0;ﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65198;ﺳﻴﺪه ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165;ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺗ&= #65240;ﻠﻴﺪ ﺑﺎﻃلی ﻤﻄﺮح A= 256;ﻴﺴﺖ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ &= #65165;ﺳﻠﺎمی ﺒﻬﺮﻣﺬﻫبی ک = 7; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻋم اﺯﺗﺴﻨﻥ = 5262;ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ علیّ اﮔﺮ ﺧﻮ᥷= 3; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﺸﺪﻩ ﻭ سلوک الهی ﻨ= ﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﻪ اله= 40; ﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﻮ&#= 65193; ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﻭﻣﺤﺮﻭم ﻮﺣت= 40; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪﻩ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻓ&= #65176;ﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮع= 740; ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65169;ﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﮐﺸﻴﺪ) ﻭ ﻣﺎ (ﻭ᥼= 7;ﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی اوم ﺪﻫﻨ= ﺪﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨی ﻤ&#= 65196;ﻫﺐ ﺗﺸﻴﻊ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = آخوندﻫﺎ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65255;ﺪ) ﺗﺪﻳّﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ&#= 65240;ﺎﺩ ﺑﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳ&= #65214; ( ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ= ;ﺒﺮ الهی ﻮﻳﺎ ﺍﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠق ا= 5255;ﺴﺎﻥ) ﻧﺪﺍﺭﻳم ﺒﻠﮑ= 5258; ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯﻣ&= #65256;ﺰل ﻮﻣﻘﺎم ﺪﻳﮕﺮ= 5263; ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ = ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ و ﻣﻨﺰﻟﺘﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﺋﻴم که ﻫﻤﺎﻧﺎ: اﻟ= ﺎﻣﺘﺤﺎﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ &= #65169;ﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 7;ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑﻨﺎ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭﺗﻌﺒّﺪﻧﺎ ﺑ= 5260;ﺎ ﻋﻠﻰ ﻣﺎﺷﻬﺪ ﺑ&= #65258; ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺩﺍ&#= 65253; ﺒﻪ ﺍﻟﺄﺋمّة A= 165;ﻟﺄﺑﺮﺍﺭ ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮ= 604; ﺼﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ &= #65227;ﻠﻴﻬم ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ʌ= 61;ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اﻟﻬﻰ (ﻭﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺳﺎﻟک ᥷= 4;ﺭ ادّعاﻫﺎﻯ اﻳ= ﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁ= 5255;ﺮﺍ ﺑﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ &= #65261; ﺑﺪﺍﻥ عباﺩﺕ A= 193;ﺍﺭﻳﻢ.ﻫﻤﺎ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎ= 5167; (قُرآن ﻮ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ) ﮔﻮﺍﻩ (ﻭ ﻣﺪﺭک = ﻤﺎ) ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺗﻤﺎم اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺠﺎ= 5173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺑﺮﺍ&#= 65197; ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺪﻳّﻥ &#= 65256;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ کرﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ ﭘﺎک اﺯ ﺁل ﺮﺳ= 5262;ل ﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﻠﻮﺍ&= #65173; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺎﺩ (ﻳﻌنی ﺁل &#= 65198;ﺳﻮل ﻮ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﺗ= ﻤﺎمی کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺍﻋ= 5216;ای ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ شاهد A= 239;ﺎﺋم ﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑ&#= 65192;ﻠق هستند. ﻭﻧﻪ ﺯʌ= 55;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺧﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﻮﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﻫﺮ&#= 64400;س ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ ﺧﻮﻳﺶ ﻭﺑﺎ ﺍ= ﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎﭘﻴﺎﻣﺒ ﺮﺑ&#= 65194;ﺍﻧﺪ. ﻭلیﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔA= 200; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴ᥽= 0; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬ= ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺘﺤﺎﻥ الهی عملا ﺩﺭ = سلوک الهی ﭘس ﺍﺯﭘ᥾= 8;ﻤﺎﻥ ﻳﺎﭘ ﻴﺮ ﮐﺎﻣل بمعرفی خداوند ﺼﻮﺭﺕ= ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ک ﻤﻄﺮج ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺒﺎ&= #65267;ﺪ طی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن (ﺣتی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭﺑﺪﺍﻧﺪ که ﺷ= 5192;ﺺ ﺻﺎﺩق ﻮﻋﺎﺷﻖ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﭘﺎک&#= 1740; ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺑﺴﺮﺣ&#= 65194;ّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈ&= #65198; ﺧﺪﺍ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ &= #65261; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 69;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﻭ شاید A= 207;ﺪﻳﺪ ﺗﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ = ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻴﺸﺪ &= #64344;ﻴﺶ ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﺗﺎ ﺗﺮ= ک ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﻧﺤﺮ&#= 65165;ﻑ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﺎﻥ ﻘ&#= 65260;ﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65197;ﺍ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺑﻠﻴس آخوند= ﻫﺎ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻓﻠﺴ&#= 1601;ی ﻮﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﺩ&#= 65255;ﻴﻮﻯ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺯﻭ&= #65259;ﺎ ﻭ هَوَسها ﻣﻘ= ﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﺮک = ﻤﺎل ﻮﺟﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻏﻴﺮ الهی ﺒﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ .ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ا&= #65169;ﺮﺍﺯ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﮑﻨﺪ. = ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺑﺮﺗﺮ از تج = 4;ّیات الهی ﺑﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻳ&= #65176;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; آﻳتی ﺒﺮﺗﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋ&#= 65268;ﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤن ﺒﺮﺳﺪ (ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ اطاعت ا= ;ﺯﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ= 605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮﺭﻭح®= 0; ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭ ﺍﻳ&= #65254; ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﻴﻥ ﺒ= ﻮﺩﻩ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ = ﺯﻧﺪگی ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮک = 75;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻥ اﺳﺘʌ= 20;ﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئیﺮʋ= 65; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﺗﮑﺎﻣل اﻭ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﺬ&= #65173; ﺑﺮﺩﻥ ﻮ ﺍﺳﺮﺍ&= #65233; ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ = اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩﺭﺭﺍﻩ ﻣﻔﺎﺳ&#= 65194; ﻧﻔﺴﺎنی ﻮﺷﻴA= 220;ﺎنی ﻮﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻮ = 5165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ اطاعت ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ غیر ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ هرﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ = 5175;ﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻗﺒ&= #65262;ل ﻄﻮع ﻮﻃﻮق ﺒﻨ= 5194;ﮔﻰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺁﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ = ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261; ﻭلیّ اﻭ ﻣﻴﺨʌ= 62;ﺍﻫﺪ وﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫ= 5194;.ﻭﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ عمل کند= ; .ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ &= #1581;َجّ ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻧﺪﮐ= 5264; ﻣﺎل ﻴﺎ ﺳﻠﺎﻣ&#= 1578;ی ﺠﺴم ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش ﮐA= 166;فی برای سفر حَج= 617; اﮐﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋﻢ. ﻭﺩ ﺍﺷﺘ= ﻥ ﺼﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل ل= 575;ﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. (ﺩﺍﻥ) ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯ= ;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻤلی ﻮ= 5203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﻭﺩ&#= 65247;ﻴل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʋ= 97;ﺳتی ﻤﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﺤﻤﺪﻯ ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻋﻤل کرﺩ ﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﺁل ﺮﺳﻮﻝ) ﺍﻫل = ﺮﺳﺎﻟﺖ الهی ﺪﺭ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭﺍقعی ﻴﺒﺎﭘʌ= 68;ﺮ ﻭﻯ عملی ﻤﻴﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣثال اﺯﻣʋ= 66;ﻳﺶ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥸= 3;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻳﺴ&= #65174; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﺎل &= #65262; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺪ= ﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﻯ ﺪﺳ= ﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﻣﺎل = ﺨﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﻳﻦ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65193; ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨﻴل= 740; اﻣﻮﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﮐ&#= 65198;ﺩ. ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﺎﻝ ﻫﺮ= ﺗﺼﺮفی که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﮑﻨﺪ. ﻭلی اﻭﺭﺍ نَه= ;ی کرﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= 5165; ﺑﻌضشی کاﺭﻫﺎ= ; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺒﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ&= #65205; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳ&= #65174; ﻧﺪﺍﺭﺩ ( ﺍﺯﺍﺩ= ﻯ ﻤﺸﺮﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ &= #65261; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65204;ﺎﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺸ= 5198;ﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺍﻭﺭﺍ &= #65215;ﻤﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﺗﺎ ﺑﺒﺮخ&= #1740; کتاﺭﻫﺎ ﺑﭙﺮʋ= 93;ﺍﺯﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ&= #65263; اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﺪ.&#= 65261; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺧﻠﺎ&#= 65233; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻥ = ﻤﺎل هزﻳﻨﻪ ﻧﮑﻨﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎل ﻮثرﻭﺕ ﺩA= 197; ﺩﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮ&= #65233; ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳکی ﺼ= 5198;ﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎ &= #65261; رَبّ مُربّی = 5192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﺍﻧﺮﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼ= ﺮﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺗّﺒ= 5166;ع اﺯ نَهی ﻮﻏﻀᥴ= 8; ﺍﻭ.ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﮐﻨﺪ. (ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭﺟ&= #65166;ﻳﮕﺎﻩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺪﺍﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = (ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻭﺟﺎﻳﮕ&= #65166;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎم &#= 65194;ﺍﺭ ﺍﺧﺮﺕ ﭘس ﺍﺯﻣ&#= 65198;ﮒ ﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65261; ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻣ= ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﺮﻭج ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ثوﺍﺏ ﻭﻋ= 5240;ﺎﺏ ﺩﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯﺪ= 5165;ﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎﻳ&= #65206; ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻬﻤﺎﻥ &= #65212;ﻮﺭﺗﻴﮑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻥ عم= 604; کندﺩﺍﺭﺍﻯ ثو= ;ﺍﺏ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﺩﺭﺟﺎ&#= 65267;ﮕﺎﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﮐ&= #65258; ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺪ&= #65165;ﻥﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ = ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻧﻔﺎق اﻳﻥ ﻤﺎل ﺪﺭﺻ= 5262;ﺭتی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ نَه= 40; ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺸﻮ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻋﻘﺎ&#= 65167; ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﺟﺎﻳ&= #64405;ﺎﻩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪA= 255;ﻴﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭ ﻣﻮﻟﺎﻯ اﻭ (ﺣ= ﺪّ ﻣﻌﻴﻨﻰ) ﺑﻮﻯ ﺪ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻥ اﻭ ﺩ&= #65197; ﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺤ&= #65194;ّ ﺭﺳﻴﺪ (ﻃﻮل عم= 585;) ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﺎل ﻮ &= #65169;ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺪ&#= 65267;ﮕﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻣﻮﻟﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﻮﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺍﻳﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺍ&= #65199; ﺍﻭ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎ= ﺩﺍم که ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻧﺨ&#= 65204;ﺘﻴﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭﺍﻥ &= #65198;ﺍ ﺗﻤﺎم ﻨﻤﺎﻳﺪ (&= #65227;ﻤﺮش ﺑﺂخر ﻣﻴﺮﺳﺪ) &#= 65261; ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻓﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﻬﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ= ; ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻧﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺎل &#= 65198;ﺍ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻨﮕﻴﺮﺩ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﻥ = ﻤﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺩل &= #65262; ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻭﺑﺎ &= #65165;ﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ( ʌ= 39;ﺎﺑل اﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﻋ= 5194;ﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍ= ﻳﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺍ&= #65263;ﺻﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺻﺮ&= #65233; ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺎﻣﻮﺭ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻭ= ; ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻀل ﻮﻣﻨّﺖ = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﺑﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮ ثوﺍ= 5167; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﻧﻌ&= #65252;ﺖ ﺩﺍﺋم ﺪﺭ ﺩﻧﻴ&#= 65166;ﻫﺎﻯ ﺪﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯ ﺒ&#= 65194;ﻫﺪ (ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪ= 5197; ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﺳﻤﺎنی ﻮﺭﺟʌ= 28;ﺘﻬﺎﻯ ﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ فو= 02; بشری) ﻭﻳﺎ ﺍﮔA= 198; ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻣﺎل ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ = ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ = ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻭﺍ= ﺟﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺋم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65191;ﻄﺎﺭ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻴﺰ &= #65203;ﺘمی اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺑ&#= 65198; ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗ= ;ﺒﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ = ﺍﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﻋﺪﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺎ ﮐﻨﺪ.= ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﻋﻴ= 5194;ﻫﺎ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎ ﻋ&#= 65252;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ .ﮐﻪ ﺍﻭ= ﻗﺎﺩﺭ ﻭ ﻗﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ (ﻫ= ;ﺮﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺒﻨﺪ&#= 65257; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻴک اﻧﺴ= 5166;ﻥ که ﻭﻇﻴﻔﻪ سل = 8;ک الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93; ﻣﻴﮑﻨﺪ.) ﻭﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ ﻭ ﻣﺤﺒ= ﻮﺏ ﺍﺻل ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ عَزّ ﻭ جَلّ ا&= #65203;ﺖ ﻭﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﺩﺭ ﻣثال باﻟᥴ= 6; ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺯﻧﺪ ﺁﺩم ا= 5235;ﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺍﺩم اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل = 5;ﺳﺖ ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻜﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻣط&= #1740;ّع کاﻣﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎ&#= 1604; آفَرینش ﺑﺮﺍ&= #65263;ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭم الهی ﺨﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯ &= #64404;ﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻝ = ( ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﻧﭽﻪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﻮ ﻣﺎﻝ ﺷﺨﺺ= ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ (ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻨﻮعی ﺪﺭ ﺍﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺷﺨﺺ) ﻭﻣﺤﻨﺖ ﻭ= ﻣﺸﮑل اﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺣﮑ&#= 65252;ﺖ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻭﺗﻮﺍﻥ (ﺍﺯﺍﺩ = ﻣﻄﺎﺑق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎﻧﻰ ( ᥹= 1;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺰ= 5165;ﺋﻞ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧ= ﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﻫﻤﻴﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎﻯ ﺪنیّ ﻮ ﭘﺴﺖ ﻭ= 5255;ﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ= ; ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺎل که ﻣ= 5262;ﻟﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴ= ﺎﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ) ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺑﻔﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ا= 5193;م ﺪﺍﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻣﻮ= ﺭﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ= 5203;ﺘﻮﺭ ﺻﺮﻑ ﻣﺎﻝ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ (ﻗﻮﻝ)و (ﭘﻴﻤﺎﻥ= ﻮﺗﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮﺍﻯ اﺗّﺒﺎA= 225; ( ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ= ;ک ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﻤل= 740; ﻮﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ (قُر= 617;ه ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﻑ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ ﻭﺍﮔﺎهی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ) ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5166; ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. (ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔ= ﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺭﻭﺵ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﻭ ﺩ= ;ﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺯ ﻋﻠل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺍﺳﺒﺎﺏ (و ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻞ) ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ن= 614;هی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ. = ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺍﺑﻠﻴس ﺍ&#= 65203;ﺖ. ( ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻫﺮ ﻭ= ;ﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺸﻔﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺑُﺖ ﺳﻨگی ﻮﻳA= 166; ﺑُﺖ صَنَم ﺁﺧ= ;ﻮﻧﺪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﺑﻠﻴس ﻭ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺑﻠﻴس ﻫﻤﺎﻥ آخوند ᥽= 1;ﻠبّس ﺑﻠﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎ= 606;یت کاﺫﺏ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65251;ﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﻭﻋﺪﻩ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻌﻤﺖ ﺩ&= #65165;ﺋم ﻮ ﺑﻬﺸﺖ (ﻧﻌﻤﺖ= ﺩﺍﺋم ﻤﻘﺎم ﺮﻭﺣی نوع فوق بشری &#= 65193;ﺭ ﻣﺤﻴطیّ ﺒﻬﺸ= 8;ی ﻮ ﭘُﺮﻋﻘل ﺪﺭ &#= 65255;ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ) ﺍﻣ&= #65166; ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی ﺪﻧ= 5268;ﺎ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ= ; نوع بشری کنونی ﺮ&#= 65261;ح اصل وجود ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ = ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ= ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی اﺧﺮﺕ( ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮعی فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺯﻧﺪگی ﻤﻮﻗﺖ = 5259;ﻔﺖﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل در ﺑﻬﺸﺖ سوم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺪﻧﻴﺎ = ﭘس ﺍﺯﻣﺮک اﺳﺖ) ﻭ &= #65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ = ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻫﻤﺎﻥ اﺧﺘﺒﺎﺭ (ﻭﻃﻠ&#= 65168; ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ (ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ= ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍ= ;ﻣﺘﺤﺎﻥ (ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤ= لی ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ)= ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﺨﺎﺹ ﮐﺮﺩﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﺭﺑﺮﺩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻨﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﺍﺯﺍﺩﻯ عمل ﻮ ﺍﺧﺘﺒﺎA= 197; ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﭙﻨج ﻤثا= ;ﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ اﻣﻮ= 5197; جَمع اﻭﺭﻯ ﺪ᥷= 7;ﻋﺒﺎﺩاﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ ﮔﻔ= ﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ = ﺑﺎ ﮔﻮﺍﻫﻴﻬﺎئی = 75;ﺯقُرآن ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﭙ&#= 1587; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣثاﻝ = 5165;ﻭل اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮA= 165; ﺩﺭ ( ﺻﺤّﻪ ﺍﻟﺨ= ﻠﻖ) ﻭﺳﻠﺎمتی آفَ= رینش ﺟﺴﻤﺎنی ﻤﻴﮕA= 262;ﻳﺪ: اﻥّ ﻤﻌﻨﺎﻩ ﺍ= ﻟﺨﻠق ﻠﻠﺄﻧﺴﺎﻥ ﺑﮑ&#= 65252;ﺎل اﻟﺤﻮﺍس ﻭ ثبات ﺍﻟعقل ﻮ= ﺍﻟﺘﻤﻴﻴﺰ ﻭ ﺍﻃﻠﺎق اﻟﻠ= 5204;ﺎﻥ ﺒﺎﻟﻨﻄق ﮐﻪ ᥽= 1;ﻌﻨﺎﻯ اﻥ کامل ﺒﻮﺩ᥽= 3; ﺨﻠﻘﺖ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻤ&#= 65166; ل ﺤﻮﺍس ﻭ ثبا= 8; ﻋﻘل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ (ﻭﺗﺸ= ﺨﻴﺺ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ) ﻭﻧﻴ= ;ﺰ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ. ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻮ= ;ﮐﺮّﻣﻨﺎ ﺑنی ﺁﺩﻡ ﻭﺣﻤ= 5248;ّﻨﺎهم فی اﻟﺒﺮ ﻭ ﺍﻟ= 5170;ﺤﺮ ﻭ ﺭﺯﻗﻨﺎﻫم ﻤ&#= 65253; اﻟﻄﻴّﺒﺎﺕ ﻭ = 5235;ﻀﻠّﻨﺎﻫم علیّ کثیر ﻣﻤ&= #1617;ﻥ ﺨﻠﻘﻨﺎ ﺗﻔﻀﻴ&#= 65248;ﺎ ﻣﺎ ﺑنی اﺩﻡ (᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; کاﻣﻞ الهی ) ﺭʋ= 65; ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺩﺍﺩﻳﻢ ( ﺭﺣﻤﺘ= ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65193;ﺭﺷﻬﻮﺩﻭﻋﻘA= 248;ﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ﺩﺭﺧﺸکی ﻮﺩﺭﻳﺎ ﺣﻤل ک= 585;ﺩﻳﻢ( ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﺧﺸﮑﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﺩﺭﻳﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65187;ﻮﺍ ل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﺭﻭﺍ&#= 1606;ی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠ= ﻮﻙ ﻭﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ &#= 65193;ﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﻨﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺭﺯﻗﻬ&= #65166; ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﻄ&#= 65268;ّﺐ ﻭﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﻏﺬ&#= 65165;ئی ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5262;ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬᥴ= 6;ئی ﻴﺎﻏﺬﺍﻯ ﻔﮑﺮ &= #65261; ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻃﻴّﺐ ﻭﺷﻔﺎ ﺑ&#= 65192;ﺶ ﻭﻧﻴکو هستند)= ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ= ﺯ ﺧﻴلی اﺯ ﻣﺨﻠA= 262;ﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ (= نوع بشری ﺒﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﺪﺭﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴ&#= 65166;هی ﻮﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﻳ&= #65228;نی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻓ&#= 65216;یلت ﻮﺑﺮﺗﺮﻯ اﺩﻡ (&= #65165;ﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ) ﺑﺮﺳﺎﻳ= 5198; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ &= #65183;ﻤﻠگی ﺒﻬﺎﺋم ﻮ ﻭﺣﻮ&#= 65205; ﺧﺸکی ﻮ ﺩﺭﻳﺎ &#= 65261; ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻮﻫ&#= 65198; ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣﺮﮐ&#= 1578; است ﮐﻪﺣﻮﺍس ʋ= 69;نی اﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮﻧﻄق اﻧﺮﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸ= ;ﻮﺩ ﺑﺎﮐﻤک عقل ﻮʌ= 51;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﻮ اﻃﻠﺎ= 5227;ﺎﺕ ﻋﻠمی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﺩﺭ ﻳﺎﺑﺪ) ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠﻘﻨﺎ ᥴ= 5;ﻟﺎﻧﺴﺎﻥ فی ﺃﺣﺴﻥ ﺘﻘﻮ= 5267;م ﻤﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻘﻮﺍ&#= 1605; اﻓﺮﻳﺪﻳﻢ ( ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺭﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮﺗﮑﺎA= 251;لی ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭﻋﻘﻞ &= #65262;ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻳﺎ ﺍﻳّﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65166;ﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎ ﻏﺮّک ﺑﺮﺑ= 617;ک اﻟﮑﺮﻳﻢ ﺍﻟﺬ= 5263; ﺨﻠﻘک ﻔﺴﻮّﺍ= 05; ﻔﻌﺪّﻟﻚ فی ﺃﻯ ﺼﻮﺭة ﻣ= 5166; شاء رﮐّﺒک که = ﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﻧﺎسی= ; ﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺎﺭ &= #65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; الهی ﻮﻓﻄﺮﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ) ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ تو ﺭ&#= 65165;ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﮐ= ;ﻪ ﺳﺮﮐشی کرﺩﻩ ʌ= 61; ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥾= 4; ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎی قشری ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ = 5165;ﺯ رَبّ ﺧﺪﺍﻯ مر= ;َبّی پسز ﮐﺮﺍﻣﺖ ت = 5;رّد ﮐﺮﺩﻯ) ﮐﻪ ﺗﻮﺭ= ﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺳﭙس &= #64380;ﻨﺎﻥ ﺘﻮﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐ&= #65198;ﺩ ﮐﻪ ﻋﺪل ﻮ ﺳﺮﭘ&= #65166; ﺷﺪﻯ ﻭﺑﻬﺮ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ (ﻧﻮعی ﻮﻣﺮﺍﺣ= 604; ﺘﮑﺎﻣﻞ) ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﺮﮐﻴﺐ = ﻭ ﺳﺮﻫم ﻨﻤﻮﺩ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﺕ قرانی ﺯﻳﺎﺩ ᥷= 3;ﻳﮕﺮﻯ که ﺍﻣﺪﻩ اﺳﺖ = 4344;س ﻓﺄﻭﻟک ﻨﻌمة &= #65165;ﻟﻠﻪ علیّ اﻟﺎﻧﺴﺎ= ;ﻥ ﺼحة ﻋﻘﻠﻪ ﻭ ﺗ&#= 65236;ﻀﻴﻠﻪ علی کثیر ﻣﻥ ﺨ= ;ﻠﻘﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟل العق= ;ل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺒ&= #65268;ﺎﻥ...ﻭ ﻫﻮ ﻗﺎﺋم ﺒﻨﻔ&#= 65204;ﻪ ﺑﺤﻮﺍﺳّﻪ ﻣﺴ= 5176;ﮑﻤل فی ﺫﺍﺗﻪ ﻓﻔﻀّل ﺒنی اﺩم ﺒﺎﻟﻨﻄق اﻟﺬﻯ لیس فی غ= ;یرﻩ ﺍﻭﻟﻴﻦ (ﺑﺮﺗﺮ&= #65267;ﻦ) ﻧﻌﻤﺖ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘل اA= 261; ﻭ ﻓﻀیلت ﻮ ﺑﺮ= 5175;ﺮﻯ اﻭ ﺑﺮخی اﺯ ﻣA= 192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎ&= #65221; ﺳﻠﺎﻣتی عقل ا= ;ﺳﺖ. ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻥ (ﻗ= ﺪﺭﺕ ﮐﻠﺎم ﻮﻣﺒﺎﺩ= 5247;ﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﺷﮑﺎﺭ ﻭﺑﻴّ= 5254; ﻭ ﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪﻥ &= #65170;ﺎ ﺑﻴﻨﺶ ﻋﻘلی اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; ﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰﺧﻮﺩ ﻗﺎ&#= 65163;م ﺒﺨﻮﻳﺸﺘﻦ (ﻣﺴ&= #65176;ﻘل ﻮﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮفع ﻨﻴﺎﺯﻫﺎ) &#= 65193;ﺭﺣﻮﺍس (ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺧ= ﺎﺭجی ﺨﻮﺩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﻣل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻣﻄﻠ= ﻘﺎ ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ ﺑ&#= 65198;ﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #64400;ﻪﭼﻘﺪﺭ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸ&#= 65198;ﻓﺖ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﺳﺒ= 5240;ﺖ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺮخی ﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻗﺎ&#= 65163;م ﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧﻄق ﻮﮐ&= #65248;ﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯﻏﻴ&#= 65198; ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻗﺎﺑل اﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭک A= 170;ﺎﺷﻨﺪ ﺩﺍﺩ (ﻫﻴچ ﻤﻮﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺑﻨی ادم ﻴﺎ ﻓA= 198;ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺴﻠﻮکی اﺩم ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ کاﻣل الهی ﺪﺭ= ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺮﺑّ= 740; الهی ﺪﺭﻣﻠﮑ᥾= 2;ﺗﻬﺎ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی هستن= د. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺑﮑ= ﻤﺎل اﻳﺪﺁل ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣلی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻥﻨ&= #65262;ع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ &#= 65239;رﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎ&#= 65253; ﭙﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺭﻭﺍ&= #1581; اﻧﻬ= ;ﺎ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ &= #1585;َبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻮﻓ= 02; ﺸﻮﻧﺪ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯﺗﻨﻬﺎ = 5197;ﺟﻌﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻨﻮ&#= 1593; اﻳﻨﺪﻩ برتر ᥽= 9;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍ ﻭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨA= 262;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭﻣ&#= 65204;ﺨﻬﺎ ﻭﺣتی ﻔﺴﺨﻬﺎ= 40; گیاهی ﻭ ﺭﺳﺨ᥾= 0;ﺎی جمادی و وسخ های تحت جماد= 740; ﺩﻧﺒﺎل کنند .ʋ= 75;ﺎ ﺑﺎﺯ ﺑنوع بشری مجدد ﺒﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺭﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤﻥ ʋ= 55;جَلّ اﻨﻄﻖ ﻣﻠّک اʌ= 47;ﻠﻪ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم غیرʌ= 57; ﻣﻥ اﻟﺨﻠﻖ ﺣتی ﺼA= 166;ﺭ ﺁﻣﺮﺍ ﻧﺎﻫﻴﺎ &= #65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺴﺨّﺮ ﻟﻪ ﭘس= ; ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻤﻴﻥ ﻨﻄق ﻮﮐﻠﺎم اA= 203;ﺖ (ﻭﻣﻨﻄق ﺘﻔﺎﻫ&#= 65250; ﻭﺗﻔﻬﻴم ﻮﺗﻌ= 5248;ﻴم ﻮ ﺗﻌﻠّﻢ) ﮐﻪﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑنی ﺁﺩﻡ (ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ) ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺁﻣﺮ ﻭ ﻧﺎﻫﻰ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ بغیر ʋ= 91;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻫﻤﻪ &= #64380;ﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺨّﺮ ﺍﻭ&#= 64400;ﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﺬﻟک ﺳﺨّﺮﻫ&= #65166; ﻟﮑم ﻠﺘﮑﺒّﺮA= 261;ﺍ ﺍﻟﻠﻪﻋلی ﻤﺎ = 5259;ﺪﺍﮐم اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ُﺨﺮﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﻤ&= #65166; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺗﮑﺒﻴﺮ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳ&= #65174; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ.(ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺍﮐﺒﺮ گفتن ﻳʋ= 66; ﺩفع ﺸﺮک اﺯ ﺍﻧﭽﻪ &#= 65251;ﻮﺭﺩ هِدﺍیت ﻭﻫُﺪ= ﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ .ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ= ﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴ&#= 65194;. ﮐﻪ (رَبّ) ﺧﺪﺍ &#= 65259;ﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ رَ= 576;ّ ﻣﺮﺑّی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی ﻣﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ ال عبا ﺩﺭﺣﺪ᥾= 7;ث ﮐﺴﺎ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;ﻥ ﭘﻮﺷﺶ ﻭﺗﺤﺖ ﺍ&= #65247;ﺤﻤﺎﻳﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ = سلوک الهی اﺳﺖ.ﺗﺎ ʋ= 69;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎن ﻮ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ (ﺩﻧﺎ ﻭ= ﺗﺪﻟّﻰ) ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ&= #1578;ی الهی ﺪﺭ ﺑﺎﺯʄ= 04;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﺩﻳﺪن= 40; ﺸﺪنی اﺳﺖ. ﺍلله اﮐʋ= 70;ﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﻮﻥ هر= 5195;ﮐﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;فع ﺸﺮک ﺴﺎﻟک هنگام ﺘﻤﺮﮐﺰ= ;ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﻤﺪﺍم ﺒﺎﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1575;لهی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 1574;ی هستی ﻮلی ﺨﺪﺍ= ;ی الله ﻧﻴﺴﺘﻰ ʌ= 61;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ الله ﺑﺰﺭﮔﺘ᥷= 8; ﺍﺯﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺰ= ﺭگ ﻮﺍﻟﻬﻰ هستی) A= 261;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺴ᥷= 2;ّﺮ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻟﺘﺄﮐ&#= 65248;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﻟﺤﻤﺎ ﻃﺮ&= #65267;ّﺎﻭﺗﺴﺘﺨﺮʋ= 83;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﺣلیة ﺗﻠA= 170;ﺴﻮﻧﻬﺎ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﺨﻴﺮ = ﺷﻤﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ = ﺍﻥ گوشت ﺗﺎﺯﻩ ﻭʌ= 55;ﺮم ﺒﺨﻮﺭﻳﺪ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻴﺨ&= #64381;ﺎل ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65252;ﺎهی ﻮﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺬﺧﻴﺮﻩ = 5231;ﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﺩﺍﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ.) ﻭ&= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎ ﺍﺳﺘ&= #65192;ﺮﺍج ﺴﻨﮕﻬﺎﻯ ﻘﻴﻤ&#= 1578;ی ﻮﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺯﻳﻮﺭ ﺷﻤﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﺍﺯ ﺩﺭﻳ= ;ﺎ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﻭﺍ&#= 65199;ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰﺭﺣﻤﺘ= 5260;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﻮﺍﺣﻮﺍلی اﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﻳﺎ&#= 65235;ﺘﻥ که ﺳﻔﺮﻯ ﺒﺴﻮ= 5263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻋﺒ&#= 65262;ﺭﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎﻯ احوال ﺴﻠﻮکی = ﺒﺮﺍﻯ کسب هفت ﺷﻬﻮﺩ= ; الهی اﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﺎﻧﻌﺎم ﺨ= ﻠﻘﻬﺎ ﻟﮑﻢ...ﻭ ﺣﻴﻥ ﺘ᥸= 4;ﺮﺣﻮﻥ ﻭ ﺗﺤﻤل اثقا᥼= 7;ﮑم الی ﺒﻠﺪﮐﻢ ﻟ= 05; ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ ﺑﺎﻟﻐﻴﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺸقّ اﻟﺎﻧﻔž= 7; ﻭﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻌﺎﻣ&#= 1605; دﻭﺍﺏ (ﻭﻧﻴﺰ ﻫ&= #65198; ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻌﻤتی = 5194;ﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ) ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = آفریده ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = ﮔﺮمی ﻮﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﺎ&#= 65267;ﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﺑﺪﻫﻨﺪ. &= #65261;ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮﺭﻳ&#= 65194; ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ اﻧﻬ&= #65166; ﺷﺘﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓ&= #65176;ﻦ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺷﻤ&#= 65166; ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺑﺎﺭ&#= 65259;ﺎﻯ ﺴﻨﮕﻴﻥ ﺸﻤﺎﺭ&#= 65165; ﺑﺸﻬﺮﻫﺎئی ﻤA= 268;ﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧ= می ﺸﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﺎ ﺷقّ ﻨﻔس(ﺟ= 5252;ﺎل ﻴﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #1570;غاز ﺗﺮﻭﻳح ﻮﺭﻭح = 5268;ﺎبی ﺴﻠﻮکی ﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﻳﺎ ﻭﻗتی ﺒﭙ= 5166;ﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭﺷ&= #65252;ﺎ ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺘA= 268;ﺪ ﺑﺘﻨﻬﺎئی ﺒﺎ = 5169;ﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261;ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻭ ﻣﺎ= ﺩﻳﺎﺕ ﻣﻮﻓق ﺸﻮﻳﺪ. ﻭ&= #65153;ﺷﻨﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168;الهی ﺸﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘ&= #65253; ﺒﺪﺍﻥ ﺒﺎﺟﺎﻥ کندن مُیسّرA= 165;ﺳﺖ. ﻭﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻨ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی کمک ﻤﻴﮑ= ﻨﻨﺪ ﺗﺎﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺑ&= #65256;ﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﺩﺭﺑﺎ&= #65199;ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻌﻨﻮﺍ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻓﺮ&= #65165; ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯﺩﺳ= 5176;ﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮ اﻭ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65163;ﻴﺪ (ﺃﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ= سلوک الهی ﻮﺳﺎﺋﻂ ʋ= 99;ﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ ﺍﻃﺎﻋ= ﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ( ﻭ ﺍﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻭ) ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65236;ﻀﻴل ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ داد= 06; اﻭﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اﺧﻠﺎق اﺭﺍم ʌ= 62; ﮐﻤﺎل ﺒﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺮﻓ&= #65174; ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻧﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ عباﺩʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.( ﻣﻴ= ;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ = ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ) = ﭘس ﺷﻤﺎ ﻨﻴﺰ ﮔﻔﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻋ&= #65252;ل کنید ﻓﺎﺗّﻘA= 262;ﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﻌﺘﻢ ﻭﺍﺳﻌﻮﺍ ﻭ ﺃﻃ&= #65268;ﻌﻮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻴﺪ ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی کنید (ﺗﻘﻮﻯ ﻴA= 166; سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﺋﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮ&#= 65187;ﻠﻪ ﺍﺯﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺡ = ﻭسعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻘﻴّﻪ &#= 65165;ﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﮑﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻬ&= #65198; ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64400;ﻪ ﺩﺭﻃﻮل عمر ﺳʌ= 68;ﺪﻧﺪ ﻣﻮفق گرﺩﻳﺪ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺑﺮخی ﺒﻨﻬﺎﻳA= 174; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʌ= 52;ﻴﺮﺳند. ﻭلی ﺴعی ﺨﻮﺩ A= 197;ﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭﺭﺟ&#= 65228;ﺖ ﻳﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺭ&= #65183;ﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻘﻴﻪ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺑإﺗ᥽= 2;ﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﻭﺳﻌ&= #65264; ﮐثیر ﺳمع ﻮ ﺷʌ= 56;ﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻭﺍﻣﺮ &= #65261; ﻧﻮﺍﻫﻰ ( ﺍﺯ ﭘﻴ= ;ﺮ کامل الهی) ﺑﻨ= ﻤﺎئی ﻮﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻟﺎﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ʋ= 75;ﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺭﺍﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻭس&#= 1593; ﻮﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﻧم= 740; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;مه ﻣﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک = 575;لهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 608;ﺭﻭﺣی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭلی = 5176;ﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳعی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65169;ﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻴﺎﺑﻨ= 5194;. ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﺣتی ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣتی = 5194;ﺭﻣﺤﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُل خ= 585; ﺑﮕﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺧﺎﺹ ﺩﺍﻭﺭﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ&#= 65256;ﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 268;ﻜﺮﻭﺣغیرﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﺎ ﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺗﺎﻫﺎ ﻭ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﻴﺎ ﺭﻭﺍن= 40; ﺮﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻮﻇی= 601;ه ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯ= 5257; ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﮐﺮﺍ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺎﺯم اﻥ ﺮﺍﺩ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎشد ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤگی ﺪﺭ ﻳﻚ ﻓ&#= 65212;ل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻔﺼل &#= 65256;ﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;سعی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮک &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﮐﻤﺎل ﭽﻨﺪ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65191;ﺮ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 203;ﺪﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻳکی = 575;ﺯﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﺭفع مسؤلیت ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍ= ;ﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﻭ&= #65263; اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺘﻠﺎ= 5205; ﻣﺤﺎل ﻨﻴﺴﺖ) ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴس علیّ اﻟA= 166;ﻋمی ﺤَﺮَﺝ ﻭ ﻟﺎ ع= 604;ی اﻟﺎﻋﺮج ﺤﺮج = ﺒﺮﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ ﺣﺮج ﻮﻣ&#= 65204;ﺌﻮﻟﻴتی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻧ= ;ﺴﺎﻥ ﺸَل ﻨﻴﺰ ﺣﺮج = 5256;ﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ= ﺪﻭﺩ ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺩﺭ &= #1587;لوک الهی ﺨﻮﺩﻋﻤل= ; ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﺳﻠ&#= 65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺁﺩم ﻨﺎﺑﻴﻨﺎ &#= 65197;ﻭٴﻴﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺧﻮ= ﺍﺏ ﻭﭼﻪ ﻗﺒل ﮐﻪ ﭼ&= #65208;م ﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻭ ﺭﻭٴ&= #65268;ﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺻل که ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65259;ر اﻧﭽﻪ ﺗﺎثیرᥴ= 5;ﺕ ﻋﺼﺒی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ&#= 65255;ﻮﺍﺭ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳک&#= 1740; ﺒﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﺑتخ= 605; ﭽﺸم ﺨﻮﺩﻭﻳﺎ &#= 65193;ﺭﺷﺮﺍﻳﻄ ﻔﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳ= 5242; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ ﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﺪ. ﺩﺭ سلوک الهی = ﺠﺰﺗﻤﺮﮐﺰ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨﺎﺑﻴﻨ= 5166; ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺪﻫﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴم ﺪ&#= 65197; سلوک الهی ﻮﺟ&= #65262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺮفع ﻨﻴﺎﺯ. ﻭﻟ&#= 65196;ﺍ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #65187;ﺮﮐتی ﺠﻮﻫﺮﻯ ﻮﺫﺍت= 740; ﻮﻋﻘلی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;لی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ.ﻭ ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت الهی اﺳﺖ. ﺍﻋ = 5;ّ اﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; الهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭA= 247;ﺬﺍ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻨﻘصی ﺒﺎﺷﺪ ﺭ= 601;ع وﻇﻴﻔﻪ ﺟﻬﺎﺩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺟﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﺩ= ﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴم ﻣﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭوﻗﺖ ﺷﻬﺎﺩ= 5173; ﺟﻬﺎﺩ جنگی ﻭʌ= 35;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺪﺍ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎﻳʋ= 94; ﺑﭙﻨج ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&#= 65240;ﺪﻣﺎتی ال عبا ﺭﺍ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ&= #65251;ﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﺮﻓﺖ.ﻭﺑﻌﺪ احتمالا با تولد دوم پیامبرگونه A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎن ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ. ﻭﺟﻬﺎﺩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﺟﻬﺪ ﻭ سلوک الهی ﺴﺎﻟک ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺍﺯ= ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ و ﺠﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ) ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺪ&#= 65253; اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5183;ﻬﺎﺩ ﺍﻭ ﻣﺮﺗفع ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﺑحَ= 80;ّ ﻮ ﺯﮐﺎﺕ ( و تزکیه نفی سلوکی ) ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺣجّ ﮑ&#= 65228;ﺒﻪ ﻭﻧﻴﺰ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻳﺎ سلوک الهی = ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس در تخلیه وتحلیه تا تج= 604;ّیه ششم ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎA= 163;ﻢ) ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﻓﻘﻴ&= #65198; ﺯﮐﺎﺕ ﻭحج ﻮﺍ= 5183;ﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﻭلی ﺘﻐ&#= 65268;ﻴﺮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭ&#= 1581;ی ﻮﺫﻫنی ﺒﺮﺍﻯ = 587;لوک الهی ﺩﺍﺭﺩ. ﺭA= 165;ﻭﻯ اﺿاﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨA= 194; ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋل A= 204;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﮔ= ﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟﻠﻪ= ; علی اﻟﻨﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ﻣﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﺍﻳﻥ ž= 1;َقّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺩم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 1581;َجّ ﺒﻴﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺗﻮﺍﻧ= 5204;ﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺮﺍ = ﺑﻴﺎﻳﺪ (ﺳﻔﺮ ﮐﻌﺒﻪ ﻭﺳ= ﻔﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #1581;َجّ ﺒﻴﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﺤﻤﺪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺭ&= #65165;هی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﺑ&#= 65194; صوﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ = 4345;ﻴﺮﮐﺎﻣل اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ= 5259;ﺮ ﮐﺪﺍم اﺯﺳﻤﺒA= 262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65165;ﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺳﺎﻟ&#= 1705; با اﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ&#= 65255;ﻴﺰﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣ&#= 65204;أﻟﻪ( ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺰ&= #65255;ﺎﻥ و تحریم انان برخود ) ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻈﺎﻫﺮﻭﻥ ﻤﻥ &= #65256;ﺴﺎﺋﻬﻢ ثمّ ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ A= 248;ﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻓﺘﺤﺮ&#= 65267;ﺮ ﺭﻗﺒﻪ ﻭﮐﺴﺎن= ;ی ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺰﻧﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #65203;ﭙس ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﻭﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻳک ﺒ&#= 65198;ﺩﻩ ای را ﺍﺯﺍﺩ ﮐA= 256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺮﺩﻩﺍﻯ اﺯﺍ= 5193; ﮐﻨﺪﭘس ﺷﺼﺖ ﻓ&#= 65240;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻃﻌﺎم کن= 83; (ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻴﻥ ﻔﻘﻴﺮ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﻴم ع= 586;ﻟﺖ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻟﻴل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺗﺎ= ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ نَهی اﻧﻬᥴ= 6; ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎ ﻧﮑﻨﻨﺪ ( ﻭ ᥴ= 5;ﻳﻦ (ﻧﮑﺮﺩﻥ) ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﺋ&#= 65264; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴﻤﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ&= #1604;ی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﺎ= 606;ی ﻮﻋﻘل کاﻓی ﻤʌ= 68;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮ= 5267;ﺸﺘﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ کنترل ﻨﻔس ﺑﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ = 5256;ﻴﺮﻭﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ) ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌنی ﺴ= 5248;ﺎﻣﺘﻰ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش (ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭ&= #65261;ﺡ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻭ&= #1605; اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺩ= 5197; (ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴَ&#= 1585;َبّ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺤﺎلی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی هم ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ ﺴﺮﺳﺨتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﻴک گناه ﮔﺮﺩ᥷= 3;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم اﻣﺮ ا= 04;هی اﺟﺮﺍ ﮐﻨﺪ. (ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ = ﻭﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻥ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ = ﺧﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﻫ= ﺮﮐس ﮐﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪ ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﻭﻯ ﻤﺤﻀﻮﺭ = ﻭﻣﺎنع گرﺩﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ &= #65261; ﭼﺎﺭﻩ ﺍﻯ ﭙﻴﺪ&= #65165; ﻧﮑﻨﺪ ﻟﺎﻳﺴﺘ= ;ﻄﻴﻌﻮﻥ ﺤﻴلة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺘﺪﻭﻥ ﺴﺒﻴﻠﺎ (ﻭ ﺍﻳA= 253; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺭ= ﺍﻫﻨﻤﺎئی ﻮﻫُﺪﺍﻯ ﺼﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ مُر= 76;ّی الهی ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧند ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻮﺯﻧﺎ&#= 65253; ﻮﺍﻭﻟﺎﺩ ﻣﺴﺘ&#= 65216;ﻒﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺴﺘﻀﻌﻒ (ﺳَر= 614;بّ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧ= ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺟﺎﻯ اﻳﺮﺍﺩ= 5263; ﺒﺮ ﻭﻯ ﻨﺴﻴﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ = ﻗﻠﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖﮐﻪ = 5261;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ.ﻭلی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻔﮑﺮﻯ &= #65262; ﺭﻭحی اﻭ ﭼﻨﺎA= 253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﻳ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯﮐﺎ= 5197; ﺧﻮﺩ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺫﺍﺗﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی کافی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺭﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮﭘﻴﻤﺎﻥ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺗﺎ ﺑﻬﺮ= ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺭﺳ= 5268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺒﻘﻴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ &= #65166;ﺭ ﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ&= #65197; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴخ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &= #1575;لهی ﺒﺎﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65197;ﺳﻴﺪ (ﺳرَبّ ﻓﺮﺍﺭ A= 165;ﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻇﺮﻑ ﺁﺏ ﺍﺯ= ﺧﺎلی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻧ&#= 65258;ﺍﻯ ﺪﺭﻋﻮﺍﻟم ﺮﻭ= 581;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮیش ﺧ= 5166;لی اﺯﮔﻨﺎﻩ ﻭﻓﺴ= 5166;ﺩ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65193;. ﭘس ﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺎﺳﻠﺎمتی ﺠʌ= 04;م ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭان = 5170;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ ﻗطع اﻥ ﻭﻳﺎ ﺳ= 5204;تی ﺪﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺑ= ﺎ ﺭﺍه ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻌﻮﺍل= 605; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ: ﻮﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤﻬ= لة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻓﻬA= 262; ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤتّع ﺒﻪ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻥ ﺤﺪّ ﻣﺎ ﻳﺠﺐ ﻋ&= #65248;ﻴﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفةالی= ﺃجَلّ اﻟﻮﻗﺖ ﻭ ﺫﻟک &#= 65252;ﻥ ﻮﻗﺖ ﺗﻤﻴﻴﺰﻩ &= #65261;ﺑﻠﻮغ اﻟﺤﻠﻢ ﺍﻟﻰ ﺃ&#= 65253; ﻴﺄﺗﻴﻪ ﺃﺟﻠﻪ &= #65235;ﻤﻥ ﻤﺎﺕ علیّ ﻄﻠʋ= 68; ﺍﻟﺤﻖ ﻭﻟم ﻴﺪﺭک کماله ﻓﻬﻮ عل= یّ ﺨﻴﺮ ﺍﻣﺎ ﻣﺴʋ= 66;لة ﻣﻬﻠﺖ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺁﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ = ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻌﺮﻓﺖیافتن= ﺑﻴﺎﺑﺪ (ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ= ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮﺗﮑﺎﻣ= 04;ی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺻ= 5236;ﺎﺗﻰ) ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ آغ&#= 1575;ز ﺍﻥ اﺯ ﻭﻗﺖ ﺗﺸ&= #65192;ﻴﺺ ﻋﻘﻠﻰ ﻃﻔﻞ ﻭﺑ&= #65248;ﻮغی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #65208;ﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋ&= #65252;ﺮ ﮐﻪ ﻣﺮگ اذﻭ ﻓ= 5198;ﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ( ﺑﺎﺯ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک اﺯ ﻭﻗﺖ &#= 65207;ﻨﺎﺧﺖ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ که ﺩ&#= 65197; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ا= 04;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺟﻠ&= #65260;ﺎ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&#= 65262;کی اﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) = ﻭﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺮﻃﻠﺐ حقّ (ﻭحَجّ ﻮ ᥸= 7;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒحَقّ اﺯ تجل&= #1617;یات ﺍﻟﻬﻰ) ﭘﺎﻳﺪﺍ&= #65197; ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﮔﺮﭼﻪ ﮐﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65255;ﻴﺰ ﺩﺭک ﻨﮑﺮﺩﻩ (ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎئم ﻨﺮﺳﻴﺪA= 257;) ﺍﻭ ﺩﺭ ﺨﻴﺮ (ﻭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣل ﻮ ﻧﻴﻚ)ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻣﻥ ᥾= 8;ﺨﺮج ﻤﻥ ﺒﻴﺘﻪ ﻣﻬﺎ&= #65183;ﺮﺍ ﺍلی اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭ= 5203;ﻮﻟﻪ ﻫﺮکَس ﺍﺯ ﺧﺎ= ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭج گرA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺧﺪ = ﺍﻭ ﺭﺳﻮل اﻭ ﺑﺎﺷ= 5194; (ﺧﺮﻭج اﺯﺧﺎﻧ= 5258; ﺑﻘﺼﺪ ﻋﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ الهی ﺭﺍ ﺑﻴﺎʋ= 69;ﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ال&#= 1607;ی ﺨﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ = ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﺮﻭج ا&#= 65199;ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﮐﺴﺐ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﻭ ﺭفع ﻤﻌﺎﻳﺐ &#= 65261;ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65261;ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = ﺗﺎ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺗﺠﻠﻴ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺒﺸﻮﺩ) ﻭA= 165;ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺼی ﺒ&#= 65192;ﻮبی اﻋﻤﺎل ﺸﺮﻋﻰ ( &= #65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺮﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﻣﻨبع ﺸﺮع الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍﺍﻧﺠ&= #65166;ﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ ﻋﻠ&= #65174; ﻣﺎنع ﻮﺗﻠﺎﺵ = 5261;ﻗﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم اﻣﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔل غیر ﺑﺎﻟﻎ (ﺑﺪ= 5261;ﻥ ﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭﻣ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ᥽= 1;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻗل ﻠﻠﻤﻮٴﻤﻨﺎﺕ = 5267;ﻐﻀﻀﻥ ﻤﻥ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻥ <= /b>ﺒﺰﻧﺎﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒﮕﻮ ﮐ&#= 65258; ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ (ﺯﻥ ﺪ= ﺭ قُرآن ﻮحدیث ها همان ﺳﺎﻟﻜ= ;ان الهی ﻤطیّع ﺪ&= #65197; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ@= 380;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻥ و أمرد نامرد ﻤ&#= 65188;ﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ&= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﮑم ﺰﻧﺎﻥ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍʌ= 07;ﺘﻪ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺗﻮﺟﻪ &= #65169;ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﻧﻪ= ﻓﻘﻄ هوس ﻭﺷﻬﻮﺕ ﻧ@= 401;ﻨﺪ ﺣتی ﺒﺎﻋث ﺗﺤA= 198;ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; هم ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺩﺭﭼﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻨﻴﺴﺖب= 604;که ﺩﺭعزلت ﺳﻠﻮ᥼= 1; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺣﺮج ﻮ ﺍﻳﺮﺍﺩ&#= 65263; ﺒﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﻔ&#= 65166;ل اﻇﻬﺎﺭﺯﻳﻨﺖ = 5191;ﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ (ﻧﻘﺎﻃ = ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍنی تن خود ﺭ= ;ﺍﻣﺨفی ﺒﺮﺍﻃﻔﺎل ﻨﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﮑسی ﻨﻨﻤﺎﻳA= 256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﻃﻔل ﺒﺪﻭ&#= 65253; ﺘﺼﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺴﺎﺋل ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﮑﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭘس ﺍﺯﺳﻠﺎﻣﺖ &#= 65261;ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴرَبّ ﻭ ﻳﺎﻓʋ= 76;ﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺯﻣﺎﻧﻰ &= #65255;ﻮﺑﺖ ( ﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﻴﺎ= ;ﺯ ﭼﻬﺎﺭﻡ) ﮐﻪ ﻣﻌ= نی اﻥ:اﻟﺰﺍﺩ ﻓﻤ= ﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺠﺪّة ﻭﺍﻟA= 170;لغة ﺍﻟتی ﻴﺴﺘﻌﻴA= 253; ﺒﻬﺎ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻋ&= #1604;ی ﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﺑﻪ ﮐﻪ ﻣﻌنی ᥳ= 3;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎل ﻮ &= #65251;ﺴﺎﺋل ﺰﻧﺪکی اﺳﺖ.ﮐA= 258; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﺑامکاﻥ اﻣﺮ ᥾= 1;نَهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﻣﺒﺪ&= #65259;ﺪ ( ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪگ&= #1740; ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ا&#= 65253; ﺸﺮطی اﺳﺖ ﮐﻪA= 203;ﺎﻟک ﻤﻨﮑﺮ ﺍﻥ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻘﺒ&#= 65248;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198; ﺯﻧﺪکی ﻮ ﺍﻃﻔ= 5166;ل ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﮑA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﺳﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍ&#= 65173; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ &= #65187;ﺪّ ﺍﻗل ﺰﻧﺪﮔﻰ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟِﺪّﻩ ﺑ= 5198;ﻭﺯﻥ (ﻋِﺪّﻩ) ﻫﻤﺎﻥ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﺩ= 5203;ﺘﺮسی ﺠﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 5261; ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻴ&= #65166;ﻓﺘﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻭﺷفع = 5262;ﻫﻤﻨﺸﻴﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻌʋ= 98;ﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ (ﺑلغة )ﻳﺎ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﻠﻮغ ﻮﺭﺳﻴﺪ= 5253; ﺪﺭﺳﻥ ﻮ ﺳﺎﻝ ﻭ= ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺑﻠﻮغ ﻮﺭﺳﻴﺪ= 5253; ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ جِدّیت ﻮ ᥷= 9;ﻣﺎﻥ کاﻓﻰ ﺑﺎﺯ ﮔﺎ= 607;ی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ نمی ﺮﺳﺪ) ﻭﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻣﺎعلی اﻟﻤﺤﺴﻨﻴﻥ ﻤ= 5253; ﺴﺒﻴل ﮐﻪ ﺑﺮ᥽= 1;ﺤﺴﻨﺎﻥ ﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭ ( ﻭﻳ= ﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ کنند᥽= 7; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﺗﺰﮐﻴﻪ ) ﺭﺍﻩ ﺩ= ;ﻳﮕﺮﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ (= ﺟﺰسلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ) ﭘ= س ﻫﺮکَس ﻧﺘﻮﺍʌ= 55;ﺴﺖ ﺍﻧﻔاق ﺰﻧﺪگ®= 0; کند ﻋﺬﺭﺵ ﻣﻘA= 170;ﻮل اﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;ﻩ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ&= #1587;لوک الهی ﺒﮑلی ﻨﭙ= ;ﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻟﺰﺍ= م الهی ﺒﺮﻫﺮکَ= س ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎئی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ حُجَّت= ﻭﺍﺗﻤﺎم حُجّت ﻭﺩﻟﻴل= ﻤﺤﮑﻮﻣﻴﺖ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ (ﺭﺍﺣﻠﻪ) ﻭﺳﻴ= ;ﻠﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ حَ= 580;ّ ﻮ ﺟﻬﺎﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻄ ﮑﻌﺒﻪ ﻭمَکّه= ; ﺑﻠﮑﻪ حَجّ اﮐﺒﺮحق&= #1617; الهی ﺪﺭ ﻗﺎﺋ = 5; ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ) ﻭ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎﻣﻌﺬﻭA= 197; ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﻋﺬﺭ ﻓ= ;ﻘﺮﺍ ﮐﻪحَقّ لاﺯم اﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻗﺴم= 578;ی اﺯ ﻣﺎل اﻏﻨﻴA= 166; ﺍﺳﺖ. (ﭼﻪ ﭘﺮﺩﺍ= ;ﺧﺖ ﻣﺘﻤﮑﻨﺎﻥ ﺒﻔ&#= 65240;ﺮﺍ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮑ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ آغاز A= 235;ﻘﻴﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ (ﺧﻮ= ﺩ ﻓﻘﺮﻯ) ﺭﺍ ﭘﺬﻳ= ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﻪ ﺳ&= #65166;ﻟک هم ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺯﻧﺪگی اﻧﻬﺎ A= 197;ﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﺎﺯ ﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺻﺮﻑ ﭙﻴﺮ&= #65261;ﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻠﻔﻘﺮاء اﻟﺬﻳﻥ اﺣﺼﺮA= 261;ﺍ فی ﺳﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎنی ﻔﻘﻴﺮ= (ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ حَقّ ʋ= 94;ﺭ ﻣﺎل اﻏﻨﻴﺎ) ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ(ﺻﺒﺮ ﺩﺭ حَجّ ﮑﻌﺒʌ= 58; ﻭﻳﺎ ﺟﻨگ ﻮﺟﻬﺎﺩ ﺟ&#= 65256;ﮕﻰ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺧﻮﺩ ﺩﺭ A= 251;ﺤﺎﺻﺮﻩ عزلت ﺳﻠﻮکی ﺨ= ;ﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﺗﻀﻴﻴﻘﺎﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻓﻘﻴﺮ ﺗﻨﻬ&= #65166; سالک الهی اﺳ&#= 65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻋﻔﻮ ﺍﻳﻥ &= #65236;ﻘﻴﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺗﻮﻓﻴق سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺎﻣﻴ&#= 65253; ﺰﻧﺪگی عاﺩﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻬﺪ ﻭ ﺗ= ﻠﺎﺵ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻔﻘﺮﺍ ﻣﮑ&= #65248;ﻒ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺭﻯﮑﻪ ﻧﺎ= 5175;ﻮﺍﻥ ان هستند ﻧﻤﻴ= ﺒﺎﺷند. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧم= 40; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺑﺎﺭﻩ (ﺳﺒﺐ ﻣﻬ= ﻴّﺞ): ﻔﻬﻮ ﺍﻟﻨیّة &= #65165;ﻟتی هی ﺪﺍعیة ﺍﻟᥴ= 6;ﻧﺴﺎﻥ ﺍلی ﺠمیع اﻟﺎ= ;ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺣﺎﺳّﺘﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻘﻠﺐ ﻓﻤﻥ ﻔﻌل ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻭﮐﺎﻥ ﺒﺪﻳﻦ ﻟ&= #1605; ﻴﻌﻘﺪ ﻗﻠﺒﻪ ع&#= 1604;یّ ﺬﻟﻚ ﻟم ﻴﻘﺒل اﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺼﺪق اA= 247;ﻨﻴّﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴّﺖ ( A= 261; ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺍﻧﮕﻴ&= #65200;ﻩ ﻭﻣﺤﺮک ﻮﻣﺸّA= 262;ق اﺳﺖ) ﮐﻪ ﺩﻋﻮﺕ و ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ه ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺗم&#= 1575;م ا ﺎﻓﻌﺎل اﻭ ﺍ= 5203;ﺖ.(ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻔﮑﺮ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ = ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩکی ﻨﺎﺧA= 262;ﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﺒﺐ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻮ = ﻣﺤﺮک هماﻥ ﺬﺍﺕ ﻭ ﮊ= 5255;ﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻗﺪﺭﺕ &= #64400;ﺸﺶ الهی اﻭ ﻭ ﺩﺭª= 5; ﻮﻓﻬم اﻭ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ &= #65203;ﻠﻮک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ = 80;َمعا ﻓﮑﺮﻭﻋﻘل ﺮﺍ &#= 65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻋﻘل &= #65184;ﺰئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ = 5247;ﺎﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻘﻞ ﺟ&= #65200;ئی ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﻣﻠﺎﻣﺖ ﻭﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻘﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻘﻞ کُ= 604;ّی اﻟﻬﻰ قائم ﻭ᥽= 5;ﻬﺎﻳﺖﻋﻘل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒ= 5198;ﺳﺪ) ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻥ &#= 65256;ﻴﺰ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺍﺳﺖ.( ᥻= 9;ﻠﺐ ﮔﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﺣﺴﺎس ﻣﻴﻄﭙﺪ ﻭﻋﻘل &#= 65196;ﻫنی ﺪﺭ ﻣﻐﺰ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﺬﮐﺮ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﻗﻠﺐ ﺭ&= #65261;حی ﻴﺎ ﻓﻮآﺩ ﮊﻧﺘ&#= 65268;ک ﺮﻭحی ﮑﻪ ﻋﺎﻃ= 5236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ = ﺣس ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻫم ﺘ= 5208;ﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ورزی A= 262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﺳﻠ&#= 65262;ک ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ = (ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ) ﺑﺪﺍﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ ( ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳنی &#= 65262;ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺄثیر A= 197;ﻭﺍنی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #64400;ﺸﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻤﺎ&#= 1606;ی اﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﻭﺧﻴلی ﺰﻭﺩ ﺳ= 614;ﺮ ﺩﺷﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ&= #1587;لوک الهی ﻮﻭﺍﺳﻄ᥽= 8; الهی ﻮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻘﻄ &= #65170;ﺎ ﺻﺪق ﻨﻴّﺖ ( ﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎ ﻋﻤل ﻮ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺻﺒﺮﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺑﻴﺪ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻓﮑﺮ= ﻭ ﺭﻭح ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺎﻭﺭﺩ) ﻮﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻥ ﻤﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﺒﺎﻓ= ;ﻮﺍﻫﻬم ﻤﺎلیس فی ﻗﻠ᥾= 2;ﺑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻋﻠم &= #65170;ﻤﺎﻳﮑﺘﻤﻮﻥ ﺒﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ʃ= 80;ﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل (ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ) ﺍ= ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭﺩل ﻤﺨفی کž= 5;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﺭﻭﺣﻰ = ﻫﺮ ﺷﺨﺺ مُدّعی ﺒ= ;ﺎﻣﻮﺭالهی ﻮﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺴﺒﺐ بی ﺒﻬﺮﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻥ ﺨﻴلی اA= 227;ﻤﺎل ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5203;پس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻃ&#= 65198;ﻳﻘﭙﻴﺎﻣﺒﺮʌ= 05; ﺑﻤﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺍ= 5267;ﻥ ﺘﻮﺑیخ ﺮﺍ ﻣﻴ= 4401;ﻨﺪ (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭﺣﺎل اﻭم کž= 5;ﺩﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ هستند= ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﻔﺎق ﻮ ﺩﻭ ﺭﻭ&= #1574;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻮٴﻤA= 256;ﻴﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﻭﻣA= 212;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻤﻌﺎﻳﺐ &= #65261; ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﮐ= ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻳﺎ ﺍ᥾= 7;ّﻬﺎ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮ&#= 65165; ﻟم ﺗﻘﻮﻟﻮا ﻣ= 5252;ﺎ ﻟﺎ ﺗﻔﻌﻠﻮﻥ ا</= b>ﻯ کساﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳʌ= 52;ﺎﻥ اﻭﺭﺩﻩﺍﻳﺪ (ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ &#= 65261; ﺑﺎﻭﺭﻯ عملی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻭﺍﻭم ﻮسلوک الهی ﺪﺭ ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻬ&= #65194;ﺍﻥ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﭼﺮﺍ = ﻣﻄﺎﻟبی ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺪﺍﻥ عمل ﻨﻤﻴﮑﻨﻴʋ= 94; (ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺪﻭﻥ اﻧﺠﺎم عملی ﺘﻌﻬﺪ ﺩʋ= 97; ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋمّ = 575;ﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮ ﻳﺎ ﺍ&#= 65251;ﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺘﻨﺎع ﻮﺩﻭﺭﻯ کرﺩﻥ = 5261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻋﺸ&#= 1602; ﻮﺭﺯﻳﺪﻥ ﺒﻮﺍ&#= 65203;ﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ)ﺍﻣﺎ ﺍﮔ&= #65198; ﺸﺨص ﻘﺎل ﻘﻮﻟ= ﺎ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺪ فی ﻘ&#= 65262;ﻟﻪ ﺩﻋﺘﻪ ﺍﻟﻨیّ= 77; ﺍلی ﺘﺼﺪﻳق اﻟﻘﻮA= 245; ﺑﺎﻇﻬﺎﺭ اﻟﻔ= 5228;ﻞ ﻭﺍﺫﺍ ﻟم ﻴﻌﺘ&#= 65240;ﺪ ﻟم ﻴﺘﺒﻴّﻥ ﺤ= 5240;ﻴقة ﻭ ﻗﺪ ﺃﺟﺎﺯ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﺻﺪق اﻟﻨﻴّﻪ A= 261; ﺍﻥ ﮐﺎﻥ اﻟﻔﻌ&#= 1604; غیر ﻣﻮﺍﻓق ﻠʌ= 60;ﺎ ﻟﻌﻠّﻪ ﻣﺎنع A= 268;ﻤنع اﻇﻬﺎﺭ ﺍﻟﻔﻌ= 604; ﻔﻴﻘﻮﻟﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﻣﻥ ﺍکُرِه ﻭ᥻= 9;ﻠﺒﻪ ﻣﻄﻤﺌﻥ ﺒﺎﻟﺎ&#= 65267;ﻤﺎﻥ که ﻗﻮل ﻤﻴﺪﻫ= ﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﻮل ﺨﻮﺩ = ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭ= ;ﻓﮑﺮ ﻭﻣﺤﺮک ﺪﺭﻭن= 40; اﻭ) ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺘﺼ&= #65194;ﻳق هرﮔﻔﺘﻪ ﻭﺍﻇA= 260;ﺎﺭ ﺍﻥ ﺒﻔﻌل ﻤﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. (ﻗﻮل ﺒﺎﻋﻘﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻔﻌل ﻮ&#= 65227;ﻤل ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺑ&= #65268;ﻨﺶ ﺍﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﺍﺷ= ;ﮑﺎﺭﺷﺪﻥ ﻮﻗﺎﺑل ﺒﻴﻨﺶ &#= 65261; ﺑﻴﻨﺎئی ﻤﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197; ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﺼ= 5166;ﺩق ﺒﺎ ﺣُﺴﻥ ﻨﻴﺖ &= #65261; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ &= #65183;ُﺴﺘﻦ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪ&#= 1602; ﻨﻴّﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻮ&#= 1604; ﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻓﻌل ﺮﺍ ﻣﻮﺍف= 602; ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کند ﻭﻋﻠتی ﻤᥴ= 6;نع اﺯ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺎ&#= 65251;ل ﻔﻌل ﺸﻮﺩ (ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺪﺭﺳتی ﻘﻮل A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﻌل ﺒﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺪﺭﺿﻌ&= #65234; ﻓﻌﻞ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭﺟﺎ &= #65199;ﺩﻥ ﻤﻴﺰﻧﺪ) ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺼﺎ&#= 65187;ﺒﺎﻥ علت ﻣﻴﻔﺮﻣﺎʌ= 67;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎنی ﻤﺠ= 5170;ﻮﺭ ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﺭﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65193;ل اﻳﻤﺎﻥ ﻮﺍﻃﻤ= 5268;ﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﮕﺮ ﮐ= ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻓ= ﺸﺎﺭ ﻭﻣﺎنعی هستن&= #1583; ﻭلی ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ ﻤﻄﻤﺌﻥ ﻤﻴﻴﺎ&#= 65169;ﻨﺪ ( ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭل&= #1740; ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198; ﺟﻨﺒﻪ ﺍﻳﻤﺎن= 740; ﻮﻋﺸق ﺪﺍﺭﻧﺪ &#= 65261;ﮐﻤﺘﺮ ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺠﺴﻤﺎنی ﻤﻤﮑA= 253; اﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ &= #65197;ﻭح ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم الهی ᥵= 0;ﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65235;ﺮﻣﻮﺩﻩ ﻟﺎﻳﻮﺃﺧﺬﮐم = 575;ﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻐﻮ فی ﺃﻳ= 5252;ﺎن ﻮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﮐﻠﺎم ﻠﻐﻮعل®= 0;ّ ﺭﻏم اﻳﻤﺎﻥ ﻮ &#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﻓﺸﺎﺭ ﻭﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﻴﻤﺎ&#= 65253; ﭽﻴﺰﻯگفتند ﻭ= ; ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻳ= 5194; ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ ﻭ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ) ﻭقُ= 585;آن ﻮ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭحد= 740;ث ها ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩ= 5247;ﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻠ&= #65168; ﻣﺎﻟک ﺤﻮﺍس ﻭ= 5175;ﺼﺤﻴح کننده ﺍﻓﻌﺎل= ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻗﻠﺐ ﻓﮑﺮﻯ که زﻣﻴﻨﻪﺍﻯ اﺯ = 4344;ﺎکی ﻨﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ = ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺗﺼﺤﻴح کند ﺑʋ= 66;ﻃﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65194; (ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﺼﺪ ﻧﻴّﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ. ﻭ ﻓﻌل ﻨﺎﻗﺺ ﺍ&= #65199; ﻣﺤل ﻨﺎﺗﻮﺍن= 40; ﻮ ﻓﺸﺎﺭﻋﻤل کاʌ= 51;ل ی ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘﻨج ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﭘ&#= 65256;ج ﺸﺮﻃ لاﺯم ﺪﺭ= 87;لوک الهی ﮐﻪ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ ﻫﻴچ ﺮﺑطیّ ﺒʋ= 66;ﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻘﺸﺮﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ ﻣﺴﺎ&= #65247;ﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮ= ﻳﺾ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. (ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻄ ﻔﻘﻄ= سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻯ ﺘ&= #65252;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ&#= 65194;ﺍ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺃA= 251;ﺮ ﺍﺯلی اﻟﻬﻰ ( ﮐ&#= 65254; ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺸﻮ&= #65193; ﻭﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮ ﺭﺍ ﺑﺘدﺭﻳج ﺪ= 5197; ﺗﻤﺎم ﺘﮑﺎﻣﻠ= 5166;ﺕ ﺍﻧﻮﺍع اﻧﺠﺎA= 249; ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺑ= ;ﺸﺮﻳﺖ ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺳﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65169;ﺼﻔﺎﺕ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل است ﮐﻪ تجلّی = الهی ﻘﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻭ&= #65205; ﻣﺤﻤﺪ و ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎ = ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺭﺯﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎ &= #65191;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻭ= 5175;ﻌﺼّﺐ ﻭﺣﺰﺏ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ = ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺬﻫبی آخوند&= #65259;ﺎﻯ ﺠﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺭ&= #65193;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺍﻳﻥ ﭙﻨج ﺸﺮﻃ &= #65194;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ جَمع ʌ= 08;ﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﮐﺎﻣل او ﺑﻮﺩ ﮐﻪﻋﻤ= 604; کند ﻫﻤﺎﻥ گو᥽= 5;ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻨ= ﺪﻩﺍﻯ (ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭﺑﻨﺪگی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ= 5262;ک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻧ= ﻘﺺ ﻭﺧﻠل ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺍﺯ ﺍﻭ&= #65203;ﺎﻗﻄ اﺳﺖ (ﺑﺎﺯ ﻣﻌن&#= 1740; ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬم اﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣتی ﻨﺎﺑﻴ= 5256;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﺎ&#= 65267;ج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﻤﺬﻫﺒﻰﺍﻋمّ = 75;ﺯ ﺳنّی ﻮ ﺷﻴﻌﻰ = 5261;مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ که ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻮA= 247;ﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﻧﺒ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ ﺸﺮﺍﻳﻂ ﮐﺎﻓﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯهر ﻗﺪر ﺗﻮﻓﻴق ﺴ= 5248;ﻮکی ﻴﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭ ﻣﺮ&#= 65193;ﻥ ﺒﺎ (ﻧﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎ= ﻧﻰ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺸﺮک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻭ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﭽﻨﺎﻥ مسخ کنی= ;م ﮐﻪ ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﻤﻮﻥ ﻮﺧﻮک ﺒﻬﺘﺮﻳ= 5253; ﻤﺴخ جهنمی اﺳ= ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65165;ﻧﻮﺍع ﻘﺒل اﺯنوع بشری ﻫﺴﺘﻨﺪ. A= 165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪ ق&#= 1615;رآن: اﻣّﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪ = ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ علیّ الاﺧﺘﺒ&= #65166;ﺭ ﻭﺍﻟﺒﻠﻮﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺳﺘﻄﺎعة ﺍﻟتی ﺘجَمع ا= ﻟﻘﻮﻝ ﺑﻴﻥ اﻟﻘﻮﻟﻴ= 5254; ﻓﮑثیر اﻣﺎ ﺩ&= #65247;ﺎﺋل ﻤﺎ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ق&= #1615;رآن ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺧ&= #65176;ﺒﺎﺭ ( ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ ا= ﻟﻬﻰ ﺩﺭ(ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ)= ﺍﺯﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺍ&= #65251;ﺘﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ مُد= 17;عی ﺴﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی هنوﺯ ثاﺑﺖ ﻧᤨ= 1;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ = ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʋ= 99;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻄﻮع ﻮﺍ&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺍﻟﻬﻰ) ﮐﻪ ﻗﻮﻝ ﺑﻴﻥ ﻘ= ﻮﻟﻴﻦ (ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻦﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ) ﺭﺍ= ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﺩﺭقُرآن ﻔﺮﺍ= ;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ = ﻭﻟﻨﺒﻠﻮﻧّﮑ&= #1605; ﺤتی ﻨﻌﻠم اﻟʌ= 52;ﺠﺎﻫﺪﻳﻥ ﻤﻨﮑم ﻮ ﺍﻟﺼﺎ&#= 65169;ﺮﻳﻦ ﻭﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎ&#= 65197;ﮐم ﺸﻤﺎ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ = ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﻚ) &#= 64380;ﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺩﺭﺗﻨگی ﻘﺮ= 5165;ﺭﻣﻴﺪﻫﻴم که می ﺪﺍﻧﻴﻢ (= 5175;ﺎ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻴﻢ ﻭﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﮔﺮﺩ&= #65267;ﺪﻳﻢ) ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک ا= 5199; ﺷﻤﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ)= ﻣﺠﺎﻫﺪ ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ ﻭﺻﺎ&#= 65193;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧ&= #65170;ﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺘﺒﺎ&= #65197; ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤ&#= 65166; ﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ= ﻪ ﻭﻣﺼﺎﻳﺐ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒلی اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﺳﻴﻠ= ﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّ ﺎﺑﻠﺎﻳ= 5166;ﻯ الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʌ= 51;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ = 5261;ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ᥾= 3; ﺒﻌﺪﻯ ﻮجَهَن= ;ّمی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﺳﻨﺴﺘﺪﺭﺟﻬم = ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤ&#= 65262;ﻥ ﻤﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ A= 193;ﺭﺟﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺍﻧﺪ&#= 1705; اﻧﺪﻙ ﺑﻌﻘﺐ ﻭ &= #65193;ﺭﮐﺎﺕ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ ﮐﻪ خ&#= 1608;دشان همان ﺮﺍ ﻧﻤﻴʌ= 36;ﻬﻤﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ= ﻭﻣﻘﺎم ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻤﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ) ﻮﻳﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺃﻟم ﺃﺣﺴﺐ ﺍﻟ= ;ﻨﺎس ﺃﻥ ﻴﺘﺮﮐﻮﺍ ﺃ&= #65253; ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺃﻣﻨ&#= 1617;ﺎ ﻭﻫم لا ﻳﻔﺘﻨA= 262;ﻥ ﺍﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﺨ᥾= 8;ﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5267;ﻢ ﻭلی هرﮔﺰ ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ( ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ= ﻫﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫ&= #65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺴﺎ= 5247;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ) = ﻭقُرآن ﻔﺘﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﻤﻌ&= #1606;ی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯ&#= 65251;ﺎﻳﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ﻮﻣᥴ= 6;ﺳﻠﻴﻤﺎﻥﺮﺍ(ﻫ= ﺮﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﻫ&= #65198;ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺍﺯ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻘﺒلی ﻮ ﮐﻨﻮن= 40; اﻭ) ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #65261;ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻮﺍﮔﺎﻩ ﺷ&= #65194;ﻳﻢ) ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﺼﻪ ﻣ= ﻮسی که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻓﺎﻧّﺎ ﻗﺪ ﻓﺘ= ;ّﻨﺎ ﻗﻮﻣک ﻤﻥ ﺒﻌﺪ&#= 65241;ﻭﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴﺎﻣﺮﻯ که = ﻣﺎ ﻗﻮم ﺘﻮ ﺭﺍ (ﺍﻭ= م کنندﮔﺎﻥ ﻄﺮ᥾= 7;ﻘﺖ ولایت ﺗﻮﺭﺍ) ʋ= 69;ﻌﺪﺍﺯ ﺗﻮ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓ= ;ﺘﻥ ﻤﻮسی ﺒﮑﻮﻩ ﻭ= 5187;تی ﻴپسﺍ ﺯ ﻭﻓﺎﺕ &#= 65251;ﻮﺳﻰ ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ) ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ&= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ. = ﻭلی ﺴﺎﻣﺮﻯ (آخونž= 3; ﻗﺸﺮﻯ اﺑﻠﻴس ﻭﻳﺎ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻥ ﻧﻔس ﻭﻳﺎ ﻫﺮ(ﺳ&= #1614;ﻤَﺮ) ﻭ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن &= #65262;ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ) ﺗﻮﺍﻧﺴ&= #65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻩﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮ&#= 1587;ی که ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍ= ﻥ هی اﻟّﺎ ﻓﺘﻨʋ= 76;ک اﻳﻥ ﺠﺰ ﻓﺘﻨ᥽= 8; ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻳﻌنی ﺠﺰ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺶ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻤﺎ= م ﺘﻤﺎم اﻳﻥ اﻳA= 166;ﺕ ﺑﺎ ﻫم ﻤﻘﺎﻳﺴ&#= 65258; ﻭ ﮔﻮﺍﻩ ﻳﮑﺪﻳ&= #64405;ﺮ هستند (ﺑﺮﺍﻯ = 5;ﺧﺬ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; عقلی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی غیر ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺭ قُرآن ﻮﺟ᥾= 2;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃ به (ﺑﻠ&#= 65262;ﻯ ﻴﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ) ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﻔﻴﻤﺎ ﺁﺗﺎﮐم</b= > ﺘﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﭽ&= #65258; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺘﺎﻥ &= #64345;ﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﺍﺯﻣ&#= 65166;ﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻳﺎ ﺍﺯ= ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺸﻤﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ثمّ ﺼﺮﻓﮑم عنها ﻠﻴﺒﺘﻠ᥾= 8;ﮑم ﻮ ﻳﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺮA= 165; ﺍﺯﺷﻤﺎ ﻣﻨﺼﺮ&#= 65233; ﻭ ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ= ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ (ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭﺭف&= #1593; ﺒﻠﺎ ﭼﻪﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﮐﺮﺩ)ﻭ ﻳﺎﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﺍﻧّﺎﺑﻠﻮﻧﺎ&= #65259;م کما ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃA= 211;ﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠنّة ﻭﻣﺎ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #64400;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎ&#= 65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. (ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻤﻮﻓقد ﺪﺭﺳﻠA= 262;ﻙ ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻬﺸﺖ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&= #65267;ﺪ ﺧﻠق اﻟﻤﻮﺕ ﻭ= ﺍﻟﺤﻴﺎة ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮگ ﻮﺯﻧﺪگیʋ= 98;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ اﻓ= 5198;ﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳ&= #65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺪﺍم ﺒﻬﺘﺮﻋ= 5252;ل ﻤﻴﮑﻨید (ﻭسل = 8;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮﺯ&#= 65255;ﺪگی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﻌ&#= 1604;ی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح &= #65236;ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨ&#= 65262;ﻥ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺍﻧﻮ= 5165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍع ﻨﺒﺎ= 578;ی ﻮﺣﻴﻮﺍنی عبو= ;ﺭﺗﮑﺎﻣلی کرﺩﻩ ﻭﻫﺮﺑﺎA= 197; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻣﻄﺎ&#= 65169;ق کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺩﺭﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق = 5170;ﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ&= #65267;ﺖ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻫﻤ@= 381;ﻨﺎﻥ ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65199; ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻮعی A= 262;ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺯﻳﺒﺎئی جسم= ; ﻮتَقرُّب الهی ﺒﺮﺳﺪ. ( ﺃ&#= 65187;ﺴﻥ عملا) ﻋﻤل ﺘﺤʌ= 04;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﻭح و تکامل ﺪﺭسل&= #1608;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮکَس ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻨفس اﻟﻮﺩﻩ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺧﻮﺏﻭ ﻧﻴک ﺒ&= #65194;ﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻭﺍﺫﺍ ﺍﺑﺘلی = ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﺮﺑّﻪ ﺑﮑﻠﻤﺎ= 5173; ﻭﭼﻮﻥ رَبّ ﺍ&= #65169;ﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻠﻤ&= #65166;تی ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﻣﺒ&= #65176;ﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ. (ﺑﮑﻠﻤﺎﺕ اله= 40; ﻀﻤﻥ اﺣﮑﺎم ﺴﻠﻮﻙ = 5169;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 80;ﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﻧﻬﺎﺭA= 165; ﺑﺎﻭﺭ ﻭ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200;و توسل ﻭ ﺩﺭﺗﺴʌ= 48;ﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻨﻴﺰ ﮐﻠﻤﺎﺕ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﮐﻤﺎ᥼= 5; ( ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺎ &#= 65169;ﺮﻫﻤﻦ) ﭘﺪﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ &= #65170;ﻨﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ یهود زردشتی = 5235;ﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻳ&= #65166;ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮکی ﻤ= 5188;ﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺣﻨﻴﻒ ﺷﺪﻥ = ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء اﻟﻠﻪ ﻟﺄA= 255;ﺘﺼﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻭﻟﮑﻥ ﻠ&= #65268;ﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ </= b>ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﻧﺼﺮﺕ ﻣﻴﺪﺍﺩ ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕ&= #65198; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ.(ﻏﻴ= ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺷﻴﺎﻃﻴنی هست= ;ند ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺻﺒﺮ ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻮ&#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺣﮑﻤﺖ آفرینش= ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آخ= 608;ند ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﺠﺰ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﻴﺎ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺄﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻴﺎﻃﻴ&#= 65253; ﻤﺰﺍﺣم ﻤﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ که ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ= 5252;ﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺎﻧﮑﻪ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻧﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻭﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1594;یر ﻭﺍﺻل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ&#= 1602;ُرآن اﺯ ﺑﻠﺎﻫﺎ ﻫﺴ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤ&= #65228;نی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ&#= 65191;ﺒﺮ ﺷﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;(ﺣتی ﻴﻌﻠﻢ) ﺍﻭ ﻭﺍﺯ= ﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪﻭجَهَ= ;نّم اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﻭﺍﻣثال اﻳﺎ᥵= 3; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺩﺭ قُرآن ﻔﺮᥴ= 5;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺍﻣﺮ ﺍʋ= 91;ﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺑﻌﺒث &= #65261;ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻨﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑﻤ&#= 65174;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺎﺯﻯ ﺪﺭ ﻧﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺃﻓﺤﺴﺒﺘم ﺃﻧ= ّﻤﺎ ﺧﻠﻘﻨﺎﮐم عَ= 6;َثا ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻴʋ= 66;ل کرﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ= 5170;ث ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪفی اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻳﺪ ( ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ هدﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = 5175;ﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ &= #65261; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; کسب ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍA= 191;ﻠﺎقد الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺗʋ= 66; ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻳﻨﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ. &= #65165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﭼﺮﺍ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻨﻤﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﮑﻨﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ= 5175;ﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﮐ= ﻪ ﺷﺨﺺ ﺣتی هرﻣʌ= 62;ﺟﻮﺩﻯ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193; ﻳک ﻮﻳﺮﻭس ﻫﻢ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤگی اﺯ ﺍﺯل A= 176;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠ&= #65258; ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ انواع ﻋﺒﻮﺭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺩﺭ نوع بشری ﻨﻴﺰ= ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭکسب ﮐA= 252;ﺎل رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ.ﻭلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺮﺟیح ﺪﺍﺩﻩ = 5261;ﺩﺭﺳﺖهم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪﺳ&#= 65248;ﻮک ﻮﺗﮑﺎﻣلنوع بشری ﺑﺨﺎﻃﺮ ʋ= 93;ﺍﺷﺘﻥ عقل ﻭﺑﺎﭘﺮﻭʋ= 97;ﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘلی = 75;ﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﻋ&= #65208;ق ﻮ ﺍﺷﻨﺎئی ﻬﺮ= 4380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺎﻓ&#= 65260;م ﻮ ﺍﺩﺭﺍک علت = 08; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ. ﻭﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺪ ﺍ&= #65239;ل ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮع &= #65170;ﺸﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ= ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻫﺴﺘﻴ&#= 65250; ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581; ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻯ ﻮﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧ= 5258; ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺿ= ﺮﺭ ﺧﻴلی اﺯ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﺠﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﺒﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺮﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع فوق بشری ﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺮﻭح ﻮﻧﻔس ﺑﻠ= 4401;ﻪ شاید ﺫﻫﻥ ﻮﺟʌ= 04;م ﻨﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮﻋﺎﺷﻖ شایست= ;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65227;ﻘل ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﺒﻬﺘ&#= 65198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﺍل &= #1606;وع بشری اﺳﺖ ﺑﺪ᥸= 3;ﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﻳﻌن&= #1740; ﺒﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ الهی ﺍﺯﻣﺎﻳ᥸= 6; ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺩﻳﺪﻥ ﺘﺤﻘق ثاﺑﺖ ﻭﺻﺎﺩق کماﻟﺎﺕ ﺩﺭ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﮐسی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﮑ= 5256;ﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261;ﻋﻮﺩ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺎA= 255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺒنوع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺫ&= #65165;تی ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺍﻳﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﺳ&#= 65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ بشری ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﮔﺬﺷ&#= 65174; ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺪﺭ&#= 65165;ﺯ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﻧ&= #65262;ﺍع فوق بشری ﺗﮑﺎ= ﻣال ارﺍﺩﻯ نوع بشری ﻔﻌﻠﻰ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﻥ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺷﺮﻳﻔ&= #65176;ﺮﻳﻥ ﻨﻮع اﺳﺖ ﺍﻧﺠ= 5166;م ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭشای= 83; ﺑﺎ ﺭﻧج ﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘ&#= 65198;ﻯ ﭼﻮﻥ ﻤﻴﻤﻮﻧﻬ&#= 65166; ﺩﺭﻣﺤﺒس ﺟﻨﮕ= 5248;ﻬﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﻧ&= #65268;ﺰاﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﻨﺪ) اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ= 5236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺯ ﻗﺒل هم ﻤﻴﺪﺍA= 255;ﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ <= b>ﻭﻟﻮ ﺭﺩّﻭﺍﻟﻌﺎﺩA= 261;ﺍ ﻟﻤﺎ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮʋ= 93;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﻫﻤﺎﻥ کارﻫﺎ A= 197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭنَ= 607;ی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﻧﺪ ﻭلی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻭﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﮐﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮ= ﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻋﺪ&= #1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ل ﻮﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳک ﻔﺮﺻ&#= 65174; ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺍﺯ &= #64400;ﺠا ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑ= ﻮﺩﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﺯﻃ&= #65198;فی ﺘﺎ ﻭﻗتی گنا᥽= 7; ﻭﺧﻄﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ هم عاﺩﻟﺎﻧﻪ ʌ= 55;ﻴﺴﺖ) ﻭﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ = ﺍﻳﻦ ( ﺑﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ= ; ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺠA= 260;ﻨم ﺠﻬﺎﻥ) ﺑﺪﻭﻥ ﺪ= ﻟﻴل ﻮﻋﻠﺖ ﺍﺗﻤﺎﻡ &= #65188;ﺠﺖﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺎ &= #65197;ﻭﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﻟﻮ= ; ﺍﻧّﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨﺎﻫم ﻟ= 5268;ﻌﻠّﻤﻬم عدﻟﻪ ﻭﻟﺎﻳﻌA= 196;ّﺑﻬم اﻟّﺎ ﺑحَجّة = ﺑﻌﺪ ﺍﻟﻔﻌل اگرﻣ&#= 65166; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 1578;یم ﺁﻧﻬﺎ ﺮﺍﺟﻠﻮ&#= 65175;ﺮ( از ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ) ﻣ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕکیم ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮔﻔﺖ <b= >ﻭﻟﻮ ﺃﻧّﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨ= 5166;هم ﺒﻌﺬﺍﺏ ﻣﻥ ﻘﺒ&= #65248;ﻪ ﻟﻘﺎﻟﻮﺍ ﺭﺑّ= 5256;ﺎ ﻟﻮﻟﺎ ﺃﺭﺳﻠﺖ &= #65165;ﻟﻴﻨﺎ ﺭﺳﻮﻟﺎ ﺧﺪﺍ᥾= 7;ﺎ ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ = ﺭﺳﻮلی ﻨﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ ﮐ&#= 65258; ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﮔﺎﻩ ﺍ= ﺯ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻰ = (ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﻓﻬ&#= 1605; اﻣﻮﺭ الهی ﺮᥴ= 5; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ &#= 65252;ﻤﮑﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻧ= ﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣل ﺠﻮ ﻭ&#= 65203;ﺎﻟک ﻮشاهد ﻣﻮﺭﺩ ʌ= 55;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻳﻢ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻣ᥺= 8;ﺬّﺑﻴﻦحتّی ﻨﺒﻌث ﺭﺳﻮﻟﺎ </= b>ﻭ ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰﻋﺬﺍ&#= 65167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐس= 740; ﻨﻤﻴﺪﻫﻴﻢ ﻣﮕ&#= 65198; ﺍﻧﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺭ&= #65203;ﻮلی ﺮﺍ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﻴﻢ ( ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪﻫﺎ ﻭﭘ&#= 65268;ﺮکامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺴﺘﻌﺪ &#= 65261; ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65261;ﺵ ﺍﻭﻳس ﻗَﺮَﻥ A= 194;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﮐﻪ ﺣت= 740; هرﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻴﺮﺩﺭﻋﺎﻟﻢ &#= 65251;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺑﺪ.ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤ&#= 64405;ﺎﻥ اﻳﻦ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ &#= 65197;ﺍﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺪA= 197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﻮ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ &= #65193;ﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺗﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴﻢ. ﻭﻳﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ &= #65191;ﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻤﻴﮑ&#= 65198;ﺩ. ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻳﺎ ﻣﺎ شایس= 8;گی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65268;م ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. = ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﮑﺎﻣل = 575;ﺭﺍﺩﻯ ﻮﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺠﺎ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مُر= 6;ّی اﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل عمیق ﺮﻭحی ﻮﺍ= ;ﺑﺪﻯ ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻧ&#= 65262;ﺍع فوق بشری ﺑﺎﺷ= ﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی A= 212;ﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻋﻘل ﻮ&= #65235;ﻬم ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65165;ﺩﺭﺍﻙ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎﮐسی اﻟﻒ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻣ&#= 65262;ﺯﺩ ﺣﺮﻑ ﺑاء ﺮﺍ ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ. ﻭ ﺗ= ﻤﺎم اﻣﻮﺭ ﺩﺍﻧﺴﺘ= 5256;ﻰ ﭼﻮﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺗﺮ &= #64344;ﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ هم ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻤﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨ&#= 65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع بشری ﻣﻌﻤﻮﻟ᥾= 4; ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺴﺎﺩﻩ ﻭ ﻧﻮﺭﻣ&= #65166;ﻝ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﺒﻮﺭ&#= 65251;ﺤال گوﻧﻪ ﻋﻘلی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ مَشیّت= ; الهی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65199; ﺑﻬﻤّﺖ ﺷﺨصی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌ&#= 65194; ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺭُﺳﻠﺎ ﻣﺒﺸّ&= #65198;ﻳﻥ ﻮ ﻣﻨﺬﺭﻳﻥ ﺮʌ= 03;ﻮﻟﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺒﺸّ= 5198; ﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65187;ﻘﺎﻳقی که ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳ&#= 65198; ﺩﺭنمی اﻭﺭﻳ᥽= 0;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﻄﺎ&#= 65197; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﻔ&= #65260;ﻤﺎﻧﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ = ﻧﮑﻨﻴﻢ ﺑﭽﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻤﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻳﻢ. &= #65175;ﺎ شاید ﺍﺯ ﺗﺮس ž= 7;لوک الهی ﻮﺧﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺒحَ= 602;ّ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﻓ&#= 65176;ﺎﺭ ﻧﻤﻴﺸﺪﻳﻢ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻳک ﻤﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاﺩﻯﮐم ﺴﻮﺍʋ= 93; ﺗﺮ ﻭکم عقل ﺘﺮﺑᥴ= 6;ﺷﺪ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﺨﻄﺮ&#= 65165;ﺕ جَهَنّمی ﻮﻋ&#= 65196;ﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻴﺖ ﻭ توحّش ﻭ ﺳﺮʋ= 91;ﻮﺩﻯ ﮐﻨﺘﺮل ﻤﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ.ﻭ شایسته ﻫﺪﺍﻳ= ﺖ ﻭﺭﺍﻣم ﺸﺪﻥ ﻮ&#= 65165;ﻫل گرﺩﻳﺪﻥ ﻤﻴﺎA= 235;ﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاﻗلﺘﺮ ﺷﻮﺩ = 78;طمیع اوﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ A= 261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺪ&= #65233; ﮐﺸﺎﻧﻴﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺍﻗلیتی اﻧﺪک= هستند ﮐ ﻪﻧﻪ ﺗﺮس ﺍﺯ&= #1580;َهَنّم ﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻧﻪ ﻃ&#= 65252;ﻊ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺷﺪﺕ ﻋﻘل ﻮﺗ&#= 65228;ﺠﺐ ﻭﻋﺒﺮت هاﻯ اʌ= 55;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮﺧﻮ&#= 65193;ﺵ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻥ اﻭﺑﺮﺍ= 5263; ﭙﺮﺳﺘﺶ ﻭتَقž= 5;ُّب ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ عبادت کنند ﻭ &= #65247;ﺬﺍ بغیر ﺍﺯ ﺑﻬﺸʋ= 76;ﻬﺎﻯ اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﻟﻘ= ﺎﻯ اﻣﺮﻭﺯﻯ ﻤﺮﺍ= 5175;ﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ ﺩ= ;ﺭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ.ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻓﺎﻟﺄﺧﺘﺒﺎﺭ= ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﺎ= 5203;ﺘﻄﺎعة ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑA= 260;ﺎ ﻋﺒﺪﻩ ﻭﻫﻮ ﺍﻟ&= #65240;ﻮل ﺒﻴﻥ اﻟﺠﺒﺮ ﻭ &= #65165;ﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﺑﻬﺬﺍ ﻧﻄق اﻟ= 5240;ﺮﺍﻥ ﻭ ﺟﺮﺕ ﺍﻟﺎﺧﺒ&= #65166;ﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺋمّة ʌ= 51;ﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮل ﭙ= س ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺯﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65257;ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣ&= #65220;ﻠﺐ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ق&= #1615;رآن اﻧﺮﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ (ﺍﻭﻡ = ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ= 5260;ﻰ) ﺍﺯﺁل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻭﺍﻫل ﺒﻴﺖ( تنها کاﻥ ﻤﺤﻤ= ;ﺪﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253;) ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧ&#= 65194;. (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﺍﺯﻣ= ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯﺒﺎ ﺧﺒﺮ&#= 65207;ﺪن ﻋﻤلی اﺯﺑﻨﺪʄ= 04;ﺎﻥ عاﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ &#= 65261; ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ= ﺤﺾ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ= ل اﻭ ﺩﺭﭘﻴﺮال = 7;ی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65194;ﻭﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒ&#= 1581;َقّ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺯﮐسی عباﺩتی ﺮﺍ ﻧ᥽= 2;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ بدون ﻭʌ= 03;ﻴﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺣتی ﺸﺮک ﻨ= 5268;ﺰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﭘﺎکی ﻮﺷﻬﻮﺩA= 263; ﮔﻔﺘﻪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻟﻠﻪعلیّ اﻟA= 256;ﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ᥽= 1;ﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﺍﻳﻥ حَقّ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪحَجّ ﺒﻴﺖ ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫ&= #65198;کَس ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎبن= 83; (ﺳﻔﺮ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ ﺳﻔﺮ ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ حَجّ ﺒʌ= 68;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ولای= 8; ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ زنده بمعرفی خداوند و ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴتند ا᥽= 5;ﻬﺎ را ﺑﻴﺎﺑند (ص = 8;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&#= 65259;ﺮ ﮐﺪﺍم اﺯ ﺳﻤﺒ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65165;ﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴتند ﺳʋ= 66;ﻟک ﺒﺎﺷند ) ﻭ ﻧﻴﺰ = ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65204;ﺎﻟﻪ (ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺰ= ﻧﺎﻥ) ﮐﻪ ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ʌ= 68;ﻈﺎﻫﺮﻭﻥ ﻤﻥ ﻨﺴﺎﺋﻬﻢ ثمّ ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ A= 248;ﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻓﺘﺤﺮ&#= 65267;ﺮ ﺭﻗﺒﻪ ﻭﮐﺴﺎ᥽= 5;ﻴﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺰﻧﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﭙس &#= 65175;ﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻳک ﺒ&#= 65198;ﺩﻩ ای را ﺍﺯﺍﺩ ﮐA= 256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺮﺩﻩﺍﻯ اﺯﺍ= 5193; ﮐﻨﺪپس ﺷﺼﺖ ﻓ= 5240;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻃﻌﺎم کن= 83; (ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻴﻥ ﻔﻘﻴﺮ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﻴم ع= 586;ﻟﺖ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻟﻴل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺗﺎ= ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ نَهی اﻧﻬᥴ= 6; ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎﻧﮑﻨﻨﺪ (ﻭﺍ&= #65267;ﻦ (ﻧﮑﺮﺩﻥ) ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﺋ&#= 65264; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴﻤﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ&= #1604;ی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﺎ= 606;ی ﻮﻋﻘلی کافی ﻤ= ;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ ﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮ&#= 65267;ﺸﺘﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ کنترل ﻨﻔس ﺑﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ = 5256;ﻴﺮﻭﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ) ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌنی ﺴ= 5248;ﺎﻣﺘﻰ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش (ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺡ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻭ&= #1605; اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺩ= 5197; (ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴر&#= 1614;بّ) ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺎلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ه= 05; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺴﺮﺳﺨتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﻴک گناﻩ ﮔﺮﺩʋ= 93;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم ا= 5251;ﺮ الهی اﺟﺮﺍ ﮐ᥽= 6;ﺪ. (ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﻭﻃﺎﻟ&= #65168; ﺑﻮﺩﻥ ﺪﺭﮐﺎﺭ &= #65191;ﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮﻫﺮک= 614;س ﮐﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪ ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﻭﻯ ﻤﺤﻀﻮﺭ = ﻭﻣﺎنع گرﺩﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ &= #65261;ﭼﺎﺭﻩﺍﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ ᥼= 7;ﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺤ&#= 65268;لة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺘﺪﻭﻥ &= #65204;ﺒﻴﻠﺎ (ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئی = 5262;ﻫُﺪﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65262;مُربّی الهی ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻮ ﺯﻧﺎ&= #65253; ﻮ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻣﺴﺘ&= #65216;ﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺴﺘﻀ&= #65228;ﻒ (ﺳَرَبّ) ﺧﻮﺩ A= 197;ﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭﺟﺎﻯ اﻳﺮﺍﺩ= 5263; ﺒﺮ ﻭﻯ ﻨﺴﻴﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ&= #65239;ﻠﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.(= ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65261;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭلی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻔ= 4401;ﺮﻯ ﻮ ﺭﻭحی اﻭ ﭼﻨ= 5166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﻳ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯﮐﺎ= 5197; ﺧﻮﺩ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺫﺍﺗﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ ﻭﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی کافی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺗﺎ ﺑﻬﺮ= ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺭﺳ= 5268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺒﻘﻴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸ= 5198;ﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &= #1575;لهی ﺒﺎﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎئم ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5197;ﺳﻴﺪ (ﺳرَبّ ﻓﺮﺍﺭ A= 165;ﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﻯ ﺎﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻇﺮﻑ ﺁﺏ ﺧﺎ= لی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻧ&#= 65258;ﺍﻯ ﺪﺭ ﻋﻮﺍﻟم ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺎﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺧﺎ&= #1604;ی اﺯﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴ&#= 65166;ﺩ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65193;. ﭘس ﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﺎﻣنی ﺠ= 5204;م ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺒ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ ﻗطع اﻥ ﻭﻳﺎ ﺳ= 5204;تی ﺪﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺑ&= #65166; ﺭﺍه ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻌﻮﺍﻟ&#= 1605; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ: ﻮﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤُ&= #65260;لة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻓﻬA= 262; ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤﺘّع ّﺒﻪ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎ= 5253; ﻤﻥ ﺤﺪّ ﻣﺎ ﻳﺠ&= #65168; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮ&#= 1601;ة ﺍلی ﺃجَلّ اﻟ= ﻮﻗﺖ ﻭﺫﻟک ﻤﻥ ﻮﻗﺖ &= #65175;ﻤﻴﻴﺰﻩ ﻭ ﺑﻠﻮغ اﻟﺤﻠ= 5250; ﺍﻟﻰ ﺃﻥ ﻴﺄﺗﻴ&= #65258; ﺃﺟﻠﻪ ﻓﻤﻥ ﻤﺎ&= #65173;علیّ ﻄﻠﺐ ﺍﻟﺤﻖ ﻭﻟ&= #1605; ﻴﺪﺭک ﻛﻤﺎﻟﻪ &#= 65235;ﻬﻮ ﻋلی ﺨﻴﺮ ﺍﻣﺎ= ; ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺁﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ&= #65199;ﻣﺎﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻌﺮﻓﺖ الهی ʋ= 69;ﻴﺎﺑﺪ ( ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ= ;ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮ ﺗﮑﺎﻣ= 604;ی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺻ= 5236;ﺎﺗﻰ) ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ آغ&#= 1575;ز ﺍﻥ اﺯ ﻭﻗﺖ ﺗﺸ&= #65192;ﻴﺺ ﻋﻘﻠﻰ ﻃﻔﻞ ﻭﺑ&= #65248;ﻮغ ﺒﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ = 5175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﮐﻪ ﻣ= ﺮگ اﻭ ﻓﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ( ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟک اﺯ ﻭﻗﺖ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ که ﺩ&#= 65197; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ا= 04;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺟﻠ&= #65260;ﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی اﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) = ﻭﻫﺮکَس ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺮ ﻃﻠﺐ حقّ (ﻭحَž= 0;ّ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒ&= #1581;َقّ اﺯ تجلّیات ﺍ&= #65247;ﻬﻰ) ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮﭼﻪ &= #64400;ﻤﺎل ﻮﻧﻴﺰ ﺩﺭک ﻨﮑ&#= 65198;ﺩﻩ (ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻨ&= #65198;ﺳﻴﺪﻩ) ﺍﻭ ﺩﺭ ﺨﻴﺮ( ﻭﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﻧﻴﻚ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻣﻥ ᥾= 8;ﺨﺮج ﻤﻥ ﺒﻴﺘﻪ ﻣﻬﺎ&= #65183;ﺮﺍ ﺍلی اﻟﻠﻪ ﻭﺭ= ﺳﻮﻟﻪ ﻫﺮکَس ﺍﺯ ﺧﺎA= 255;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭج گرA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻭ ﺭﺳﻮل اﻭ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺧﺮﻭج اﺯ ﺧﺎﻧ&#= 65258; ﺑﻘﺼﺪ ﻋﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺭ&= #65165; ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭ= ﺳﻮﻝ الهی ﺨﻮﺩﺵ ﺩʋ= 97; ﭘﻴﺮ ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺧ= ﺮﻭج اﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳ= 5174; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ = ﺭفع ﻤﻌﺎﻳﺐ ﻭﻋﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎق ﺒﺸﺮ= 5263; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65261;ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﺪﺭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ&#= 65175;ﺎ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺗﺠﻠﻴ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺸﻮﺩ) ﻭﺍ@= 404;ﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی ﺒ= 5192;ﻮبی اﻋﻤﺎل ﺸﺮﻋﻰ (&#= 65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺮﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﻣﻨبع ﺸﺮع ﺪﺭ = 602;ُرآن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍ ﺍﻧﺠ= ﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮﻋﻠ&#= 65174; ﻣﺎنع ﻮ ﺗﻠﺎﺵ &#= 65261;ﻗﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم اﻣﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔل غ= 740;ر ﺑﺎﻟﻎ (ﺑﺪﻭﻥ ﻤ= ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻗ= ;ل ﻠﻠﻤﻮٴﻤﻨﺎﺕ ﻳﻐﻀﻀﻥ ﻤﻥ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻥّ ﺒ= ;ﺰﻧﺎﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒﮕﻮ ﮐ&#= 65258; ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ (ﺯﻥ ﺪ= ﺭ قُرآن ﻮحدیث ها ذِن و ﺳﺎلک= الهی ﻤطیّع ﺪﺭ ﭘﻴʋ= 98; کامل الهی ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ@= 380;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪﺯﻥ ﻤﺤﺴ&#= 65262;ﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﮑم ﺰﻧﺎﻥ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ندﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ = ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ = ﻮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #64401;ﻨﺪ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ هوس ﻭ &#= 65207;ﻬﻮﺕ ﻧﮑﻨﺪﺣتی ﺒﺎA= 227;ث ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﻬﻮﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ هم ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﭼﺎ&= #65193;ﺭ سر ﺑﻮﺩﻥ ﻨﻴﺴ= 5174; ﺩﺭعزلت ﺳﻠﻮ᥼= 1; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺣﺮجی ﻮ ﺍﻳﺮﺍ= 5193;ﻯ ﺒﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﻔ&#= 65166;ل اﻇﻬﺎﺭ ﺯﻳﻨﺖ &#= 65191;ﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ (ﻧﻘﺎﻃ = ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍنی ﺨﻮﺩﺭﺍ = 5251;ﺨفی ﺒﺮﺍﻃﻔﺎل ﻨﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﮑسی ﻨﻨﻤﺎﻳA= 256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﻃﻔل ﺒﺪﻭ&#= 65253; ﺘﺼﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺴﺎﺋل ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻧﮑﺎ&#= 65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭘس ﺍﺯﺳﻠﺎﻣﺖ &#= 65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴرَب¡= 7; ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻤﻬﻠﺖ &= #65199;ﻣﺎﻧﻰ ﻧﻮﺑﺖ (ﺯﺍﺩ ﺍﺳ= ﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﭼﻬﺎﺭﻡ) = ﮐﻪ ﻣﻌنی اﻥ: اﻟﺰ&= #65165;ﺩ ﻓﻤﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺠ&#= 1616;ﺪة ﻭ ﺍﻟﺒَلغة ﺍʌ= 47;تی ﻴﺴﺘﻌﻴﻥ ﺒﻬﺎ &= #65165;ﻟﻌﺒﺪ ﻋلی ﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﮐﻪ ﻣﻌنی ᥳ= 3;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎل ﻮ &= #65251;ﺴﺎﺋل ﺰﻧﺪگی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﺑﮑﻤک آﻥ اﻣﺮ = 5261;نَهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ (ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪگ&#= 1740; ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ا&#= 65253; ﺸﺮطی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5203;ﺎﻟک ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻘﺒ&#= 65248;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198; ﺯﻧﺪگی ﻮ ﺍﻃﻔ= 5166;ل ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﮑA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍ&#= 65173; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ&#= 65187;ﺪّ ﺍﻗلی ﺰﻧﺪﮔﻰ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟِﺪّﻩ ﺑ= 5198; ﻭﺯﻥ (ﻋِﺪّﻩ) ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﺩﺳﺘﺮسی ﺠﺴ= 605;ی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺣ= ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻴﺎﻓﺘﻥ &= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﻭ ﺷفع ﻮﻫﻤﻨﺸ= 5268;ﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻌʋ= 98;ﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺑَﻠﻐﻪ) ﻳﺎ ﺍ= ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻠﻮغ ﻮ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺪﺭ ﺳﻥّ ﻮ ﺳﺎﻝ = ﻭ ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠ&= #65264; ﺑﺎﺯ ﺑﻠﻮغ ﻮﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ جِدّیت ﻮ ﺯﻣﺎﻥ کاﻓﻰ ﺑﺎﺯ ﮔﺎهی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻧمی ﺮﺳﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻣﺎ علیّ اﻟﻤﺤﺴﻨ= ;ﻴﻥ ﻤﻥ ﺴﺒﻴل ﮐﻪ ʋ= 69;ﺮ ﻣﺤﺴﻨﺎﻥ ﻨﻴﮑ&#= 65262;ﮐﺎﺭ ( ﻭ ﻳﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ کننذﻩ ﺳﺎﻟﻚ ʋ= 93;ﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ) ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﺟﺰ سل&#= 1608;ک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ) ﭘ= س ﻫﺮکَس ﻧﺘﻮﺍʌ= 55;ﺴﺖ ﺍﻧﻔﺎق ﺰﻧﺪگ= 40; کند ﻋﺬﺭﺵ ﻣﻘA= 170;ﻮل اﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;ﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ= سلوک الهی ﺒﮑلّی ﻨ= ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻟﺰﺍ&= #1605; الهی ﺒﺮﻫﺮکَ= س ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎئی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ حُجَّت= ﻭ ﺍﺗﻤﺎم حُجّت= ﻭ ﺩﻟﻴل ﻤﺤﮑﻮﻣ= 5268;ﺖ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ (ﺭﺍﺣﻠﻪ) ﻭﺳﻴ= ;ﻠﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ حَ= 580;ّ ﻮ ﺟﻬﺎﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻄ ﮑﻌﺒﻪ ﻭ مَکّ = 7; ﺑﻠﮑﻪ حَجّ اﮐﺒﺮحق&= #1617; الهی ﺪﺭﻗﺎﺋم= ; ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ) ﻭ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎﻣﻌﺬﻭA= 197;ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻋُﺬﺭ ﻓﻘﺮ= 5165; ﮐﻪ حَقّ لاﺯم اﻧﻬﺎ ﺑﺮﻗﺴﻤ= 578;ی اﺯﻣﺎل اﻏﻨﻴʋ= 66; ﺍﺳﺖ. (ﭼﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣ= ﺘﻤﮑﻨﺎﻥ ﺒﻔﻘﺮﺍ ﻳﺎﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﺩﺭآغ= 5;ز ﻓﻘﻴﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﻭ(ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ) ﺭ= ;ﺍﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪﺍ&#= 65255;ﺪ.ﻭﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﻨ= 5170;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪگی = 575;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ کننذ ﺑﺎﺯ ﺍﻏʌ= 56;ﻴﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; هستند ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧ&= #65166;ﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺻﺮʌ= 33; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻠﻔﻘﺮاء اﻟﺬﻳﻥ اﺣﺼﺮA= 261;ﺍ فی ﺳﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎنی ﻔﻘﻴﺮ( &#= 65261; ﺩﺍﺭﺍﻯ حَقّی= ; ﺪﺭﻣﺎل اﻏﻨﻴﺎ)ﻫﺴﺘﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ (ﺻﺒﺮ ﺩﺭحَجّ @= 401;ﻌﺒﻪ ﻭﻳﺎ ﺟﻨگ و ﺟﻬ&#= 65166;ﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﻭ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺩﺭسلوک الهی &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ حصار و ﻣﺤʋ= 66;ﺻﺮﻩ عزلت ﺳﻠﻮکی ﺨ= ;ﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﺗﻀﻴﻴﻘﺎﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻓﻘﻴﺮ ﺗﻨﻬ&= #65166; سالک الهی اﺳ&#= 65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻋﻔﻮ ﺍﻳﻥ &= #65236;ﻘﻴﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺗﻮﻓﻴق سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺎﻣﻴ&#= 65253; ﺰﻧﺪگی عاﺩﻯ᥷= 2;ﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻬﺪ ﻭ ﺗ= ﻠﺎﺵ ﺩﺭسلوک الهی &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻔﻘﺮﺍ ﻣﮑ&= #65248;ﻒ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺭﻯ که ﻧﺎ = 5175;ﻮﺍﻥ اﻥ هستند ﻧﻤﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺑﺎﺭﻩ (ﺳﺒﺐ ﻣُ&= #65260;ﻴّﺞ): ﻔﻬﻮ ﺍﻟﻨیّة &= #65165;ﻟتی هی ﺪﺍعیة ﺍﻟᥴ= 6;ﻧﺴﺎﻥ ﺍلی ﺠمیع اﻟﺎ= ;ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺣﺎﺳّﺘﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻘﻠﺐ ﻓﻤﻥ ﻔﻌل ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻭﮐﺎﻥ ﺒﺪﻳﻦ ﻟ&= #1605; ﻴﻌﻘﺪ ﻗﻠﺒﻪ ع&#= 1604;یّ ﺬﻟﻚ ﻟم ﻴﻘﺒل اﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺼﺪق اA= 247;ﻨیّة ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴّﺖ (ʌ= 61;ﻓﮑﺮﻯ ﻮﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭﻣ&#= 65188;ﺮک ﻮﻣﺸّﻮق اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺗﻤﺎم اﻓﻌﺎل = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ᥻= 6;ﮑﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧ= ﻴﺰﺧﻮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩ&#= 1711;ی ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺴﺒﺐ = ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻮﻣﺤﺮک هماﻥ ʋ= 96;ﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣ&= #65264; ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺸﺶ ا&= #1604;هی اﻭ ﻭ ﺩﺭک ﻮﻓﻬ&#= 1605; اﻭ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ &= #1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 183;ﻤﻌﺎ ﻓﮑﺮ ﻭﻋﻘل ﺮﺍ &= #65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻋﻘل &= #65184;ﺰئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ = 5247;ﺎﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻘﻞ ﺟ&= #65200;ئی ﻤﺎﺩﻯ بشری ﺮʋ= 65; ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻠﺎﻣﺖ ﻭﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻘﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺩﺭﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻘﻞ کُ= 604;ّی اﻟﻬﻰ ﻭﻧﻬﺎﻳ= 5174; ﻋﻘل ﻨﻮع ﺒﺸﺮ= 5263; در قائم ﺒﺮﺳﺪ= ;) ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﻗ= ﻠﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻗﻠﺐ ﮔﻮﺷ= ;تی ﺒﺮﺍﻯ اﺣﺴﺎس = 5251;ﻴﻄﭙﺪ ﻭﻋﻘل ﺬﻫنی ﺪA= 197; ﻣﻐﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺬ&= #64400;ﺮ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﻗﻠﺐ ﺭ&= #65261;حی ﻴﺎ ﻓوآد ﺩﺭ ﮊ= 5255;ﺘﻴک ﺮﻭحی که ﻋﺎﻃʌ= 36;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ&= #65187;سّ ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻫم ﺘ= 5208;ﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ= ﻘﺎﺩ ﻭﺳﻠﻮک ﺒﺎﺷﺪ &#= 64400;ﻪ ﺩﻟﺶ (ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﺎ= ;ﻭﺭﻯ ﻮﺍﻳﻤﺎﻥ) ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺘﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ (ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳنی = 5262;ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ&= #65156;ثیر ﺭﻭﺍنی ﻮ ﺗﺰﮐ= 5268;ﻪ ﻧﻔس ﮐﺸﺶ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺍﻳﻤﺎنی اﻳﺠʋ= 66;ﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺧﻴ&#= 1604;ی ﺰﻭﺩ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ = ﺩﻭﺭ ﺍﺯ سلوک الهی = ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65240;ﻄ ﺒﺎ ﺻﺪق ﻨﻴّﺖ (&= #65169;ﺎﻭﺭﻯ ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎﻋﻤل ﻮ ﺍﺯﻣ&#= 65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺑﻴﺪ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻓﮑﺮ = ﻭ ﺭﻭح ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺎﻭﺭﺩ) ﻮﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻨﺎ&#= 65235;ﻘﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳ= ;ﻘﻮﻟﻮﻥ ﺒﺎﻓﻮﺍﻫﻬم ﻤ= 5166;ﻟﻴس فی ﻗﻠﻮﺑﻬﻢ ﻭ= 5165;ﻟﻠﻪ ﺃﻋﻠم ﺒﻤﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﻤﻮﻥ ﺒﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ʃ= 80;ﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل (ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ) ﺍ= ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭ ﺩل ﻤﺨفی ک= 85;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﺭﻭﺣﻰ = ﻫﺮﺷﺨﺺ مُدّعی اﻣﻮﺭ&= #1575;لهی ﻮﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﺴﺒﺐ بی ﺒﻬﺮﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻥ ﺨﻴلی اA= 227;ﻤﺎل ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5203;ﭙس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻃ&= #65198;ﻳق ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﺑﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺑیخ ﺮ= 5165; ﻣﻴﮑﻨﺪ ( ﺗﻨﻬﺎ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺣﺎل اﻭم ک= 85;ﺩﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ هستند= ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﻔﺎق ﻮﺩﻭ ﺭﻭ&#= 1574;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻮٴﻤA= 256;ﻴﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﻭ ﻣ= 5212;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻤﻌﺎﻳﺐ= ; ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﮐ= ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻳﺎ ﺍﻳ&= #1617;ﻬﺎ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮ&#= 65165; ﻟم ﺗﻘﻮﻟﻮا ﻣ= 5252;ﺎ ﻟﺎ ﺗﻔﻌﻠﻮﻥ؟ اﻯ کساﻧﻴﮑﻪ &= #65165;ﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩﻩﺍﻳﺪ (ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ &#= 65261; ﺑﺎﻭﺭﻯ عملی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻭم ﻮسلوک الهی ﺪﺭﭘﻴﻤᥴ= 6;ﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻬ&= #65194; ﺍﻥ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﭼ= ﺮﺍ ﻣﻄﺎلبی ﻤﻴﮕʌ= 62;ﺋﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ عمل = 5256;ﻤﻴﮑﻨﻴﺪ (ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺪﻭﻥ ا&= #65255;ﺠﺎم عملی ﺘﻌﻬﺪ ﺩʋ= 97; ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋم ّ= 575;ﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮﻳﺎ ﺍ= 5251;ﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺘﻨﺎع ﻮ ﺩﻭﺭﻯ کرﺩﻥ &#= 65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﻋﺸق ﻮ ﺭﺯﻳﺪ&= #65253; ﺒﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264;) ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺸﺨص <= b>ﻘﺎل ﻘﻮﻟﺎ ﻭ ﺍﻋﺘﻘ&= #65194; ﻓﻴﻘﻮﻟﻪ ﺩﻋﺘ&#= 65258; ﺍﻟﻨیّة ﺍلی ᥵= 6;ﺼﺪﻳق اﻟﻘﻮﻝ ﺑﺎﻇﻬ= 5166;ﺭ اﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺍﺫﺍ &= #65247;م ﻴﻌﺘﻘﺪ ﻟم ﻴﺘ&#= 65170;ﻴّﻥﺤﻘﻴقة ﻭﻗﺪ ﺃﺟﺎﺯ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺻﺪق اﻟﻨیّة ᥾= 1; ﺍﻥ ﮐﺎﻥ اﻟﻔﻌل غ= 40;ر ﻣﻮﺍﻓق ﻠﻬﺎ ﻟ&#= 65228;ﻠّﻪ ﻣﺎنع ﻴﻤنع ا᥺= 3;ﻬﺎﺭ ﺍﻟﻔﻌل فی ﻘﻮA= 247;ﻪ ﺍﻟّﺎ ﻣﻥ ﺍکُ= 85;ِه ﻭﻗﻠﺒﻪ ﻣﻄﻤﺌ&#= 65253; ﺒﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ک= 607; ﻗﻮل ﻤﻴﺪﻫﺪ ᥾= 1;ﺩﺭﻗﻮل ﺨﻮﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭﻓﮑﺮ ﻭ= ; ﻣﺤﺮک ﺪﺭﻭنی اﻭ) ﺍﻭ= 5197;ﺍ ﺑﺘﺼﺪﻳق هرﮔʌ= 36;ﺘﻪ ﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﺍﻥ ﺒ&= #65236;ﻌل ﻤﻴﺒﺮﺩ. (ﻗﻮل ﺒ= ﺎ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺠﺮ &= #65169;ﻔﻌل ﻮﻋﻤل ﻤﻴﺸﻮﺩ) &= #65261;ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳ&#= 65194; ﻭﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65268;ﻨﺶ ﺍﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﺍﺷ= ﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻮﻗﺎﺑل ﺒ&#= 65268;ﻨﺶ ﻭ ﺑﻴﻨﺎئی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺒ= 5166; ﺣُﺴﻥ ﻨﻴﺖ ﻭﺑ&#= 65240;ﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟُﺴﺘ= 5254;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪ&#= 1602; ﻨﻴّﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻮ&#= 1604; ﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻓﻌل ﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓ&#= 1602; ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤل &#= 65256;ﮑﻨﺪ ﻭﻋﻠتی ﻤﺎنع = 5;ﺯ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺎﻣل &#= 65236;ﻌل ﺸﻮﺩ (ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ = ﺑﺪﺭﺳتی ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻌل ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ ﻧﻪ ﻓ&= #65240;ﻄ ﺪﺭﺿﻌﻒ ﻓﻌﻞ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻪ ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩﻥ ﻤﻴ&= #65200;ﻧﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻳﻥﺼﺎﺣﺒﺎﻥ علت ﻣﻴﻔﺮﻣﺎʌ= 67;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎنی ﻤﺠ= 5170;ﻮﺭ ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﺭﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65193;ل اﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺍﻃﻤ&#= 65268;ﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﮕﺮ ﮐ= ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﻓ&#= 65208;ﺎﺭ ﻭﻣﺎنع هستند = ﻭلی ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ = ﻤﻄﻤﺌﻥ ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ (ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻭلی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮ= 705;ی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ &= #65165;ﻳﻤﺎنی ﻮﻋﺸق ﺪﺍﺭﻧﺪ &#= 65261;ﮐﻤﺘﺮ ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻋ&= #65252;ال ﺠﺴﻤﺎنی ﻤﻤﮑA= 253; اﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ&#= 65197;ﻭح ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم الهی ᥵= 0;ﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65235;ﺮﻣﻮﺩﻩ لا ﻳﻮﺃﺧﺬﮐم اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﻐ= 5262; فی ﺃﻳﻤﺎﻧکم &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻠﺎم &#= 65248;ﻐﻮعلیّ ﺭغم اﻳﻤﺎﻥ ﻮ@= 344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮﺳﻮﮔﻨﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ( ﺍﮔﺮ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﻓﺸﺎﺭ ﻭﺗﻬﺪﻳ&#= 65194;ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ گفتند ﻭﻳﺎ ﺍ᥽= 5;ﺠﺎم ﺪﺍﺩﻳﺪ ﻣﻮﺃﺧ&#= 65196;ﻩ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﻳﺪ) ﻭقُرآن ﻮ ﺍﺧ᥵= 0;ﺎﺭﻭ حدیث ها ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺩﻟﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﺎﻟک &= #65188;ﻮﺍس ﻭ ﺗﺼﺤﻴح کننž= 3;ﻩ ﺍﻓﻌﺎل ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ (ﻗﻠﺐ ﻓﮑﺮﻯ که &= #65199;ﻣﻴﻨﻪﺍﻯ اﺯﭘﺎکی ﻨﺎﺧʌ= 62;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﮊﻧﺘ&= #65268;ک ﺮﻭﺣی ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﻗﻠ&= #65168; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺗﺼﺤﻴح کند ﺑʋ= 66;ﻃﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65194; (ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﺼﺪ و ﻧﻴّﺖ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65255;ﻴﺴﺖ.ﻭﻓﻌل ﻨﺎﻗﺺ ﺍﺯ ﻣﺤل &= #65256;ﺎﺗﻮﺍنی ﻮ ﻓﺸﺎﺭﻋﻤل ک= 575;ﻣلی ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘﻨج ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﭘ&#= 65256;ج ﺸﺮﻃ لاﺯم ﺪﺭ = 587;لوک الهی ﮐﻪ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ ﻫﻴچ ﺮﺑطیّ ﺒʋ= 66;ﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻘﺸﺮﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ ﻣﺴﺎ&= #65247;ﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎﺟﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. (ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻄ ﻔﻘﻄ= سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻯ ﺘ&= #65252;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺃʌ= 51;ﺮ ﺍﺯلی اﻟﻬﻰ (ﮐ= 5254; ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺸﻮ&= #65193; ﻭﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮ ﺭﺍ ﺑﺘدﺭﻳج ﺪ= 5197;ﺗﻤﺎم ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺍ ﻧ&#= 65262;ﺍع اﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻓ= ﻌﻠﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65169;ﺼﻔﺎﺕ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل اﺳﺖ ﮐﻪ تجلّی= ; الهی ﻘﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻭ&= #65205; ﻣﺤﻤﺪ وﻭﻟﺎﻳ= 5174; ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎ = ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺭﺯﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎ &= #65191;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻭ= 5175;ﻌﺼّﺐ ﻭﺣﺰﺏ ﺑﺎﺯﻯ و تحزّب ﻭﻓﺮﻳﺐ= ; ﻣﺬﻫبی آخوندﻫﺎﻯ ﺠﺎ= ;ﻩ ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﭙﻨ&= #1580; ﺸﺮﻃ ﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; جَمع ﺸﺪ ﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺑﻮﺩ= 607; ﮐﻪ ﻋﻤل کند. ﻫ= 5252;ﺎﻥ گوﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (= ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒﺎﺷA= 194; ﻭﺑﻨﺪگی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺴﻠA= 262;ک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻧ= ﻘﺺ ﻭ ﺧﻠل ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺍﺯ ﺍﻭ = ﺳﺎﻗﻄ اﺳﺖ (ﺑﺎﺯ ﻣﻌن&#= 1740; ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬم اﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣتی ﻨﺎ ﺑﻴ&#= 65256;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﺎ&#= 1740;ج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻗﺎ&#= 65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺍﻋم ا= 5199; ﺳنّی ﻮﺷﻴﻌﻰ A= 261; مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ علیّ که ﺩﺭ ﻭᥴ= 5;قع ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65197;ﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨ= 5194; ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺸﺮ&= #65165;ﻳﻂ ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﻗﺪﺭ ﺗﻮﻓﻴ= 02; ﺴﻠﻮکی ﻴﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭ ﻣﺮ&#= 65193;ﻥ ﺒﺎ ( ﻧﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎ= ;ﻧﻰ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺸﺮک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ او ﻣﻴA= 208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﭽﻨﺎﻥ کنیم ﮐʌ= 58; ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﻣﻴﻤﻮﻥ &#= 65262; ﺧﻮک ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ &#= 65252;ﺴخ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل اA= 199; نوع بشری ﻫﺴﺘ= ﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺷ&= #65262;ﺍﻫﺪ قُرآن: اﻣّﺎ A= 207;ﻮﺍﻫﺪ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ علی¡= 7; اﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ &#= 65165;ﻟﺒﻠﻮﻯ ﺒﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 77; ﺍﻟتی ﺘجَمع اﻟﻘﻮﻝ= ; ﺑﻴﻥ اﻟﻘﻮﻟﻴﻦ ﻓﮑ= 579;یر ﺍﻣﺎ ﺩﻟﺎﺋل ᥽= 2;ﺎ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺧ&= #65176;ﺒﺎﺭ (ﺑﺎ ﺧﺒﺮﺷﺪﻥ ا&= #65247;ﻬﻰ ﺩﺭ( ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ= ) ﺍﺯﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺍ= ﻣﺘﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ مُد= 17;عی ﺴﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی هنوﺯ ثاﺑﺖ ﻧᤨ= 1;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ = ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʋ= 99;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻄﻮع ﻮ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ) ﮐﻪ ﻗﻮﻝ ﺑﻴﻥ ﻘ= ﻮﻟﻴﻦ (ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻦ ﺟﺒﺮ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;) ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ &= #65193;ﺭ قُرآن ﻔﺮﺍﻭﺍ= ;ﻥ اﺳﺖ. ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ<b= > ﻭ ﻟﻨﺒﻠﻮﻧّﮑم A= 188;تی ﻨﻌﻠم اﻟﻤﺠﺎA= 259;ﺪﻳﻥ ﻤﻨﮑم ﻮﺍﻟﺼﺎ= 5169;ﺮﻳﻦ ﻭ ﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎ&= #65197;ﮐم ﺸﻤﺎ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭﺟﻪ &= #64344;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﻚ) &#= 64380;ﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺩﺭ ﺗﻨگی ﻘﺮ= 5165;ﺭ ﻣﻴﺪﻫﻴم که ﺑA= 194;ﺍﻧﻴﻢ (ﺗﺎ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ= ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ ﻭﺑﺎﺧﺒﺮ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻳﻢ) ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک ا= 5199;ﺷﻤﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻣﺠﺎ= ﻫﺪ ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ ﻭﺻﺎ&#= 65193;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺧ= ﺒﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺘﺒﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤ&= #65166; ﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ= ﻪ ﻭ ﻣﺼﺎﻳﺐ ﺩﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒلی اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﺳﻴﻠ= ﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻠﺎﻳ= 5166;ﻯ الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʌ= 51;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65251;ﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮجَهَن= ;ّمی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﺳﻨﺴﺘﺪﺭﺟﻬم ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ﻤﺎ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺪﺭ&= #65183;ﻪ ﻭ ﺍﻧﺪک اﻧﺪﻙ &#= 65169;ﻌﻘﺐ ﻭ ﺩﺭﮐﺎﺕ ﻣﻴﺒ&= #65198;ﻳﻢ ﮐﻪ خودشان همان ﺮﺍ ﻧﻤﻴʌ= 36;ﻬﻤﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ= ﻭﻣﻘﺎم ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﻤﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ) ﻮﻳﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺃﻟم ﺃﺣﺴﺐ ﺍﻟ= ;ﻨﺎس ﺃﻥ ﻴُﺘﺮﮐﻮﺍ &#= 65155;ﻥﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺃﻣﻨّﺎ ﻭﻫم ل= 75; ﻳُﻔﺘﻨﻮﻥ؟ ﺍﻳﺎ ﻣﺮﺩم ( ناس و ناسیان عهد الست )ﺨﻴﺎ= ;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5267;ﻢ ﻭلی هرﮔﺰ ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻗﺮﺍﺭﻧﮕﻴﺮﻧ= 5194; (ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ= ﻫﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫ&= #65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺴﺎ= 5247;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ) = ﻭ قُرآن ﻔﺘﻨﻪ ᥷= 7;ﺍ ﺑﻤﻌنی اﺧﺘﺒʋ= 66;ﺭ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻭﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ= ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ﻮﻣﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎ᥽= 3; ﺮﺍ (ﻫﺮﺳﺎﻟک ﺪﺭﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل ﺸﺪ= 5257; ﺍﺯﺗﺴﻠﻴم ﻘﺒ= 604;ی ﻮﮐﻨﻮنی اﻭ) ﻣ= 5262;ﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺩﻳﻢ ﻭﺑﺎ ﺧ&= #65170;ﺮ ﻮﺍﮔﺎﻩ ﺷﺪﻳﻢ) = ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻗﺼﻪ ﻣﻮسی که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻓﺎﻧّﺎ ﻗﺪ ﻓﺘ= ;ّﻨﺎ ﻗﻮﻣک ﻤﻥ ﺒﻌﺪ&#= 65241;ﻭ ﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴʋ= 66;ﻣﺮﻯ که ﻣﺎ ﻗﻮم ﺘﻮ= ; ﺭﺍ(ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻄﺮ᥾= 7;ﻘﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ) ﺑﻌﺪ ﺍﺯ= ; ﺗﻮ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻥ= ﻤﻮسی ﺒﮑﻮﻩ ﻭﺣتی ﭙ= 587; ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻮﺳ&= #65264; ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ) ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ. = ﻭلی ﺴﺎﻣﺮﻯ (آخونž= 3; ﻗﺸﺮﻯ اﺑﻠﻴس ﻭﻳﺎ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻥ نَفس ﻭﻳﺎ ﻫﺮ (= 5203;َﻤَﺮ) ﻭﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن= 740; ﻮﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ شب زنده داری ) = ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻩ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘ= ﻪ ﻣﻮسی که ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ ﺍﻥ هی اﻟّﺎ ﻓ&= #65176;ﻨﺘک اﻳﻥ ﺠﺰ ﻓﺘﻨ᥽= 8; ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻳﻌنی ﺠﺰ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺶ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻤﺎ= م اﻳﻥ اﻳﺎﺕ ﺑﺎ= 5259;م ﻤﻘﺎﻳﺴﻪ ﻭ ﮔﻮ&= #65165;ﻩ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ( ﺑﺮﺍ= ﻯ اﺧﺬ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑ&#= 65198;ﺗﺮﻯ عقلی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی غیر ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺭ قُرآن ﻮﺟ᥾= 2;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃ به (ﺑﻠ&#= 65262;ﻯ ﻴﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ) ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ الهی است ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﻔﻴ= ﻤﺎ ﺁﺗﺎﮐم ﺘﺎ ﺷ᥽= 2;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻳﺘﺎﻥ ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻳﺎ ﺍﺯ= ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺸﻤﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ثمّ ﺼﺮﻓﮑم عنهم ﻠﻴﺒﺘﻠ᥾= 8;ﮑم ﻮﻳﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺍﺯﺷﻤﺎ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﻭ ﺩﻭﺭ&= #1608; نهی ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍ= 5199;ﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ (ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺭف= ع ﺒﻠﺎ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫ&= #65194; ﮐﺮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻧّﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎﻫم کم= 5; ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠن= 617;ة ﻭ ﻣﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #64400;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎ&#= 65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. (ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻤﻮﻓق ﺪﺭﺳﻠﻮ= 5241; ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻬﺸﺖ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧﻠق اﻟﻤﻮﺕ ﻭ= ﺍﻟﺤﻴﺎة ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮگ ﻮ ﺯﻧﺪگی = 5198;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ اﻓ= 5198;ﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳ&= #65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺪﺍم ﺒﻬﺘﺮﻋ= 5252;ل ﻤﻴﮑﻨید( ﻭسل = 8;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮﺯ&#= 65255;ﺪگی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﻌ&#= 1604;ی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح &= #65236;ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨ&#= 65262;ﻥ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺍﻧﻮ= 5165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻨﺒﺎ&#= 1578;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی عب = 8;ﺭﺗﮑﺎﻣلی کرﺩﻩ ﻭﻫﺮﺑﺎA= 197; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻣﻄﺎ&#= 65169;ق کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋم نوع بشر ﻣﻴﺘﻮ= ;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق = 5170;ﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ&= #65267;ﺖ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻫﻤ@= 381;ﻨﺎﻥ ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65199; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮعی = 5262;ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺯﻳﺒﺎئی ﻮ ت= 14;قرُّب الهی ﺒﺮﺳﺪ. (ﺃ= 5187;ﺴﻥ عملا ) ﻋﻤل ﺘﺤA= 204;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﻭح &= #65194;ﺭسلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮکَس ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻨﻔس الوﺩﻩ ﺧʌ= 62;ﺩ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺧﻮﺏ ﻭ ﻧﻴک ﺒ= ﺪﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻭﺍﺫ ﺍﺑﺘلی ﺍ= ﺑﺮﺍﻫﻴم ﺮﺑّﻪ ﺑﮑﻠﻤﺎ= 5173; ﻭﭼﻮﻥ رَبّ م&#= 1585;َبّی ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎتی ﺍ= 5199;ﻣﺎﻳﺶ ﻭﻣﺒﺘﻠﺎ ﻭﺍم= 578;حان ﻧﻤﻮﺩ. (ﺑﮑﻠﻤﺎ= ﺕ الهی ﻀﻤﻥ اﺣᤨ= 1;ﺎم ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ = ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ الهی ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺎﻭ= 5197; ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻨﻴﺰ ﮐﻠﻤﺎﺕ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﮐﻤﺎ᥼= 5; (ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺎ ﺑﺮﻫﻤﻦ) ﭘﺪ= ﺭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺒﻨﻰﺍﺳﺮﺍﺋﻴ= 5246; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯﺭ ﺯ&= #65197;ﺩﺷﺖ ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻭﺵ = ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺣﻨ&= #65268;ﻒ ﺷﺪﻥ سلوکی ﻭ ʋ= 75;ﺰﮐﻴﻪ ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء اﻟﻠﻪﻟﺄʌ= 55;ﺘﺼﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻭ ﻟﮑﻥ ﻠ= ﻴﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ </= b>ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﺼﺮﺕ ﻣﻴﺪﺍﺩ ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ. (ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺷﻴﺎﻃﻴن هستن= ;د ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺻﺒﺮ ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻮ&#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻗﺮﺍﺭﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ.ﺣﮑﻤﺖ آفرینش ﺷﻴﻄﺎ= ﻥ ﻭﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آخ= 08;ند ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﺠﺰ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺄﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻴﺎﻃﻴ&#= 65253; ﻤﺰﺍﺣم ﻤﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑرَبّرخ= ;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺎﻧﮑﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭﺳﻴ&#= 65248;ﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺗﺎ&#= 65267;ﻴﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﺰﺩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر ﻭﺍﺻل ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ &= #1602;ُرآن اﺯ ﺑﻠﺎﻫﺎ ﻫﺴ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤ&= #65228;نی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ&#= 65191;ﺒﺮ ﺷﺪﻥ و ازمایش= ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ(ﺣتی ﻴﻌﻠﻢ) ﺍ&= #65261;ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭجَه¡= 4;نّم اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ کهحق انها در ای ن نوع می باشد) ﻭﺍﻣثال اﻳﺎﺕ ﺑﻠﺎﻳﺎ &#= 65193;ﺭقُرآن ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ʋ= 65;ﻣﺮ ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺑﻌﺒث &= #65261;ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻨﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑﻤ&#= 65174;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺎﺯﻯ ﺪﺭﻧﻴﺎ&#= 65261;ﺭﺩﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺃﻓﺤﺴﺒﺘم ﺃﻧ= ّﻤﺎ ﺧﻠﻘﻨﺎﮐم عَ= 6;َثا ؟ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺧʌ= 68;ﺎل کرﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ= 5170;ث ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪفی و مقصودی اﻓﺮ&= #65267;ﺪﻩ ﺷﺪﻩﺍﻳﺪ (ﺗﻨﻬ&= #65166; ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ هدﻑ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍ&= #65255;ﻴﺖ ﻭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ کسب ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍA= 191;ﻠﺎق الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺗʋ= 66; ﻣﻨﺎﺳﺐ تولد ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᤨ= 4;ﺮﺩید .ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ &= #64380;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗ&= #65170;ل ﻨمی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ = 4400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺑﮑﻨﺪ ( ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ&#= 65175;ﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﮐ= ﻪ ﺷﺨﺺﺣتی هرﻣ᥾= 2;ﺟﻮﺩﻯ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193; ﻳک ﻮﻳﺮﻭس ﻫﻢ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤگی اﺯ ﺍﺯل A= 176;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭﺳﻠﺴﻠ&#= 65258; ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ انواع ﻋﺒﻮﺭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺩﺭنوع بشری ﻨﻴﺰ ﺍﺯ A= 207;ﻬﻮﺩ ﻭﮐﻤﺎل رَبّ ᥴ= 5;ﻟنوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﻴﺎ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺬﺭ= 5193;. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5175;ﺮﺟﻴح ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺩﺭﺳﺖ &= #65259;م ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮﺗﮑﺎﻣل نوع بشری ﺑﺨﺎﻃﺮ ʋ= 93;ﺍﺷﺘﻥ عقل ﻭﺑﺎ ﭘﺮﻭA= 197;ﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘلی = 75;ﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎ ﻋ= ﺸق ﻮﺍﺷﻨﺎئی هرᤦ= 0;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺎ ﻓ&= #65260;م ﻮﺍﺩﺭﺍک علت = 8; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ. ﻭﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺪّ &#= 65165;ﻗل ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ نوع بشری ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 169;ﺎ ﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍﺟ&= #65258; ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ <o:p></o:p></span= > ﺗﮑᥴ= 6;ﻣل ﺮﻭح ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻮﺩﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺿ= ﺮﺭ ﺧﻴلی اﺯ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﺠﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﺒﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺮﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع فوق بشری ﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺮﻭح ﻮﻧﻔس ﺑﻠ= 4401;ﻪ شاید ﺫﻫﻥ ﻮﺟʌ= 04;م ﻨﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮﻋﺎﺷﻖ شایست= ;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65227;ﻘل ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎق ﺒﻬﺘ= 5198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﺍل &= #1606;وع بشری اﺳﺖ ﺑﺪ᥸= 3;ﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﻳﻌن&= #1740; ﺒﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ ﺒ= ﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤﻠ&#= 65264; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺘﺤﻘق ثاﺑﺖ ﻭﺻﺎﺩق کماﻟﺎﺕ ﺩﺭ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﮐسی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﮑ= 5256;ﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 65261;ﻋﻮﺩ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺎA= 255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺒنوع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺫ&= #65165;تی ﻮﺭﻭحی ﻮﻋﻘل®= 0; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65261;ﻃﻠﺐ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل ا= 5197;ﺍﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎ&= #65255;ﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﻭ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺗﮑﺎﻣل ارﺍﺩﻯ نوع بشری ﻔﻌﻠﻰ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﻥ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺷﺮﻳﻔ&= #65176;ﺮﻳﻥ ﻨﻮع کره زمین اﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ= 4405;ﻴﺮﺩ. ﻭ شاید ﺑﺎ ﺭﻧ= 80; ﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﻤﻴﻤ&= #65262;ﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺒس ﺟﻨﮕ= 5248;ﻬﺎﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﺨﻮﺩﺭA= 165; ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ. &= #65165;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻨ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﻨﺪ) امام ﺮﺿﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻬم ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ<b= > ﻭﻟﻮ ﺭﺩّﻭﺍ ﻟﻌﺎﺩ= 5261;ﺍ ﻟﻤﺎ ﻧﻬﻮﺍﻋﻨ&#= 65258; ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮʋ= 93;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎ = 5197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭنَ= 607;ی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭلی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻭﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﮐﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮﺷﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧند ﻋ= 5194;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ل ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳک ﻔﺮﺻ&#= 65174; ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ ال= 07;ی اﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻴ= 4405;ﻔﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺎ= ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺏ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﺯ ﻃ= ﺮفی ﺘﺎﻭﻗتی گناﻩ= ; ﻭ ﺧﻄﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫم ع= 575;ﺩﻟﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭﺑﺪﺍﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻏﻴﺮ &= #65165;ﻳﻦ (ﺑﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ= ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺠA= 260;ﻨم ﺠﻬﺎﻥ) ﺑﺪﻭﻥ ﺪ= ﻟﻴل ﻮﻋﻠﺖ ﺍﺗﻤﺎﻡ &= #65188;ﺠﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨﺎﺭﻭﺍ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻭﻟﻮ ﺍﻧّﺎ ﺃﻫ= ;ﻠﮑﻨﺎ ﻫم ﻟﻴﻌﻠﻤﻬم عدﻟﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻌ= 5196;ﺑﻬم اﻟّﺎﺑحَجّة &= #65169;ﻌﺪ ﺍﻟﻔﻌل اگر ﻣ&= #65166; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 1578;یم ﺁﻧﻬﺎ ﺮﺍﺟﻠﻮ&#= 65175;ﺮ(ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ) ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻨﺪ &= #65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﻭﻟﻮ ﺃﻧّ= ;ﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨﺎﮐم ﺒ= 5228;ﺬﺍﺏ ﻣﻥ ﻘﺒﻠﻪ ﻟﻘ&#= 65166;ﻟﻮﺍ ﺭﺑّﻨﺎ ﻟﻮﻟﺎ &#= 65155;ﺭﺳﻠﺖ ﺍﻟﻴﻨﺎ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻳﺎ ﭼﺮﺍ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺭﺳﻮلی ﻨﻔ= 5198;ﺳﺘﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﺯﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65256;ﻰ (ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒ= ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﻓﻬ&#= 1605; اﻣﻮﺭالهی ﺮﺍ= ; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ &#= 65252;ﻤﮑﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻧ= ﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭﺗﮑامل ﺠﻮ ﻭA= 203;ﺎﻟک ﻮشاهد ﻣﻮﺭﺩ ʌ= 55;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻳﻢ) ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&= #65267;ﺪ ﻭﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻣﻌ&#= 65196;ّﺑﻴﻦحتّی ﻨﺒﻌث ﺭﺳﻮﻟﺎ &#= 65261; ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺬﺍ&= #65167; جلو تر ﻭ ﻣﺠﺎʋ= 99;ﺍﺕ ﮐسی ﻨﻤﻴﺪﻫﻴA= 250; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻗﺒ&= #65248;ﺎ ﺭﺳﻮلی ﺮﺍ ﻓﺮ= 5203;ﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ( ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺴﺘﻌﺪ &#= 65261;ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64344;ﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﺵ ﺍﻭﻳس ﻗ&#= 1614;ﺮَﻥ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﮐﻪ &= #65187;تی هرﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻴﺮ ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺑﺪ. ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗ= 5252;ﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤ&#= 64405;ﺎﻥ اﻳﻦ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ &#= 65197;ﺍﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺪA= 197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﻮﺭﺳﻮﻟﺎﻥﻫﻤ= 5268;ﺸﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ &= #65193;ﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﺗﺎﻧﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250;. ﻭﻳﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ &= #65191;ﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻤﻴﮑ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﺎ ﻣﺎ شایس= 8;گی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65268;م ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. = ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭﻳک &#= 65176;ﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﻮﻋﺎﻗ= 5248;ﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺍﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ مُربّی اﻳﻥ ﺘ= ﮑﺎﻣل عمیق ﺮﻭﺣی ﻮ ʋ= 65;ﺑﺪﻯ ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻧ&#= 65262;ﺍع فوق بشری ﺑﺎﺷ= ﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی A= 212;ﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻋﻘل ﻮ = ﻓﻬم ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65165;ﺩﺭﺍﻙ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎﮐسی اﻟﻒ باء ﺭﺍ ﻧA= 268;ﺎﻣﻮﺯﺩنوشت= 607; ای ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ. ﻭﺗ&= #65252;ﺎم اﻮﺭﺩﺍﻧﺴﺘﻨA= 264; ﭼﻮﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ&#= 64344;ﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ هم در ترتیب ﻫﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﺘﮑﺎﻣل ﻤﺮﺑﻮ= 5219; ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع بشری ﻣ= ;ﻌﻤﻮﻟﻰ ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺴﺎ&#= 65193;ﻩ ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻧﻴ&#= 65166;ﺯ ﺑﻌﺒﻮﺭ ﻣﺤلی = 5227;ﻘلی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ م&= #1614;شیّت الهی ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻤّﺖ ﺷﺨصی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌ&#= 65194; ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺭُﺳﻠﺎ ﻣﺒﺸّ&= #65198;ﻳﻥ ﻮ ﻣﻨﺬﺭﻳﻥ ﺮʌ= 03;ﻮﻟﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺒﺸّ= 5198; ﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65187;ﻘﺎﻳﻘﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﺩ&= #65197; ﻧمی اﻭﺭﻳﻢ. ﻭ= 5267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﻄﺎ&#= 65197; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤ&#= 65166;ﻧﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﮐﺴ&#= 65168; ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ&= #65255;ﮑﻨﻴﻢ ﺑﭽﻪﺭﻭﺯﮔﺎﺭ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻤﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻳﻢ. &= #65175;ﺎ شاید ﺍﺯ ﺗﺮس ʌ= 03;ﻠﻮک الهی ﻮﺧﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل نوعی روﺡ ر ﮐﻪ= ; ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ &= #65165;ﺩﻳﺎﻥ ﺒحَقّ ﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﺪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﺪﻳﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻳ&= #1705; ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﺩﻯ = 4400;م ﺴﻮﺍﺩ ﺗﺮ ﻭﮐم عقل ﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ = 5175;ﻬﺪﻳﺪ ﺑﺨﻄﺮﺍﺕ جَه¡= 4;نّمی ﻮﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻭﺭﺍ &= #65165;ﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭت= 608;حّش ﻭ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭش&#= 1575;یسته ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﺭﺍم &#= 65208;ﺪﻥ ﻮ ﺍﻫل گردﻳﺪʌ= 53; ﻤﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاقل ﺘﺮ ﺷﻮﺩ A= 175;ﻄمیع او ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ = 5261; ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﻬﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺪﻑ ﮐﺸﺎ&= #65255;ﻴﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻗﻠﻴ&= #1578; اﻧﺪک هستند ﮐ= ﻪ ﻧﻪ ﺗﺮس ﺍﺯجَ= 07;َنّم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﻃ&= #65252;ﻊ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺷﺪﺕ ﻋﻘل ﻮﺗ&= #65228;ﺠﺐ ﻭﻋﺒﺮﺗﻬﺎﻯ ا= 5255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮ&= #65193;ﺵ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴ&= #65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻥ اﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﭙﺮﺳﺘﺶ ﻭ تَق= 85;ُّب ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ بغیر ﺍA= 199; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﺣ= 5176;ﻤﺎﻟﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﺍ&= #65197; ﻭ ﻟﻘﺎﻯ اﻣﺮﻭ&#= 65199;ﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰﺩﺭ رَبّ= ; ﺍﻟنوع بشری ﻘﺎﺋم ﻤ᥷= 8;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻓﺎﻟﺄﺧﺘﺒﺎﺭ= ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﺎ= 5203;ﺘﻄﺎعة ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑA= 260;ﺎ ﻋﺒﺪﻩ ﻭﻫﻮ ﺍﻟ&= #65240;ﻮل ﺒﻴﻥ اﻟﺠﺒﺮ ﻭ &= #65165;ﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﺑﻬﺬﺍ ﻧﻄﻘق القرﺍﻥ ﻭﺟﺮ᥵= 3; ﺍﻟﺎﺧﺒﺎﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺋمّة ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮل ﭙ= س ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺯﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧ= ;ﻴﺰ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻴﻥ ﺠﺒ&= #65198; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ قُرآن اﻧﺮ= ;ﺍﮔﻔﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ (= ﺍﻭﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ) ﺍﺯ آل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻫل ﺒﻴﺖ (ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎ ﻥﻤﺤﻤﺪﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ) ﺧﺒﺮ= ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﺍﺯﻣ= ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺎ ﺧﺒﺮ = ﺷﺪن ﻋﻤلی اﺯﺑﻨﺪʄ= 04;ﺎﻥ عاﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ &#= 65261; ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ= ﺤﺾ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ&= #1604; ﻭ ﺩﺭﭘﻴﺮاله®= 0; اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﻗﺸﺮ= ﻳﻮﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒ&#= 1581;َقّ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺯ ﮐسی عباﺩتی ﺮ= ﺍ ﻧﻤﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺣتی ﺸﺮک ﻨﻴﺰ ﮐﺮﺩ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎکی = 5262;ﺷﻬﻮﺩﻯ ندارند . <o:p></o:p> حدیث 1618 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ32 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻟﻴﺴﺖ ﺍﻟﺘﻮبة ﻗﺎل هو ﺍ&= #65247;ﻔﺮﺍﺭﺗﺎﺏ ﺣﻴﻥ لم ﻴﻨﻔﻌ= 5258; ﺍﻟﺘﻮبة ﻭﻟم A= 268;ﻘﺒل ﻤﻨﻪ ﻠﻠﺬﻳﻥ ﻴ&= #65228;ﻤﻠﻮﻥ اﻟﺴﻴّﺌﺎﺕ ح= 8;ّی اﺫﺍ ﺣﻀﺮ ﺃﺣﺪ&#= 65259;م اﻟﻤﻮﺕ ﻗﺎل اA= 255;ّﻯ ﺘِﺒﺖ ﺍﻟﺂﻥ </b= >ﺗﻮﺑﻪ &#= 65169;ﺮﺍﻯ کسانی ﻧﻴﺴﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ = ﺩﺍﺋم ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻤﺮگ ﺒﺂﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک ﺸﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﺍﻳﻨک ﺘﻮﺑﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﻢ. ﻭﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴ= 5198; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﻳﻥ همان ﻔﺮﺍﺭ ﺗʋ= 66;ﺋﺐ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65197;ﺯشی ﻨﺪﺍﺭﺩ توﺑﻪ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘ= ﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ (ﺷﺮﻃ ﺴﻠ= ﻮﻙ الهی ﺪﺭﺟﻮﺍ᥽= 5;ﻰ ﺑﺎﮔﻨﺎﻫﺎﻥ کمتر ﻭﻗﺪﺭﺕ ʋ= 75;ﺤﻤّل ﻮﺻﺒﺮﻭﻋﻘل ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻧﻪ ﻋ= ﻘل کاﻓﻰ ﻭﻧﻪ ﻗﺪ= 5197;ﺕ ﺟﺴمی ﺘﺤﻤّل ʌ= 52;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﺴﺖ ﭼ&#= 65258; ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ = ﮐﺎﻓﻰﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ واجب ﺳﻠﻮک ﺪ᥷= 7;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻦ (ﺷﺮﻃ ﻨﻬﺎ= ﺋﻰ) ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧ= ﻪ ﻣﺮﺍﺣل اﻭﻟﻴ= 17;ﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺩل ﺨ&#= 65262;شی ﺒﻪ ﺁﻥ. ﺍﺯﮐﺠﺎ= ﻣﻌﻠﻮم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﺑﺎ ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﻬﺘﺮ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻴل ﻮﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1619 - = 75;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ87= - ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ ﺮﭘ&= #65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﻴﺎ &#= 65197;ﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﺭَﻗی ﺴA= 176;ﺸﻔی ﺒﻬﺎ ﻫل ﺘﺮﺩ ﻣ&= #65253; ﻘﺪﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘ&= #65166;ل اﻧّﻬﺎ ﻣﻥ ﻘﺪ= 5197; ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻳﺎ ﺭِﻗﻰ (ﺑ&= #65236;تح ﺮاء ﻮ ﺳﮑﻮﻥ ﻘ&#= 65166;ﻑ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺠ&= #1614;ﻤﺒَل ﻮﺗﻌﻮﻳﺬ ﻭ ﻧﻈ&= #65198; ﻗﺮﺑﺎنی اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺸﻔﺎ ﺣﺎ&= #65211;ل ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﺎ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻘﺪ&#= 65197; الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ؟ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﻗ= َﺪَﺭﻭﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. = (ﺭَﻗﻰ) ﻳﺎ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺑﺎ&= #65255;ﻰ ﻭﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷ&= #65236;ﺎﺑﺨشی ﭽﻮﻥ ﺪﻋﺎ ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﺗﻤﺎمی ﺨﺮﺍف®= 0; ﻮﻭﻫمی هستند. ﻣﮕﺮ ﺩʋ= 97;ﺳﺎﻟکی که ﺍﻣﺮﻯ ﺮﺍ ﺍ&#= 65199; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﻔﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐ= ﻪ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65203;ﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺿﻤﻥ ﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭلی اﺯ ﺩﻋﺎ ﻭﺟﻤﺒ&#= 1604; ﻮﺍقعی ﺘﺮ ﻫﻤA= 166;ﻥ ﺪﺭﻣﺎﻥ ﻭﺩﺍﺭ&#= 65261; ﻭ ﺭفع هر ﮔﻮﻧA= 258; ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭﺑ&#= 65198; ﻃﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ هر= 4404;ﻮﻧﻪ ﻧﻘﺺ ﻭ ﻋﻴﺐ ﻭﻧ= ﺎ ﺑﺴﺎﻣﺎنی ﺨﻮA= 193; ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣتی = 5194;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺟﺎﺭﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﻀﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭﻭ&#= 65165;قع ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭﻯ اﺯﻗﺒل ﻨﻮﺷﺘA= 258; ﺑﻤﻔﻬﻮم اﻧﺴA= 166;نی ﻨﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ عاﻗل ﻮ ﻣﺘﻔﮑA= 198; ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺴﻪ ﻋ&#= 65166;ﻣا اﺻلی ﺒﺎ ﻫم عمل ﻤﻴﮑﻨند ᤨ= 0;ﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ= ﺑُﺮﺩﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﻭﺍﺻل= 740; ﺘﺮﻳکی هستند.= ﺳﺮﻧﻮﺷتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ کسی ﺘﻌﻴﻴﻦ ﮐA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﺯلی همگاﻥ ﮐ= ;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﻮA= 183;ﻮﺩﺍﺕ ﻳﮑﺴﺎﻥ اﺳﺖ.ﻭ &= #65259;ﻤگی ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻮﺍع عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی کنند .ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳک ﻨﻮ&#= 1593; ﻴﮑﺴﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﻋﺒﻮ&#= 65197; ﻭﺗﺄﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&#= 65267;ﻄ کنند ﻭﺳﻮم ﺴ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ کنوﻧﻰ @= 400;ﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﺎA= 209; ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺑﺮﺍ&= #65263; همین ﺘﻮﻟﺪ ﻓʌ= 28;لی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﺷﺨصی سالک الهی ﺷﺪ ﺍﻧﮕʋ= 66;ﻩ ﺑﺎ ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻥ &= #65256;ﻮع ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﻭﺑ&#= 65198;ﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﻔ= ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺰئی ﻮ= 5193;ﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﻭﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫ&= #1605; ﻮﭘس ﺍﺯﻫﺮﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺴﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺮﻭﺩ. = ﺗﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺍجَلّ ﻮﻣﻬﻠ᥵= 4; ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺗﻌﻴﻴ= 5253; الهی ﺪﺭ ﮐﻠﻴʋ= 66;ﺕ ﻭﻳﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠحظه وﺟﺰﺋ᥾= 8;ﺎﺕ ﺍﻥ ﻫﻤﮕﻰ ﻋﺎﻣ&= #1604; اﻭل ﺪﺭ ﺟﺮﻳﺎ= 5255;ﺎﺕ ﺯﻧﺪگی اﻧﺴﺎʌ= 53; ﻧﺎ ﻣُﻘﺪّﺭ ﻭﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭﻋﺎﻣل ﺪﻭم اA= 197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﺒﺤث ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻄ&#= 65198;ح ﻨمی کنیم ﮔﺮﭼ= ;ﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ = ﺣﺪّ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ&= #65165;ﺯﺍﺩﻯ عمل ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= 5165;ﻳﻥ عاﻣل ﺪﻭم ﺮﺍ A= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻌ&= #65194;ﺍﺩ ﺍﻭ می ﺪﺍﻧﻴﻢ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴ= 5198;ﺩ. ﻋﺎﻣل ﺴﻮم ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ᥶= 3;ﺪﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻳ&= #65166; ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ لحظ = 7; ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ﺪﺭ ﻣﻮﺭʋ= 93; ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﻨ&#= 65188;ﻮﻯ هست ﻭلی اﻧﭽﻪ= ; ﺩﺭ نوع بشری ﺩﺍﺭ= ﺍﻯ ﻨﻘﺶ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻳﻥ عاﻣل ﺒﻮʋ= 83;ﻮﺩ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺍﺩﺍ&= #65197;ﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯﺟﺴم &#= 65262;ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎ= 5253; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﻮﺗﻮکُلّ ﺒﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﻮﻳﺶ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻌﻴﻥ ﻘﺒلی ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭ= ;ح اﻧﺴﺎﻥ ﺘﺎثیž= 5; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨﺤﻮﻯ &= #65259;ﺪﺍﻳت ﺑﺘﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺤﻮ&= #1604; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﻘﻀﺎ &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65197;ﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻫﺮﺳﻪ ﺍﻳﻥ عو= 5165;ﻣل ﺴﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ = ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ&= #65183;ﺪﺍئی هر یک اﺯﺍﻳﻥ عوﺍﻣﻞ ﺗﻨﻬﺎ = 5193;ﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺘﺰﺍ&#= 1593; ﺬﻫنی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﻮٴﻤﻦ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﻣﺘﻔﮑ&= #65198; ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﻴﺮ ﺟ&= #65170;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﺳﻴﺮ ﺧﺮ&= #65165;ﻓﺎﺕ ﻭبی اﺭﺍﺩگی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣ&#= 65166; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻗﻀ&#= 65166; ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ مَ&= #1588;یّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻫﻤگی ﻤﻔﺎ= 5259;ﻴم ﻨﺰﺩﻳک ﺒﻬم ﺪ= 5197;ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻳﮕﺎ= 5255;ﻪ ﺩﺭﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ= 5175;ﺮ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻗﻀﺎﻯ ال&#= 1607;ی ﺒﭽﻨﺪ ﻣﻌنی اA= 203;ﺖ. ﻳکی ﺤﮑﻤﻴﮑﻪ = 5193;ﺭ ﺍﺯل ﻮ ﻗبلا اʋ= 99; ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هرکَس ﻭ ﻫﺮ ﻣʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺍﻥ ﺘﻌﻴﻴﻥ کر= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﻀﺎ ﺑﻤ= ;ﻌنی اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌ= نی ﺪﻭﻡ ﻗﻀﺎ ﺑﻤﻔ&= #65260;ﻮم ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﻴک ﻘﺎضی اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺣﻮﺍﺩ&#= 1579;ی ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺳ= ﭙس ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻴک ﻘﺎ&#= 1590;ی ﻮ ﺭﺳﻴﺪگی کننده شایست= 07; ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺍﻧﺮﺍ &= #65169;ﺮﺭسی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﻄﺎ ﻭﻋﻠتی ﺒ= 5262;ﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ گرﺩﺩ = 5261;ﻳﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺸﻮﺩ ﻭلی ﺎﻳ= 5253; ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻣﻘ&#= 65166;ﺻﺪ قُرآن ﻮحدیث &#= 1607;ا ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭﻣﮑﺘﺐ ﺭﻭﺵ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺳ&= #1605;ی ﻮﻣﻘﺒﻮل اﻣﺮA= 261;ﺯ الهی اﺳﺖ. ﺗﻤʋ= 66;م اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺒل اA= 199; ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻔﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭﺍﻫ&#= 1604; کلام ﺒﺴﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺘﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ اﻋﺘʌ= 40;ﺎﺩ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺃﻣﺮحَقّی ﺒﺪ= ;ﺭﺳتی ﺘﺼﻮﺭﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻋﻤلی ﺍﻥ عقیده ﺩﺭیک ﺴ= ﻠﻮک ﻤﻘﺒﻮل اﻟﻬﻯ = 575;ﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻣﻨﺠ= ﺮ ﺑﺪﮔﺮﮔﻮنی ﺬA= 165;ﺕ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﻴک ﺸﺨﺺ ﮔﺮﺩﺩ. = ﻭ شایسته ﮐﺴﺐ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭﺣﺎنی ﻮﺭﻭحی ﺘﺎﺯﻩA= 165;ﻯ گرﺩﺩ. ﺗﺎ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﻣﺮگ ﻨﻴﺰ شایسته ﺭ= ;ﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ فوق بشری ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = 5197;ﺍﻩ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭحی ﺒﺎﺯ ﺑﺮ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﻔﻮﻕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺪﻧﺒﺎل کند. ﻭA= 169;ﻌﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺯیبا = 6;ی صورت ﻨﻮعی ﺒﻬ= ;ﺘﺮ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﻭ ﻓﻀل ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65261; ﺫﺍتی ﺒﺮﺗﺮ ﺍ= 5199; ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ&#= 65259;ﺴﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﺗﻔﮑﻴک ا= 5267;ﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ&#= 65251;ﻮﺍﻧﻊ ﻳﺎ ﻣﺤﺮک ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 76;ﻬﺎ ﺑﺪﺭﺳﺖ ﻳﺎ ﻏﻠ&= #65218; ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﺫﻫﻥ ا&= #65255;ﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح اA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺄﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻌﺘﻘ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ غی= 585; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺣت= 740; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﺍﻋم اﺯ ﺷﻴﻌﻪ &#= 65267;ﺎ ﺳﻨّﻰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= 5199;ﺍﺩ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65199;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻣﻴﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋ= ﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧ= 5258;ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﺩ. ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح ا= 5261;ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﻤﻴﻨ&#= 65166;ﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻋﺪﺍ&= #65247;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺍﻣ= ﺎﻧﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی هست ﻭﺟﺎﻯ ﻨﮕA= 198;ﺍنی ﻮﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﭼﻮﻥ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﻭﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺩﻥ ﭽﻮﻥ ﺸﻴﻄﺎﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻل ﺒ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻧﻬﺎئی هستند = ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ تَصوّر= ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﻭ ﺗﻔﮑﻴ&#= 1705; اﺯ ﻫﻢ ﻭﺩﺭ ﺍﺻ&= #1604; ﻤﺘﺼل ﺒﺎﻫم ﺮ= 5165; ﺩﺭک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ &= #65165;ﺯ ﻳک ﺘﻔﮑﺮ ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯA= 251;ﺮگ ﺨﻮﻳﺶ ﻭﺗﻤﺎﻳ&#= 1604; ﻘﻠبی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺮﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻦ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻣﺤﺒﻮﺏ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﺮﺍ ﺍ&= #65197;ﺯﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧفع &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺬﺍﺭ ﻣﺤﺒﻮﺏ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﻣﻌﺎنی ﻤﺤﺘﻠA= 234; ﻗَﺪَﺭ ﺩﺭﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﻳﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﺒﻤﻌﻨﻰ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻳﺎﮐ ﺎ&= #65197;ﺑﺮﺩ ﺗﻮﺍﻥ الهی ﺮʋ= 65; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻠﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺟﺪ&= #65165; ﮔﺎﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺯ= ﺭﻭﺍنی اﻳﺮﺍنی عقید&= #65257; ﺑﺠﺒﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪ ﻫﻨﺪﻯ ﻘﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ. و ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥﺰﺭﻭﺍﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1619 مکرر - ﺑﺎﺯ ﺩ᥷= 7;ﺣﺪﻳثی اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ87= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا A= 267;ﻮٴﻤﻥ عبد حتّی ﻴﻮٴ&= #65252;ﻥ ﺒﺄﺭبعة ﺣتی ᥾= 8;ﺸﻬﺪ ﺃﻥ لا ﺍﻟﻪ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺣﺪﻩ ﻟ&= #65166; ﺷﺮﻳک له ﻭﺃﻧ= 17;ﻯ ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﺑ= 5228;ثنی ﺒﺎﻟﺤﻖ ﻭ حتّ= 40; ﻴﻮٴﻤﻥ ﺒﺎﻟﺒﻌث ﺑﻌﺪ &#= 65165;ﻟﻤﻮﺕ ﻭﺣتی ﻴﻮٴﻤﻥ A= 170;ﺎﻟﻘﺪﺭ ﻫﻴ&#= 1670; عبد ﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻣ= 5262;ٴﻤﻨﻰ ﺑﺎﺍ ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ( سالک صادق) ﻣᤨ= 5;ﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﭽﻬﺎﺭ &= #65165;ﺻل ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻭ ﺑﺎﻭ&= #65197; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻳکی اﻳﻨﮑﻪ ﮔﻮﺍه= 40; ﻮﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧ= ﺪﺍ ﺧﺪﺍئی ﻨﻴﺴﺖA= 261; ﺷﺮﻳکی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻭ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩ&= #65261;م اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺤﻤﺪ &#= 65197;ﺳﻮل خدا ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎA= 193;ﻩ ﺍﻭ ﺑﺤﻖ (ﻭ ﺑﺮﺍ= ;ﻯ حَجّ و سلوک ) ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﻮم ﻤﻌﺘﻘﺪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﻌث ﻭ معاد و ﺍﺯ ﻧA= 262; ﺯﻧﺪ ﻩﺷﺪﻥ ﻮﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﻫﺴﺖ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ&= #65198;ﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﻘَﺪ= 614;ﺭو ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﺑ᥽= 6;ﺪﻩ موبد ﻣطیّع ﻮ = ﺑﺮﺩﻩ الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8;ﻫﺮﻏﻴﺮﺳﺎﻟک ﻮﻫﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘ&= #65252;ﺮﺩ ﺑﺮﺧﻮﺍﺳت ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺪﺍ&= #65255;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮق ﺨﺪﺍ ﻫﺴﺖ ﻭلی عاﺻی ﺨﺪﺍ ﻣﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭﻣ= ﻄﻴﻊ. ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻳ&= #1705;ی ﻨﻈﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #64380;ﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺮﺍ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻭﺍق= 593;یذ ﻴﺎ ﺍﺻﻴل ﻮﻣﻬ&#= 1605; ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻳک&#= 1740; اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ سلوک الهی ﻭﻋ&= #65252;ل ﺒﺪﺍﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ &= #65255;ﻈﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈﺮﻯ اﺭﺯﺵ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺑﺎﻋث ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭﺳﺖ &= #65267;ﺎ ﻏﻠﻄ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺍﻳﻤﺎﻥ) ﺩﺭ قُ&= #1585;آن ﻮحدیث ها ﻣﻨﺤ= ;ﺼﺮﺍ ﺑﻤﻌنی سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺰﻧﺪﻩ ﺭﻭﺯ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭبغ= 740;ر ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺻﻮل &#= 64381;ﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺘﻔﮑ&#= 65198; ﻭ ﺳﺎﻟک ﻤﺘﻌﻤ&#= 1617;ﻖ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺻﻮ&#= 1604; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺿﺮ&= #65261;ﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻋﺘﻘﺎ= 5193; ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65260;ﻤﺘﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻﻮل &#= 65252;ﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ (ﮐثر&#= 65173; ﻋﺪﺩﻯ) ﻧﺪﺍﺭﻧ&= #65194;. ﺑﻠﮑﻪ (ﮐثرﺕ ﻣ&#= 65240;ﺎﻣﻰ کیفی ﻭﭘﺸﺖ ﮔʋ= 98;ﺩﻥ) ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺻﻮل &= #65236;ﺮﺍﻭﺍﻥ هست ﻭلی هرﺍﺻ= لی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺍﺻﻮل اﺳﺖ ﻭﺧ= 5262;ﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﺻﻮ&= #1604;ی ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65236;ﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﭙ&= #65248;ّﻪ (ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺻﻮﻟ&= #65264;) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻠﻪﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﻮﺍع حیاتی وﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳ&#= 65166; ﭘﻠّﻪﻫﺎﻯ ﺼﻔ= 5166;ﺕ ﻣﺘﻮﺍلی ﻮﻏﻴA= 198;ﻩ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭلی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺍﻳﻥ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭ ﺍﺻل ﺮﺍ ﻣﻬﻢ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤگی اﻧﻬA= 166; ﻳکی هستند. ﻭﻫ= ;ﻤﺎﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺨﺪ= 5165; ﻭ ﺭﺳﻮل الهی = 5;ﺳت ﻭ ﻫﺮﻳک اﺯ ﺍﻳ&#= 65253; اﺻﻮﻝ ﺍﺻل ﺪﻳ= 4405;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل اﺻﻮل ﺒﺮﺗﺮﻯ = 5259;ﺴﺘﻨﺪ ﮔﻮﺍهی ﺰﺑﺎﻧA= 264; ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻟﻪ ﻭﺍ&= #1602;عی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ حقیقی ᥾= 1;ﺍقعی ترین ﺪﺭﻫﺴتی اﺳﺖ. ﻭﺑﻘﻴﻪ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺴﺒﻰ &= #65261; ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻤﺘﻌﻠ&#= 1602; ﻮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻭ ﺍﺻلی الهی ا= ;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﻤﻪ ﻫﺴ&= #65176;ﻰ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل &= #65252;ﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل اﺯ&#= 65191;ﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴت®= 0; هو و عمّاء ﺒﻴ= ﺮﻭﻥ اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺫ&#= 64400;ﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 705; اﺣﺘﻤﺎلی ﺴﺎʌ= 47;ﻚ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﺘﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭﻭﺍ&#= 65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺬﮐﺮ ﺳﻤ&= #65170;ﻮلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍ&= #65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺍﺳﺖ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪﺍﮐﺒﺮ ﻭ&#= 65203;ﺒﺤﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﺤﻤ= 5194;ﻟﻠﻪ ﻭﺍﻳﻥ ﺸﻌﺎﺋﺮ&#= 1587;لوک الهی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺯﺑﺎن= 740; ﺮﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺻﻔﺎتی ﻮﺍﺧﻠA= 166;ﻗﻰ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻓ&= #65256;ﺎﻯ ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺷﺪﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺭﺩﺭک ﻮﺣﺪﺕ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺍ= ﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﺩ ﻭʌ= 59;ﺮ ﻳک لاﺯﻣﻪ ﺭﺳA= 268;ﺪﻥ ﺒﻤﻘﺎم ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ ﺷﺮﻳک ﻨﺪ= 5165;ﺷﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻈ&#= 65262;ﺭ ﻭﻓﺮﺽ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺨﺪﺍ&= #65263; ﻴﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻤﺘﻔﮑﺮ ﺑﺎﺯ ﺑ&= #65204;ﺨتی ﻮ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺑﺎﻭ&= #65197; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺗﻨﻬ&= #65166; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺧ= ﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺍﺣﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃ= ﺮﻳق تجلّیات ﺍﻭ ﺑ= ﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &= #1570;خوندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ تراش= 5;ن غیرﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳʋ= 66; ﻫﺮﺳﻮﮊﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﻮﺩﻧﻴﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﺰﻧﺪﻩ الهی ﺪʋ= 97;ﻫﺮ زﻣﺎﻥ ﺧﻠﻔﺎ ﻭ &= #65255;ﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ&= #1608;جه ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻋﺸ&= #1602; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165; ﻭﻋﺸق ﺒﻮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی آخوندﻫﺎ = ﺿﻤﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳ&#= 65166;ﻟک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﺷﻬﻮﺩﻯ الهی ﻮﻫﻴﭽﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&= #65260;ﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘل الهی ﻮ عقل کُلّ ی رَ&#= 1576;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﻨﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ = ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑحَ= 02;ّ ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻓﺘﻮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﮒ ﻭ آﺯﺍﺭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺩʌ= 57; ﻭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﺻل &= #65194;ﻭم گوﺍهی ﻮ ﺷﻬﺎʋ= 93;ﺕ ﺑﻤﻌنی اﻋﺘﺮʋ= 65;ﻑ ﻭ( ﺍﻗﺮﺍﺭ ﺯﺑﺎ= ﻧﻰ ﻭﻧﻴﺰ قُرّهﮔ= ;ﻴﺮﻯ عبادی ) ﻭ ﺷﻬﻮA= 193; تجلّی الهی ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ= کامل الهی ﮐﻪ ﻣﺤﻤʋ= 94; ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺭﺳﻮل یا ﻓﺮﺳA= 176;ﺎﺩﻩ ﻭمُربّی اله= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺮﺳﻮل &= #65262; ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﻣ&#= 65170;ﻌﻮث ﺑحَقّ ﺒﺮﺍﻯ ž= 1;َجّ الهی اﺳﺖ. ﺭﺳʌ= 62;ل ﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ A= 267;ﺎ ﻫﺮ ﻧبیّ ﻮکام= ;ل الهی ﻭﻧﻴﺰ ﻫʋ= 98;ﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻓﺮ&#= 65203;ﺘﺎﺩﻩﺍﻯ ﺨﺪﺍئی هستند.= ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﺮﺍﻯ هر= ; ﺳﺎﻟک ﺒﺨﺼﻮصی که ﺭʌ= 03;ﻮلیر اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺳﻮل ﻮ &= #64344;ﻴﺮ و پدر و امام ﻤ= ﺒﻌﻮث ﺍﺳﺖ. (ﺑﻌثت ) ﺑﺎ= ; ﺩﻭ ﺷﺮﻁ ﻳکی اﺯ ﻧ= 5262; ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭﻳ&= #1705;ی ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ئاشتناست .ﻭ ﺍ= ﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎن الهی= ; ﻮﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65240;ﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭﻣ&= #65170;ﻌﻮث ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻧ&= #65204;ﺎﻧﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻨﻴʌ= 00;ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﺤﺸ&= #65198; ﻭلی ﻤﺒﻌﻮث ﺑA= 194;ﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﻣﻮ&= #65197;ﻳتی الهی هستند. ح&#= 1614;قّ ﻴﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ حَجّ ﻮ سلوک الهی ﺭﺳﺎﻧﻨ᥷= 4;ﻩ ﺑﺘﺠلی ﺒﺮﺗﺮA= 263; الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 67;ﻥ حَقّ هماﻥ ﺤﺞ= ﻳﺎ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺩ᥷= 7; سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺮﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک نوع بشری ﺍﺳﺖ. ﭘس A= 175;ﻤﺎم کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺮﺳﻮل ﻮ ﻣﺒﻌﻮث ﻭلاA= 267;ﺖ الهی هستند. ﺧ&= #65194;ﺍئی ﺸﺪﻩ ﻭلی ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﺒﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5170;ﺮ الهی ﻴﺎ ﻃﺒﻴʌ= 28;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻫم ﻘﺒﻠ&#= 65166; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ&= #65259;م ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺩﻳ&= #65254; ﻫﺮﮔﺰ ﺍﮐﺮﺍﻩ &= #65261;ﺯﻭﺭ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻋﺘﻘ&#= 65166;ﺩ ﺑﺎﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣ&= #65198;ﻳﻥ ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی = 5252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯﺍﺩﺍ&#= 65255;ﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺤﻮﻳل ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩﺍﻭﻋﻤل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰﭘﺎک کرﺩﻩ @= 404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ ﮐﺮﺩﻥ اﻳﻨﺪﻩﻫﺎی نوعی و بهشتی &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسی = 5256;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﮐﻪ ﭘس ᥴ= 5;ﺯﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166; ﻭﺯﺷتی صورت ﻨ= ;ﻮعی ﻮﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﮐﻤ&#= 65170;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘلی ﻤﻴﮕﺮﺩA= 255;ﺪ. (ﻗَﺪَﺭ) ﺭﺍ ﺩﺭ&= #65165;ﻳﻥ اﺣﺎﺩﻳث ﺑﺠﺎA= 263;ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﻭ&#= 65175;ﻮﺍﻥ اﺯﺍﺩشان ﺪﺭ ʋ= 65;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎ ﺗﺮک اﺯﺍﺩ= 5165;ﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﻭﺗﻮکُلّ ﺒﺨ᥷= 4;ﺍ ﻭ ﺗﺴلیم ﺒﺎﻭ = 4404;ﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ال= 607;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺫﺍﺕ ﺍ= ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺸﺪﻩ &= #65261; (بِدای اﻟﻬﻰ) ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒلی ﺤﺎﺻل گرﺩﺩ ﻭ= 88;ایسته ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣتیﺨA= 262;ﺩ ﻣﻌﺎﺩل هماﻥ ʌ= 52;ﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍ&= #65199; تجلّی الهی ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ال= 607;ی وﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺸﺮﻯ سالک ﻤʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1620 - ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ(ﺝ<= /span>۵ﺹ87= ﺑﺤﺎﺭ) ﺃﺭ= 576;عة ﻟﺎ ﻳﻨﻈﺮ ﺍﻟﻠ&= #65258;ﺍﻟﻴﻬم ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻋﺎق ﻮ ﻣﻨّﺎﻥ ﻮ ﻣﮑ&= #65196;ّﺏ ﺑﺎﻟﻘَﺪَﺭ ﻭA= 251;ُﺪﻣِﻥ ﻤﻥ ﺨﻤﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺮ= ;ﻭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻧﻈﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. عاق شده والدین و منّ= 578; گذاران و منکران قَدَ= 85; وسرنوشت و نی= 586; معتادان خمر( &#= 65193;ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65188;ﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65247;ﺒﺘﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﻧﻈﺮ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻟﻄفی اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻮﺭ = ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﭘس ﺩﺭ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﮐﻮ&= #65197; ﻣﻴﺒﺎﺷند. ﮐﻪ &#= 65255;ﺎﻇﺮ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ ﻧʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑ&= #65198; ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ با&#= 65267;ﺪ ﻣﺴخ اﻥ اﻧﻮﺍ= 93; گرﺩﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; هستند ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﻨﻈﺮﻯ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ = رَبّ مرَبّی ﺩﺍﺭﻧ= ﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻧﻈﺮﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی هفت ﮔﺎﻧ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ﺎﻣﺖ ﻭ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ ﻮ= ﻗﻴﺎم کرﺩﻥ ﺪﺭ ﻏﻴﺮ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ&= #65184;ﺪﺩ ﻣﺴخ آﻣﻴﺰ ﺩﺭ &#= 1580;َهَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﭘس ﺍﺯﺳ&#= 65240;ﻮﻃ اﺯ ﺩﻫﺎﻧﻪ ﺭَ= 5187;ِم ﻤﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﺒﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; رَبّ اﻟنوع بشری ﮐﻪ ﻗﻴﺎ = 5;ی ﻘﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯﺎ ﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی ﻤﺤ= 5208;ﺮ ﺁﺳﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺒﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳ&#= 65253; ﻤﻮٴﻤﻦ ﻫم اﮐA= 256;ﻮﻥ ﻘﻴﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﺗﻤﺎم ﺸﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174; ﻳﻮم ﻴﺎ ﺭﻭﺯ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ (ﺍﻭم ﻮ ﺷﻬﻮﺩ) ﻗ= ;ﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ ششم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍA= 191;ﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʌ= 04;ﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705; نوع بشری ﺍﻭ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻳﻥ ﭽﻬﺎﺭﮔﺮ&#= 65261;ﻩ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 7;ستند. ﺣتی اﮔﺮ مُدّ= عی سلوک الهی ﺒﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳ&= #65194; ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫ&= #65170;ی ﻮ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻮٴ&= #65252;ﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻫم ﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﮐﺴﺎنی که ﻋﺎ = 2; والدین ﺸﺪﻩﻭ نیز ﺳﻨّﺖ ﮔﺬʋ= 65;ﺭ ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐکننž= 4;ه ﻗﺪﺭﻭ یا ﻣﻌﺘ= 5166;ﺩ ﺧﻤﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ند .ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎق ﻮﺍ&= #65247;ﺪﻳﻥ ﺠﺴمانی ﻮﺍﺧ᥼= 8;ﺎقی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎعی اA= 203;ﺖ. ﻭ شاید ﻫم ﻮﺍʌ= 47;ﺪﻳﻦ ﻣﺤﺘﺮمی و ﺪﺍA= 197;ﺍﻯ ﻤﻘﺎمی الهی ﺒ= ;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﻮﺍﻟﺪﻳﻥ کاﻓﺮ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ &#= 65261; ﺩﺷﻤﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺟ&= #65166;ﻯ ﻋﺎق اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺍﻳﻥ عاق و مطرود ﺸﺪﻥ ﺍ᥷= 9; (ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﺮﻭﺣﺎﻧﻰ) ﻳﺎ (ﺩ= ;ﻭ ﻭﺍﻟﺪ) ﭘﻴﺮ ﮐﺎ= ﻣل ﻮ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ&#= 65261;ﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﻮﺩ ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒﺖ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪﺍ ﻟﻬی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺤﺒﻮﺏ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس = ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻴچ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&#= 65255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻧ= 5252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻋﺎق اﺯ (ﻋﺎﻳﻖ) = ﻭﻣﺎنع اﺳﺖ. ﻫﺮ ﺳﺎﻟک &= #65244;ﻪ ﻣﻮﺍنع ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺭﻓﻊ ﺍﻥ ﻨﮑﻨﺪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ تجلّی الهی &= #65256;ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻭ&#= 65247;ﺎﺩ ﻭﻣﺎل ﻮ ﺯﻧﺪگ= 740; اﺟﺘﻤﺎعی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻴ&#= 65194; ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧمی &#= 64345;ﺮﺳﺘﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﺍنع ﺮ&#= 65261;حی ﺪﻳﮕﺮﻯ هم هس= 8;ند ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ&= #65165;ﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﺎ ﻣﻄ= ﻠﻮﺏ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗفع ﻮ ﺗﺨﻠ= 5268;ﻪ ﺷﻮﻧﺪ. (ﻣﻨّﺎﻥ)= ﻳﺎ ﻣﻨّﺖﮔﺬﺍﺭ ﺑ= 5198; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﮔﺎﻩ ﺧﺪﻣتی ﺒﮑسی ʋ= 70;ﺸﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﻣﻨّﺖ ﺍﺯﺍ&#= 65197; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. (ﻣﻨّ&= #65174;) ﺩﻫﺶ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣ= ﺪ ﻭ شایستگی ﻮ ﺍ= ;ﺳﺘﺤﻘﺎق اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺼﻔ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ = ﻧﻴکی اﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎ ﻫﻔ&#= 65174; ﺻﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﺭ&= #65261;ح ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺪﻫﻴﻢ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﺍﺭج ﺒ&#= 65204;ﻴﺎﺭ ﺟﺎﻟب ﺘﺮ فوق بشری ﻤﻴﺪﻫﺪ. @= 400;ﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ح ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﺭﻭح &= #65236;ﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺧﻴلی ﺒA= 268;ﺶ ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺭﻭ&= #1581; ﻤﻴﻤﻮنی با ﺭʌ= 61;ج ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﻣ&= #65166; (ﻣُﮑﺬِّﺏ ﻗَʋ= 94;َﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻣʌ= 56;ﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻔﮑﺮ ﺍﻳ&= #65254; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭلی اﻳﻥ ﻘﺸﺮA= 263; ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺩﺭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﻳﺘﺮﻣﻴنیسم= ; ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ الهی ʋ= 70;ﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻳﻌنی &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ هم هس= 8; ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ سالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﻭﺑ&= #65166; ﺣﻔﻈ اﺻل ﺠﺒﺮ &#= 1575;لهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺯﺍﺩﺍA= 255;ﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺪﺭ ﺑﺎ = ﻗﺪﺭﺕ الهی ﻮ ﻳﺎ ﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺨ&#= 65212;ﻰ ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎ ﻫم معجونی ﺪﺭ ﻳک عقیده ﺩﺭ سال&= #1705; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 93;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ (ﻣُﺪﻣِﻦ) ﻣﻌ&= #65176;ﺎﺩ ﺑﺨﻤﺮ ﻣﺸﺮﻭﺏ &= #65261; ﺍﻟﮑﻞ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫ= ﺮﺍﻣﺮﻯ که ﺧﻤﺎﺭﻯ ﻤﻴ= 5153;ﻭﺭﺩ ﭼﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪ&= #65197; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﻪ ﻟﺬ&= #65175;ﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﻭﻳﺎ ﻣﺎل ﻮﺟﺎ&#= 65257; ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭﻫﺮﮔ&#= 65262;ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺗﻴﮑﻪ ﺷﺨ&#= 1589;ی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ= ﺨﺪﺍ ﻭﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1623 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮ= ;ٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۸۸ ﺑﺤﺎ= ;ﺭ)ﮐﻪ ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&#= 65240;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺴبعة ﻟﻌﻨﺘﻬم اﻟﻠA= 258; ﻭکُلّ ﻨﺒیّ ﻤ= ;ﺠﺎﺏ ﺍﻟمغیر ﻟﮑﺘᥴ= 6;ﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﻤﮑ&#= 65196;ﺏ ﺑﻘﺪﺭ ﺍﻟﻠﻪﻭ &= #65165;ﻟﻤﺒﺪّل ﻟﺴنّة ﺭﺳﻮل = 5;ﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﻤﺴﺘﺤل ﻤ= 5253; عترتی ﻤﺎﺣﺮّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻭ ﺍﻟﻤﺘﺴﻠّﻄ ف ی ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻟ&#= 65268;ﻌﺰّ ﻣﻥ ﺃﺫلّ اﻟﻠA= 258; ﻭﺍﻟﻤﺴﺘﺤل ﻠ= 5188;ُﺮُم اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻤﺘ&#= 64401;ﺒّﺮ ﻋﺒﺎﺩة ﺍﻟﻠﻪ= 593;َزّ ﻭجَلّ ﻫﻔﺖ ﮔﺮﻭ= ;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻨ&= #65174; ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ = ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺑﺪﻋﺖ ﮔﺬﺍﺭﺍ&#= 65253; کتاب یا ﺪﺭسل&= #1608;ک الهی ﻭﺍﻣﺮ ﻣʄ= 01;ﺘﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﻤﻴﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﻧﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ عَباʋ= 93;ﺕ ﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﻤل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﻗﺪﺭ ا&= #1604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻨ&= #1617;ﺖ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ (ﻭﻫ&= #65198;ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ تمر= 17;د ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻳ&= #65166; ﺑﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻮﻋﺘﺮﺕ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮﺍم ﺮ&#= 65165; ﺣﻠﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194;. ﻭﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺑﮑﻨﺘﺮل ﻨ&#= 65236;س ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻳﺎﮐﺴﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65165;ﺭﺍﻯ ﺴﻠﻄﻪ ﻭﻗﺪﺭﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﺫﻟﻴﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺮﺍ عَزّﺕ ﻭﺍʋ= 87;ﺘﺮﺍم ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼ&= #65262;ﻥ ﺤﮑﺎم که آخون= دﻫﺎﻯ ﺬﻟﻴل اﻟﻬﻰ ﺭ= 5165; ﻣﻘﺎم اﺟﺘﻤﺎ= 93;ی ﻮ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &#= 1593;زیزﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ= 5260;ﻰ ﺫﻟﻴل ﻮﺗﺤﻘﻴ= 5198; ﻭ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ ﻭﮐﺴﻴﮑﻪ ﺣﻠﺎ&#= 1604; ﻤﻴﮑﻨﺪﻫﺮ ﺣﺮ&#= 65165;م اﻟﻬﻰ را ﻭﻳﺎ = 5259;ﻤﺎﻥ کسیکه ﻣﺘﮑﺒﺮ= ;ﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ الهی ʌ= 56;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﻠﻮک نمی ﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ .ﻣﺘﮑﺒﺮﺍنی ک= 07; ﺣﺎﺿﺮﻧﻴﺴﺘﻨ= ;ﺪ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺸﻮﻧﺪ ﻭ @= 380;ﻮﻥ آخوندﻫﺎ ﺗﮑﺒ= ;ّﺮﻣﻰ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪ ﺗﻤﺎ&#= 1605;ی اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﻮ= 5183;ﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺒسلوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻟﺰﻭﻡ &#= 65193;ﻭﺭﻯ اﺯ آخوندﻫﺎﻯ= ﺬﻟﻴل اﻟﻬﻰ ﻭمُدّع= ی اﻟﻮﻫﻴﺖ ﻭﺭﻭ= 5187;ﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺗﻤﺎمی ﻤﺨﺎ= 5247;ﻔﻴﻥ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﮐﻪ &= #65193;ﻭﺭ ﺷﺪﮔﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻣﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮA= 165;نی هستند. ﻭﻳﺎ ﺍʄ= 04;ﺮ متعبّد ﺑﺎﺷﻨ= ﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻮﺣتی ﺪﻭﭼﺎﺭ = 5207;ﺮم ﻮﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮﺳﺎﻟک ﺒ= 5166; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺑﺎﺷﻨﺪﻭلی ﺘ@= 401;ﺒّﺮ ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻬﺮﻩ&#= 65165;ﻯ اﺯﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ = 5255;ﻤﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭﺗﻘرَبّی ﺒﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺠﻮﻳﻨﺪ.<o:p></o:p= > حدیث 1624 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۸۸ﺑﺤﺎ= ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ شیئ فی اﻟﺴﻤﺎﻭﺍʋ= 73; ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﺍﻟّﺎ &#= 65169;ﺴبعة ﺑﻘﻀاء ﻮ ﻗَﺪ= 14;ﺭ ﻭ ﺍﺭﺍﺩة ﻭ ﻣش&#= 1740;ة ﻭﮐﺘﺎﺏ ﻭﺃجَ= 04;ّ ﻮ ﺍﺫﻥ ﻓﻤﻥ ﻘﺎ= ل غیر ﻫﺬﺍ ﻓﻘﺪ = 4400;ﺬّﺏ علیّ اﻟﻠ ﻪﺃ᥾= 1;ﺭﺩ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪعَ= 86;ّ ﻭ جَلّ ﭼﻴﺰﻯ = ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧ&= #65260;ﺎ ﻭﺯﻣﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﻯ این هفت ﺑﺎﺷﺪ= ;. ﻗﻀﺎﻯ (ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﻳﺎ &= #65187;ﮑم ﻮ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ ﻗ&= #65170;لی الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺍ&#= 65197;ﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل= 740; ﻴﮑﺴﺎﻥ ﻭ ﻗﻀﺎ&= #65263; ﻘﺒﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺘﮑﺎﻣﻠ= 5166;ﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻋﺒﻮﺭ &= #65175;ﺮﺑﻴتی اﺯﺗﻤﺎم اﻧﻮʋ= 65;ع ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺘﺤﺖ ﺟ&= #65252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺍﻧ&= #65262;ﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰ ﻭﻓﺼﻮل ﻤﺘﻌﺪ= 5193; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑ&= #65166;ﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺄﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺳ&= #65198;ﭘﻴﭽﻴﻬﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ هستند ᥽= 1;ﻨﺠﺮ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ) ﺩﻭم ﻘَﺪ&#= 1614;ﺭ ( ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ= ;ﺒلی ﺪﺭ ﻧﻮع ﻮ ﻓﺼل &= #65256;ﻮﻋﻰ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﻭﺩ= 5165;ﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐ= 5198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ هاﻯ لاﺯﻡ ﻣﺘʌ= 56;ﺎﺳﺐ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺎﺭ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ = ﺩﺍﺩﻩﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﺨﮕﻮئی ﭙس ﺍﺯ = 5251;ﺮگ اﺳﺖ ﻭ اﮔﺮﻏﻴ= 5198; ﺍﺯسلوک الهی &= #65252;ﺼﺮﻑ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ قدرت نیز هما= 606; اترزی که در تحقیقات هام= 40; اتمی همه مراحل تکامل موجود= 75;ت بصورت انرژی میباشد که دا= 583;ه ای الهی ایت .)ﻭ= ; ﺳﻮم اﺭﺍﺩﻩ (ﭼﻪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʌ= 03;ﺮ ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒ&#= 65248;ﻰ و قدرت کنونی &#= 65261; ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻗﺒﻮل &#= 65252;ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﭼﻬﺎ&= #65197;م مَشیّت (ﻳﺎ ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ا&#= 1604;هی برجسب قَدَر که ﺍﻳﻨک ﺪﺭﺍA= 267;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﭼﻪ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺨﺼﻮ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ مَشیّت و خواست الهی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 175;ﻐﻴﻴﺮ ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= ﮕﺮدر سلوک الهی و بِدای ﻭﺩﺭﺳﺎ= ;ﻟک ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﻭﻫﺮﻳک اﺯﻣﺮﺍﺣل هفت= ; ﮔﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎ&= #65199;م ﺘﺤﻘقق ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻨجَ&#= 1605; کتاب (ﺑﺎﺯ ﺍﻣA= 198; ﻣﮑﺘﻮﺏ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴ&= #1705; ﺮﻭحی او ﺩﻓﺘʋ= 98; ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65252;ثبت ﻳﺎﻣﻨفی ﺸﺨﺺ = 4400;ﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل تا ﮐﻨ= 5262;ﻥ اﻧﺮﺍ ﮔﺬﺭﺍﻧ= 5268;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺷﺸم ﺃج&#= 1614;لّ (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮ= ﺷﺖ ﺷﺨﺺ ﺍﺯﻟﺤﺎﻇ &= #65262;ﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺍﻭﺳﺖ. ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺎﻳ&#= 65166;ﻥ ﺘﺤﻘق هرﻳک ا᥷= 9;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤﺮﺍﺣل هفت ﮔʋ= 66;ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗ&= #65166; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ روح از نوع بشری ﻭﺑﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺖ ﺑﺨﻠق پیامبر&= #1711;ونه ﺸﻮﺩ.) ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ= ﺮﻩ ﺍﺫﻥ ﻴﺎ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺗﺤﻘق هرﺍﻣﺮ A= 204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺯﻧﺪگ= 740; ﺸﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ سلو= 05; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺍA= 183;ﺎﺯﻩ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺸﺮ&= #1591;ی ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; سالک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎ= 5263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی اﺯ ﺍﺩﻭA= 165;ﺭ ﺯﻧﺪگی ﻘﺒلی ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ شای= 87;ته ﮐﺸﺶ ﻓﻌلی اﻭ = 5169;ﺮﺍﻩ سلوک الهی ﻭﺩ&= #65165;ﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ = ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم سلوک الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 247;ﺬﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭž= 7;لوک الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ ʌ= 61;ﺑﺎ ﮐﻤک ﻤﺪﺍﻭم اA= 247;ﻬﻰﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﻮﻳﮋ&#= 65257; الهی ﺒﺮﺍﻩ ال= ;هی ﺨﻮﺩﻭﻃﻠﺐ ﻣﺼ&#= 65198;ﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﻌﺮفی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی ﺑﻮﺍﺳﻄ᥽= 8; الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﻨA= 194;ﺩ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻤﺮ= 5165;ﺣﻞ ﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﻳک= 740; هستند ﻭﻫﻤگی = ﻨﻈﺮ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک که ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﻮ= 5247;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس ﻫﺮ&#= 64400;س ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬ&= #65166; ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﻭ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ = ﭼﻴﺰﻯ اﺿﺎﻓﻪﮐﻨﺪ ﻭ= 5267;ﺎﮐم ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮑﺎ&#= 65197; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﺍﻳﻥ اﻟﻔﺎﻇ ﺴﻠﻮک= 40; ﻮ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻈ&#= 65198;ﻳﻒ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ الهی A= 194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺰ= ﮐﻴﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی همه ﺍﻳﻥ = 5;ﻧﻮﺍع ﺨﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65259;ﻔﺕ ﮔﺎﻧﻪ الهی ﻤ= 9;بت ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺼﺎﺩق ﺒﻮﺩ ﻭ ﻫ&= #65252;ﮕﻰ ﻣﻮﻗﺖ ﻭﺑﺪﻧﺒ&#= 65166;ل هم هستند. ﻭﺗﺎ= ; ﺩﺭﻋﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165; ﻫﺎﻯ نوعی ﻮ ﻣA= 240;ﺎم ﺮﻭحی ﻮﻋﻘﻠﻰ = 5193;ﺍﺭﻧﺪﻭ ﺍﻳﻥ مَشیّت ﻭ= ; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ.<o:p></o:p= > حدیث 1625 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ89 بحاﺭ) @= 400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺭ&#= 65261;ﺯﻯ ﻤﻮﺳﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﺍ= ﺩم ﻤﻠﺎﻗﺎﺕ ﺑﺪﻫ&#= 65194; ( ﺍﻳﻥ ﺁﺩم اﺑﻮ = ﺍﻟﺒﺸﺮ ﻭﭘﺪﺭ ﺗﻤﺎم ا= 5235;ﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ.ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻧﺒﺎ&#= 65247;ﻪ ﺗﮑﺎﻣل طبیعی دﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧ= 5166;ﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺪ᥷= 7;ﻳجی ﺪﺭ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻮﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺁﻥ ﭙﺮﺳﺶ ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﺻل ﻤﺮغ ﺒﻮﺩ= 5257; ﻳﺎ ﺗﺨم ﻤﺮﻍ ﻫ&= #65198;ﮐﺪﺍم ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﻴ&= #65166;ﺯ قبلی داﺭﺩ ﻭل= ی ﺠﻮﺍﺏ ﺍﻳﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ.ﺗﺎﭼ&#= 65256;ﻴﻦ ﺗﺨم ﻤﺮغی ﺮﺍ = 5169;ﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺗﺨم ﻤﺮﻏ&#= 65260;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺪﺍم &#= 65259;ﺮﺩﻭ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺟﺪ&#= 65267;ﺪ ﻭﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻥ ﻮ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﻧﻘﻠﺎبی ﮋﻧA= 176;ﻴک ﻤﻨﺘﻘﻞ ﺑﺎﻭﻟ&#= 65166;ﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ &= #65255;ﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ &= #65183;ﺪﻳﺪﻯ ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ) ﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﺩم اﺑﻮﺍﻟﺒA= 208;ﺮ ﺩﺭﻭﺍقع ﻨﻈﺮA= 267;ﻪ ﻋﻠمی ﻤﺮﺩم ﺒA= 166;ﺑل ﻮ ﺍﻳﻠﺎم ﺪﺭ ﭘ&= #65256;ﺠﻬﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩ&= #64400;ﻪ تَصوّر آغازA= 263; ﻨﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘ= 5258;ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&= #65248;ﻴﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﻮﻟﺪ&#= 65263; اﺯلی اﻳﻥ ﭽﻨʌ= 68;ن ﻨﺪﺍشته ﺍﻧﺪ. = 5199;ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧ&#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﭘﻴﺪ&#= 65165;یش ﻧﺎﮔﻬﺎنی اﻭʌ= 47;ﻴﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺻلی ﺠ= 5260;ﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﺭﻭح اﻟﺎ= 5197;ﻭﺍح اﻭﻟﻴﻪ فردی ᥽= 1;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻥ= ﻔﮑﺎﻥ) ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻥ اﺭ&#= 65261;ﺍح ﻔﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﺍﺯل &= #64345;ﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺑﻤﻮﺟ&#= 65168; ﻓﺮﻣﺎﻥ دیگر (@= 400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺑﺎﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﻫﻤﭽ&#= 65256;ﺎﻥ ﻤﺸﻐﻮل ﺘﺤﻘق = 575;ﻳﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65169;ﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻧﻴA= 200; ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺗ&= #65194;ﺭﻳج نوعی ارواح ف= 585;دی ﺒﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65208;ﺪ. ﻭلی ﺒﺎﺯ (ﺁﺩﻡ) = ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎ&#= 65253; ﻘﺮﺍﻥ ﻮحدیث ها ﻳﻌﻨﻰ ﻳک ک= 75;ﻣﻠﺎﻟﻬی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق پس از مرگ قبل از مرگ که ﻗﺒﻠ= ;ﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65169;ﻌﺪ ﺑﺂﺩﻣﻴﺖ ﻭ ﮐﻤ&= #65166;ل ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺩﺭﻋﻘل ﻮﺍﺧﻠ= 5166;ق ﻮﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﺪﺍ&#= 1604; رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺮﺳﻴﺪﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻦ( ﻣﻮﺳﻰ) ﺑ= ;ﺎﺯ ﻣﻮﺳﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺗﺎﺭﻳخی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻣﺤﺎلی ﺮﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺳﺎﻯ (= ﻣﺎﺷﻰ) ﻭﺳﺎﻟک ﺮﻩ ﺭﻭ &= #65261; ﺭﻭﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﻧﺒﺎﻝ (ﻣﻮﺳﺎ&= #65263;) ﻣﺎﺷﻴﻪ ره رو A= 261; ﻣﺴﺢ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ&= #65251;ﺴﻴح ﺸﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﭘ= ﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺮﻭﺵ ﺍﻭﻳس قرَن قره کیر سلوکی ﻃﺮﻳﻘﺖ ولایت ششم ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﭘﻴﺮ کامل الهی خود ﺭﺍ ﺍ= ;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65256;ﺎﺳﺪ ﻭﺑﻮﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﺣتی ﻨﺮﺳﻴﺪA= 257; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭ&= #65261;ٴﻴﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166;ئفع ﺸﺮک عباﺩﺕ ﻣʌ= 68;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺣﺎل ﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺣ&= #65194;ﻳث ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻل ﭙ&#= 65268;ﺮ الهی خوﺩ ﺍﮔﺮ= ; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻘﺮ&= #65165;ﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ = ﺗﻮﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ = ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣ= ﻮسی ﺪﺭﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﺍﺩم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻯ ﭙ&= #65194;ﺭ ﻣﮕﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65175;ﻮﺭ ﺍﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65204;ﺎﺧﺖ ﻭﺩﺭ ﺗﻮ ﺭﻭحی اﺯﺧﻮﺩ ﻧﺪﻣﻴ= 5194; ؟ (ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺘﺎ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﻟ&#= 65260;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ آفَرینش ﺩﻭم اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎ= 5253; ﻔَﺮّ ﻳﺎبی ﻮ = 62;ادشاهی الهی اﻳﻥ ﺴﺎ᥼= 7;ک ﻜﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺤﮑﻮﻣﺖ الهی برﺩﻟﻬﺎﻯ ﭙﻴA= 198;ﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ (ﻧﻔﺨﻪ) ﻳﺎ ﺩ᥽= 1;ﻴﺪﻥ ﻨﻔس ﺍﺯ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﻳﻥ ﺴA= 166;ﻟک کاﻣل اﺳﺖ. ﮐﻪ = 588;ایسته ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; می ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺗﻤ&#= 65166;م ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺮﺍ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺳﺠﺪﻩ ﺗﻮ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻓ= ;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺠﺪﻩ ﺳ&= #65166;ﻟکان خود ﺒﻮﺩﻩﺍﻧʋ= 94; ﺑﻠﮑﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺗﺤﻘق اﻳﻥ کاʌ= 51;ﻠﺎﻟﻬی ﺪﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑ&#= 65192;ﻠق اﻭ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺣﺎل ملک ﺸﺪﻥ A= 262;ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ ﻓﺮّ ﻳﺎﻓﺘﻥ &= #1607;ستند.ﮐﻪﺩﺭﺣ= ﺎﻝ ﺳﺠﺪﻩ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65268;ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل گشته ﻭ᥶= 7;تی ﺪﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺎ&= #65175;ﻮﺳل عباﺩﻯ همرﺍﻩ= ﺑﺎ ﺩﻓﻊ ﺷرک هستن= ;د) ﻭﺗﻮﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺭﺧﺖ ﻧ= ﺨﻮﺭﻯ. ﭘس ﭼﺮﺍ ﺍﻭﺭﺍ &= #1578;مرّد ﻭﺳﺮﭘﻴچی ﻨﻤA= 262;ﺩی (ﺍﻳﻥ اﻓﺴﺎﻧﻪ &= #65251;ﺮﺩم ﺒﺎﺑل ﻮ ﺗﻮﺭﺍ&#= 65173; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺩم ﺪ&= #65197; ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺯ ﺩﺭﺧ&= #1578;ی سیبی ﺨﻮﺭﺩ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺍﺯ ﺑﻮﺗﻪ ﮔﻨﺪ&= #65249; ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺒﺎﻳﺴ&#= 65174; ﺑﺨﻮﺭﺩ. ﻭلی ا= 5267;ﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65199;ﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍ= ﺯﺍﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﻴ= ﻥ ﻨﺒﺮﻧﺪ ﻭﻧﺎﭼ&#= 65268;ﺰ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕ&= #65260;ی ﺨﻄﺎﻯ ﺁﺩم ﺪﺭ &= #65169;ﻬﺸﺖ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ج&#= 1614;هَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﺒﺪﻫﻨﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ &= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯﺩﺭﺧﺖ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻥ ﺒﺮﮔ&= #65260;ﺎ ﻭشاخه ﻫﺎﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺪﺭﺧﺖ ﮔﺮﺩﺩ) ﺁ= ﺩم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ= 5165;ﻯ ﻤﻮسی ﺪﺭ ﺗﻮﺭ= 5165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺧﻄﺎﻯ ﻘﺒ&= #1604;ی ﺮﺍ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺪ&= #65267;ﺪﻩﺍﻯ؟. (ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭ= ﺍﺕ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65251;ﺪﻩ ﮐﻪﺁﺩم سی ﺴﺎA= 245; (ﻭﺣتی ﺘا 30 ﻫﺰﺍ= 5197; ﺳﺎﻝ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ) ﺍﺯ= ﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔ&= #65262;الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ. ﺍ= ﻳﻥﺘﺎﺮﻳخ ﺴﺮﭘﻴچی اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﻋﺎﺩﻯ ﭘس ﺍﺯ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ سی ﺴﺎل ﻮﺣتی ʋ= 70;ﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ &= #65261; ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = ﻭﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻤﻴ&#= 64401;ﺮﺩ ﻣﺸﻤﻮل گناه ᥾= 1;ﺷﺮک ﺒﻮﺩ ﻭﭼﻮﻥ ﺒﭙ&= #65268;ﺮ الهی ﻮمَشیّ= 578; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺳʌ= 48;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﺗﻮ&= #65169;ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 56;ﻤﻮﺩ ﻭﺩفع ﺸﺮک ﺒﺎ = 5165;ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ کرﺩ = 5153;ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ&= #65255;ﺠﺎﺕ نوعی ﻣﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﻭﺍﺩم ﻴﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎ&= #65251;ل ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﻔﺮّ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴ&#= 65248;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺘ= 5262;ﺑﻪ ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺷﺪ. ﻭﻫ= ﺮﺷﺨصی اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;گی غیر ﺳﻠﻮکی ﺮᥴ= 5; ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻮسی که ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ سی ﺴﺎﻝ ﺍﺩم ﻤ= 5268;ﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﺠﻮﺍﺏ تمرّد ᥾= 1; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭﻋﻠﺖ ﺧﻄﺎ ﻭ ﻋ= ﺼﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮسی م= 740; ﭙﺮﺳﺪ ﭘﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 5194;ﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﺮﺍ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﺍﺩم ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻮس= 740; ﺮﺍ ﻣﺠﺎﺏ ﻭ ﺳﺎ= ﮐﺖ ﻣﻨﻄقی کند . ﺯA= 267;ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺳﻰ نی= 586; ﺪﺭﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭﺩ&#= 65197; ﺟﻮﺍنی همین ﺴ= ;ﺎﻟﻬﺎﻯ سی ﺮﺍ ﺑﮕﻨﺎﻩ &#= 65261;ﻏﻔﻠﺖ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺍﺷﺘﻐﺎل ﺪﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺗﺎﺭ= ﻳخ عرﻓﺎﻥ ﭽﻮﻥ ﻤ= 5262;ﻟﺎ ﻋﻠﻰّ بی ﺴﺎﺑA= 240;ﻪ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﮐسی ﺪﺭ ﻧﻪ &= #65203;ﺎﻟگی ﺸﺮﻭع ﺒسلوک الهی کند ﺩﺭ ث= اﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﮐﻪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺒﺎلغ ﺪﺭ ﺟﺴم = 5252;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺎلغ ﺪ= 5197; ﺭﻭح ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﺷﺪ. ﻭﻫﻤﻪ= ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﻫﻤﻪ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﻗﺒل اﺯ= 587;لوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 251;ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گذﺷﺘ= 5258; ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑA= 268;م ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ = ﺑﺴﻠﻮﻙ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺷﺪﻳ&#= 65194;ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬ&#= 65194;ﻑ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﺪﻳﻮﻥ ﻮﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺗﺮ &#= 65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻋﻤﻴﻘﺎ ﺗﺮس &#= 65165;ﺯﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔ= ﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﺠﺎﺕ ال= 607;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﺪ. ﺩﺭ= ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻮ ﺧﺮﺍﻓ&= #65166;ﺕ (ﻣﺠﻠﺴﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐ= ;ﻪ ﺍﺩم ﭙﻴﺶ ﺍﺯ آ&#= 1601;رینش ﺍﺯ ﮔِل ﺒﻮﺳﻴ= 5248;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ سی ﺴﺎلی ﺒﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍ= 5199; ﺧﻠﻘﺖ ﺩﻭم ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺁﺩم اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧ&= #65248;ﻘﺖ و افرینش ﺍﻭل هرﮐس ﺩﺭﺷﮑم ʌ= 52;ﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍ&= #65199; ﻧﻄﻔﻪ ﻧﺎﭼﻴﺰ &= #65183;ﺴم ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭ&#= 65267;ج ﻤﻴﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ = ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﺵ ﻣﺘﻮﻟ&#= 65194; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻦ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺰﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ. ﻭلی اﻥ &= #1570;فَرینش ﺑﺎ ﮔِل ﺒﺪﺳﺘ= 5166;ﻥ ﺸﺨصی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﺍﺩ&#= 1576;ی ﻮﻋﺮﻓﺎنی اﺯ A= 165;ﻣﻮﺭ ﻏﻴبی ﺍﻟﻬﻰ ﻣ= 5256;ﺎﺳﺐ ﻓﻬم عقل ﺒﺸﺮ A= 251;ﺎﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﻤﺠﻠسی ﻤﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﮐﻪ = ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻣ&#= 65262;سی ﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻥ اﺯ ﻗﺒل &= #65170;ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﻣﺪﻩ ﮐﻪ سی ﺴﺎل اﺩ= 05; گناﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭلی ﻨﻪ ﺗﻮﺭﺍ= 5173; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒﻮﺩﻩ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺒل ا= 5199; ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺧﻮﺩ &= #64404;ﻨﺎهی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﻗﺒل اﺯ سلوک الهی ﻮﺗﻮﻟﺪ ʋ= 93;ﻭم سلوکی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻧﺒﺎل ﺘﻮﻟﺪ &#= 65193;ﻭم ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ &= #65255;ﻬﺎئی ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدیث 1626 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ89= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺎ ﻳﺴﺘطیّ= ع اﻫل اﻟﻘَﺪَﺭ= ; ﺃﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﻭ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠق ﺁﺩم &#= 65248;ﻠﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺃﺳﮑﻨﻪ ﺍﻟﺠ&= #1606;ّة ﻟﻴﻌﺼﻴﻪ فی ﺮ= 5193;ّﻩ الهی ﻤﺎ ﺧﻠﻘʌ= 58; ﻟﻪ اهل القدر (ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ عقیدﻩ ﺍﺧﺘﻴᥴ= 6;ﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی اﺩﻳﺎﻥ که ﺧﻮA= 193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺕ الهی ﻤﻴﭙﺮﺩᥴ= 5;ﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺘﺴﻠﻴم ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭ ﺑﻤﻴﻞ ﻭهَو= 14;س ﺧﻮﺩ ﻭﻳﺎ هَو= 14;س ﻳک آخوند ﻗﺸﺮ= ;ﻯ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩﻳنی = 5268;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ آخوندﻫﺎ ﺗﻌﻠ= ;ﻴم الهی ﻨﺪﻳﺪﻩ ʌ= 61; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺻﺤﺒﺖ &= #65193;ﺭ ﺍﺣﮑﺎﻡ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺗﻔA= 166;ﻗﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻄﺎ ﮐﺎﺭ = ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﺍﻫل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65193;م ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴ&= #65166; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭلی اA= 261;ﺭﺍ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺩﺭ ﺑﻬ&= #65208;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺍﻭﺭ= ﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﺮﺩﻩ &= #65261;ﺑﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻓﺮ= 5267;ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ&= #65199; ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ( ﺍﻳﻦ= ﻗﺪﺭ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻔﻬﻮم ﺠﺒﺮﻳ= 5262;ﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی اﻧﺴﺎﻥ = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ گفته ﻗʌ= 08;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی همه ﻣ᥷= 6;ﺍﻫﺐ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳ&= #65166;ﻥ غیر ﺳﻠﻮکی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻓﻌلی ﻤﺎ ﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﻭﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒل= 40; اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65251;ﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘ= 5268;م اﻳﻥ گناﻩ ﺭﺍ A= 255;ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻗﺒﻮ&= #1604; ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺣﺮﺍئی ﺠﺴم= 5;نی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺣ&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ گناﻩ = 4400;ﺎﺭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍ&= #65267;ﻢ ﭼﻮﻥ ﻘﺮﺍﺭﺑﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴ&= #65166; آفریده ﺷﺪﻩ ﺑ= ;ﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺟﺒﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ &= #64344;س ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺩم ﺮﺍﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻧﻬم ﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﺗﻤﺎم اﻓﺴﺎﻧA= 258;ﻫﺎﻯ اﺩم ﻮ ﺣﻮّﺍ ﻧ= 5224;ﺮﻳﻪ قُرآن ﻮﻋﻘﻴﺪ= ;ﻩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻣﺮ&#= 65193;م ﺒﺎﺑل ﻮ ﺍﻳﻠﺎ&#= 1605; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩ&#= 65267;ﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&#= 65203;ﻴﻠﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺯ ﺑﺎ&= #65169;ﻞ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘ&#= 65253; ﻤﺠﺪﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ &= #65165;ﺯ ﻣﺤل اﻃﻠﺎﻋﺎA= 173; ﺫﻫنی ﻮ ﻧﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺪﻳن= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍ&= #65173; ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ علمی ﺒﻌﺪﻯ ﻤʌ= 20;ﺎﺑﻘﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻥ ﺨ= ﻠﻘﺖ ﺍﺩﻡ آفرینش ﻳ= ;ک سالک الهی ﺒﻮ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮA= 193;. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #1591;ی کند ﻭﺑﻴﺶ ﺍﺯ = 5165;ﻳﻥ ﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺩم گرﺩﺩ ﻭ ﺍ= 5193;ﻣﻴﺖ ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ شای= 87;ته ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭﻋﻘ&#= 65248;ﻬﺎ ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ هاﻯ = 575;لهی ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻥ اﺩ&= #65249; کامل الهی ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺟﻬ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭ پس از مرگ قبل از مرگ ﺑﺨ= ﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﺩﻭم الهی ﺩﺭ᥾= 7;ﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴ&= #65174; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﻌث= 578; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺳﮑﻮﻧ&= #65174; ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻮﺩ&= #1705;ی ﻮ بی عقلی شای&= #1583; ﻣﻌﻘﻮل ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261;لی ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐA= 166;ﺭ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﻭ ﻣﻮﺳﻰ سی ﺴﺎ&#= 1604; ﻘﺒل اﺯ ﺧﻠﻘﺖ &#= 65191;ﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻥ غ&#= 1740;ر ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻳک &= #65170;ﺎﺭ ﺧﻮﺭﺩﻥ اﺯ ﺩﺭ&#= 65191;ﺖ ﺳﻴﺐ ﻳﺎ ﺑﻮﺗﻪ = ﮔﻨﺪﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥﺸﺠ&#= 65198;ﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺠﺎﻯ ﺘﻘﻮﻳﺖ ﺷﺠﺮﻩ &= #65261;ﻟﺎﻳﺖ ﭼﻮﻥ ﺠﻮﺍﻥ ﺸﺎ&= #1582; ﻮ ﺑﺮگ اﻧﺮﺍ ﺑ&#= 65192;ﻮﺭﺩ ﻭﺩﺭﺧﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ= ﺎﺗﻮﺍﻥ کند ﮐﺎﺭﻯ که = 0;خوندﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی کشته ﺍﻧ&= #65194;. ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﭼﻪ ﺑﻬﺸﺖ &= #65251;ﮑﺎنی ﻮ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ ﻳ&= #65166; ﺑﻬﺸﺖﻋﻘلی ﻮ = 5251;ﻘﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎ ﺑﺸﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭﻳ&#= 65166;ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮعی ﺪﺭ ﺭﺟﻌ= 5174; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺁﺩﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﻬﺸتی ﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی اﻳA= 253; سالک الهی ﺪﺭ = ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ&#= 65175;ﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﻳ&= #65206; ﺑﺎﮐﻤک ﻮ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﻭﻳﮋﻩ الهی ﻤʌ= 68;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ شایسته ﺑﻬﺸ= ;ﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﭼﻬﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65193;ﺭ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺑ&#= 65260;ﺸﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻘﺎمی = 5262;ﻧﻮعی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻴﻚ ﺭﻭح ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﺮﻳک اﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪﻫﺎﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﻮ ﻓﻌﻠﺎ ﻫﻤﻴﻥ = ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ &= #65193;ﻧﻴﺎ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺸﺮ&= #65263; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻧﻴﺎﻯ ﺒﻬﺸﺖ &= #65169;ﻬﺸﺘﻰ ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒل&#= 1740; اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ثاﻳﺴته ﺑʌ= 60;ﺸﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮ&= #1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻳ= 5256;ﺪﻩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65165;ﮔﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ = ﺩﻧﺒﺎل ﻠﺬﺕ ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭ = ﺷﻬﻮﺕ ﻭﻣﺎل ﻮﻣﻨﺎل = 5252;ﺎﺩﻯ ﺸﻮﻧﺪ ﭘس ﺍﺯﻣ&#= 65198;گ ﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﺟ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﺍA= 263; ﺘﺠﺪﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﻴﺮﻭʌ= 55;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺣ&= #65176;می الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﻓ&= #65198;ﺍﺩ ﻭ ﺍﺭﻭﺍح ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮﻭﺣی ﺒ&#= 65256;ﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮع ﻔﻌلی A= 192;ﻮﺩ ﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭ ﻣﻠﮑ&= #65262;ﺕﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬ&= #65166;ﻯ الهی اﻗﺎﻣﺖ ᥾= 1;ﻳﮋﻩﺍﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐ= ;م ﻮ ﮐﻴﻒ ﺍﻥ ﺍﻃﻠ= ﺎعی ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭﻣﻌ&= #65252;ﻮﻟﺎ ﺍﻧﺠﺎ ﺯﻧﺪگی = 5194;ﻧﻴﻮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ = ﻤﻄﺮح ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻭﻇﺎﻳفی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﻭﻇﻴA= 236;ﻪﺍﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﻣﻘ&= #65198;ﺭﺍﺕ ﺍﻥ عوﺍﻟم ﺮﺍ = 4400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻋﺎﻳﺖ &= #64400;ﻨﺪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻥ ﺨﻄ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻣﻰ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺎ&= #65247;ک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻬ&= #65208;ﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺳﻠﻮ&#= 1705; ﺨﻮﺩ ﻭﻣﺠﺎﻭﺭ&#= 65173; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻥ گناﻩ ﺍﻧﻬم ﻨʌ= 04;ﺒﺖ ﺑﺸﺠﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪ = ﺩﻟﻴل ﻄﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓ= ﺮﺍﻫم کرﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻣﮕ= 5198; ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﭽ&= #65256;ﻴﻥ ﺨﻄﺎﻫﺎئی ﺒﮑA= 256;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&= #65197; ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻳک ﺴﺎ&#= 65247;ک ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﺪ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻭمَعž= 9;ومیّت ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ. ﻭﺁ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺯﭘﻴﻤﺎﻥ ﻮﺳ&#= 65248;ﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻥ گوﻧ&#= 65258; حدیث ها ﺑﻴﺎﻥ= ; ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻟﻔﻈی اﺯ ﺍﺣ= 5262;ﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻭﺣتی هرکامل الهی ﻨﺰﺩ ﺧﻮʋ= 93; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻨﺘﺎﻳجی ﻤ= 5268;ﺮﺳﺪ ﻭﻳﺎ ﻧﻈﺮﻳﺎت= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻓ&#= 65198;ﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺟﻮﺍﺑﮕﻮﻯ ﺳﺌ&#= 65262;ﺍﻟﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﻧﺴ= 5166;ﻧﻬﺎ ﻭﺣتی ﺨﻮﺩ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ کاﻣل ﻤﻴﺸﻮﺩ. = 4400;ﻪ ﺍﻭﺿﺎع ﻘﺒلی A= 198;ﻭﺡ ﻭ ﻳﺎﺍﻭﺿﺎع ا= 5267;ﻨﺪﻩ ﺍﻥ ﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﻭﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج &#= 65194;ﺭﺳﺖ ﻭلی ﻨﺴﺒﻰ ﺭﺍ &#= 65169;ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻩ. ﻭﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻔﺎﻳﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻘﻴﻪ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 2;ودشان ﻨﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥ گو= 5255;ﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ &= #65255;ﺘﺎﻳج ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑ= ﺎ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺒﻬﺘ= 5198; ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی ᥽= 9;ﻴچ ﻀﺮﻭﺭتی ﺒﺮﺍA= 263; سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭلی اﻳﻥ ﻮﺳﻮA= 203;ﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65165;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﺩ ﮐﺸﺶ الهی اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﻓﮑ&= #65166;ﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺗﺮک ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻭﺧﻮﺭﺩﻥ اتلافی ﺪﺭﺧﺖ= ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺎﭼﺎﺭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #65165;ﺯ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﭙﻴﺸﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ &= #65262; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺳﺘﺪ&#= 65247;ﺎلی ﻮﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻔ= 5198;ﺍﻫم کند ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ = 5203;ﺎﻟک ﻮﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪﻩ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﺳﺎﻟک ﻤطیّع ﺘﺮ ﻭ ﺩA= 197; ﺗﺴﻠﻴم ﺼﺎﺩﻗ= 5166;ﻧﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻤﺘ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺌﻮﺍ&= #65247;ﺎﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻣﻮﺟ= ﺐ ﺭﺍﺣتی ﭙﻴﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺯﻭ= ﺩﺗﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﻟﻘﺎ&= #65263; ﺒﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻟّ= 5166; ﺳﺎﻟک ﭙُﺮﺳﺌA= 262;ﺍﻝ شاید ﻓﻴﻠﺴﻮ᥻= 3; ﻋﺮﻓﺎنی ﺒﺸﻮﺩ ﻭلی ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﻣﻴﺮﺍث الهی ᥽= 6;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ= ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ ﺩﺭ &= #65251;ﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪ= ﻳث ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ &= #65165;ﻳﻥ ﻤﻄﻠﺐ ﻏﻴﺮ ﻣﻨ&= #65220;قی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺩم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﺪ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﺪﻫﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺭﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪ ﺟﺒﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺩم ﻨﺒﻮﺩﻩ. ﭘ&= #1587; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺩم گناهی ﺒﻨﻤﺎﻳ= ;ﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﻫﺰ&= #65165;ﺭﺍﻥ هزاﺭ ﭘﺸﺖ ﻣﺮA= 193;م ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ گنا= 07; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ = ﺍﮐثر ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳثهاʌ= 63; عرﻓﺎنی ﻮ ﺳﻤʋ= 70;ﻮﻟﻴﻚ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65193;م ﻮ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺪ&= #65267;م ﭙﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﻧﺪ ﺍﮐثرﺍ ﺭﻭﺍﻳA= 166;ﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ = ﺻﺎﺩق ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﻋﻴﺐ حدیث ها ᥺= 7;ﺠﻴﺐ غریبه ﻭ ﻧﺎﻣ᥺= 8;ﻘﻮل ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﻨﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻥ ﺴَﮑّﺎﻑ = 5197;ﺍﻭﻯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65255;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﻣﻌﻘﻮل ﻨﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺭﺍﻭﻯ ﻣﻌﺘﻘﺪ &= #65169;ﺎﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺭﻭغی ﺒﺒﻨﺪA= 193; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺳﺘﺎﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک ﺮﺍ &#= 65165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺸﻨﻮﺩ &#= 65261;ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ &= #64404;ﻔﺘﻪﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺮﺍ ﮔﺮﻓ= 5176;ﻪ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺍ= 5203;ﺘﺎنی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺒ&= #65262;ل ﺸﻨﻮﻧﺪه ﻫﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﺻﻮﻟ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺴﻔﺎﺭﺵ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺑنی = 575;ﺳﺮﺍﺋﻴل ﻤﻄﻠﺐ ﺑﮕﻮﺋﻴ&#= 65194; ﻳﻌنی ﺪﺭ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ عرﻓﺎنی اﻣﻮﺯ= ;ﻧﺪﻩ ﺑﺴﺎﺯﻳﺪ. ﺑﻬﺮ&= #65207;ﮑلی که ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﺪﺭ ﺑﺮ ﺩA= 165;ﺭﺩ ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ عاﺭﻑ ﺭﺍ ﻣﺘﻮ= 5183;ﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1627 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ90= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﺸاء ﻮ ﺃﺭﺍ᥷= 3; ﻭﻟم ﻴﺤﺐ ﻭلم ﻴﺮﺽ &#= 65207;اء ﺃﻥ لا ﻳﮑﻮﻥ ش= 740;ئ اﻟّﺎ ﺑﻌﻠﻤﻪ = 5261; ﺃﺭﺍﺩ ﻣثل ﺬﻟ= 5242; ﻭﻟم ﻴﺤﺐ ﺃﻥ ﻴ&= #65240;ﺎل ﻟﻠﻪ ثالث ثلاثة ﻭﻟم ﻴﺮ= ;ﺽ ﻟﻌﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﮑ&#= 65236;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65261;ﻳﺎ مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭ= ;لی ﻨﺨﻮﺍﺳﺖ ﻭﺭﺍ&#= 1590;ی ﻨﺸﺪ. ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﺒﺎﺷﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﺑﺎﻃﻠﺎع ﻮﻋﻠ= 605; اﻭ ﻭ(ﺗﺤﻘق اﻧ= 5198;ﺍ) ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #64400;ﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻳک ﺠزء اﺯﺳﻪ A= 239;ﺴﻤﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #64400;ﻔﺮ ﻭﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺖ (مَشیّت ﺍﻟﻬﻰ= ; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮ&#= 65197;ﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.= ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺳﺖ &= #65255;ﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﺍضی ﻨﺸﺪ ﻫ&#= 65252;ﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺟﺰئ= 740; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻣﺎﻡ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪمَشی&= #1617;ت الهی ﭽﻴﺰﻯ ﻘʋ= 70;لی اﺳﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&= #65253; اﻣﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ ﻭ ﺑﻬﺒﻮ= 5193; ﺭﻭح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ = ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﻮ= 5197;ﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺭﻭح اﻭﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮ= 5165; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺣﻘﺎ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺩﻭﺳﺖ = ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ثوﺍﺏ ﻭ ﺳﻠ&#= 65262;ﻙ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺩﻭﺳﺖ= ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﺷ&= #65198;ﻙ ﭼﻮﻥ ﺘثلیث ﻳʋ= 66; ثنوﻳّﺖ ﻣﻄﺮح گرﺩﺩ. ﮐﻪ ﺑﻌض= 740; ﻤﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﺭﺍ ﻳک ﺠﺰء ﻣﻴﺪﺍ= 5255;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺸ&#= 65166;ﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻳﻥ عب= 575;ﺭﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺭک ﻮﺣ&#= 65194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﻭ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ &= #65267;ﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ= ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ ﻭ ﺩﺭ ثنوﻳﺖ ﻭ= 5193;ﻭﮔﺎﻧگی اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺪﻳم = 5192;ﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭ ﺑﺮخی ﻤﺬ= 5165;ﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺰﺭﺩﺷت= 740; ﻨﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ= ﻭﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻗﻄﺐ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ش= 575;ید ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻥ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﻣثبت = 608;ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ &= #65261;ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳﻤﻥ ﺪﺭ ﻗ&#= 65220;ﺐ ﻣﻨفی ﻮﻋﺪمی ʌ= 62; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭ= ح ﺮﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ&= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ت= 08;حّش ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺑﺎﺯ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴ= 587; ﻫﻤﺎﻥ آخوند ᥽= 9;ﺮیک اﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻤ&#= 65166;می اﺩﻳﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮکی ﻨﻴ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ا= 83;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺍﻧّک لا ﺗﻬﺪʌ= 63; ﻤﻥ ﺃﺣﺒﺒﺖ ﻭﻟﮑﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﻬﺪﻯ ﻤ&#= 65253; ﻴﺸاء که ﺗﻮﺍ&= #65263; ﻤﺤﻤﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;نی کسی ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳA= 174; ﮐﻨﻰ ﭼﻮﻥ ﺘﻮ ﺩ= ﻭﺳت ان را ﺪﺍﺭﻯ. ﻭ= 604;ی اﻳﻥﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮکس رﺍ ﺑ= 5192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; (ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی &#= 65240;ﺒﻠﻰ ﻭﮐﺸﺶ ﻗﻠبی ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﻣﻌ&= #65198;فی ﻮﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻳ= ;ﺎﻓﺘﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65166;ﺧﺮﻩﺷﻬﻮﺩﻫA= 166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; اﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﻳﻥ ﻨﻬﺎ&= #1574;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺧﺪﺍﻯ &= #65252;رَبّی اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ&= #65165;ﻳﻥ ﭙس ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺧﺪﺍﻯ ﻨﺎ ﺩﻳﺪ&= #65257; ﻭ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ A= 197;ﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261;ﻫﺮکامل الهی ﻧﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭﻋﻘلی ﻮﻗﻠب®= 0; ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64380;ﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭشایž= 7;تگی اﻧﻬﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ. &= #65261; ﺍﻳﻦ ﻧﻮعی ﺠﺒ= 5198;الهی ﻮﻳﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ کناه ﻣﺠﺎﺯﺍ᥵= 3; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ ثوﺍﺏ = 5261; ﮐﺴﺐ ﺃﻥ یشاء اﻠله ﻭﺷﻤﺎ ﻧ= ﻴﺰﻫﺮﭼﻪ مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ مَش= 40;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻤﺎ ﺍﺳﺖ. (ﺯﻳﺮ= ;ﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤﺮﮐﺎ&#= 65173; ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺍﻧﻘ= ﻠﺎﺑﺎﺕ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺗﺤﻮ&= #65247;ﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﻳ&= #65256;ﺸﻬﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ ﺭﻭﺣﻰ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻗﺪ&#= 65197;ﺕ ﻭﺣتی اﺟﺎﺯﻩ = 75;لهی اﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴA= 198;ﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣ= 5192;ﺘﻠﻒ نوع بشری ﺒﺎﻟ= ﻔﻌل ﺨﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ. ﻭل&= #1740; ﺘﺤﻘﻴق اﻳﻥ ﻤ= 5212;ﺮﻑ ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻥ ﻭ = ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎ ﻣﻮ&#= 65165;ﻓﻘﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭحَقّ ﺸﺨﺺ ʌ= 51;ﻴﺪﺍﻧﺪ. مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭﻋﺪم اﺭﺍﺩﻩA= 165;ﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻳﻌنی کاﺭﻯ ﺒʄ= 01;ﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻴﺰﻯ = ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65188;ﺒﻮﺏ الهی ﺒﺨﻮﺍﻫ᥷= 4;. ﻭﻟﺬﺍ مَشیّت ﻫﻤﻪ ﻣ= ;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺎ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻳک ﺴﻠﻮک ﺘ&#= 64401;ﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﺒﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﺑﺎﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻫ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺮ ﺭ= ﻭﺯﻩ ﺳﺎﻟک ﺪﺭسلوک الهی ﺩﺭ ﺍﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺪﻳﺪﻩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ ﭽﻴﺰ&#= 65263; که ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﻭﺗﺮک اﺯﺍﺩﺍA= 255;ﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ&= #65175;ﺴلیم ﺒﺠﺒﺮ ﺑﺮﺗﺮ ا&#= 1604;هی دﺭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭﺡ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء ﺮﺑّﻚ ﻟﺄA= 251;ﻥ ﻤﻥ فی اﻟﺎﺭﺽ = 4400;ﻠّﻬم ﺟﻤﻴﻌﺎ ﺃﻓﺄﻧ&#= 65174; ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1581;تّی ﻴﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﮔﺮ رَبّ ﻭ ﺧ&= #65194;ﺍﻯ ﻤرَبّی ﺘﻮ می= ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩ= 5165;ﺕ ﺭﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﺴﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭ&#= 65197;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﻰ ﻣﺮﺩمانی ﺮﺍ ʋ= 93;ﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65264; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ (ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ = ﺒﺎﻭﺭﻯ اﻋﺘﻘﺎﺩﻯ اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰﺧ&= #65268;لی ﻤﻬم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻫ&= #65252;ﻪ ﮔﺮﻭه ها اﻳﻤʋ= 66;ﻥ اﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﺎ&#= 65261;ﺭﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 62; سلوک الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 259;ﻤﻪ ﻣﺮﺩم اﻳﻥ ﺴﻠ= 5262;ک ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭش&#= 1575;یدﻫم ﻨﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﮕﺎﻥ &= #65193;ﺭﻳک ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻭﻋﻘل کافی ﻮ ʋ= 65;ﺣﻮﺍﻝ ﻭﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒ&= #65198; ﻭ ﺳﻠﻮک ﻨﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﺳﺎﻟک الهی ﺸ᥾= 2;ﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺑﺮخی هنوز ﻧ= ;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65175;ﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﻗ&#= 1578;ی کماﻟﺎﺕ ﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑسلوک الهی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʌ= 39;ﺎﺋم ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪﻫA= 166; ﺑﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺩ&#= 65197;ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺠﻬﻨ= 05;ی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ = ﺑﻨﻮﻋ ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﻘل ﻮﺻﺒﺮ &= #65261; ﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯم ﺮ&#= 65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭک ﻮ ﺑ&= #65256;ﺪگی سلوک الهی ﺒﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ. ﭘس ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ = کامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 55;ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﮐﻤک اﻧ= 5194;ک عقلی ﻮ ﺗﺮﺑﻴʋ= 76;ﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺪﺍﺩﺍ&#= 65173; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺟﺴمی &#= 65170;ﺎﻧﻬﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ &= #1588;اید ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65261; شاید ﺯﻭﺩﺗﺮ ʋ= 69;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻔﻬ&= #65252;ﻨﺪ ﺩﺭﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯ &= #65165;ﺑﺪﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ا= 5251;ﺎﺩﮔﻰ سلوک الهی ﻤﻮ&= #65235;ق ﺘﺮﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ= ﺭﻩ ﺯﻧﺪگی ﺴﻠﻮک A= 243;ﻨﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257;ﻫﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍ&#= 1578;ی سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی غ= 40;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ᥽= 1;ﺎﮐﺎﻥ ﻠنفسﺃﻥ ﺘﻮٴ᥽= 2;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ اA= 247;ﻠﻪ شایسته ﮐسی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ س&#= 1604;وک الهی ﺒﮑﻨﻨﺪ ʌ= 61; ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﻣﮕﺮ ﺍﺫﻥ ﻮﺍﺟ&= #65166;ﺯﻩ ﻗﺒلی الهی ﺪﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺍﻳﻥ اﺟ= ﺎﺯﻩ الهی ﭙس ﺍﺯ ﺍʌ= 19;ﻠﺎع الهی اﺯ شایس&#= 1578;گی ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی ا᥻= 5;ﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ ﻳﺎﻧﻪ. ﻭ ﺑﺨﺼﻮ= ﺹ ﻭﻗتی ﺴﺎﻟک ﭙA= 268;ﺮ کامل الهی اﺯ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺍﮔ&#= 65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی ﺮﺍ ﻣﻌﺮفی ﻨﻤ= 5262;ﺩ ﺍﻳﻥ اﺟﺎﺯﻩ ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴ&#= 65198; ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺰ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺮﺍ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻰ = ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﺮﺑﻴ&#= 65174; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ قُرآن ﻮ حد= ;یث ها ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮ= 705; عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 52;ﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻮﺳ&= #65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻨʌ= 36;س ﺃﻥ ﺘﻤﻮﺕ ﺍﻟّ &= #65166;ﺑﺎﺫﻥ اﻟﻠﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ &#= 65251;ﻮٴﺠّﻠﺎ ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻧﻔž= 7; ﭼﻨﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻴ&= #65198;ﺩ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; الهی ﻮﺑﺎ ﮐﺘʋ= 66;ﺏ ﺩﺍﺭﺍﻯ اجَلّ= ; (ﻣﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ&#= 65174; ﭘﺎﻳﺎﻥ عمر ﻭA= 191;ﺎﺗﻤﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺯﻧﺪکی = 5170;ﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍجَلّ هرکس قبلا ثب= 578; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; که ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ = 5169;ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﻳ= ﺎﻥ ﺴﻠﻮک ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻣ= ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﺑﺎﺗﺼﻮﻳﺐ ﻗﺒ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺟﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻭﺗ&#= 65188;ﻘق هر ﺍجَلّ ﻮ ﻣ᥾= 0;ﻠﺖ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ &#= 64344;ﺎﻳﺎﻥ ﺗﺤﻘق ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺘﺎ ﺷﺮﻃ کافی الهی ﻨﻴ&= #65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. (ﮐﺘ= ;ﺎﺏ) ﻳﻌﻨی ﻨﻮﺷﺘﻪ &#= 65239;ﺒﻠﻰ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴک &= #65198;ﻭﺣی ﺸﺨﺺ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻓ= ﺎﺗﺮﻯ ﺒﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ که &#= 1588;ایسته ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﻤ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻠﻮ ᤨ= 0;ﺎﻥ ﻠﻨﺎ ﻣﻥ اﻟﺄﻣ&#= 65198; شیئ ﻤﺎ ﻗُﺘﻠʌ= 56;ﺎ ﻗل ﻠﻮ ﮐﻨﺘم ف= 740; ﺑﻴﻮﺗﮑم ﻠﺒA= 198;ﺯ ﺍﻟﺬﻳﻥ کتب ﻋA= 248;ﻴﻬم اﻟﻘﺘال الی ﻤ= ;ﻀﺎﺟﻌﻬم ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍᤨ= 4;ﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ (ﺃﻣﺮ= ) ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ &= #65170;ﻮﺩ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﺪ&#= 65267;ﻢ. ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺍ&= #65255;ﺎن که ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮ &#= 64400;ﺸﺘﻪﺷﺪﻥ اﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&#= 65197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﺧﻮ&#= 65193; ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. (ﺍﻣﺮ) ﺩﺳﺘﻮﺭﻫ= ﺮ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #1604;ی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺃﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 400;ﺴﺎنی اﺯ ﺗﺮس ﺭﻧج ﺴ= 5248;ﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﻋﻬﺪ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﻣﺮگ ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭ &= #65235;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮﻓﺪﺍئی ﺸﺪﻥ = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺿﻤﻥ ﻤﺮگ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺍﺯﺟﻨگ ﺒﺎﺯ ﮔ&#= 65198;ﺩﻧﺪ ﻭﺩﺭ ﻳک ﺮﻭٴﻴ= 5166; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎئم = 5252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ کاﻣA= 248;ﻴﺎﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; اﮔﺮ ﺍجَلّ ﻤ᥷= 8;گ هرکَس ﺳﺮ ﺭﺳ᥾= 8;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣ= ﺎل ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ ﮐ&= #65208;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺑﺸﻬﻮﺩ هم ﻨﺮﺳﻴﺪ ﻭﻣ= 5260;ﻠﺖ ﺯﻧﺪگی ﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣ&= #65268;ﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ = ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻫﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﻤﺼﻄﻔʌ= 62;ﻯ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸت= 740; ﺒﺨﻠق ﻨﺪﺍﺷﺘ= 5258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭشایست= ;گی اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧ= 5194;. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﻮﺍﻗﻌﻰ ﺨﻮ ﺩﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨ= 5194;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﻟﻮشاء رﺑّA= 244;م ما ﻓﻌﻠﻮﻩ ﻓﺬ= 5197;ﻫم ﻭﻣﺎﻳﻔﺘﺮﻭA= 253; ﻮ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳʋ= 74; ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻤﻴﮑﺮ&#= 65193;ﻧﺪ ﭘس ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺤ&#= 65166;ل ﺨﻮﺩ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪ&#= 65257; ﻭ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﮔ= ﻮئی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ (ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ سلوک الهی هس= 578;ند ﺯﻳﺮﺍ مَشیّت= الهی ﺒﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺳ&#= 65176;ﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ روحی ﺍﺯلی اﺯ= ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ= ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻔ= 5228;لی ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194; ﭼﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻘﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﻭﺡ ﻭﻳﺎ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺗﮑﺎ&#= 65251;لات ﻄﺒیعی ﻤﺠﺪﺩ A= 187;ﻴﻮﺍﻧﻰ. (ﺫَﺭ) ﭼﻮﻥ ﺬﺭّ&= #65165;ﺕ ﮔﺮﺩ ﻭﺧﺎک ﭙﺮ&#= 65165;ﮐﻨﺪﻩ ﻭﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ ﭼﻮ&= #65253; ﻤﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺮﻳ&#= 65200; ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺩﺭ ﺻﺤ&= #65198;ﺍ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﺩﺭ ﻳک ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮ&= #1604; اﻭﻟﻴﻪ نوع بشری ﺒﺎﺷﻨﺪ. (= 5165;ﻓﺘﺮﺍ) ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻥ ﻮ &= #65193;ﺭﻭﻏﮕﻮ ﺷﻤﺮﺩﻥ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭ قُرآن و قبرّه های شهودی اﺳﺖ ﻭ ᥴ= 9;ﺎﺯ ﻓﺘﺮﺕ ﻭﻋﺪم ﺴ&#= 65248;ﻮک ﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ&#= 1574;ی که ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی نوŸ= 3; بشری ﺨﻮﺩ ﺍﺳʋ= 76;ﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮﺷاء اﻟﻠﻪ ﻣﺎ أثرʄ= 00;ﻮﺍ ﻭ ﻣﺎ ﺟﻌﻠﻨﺎک &= #1593;لیّهم ﺤﻔﻴﻈﺎ ﻭ ﺍﮔʋ= 98; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣی ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺷﺮک ﻨﻤﻴﮑﺮﺩ= 5255;ﺪ ﻭﺗﻮﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&#= 1604; ﻮﻧﮕﻬﺒﺎﻥ اﻧ= 5260;ﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻳﻢ. ﺍﻳﻥ ﻤﺸﺮﮐﺎﻥ &= #65170;ﺖ ﭘﺮﺳﺖ ﻳﺎ ﻣﻨﮑ&= #65198; ﺧﺪﺍ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺍ&= #65203;ﻠﺎمی ﺒﻬﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﮐﻪ = ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭﻋﻤل غیر ﺻʋ= 66;ﺩق ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ علی¡= 7; ﻮﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺘ= ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ = ﺒحَقّ ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎی ﻣﺬ= ﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ س&= #1604;وک الهی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʌ= 51;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﻭﮐﻤک الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﭼﻮﻥ ﺸﻔﺎﻋﺖ ﻭ = ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺳﻠﻮک اﻭﻟﻴﺎ = 5255;ﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺧﻮʋ= 93; صنَم وﺑُتی ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ &= #65261;ﻫﺮکَس ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮐسی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. (ﺣﻔﻆ) ﺣﺎﻓﻈ ﻮﻧ= ;ﮕﻬﺒﺎﻥ ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣ&= #65188;ﺎﻓﻈﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺁﻳﻪ ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻓﺮ= 5165;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلو= 05; الهی ﻤﻴﺮﺳﺎ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺒﺰﻭﺭ ﻧʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ= 5197; ﺳﻠﻮک الهی کنند ﻣﮕﺮ ﺑﺎ A= 235;ﻬماﻧﺪﻥ ﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺩﻥ = ﺗﺎ ﺸﺨﺺ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ سالک الهی ﺸﻮ&= #65193;) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﻮ ﺷﺌﻨﺎ لآ= ﺗﻴﻨﺎ کُلّ ﻨﻔس ﻫُﺪﻳﻬﺎ ﺍﮔﺮ= ;ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻴﻢ&#= 65259;ﺮکَس ﺭﺍ ﻫُﺪﺍﻯ اﻭ= 5197;ﺍ ﻣﻴﺪﺍﺩﻳﻢ (ﻫﺮ&= #65203;ﺎﻟک ﺭﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&= #1574;ی ﺪﺭ تجلّی ﺨﺪᥴ= 5;ئی ﻴرَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻳﺎﻫُﺪﺍ= ; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5262; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﺩﻳﻢ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﺎ شایستگی= ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 192;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﻫُ&= #65194;ﺍﻯ الهی ﺒﻴﺎﺑند= ﻭﻫﺪﺍﻳت هاﻯ عقلی ﻘﺒل= ی ﻮ ﺒﻌﺪﻯ ﺍﺯﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻓﻤﻥ ﻴﺮﺩ ﺍﻟ᥼= 8;ﻪﺃﻥ ﻴﻬﺪﻳﻪ ﻴﺸﺮح &#= 65212;ﺪﺭﻩ ﻟﻠﺄﺳﻠﺎﻡ ﻭﻣ&#= 65253; ﻴﺮﺩ ﺃﻥ ﻴﻀﻠّ&#= 65258; ﻳﺠﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺣ&#= 65198;ﺟﺎ ﮐﺄﻧّﻤﺎ ﻳﺼﻌ= 583; فی ﺍﻟﺴﻤاء هرکَس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﻫﺪﺍﻳﺖ (ﻋﻘﻠﻰ)= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺎ&= #65199; ﻭﭘﺬﻳﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65197;ﺍک اﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎﻡ (ﺗﺴﻠﻴم ﻮ سلو= 05; الهی ﺒﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻫ= ﺮکَس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺎ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺳﻴﻨﻪ (ﻭ ﻓﮑﺮ) ᥴ= 5;ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺘﻨگ میشوﺩ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻤﺮگ ﻘ&#= 65198;ﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﺎﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﮑﺸﻨ&#= 65194; ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﻠ&= #65262;گ ﻛﻨﺪ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺳﻤﺎﻥ ﺒﺎﻟ&#= 65166; ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺗﻨگ ﻨ&#= 65236;س ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; گمرﺍهی ﻮﺿﻠﺎ= ;ﻟﺖ ﮐسی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﻰ ﮐ&= #65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺿﻠﺎﻟﺖ درﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگ®= 0; ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﻤ&#= 65258; ﺭﺍﻩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨ= ﺼﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ ﻋﻤل ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻋﺸق ﺒﺎﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮ= 5247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #1605;ی ﻮﺭﺯﻧﺪ. (ﺷﺮح ﺼ= ﺪﺭ) ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺴﻴ&= #65256;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺷﻥ ﻔ&= #64401;ﺮﻯ ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش = 5261;ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ = ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻳﻌنی ﺘﺴﻠﻴم A= 204;ﻠﻮکی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ (ﺣَﺮَﺝ) ﺑﺤﺮﺍ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺤ&#= 65198;ق ﻮ ﺳﻮﺧﺘﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺗﻨگ ﻨَﻔَ= 87; ﻭ ﺧﻔگی ﺪﺳﺖ ﺑﺪ= 5259;ﺪ. ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺳﻤﺎﻥ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﻣﻌ&= #65198;ﺍج ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺭﻭٴﻴﺎﻯ ﺧﻮ&#= 65193; ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺩ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ = ﺑﻌﺮﻭج ﻮﺍﺳﺮاء ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻣﻴ&#= 65253; گیر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = 5261;ﻋﺮﻭج ﺮﻭح ﺴﺎﻟک ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;م اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺍﺯ ﺑﻴﺖﺍﻟﻤﻘﺪس = 5267;ﺎﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺎکی کاﻓی روان ﺒﻤﻌﺮﺍج= ; عرﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥵= 0;ﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﻳﺎ&= #65253; ﺴﻠﻮکی ﻮﺍﺟﺐ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥼= 7;ﻴﺒﻴّﻥ ﻠﮑم ﻭ ﻳﻬﺪﻳﮑ&#= 1605; ﺴُﻨَﻥ اﻟﺬﻳʌ= 53; ﻤﻥ ﻘﺒﻠﮑﻢ ﻭ ﻳﺘﻮ&= #65167; ﻋﻠﻴﮑم ﺨﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺗﺒﻴﻴﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ (ﻭﺑﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﺒﮕ= ﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎ ﺑﻴﻨﺎئی = 5256;ﺸﺎﻥ ﺪﻫﺪ ﻭﺑﺎ ﺑﻴﻨ&= #65206;ﻋﻘﻠﺎ ﺍﺩﺭﺍک ﺪﻫﺪ) ﻭ&= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺁﺷﻨﺎئی ﺒ= 5198;ﻭﺷﻬﺎ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ (ﺳﻠ= ﻮﮐﻰ) ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺸﻤ&#= 65166; ﺑﺪﻫﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. (ﺳُﻨ&= #1614;ﻦ)جَمع ﺴُﻨّﺖ ﻳﺎ ﻗﺎ= 5255;ﻮﻥ ﻮ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻭ ﺭﻭ= ﺷﻬﺎﻯ عملی سلوک ال= 607;ی ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ = ﺍﺻل ﻴکی ﺒﻮﺩﻩ ﻭل= 40; ﺪﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻤﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻧ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻭﺳﻄﻮ&#= 1581; عقلی ﻤﺘﻔﺎﻭ᥵= 3; ﻭﻓﺼﻮل ﻨﻮعی ﻤﻨﺎﺳﺐ = 5153;ﻥ ﺘﮑﺘﻴﻚ ﻫﺎﻯ عملی ﻤﺨﺘﻠﻒ ʌ= 67;ﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭلی هدﻑ = 5175;ﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ اﺯﻋﻘﺪ= 5257;ﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﻣ= ﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات الهی ﺪﺳﺖ ﺑﺪʌ= 59;ﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥳ= 5;ﻥ لا ﻳﺠﻌل ﻠﻬم ﺤﻈّﺎ فی اﻟﺎﺧﺮة ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺮ&= #65173; شانس ﻭﻧﺼﻴبی= ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺣﻆّ ) ﻟ᥷= 6;ّﺕ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻮﻧﺠ&#= 65166;ﺕ ﻭشانس ﻭ ﻧﺼﻴ= 6;ی اﺯ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘﻠ&#= 65264; ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮع &#= 65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ (ﺍ= ﺧﺮﺕ) ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ ﺑ= ﻌﺪﻯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﻭح ﺪ&#= 65197; ﻣﻘﺎﺑل ﺠﺴﻢ ﮐ&#= 65258; ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﺠ&#= 65204;می هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭحی = 5256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﻳﺎ ﺻﺎﺩق ﻨﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎﺯ ﺁﺧﺮﺕ ﭘ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻣﻠ= ﮑﻮﺕ ﻭﺯﻧﺪگی آن ﭽʌ= 56;ﺎﻧﻰ ﻭ ﭘُﺮ ﺭﻧج اﺭ= 5261;ﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ جَهَنّم ﺴﻮم &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪ دون قرمز ﺧﻮﺭ= ﺷﻴﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ ﻭ ﻧﻮ= ;ﺭﻯ ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺴﻮ&= #65199;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻘ&= #65170;ﻮل کاﺭﻣﺎ ﻭ جَهَ= ;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﺨﻮﺩ ﺩ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ= ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﻮ ﺗﺠﺎ= 585;َبّ ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65261; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194; ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺴﺐ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮﻉ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺸﻮﻧﺪ.&= #1608; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻮ &= #65169;ﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻥ کاﺭﻣﺎﻫA= 166; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ) = ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥳ= 5;ﻥ ﻳﺨﻔﻒ ﻋﻨﮑم ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺘﺨﻔ&#= 65268;ﻒ ﺑﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ = ( ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺨﻔﻴﻒ ﺑﺎﺭ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﮐﻪ ﻋﻘلی= ; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻮ&= #65223;ﺎﻳﻒ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ گدﺷA= 176;ﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺎﻥ&#= 65176;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻘﺪﻳم ﻨﺠﺎﺳﺖ &#= 65197;ﻭﻯ ﺒﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ چاقو ﻤﻰ ﺑA= 198;ﻳﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﺏ ﺑﺸﻮﻧﺪ = ﻮﺭفع ﻨﺠﺎﺳﺖ ﻭﺍﻟﻮ&#= 65193;گی ﺸﻮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥴ= 9;ﮑم اﻟﻴُﺴﺮ ﻭﻟﺎ = 5267;ﺮﻳﺪ ﺑﮑم اﻟﻌﺴﺮ ﻭ= ;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﺍﺳ&= #65166;نی ﻮﺳﻬﻮﻟﺖ می ﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻋُﺴﺮ ﻭﺳ&= #65192;ﺘﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﻣﺮﻭﺯ ﺳﺨﺖ ﻭ&#= 1604;ی ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭ&#= 65199; ﺍﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65169;ﻌﺪﺍ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﺩﺩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺳﺨتی عذﺍﺏ ﻣʌ= 04;ﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧ= ;ﺎﻇﺮ ﺯﻧﺪگی ﺴﺨﺖ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ = ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﺭﻭﺵ ﻣ= ﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪ&#= 65267;ﻤﺘﺮ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ &= #65261;ﺍﺳﺎﻥ ﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮ= ﻧﺪﻩ ﺮﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺗﺮﺟﻴح &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﺳﺎﻥ = ﺘﺮ ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194;ﻯ و نه اسلام رسمی تسنّن ی= 575; تشیّع ﺮﺍ ﺑﭙ᥷= 6;ﻳﺮﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﺮﻳﺪ= ; ﺃﻥ ﻴﺘﻮﺏ ﻋﻠﻴﮑﻢ ﻭ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﺘّﺒﻌﻮﻥ اﻟﺸﻬﻮﺍﺕ ﺃﻥ &#= 65176;ﻤﻴﻠﻮﺍ ﻣﻴﻠﺎ ﻋﻈﻴﻤﺎ</= b> ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺑﻪ = ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﻃﺎﻟﺐ ﭘﻴﺮﻭﻯ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺗﻬﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷ&#= 65252;ﺎ ﺳﺨﺖ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎ&#= 65267;ل ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشی= 83;.ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺗﻮﺑﻪ الهی ﺘʌ= 56;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﮔﻨﺎﻩ ﺩ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﻨﺤﻮﻯ ﺘﺨﻔﻴﻒ ﮔﻨﺎﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ سلوک الهی ﻮﺗﺰﮐﻴ᥽= 8; ﻧﻤﻮﺩﻥ اﺳﺖ.ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﮑﺮﺩﻥ ﻀﻤﻥ اﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎﻯ ه&#= 1605;ه ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ &= #65203;ﺮ ﻣﺬﻫبی ﺪﺭﻋﺒA= 166;ﺩﺍﺕ ﺧﻮﻳﺶمیباﺷﺪ= ;. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﺒﻮل &#= 65176;ﻮﺑﻪ الهی ﻨﻤﻴﺸﻮ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺗﺨﻔﻴﻒ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﻨﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. (ﺗﺒﻌﻴّ&= #65174;) ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﭘ&= #65198;ﺳﺘﺶ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1;ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65261;ﻗﻴح ﻮﺳﻔﻴﻬﻰ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺷﻬ&#= 65262;ﺍﺕ ﭼﻪ ﺷﻬﻮﺕ ﺟﺴﻤ&= #65264; ﻭﻳﺎ هَوَسها&= #65263; ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭﻋﻘﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﻨﻔس أمّاره ﺑ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ; ﻣﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺮﻳﺪ ﻇ&= #65248;ﻤﺎ ﻟﻠﻌﺒﺎﺩ ﻭﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﻗﺼﺪ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ &= #65170;ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193; (ﻋﺒﺎﺩ جَمع عبد ﻭﻋﺎﺑﺪ ﻭ = 5251;ﻮﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮﺑﻨﺪگی ﺪﺭ ﺍ= 5219;ﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺳﺘم ﺨﺪﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; عدم ﺘﻮﺟﻪ ﺍﺣA= 176;ﻤﺎلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺘﻠ&#= 65166;ﺷﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﻧﻬﺎ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻤ&#= 65166;ﻡ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; عباﺩﻯ ﻮ ﺗﺰﮐA= 268;ﻪ ﻭﮐﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ &= #65261; ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺭﺩ. ﻭﻣﺤﺮﻭم ﺪﺭﭘ= 5166;ﺩﺍﺵ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺑﺎ = ﮐسی ﺒﺪ ﺣﺴﺎبی ﻮ ﺍ&#= 65203;ﺘثنائی ﻘﺎﺋل ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻬﺬᥴ= 5; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻧﺎ فی اﻟﺎﺭﺍﺩة ʌ= 61; ﺍﻟﻤشیة ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻮﻧﺎ &#= 65267;ﺸﻨّﻌﻮﻥ علیّنا فی ﺬﻟ&= #65242; ﻭ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ اﻧ&#= 1617;ﺎ ﻧﻘﻮل اﻥ اﻟﻠA= 258; عَزّﻭجَلّ ﺃ&#= 65197;ﺍﺩ ﺍﻟﻤﻌﺎصی ﻮ ﺃ= 5197;ﺍﺩ ﻗﺘل اﻟﺤﺴﻴﻦ = 5261; ﻟﻴس ﻫﮑﺬﺍ ﻧﻘ&#= 65262;ﻝ ﻭﻟﮑﻨّﺎ ﻧﻘﻮ= 5245; ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ عَž= 6;ّﻭجَلّ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253; ﻤﻌﺼیة ﺍﻟﻌﺎA= 211;ﻴﻦ ﺧﻠﺎﻑ ﻃﺎعة ﺍ= 5247;ﻤﻄﻴﻌﻴﻦ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﺘﮑ= ﻮﻥ اﻟﻤﻌﺎصی غیر= ﻣﻨﺴﻮبة ﺍﻟﻴﻪ ﻣﻦ جهة = 5165;ﻟﻔﻌﻞ ﻭﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑ&= #65262;ﻥ ﻤﻮﺻﻮﻓﺎ ﺑﺎﻟ&#= 65228;ﻠم ﺒﻬﺎ ﻗﺒل کوﻧA= 260;ﺎ ﺍﻳﻥ عقیده ﻣ&#= 65166; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﻭمَشیّت ﺍﺳﺖ= (ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﺎﻭﺭ&#= 65263; ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺍﻭم عملی اﺳﺖ. ﻭمَ= ;شیّت ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174;. ﺑﺴﺘﻪ ﺑمَشیّ= ;ت ﺍﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; مَشیّتﻭ ﺧﻮﺍ= ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺳ&#= 65248;ﻮک ﺘﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗائ= 05; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ = ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭلی ﻤﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻤﺎ &= #65169;ﺮﻣﺎ ﺯﺷﺖ ﻭﺩﺭﻭغ ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻧﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻗﺘل ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ (ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻴﺰﻳﺪ ﻭﺷﺮﺍﺭ&#= 65173; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻦ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﻭ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍ= ﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫ&= #65166;ﻯ الهی عمل ﮐﺮﺩ= ﻧﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ = ﻣﺎنع اﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65262;ﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻗﺘل اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒ= 5262;ﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺷﻤﺮ ﭘﺎ= ﺩﺍﺵ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻣﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳ= ﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒ= ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﻧﺪ.ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #65169;ﻨفع اﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&#= 65197; ﺟﺒﺮالهی ﺒﻮ᥷= 3;ﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻮﻗﺖ ﻟﺬ= ﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻳ&= #65166; ﺩﺭﻋﺪم اﻃﺎﻋA= 174; ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﻣ&#= 65166;م ﺤﺴﻴﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﻭ ﺧﻮﺩ ﻗﺒﻮل ا&#= 65267;ﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮﮐﺪ&#= 65165;م ﭽﻮﻥ اﻣﺎم ﺤﺴ= 5268;ﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﻨﺎفع ﻤﺎﺩﻯ = 5262; نوع ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮA= 193; ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺸ&#= 65192;ﺼﺎ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻧﺠﺎﺕ &= #65267;ﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ. ﻭلی اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒ= 5220;ﻮﺭ کُلّی اﺯ ﺍﺑﺘ= ;ﺪﺍ ﺳﻤﺒﻮل ﺘﻤﺎم = 5252;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ= ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ ﻭﻏ&#= 65268;ﺮﻩ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴ&#= 65253; ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭﻫﺮ = ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻮﻥ اﻣ&#= 65166;م ﺤﺴﻴﻦ ﺷﻬﻴﺪ ش&#= 1575;هد ﻭ ﻓﺪﺍﮐارﺑﻬA= 198; ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯ&= #65255;ﺪﻩ ﻭ ﻣﺒﻌﻮث ﻭ ﺍﺭ&= #65203;ﺎل گرﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. &#= 65261; ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل اﻣﺎﻣﺎﻥ هر ﺯA= 251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻓﺎ&= #65219;ﻤﻪ ﺯﻫﺮا ﺴﻤﺒﻮل = 5252;ﺎﺩﺭ ﻫﺴتی نوع بشری ﻭ رَبّ ﺍ= ﻟﻔﺼل اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣﺪﺍ&= #1605; ﻤﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ. ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ چهارم ﺻﻮﺭﺕ ᥷= 3;ﺭﻧﻘﺎﺏ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #64345;ﺪﺭﻫﺴتی ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴ&= #65170;ﺮﺩ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﻮﺻ&#= 65166;ل ﺼﻮﺭﺕ تجسّم انسانی ﺷﻬﻮﺩ= ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺪﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺮ&= #65219; لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم هستند ﻭ= ; ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 261;ﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺣُﺴ&#= 65253; ﻨﻴّﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻭ ﺍ&= #65199; ﭘﺸﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼ&= #65262;ﻥ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﺨﺎﻧﻪ &= #65169;ﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭنه &#= 65165;ﺯ ﺑﺎﺏ ﻭ ﺩرَبّ A= 165;ﻥﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ بمعرفی خداوند ﺍﺳﺖ ﻭ= ;ﺍﺭﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻨ&#= 65192;ﻮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65251;ﻴﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ &= #65187;ﮑﻤﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺠ= ﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﻳﮕ= 5198; ﺷﻮﻧﺪ. ﻭلی ﻤﺤ&#= 65198;ﻭﻡ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻧﺠﺎﺕ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯﺁﻥ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷتی ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺍﻣﻮﻳﺎ ﻥﺸﺎی= 593; کرﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ = 5239;ﺘل امام ﺤﺴﻴﻦ ﺟʋ= 70;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی لازم ﺒﻮﺩﻩ ﻭʋ= 69;ﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺧﻠﺎﻓ&#= 65174; ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻴ&= #65258; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﺪﻟﻴل ﺮﺍ ﻧﻴﺰ &= #65165;ﺯ ﺯﺑﺎﻥ اﻣﺎﻣﺎ= 5253; گفته ﺍﻧﺪ ﮐﻪʋ= 65; ﮔﺮﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺿﺮﻭﺭ&= #65173; طیّ ﻤﺮﺍﺣل ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ.) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻭلی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﻭ ﻧگفته ﺍﻳﻢ. = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم که A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ اراﺩﻩ A= 261; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﺳ= ﺮﭘﻴچی غاﺻﺒﺎﻥ ﻤﺨﺎA= 247;ﻒ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒﺎ= ﺷﺪ ﮐﻪ ﻃﺎﻋﺖ ﻣﻄﻴ&= #65228;ﺎﻥ اﺳﺖ (ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴ&= #65174; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺑﺪﻭﻥ گناﻩ ﻧA= 268;ﺰ ﮔﻨﻪ ﮐﺎﺭﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ تمرّد ᥾= 1;ﻋﺼﻴﺎﻥ اﺯ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻋم اﺯ ﺑﺖ ﭘﺮ= 5203;ﺘﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ &= #65192;ﺪﺍ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ کرﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨA= 194;. ﺍﻋم اﺯ ﺳنّی ʌ= 62;ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ مُدّعی کاﺫﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ = 593;لیّ ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻃﺎ&= #65227;ﺖ ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﺩﺭ &= #1587;لوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﻧﻤﺎﺯﻯ کرﺩ ﻭ آخوندﻫ= ﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩند ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣطی= 617;ع ﺨﺪﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﻣطیّع ﺪﺭﺗﺴ᥼= 8;ﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﮐﻪ ﺑﺮﺍʌ= 63; هر ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﻃ= 5166;ﻟﺐ ﺍﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 240;ﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤA= 268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65176;ل اﻣام ﺤﺴﻴﻦ ﺩA= 197;ﺣﺪﻭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣطیّع ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﺪ&#= 65227;ﻴﺎﻥ ﺒﺎﻃل ﻤﺬﻫﺒﻰ &#= 65165;ﻋم اﺯ ﺧﻠﻔﺎﻯ اﻣ= 5262;ی ﻭﻋﺒﺎﺳﻰ ﻭﻳﺎ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺮ ﭼﻘﺪ&= #65197; ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻣﺎم= 740; که ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ) &#= 65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻌﺎصی = 5262; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ اﺯﺟ= 5260;ﺖ ﻓﻌﻞ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ (ﻳﻌنی &#= 65176;ﻔﮑﺮﻭﻧﻴّﺖ ﺍﺳﺎس ﮔﻨﺎﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ قصد ﻋﻤل ﮔﻨﺎʌ= 57; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ&= #65165;قعی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ;ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﺁﻥ ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق گناه ﺧ᥾= 2;ﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﻭلی ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ نوع بشری ﺪﺭ ﺟ= ;ﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺸ&= #65192;ﺺ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ= ﺳﻠﻮک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭلی اﻭ ﻣﻴﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﺑﻠﺬﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠ&= #65260;ﻨم اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻗﺒ&#= 65262;ل ﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺎل ا&#= 65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺷ= 5192;ﺺ ﺑﺮﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻫم &= #65268;کی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺮ = ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ. ﻭﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻗﺮʋ= 65;ﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;م ﻣﻮﺻﻮﻑ ﺑﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻥ علم ﻮ ﺍﮔﺎهی ʌ= 40;ﺒل اﺯ ﺣﺪﻭث ﺑﺎﺷ= 5194;. (ﺑﺎﺯ ﺩﺭ قَدَ= 85; و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒ&#= 1604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﮔﺎهی ﻘﺒل اʋ= 99; ﻭﻗﻮع ﻔﻌﻞ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ هماﻥ ﺠﺒﺮ اله= ;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﺖ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻮﺿﺮﻭʋ= 97;ﻯ ﻤﻨﻈم اﺯﻗﺒل A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮع ﺒ&= #65208;ﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﻋﻘ= 604;د اﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی ﻮ ﻭﻇﻴﻔʌ= 58; الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺒﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ&= #65194; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65239;ﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎﺷﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ هَوَس ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﺪ ﻭﻳﺎ آخوندﻯ هوس ﮐﻨﺪ ﻋﺒﺎA= 193;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕ = ﺩﻫﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺒﺮالهی ʋ= 98;ﺍ ﺑﻘﺒﻮل اﺯﺍﺩ = 5251;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕ= ﺎﻩ ﻣﺮﺍﺣل لاﺯم ʋ= 70;ﺮﺍﻯ عبور ﺗﮑﺎﻣلی= ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺟﻠﻬ&#= 65166; ﻭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی اﻧﺠﺎ = 5; ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اداﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫʋ= 94; ﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺘﻞ &= #65187;ﺴﻴﻥ ﻤﻴﮕﻮﺋﻴم که A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﺘﻞ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﺑﺮﺧ&= #65248;ﺎﻑ ﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻳﺎ می گوﺋﻴﻢ: ﻮﻧ&= #65240;ﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&= #65253; ﻴﮑﻮﻥ ﻘﺘل اﻟ= 5188;ﺴﻴﻥ ﻤﻌﺼیة ﻟﻪ ﺧﻠ= 5166;ﻑ ﺍﻟﻄﺎعة ﻭ ﻧﻘ= 5262;ﻝ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253; ﻘﺘﻠﻪ ﻣﻨﻬﻴّ= 5166; ﻋﻨﻪ ﻏﻴﺮ ﻣأﻣ&#= 65262;ﺭﺑﻪ ﻭﻧﻘﻮل اﺭﺍﺩ = 5165;ﻟﻠﻪﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﻣﺴﺘﻘﺒ&#= 65188;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ &= #65261;ﻧﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭجَلّ ﺃﻥ ﻴﮑʌ= 62;ﻥ ﻘﺘﻠﻪ ﺳﺨﻄ اﻟ&#= 65248;ﻪ ﻏﻴﺮ ﺭﺿﺎﻩ ﻭ ﻧ= ﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭ جَلّ ﺃﻥ لا᥾= 7;ﻤنع ﻤﻥ ﻘﺘﻠﻪ ﺑﺎﻟ&= #65184;ﺒﺮ ﻭﺍ ﻟﻘﺪﺭة ﮐﻤ&#= 65166; ﻣنع ﻤﻨﻪ ﺑﺎﻟ= 5256;ﻬی ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺘل ﺤﺴﻴﻥ اﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ نَ= 07;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐسی ﻤ&#= 65156;ﻣﻮﺭ ﺑﺂﻥ ﻨﻴﺴﺖ. (ﺍﺯ= ; ﺟﻤﻠﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭﺍﺟﺐ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65204;ﻮﺏ ﺑﺨﺪﺍ ﺷﻮﺩ.ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺳﺎﻟک هرﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﺍلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ&#= 65256;ﺴﻮﺏ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ.= ﻭلی ﺨﻄﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ عمل ﻨ= 5240;ل ﻘﺒﻴح ﻮ ﺯﺷﺖ ( ﻭ= ;ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﺯﺷﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ = ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺁﻳﻨﺪﻩ = 5193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺎﺷﺪ) ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﺤﺴ&#= 65253; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﻣﺮﻯ ﻨﻴک ﺤُﺴﻥ ﻮ ﺗ&#= 65188;ﺴﻴﻥ ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح= 740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﻤثب= 78; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺯﺷ&= #65176;ﻴﻬﺎ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯﻘﻬﻘ= 5198;ﺍئی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عملی ﻣﺨﺎﻟﻒ ʋ= 55;ﻣﺮ الهی است ) می گوﺋﻴم که ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻗ&= #65176;ل ﺤﺴﻴﻥ اﺯ ﻣﻮﺍ&#= 65197;ﺩ ﺳﺨﻄ ﻮ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ= ﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺭﺿ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ. (ﮐﻪﺭﺿﺎ&= #65263; الهی ﺪﺭ ﺍﺟﺮʋ= 65;ﻯ اﻣﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﺳﻠ&#= 65262;ﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﻋﻤل &= #65194;ﻳﮕﺮ ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺑ&= #65166;ﻋث ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻗﺘل = ﺤﺴﻴﻥ غیر ﺍﺯ ﺍﻣﺎم A= 188;ﺴﻴﻥ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﺎﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻥ هرﮐﺎA= 251;ﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺤﺴﻴنی ﺪﺭﻫﺮA= 227;ﺼﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ متعب¡= 7;دﺍﻥ ﻤﺘﻤﺮﺩ ﻭ ﺑﺨﺼ&= #65262;ﺹ آخوندﻫﺎ ﻗﺸﺮ= ;ﻳﻮﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺗﻤﺎم اﺣﺎﺩﻳ= 79; ﻋﺪم ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﮑم کشتن ﺍﻧﻬﺎ ﺍʌ= 03;ﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴ&#= 1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺒ&= #65198; الهی ﻤﺎنع ﻘﺘ= ;ﻞ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺧﻮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ ﻤن&= #1593; ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﻗﺘل اﺳ᥵= 6;ﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﻓﻘﻄ ﻨﻬی اﻥﺼ= 5262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ) = ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﭘﻴﻢ: ﻮ ʌ= 55;ﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&= #65253; لاﻳﺪفع اﻟﻘﺘ= ;ل عنه ﮐﻤﺎ ﺩفع = 5;ﻟﺤﺮق عن اﺑﺮﺍﻫﻴﻢ A= 187;ﻴﻦ ﻗﺎل عزّ للنار ﺍﻟتی ا&= #65247;ﻘی ﻔﻴﻬﺎ ﻳﺎ ﻧﺎﺭ = ﮐﻮنی ﺒﺮﺩﺍ ﻭ ﺳﻠﺎﻣ&= #65166; ﻋﻠﻰ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴ&#= 1605; ﻮ ﻧﻘﻮل ﻠم ﻴﺰ&#= 1604; اﻟﻠﻪﻋﺎﻟﻤﺎ = 5169;ﺄﻥ اﻟﺤﺴﻴﻥ ﺴﻴﻘ= 5176;ل ﻮ ﻳﺪﺭک ﺒﻘﺘﻠ&#= 65258; ﺳﻌﺎﺩة ﺍﻟﺄﺑ= 5194; ﻭﻳﺸقی ﻘﺎﺗﻠA= 258; ﺷﻘﺎﻭة ﺍﻟﺄﺑ= 5194; ﻧﻘﻮل ﻤﺎ ﺷاء = 575;ﻟﻠﻪ ﮐﺎﻥ ﻭﻣﺎﻟم ﻴ&#= 65208;اء لم ﻴﮑﻦ ﻫﺬﺍ ﺍ&#= 65227;ﺘﻘﺎﺩﻧﺎ فی اﻟﺎﺭﺍﺩﻩ A= 261;ﺍ ﻟﻤﺸﻴّﻪ ﺩﻭﻥ &#= 65252;ﺎ ﻧﺴﺐ ﺍﻟﻴﻨﺎ أ&#= 65259;ﻞ ﺍﻟﺨﻠﺎﻑ ﻭ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﻨّﻌﻮﻥ علیّنا ﻣﻥ ﺃﻫ= ;ل اﻟﺎﻟﺤﺎﺩ ﻣﺎ= ; ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;نع ﻘﺘل ﻨﺸﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; گوﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎن= 93; اﺯﺳﻮﺧﺘﻪ ﺷﺪ= 5253; ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ (ﺩﺭ&= #65165;ﺗﺶ ﻧﻤﺮﻭﺩ) ﺷﺪ. ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺗ&#= 65206; ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ &= #64400;ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺍﻯ اﺗ&#= 65206; ﺳﺮﺩ ﺷﻮ ﻭﺳﻠﺎ&= #65251;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﺮﺍﻫ= 5268;م ﺒﺎﺵ (ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ هاﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﺎﻟک A= 256;ﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﻭﺯﻯ که ﺷﺮﺍ= 5267;ﻄ لاﺯم ﺪﻭﺭﻩ ﺳA= 248;ﻮک ﺨﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﺑﺪ &= #65165;ﺗﺶ ﻭ ﺳﺨتی ﭙﻴﻤﺎ= 5253; سلوک الهی ﭙﺎ&= #65267;ﺎﻥ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺑﺮ&= #65165;ﻫﻴم ﻮ کامل الهی ﻭ= ﺑﺮﻫﻤﻦ ﻭﺍﺏ ﺭﻫﻨﻤﺎ ﻭ&= #64344;ﺪﺭﺍﻭم کننده ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم &#= 1705;ه ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍ&= #65199;ل ﻮﻗﺒﻠﺎ ﺍﮔﺎﻩ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺣﺴﻴﻥ کشت= 07; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ ﻗﺘﻞ ﺧﻮﺩ = ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍﺑﺪﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭﻗﺎﺗل اوﺷﻘʋ= 66;ﻭﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺍﺑﺪﻯ &= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. (ﻭﻫﺮ ﺳﺎ= ;ﻟک الهی ﭽﻮﻥ ﺤﺴʌ= 68;ﻦ ﻭﭼﻮﻥ ﭙﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺣﺴﻴﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﻣ= ;ﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺗﺎ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﺎ&#= 65199; ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺨ&= #65248;ق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺗ= ﻮﻟﺪ ﺩﻭم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭﻗﺘل ﺤﺴﻴﻥ ﻮ&#= 65259;ﺮ ﺳﺎﻟک ﺤﺴﻴﻨﻰ &#= 65169;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭﻗﺘل &#= 65256;ﻔس أمّاره ﺧﻮﺩ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ آخون= دﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺩﺷ&= #65252;ﻨﺎﻥ سلوک الهی اﻭ&#= 65197;ﺍ ﺭﻧج ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. &= #65267;ﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﮑ&#= 65208;ﻨﺪ ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻴﻦ ﻗﺒﻠﺎ ک&#= 1575;مل الهی ﻭﺑﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺘﻪ ﺑﺨﻠق ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65239;ﺘل اﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳ&#= 65200;ﻳﺪ ﻭ ﺷﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﺍجَلّ ﻤﺮگ ᥵= 0;ﺸﺮﻯ اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی ﺠﻤﻌﺎ ﺍﻣﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ اﺯﮐﻮﺩکی ﻨﻘʌ= 06; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟک ﻮﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺯ&= #65193;ﻥ ﺒﺮﺍی اﻣﺎم ﺤA= 204;ﻴﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺒﺮ ﺳﺮﮐ&= #65262;ﺑﻴﺪﻥ هرکَس ﺑﺮﺍﻯ ᥾= 8;ﺎﻓﺘﻥ اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﭙ= 5268;ﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍ&= #65261;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﺴ&= #65268;ﻥ کنند ﺭﻭح اﻭ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﺎﻭﺕ) ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﺑﻤﻌنی گرﺩﻥ کشی غیرﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻤ&= #65228;نی عذﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻭﺍﺑﺪﻳﺖ ﺩﺭ ﺳ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ پ= 587; ﺍﺯﻣﺮگ ﺘﺎ هف= 78; ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎل اﻧA= 176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﺳﭙس &#= 65197;ﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧ= ﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺑﺪﻳﺖ= ﻋﺬﺍﺏ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻧﻬ= 5166;ﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ&#= 65175;ﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ &= #65251;ﺴﺦ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺩﺭﮐ&#= 65194;ﺍم ﻨﻮع ﺤﻴﻮﺍنی A= 188;ﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺑﻔﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﮑﺸ&#= 65194;) ﻭﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴ&#= 1605; هرﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺪ ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ که ﻧﺨﻮﺍﺳ= 5174; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﮐ= ﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥﺠﺒﺮ &= #1575;لهی است ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ = 5193;ﺭﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴتی هست. ﻭﺗʌ= 56;ﻬﺎﺩﺭﺳﺎﻟک ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭﺍﺯﺍﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﺟﺪﺍل ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺗﮑﺎﻣل لاﺯم ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷت ﻘ&#= 65170;ﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﻮﻋﻨﺎﺻﺮ مُر= 6;ّی ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺳﻴﺴﺘ&#= 65252;ﻬﺎﻯ مشَخّص ﻭ ﻋﻠﺎ= ;ﺋم ﺮﺍﻩ ﻭﺍثاﺭ ﻣ= 579;بت ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻧﻮعی &#= 65170;ﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = مَشیّت ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ&= #1587;لوک الهی ﻇﺎﻫﺮﺍ ʌ= 59;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ مَشیّت ﺳﺎ= ;ﻟک ﺼﺎﺩق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1628 - A= 165;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ(&= #65181;۵ﺹ93= ﺑﺤﺎﺭ) <s= pan dir=3DLTR>: اﻥّ اʌ= 47;ﻠﻪ عَزّ وجَلّ ﻘ&#= 65194;ّﺭ ﺍﻟﻤﻘﺎﺩﻳﺮ ﻭ &= #65193;ﺑّﺮ ﺍﻟﺘﺪﺍﺑﻴﺮ ﻗ&#= 65170;ل اﻥ ﻴﺨﻠق ﺁﺩم = 5170;ﺄﻟﻔﻰ ﻋﺎم ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ و برآورد ﮐﺮﺩ= ﻩ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻟ&#= 65166;ﺯم ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ پیشبینی ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﭘ= ﻴﺶ ﺍﺯ آفَرینش ﺁ= ﺩم اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65165;ﺯ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﻣﻮٴﻴ&#= 65194; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ا&#= 1604;هی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﻭﻟ= ﺰﻭم ﺘﺤﻘق همه ﺍﻥ A= 203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ= ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌنی اﺩﺍﺭʌ= 57; ﮐﺮﺩﻥ ﺪﺭﻋﻤل ﻠﺤﻈﻪ &#= 65169;ﻠﺤﻈﻪ الهی ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ ﻗﺒل اﻣﺎﺩ= 5257; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺩﺭ ﭼ= ﻨدﻴﻥ ﺼﻮﺭﺕ نوعی ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 1575;لهی ﻴﺎ ﻗﺪﺭ ﻭﻗﺪﺭ&= #65173; ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #65236;ﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﮐﻪ= ; ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺘﺪﺭﻳج ﻮﺍﻧﺪک اﻧﺪﻙ = 5165;ﺯ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍŸ= 3; ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺘﺎ ﺟﻤ&= #65166;ﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻨ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺩﺭﻫﺮﮐﺪﺍم عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﺪﺍلها®= 0; ﻨﻮع ﻤﺮﺑﻮﻁ ﺩﺭ ﺍﻟ&= #64405;ﻮﻯ کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺭﺩ. ﻭ= ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک گوﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺑﺪﻭ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺴﺮ ﭘﻴچی ﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎ = ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗل ﺠﺰئی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #1587;لوک الهی کندﻭ ﺑﺎ= ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻮ ﻓﻄﺮA= 263; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﻘﻬ= ﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻣﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ &= #65251;ﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها ﺑﺮﻭﺩ. &= #65261; ﺍﻳﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ بالفعل ﻧﻮﻋﻰ= ﺩﺭﺟﺴم ﻮدر ﺫﻫﻥ ﻮدر A= 197;ﻭح ﺒﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65253; سلوک الهی ﻭﻣ&= #65212;ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺍﻣّﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ &= #65193;ﺭﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ= ﻠﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ &= #65165;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﺑﺸﺮﻳ= 5174; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺟﺴمی = 5262;ﺫﻫنی هستند ﻭلی ﺪﺭ= ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺮ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻭﻣﺸﻤﻮل ﻘﻬﻘ= 5198;ﺍﻯ ﺮﻭح ﻮﻋﻘل ﻨﻮ= 593;ی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻫم ا&= #64400;ﻨﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭح اﻧﻬﺎ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎ = ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 1604; اﺯ ﺍﺩﻡ ﺍﮔﺮ ﻓ&= #65198;ﺽ ﮐﻨیم که اﺩم ا= ;ﺑﻮ ﺍﻟﺒﺸﺮ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ کامل الهی = (ﺍﺩﻡ) تازه ای ﺍﺳﺖ ᥾= 1; ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 65246; ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65165;ﺕ ﻗﺒل اﺯ ﻓﺼل ﻨ= 5262;ع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻨﻮعی ﻮ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔﻌ= 04;ی اﻭﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ= ﻳک ﺮﻗم ﺴﻤﺒﻮﻟﻴ= 5242; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﺍﺯ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺰﻣﺎ= 5253; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻭ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻳﻌنی ﺰﻣ= 5166;ﻥ اﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ &#= 65251;ﻘﺪﻣﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺭﻭﺍح ﺼﻮﺭﺕ = 4404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻣﻮﻓق ﺒﺎﻣﮑﺎ= 5253; ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻄﺮﻳﻘ&#= 65174; سلوکی ﺗﺎﺯﻩ ᥽= 1;ﺤﻤﺪﻯ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻮع اﻧﺴﺎنی ʋ= 70;ﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺼو= 604; ﻨﻮعی ﻔﺮﺍﻭﺍA= 253; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ3= 00 ﻫﺰ&= #65165;ﺭ ﺳﺎل ﭙﻴﺶ ﺗﺎﮐ&#= 65256;ﻮﻥ ﺩﺭﺣﺎﻟﺖ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﺘﺪﺭﻳجی ﻔﺼﻮ= 04; ﻨﻮﻋﻰ ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65203;ﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼ&= #1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﻴﻠﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ &= #65165;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ اﻥ ﺮ&#= 65165; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺎﺑ= 5256;ﺪ ﻭﺑﻘﻬﻘﺮﺍی پ= 87; از مرگ ﻧﺮﻭﻧ᥷= 4; ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑنو&= #1593; بشری ﺒﺮﺗﺮ ﺑʋ= 98;ﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺮﺳ&= #65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﻘﺸﺮA= 267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻤﺸﺮﻙ = 5193;ﺭﻋﻤل عبادی باطل خود هستند ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴ&= #65258; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ= ﻭﭼﺎﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺸﺪﻳ&#= 65194;ﺗﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ گناﻫ@= 401;ﺎﺭﺍﻥ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭم= 615;دّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﺳﻠ&= #65166;م ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= لی ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ال= 07;ی ﺪﺭﻋﻤﻞ ﺣتی ﺪ= 5261; ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل= 40; اﺩم ﻴﺎ ﻫﺮ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺗﻮﻟ&#= 65194;ﺍﺕ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65235;ﻌلی اﻧﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ.<o= :p></o:p> حدی&= #1579; 1629 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ94 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65204;َﺒَق اﻟﻌﻠم ﻮ ﺟَﻒ= 17; ﺍﻟﻘﻠﻢ ﻭﻣضی اﻟﻘﻀاء= ; ﻮ ﺗمّ اﻟﻘﺪﺭ ﺑA= 176;ﺤﻘﻴق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳﻖ ﺍﻟﺮﺳﻞ ﻭ ﺑﺎﻟ&= #65204;ﻌﺎﺩة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﻤﻥ &= #65153;ﻣﻥ ﻮ ﺍﺗّﻘﻰ ﻭﺑﺎ&#= 65247;ﺸﻘاء ﻠﻤﻥ کذّﺏ ﻭ ﮐ= 5236;ﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﻮﻟﺎیة = 5251;ﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﻠﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻦ ﻭﺑﺎﻟﺒﺮاءة ʌ= 51;ﻨﻪ ﻟﻠﻤﺸﺮﮐﻴﻥ </b= >ﺍﮔﺎهی اله&#= 1740; ﻘﺒﻠﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﻠم ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮﻳس ﺧﺸک ﺸﺪ= 5257; ﻭﻗﻀﺎ (ﻳﺎﺩ ﺍﻭ= ﺭﻯ) الهی اﻣﻀﺎ ﮔ᥷= 8;ﺩﻳﺪ ﻭ ﺗثبیت ( وسایبرنیتیª= 5;) شد ﻭ ﻗﺪﺭ ﺗﻤﺎ&#= 1605; گرﺩﻳﺪ. ﺍﻧﮕﺎ= 5257; ﭼﻮﻥ کتاب ( ﻳﺎ &#= 1587;لوک الهی ﻭﻃﺮﻳﻘ᥵= 4;) ﺗﺤﻘّق ﻴﺎﻓﺖ ﻭﺗﺼﺪﻳ&#= 1602; ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺑﺎ ﺳﻌ&= #65166;ﺩﺕ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ کسیکه ᥴ= 5;ﻳﻤﺎﻥ (ﻭﺍﻭﻡ عملی) ﺍ= 5261;ﺭﺩﻩ ﻭﺗﻘﻮﻯ کرﺩ (ﻳ&#= 65166; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʌ= 52;ﻮﺩ. (ﺑﺎﺯ ﻓﻌﻠﺎ ﺍﺑ= ﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ الهی A= 262; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﻄع= 740; اﻓﺮﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺪﻭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺼی ﻤ&#= 65198;ﺩم ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65169;ﻴﺎﺷﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎ= ﺭﻣﺎ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍ&= #65193;ﻭﺍﺭ ﻭﺍﮐﻮﺍﺭ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﺯﺍ&= #65193;ﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺟﺒﺮﺍ= 5253; ﺑﺎﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣ&#= 65184;ﺮم ﺸﺪﻥ ها ﻣﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&= #65166; ﺗﺠﺪﻳﺪ نوع بشری همین ﺴﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻫ= ﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻣ&= #65166;نی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ = ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ &= #65193;ﺭ ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺻﻮﺭ&#= 65173;ﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﭙُﺮﻋﺬʋ= 65;ﺏ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤط&#= 1740;ّع اﻟﻬﻰ ﺗﻔﺎﻭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﺰﻣﺎنی ﺮﺍ ﺑﺎ &#= 65227;ﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖﻫﺎﻯ &= #65204;ﻮم ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭ&= #65175;ﻬﺎ ﻧﺰﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧ&= #65262;ع ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ&= #65227;ﺮﺵ رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ&#= 1578;ی ﻨﺎﻣﻔﻬﻮم ﻮﻏ= 5268;ﺮ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭ ﻣ&#= 65166;ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘ&= #1587; ﺳﺒﻘﺖ ﺍﻃﻠﺎع اﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ﻭʋ= 65;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65236;ﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮی &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی عاﻗﺒﺖ ﺑﻨﺠﺎA= 173; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺧﺸک ﺸﺪﻥ ﻘﻠ&#= 65250; ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘ&#= 65253; هر ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﻄﺒیعی ﻮ ﺗﺪﺑA= 268;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605; اﻣﻮﺭ ﺍﻥ اﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻦ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥ ﺒﺪﻭﻥ اﺳﺘثن= 5; ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺍﻣﺮﻯ ﺪﺭ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﺖ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 63; اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑس= 604;وک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥ ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺍﺯنوع بشری ﻤﻴﺮﺳﺪ. A= 261;بِدای الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ نوع بشری اﻭ ﺩﺳﺖ ʌ= 51;ﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭﺗﺮﻯ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺠʋ= 66;ﺭﻯ گرﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ &#= 65240;ﻀﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258;ﺍﻯ اﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﻴﺸ= 5262;ﺩ. (ﺍﻣﻀﺎ) ﻭ ﺗﺎﮐﻴ= ;ﺪ ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ &= #65193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺧﻠﺎل هرﻣA= 198;ﺣﻠﻪ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی و شهودی ﺼﻮﺭﺕ= ; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻳک اجَلّ= ; ﻮﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳک &#= 65170;ِﺪﺍﻯ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎم ﺸﺪﻥ ﻘ&= #65194;ﺭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ &= #65169;ﺸﺮﻃ ﺘﺤﻘق کتاﺏ ﻳʋ= 66; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳک &#= 65262;ﺍﺳﻄﻪﺍﻯ و وسیله الهی اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒلی ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 1606;د. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﻴﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ &= #65251;ﻴﺮﺳﺪ ﺍﺯﺍﺩﻯ عمل ﻮA= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= لی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺤﺮﮐ= 5176;ﻰ ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻮﺩﻭﺭ &= #65191;ﻮﺩ ﮔﺸﺘﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ = ﺍﻳﻥ کتاﺏ ﻭ ﻣﮑﺘﻮA= 167; ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺤﻘق ان ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﭼﻮﻥ حَقّ ﻮحَ= ;جّ ﻮ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺷﻬﻮ&= #65193; الهی ﺪﺳﺖ ﺑﺪʌ= 59;ﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴ&= #1602; ﺒﺎ ﺗﺼﺪﻳق ﺮﺳ&#= 65262;ﻟﺎﻥ ﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎ&#= 65253; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;ﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻥ ﺮﺳ= ﻮل اﻭلی اﻟﻌﺰم ᤦ= 1;ﻮﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐ&= #65208;ﻒ ﺟﺪﻳﺪ شهودی برای نخستین بار در جهان ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣل &= #64345;ﻴﺮﻭ أﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʃ= 80;ﻮﻥ ﺘﻤﺎمی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ &#= 65261;ﺣتی هر ﺭﺳﻮل اﻟﻬʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎﻫﺎﻯ اﻭ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﻟﺎ&#= 65253; ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک هستند. ᥾= 1; ﺗﺼﺪﻳق اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﺳ&#= 65174; ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﺑحَق= 17; ﺒﻮﺩﻥ ﺪﺭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺍﻭ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻮﺳل ﺴﺎﻟﻚ ﻭ &= #65175;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭلی اﻳ= 5253; ﺘﺼﺪﻳق ﺮﺳﻮﻟ= 5166;ﻥ ﻭﺗﺤﻘﻴق ﻮﻇﻴ= 5236;ﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺤﻘ&= #1602; ﻘﺪﺭ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺪﺭ ﺗﻮکُلّ ا᥷= 9;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺪﺳ= 5174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺗﺴ&= #65248;ﻴﻢ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺸﻮﺩ. ﺧﻮﺩ ﺳﻌﺎﺩتی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65227;ﻴﺪ ﻭ ﺟﺸﻥ این ﺴﻌ= 5166;ﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ث&= #1575;ﺩﻯ کند ﻭ ﺗﻮﻓﻴق A= 236;ﻮق اﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﻬم = 5170;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻗتی که = 75;ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒﻴﺎﻭﺭ&#= 65193; ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ عمل= 40; ﻮﺍﻭم ﻮ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﻤﺮ= ﮐﺰ ﻭ ﻫﻤّﺖ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﻮﺍ ﮐﻨﺪ.= ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح &= #65192;ﻮﺩ ﻭﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ = (ﺟﺒﺮالهی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷت ه= 75; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ = ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﻢ. ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﺤﻤﻴ&#= 1604; اﺭﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴﻢ ﺑﺠﺒﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﺎﺋل اﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺩ ﻣ&#= 65198;ﺣﻠﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺳﭙس ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭﺳﺮﮐشی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ عذﺍﺏ ﺑﻌﺪﻯ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﮐﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ&= #65219;ﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪﻯ &= #65262;ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ &= #65165;ﮐﺘﺸﺎفی ﻤﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ و نیز کشف شهودهای مرتضوی و مصطفوی ﺗﮑﻔﻴ= ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘﻦ ﻭﺷﻘﺎ&#= 65261;ﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʋ= 66;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻋﻀﻮ ﺷﺠﺮﻩ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﻭﺍﻭم ﻮﺳﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﻟﺎﻳ&= #65174; ﺧﺎﺹ ﻣﻮٴﻤﻨﺎ= 5253; اﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ&#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ. = 4380;ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﺪﻧﺒﺎﻝ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻓﺎﺳﺪ ﻫﺮ ﻓﻘﻴ&= #65258; ﺳﻔﻴﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺗ&= #65198;ﺍﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی &#= 65252;ﺸﺮﮐﺎﻥ اﺯ ﺍﻥ ﺒﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺑﺮاءﺖ ﺩﺍﺭﻧA= 194; ﻭﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ الهی ﻮ ﻣﻮٴﻤ᥽= 6;ﺎﻥ کاﻣل ﻮﻋﺎﻣﻞ = 78;َقرُّب ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﺎﺫ&#= 65167; آخوندﻫﺎ ﻭ ﻗ᥸= 8;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ = ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﺳ&= #65198;ﺍﻧﻪ ﻭﻃﻮﺭﻯ که هَ = 8;َس ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺳﭙس &= #65197;ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻘ&= #65262;ل ﻴﺎﺑﻥ ﺁﺩم ﺒﻤ&#= 65208;ﻴّتی کنت ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬA= 263; ﺘﺸاء ﻨﻔﺴک ﻤA= 166; ﺗﺸاء ﻮ ﺑﺎﺭﺍ= 5193;ﺗﻰ ﮐﻨﺖ ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬ&= #65263; ﺘﺮﻳﺪ ﻟﻨﻔﺴک &#= 65252;ﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭ ﺑﻔﻀل &= #65256;ﻌﻤتی علیّک ﻗﻮﻳﺖ ᥺= 7;ﻠﻰ ﻣﻌﺼﻴتی ﻮ ﺑﻘ= 5262;تی ﻮﻋﺼﻤتی ﻮﻋﺎA= 235;یتی ﺃﺩّﻳﺖ ﺍلی ﻔA= 198;ﺍﺋﻀﻰ ﻭ ﺃﻧﺎ ﺃﻭﻟﻰ ﺑ= ﺤَﺴَﻨﺎﺗک ﻤﻨﻚ ﻭﺃﻧﺖ ﺃﻭ&= #1604;ی ﺒﺬﻧﺒک ﻤﻨّﻰ = 5165;ﻟﺨﻴﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﻤA= 166; ﺃﻭﻟﻴﺘک ﺒﻪ ﻭ &= #65165;ﻟﺸﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺟﻨﻴﺖ ﺟﺰاءا A= 261; ﺑﮑثیر ﻣﻥ ﺘﺴA= 248;ّطیّ ﻠﻜﺎن ﻄﻮﻳﺖ ﻋ&#= 65253; ﻄﺎﻋﺘﻰ ﻭﺑﺴو= 569;ک بیّ ﻘﻨﻄﺖ ﻣﻥ = 5198;ﺣﻤﺘﻰ ﻓلی اﻟﺤﻤﺪ ﻭ = 5165;ﻟحَجّة ﻋﻠﻴک ﺒﺎﻟﺒﻴ= 5166;ﻥ ﻭﻟﺎ ﺳﺒﻴل عل= 40;ّک ﺒﺎﻟﻌﺼﻴﺎﻥ ﻭ&#= 65247;ک اﻟﺠﺰاء اﻟﺤُ= ;ﺴﻥ عندی ﺒﺎﻟﺎﺣ᥸= 4;ﺎﻥ ﻟﻤا ﺃﺩﻋت ﺘﺤ= 5196;ﻳﺮک ﺒﻰّ ﻭﻟﻥ ﺁﺧﺬ&#= 1705; عند عَزّﺗﻚ ﻭ= ﻫﻮﻟﻪ ﻭﻟﻮ ﻳؤاﺧﺬ ﺍ= 5247;ﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎس ﺑﻤﺎ ﮐ&#= 65204;ﺒﻮﺍ ﻣﺎﺗﺮک علیّ ᥺= 3;ﻬﺮﻫﺎ ﻣﻥ ﺪﺍﺑّﻪ ﻟﻤ&#= 65166; ﮐﻠّﻔک ﻔﻮق ﻄA= 166;ﻗﺘﻚ ﻭ ﻟم ﺃﺣﻤﻠک ﻤ&#= 65253; اﻟﺎﻣﺎنة ﺍﻟ¡= 7;ﺎ ﻣﺎ ﺃﻗﺮﺭﺕ ﺑﻬ&= #65166; علیّ ﻨﻔﺴﻚ ﻭʋ= 97;ﺿﻴﺖ ﻟﻨﻔسی ﻤﻨک ﻤA= 166; ﺭﺿﻴﺖ ﺑﻪ ﻟﻨﻔ&= #65204;ک ﻤﻨّﻯ ﺑﺎﺭﺍﺩ= ;ﻩ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘ= ﻮﺍنی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍهی ﻮ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﮐﻨﻰ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ا= ﺟﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺒ= ﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟﺮﺍ= 574;ی الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ ﺣتی ﺨﻮﺩ ﻫﻤﺎ= 5253; ﻨﻴّﺖ ﻭ ﺗﻔﮑﺮ &= #65239;ﺒل از ﻋﻤﻞ ﮐﻪ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮﺍ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻭﺍقع &#= 65208;ﺨﺺ ﻣطیّع ﻔﺮﻣﺎ᥽= 5;ﺪﻩ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻧﺎ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﮊﻧﺘﻴ&= #1705; ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5247;ﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻧ= ﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭﮐ&= #65252;ﺒﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ= ﺑﺘﻔﮑﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺷﺨ&= #65210; ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻐﻠﻄ &= #65252;ﺘﻔﮑﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166;ﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻳﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﻨﺎ&= #65193;ﻳﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺄﻥ ﻭ= ;ﻣﻘﺎم ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻧﺘﻘمی اﻟﻬʌ= 64;. (ﺑﺮاءﺖ) ﺑَﺮﻯ= 617; ﺸﺪﻥ ﻮ ﻣﺘﻨﻔﺮ = ﻭ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ اﺯ ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﮐ&#= 65258; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸﺮ&#= 1705; ﺼﻔﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘ= س مَشیّت ﺍﻧﺴﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺸﻴ&= #1578;ی الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋ&= #1579; ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﻔس أمّاره ﻭﻣﻘﺎ= م ﺮﻭخی اﻧﻬﺎ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭ ﺁﻧﻬم ﺪﺳﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻥ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﻰ (ﺑﺎﺯ مَشیّت ᥾= 1; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ ﻭﺗ&= #65236;ﺎﻭﺕ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣل ﻤﺨ= 5176;ﻠﻒ ﺍﺟﺮﺍئی ﺪﺭ ﺩ= 5261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ مَشیّت ﺍﻧ= ;ﻬﺎ ﻣﺸﻴتی اﻟﻬﻰ A= 261;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣ= ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65184;ﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ اله®= 0; اﺳﺖ ﭼﻪ ﺩﺭﮐﻨ&#= 65176;ﺮل ﻔﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳ&= #65166; ﮐﻨﺘﺮل ﺠﺴم ﻮ &#= 65165;ﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑ= ﻔﻌل ﻮﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤثبتی ﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﺩ) ﻭﺑﺎ ﻓﻀل اله®= 0; ﻤﻦ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65253; هاﻯ ﻤﻦ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65263; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺘﻪ ﺍﻯ (ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑنی اﺩم ﻴﺎ ﺳﺎﻟک = 5236;ﺮﺯﻧﺪ ﭘﻴﺮ ﮔﻬﮕﺎﻩ ت&#= 1605;رّد ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﺧA= 262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65255;ﻌﻤﺖ الهی ﻮﻧﻌﻤﺖ ʌ= 61;ﺭﺣﻤﺖﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ شام= 04; عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺴمی ﻮ &#= 65195;ﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭ= 581;ی اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ الهی ﻤﻨّﺖ ﻭ᥺= 7;ﺼﻤﺖ ﻳﺎ ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮ = ﺑﻤﻦ ﻭﺳﻠﺎﻣتی ﻮﺗA= 262;ﺍﻥ اﺩﺍﺭﻯ ﻔﺮﺍﺋ= 5214; ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧ= جام ﺒﺪﻫﻰ. ( ﺍﺩﺍﻯ ᥻= 5;ﺮﺍﺋﺾ ﺳﺎﻟﻚ تجلّی ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭ ﺗﺮک گناﻩ ﻭA= 175;ﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ الهی ﻮ ﺍﺧﻠﺎ = 2;ی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎ = شایسته ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘلی = 5170;ﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮﻯ گر= 5193;ﺩ) ﻭﻣﻥ أولا ﺘﺮ A= 165;ﺯ ﺍﻥ ﻬﺴﺘﻢ ﺍﮔﺮ = ﺣﺴﻨﻪ ﻭﻧﻴکی اﻧﺠﺎ = 5; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻰ ( ﻭﭘﺎﺩﺍ= ﺷﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ شامل ﺸ᥾= 0;ﻮﺩﻫﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺍﺭ&#= 65165;ﻣﺶﻫﺎ ﻭﮐﺸﺶﻫﺎ ﻭﺣﮑ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩل ﺨ&= #65194;ﻣﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻳﻥ ﭙﺎﺩﺍﺷﻬﺎ ﻗﺎ&#= 65169;ل ﻘﻴﺎس ﺑﺎ ﺧﺪﻣ&#= 65166;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ) ﻭﺗﻮ ﺧﻮ= ﺩﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ شایست= ;ه ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﻣﻥ که ﻣﺴﺌ&#= 65262;ل گناﻫﺎﻥ ﺘﻮ ﺑA= 166;ﺷﻢ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻴﻥ ﺸﺄ&= #65253; ﻭ ﻣﻘﺎم ﮋﻧﺘﻴ&#= 1705; ﺮﻭحی ﻮ نَفس أ= ;مّاره ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= ﺤﮑم ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭهَو= 14;س ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; اﺟﺮﺍئی گناﻫ= ﺎﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ = ﺑﺨﻮﺩﺕ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪهی ﻮ= 5255;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ( ﻭﺧﻴ= ﺮ ﻭﻣﺼﻠﺤﺖ ﻳﺎ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل و صلاح واصلا= 581; ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65165;ﺯ ﻣﻥ ﺒﺪﺍﻧﻰ ﮐﻪ&= #65175;ﻮﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﺎﻧﺪ&#= 1605; ﻮﺷﺮّ ﻭﻋﺬﺍﺏ &#= 65255;ﻴﺰ ﺍﺯﻣﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺰﺍﻯ ﺨﻴﺎﻧﺖ ﺑﺎﻣﺎ&#= 65255;ﺖ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺟﻨﺎﻳ&#= 65174; ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺘﻮ ﺍﺳﺖ. ﺟﻨﺎح هماﻥ گناه ﮐﺮ= ﺩﻥ ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﺨﺖ &= #65261; ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ &= #65261; ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;ﻧﻰ ﻭﺑﺎ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ &= #65239;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻯ ﻮ ﺍﺯ ﻣﻥ= ﺒﻮﺩﻩ ﺑﻌﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5261;ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻤﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻯ. ( إﻧﻄﻮاء ) ﺩﺭﻭ&= #65253; گرائی ﺴﺎﻟﻚ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ الهی ʌ= 62;ﺟﺪﺍ ﺸﺪﻥ ﻭﺳﺮﺧﻮﺩ &= #64404;ﺮﺩﻳﺪﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری ﭼﻮﻥ ﺒﭽʋ= 98;ﺍﮔﺎﻩ ﺯﻧﺪگی ﻤﺎﺩﻯ = 5262; ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ) = ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳوء ﻈ= 5253; ﻮ ﺑﺪ ﺩلی ﺘﻮ ﻧ&= #65204;ﺒﺖ ﺑﻤﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻥ ﻨﺎﺍ&= #65251;ﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﻯ (ﺍﮐثر&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65235;ﺮﺍﻭﺍﻥ که ﺩﺭﺧﻮﺩ ﺳﺮ= 5165;غ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﺩﺭ ﺗﻮﺑﻪ سلو= 05; الهی هستند. ﻭ&= #1578;َصوّر ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺎﺩ&#= 65263; گناﻫﺎﻥ ﻧﺠﺎʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ او آنان ﺭﺍ ﻣ᥶= 8;ﺎل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻋﻤل عباﺩﻯ ﺒﮑﻨﻨʋ= 94; ﺯﻳﺮﺍ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ&= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﻟﻌﮑس ﮐم گناﻫﺎﻥ ﻭʌ= 67;ﺎ ﭘُﺮ ثوﺍﺑﺎﻥ A= 170;ﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑ&= #65192;ﻮبی ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﻣﻐﺮﻭ&= #65197; ﺑﺰﻫﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198;ﮔﺰﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﺴﺎ&#= 1587;ی اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺮﺍ= 5263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری ﻣﺎل ﻮﻣ᥽= 6;ﺎل ﻮ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻥ اﺟﺮﺍﻯ هوس ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ) ﭘس ﺣﻤﺪ ﻭﺳﭙﺎ&#= 1587; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ = حُجَّت ﻭوسیله و ﻭﺍﺳ= ;ﻄﻪ حَجّ ﻮحَقّ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻗﺎﺋم ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻮﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺗﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ حَج= 17; کنی ﻮحَقّ ﺒﻴ= ﺎبی ﻮ ﺗﺤﻘق ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺠﻮﺋﻰ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺗﻤﺎم ﺤﺠﺖ ا= 604;هی ﺸﺪﻩﺍﻯ. ﻭﺑﺎ ﺑ= ﻴﺎﻥ ﺨﻮﺩﺕ ﺩﺭ ﮐﻠﺎ&= #65249; ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺨﻮﺩ&= #65173; ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺶﻋﻘل= 740; ﻮﺑﻴﻨﺎئی ﺸﻬA= 262;ﺩﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﻳﻥ ﺤﺠﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭح&#= 1614;جّ اﮐﺒﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋﻢ ﻭﻋﺪم ﻤﺤﮑﻮﻣ= 5268;ﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻯ) ﻭ= ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﻣﻥ اﺳ&= #65174; ﻭﺍﮔﺮ تمرّد ᥾= 1; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺩﺭﻋﺼﻴﺎﻥ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﻨﻤﻮﺩﻯ ﺍﺯﺧﻮ&#= 65193;ﺕ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺗ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺭﻫﺮﻭﻯ کرﺩﻯ = 4345;ﺎﺩﺍﺵ ﻧﻴﻜﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ و بهبود ﺮﻭح ﻮ= ; ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺰﺩ ﻣﻥ ﺪﺍﺭﻯ اﮔﺮ ﺑﺎﺣﺴﺎﻥ &#= 65262; ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﺮﻭح و مقام نوعی ﺒﺎ سلوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻯ) ﻭﻣﻥ هرﮔﺰ (ﻭﺍ&#= 64400;ﻨﻮﻥ) ﺑﺮﺣﺬﺭ ﺷﺪﻯ ﻭ&= #65193;ﻭﺭﻯ ﺘﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﻣنک= 585;ان ندﺍﺭم ﻮﻫﺮﮔʌ= 00; ﺗﻮﺭﺍ ﻣﺎنع ﻨﻤﻴﺸﻮA= 249;. ﭼﻮﻥ ﺒﺎ ﺯﻭﺭ ﻭ= ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﺴﺮﮐ&= #1588;ی ﻤﻴﮑنی (ﺯﻳﺮﺍ &#= 65165;ﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﻬﻠﺖ ﻋ&#= 65252;ﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﮐﻨﻰ ﻭشاید ﻫ = 5; ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65261;ﺯﻯ ﺴﺮﻋﻘل ﺒﻴﺎﻳ= 740; ﻮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻰ. ﻭ= ; ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ عمر ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮA= 165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 64405;ﻴﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯﻣر= 711; ﻮﻣﻬﻠﺖ ﺣﻴﺎﺕ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﺑﺪﻭﻥ هر ﺍﺳﺘثنا ﻭᥴ= 9;ﺪﻭﻥ هر ﻋﻔﻮ ﻭ ﺷﻔﺎ&#= 65227;ﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ). ﺳ= ;پس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﻥ هماﻥ گفته ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮ&= #65193; ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻓﻮﺭﺍ ﻭﺑﺎ = ﻫﺮ ﮔﻨﺎهی اﮐﺘﺴʋ= 66;ﺑﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻮ&= #65155;ﺧﺬﻩ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﮐسی ﺒﺮﻭﻯ ﺰﻣ= 5268;ﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎقی ﻨ= 5252;ﻴﻤﺎﻧﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮔﻨﺎ&= #65257; ﺍﺯﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ت&#= 1608;حّش ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﺎﻳA= 258; ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﺎ&= #65227;ﺎﺕ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺑﺪﻭﻥ ﻤﻮﺃﺧﺬﻩ ﻭﻣن= 593; اﻋﻤﺎل ﻤﻴﮕﺬA= 165;ﺭﺩ ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻧﺘﻘﺎم الهی= ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﻮﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍن= 740; اﻧﻬﺎ آغاز ﮔ᥷= 8;ﺩﺩ) ﻭﻧﻘل ﻘﻮل ﭙﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫ= ﺮﮔﺰ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﮑﻠّﻒ &#= 65261; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺒﻴﺶ &= #65165;ﺯﻃﺎﻗﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺘﻮ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩﺍﻡ (ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65256;ﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻧﻮعی ﺪﺭ ﺟﺴم = 5262; ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭح ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻭﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺭ ﺍ= ﻣﺎﻧﺖ ﺳﻨﮕﻴﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ = ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﻧﮑﺮﺩﻡ (ﮐﻪ= ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭم کرA= 193;ﻥ ﻮسلوک الهی ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻴﻥ عل= 578; ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5255;ﻮﻋﻰ بالفعل ﺭﺍ ﺩﺭ= ; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﻮ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍ&#= 65249;) ﻭﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻥ اﻗﺮ&#= 65165;ﺭﻭﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺑﺮعلیّه ﺧﻮﺩ= ; ﮐﺮﺩﻥ (ﺩﺭﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ = ﺍﻟﻬﻰﻭﺩﺭﭘﻴ= 5252;ﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﻚ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﺸﺪﻩﺍﻯ) &= #65261;ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍضی ﺒﻮ= 5193;ﻯ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘ= ﻮﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﻭﻳﺎ &= #65197;ﺍﺿﻰ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺪﺭ حَق= 617; ﺘﻮﭼﻪ ﮐﻨﻢ (ﻭﺳ= ﺎﻟک ﺪﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ &= #64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﺘʌ= 28;ﻬﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﺯ ﭘA= 268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ &= #65261;ﺗﻮکُلّ ﺒﺨﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺗﺴﻠﻴم ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺎﻩ ﻭﺑﻬﺮ ﺗﺮﺗﻴب= 740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻭح &#= 65262; ﺭﻭﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺳ&#= 65166;ﻟم ﻮشایسته ﺷﻬﻮ= ﺩ نهائی ﻣﺮﺍﺗﺐ= ; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1630 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ (ﺝ۵ص5 ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>لا ﺗﻘﻮﻟﻮﺍ= ; ﻭﮐّﻠﻬم اﻟﻠﻪ ﺍلی ﺃﻧA= 236;ﺴﻬم ﻔﺘﻮﻫّﻨﻮﻩ ﻭ= 5247;ﺎ ﺗﻘﻮﻟﻮﺍ ﺟﺒﺮ&#= 1607;م علیّ ﺍﻟﻤﻌﺎص= ;ی ﻔﺘﻈﻠﻤﻮﻩ ﻭﻟ&#= 64401;ﻥ ﻘﻮﻟﻮﺍ ﺍﻟﺨﻴ&#= 65198; ﺑﺘﻮﻓﻴق اﻟﻠA= 258; ﻭﺍﻟﺸﺮ ﺑﺨﺬﻟ&#= 65166;ﻥ اﻟﻠﻪﻭﮐﻞّ ﺳA= 166;ﺑق فی علم اﻟﻠﻪ </span= >ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐʌ= 58;<s= pan dir=3DLTR> ﺧﺪᥴ= 5;ﻭند آﻧﻬﺎ را</span= > <= /span>ﺑﺤﺎل = 5192;ﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﺘﺤﻘﻴﺮ ﻭ ﺍﻫﺎ&= #65255;ﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭت= 614;صوّر ﺑﺎﻃلی اﺳﺖ. ( تمامی ﻣﻮﺟﻮﺩ= ;ﺍﺕ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 5268;ﻌﻰ بوده و ﺳﺮﺍﺳ᥷= 8; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭو کنترل ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ا= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻤﻨﮑﺮ ﺳﻠﻮک ا= 604;هی ﻮ ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ = ﻤﺬﻫبی که ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ= 5258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻄ و وسائل بحقّ ا= 604;هی اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭح ﺮﻫﺎ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺣتی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 205; ﺷﺪﻩ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194; ﻭاﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺪ&#= 65169;ﻴﺮ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ هن= 608;ﺯ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺣتی &= #65194;ﺭﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﻗﺒﻀ&= #65258; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﻭلی اﻳﻦ ﺗﻌﺒA= 268;ﺮﻯ عرﻓﺎنی اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ قُ= 585;آن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭﺗﺬﮐﺮ ﻭ ﺗﻬﺪ&= #65267;ﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﻤﻴ&#= 1604; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. (ﻭﻫﻦ= ) ﻣﻮﻫﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﻮ ﮐﻮﭼک &= #65262; ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ= ﺎﻋث ﺗﻮﻫﻤﺎﺕ ﺑﺎﻃ&#= 1604; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65184;ﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺘم ﺒﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ( ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄلق ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ. که ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨ= 5256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﻭﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻀﺮﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ&= #64404;ﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻥ ﻤﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﻴﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺪﺍﻭ= 5219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺠﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ &= #1605;َشیّت ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻭ= ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ الهی = 5;ﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ) بلک= 07; ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﺧﻴﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﻓﻴق از ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ ﻭﺷﺮّ ﻧﺘﻴﺠﻪ &#= 65191;ُﺬﻟﺎﻥ و عدم کمک اله&#= 1740; اﺳﺖ ﻭﻫﺮﺩﻭ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﺯ ﻗﺒل دﺭﺍﻃ= 5248;ﺎع ﻮﺍﮔﺎهی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. (ﺧﻴ= ;ﺮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﺪﺭ سلوک الهی = ﺑﺎﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ت&#= 1580;لّی ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻃ&#= 65258;ﻭ نیز ﻣﻌﺼﻮﻣﻴʋ= 76;ﻬﺎ ﻭﻣﺼﻮﻧﻴﺘﻬﺎ &#= 65261; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﭼند ﮔﻮﻧﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﮔﺮ = ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65262; شایستگی ﺒﺴﺎ&= #65247;ک ﺮﺳﻴﺪه ﺑﺎﺯﻣ= 5256;ّﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻧﻪ حَقّ ﺴﺎﻟک عا= ﻣﻞ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻴﺮ ﻭ ﭘ= ﺎﺩﺍﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﻟﻬﻰ &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻋﻈﻤﺖﻫﺎﻯ کیفی ﻗﺎﺑل ﻤ᥼= 0;ﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺎﺕ ﻭﻓ&= #65194;ﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65207;ﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﺧﺬﻟﺎﻥ ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖﺍ&#= 65199;ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺩﻭ ﺩ&= #65197; ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﻃﻠﺎع &= #1607;ستند. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺪﺭ ﺍ&= #65199;ل ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑند @= 400;ﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑند ﮔﺮ = 4380;ﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﺩﺭﻫﺮ = ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻭ ﻳﺎ ﺗﮑﺎمل ﻄ&#= 65170;یعی ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮﺩﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﻤﺮﺑﻮﻃ᥽= 8; ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1631 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ95 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ</= span>ﺪ</sp= an>: ث= 05;انیة ﺃﺷﻴاء لا ﺗﮑ&#= 65262;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﻘﻀاء = 5;ﻟﻠﻪ ﻭ ﻗَﺪَﺭﻩ ﺍﻟ= 5256;ﻮم ﻮ ﺍﻟﻴﻘظة ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻘﻮّة ﻭ ﺍﻟﻀﻌﻒ ﻭﺍﻟ&= #65212;حّة ﻭ ﺍﻟﻤﺮﺽ ﻭ ﺍﻟ= ﻤﻮﺕ ﻭﺍﻟﺤﻴﺎة ﻫﺸ= ;ﺖ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍ= ﻟﻬﻰ (ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘﺼﻮﻳ&= #65168; ﻭ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟ= ﺮﺍئی ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ &#= 65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻋﻤ&#= 65166;ل غرﻳﺰﻯ اﻧﺴﺎʌ= 53; هستند ﻭﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎلی اختیاری ﻨﻤﻮ&= #65193;ﻥ ﻮﺑﻌﻠتی ﺪﺭﮔA= 256;ﺎﻩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ &= #65262; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺒﺎ ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺸﺨﺺ که A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺍﺏ (ﮐﻪ ﻧﻮع&= #1740; ﻤﺮگ ﻮ ﺷﺒﻴﻪ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻭ نیز ﺟﺎﻳﮕﺎA= 257; ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ غ= 740;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎج= 614;هَنّم ﺪﻭم اﻧﺎﻥ اﺳA= 174;. ﻭﮔﺮﺩ ﺷﻬﺎﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﻬﺸ&#= 65174; ﺩﻭم اﻭﻟﻴﺎ ﺍ= 5203;ﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﺍﻧﺘ&= #65240;ﺎل ﺮﻭح آﻧﻬﺎ ﺑﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﺪﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻣﺮگ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺨﻮﺍﺏ &= #64400;ﺎﺑﻮسی آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺣِس ﻣﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ= ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﻴﺪﺍﺭ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﻣﺮگ کا&#= 65251;ﻠﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺩﻧ&= #65170;ﺎﻟﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ﻯ ﻤﻠﮑﻮتی آﻧﺎʌ= 53; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻤﺎم &= #65248;ﺤﻈﺎﺕ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭک ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻧ= ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻴ&#= 65194;ﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺍ= ﺏ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻ&#= 1604; ﺒﺒﻌضی اﺯ ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ ﺑﻴﺨﺒﺮﻯ اﺳﺖ &#= 65175;ﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺪﺭ &#= 65267;ﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺩ&= #65197; ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸ= 5198;ﻯ ﺒﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ &= #65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ. ﻭﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم &= #65198;ﻭح عمل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳʋ= 94;) ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻴ&#= 65194;ﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﭙس ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺏ ( ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ᤨ= 4;ﺸﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺰﻧﺪک= 740; اﺳﺖ ﻭ ﺍﺣﻴﺎﻯ اﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ= ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎم ﻨﻔس ﻭ ﺗ&#= 65184;ﺪﻳﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ سلوª= 5; الهی ﻳﺎ تمرّ&= #1583; ﺑﺮ ﺍﻭﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﻮﻡ = ﻗﻮﻩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ هر ﻧﻴA= 174; ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺎ ﺣﺮ= ﮐﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65169;ﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘ&= #65166;م ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ) ﻭﺿ&#= 65228;ﻒ ﻳﺎ ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻧﻴ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎ&= #65245; (ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺪ= ﺍﺷﺘﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﮐﺎفی در ﺠﺴم ﻮ ﺫﻫن= 40; ﻮ ﺭﻭحی اﻭﻟﻴﻪ A= 165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65166;ﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﮐ= 5166;فی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺖ ﻭ ﺳﻠ= ﺎﻣﺘﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺽ ﻭ ﺑ= ;ﻴﻤﺎﺭﻯ که ﺍﻣﮑﺎﻥ سل = 8;ک الهی ﻮﮐﺎﺭ ﺑ¡= 5;ﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭ= ح ﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&= #65198;گ ﻮ ﺯﻧﺪگی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;گ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎ&= #65253; ﻋﻤﺮ ﻭﺍجَلّ ʌ= 52;ﻌﻴﻥ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺪ&#= 65197;ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮ ﺍجَلّ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮA= 193; ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍﺣل لاﺯم ﻮ ﺷﺮﺍﻳA= 220; ﺒﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﺗﺎ ﺣتی اﻋﻠم = 75;لهی ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;.ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ = ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﮔﺎ&#= 65253; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺟﻌﺖ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﻋﻮﺩ ﺑﺪﺗ&= #65198; ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮعی ﺒ&#= 65194;ﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑ= ;ﺪ ﺍﻳﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺷﺪ&= #65253; ها ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ= 5197;ﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199;ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم که ﺿﺮﻭA= 197;ﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺑﺮخی ﭙ= 587; ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﻬﺎئ= 740; آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #65261;ﺍﻧﺪکی ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠ&= #65166;ﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ اﺯ&#= 65191;ﻮﺍﺏ ﻣﺮگ ﻮ ﻫﻨﮕﺎم &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ الهی ﺩ= ;ﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﻫﻠﺎک = 575;ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘ= س ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻴﺎﻓﺘﻥ ﺪﺭ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ غرﻳﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ.= 5169;ﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯﻫﻤّﺖ ﺳ= 5166;ﻟک ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻮ = ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﻴﺰ ﻓﻀ&= #65166;ﻯ الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺍﻭ ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺘ= ﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻭﮐﺸﺶ ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻥ &= #65170;ﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1632 - A= 165;ﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ ۵ﺹ95 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴﻘﻮل اﻟﻠﻪ= ; عَزّ ﻭ جَلّ ﻣﻥ ﻠم A= 268;ﺮﺽ ﺑﻘﻀﺎﺋﻰ ﻭﻟم &#= 65268;ﺸﮑﺮ ﻧﻌﻤﺎﺋﻰ ﻭﻟم &#= 65268;ﺼﺒﺮ ﻋﻠﻰ ﺑﻠﺎﺋﻰ ﻓ&= #65248;ﻴﺘّﺨذ ﺭﺑّﺎ ﺳﻮﺍئی </sp= an>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣʋ= 76;ﻌﺎل ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻫ&#= 65198;کَس ﮐﻪ ﺭﺍضی ﺒﻘﻀ= 5166; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭ مَشیّت ﻣﻦ ᥽= 5;ﺒﻮﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﻌﻤﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﮐﻨﻮﻥ ﻤﻥ ﺒ&= #65258; ﺍﻭﺭﺍ ﺳﭙﺎس ﻧ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺑﺮ ﺑﻠﺎ= ﻳﺎﻯ ﻤﻦ ﺩﺭﺳﻠﻮک ﻨ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘس ﺑﺮﻭ&#= 65193; رَبّ ﻭمُربّ= 740; ﺪﻳﮕﺮﻯ غیر ﺍA= 199; ﻣﻥ ﺒﺠﻮﻳﺪ. ﺍﻳ= ﻥ اﻣﺮﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ &#= 65251;ﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖو ولایت ﻣﻘﺒﻮل= الهی ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻟﻬﻰ = 5259;ﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ که ﻭﺟﻮﺩ ﻗﻀﺎ= 5263; الهی ﺮﺍ ﻣﻌﺘʌ= 40;ﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﺮﺍﺿﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﻮ ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ = ﻭﺣتی وسیله و ﻴک ﻤﺮ= ;ﺑﻰ الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʌ= 61; ﺩﻧﺒﺎل رَبّ ﻭﺧﺪﺍﻯ ʌ= 52;رَبّی ﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪﺍﻯ ﺪﺭ آخوند ﻭ ﻣʋ= 98;ﺩﮔﺎﻥ ﻤﻘﺪس ﺩﺭ هرﻣA= 196;ﻫﺐ ﺩﻳﻥ ﺮﺳمی ﻮ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻗ= ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺍﻭﺭﻯ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻮ ﻣﺮ= ﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺍﺯ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺳﺎﻟک که ﺩA= 197; ﺗﻮکُلّ ﭙﻴﺎ᥽= 1;ﺒﺮ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺭ&= #65165;ضی ﺒﻬﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻭ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻣﺮ= 5261;ﺯ ﺩﺍﺭﺩ صبر ﻣﻴ@= 401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ شا&#= 1740;سته ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65169;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ ﻤﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺍﻭﺭ&#= 65263; الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﺑﭽﻪ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻰ ﺭﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍ= 5253; اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻤﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻔﺮA= 203;ﺘﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺭ دیگر A= 197;ﺍﻩ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﻄﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺷﮑﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﺍﻭ ﺍﺯ ﮐﻞّ ﻧﻌ&= #65252;ﺘﻰ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻴ&= #65166;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= ﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﻭﻣﻌ= ﺮفی ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋ&= #65240;ل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﮐﺸ&= #65206; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ. (ﻧﻌA= 252;اء ) جَمع ﻨﻌﻤﺖ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻋﻢّ ﺍﺯ ﻧ&= #65228;ﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘ&= #65198;ﻳﻥ اﻥ ﺪﺭ آغاز ﺳʌ= 48;ﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; کامل الهی اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺻﺒ&= #65198; ﺩﺭ ﺑﻠﺎ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ&= #65258;ﻫﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺍﻣ&#= 65176;ﺤﺎﻧﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʌ= 67;ﺪﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺻ= ﺪﺍﻗﺖ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65253; ﻮﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺯﻳﺮﺍ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺼﺒﺮ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ &#= 65261;ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺘﺪﺭﻳج کسب ʄ= 04;ﺮﺩﺩ ﺻﺒﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﻬ&#= 65252;ﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65188;ﻤﺪﻯ اﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﺿﺮﻭ&#= 65197;ﻯ اﺳﺖ. ﻭﺑﻘﻮل ﻤ&#= 65262;ﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﭼﻮﻥ ﺳﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻥ اﺳﺖ. ﻭ (ﺍﺗّ= ﺨﺎﺫ) ﺟﺴﺘﻥ ﻮﺑﮑﺎﺭ &= #64404;ﺮﻓﺘﻥ رَبّ ﺩﻳﮕﺮ ﮐʌ= 58; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ رَبّ مُربّی = 5194;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﺳ= ﺎﺋﻄ الهی اﺯ ﺍﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʌ= 59;ﻤﺎﻥ آخوندﻫﺎ ﻭﻓﻘ= ;ﻬﺎﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ک هستند ﮐﻪ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳنی ﻤﻴﺪﻫﻨA= 194;. ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی رَبّ ﻫﺴﺘﻨﺪ ʌ= 61;ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل حسینی بمعرف= 40; خداوند ﻮ ﻧﻴﺰ= ; رَبّ مُربّی اﺳﺖ. ﻭ= ; ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﻗﺎ&= #65163;م ﻤرَبّی ﺴﻠﻮک= ی اﺳﺖ ﻭ رَبّ ﻧʋ= 66;ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع فوق بشری ﺒﺮﺍ= ﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺭَﻉ) ﻣﺼﺮﻯ ﺒﺎ= ﺯ ﻫﻤﺎﻥ رَبّ ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #1585;َبّ و رابی ﮔﻔﺘﻨ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺍﺻلی ﻤﺼﺮی ﺩA= 165;ﺷﺘﻪ ﻭﺧﺪﺍﻯ ﻔﺎﺭس= 740; هماﻥ هُداﻯ ﻘ= ﺮﻳﺶ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺮﻳق&#= 1578;ی ﺰﺭﺩ ﺷتی ﻮ ﺍﺻ&#= 1604;ی ﻔﺮﻫﻨگی ﻮ ﺳﻠ= 5262;کی اﻳﺮﺍنی ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ (گاﺩ ) ﻓﺮﻧگی ا= 5203;ﺖ. <o:p></o:p> حدیث 1633 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻧﺎﻣﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﺮﺩم اﻫﻮﺍA= 199; ﺍﺯ ﻗﻮل اﻣﻴﺮ &#= 65165;ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ می ﻨﻮﻳﺴﺪ(ﺝ۵ﺹ95 ﺑﺤﺎر) ﻠﻌﻠّک ﺃﺭﺩA= 173; ﻗﻀاءا ﻟﺎﺯﻣʋ= 66; ﻭﻗﺪﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ = ﺬﻟک کذﻟﻚ ﻟﺒﻄل ث = 8;ﺍﺏ ﻭ ﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺳ= ﻘﻄ اﻟﻮﻋﺪ ﻭ ﺍﻟﻮ&#= 65227;ﻴﺪ ﻭ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﻣﻥ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻨﻬﻰ ﻭ ﻣﺎ= ﮐﺎﻧﺖ ﺗﺄتی ﻤِﻦ ﺍﻟA= 248;ﻪ ﻟﺎﺋمة ﻟﻤﺬﻧA= 168; ﻭﻟﺎ ﻣﺤﻤﺪة ﻟ&#= 65252;ﺤﺴﻦ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ اﻟﻤ&#= 65188;ﺴﻥ ﺃﻭلی ﺒثوﺍﺏ ʋ= 65;ﻟﺎﺣﺴﺎﻥ ﻣﻥ اﻟﻤﺬﻧﺐ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺍﻟﻤﺬﻧﺐ ﺃﻭل= 740; ﺒﻌﻘﻮبة ﺍﻟﺬA= 255;ﺐ ﻣﻥ اﻟﻤﺤﺴﻦ ﺗ&#= 65248;ک ﻤﻘﺎلة ﺍﺧﻮﺍA= 253; ﻋﺒﺪة ﺍﻟﺎﻭش= 75;ن ﻭ ﺟﻨﻮﺩ ﺍﻟﺸﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﻭﺧﺼﻤاء اﻟﺮʋ= 87;ﻤﻦ ﻭ ﺷﻬﺪاء الز᥾= 1;ﺭ ﻭ ﺍﻟﺒُﻬﺘﺎﻥ &#= 65261; ﺃﻫل اﻟﻌمی ﻮ A= 165;ﻟﻄﻐﻴﺎﻥ ﻫم ﻘﺪﺭیّة ﻫʋ= 96;ﻩ ﺍﻟﺎمّة ﻭ ﻣﺠA= 262;ﺳﻬﺎ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ= 5166;لی ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261; نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮᥴ= 5; ﻭﮐﻠّﻒ ﻳﺴﻴﺮﺍ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﻄﻌم کرﻫﺎ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺮ&#= 65203;ل اﻟﺮﺳل هزﻟﺎ ʌ= 61;ﻟم ﻴﻨﺰل اﻟﻘﺮﺍA= 253; عَبَثا ﻭﻟم ﻴ= ﺨﻠق اﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &#= 65165;ﻟﺄﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفروﺍ ﻓﻮﻳل ᥼= 8;ﻠﺬﻳﻥ کفروﺍ ﻣﻥ اﻟ᥽= 6;ﺎﺭ شا= 40;د ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﻳﻥ &= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; لازﻡ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍ= 5261; ﺣﺘمی اﻟﺎﺟﺮʋ= 65; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ (ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65261;ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﺎهی ﺒﺮﺍﻯ A= 204;ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮ&= #65165;ﺣل ﺴﻠﻮکی ﺰﻳﺮ ﻧ= 5224;ﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ شایست= ;گی کافی ﺪﺭ (ﺷﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯﻡ) ﺗﺤﻘﻖ ﻳ&#= 65166;ﻓﺖ (ﺷﺮﻃ کاﻓﻰ) ﺭﺿ&= #65166;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑِﺪﺍئی = 75;لهی ﺘﺎﺯﻩ ﻭﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭﺣﺎنی ﺠﺪﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65165;ﻳﻦ (ﻗﺪﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺿﻤﻨﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟﺒﺮ&#= 1575;لهی ﻮ مَشیّت ﺍﻭ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻟﺤﺎ&= #65223; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 170;ﺤﺎل طبیعی ﺨﻮﺩ ﺭ᥽= 9;ﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ= ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ﭘس ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭﻯ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﻣ&#= 65262;ﻟﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﻣﺮ ﻃﺎﻋﺖ (ﺑﺮ&= #65165;ﻯ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺍﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ال= 607;ی ﻮﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺮ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺍﻯ الهی ﺼﻮﺭʋ= 73; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگ&#= 1740; غیر ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ توحّش ﺣﻴ᥾= 2;ﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ اله= 40; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺸﮑل ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭﺩﺭﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;ﺠﻰ ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣل ﺮ= 5261;ﺡ ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ &#= 65170;ﻤﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﮐﺎ= 5197;ﻣﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ= نَهی اﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﺩﺭ&= #65227;ﺼﻴﺎﻥ اﺯ ﺍﻧﺠﺎم ﺴﻠ= 5262;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣتی ثوﺍﺑﻬﺎﻯ اﻧʌ= 60;ﺎ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﺧ= ﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺮک ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ نَهی ﺼʌ= 62;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪﺍﻳﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 62; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺘﺪﺑﻴﺮﻯ هفت @= 404;ﺎﻧﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﻤ&#= 65220;ﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ) ﻭﻧ&= #65268;ﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻌل ثوA= 165;ﺏ ﻭ ﺣﺴﻨﺎﺕ (ﺑﺎ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺗﺤﻘق ﺁ&= #65253; ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻣﮑﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5175;ﻠﺎﺵ ﺍﻭ.(ﻓﻌل ﺤَﺴَ= 5256;ﻪ) ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮ ﺗﺤﺴﻴʌ= 53; ﺮﻭح اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﻋﻤ= ﺎل ﺒﺎ ثوﺍﺏ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ ﺒﺎﻃل ﺒﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻥ ثوﺍﺏ ﺑ= 5166;ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ آثار ʌ= 51;ﻨفی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺗﺮﻙ معصیت ʋ= 69;ﺎﺯ ﺳعی ﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣ= 5258; ﺳﻠﻮک ﻮﻧﻴﻤﻪ &#= 64400;ﺎﺭﻩ ﺭﻫﺎ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭ = ﺷﺮک ﻨﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﻣﻌﺼ= یت ﺑﺪﺗﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ&= #65251;ﻌﻮﻧﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65240;رَبّ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ (ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ تَق= 585;ُّب ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﻮ ﺳﻤﺒﻮʌ= 47;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻣﻮ&= #65199;ﺵ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮﺗﻘﻠ&#= 65268;ﺪ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﺧﻠ&= #65166;قی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ) ﻭ (ﺧُ= ﺬﻟﺎﻥ) ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ هرکَس ﮐﻪ ﺧﺪᥴ= 5; ﺭﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #1578;مرّد ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی اﺯ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 07;ی ﺘﻤﺮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﮑﻨﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭ= ;ﻋﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253;) ﻭﺗﺮﻏﻴﺐ ﻭﺗﺮ&#= 65259;ﻴﺐ (ﺑﺎ ﺗﺸﻮﻳق ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪ ﻏﻴﺮ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65239;ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻓﻌʋ= 66;ﻝ ﺍﺳﺖ. (ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻗ= ;ﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; اﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺟﺎﻯ ﻘﺪﺭ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺎئی الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ= ﺁﻧﻬﺎ ﺣتی ﻔﮑﺮﺵ ﺭﺍ &#= 65255;ﻴﺰ ﻣﮑﻦ. ﺯﻳﺮﺍ ﻇﻦ= ّ (ﻭﺧﻴﺎل ﺨﻮﺩ ﺳ&= #65198;ﺍﻧﻪ ﺫﻫﻦ) ﺍﺣﺒﺎﻃ کنندﻩ ﻭ ﺑﺎﻃ = 4; کننده ﺍﻋﻤﺎﻝ= ; (ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣلی ﻘﺒ= 604;ی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣﺎ ﺩ= ;ﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ= ﻴلی ﺒﺎ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﻔﺮق ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺸ&#= 65198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﭘ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻮﺭﺩ = ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﮑﺪﺍم ﻨﻮ&#= 1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺎﻳA= 194; ﻣﺴخ ﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ = ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ&= #65165;ﺯ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ &= #64380;ﻮﻥ گذﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺗﮑ= 5198;ﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻨﻮ= ع ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی نوع بشر= 740; ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ ﺣ&= #65240;ﻴﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺁﻧﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺤﺸ&= #65198; ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ آﻧ= 5166;ﻥ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮ&= #1705; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭتم= 85;ّد ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺮﻳ&= #1705; ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1634 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ97= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗ= ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ: <= b>انّ اﻟﻠﻪ ع&= #1614;زّ ﻭجَلّ ﺍﺫﺍ جَ= ;مع اﻟﻌﺒﺎﺩ ﻳﻮم = 575;ﻟﻘﻴﺎمة ﺳﺄﻟﻬم عمّا ᥺= 7;ﻬﺪ ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻟﻥ ﻴﺴ&= #65156;ﻟﻬم عمّا ﻗﻀی علی&= #1617;هم ﻭﺍﻟﮑﻠﺎم فی = 75;ﻟﻘﺪﺭ ﻣنهیّ عنه ﮐﻤ= ﺎ ﻗﺎل ﺃﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﻟﺮجَلّ ﻘﺪ ﺳʋ= 56;ﻟﻪ ﻋﻥ اﻟﻘﺪﺭ ﻓﻘ&#= 65166;ل ﺒﺤﺮ ﻋمیق ﻔﻠA= 166; ﺗﻠﺠّﻪ ثمّ ﺴʋ= 56;ﻟﻪ ثانیة ﻴﻪ ﻓﻘᥴ= 6;ل ﻄﺮﻳق ﻤﻈﻠم ﻔ= 5248;ﺎ ﺗﺴﻠﮑﻪ ثمّ ﺴA= 156;ﻟﻪ ثالثة ﻓﻘﺎل ﺴ= ;ﺮّ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﺗﮑ&= #65248;ّﻔﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﭼﻮﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻣطی= 617;ع ﻮ ﺳﺎﻟﻚ) ﺭﺍ ﺭﻭ= ;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ جَمع ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ (ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭلی غیž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65251;ﻴﺮﻭﻧﺪ) ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ&= #65260;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ (ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴ= ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺒﻮل ﺘ&#= 65198;ﺑﻴﺖ رَبّ ﺍﻟﻬﻰ در تولد بشری بعدی ﺯﻳﺮﺍﻏ᥾= 8;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪ&#= 65257; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﻟﻰ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ که ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﭘﻴ&#= 65252;ﺎﻥ ﺒﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﭙس &= #65255;ﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻧمی ﭙ= 5198;ﺳﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺒﺮﻋﻠﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ&= #65257;. (ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩ= ;ﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺒﺎﺩل = 5256;ﻈﺮﻯ ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ اﻃﻠﺎع اﺯ ﺍﺣA= 262;ﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻓﻘ&= #65220; ﺒﺎ ﻳﺎﺩ ﺍﻭﺭﻯ = ﭙﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭﭼﻮﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﺤ&#= 65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﺪﺍم ﻨﻮ&#= 1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺎﻳA= 194; ﻣﺴخ گرﺩﻧﺪ ﺗA= 166; ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎ ﺗﮑA= 198;ﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻧﻘ&= #65194;ﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﻮ ﻃﺒیع= 740; ﻮﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟ&= #65166;ﻯ کسب ﻧﻈﺮ ﺭﻭح A= 256;ﻴﺴﺖ) ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺪ&= #65197; ﻗَﺪَﺭ نَهی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ= ;ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﮑ&= #65256;ﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺪﺍﻭﻃ= 5248;ﺒﺎﻧﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺒﻮﺩ. ﻭﺑﺤث ﻭ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﺑﺎفی ﺪﺭﺑﺎﺭA= 257; ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻣﺎنع اﺯﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ= 5263; ﻤﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﺎ = ﻧمی ﺸﻮﺩ ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﻨﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺍﺳﺖ. ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒل= 40; ﻮ مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ که ﺑA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻳﻌنی ﻨﻴﺮﻭ ﻭ &#= 65175;ﻮﺍﻥ ﻮﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل ﺟﺴمی &= #65262; ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭحی = 75;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴ&= #65168; ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺼل ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65263; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﻟقوّه ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺭُﺷﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺠﺴم ﻮﺫ&#= 65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﻗﺪﺭﺕ ﺑ= ﺎﻟﻔﻌل ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳ= 5174; ﺁﻧﺮﺍ ﺁﺯﺍﺩﺍ&#= 65255;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ&= #65203;ﺎﺋﻄ الهی ﺒﮕﺬﺍﺭ᥷= 3;. ﻭﺗﺴﻠﻴم عتاﺷﻘﺎﻧﻪ ﮔʋ= 98;ﺩﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﻔﺮﻣﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﺴﺎﻟﻪ (ﻳﺎ ﻫﻤ= ﺎﻥ سلوک الهی) ﺭﺍ= ﻩ ﺗﺎﺭﻳکی اﺳﺖ A= 193;ﺭﻭﻥ ان ﻨﺮﻭ (ﺑﺪﻭﻥ &= #64345;ﻴﺮ ﻭمُربّی ره رفته اﻟﻬﻰ ﻧ᥽= 2;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺠﺎئی ﺮﺳﻴﺪ. &#= 64400;ﻪ ﮐﻮﺭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﺑﺪﻭﻥ ﺮʋ= 65;ﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑ= ;ﺪﻭﻥ اﻧﺰﺍل الهی ا= ﺯﻋﻠﺎﺋم ﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻏﻴﺮﻗ&#= 65166;ﺑل عبورﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑA= 194;ﻭﻥ کشتی ﻮﻟﺎﻳﺖ ʌ= 61;ﮐﺸتی ﺒﺎنی ﭽﻮﻥ ﻨﻮ= 581; اﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ&= #65267;ﺎﻫﺎﻯ ﻄﻮﻓﺎنی ﻮ ﺗﺎ= 5197;ﻳک ﻮﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ (ﻗﺪﺭ) ﺳﺮ= ;ّﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍA= 267;ﻥ ﺪﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺍﻣA= 262;ﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ال= 607;ی هستند. ﮐﻪﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤک ﻜﻨ&#= 65194; ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎی ر= 07; روی کرده ﻣﻌﺮ= فی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻧﺒﺎ= ﻳﺪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&#= 65197; ﺗﮑﻠّﻒ ﻭﮔﺮﻓ= 5176;ﺎﺭﻯ ﺒﻴﻨﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﻧﻮ&= #65197;ﻫﺪﺍﻳتی اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ الهی ﺪﺍﺷﺘﻪ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ ﺗﮑﻠّﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ &= #65261;ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻑ ﺳﺮ ﺩﺭﮔ&= #1615;م اﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭﺧﺴ= 5176;ﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺪﻭﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻘﺒ&#= 65262;ل اﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ&#= 65252;ﺮﮐﺰ و توسّل ﻭ ﺩفع= ﺸﺮﻙ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺒح&#= 1614;قّ الهی ﭙﺬﻳﺮﻓ᥵= 6;ﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻣʌ= 56;ﺠﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 65261; ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻮ&= #65193;. ﻭﻋﻘل ﻮ ﺭﻭح ﺘ&#= 65228;ﺎلی ﻨﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺍ&= #65251;ﮑﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻌﺪﻯ &= #65170;ﻨﻮع فوق بشری ﻨﻴﺴ= ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1635 - = 75;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ97= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗ= ﺪﺭ ( ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧ= ;ﻮﺷﺖ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻮاله®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﺗﺤﻘق اﻭ= ;ﺍﻣﺮ ﺍﺯلی اﻭ ﺩﺭ (ﮐ&#= 65253; ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺍﻣﺪﻩ = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻟّﺎ ﺍﻥّ ا= ﻟﻘﺪﺭ ﺳﺮّ ﻣﻥ ﺴﺮّ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﻭ ﺣﺮﺯ ﻣﻥ ﺤﺮﺯ= ﻣﺮﻓﻮع فی ﺤﺠﺎﺏ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻣﻄﻮﻯ ﻋﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻣﺨﺘﻮم = 5170;ﺨﺎﺗم اﻟﻠﻪ ﺳﺎﺑق ف= 40; علم اﻟﻠﻪ ﻭُض= ;ع اﻟﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﻌ= 5170;ﺎﺩ ﻋﻠﻤﻪ ﻭ ﺭﻓﻌﻪ = ﻓﻮق ﺸﻬﺎﺩﺍﺗﻬﻢ ﻟ&#= 65156;ﻧّﻬم لا ﻳﻨﺎﻟﻮﻧﻪ = 5169;ﺤﻘﻴقة ﺍﻟﺮﺑّﺎنیة ᥾= 1;ﻟﺎ ﺑﻘﺪﺭة ﺍﻟﺼﻤ= 5194;ﺍنیة ﻭﻟﺎ ﺑﻌﻈمة ﺍ= 5247;ﻨﻮﺭﺍنیة ﻭﻟﺎ ﻳﻌﺰﻩ ﺍﻟ&= #65262;ﺣﺪﺍنیة ﻟﺄﻧّﻪ ﺑﺤﺮ ﺯ&#= 65165;ﺧﺮ ﻣﻮّﺍﺝ ﺧﺎﻟﺺ &#= 65247;ﻠﻪ عَزّ ﻭجَلّ ﻋ&= #65252;ﻘﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﻥ اﻟﺴﻤ&#= 1575;ء ﻮ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻋﺮﺿ&= #65258; ﻣﺎ ﺑﻴﻥاﻟﻤﺸ= 5198;ﻕ ﻭﺍﻟﻤﻐرَبّ ᥳ= 5;ﺳﻮﺩ ﮐﺎﻟﻠﻴل اﻟﺪA= 165;ﻣس ﮐثیر ﺍﻟﺤﻴّᥴ= 6;ﺕ ﻭ ﺍﻟﺤﻴﺘﺎﻥ ﺗ&= #65228;ﻠﻮ ﻣﺮّة ﻭ ﺗﺴﻔﻞ &#= 65165;ﺧﺮﻯ فی ﻘﻌﺮﻩ ﺷﻤس = 5175;ﻀیئ ﻟﺎ ﻳﻨبغی ﺃﻥ = 5268;ﻄّاع علیّها ﺍﻟّﺎ = ﺍﻟﻮﺍﺣﺪ ﻭ ﺍﻟﻔﺮﺩ ﻓﻤﻥ = ﺘﻄلّع علیّها ﻓﻘﺪ ﺿ= ;ﺎﺩ ﺍﻟﻠﻪ فی ﺤﮑﻤ= 5258; ﻭ ﻧﺎﺯﻋﻪ فی ﺴ&#= 65248;ﻄﺎﻧﻪ ﻭ ﮐﺸﻒ ﻋﻥ ﺴﺮّ&= #65257; ﻭ ﺳﺘﺮﻩ ﻭﺑاء &#= 65170;ﻐﻀﺐ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﺄ&= #65261;ﺍﻩ جَهَنّم ﻮﺑِ&#= 65164;س ﺍﻟﻤﺼﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺮﻯ ا&= #65199; ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﻘﺒلی ﻮ ﺍﺭﺍﺩ= 5257;ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺸﻴﻥ ﻮ ﻗﻄع&#= 1740; اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻭﻏﻴ&= #65198; ﻗﺎﺑل ﻔﻬم اﻧA= 204;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺭﺍﺯﻯ که ﻫﻴﭽ= 4405;ﺎﻩ ﮐﺸﻒ ﺷﺪنی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. (ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺑﺼﻮﺭﺕ ʌ= 27;ﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯﻣʋ= 84;ﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺳﺎمی اﻭ ﻭ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﻮﻋﻘل ﻮﺻﻔﺎﺕ &#= 65183;ﺪﻳﺪﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪ&#= 65165; ﺑآﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ &#= 65175;ﺎ شایسته ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺒﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع فوق بشری ﻮ ﺑﻬﺸﺘʌ= 60;ﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ) ﻭﺣِﺮ&#= 65199; و احتراز اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺣﺠﺎﺏ &= #65259;ﺎﻯ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ(ﻭﻳکی اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﻭ ﺩﺳ&= #65174; ﺭسی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ = 5255;ﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻣﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺑ= ;ﺎﻟﺎﻯ ﺤﺠﺎﺏ الهی ﺪʋ= 97; ﭘﺮﺩﻩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺳﺖ= ﺭسی ﺒﻪ ﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ= ﻳﻥ ﺤﺠﺎﺏ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭفع = 5208;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ تجلّیات ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺯﻭﺍ&= #1604; ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺮﻓﺖ. ﺗ= ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #64380;ﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﺸﺎﻥ &= #65170;ﺪﻫﺪ. (ﺣﺮﺯ) ﺑﺎﺯﻫﻤﺎ= ﻥ حفظ ﺮﺍﺯ ﮐﻪ ﺑ= 5166;ﻳﺪ ﺣﺮﻳﺼﺎﻧﻪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65165;ﺣﺘﺮﺍﺯ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺭسی باشد. ﻭ ﺗʌ= 62;ﻓﻴﻖ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺭفع ﺤﺠ&#= 65166;ﺏ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎم &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ) ﻣﻄﻮﻯ عن ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻣﺨﺘﻮم = 705;ه ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﭘﻴﭽﻴﺪ᥽= 7; ﻭ ﻣﺨفی ﺸﺪﻩ ﺍﺯ &#= 65255;ﻈﺮ ﺧﻠق ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎ ﻣُﻬﺮ اله®= 0; لاک ﻮ ﻣﻬﺮ و ختم ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﮐ= 5204;ﻰ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﺒﻴﻨﺪ. = (ﻃَﻮﻯ) ﻫﻤﺎﻥ (ﺗﺎ ﺷﺪﻥ= ) ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻭﺑ&= #65204;ﺘﻪ بندی ﺍﺳﺖ. ﻭﺳA= 166;ﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ (إﻧﻄ&= #65262;اء ﻮ ﺍﻧﺘﻮﻳﺸﻦ) و&= #65193;ﺭﻭﻥ گرﺍئی ﻮﺧﻮﺩ را ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭﺍ= 5267;ﻨﻪ دل ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺠﺎ= 5263; ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ &= #65193;ﺭﻭﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ ا&#= 65199; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺒﺮﻭ&#= 65193;. ﺗﺎ ﻣﻮﻓق ﺒﺪﻳ&#= 65194;ﺍﺭ الهی ﺪﺭ تجلّ&= #1740;ات ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. (ﺧﺘﻢ) ﻣﻬﺮ ﻭ ﺧᥴ= 6;ﺗﻤﻪ یافتن ﺍﺯﺩﻳﺪ= ; ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﻧﺎ ثاﻳﺴ= 5174; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺩﺭﻋﻠم ﻮ&#= 65165;ﮔﺎهی اﺳﺖ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﻤﺴﺘﻌﺪ ﭘس ﺍﺯ &= #65165;ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ = ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭ فع اﻳﻥ ﻤﻬﺮ &#= 65261; ﺩﺭ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻣ&= #65198;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻗﺒلی همگاﻥ ا= ﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑ= ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺤﻤل عذﺍﺏ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ= 5260;ﺎﻯ ﻤﮑﺮﺭ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﺣﺼ&= #65262;ﻝ نوع بشری ﻤﺠﺪ= ﺩ ﺑﺮﺍﻯ همین سل= ;وک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; نور ﻗﺎﺋم رَب= ّ النوع بشری ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔ&= #65166;هی ﻮ ﺍﻃﻠﺎع ﻮ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﻳﻥ اﺳﺮﺍﺭ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺪ&= #65261;ﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ (ﻣﮕﺮ ﺍ= ﻧﮑﻪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ کما = 4; ﻟﺎﺯم ﺪﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤ&= #1591;یع ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﻭﺍﺳ&= #65198;ﺍﺭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺩ&= #65267;ﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ (ﺷﻬﻮﺩ نوری ﻘﺎﺋم ﻮ᥺= 7;ﺮﺵ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘلی = 575;ﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﭘس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; الهی اﺳﺖ) ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻨَﻴل = 5262; ﺣﺼﻮل آﻥ علم ʌ= 62; ﺍﮔﺎهی شهودی اﺯ ﺍﺳﺮ= ;ﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﺤﻘﻴ&= #65240;ﺖ الهی ﺁﻥ ﻨﺮﺳʌ= 68;ﺪه اند (ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ= 5199; ﺑﻄﻮﺭﺳﻤﺒﻮﻟ= 5268;ﻚ ﻭ ﺑﺠﺰ ﻗﺪﺭﺕ ﺻ= ﻤﺪﺍنی و حالت وحدت وجود ﺒﺪﺍﻥ ﻨʌ= 52;ﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺑعظَت ﻧﻮﺭﺍ᥽= 5;ﻴﺖ ﻭﻳﺎ ﺑﻌﺰﺕ ﻭ ﺑ= ﺰﺭگی ﻮﺣﺪﺍﻧﻴﺖ. (ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻋﻠم ﻮﺍﮔﺎهی = 75;ﻧﺴﺎﻥ اﺯﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﺟﺰ &= #65169;ﺎﺣﺎل ﺴﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﺻ&= #65252;ﺪﻯ ﻮ ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭک &#= 65262;ﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺰ&= #65197;ﮔﻯ اﻧﻮﺍﺭﺷﻬﻮﺩ = 5262;ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ ( ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﺳعی &= #65204;ﻠﻮکی ﻮ ﮐﻤﻚ ﻭ مَشی= 17;ت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﺮکَس ﻣﻴﺘﻮʋ= 65;ﻧﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 03;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65267;ﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴ&#= 1705; اﺳﺖ و نه بشکل مادّی . ﻭﻧﻪ ﺍA= 255;ﭽﻪ که ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺣﻘ&#= 65268;قی ﻮالهی ﺨﻮﺩ ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺩﺍﺷﺖ &= #65169;ﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺣ&= #65166;ﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺳﺎﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩ&= #65197;گ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺍʋ= 87;ﺴﺎس ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻳ&= #1705;ی ﺸﺪﻥ ﻮ ﺑﻴﺨﻮﺩ&= #65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 1575;لهی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﻨ= ﻮﺭ ﻋﻈﻴم ﺘﺮﻭ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗ&#= 65198;الهی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭ ا= 04;هی ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺳﺮ&= #1617; ﻣﺨﺘﻮم ﺪﺭﻳﺎ= 5263; ﭙُﺮ ﺧﻄﺮ ﻭ ﭘُ&#= 65198; ﺧُﺮﻭﺵ ﻭ ﭘُﺮ &#= 65251;ﻮج ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﺎﺹ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻘﺼﺪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ. ﻭ ﺧﻮ= ;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﺧﺎﻟﺺ ﻧﻤﻮﺩ) ﻭ= ﭼﻨﺎﻥ غمیق که ﻋﺮﺽ ᥴ= 5;ﻳﻥ ﺪﺭﻳﺎ ﺩﺭﻋُﻤ= 602; ﻔﺎﺻﻠﻪ ﺍﺳﻤﺎ&#= 65253; ﺘﺎ ﺯﻣﻴﻥ اﺳﺖ. = ﻭ ﻋﺮﺽ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻣﺸ= ﺮق ﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﻣﻐر&#= 1614;بّ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺪﺭﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ = ﺗﺎﺭﻳک ﭽﻮﻥ ﺸﺐ ﻓﺮﻭ ﺭ= ﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳکی اA= 203;ﺖ (ﺩﺍﻣِس) هماﻥ A= 220;ﻤس ﻭﻏﺮﻗﻪ ﻭﻓﺮﻭ &= #65197;ﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ&= #65197;ﻫﺎ ﻭ ﻧﻬﻨﮕﻬﺎ ﺍﺳ&= #65174; (ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ= ﻣﻴﮑﺸﺪ ﻳﺎ ﺑﺪﻫﺎﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺍ&= #1580; آﻥ گاهی ﺒﺎﻟᥴ= 6; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭﮔﺎهی ﺒﭙﺎﺋA= 268;ﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﺍﻧﻘﻠ= ﺎﺑﺎﺕ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﻮ ﺗ= 5188;ﻮﻟﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ج ﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺪﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﺋﻴﮑ= 5258; ﻭﺍﺻﻞ در احوال ﺳﻠﻮکی = ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺮّ ﺁﻥ = ﻮ ﻧﻬﺎﻳﺘﺶ ﺧﻮﺭ&#= 65207;ﻴﺪ و ﺭﻭﺷنی هست ( A= 193;ﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻳﻦ ﺗ&#= 65166;ﺭﻳکی ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺸﺐ ﺗ= ﺎﺭﻳک دل سالک اﺳﺖ. ᥽= 9;ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ &#= 65169;ﻘﻌﺮ ﺯﻣﻴﻥ ﻔﺮﻭ ﺭﻭ&= #65267;ﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕ= ﺮﺵ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺸﻮﻳﻢ &= #65169;ﺎﺯ ﺑﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻴﻢ) ﻭ شایسته ﺍﻃﻠ= ;ﺎع کسی اﺯ ﺍﻳﻥ ﻘ= 14;ﺪَﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺩ&= #65197;ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣ&#= 65194;. ﻳﺎ ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسی که ﺑﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی ﻴکی ﺒﮑﻨ= ;ﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ = ﺨﻮﻳﺶ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻫﺮکَس ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺮ ﺍ&= #65199; ﺁﻥ درﺒﻴﺎﻭﺭA= 193; ﺩﺷﻤﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ = ﺩﺭ ﻣﻤﻠﮑﺖ الهی ʋ= 94;ﺭﻫﺴتی اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻠﻄ&= #65256;ﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﻣﻨ= ﺎﺯﻋﻪ ﻭ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ= ﭘﺮﺩﻩﻫﺎﻯ ﭙﻮثاﻧﻨﺪﻩ ﺍA= 203;ﺮﺍﺭ ﺍﻭ ﻓﺎﺵ ﮐﻨﺪ. (ᤨ= 0;ﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ آخون= ;دﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﻯ کنند ﻭﺧﻮﺩ ﺭʋ= 65; ﺟﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ مُدّعی ﺍﺳﺮ= ;ﺍﺭ الهی اﺯ ﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺷﻤن&= #1740; ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻮ&= #1602; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺿﻤ&#= 65253; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ الهی هستند. ﻫ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﮐﺸﻒ ﺍﺳﺮ&= #65165;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ= 5251;ﻔﺎﻫﻴم عرﻓﺎنی الهی &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫم ﻀِﺪّﻳﺖ A= 169;ﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی ﻤﻨ= 5166;ﺯع ﺨﺪﺍ ﻭ ﺩﺷﻤﻥ ا&= #65261; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻏﻀﺐ ﺧ&= #65194;ﺍ ( ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤ= ;ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻌﺪA= 263;) ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺎ&= #65267;ﮕﺎﻩ ﺑﻌﺪﻯ اﻭ ﺟﻬﻨ&#= 65250; ( ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﺪﺭﺻ= ;ﻮﺭت ها یﻨﻮعی ﺤﻘ᥾= 8;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﻴﺰ ﺑﺪ ﺟﻮﺭﻯ اﺯ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺻﻴﺮﻭ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺷﺪﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ = ﻭﺍﺣﻮﺍل ﺠﻬﻨمی ﻮ ﻣﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻗَﺪَﺭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ مقرر اﻟﻬﻰ ﻭ ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻧﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸ&= #65166;ﻧس ﻭشایستگی ﺩﻳ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﻤ= ﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﺣِﺮﺯﻫﺎﻯ ﺠ&#= 65166;ﺩﻭئی اﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧ&= #65248;ﻖ ﮐسی ﻘﺎﺩﺭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﻯ کن= 583; . ﺗﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔ= ;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﺹ ﺩ= ﺭﻳﺎﻫﺎﻯ الهی ﻮ ﺳﺎﻟﮑʋ= 66;ﻥ ﺘﺎبع اﻧﻬﺎ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ = ﺗﺎ حدّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋA= 198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﻮ ﺍﺳﺎمی الهی= ; ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻨﻮ&= #65219; ﺒﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭﺗ&#= 64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #1601;وق بشری ﺒﻌﺪﻯ ا᥸= 3;ﺖ. ﻗَﺪَﺭ ﺍﮔﺮ ﺑ= 5252;ﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 740;ن ﻭﻏﻴﺮﺍﺯ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺎﺷA= 194; ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65251;ﺮﻯ ﻤﺸﺘﺮﻙ ﺍﻧﻬﺎ &= #65261; شامل هرﺩﻭ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سلو= 05; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &#= 65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ &= #65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﻭﻓِﻄﺮﺕ و خمیر مایه ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻄﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ = ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻨﺎﺯع آﻥ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65251;ﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺰ جَهَنّم ﺠﻬ= ﺎﻥ ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷ= ﺪﻥ اﺯ ﻧﻮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺮﺍﻫﻰ A= 255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎﭘس ﺍﺯ ﻗﺮﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭهزاران ﻗﺮن = ﻭ ﺗﺒﺪﻳل ﺼﻮﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺘﻮﺍل®= 0; ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ سلوک الهی ﺘﺎ = ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﺣنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ کاﺭA= 251;ﺎﻫﺎ ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﻣﺠ&= #65198;م ﺸﺪﻥ ها ﻭ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﻫﺎﻯ ﺒﺎﺩﻭﺍﺭ &= #65239;ﺒلی ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﺪﻫ&#= 65166; ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷ&= #65262;ﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺍﻟﻬ= 5264; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺗﮑﺎﻣلی اﺯنوع بشری ﻮ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﮕﺬﺭﻧ= 5194;. ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻫﺮﭼﻪ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺩبی کلامی ﻴﺎ ﺗﻄ᥵= 0;ﻴق ﺪﺍﺩﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴم ﻤﺎﺩ= 5263; ﺤﻘﺎﻳق عرﻓﺎ = 6;ی ﻮالهی ﺮﺍ ﭘﻴʃ= 81;ﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ= ﺯ ﺫﻫﻦ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﺒﻴﺎﻧﺎﺕ &= #65251;ﻮﻟﺎ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻄ&= #65170;ﻪ ﺍﺩﺑﻰ ﻭشاهکا= ;ری ﻠﻐﻮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻘﻴﻤﺖ ﻣﺨفی = 5208;ﺪﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی ﻤﻴﺸﻮA= 193; ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥاﻟA= 260;ﻰﻭﺍﺻل ﺒﻬﻤﺎﻥ اﺣﻮﺍ= 5247;ﻴﮑﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺑﺪﺍﻥ ﺘﻔﮑﺮﺍﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺑﺪﺭک ﺁﻧﻬﺎ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪ. ﻣﻌﺎنی اﻳﻥ ﺒA= 268;ﺎﻧﺎﺕ ﺟﺰ ﺣﻘﺎﻳق عملی ﻮ ﺳﻠﻮکی= ; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ هیچ ا᥽= 5;ﺴﺎنی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65199; ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭ&#= 65253; سلوک الهی و ﺍ&= #65247;ﻬﺎم ﺮﻭحی اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺭ&#= 1705;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ ﺭﻗﺎﻳ= ق عقلی ﺒﺮﺗﺮ ﺑʌ= 68;ﺎﺑﺪ. ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ ﻗ&= #65212;ﺪ ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻥ ﺮﻗﺎ&= #65267;ﻖ ﻋﺎﻟﻴﻪ ﺭﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺴ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴک اﺯ ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺻل &#= 1587;لوک الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﺗA= 166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﻗﺎﻳق عقلی= ; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ. <o:p></o= :p> حدیث 1636 - A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ97 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺠﺎﻯ ﺨﻮﺩ = ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻳ= ﻮﺍﺭﻯ ﺴﺎﻗﻄ ﺸﺪﻭﺁﻳ&#= 65166; مولا ﺍﺯ ﺗﺮس ʌ= 61; ﺍﺣﺘﻴﺎﻃ کاﺭﻯ ﺠﺎﻯ ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ. ﺑ= ;ﺎﻳﺸﺎﻥ ﮔﻔﺖ ﻳﺎ ﺍﻣﻴﺮ = ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴA= 254; ﻣﻴﺨﻮﺍهی اﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65235;ﺮﺍﺭ ﮐﻨﻰ؟ (ﺍﮔﺮﺧﺪ&#= 65165; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﺮﻭﻳ&#= 65174; ﺑﻴﻔﺘﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻣﻴﺨﻮﺍهی اﺯʋ= 91;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﺍ&#= 65197; ﮐﻨﻰ؟ ﺍﻳﻦ ﻗﻀ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﭽﻨﺪ ﻣʌ= 28;نی اﺳﺖ ﺩﺍﻭﺭﻯ ا= 604;هی اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 5251;ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ= الهی اﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻧ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻗﻀﺎ= ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌنی A= 188;ﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺍﺩ&= #64404;ﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﺯل گرﻓﺘﻪ ﺷA= 194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﻌلی ﺒﺸﺮﻯ اA= 255;ﺴﺎﻥ ﻤﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺍﻥ ﻓﺮﺍﺭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺨ= 5194;ﺍﺩ ﺃﻓﺮ ﻣﻥ ﻘﻀاء اﻟﻠﻪ ﺍلی ﻘَʋ= 94;َﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ اﺯ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻘَﺪَʋ= 97;الهی ﭙﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﻡ. = ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺤʄ= 01;می اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65165;ﺟﺮﺍ ﺷﺪﻥ اﻥ ﺘﻨﻬﺎ &= #65169;ﺸﺮﻃ سلوک الهی ﺩﺭ = ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒ&= #65248;ﻰ ﻭ ﻧﻈﺮ ﻗﺒلی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ بِدا®= 0; اﻭ ﺣﺎﺻل ﺸﻮﺩ. &= #65261;ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ = سلوک الهی ﺪﺳﺖ ﻣید= ;ﻫﺪ ﻭ ﺷﺪنی ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﺨص&#= 1740; ﻮ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤل &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟ&= #65170;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘ&= #65198;ﺭ ﻗﺒلی ﺒﮕﺬﺍﺭA= 193; ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻤک ﻘﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ= ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﺪﺭﺕ &= #65261; ﺗﻮﺍﻥ ﺴﻠﻮکی = 5208;ﺨﺺ ﻭﻫﻤﺖ ﺍﻭ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻥ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 94;ﺭ ﺭﻭح ﻮﻋﻘل ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم الهی تر ﺮﺳﻴﺪ= ; ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ اﺯ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﺑﻬم ﺒﺎ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65175;ﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻓ= ﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻘﺎﺑل ﺘﻔﮑﻴﻚ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎﺯ ﻫﻤگی اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻳگ ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی هستند. ﮐﻪ ﺟﺰ A= 191;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻬﻤﺎ&#= 65253; اﺣﻮﺍﻝ ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻥ ﺪﺭک اﻧﺮﺍ ﮐﺮ= 5193;. ﻳﻌنی ﺪﺭک اﻣʌ= 62;ﺭ ﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻗﺒل اﺯطی ﻤﺮʋ= 65;ﺣل ﻮﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺳ&= #65248;ﻮک مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= . ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻳﺪ ﻭ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻥ ﺸﻨﻴﺪﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;.ﻭﺳﻮﺩﻯ هم ﺪﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺸﻨ&#= 65262;ﺩ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﭼ= ﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫ= ﺮ تَصوّر ﻣﺎ ﺍﺯ= ; ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺑﺎ ﺣﻘﻴﻘ&= #65174; ﺍﻥ ﺧﻴلی ﻔﺮق = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺍ= 5207;ﺘﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﻳ&#= 65256;ﺪه ﻫﺎﻯ غیبی ﺪﻭʋ= 97; ﺩﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ف&= #1608;ق بشری ﮐﻪ ﺑﺸﺮ A= 193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﻤﻮﻥ ﻮﺧﻮکبی ﺒﻴﺸʋ= 76;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺤﺎل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺣتی ﺘﺼﻮﺭ= 5263; اﺯ ﺷﻨﻴﺪﻩﻫﺎ &#= 65255;ﻤﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﻭﺩ ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺮﺍ &= #65251;ﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ اﺯ&= #65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺩﻋﺎ ﻭ= ﺟﻤﺒل ﻮ ﺟﺎﺩﻭ ﻭﻫﺮﻫ&= #65256;ﺮﻯ (ﺑﺠﺰ سلوک الهی) ﻣﻴﺘﻮﺍʌ= 55;ﺪ ﺩع ﻘَﺪَﺭ ﺭﺍ = 5169;ﮑﻨﺪ.ﻭﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫ&#= 65204;ﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻭ&= #65197; ﮐﻨﺪ. (ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ= ﻣﻴﺒﻴﻨﻴم ﻤﻌﺎﻟﺠﻪ ﻃﺒﻰ &= #65261; ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ = 5261; ﺩﻋﺎ ﻭ ﺍﺭﺯﻭﻯ = ﺸﺪﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺟﻤ&= #65170;ل ﻮﺟﺎﺩﻭ ﻭ ﺳﺤﺮ = ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﭘس ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎک ﺼﺎ&= #65193;ق ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5259;ﻤﻴﻦ (ﺭَقی ﻴﺎ ﺟَﻤA= 170;َﻞ) ﻭﺟﺎﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺟ&= #65200;ئی اﺯ ﻗَﺪَﺭ ﺍﺳA= 174;. ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺑﻤﻌ&= #1606;ی ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮ&= #65165; ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺿﻤﻥ اﻥ ﺒﻴﻤﺎﺭ ﺷﺪ&#= 65253; ﻮ ﺷﻔﺎﻯ ﺒﺎ ﺩﺍ= ﺭﻭ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ &= #65251;ﺸﮑل ﺮﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ = ﺟﻤﺒل ﻮ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺟﺎﺩﻭ= ﺍﺭﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺿ&= #65252;ﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﮕﻴﺮﺩ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺑﻴﺎﻥ اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﻤﻌنی ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭ ﺑﻤﻌنی ﻘﺪﺭ= 5173; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﻳﻌن= 740; ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﮐ&#= 65258; ﺍﺳﺘثنائی ﺠﺎ= ;ﻟﺐ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻫﺮ (ﻗَﺪَﺭ) ﻭﻫ&= #65198;ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی ﺮﺍ ﻭﺣت= 40; ﻤﺎﻫﻴّﺖ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ ﺑ= ﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ کند A= 175;ﺎ بِدای الهی ﺮ&#= 65165; ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻴ&= #65166;ﺑﺪ. ﻭﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺴﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻨﻮعی ﻮ A= 235;ﺮﺩﻯ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺮﻑ ﻧ&= #65224;ﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ مَعصو= ;میّت ﺍﺯ ﺧﻄﺎ ﻭ ﻣﺼﻮ= ﻧﻴﺖ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴ&= #65268;ﺎﺑﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺭَﻗﻰ) ﻭ= ;ﺍقعی اﺳﺖ ﮐﻪ (ﺭﻗی ﺒ&= #65252;ﻌنی ﺠَﻤﺒﻞ) ﻭﺟﺎﺩ&#= 65261; ﻭ ﺳﺤﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ (ﻧﺮﻣﺶ = ﻭ ﺗﺮﻗﻰ) ﻭ ﺗﻌﺎل&= #1740; ﺮﻭﺣی ﻮﺷﻬﻮﺩ= 5263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65165;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺗﻌﺎلی ﺠﺴمی ʌ= 62;ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣنی ﺘﻌﺎلی ʌ= 36;ﮑﺮﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺟﺰ ﺗ= ﻌﺎﻟﻴم موﻗﺖ ﻭ ﺑﺎﻃل = 5208;ﺪﻧﻰ ﻭﺧﻴﺎلی ﻮ ﻭَA= 259;ﻤس ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﺗﻌﺎلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣ&#= 1740; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﻭ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺴ&#= 65248;ﻮکی ﭙس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65255;ﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺗﺤ&#= 65248;ﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ پیر ﻣﻴﺘﻮﺍﻧʋ= 94; ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ ﻣ= ;ﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ نوع بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﮐA= 258; ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺷﻬA= 262;ﺩ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﻮ ﻗﺎ&#= 65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&#= 1614;بّ ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒ= 5192;ﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺠﻴ&= #65168; ﺍﻳﻨﮑﻪ شیخ ﻤA= 236;ﻴﺪ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺭﺍ &= #65165;ﺯ ﺷﻮﺍﺫ ﻭ ﻧﺎﺩﺭ = ﻫﺎﻯ ﻘﺎﺑل ﺘﺮﺩﻳﺪ &#= 65251;ﻴﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌﺎنی = 5204;ﻠﻮکی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺮʋ= 65; ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳ&#= 65256;ﮕﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﻓﻘ&= #65220; علما ﻣﻴﻔﻬﻤ᥽= 6;ﺪ. ﺍﻧﻬم ﻮﻗﺘﻴﮑ= 5258; ﻣﺪﺍﺭک اﻳﻥ ﺤ= 5194;ﻳث ﻭﮔﻔﺘﻪﻫﺎ ثاA= 169;ﺖ ﺷﻮﺩ. ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ&= #65253; ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺑﻘﻠ&= #1617;ﺖ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺣتی ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ = 5169;ﻮﺩﻥ ﻭﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﺪﺳﺖ = ﺑﺮﺩﻥ ﻨﺎﻗﻠﺎﻥ ﺪﺭ ﺍ&= #65193;ﻳﺎﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻋﻠ&= #65252;ﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند؟ ﺍﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ; ﻭﺣﺪﻳث ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﮐﻪ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ اﺯ ﺣﺪﻳث ﻧمی A= 236;ﻬﻤﻨﺪ. نمها ﺑﺘﺎﺭﻳخ= ; ﭽﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﺎﻗل &#= 65192;ﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65240;ﺮﻳﺒﺎ حدیث ها ﺑﺎﻳﺪ= ; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺴﻠﺴﻠﻪ &= #65197;ﺍﻭﻳﺎﻥ ﻭ ﻧﺎﻗﻠﺎﻥ آﻥ &= #65184;ﺎﻯ اﺑﻬﺎم ﻔﺮﺍﻭA= 165;ﻥ ﻭﺣنی ﺸﻨﺎﺧﺘ= 11;ی ﻮ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻤﺸﮑﻮک &#= 65255;ﺎﻣﻔﻬﻮم اﺯ ﻳک ﺮﺍﻭﻯ ﺒ&#= 65194;ﺍﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺿﻤﻦ ﺭﺍ&= #65261;ﻳﺎﻥ ﻣﺸﮑﻮک ﻘﻠﻤﺪ= 5165;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﻋﺎﻟم آﮔﺎﻩ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﻮ&#= 65165;ﻝ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺯ ﻣﺤل آﻥ اﺣﻮﺍ= 04; اﻳﻥ گفته ﻫﺎ ʌ= 61; حدیث ها ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓ= 5176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺠﻠسی ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ (ﻗﻀﺎ) ﺩﺭ ﻟﻐﺖ ᥷= 3;ﺭ ﻟﻐﺖ ﺭﻭﺷﻥ اﺳ&#= 65174; (ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ)= ﻭﻳﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪﻯ اﺯ ق= 615;رآن ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻌﺎن= 740; ﻘﻀﺎ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ = ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻳکی ﺒﻤﻌﻨﻰ آ= 01;رینش (ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣ&= #64401;م کرﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ آﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ. &= #64400;ﻪ ﻣثلا ﺩﺭ قُرآ= ن ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻓﻘﻀ= ;ﺎﻫﻥّ ﺴبع ﺴﻤﺎﻭﺍﺕ </b= >ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ &= #65259;ﻔﺖ ﻃﺒﻘﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ &= #65194;ﺍﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧ&= #65194; (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ سل&= #1608;ک الهی ﻫﻔﺖ ﺷﻬʌ= 62;ﺩ ﺍﺳﻤﺎنی ﻴﺎ ﺭ= 5261;حی ﻮ ﻣﻠﮑﻮنی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺤﺼﻮل عبوﺭ ﺗʄ= 01;ﺎﻣلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﻭح &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﻤﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺩ= ﻳﮕﺮ ﻗﻀﺎ ﺑﻤﻌنی ﺃ= 5251;ﺮ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ اﺳﺖ. = (ﻳﻌنی ﭽﻨﻴﻥ اﻣﺮ ﻭﺩ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﻣﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮسل = 8;ک الهی اﺳﺖ. ﻳﻌ = 6;ی ﺤﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﻳﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍح اﺯﻫﻤA= 258; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; عبور ﺗﮑﺎﻣلی کنند . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺮ = ﻓﺮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎک ﻤﺮﺍﺣل = 575;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺒﮕﺬﺭﺩ. ﻭ ﻫﻔﺖ= ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ طی ﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻋﻠﺖ &#= 65191;ﻠﻘﺖ ﺍﻭ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺨﻠﻘ= ﺖ ﺗﻤﺎم هستی اﺳ= ;ﺖ. ﻭ ﺍﺯ قُرآن ﻤ= 9;ال آیه ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ @= 400;ﻪ ﻗﻀی ﺮﺑّک اﻟ&#= 1617;ﺎ ﺗﻌﺒﺪﻭﺍ ﺍﻟّﺎ ﺍﻳّﺎﻩ </b= >ﻭﭼﻨﻴﻥ ﺨﺪﺍﻳﺖ ﻣﻘﺮﺭ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑک ﻮﻗﻀﺎ ﻧ&#= 65252;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﭘ= ﺮﺳﺘﺶ ﻧﮑﻨﻴﺪ. ﻳﻌنی &#= 1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﻭﻫﺮﻏﻴ= 5198;ﺧﺪﺍ ﻭﻏﻴﺮ الهی ﺸʋ= 66;ﻣل آخوندﻫﺎ ﻭ ﻣᤨ= 1;ﺎﺗﺐ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻓﮑﺮﻯ &= #65261;ﺣنی هر ﺍﻣﺮﻯ ﺪﻧﻴ= 5262;ﻯ ﭽﻮﻥ ﻤﺎل ﻮ ﻣﻨ&= #65166;ﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65207;ﺮک ﻮﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﭘﺮ&= #65203;ﺘﻴﺪﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ= ﻳﻥ ﺤﮑم الهی ﺒﺮᥴ= 5;ﻯ ﺍﻧﺠﺎک سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻣ᥺= 8;نی ﺴﻮم ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻀ&#= 65166; ﺍﻋﻠﺎم ﻮ ﺍﮔﺎ&#= 1607;ی ﺪﺍﺩﻥ ( ﻭﻳﺎ ﺩﺳ= ;ﺘﻮﺭ الهی ﺒﺴﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻮﺳ&#= 65268;ﻠﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ آﮔﺎهی A= 208;ﻬﻮﺩﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺣﮑم اﻟﻬﻰ ﻗ&#= 65170;ﻮل ﻠﺰﻭم ﺪﺳﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﮐﺮﺩﻥ = ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&= #65240;ﺒﻮل اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻣثال = 5240;ﺮﺍﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﻭ ﻗﻀﻴﻨﺎ ﺍلی ﺒ= 5256;ی اﺳﺮﺍﺋﻴل ﻮ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺑنی اﺳﺮﺍﺋﻴʌ= 46; ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻴﻢ. ﻭﻣ&= #65240;ﺮﺭﮐﺮﺩﻳم ﻮ ﺍﺑﻠﺎغ ﺪﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ الهی ﻨﻤﻮﺩﻳ᥽= 0;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺒنی اﺳﺮA= 165;ﺋﻴل ﺒﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻌﺮﺍج کنندﻩ= ; ﻭﺍﺳﺮاء ﺮﻭﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻳ&= #65248;ﻴﺎ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﻠ= ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ش&= #1575;مل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻨﻴ&#= 65253; سلوک الهی کنندﻩ ﺗﺎ ﺩﺍʌ= 61;ﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 66;ﻳﺴﺘگی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﭼ= ;ﻬﺎﺭم ﻤﻌنی ﻘﻀﺎ ﺩﺍ= 5261;ﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﺣﮑم ʋ= 94;ﺍﺩ ﮔﺎهی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65188;ﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65252;ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻮ ﻓ= ﻌﻠﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65153;ﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﺯ قُرآن اﻳﻥ= ; ﻤثال ﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻳﻘضی= ﺒﺎﻟحَقّ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺍʌ= 61;ﺭﻯ ﭽﻮﻥ هرﻗﺎضی ʌ= 08;ﺮع ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; ﺑحَقّ ﺨﻮﺍﻫ᥷= 4; ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺴخ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺧ&= #65248;ﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #64400;ﻪ شایسته ﭼﻪ ﻣﺮ= ;ﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; هستند. ﺍﻣﺎ ﻫʌ= 52;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎﻧﻰ ﻗ&= #65216;ﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴک ﻤﻌﻨ= 5262;ﻯ ﻮ ﺍﺩبی ﻮ ﻟﻐﻮ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﺻﺪﻭق ﻮ ﻣﺠ&= #65248;سی ﻮﻫﺮ آخوند ﻗ᥸= 8;ﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ که ﺑﮑ= 5166;ﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩ= ﺭسلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ الهی ﺒﻤﻌﻨﻰ ʋ= 93;ﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻭ ﺑ= ﻤﻌنی اﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65261; ﺣﮑم ﺼﺎﺩﺭﻩ ﺩ&#= 65197; ﻫﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ. ﻭ= ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﺑﻮﺩ&#= 65253; همه ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﺘﺤﻘق ﻴﻴﺎﺑﺪ &#= 65261;ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﺑ&#= 65260;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺭک ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻗ= ﺸﺮﻳﻮﻥ عمر ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻ= 5198;ﻑ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻮ ﻣﻌﺎ&= #1606;ی ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮ ﺑﺸﺮﻯ اﻳﻥ ا&#= 65247;ﻔﺎﻇ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺷﺮک ﺒﺨﺪﺍ ﻗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65227;ﺎﻗﺒت ﺠﻬﻨمی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1637 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۰۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ رَ&#= 1576;ّ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: لا ﻳﺠﻮﺯ فی ﻘ&= #65216;ﻴّﺘﻪ ﺍﻟﺨﻠق الی ﻤʋ= 66; ﻋﻠم ﻤﻨﻘﺎﺩﻭﻥ ﻭع= 604;یّ ﻤﺎ ﺳﻄﺮ ﮐﺘﺎﺑ&= #65258; ﻣﺎﺿﻮﻥ ﻟﺎ ﻳﻌ&= #65252;ﻠﻮﻥ ﺨﻠﺎﻑ ﻣﺎ ﻋﻠم &= #65252;ﻨﻬﻢ ﻭﻟﺎ ﻏﻴﺮﻩ ﻳﺮ&= #65267;ﺪﻭﻥ ﺩﺭﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬ= ;ﻰ ﺭﺍهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤ= 5192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺧﻠ= ﺎﻳق ﺒﺴﻤﺖ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﻬﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻧﻮﺷﺘﻪ ﭘﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﮔﺎ&= #1607;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯخ= 608;دشان عملی ﺒﮑﻨﻨﺪ ʌ= 61; ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺴʋ= 98;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی هستند ﻭ= ﺩﺭ ﻗﻀﺎ ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ = ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭﺳﻠﻮک اﺳﺖ = 5261;ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 345;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ &= #65261; ﻣﻘﺮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;لی اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﺍﺩﻯ ( = ﺩﻳﻦ ﻭﺳﻠﻮﻙ) الهی A= 170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑِﺪﺍئی ﺪﺭ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﺑﺪﻫﺪ. ﻳﺎ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ ﻗﺸﺮﻯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ = ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺤ&= #1604; ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭحی اA= 255;ﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ= ﺳﻮﺍﺑق ﺨﺪﻣﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﻰ ﻳﺎ تمرّدﻫﺎﻯ= ; ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ می &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟ= 05; ﺒﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺑﺎ ﻫ&= #65252;ّﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65193;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩ&= #65203;ﺖ ﺑﻬﻴچ عملی غی= ر ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﭘ= 5268;ﺶ ﺭﻓﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;.ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199;ﻫﺮ ﻗﻀﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺪﺭﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺳﺘم ﻨﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭ ﺧﻴ= ﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. = ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪ&= #65267;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65204;ﻠﻮکی ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻧﻮع= 40; ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ= 5165;ﻯ ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. = ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 740;ر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﻣﺬ&= #65259;بی ﻘﺸﺮﻯ که سلوک الهی ﺮﺍ ﻧمی ᤢ= 5;ﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻐﻀﻮﺏ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻠم الهی ﭙﻴ᥸= 6; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻋلم الهی ﻴﻌﻨﻰ ﺍʌ= 19;ﻠﺎع الهی اﺯ ﺳﺮﻧ᥾= 2;ﺷﺖ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﻮ ﺩﺭﻤﻮﺭﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟﻚ. ﺍﮔ= 5166;ﻫﻰ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺘﺪﺭﻳ&#= 65184;ﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ کنونی عقلی ﺪ&#= 65197; ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺷﺃﻥ ﻮ= ﻣﻘﺎم ﺮﻭحی ﺪﺭ ﺑﺎﻃ= 5253; ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻨﻘ= ;ﺎﺩ) ﻳﻌنی اﻓﺴﺎﺭž= 8;ان ﺒﺪﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻳﻌنی هما= ;ﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّ= 5198; ﺍﺭﻭﺍﺡ. ﻭ ﺩﺭﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﭼﻮﻥ ﻗﺸﺮی ها = 5193;ﺭ ﺍﻧﻘﻴﺎﺩ ﻧﻔس &#= 65259;ﻮﺳﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻧﻔس ﻫ&#= 65262;ﺳﺒﺎﺯ ﻳک آخوند ﻭﻳﺎ= ; ﻳﻚ ﺭﻫﺒﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎ&#= 65227;ﻰ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﮐﻪ = ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﺮﺍ A= 169;ﺪﻧﺒﺎل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻳ= ﺎ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺴﻴﺎس= 740; ﻮ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑ&#= 65258; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﻬ&= #65198; ﻓﻥّ ﻮﻓﺮﻳبی A= 170;ﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ = ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ قُرآن= ; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘ&= #65268;ک ﺮﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻳﺎﺩﺍ&= #65207;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺍﻣﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺑﻬ&= #65198; ﻧﺤﻮﻯ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺭ&#= 65165; ثبت ﻭ ﻣﻌﻴّﻥ A= 252;ﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺨﻠﺎﻳق ﭙ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧ&= #65260;ﺎﻯ ﻨﻴک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﺳﻄح ﺘﮑﺎﻣل ﺤ= 5268;ﻮﺍنی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺼل ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺒﻬﺘﺮ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی بهر نامی که باشند که ﺑﺮﺣ= ﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﻭﺡ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ غیر ﺳﻠﻮکی ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﮐﻨﻨﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. (ﻣﺎ ﺳَﻄَﺮ) ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﻣﺴﻄﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﻄ&= #65262;ﺭ ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﮕﺎ&#= 65207;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﻣﺎﺿ= ﻮﻥ) ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65261;ﺍﻣﻀﺎﻯ ﻘﻀﺎﻯ الهی ﻤʌ= 68;ﮑﻨﻨﺪ. ﻳﻌنی هرﭼﻪ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ&= #65175;ﺤﻘق ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65256;ﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻠﺎ&#= 65233; ﻋﻠم الهی ﻨﻤ᥾= 8;ﺘﻮﺍﻧند ﻋﻤﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #64401;ﻨﻨﺪ (ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺗﻨ= ;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ عاﻗﻞ ﺗﺒﺪﻳل A= 170;ﺎﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻣ&#= 65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ کن= 83;. ﺩﺭﺍﺻل ﻮﺣﺪﺕ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﺎﻟق &#= 65262;ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻳﮑﺎﻳک هست. ﺑA= 208;ﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﻠو= 02; ﻗﺪﺭت ﺗﺴﻠﻴم ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﻓﻄﺮﻯ ﺨﺎﻟﻖ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﺟﺴم ﻮ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. (ﺟَﻮﺭ)= ﻇﻠم ﻮﺳﺘم ﻮ ﺑﺪ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ = ﺒﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺻل آﻓﺮﻳ= 5194;ﻩ ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨﻮﻥ &= #65170;ﺎﻳﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﺮﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴ&= #65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p></span= > حدیث 1638 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۰۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ ﻠﻠﻪ ﺍﺭﺍ= ﺩﺗﻴﻥ ﻮ ﻣﺸﻴّﺘﻴﻦ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩة ﺣﺘم ﻮ ﺍﺭﺍﺩة &#= 1593;َزّﻡ ﻳﻨﻬی ﻮﻫﻮ ﻟم &#= 65268;ﺸﺎٴ ﻭ ﻳﺄﻣﺮ ﻭ ﻫﻮ ﻟ= ;ﺎ ﻳﺸﺎٴ ﺃﻭ ﻣﺎ ﺭ&= #65155;ﻳﺖ ﺃﻥّ ﻟﻠﻪ نَه®= 0; ﺁﺩم ﻮ ﺯﻭﺟﺘﻪ ﺃﻥ ﻴ= ﺄﮐﻠﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﺸﺠﺮةﻭ= 5259;ﻮ ثاٴ ﺬﻟﻚ ﻭﻟﻮ = 5247;م ﻴﺸﺄ ﻟم ﻴﺄﮐﻠ&#= 65166; ﻭﻟﻮ ﺃﮐﻠﺎ ﻟﻐ&= #65248;ﺒﺖ ﻣﺸﻴّﺘﻬﻤﺎ ﻣ= 588;یة ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻣﺮ ﺍ= ﺑﺮﺍﻫﻴم ﺒﺬﺑح اﺑﻨﻪ ﻭ &#= 1579;اٴ ﺃﻥ لا ﻳﺬﺑﺤﻪ &#= 65261;ﻟﻮ ﻟم ﻴﺸﺄ ﺃﻥ لا &#= 65267;ﺬﺑﺤﻪ ﻟﻐﻠﺒﺖ ﻣشیة A= 165;ﺑﺮﺍﻫﻴم ﻤشیة اﻟﻠﻪ عَ= ;زّ ﻭجَلّ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍ= ﺭﺍﺩﺕ ﻭ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ مَ= 588;یّت ﻫﺴﺖ. ﻳکی اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﺣﺘﻢ (ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ= ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻘﻮﺍﻧﻴﻥ ﻄﺒی= 593;ی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻨﻮعی ﻘﺒل ﺒﺸA= 198;ﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ = ﺍﺭﺍﺩﻩ عَزّﻡ (ﻳﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺳﺎﻟک ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ عَزّﻡ ʌ= 61;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪّﻯ ﻮ ﻫﻤّﺖ &#= 65193;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﭙﻴ&#= 65208;ﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻫم ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ&#= 65175;ﻐﻴﻴﺮ ﺗﺪﺭﻳجی ﺪﺍﺭA= 193;. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺒِ&#= 65194;ﺍﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʌ= 32;ﻴﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 251;ﺸﻴﺘﻬﺎﻯ اﻭ ﻳک ﻨﻬی اﺯ = 5165;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻭ&#= 65267;کی ﺃﻣﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 64381;ﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺍ= ﻳﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻯ که = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺩم ﻮ ﻫﻤﺴﺮ&#= 65205; ﺩﺳﺘﻮﺭ نَهی ʌ= 52;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﻧ= ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭلی ﺨﻮﺩ مَشی= ;ّت ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ( ﻳﻌن&= #1740; قدرت اجرای قدرت ما از خداوند در ﺍﺧﺘﻴﺎ= ;ﺭ آﺯﺍﺩ ﺍ= ;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﺯﻫﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔ&#= 65174; ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی &#= 65194;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺒﺪﻭﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&#= 65176;ﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺩﺭﻋﻮﺽ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 64344;س ﺍﺯ تمرّد ﻭ ﻋʌ= 12;ﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺼﻴﺖ ﺑﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎم ﺮﻭحی ﻮA= 227;ﻘلی ﻮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﭙﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﭘس = ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65169;ﺮﻭﺩ ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ = 5165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هست @= 400;ﻪ ﻳکی ﺤﺘمی اﺳ᥵= 4; ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﻭﺍﻳﻥ ﺨ&= #65166;ﺹ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺣ= ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﻄ&= #65262;ﺭ ﻃﺒیعی ﺘﮑﺎﻣ = 4; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ع&#= 1614;زّم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﻯ الهی اﺳﺖ ʋ= 65;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ نیز ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ A= 203;ﻠﻮکی الهی ﻨﻤﺎﻳﺪ. A= 261; ﺍﻳﻥ عزم ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭعَزّﻳﻤﺖ ᥾= 1;ﻫﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﮐﻪﮐﻨﺘﺮ&#= 1604; اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎل کن= 83;. ﺑﺎﺯ مَشیّت ا= لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧ&#= 65166;ﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑ&= #65252;ﻴل ﺨﺪﺍ ﻋﻤل ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻗ&#= 65262;ﺍﻧﻴﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻥ الهی خاص ﻘﻬﻘ= ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ عکس ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ که ﻣﺸﺨﺺ الهی= ; هستند. ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﮔ= ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻣﮑﻦ ﻭلی ﻤﻴﮕ= 5196;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﺍﻳﻥ هماﻥ کا᥷= 7; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4;. ﺣتی اﻧﺴﺎﻥ بی عقل= ; ﻭ ﻭﺣشی ﻮ ﺣتی ﻤA= 256;ﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ ﺍﻭ ﻧمی ﺸﻨﺎﺳ= 5256;ﺪ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; همین اﻣﺮ ﺭﺍ ʋ= 69;ﺎ ﮐﻤک ﺘﻮﺍﻥ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ و توسّل یا ﻫﺮﮔ= ﻮﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺑﺎ ﮐﻤک خدﺍ = 5165;ﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﺃﻣﺮ) ᥷= 1;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻣﺎ نَهی ﺪﺳʋ= 76;ﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﺎﺯ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﻋﺎﻳﺖﺍﻣﺮ ﻭ نَهی اﻟﻬﻰ ʋ= 97;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣ= ﺮ ﻭ نَهی اﻟﻬﻰ ʋ= 65;ﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;می ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﺩم ﻮ &= #65187;ﻮﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﻧﻤﻰ = ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻴﺨﻮ&= #65197;ﻧﺪ مَشیّت ﺍﻧﻬﺎ= ﺑﺮ مَشیّت ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = (ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﺍﺟﺮ&= #65165;ﻯ ﻄﺒیعی ﻤﻘﺮﺭʋ= 65;ﺕ ﺳﺮﻧﻮﺷتی غیر= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ اﺳﺘﺪﻟﺎ= 604; ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﻭﻟ&#= 65264; ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ&= #65268;ﮑﺮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی ﻤﺎﻧﻨﺪ = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﺍﻳﻥ غلبه ﺍʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﻭ مَشیّت ﺳﺎﻟ= ;ک ﺒﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165; ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻏ= ﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓ&= #65198;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﻳﺶ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65175;ﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ = ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﺩم ﻮﺣﻮﺍ ﮐ&#= 65258; ﺧﻠﺎﻑ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65261;ﻗتی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʋ= 70;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ&#= 65197; ﮐﻮﺩکی ﺪﺭ ﺑﻬ= 5208;ﺖ بی ﺨﺒﺮﻯ ﻮﺣﻴ= 5262;ﺍﻧﻴﺖ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ م&= #1614;عصومیّت ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﭙس ﺍ&#= 65199; ﺑﻠﻮغ عقلی ﻮ ʃ= 44;ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ &= #65197;ﻋﺎﻳﺖ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺑﮑ&#= 65256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣثلا ﺩﺳA= 176;ﻮﺭ ﺫبح اﺳﻤﺎﻋﻴ = 4; ﺒﺎﺑﺮﺍﻫﻴم ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5255;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﮑﻨ&= #65194; (ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻤﺮﺩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ غیرﺳﺎﻟک اﺳﺖ= ;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک اﻧﺠﺎم A= 252;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻗﺘل ﻨﻔس أم= 17;اره ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194;. ﻭﻫﺮ کامل الهی ﺳﺎﻟک ﭙ᥾= 8;ﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺯ = ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﺪﺍئی ﺪﺳﺖ ﺑ= 5194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﺍﺻﻞ ﺑﻘﺎﺋﻢ &= #65261;ﺑﺎﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ&= #65251;ﺒﻌﻮث ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻦ بِدای الهی ا= 5203;ﺖ. ﻭ ﻣﺮگ ﻮﺍقعی A= 204;ﺎﻟک ولایا محمدی = 5194;ﺭ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳ= 5194;. ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﺮگ ﺤ&= #65166;ﺻل ﻤﺮگ ﻮﺍقعی ا᥾= 1; ﻫﺴﺖ ﻭ بِدای الهی &= #65194;ﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺨﻠق &= #65170;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎﻣﺎ&= #65253; ﭽﻮﻥ هر کامل الهی ﻭﺻﺎﺣﺐ ʌ= 51;ﻌﺮﻓﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﺑ&= #65198;ﺍﺑﺮ ﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﻣﮑ&#= 65198;ﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ&#= 65259;ﺎﻯ عقلی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﮔﺮﺟﻮﺍﺏ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ &= #65262;ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺍﻓﺮﺍﺩ᥾= 3; ﻧﺎﺩﺍﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; شایسته ﮔﻮﺵ ﺩ= ;ﺍﺩﻥ ﺒﻨﺼﺎﻳح سلوک الهی ﻨمی ﺒﺎﺷ= ;ﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣ&= #65166;ل ﻮ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﺍﻓﺮ&= #65165;ﺩ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫنž= 3; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣ&= #65194;ﺭک ﻘﻄﻌﻰ ﻭﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺣﺪﻳث انها ﻟᥴ= 6;ﺯم اﻟﻘﺒﻮل ﻧﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻓ= ﻘﻄ اﺯ ﻧﻈﺮ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﺣﺎ&#= 65193;ﻳث ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭﻳﮑﻨ&#= 65262;ﺍﺧتی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻫﻤﮕ&= #65264; ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺍﺯﻧ= ﻈﺮ ﻣنطق ﻤﺎﺩﻯ ﻀA= 194; ﻭ ﻧﻘﻴﺾ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺑﮕﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1639 - A= 197;ﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ(ﺝ۵ﺹ105 ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﺭﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺟﻨگ &= #65208;ﺨصی ﺮﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﺍﻫ&= #65253; ﺪﻳﺪم ﭙس ﺑﺴﻮ= 5263; ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺩﻳﺪ&= #1605; که ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ= 5262;ٴﻤﻨﻴA= 253; اﺳﺖ (ﺍﻳﻥ ﻠﻘﺐ = ﻣﻮﻟﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ) ﻭﺭﺍﻭﻯ ا&= #65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65208;ﺎﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪم ﺪﺭﭼ= 5256;ﻴﻥ ﺸﺮﺍﻳﻂ (ﺟﻨگی ) = ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻣﻌﻤﻮﻟ= 5264;؟ (ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺰﺭﻩ) ﻣ= ;ﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺁﺭ= 5263;: اﻧّﻪ ﻟﻴس ﻣﻥ عبد ﺍﻟّﺎ ﻭ ﻟA= 258; ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﺣﺎﻓﻈ ﻮ ﻭﺍﻗی&#= 1577; ﻣﻌﻪ ﻣﻠﮑﺎﻥ ﻳ&= #65188;ﻔﻈﺎﻧﻪ ﻣﻥ اﻥ ﻴﺴﻘﻄ ﻤ&= #65253; ﺮﺃس ﺟﺒﻞ ﺃﻭ ﻳ&= #1602;ع فی ﺒﺌﺮ ﻓﺎﺫﺍ &#= 65255;ﺰﻟﺎ ﻟﻘﻀاء ﺨﻠّﻴʋ= 66; ﺑﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ کلّ شیئ= ; ﻫﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﻨﺪﻩ ﻣطیّع = 5;ﺳﺖ و نه مخلوق بشری غیر سال= 705; ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺤﺎﻓﻈ= ﻮﺣﻤﺎﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺎ&= #65235;ﻈﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍ= ﺯﻗﻠّﻪ ﮐﻮﻩ ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻌ&= #65198;ﭼﺎهی اﻓﺘﺎﺩ ﺍﻭ ﺑﮕ&#= 65268;ﺮﻧﺪ ﻭﺣﻔﻈ کنند .ﻭ = 5165;ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻗﻀﺎﻯ ال= 607;ی سر ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﻴ&= #64401;ﻨند ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﻭﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮ= 5193;ﺍﺕ ﺩﺭ ﺣﻔﻈ الهی = 07;ستند ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻓﺮﺩﻯ عمل ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ غ®= 0;ر ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺧﻮﺩ &= #65199;ﻧﺪگی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺴﺖ &= #65261;ﻟﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﻳک ﻘ= ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ حد= 740;ث ها اﺳﺖ ﮐﻪﻋﺒA= 166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ&#= 65256;ﺪ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﻫﺮ ﺟﻤﺎﺩ ﻭ ﺣﻴ= ﻮﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔ= ﺮ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65193;ﺭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.&= #65165;ﺑﺘﺪﺍ ﺗعقل ﻤﻴﮑﻨﺪʋ= 69;ﻌﺪ ﺗﻮکُلّ ﻤﻴﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65199; پیش ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴ@= 401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻓﺮ= ﺷﺘﮕﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯهمه هست= ند ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳث ﺣﻔﻈ الهی اﺯ ʌ= 03;ﺎﻟک ﻤطیّع ﻮ ﺑﻨﺪʌ= 57; ﻭﺍقعی ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﺳ= 5174;. ﻭﭼﻮﻥ ﻘﻀﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻴﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷA= 174; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮش&#= 1740;ح اﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮ&= #65165; ﮔﺮﺩﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑ= ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ به ﺸﺮﻁ ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣتی هر ﺳﻘﻮﻃ A= 262;ﺑﻠﺎئی ﺨﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ ﻋﻠﺎﻣﺖ &= #64344;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭحی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 65251;ﺎﺩﺍم که ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم = 5262; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ= ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65253; ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ا = 4;هی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﻭﺭ&= #65261;ح اﻭ ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻫﺎ&#= 1574;ی ﺪﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ ﻋﺮ&= #65261;ﺳک ﺨﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ&= #65263; ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ اﻧﮕ= 5208;ﺘﺎﻥ ا اﺩﺍﺭﻩ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ = ﺑﺮﻭﻯ هم ﻤﻴﺮﻳﺰﺩ. ﻭ&#= 65187;تی ﺬﺭﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩﺵ &= #65165;ﺯﻫم ﻤﺘﻠﺎشی ﻮ ﻓﻨ= 5166; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﺳA= 198;ﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #65193;ﺭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻔﻌلی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘ= ﺮﺑﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﺴم ﻮ= ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭح اﻭ ﺳﺮﭘ= 5166; ﻭﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65223;ﻬﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩﻯ کند (ﺍ= 5255;ﮕﺎﻩ ﻣﺠﻠﺴﻰقشری) = 5;ﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺒ&= #65166;ﻟﻐﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺑ= ﻠﺎﻳﺎ ﻭﻣﺼﺎﺋﺐ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺗﺮک ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻧﻤﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺍﻭﻫﺎ&#= 1605; ﺪﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺣﺘﻤﺎ&#= 65247;ﺎﺕ ﺫﻫنی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﺎنع ﻨﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺎﻟ= ﺎﺧﺮﻩ ﻣﺠﻠسی ﻤﻌﻠﻮ= 05; ﻨﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍ&= #65197; ﮐﺮﺩ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺭﺍ ﺧﻨثی ﻨﻤﻮ= 5193; ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﻘﻌﺮ ﭼﺎﻩ = ﭘﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻣ= ﮑﻠﻒ ﺑﺤﻔﻈ اﺳﺖ. پس= 5165;ﻳﻥ ﻔﺮﺍﺭ ﻳﺎﻋﺪم &#= 65236;ﺮﺍﺭ ﭼﻴﺴﺖ. ﻭ ﻭﻇﺎﻳ= ﻒ ﮐﺪﺍﻣﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭ ﻇﻬ&= #65262;ﺭ ﺧﻄﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺯﺧﻄﺮ دور ﻣA= 166;ﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1640 - A= 261; ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ10= 5 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65192;ﻤسة ﻟﺎ ﻳﺴﺘﺠﺎﺏ ﻟ&= #65260;ﻢ ﺃﺣﺪﻫم ﺮجَلّ= ; ﻤﺮ ﺑﺤﺎﺋﻄ ﻤﺎﺋﻞ &= #65261;ﻫﻮ ﻳﻘﺒل اﻟﻴﻪ ﻭ= 5247;ﻢ ﻳﺴﺮع اﻟﻤﺸﻰ = 581;تّی ﺴﻘﻄ علیّه </s= pan>7ﻳکی اʋ= 99; ﭘﻨج گرﻭهی که ﺩﻋﺎ= ;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﺠﺎ= 5167; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﻳﻌن&#= 1740; ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ت&#= 1580;لّیات الهی ﻮ ﭘﺬﻳﺮʌ= 05; الهی ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﮐس&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ &= #65193;ﻳﻮﺍﺭ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺴﻘﻮﻃ</= span><s= pan dir=3DLTR> ﻮﻣᥴ= 6;ﺋل بگذرد <= /span>ﻭ ﺪﺭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺭﻓﺘﻥ ﺨﻮﺩ تسریع نکند ﺗ&#= 65166; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺴﻘﻮﻃ &= #65194;ﻳﻮﺍﺭ ﺑﺮﺍﻭ ﮔﺮﺩﺩ(ﻳ&= #65228;نی ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ.و &= #65267;ﻌنی اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65251;ﻬم اﺳﺖ ﻧﻪ ﺟﺒﺮا= 604;هی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ.ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﺪﺍﺳﺘﺎﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65262;ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ که ﻤﺨﺘﺎﺭ ﺑﺎ= 5197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷن= 583;. ﺩﻋﺎ ﻭسلوک الهی اﻧﻬﺎ ﻣ᥸= 4;ﺘﺠﺎﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺳﺎﻟک هم ﻤﻠﺎA= 187;ﻈﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﻭﻫﻢ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﺗعقل ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ ﻳﻌنی ﺘﻮکُلّ= ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ا&#= 1604;هی هرﭼﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻳﻌنی ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261; ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳ&#= 65174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﻭ ﻓﻬم ﺪﺭسلوª= 5; الهی ﺒﺎﻭﻟﻴᥴ= 6;ﻯ الهی ﻤﻴﮑﺸﺪ.<o:p>= </o:p> حدیث 1641 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ106 ﺑحاﺭ) ﮐﻪ ﺑﻤﻮ&#= 65247;ﺎ علیّ گفتند ﺷ&#= 65192;صی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت الهی ﺼﺤﺒﺖ ﻣʌ= 68;ﮑﻨﺪ. (ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎA= 197; ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧ= ﺒﻮﺩﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﻭﻯ اﺣﻀ&#= 65166;ﺭ ﺷﺪ ﻭﻣﻮﻟﺎ ﭘﺮ&= #65203;ﻴﺪ ﺍﻯ ﺒﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ = ﺍﻳﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﺍﻧﻄﻮﺭ &= #64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﻓ&#= 65198;ﻳﺪ ﻳﺎ ʋ= 65;ﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻴﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻰ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺍﺩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻧﻄﻮ&#= 65197; ﮐﻪ خداوند ﺧﻮ= ;ﺩﺵ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﻮﻥ ﺒ&= #65268;ﻤﺎﺭ ﺷﺪﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳتی که ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻮ= 5263; ﻳﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65264; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ. ﻣﻮﻟ&= #65166; ﺳﭙس ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &#= 65261;ﻗتی ﺸﻔﺎ ﻳﺎﻓتی ﺘ= 5262; ﻣﻴﺨﻮﺍﺳتی ﻴA= 166; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺸﻔﺎ ﺭﺳﻴﺪﻯ&#= 1567; ﺍﻥ ﻤﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺍ= ﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮ= ﻟﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻫﺮ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﺷﻮﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261;مَشیّت ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎم&#= 1614;شیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ؟ ﻭﻣ= 5198;ﺩ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ &#= 1605;َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﻮﻟﺎ گفت ﺍﮔﺮﻏﻴﺮʋ= 65;ﺯ ﺍﻳﻥ ﻤﻴﮕﻔتت= 40; ﺒﭽﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﻰ ﮐﻮﺑﻴﺪﻡ (ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻫﺎﻧﺖ &= #65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻨﻮﺯ حَقّ هرﺍﻧﺴﺎنی هس= ت ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺑﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧ&= #65262;ﺩﺵ ﻣﺴﺌﻮل ﻔﮑﺮ ﻭ&#= 65227;ﻤل ﺨﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ&= #1740; ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﻤﻮﻟﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ خود ﺑﻔﻬﻤﺎﻧʋ= 94; ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻥ اﺭﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻯ که ﺩﺍﺷﺘﻰ ﺩﺭ= 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺷﺘﻰ &= #65261;ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘ&#= 65264;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻄﺮح ه= 87;تند ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴ&= #65240;ﺎ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻮ ﻣﺮﺍ&= #65187;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ طی کنند تا شایس= 578;ه ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ اﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از آ= 606; ﺧﺪﺍ است ﻭﻫم = 75;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166;ﻫم هستند. ﮐﻪ ﺳﺎʌ= 47;ک ﺒﺎ ﺗعقل ﻮ ﺗﻮ= 705;ُلّ ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺗع&#= 1602;ل اﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ</= span>. <= span lang=3DAR-SA>تمامی ایا= 8; قرآنی و تمامی حدیث= 607;ای پیامبرو امامان و اولیای الهی تنها در سالک= 575;ن کارَبّرد دارد و نه قان&#= 1608;نی برای جامعه های غیر سالک الهی باشد . <o:p></o:p></sp= an> حدیث 1642 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ106 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨص&= #1740; اﺯ ﺍﺗﺒﺎعد ﺒ= 06;ی اﻣﻴّﻪ ﺑﺮ ﻭﻯ &#= 65261;ﺍﺭﺩ ﺷﺪ. ﻭ ﺭﺍﻭﻯ خبر ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ A= 255;ﮕﺮﺍﻥ امام ﺸﺪﻳم ﻮ ʄ= 04;ﻔﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ = ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻳم ﻳﺎ ﺑﮕﻮ&#= 65163;ﻴم که ایشان ﺍﻳﻨ= ﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘند.و ﺍﻣﺎم گف&#= 1578; ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻥ ﻮﺍﺭ= ﺩ ﺷﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺳ= ﻮل ﺨﺪﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ <= b>اﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ عند ﻟﺴﺎﻥ کلّ= ; ﻘﺎﺋﻞ ﻭﻳﺪک ﻠﺒﺎﺳﻂ &#= 65235;ﻬﺬﺍ ﺍﻟﻘﺎﺋل لا ﻳA= 204;ﺘطیّع ﺃﻥ ﻴﻘﻮل اﻟّA= 166; ﻣﺎ ﺷاء اﻟﻠﻪ = 5261;ﻫﺬﺍ ﺍﻟﺒﺎﺳﻄ لا ﻳ= 5204;ﺘطیّع ﺃﻥ ﻴﺒﺴﻄ ﻴﺪﻩ = ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺎ ﺷاء اﻟﻠA= 258; ﻓﺪﺧل علیّه ﻓ= ;ﺴﺄﻟﻪ ﻋﻥ ﺃﺷﻴاء ﺁﻣ= 5253; ﺒﻬﺎ ﻭ ﺫﻫﺐ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰﺩ ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ گوﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭﺳA= 174; ﻫﺮکَس ﺍﺳﺖ ﮐA= 258; ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩ. ﻟﺬﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ (ﻧﻤﻮ&= #65255;ﻪ ﮐﻠﺎم اﻫل ﺠﺒA= 198; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ه= 585;ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ = ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺴتی غیر ʋ= 65;ﺯ ﺧﺪﺍ ﮐسی ﻨﻴﺴ= 5174;. ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻳک ﺘﻮﻫ&#= 1617;م ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺪﺭﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻫﺮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ &= #65183;ﺰهَوَس ﻭﻓﺸﺎﺭ ﻧﺎﺧﻮ&#= 65193;ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻧﺎ= ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ ﺩA= 203;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘ= ﺎمی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭحی = 575;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ ﻣﻰ ﺑ= ﻴﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﺒﻴﻨﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺑﺠﺎﻯﻤﺎ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺎﻧ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ = ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴ= ﻔﻬﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻤﺎ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺤﺮﮐﺖ ﻭﺍد&#= 1575;ر ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ گفته ﺍﻣﺎم اﺳ= ;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗتب ﺼ= 5188;ﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺣ= ﺮﮐﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﺮﺑ&= #65262;ﻃﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮ= ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮ= 5165; ﺑﺎﺁﺯﺍﺩﻯ عم= 04; ﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ &= #65197;ﻭﺍﻥ ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ آلوده ﻣﺎ ﺍﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﺘﺎ ﮐﻨﻮ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ= 5199; ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺳ= ;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺳ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺗﺎﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻮ&#= 65267;ﺴﻨﺪﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ&= #1575;لهی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻮﻫمی ﻤﻴﺪﺍﻧA= 194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗ&#= 65256;ﻬﺎ ﺩﺭسالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﺍﻋم اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﻮ&#= 65259;می ﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺍﺻﻴ&= #65246;. ﻭلی ﺤﺮﮐﺎتی ʌ= 52;ﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﮔﺸ= ﺘﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﻟق ﻘﺒﻠﻰ ﻭ&#= 65251;ﺪﺑّﺮ ﮐﻨﻮنی ﺮﻭﺍﻥ = 575;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻧﭽﻪ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65166; ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ که &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ&= #64400;م گذﺍﺭﺩﻩ ﻭﻣﺎ = 5197;ﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﺍﻣﺎم اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻳﻥ &= #65208;ﺨﺺ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﻣﻨ= ﺒﺴﻄ ﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ= ﺳﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﺍﺭﺩ = ﺑﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺷﺪ ﻭﺳﺌ&= #65262;ﺍﻟﺎتی ﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ ﺑﺎﻭ&#= 65197; ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ. ﻣﻄ= ;ﺎﻟﺐ ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﮐ&= #65258; ﺧﺎﺹ سلوک الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ A= 169;ﺪﺍﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻮﻣﻌﺘ= 5240;ﺪ ﻭﻋﺎﻣل ﺒﺪﺍﻥ &#= 65208;ﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ. ﻳﻌنی ﺴ&= #65166;ﻟک اﻣﺎم گرﺩﻳﺪ ʌ= 67;ﺎ ﻳک ﻘﺪم اﻭﻟﻴA= 258; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻤ&#= 65166;ﻥ ﺴﻠﻮکی ﺒﺮﺩﺍA= 207;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺟﻌ&#= 65166;ﻥ اﻣﺎﻣﺎﻥ ﺟﺰ ﻃ&#= 65166;ﻟﺒﺎﻥ سلوک الهی ﻨﺒ&= #65262;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ نی= 586; که ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺒ= 5188;ث ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨ= 5194; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗ&#= 65156;ثیر ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﺻ&= #65262;ﻟﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﻭ&= #1587;یع اﺯﻃﺮﻑ ﺍﻣﺎﻣ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ &= #65251;ﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﻥ = ﺠﺒﺮ الهی ﻴﺎ ﺳﺮﻧʌ= 62;ﺷﺘﻰ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻭﻫمی اﻧﺴﺎﻥ = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻣﻴﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ﻭﺍﻭﻫﺎم عقلی= ; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎم ﺤﻘ&#= 65268;ﺮ ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 65197;ﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺗﺴ&= #65248;ﻴک ﭙﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می ﺸﻮﺩ. ﮐﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻜﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺟﺰ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻭﻣﺼﻮّﺑﺎﺕ ﭘ= 5268;ﺮ ﺭﺍ ﻋﻤل ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻥ اﻋﻤﺎل ﺮ&#= 65165; ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻤﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ. ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻘﺒلی اA= 199;ﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻣﻀﺎ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﻴک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﻭﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ال= 07;ی ﻮ ﻗَﺪَﺭ خویش= ; ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﺍﻧﭽﻪ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ &#= 65165;ﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی کاA= 197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻴ&= #1670; کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل غ= 585;ﻳﺰﻯ ﭽﻮﻥ ﺘﻨﻔّس ﻭ= 5231;ﻴﺮﻩ ﻫﻴﭽﮑﺪﺍم ﺒﺎ= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﺎﺭ ﺟﺴ= م اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ.ﻭﺍﻓﮑﺎﺭA= 263; که ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳ= 5194; ﺟﺰ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻮ ﺗوسل عبادی = ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﺗعقل ﺪﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﺗﻮکُلّ کاﺭ= ;ﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﺎﺭ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. = ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ&= #65211;ﺎﺣﺒﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺘ= ﻔﮑﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩفع ﺸ= 5198;ک ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﺗﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ &= #65235;ﮑﺮ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺘﺪﺭﻳج ﻔﺮﺍﻣﻮشی اﺯ @= 404;ﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ ﺑﻴ&= #65192;ﻮﺩﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺑ᥽= 6;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺣﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺧ&= #65248;ﺴﻪ ﻭﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺨA= 262;ﻳﺸﺘﻦ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65165;ﺯﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎA= 263; ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&= #65166;ﮐﻤک ﻮ بِدای الهی &= #65170;ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ. = ﻭﻳک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﻫﻔ&= #65174; ﻗﺪم اﺻلی ﻨﺠʋ= 66;ﺕ ﺭﻭح اﺯﻧﻮع ﺒA= 208;ﺮﻯ ﺒﻨﻮع فوق بشری ﺑﺮﺳﺪ.<o:p></o:p></= span> حدی&= #1579; 1643 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ112ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻘﻀاء = 5262; ﺍﻟﻘَﺪَﺭ ﺧﻠA= 240;ﺎﻥ ﻤﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ &#= 65261;ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺰﻳﺪ فی اﻟﺨA= 248;ق ﻤﺎ ﻳﺸاء ﻗﻀﺎ= ; ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺍﺯ ﻣﺨ= 5248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ (ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﻌﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍ&= #65251;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺮﻯ ﺨ= ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺿﻤ&#= 65253; ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻣﺸﻴﺘﻬﺎی &#= 65239;ﺒلی اﺳﺖ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻭ مَشیّت ﮐﻨﺪ= ; ﻣﻴآﻓﺮﻳﻨﺪ.(ﻋ= ﻠﺖ ﺍﻳﻦ آفرینش ﻗ= ;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭﻫﺮﭼﻴ&= #65200; ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻭ ﻣ= ﺸﻰ ﻭ ﺑﺠﺮﻳﺎﻥ اﻧ&#= 65194;ﺍﺧﺘﻥ اﻣﻮﺭ ﺑﺴﻮﻯ ﺘ&#= 64401;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻔ&= #65204;ﺎﺩ ﺭﻭح ﺒﺎ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻫﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ = ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﮐثرﺕ ﻋﺪﺩﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺰﺍﻳ&= #65206; ﻣﻘﺎمی هر ﻣﺨʌ= 48;ﻮق ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ. = ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﻓﺰ&#= 65165;ﻳﺶ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ = ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻄﺮﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺸʋ= 66;ﻣل ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺴﺎ&= #65247;ﻚ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺣ= 4401;م ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﮐس ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮ&= #65255;ﻰ ﻭﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔA= 228;لی ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ = الهی ﺸﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻗ&= #65216;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻣﮕﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﭘس &= #65165;ﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; ﺩﺭﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ= 581; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭ ﺑﻠ&= #65166;ﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺎس ﺍﻳﻦ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﺗ= 5166;ﺳﺎﻟک ﺼﺒﻮﺭ ﻭ ﻭﺭﺯﻳ&= #65194;ﻩ ﻭ ﭘﺎک ﺸﻮﺩ ﻭﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ (ﻗَﺪَ&= #65197;) ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻘ= 5194;ﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺟ&= #65170;ﺮ الهی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ A= 165;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﻭﺍﮔﺎهی اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ میثبت ﻳﺎ ﻣﻨف= ;ی ﺪﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣ= ﻔﻬﻮم ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺑﺎ= ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5170;ﺮ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﻣﺸﺘﺮ&= #1705; آﻧﻬﺎ ﺩﺭﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ &= #65193;ﺭ قشری های ﻤﺬﻫ= ﺒﻰ همه ادیان رسمی ﮐﻪ ﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻣﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺨ&= #65248;ﻖ ﻳﻌنی اﺯﺩﻳﺎʋ= 93; ﻋﺪﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﻤﻘﺎﻣﻰ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ= 4400;ﻤک کرﺩﻥ ﻤﻘﺎم ﺮA= 261;ﺣی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ غیر A= 203;ﺎﻟک ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1644 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺴﺠﺎ= 5193; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ112ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻧﺼﻴﺐ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴ&= #65198;ﺳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗَﺪَA= 197;(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ) ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳ= ﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻤﻞ( ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤل ﺴﻠﻮﮐﻰ) = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ</sp= an>: اﻥّ اﻟﻘَﺪَA= 197; ﻭ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺑﻤﻨ&= #65200;لة ﺍﻟﺮﻭح ﻮ ﺍﻟﺠ&#= 65204;ﺪ ﻓﺎﻟﺮﻭح بغیر= ; ﺟﺴﺪ ﻟﺎ ﻳﺤس ﻭ ﺍﻟﺠ&= #65204;ﺪ بغیر ﺭﻭح ﺼﻮ᥷= 7;ة ﻟﺎ ﺣﺮﺍک ﺒﻬﺎ &= #65235;ﺎﺫﺍ ﺍﺟﺘﻤﻌﺎ ﻗﻮﻳ&#= 65166; ﻭ ﺻﻠﺤﺎ ﮐﺬﻟک اﻟﻌﻤل ﻮ ﺍﻟﻘ= 5194;ﺭ ﻓﻠﻮ لم ﻴﮑﻥ ا= 5247;ﻘﺪﺭ ﻭﺍﻗﻌﺎ علیّ = 5;ﻟﻌﻤﻞ ﻟم ﻴﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨ&#= 65166;ﻟق ﻤﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮﻕ &#= 65261;ﮐﺎﻥ اﻟﻘﺪﺭ شیئا ᥼= 7;م ﻴﺤس ﻭﻟﻮ ﻟم ﻴ&#= 64401;ﻥ اﻟﻌﻤل ﺒﻤﻮﺍA= 235;قة ﻣﻥ اﻟﻘﺪﺭ ﻟم &#= 65268;ﻤﺾ ﻭﻟم ﻴﺘﻢ ﻭﻟﮑ&#= 65256;ّﻬﻤﺎ ﺑﺎﺟﺘﻤﺎﻋﻬم= 75; ﻗﻮﻳﺎ ﻭ ﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﺍﻟ= ﻌﻴﻮﻥ ﻠﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﺼ= 5166;ﻟﺤﻴﻥ ﻗﺪﺭ ﻭﻋﻤل ﻤᥴ= 6;ﻧﻨﺪ ﺭﻭح ﻮﺟﺴﺪ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ رﻭح ﺒﺪﻭﻥ &#= 65184;ﺴﺪ ﺍﺣﺴﺎسی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﺟﺴﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺭ&= #65261;ح ﺼﻮﺭﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﺤ&= #65198;ﮐﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ= ; ﻫم جَمع ﺸﺪﻧﺪ ﻗʌ= 62;ﻯ ﻮﺻﺎﻟح ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﻧﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﻤل ﻮ ﻗ= ﺪﺭ ﭼﻨﻴﻥ اﺳﺖ ( ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻫم &#= 65194;ﺭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣﺮ&= #65267;ﻥ جَمع ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4;) ﻭﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ ﻭﺍقع ﻮ ﻣ&#= 65256;ﻄﺒق ﺒﺮ ﻋﻤل ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺧﺎﻟق ﻮ ﻣﺨﻠﻮ&#= 1602; اﺯ ﻫﻢ ﻗﺎﺑل ﺸ&#= 65256;ﺎﺧﺖ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻗﺪ&= #65197; بی ﺤس ﻣﻴﻨﻤﻮA= 193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻤل ﻤﻮ&= #65165;ﻓق ﻘﺪﺭ ﺑﻮﺩ ﺍﻳﻦ = ﻋﻤل اﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻨﻤﻴﻴﺎﻓﺖ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎ ﺍﺟﺘﻤﺎع ا= 5255;ﻬﺎ ﻗﻮﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ بِدای ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﭼﺸم اﻧﺪﺍﺯﻯ = 5170;ﺮﻋﺒﺎﺩ ﺻﺎﻟح ﺨﻮﺩ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﻋﻤل اﺭﺍﺩﻩ = 5165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻗﺪﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻗﺒلی اA= 203;ﺖ. ﻭﻋﻤل ﻨﺘﻴﺠﻪ &#= 65175;ﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﺩﺭ= 5231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻋﻤ= 5166;ل اﻧﻬﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ &= #65252;ﻔﻴﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;.ﻭ حدیث ها ﺳﺮﺍﺳ= ;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﮐﻪ ﻋﻤل اﻧﻬﺎ &#= 65165;ﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺤتی اﮔʋ= 98; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ کم ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194; ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮک ﻮسع= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣﻰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮ&= #65193; ﻭﭘﺎک ﻨﻤﺎﻳﺪ. &= #65175;ﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 84;ﺪﻳﺪﻯ ﺪﻫﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷت هاﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻏ= 5268;ﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﺘمی ﻤﺨﻠﻮﻗA= 166;ﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 4400;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ&= #65165;ثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65234; ﺍﻥ کاﺭﻯ ﻨﻤﻴ= 4401;ﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﺠﺒﺮ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴ= ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭ ﻳ= ک ﺴﺎلک ﻮﻇﻴﻔﻪ = 5169;ﻮﺩﻩ ﻭﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭﻣﻄﺎﺑق ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺴﺠﺎﺩ ﺭ&#= 65261;ح ﻮﺟﺴﺪ ﺭﺍ ﻣثا= 604; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻋﻤ&#= 1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺎﻭﺭ= 5193;. ﮐﻪ ﺟﺴﺪ ﺑﺪﻭﻥ = ﺮﻭح ﺪﺭک ﻮﺣﺴّﻰ ﻧ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬ ﺍﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; نیز ﺒﺪﻭﻥ عمل= ; ﺴﺎﻟک ﺘﺤﻘق ﻨﺪﺍﺭﺩ. &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ع مل ﺗﮑﺎﻣل اʌ= 55;ﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; گیاﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﺤA= 198;ﮐﺖ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻌن&#= 1740; ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﮔﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎع &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺟﺒﺮ الهی ﺒA= 166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﻋﺪم اﺳﺘﻔ= 5166;ﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺎﻫم جَمعت ﺸ= ;ﻮﻧﺪ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح ﻮ &= #65175;ﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄ&= #65166; ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ ﺴﻠﻮ&#= 65241; الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ ﻭﺻﺎلح ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺻﻠﺎح ﺮﻭ&#= 1581; ﺴﺎﻟک ﭙس ﺍﺯ ﺗ&#= 65200;ﮐﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺁﻥ ﭙس ﺍ= ;ﺯ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﺎﻟﻚ &#= 64400;ﻪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65175;ﺮک اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﻭﻣطیّع ﺨﺪﺍ ʌ= 61; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺷﻮʋ= 93;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺩﺭﺧتی ﺒﺪﻭﻥ = 5188;ﺮﮐتی اﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺧﺖ(&= #64404;ﺮﭼﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ نیز ﻤﻴﮑﻨA= 194; ﻭلی ﺠﺒﺮﺍ ﻭ ﻃ&#= 65170;ﻴﻌﺘﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺍﺭﺍﺩﻯ) ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻤ&#= 65166;ﻟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ &= #65255;ﻘﺶ ﺧﺎلق ﻮ ﻣﺨﻠﻮ= 602; گم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘ&#= 65264; ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت A= 235;ﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎلقی نیز لاﺯم ﻨﻴﺴ= ;ﺖ. ﻭلی ﻮﻗتی ﺴﺎʌ= 47;ک اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﻭ = ﺗﺮک اﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺩ= 5267;ﮕﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﺮﺳﺪ ﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻧﻔ&= #1587; و نقش ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = 5255;ﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻭﻫم ﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮض و جعل ﻨﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﻀﺎﻯ ﻗﺪﺭ ﻳ&= #65228;نی اﺧﺮﻳﻥ اﺟﺎﺯA= 257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺤﻘق هر ﺧﻮﺍA= 203;ﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻳﻌن&#= 1740; اﺟﺎﺯﻩ ﻋﺒﻮﺭ &#= 65261; ﮔﺬﺭ ﻭ ﺍﺗﻤﺎم &= #65262; ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻥ هر = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻗﺒلی اA= 203;ﺖ ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم اﻭﻟﻴﻪ ʋ= 65;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﭼ&= #65208;ﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩ ﺻA= 166;ﻟح ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻳﻌ&= #1606;ی ﺪﻳﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ(ﺣتی اﻋﻠﻢ) &#= 65165;ﻭ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻮﻗﺘﻰ = ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺪﺳﺖ ﺩﺍA= 193;ﻩ ﺷﺮﻃ کافی اله= ی نیز ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪA= 259;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ عباﺩ ﺑ= 5256;ﺪﮔﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﺎل اﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﻮ ﻣﺮﺍﺗʋ= 68; ﻣﺪﺑﺮ الهی ﻨﻴﺰ ﻧﺎʌ= 23;ﺮ ﺑﺮ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: اﻟّﺎ ﺍﻥّ ﻤﻥ اﺟﻮﺭ ﺍﻟﻨﺎس = 5251;ﻥ ﺮﺃﻯ ﺠﻮﺭﻩ ﻋﺪ&= #65247;ﺎﻭ ﻋﺪﻟﺎ ﻟﻤﻬﺘﺪ&#= 65263; ﺠﻮﺭﺍ ﺃﻟﺎ ﺍﻥ = ﻟﻠﻌﺒﺪ ﺃﺭبعة ﺃﻋﻴﻦ A= 227;ﻴﻨﺎﻥ ﻴﺒﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺃ&= #65251;ﺮ ﺁﺧﺮﺗﻪ ﻭﻋﻴﻨ&#= 65166;ﻥ ﻴﺒﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺃ&= #65251;ﺮ ﺩﻧﻴﺎﻩ ﻓﺎﺫﺍ &= #65155;ﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ عَزّ ﻭž= 0;َلّ ﺒﻌﺒﺪ ﺧﻴﺮﺍ ﻓ&= #1578;ح ﻠﻪ ﺍﻟﻌﻴﻨﻴﻥ اﻟﻠّﺘﻴﻥ فی ʌ= 40;ﻠﺒﻪﻓﺄﺑﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺍﻟﻌﻴﺐ &= #65261;ﺍﺫﺍ ﺃﺭﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﺫﻟ&= #65242; ﺗﺮک اﻟﻘﻠﺐ ﺑ= 5252;ﺎ ﻓﻴﻪ ﺑﺪﺍﻥ که= ; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﻣﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺟﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻋ= ﺪﻝ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻭﻋﺪل &= #65208;ﺨﺺ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﺮﺍ ﺟﻮ&= #65197; ﺑﺪﺍﻧﺪ.(ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺟﻮﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟ= 705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺣﻤ&= #65174; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠ&= #65258; ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ ﺗﺮﺑ&= #65268;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ) ﻭ= ﻋﺪل کسی که ﻫﺪﺍﻳ᥵= 4; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺭﺍ ﺟﻮﺭ ﺑﺪﺍﻧ&= #65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨﺪﻩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﭽﻬﺎﺭ ﭼﺸم اﺳ= 5174;. ﺩﻭﭼﺸم که ﺑﺎ = 5165;ﻥ ﺃﻣﺮ ﺍﺧﺮﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ (ﺩ= ﻭ ﭼﺸﻢ ﺩل که ﺍﻣ= 5262;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ) ﻭﺩﻭﭼﺸم ﺪﻳﮕ= 5198; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺩﻧﻴﺎ = ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺒﻴﻨ&#= 65194;.(ﺩﻭ ﭼﺸم ﺘﻦ) ﻭﺍﮔﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻴA= 198; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺪﺭ = ﻗﻠﺒﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﺗﺎ ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ. (ﻭﻋﻘﺐ= ﻣﺎﻧﺪگی ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ. ﺗ= ﺎ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻴﺮ ﻧﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﻗﻠﺐ &= #65207;ﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺤﺎل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ ( ﺗ= ;ﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﮐﺴﺐ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ&#= 65165;ﻣﺎم ﺒﺴﺎﺋل گفت ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ = ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳ&= #65174;. (ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل&#= 1740; ﺪﺭﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮ&#= 65193;ﺍﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ اﺯ ﺍﺯ&#= 1604; ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﻭ ﺑﺘﻤ= ﺎم کماﻟﺎﺕ ﻧﻮعی اﺳﺖ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65198; ﻧﻮعی که ﺭﻭﺣʌ= 64; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﮑﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺒﺮﺗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺪﺭ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨک ﺮﻭح ﻤﺎ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺑﮑﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﻭﭘﺎکی ﻮ ﺗﻘﺪ= 617;س رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋﻢ ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧ= ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;ح ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﮐ&= #65256;ﻮﻧﻰ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺧﺎﺹ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺯﻧﺪگی ﺒﺸﺮﻯ = 5252;ﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭلی ﭽﻮﻥ &#= 65204;ﺎﻟک ﺸﺪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻮ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺘﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194; (ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮﺧﺪﺍ ﻭ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ عم= 604; ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺩﺳﺮ&#= 65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﺸﻤﻮل &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻨﻴﺴﺘA= 256;ﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺸﻤﻮل &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮائی ﺘﺪʋ= 97;ﻳجی هستند. ﮐﻪ ﻭﻗʋ= 74; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻨ&= #65262;ﻉ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺪﺭ&= #65183;ﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺑﺎﺯ ﺑﺤث ﻗَﺪ= 614;ﺭ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑ= ق عقل و عمل ﺴﺎﻟ= ;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﺗﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﮔ= ﺎﻩ ﻋﻤل ﺴﺎﻟک ﻤﻄ= 5166;ﺑق ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻭﺍقع= 40; ﺪﺭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣﺮ&= #65267;ﻥ خاص سالکان ﺪ&#= 65203;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺠﺒﺮالهی ﺮﺍ ʋ= 69;ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1645 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ113 ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﺼﻔ&= #1617;ﻴﻥ علیّه ﻣﻌﺎﻭﻳ= ;ﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺘﻨ&#= 65224;ﻴم ﺠﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺣﺎل ﺮَﺟَﺰ ﺧA= 262;ﺍنی ﻮﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﺍﺗ&= #65252;ﺎﻡ حُجَّت ﺩﺷﻤﻥ= ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﺳﻠﺎح ﺒﺮ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﻮﺩ. ﮐسی گفت ﻳﺎ ﺍʌ= 51;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ ﺍﻳﻥ &= #65252;ﻠﻌﻮﻥ ﺘﻮﺭﺍ ﻏﺎﻓﻠﮕ&#= 65268;ﺮ ﮐﻨﺪ ﻭﺁﺳﻴﺐ ﺑ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﻠﺌﻥ ﻘﻠﺖ ﺫﺍ᥼= 1; ﺍﻧّﻪ ﻏﻴﺮ ﻣﺄﻣﻮﻥ ع&#= 1604;یّه ﺪﻳﻨﻪ ﻭ ﺍﻧّﻪ &= #65247;ﺄﺷقی اﻟﻘﺎﺳﻄﻴﻦ ﻭ &#= 65155;ﻟﻌﻦ ﺍﻟﺨﺎﺭﺟﻴﻥ ع= 604;یّ اﻟﺄﺋمّة ﺍﻟ᥽= 2;ﻬﺘﺪﻳﻦ ﻭ ﻟﮑﻥ کفی ﺒﺎ= 5247;ﺄجَلّ ﺤﺎﺭﺳﺎ ﻟﻴس ﺃ&#= 65187;ﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎس ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻭ ﻣﻌﻪ ﻣﻠﺎﺋک&#= 1577; ﺣﻔظة ﻳﺤﻔﻈﻮA= 255;ﻪ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﺘﺮﺩﻯ فی ﺒِﺌﺮ ﺃﻭ ﻳ= 602;ع علیّه ﺣﺎﺋﻄﺃ= ; ﻭ ﻳﺼﻴﺒﻪ ﺳﻮٴ ﻓ&#= 65166;ﺫﺍ ﺣﺎﻥ ﺃﺟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1617;ﻮﺍ ﺑﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ ﻤ&= #65166; ﻳﺼﻴﺒﻪ ﻓﮑﺬﻟ&#= 1705; ﺃﻧﺎ ﺍﺫﺍ ﺣﺎﻥ = ﺃﺟﻠﻰ ﺍﻧﺒﻌث ﺃﺷﻘﺎ= 5259;ﺎ ﻓﺨﻀﺐ ﻫﺬﻩ ﻣﻥ هذﺍ ﻭ ﺃثاﺭﺍ = 4;ی ﻠﺤﻴﺘﻪ ﻭ ﺭﺃﺳ&= #65258; ﻋﻬﺪﺍ ﻣﻌﻬﻮﺩ&#= 65165; ﻭ ﻭﻋﺪﺍ ﻏﻴﺮ ﻣ= ﮑﺘﻮﺏ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﭽﻪ که= ; ﮔﻔتی ﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺍﻭ ﺗ&= #65156;ﻣﻴنی ﺒﺮ ﺩﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ (ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﺍ= ;ﻭم ﻮ ﺳﻠﻮک ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻣﺎﺩﺍم ﺒﺎ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺰﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ می &#= 65184;ﻨﮕﻨﺪ) ﭘس ﺍﻭ سَرکِش= ﺗﺮﻳﻦ ﻗﺎﺳﻂ (ﻭمُدّŸ= 3;ی کاست و سلوک الهی ﻮ ﻣﺴﻠﻤʋ= 66;نی اﺳﺖ) ﻭﻣﻠﻌﻮﻥ &= #65176;ﺮﻳﻥ ﺨﺎﺭجی ﺒﺮ ﺍﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺳﺮﮐشی غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ= 5259;ﺪﺍﻳﺖ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ کا= 05;ل الهی ﮐﻪ ﻫﺪﺍʌ= 67;ﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس &= #1587;الکان الهی ﻧﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ادّعاﻯ اﺳﻠﺎم ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ) ﭘس ﮐﺎفی اﺳﺖʄ= 00;ﻪ ﺍجَلّ ﺸﺨﺺ ﻧʄ= 05;ﻬﺒﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻳﻌنی ﭽ&= #65262;ﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 88;ﺎﻓﻈ اﻭ ﻭ ﻣﺎنع اﺯ = 4400;ﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻮﻯ ﻤﻴﺸﻮ&= #65255;ﺪ. ﻭ ﻭﺑﺮﺍﻯ کشت= 07; نشدﻥ اﻣﻴﺮﺍ᥼= 7;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺤﺮﺍﺳﺖ ﻣﻴﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗﺖ ﻣﺮ&= #1711; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﻣﺎ&#= 1605; اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﺮﮐس اﺯ ﻣﺮﺩ= 5249; ﻣﻠﺎﺋکی ﺤﺎﻓA= 224; ﻮ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﮐﻪ ﮐسی ﺪﺍﺧل = 4381;ﺎهی ﺒﻴﻔﺘﺪ یا ﺩﻳ= 5262;ﺍﺭﻯ ﺒﺮ ﺍﻭ ﺑﻴﻔﺘﺪ = ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻯ ﺒﻮﻯ ﺒﺮﺳ&= #65194;. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮﺍجَ= 04;ّ اﻭ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑ&= #65188;ﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ = 75;لهی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺴﺮ&= #64344;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﻣﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﮔﺮ ﺍﺟﻠ&= #65250; ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ ﺷﺨ&= #1589;ی ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺷقی ﺘﺮﻳﻥ اﺳA= 174; ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺁ= ;ﻥ ﺨﻮﻧﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194;.(ﻭ امام ﺍثاﺭﻩ ﺑ= ;ﺮﻳﺶ ﻭﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ) ﻭﺍﻳﻥ عهد ﻣﻮ= 05;ّد (ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻦ) ﻭ ﻭ᥺= 7;ﻴﺪ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻮٴ&#= 1705;ّدی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﺎﺗل ک= 607; ﻗﻄﻌﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺎﺗل ا= 5203;ﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺶ ﮔﻮئ&#= 1740; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﮐﻪ ﻣﺮگ ﻭ&#= 65193;ﺭﺟﻨگ ﻮﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻭ= ﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (= ﻭﻫﺮﺳﺎﻟک ﻤﺮگ اﻭ ﺩﺭﺗﻠ= 5166;ﺷﻬﺎﻯ ﭙُﺮﺧﻄﺮ ﺳﻠﻮ= 705;ی اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮگ ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ &#= 65193;ﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اجَلّ= ; ﻮﻃﻮل عمر ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪA= 259;ﺪ ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺳﺨﺖ ﺑ= ﻌﻬﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭙﻴﺸﮕﻮئی ﻤﻌA= 176;ﻘﺪ بوده ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 203;ﺮﺵ ﺯﺧمی ﻮﺑﺎ ﺧﻮ= 5253; اﻥ ﺒﺮﻳﺸﺶ ﺩﺭ &= #65203;ﺠﺪﻩ ﻧﻤﺎﺯ ﺁﻏﺸﺘﻪ می ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻭﻗﺖ ﺍجَلّ ﻔﺮﺍ ﺭʌ= 03;ﻴﺪ ﺑﻌثت ﻭ ﭘﻴﺪﺍ= 5267;ﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﻘﺎA= 175;ل ﺪﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺩ. ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ ﺷقی &#= 65176;ﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﺸﺪ (ﻭﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ= ﻚ ﻭﻫﺮمتعبّد ﻗ= ﺸﺮﻯ که ﺗﺴﻠﻴم اﻭʌ= 47;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﺣﮑم &= #65240;ﺎﺗل اﻣﺎم ﺨﻮﺩ می A= 169;ﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ بی اﻋﺘﻨﺎئی ᥵= 0;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭحکم ʌ= 39;ﺘل اﻭ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ &= #65239;ﺘل اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﻴﺰﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﻤﺪ&= #1617;ﻋﻴﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﮐﻪ آخوندﻫﺎﻯ= ; ﺘﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﭼﻨﻴﻥ کرﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨA= 256;ﺪ. (ﻋﻬﺪ ﻣﻌﻬﻮﺩ) ﮐ= ;ﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻏﻴﺮﻣﮑﺬﻭﺏ ﮐ&#= 65258; تحقق یاﻓﺘنی اﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ &= #65187;ﻔﻈ الهی اﺯ ﺍﺯل ᥵= 6;ﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺒﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺣتی ﺠﻬﻨﻤﻴﺎA= 253; ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎ&#= 65253; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻭ ﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ ا= 604;هی هستند. ﮐﻪ ﺑﻤʌ= 04;ﺦ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻮﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﺗﮑﺎﻣلی ﻄﺒیŸ= 3;ی ﺘﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﻠﻮک الهی ﺘᥴ= 6; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ با یک ولیّ ولایت محمدی = 5169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭلی ﻤﻄﻠﺐ ﺣﺪﻳث ﻫ&#= 65166; ﻭ ﺍیاﺕ قُرآن= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻴﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ &= #1587;لوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﻧﺘﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﺒﮑﻨﻨﺪ. A= 261;ﺟﻨگ ﺒﺎ ﻧﻔس أمّار= ;ه ﻭﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮﺍﺑ&#= 65248;ﻴس آخوند ﻣﻠﺒّس = ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧ&#= 65268;ﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ا&#= 65255;ﺠﺎم ﺴﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺑﺠ&#= 65256;ﮕﻨﺪ ﻭﺩﻓﺎع اﺯ حَ = 2;ّ ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ هرﻧﻮع A= 192;ﻄﺮ هنگام ﺳﻠﻮﻙ ᤨ= 0;ﻪ ﺩﺭﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل اﻭ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﺍ&#= 65199; ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ ﻤﺘﻮ&#= 65239;ﻒ ﮐﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑ&= #65176;ﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﻭﻗ&= #65174; ﻣﺮگ اﻧﻬﺎ ﻧﺒ= 5166;ﺷﺪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎ ﻨﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﻣُﺮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﺑﻮﺩﻥ = ﻮﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﻫﺮ ﻗﻠﻌ&= #65258;ﺍﻯ ﺒﻮﺩﻥﻋﺎﻣل ﻘ= 5176;ﻞ ﻭﻣﺮگ اﻭﻣﺒﻌA= 262;ث الهی ﭘﻴﺪﺍ ﺷʋ= 94;ﻩ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣُﺮﺩ. ﻭﻣﺮگ ا= 5261;ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﻟﺰﻭمی هم ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ ﻗﺎﺗل اﻧﺴﺎﻥ = 5165;ﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭ ﺑﻮ&#= 65263; ﺤﻤﻠﻪ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ= ﺍﮐثرﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻋﻮﺍ&#= 65251;ل ﺪﺭﻭﻥ اﻧﺴﺎﻥ اﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴA= 198;ﺩ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﺎﻳﺴ&= #65176;ﺪﻳﺎ مغز ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ A= 261;ﻳﺎ ﺑﺪﻥ ﻔلَج گر᥷= 3;ﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1646 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ11= 4ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: کما ﺃﻥّ ﺒﺎﺩ&#= 65263;ٴ اﻟﻨﻌم ﻤﻥ اﻟA= 248;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻭ= ﻗﺪ ﻧﺤﻠﮑﻤﻮﻩ ﮐﺬ&#= 65247;ک اﻟﺸﺮّ ﻣﻦ ﺃﻧ= 5236;ﺴﮑﻢ ﻭ ﺍﻥ ﺠﺮﻯ ﺒﻪ ﻗ= ;ﺪﺭﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐʌ= 58; آغاز ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻤ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻫ&= #65166; ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﻗَﺪَﺭ <= /span>الهی ᥵= 0;ﺮ ﺍﻥ ﺠﺎﺭﻯ ﺸﺪﻩ.= ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻗَﺪَﺭ الهی ا= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻦ (ﻗَﺪَﺭ) ﻗﺪﺭﺕ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪﻗﺒﻠﺎ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; کرامات بالفعل ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ است ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = 5176;ﮑﺎﻣل ﻮسلوک الهی کند ﻭلی اﻧﺮﺍ= ; ﺻﺮﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﺭ&= #65173; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; ﺨﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺷﺨﺺ ﻭ= ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔ= ﺎهی ﺨﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; دﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﺒﮑﻨﻨﺪ خودشا= ;ن ﻤﺴﺌﻮل ﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺫﺍت ﻭ ﻧﻔس أم= 17;اره ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺍﻃ&#= 65248;ﺎع ﻘﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﺎﻳل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ= 5169;ﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺑ= ;ﺎﺩئ اﻟﻨِﻌَﻢ) آغا= ;ز ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻫﺶ ﻧ&= #65228;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ = ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #1576;ِدای ﺨﻠق اﻭﻟﻴﻪ ﻫ= 5198; ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﻫﺮﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻮﻓق = 5170;ﺮﺳﺪ. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺤل عباﺩﺍﺕ ﺷﺨﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻧﺤّﻠﮑﻤﻮﻩ) ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺤﻠﻪ و مذهب و طریقت &#= 65261; ﺣﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺭ ﻧﺤﻠﻪ ﻭ ﻣﺬ= ﻫﺐ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﺤﻠﻪﻫﺎﻯ تحمیلی و ﺑﺎﻃ= ل هستند. ﻭ ﺗﻨﻬʋ= 66; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = هست ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺍقع= 40; ﻮ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﻭﺯ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ= ﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند هستن= 83;. ﻧﺤﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65261;ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺫ= ﻫﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻴ&= #65258; ﺫﻫﺎﺏ ﺑﺸﮑل ﺪ&#= 65261;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺘﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1646 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ114ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: کما ﺃﻥّ ﺒﺎﺩ&#= 65263;ٴ اﻟﻨﻌم ﻤﻥ اﻟA= 248;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻭ= ﻗﺪ ﻧﺤﻠﮑﻤﻮﻩ ﮐﺬ&#= 65247;ک اﻟﺸﺮّ ﻣﻦ ﺃﻧ= 5236;ﺴﮑﻢ ﻭ ﺍﻥ ﺠﺮﻯ ﺒﻪ ﻗ= ;ﺪﺭﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐʌ= 58; آغاز ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻤ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻫ&= #65166; ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﻗَﺪَﺭ <= /span>الهی ᥵= 0;ﺮ ﺍﻥ ﺠﺎﺭﻯ ﺸﺪﻩ.= ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻗَﺪَﺭ الهی ا= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻦ (ﻗَﺪَﺭ) ﻗﺪﺭﺕ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪﻗﺒﻠﺎ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; کرامات بالفعل ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ است ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = 5176;ﮑﺎﻣل ﻮسلوک الهی کند ﻭلی اﻧﺮﺍ= ; ﺻﺮﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﺭ&= #65173; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; ﺨﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺷﺨﺺ ﻭ= ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔ= ﺎهی ﺨﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; دﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﺒﮑﻨﻨﺪ خودشا= ;ن ﻤﺴﺌﻮل ﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺫﺍت ﻭ ﻧﻔس أم= 17;اره ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺍﻃ&#= 65248;ﺎع ﻘﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﺎﻳل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ= 5169;ﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺑ= ;ﺎﺩئ اﻟﻨِﻌَﻢ) آغا= ;ز ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻫﺶ ﻧ&= #65228;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ = ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #1576;ِدای ﺨﻠق اﻭﻟﻴﻪ ﻫ= 5198; ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﻫﺮﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻮﻓق = 5170;ﺮﺳﺪ. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺤل عباﺩﺍﺕ ﺷﺨﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻧﺤّﻠﮑﻤﻮﻩ) ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺤﻠﻪ و مذهب و طریقت &#= 65261; ﺣﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺭ ﻧﺤﻠﻪ ﻭ ﻣﺬ= ﻫﺐ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﺤﻠﻪﻫﺎﻯ تحمیلی و ﺑﺎﻃ= ل هستند. ﻭ ﺗﻨﻬʋ= 66; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = هست ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺍقع= 40; ﻮ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﻭﺯ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ= ﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند هستن= 83;. ﻧﺤﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65261;ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺫ= ﻫﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻴ&= #65258; ﺫﻫﺎﺏ ﺑﺸﮑل ﺪ&#= 65261;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺘﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1647 - = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65208;ﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ114ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻘَﺪّﺭ ﺍﻟﻠ= ;ﻪ ﺍﻟﻤﻘﺎﺩﻳﺮ ﻗ&#= 65170;ل ﺃﻥ ﻴﺨﻠق اﻟﺴ= 5252;ﺎﻭﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﺑﺨﻤ&= #65204;ﻴﻥ ﺃﻟﻒ ﺳنة ﺧَﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ&#= 65175;ﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺣتی ﻘﺒل اA= 199; آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺒﭙﻨﺠ&= #65166;ﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﻌ&#= 65268;ﻥ کرﺩﻩ ﺑﻮﺩ. (ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻬﺎ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﺷﺪﻩ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ &= #65239;ﺒل اﺯ آفرینش ﻫﺴ= تی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ اﺯلی اﺳﺖ. ﺯﻳA= 198;ﺍ ﻭﻗﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﭙﻴﺪA= 165; ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘل ﻮ &= #65211;ﻔﺎﺕ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ ʋ= 53;ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺍﻓﺮ= 5267;ﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی اﺭﻭﺍﺡ ﺍﺯ ﺗﻤ&#= 65166;می ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺗ&= #65252;ﺎم ﻔﺼﻮل ﻨﻮغ ﺒﺸ= 5198;ﻯ کنونی ﻮ ﺭﺳﻴ᥷= 4;ﻥ ﺒﮑﻤﺎل اﻟﮕﻮA= 263; نوع بشری اﻳﺪ&= #65165;ل ﺪﺭﻗﺎﺋﻢ با و= 04;ایت محمد ﺑﺘﻤﺎمی اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﻭﺩ. &= #64400;ﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی ﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭلی اﻥ اﺳﻤﺎﻥ ﻮ ﺯﻣﻴ&#= 65253; که آفریده ﺷﺪ&= #65257; ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺭ&= #65261;ح اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی اﻭ ﺍﺳﺖ= ; ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﺍﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺘ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی اﻳﻥ ﺮﻭ= 81; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯ= ل آﻏﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل ﭙﺎ= 5255;ﺼﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺴﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ کُرِه= ; ﺯﻣﻴﻥ ﺴﺮﺩ ﺷﺪﻩﻭ ﺍﺭ&= #65261;ﺍح ﻔﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&= #65165;ع ﭙﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ کرﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ &#= 65227;ﺒﻮﺭ تکاملی نوعی = 4400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺻﺤﺒتی اﺯ ﻣ= 5198;ﺍﺟﻌﺎﺕ ﺭﻭحی کُرﺍﺕ ᥷= 3;ﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭ ﻫﻨ= ﻮﺯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ᥵= 5;ﮑﺎﻣل های گذشته ها= 740; ﺍﺯلی اﻓﺮﺍﺩ انسانی ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧ&= #65262;ﺍع ﻘﺒﻠﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻮﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻧﺎﺕ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﻫﻤ= 5166;ﻥ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ&#= 1574;ی اﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﻫﺮکَسﻫﺴʋ= 74; ﺗﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻛﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺎﺧﺮین مرحله سلوک الهی نوع بشر= 740; ﺒﺮﺳﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی هفت ﮔᥴ= 6;ﻧﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﺴ&#= 65166;ﻟک آﻏﺎﺯ ﻣﻴشود ʄ= 00;ﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺴﺎﻟ= 705; ﻨﺸﺪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ را ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ &#= 65175;ﻤﺮﻳﻥ ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻮﺗﻘ= 5262;ﻳﺖ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﻳک ﺮﻭﺡ ﻓ= ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯﻝ در ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ &#= 1591;ی کرﺩﻩ ﮐﻪ ﭘس ﺍ= 5199; ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﺠﻤ&= #65262;ﻋﻪ ﻔﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭﻋﻘل ﻮ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭ&= #65165; ﺑﮑﻤﺎل ایدآل= رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65240;ﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﺒ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ&= #65259;ﺎﻯ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺒﺎ= 5255;ﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﻮﮐﻤﺎﻟᥴ= 6;ﺕ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻤ&#= 65198;ﺑﻮﻃﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ و الوهیّت نزدیک تر و تشبّه تر بخداوند الل= 07; آهرمزدا برساند که آنگاه در زما= 606; ابدی هنمچنا= 06; بخداوند هو بیرون از هستی ها نرسیده است .<o:p></o:= p> حدیث 1648 - @= 400;ُﻠﻴنی ﺪﺭ ﺻﺤﺎح ﺨﻮﺩ &= #65165;ﺯ (ﻋﺎﻟٍﻢ) ﻳﻌنی اﻣﺎم ﻨﻘل ﻤﻴ@= 401;ﻨﺪ(ﺝ۵ﺹ10= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﻤﻴﭙ= 5198;ﺳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮﺍﮔﺎ&#= 1607;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻳﻌن&#= 1740; آﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ علمی ﺍﺯ ﻣﺒﺪʋ= 55; ﻫﺎﻯ ﻔﻴﺰﻳکی ﻮ ﺷﻴ= 5252;ﻴﺎئی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ (ﮐﻥ ﻔﮑ= ;ﺎﻥ) یک باره ﺑﻮﺟﻮ= ;ﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻧﻴ᥸= 0; ﺑﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ ﻭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺳﻠﻮک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65165;ﮔﺎهی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﺗﺼﻤﻴم ﻘﺒلی = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65227;ﻠم الهی ﻮﺍﮔﺎهی اﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم ﻘ&#= 65198;ﺍﻥ ﻮ حدیث ها ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺑﻤﻌنی اﻃﻠﺎŸ= 3; الهی اﺯ پیشزفت ﺍﺣ= ﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﺗﺼﻤﻴم ﺸﺨﺺ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس &#= 65191;ﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﻳﻥ اﮔﺎ&#= 65259;ﻴﻬﺎﻯ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳث ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ هستند. ʋ= 65;ﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩﻩ ﺍ= 5203;ﺖ (ﻋَﻠِمَ ﻮ ﺷاœ= 9; ) ﺍﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ م&= #1614;شیّت ﮐﺮﺩ ﻭ (ﺍﺭﺍﺩﻩ= ﻭ ﻗﺼد ) ﻧﻤﻮﺩ. (ﺍᤨ= 4;ﺎهی اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ مَ= 88;یّت ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻫﺮﭼﻪ = ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65198;ﺍ نیز ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. = 5261; ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ هر ﻣﺨﻠﻮق اﺳʋ= 74;.ﺍﻳﻥ ﻮﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﻤﻄ&#= 65248;ق آﮔﺎهی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻳک ﻤﺴﺎﻟﻪ ﭘَ= 5198;ﺗﺎﺏ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ ﺩ&= #65197; ﺗﺎﺭﻳکی ﻨﻴﺴA= 174; ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺪﺑّﺮ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺯﻳﺮﺗﺮ نیز بتصوّر انسا= 06; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻃﻠﺎع ﭙﺎﺋ= 5268;ﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ ﺒﺎﻟﺎﺗ&= #65198; ﻣﻨﻄقی هم ﻨﻴʌ= 04;ﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65199;ل اﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ&#= 1581; ﻔﺮﺩﻯ ﻭﺍﻟﮕﻮ&#= 65259;ﺎﻯ ﻨﻮعی هستی ها&= #65263; ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262; ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﻏﻴﺮ&= #65257; ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭ&= #65197;ﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 64400;ﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﮔﺎه&#= 1740; ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑ&#= 65194; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺮﺍ و باندازه اند= 05; ﻧﻴﺰ معنی ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 267;ﻌنی ﺒﺮﺍﻯ هرﻧﻮع A= 262;ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺗ= 5262;ﺍﻥ ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻟﺎﺯم = ﺮﺍ در تن و ذهن و روان و امکانات بالقوّه برا= 40; بهتر شدن در مراتب &#= 1606;وعی بالاتر را ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮ&= #65241; ارادی ﻭﻳﺎ ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭﻟﺬ&#= 65173; بردن ﻭﻗﻬﻘﺮᥴ= 5; رفتن ﺑﮑﺎﺭ ﺑʋ= 70;ﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻥ ﻤﻘﺪﺍﺭ&#= 65263; ﻘﺪﺭﺕ لازم ﺍʌ= 03;ﺖ. ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷأﻥ ﻮ&= #65251;ﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﻮ ﻧﻮ= 593;ی ﺁﻥ ﺮﻭﺡ) ﻭﺳﭙس خداوند (ﻗﻀﺎ ᥾= 1; ﺍﻣﻀﺎ) ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻗﻀﺎ و اقتضا دانست = 5165;ﻣﻀا ﻮ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻭ ﺗﺼ= ﺪﻳﻖ ﻧﻤﻮﺩ. (ﭘس ﺍﺯ ﻭ= ;ﻟﺎﺩﺕ ﻫﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭقَ= 583;َر وﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨ= 589; و یا اگر ﮐﻪ ﺳʋ= 66;ﻟک الهی ﺸﺪ ﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪ ﺗﺤﻘق ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5174;ﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻣﻀ&#= 65166; ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ = ﻗﻀﺎ ﻭﺣﮑم برای ﺴ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺰﺍﻧﺠﺎم ﻤ= 5268;ﮕﻴﺮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65220;ﻴﻊ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎی ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﺟ= 5198;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﻘﺎم نوع بشری اﻧﻬﺎ ﺑ᥵= 6;ﺪﺭﻳج ﻄﺒق هماﻥ ﻘﻮʋ= 65;ﻋﺪ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻘ&= #65168; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻨﺎ ﺑﺎلغ عقلی= ; ﻮبی ﺘﻤﺪﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺣﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی هستند &= #65169;ﺎﺯ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65191;ﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮق ﭙﻴﺶ ﻣ&#= 65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻓﻘﻄ ﺴﺎﻟکان = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﻠﻮ ﻭﻳﺎ = ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻘﺐ &= #65261;ﻃﺒق ﻨﻈﺎم ﺨﺎﺹ ﺣﺮ&#= 64400;ﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻣﻮﺍﻓق ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖﻫﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ = ﻭ ﺑﺠﺮﻳﺎﻥ ﻮﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭ ﻗ&= #65216;ﺎﻯ الهی ﺴﺮﻧﻮﺷت= ;ی ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65258; ﭼﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﻓﻘﻄ ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎ&= #1605; ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﻭح A= 208;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍﻳ&#= 65166; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ) ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻄﺮﺩﻯ که ﺗﻘﺪ= 5267;ﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ (ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&= #65197; ﺗﻮﺍﻥ ﻮﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح هرﻓﺮﺩ ﺗﻌﻴﻴA= 254; ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭ&= #65173; ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ اﺣﻮ= 5165;ل ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ) ﻭ= ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ &= #65175;ﻘﺪﻳﺮ ﮐﺮﺩ (<= /span> ʋ= 69;ﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷتی که ʌ= 51;ﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮ= ﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ (ﺟﺪﺍ ﺍﺯ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ) &= #65251;ﻨﺎﺳﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﻘﺪﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﻭ تمرّد ﺩﺍﺩ᥽= 7; ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻰ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65184;ﺴمی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 740; ﺒﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ. (ﺗ= ;ﻘﺪﻳﺮ) ﻳﻌنی ﺒﻤﻘﺪﺍA= 197; ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺩﻥ ﻭ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﻣﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺸﺨﺺ ﻫ&= #65252;گی ﭙس ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﻗﺒلی اﻭ ﺍﺳﺖ = 5261;ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺯ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒل اﺯ A= 175;ﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ ﻘﺒل&#= 1740; ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺪّﺭ ﻭﺍﺭﺩ &#= 65165;ﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; اﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻘﺪﻳﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ﻘﺒل ا&#= 65199;ﻫﺮ ﺩﻭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; مَشیّت ﺷﺮﻭع = ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﻭﻣ&= #65240;ﺪﺍﺭ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﻭ A= 169;ﺎﺟﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﻭﺍ= ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺗﺮﺗﻴﺐ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻭﺑﺎ &= #64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺯ ﺳﺎﻟ= 705; مَشیّت الهی = 5194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺗﺼﺪ&#= 65267;ق اﺟﺮﺍﻯ هرﻣﺮʋ= 87;ﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮﺍA= 197;ﺍﺩﻩ ﺷﺨﺼﻰ ﻭﺑﺎﻟﺎ&#= 65191;ﺮﻩ ﻗﻀﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﺍ&#= 65261; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭽﻨﻴﻥ ﭙﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ عَلِم ﻮ ﺷاء A= 261; ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﻗَﺪَ= 5197; ﻭﻗضی ﻮ ﺃﻣﻀﻰ &#= 65235;ﺄﻣضی ﻤﺎ ﻗﻀﻰ ﻭ ﻗضی &= #65252;ﺎ ﻗﺪَﺭﻭ ﻗَﺪّʋ= 97; ﻣﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻓﺒﻌﻠﻤ&#= 65258; ﮐﺎﻧﺖ ﺍﻟﻤشی= 77; ﻭ ﺑﻤﺸﻴّﺘﻪ ﮐﺎ= 5255;ﺖ ﺍﻟﺄﺭﺍﺩة ﻭ ﺑ&#= 65166;ﺭﺍﺩﺗﻪ ﮐﺎﻥ اﻟﺘﻘﺪﻳ= 5198; ﻭ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮﻩ ﮐ&= #65166;ﻥ اﻟﻘﻀاء ﻭﺑﻘʌ= 16;ﺎﺋﻪ ﮐﺎﻥ اﻟﺎﻣﻀا= 69; ﻓﺎﻟﻌﻠم ﻤﺘﻘﺪﻡ علیّ = 5;ﻟﻤشیة ﻭ ﺍﻟﻤشیة ثان= ;یة ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺍﺩﻩ ثالثة ﻭ ﺍﻟﺘ᥼= 0;ﺪﻳﺮ ﻭﺍقع علیّ اﻟ= ﻘﻀاء ﺑﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻓA= 248;ﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 1604;ی اﻟﺒِﺪاء ﻓﻴ᥽= 2;ﺎ ﻋﻠم ﻤتی ﺸاء ʌ= 62; ﻓﻴﻤﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻟﺘﻘﺪﻳ&#= 65198; ﺍﻟﺎﺷﻴاء ﻓﺎA= 195;ﺍ ﻭ قع اﻟﻘﻀاء ʋ= 70;ﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻓﻠﺎ ﺑِﺪاء ﭘ= س ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮ ﺍﻃﻠ&= #65166;ع اﻟﻬﻰ (ﮐﻪ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﻤﻌنی ﺨﻮﺍﺳA= 174; ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺁﮔﺎهی اﻭ) ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ مَشیّت ا= لهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ = ﺑمَشیّت ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩﺍﻯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺗﻘﺪﻳﺮ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﻘﻀﺎﻯ اﻭ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺟ= ﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺩ= ﺭﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺗ&= #65260;ﺎئی ﺪﺭ ﻣﻌﺎنی ﻤﺮ= 5187;ﻠﻪﺍﻯ اﻟﻔﺎﻇ ﻘﺮﺍﺭ &#= 65193;ﺍرﻳﻢ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻔﺎ&= #65223; ﻮ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻬم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ &#= 65169;ﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﻠﻮک= 740; اﻣﺎم اﺯ ﺍﻧﻬA= 166; ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ = ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻭ م= 614;شیّت ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; الهی ﻮ ﺗﻘﺪﻳʋ= 98;ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺍﻣﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﻄﻮﺭ کُلّی ﭽﻨﻴﻥ ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ (ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻌﻤ= ﻴﻤﻰ) ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺍﻥ (ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ) ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ بی ﻨﻴA= 166;ﺯﻫﺎﻯ اﺟﺮﺍئی ﻮﺑﺮʋ= 65;ﻯ ﺘﺤﻘق هرﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪ ﺍﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺼﺪ&#= 65267;ق لاﺯم اﺳﺖ. ﮐﻪ = 5251;ﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪﺍﻯ (ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= ﻖ) ﻟﺎﺯم اﺳﺖ. ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; ﻔﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺮ &= #64344;ﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﺯﻳﺮ ﺩﺳ&= #65176;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻃﺒق ﻨ&= #65224;ﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ﻥ هستند ﮐﻪ ﻗﺪ᥷= 7;ﺕ ﺍﺟﺮﺍئی ﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺴA= 248;ﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺣل ﻮ &= #65255;ﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎﺹ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ= ﺍجَلّ هر ﮐﺪﺍم ﺪﺳﺖ = 5255;ﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑ&= #65228;ﺪﻯ ﭽﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻨ&= #65184;ﺎ ﻣﺎ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺒﺘ&= #65228;ﺮﻳﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐ&#= 65258; ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ اله= 40; ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ سالک ﺮʌ= 61;ﺑﺮﻭ ﻤﻴﺸﻮﻳﻢ که همان معنی سلوک الهی اس= 578; و ﺩﺭک ﺘﻔﺎﻭﺕ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &#= 65261;ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﺪﺍئی ﻮ ﺑﺸﺮ &#= 65203;ﺨﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺳﺮﺍﺳﺮ = ﺟﺒﺮ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺪ&= #65197; ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﮔﺸﺘﻦ ﻭﺟﺎﻯ ا&#= 65261;ل ﻤﺎﻧﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع اﺧﺘA= 268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻨثی ﺸ= 5194;ﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺧﻨثی ﺸﺪﻥ هوʌ= 03;ﻬﺎﻯ ﮐﻮﺩﻙ ﺩﺭ ﺑﺮﺍ&= #65169;ﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺒﺮﻯ &= #65252;ﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﻣ= ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭسالک= اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&= #65197;ﺍﺩه ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﻭﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ʋ= 92;ﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪﻓ&#= 65240;ﻄ ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #1575;لهی ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﺑﻠﺎغ &= #65208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘس ﻋﻠ&#= 1605; ﻮ ﺍﮔﺎهی الهی= ; ﭙﻴﺶ ﺍﺯ مَشیّت ﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﻭﭘس ﺍﺯﻋﻠﻢ ﻧ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻌﺮﻳ&= #65234; مَشیّت ﺩﻭم ا&= #65203;ﺖ. ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﻮﻡ ﻭﺗ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻘﻀ&#= 65166; ﺑﺎ ﺻﺪﻭﺭ ﺍﻣﻀ&= #65166; ﺍﺳﺖ. (ﺩﺭﺍﻳﻨﺠ= ﺎ ﻋﻠم ﻮ مَشیّت= ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;مه ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺨﺪ&= #65165; ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻥ ﭽ&#= 65258; ﻭﻗﺖ مَشیّت ﺷ= ;ﺮﻭﻉ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺻل همه ﻫA= 204;تی ﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﺣﺪ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺍﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍ ﮐسی ﺪﺭﻫﺴتی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺄﻟ&#= 65258; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﻀﺎ = ﻭ ﺍﻣﻀﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ (ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺑﻬم &= #65192;ﻮﺭﺩﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺍﻳﻥ &#= 65204;ﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺁﺧﺮ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﻘ&#= 65194;ﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ = ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻳﺎ هَ&#= 1608;َس ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺳﻠﻮکی ﻘﻀﺎ ﻭ &#= 65193;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻳﺎ (ﺍﻣﻀﺎ) ﻳﻌنی ﻴ&= #65184;ﺮﻳﺎﻥ اﻓﺘﺎﺩﻥ ﻮﻋﺒ= 5262;ﺭ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﮔﺬA= 207;ﺖ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ(ﺑﺤت&#= 1740; أعلم ) ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻨﻴ&= #65253; ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ &= #65169;ﺮﻭﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65239;ﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﻭ&= #65175;ﻮﺍﻥ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب A= 175;ﮑﺎﻣل ﻮﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﺟﺮﻳ&= #65166;ﻥ اﻥ ﻤﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﻤﺎم اﻣﮑﺎﻧA= 166;ﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65187;ﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﮕﺬﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸق ﭙﻴ&#= 65198; ﮐم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻘﺘﺼ&#= 65194; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﻣ&= #65262;ﺍنع ﺮفع ﻨﺸﺪﻩ ﺩﺭ &#= 65197;ﻭﺍﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮکی کنونی اﻭ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﻌﺪﻯ &#= 65236;ﺮﺻتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ﺎشی اﺯ ﺣﮑﻤﺖ اله®= 0; اﺯ ﺍﺣﻮﺍل گذʌ= 07;ﺘﻪ ﻳﺎﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺤث ﻣﺎ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺍﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﻭﺑﺎ ﻣﻮﺍنع ﺒ= 5200;ﺭگ عقلی ﺮﻭﺑﺮﻭ ʌ= 51;ﻴﺸﻮﻳم که مَشیّت ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺑﺎ مَشیّت= ; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻫﻢ ﻣﻮﺍﺟﻪ &= #65251;ﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮالهی = 5;ست ﻭﭘﻴﺮﻭﺯﻯ مَ= 88;یّت ﺧﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘ= ;ﻴﺮﻭﺯﻯ مَشیّت ﺍﻧﺴﺎ= ﻥ ﺴﺮﮐﺸﻰ ﻭﺭﻓﺘ&#= 65253; ﺒﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #1605;َشیّت ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﻭ= 5259;ﺮﺩﻭ ﻭ مَشیّت ﺑﺎﻫ= ;ﻢ ﻭﻳکی ﻮﻫﺮﺩﻭ = 5193;ﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻋﺒﻮ&= #65197; ﺗﮑﺎﻣلی اﺯﻫʋ= 98; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺑﺎ ﻳ&= #1705; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭ ﻳﻚ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&= #65173; ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻳک کنترل ﻤﺠﺪﺩ ا= ;لهی ﻮ ﺍﻣﻀﺎ ﻧﻤﻮﺩ&= #65253; ﻮ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻔﺮﻣ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺎﺧﺮﻳ&#= 65253; ﺒِﺪﺍﻯ الهی ᥷= 4;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم جبرئیل ﻤﻴﺸﻮ= ﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&= #65258; ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸته ﺑﺨA= 248;ق ﺠﺮﻳﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ &= #65165;ﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ&#= 65263; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺪﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻭ ثوﺍﺏ ﻫﺮﮐﺎﻣ= 04; ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ = ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻔﺼل ﻨﻮعی فوق بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ (ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ِﺑﺪ&#= 65165;ء) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻪ ﺍﮔﺎ&= #1607;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺯﻏ&#= 65268;ﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﭼﻪ ﻣﺸﻴتی ﺪ= 5165;ﺷﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻴ= ﮑﻨﺪ. ﻭﭼﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺟ&= #65194;ﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ امور ﺪʋ= 65;ﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ که خاص سالکا= 606; صادق میباشد. &#= 65261;لی هرﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= 5239;ﻀﺎئی ﺒﺎﻣﻀﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺑﺮﺍﻯ گذشت ﻭʌ= 27;ﺒﻮﺭﺣﺎﺻل ﺸﺪ بِدﺍﻯ اله= ;ی ﻤﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. بِدای ال= ;هی که ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈ= 5198; الهی ﻤﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ʌ= 40;ﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ آﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺒل اﺯ&#= 65153;ﻥ ﺠﺎﻯ ﺘﻮﺑﻪ ﺟﺒ&= #65198;ﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. بِدا®= 0; اﻟﻬﻰمَشیّت &= #65193;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﭘس ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺎ= 5169;ق ﺪﺳﺘﻮﺭﻋﻤل ک= 85;ﺩﻩ ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮ&#= 65187;ﻠﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ = ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﻴک &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ (ﺑِﺪ&= #65165;ﺋﻰ) الهی ﻮﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺖ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻣ= ﻀﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&#= 1616;ﺪﺍ اﺧﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑِﺪﺍئی ﻮA= 165;ﺟﺐ ﺍﻟﺤﺼﻮل ﺒﺮﺍ= 5263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻣﺮ&#= 65165;ﺣل ﺒﻌﺪﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻬﺎ&#= 65267;تی هنم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. = 5261;بِدای الهی آﻧﻬﺎ ﺑᥴ= 6; ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5176;ﻬﺎ ﻭ ﻗﻀﺎﻫﺎ ﻭﻏﻴ&= #65198;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ = ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ غیر = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﭼﻮﻥ اﺯﺑﻘﻴﻪ &#= 65227;ﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭﺗﻮﺑ&#= 65258; ﻭﺳﻠﻮکی ﻨﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺑﺪﺍئی ﻤثبت ᥽= 5;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی هنوﺯ بِد&= #1575;ی ﻤﻨفی ﺪﺍﺭﻧﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻫﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ بِدای ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻌنی ﺘﻐﻴﻴﺮ = 5227;ﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑ= ﻬﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﻴ&#= 65208;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒِﺪ= 5165;ﻯ ﻣثبت ﻭﺑﻨفع ᥷= 8;ﻭح ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻨفی ﻮ ﺩﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﻭ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261;ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺩﺭ= 5165;ﺯ ﻣﺪﺕ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ&#= 65165;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65247;ﺎﺧﺮﻩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮﻧﻮعی ᥾= 2;ﺑﺨﺼﻮﺹ نوع بشری ﻤﺠﺪ= ﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﻠ= ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺒﮕﺬﺍﺭ᥽= 5;ﺪ. ﺑﺎﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺒ&= #1616;ﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ &= #65261;ﻗﻮع ﻘﻀﺎ ﻭ ﺍﻣﻀﺎ ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ مَعصو= ;میّت ﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﻭﺑﺪﺍئی الهی= ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ &#= 65193;ﻳﺪﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻭʋ= 65;ﺻﻠﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎئم = 5262;ﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: اﻟﻌﻠم ﺒﺎﻟﻤ&= #65228;ﻠﻮم ﻘﺒل کوﻧﻪ ﻭ ﺍ= 5247;ﻤشیة فی اﻟﻤﺸاء ﻘ᥵= 0;ل عینه ﻭ ﺍلأﺭﺍ= ;ﺩة ﻓﻰ ﺍﻟﻤﺮﺍﺩ ﻗ&= #65170;ل ﻘﻴﺎﻣﻪ ﻭ ﺍﻟﺘ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻟﻬﺬﻩ ﺍﻟﻤﻌﻠ&#= 65262;ﻣﺎﺕ ﻗﺒل ﺘﻔﺼﻴﻠﻬ= 5166; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻠﻬﺎ ﻋ&= #65268;ﺎﻧﺎ ﻭ ﻗﻴﺎﻣﺎ ﻭ ﺍﻟ= ﻘﻀاء ﺒﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻫA= 262; ﺍﻟﻤﺒﺮم ﻤﻥ ا= 5247;ﻤﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﺫﻭﺍﺕ ﺍﻟﺎﺟﺴ&#= 65166;ﻡ ﺍﻟﻤﺪﺭﮐﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﻟﺤﻮﺍس ...ﻓﺎﺫﺍ ﻭقع اﻟ&= #65228;ﻴﻥ اﻟﻤﻔﻬﻮم اﻟʌ= 52;ﺪﺭک ﻔﻠﺎ ﺑِﺪاء ﭘ= س ﺍﮔﺎهی ﻮﻋﻠم A= 170;ﺄﻣﺮﻯ که ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠم = 5262; ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﺳﺖ ﺍﺯ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴ&#= 65194;ﺍﻳﺶ ﻭ ﺗﮑﻮﻳﻥ اﻥ ﻤ&= #65228;ﻠﻮﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺍﻟﺪ= ﻳﻥ که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5235;ﺮﺯﻧﺪﻯ ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻄﻔﻪ = ﺍﻧﺮﺍ ﻧﺒﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﭘ&= #1587; ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;ﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺣﺘﻤ&#= 65166;لی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑ&= #65228;ﺪ ﮐﻪ ﺗﮑﻮﻳﻥ ﻮ ﮐ= ﻴﻨﻮﻧﺖ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ مَش®= 0;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯﻋﻴﻨﻴﺖ ﺩﺳ= 5174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻳﻌنی &#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭﺗﮑ&#= 65262;ﻳﻥ اﻥ مَشیّت ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻟﺎﺯم اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65187;ﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﭘﻴ&= #65194;ﺍ ﮐﻨﺪ ( ﻭ ﺑﺎﺯ ﺩ᥷= 7; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﮕﻮ= 574;ی هستند ﻭﻫﻤﻪ ᥴ= 5;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻧﻴﺰ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ = (ﺣتی أﻋﻠﻢ) الهی ﺪʋ= 97; ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟک = 05;ه ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺮﺍﻯ (ﻋﻴﻨﻴﺖ = ﻭ ﺑﭽﺸم ﺪﻝ) ﺩﻳﺪ&= #65253; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ = ﺍﻥ ﻄﻔﻞ ﭘس ﺍﺯ ﻧﻄ&= #65236;ﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ عینی ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4; ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ. ﻓﮑﺮﻯ که ﺗﺤﻘ= 602; ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻄﻠﻮﺏ &= #65191;ﻮﺩ ﻗﺒل اﺯ ﻗﻴﺎم = 5212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ (ﮐﻪ ﺻ= ﺮﻳﺤﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﻗﻴﺎم ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&#= 65166;ﻋﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﺪﻫﺪ.ﻭ ﻗﻴﺎم اﻋﻤﺎل A= 204;ﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻴﺎم &#= 65240;ﺎﺋم ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5204;ﺎﻟک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﻣﺎم اﺯ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65261;ﺑﺤث ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭﺑA= 166;ﺭﻩ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻂ ﺑﻴ= ﻥ اﻧﻬﺎ ﺧﺎﺹ سل= 08;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺗﺎﺳﻴس ﺣﮑﻮﻣتی ﻘﺸﺮA= 263; ﻮﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﻳﺎ &= #65175;ﻨﻈﻴم اﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎ= 593;ی ﺠﻣﻌﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65227;ﻘﺎﻳﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﭽ&= #65260;ﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ ﭙﻴﺶ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﺒﺮ@= 344;ﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ&= #65193;ﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻰ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺴﻴﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭلی &= #65256;ﻪ ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣتی ﻤ= 5196;ﻫبی ﺒﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ) ﻭ= ﺗﻘﺪﻳﺮ (ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧ= ﻮﻳس ﻭﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍ&= #65193;ﻥ اﺟﺮﺍئی ﺒﺴﺎʌ= 47;ﻚ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺩﺍﺩﻥ بغیر ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ= ی شهودی ) ﺍﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ (ﺣتی ا= 5227;ﻠﻢ) الهی ﻮ ﺭﺳﻴﺪʌ= 53; اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭ ﻣ&#= 65188;ﻤﺪﻳﺎﻥ ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻣﻄﺎﺑ&= #65240;ﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎ&#= 65173; ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65170;لی هست ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻳﻌ&#= 65256;ی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺘﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻧﻔس ﻭ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﺎﺑق اﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﺷﺮ&#= 65165;ﻳﻄ لاﺯم ﭙﻴﺪﺍ ﺷA= 194;ﻩ ﻭﺣتی اﻋﻠم ﻮ A= 165;ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮﻯ ﻮ ﺗﺮ&= #65169;ﻴتس الهی ﺪﺍﺩﻩ ﺍʌ= 55;ﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65239;ﻴﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; هر ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ الهی ﺑﺮﺗﺮ ﺑʌ= 28;ﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﺗ= ;ﻔﺼﻴﻠﺎﺕ) ﺍﻳﻥ ﻤﻌﻠﻮﻣﺎ&#= 65173;ﻳﻌﻨﻰ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻣﺮﺍ&#= 65187;ل عباﺩﻯ ﻭ ﺷﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم که ﺑﺎﻳ᥷= 4; ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ. ﻭ (ﺗﻮﺻﻴﻞ= ;) ﻭ ﻭﺻﻞ ﮐﺮﺩﻥ ای= 606; اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺑﺨ= 5194;ﺍ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65199; ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺕ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﻳﺎ ﺻِﻠِﻪ ﻭ ﺍ&#= 65197;ﺗﺒﺎﻃ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻣﻮ&= #65199;شی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺒ&#= 65198;ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺗ᥾= 2;ﺣﻴﺪ) ﺑﺎﺯ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ &= #65169;حَقّ ﻮ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺧﻮﺩ = ﻭ ﭘس ﺍﺯﻫﺮ ﺍجَ= 04;ّ ﻭﻫﺮ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺍ&= #65183;ﺮﺍئی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻋﻴنی ﺘﺎ ﻗﻴﺎ= 605; ﻘﺎﺋم اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ (&= #65193;ﺍﻭﺭﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺑﺎ &= #65203;ﺮﮔﺬﺷﺖ ﻗﺒلی ﻔﺮﺩﻯ ﮐ= 5258; ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﻣﻀﺎ ( ﻭ ﺗ᥹= 2;ﻮﻳﺐ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺧﻮﺩ = ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺮﺍم اﺯ ﻣﻌA= 240;ﻮﻟﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﻣﺎﺩﻯ غیر ﺯﻧA= 194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﺟﺴﺎم ﻘﺎﺑل اﺩﺭﺍﻙ = 5261;ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻧگ ﻮ ﺑﻮ ﻭ ﻏﻴ= ﺮﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻓﻴﺰ&= #65267;کی ﻮﻃﺒیعی ﻮﻣﺎʋ= 93;ﻯ ﺩﺭ ﺟِﻥّ ﻮ إﻧ= 587; ( ﻣﺎﺩﺍم که ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﻨﺎسی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 207;ﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﭘﺮﻧ= ﺪﮔﺎﻥ ﻭﺩﻭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻫ&#= 65252;گی ﺪﺭ ﻣﻌﺮﺽ بِد= 75;ی الهی هستند. ﻣ&= #65166;ﺩﺍمَکّه ﻋﻴﻨﻴﺖ ﻧﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻴﻨ&= #65268;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭﻗﺎ&#= 65169;ل ﺪﺭک ﻮ ﻓﻬم ﺸﺪ&#= 65255;ﺪ ﺑِﺪﺍئی ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ (ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ حقّ ﺑِﺪﺍء ﺭᥴ= 5; ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺮﺍﻳطیّ A= 194;ﺍﺭﺩ ﺟﺰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩﻯ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺗﻌﻬﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺑِﺪﺍئی ﺒﻀﺮʋ= 97; ﻭﺍﺻل ﺁﻥ ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻟ= ;ّﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣ&= #65176;ﺤﻘق ﻤﺎﺩﻯ ﺸﺪ ﻭﺣﻴ&= #65262;ﺍﻧﻴﺖ ﻭﮔﻴﺎﻩ ﺑﻮﺩﻥ &= #65194;ﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﺟﺮﺍ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺟ= ﻤﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺣﺎل تکامل= ; ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑِﺪﺍئی A= 170;ﻤﻔﻬﻮم ﻤﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﻯ هم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ&#= 65219;ﺒق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. = ﻭلی اﻳﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺴ= 5166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ&= #65166;ﻟکی عاﻣل ﺒﻮﺩ ﺳﺒA= 240;ﺖ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳ&= #65166;ل ﺠﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ &= #65261; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻓﺼﻮ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻧ= 5268;ﺎﻣﺪﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = بِدای ﻤثبت ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= 5231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺑ= 5184;ﺎﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺮ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ تمرّد ﺩᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎ&= #65193; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #65165;ﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = بِدای ﻤﻨفی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 5261;ﭼﻮﻥ ﻤُﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺩ&#= 65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﻣﺤﺸʋ= 98; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻦ ﻧﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺟ&= #65166;ﻯ ﺒِﺪﺍﻯ ﻤثبت ʌ= 59;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻃﺒیعی ﺒA= 198;ﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65262;ﻃﻪ ﻃﺒیعی ﭙﻴﺶ ﻣA= 268;ﺮﻭﻧﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﻔﻌل ﻤﺎ ﺷاء ﻮ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ &= #65175;ﮑﻮﻳﻥ اﮔﺎهی ﺪﺍﺭﺩ A= 261; ﺑﺎ مَشیّت ﺍﻭ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺣﺪ= ﻭﺩ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﻗ&= #65170;ل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ (ﺩﺭ ﺩ= ﻧﻴﺎ) ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ = ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻔ= ﺎﻭﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺭﻧﮕﻬﺎ ﻭ ﺻﻔﺎ&= #65173; ﻭ ﺣﺪﻭﺩ ﻣﺸﺨﺺ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ا&#= 65235;ﺮﺍﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی هر= ;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ = ﺑﺸﺮﻯ ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ.= 5259;ﻤﻪ ﺍﺯﺻﻔﺮ ﺷﺮﻭع &#= 65256;ﮑﺮﺩﻩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﺪﻟﻴل اﺯلی ﺪʋ= 97; ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻮﻳ&= #65166; ﮐم عقل ﺒﻮﺩﻥ A= 262;ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&= #65176;ﻤﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;ل اﺯ اﮐﻨﻮن آﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺷﺪﻩ) ﻭ= ﺑﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻗﻮﺕ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی ﻮﺧﻮﺩ ﺍﻭل ﻮ ﺍ&= #65191;ﺮ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ (ﻭﺑﺎ = ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮﻳ&#= 65254; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺳﻠﻮک اﻭ ﻭﻫﺮ &#= 65239;ﻮّﺕ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ.= ﮐﻪ ﻗﻮﺕ ﺟﺴم ﺪﺭ ﻏ&= #65196;ﺍ ﻭﻋﻘل ﺪﺭ ﺍﻧﺪ&#= 65267;ﺸﻪ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ نیز = 75;ﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 65199; ﮐﺠﺎ ﺷﺮﻭع کرA= 193;ﻩ ﻭکی ﺨﺘﻢ ﻣﻴﺸ= 5262;ﻧﺪ. (ﻣﺮﺍﺣل ﻘﻬﻘﺮ&#= 65165; یا ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ) ﻭ&#= 65259;ﻤﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﻟﺤ= ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﻨﺪ ﺗﺎ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #65165;ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺒِﺪﺍﻯ ﻤثبت ﻭﮐﺴﺐ ﺷA= 260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻤثبت ﺭﻭح ﺒﺮʌ= 03;ﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ &= #65239;ﻀﺎﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﺩم ﻨﺸﺎﻥ ﺩ&#= 65165;ﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﮐﻥ اﻧ&#= 65260;ﺎ (ﻣﻘﺎم ﺁﻧﻬﺎ) ﮐ= ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ;ﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ &= #64400;ﺮﺩ ( ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻴﻨ= ;ﺶ ﺑﭽﺸم ﺪﻝ ﻭﻋﻘ&#= 1604;ی ﺘﻮﺍﻧﺎ ﮐﻪ ﻣﻘ&= #65166;م ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 64400;ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭٴ= ﻴﺎﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻳﺎ ﻣﺤ&= #65166;ﺳﻦ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭﻋ&= #65194;م ﺮﺿﺎﻳﺖ الهی = 5;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ) ﻭ= ﺑﺎ ﺍﻣﻀاء (ﺍﺯ ﺍﻳ&#= 65253; قضی ﺍﺳﺖ)ﮐﻪ ﺷ= 5198;ح علل ﻮ ﺗﺒﻴﻥ ﺃ= 5251;ﺮ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ عزیز ﺗﻮﺍﻧﺎ ʌ= 61; ﻋﺎﻟم آﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺤثه= 75;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ &= #65236;ﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ آﻣﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&= #65228;ﮑس ﻧﻪ ﻓقهی هستن= د ﻭﻧﻪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋ&#= 65264;. ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺴفی ه= 05; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 199;ﺑﺎﻥ عرﻓﺎﻥ و وسیله معرفت = 608; شهود مراتب ا= 604;هی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ ﺩﺍ&#= 65255;ﺸﮕﺎهی اﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺣت= 740; اﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻧم= 740; ﻔﻬﻤﻨﺪ.ﺍﮔﺮ ﻧ&= #65236;ﻬﻤﻨﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪم ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻭﺳﻠﻮﻙ عملی ʌ= 61; ﭼﻮﻥ ﺮﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭﻋ&= #65252;ل ﺘﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮنی ﺪ= 5197; ﺭﻭح ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;.ﺑﺨﻮبی ﭙﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻫﻴچ کس ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺮﺩﺍﺷتی ﺬﻫ= 06;ی ﻮﻓﻠﺴفی ﺍﺯ ﺍ= 5267;ﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ ﺣﺪﻳث &#= 65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک و ﻮﺍﺻل ﭽﻮﻥ ا= 5251;ﺎﻣﺎﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﺣﺪﻳث ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮐثر= 5193;ﺭﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎنی ﺸA= 260;ﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ &= #64404;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻥ ه&= #1605;ه ﺯﺣﻤﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻋ&#= 65252;ﺎل ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻫﺮ ﮐﻤ&= #1705;ی اﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ الهی = 7;ستند ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻋﻠم ال= 07;ی ﻮ مَشیّت اله&#= 1740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﻘﺮﻳﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻭ ﻭﺍﻣﻀﺎﻯ اﻭ &= #65261; بِدای اﻟﻬﻰ ﻭ= ;ﺣتی اﻋﻠم اﻭ ﻭ ﺍﻳ= 5256;ﮑﻪ ﺑﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﮕﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی و الهی تر ﺍﺯ ᥽= 5;ﻈﺮ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﭼﻴﺴﺖ. ﻫﻤﻪ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻔﻴ&#= 65194; ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﺑﻌثت ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1649 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ104 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻭﺩ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭحی کرﺩ ﮐﻪ ﺍA= 263; ﺪﺍﻭﺩ ﻴﺎ ﺩﺍﻭﺩ ﺗَ&#= 65198;ﻳﺪ ﻭ ﺍﺭﻳﺪ ﻭﻟﺎ ﻳ= ﮑﻮﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺭﻳ= 5194; ﺍﻥ ﺃﺳﻠﻤﺖ ﻟﻤ&= #65166; ﺍﺭﻳﺪ ﺃﻋﻄﻴﺘ&#= 65242; ﻣﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭﺍﻥ = ﻠم ﺘﺴل ﻠﻤﺎ ﺍﺭﻳ&#= 65194; ﺃﺗﻌﺒک ﻔﻴﻤﺎ &#= 65175;ﺮﻳﺪ ثمّ لا ﻳﮑﻮﻥ = 5;ﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺭﻳﺪ ﺍﻯ ﺪﺍﻭﺩ= ; ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺨ&= #65262;ﺍهی ﻮﻣﻥ ﭽﻴﺰ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫم ﻮ ﭼ&#= 65256;ﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﻴﺨ= ﻮﺍﻫﻢ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺗﺴل&= #1740;م ﻤﻥ ﺒﺎﺷﻰ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻴﺨ= ﻮﺍهی ﺒﺘﻮ ﻣﻴﺪﻫﻢ ﻭ&= #65165;ﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴم ﻨﺸﻮﻯ &#= 65175;ﻮﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻢ ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ = ﻣﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻢ. ﺩﺍ&= #65261;ﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ جنگجوی ﺗﺎﺭﻳ= خی ﻘﻮم ﻴﻬﻮﺩ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ کاﻣلی در ولایت زردشت = 608; ابراهیم ﺒﻮﺩ.= ﻭلی اﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺍﺯ &#= 65193;ﺍﻭﺩﻯ ﺼﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﻭﮔﺎهی ﻨﻴﺰ ﻣ= 591;یّع پیر خود ﻨﻴﺴﺖ= ;. ﺩﺍﻭﺩ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﺎﻣ= 04; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍﻭ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ عقب ﻣﺎﻧﺪﮔﻴʌ= 60;ﺎﻯ تکامل ﺮﻭحی ﻮ= ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻨﺎ&= #65191;ﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﻧﻔس أمّاره ﺷ= ﻔﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍ= ﻭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺍم ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺍﻳﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺴ&#= 65166;ﻟﻚ ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪﻫﺎئی ﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ = ﺳﺎﻟکی ﻭ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﻫﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻓﻘﻄ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭ&= #65261;ح ﺸﺨﺺ ﺍﺯﻃﺮﻳق &#= 65176;ﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺧﻮﺩ = ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی مُیسّ&= #1585; ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع ﻘﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&#= 65163;ﻴل اﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍﺣﺘ&#= 65264; ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻨﺒل&= #1740; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ &= #65175;ﻮ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻥ اﺳ&= #65174;. ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻥ اﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭمَشیّت ﻭ ﺗﻘ= ;ﺪﻳﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﮔ= ﺮ بخوﺍهی ﺒﺨﻮﺍ= ;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﺑﺮﺳﻰ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ= 5263; اﻟﻬﻰ ﻣﻥ ﺒﺮس. &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻥ ﻨﻴﺰﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﺮ&= #65203;ﻢ. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎی الهی توﻣﻴﺮﺳ= ﺎﻧﻢ ﻭلی ﺸﺮﻃ آﻥ ﺘ= 5204;ﻠﻴم اﺳﺖ ﮐﻪ (ﺍﺳﻠﺎ&= #65249;) پذیرفته اله= 40; ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﻮﺍﺳ= 5220;ﻪ الهی در سلوک اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺗ&= #65204;ﻠﻴم الهی ﻨﺒﺎﺷﻰ ʌ= 61; ﺳﺎﻟک ﻤطیّع اﻭﻟﻴﺎ= ;ﻯ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐA= 166;ﻣل الهی ﻧﺒﺎﺷﻰ᥾= 1;ﻳﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 604;هی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎل هرﭼʌ= 58; ﺑﺮﻭﻯ ﺠﺰ ﺧﺴﺘگی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﻯ ﺪﺍﺷﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧ= ﮑﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﻣﻥ ﻤﻴﺨ&= #65262;ﺍﻫﻢ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﺍ&#= 65175;ﻔﺎﻗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ʋ= 65;ﻧﭽﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓ&#= 65262;ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺯﻳﺎ= ﺩﺗﺮ نیز ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗA= 166; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ جَه¡= 4;نّم آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﺎﺧﻄﺎﻫﺎ ﻭﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎنی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﺎﺯ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐسی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣتی اﮔA= 198; ﺳﺎﻟک هم ﻨﺒﺎA= 207;ﺪ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭ&= #1605; اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫ= 5166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ اﻭ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ هوس ﺍA= 261; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺳﺎﻟک ﺸﻬﻮﺩ تجلّی الهی ﻭ ﻧﺠﺎﺕ A= 261; ﺭﺿﺎﻳﺖ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺑﺎ ﺗﻤﻨﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ &= #65255;ﻔس خودشان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. قُرآن ﻨﺎم ﭙﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﻣﺴﻠ= 5252;ﺎﻥ ﻤﻴﻨﺎﻣﺪ ﻳﻌن= 740; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻤﺮﺗﺒﻄ ﺸﺪﻩ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩ&= #65197;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. &= #65153;ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﻨﻬ&#= 65166;ئی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; به ﺸﻬﻮﺩ ششم ʌ= 39;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 51;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &#= 65261;ﻣﻌﺼﻮم اﺯﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ &#= 65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ا&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌن&= #1740; ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺍﺯﺍ&= #65193;ﺍﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺳ&= #1593;ی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻨﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #1740; از پیش ﺧﻮﺩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺣتی هوس ﺍﻧﻬᥴ= 6; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺼﻮﻥ ﻮ ﺩﺳﺖ ﻭ= ﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮل ﭙ= 5268;ﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻏ&= #65268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮی ﻤﺬﻫﺒﻰ &#= 65187;تی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﻯ دینی ﻮﻋﺒﺎﺩ᥾= 3; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺮک ﻛﺮ&#= 65193;ﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻧﻔس أمّاره و آلوده بفساد = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﺍ= ﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ <o:p></o:p> حدیث 1650 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ10= 4ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺮﺍ ﻏﻠﺎمی ﺒﻮﺩ ﺑ= 5256;ﺎم ﻘﻨﺒﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﻟ&= #65166; ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻮﻟﺎ ع&#= 1604;یّ اﺯﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﺭ= 580; ﻤﻴﺸﺪ ﻗﻨﺒﺮ ﺑ&= #65166; ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﻭﺭﺍ &= #65193;ﻭﺭ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻤﻮﻟ= 5166; ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻤﻴﺮﻓ&#= 65174;. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ علت ﺭﺍ ﭘﺮﺳﻴA= 194; ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ببین که ﭼﮕﻮﻧ= ;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ = ﺑﺮﺍﻳﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻬﺴﺘﻢ.&= #65165;ﻣﺎم ﭙﺮﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﻣ&= #65198;ﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ا&#= 65203;ﻤﺎﻥ ﺤﻔﻈ ﻤﻴﮑﻨﻰﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﺯﻣﺮﺩم ﺰﻣﻴ= 5254;؟ ﻗﻨﺒﺮﮔﻔﺖ ﺍﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﺮﺩک ﺰﻣﻴﻥ. ا&#= 65251;ﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ</s= pan>: <= b>انّ ﺃﻫل اﻟ&= #65156;ﺭﺽ ﻟﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮ&#= 65253; ﺒشیئ ﺍﻟّﺎ ﺑʋ= 66;ﺫﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻤﻦ ﺍﻟﺴﻤاء ﻓ= 5166;ﺭﺟﻊ ﻓﺮجع ﺑ᥷= 4;ﺍﻥ که ﻣﺮﺩم ﺰﻣﻴA= 253; ﻨمی ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ = 5169;ﻤﻥ ﻀﺮﺭﻯ ﺒﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﺫ&= #65253; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʌ= 53; ﺒﺎﺷند. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ = ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﭘس ﺗﻮ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩ. ﺍﮔﺮ= ﺗﻴغ عاﻟم ﺒﺠﻨﺒﺪ A= 199;ﺟﺎﻯ ﻧﺒﺮﺩ ﺭگی ﺘﺎ &#= 65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﺪﺍﻯ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺩﺭﻣﻨﻄق عقل مادی بشر= 4381;ﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻓﻄﺮ= ﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ حف= 592; ﺨﻮﺩ ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65227;ﻘلی اﻭ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﻳشتن ﺍﺳﺖ. = 5261;ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻮ ﺑﺪﺭﻳﺎ ﻏﻮﻃ&= #65258; ﻭﺭ ﺷﺪﻥﺑﺎﻋث &#= 65251;ﺮگ ﺰﻭﺩ ﺭس ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;.ﮔﺮﭼﻪ ﺍین عاﻗﺒﺖ ﻭ A= 251;ﺤﺎﻓﻈﺖ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﻤﻨﻈ&#= 65262;ﺭ ﺣﺪﻳث ﻭﻫﻤﻪ ح= 583;ﻳثها تنها ﺳﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; الهی هستند. ﮐﻪ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﺑﺠﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ مَشیّت ﻭ ﺗ᥹= 2;ﻮﻳﺐ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺟﺎ= ﺯﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺪﻧﺒﺎ&#= 1604; ﺪﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘﻌ= 5194;ﺍﺩ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗ&= #65170;لی اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; اﻭﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻔﻬم ﻮ&#= 65227;ﻘل ﻮﻋﺸق ﺒﺮﺍﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ&= #65263; ﺒﻠﺎ ﮐﻪ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺩﻗﺖ ﻭ= ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی اﻣﺎﺩﻩ A= 251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻴک اﻋﺮﺍبی که ﺷ᥵= 6;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩرَب= 17; ﻣﺴﺠﺪ پسامبر ﺭﻫﺎ ﮐ= ;ﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﺠ= ﻠس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻨﺸ&#= 65268;ﻨﺪ ﻭلی ﺸﺘﺮﺵ ﺭﺍ &#= 65169;ﺮﺩﻧﺪ ﻭﺩﻟﻴل کاﺭ ﺧA= 262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻮکُلّ ﺒʋ= 92;ﺪﺍ ﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﭘ= ﺎﻯ ﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺒﺴﺘ&= #65258; ﺑﻮﺩ ﻭلی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ ﺑﻮﻯ گفت ﺃﻋﻘ&= #65248;ﻬﺎ ﻭ ﺗﻮکُلّ ﻋﻘ&= #1604; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ببند ﺑﻌﺪ ﺗﻮª= 5;ُلّ کن ﻭﻳﺎ ﭘﺎﻯ ﺸ&#= 65176;ﺮ روان ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﺑﺘﺪﺍ بعقل ﺒﺒﻨﺪ ﺑʌ= 28;ﺪ ﺗﻮکُلّ کن ﻭﺣ= ;تی عقل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻋ= 5240;ﺎل ﻮﭘﺎ ﺑﻨﺪ کن ﺁ&#= 65255;ﮕﺎﻩ ﺩﺭسلوک الهی &= #65192;ﻮﺩ ﺗﻮﮐﻞ ﮐﻦ. تا ﺍ&= #65199; ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺴﺮﺧﻮ&#= 65193; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﻧﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺍﻭﻃ&#= 65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﻣﺪﺍﻭم ﺒﺨﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1651 - اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (= 5181;۵ﺹ10= 5ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﻴک ﺒﺎﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﻳ&= #65262;ﺍﺭﻯ ﺪﺭ ﺷُﺮُﻑ ﺳﻘ= 5262;ﻃ ﻨﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﻴﻥ ﻤ= ﺮﺩم ﺒﺪﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺧﺖ. ﺑﻮﻯ گفتند ﮐ᥽= 8; ﺰﻳﺮ ﺍﻳﻥ ﺪﻳﻮﺍﺭ ﺧ&= #65198;ﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣ= ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ گفت ﺣﺮث ﺍﻣر= 569; ﺃﺟﻠﻪ ﻧﮕﻬﺒᥴ= 6;ﻥ ﻮ ﺣﺎﻓﻈ اﻧﺴﺎ&#= 65253;ﺍجَلّ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﭼﻮﻥ مولا ﭙﺬﻳﺮﻓ᥵= 4; ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﻳ&#= 65262;ﺍﺭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻭ ﺭﻳﺨ&= #65174;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 607;میشه ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻮﻧ&= #65224;ﺎﻳﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﮑﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭﻋﻴﻥ الیقی ﺒﻮﺩ ﺑ᥺= 8;ﮑس ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻘﻨﺒ&#= 65198; ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺣﺮﺍ&= #65203;ﺖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍ= ﺟﺐ ﻧمی ﺪانست . ﺩʋ= 97;ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻗﺒﻮل کلام ﺪﻳﮕﺮﺍ᥽= 3; ﻤﻴﮑﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﻋﻘل ﻮ ﻣﻨﻄق ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮ&= #65193;ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻧ&= #65176;ﻴﺠﻪ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﻮﻟﺎ &= #65165;ﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌنی = 5176;ﺪﺑﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ&= #65193;ﺍﺭﺍﻯهدﻑ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺪ&= #65165;ﻧﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺪ&= #65169;ﻴﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ &#= 65239;ﺎﺋل اﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮ کامل الهی ﮐ= ﻪ ﺟﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165; ﻓﮑﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﺎﻗﻠ&= #65166;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ خدا ﻣﻴﮕﺬﺍﺭʋ= 93;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺮﻓ= ﺘﺎﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻧﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺒﺤﺮﺍ&#= 65253; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭ = ﻭ ﺗعقل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = 5193;ﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺵ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 65259;ﺪﻓﺶ ﮐﻤک ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ &= #65235;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻮ= ﺍﺳطﻪﻫﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ اﺣﺎﺩﻳث = 5251;ﺘﻨﺎﻗﺾ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﮔﺮ = ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻣ&= #65198; سلوک الهی ﻨﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺘﻨﺎ&#= 65239;ﺾ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍ&= #65187;ﮑﺎم ﻮ اﺻﻮﻝ ﻗﻄﻌﻰ &= #65165;ﺯﺍﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ اﺳ= 5176;ﺨﺮﺍج کرﺩ. ﻭلی ﺪﺭ س= 04;وک الهی ﻫم ﺴﺮﻧ᥾= 2;ﺷﺖ ﻭﺟﺒﺮالهی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎل اﺟ&#= 65198;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣت ا&#= 64404;ﺮ ﮐسی اﺯ ﮐﻨﺎﺭ = 5193;ﻳﻮﺍﺭ ﺧﺮﺍبی ﺒﺮ ﺧﻴ= 5200;ﺩ. ﻳﺎﮐﻨﺎﺭ ﺩﻳﻮ&#= 65165;ﺭ ﻣﺤﮑمی ﻤﻴﻨﺸA= 204;ﺖ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ = ﺪﻳﻮﺍﺭ ﻣﺤﮑم ﺴﻘﻮﻃ ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺎﻋث مرگ گرﺩ= ;ﺩ. نیز اﺭﺍﺩﻩ ﺍʋ= 99;ﺍﺩ ﻭﻋﻘل اﻭ ﻣﻄﺮ= 581; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65236;ﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺗعقل ﻮ ﺳﭙس ﺗﻮکُل¡= 7; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ᥴ= 5;ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﺗﻮکُلّ گف= 578;ه بود . ﻭلی ﺒﺎʋ= 99; ﭼﻮﻥ ﻤﻮﺿﻮع ﺨﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺧﺪﺍ ﻋ= ﻤﻠﺎ ﺟﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65183;ﺒﺮ الهی ﺮﺍ ﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﻧﺴ= ﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩﺳﺮ &#= 65261; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ&= #65261;ح اﻭ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ= ﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺘﻌﻘﻞ &#= 65261; ﺗﻮﮐﻞ ﻭﻳﺎ ﺁﺯ&= #65165;ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﮐﺮﺩﻥ او اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺣتی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﮐﻤک ﺒﻬﺪﻓﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﺪ. ﻭﻧﻪ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ &= #65193;ﺭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﻤﻌنی ﻴﻘﻴﻥ ﺪ= 5197; ﺍﻋﻤﺎل اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ &= #65170;ﺎ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺒﻔﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗ= ﺮﺩﻳﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ= ﻳک ﺘﺴﻠﻴﻢ (ﻣﻌﻘﻮ&= #1604; ﻮ ﺍﺯﺍﺩ) ﺩﺭ ﺭﺍ= ;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﻳﻥ = 5262;ضع ﺘﻮﮐﻞ ﺑﺎ ﺗﻌﻘ&= #65246; ﺧﻮﺩ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﺑﮑﻤﺎل ﺒﺎﺷﺪ &#= 64400;ﻪ ﻫﺴﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ هر ﻣ&#= 65212;ﻴﺒت ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ ﺸ&= #65194;ﻥ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻀﻤﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ&#= 65175;ﺴلیم ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65187;تی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍوﻧﺪ ﻧﻴﺰﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺎﻧﻪ ﺭﺍضی ﻨﺒﺎﺷﺪ.<o:= p></o:p> حدیث 1652- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ114 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺟﻌ= ل ﻘﻠﻮﺏ ﺍﻟﺄﺋم= 617;ة ﻣﻮﺭﺩﺍ ﻟﺄﺭﺍ&#= 65193;ﺗﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺷاء ا<= b>ﻟﻠﻪ ﺷ&#= 65268;ﺌﺎ ﺷاءﻮﻩ ﻮﻫﻮ ﻗ= 5262;ﻟﻪ ﻭﻣﺎ ﺗﺸاءون = 5;ﻟّﺎ ﺃﻥ ﻴﺸاء اﻟﻠA= 258; رَبّ ﺍﻟﻌﺎﻟ᥽= 2;ﻴﻥ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻣﺎﻣ= 5166;ﻥ ﺮﺍ ﺭﺍﻩ ﻭﺭﻭﺩ = ﺑﺮﺍﻯ اﺭﺍﺩﻩ الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ مَشیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﻫﻤﺎﻥ مَشیّت= ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ مَشیّت ﻭ= ;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﭘس ﺍﺯ م&#= 1614;شیّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺟ&#= 65260;ﺎﻧﻴﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻗﻠ= ;ﻮﺏ) ﺩﻟﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﻠﺐ ﮔﻮﺷتی ﻤﺤل اʋ= 87;ﺴﺎس ﻭ ﻃپس ﻭ ﻫﻤﭽﻨ&#= 65268;ﻥ ﻤﻐﺰ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻣ= ﺎﻣﺎﻥ اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ سالکان ﻭ نیز تمامی ﮐﺎﻣﻠﺎ= ;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ا&#= 65247;ﻬﺎﻣﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎم ﻮ ﻭَﺣ= 740; هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 65166; ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﺘﺎﺯ&#= 65257; ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺑﺘﺪ&= #65165; ﺑﺪﻟﻬﺎ ﻭ ﻓﮑﺮ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی می ﺮﺳﺎﻧ= ;ﺪ. ﻭ ﺭﻭح اﻭﻟﻴﺎ &#= 65251;ﺤل اﺣﻮﺍل ﺘﺎﺯﻩ = 5261; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ و امکانات ﻧﻮع&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ(ﻓﻮﺃﺩ ﻭ ﺩﻝ) ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮊ= ;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; اﻟﻬﻰ ﻣﺤل اﻧA= 240;ﻠﺎﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﮔﺮﮔﻮ&#= 1606;ی ﻤﻘﺎم ﺮﻭحی ﻮ = 575;لهی اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک = 5262;ﺍﺻل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺃﺋﻤ&= #1617;ﻪ) ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﻮﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65169;ﺘﻨﻬﺎئی ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻭلی اﻳﻨک ﻮﻫʌ= 52;ﻴﺸﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; غاﻳﺐ ﻭ ﻧﺎﺷﻨ= 5166;ﺧﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ اﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی هستند. ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﺑ&= #65268;ﻥ ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ اله®= 0; اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭم &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺰﻣﺎﻥ زنده خود ولی ناشناس دیگران ﻣﻴﺮﺳ= ﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮکَس = 4400;ﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺎم ا&#= 65251;ﺎم ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺭﺍ&#= 65257; ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻣ&#= 65166;ﺕ و داده های ﺍﻟ= ﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ تجلّ®= 0;ات ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻨ= 5166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮔﺮﻭهی = 607;ستند ﮐﻪ ﭼﻮﻥ مَشی¡= 7;ت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﻨ&= #65194; ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ مَش= 40;ّت ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑ= ﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; تا زنده هستن= 583; ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﺷﮑ= 5166;ﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ الهی اﻣﺎﻣﺎﻥ= ; ﻘﺒلی ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﺴﺘ= 5262;ﺭ ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65255;ﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭلی = 575;ﺭﺗﺒﺎﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﺒﺎ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﺪ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻌﺮفی اﻣﺎﻣʋ= 66;ﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺒﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤ&#= 65258; ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻣ&#= 65166;ﺕ الهی ﻮ ﺍﻓﮑﺎʋ= 97; ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ کُ= 04;ّی ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﻋﺎ&#= 65251;ل ﺒﺮﺳﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ ﻭﻣﻮﻟﺎ علیّ ʋ= 94;ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ سلئکی ﺧﻮﺩ ﻭن= ;یز ﻫﺮ کامل الهی = اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺍﻣﺎم &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65165;ﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻧﻪ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺘﻌﺼﺐ &= #65153;ﻣﻴﺰ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎتی ﻮ = 5251;ﺬﻫبی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﻮ ﺑﺎ ﻣﻘ= ﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ ﺟ&= #65166;ﻧﺸﻴﻥ ﻮﺍقعی ﻮ ﺳﻠﻮ= 05;ی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﻳ= 5253; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﻤﺤﻤ= 5194;ﻯ ﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; شاهد ﻗﺎﺋم ﺒ᥾= 2;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘ&= #65170;ﻠﻰ ﻭﺣتی ﻤسیح اﻳ= ;ﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻨﺪ. (ﻣﻮﺭﺩ) ﻣﺤل ﻮﺭ= ﻭﺭﺩ ﻭ ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ = ﺮﺳﻴﺪﻥ اﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭﻋ= 5248;م ﻠﺪنی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩ&= #65197;ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ال = 7;ی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪﻫﺎ ﮐ&#= 65184;ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺣﮑﻮ&#= 65251;ﺖ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﭼﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ. ﭘس مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم الهی ه= ;ستند ﺩﺭ ﻭﺍقع مَشی= ;ّت ﻗﺒلی الهی ﺪﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺤل اﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺩ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﮐ&#= 65198;ﺩﺍﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ &= #65184;ﺴﻤﺎنی اﻧﻬﺎ الهی هس= تند. ﺣتی اﮔﺮ ﺧﻮﺩ = 607;َوَس ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮ= ﺧﻠﺎﻑ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ کا= 5197;ﻯ کنند . (رَبّ) ﻣʌ= 40;ﺎم ﺨﺪﺍﻯ ﻤرَبّی= ; ﻴک ﻨﻮع یا فصل نوعی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65240;ﺎﺋﻢ ﻗﺎﺑل ﺸﻬﻮﺩ ﺩ&#= 65267;ﺪﻥ کاملان ﻭرَب= 617; ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥾= 1; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻧ&= #65262;ﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع فو= 602; بشری اﺳﺖ. (ﻋﺎA= 247;ﻤﻴﻦ) ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ &= #65262;ﻫﺴﺘﻰ ها ﺑﺎﺯ ﻳﻌنی عاﻟﻤﺎﻥ ﻮﺍﮔA= 166;ﻫﺎﻥ ﻮشاهدﺍﻥ ﻤﺮᥴ= 5;ﺗﺐ تجلّی الهی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ م&#= 1615;ربّی اﻳﻥ کاﻣﻠﺎﻥ = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺍﻥ = ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮ ﻗA= 208;ﺮﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلیم A= 170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺍﺭﺍ= 5193;ﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. &= #65261; ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺮﺑﻴت= 740; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮﻯ ﺠﺴﻤﺎنی ﻮ ﺫﻫ= 606;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. (مَشی= 17;ت) ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ روش = 5261; ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ اﺳﺖ &#= 65259;م ﺒﺮﺍﻯ ﻄﺮح کُ= 04;ّی اﻭﻟﻴﻪ ﻭﻳﺎ ﻃ&#= 65198;ﺣﻬﺎﻯ اﺟﺮﺍئی ﻮﺟﺰ= 4;ی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﻳﺎ ﺗﺎ&= #65267;ﻴﺪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥶= 3;ﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺍ&#= 65247;ﻔﺎﻇ ﻤﺸﺎﺑﻪ ﺑﻬﻢ ﺍ&= #65199; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65216;ﺎ ﻭﻗﻀﺎ ﻭﻏﻴﺮﻩ &= #65251;ﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ= ﺍﻳﻥ مَشیّت ﻳﻌنی اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ بوده ﮐﻪ ﻫﻤﻴʌ= 08;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ.ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺟﺒﺮ ال= 607;ی ﻘﺒلی ﻤﻴﻨﺎﻣA= 268;ﻢ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ همیشه ﺩﺭ ﺍﺧ᥵= 6;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م هستند ﻭﺩﺭﻏﻴ= ;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﺴﺮﺧﻮA= 193; ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮیش ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻴﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑﺮ = ﻭ ﺗعقل ﻮ ﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺍﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧ&#= 65166;ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻫﺮکَس A= 169;ﻌﻨﻮﺍﻥ ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ= ﺐ ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑ&#= 65166;ﻣلی ﺮﻭح هرکَس ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻋﻤل &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨمی گذﺍﺭﺩ ﻧʌ= 36;س أمّاره ﺍﻭ ﻧﻘ= ;شی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍم ﺒﺎ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺗﻀﻌﻴ&= #65234; ﻭ ﺣتی کشتن ﻨ᥻= 6;س أمّاره ﺧﻮﺩ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﺍﺯ ﻓ&= #65248;ﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ ﺗﺼ= 5262;ﻑ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺳﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺍﺭﺍ= ﺩﻩ ﻭمَشیّت ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻧﻘشی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع اﻳﻥ مَش= ;یّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ اثر ﻧﻔس أمّا&= #1585;ه ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺘﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴﺖ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺪل &#= 1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺴ&#= 65164;ﻮل آن ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﻫﻤﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&#= 65173; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷ&= #65192;ﺺ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣل &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩA= 263; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﻮﺩﻩ ﺻﺮﻑ ﺍﻳﻥ گناA= 259;ﮑﺎﺭﻯ ﻮﺳﻴﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ &= #65194;ل ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ &= #65219;ﺎﻟﺐ ﮔﻨﺎﻩ باز ﺑﻴA= 208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﺎ ﻧﻴﺖ = ﻭﻓﮑﺮ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﺨ&#= 65210; ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩﺵ = ﺷﺮﻭع ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﭙس &= #65169;ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍ&#= 65203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ &= #65197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﮑ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65199; ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ ﺪﺭﻋﻤل ﺸﺨصی A= 256;ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ آفریده ﮐﻪ ﺳﻠ= ;ﻮک الهی ﻮﻫﺮ ﺭﻭʌ= 05; ﺯﻧﺪگی ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .ﭼ= ﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺍﻣ&#= 65166; ﺍﻓﻌﺎل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺒﻌﮑس ﺑﺎ ﺍﺗﺼ&#= 65166;ل غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮ ﻓﺮق ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ تنها اﺭﺍﺩﻩ ای ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐ= 5258; ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ &= #65169;ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم = 5256;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ خودشان ﻨﻴﺴﺖ= . ﺍﻣﺎ نَهی ﻮﺗﺮک گناﻩ ﻭ ﺑﻌﻀﻰ = 4400;ﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎم &= #65256;ﺪﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقعت ﺴﺎA= 247;ک ﻜﺎﺭﻯ نمی کند= ; ﺟﺰ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کند ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻨA= 252;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ = ﺳﺎﻟﻚ (ﻧﮑﺮﺩﻥ ها ) ﺍﺳ= ﺖ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﺳﺎﻟﻚ ﺑدﺴﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &#= 65261; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی سالک ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1653 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ11= 6ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺍﻳ&#= 65166; ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ( ﻗَﺪَﺭ) ﻣﻘﺎم = 5262; ﻣﻨﺰﻟتی هست؟= ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺁﺭﻯ ﻮ ﺁﻥ ﺴﺮّ ﻣﻥ ا= ﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻥ ﺮﺍﺯﻯ ا&#= 65199; ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻳﻌنی ﻤﻮﺿﻮع = 75;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ و سلوک الهی خا= 589; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺯ = ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ و یگانه هدلف الهی از آفرینش انسا= 06;ها الهیﺎﻭﻟﻴﺎﺭ= ;ﺳﺎﻧﻨﺪﻩﺷﺨﺺ&#= 65169;ﺪﺭﻛﺎﻣﺮﺑﻴʌ= 53;ﺎﻣﺮﻳﻥﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ &= #65175;ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺮﺍﻯ نو= ;ع بشرﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ A= 165;ﺳﺮﺍﺭ ﻭتجلّیات ال= 607;ی ﻮ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭلی هنوﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ A= 169;ﺴﻴﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭﭘ&#= 65268;ﺶ روی ﺍﻧﻮﺍع فو= ;ق بشری ﺪﻳﮕﺮﻯ = 5;ﺳﺖ. ﺣتی اﺯ ﭘﻴﺎﻣA= 170;ﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﺨﻔﻰ ﻣﺎ&= #65255;ﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺑﻮﻃ &= #65170;ﺎﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ اﺳﺖ. (ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧ= ﺪﺍ) ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻴﻮﻧﺎ&#= 65255;ﻰ ﻧﺎﻣﻮس الهی ا= ;ﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ هفت نام الهی وهف= 578; ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺗﻤ= 5198;ﮐﺰ ﻭ ﺩقع ﺸﺮک ﺒﺎ &#= 65165;ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺑﮕﻴﺮﺩﻭﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﺑﻴک= 740; اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺟﺪ&#= 65267;ﺪ و ناموس الهی &#= 65198;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺍﻳﻥ اﺳﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65197;نوع بشریﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮاندکی پیامبر گونه درﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ= 06; ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻧﺎﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻏﻴبی = 5262; ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘنی = 75;ﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ = ﺗﻤﺎم کاﻣﻠﺎﻥ الهی هر ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤگ= 40; ﻤﻘﺎم الهی حسینی ﻨ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻥ در پنج تن آل عبا ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧA= 194;. ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﭘﻨج ﺘﻥ آل عب= 5; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺎم ﻮ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮهستند. ﻭﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ اA= 251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑ= ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺑﻴﻥ ﺠ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺑﻮﻁ &= #65169;سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 203;ﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳﺮﺍﺭالهی ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ &= #65251;ﻌﺮفی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺳﻠﻮکی هر ﺴﺎʌ= 47;ک ﺑﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ پنج تن ﻮ ﺍﺳﺮʋ= 65;ﺭ ﻭ ﺍﺳﻤاء اﻟﻬA= 264; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴم ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪﻩ الهی خود ﺸﺪﻩ= ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺮﺍﻣﻰ ﭘʋ= 96;ﻳﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻦ ﻫﻴچ ک= 75;ﺭﻯ ﺒﺼﺮﺍﺣﺖ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺸﺪ&#= 65257; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65260;ﻤﺘﺮﻳﻥ ﻤﺴﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﻓﻠﺴفی ﻮ ﻋﺮﻓ= 5166;نی اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻋﻤ&= #1604; ﺒﺪﺍﻥ اﺳﺮﺍﺭ &#= 65261; ﺩﺭ ﻛﺎﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﺳﺮ&= #65165;ﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮخی ﺸ= 5260;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺑﺮخی ﺪﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﺎﺹ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ است. ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣ= 5248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ال= 07;ی هستند. ﮐﻪ ﭼﻪ A= 165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﺳﺎ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﻭﺻﻮﺭﺕ وسیرت= ; ﻭﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ اﺯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺧﺪﺍئی اﺳﺖ. ﮔ= 5198;ﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی اﻭﻟﻴﻦ ﻣﻘﺎم = 5176;ﺮﺑﻴتی ﻮ رَبّ ﺳﻠﻮکی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1654 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻣ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ116ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ ﺤﺮﻑ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻘَﺪَﺭﻳﻪ (ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ داشتن ) A= 197;ﺍ ﻣﺰﻥ ﺰﻳﺮﺍ لا ﺗﻘ= 04; ﺒﻘﻮل اﻟﻘَﺪَﺭیّة = ﻓﺎﻥ اﻟﻘﺪﺭیّة ﻟم= ; ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺑﻘﻮل ﺃﻫل اﻟA= 184;نّة ﻭﻟﺎ ﺑﻘﻮل ﺃﻫ&#= 1604; اﻟﻨﺎﺭ ﻭﻟﺎ ﺑ&#= 65240;ﻮل اﺑﻠﻴس ﻓﺎﻥّ A= 155;ﻫل اﻟﺠنّة ﻗﺎﻟ᥾= 2;ﺍ ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺬﻯ ﻫﺪﻳﻨﺎ ﻟﻬﺬﺍ &= #65261; ﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻟﻨﻬ&#= 65176;ﺪﻯ ﻟﻮ ﻟﺎ ﺃﻥ هدانا ﺍﻟﻠﻪ ᥾= 1;ﻟم ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺑﻘﻮ&#= 1604; اﻫﻞ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻓ&#= 65166;ﻥ ﺃﻫل اﻟﻨﺎﺭ ﻗ= 5166;ﻟﻮﺍ ﺭﺑّﻨﺎ ﻏﻠﺒﺖ &#= 65227;ﻠﻴﻨﺎ ﺷَﻘﻮَﺗﻨﺎ ﻭ = 5239;ﺎل اﺑﻠﻴس رَبّ ﺑ= ;ﻤﺎ ﺍﻏﻮﻳﺘنی ﺯﻳﺮﺍ &#= 65239;ﺪﺭﻳّﻪ ﺣﺮﻑ ﺍﻫل ﺒﻬﺸ&#= 65174; ( کاملان الهی )= <s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ ʌ= 55;ﻤﻴﺰﻧﻨﺪ<s= pan dir=3DLTR> ﻭﻳᥴ= 6;<s= pan dir=3DLTR> ﺣﺮ᥻= 3;<s= pan dir=3DLTR> ﺍتش= جَهَنّم ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺰ&= #65255;ﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑ= ﻠﻴس ﺭﺍ نیز ﻧﻤﻴﮕA= 262;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻫل ﺒﻬ&#= 65208;ﺖ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺳﭙ&#= 65166;س ﺧﺪﺍﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮ&= #65193;.( ﻭﻫُﺪﻯ ﻮﺷﻬﻮ= 5193; ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮﺻﻮﺭﺕ = 5207;ﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮالهی ﺪﺍ᥷= 3;) ﻭﻣﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴت= 40;م هدﺍﻳﺖ ﺷﻮﻳﻢ (&#= 65261; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺘﻬﺎﻯ غقلی ﺒﺮﺗﺮﺑ᥷= 8;ﺳﻴﻢ) ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ (ﮐﺸﺶ و ﺍﺟﺘﺒﺎ&= #65263; اﻭﻟﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65198;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻌﺮفی ﺼ= 5262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﻭ ﻭﺍﺭث ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ هدʋ= 65;ﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ = 5;ی ﺪﺭ ﻋﻠم لَدُن= ;ّی) ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺣﺮﻑ ﺍ= ﻫل ﺠﻬﻨم ﺮﺍ ﻧﺰﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﻴ&= #64405;ﻔﺘﻨﺪ ﺧﺪﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﻳ&#= 65253; ﺴﺮﮐشی ﻮ ﮔﺮﺩ= 5253; کشی ﻣﺎ ﺑﻮﺩﮐA= 258; ﺑﺮ ﻣﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﻮﺩ (ﮐﻪ ﺑسلو= 705; الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻴﻢ) ﻭﻣﺎ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺷﺪ&= #65267;ﻢ (ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ اﺯﻋ&#= 65194;م سلوک الهی) ﮐﻪ= ﺧﻴلی ﺪﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺮﻋﻤﺮ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ هست = 6;د. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎﻯ و جُرم ﺠﻬﻨم ᥽= 2;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﭘﻴ&= #65206; ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑﻨ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻭ = ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65169;ﻠﻴس (ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ&#= 65252;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﺑﺮﻋﺪ= 605;ی ﻮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﻣ= ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻧ= ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟ&= #65196;ﺏ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎﻧﻮ= 5165;ع ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺟﺬﺏ ﺑﺎﻧﻮاع ﺤﻘﻴA= 198;ﺗﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻤﻴA= 256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮب ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ اﻳﻥ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی مسخ شدن ﻤﻴﻤﻮ= ;نی ﻮ ﺧﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس ﻫﻤﺎﻥ = 570;خوند ﻣﺬﻫبی قشری ﺪ= ;ﺭﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605;ی اﺩﻳﺎﻥ هستند= . ﮐﻪ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﻓﺮﻳﺐ ﺯُﻫﺪ ﻭﺳﺮ ﺗﺎ &= #64344;ﺎ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﮐﺎ&#= 65195;ﺏ میباشند. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﻭﺟﻮﺩ پاک ﻧﺸﺪﻩﺍﻧʋ= 94; ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ ﻨ&= #65268;ﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ادّعاﻯ علم ﺪﻳﻥ ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﻥ ﻤﻨ&= #65188;ﺼﺮﺍ ﻳﻌﻨﻰ سلوک الهی ﻭﻧﻪ ﺗﺸʄ= 01;ﻴﻠﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻣﺬﻫ&= #65168; ﺳﺎﺯﻯ. ﻭﺑﺎﻟﺎ&= #65191;ﺮﻩ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻨﻔس أ= 605;ّاره ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ.) ﻭﺍﺑﻠﻴس ﻧﻴﺰ &#= 64404;ﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺗ&= #65262; ﺑﻮﺩﻯ که ﻣﺮﺍ &#= 65235;ﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻯ ﻭﺍﻏﻮﺍ &= #65255;ﻤﻮﺩﻯ (ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ﺸﻴ&#= 65220;ﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺐ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﺳﺖ. &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ = ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﻋﺘ&= #65198;ﺍﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄﺎﻯ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺪﺭﻳﻪ &= #65261; ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺠﺒﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍ ﻣﻴ= 5194;ﺍﻧﺪ. آخوندﻫﺎ ﺍﺑﺘ= ;ﺪﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﺍﻧﺪکی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭﺩﺭﺳﺖ ﻭﻏﻠﻄ &= #65194;ﻳنی ﺮﺍ ﺍﺯ ﻓﺮﻳﺐ ﺧ= ﻮﺭﺩﻫﺎﻯ ﻘﺒلی ﺨﻮﻳﺶ ﺍ= 5251;ﻮﺧﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺳﭙس ﺷﻴﻄﺎﻥ &#= 65256;ﻔس ﺍﻧﺎﻥ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎﺑﻠ= 5268;س ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭﻣﺮﺩ&#= 1605; ﭙﻴﺮﻭ ﺭﺍ ﻟﺸﮑ&= #65198;ﻳﺎﻥ اﺑﻠﻴس ﻭ ﺷﻴﻄ= 5166;ﻥ کرﺩﻧﺪ. ﺭﺍﻭﻯ &#= 65170;ﺎﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﻈﺮ ﻣﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ = ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭﻗضا ﻮ ﺗﻘﺪﻳ= 5198; ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺍﻣ= ﺎم گفت ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ A= 255;ﻴﺴﺖ: ﻮ ﻟﮑﻥ لا ﻳﮑﻮ= ;ﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺷاء = 75;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻭﻗَﺪ&#= 1617;ﺭ ﻭ ﻗﻀﻰ ﺃﺗﺪﺭﻯ = ﻤﺎ ﺍﻟﻤشیة ؟ ﻫﻮ A= 165;ﻟﺬﮐﺮ ﺍﻟﺎﻭﻝ ﻭﺗﺪﺭ&#= 65263; ﻤﺎ ﺍﻟﺄﺭﺍﺩة &#= 65165;ﻟﻌﺰﻳمة علیّ ﻤﺎ ﺷاء ا= ;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺗﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﻟ= ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻫﻮ ﻭضع اﻟﺤﺪA= 261;ﺩ ﻣﻥ اﻟﺂﺟﺎل ﻮ &#= 65165;ﻟﺎﺭﺯﺍق ﻮ ﺍﻟﺒﻘاء ﻮ ﺍ&#= 65247;ﻔﻨاء ﻭ ﺗﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﻟ= ﻘﻀاء ﻫﻮ ﺍﻗﺎمة ﺍﻟ= 5228;ﻴﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&#= 1617;ﺎ ﻣﺎ ﺷاء اﻟﻠﻪ فی اﻟﺬﮐﺮ ﺍﻟA= 166;ﻭل (ﺍﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ گ = 7; ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺟﺒﺮ الهی ﺒﻮʋ= 93;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﭘﺸ&= #65268;ﻤﺎﻧﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﻤﻨﮑﺮ</= span><s= pan dir=3DLTR> ﺧﺪا= ;<s= pan dir=3DLTR> ﺒﻮ᥷= 3;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺳ&= #65198;ﮐشی ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ و ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﭙﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ عملا A= 191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﮑﻠّﻒ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65261; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل گن= 75;ﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ = ﺣﺎلی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= 5197; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻫﻤگی = 5252;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺎ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭﺧﺪﺍ ﻭمَشیّت ﻭﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺗﻬﻴ&= #65258; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻦ ﺑﻴﻥ ﺠ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﻳ= ﺎ شامل هرﺩﻭ ﻣﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ) ﺍﻣ&= #65166;م ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5169;ﺎﺯ ﭼﻨﻴﻥ ﭼﻴﺰﻯه= 605; ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﻭ ﻣﻘﺪّﺭ ﻧﻨﻤ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﻘﻀﺎ&#= 1569; (ﺩﺍﻭﺭﻯ) ﻧﻤﻮﺩ= . ( ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍ&= #65227;ﺘﻘﺎﺩ ﺭﺍﻭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺴتی اﻣﺮʌ= 63; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ هم ﻨﻴﺴﺖ ﻭﺍﺳ= 5176;ثناﻫم ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ﺴتی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗل است ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍA= 259;ﺪ سلوک الهی ﻭ ﺑ= ﺪﻗﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻟﻌ&#= 64401;س ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ سلوª= 5; الهی ﺒﮑﻨﺪ. ﺑA= 248;ﮑﻪ تمرّﺩ ﻭ ﻋﺼﻴʋ= 66;ﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺣﺎ&#= 65215;ﺮﻫم ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣ= ﻘﺎﺑل اﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺠﻬﻨم ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎ و کارمای ﺧﻮﺩ= ﺑﺮﻭﺩ. ﻭلی اﮔﺮ سالک الهی ﺸﺪ ﺗﻤﺎ = 5; آﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ &= #65169;ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎA= 263; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ = ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺒِﺪﺍﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ = ﻧﻬﺎئی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻮم ﺒﺨ&#= 65248;ق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ) ﺍﻣ= ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی هماﻥ ﺬﮐﺮ ﻧﺨA= 204;ﺘﻴﻦ ﺍﺳﺖ (مَشیّت ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﻭﻟﻴﻥ &#= 65176;ﺬﮐﺮ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ اﻭ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5239;ﺒل ازﺍﻳﻥ ﺘﺬﮐﺮ = 5255;ﺨﺴﺘﻴﻦ ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ بی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﺒﻮﺩ= 5261;برای ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مفهوم (ﻗﺒﻠﻰ) A= 239;ﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= لی اﻳﻥ ﺘﺬﮐﺮ ﻭ ﻳ&= #65166;ﺩ ﺍﻭﺭﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197; ﺗﻤﺮﮐﺰو توسب= ; ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻴﺮ الهی اﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻨﻰ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺮﺍﻩ &= #65261;ﺭﻭﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ عزﻳﻤﺖ ﺑﺮ ﺍﻧ= 4381;ﻪ مَشیّت ﮐﺮﺩﻩ= ﺍﺳﺖ ( ﻭﻗتی ﻤﺴﺎﻟﻪ&#= 65165;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺭ ﺍﻭ&= #65245; ﺑﻔﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﺫ&= #64400;ﺮ ﻭﺗﺬﮐﺮﺍﻭ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﺭﺍ ﺗ= ﺤﻘق بدﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ= 5194; (ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﻤثاﻝ ﺍﻣ= 5166;م آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ &= #65251;ﻬﺘﺪﻯ ﻴک اﻳﺪﻩ ﺑﺬﻫ= 5256;ﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ ﻭﺳﭙس &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﻩ ﺭﺍ ﭘ= ﻴﺎﺩﻩ و اجرا ﮐﻨﺪ. ﻭA= 175;ﺼﻤﻴم ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺍ&= #65239;ﺪﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺑﮑﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺘﺼﻤﻴﻢ &= #65193;ﻭم الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 261;ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ (ﺍﻣﺮ) ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ مَشیّت ﻧﺎم گرﻓﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟ= 5268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤثال = 5252;ﻬتدی ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5262;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ ﻓ&= #64401;ﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮﺷحی = 575;ﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ ﻫم &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ&= #65253; ﺘﺮﺷﺢ ﻭﻧﮕﻬﺒ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺣﺎﻓﻈ آﻥ ﻔﮑ&= #65198; ﻗﺒل اﺯ ﺗﺮﺷﺢ &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺪﻫﻨﺪﻩ = 5165;ﻳﻥ اﻳﺪﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺑ&#= 65252;ﻬتدی ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯ &= #65165;ﻭل ﻤﺘﺬﮐﺮ ﻓﮑﺮﻯ &= #65208;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻯ ﺑ&= #65198;ﺗﺮﻯ اﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺍﺻﻮﻟﺎ قبل اﺯ ﺧﺪﺍﻯ A= 252;ﻄﻠق ﺘﺼﻮﺭ ﮐﺴﻰ ﻣﻄ&= #65198;ح ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍ= ;ﻭ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65169;ﺮﺳﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ. (عَزّﻳﻤﺖ) ﻭع¡= 4;زّم ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻧﭽﻪ م&#= 1614;شیّت ﮐﺮﺩ ( ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ= ; ﺗﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺘﺤﻘق آﻥ ﻔﮑﺮ &#= 65165;ﻭﻟﻴﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; عَزّم ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ کنذ ﮐﻪ = 5165;ﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﻣﻬﻨدسی که ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﭽﻨ&#= 65194; ﻓﮑﺮ ﻳکی ﺮﺍ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎ= 5167; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺬﮐﺮ = ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻔﮑ&= #65198; ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭﺳﭙ&#= 1587; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺎﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ اﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺎل ﺒ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﻗﺪﺍمی کند ᥾= 1; ﻭﺳﺎﺋل ﻄﺮح ﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﮐ&= #1605; ﻮ ﺯﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ = ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ کُ= 04;ّی ﻮ ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ ﺑﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮح ﻘ&= #65166;ﺑل اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﭘ&= #1587; ﺍﻳﻥ ﻤﻬﻨﺪس ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﺗﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﻧ= ﺘﺨﺎﺏ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺸ&= #65252;ﻮل عزﻳﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎ= 5205; ﻭعَزّم ﻮ ﻫﻤّ= ;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﭽﻪ= ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺤﻘق ﺒﺪﻫﺪ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻏﻴﺮ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭآ&#= 1594;از ﺷﺮﻭع کرﺩﻩ ﺑA= 262;ﺩ. ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺎم اﻳ= 5256;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺍ&= #65255;ﺘﺨﺎﺏ ﻳک ﻔﮑﺮ ﺑﻌﺪ ع&#= 1614;زّم ﺪﺭﮐﺎﺭﺵ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #65193;ﺭ ﺍﺯل ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ( کن فیکون ) که ﻫ= ;ﻤگی عینا ﻫﻤﺎﻥ ﺸʋ= 94;ﻩ ﻭﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟA= 242; الهی ﻤﻮﺿﻮع ᥶= 8;ﺪﻳث ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ ﻭلی ﺒﺮخی ﺮﺍ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺎﺩگی ﻘﺒل®= 0; ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒ&#= 1604;ی کنونی ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ= ﻌﺰﻳﻤﺖ ﻭﻫﻤﺖ ﻭ جِدّ®= 0;ت ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﻮ&#= 65193;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺍﻭﺭﻯ = ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎ&= #65197; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﮔ&#= 65198; ﺩﺭ ﻫﺴتی اﻧﺘA= 192;ﺎﺏ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 75;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﻴﺒﻴʌ= 56;ﻴﻢ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺯ&#= 65205; ﮔﻴﺮﻯ اﻭ ﻧﻤﻰ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65251;ﺮﺍﺣل ﻤﺘﺪﺭّج ﺘﺮﺑA= 268;تی هستند ﮐﻪ ﻫﻤ᥽= 8; ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺤﻘﻴﺮ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭ&= #65199;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮ= 5255;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺑﺪﻳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﺤﺪ&= #1617; ﺍﮐثر ﮐﻤﺎﻟﺎA= 173; ﻣﻴﺴﺮ ﻭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; آﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺮﺍ &#= 65219;ﻰ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺭﺍ ﻳ= 5166;ﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= عَزّم ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ&#= 65187;ﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻭﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﻣﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ (ﻳ= ﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑ&= #65166;ﻟﻔﻌﻞ ﻭﺳﭙس ﮐﺮﺍﻣﺎ= 5173; ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺒﺎ&#= 65247;قوّه ﻭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ مورد نظر اله= 740; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻴﺎﻓﺘ&#= 65258; ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ) ﻫﻤﺎﻥ ﺘ= ﻌﻴﻴﻥ ﻮ ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ. ﺣ= ;ﺪﻭﺩ (ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ)= ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﻠﻬﺎ (ﭼﻪ ﺍج&= #1614;لّ ﻤﺮگ ﻨﻬﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = 5165;ﺧﺮﻳﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮک اﻭ ﺍﺳ= 5174;. ﻭﭼﻪ ﺍﺟﻠﻬﺎﻯ هر ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻬ&#= 65248;ﺖ ﺯﻣﺎنی هرﻣﺮ᥶= 7;ﻠﻪ ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯA= 249; ﺑﺮﺍﻯ عبور ﺍʋ= 99; ﺍﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک= 40; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﺭﺯﺍﻕ ﺍﺳﺖ (ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ = ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮیوﻥ ﻭﻳ= 5166; ﺭﺯق هاﻯ ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﻧﻮعی ﻮﺭﻭحی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮ&#= 65235;ﺖ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭ&= #65257; سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻘاء ا= 5267;ﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺮﺯ&#= 1602;ی ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﻭﻳﺎ ﺯ= ﻭﺍل آﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣ&#= 65194;تی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒ= 5166; ﻫﺮ ﻧﻌﻤتی که A= 193;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﻭﺳﭙﺎس ﺑﮑﻨﻨ= 5194; ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﻫﺮ ﮐﺪﺍم اﺯ ﻣﺮﺍ= 5187;ل ﺪﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ = ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘل= 740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی اﻧA= 260;ﺎ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻣﺤﻔﻮ&#= 65223; ﺘﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺘ&= #65166; ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻤﺎﻧﺪ ﻭلی ﻨ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺒﺮﺳﺪ ﺗﻤﺎم ﺤ&#= 65240;ﻮق ﺴﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺁ= 5191;ﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﻣﺤﻔﻮﻅ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک ﻮ&#= 65235;ﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺪتی اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 606; سوم عرشی ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ هر ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪ= 5251;ﺎتی هزﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻧA= 268;ﻮﻯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ&#= 1578;ی ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮA= 193;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺮﻳﻥ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻳﻥ هزﺍ= 5197;ﻫﺎ ﺳﺎل ﺮﺍ ﻣﻨﺘﻈ&#= 65198; ﻣی ﻤﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴل &#= 65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ اکثریّت ﺑﺎ= ﺗﻔﺎق کاﻣﻠﺎﻥ ﻨﻬﺎ= 74;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻫﻤﻴﻥ &#= 65170;ﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺼﻮل ﻨ&#= 65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1606;ی مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= . ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺪﺍﻭ&#= 65173; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺨﻮA= 193; ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; شایستگی ﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ= ﺳﺎﻟکی ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘ&= #65253; ﻴﻜی ﻴﺎ ﭼﻨﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻳﺎ &= #65239;طع اﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﺗﺬ&#= 64400;ﺮ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ﻫﺮﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﻠﮑﻮ&#= 1578;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﻤﺎم اﻳﻥ اﻣﺘﻴﺎﺯA= 165;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﺯ &#= 65193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺭﻭح اﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺤ&#= 65198;ﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻣﺘﻴﺎ&#= 65199;ﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎﺯ ﺩ= ﺭﺳﺎﻟک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 93;ﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺧﻮﺩ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺸ= ﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎﺋم ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ &#= 65261; ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﻌ&= #65212;ﻮم اﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا= 5187;ﺘﻤﺎلی ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ شایسته ﺍﻣﺘ= ;ﻴﺎﺯ های ﻋﻘلی کُل&= #1617;ی ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ و داده های ﺍﻟﻬ= ﻰ ﻭﺑﺮﺍﻯ همیشه= ; ﻭ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ = ﺳﺎل ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﻮ ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑ&= #65260;ﺸتی ﺪﺭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﺎ &= #65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎقی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5251;ﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓ= ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ &= #65169;ﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; فوق بشری ﻭ ﮐﺴ= ;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ رَ= 576;ّ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺘﻔA= 166;ﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭﻫﺮﻳک اﺯ ﻣ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ = ﻭ ﺻﻤد ﺸﺪﻥ ﺪﺭﻳ&#= 1705; ﺨﻠﺴﻪ ﻭﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﻳﮕﺎﻧگی ﻮﺟﻮA= 193; ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﻳﺶ &= #65227;ﻤﻠﺎ ﺩﺭک ﻴک ﻤﺮگ ﻘ= 5170;ل اﺯ ﻣﺮگ ﻤﻴﮑﻨ= 5194;. ﻭﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﻤﺤﺒ&= #65262;ﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&= #65258; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻘﺴﻤﺖ &= #65267;ک عباﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐʌ= 64; ﺑﺎﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل وتجلّ= ی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ الهی ﻤʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻋﺒﺎ= ﺩﺕ بروش ﺟﺪﻳﺪﻭ ʋ= 75;ﻤﺮﮐﺰ ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺗﺎﺯﻩ &= #65261;ﺣتی اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺳﺎ= ;ﻟک ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺸﻴ&= #65236;ﺘگی ﻮ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ = ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻨ= 5260;ﺎﺋﻰ ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﻤ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎﻯ &= #65251;ﺘﻨﻮع اﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺮﺍ &#= 1591;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻔﺖ &= #64404;ﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎدﺍﺕ ﺩﺍﺭ= 5193;. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤ&= #65196;ﻫبی ﻮ آخوندﻫﺎﻫﻴ= ;چ کدﺍم اﺯ ﺍﻳﻥ = 75;ﻧﻮﺍع ﭙﺮﺳﺘﺸﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65192;ﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = ﻧمی ﺸﻨﺎﺳند. ﻭ ﻟﺬ&#= 65165; ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﺪﻧﺒﺎل اﻳﻥ عباﺩﺍﺕ قشری = ﺑﺎﻃل ﻮ ﺷﺮک اﻣﻴﺰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ. = ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻣﺎ ﻗﻀﺎﻯ ا&= #1604;هی اﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﺒﺮﭘﺎئی ﭽﺸم = 75;ﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮﭼ&= #65258; مَشیّت ﺷﺪﻩ ﺩ= ;ﺭ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ (ﺍ&= #64404;ﺮ ﻣﻬﻨﺪس ﺩﺭﻃﺮ= 5185; ﺭﻳﺰﻯ ﺨﻮﺩ تغییرﺍﺕ ﺩﺭ ᥻= 5;ﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #65169;ﺎ عَزّم ﻮﺗﻠﺎﺵ= ; ﻓﮑﺮی ﺭﺍ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﻭﺍﻳﻨک ﻮﻗﺖ ﺗ&#= 65240;ﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﻫ&= #65264; الهی ﻣﻴﺮﺳﺪ. @= 400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ هرﺷﻮق A= 262; ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺪﺭﻃ&#= 65198;ح ﺨﻮﺩ ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭ&= #65175;ﻬﺎئی هست. ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ &#= 65235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮﺍتی ﺘﺤﻘق ﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺵ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﻗﺎﺑل ﻘﻴﺎس ﺑ= 5166;ﮐﺎﺭ ﻣﻬﻨﺪس ﻧﻴﺴﺖ. &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65199;ل مفهوم ﺰﻣﺎﻧﻰ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺬﮐﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﺯ&#= 1604; ﺰﻣﺎنی ﺒﺮ بی A= 192;ﺒﺮﻯ ﻮﻧﺎ ﺍﮔﺎهی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺣﮑﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭ= ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﻄﺮﺣﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65259;ﻴچ ﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺟﺰ&#= 1574;ی ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﮐﺎ&= #65197;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ = ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻣﻮﺯﻯ ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ&= #65259;ﺴﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﺍﺯل ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﺩ. ﻭ ﺁﻧﺮﺍ (ﮐﻥ ﻔﻴ= ;ﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ= ﻨﻴﺰ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ. ﻭﺩﺭﺣﺎل ﺸ&= #65194;ﻥ ﻮﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺍﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴ&#= 65260;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺯﻣ= ﺎﻥ اﺑﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺍﻳ&#= 65253; ﺸﺪﻥ ها ﺍﺩﺍﻣ= 5258; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺁﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺤﻘ&#= 1602; ﺒﻴﺎﺑﺪ ﻫﻤﺎﻥ فرمان (ﮐﻥ ﻔﮑʋ= 66;ﻥ) ﻣﻴﺒﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻗﺪﻳم ازلی ﺼﻮﺭﺕ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣ= ﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﺻل ﺮﻭح ﻔﺮ&#= 65193;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣ&= #65198;ﺑﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ ال= 607;ی ﺪﺭﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ. &= #65261;لی ﺪﺭ ﻫﺴتی ﻴﻚ ﺍ&#= 65203;ﺘثنا ﺩﺭﻋﺪم اﮐﺮﺍA= 257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65194;ﻳﻥ ﻮﻳﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﻫﻤ&#= 1617;ﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﺍﮔﺮﺑﻮﺩ ﻫﺮ &= #65261;ﻗﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺮک &#= 65212;ﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠ&#= 65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴﺦ &= #65187;ﻴﻮﺍنی ﻮﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺮA= 165; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺗﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻟA= 196;ﺍ ﺗﻤﺎمی اﻳﻥ ﺤA= 194;ﻳث ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #64400;ﻪ ﺷﺮحی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﻮﺿ= 5268;ح اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705; سالکان ﺒﺎ ﻭﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﻤﺮﺍﺣل ﻤﺨﺘﻠ= 5234; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭعَزّم ﻮﻏﻴﺮ= ;ﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺣﻬﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺪﻭﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃ بغیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. &= #65261; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﻗ= ﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﻬﻮس ﺧﻮﺩ&#= 65261;ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﺑﺎﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎ&#= 65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺟﺒ&#= 65198;ﺍﻥ ﺨﻮﺩﺳﺮﻯ ﻮﻋﻘ&#= 65168; ﻣﺎﻧﺪگی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺎ= ﻥ که ﺑسلوک الهی ﭙﺮﺩﺍﺧ᥵= 6;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻮ ﺗﻮکُلّ اله= ی هستند ﻭ ﺩﻳﮕ᥷= 8; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮاله®= 0; ﺮﺍﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ= ﺍﻧﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻏ&#= 65268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺟﺒﺮاله®= 0; ﺮﺍ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣﻴ&#= 64345;ﻴﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&= #65268;ﺰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93; ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻮ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) الهی ﻮ = 88;ایستگی ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﻭ &#= 65193;ﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘلی ﻮ ﺭﻭح= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﻫم ﺨ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻳﺪ ﺗ&#= 65252;ﺮﮐﺰو توسل ﺑﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﺗﺎ ﺍﻥ ﺘﺤﻘﻘﻬﺎ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮﮐ&#= 65166;ﻣل ﺤﺴﻴنی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﺩﻭم ﺤَﺴَنی ا= ;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺩ&= #65197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻣﻴﺮﺳ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ = ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮ&= #1605; ﻔﺎﻃمی مادر الهی نوع بشر= 740; ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺗ= ﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﻤﺮﺗﻀﻮﻯ ﻤﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ مجسّم ﻣﺼﻄﻔﻮ= ;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻋﺒ&= #65262;ﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65252;ﻘﺪﻣﺎتی ﭙﻨج ﺘﻥ آل عب= 5; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ طی تکاملی = ﻧﻤﻮﺩﻩ است . و ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺪ&#= 65197; مَشیّت ﺧﺎﺹ ا= لهی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟک هرﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻫﺮ= 5175;ﻤﺮﮐﺰﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻓﻨﺎ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ﺒﺮﺳﺪ. ʌ= 61; ﻟﺬﺍ (ﺍﻗﺎﻣﻪ ﻋﻴﻦ) ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺍﻣﺎﻡ &= #64344;ﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍﺋ&= #65250; ﺑﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﭼﺸ&= #1605; ﺒﻬﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ = 5251;ﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل الهی ﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻫ&= #65198; ﭼﻴﺰﻯ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﺑتدﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺣﺎ&= #65211;ل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻟ= ﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻯ ن&#= 1608;ع بشری ﻭ ﺍﻟّﺎ ʋ= 65;ﻧﺘﻬﺎﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ یک ﺮﻭﺡ ﺗﺎ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ و ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻴﭙ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ هست= 40; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻳک ﺮﻭح اﺯ ﻧﻬ= 5166;ﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻘﺒل ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ &= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺗ= ﺎ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮعی ﺒ= 5208;ﺮﻯ گذﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﭘس = 5165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65268;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ اﻧﻮاع فوق بشری گرچه بیرون از کره زمین ﭘﻴﺶ ﺧﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻫﺮ ﮐﺪﺍم = ﻴک ﺮﺟﻌﺖ ﻧﻮعی ﺒ= 5194;ﻧﻴﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩ= ﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع ﭽﻨﺪ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻭ ﻫﺮ ﺑ= ﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193;ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺭﻭح ﺪﺭﮐﺎﺭ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕﻫﺎ &#= 65175;ﮑﺮﺍﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻧﻴﻮﻯ انواع حقیر ت= 585; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺗﺎ ﺑﺎﺗﮑﺎﻣل غیž= 5; ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65165;ﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی که ﻣﻠﺎﺤﻈﻪ ﻣ= 5268;ﮑﻨﻴﻢ ﮔﺮﻭهی اﺯ ﺍﻓA= 198;ﺍﺩ ﻳک ﻨﻮع ﺒﺒﺎﻟ= 5166; ﺍﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ = ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮعی ﻮ ﮐﺮﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺳﻌﺎﺩ&#= 65175;ﻤﻨﺪﺍﻥ هستند. ﻭلی ﺒر= َبّرخی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻓ&#= 65198;ﺍﺩ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺎﻟﺎ= 5175;ﺮ ﭘﺎﺋﻴﻥ اﻣﺪﻩ &#= 65261; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺘﻨ&#= 65260;ﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴ= 5198; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺣ= ﻴﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﻭﺭﻩ ﻗ&= #65170;لی اﻧﺴﺎنی ﺨﻮﺩ A= 169;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﻭ ﺭﻧج ﻤﻴﺒﺮﺩ &= #65261;ﻟﻰ ﻧﻄﻔﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی که ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﺍ&#= 65255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎ ﻭضع ﺒﻬﺘﺮ= 5263; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺍﻣﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺟ= ﺪﻳﺪ ﻭﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺧﻮش ﺒﺨﺖ ﻣ&= #65268;ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65255;ﻴﮑﻪ ﺯﻧﺪﺍنی ﻨﻴﺴA= 174; ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯﺍ= 5193;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻧﺴ&#= 65166;نی که ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑﻴﺎﺩ ﺍ&= #65267;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺭﻧج ﻤﻴﺒﺮﺩ. = ﻭ ﺍﺯ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺍﺯ&= #65165;ﺩﻯ که ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ &= #65193;ﺭ ﺣﺪﻳثهاﻯ ﭙﻴʌ= 08;ﻴﻦ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﻣﻔﻬﻮ&= #1605; ﻤﺨﺘﻠﻒ مَشیّ= ;ت ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭکُل¡= 7;ی ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬم هس= 78;ند ﻣﺎﻧﻨﺪ مَشیّ= ;ت ﻭ ﻗﻀﺎ ﻭ ﺍﻣﻀﺎ= ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﺘﺎ&= #65167; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗ= َﺪَﺭ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﻧﻈ&= #65166;ﻳﺮ ﺍﻥ ﮐﻪ ﻫﻤگی آ= 5255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮم اﻧ= 5204;ﺎنی ﺸﺒﻴﻪ ﺑﻬم هس= 78;ند. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65253; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﻧﻬﺎ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷتی اﺯﻟﻰ ﭼﻪ ﻣﺮﺍ&#= 65187;لی ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻤﺨA= 176;ﻠﻒ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺳﺎﻟک اﺣﺴﺎس A= 165;ﺭﺍﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦﻳ= 5228;نی ﺸقّ ﺴﻮﻡ ﺑﻴﻥ &#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻳﺎ = ﻫﻤﺎﻥ عاﻣل ﻤﺸﺘﺮک ʋ= 84;ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ = ﺩﺭﺳﺎﻟک ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻤک ﺒﺘﺤﻘق ﻨﻈﺮ ا= 604;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻋﺪم &= #65204;ﻠﻮﻙ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺰﺍﺣ&#= 65252;ﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺑﺎﻋث ﻋﺬﺍﺏ ﻣ&#= 64401;ﺮﺭ جَهَنّمی کاA= 197;ﻣﺎﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ذات ﺭﻭ= 81; و ژنتی ک روح ا&= #65255;ﺴﺎنی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1655 - ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ118ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻥّ اﺭﻭﺍح اﻟﻘﺪﺭیّة ﻳُ= ;ﻌﺮﺿﻮﻥ علیّ اﻟﻨﺎﺭ ᥻= 1;ﺪﻭّﺍ ﻭ ﻋﺸﻴّﺎ ﺣتی = 5176;ﻘﻮم اﻟﺴﺎعة ﻓﺎﺫʋ= 65; ﻗﺎﻣﺖ ﺍﻟﺴﺎعَ ﻋُﺬʋ= 69;ﻮﺍ مع ﺃﻫل اﻟﻨﺎʋ= 97; ﺑﺄﻟﻮﺍﻥ اﻟﻌﺬﺍﺏ ﻓﻴﻘ= 5262;ﻟﻮﻥ ﻴﺎ ﺭﺑّﻨﺎ ﻋﺬ&#= 65169;ﺘﻨﺎ ﺧﺎصّة ﻭ ﺗﻌﺬA= 169;ﻨﺎ ﻋﺎمّة ﻓﻴُﺮ᥷= 3;ّ ﻋﻠﻴﻬم ﺬﻭﻗﻮ= 5165; ﻣسّ ﺳَﻘَﺮ ﺍʌ= 55;ّﺎ کُلّ شیئ ٴﺨﻠ&= #65240;ﻨﺎﻩ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ کس= 75;ﻧﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪﺭﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ج&= #1614;هَنّم هرﺻﺒح ﻮ شامی= ﺪﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺍﺗﺶ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ &= #65261;ﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﻴﺎم ﺪ&#= 65203;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴ= ;ﺎﻋﺖ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻫل ﺠﻬ&#= 65256;م همگی ﺮﻧگ عذﺍ= ﺏ ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ (ر&= #1614;بّ ﻣﺎ) ﻣﺎ ﺭﺍ ﻋﺬﺍ= ;ﺏ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻯ ﻭﺍﻳﻨک عذاﺏ ʌ= 27;ﻤﻮﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻰ. ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﺎسخ = 5194;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽ&= #65208;ﻴﺪ (ﻧﻔﻮﺫ) ﺳَﻘَﺮ &= #65183;ﻬﻨﻢ ویژه ﺭﺍ. ﺯﻳﺮA= 165; ﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ= ﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗَﺪَA= 197; ﻭﻣﻘﺪﺍﺭ آفر®= 0;دهﺍﻳﻢ. (ﻗَﺪَﺭ) ﺍﻧﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ = ﺘﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; هر ﮐﺎﺭﻯ که ﺧA= 262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻗﺪ&= #65197; ﺩﻭم اﺯ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻭﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ث= 575;ﻳﺴﺘگ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی تلف شده = ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ هرA= 175;ﻮﻟﺪ می ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﻨﻮﻋ= 5264; ﺗﺎ شاید ﮐﺮﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﻠﻮﻙ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﺪ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻭح ﺪ&#= 65197; ﺟﺴم بشری ﺒﺎ᥾= 7;ﺪ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﺒʄ= 01;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; همین ﺪﻧﻴﺎﻯ ʌ= 12;ﻮﺭﺕ نوع بشری اﻣﺪ&= #65257; ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭلی آ= 5255;ﺎﻥ ﺒﺮﺧﻠﺎﻑ ﻋﻬﺪ &= #65165;ﻟﺴﺖ ﻗﺒلی ﻮ ﻓﻄﺮﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺴﻠﻮک الهی ᥾= 2; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻤﺮﺑﻴﺎﻥال = 7;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﮕﺮﻓﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﻠﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ = ﻭ ﺍﺳﺘﻬﻠﺎک ﻮﺍ= 5175;ﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5169;ﺎﻟﻔﻌل در جسم و ذهن روان ﻨﻴﺰ ﺑﺠʋ= 66;ﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﭙ= 5198;ﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.و ﺩﻭﭼﺎﺭ شایست= ;گی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح گرﺩﻳﺪﻧʋ= 94;. ﮐﻪ ﭘسﺍﺯ ﻣﺮگ &#= 65194;ﺭجَهَنّم ﺴﻮﻡ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺭﻭح ﺒﺪﻭﻥ ﺠﺴ&#= 1605; و تن در ﻤﺠﺎﻭʋ= 97;ت کُرِه ﺯﻣﻴﻥ ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮ= ﺭﺷﻴﺪ ﺑﺸﺪﺕ ﺭﻧج ﻤﻴ&#= 65170;ﺮﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﺍﺗﺶ &= #65261; ﻧﻮﺭﻯ ﺣتی اﮔA= 198; ﻧﻮﺭ ﺷمعی ﺒﺎA= 207;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ می ﺴ&#= 65262;ﺯﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟس ﺍ&= #65187;ﻀﺎﺭ ﺍﺭﻭﺍح اﻳﻥ ﻨ= 5262;ﺭ ﺷﻤﻊ ﻣﺎنع اﺯ = 5187;ﻀﻮﺭﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺑﺎﻧ&= #65262;ﺭ ﻓﺴﻔﺮ ﮐﻪ ﺳﺮﺩ = ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ &= #65165;ﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65197;ﻭﺡ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ آنها ﺒﺮﺍﻯ ﺠʌ= 60;ﻨم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍنی ﻮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎ&= #65253; ﻭ ﻳﺎ ﺣتی ﺪﺭ ﻓ&= #65204;خ و گندیدگی گی= 575;ﻫﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺭسخ ﺠﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ زمان های ﺍﻳﻥ ﺮﻧج A= 204;ﻮﺯﺵ ﺭﻭﺡ ﺑﺪﻭﻥ ﭙﻮ&= #65207;ﺶ تن ﺩﺭﺟﻬﻨﻢ ﺳ= 5262;م ﻤﻠﮑﻮتی ﺷﺨﺼA= 166; ﻭﻓﻄﺮﺗﺎ ﺣﺎﺿ&#= 65198; ﺑﺎﻳﻥ ﻤﺴخ هن= 75; گرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺳﺮ ﺍ&= #65199; ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭ&#= 65263; ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5268;ﺎﻭﺭﺩ. ﻭ ﺭﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ا&= #65235;ﺘﺎﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺎم &#= 65262; ﺳﺮﭘﺎ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ = ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻴﺎﻥ ﺒﺪﺗ&#= 65198; ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ= ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌس ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻰ ﻳﺎ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺩﻭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺭﺍﺯ &= #65165;ﻧﻮﺍع ﺮﺍ طی ﻨﻤﺎﻳﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺑنوع بشری= ﺒﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک &= #65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65197;ﻭﺍح که ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪ= 5197;ﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65198;ﮐشی ﻮﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ&= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨمی ﺸﻮﻧﺪ ( ﻣﻨﻈﻮﺭ= ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی هستند = ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ هَوَس ﺧﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭش هاﻯ &#= 65252;ﻘﺒﻮل اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ اله= 40; ﻤرَبّی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﻋث ﻓﺮﻳﺐ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ جَ= 607;َنّم ﺴﻮم ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65194;ﺍم ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺸﺐ ﻭ= ﺭﻭﺯ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﻴ&= #65194; ﺍﺷﻌﻪ ﻣﺮگ با= 85; رادیوایشن ﺍ= 5199; ﺻﺒح ﺘﺎ شام دارند ﻭ ﺷﺐ ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳکی اﺭﺍ = 5; نمی گیرند ﺗﺎ&= #65197;ﻳکی ﻮ ﺗﺨﻴﻠﺎﺕ ﻭﺗ&= #65198;س ﺧﻮﺩ جَهَنّم اﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ اﺳﺖ .(ﻏُﺪﻭّ ﻭ &= #65227;َﺸﻰّ) ﺻﺒح ﻮﺷﺐ ﮐﻪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺮﻭﺯ ﻭﺷﺐ ﺩﻧﻴ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ (ﺳﺎﻋﺖ) ﺍﻧﻬﺎ ﻗ= ;ﻴﺎم کنذ ﻳﻌنی ﻘﻴᥴ= 6;م ﺴﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ ﺪﺭ&= #1580;َهَنّم ﭽﻬﺎﺭم نسخ ومسخ ﺨﻮﺩ ﺑﺠʌ= 60;ﺎﻥ ﻤﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ.&= #65261; ﺍﻳﻥ عذﺍﺏ ﺧﺎ= 5209; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﭙس ﺍﺯ A= 251;ﺮﮒ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﮐ= ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻓﻮﺭﺍ &= #65169;ﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮ &= #65251;ﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ عاصی ﺒﺮ ﺍﻣﺮ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺭجَهَ&#= 1606;ّم ﺴﻮم ﺨﻮﺩ ﻣﺪت= 740; که ﺑﺮﺍﻯ اﺭﻭA= 165;ح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻄﻮ&#= 65247;ﺎﻧﻰ ﻭ ﺭﻧج آﻭﺭ ﺍﺳ&#= 65174; ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﺗﺎ = ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺩﺭ جَه¡= 4;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﻭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ عذﺍﺏ ﻋ&#= 65166;م ﺪﺭجَهَنّم ﭽ&= #65260;ﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻴﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5262;ﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻗﺎﺑل ﺘ&#= 65188;ﻤل هستند. ﻭﭼﻮﻥ ʋ= 70;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5203;ﻴﺪﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳشی اﻟﻬﻰ ﻭﻓﺘﻨﻪ &#= 65261;ﺑﻠﺎیای سلوکی نیز ﺗﻤ&= #65166;م ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺴﺎﻟک اﻳﻥ عذʋ= 65;ﺑﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﻮ تقویت ﺻﺒﺮ ﻭ ʋ= 65;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺻﺪق ﺘﻌﻬﺪ ﺍﻧ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﻴﺎم &#= 65240;ﺎﺋم ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم &= #65170;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻃﻮل ﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭ = ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻄﺮ&#= 65267;ﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳﻢ ﺑﺎﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ هر ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ گرﻓA= 176;ﺎﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ = ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺪﺭ جَهَنّم ﭽ= ﻬﺎﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺟﻬﻨﻤﻴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﻋﺬﺍﺏ &#= 65193;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺼﻮﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﻨﻮعی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; ﻮ ﮔﻴﺎهی ﻮ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ = ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺪﺭ ﻧﺴخ ﺒﺪﺗﺮ&#= 1601;صل ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65235;ﺼﻮل اﺑﺘﺪﺍئی ﻮ ﺣA= 208;ﻴﺎﻧﻪ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﻳﻥ اﺭﻭﺍح گِلِه = ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭلی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔ= 5236;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ (ﻣَسّ ) ﻭﭼﺸﻴﺪ&#= 65253; ﺮﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ = ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺭ&= #65261;حی ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﺗﺮ ﺍﺯﻋﺬﺍﺏ ﻓﮑﺮ&#= 65263; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻌﺬﺍ&= #65167; ﻣﺎﺩﻯ ﺘﻥ قاب= 04; درمان ﺨﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺣﻮﺍ&= #65193;ث ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ = ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭطی کنند. ﮐﻪ ʋ= 75;ﮑﺎﻣل ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻃﺒ&= #65268;ﻌﻰ ﻳک ﺴﻠﺴﻠﻪ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺍﺯ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﻣﺘﺪﺭۀج ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭ= ﺡ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﺳ= ﺘثنائی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭس ﻋﺒﺮ&#= 1578;ی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍ&#= 65173; ﺑﺎﻃل شرک آمیز ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 65268;ﻌﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﺴﻠﻪ &= #65193;ﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺘ= 5262;ﺍﻟﻰ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑ&= #65268;ﺸﻤﺎﺭ ﻣﺘتالی ﺮﺍ ﺩʋ= 65;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺍﻧﺮﺍ ﭼﺮخ ﻔﻠک ﻮ ﭼﺮ&#= 1582; ﺴﺎﻣﺴﺎﺭﺍ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻣA= 166;ﻫﺎﻯ ﻤﺴﻠﺴل ﻮ ﻣﺘﻮ&#= 65165;لی ﺪﺭصورتهای نوعی ﻤﺨﺘﻠﻒ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮐﻪ = ﺑنوع بشری ﺮﺳﻴﺪﻧ᥷= 4; ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک الهی ﺘᥴ= 6; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. قیام (ﺳﺎﻋﺖ) ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻣﺮ= 711; اﺳﺖ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک ﻮﻗﺖ ﺷﻬﻮﺩ شش= 605; ﻗﺎﺋم در ولای= ت محمدی ﻮ ﺑﺮﺍ᥾= 3; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199; ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; الهی ﺪﺭ ﺻﺤﻨʌ= 58; ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻘﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﻋﺖ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮﺳﻘA= 262;ﻃ ﺒﺮﻭﻯ ﺰﻣﻴﻦ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭﻓﻴﻠ&= #65252;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭﻗ&= #65268;ﺎم ﻮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻗﻴﺎم ﺪﺭﻣﺤﺸ= 5198; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #65262; ﺗﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺸﺎﻳA= 204;ﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺪﻧA= 268;ﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﭘﺎ ﺑﺎﻳ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻤ&#= 65166;ﺩﺭ ﺑﺪﻭند ﻭﺍﻟّʋ= 66; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺩﺭﻳﺪگی ﻮ ﺗﮑ= 5198;ﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . (ﻋﺬﺍ= ;ﺏ) ﻳﻌنی ﻨﺎﮔﻮﺍA= 197;ﺍئی ﺰﻧﺪگی ﺪﺭ ﺻﻮ= 5197;ﺗﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﻋ&= #64401;س (ﻋَﺬﺏ) ﻭﮔﻮﺍﺭ&= #65165;ئی ﻮﮐﺎم ﺮﻭﺍئی A= 262; ﺧﻮشی ﺪﻳﺪﻥ ا= 87;ت.(ﻣَسّ) ﺑﻌﮑس ﺣِسّ ﻳʋ= 66; ﻟَﻤس ﮐﻪ ﻟمس ﺑﭽﺸﻢ &#= 65261;ﺣس ﺑﺤﻮﺍس اﺳﺖ ﻭ= 604;ی ﻤسّ ﺑﺮﻭح ﻮ ﺭ= 5261;ﺍﻥ در رنج ﻤﺘﺼل ᥽= 2;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭجَهَنّم ها &#= 65197;ﻧج ژنتیک ﺮﻭحی ﺪ= ﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﺳ&= #65198;ﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﺍﺣﻮﺍل= 740; ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺭﻭ&= #65165;نی اﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺍﻣﻮﺯﺵ ﻃﺒﻴﻌ&#= 65264; ﺑﺠﺎﻯ اﻧﭽﻪ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﻮﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮ&#= 65199;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻗَﺪَﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺪﺭﺣ&#= 65194;ﻳث ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻮ ﺍﺣ&= #65204;ﺎس ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ مت= 593;بّد ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭل= 740; ﻘَﺪَﺭ ﺩﻭﻡ ﺳ= 5198;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺒﺎ ﻗﺪﺭʋ= 73; الهی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ عاقل اﺳﺖ. ﻓﻠʌ= 04;ﻔﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&= #65198;ﻳﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65169;ﺤثی ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1656- ʋ= 65;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ118 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺃﻧﺰل ا᥼= 7;ﻠﻪ <b= >ﻫﺬﻩ ﺍ&#= 65247;ﺂﻳﺎﺕ ﺍﻟّﺎ فی اﻟﻘʋ= 94;ﺭیّة ﺍﻥ اﻟﻤﺠﺮﻣﻴﻥ ف= 740; ﻀﻠﺎﻝ ﻭﺳَﻌَA= 198; ﻳﻮم ﻴُﺴﺤﺒﻮA= 253; فی اﻟﻨﺎﺭﻋلی= ; ﻮﺟﻮﻫﻬﻢ ﺫﻭﻗﻮﺍ ﻣسِ ﺳ= 5240;ﺮ ﺍﻧّﺎ کُلّ شی= ئ ﺧﻠﻘﻨﺎﻩ ﺑﻘﺪ&#= 65197; ﺍﻳ&#= 65253; اﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍنی A= 194;ﺭ حَقّ ﻘﺪﺭﻳﻪ ʌ= 55;ﺎﺯل ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘ&= #65194; ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; (ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻗَﺪ&= #1614;ﺭﻯ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ. ﻳکی ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ = 5192;ﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻥ= ﻮ ﺫﻫﻥ اﺣﺴﺎس ﻣ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﺧﺒﺮﻯ اﺯﺗﺤ= 5252;ﻴل ﻮﺑﺮﺩﮔﻰ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯ نفس و ﻧﺎﺧﻮﺩ A= 165;ﮔﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺣتی ه= 83;ﻑ ﻏﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اA= 267;ﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭ&= #65193; ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; توحّش ﻭﺟﻬﺎﻟ= ;ﺖ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺳﺖ. ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩ&= #65197;ک ﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻭ&= #65249; ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪ&= #65267;ث ﺑﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤذﻫبی هستند&#= 64400;ﻪﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #65247;ﻰ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی اﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮ= 705;ی ﻮﺗﺴﻠﻴم ﻮﺗﻮ= 5203;ل ﻮﺍﻟﮕﻮ ﮔﻴﺮﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺬﺍﻫ&#= 65168; ﺍﺳﻠﺎمی اﺯ ﻧA= 224;ﺮ قُرآن ﻮ ﭘﻴﺎ᥽= 1;ﺒﺮ ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻋﻠﻰ ﻭﺿعی ﺒﺪ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻤﺴ&= #65248;ﻤﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ اصل ﻭﻟﺎﻳﺖعل= ;یّ هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻓﻌلی = 5188;ﻘﺎﻧﻴﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ&= #65241; ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﺑ&= #65198;ﺩ الهی اﻧﺮﺍ ﺑ᥷= 4;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭلی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ = 5208;ﻴﻌﻪ ﮐﻪ ﺩﺭک ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﺎﻣ&= #65166;ﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻬم اﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺎﻣﺎ&#= 65253; ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﺤﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪﺍﻯ الهی هستند. ﻭ = ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺸیع= 40; ﺪﻧﺒﺎل عقاﻳﺪ ﻣُﺮﺩᤨ= 4;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣت&= #1740; اﮔﺮ ﻣُﺮﺩﮔﺎA= 253; اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﻴ&= #65174; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻥ عباﺩﺍﺕ A= 261; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻣ&#= 65240;ﺒﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻘﻮ= 04; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺩ&= #65197; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ = ﺑﺎﺷﻨﺪ همچنان ﺩﺭ ﻗﻌ= ;ﺮ جَهَنّم ﻤﻴﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺒﺎﺩت= 740; ﻤﻘﺒﻮل اﻟﻬﻰ = 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻭﻋﺸق ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻣﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ عباﺩA= 173; ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺣ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻮ ﻭﺣشی ﺒﺸﻮﺩ &#= 65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﺤﻠﻴ&#= 65258; ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65165;ﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ شایست= ;ه تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 65;ﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ ﺗﻮﺳّل A= 262; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺟ&#= 1617;ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎ ﺗﻮﺳل ﺒﺎﺧ&#= 65262;ﻧﺪﻫﺎﻯﻔﺎﺳʋ= 94; ﻏﻴﺮالهی ﻮﻏ᥾= 8;ﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ = ﻤﺎﻣﻮﺭﻳتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65197;ﺯﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﻨفی ﻤﻴﮑﻨﻨA= 194;. ﻭ ﺷﺮﻙ ﺑﺠﺎﻯ ثوﺍﺏ جَمع آﻭ= ﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺳل ﺒﻤُﺮﺩ@= 404;ﺎﻥ ﻤﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩ ﻟﺰ&= #65261;می ﻨﺪﺍﺷﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎئی ﺮﺍ ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ &= #65235;ﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻬﻤﺎﻥ اﺩم ﻮ ﻧﻮح ﻤﻴ= 5208;ﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺗﻘﻠ&#= 65268;ﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭلی اﻧA= 204;ﺎﻥ ﺪﺭﺣﺎات کاﻣل= ; ﺪﺭ ﻓﺼﻮل ﻨﻮعی ﺒA= 260;ﺘﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﺮﺑﻴ&#= 65166;ﻥ ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ = ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﻘﻮل &#= 64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗ&= #65170;لی الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻫʌ= 04;ﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﺩﺭﻋﻘل ﻮ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭﭼﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻘرّﺐ ﺑﻴ= 5208;ﺘ ﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&#= 65255;ﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻨﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 9;ﻮﺩﻥ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﺠﺮﻣ&#= 65166;ﻥ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍ&#= 65253; ﻳﻌنی گاﺭﻣﻪ ʌ= 07;ﺪنی ﻮﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺪA= 197;ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ هستند. ʌ= 61; شایسته ﺍﺗﺶ جَهَنّم = ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&= #65204;ﻮﻯ اﺗﺶ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣ&#= 65268;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ&= #65165;ﺗﺶ ﻣﻴﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65169;ﭽﺸﻴﺪ ﺭﻧج آﺗﺶ ﻭ ﺳَ= 5240;َﺮ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺮﺍ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﻓﺮﻳﺪﻳم ﺒﺎ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭﭘ&= #65268;ﺮﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻫﺪ&= #1601;ی ﺒﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65252;ﺠﺪﺩ ﺩﺭ حَقّ آﻧﻬᥴ= 6; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺘﺨﺎ= 5167; ﻭ ﺩﺍﺩﻥ کرﺍﻣ= 5166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ﻋﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﺑﺎﻳﻥ هدﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ &#= 65169;ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮﻃﺒیعی = ﻮ ﻓﻄﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺗﺎ حدّ ﺍﻣﮑ= 5166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; اﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ &= #65169;ﺮﻭﺩ. (ﻣﺠﺮﻡ) ﺟﻨﺎﻳﺖ= ﮐﺎﺭ ﻭﺧﻄﺎﮐﺎﺭ ﻭﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﭘﻴﺸﻪ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #65248;ﻔﻈ هندﻯ ﻮ ﺍﺩﻳﺎA= 253; ﻘﺪﻳﻤﺘﺮ ﺩﺭ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎنی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮم ﻘ&= #65198;ﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷتی ﺪﺭ ﺍ= 5211;ﻞ ﺑﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳ&= #64405;ﺮ ﺩﺭ ﻳﻤﻥ ﺒﺎ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺍﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193;ﻧﺪ. ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﻨ&= #65194;ﻯ ﺠُﺮم ﻴﺎ ﮔﻮﺭ= 605; ﻮ ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﮐﺎ= ﺭﻣﺎ ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65175;ﺎﻋﻴﻥ هماﻥ گناﻫﺎﻥ= ﺒﺮ ﺳﺮﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻫﻤﺎﻥ = ﺍﻟﺴﻥ ﺒﺎﻟﺴﻥّ ﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﻭ قُرآن ﻭ ﻣﺠʋ= 66;ﺯﺍﺕ ﺑﺎﻟﻤثل عاﺩ᥼= 7;ﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻣﺎﺋ&= #65268;ﺎﻥ ﺪﺭ قُرآن ﻤﺠ᥷= 8;ﻣﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻫﻤ᥾= 8;ﺸﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺰ&= #65261;م ﺮﻓﺘﻥ ﻮﺳﻘﻮﻃ &= #65194;ﺭ جَهَنّم جها= 06; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭجَهَنّم هم= 575;ﻥ ﺠﻬﺎﻧﻮم ﻴﻮﻧ= 5166;نی ﻮﺟﻬﺎﻥ ﻔﺎﺭس= 740; دری اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩ= 5197; ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﮑﺎﺭ &= #65169;ﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ قُر= 570;ن ﺠﻬﻨم ﻮﺟﺤﻴم = 5208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ جَه= 614;نّم ﺠﻬﺎﻥ ﺳﻮﺯﺵ ﺍ&= #65199;ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭﺍﺗﺶ ﻭ ﻧﻴﺰﺳ&= #65262;ﺯﺵ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﺣﺴﺮ&= #65175;ﻬﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65255;ﺪگی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺳﺨ= 5174; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺭﻭﺍح = ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ عذﺍﺑﻬﺎ ﻣﻴﮕA= 198;ﺩﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺧ&= #65166;ﻃﺮﻩﺍﻯ اﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65261;ﻧﺠﺎﺕ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &= #65183;ﺒﺮﻭﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮ= م اﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭﺳﭙ= 587; ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎ&= #65197;م ﺮﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧ&= #65268;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ ﺗ= ﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻞ ﻭ تمدّن = 5;ﻧﻬﺎ ﺧﻴلی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &#= 65175;ﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘل ﻨﻮع اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺒﺎﻧﻮع قبلی ᥽= 2;ﻴﻤﻮﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺿِﺎ&= #65245;) ﮔﻤﺮﺍهی ﺒﺮﺍA= 263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺑﺨﺎ&#= 65219;ﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ و نفس پرستی ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ;ﺎﻥ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮ = 5251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی اﺳﺖ ﮔﺮᤦ= 0;ﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭﺻﺪ&#= 65239;ﺎﺕ ﻭﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﻓﺪ&= #65165;ﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺟﻨگ هاﻯ ﻤ= 5196;ﻫبی ﻮ ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ ﺷﺪ&= #65267;ﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺟﺰ ﺷﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺎﺋل ا= 5247;ﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﻨﺪﺍﺷﺘﻨ= 5194; ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﻭ&= #65169;ﺖ ﭘﺮﺳتی ﺮﺍ ﺩﺭ &#= 1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐ= ﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺎ ﺍ= 5267;ﻥ آخوندﻫﺎ نیز &= #65165;ﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴA= 194;ﻯ ﻮ ﺩفع ﺸﺮک هم A= 169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺨُﺮّﻩ و قرّه ای ﺸﻬﻮﺩ= ;ﻯ ﻭﺑﺨﺸﻮﺩگی اʋ= 99; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺗﻮﺳل ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻭﻧﻪ ﺣتی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺒح&#= 1614;قّ ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩتی بقول پیامبر = 5170;ﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻟﺎ نم= 740; ﺮﻭﺩ. ﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐ= ﻪ ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻮ &= #65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺍﺳﻄ= 5258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﮐﺰ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ که ا= 04;هی هستی ﻭلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. (ﺳَﻘَ&#= 65198;) ﻭ ﺳَﻌﻴﺮ ﺍﺗﺶ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﺗﺶ ﺳ&= #65262;ﺧﺘﻥ ﺪﺭ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭ&= #65207;ﻴﺪ ﺩﺭ جَهَنّم ﺴ= ﻮﻡ ﻭجَهَنّم ﺤﺴ&= #65198;ﺗﻬﺎﻯ ﺮﻭحی ﻤﺴخ ﺸﺪA= 257; ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65165;ﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭼﻪ ﺍ= ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﻣﻘﺎمی نوعی= ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ&= #65219;ﻠﺴم ﺤﻘﺎﺭﺕ ﺍﺳﻴﺮ &= #65261;ﮐم عقل و ﮐﻮﺭدل ᥾= 1; ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﻣسّ ﺳﻘﺮ) ﻧﻔﻮ&= #65195; ﻭ ﺭﻧج ﺪﺭ ﺭﻭح &= #65262; ﺭﻭﺍﻥ ﺪﺭ جَه= 14;نّم ﺴﻘﺮ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ = ﻭﮐﻮﭼکی ﻮﺻغیر ﺑﻮﺩﻥ A= 193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﻮA= 193;ﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﻗَﺪَﺭﻣﺬﮐA= 262;ﺭ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥻= 5;ﺮﺍﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻧﻴ&= #65200; ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﺋﻴﮑ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ &= #65235;ﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮعی یا ﻫA= 198; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ کن= 08;نی ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﮐﺎ= ﺭسلوک الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66; ﻣیدﻫﻨﺪ. (ﻳُﺴﺤﺒﻮﻥ عل= 40;ّ ﻮﺟﻮﻫﻬﻢ) ﮐﻪ ﺑ= ﺮﻭﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺸﻴﺪﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﻘﻬﻘﺮﺍ = 5262;ﻋﻘﺐ روی ﺪﺭﺻﻮﺭﺕ A= 255;ﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺴﺦ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ کشیده ﺷﺪﻥ اﺯ= ; ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ&= #65204;خ آﻣﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻗﺪﺭﻳﻪ) ﮐﺴﺎن&= #1740; هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻘشی ﻘ= 5166;ﺋﻞ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65197;ﺍ ﻓﺮﺿﺎ ﻗﺒﻮل ﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65256;ﻈﻮﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻏﻴﺮ&#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; هَوَس ﺧﻮﺩ ﻳᥴ= 6; هَوَس آخوندﻯ عباﺩ&#= 65173; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﻮﺍقعی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍ&= #65251;ﺎﻣﺎﻥ ﻘﺒلی ﻮ ﻓﻌلی A= 256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣتی گناﻫﺎﻥ اﺣﺘﻤﺎلی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍ&= #65199; ﺑﺮخی گناﻫﺎﻥ= ; ﺪﺭ ﺣﺪﻳث ها ﺍﻣﺪA= 257; ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒﻴﺪﺍ&#= 65197;ﻯ ﻮﺟﺪﺍﻥ ﻮﻋﻘل &#= 65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺠ&= #65170;ﺮﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻋﺪم &#= 65204;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺘﺮﺳﺪ. = عباﺩﻯ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﻭﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ چون دین ورزان غیر سلوکی ﻣﻘﺒﻮل= ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻗﺸﺮﻳ= ﻮﻥ ﺒﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﻠﺴﻔ&= #65258;ﻫﺎ ﻭعقیده آخون= 583;ﻫﺎ ﻭیا ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐ= 5258; ﻧﺘﻴﺠﻪ هَوَس= ;هاﻯ ﻧﻔس ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻭ &= #64344;ُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ اﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺼﻮﺭ ﻭ= ﮐﻮﺗﺎهی ﻮﻏﻔﻠﺖ ﺩﺭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ عباﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺑA= 170;ﻴﻨﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﻴﮕﻨﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻤﺮﻧﺪ. ﻭش&#= 1575;ید نیز ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ش= 75;یسته ثوﺍبی هم ﺒﺪﺍ= ;ﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﻨف ع &#= 1582;ودشان ﺒﻮﺩ ﺟﺒﺮﻯ ﻬﺴ&= #65176;ﺘﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻣﻨﺎ&= #65203;ﺐ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧ&= #65166;ﻯ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺼﺮﻑ ﻗ= ﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻣA= 268;ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﮔﺎ&#= 1607;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ اله®= 0; اﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ (ﺩﺍ= ﻧﺎئی ﺘﻮﺍﻧﺎﺋﻰ) ﺍﺳ&= #65174; ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮ ﺩﺍﻧﺎ ﺟﻮ&= #65165;ﻥ ﻮﺑﺮﻧﺎ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1657 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174; (ﺝ۵ﺹ118 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎ= ﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ</= span>: <= b>ﺼﻨﻔﺎﻥ ﻤﻥ = 75;ﻣّﺘﻰ ﻟﻴس ﻟﻬمﺎ فی = 75;ﻟﺎﺳﻠﺎم ﻨﺼﻴﺐ ﺍﻟﻤﺮﺟ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻘَﺪَﺭی¡= 7;ة ﺩﻭ ﮔﺮﻭA= 257; ﺍﺯ ﺍﻣّﺖ ﻣﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎم &= #64381;ﻴﺰﻯ ﻨﺼﻴبی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ( ﺍﺯ ﺳﻠ᥾= 2;ک و عبادات ﻧﺼﻴ= بی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﮔﺮ &= #64400;ﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻳک گرﻭﻩ ﻣﺮﺟA= 164;ﻪ ﻭ ﻳﮑﻰ ﮔﺮﻭﻩ ﻗ= ﺪﺭﻳﻪ. ( ﮔﺮﻭهی که ﮐﺎ= 5197; ﺳﻠﻮک ﻮ ﻭﻇﺎﻳ&#= 65234; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺑﻔﺮﺩﺍ ﻫﺎ ﻣﻮ&= #64400;ﻮ می کنند و یا ﻭ= ﮔﺮﻭﻫﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ) = (ﺍﻣّﺖ) یعنی ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻮﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ مُ= 583;ّعی سلوک الهی هس= 578;ند ﻭ ﭘﻴﻤﺎنی هم A= 170;ﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣلی ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧ&= #65166; ﺩﺭﺳتی ﺪﺍﺭﻧA= 194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻭﻇﻴﻔ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﻔﺮﺩﺍ ﻫﺎﻯ لب اﻧﺘﻬﺎ ﻣﻮ@= 400;ﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯﭘ&= #65268;ﺮ الهی ﺪﺳﺘﻮﺭ᥽= 5;ﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ و توسّل ﺍﻭﻋﻤ= ;ل ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﻧﺘ= 5166;ﻳج ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﻨﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺣتی ﻀﻤﻥ ﻤﺴﻠ= 5252;ﺎﻧﺎﻥ وﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤ= 5252;ﺪﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = (ﻣﺮﺟﺌﻪ) ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ ﻣﻮ&#= 64400;ﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻧ&= #65194;گی نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻥ ﻘَﺪَﺭﻯ که ﮐʌ= 52;ﺘﺮ ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ تَ= 602;رُّب ﺩﺍﺭند ﻭﺑﺎﻳA= 194; ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺮ ﺣﺬ&= #65197; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻮﻓقیت®= 0; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺮ&= #65175;ﺮ ﺷﺮﻭع کرﺩﻧﺪ A= 255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺨﻮبی ﻮ ﺗﺎ ﺁ&#= 65191;ﺮ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭﮔﺎه&#= 1740; ﺪﻳﺮ ﮐﺮﺩﻩﻫﺎ &= #65175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻣﻮﻓ&= #1602; ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺟﺒﺮﺍﻥازکی= ;ه روان اﻥ ﻤﺸﮑ᥼= 6; ﺗﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻧﺎ= ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺮ ﺷﺪﻩ اندو A= 211;ﺒﺮ ﻭﻋﺸق ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭﺗﺤﻤّل ﺰﺣﻤA= 166;ﺕ سلوک الهی ﺭﺍ = ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫ= م اﮐﻨﻮﻥ ﺒﺎ ﻟﺬ&#= 65173; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭتمر¡= 7;د ﻃﻮﻟﺎنی ﺘﺮ ﺟ= 5200; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ = ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺒﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧدا= 85;ند. ﻭ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﻴ= ﺰ ﻭﻗﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺘ= ﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔ= ﺮﻭﻩ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﻳﺎ ﮐﺴ&= #65166;ﻧﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻧ&= #65240;ﺶ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی اثرﻯ ﻗﺎﺋل ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی هستند ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺷﻴﻌﻪ مُدّعی= ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ هم ﺒﺎﺷﻨ= ;ﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ= 605; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺗﻌﻠﻴماتی سلوکی اﺯ ﺍﻭﻟ= ;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ الهی و وﺍﺭثا&= #1606; علیّ ﻮ ﻣﺤﻤﺪ A= 261; ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی زنذه ﺰﻣﺎﻥ ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل تقلید کور آخ= 608;ندﻫﺎ می باشند ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ الهی ﻨﺸﺪﻩ ﻭʋ= 91;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ &= #1575;لهی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻤﺮﺩ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮم ﺒﺎﺯﻯ &#= 65256;ﻔس آلوده بشری ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺗﻤﺎس ﺍﻧﻬ= 5166; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩ&= #65197; ﺗﺎﺭﻳخ اﺳﻠﺎ= 05; گرﻭهی ﻨﻴﺰ ﻣʋ= 98;ﺟﺌﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ اﻳ= 5253; ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﺎ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻌﺪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻮﺑﻪ آنها بکنند ﻭلی ﺘﻮ= ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک س&#= 1604;وک الهی ﻣﻴﺴﺮ ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ ﮐﺮﺩ ﺗ= ﻮﺑﻪ ﺩﺭﭘﻴﺮﻯ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ = ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی همگی= ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﺌی ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻝ عباذت قشری و ادامه ﮔﻨﺎﻩ و شرک می ﺑﺎﺷﻨ᥷= 4; ﺗﺎﺑﻌﺪ ﺗﻮﺑﻪ چه توبه ای بکنند . ﺯﻳ᥷= 8;ﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ همه مداهب و تمامی ادیان رسمی و اسمی غیرسلوکی ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑ&= #1570;ﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﮔﺬﺍﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ و نمی کنند . ﻭ ʌ= 55;ﻴﺰ ﺗﻤﺎمی اﻳﻥ ﻤA= 196;ﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺪﺭﻯ = ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﮑﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; گناه ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; خویش ﻣﻴﺪﺍﻧ᥽= 6;ﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﻤگی ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ (ﻓﺮﻗﻪ ﻧﺎﺟﻴﻪ)= ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮ فرقه های ﮐﺎﻓ= ﺮ تصور میکنند . &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﻤگی کاʌ= 35;ﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻳﻨﺎ&#= 65253; ﻤﺸﺮک هستند. ᥷= 9;ﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک الهی ﺒᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ خود ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. = 5261; ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﻣُ&= #65198;ﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺴﻠﻮکی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﺗﺎ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ= ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﺎﺋ&#= 65250; ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199;ﻩ ﻭﺑﺎ ﻣأﻣﻮﺭﻳ= 5176;ﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻌﺮف= 740; شده ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ A= 169;ﺴﺎﻟﻚ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺳل ﻮ &#= 65175;ﻮﻟّﻯ ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﺧ&= #65248;ﺎقی ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﻘل &= #65262; ﮐﻠﺎم الهی ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺩﺳﺖ = ﻭ ﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺧﻮﺩ قُرآن ᥽= 6;ﺎﻃق سالکان خویش = 5252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻋمّ اﺯ ﺍﻳﻨ@= 401;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ ﻗﺒ&= #65248;ﺎ ﺳنّی ﺒﻮﺩﻩ ﻭA= 267;ﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﻣﺤﻴﻄ ﺸﻴﻌ&= #65258;ﻳﺎ ﺳﻨّی ﺒﺎﺷﻨﺪ. &#= 65261;ﺣتی اﮔﺮ ﺩﺭﻣﺤﻴﻄ &#= 65165;ﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدیث 1658 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ118 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴُﺤﺸﺮ ﺍﻟ᥽= 2;ﮑﺬﺑﻮﻥ ﺒﻘَﺪَﺭ ﺍﻟﻠA= 258; ﻣﻥ ﻘﺒﻮﺭﻫﻢ ﻗ&= #65194; ﻣُﺴﺨﻮﺍ ﻗِﺮA= 193;ة ﻭ ﺧﻨﺎﺯﻳﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ʋ= 75;ﮑﺬﻳﺐ ﺗﺪﺑﻴﺮ</spa= n> <= /span>الهی= <s= pan dir=3DLTR> ﻮ <= /span>ﺗﻘﺪﻳ= 5198;<s= pan dir=3DLTR> ﺍﻭ ʌ= 56;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺍﺯ ﮔﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﭘ= س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻮﻥ ﺨ= ﺎﺭج گرﺩﻧﺪ ﺑﻤﺴخ A= 252;ﻴﻤﻮﻥ ﻮ ﺧﻮک ﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﻗﺪﺭﺕ خدا ﺗﻮﺍﻥ اﻭ A= 193;ﺭ ﺗﺤﻘق ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ = ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ هر= ;کَس. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﺪ&= #65165;ﺩﻥ ﺟﺒﺮالهی ﻮ ﺧʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮکّد ٴﺍﻭ ﺩʋ= 97;ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ک= 07; ﺍﻳﻨک ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺎﺳﻠﻮﻙالهی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65175;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس ﺍ&#= 65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺼﻮﺭA= 173; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ (= ﺣﺸﺮ) ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﺭﻭﺍﺡ ﺳﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺸﻮ = ﻭ ﻃﻠﺴم ﺸﺪﻥ اﻧ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65256;ﻮعی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣ= ;ﺮگ کنونی ﻮ ﻧﻴﺎ᥷= 9; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﺣﻴﻮ&#= 65165;ﻧﻰ ﻭ شاید ﻫم ﺒﺪʋ= 75;ﺮ ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ گیاهی ﻮ ﺭﺳﺨ᥾= 0;ﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ کنونی اﻧﻴﺒﺎ= ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ همیشه ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺮﻭح اﺯ ﺑ= 5268;ﻥ ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻴلی ﺪﻳﺮﺗﺮ = 5169;ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65212;ﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺻﻮ= ;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ &= #65251;ﺴﺘﻠﺰم ﻴک ﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬ&#= 65166;ﻥ بشری اﺳﺖ ﻭﻫ᥾= 8;چ ﺮﻭحی هیچ گاﻩ= ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻳک نوعی ﺼʌ= 62;ﺭﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﻓ&#= 1602; ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ زنده ﮐﻪ ﻣﺮﮒ A= 239;ﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺍﺳﺘﻘﺒﺎ ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮخ= 740; اﺯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻴﺪ&#= 65165;ﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺭﺍﻣﺠﺪ&#= 65193;ﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭ&= #65173; ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﺯﻧ= 5194;ﻩ ﻭ ﻣﺒﻌﻮث ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭ= ﻭح ﻮ ﻔﮑﺮ ﻭﺻﻔﺎت&#= 1740; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻳ&#= 65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻴﺮﺕ ا&#= 1604;هی اﻧﻬﺎ ﻣﻠﮑﻮت= 40; اﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎ ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻮﻗﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍجَلّ اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﭼﻪ = ﺧﺪﻣﺎتی ﺘﺮﺑﻴتی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ. ﺣﺸﺮ ﻭﺍقعی ﺮA= 261;ح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺪﺭ &= #65267;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل = ﻘﺮﺍﻥ ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟ&#= 65174; ﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺼﻮ&= #65197;ﺗﻬﺎﻯ ﻨﻮع ﻤﻴﻤﻮنی A= 262;ﺧﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷند. ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﻤﺘﻮﻟﺪﺍﻥ ﭽﻨ&#= 65166;نی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺎ ﺯﺑﺎن کاﻣﻠﺎ = 6; ﻃﺒیعی ﻤﺠﺪﺩﺍ ﻭﭘس ﺍ&#= 65199; ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺒﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮکی ا= 5197;ﺍﺩﻯ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻋ= ﻘل ﻮ ﻋﺸق ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﺍلاّ ﺗﮑﺮﺍﺭ A= 165;ﺩﻭﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ ﺍ&= #64400;ﻮﺍﺭ ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65194;ﺍﺭﻯ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒﻴﻌﻰ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ا= 5267;ﻥ ﺠﻬﺎﻧﻰ ﺑﮑﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎتی ﺒ= 5198;ﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑسلوک الهی ﻮ = ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣﺎ= 5253; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. (= ﻣُﮑﺬّﺑﻮﻥ) ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ سلو= 05; الهی ﻮ ﻭﺟﻮﺩ A= 203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻫﺪﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ = ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ = ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65194;ﻧﺒﺎل آخوندﻫﺎﻯ ﻔﺮ= ;ﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭ&= #65235;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﻭ= ﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻮ&= #1604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙ&= #65198;ﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺷﺮک ﺨﺪﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭ= ﻭﺣﺎنی ﻮ الهی ﻮﺻﺎﺣʋ= 68; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺭﻭﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓ&= #65240;ﻴﻪ ﻭﻗﻴح ﻮ ﺳﻔیه= 40; ﺮﺍ ﻣﻴﺸﻨﻮﻳﻢ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ شایسته ﺗﻌلی&#= 1605; الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﺤﺘﺎج ﺒﺘﻌﻠ= 5268;م اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; هستند. ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ آخوندﻫﺎﻯ هم&= #1607; ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﻴﮑﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺟﺘﻬ&#= 65166;ﺩ ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺟﻬ&= #1604; ﻮ ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻣ= ﻴﺪﻫﻨﺪ. (ﻗَﺪَﺭ ﺍﻟﻠﻪ )&= #65239;ﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ا&= #65261;ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258;ﻫﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ= 5207;ﺘﻬﺎ ﺍﺯلی ﻮ ﻧﻮغی A= 262; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎی = 5259;ﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﺴﺮﻧﻮﺷتی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻨﻈﻴﻢ &= #65261;ﺑﻌﺪﺍ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭﺑﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﻋ&= #65166;ﺻﻴﺎﻥ غیر ﻣﺎﻳل ﺒﺨʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی ﺒﻘﻬﻘﺮᥴ= 5;ﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65175;ﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ = ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠ&= #65258; ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺠ= 5198;ﻡ ﺷﺪﻧﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺯلی الهی ﺮﺍ= ; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺑﺪﻳ&= #64405;ﺮ ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻴﺎﻥ &#= 1601;وق بشری ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺑﺮA= 261;ﻧﺪ. (ﻗﺒﻮﺭ) ﺍﻧﻬﺎ ﮔ= ;ﻮﺭو قبر ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺟﺴم ﺒﺸﺮﻯ ﻤُ= 5198;ﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ نیز ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻮغی قبر نوع بشری اﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖﮐﻪ ﺍﺯﺍﻳﻥ گوﺭ ﻭ &#= 65255;ﻮعی ﺨﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺴ= 582; ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮔﻮﺭ = ﻫﺮکَس ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﻫﻤﻴﻥ ﺠﺴم ﻮﺗﻥ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻭﭼﻮﻥ ﻤُﺮﺩﻩ &#= 65183;ﺎﻳﮕﺎﻩ ﺗﻠﺎشی ﺠﺴم اʌ= 61; ﻭلی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﻤﻘﺎ= 605; هرکَس ﺟﺎﻳﮕﺎ= ;ﻩ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ روح = 75;ﻭ ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮع ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻳک= 740; اﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﺣﺪﻳ&#= 1579;ی اﺯ ﺍﻈﻬﺎﺭﺍﺖ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ قُرآن ﻮ ﺍﻣʋ= 66;ﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﺗﻤﺎم&#= 1740; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; هر ﺯﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﺭﻭﺍح غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺒﺤﺸﺮ ﻭ A= 255;ﺸﺮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺪﻧA= 268;ﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. = ﺣﺸﺮﻯ ﻤﺴخ اﻣﻴﺰ ﻭ ﻧ&#= 65208;ﺮﻯ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﭼﻮ&#= 65253; گَلِه ﭘﺮﻳﺸﺎ= ;ﻥ در صحرا ﻤﻴﺒﺎ= ;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1659 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ = 5239;ﺮ ﻭ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<= /span>۵ﺹ11= 9 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﻳﻪ ﻗﺮﺍﻧﻰ: ﻭ کُل= ّ اﻧﺴﺎﻥ ﺃﻟﺰﻣ= 5256;ﺎﻩ ﻃﺎﺋﺮﻩ ﻓﻴﻌﻨ&#= 65240;ﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎنی ﺮ= ;ﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﻭ ﭘﺮﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﻥ اﻭ ﻣﺘﺼل ﻮﻟﺎ= 5199;م ﻨﻤﻮﺩﻳﻢ. ﺑﺎ ﻗ= ﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﺭﻭﺡ برای معر= اج ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﺮﺩﻥ ﺒﺠﺎﻳﮕ&#= 65166;ﻩ الهی باﻟﺎ ﻳﺎ= ; ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮعی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﻟ&= #65200;ﺍﻣﻰ ﻭﺑﻮﻯ ﭽﺴﺒﻴﺪ&#= 65257; ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﭙﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭج ﻮﺍﺳﺮاء روح ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 212;ﺎﺩق ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍتب غیبی ﻭ= ;ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65194;ﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺳﻮﻕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺩﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﻮﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;َﺪَﺭﻩ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪّﺭَA= 257; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﻄﺎﺋﺮ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺁﻥ ﻮضع ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭ &#= 65165;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻗ= ﺪﺭ ﻫﺮﮐس ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻮﺍ= ;ﻥ اﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ &= #65261; ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﻥ ﺒ&= #65198;ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ= ; ﺨﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﮔﻠ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻋث ﻃ= 5268;ﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺴﺌ= ;ﻮﻟﻴﺖ ﺍﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﻧﺘﺎﻳج ﻤثبت ʌ= 61; ﻣﻨفی ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺣای ا= 4404;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨﺒﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﻣث بت ﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی هنوﺯ ﺑﺮ ﻋﻬﺪA= 257; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 5170;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل کقبت ﺧ= ;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍشی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. آخوندﻫﺎﻯ ﻤﻨ= ;ﮑﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﻣﺎنع ﺪﻳﮕﺮﺍA= 253; ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩک ﻬﺪﺍﻳت= 40; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ&= #65259;ُﺪﺍ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻔ= 5198;ﺽ ﻣﺤﺎل اﻳﻥ آخ = 8;ندﻫﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺣﺮﻑ &= #65193;ﺭﺳتی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 4345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺰﻧﻨﺪ وهنوﺯ ﺭﺿﺎﻳ᥵= 4; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧﮑﺮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴ&#= 65168; شایستگی اله= 40; ﻘﺒل اﺯ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕ= 5198;ﺍﻥ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠ&= #65166; (ﻃﺎﺋﺮﻩ) ﻗَﺪَ&#= 65197;ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ﺝ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟفت ﺑ= 5166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1659 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ ﻗﺮ ﻭ = ﺻﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ119 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍﻧﻰ: ﻭ کُلّ اﻧﺴﺎ= 5253; ﺃﻟﺰﻣﻨﺎﻩ ﻃﺎ&#= 65163;ﺮﻩ ﻓﻴﻌﻨﻘﻪ ﻫﺮ ʋ= 65;ﻧﺴﺎنی ﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﻭ ﭘﺮ= ﻧﺪﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﻥ اﻭ ﻣﺘﺼل ﻮﻟﺎ= 5199;م ﻨﻤﻮﺩﻳﻢ. ﺑﺎ ﻗ= ﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﺭﻭﺡ برای معر= اج ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﺮﺩﻥ ﺒﺠﺎﻳﮕ&#= 65166;ﻩ الهی باﻟﺎ ﻳﺎ= ; ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮعی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﻟ&= #65200;ﺍﻣﻰ ﻭﺑﻮﻯ ﭽﺴﺒﻴﺪ&#= 65257; ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﭙﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭج ﻮﺍﺳﺮاء روح ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 212;ﺎﺩق ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍتب غیبی ﻭ= ;ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65194;ﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺳﻮﻕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺩﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﻮﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;َﺪَﺭﻩ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪّﺭَA= 257; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﻄﺎﺋﺮ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺁﻥ ﻮضع ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭ &#= 65165;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻗ= ﺪﺭ ﻫﺮﮐس ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻮﺍ= ;ﻥ اﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ &= #65261; ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﻥ ﺒ&= #65198;ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ= ; ﺨﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﮔﻠ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻋث ﻃ= 5268;ﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺴﺌ= ;ﻮﻟﻴﺖ ﺍﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﻧﺘﺎﻳج ﻤثبت ʌ= 61; ﻣﻨفی ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺣای ا= 4404;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨﺒﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﻣث بت ﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی هنوﺯ ﺑﺮ ﻋﻬﺪA= 257; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 5170;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل کقبت ﺧ= ;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍشی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. آخوندﻫﺎﻯ ﻤﻨ= ;ﮑﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﻣﺎنع ﺪﻳﮕﺮﺍA= 253; ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩک ﻬﺪﺍﻳت= 40; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ&= #65259;ُﺪﺍ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻔ= 5198;ﺽ ﻣﺤﺎل اﻳﻥ آخ = 8;ندﻫﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺣﺮﻑ &= #65193;ﺭﺳتی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 4345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺰﻧﻨﺪ وهنوﺯ ﺭﺿﺎﻳ᥵= 4; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧﮑﺮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴ&#= 65168; شایستگی اله= 40; ﻘﺒل اﺯ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕ= 5198;ﺍﻥ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠ&= #65166; (ﻃﺎﺋﺮﻩ) ﻗَﺪَ&#= 65197;ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ﺝ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟف ت ﺑ&#= 65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1661 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 1 بحاﺭ) ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴA= 253; ﻔﺮﻣﻮﺩﻩ: <= b>ﻴُﺠاء ﺒﺄﺻ= ﺤﺎﺏ ﺍﻟﺒﺪع ﻴﻮم اA= 247;ﻘﻴﺎمة ﻓﺘﺮﻯ اﻟﻘﺪﺭ= 740;ّة ﻣﻥ ﺒﻴﻨﻬﻢ ﮐﺎ&= #65247;ﺸﺎمَة ﺍﻟﺒﻴﻀاء فی = 5;ﻟثوﺭ ﺍﻟﺎﺳﻮﺩ ﻓﻴﻘ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻤﺎ ﺃﺭﺩﺗﻢ؟ ﻓ&#= 65268;ﻘﻮﻟﻮﻥ ﺃﺭﺩﻧﺎ ﻭﺟﻬﻚ &= #65235;ﻴﻘﻮل ﻘﺪ ﺃﻗﻠﺘم عث= 85;ﺍﺗﮑﻢ ﻭ ﻏﻔﺮﺕ ﻟﮑم ﺰ&= #65247;ّﺎﺗﮑﻢ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻘﺪﺭ= 740;ّة ﻓﺎﻧّﻬﻢ ﺩﺧﻠ= 5262;ﺍ فی اﻟﺸﺮک ﻤﻥ A= 188;ﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ </= b>ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺒʋ= 94;ﻋﺘﻬﺎ ﻭ ﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ ها&#= 65263; اﻧﺤﺮﺍفی ﺮﺍ A= 197;ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺣﻀﺎ&#= 65197; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺧﻮ&= #65165;هی ﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘ&= #65194;ﺍﻥ ﻘﺪﺭﻳﻪ (ﭘﻴﺮﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ و قشری های عبادی ) ﺩﺭ= ;ﺑﻴﻥ اﺣﻀﺎﺭ ﺷﺪﻩﮔ= 5166;ﻥ ﭽﻮﻥ ﺨﺎل ﺴﻔﻴ&#= 65194;ی ﺩﺭ ﭘﻮﺳﺖ تن گاو ﺳﻴﺎﻩ ﺩﻳA= 194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺷ&#= 65252;ﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﭽﻪ ﺑﻮ&#= 65193;ﻳﺪ؟ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194; بهدف ﺪﻳﺪﺍﺭ ʋ= 97;ﻭﻯ ﺘﻮ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ ﺗ= ﻮﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳتیم . = 5261;ﭘﺎسخ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮ&= #65267;ﺪ ﺷﻤﺎ ﺧﻴلی ﺪﻭ= 4380;ﺎﺭ ﺧﻄﺎی ﺯﻳﺎﺩ ﺷ&#= 65194;ﻳﺪ ﻭلی ﺨﻄﺎ ﻭ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ می ﺒﺨ&#= 65208;ﻢ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺎﻧﮑﻪ &= #65165;ﺯﺷﻤﺎ ﻗﺪﺭﻯ( قشری مشرک معتقد ﺑ&#= 65166;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ در عبادات مذهب= 40; غیر سلوکی ) ﺑﻮ= ;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﻭ&= #65165;ﺭﺩ ﺷﺮک ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ نمی ﺪ= 5165;ﻧﺴﺘﻨﺪ ( ﻳﻌنی ﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﭙﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﺪﻧﺪ. A= 261;ﺑﺮ ﺣﺴﺐ هَوَس ﺧ᥾= 2;ﺩ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺎﻣﻘ&#= 65170;ﻮﻝ الهی کرﺩﻧﺪ. ᥷= 7;ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎ ﺧﻄﺎ ﻫﻤﺎﻥ = ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎمت ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;م ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺻ&= #1604; ﺒﺪﻋﺖ ﺭﻭﺷﻬﺎ&#= 65263; غیر الهی ﺮﺍ ﺩ= ;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺪﻧﺒﺎل کنذ . ﺑﺨﻴﺎل اA= 267;ﻨﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ شایسته ﻃ= ;ﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳم ﻮ ﺟﺎﺩﻭ&#= 65163;ﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﺭ&= #65261;ﺵ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﻤﻌﺬ= 5197;ﺕ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﺒﺪﻋﺖ ﺳ&= #65248;ﻮکی کنند ﻭﺗﺴﻠﻴم= ; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺗﺴلیم ﺠﺒﺮ ا = 4;هی ﻮ ﭘﻴﺮ الهی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﺪﻋﺖ ﮔﺬ&= #65165;ﺭﺍﻥ ﻮ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺍﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1575;لهی هستند. ﮐﻪ ﻗﺼʋ= 94; ﻭﺟﻪ الهی ﻮ ﺭﺿﺎﻯ = 75;ﻭ ﺩﺭ بِدای ﺘﺠل= ;ی اﻟﻬﻰ ﺳﭙس ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺒﺸﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨ&= #65262;ع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺳ&= #65198; ﺑﺎ آخوندﻫﺎ ᥾= 1; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣتی ﺘﻨﻬ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ گناﻫﺎʌ= 53; ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺸﺮک هستند ﮐ= ;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65204;ﺌﻮل ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻨﺎﻥ گاهی ﻄﺮﻓﺪﺍ᥷= 7; ﺟﺒﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﮔﺎهی ﻄﺮ= 5235;ﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺑﻴﻥ ﺠﺒ&#= 65198; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻣ&= #65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ سلوکی ﺮﺍ ﺩﻧ᥵= 0;ﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺴلیم اﺭﺍﺩ᥽= 7; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .= (ﺍﻗﻠّﺖ) ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺘﻘ&= #1604; کرﺩ ﻭﻗﻠﻴل ﻮ = 5175;ﺤﻘﻴﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65261; ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻨق ی ﺸﺪﻩ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺩ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. (ﻋَثَرﺍﺕ) ﭘﺎ@= 404;ﻴﺮﻯ ها ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺨﻮ&#= 65197;ﺩﻥ ها ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻄ= 5166; ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮ&= #65197;ﺍﺕ ﭘﻴﺮ کامل الهی اﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ. (ﺯﻟّﺎﺕ) جَمع A= 200;ﻟّﺖ ﻭ لغزیدن و لیز ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻮ = 5165;ﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ&#= 65263; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی هستند = ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﺮک ﻤ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ آخوندﻫ= ;ﺎ ﺭﺍ ﺷﺮﻳک اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی کرﺩﻩ ﻭﺑ= ;ﺠﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎی ﺍﺯ ﺁ= 5191;ﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عقاʌ= 67;ﺪ ﺑﺎﻃل اﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1662 – ار پیامبر نق= 604; شده لکلّ اُمة ﻣﺠﻮس ﻭ= ; ﻣﺠﻮس ﻫﺬﻩ ﺍلأمّة ᥴ= 5;ﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭ ﻫﺮﺍﻣّﺖ ﻭﻣﻠ= ;تی ﻤﺠﻮسی ﺪﺍﺭﺩ (&#= 65259;ﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻭم کننده ﺳﺎﻟﻚ ᥴ= 5;ﻓﺮﺍﺩﻯ ﭽﻮﻥ ﺘﻔﮑﺮﻣﺠ&#= 65262;س ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﮐﺴﻴ= ﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #1578;ی ﺪﺭﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #65261; ﻳﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ گناﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = 5239;ﺪﺭﺕ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻣﺬﻫبی ﻮ آخون= ;دﻫﺎی قشری ﻫﺴﺘﻨﺪ. @= 400;ﻪ ﮔﺎهی ﺠﺒﺮﻯ ﻮ &#= 64404;ﺎهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭث وثوﺍﺑﻬﺎﺋﻴᤨ= 1;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍﺯﻋ&#= 65252;ل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨ&#= 65194;. (ﺍﻣّﺖ) ﺍﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻤﻠﺖ ﻭ ﺟﻤ= ﻌﻴﺖ. ﻭﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﻴﻥ خودشان ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻣﺠﻮس ﺩﺭ ﺗﻔﮑ&#= 65198; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺠﻮس &= #65267;ﺎ ﻣﻐﻮس ﺑﺰﺑﺎﻥ &#= 65268;ﻮﻧﺎنی آخوندﻫﺎﻯ ﺰﺭ= ;ﺩﺷﺘﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻥ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎنی است= ; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﺖ مسلمان مذهب= 40; ﻣﺤﻤﺪﻯ هستند. ﻭ ﺍﻳﻥ A= 252;ُﻐﻬﺎ و ﻣﻠﺎﻫﺎ آخو = 6;دﻫﺎ ﮐﺴﺎنی هستند = ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻗﺪ&#= 65197;ﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ = ﻳﻌنی گاهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4; ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﻳﻢ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﻤﺎ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ;ﻮﻳﻨﺪ ﻣﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 575;ﺯ ﻗﺒل ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ &#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴم هرﺟﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﻴﻢ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻴﻢ. = ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺒﺎﺷﻴ᥽= 0;. ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍنیم ﺴﻠﻮﻙ الهی کنیم ﺯﻳﺮﺍ تنها ﺑﺮخی اﺯ= ﻣﺮﺩم ﻘﺪﺭﺕ سلوک الهی ﻮ ﺭﻳﺎﺿʋ= 74;ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪﻭل&= #1576; ﻤﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ &= #64380;ﺮﺍﺍﻳﻥ اﻗﻠﻴﺖ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺴﺌﻮل = 5176;ﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳنی ﻤﺮﺩم ﻨA= 208;ﻮﻧﺪ. ﻭآخوندﻫﺎ ﻫﺮ= ;ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﻨﺪ. ﻭﻗتی ﻤﻴﮕﻮﻳA= 256;ﺪ ﻫﻴچ ﻘﺪﺭﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺑ= 5198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﻳﻢ ﻭﻫﺮ ﮔﻨﺎهی ﺮ= 5165; ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻮﺩﻳ&#= 65250; ﻭیا ﺍﺯﻏﻔﻠﺖ = 5251;ﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻏﻔﻠﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﻤﺴﺌﻮل غفلتها ﻭ ﻧﺪﺍ= ;ﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳ= ﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺮA= 165;ﻯ ﺰﻧﺪگی ﻔﻌلی ʌ= 52;ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ = ﺸﺒﻴﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍ&#= 65255;ﺎﺕ ﺪﺭﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﺯ&#= 65255;ﺪگی میکنند .ﻧﻮﻳﺴ= ;ﻨﺪﻩ ﺍﺯﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﺰ&#= 65197;گ ﻮ مُدّعی آﻳﺖ= ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻈﻤﻴﮑﻪ ﺍﻣﻴ&#= 65194; ﺍﻣﺎم ﺍﻣﺖ ﺩﺭ &= #65175;ﻠﻮﺯﻳﻮﻥ بود ﺷﻨﻴﺪم ﮐʌ= 58; ﮐﺎﺭ ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﻧ&= #65204;ﺖ ﺑﺮﺧﻴﮑﻪ ﺩﺭﻫ&#= 65252;ﻪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭلی ﻤﻌ= 5248;ﻮم ﻨﻴﺴﺖ ﺍﻳﻥ ﻨﺎ = ﺗﻮﺍﻧﺎﻥ ﭽﺮﺍ ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺍ&= #65253; ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ&#= 65252;ﻨﺪﺍﻥ اﻟﻬﻰ ؟<o:p></o:p> حدیث 6063 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ(= 5181;۵ﺹ10= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﺒﻤﻮ&#= 65247;ﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﺭﻩ ( ﺍﻫﻞ ﻗﺪﺭ) ﭼﻪ ʌ= 51;ﻴﮕﻮﺋﻰ؟ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺣ&= #65204;ﺎس ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ س&= #1604;وک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻮ ﻭﻟﺎﻳʋ= 74; ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﺍﻳﺎ ﮐسی اﺯ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻳﺎ ﺩﺭ &= #65191;ﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﺍ&= #1594; ﺪﺍﺭﻯ؟.ﺷﺨﺺ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣ= ﻴﺨﻮﺍﻫﻰ ﺑﮑﻨﻰ؟ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻡ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻧ&#= 65194; ﮔﺮﺩﻥ اﻧﻬﺎ ﺭ&#= 65165;ﻣﻴﺰﻧﻢ. ﻣﻮﻟﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍ&#= 65253; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ رسمی ﻮﺧﻠﻴﻔ᥽= 8; حکومتی ﺑﻮﺩ ﻫ= ;ﻤﺎﻥ ﺮﻭﺷﻴﮑﻪ ﺧﻠﻔ&#= 65166;ﻯ ﺭﺍﺷﺪﻳﻥ هم ﺒ= 5256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﺑ= ﺪﻳﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣ= 5262;ﻟﺎ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺑﻪ سلوکی ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ آنرا ﺩﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ دینی ﻧʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ سالک الهی در پیما= 606; ﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﻥ = ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷِ&#= 1602;ّ سوّمی یا اﻣﺮ = ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﺍﻧ&#= 65176;ﺨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ سلو= 705; الهی کرﺩﻩ ﻭﺩ= ;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; الهی ﺒﮕﺬﺍﺭ᥽= 5;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #1606;ند ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎم ﻮﻫﺮکامل الهی حَقّ اﮐ&#= 65198;ﺍﻩ ﮐسی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳ= 5253; ﻴﺎ سلوک الهی = ﻨﺪﺍﺭند. ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻭﻣﺠﺎ&#= 65199;ﺍﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭلی عد= 05; اﻋﺘﻨﺎﻯ بامام ﺰﻣﺎﻥ ᥾= 2;ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65199;ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻬﺎ بی اﻋﺘﻨﺎئی سلوکی کنند ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع اورا کشتهﺍﻧﺪ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﺎﻧس &#= 65197;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ = ﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻣﻌﻤﻮ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻠﻮک اله®= 0; کنند . ﺍﻣﺎم ﺰA= 251;ﺎﻥ ﺼﺎﺣﺐ الهی ﺍʌ= 35;ﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮک &#= 65243;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ اگر ﺧʌ= 62;ﺩ سر ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺪ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻥ ﻮ ﺑﻘ= ﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻥ اﺳﺖ. ﮐﺸ&= #65176;ﻥ ﺤﺪّ ﺍﮐثر ﻣﺠA= 166;ﺯﺍﺕ ﺳﺎﻟک ﺨﺎﻃﻰ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺣ= ﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﺷﻮﺩ.<= /span> <o:p>= </o:p> حدی&= #1579; 1664- ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻦ (ﺝ۵ﺹ102 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﻏﻠﺎ ﺃﺣA= 194; فی اﻟﻘﺪﺭ ﺍﻟ= 17;ﺎ ﺧﺮج ﻤﻥ اﻟﺎﻳ= 5252;ﺎﻥ ﮐسی ﻨﻴ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ (ﻗﺪ= ;ﺭﺕ) ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﮐﻨﻨ&#= 65194; اﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﺧ= 5198;ﺍج ﻨﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﺯ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ = ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮐﻪ سلوک الهی = ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ هستند. ʌ= 61; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﮕﺮ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﺪﺭﺣﺎل اﻭم ﻮ = 5165;ﻳﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﺳﻠﻮک ﻮ ﭘﻴ&= #65252;ﺎﻥ که ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴ= 5174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل = 593;باﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺭﺯﺵ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻗﺎﺋل ﺸﻮﺩ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ = ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ. ﺍﻧﺪ= کی اﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪّ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ = ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ.= ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺟﺒﺮالهی ﻮﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65165;ﻥ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩ = ﻭ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘ= ﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ = ﭘﻴﺮالهی ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65197;ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺻﻠﺎح ﺬﺍﺕ ﺭ= 5165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. (= ﻏﻠﺎ) ﻏﻠﻮّ کرد ﻭ ﻣA= 170;ﺎﻟﻐﻪ نمود ﻭ ﺍﻧﺮﺍ A= 251;ﻬم ﻮﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭل ﺒ&#= 65194;ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p></span= > حدیث 1665 - = 75;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ120 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺍﻟﻠﻴل ʋ= 70;ﺎﻟﻠﻴل ﻮ ﻟﺎ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ = ﺑﺎﻟﻨﻬﺎﺭ ﺃﺷﺒﻪ ﻣﻥ اﻟﻤ&#= 65198;ﺟئة ﺑﺎﻟﻴﻬﻮﺩیّ= 7; ﻭﻟﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﻘﺪﺭیّ= 77; ﺑﺎﻟﻨﺼﺮﺍنی&= #1577; ﺷﺒﻬﺎ ﻳA= 166; ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺸﺒﺎﻫﺖ ﺭﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﺑﻴ&= #65260;ﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﺑﻤﺴ&= #65268;ﺤﻴﺎﻥ ﺸﺒﺎﻫﺖ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﮐﺴﺎنی هستن= ;د ﮐﻪ سلوک الهی = ﺮﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261;لی ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻣ&#= 65262;ﮐﻮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻗ= ﺪﺭﻳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺣﺎﺟﺐﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ شامل = 5240;ﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﭙﻴﺮﻭ = 570;خوندﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻬ&= #65262;ﺩﻳﺎﻥ که ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ = 4404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭﭼﻨ&#= 65194; ﺭﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﻨ&= #65250; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴم ﺒﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﻘ= ﺪﺭ ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑ= سلوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻳﻢ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ س= 604;وک الهی ﺟﻮﺍنی ﻮ= ; ﻧﻴﺮﻭﻯ عقلی غقل ﻮ ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻯ ﻤﺎﻧﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﺟﻬﻨﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ش&#= 1575;ید ﻣﻬم ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﺣ&= #65212;ﻮل ﺼﻮﺭﺕ ﻣﺠﺪﺩ ﻧ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺍﻳﻥ ﺠﻬ&= #65256;م ها ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ= 5197;ﺩ. ﻗﺪﺭﻳﻪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ثوﺍﺏ ﺍ&#= 65187;ﺘﻤﺎلی ﺼﺎﺣﺐ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ = ﺍثر ﻭﺍقعی ﻤﻴﺪﺍʌ= 55;ﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﭙﺎﻯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 94;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺣتی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ &= #65251;ﺴﺌﻮﻝ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺮ&= #65263; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ث= 608;ﺍﺏ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ;ﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮعی ﻮ= 5227;ﻘلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣ= ﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ الهی که ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪ= 5165;ﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ سلوک الهی ﮐﻨﻨﺪ ﺍʌ= 55;ﺮﺍ ﺻﺮﻑ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1666 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ120 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی ﻣﻴﭙﺮﺳA= 194; ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﭼﻴ= ﺴﺖ ؟(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ال= 07;ی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩ&#= 65257; ﺗﺎ ثوﺍﺏ ﻳﺎ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ ﻓ= ﺮﻣﻮﺩ: <= b>هما ﺧﻠﻘﺎﻥ= ﻤﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻭﺍ= 5247;ﻠﻪ ﻳﺰﻳﺪ فی اﻟﺨA= 248;ق ﻤﺎ ﻳﺸاء ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗ&= #65166;ﺕ الهی هستند (ﺍ&= #65251;ﺮﻯ هستند ﮐﻪ ﺩﺭ ʌ= 03;ﻠﻮک ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮو کنترل الهی ا= 5199; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ ا&#= 65199;لی ﻮ ﺍﺯ امور ﻗﺪA= 267;م ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ شایست= ;گی ﺮﻭﺯی ﺳﺎﻟک ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ آفرینشﻫﺎ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻴﻔﺰﺍﻳ&#= 65194; (ﻭ ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﻫﺎ ﺩﺳﺖ = ﺑﺒﺮﺩ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫ&= #65194; ﻭ ﺑِﺪﺍء ﻧﻤﺎ= 5267;ﺪﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍلی ﺘﺪﺑA= 268;ﺮﻯ ﺪﺭﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ= 705; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; دﺭسرنوشت ها &#= 65259;ﺮﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #65175;ﺎ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﭙﻴ&#= 65208;ﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺑﭙ&= #65268;ﺸﺮﻓﺖ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺒﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘ&= #65262;ﺑﻪ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻨﻌﻘ&= #65194; ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺳﻠﻮک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ژنتیک ﺭﻭح= ;ی ﺴﺎﻟک ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣل کند . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺴ&#= 65176;ﻪ ﺑﻬﻤﺖ ﺍﻧﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ = ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧ= 5194; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮک= 740; الهی ﭙﺎﻳﺎﻥ ʌ= 52;ﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺧﻮﺍﺳﺘم ﺪﺭﺑ= 5166;ﺭﻩ مَشیّت ( ﻳﺎ ﺍʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ) ﺑﭙﺮﺳﻢ = ﺍﻣﺎم ﺰﻭﺩ ﺗﺮ ﺩﺍﻧﺴ&= #65174; ﻭ ﮔﻔﺖ ای ﻓﻠﺎ&#= 65253; ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒتی &#= 65256;ﻤﻴﮑﻨﻢ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ &#= 65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ= ﻋﺒﺎﺩﺕ چون قشری ها ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ا= 5197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺗﺴلیم ﺠﺒﺮ ا = 4;هی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣ= 5166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک ﺼﺎﺣﺐ مَشیّت= ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ اﺯﺍﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎ= 5193;ﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65264; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ = هَوَس ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﺍﻧ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﮔﺮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.<= o:p></o:p> حد®= 0;ث 1667 - اA= 199;ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ120 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ه= 04; ﺃتی علی ﺍﻟﺎﻧﺴﺎʌ= 53; ﺤﻴﻥ ﻤﻥ اﻟﺪﻫﺮ ﻟم ﻴﮑﻥ ﺸﻴﺌﺎ ﻣﺬﮐﻮﺭﺍ ﺍﻳᥴ= 6; ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴد که ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﺍ= 5199;ﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ &= #65184;ﺎﻯ ﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻧ= ﺒﻮﺩ؟ (ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﺭﻭح شحصی ﺪﺭ ʋ= 65;ﺯﻝ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻋ= ﻠم الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺗʋ= 66; بعدا ﭘﻴﺪﺍ ﺷʌ= 62;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ = ﻭﮐﻮﺩکی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ = ﻭﻋﻘلی ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65170;ل اﺯ سلوک الهی &= #64400;ﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ &#= 65175;ﮑﺎﻣلی ﺒﺮﺗﺮﺍﺯ ﺍﻧﭽ&#= 65258; ﻫﺴﺖ ﻧﺒﻮﺩ ﻭل&#= 1740; این ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ = 75;لهی هستند ﮐﻪ ﺩﺭ = 6;وع بشری ﺑﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﻔﻀل ﻮ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 98;ﺍ یافتند. ﺍﻣﺎم= ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: کاﻥ ﺸﻴﺌﺎ ﻭﻟم ﻴﮑ&#= 65253; ﻤﺬﮐﻮﺭﺍ ﺍﻳﻥ اﻧﺴ= ﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﺒﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﻘﺎﺑل ﺘﻮﺟﻪ ﻧ&#= 65170;ﻮﺩ.ﻭﻣﻘﺎمی ﺘﮑﺎﻣلی ﻮﻧﻮ= 93;ی ﻨﺪﺍﺷﺖ. ﻭﻳﺎ ﺟ= َﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﺍﻧﺪکی گوﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﺍﻳ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ ﻘﺎﺑل = 5196;ﮐﺮ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺗﻮﺍﻧ= ﺎﻯ (ﺫﮐﺮ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ) ا= ;لهی ﻨداشت. ﻭﻟﺬﺍ A= 193;ﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﮐﻮﺩک&#= 1740; ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﻭﺍ&= #65197; ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﻧ= ﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻄﺮح ﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺎم ﺪ&= #65197;ﺑﺎﺭﻩ سوآل آیه ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣ&= #65248;ﺎﺣﻈﻪ ﮐﺮﺩه ﮐﻪ ﻣﺎ ﻗ&= #65170;ﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ آفریده= ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭلی ﭽﻴﺰﻯ ﻘﺎ= 5169;ل ﻨﺒﻮﺩ. (ﻣﻠﺎﺣﻈ= ﻪ ﻧﻄﻔﻪ ﻭجَنین= ; ﺴﻘﻄ ﺸﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮐﻮﺩ&= #1705;ی ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﻳ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ= ﻤﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل &#= 65170;ﺸﺮﻯ که ﺟﺰ ﺣﻘﺎﺭﺕ &#= 65255;ﻮعی ﺪﺭ ﻣﻘﺎم هنوž= 6; ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ&#= 65263; ﺠﺴمی ﺪﺭ ﺫﻫﻥ &#= 65262; ﺭﻭحی کاﻓی ﻨ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ A= 191;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﺑﻤﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﺩ. ﺣتی ﺴﺎA= 247;ک ﺒﺰﺭگ ﺴﺎل ﺒﺎ &#= 65193;ﻭﺍم ﻮﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘل ﺠ&#= 65200;ئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ طالب عیذآل ت= 705;املی ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻥ ﭽﻨﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&#= 65204;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻓﻴﺾ ﻭ = ﺭﺣﻤﺖ ﻋﻘلی ﺒﮑﻨﺪ. ﺍ&#= 65251;ﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠم= ﻴﮑﻥ ﺸﻴﺌﺎ فی کتاᥴ= 7; ﻭ ﻟﺎ ﻋﻠم ﭼﻮﻥ ʋ= 94;ﺭ ﮐﺘﺎﺏ الهی ﻨʋ= 70;ﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻋﻠم ا= 5247;ﻬﻰ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻗﺒل اﺯﻋﻠم ا = 4;هی ﻮ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺴﺘﻰ = ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65253; هرﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍA= 193;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ آغاز @= 400;ﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﺽ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ آغاز ﻋﻠم ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭمَشیّت ﺍﺯل&= #1740; ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺷﺨﺺ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; گفت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 191;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﺪﺍﺷﺖ.= ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ (ﮐﺘ= ﺎﺏ) وظیفه مکتوب سرنوشتی برا= 40; ﺳﻠﻮﻙ الهی اﺳﺖ ﻭﺳ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺗﺎ ﻭﻗتی کسی ž= 7;الک الهی ﺪﺭ ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﺳﻠﻮکی ﻨﺒﺎﺷA= 194; ﺩﺭﻋﻠم ﺨﺪﺍ ﺍ&#= 65199; ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺪﺑﻴﺮ &= #65247;ﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻫﺮﺳﺎ&#= 65247;ک ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼ= ﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65166;ﺕ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫ&#= 65166; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺿﻤ= ﻨﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ&#= 65203;ﻄح ﺴﺮﻧﻮﺷﻨﺘﻰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﻤ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺣتی اﮔﺮ متعب= ّد ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎ آخو= 06;د ﻫﺎﻯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65251;ﺬﻫبی ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺠﻠسی جامع خحدیث ه= 575; ﻘﺸﺮﻯ که ﻧﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮ ﺳﻠﻮکی ﺪﺭ ﻣ&#= 1578;نی اﺯ ﺍﻟﻔﺎﻇ اﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺑﮑﻨﺪ ﻧﺎﭼﺎﺭ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻋ&= #65248;م ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻟﻬA= 264; ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی = 5194;ﺭﻋﻠم اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴ= 5204;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65219;ﻠﺎع اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻪ &#= 65165;ﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ= ﺣﺪﻳث ﺟﺎئی ﺪﺍﺭﺩ. ﻋ&#= 65248;م الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ ( ﺣﺘﻰ= ﺍﻋﻠﻢ) الهی ﺪﺭﮐﻨﺘ᥷= 8;ل ﻠﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﮐﺘ= ﺎﺏ ﻓﻘﻄ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﺑﻤﻌنی ﻘﺮﺁﻥ = 5262;ﺩﻓﺘﺮﭼﻪﺍﻯ ﻭﻳﺎ ﺑﻤﻌنی ﺴ= 5198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻌﻴﻥ ﻮﻳﺎ ﺗﻌ&= #65260;ﺪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ اﺳﺖ.<= o:p></o:p> 1667 مکرر- حدیث دیگری ﺍﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۲۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥ= 17; اﻟﻠﻪ ﺍﺫﺍ ﺃﺭ&#= 65165;ﺩ ﺷﻴﺌﺎ ﻗَﺪّﺭA= 257; ﻓﺎﺫﺍ ﻗﺪّﺭﻩ &#= 65239;ﻀﺎﻩ ﻓﺎﺫﺍ ﻗﻀﺎﻩ ﺃ&= #65251;ﻀﺎﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ ﺗ&#= 65240;ﺪﻳﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ (ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻟﺎﺯ&= #65249; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧدگی A= 262;ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﻓﺘﻥ ﺒ&= #65256;ﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺿع&#= 1740; که ﻫﺴﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ و مقدّر ﻧﻤﻮﺩ ᥻= 9;ﻀﺎﻯ اﻧﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﺪ.(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺗﺼﻮﻳﺐ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﺟﺮﺍ ﻤﻴﺪﻫﺪ. &= #65261; ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ آفَرین= ش ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺴ&= #65166;ﻟگ ﻮ ﻓَﺮ ﻳﺎبی ﺘ= 5166;ﺯﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ; ﺍﻧﺮﺍ ﻗﻀﺎ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻣ&= #65216;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺟA= 166;ﺯﻩ ﻭﻋﺒﻮﺭ ﻭﻳﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺭﺍ ﻣﻴ= ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ ﻫﻤگی ﻤﺘﻌ= 5248;ق ﺒﻴک اﻣﺮ الهی= ; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭘ= ﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐسی سلوک الهی ﺭﺍ ﻣﻴﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی ﺪﺭ ﻓﺼﻞ &#= 65255;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ شایستگی ﺮﺳﻴ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﺟﺘﺒﺎﻯ اﻧﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﻔَﺮ= 617; ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﻴﺎﺑ&#= 65194; ﻭﺑﺨﻠﻘﺖ ﻭ ﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ&= #65263; ﺒﺮﺳﺪ ﻭ آفریž= 3;ه ﺷﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺪ= ﻧﻴﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻳک ﺼﻮﺭ&= #65173; ﻧﻮعی ﻤﻴﻔﺮﺳA= 176;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺒﻮﺩ ﺑﻴک کاﻣ= 04; اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ﺒﺎ ﺗﻬﻴﻪ &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت گاﻧﻪ ﺟﺪ᥾= 7;ﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ آﻥ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺴ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣﺮﺍﺣلی هست ᤨ= 0;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻨ= ﻴﺎﺑﻨﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺮﻓتنی ﻨﻴﺴﺘʌ= 56;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #1575;لهی ﺪﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠ&= #65262;ﻙ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ;ﺎ ﺳﺎلک ﺸﺎﻳﺴﺘA= 258; ﮐﻤﺎل ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&#= 65198;ﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﻫﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻭﺍ= ;ﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺗﻤﺎم &= #65208;ﺪﻩ ﻭ(ﻣضی ﻮ ﮔﺬﺷﺖ) = ﻭﻋﺒﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﺟﺮ&= #65165; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﮔﺬ&= #65207;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺗﮑﺎمل ﻄﺒیعی= ; ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﻭﺍﺻل ﺒﺘﻘﺪ&#= 65267;ﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ = ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪﺧ&#= 65220;ﺎئی کنند. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ = 5165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65263; عمل ندﺍﺭﺩ. ﻭʋ= 65;ﮔﺮ ﺳﻠﻮک ﻛﺮﺩ ﻣﺮ&#= 65165;ﺣﻞ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﻮ ﺍﻣﻀﺎ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﺍﮔﺮ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﺮﺍﻓ&= #65166;تی ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻣﺎﻧﺪ &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣ= ﺮگ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺭ&#= 65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮﻉ ﻣ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1668 – اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎA= 239;ﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۲۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ ﺸﻴﺌ= ﺎ فی اﻟﺎﺭﺽ ﻭﻟA= 166; فی اﻟﺴﻤاء ﺃ᥼= 7;ﺎّ ﺑﻬﺬﻩ ﺍﻟﺨﺼﺎ&#= 1604; اﻟﺴبعة ﺑﻤشی= ة ﻭ ﺍﺭﺍﺩة ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭ ﻭ ﻗﻀاء ﻭ ﺍﺫﻥ &= #65262; ﮐﺘﺎﺏﻭ ﺃجَل¡= 7; ﻓﻤﻥ ﺰﻋم ﺃﻧّﻪ ﻳﻘ= 5194;ﺭ علیّ ﻨﻘﺺ ﻭﺍʋ= 87;ﺪة ﻣﻨﻬﻥّ ﻔﻘﺪ ﮐ&#= 65236;ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﺯﻣʌ= 68;ﻥ ﻮ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻥ هفت = 5191;ﺼﻠﺖ ﻭ شروط ﺭﺍ ﺧﻮA= 165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ (ﻫﺮ ﭼﻴﺰ= ﻯ ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻫﺮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺟ&#= 65252;ﺎﺩﺍﺕ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃ&= #65170;یعی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺩ= ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻳﻥ &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘﻮﺍلی ﻴﺎ ﺩ= 5165;ﻭﺭﻯ ها ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕ= 5268;ﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ غ&#= 1740;ر ﺳﺎﻟک ﻘﺸﺮﻯد= 85; هر مذهب و دیزنی اسمی ﺩ&#= 65197; ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ &= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ &= #65175;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻥ هفت خصلت= ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ مَشیّت (ﻓᤨ= 1;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﻭﻟ= 5268;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ الهی اﺳﺖ) ﻭ ﺳ@= 345;س ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐ= ﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﻥ ﭽﻨﺪﻳﻥ اﻳﺪﻩ &#= 65165;ﺳﺖ.ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴﮑﻰ ﺭﺍ &= #65169;ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ( ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻈ᥷= 8;ﻳﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎ&= #65167; ﻭ ﺍﺟﺮا اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ برای تفهیم ﺘ&#= 65208;ﺒﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ آ&#= 1594;از ﺗﻔﮑﺮ ﻭ مَشی¡= 7;ت آغازﻳﻥ ﺨﻮﺩ ʋ= 99;ﻣﺎﻥ ﻘﺒلی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ کا&#= 65197; ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺨﺒﺮ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭلی اﻳﻥ سالک= الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ آغاز A= 175;ﻔﮑﺮ الهی ﺪﺭ مَشی&= #1617;ت ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻃﻠﺐ ﺑﺎ ﺍﺻﺮ= ﺍﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮ&#= 65197;ﺕ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎﺹ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ آفَرینش ﻫﻤﺎ&= #65253; ﭙﺬﻳﺮﺵ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﻫﺮﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ ﻋ&= #65166;ﺷﻘﺎﻧﻪ ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﺩ&= #65197; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮم ﻘ&#= 65194;َﺭ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳ= ;ﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﻣ= ﻘﺪﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺪﺭ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ &= #65259;ﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی اA= 203;ﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔ&= #65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎم ﺠﺰﺋﻴ&#= 65166;ﺕ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺧ&#= 65166;ﺭجی اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻓ&#= 65198;ﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﭘﻴﻤﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻴ&= #1670; کاﺭﻯ از پیش خود ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﻳﺪ ﮐ= ﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑﮑﻨﺪ. که &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﻨﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65261; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺳ= 5174;. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺴﺌﻮﻝ &= #65153;ﻥ کاﺭﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ = 5251;ﮕﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﮐﻮ&#= 65175;ﺎهی اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ کاﺭﻫﺎ. ﻭﻟﺬﺍ &#= 65251;ﻘﺪّﺭ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺍﻧﺪ&= #65165;ﺯﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﭘس ﺍﺯ مَشیّ= ;ت ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﺘﺨﺎﺏ ﻳک ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﺩﻥ هدﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ ﮐ= 5166;ﻣﻞ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻓﮑﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﺩﻧﺒﺎل ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻗﺪ&= #65197;ﺗﻬﺎ حتی قطره ها ﻭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺻﺎA= 193;ﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﻧﺪﺍ&#= 65199;ﻩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻌﻠ&#= 65262;م ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻳ&#= 65228;ﻨﻰ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 08;ﺮﻭع ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ معرفی پیر ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ عمل ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 65193;ﺍﻭﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺸ= 5198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﻴک ﺮﻭح ﺴﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﻘﻀاء ﻴﺎ قضاوت و ﺩﺍﻭﺭ= ;ﻯ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ = 5261; ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺴ&= #65248;ﻮﻙ ﺍﺳﺖ) ﭘﻨﺠﻤﻴﻥ = ﻤﺮﺣﻠﻪ إﺫﻥ الهی ﻮ ﺍʋ= 83;ﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮ&#= 65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﻣﺮﺍA= 187;لی ﻴﮑﺎﻳﻚ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﺯ= 5267;ﺮﺍ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ هر= ; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺎ= ; ﺗﻮﻓﻴق همرﺍﻩ ﺑﻮﺩ ﺑA= 252;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺠﺪﻳﺪﻯ ﭙﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﺩ. ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻤ= ﺮﺣﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی هف = 8; ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭ ﺍﺫﻥ = ﺠﺪﻳﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺫﻥ ﻮ ﺍﺟ= ﺎﺯﻩ ﺑﻤﻌنی ﺸﻨﻴﺪA= 253; ﻮ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﻮ= ﺳﻤﺎع اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﮐﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﺳﺘﻤﺎع ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺗأثیرﻯ ال= ;هی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ ﻤﻨﺎﺳ&= #65168; ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﺄﻳﻴ= 5194; ﻗﺒﻮل الهی اﻭ= ;ﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺄ&= #65267;ﻴﺪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺷﺸم ﻤﺮﺣﻠﻪ &#= 64400;ﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ&= #65194;ﻳﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺘﺎﺯ&= #65257; ﻭﺣﮑم اﻟﻬس ک = 7; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;ﻣﻀﺎ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65166;ﺧﺮﻩ ﺍجَلّ ﻤﻬﻠﺖ ʌ= 51;ﻘﺮﺭ ﺯﻣﺎنی ﺒﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠ= 5262;کی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی اA= 203;ﺖ. ﻭﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺮ&#= 65165;ﻳﻄ لاﺯم ﺘﮑﺎﻣلی= ; ﻮ ﺯﻣﺎﻥ لاﺯم ﻨ@= 405;ﺬﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺪ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮﻳ= 705; اﺯ ﻣﺮﺍﺣل هف= 8; ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻮﺗﺎهی ﺪﺭ ﺍ= 5183;ﺮﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219;ﻪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ = ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻘﺮ&= #65197; الهی ﻄﻮل ﺒﮑ᥸= 8;ﺪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﭙس ﺗﻮﻗ&= #65234; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65187;ل ﺴﻠﻮک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻮﺗﺎهی ﻮ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﻭ ﺍﺭ= ﺟاء ﺑﺎﻳﻨﺪﻩ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻥ = ﺒﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﻣﻄﺮﻭﺩ &= #64344;ﻴﺮالهی ﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﺟ&#= 65248;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﻮ = ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&#= 65198;ﮒ ﻗﺒل اﺯﻣﺮگ همّت ﮐﻨﺪ. ﻭﻓA= 194;ﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ تَ= 89;وّر ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺮﻫﺮﻳک اﺯ ﺍ= 5267;ﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻏﻠﺒﻪ &= #64400;ﻨﺪ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻩﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ تَصوّر ﮐﻨ= ;ﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳکی = 575;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﮑ&= #65198; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐﺎﻓﺮ = ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﭙﻴﻤﺎﻥ &= #65176;ﺴلیم ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺷ= 5194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺧﻮﺩ &= #64400;ﺎﻓﺮ ﻭﺟﺎﻫل اﺴﺖ ﻭ= 5239;ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک که ﺧﻮﺩ ﻣﺸﺮک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣﺪﻳث ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫ= ﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻫ&= #65236;ﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ الهی ﺪﻳﮕﺮﻯ ʃ= 81;ﻮﻥ اﻣﻀﺎ ﻭﻣﺤﺒﺖ &#= 65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻄﺮح ﻨﺸﺪﻩﻫ= 5252;گی ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺍﺯ ﺗﻤم A= 252;ﺮﺍﺣل ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﻗﻴ&= #65238; ﺑﺎﺷﺮﺍﻳﻄ لازم تا شرط ک&#= 1575;فی از نظر خداون= 583; ﺍﺯﻫﺮ ﻳگ اﺯ ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻣ&= #65194;ﺍم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪﺭ = ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ لاﺯﻡ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1669 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۲۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ= ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺻﺤﺒﺖ = ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮمَشیّت ﺍﻭ ﻭ= ;ﻣﺤﺒتی که ﺷﺨﺺ ﺑﮑسی A= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺳﻪ= ﺍﻳﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﺪﺭ ﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺗ&= #65262;کُلّ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺤث ﺍﻳﻥ ﺴﻪ ﻧﻔﺮﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮ الهی ﺁﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻥ ﺴﻪ ﺍ= ﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﭙﺮﺳ= 606;د ﺍﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻤ&= #65248;ﺎ مَشیّت ﻭ ﺍﺑﺮ= ;ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ؟ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﺍﺭﻯ. ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴ= ﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ &= #65267;ﺎ ﺍﻳﻥ کفر ﻭ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺍﻓﺮﺍ&#= 65193; ﺍﺳﺖ؟ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺭﺍضی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺍﻧﺎﻥ کفر ﺑﻨA= 252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ. (ﮐﻔﺮ ﻳﺎ ﻋﻤل سالک ﺪﺭ ﺧﻠﺎʌ= 33; سلوک الهی ﻣﺎﻧﻨﺪ ʄ= 04;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻭ تمرّد ﺧﻮﺍ᥸= 3;ﺘﻪ ﺷأﻥ ﻤﻘﺎم ﺮﻭ= 581; ﺤﻴﻮﺍنی ﺸﺨﺺ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﻮ ﺗﻮﻟﺪ = ﻓﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍشضی ﻨﻴﺴﺖ @= 400;ﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳ&= #65166;ﻟک اﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &#= 65235;ﺮﺩﻯ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺨ= 5248;ﺎﻑ ﮐﺎﺭﻯ ﻀﻤﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻓﻄﺮتی = 75;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺸﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک &= #65244;ﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = سلوک الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ اﻭ ﺗﺒﺪ&#= 65267;ل ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺪ= ﻟﻴل عدم ﺸﺎﻳﺴﺘگی کافی ﺴﺎﻟﻚ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺩﻟﻴل عدﺪم = 5;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺴﺎﻟ&= #1705; ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ کفر ﻭ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍ ﻭﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺨﺪﺍ ﮐ= ﺸﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺸ&= #65268;ﻄﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﻨﺮ ﻣﻴل کرﺩﻩﺍﺳﺖ ﺩﺭ = 5203;ﻠﻮﻙ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒ&#= 65248;ﻰ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻋﻘلی ﺪ&#= 65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻋﺸق ﻮ &= #65175;ﺴﻠﻴم ﺪﺍﺋم ﺒﻮﺳﺎﺋ= 5220; الهی ﻤﻄﺮح هس= تند ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﻭﺍق= 93;ی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺷ= ;ﺮک ﻮ ﮐﻔﺮ ﺩﻭﺭ ﻣﻴ= ﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﺑخو= 583;شان ﻮﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ اﺑﻠﻴﺴﻰ ﻭﺷﻴ= 5220;ﺎنی اﻫﺮﻳﻤﻥ ﻮ ﻃﺎ&#= 65247;ﺒﺎﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻋﺪﻣ&= #65268;ّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺭﺍﻭ&= #65263; اﺯﺍﻣﺎﻡ ﮐﻪ لفظ ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪA= 165;ﺳﺖ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭ مَشیّت ﮐﺮﺩ= ;ﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﺍ&= #65215;ﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ. (ﺩﺭﻭﺍ= قع ﭙﺎسخ اﻳﻥ سوآ= ;ل ﺒﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻪ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭمَش®= 0;ّت ﻧﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﮑﺎﺭ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﮑﺮ ﮐ&= #65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭمَشیّت ﺧﻮﺩ= ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷأﻥ ﻮ&#= 65251;ﻘﺎم ﺪﺭﻭنی اﻭ ﺍﻧA= 184;ﺎم گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺨﻄﺎ ﻭ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﮐﺎﺭﻯ ﻭﮐﻔﺮ ﻭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺪﻳشی ﺮﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺒﺎ &#= 65191;ﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨﺺ ﺭﺍضی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﻜ&= #65236;ﺮ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻓﮑﺮ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯ= ﺑﺎ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﮔ= 5256;ﺎﻩ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﮐﻤ= ک اﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍ A= 261; ﻨﻪ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ = ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ اﺯ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻮل اﺭﺍﺩﻩ = 5165;ﻳﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩA= 257; ﻭلی ﺒﺪﺍﻥ ﺮﺍ= 590;ی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﻭﺳ&= #65174; ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺍﻣﺎم &= #64345;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ حدیث ʋ= 65;ﻳن ﻄﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ = ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎم ﻨﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ = ﺒﺤث ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺒﮑﻨﺪ. = ﻭ (صدور ﺤﺪﻳث ) ﻣ= 5220;ﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﻘﺒلی ﻮ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻫﻤگی ﺪ= 5197; ﻣﺴﻴﺮ ﻳک ﺨﻄ ا&#= 65247;ﻬﺎمی هستند. ﻭ ﻫﻤﮕʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺤﺮ&= #65233; ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻭﻣﺠﺮ&= #65263; اﻭﺍﻣﺮ ﮔﺬﺷﺘ= 4405;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻥ اﻭﺍﻣﺮ ﺳﻠ= 5262;کی ﻘﺒلی ﺮﺍ ﻗﺒﻮ= 604; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﻧ= ﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﻘلی اﻣﺎﻣﺎʌ= 53; ﻭﻫﺮ کامل الهی ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ &= #65199;ﻣﺎﻥ خودشان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺎﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﺨﺎﻟﻒ ﻫم ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﺟﺰﺋﻴ= 5166;ﺕ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﺳ&#= 65176;ﺪﻟﺎل ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺩﺭ ﺟﺰ= ﺋﻴﺎﺕ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ که ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻭﺣتی ﺴﺎﻟﻚ ﻫ= 5252;ﻴﺸﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= لی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐﻔﺮ ﻭ&= #65183;ﻬل ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺳ= ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ= ﺳﺎﻟک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪﺍﻯ ﺑﻴﻥ مَشیّت ﻭ= ; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩ= ﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻄﺒق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ&#= 64344;ﻴﺶ میرﻭﺩ. ﻭﭘﺎ ﺑ= 4345;ﺎﻯ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺑ= ﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻬم اﺳﺖ ﺗﺎ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ الهی ﺪʌ= 03;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی ﺍﺯ ﺧﺪﺍ &#= 65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺁﻏﺎﺯ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻣ= ;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮکی ﺘﻤﺎﻣA= 166; ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻭ ﺑﺪ= ﻭﻥ اﺳﺘثناﻫﻤﮕﺎ= ;ﻥ اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺑﺮخی ﻤﻮﻓق ﻨA= 268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﺗﻮﻓﻴق ﻤﻴﺮﺳ= 5256;ﺪ ﻗﺼﻮﺭ ﺍﺯ خود= 88;ان ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺩﻧﺒال ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65247;ﺸﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻮﺗﺪﺑﻴﺮالهی= ; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1670 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ12= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻟﻤشیة ﻣُﺤﺪفة ﮐﻪ م&= #1614;شیّت ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﺤ&= #65166;ﺩث و مخلوق ﺍﺳﺖ ᥾= 1; ﺍﺯلی ﻘﺪﻳم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺩﺭ حدیث ها ﻗ᥵= 0;ﻠﻰ مَشیّت ﺭﺍ (ﻋ᥼= 8;م ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ) اله= 40; ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ= 5227;ﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261; ﺍﻳﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻓﻘ&= #65220; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ م&= #1614;شیّت ﻭ ﻣﺮﺍﺣل اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﻫﺎﻯ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ. ﭘس مَشیّت ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ (ﻣَﺸﻰ) الهی = 5198;ﻭﺵ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻛﻪ مَشیّت ﺧﻮ= ;ﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ مَش= 40;ّت الهی ﻤﻴﺪﺍﻧ᥷= 4; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺻ&#= 65220;ﻠﺎﺡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ م&= #1614;شیّت ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩﻭ&= #1605; را ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺍ= ;ﻭﻟﻴﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﻚ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﺑﺪ &#= 65193;ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﻟﺬﺍ مَ= 588;یّت ﺍﻟﻬﻰ (ﺍﻣﺮﻯ ﺤ= ﺎﺩث ) ﻭ (ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ᥸= 7;ﺪﻧﻰ) ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟ&#= 65166; ﺻﺎﺩق اﻟﻌﻬﺪ = 5193;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ مَشیّت ﺍﻟﻬ= ;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ علم اﺯ = 4;ی الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐسی ﻨﺠ= 5166;ﺕ ﻳﺎﺑﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همگاﻥ ﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺣتی ﻮ ﻳ&#= 65198;ﻭﺳﻬﺎ ﻭ ﻗﺒﻞ از وﻳﺮ= 5261;س ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﺮ= ﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯ ﺍA= 255;ﻮﺍع ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺣتی &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﻫﻤگی ﺒﺎﻳﺪ ﺗ= 5252;ﺎم اﻧﻮﺍع ﺒﻌﺪﻯ گیاﺎهی ﻮ ﺣﻴ᥾= 2;ﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺼﻮ= ل نوع بشری ﻮ ﻫﻤ= ;ﻪ ﺍﻧﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﻨﻴﺎﻣﺪ᥽= 7; ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; کنند. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑ= 585;َبّرخی اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧم= 40; ﺨﻮﺍﻫند ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﻨﺪ ﭼ&= #65262;ﻥ هنوﺯ ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣ= 5240;ﺎم اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﺎﻟﻪ = مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻗﻀ= ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻗﻀاء &= #65262; ﺍﻣﻀﺎء ﻭﺗﻘﺪ= 5267;ﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻣ= ﺤﺒﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﺪﻳﮕﺮ الهی ﺴʋ= 98;ﺍﺳﺮ ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. = ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺸ= ﺮﻳﻮﻥ ﻣﺬﻫبی ﭙس ﺍﺯ = 4400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍﻧﻰ ﺑﺎﺯ ﺑنوع بشری ﻮﻫﻤﻴﻥ ʌ= 62;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ (ﻋﺒﻮﺭ ﺻ= ﻔﺎتی) ﻮﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﺪﺁل نوع بشری ﺪﺭ ر= َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺍ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﮔﺬﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1671 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ122 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﺷﺨﺼی ﻤﻌﺘﻘﺪ &#= 65169;ﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﭘس &= #65165;ﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭﻗضا ﻮ ﺗﻘﺪﻳ= 5198; ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺨﻮﺩﺵ &= #65165;ﺳﺖ؟ ﺍﻣﺎ= 605; کفت ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴA= 204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ لا ﻳﮑﻮ= ﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺷاء = 75;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﻗﺪّ&= #65197; ﻭ ﻗﻀی ﺍﻣﺮﻯ ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ مَشیّت ﮐﻨﺪ ﺳ= ;ﭙس ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺳﭙس (ﻗﻀ= ;ﻰ) ﻧﻤﻮﺩ ( ﺍﻣﺎم م&= #1614;شیّت ﺭﺍ ﻣﻘﺪم ﺒﺮ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﺗﻘﺪّﺭ ﻭﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﺩهی ﺮﺍ ﻣﻘﺪم = 5170;ﺮ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮع &#= 65194;ﺭﺑﺎﺭﻩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ مَشیّت ﺍﺯلی &= #65262; ﻗﺒلی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 4400;ﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺘﻨﻬ= 5166; ﺑﺮﺧﻰ ﻃﺎﻟﺐ س&#= 1604;وک الهی هستند. ﻟ&= #65196;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﮐسی عملا ﺑﺴﻠﻮﻙᥴ= 9;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ هر ﻳک = 575;ﺯ ﺍﻳﻥ اﺟﻠﻬﺎﻯ هفتﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﻬﺎ ﺑﺎﺯ مَشیّت ﺗ= ;ﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ ﻨﻮﻳﻥ ﻮ (ﺑِﺪﺍ&= #1569;) ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻤﺮﺑﻮ&#= 1591; ﺒﺎﺭﺍﺩﻩ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ ﺍﻣﺎم = ﺼﺎﺩق آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻔﺖ &= #64404;ﻮﻧﻪ ﻭﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﻤﻴﺸﻮﺩ. (مَشیّت ﺍﻭﻟﻴ= ;ﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮع ﻮ &= #65235;ﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ &#= 65169;ﺎﻟﺎﺧﺮﻩ (ﻗﻀﺎ) ﻳﺎ ﻗﻀﺎﻭ= ;ﺕ ﻭﺑﺮﺭسی عاﺩ᥼= 7;ﺎﻧﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65188;تی ﻤﺮگ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺑﺎﺷﺪﻭلی ﺪﺭ = 5175;ﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎ الهی ᥸= 0;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداوند ﺨﻮﺩ ﻧ= ;می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺟﻪ ﺑﺴﻮﺍبق اﺯلی= ; ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓ&= #65228;لی اﻭ ﺍﻳﺪﻩ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﮔﺎهی &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻭﺷﺮﻭع ﻤﻴﮑﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ مَشی¡= 7;ت ﺑﺎﻧﺠﺎم اﻧﺘA= 192;ﺎﺏ ﻭﺍﺟﺘﺒﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺩﺍﺩﻥ عشق ﻮ ﮐ= 5208;ﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ&= #65198;ﻩ ﺑﺎ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی هفت ﮔᥴ= 6;ﻧﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟک ﺘﻬ&#= 65268;ﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑ= ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯﻣﺎﻳشی اله= ;ی ﺪﺭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻣﺘﺤﺎﻥ ﺼﺪق = 5204;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ همین ﺪﻳﺪﻥ ﻧʋ= 76;ﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺻ&#= 65220;ﻠﺎخ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺣﮑم ﺼﺎﺩﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﮔﺸتی هم ﻨʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺧﺎﺹ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﺧﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 65247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی ﺨ= 5262;ﺩ ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 605;ُدّعی اﺳﻠﺎم ﻮ ﻭﻟﺎ= 5267;ﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻌﮑس &#= 65235;ﺮﻣﻮلی ﺘﻌﺎﻟﻰ ﺗﺪﺭﻳ&#= 1580;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮ&#= 65267;ﻮﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ﺸ&#= 65166;ﻧس ﺗﻮﺑﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261;لی هرﭼﻪ ﺩﻳﺮ ﺗﺮ &#= 65203;ﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎ&= #65173; ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﻨﺪ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺒ= 5198;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺻﻠﺎح گناʌ= 59;ﺎﻥ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ ﻣ&#= 65188;ﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐ= ﻪ ﺩﻳﺮ ﮐﺮﺩ ﺳﻠﻮ&= #64400;ﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻋﻘ&= #1604; کمتر ﻭ ﻓﺮﺳﻮʋ= 93;ﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍ&= #65253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺿﻌﻴﻒ &= #65175;ﺮ ﻭﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻨ&= #65166;ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ = ﻭ ﻓﻬم لاﺯم ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ جَهَنّ= م ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺪﺍغ &#= 65176;ﺮ ﺍﺯجَهَنّم ا&#= 65187;ﺘﻤﺎلی ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺎ ﺿﻌﻒ ﻓﺼل ﻨ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﺍﺋﻰ &= #65261;ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﮐم عقلی ﻮ A= 203;ﺎﺩگی ﺒﺪﺍﻭﺕ ﻭ ﺣتی &#= 65188;ﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ توحّش ﺩﺭ ﺍʌ= 67;ﻥ اﻧﺴﺎن ﺒﺪﺍئ®= 0; هست. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺘﻈﺎﺭ ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺫﮐﺮ ﻣﺮﺍﺣل ﻤ&#= 65176;ﻌﺪﺩ ﻣﺸﺒﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﻀ= ﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ اﺻﻄﻔﺎ ﻭ &= #65165;ﺟﺘﺒﺎ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65255;ﻮﻳسی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﻭﮐﺸﺶ = ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶﻋﻠت®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻔﺮﺕ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻮﭼ&= #1705;ی ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ شا= 40;ستگی ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺴﻴ&#= 65166;ﺭ ﺑﺘﺎﺧﻴﺮ ﺑﻴﻨ&#= 65194;ﺍﺯﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔاق = 5262; ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ&= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻫﺮ تمرّد ﻣᤨ= 1;ﺮﺭ ﻋﻤﺪﻯ ﻭﻫﺮ ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺸﮑنی = 575;ﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺧﺎﺹ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺗ&#= 65228;ﺒﻴﺮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﺑﺎﻋﻤﺎل اﻧﺴA= 166;نی ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﻭل ﻔﮑﺮﻯ ﺒﻨ= 5224;ﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑ= ﻴﻥ ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮﻯ اﻧ&#= 65176;ﺨﺎبی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺳ&= #64345;س ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ&#= 65263; ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﻋ&= #65252;ل ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; نهائی ﻤﻴﮕﻴﺮ= ;ﺩ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺪﺍﻭ= ﺭﻯ ها ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻣ&#= 65198;ﺣﻠﻪﺍﻯ ﻤﺪﻳﺮ ﮐﺎﺭﺧﺎ&#= 65255;ﻪﻫﻴچ کدﺍم اﺯ ﺍﻳﻥ A= 252;ﻔﺎﻫﻴم ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ ﻧ&= #65258; ﺟﻬل ﻘﺒل اﺯﻋA= 248;م ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺍﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﺑﻴﻥ ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮ = ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﻧﻘ= ﺺ ﻭ ﺧﻄﺎئی ﺒﺮﺍ= 5263; ﺘﺼﺤﻴح ﺪﺭﻋﻤ= 604; ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺣت&#= 1740; ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺮﻯ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی گفت ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳA= 194; ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻟﺤ&#= 65224;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﻠﻮک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺣتی ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳ= 5253; ﻠﺤﻈﻪ ﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻣ= ;ﺠﺎﺯﺍتی ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ کارما و ﻗﻬﻘﺮ= ;ﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺗﻐ= ﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﻳﻚ ﻋﻤل اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻫﻴچ ﺰﻣﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ= ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻠ&= #65268;ﺪ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) ﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻌنی مَشیّت &= #65261; ﺍﮔﺮ (ﺷاء) ﻭ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ چیست؟ ﺍﻣﺎم ﭙ= ;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺘﺪﺍﻯ ﻔﻌﻞ (&= #65203;ﻠﻮﻙ) ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭ= ﻟﻴﻥ کاﺭﺧﺪﺍ مَشی= ّت ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﻭﻟﻴﻥ کاﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ک= 07; ﻓﮑﺮﻯ ﺒﺬﻫﻨﺶ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ آغا= 86;ﻋﻤل ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﻳﻥ ا&#= 65231;ﺎﺯﻋﻤل اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65193;ﺭ ﻭﺍ قع ﺪﺭ ﺁﻏﺎ&#= 65199; ﻋﻤل ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻔﮑﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ سلوک الهی بکند. ﻭﺍﻳﻥ اʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺑ&= #65262;ﻃ ﺒﺎﻣﻮﺭﻏﻴبی A= 262; آینذه های ﻧﻴ&= #65166;ﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻟﺬﺍ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65248;ﻮﻙ ﺩﺭ ﻭﺍقغ ﻴک اA= 197;ﺍﺩﻩ الهی اﺳﺖ. ﮐﺴʌ= 68;ﮑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟ&= #65166;ﺗﺮﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻫﺎ &= #65261;ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒبی ﺍﻧﻮﺍ= 93; ﺒﺮﺗﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺿﺎ&#= 65235;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ (ﺍﻟثبوﺕ ﻋﻠﻴA= 258;) ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی ﭙﻴ&#= 64405;ﻴﺮﻯ ﻮ ثبات وﭘﺎﻳ᥷= 4;ﺍﺭﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺩﻳﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ مَش= 740;ّت ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻫ&= #65166; ﮐﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65235;ﮑﺮ سلوک الهی ﺮﺍ = ﮐﻪ مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭ= ; ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ نیز A= 170;ﺮﺍﻯ اﻭ مَشیّت ﮐﺮ= ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ= ﺭ ﻫﺴتی کسی غیر = ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ &#= 64400;ﺎﻣﻠﺎ ثاﺑﺖ ﻗﺪم ﺪﺭ = 5235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ سلوک الهی ﻭ ﺩﺭ ﺗﺼA= 252;ﻴم ﻘﺒلی ﺴﻠﻮک ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴ&= #65198; ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺘ&#= 65192;ﺎﺏ ﻳک ﻔﮑﺮ ﺍﺯ ﺑﻴ&= #65253; ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﻥ هزﺍﺭ= 5165;ﻥ ﻔﮑﺮ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ سل= 608;ک الهی ﺭﺍ ﺍﻧﺘʋ= 92;ﺎﺏ می ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻟ&= #65196;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮﺍ&= #65183;ﻌﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ا&= #1604;هی معرفی شده خداوند ثاﺑﺖ &= #65239;ﺪم ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ&= #65267;ﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﺩ&= #65197; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺳﺪ ﮐ&#= 65258; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم اﺳﺖ. سلوک الهی ﭽﻨﺎﻥ ﻨʌ= 68;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑﻘﻮل ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ = ﺩﺷﻤﻥ ﻨﻔس ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻧ&#= 65208;ﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ در نبرد ﭘﺸﺖ ﮐﺮʋ= 93;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث ﻧ&#= 65166;ﺑﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻴﺐ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺪ&= #65197; ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺩﻫﻰ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧ&= #65166;ﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺩﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; ﻴک ﻄﺮح ﺒﺎ ﻣﺸ&#= 65192;ﺼﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﺪﺍ&= #65199;ﻩﻫﺎﻯ ﻃﻮل ﻮﻋﺮﺽ ﻳک &#= 65220;ﺮح اﺳﺖ. ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺮ&= #65165;ﺣل ﺴﻠﻮکی ﺒﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟک ﻤﻬم اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ثبات ﻗﺪم ﺪﺭ ʃ= 44;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺯﻣ= ﺎﻥ لاﺯم هر ﻣﺮﺣ᥼= 8;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﺒ&#= 64401;ﺸﺪ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65194;ﺍﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ جزا و ﻣﺠﺎﺯﺍ= 8;ی هم ﻨﺸﻮﺩ ﻭلی A= 252;ﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍ= 5173; الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﻃﻮل ﻮ ﻋﺮﺽ ﻳک ﭽﻴﺰ = ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ آف= 85;ینش ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ &#= 65267;ﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼل ﻨﻮ&#= 65227;ﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﺭﻭح ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻌ&#= 65256;ﻰ (ﻗﻀﻰ) ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮ= ;ﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻣ&= #65198;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﻰ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻳ= ;ﻌنی هرﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﺍ= 5261;ﺭﻯ الهی اﺯ ﺣﺎل ᥸= 4;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ شایسته ﻧﺠ= ;ﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﻓﻴق هرﻣA= 198;ﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #64400;سی ﻤﺎنع ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺎﻟﻌ= ﮑس ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺪﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﺎ ﺭﺳ= ﺎئی کاﺭ ﺳﺎﻟک ﺒﺎA= 207;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎ&= #1578;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ اﻭ ﺣﺘﻤﻰ ﺍﺳﺖ &= #65261;لی ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﻔ= 5198;ﺻﺖ ﺗﻮﺑﻪ ﻫﺴﺖ. ﺣت&= #1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻨﺎﻓق &#= 65176;ﻤﺎﻡ ﻋﻴﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﺎ &= #65215;ﻌﻒ ﺩﺭک ﻮﻋﻘل ﻮ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺖ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺻ= ﺎﺩق ﺒﻤﺎﻧﺪ ﻭلی ﻤ= 5262;ﻓق ﺒﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻨﺸﻮﺩ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸتی ﻨﻴﺰ ﻫ= 5204;ﺖ. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﻴʌ= 28;نی ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﻟﻬس اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65251;ﻀاء ﻴﻌﻨﻰ ﺯﻳﺮ ﺣﮑ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﮐﻨﺪ = ﻭ ﺗﻮﺷﻴح ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﮐﻪ ﺣﮑم ﻮﺍﺟﺐ &= #65165;ﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ ﻫﺴتی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﺩﺭ ﻳک ﺘﺸﺒﻴﻪ &= #65169;ﺎ ﺻﺪﻭﺭ ﺣﮑم ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ اﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻦ (&#= 65165;ﻣﻀﺎ) ﺍﺯ (ﻣضیّ ﻴﺎ ﮔ&#= 65196;ﺷﺖ) ﻭ ﻣﺎضی ﺸﺪﻥ ﻔ&#= 65228;ل ﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻮ ﺗﺤﻘق اﻥ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ هر ﻳک ا= 5199; ﻣﺮﺍﺣل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺮﺍ می ﺮﺳﺎﻧﺪ. &= #64400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم آن را ﻴﺎ= ;ﻓﺖ ﻭﺑﻬﻴچ ﻮﺟﻪ ﺍ&#= 65203;ﺘثنائی ﺪﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ; ﺍﮔﺮ ﺣﺘﻰ (ﺍﻋﻠم اﻟ&#= 65260;ﻰ) ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺁﮔ= ﺎﻩ ﺍﺯ شایستگی ﺴ= ﺎﻟک ﺸﺪ ﺣﮑم ﻨﺠﺎﺕ &= #65255;ﻬﺎئی ﻮ ﻳﺎ ﺗﻮﻓﻴق ﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ&#= 65219;ﺮﺩ ﺳﺎﻟﻚ. (ﻣَﺮَﺩ) = ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪم ﺘ&= #65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ بِدای مَشیّ= 78; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺣﻮﺍل= 740; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺗﺪ ﻭ ﻣ= َﺮﺩﻭﺩ ﺑﻌﻘﺐ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ = ﻭ ﺗﺎﺭﻳخ ﺰﻧﺪﮔ= 5268;ﻬﺎﻯ ﭙﻴﺸﻴﻥ ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ (بِدای ﻤﻨﻔﻰ) = 75;لهی ﻮ ﻏﻀﺐ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻓﻌﻠﻰ &= #65175;ﺎ ﺍجَلّ ﻮ ﻣﺮگ ʋ= 94;ﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﻫ&= #65198; ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺟﺒﺮﺍ&#= 65253; ﺗﺎﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ = ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﺗﻤﺎم ﻤﻔﺎﻫﻴ= 605; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ اﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﺤA= 212;ﺮﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ولایتها ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈ&= #65258; ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی = 5;ﺯﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﻗﻴق &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﻴ&= #65242; ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻭآغاž= 6; ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ &= #65261;ﮐﺎفی ﻮ ﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟک غیر= ; ﻗﺎﺑل ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣ= ﺠﻠسی ﻘﺸﺮﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﻔ&= #65228;ل ﺒﺮﺍﻯ مَشیّت= ﻳﻌنی اﻏﺎﺯ ﻧﻮﺷﺘﻥ اﻣﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﺘﺎ&#= 65167; ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻳﺎﺩﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻬﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍA= 261;ﻟﻴﻥ کاﺭ ﻓﺎﻋﻞ ﻧﺎ= 588;ی اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻠﺖ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﻣﻄﺎبق کاʋ= 97; ﺑﺸﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ حدیث وتمام مطالب الهی ﻤﺨﺼﻮﺹ ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای ال= 07;ی اﺳﺖ و نه آخوندها ﮐﻪ ﻣ= ﺠﻠسی ﭽﻴﺰﻯ اﺯﺟﺮﻳ= 5166;ﻥ سلوک الهی یگانه هدف نهائی الهی ﻨ&#= 65252;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ سلوک الهی اﺯﺍﺩ ﺩ᥷= 7; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎ ﻣﺮﺍﺣل آﻏﺎﺯ = 5261; ﻭﺳﻄ ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ = ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺘﺤ&#= 65240;ق ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳ= ;ﻠﻮﻙ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺄﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻥ اﺯﺍﺩﻯ عمل ﻤʋ= 94;ﺍﻭم ﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯﻫﻤ&#= 65258; ﻣﺮﺍﺣل اﺣﻮﺍ= 04; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻬل &#= 65240;ﺒل اﺯ ﻋﻠم ﻨﺪﺍﺭ= 5193; ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ ﻧ&#= 65268;ﺎﺯﻯ ﺒﻌﻠﺖ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻠتی = 5252;ﻌﻠﻮلی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ = ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣل آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺗﮑﺎﻣلی ﺴﺎﻟ= 05; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﻔﻮ&#= 65223; ﺒﺪﺍﺭﺩ ﻭﺑﻬﺸ&#= 65176;ﻬﺎ ﻭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ف&#= 1608;ق بشری بجهان آ= 5251;ﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= ﺮﺳﻴﺪگی الهی ﺮﺍ ﺑﻌﻨʌ= 62;ﺍﻥ کاﺭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎ= 5253; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1672- ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿA= 166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ122 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65263; ﻔﻠﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ&= #65257; ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 5261; ﺑﺤث ﻣﮑﻦ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺤث ﻗﺪﺭ ﻭ ﻧﻈ&= #65166;ﻳﺮ ﺍﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤ&= #65166;م ﻤﻔﺎﻫﻴم الفاظ ﻘﺮﺍﻥ ᥾= 1; حدیث ها ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻭ ﻣ&#= 65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک ال= ;هی ﻮ ﮐﻤک ﺒﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ &= #65262;ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎفی ﻮ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴم &#= 1575;لهی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ = ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ که ﭼ= 4405;ﻮﻧﻪ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس &#= 65259;ﻮﺳﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = تَصوّر ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺮﻯ &= #65262;َﻫمی اﺳﺖ. ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ = ﺗﮑﺎﻣل روان و ژنتیک روحی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ &= #65261; ﺍﺳﻴﺐ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ) ﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻣﻥ ﻔﻘﻄ ﻤﻴﮕﻮ&= #65267;م هیچ کاﺭﻯ ﻨﻴ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ مَ= 588;یّت ﻭ ﻗﻀﺎ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻗ= ;َﺪَﺭ ﺑﺪﻫﺪ. (ﺍﻳﻥ ﺸﺨ= ;ﺺ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193; ﺍﻳﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم &#= 65192;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻫﻤﻪ کناهان ﺭ= ;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺭأس ﺍﻥ گناه ᤨ= 0;ﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺑﻐﻠ= 5220; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺑﺨﺼﻮﺹ آخوند= ;ﻫﺎ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍﻣ&#= 65262;ﺭ ﻫﺴتی ﻮ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺪﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻳﺎ خودشان ﻮ= ;ﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ مَ= 588;یّت ﻭﺳﭙس ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭﺑﻌﺪ ﺑﻘَﺪَA= 197; ﻭﺳﭙس ﺑﻘﻀﺎ م= 740; ﻨﺸﻴﻨﺪ (ﺑﺮ ﺧﻠ= ﺎﻑ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﮐﻪ ﺍﻭل اﺭﺍﺩﻩ ﺑ= 5228;ﺪ مَشیّت. ﻭﺍﻭل= ﻘﻀﺎ ﻭﺑﻌﺪ ﺗﻘﺪﻳﺮ. = ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺣﻞ ﻫ&= #65236;ﺖﮔﺎﻧﻪ ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘ&= #65174; ﺑحَقّ ﺒﺎﺷﺪ. A= 247;ﺬﺍ ﺍﺟﺮﺍﻯ هز ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳ= 5168; ﻋﻤل ﺴﺎﻟک اﺳA= 174;. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟ&#= 65242; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺳﻠﻮک کند ﻭﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ جِدّیت ﺑﻨﻤﺎ= ﻳﺪ ﻭﺑتواند ﺭﺿﺎ= ;ﻳﺖ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧ= ﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ هرﮐﺪﺍم اﺯﺍ᥾= 7;ﻥ ﻤﺮﺍﺣل اﺯﺧﻮA= 165;ﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ&= #65263; ﺴﺎﻟﻚ ﻳک ﺨﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﮕﻮﻧﻪ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﺟﺘﺒﺎ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﻭﻳﺎ ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍ&#= 65253; ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﺒﻴک ﺘﺠلی اﻟʌ= 60;ﻰ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳ&= #65174; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ﻮ ﺑﺎﺯᤨ= 4;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ.ﮐﻪ &#= 65259;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻥ ﻳک &= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ الهی ﺒﺪﻧﺒﺎل= ; ﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197;آغاز ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&= #65258; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﻧﻴﺰ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ = ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﻤﺮﺣﻠﻪ ﮐﺸﺶ الهی ﻮ ﺗA= 248;ﺎﺵ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65268;ک ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭﺑﺪﻧﺒﺎل ﻴﻚ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ الهی هست. ﺗﺎ ᥺= 7;ﺎﻗﺒﺖ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎ = ﻫﻔﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ= ﻪ ﻧﻴﺰ ﻫﻔﺖ ﺗﺤﻮ&= #1604; ﺪﺭﺳﺎلک ﭙﻴﺪA= 165; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻠﺎفی = 5208;ﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ مَشیّت ﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﻳﻌﻨﻰ همّه ﺑʋ= 66;ﻟشیئ آﻏﺎﺯ ﻫﻤّﺖ ا= 04;هی ﺒﺮﺍﻯ ﻴک ﻜﺎﺭ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ مَشیّ= ;ت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺗﻤﺎﻣﻪ علی&#= 1617; اﻟﻤشیة (ﺗﮑﻤ&= #65268;ل اﻳﻥ مَشیّت ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻗﺼﺪ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ (ﻗَﺪَﺭ) ﻭ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65252;ﻬﻨﺪسی ﻴﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩ&= #65259;ﻰ ﺍﺯ ﻃﻮل ﻮﻋﺮﺽ &= #65261;ﺑﻘاء آﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳ&= #64345;س ﺍﻣﺎم اﻓﺰﻭﺩ = 5165;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ م&#= 1614;شیّت ﮐﺮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩه= 740; و سرنوشت ﻤﻴﺪ= ﻫﺪ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﻳ= ک ﻤﻬﻨﺪس ﮐﻪ ﻓﮑ&#= 65198;ﻯ ﺮﺍ ﻃﺮح ﻮ ﺍﺑﻌ&= #65166;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘ&= #1602; اﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65239;ﻀﺎﻯ و داوری اﻟﻬﻰ= ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻃﺮح ﺒ= ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک= 40; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻈ&#= 65166;ﺭﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ = ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ و توشیح ﺻﻮﺭﺕ ᥽= 1;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪ&= #65261;ﺭ ﮐﺘبی یک ﺤﮑم ʌ= 40;ﻀﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ پاداش یا مجازات برتی آن ﺑﺎﻣﻀ= ;ﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺳﭙس ﺍ&= #65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ (ﻗﺪ= ﺭﻯ ها) ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨ= 5194; ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻤﺎ مَ= 588;یّت ﮐﻨﻴﺪ ﺍﺯ مَش= 40;ّت الهی اﺳﺖ. ﻭﻳʋ= 66; ﺣﺮﻑ ﺍﻫل ﺒﻬﺸﺖ ( وصلان الهی ) ﺭ= ﺍ ﻧﻤﻴﺰﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #64404;ﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺳﭙﺎس ﺧﺪﺍ ﺭﺍ &= #64400;ﻪ ﻣﺎﺭﺍ بدان ﻫʋ= 94;ﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ که ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ هداﻳﺖ ﻫʋ= 98;ﮔﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﻧمی = 5268;ﺎﻓﺘﻴﻢ. ﻭﻳﺎ ﺣﺮﻑ ﺟﻬﻨ&= #65252;ﻴﺎﻥ ( غیر سالکان و قشری ها) ﺮﺍ ﻧʌ= 52;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻤ= ﺎ ﺭﺍ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﺑﺮﻣﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑ&= #65248;ﻴس ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺗﻮ = ﺑﻮﺩﻯ که ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﻏﻮ&#= 65165; ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻯ = ﻮﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮح ﺮﺍ &= #65255;ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ = ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻣﻥ ﭽﻪ ﺳﻮﺩﻯ ﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟ= ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻯ ﺒنی آﺩ= 5249; (ﺳﺎﻟﻚ)ﻫﺮﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳتی ﻤﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65262;ﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻤ= ﻦ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻯ &#= 65261;ﺑﺎ ﻧﻌﻤﺖ ﻣﻥ ﺘﻮﺍ&= #1606;ستی ﺴﻨتی ﺴﺮﭘﻴﭽ= 87; کنی .ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﻧﻴکی ﺒﻮﺩ ﺍﺯ &#= 65251;ﻥ (خداوند) ﺒﻮﺩ. A= 261;ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺪﻯ ﺪﻳﺪﻯ اﺯ &= #65191;ﻮﺩﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﺴ&= #65264; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣ= ﻥ ﺒﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166;ﻳﻥ ﻤﻌنی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5251;ﻥ همه ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻭ = 5255;ﻴﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ.<o:p></o:= p> حدی&= #1579; 1673 – اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ123 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﭘﺮ&= #65203;ﻴﺪﻧﺪ (ﻗﺪﺭ ﺑﻤﻌنی ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ عبادات ﻗﺸﺮﻳ= ﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ عبادﺕ ﻏﻴﺮ سلوکی ﺨﻮﺩ) ﻣʌ= 62;ﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺴﺮّ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﺗﻔﺘّﺸﻮﻩ ﺭﺍ= ;ﺯﻯ الهی ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑA= 194;ﻧﺒﺎل اﻥ ﻨﺒﺎﺷﻴﺪ (ﻳ&= #65166; ﻣﻌﺎنی اﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ اخطار ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﻮﺗﻮکُلّ گذﺍ= ﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍﻳ= ;ﻦ (ﻗﺪﺭ) ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ= الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭک ا= 5253; ﺒﺮﺍﻯ هر کسی ʌ= 52;ﻤﮑﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ ﺑﺎ &= #65259;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺍﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺍﺯﻟﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﺮﻭحی ﺪʋ= 97; ﻫﺮ ﻧﻮﻉ حیاتی ﻭ᥽= 5;ﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮ&= #65255;ﻰ ﻭ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟنوع بشری ﺟ= ﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم &#= 65262; ﺁﺧﺮ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﻣﻌ&= #65212;ﻮم ﻮ ﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻫﺮ = ﻗﻬﻘﺮﺍی نوعی پس از مرگ می ﺸﻮﺩ ﺯʌ= 67;ﺮﺍ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ نوع بشری ﺮﺍ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟک ﭽﮕﻮﻧﻪ ﭘﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﺩ. ﻣﻔﻬﻮم کسی ﻨʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭘﺎسخ اﻳﻨﮑﻪ ﺟﺒﺮا= 04;هی ﭙس ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺑُ&#= 65198;ﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻭ ﭘس ﺍ&= #65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #65184;ﺪﻳﺪ ﺷﺨﺼﻴﺘﻬﺎ ﻭ ﻋ&= #65240;ﻠﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﺘﺤﻘق ﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;. در ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ= 5166;ﻟک عاﻗﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ = 5235;ﻬﻤﻴﺪه ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&= #65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ = ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺟﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&= #65173; ﺳﻠﻮکی کاﺭﻯ ʌ= 56;ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﮑﺎﻧ&#= 65268;ﺰﻣﻬﺎﻯ اﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&#= 65198; ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤتی = 5252;ﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ᥾= 3; اﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤ&#= 65194;. ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ مذهبی ﻮﻏﻴﺮﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻴﻥ کرﺍﻣﺎA= 173; ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳج ا= 5199; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ &= #65261; ﺑﺨﺮﻓتی عقلی= ﻮ ﻧﺎﺗﻮﺍنی ﺠﺴA= 252;ﻰ ﻭﺑﺪﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍ&= #65197; ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺪﺭ ﻣﺸ&= #64401;ﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪگی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ثرﻭ= 5175;ﻤﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟ= ﺘﻤﺎعی ﻮ ﺭﻓﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻧ&= #1580; ﻤﻴﺘﺮﺍﺷﺪ ﺗﺎ &= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻫﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫA= 166; ﺑﺮﺳﺪ. ﺳﭙس ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺻ&= #65198;ﺍر ﺳﺎﺋل ﻔﺮﻣﻮﺩ بحرﻋﻤﻴق ﻔﻠ= 5166; ﺗﻠﺤقوّه ﺩﺭ&#= 65267;ﺎﻯ ﻋﻤﻴقی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺑﺪﺍﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﺭسید .ﺩﺭﻳﺎﻫA= 166;ﻯ اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺭﻭٴﻴ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻭ &= #65251;ﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻔس أمّاره ﻭ= ﺍﺑﻠﻴس ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍ&= #65259;ﺮﻳﻤﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻃﻠﺐ ﮐ&= #65258; ﮐﻤﺘﺮ ﮐسی ﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﻣ&#= 65240;ﺎﻭﻣﺖ ﻨﻤᥴ= 6;ﻳﺪ. ﺑﺎﺯﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺳﺎﺋل ﻔﺮﻣﻮﺩ ﻣﺎ ﻳ᥻= 6;تح اﻟﻠﻪ ﻟﻠﻨﺎس = 5251;ﻥ ﺮﺣمة ﻓﻠﺎ ﻣﻤ= 5204;ک ﻠﻬﺎ ﻭﻣﺎ ﻳﻤﺴ&= #1705; ﻔﻠﺎ ﻣﺮﺳل ﻠﻬ&#= 65166; ﻫﺮﺩﺭﻯ ﺮﺍ ﮐʌ= 58; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﺣﻤ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ﺒ&#= 65166;ﺯ ﮐﻨﺪ (ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ) ﻫﻴﭽﮑس ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺎنع اﻥ گرﺩ᥷= 3; ( ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﮐسی ﻨﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺤﺮﻭم ا= 5199; ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ. ( ﻗﺸﺮ= ;ﻳﻮﻥ ﻤﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻫﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ) ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ه= 605;ه ﻫﺴﺖ ﭼﻮﻥ ﺮﺯق &= #65252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﮐﺴﺐ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ= ﻭ ﻟﺬﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ بشری. ﺍﻣﺎ ﻣﻨA= 224;ﻮﺭ ﺑﺎﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺍﺩب&#= 1740; ﻮﻋﻘلی ﻨﻴﺰ ﻧ= 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ ه&#= 1587;تند. ﻭلی ﺮﺣﻤﺖ ال = 7;ی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺟﺎ&= #65195;ﺑﻪﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﺣﻮ= 5165;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻘل &= #65184;ﺰﺋﻰ ﺍﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻋث ﻋﺒﺮﺕ ﮔ&#= 65268;ﺮﻯ ﻮ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺍﺳﺘ= ﻐﻔﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺿ&= #65228;ﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻋ&= #1579; ﺗﻤرﺪ سالک ﺍ᥷= 9; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐA= 166;ﻣل ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺳﭙس ﻣ&= #65262;ﻟﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ (ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ) ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻭﭘ= 5198;ﺳﻴﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ = ﻗﺪﺭ ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺠﺴمی ʌ= 62; ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ( ﺍﺳﺘﻄﺎ= ;ﻋﺖ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﻟﻔ&#= 65228;ل اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻩ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭ&= #65199;ﻣﺮّﻩ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی اﺳﺖ. ﺗﻮﺍﻥ گناه ﮐﺮﺩﻥ ا᥷= 9; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭلی انسان ﺨﻮﺩﺵ ᥽= 1;ﺴﺌﻮل گناﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ A= 169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩگی ﺮﻭح A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻟﺬ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻫﺮ ﭘ= ﺎسخ ﺒﻤﻮﻟﺎ ﺑﺪﻫﺪ &= #64400;ﺎﻓﺮﻯ کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ش= 575;یسته ﻗﺘﻞ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ = ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕ&= #65166;ﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ و پیمان ﺍﺳﺖ.ﻭ᥼= 7;ﺬﺍ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ا&#= 65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ = ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﺗﻤﻠﮑﻮﻧﻬﺎ ﺑ= ;ﺎﻟﺬﻯ ﻴﻤﻠﮑﻬﺎ ﺪﻭﻧ&#= 64401;ﻢ ﻓﺎﻥ ﺃﻣﺪّﮐم = 5170;ﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ عطاءه ﻭ ﺍﻥ ﺴʌ= 48;ﺒﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ ﺒ&= #65248;ﺎﺋﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﻫﻮ ﺍﻟ&#= 65252;ﺎﻟک ﻠﻤﺎ ﻣﻠّﮑﮑﻢ &#= 65261; ﺍﻟﻘﺎﺩﺭ ﻟﻤﺎ &= #65227;ﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪﺭﮐﻢ ﺃﻣﺎ &= #65175;ﺴﻤﻌﻮﻥ ﻤﺎ ﻳﻘﻮل اﻟﻌ= 5170;ﺎﺩ ﻭ ﻳﺴﺄﻟﻮﻧﻪ ﺍ&= #65247;ﺤﻮل ﻮ ﺍﻟﻘﻮّة ﺣﻴ= 579; ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ لاﺣA= 262;ل ﻮ ﻟﺎ ﻗﻮة ﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﺣﻮ&= #1604; ﻤﻥ ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﺑﻌﺼﻤﺘﻪ ﻭﻟﺎ &= #65239;ﻮة علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʋ= 65;ﻟّﺎ ﺑﻌﻮﻧﻪ ﺍﻳﻥ ʋ= 76;ﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻥ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻤﺎ ﺍﻳﻥ اﻣ&#= 65194;ﺍﺩ ﻭ ﮐﻤک ﺮﺍ ﮐﺮﺩ = ( ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌ&#= 65246; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟق&#= 1608;ّه ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺮﺳﺪ) ﺍﺯﻋﻄﺎ = ﻭ ﻣﻨّﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻳﻥکرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻧﻴﺮﻭ= 5259;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒﺎﻟﻔ&#= 65228;ل اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺘ= ;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ گناﻩ ﮐ= 5256;ﺪ. ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺨﺎﻃﺮﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯکمک ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﺎﻟﻘ= ﻮه ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎ&= #65247;ﻔﻌل ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻳﺎ &= #64400;ﻤک ﺪﺭﺧﻠﺎل عمل ʋ= 98;ﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻤک ﺪ&= #65197; ﺧﻠﺎل عمل ﻣﻨʋ= 88;ﺼﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ا= 5255;ﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻳﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ&= #65257; ﺑﺸﺨﺺ ﻭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 65247;ﻰ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻓﻌلی ﺠ&#= 65204;م ﻮ ﺫﻫﻥ اﻭ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻮﻯ ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭحَقّ اﺳﺘﻔﺎ= ;ﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎ= ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺍﻟّﺎﻋﻤﻠﺎ = 5261; ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65183;ﺒﺮ الهی ﭙﻴش ﻣﻴᥴ= 6;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل کاﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮ= 605; ﺸﺪﻥ ها ﺩﻭﺑﺎ= 5197;ﻩ ﺑﺒﺸﺮﻳﺖ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65184;ﺒﺮ الهی ﻮﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;تی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍ= ;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻠﺐ &= #65165;ﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﻮ&= #65193; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ الهی اﺳﺖ (ﮐﻪ @= 404;ﺎهی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮔﻨﺎهی ﺮﺍ ﺑﮑ= 5256;ﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎهی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ گرﻓﺘﻥ = 5176;ﻮﺍﻥ گناﻩ ﺷﺮﺍﻳﻂ A= 165;ﻧﺠﺎم گناﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳ= 5166;ﻟک ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﮔ&= #65256;ﺎهی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨ= ;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻓ= ﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺪ= 5267;ﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎﻝ &= #65175;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﺭA= 165; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯ ﺧﻴلی گناﻫﺎﻥ= ; ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ اﺳ&#= 65174; ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = 5193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﻌﻤتی = 575;ﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166; ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻣﺤﻴﻄ= ﺴﺨﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند. ﮐﻪ ﺍﮔʋ= 98; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ &= #65261; ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺨﺎﺭج اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭA= 267;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺩ&= #65197; ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ &= #65261;ﺷﺮﺍﻳطیّ اﻳﻥ گوﻧﻪ ﺑﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺍل ﺒﺮﻋﺪ&#= 1605; اﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻬم اﻳﻦ ﺍﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺠﺰ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ شایسته ﻣﺤﺒ= ;ﺖ ﻭ تَقرُّب ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ &= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭ ﺯ&= #65255;ﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻧﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﮑﻨﺪ) = ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65259;ﺮ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺳﺎﻟک &= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺩ= ﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻤﺎ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺪﺭتی ﺒﺪﻫﺪ = 5175;ﺎ ثوﺍﺏ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ= 5267;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﻮﺍﻧﺎ&= #1574;ی ﺘﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺍﻳﺎ ﻧﻤﻴﺸﻨﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮ = ﻋﺒﺎﺩ (ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﺘﻤﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺳﺮ) ﮐﻪ ﻫﻤ= ;ﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣ&= #65262;ﻝ ﻭﻗﻮﺕ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻟ= ;ﺎ ﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗﻮة &#= 65165;ﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺟʌ= 00; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺤﻮ&#= 1604; ﺤﺎﻝ (ﻭ ﺗﮑﺎﻣل = ﺮﻭح ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻘﺎ&= #65249; ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ (ﭼﻪ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻭﻳﺎ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻭﭼﻪ ﺑ= ﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣ&= #65198;ﺍﺣل ﻤﺸﮑل ﺘﺮ ﮐﻤک &#= 65262; ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل &#= 65170;ﻌﺪﻯ اﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &#= 65165;ﺯ ﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #65207;ﻮﺩ) ﻭ ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ ﺩ&= #65197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﻮل ﻮ &= #65239;ﻮﻩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ᥾= 2;ﻟﺎﺣﻮل عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺍ= 5247;ّﺎ ﺑﻌﺼﻤﺘﻪ ﻭﻟﺎ &= #65239;ﻮة علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʋ= 65;ﻟّﺎ ﺑﻌﻮﻧﻪ ﻫﻴچ ا= ;ﻣﮑﺎﻥ ﺘﺤﻮل ﻮ ﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;ل ﻮ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴ= ﺎﻟﻚ) ﺑﺪﻭﻥ عصمت ﻭ A= 193;ﺳﺖ ﺑﻨﺪﻯ ﻮ ﺟﻠﻮﮔ&= #65268;ﺮﻯ الهی ﻨﻴﺴﺖ (ﻳA= 228;نی همیشه ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒﻮﺏ &#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳطیّ A= 252;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﻭﺑ= ﻬﺮ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ ﻗﻴﻤت&#= 1740; که ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺪﺍ= 5255;ﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻘﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﭘ= ﻴﺪﺍﻳﺶ ﺷﺮﺍیط ﻤﺤﻴط®= 0;ّ ﻤﺤﺎل کنندﻩ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم گناه ) <o:p>= </o:p> حدی&= #1579; 1674 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ = 5187;ﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عارف ﺍʌ= 67;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺧﻄ ﺮﺳﻴﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ.(ﺝ۵ﺹ 123 ﺑﺤﺎﺭ)= ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ سوآ = 4; اﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗ&#= 1614;ﺪَﺭ (ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ) می ﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﻔﺎ= 5175;ّبع ﻤﺎ ﺷﺮﺣﺖ ﻟک فی اﻟﻘﺪﺭ ﻣﻤ= 17;ﺎ ﺍﻓضی اﻟﻴﻨﺎ A= 165;ﻫل اﻟﺒﻴﺖ ﻓﺎﻧّA= 258; ﻣَﻥ ﻠﻢ ﻳﻮٴﻤ= 5253; ﺒﺎﻟﻘَﺪَﺭ ﺧA= 268;ﺮﻩ ﻭ ﺷﺮّﻩ ﻓﻘﺪ ﮐ&= #65236;ﺮ ﻭ ﻣﻥ ﺤﻤّل اﻟ= 5252;ﻌﺎصی علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭ جَلّ ﻓﻘﺪ ﺍA= 235;ﺘﺮﻯ علیّ اﻟﻠﻪ ﺍ᥻= 5;ﺘﺮءا ﻋﻈﻴﻤﺎ ﺍﻥّ ا= 5247;ﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻟﺎ ﻳﻄﺎع ﺒﺎﻟ&#= 65156;ﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻟﺎ ﻳﻌصی ﺒﻐ&#= 65248;بة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﻤل اﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ فی اﻟﻬﻠکة ﻟᤨ= 1;ﻨّﻪ ﺍﻟﻤﺎﻟک ﻠﻤﺎ &#= 65251;ﻠّﮑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻘﺎﺩﺭ ﻟﻤ&= #65166; ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪﺭﻫ&#= 65250; ﻓﺎﻥ اﺋﺘﻤﺮﻭ= 5165; ﺑﺎﻟﻄﺎعة ﻟم A= 268;ﮑﻥ اﻟﻠﻪ اﺩﺍ ﻋﻨ= 5260;ﺎ ﻣﺒﻄﺌﺎ ﻭ ﺍﻥ ا&= #65163;ﺘﻤﺮﻭﺍ ﺑﺎﻟﻤﻌﺼیة ﻓA= 208;اء ﺃﻥ ﻴﻤﻥّ علی¡= 7;هم فی ﺤﻮل ﺒﻴﻨﻬ= 05; ﻮ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﺍﺋﺘﻤ&= #65198;ﻭﺍ ﺑﻪ ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺍ= ﻥ ﻠم ﻴﻔﻌﻞ ﻓﻠﻴ&#= 1587; ﻫﻮ ﺣﻤّﻠﻬم ع= 04;یّها ﻗُﺴﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﮐ&#= 65248;ّﻔﻬم ﺠﺒﺮﺍ ﺑل ﺒﺘﻤ&#= 64401;ﻴﻨﻪ ﺍﻳّﺎﻫﻢ ﺑﻌﺪ &#= 65165;ﻋﺬﺍﺭﻩ ﻭ ﺍﻧﺬﺍﺭﻩ ﻟﻬ&= #65250; ﻭ ﺍﺣﺘﺠﺎﺟﻪ ﻋ&= #65248;ﻴﻬم ﻄﻮﻗﻬﻢ ﻭﻣﮑّ= 5256;ﻬم ﻮ ﺟﻌل ﻠﻬم اﻟ= 5204;ﺒﻴل الی ﺃﺧﺬ ﻣﺎ ﺍ= 5247;ﻴﻪ ﺩﻋﺎﻫﻢ ﻭ ﺗﺮک &= #65252;ﺎ ﻋﻨﻪ ﻧﻬﺎﻫﻢ ﺟ&= #65228;ﻠﻬم ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻴﻥ ل= 571;ﺧﺬ ﻣﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﺒﻪ &= #65251;ﻥ شیئ ٴغیر ﺁﺧﺬ= ﻳﻪ ﻭ ﻟﺘﺮﻙ ﻣﺎ ﻧﻬ= ﺎﻫم عنه ﻣﻥ شیئ ٴغ= یر ﺗﺎﺭﮐﻴﻪ ﻭﺍﻟ&#= 65188;ﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺠﻌ&= #1604; عباﺩﻩ ﺃﻗﻮﻳ= 5;ء ﻟﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﺒ&#= 65258; ﻳﻨﺎﻟﻮﻥ ﺒﺘﻠ&#= 1705; اﻟقوّه ﻭ ﻣﺎ ʌ= 55;ﻬﺎﻫم عنه ﻭﺟﻌل اﻟ᥺= 8;ﺬﺭ ﻟﻤﻥ ﻴﺠﻌﻞ ﻟﻪ = ﺍﻟﺴبیل ﻠﺤملا ﻣﺘﻘﺒ¡= 7;ﻠﺎ ﻓﺄﻧﺎ علیّ ﺬʌ= 47;ک ﺃﺫﻫﺐ ﻭﺑﻪ ﺃﻗ&= #65262;ﻝ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻧﺎ = ﻭ ﺃﺻﺤﺎبی اﻳﻀʋ= 66; ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﻟﻪ ﺍﻟﺤﻤﺪ <= /b>ﭘس ﺗﻮ &#= 65255;ﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺩﺭ ﻗﺪ&= #65197; ﻣﻴﮕﻮﻳم ﭙﻴﺮ= 5261;ﻯ ﺒﻨﻤﺎ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﭽﻨﻴﻦ ﺑﻤﺎ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﭘس ﺣﺴﻥ ﺒ= ﺼﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﮐﺎﻣل است که ᥸= 0;ﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺯﺵ کُ= 604;ّی ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ سالکان ﺩﻳﮕﺮ= ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &#= 64400;ﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮ&= #65263; ﺒگفته ﺑﺮﺧﻰ ʌ= 51;ﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﻣﺎم ﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﻤﻄ&= #65166;ﻟﺐ ﺗﺸﺮﻳحی ﺪﺭ س= 04;وک الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺑﻴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻣﻮﺍف ق ﻨﻈﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔ&#= 65268;ﻦ ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻳﻥ ﺘﻌﻠﻴم کُلّی اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ همه ﺍﻫل ﺒﻴﺖ A= 165;ﻭ ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ هر= ; ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﺍﻟﻬﺎمی الهی= ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮ کامل الهی = ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﻫل ﺒﻴ&= #65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺁل &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ زنده ﺯ᥽= 1;ﺎﻥ هستند. ﺍﻋمّ ا= ﺯ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍ= ﻧﺎﻧﮑﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺴ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻋﻠﻮﻯ ﻭﻳﺎ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺎﻥ ﻘُﺮﻳﺸﻰ ﺍﮔﺮ= 587;الک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﺎﺷﻨﺪ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻨﺒﻮ&#= 1578;ی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭ= ﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ &#= 1607;مه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗشیع A= 262; ﺗﺴنّن ﻭﺣﺘﻰ A= 251;ﺪﻋﻴﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭلی غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﺴﻠﻴم ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ شایستگی اﻟﻬﻰ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺠﻌﻔﺮ ﮐﺬّﺍﺏ &#= 65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻌﮑس ﺟﻌ&= #65236;ﺮﺻﺎﺩﻕ ﺍﻣﺎم اﻭم کر᥷= 3;ﻩ ﻭﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 64380;ﻮﻥ هز کامل الهی &#= 65252;ﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍﺏ = ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎم ﻮ ﺑﺮﺍﺩ&#= 65197; ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ᤨ= 0;ﻪ ﻧﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻭﻋ= 5216;ﻮ ﺗﻮﻃﺌﻪ گری متوکّل ﺧﻠﻴﻔ= ﻪ ﻋﺒﺎسی ﺒﻮﺩ. ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺟﻌﻔﺮ یعنی با= ; ﻓَﺮّجَم ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑ= ﺎ شهود ﻗﺎﺋم جَ= مع گرﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻓﺮ= 617; الهی ﻳﺎﻓﺘﻪ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎج ﺸﺎهی = 575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʋ= 98;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻘﺸﺮﻯ ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻳﻦ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ کاﺫﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ= 78;ی ﺸﺮک آﻣﻴﺰ ﻭﻗ= 5260;ﻘﺮﺍئی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺗﻤﺎم عمر ﺩﺭ A= 255;ﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺷﻨ&= #65194;) ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮک= 614;س ﮐﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ ﺒﻘ&#= 65194;ﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺧﻴ&= #65198; ﺁﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺷﺮّ ﺍ= ﻥ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ( ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﺟﺒﺮالهی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ این وظیفه ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻘﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎﻣ&= #1604; ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺭA= 203;ﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤ&#= 65184;ﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩد. &= #65175;ﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺗ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65204;ﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻣﻮ= 52;ﻤﻨﺎﻥ اوم کننده ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ينتیک ﺭﻭحی ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻋﻤﺎل اﻳﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﻭ ثوﺍﺏ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ= 5267;ﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺸﺮّ ﻭ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳﺎ &= #65255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65191;ﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺩﺭ ﺷﺮّ ﻭ ﺷﺮک &= #1607;ستند . ﻭﺣتی ﺨﻴﺮﺍﺕ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺘﺎﺯ&#= 65257;ﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻴﺮﺍ&#= 65173; ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻥ ﻭ&#= 65211;ﺪﻗﺎﺕ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﻦ ﺑﺎﺯﻯ ﺠ= ﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣل عمل ﻤʌ= 68;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﺘﻤﺮّﺩ ﺑﺮ &#= 65165;ﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ هر ﻣﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﻭ ﺷﺮّ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ = الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65176;ﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤﺎل آﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻈﺎﻫﺮ &= #65169;ﻠﺎﻳﺎ ﻭﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭﺳ&#= 65192;ﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = غیر ﻋﺎمل ﻤﻤﮑﻥ اA= 203;ﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺷﺮّ ﺑﺨ&#= 65262;ﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟک عا᥸= 7;ق ﻮ ﻣﻄﻴﻊ ﺍﻳﻥ ﺴ= ﺨﺘﻴﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﺮ ﻧمی ﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺑأﺳﺘﻘﺒﺎل = 570;ﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻤﺮ&= #65267;ﻥ ﻤﻔﻴﺪ ﺧﻮﺩ میداند ﻭﺑﺎﻋ= ث ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺨﻮA= 267;ﺶ ﻭ ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ= ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. = ﮐﻔﺮ ﻭ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻥ ﻣ= ﻮﺿﻮﻋﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫﻤﺎﻥ ﺠﻬل ﻮ ﻧﺎﺩﺍﻧ&#= 65264; ﺍﺯ ﻳک ﺤﻘﻴﻘت= 740; الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﭽﻮﻥ ﺪﺭ ﺗﻌﻠﻴ&= #1605; ﭙﻴﺮ الهی ﻘﺮʋ= 65;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺨﻴ&#= 1604;ی اﺯ ﻣﺴﺎﺋل اﻟA= 260;ﻰ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ = ﻭﻋﺎﻟم آﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺁﮔﺎهی ﺁﻧﻬﺎ (&#= 65227;ﻠم اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ) ﺍﺳ&#= 65174; ﻭ ﻧﻪ (ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴ= ;ﻘﻴﻨﻰ) ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166;ی کاملان ﺩﺳﺖ ﻣ= ;ﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﮔﺎ&= #65259;ﻴﻬﺎﻯ حَقّ اﻟﻴﻘﻴن= ی که ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯ= 4404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ شاهدﺍ᥽= 3; ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﻣﻌﺎصی ﻮ ﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 61; ﭼﻨﻴﻥ گناهی کرﺩﻩ ﺍ= ﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺮفی ک= 07; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ ﻋ= ﺪم ﺴﻠﻮک ﻛﻪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻬم ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺮخ= 740; ﺒﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭﻳ&#= 65166;ﺿﺖ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻭﻣﺎ ﻣ&= #65176;ﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ. &= #65261;لی ﭽﻮﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮ&= #65165;ﻧﺪﻩ ﺍﻳﻥ ﻤﺠﺘﻬﺪ ﻭ = ﺭﻭﺣﺎنی ﻮ الهی ﺸﺪﻩﺍʌ= 67;ﻢ. ﺑﺎﺯ ﻣﻌﻠﻮم ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺴ&= #65248;ﻤﺎﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺗﻮ&= #65165;ﻧﺎﻥ ﺒﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭ ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﺎ&= #65253; ﺘﻮﺍﻧﺎ ﮐﻪ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪﻩᥴ= 5;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ عزل= 78; ﻭ ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ ﻭﺣت= 740; اﻭﺍﺭگی ﻮ ﻗﺘA= 246; ﻭ ﺗﺮس ﺍﺯ ﻓﺘﻮ&= #65165;ﻫﺎﻯ اﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎص&#= 1740; ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﻓﺘ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺴ&= #65268;ﺎﺭ ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺰﺭﮔﻰ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺍﺯﻃ&= #65198;ﻳق اﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺑﺰﻭ&#= 65197; ﻭ ﺟﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘ&= #65258; (ﻳﻌنی ﺴﻠﻮک ا= 04;هی ﺒﺠﺒﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻓﻬم &#= 65262;ﻋﺸق ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎ ﻣﻌﺎصی اﻓﺮﺍʋ= 93; ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65227;ﺎصی ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭتم= 585;ّد ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﺑﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤﺘﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65232;ﻠﻮﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺯﻣﻴﻥ ﻨﺰﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﮐ&= #65166;ﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ نسخ و ﻣﺴﺨﻬA= 166; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65194; ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﻤﺮﺩم ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧ&= #65166;ﭼﺎﺭﻯ ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑسلوª= 5; الهی ﻮﺍﺩﺍﺭ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺬﮐﺮ ﻣ&= #64401;ﺮﺭ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻤﺪﺍﻭم ᥵= 0;ﺎﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﮐ&= #1587;ی ﺒﻨﺎﭼﺎﺭﻯ سل= 08;ک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﮐﻪ ﺳﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺷﺮﺍ= ﻳﻄ ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺳﻠﻮک &#= 65256;ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺷﺮﺍﻳﻄ گناﻩ A= 261; ﺍﻣﮑﺎﻥ گناﻩ A= 261; ﻧﻴﺮﻭﻯ هوس ﺑ@= 405;ﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻣ= ﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ) ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5227;ﺒﺎﺩ ﺭﺍ ( ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ ﻤطیّع ﻮﻣﻮﺑ᥷= 4; ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻪ م&= #1578;عبّدﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ) ﺭﺍ ﺭﻫﺎ= ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻠﺎک ﻨﺸﻮ&#= 65255;ﺪ (ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; هرﮔﺎﻩ ﻃﺎﻗﺖ = 5183;ﺴمی ﻮ ﺫﻫنی اﻭ ﺗﻤ= 5166;م ﺸﺪ ﻓﻮﺭﺍ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﮑﻤک اﻭ ﻣﻴﺮ= 5203;ﺪ. ﺍﻳﻥ هلاک ﻤﺮ«= 1; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻴﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ هلاکت ᥽= 9;ﻤﺎﻥ ﺤﻠق ﺁﻭﻳﺰﻯ ﺪ&#= 65197; ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺑ&= #65194;ﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻣﺎﻟک هرﭼﻪ ﮐA= 258; ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ &= #65251;ﺎﻟﮑﻴﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ &= #65262; ﺭﻭح که ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ هست. ﺗ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک عملی ﺒﮑﺎﺭ ﺑʋ= 70;ﺮﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎ&= #65193;ﺭﺗﺮ ﻭ ﻣﻘﺘﺪﺭ ﺍﺯ ﻣ= ﺘﻤﺮﺩﻳﻥ اﺳﺖ.ﭘس ﺍﺯ ﻗﺒ&#= 65262;ل اﻣﺮ ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎن= 593; آﻧﻬﺎ ﻭﺣتی کُند ﮐﺮﺩﻥ ﻘʋ= 94;ﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﮐﻤ= 4401;ﻬﺎﻯ اﺿﺎﻓﻰ ﺟﺪﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ. ﺩﺭﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﻭﺻﺒﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261;شایستگیهاʌ= 63; ﺮﻭﺣﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ) = ﻭلی ﻨﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪ &= #65261; تمرّد ﺩﺭ ﺳﻠ᥾= 2;ک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. ( ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ= ;ﺎ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= 604; ﺠﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮﻭﻧ&#= 65194;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #1605;َشیّت ﮐﻨﺪ ﻭﻣﻨّﺖ ﺑ&#= 65198; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣ&#= 65166;نع اﺯﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ= 5263; اﻧﻬﺎ ﺑﺸﻮﺩ. ( ﺗ= ;ﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ &= #65239;ﺪﺭﺗﻬﺎﻯﺠﺴ= 05; ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ = ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺷﺮﺍﻳ= ﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻓﺮﺍﻫم = 5256;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎنع اﺯ ﮔﻨﺎA= 257; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65208;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﻮﺍ&#= 65193;ﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ گناهی ﺠﺒﺮﻯ ᥷= 4;ﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺍﻧﺴﺖ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻥ اﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺍﺧﻄ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮ= ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺗﻤﺎک &= #1581;ُجّت ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ&= #65165; ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻳﻥ اﻣﮑﺎﻥ ﻤ= 5264; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺮ&= #65165;ﻩ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﻋ&#= 65262;ﺕ الهی ﻨﻤﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺮک آﻧﭽﻪ نَ = 7;ی ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻃﻮ&= #65197;ﻯ آﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ( ﺍﻣﺮ ﺍ= ;لی ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺁﻧﭽﻪ نَهی ﺸʋ= 94;ﻩﺍﻧﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺳﭙﺎ&= #1587; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍﻩ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ &= #65261;ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ ﻣ&#= 65166;ﻣﻮﺭ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮ= ﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ &= #65251;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻭﺭﻯ کنند مو= ;ﻓق ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺣ= تی ﺨﻠﺎف کاﺭﻯ ﻨA= 166;ﺗﻮﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧ= ﺠﺎم ﻮﻃﻴﻔﻪ ﺭﺍ ﻧﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺳﭙﺎس ﮐﻪ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻣﻥ ﻨﻴﺰ (ﺍﻣﺎ= م گوﻳﻨﺪﻩ) ﺑﻬﻤ= 5268;ﻥ ﻤﺬﻫﺐ ﻭﺭﻭﺵ ﻭ&= #65227;ﻤل ﻬﺴﺘﻢ ﻭﭘﺪﺭﺍ&#= 65253; ﻤﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺒﻮﺩ&= #65255;ﺪ. ( ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺵ ﺳﻠ= ;ﻮکی ﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﮑﺎ&#= 65197; ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﺒﺮ&= #65267;ﻢ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠ&#= 65166; ﻗﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺼﺮ= 5233; ﺗﮑﺎمل ﻨﻤﻮﺩA= 255;ﺪ. ﻭ ﮔﺎهی ﺨﺪﺍ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺩﺭ ﺷُ&#= 65198;ُﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻣﺎن&#= 1593; ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎ ﺩﺍ= ﺩﻥ ﺘﻮﺟﻬی عقلی ᥾= 1;ﻳﺎ ﺗﺬﮐﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65170;ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﺸ&= #65198;ﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ا= 5255;ﺠﺎم گناه ﺍﺳﺖ. ﺗﻮA= 165;ﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤطی= 617;ع ﻮﻃﺎﻟﺐ ثوﺍﺏ = 5261;ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻨﻔس ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ) = ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ&= #65166; ﮐﻤک ﻮ ﻣﻌﻮﻧﺖ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﻮﻩ ﺍﺟ= ﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻭ ﺩفع ﺸﺮک ﻮ ﺻ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻥ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻃﻮع ﻮ = ﭼﻮﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&#= 65198; کامل الهی ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ کمک ﺒﻄﺎﻋﺖ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ (ﮔﺎهی ﺴﺎﻟک ﻄ= 5166;ﻟﺐ ثوﺍﺏ ﻭ ﺧﺪﻣﺘ= 5264; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺷ&#= 65198;ﺍﻳﻄ ﻤﺴﺎﻋﺪ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﺘﻐﻴﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺗﺸ&= #65262;ﻳق او ﭼﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&#= 65188;ﻴﻄ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ثوﺍﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺒﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺪﺍ &= #65207;ﺪﻥ کسی ﻨﻴﺎﺯﻣﻨʋ= 94; ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻜ&#= 65258; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﻚ &= #64400;ﻨﺪ ﻭ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗﻤﺮ&#= 65267;ﻥ ﺨﻴﺮ ﺧﻮﺍهی ﺪ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﮐﻤﻚ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺪ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی ﻨﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻣﺤ&#= 65268;طیّ ﻨﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺭﺯ&= #65261;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺘﺤﻘق ﭙ= 5268;ﺪﺍ ﮐﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1675 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(۵ﺹ12= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤَﻥ ﺰﻋم اﻥ= ;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻓ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ﺍ= ﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ بغیž= 5; ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣِﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻣَﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ا= 5247;ﻤﻌﺎﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﺎﻟﻠﻪ ᥾= 1; ﻣﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭ ﻫﺮکَس ﮐ= ;ﻪ مُدّعی ﺸﻮﺩ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑ&= #65260;ﺮ ﮐﺎﺭ ﻮ ﻓﺴﺎﺩﻯ = ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﻭغ ﻨ&#= 65204;ﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮکَس ﮐﻪ مُدّعی ﺸﻮ= ;ﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴﺮ ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﺷﺮّﻯ ﺒﺪﻭﻥ مشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻭ&= #65165;قع ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ اﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺳ&#= 65248;ﻄﻨﺖ ﺍﻭ ﻧﻤﻮﺩﻩ. ﻭ ﻫ= ;ﺮ ﮐس ﮐﻪ مُدّعی= ﺸﻮﺩ ﻣﻌﺎﺻی بغیر ᥴ= 5;ﺯ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ&= #65199; ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﻭﻍ = ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻫﺮ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨ&= #65256;ﺪﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺗﺶ ﻣ&= #65268;ﺒﺮﺩ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﻄﻠﺒﮑﺎﺭ ﭘﺎﺩ&#= 65165;شی ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ &= #65267;ﺰﻳﺪ ﺩﺭ حَقّ کشتن = ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ گفته ﺑʌ= 62;ﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ عقیده ʋ= 83;ﺒﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺸﺨﺼﺎ ﻧﻘشی ﺪ= 5197; ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺍ&#= 65203;ﻴﺮ ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻭﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﮔﺎﻩ = ﻣﺤﺮک آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺭﻭح ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻫم که ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺳﺎﻟک ﺠﺰ ﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻨﻔس ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴ&#= 65253; اﻳﻥ ﺠﺒﺮﻳﻮﻥ &#= 65252;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎ&= #65253; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺒﻴﻌ&#= 65268;ﻮﻥ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺪﺑﻴﺮ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﻘﺎﺋل ﻨ= 5268;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺧﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. = 5259;ﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﻭﺣﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺣﺶ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ = ﻫﻤﻴﺸﻪ حدیث ها ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮنیز ﺗﻮﺟﻪ دادن ﻏﻴﺮ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی سنّی یا شیعی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65165;ﮔﺮ ﻓﺮﺿﺎ ﺍﺣﺴﺎس &#= 64400;ﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ثوﺍب= 40; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻴم ثوﺍﺏ ﮐﻨﻴم ﻮA= 247;ﺬﺍ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﭘﺎﺩ&#= 65165;ﺵ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍ= ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺣﻴﺎﻧ&#= 65166; ﮔﻨﺎهی ﺒﺮﺣﺴA= 168; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65267;نی و مذهبی ﺨﻮﺩ ᥴ= 9;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭ = ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻳ&#= 65250; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ&= #65250;. ﻭنمی گوﻳﻨﺪ ᥷= 1;ﻮﺍﺳﺘﻴم که ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ= 5250;. ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ&= #65250;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ &= #64344;ﺎﺩﺍﺵ ﻫﻢ ﭼﻮﻥ ﻴﺰﻳﺪ = ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻧﺘﻈ&#= 65166;ﺭ ﻣﺠﺎﺯﺍتی ﺮﺍ = 5259;م ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﻋﮑس &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ثو&#= 65165;ب ﻮﻧﻴکی کرﺩﻧ᥷= 4; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﻫم ﻔﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ&#= 65165;ند ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﻫم اﻣﮑﺎﻥ ثوﺍﺏ A= 261;ﻫم ﺪﺳﺘﻮﺭ ثوﺍﺏ = 5261;ﻫم ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻤﺤﻴﻄ&#= 65264; ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ عقل= 40; ﺍﻧﺠﺎﻡ ثوﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺴﺎﻟک ﻔﺮﺍﻫم = 5256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ &= #65170;ﺎﺭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻬﺘﺮ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮐﻤ&= #1617;ﻯ ﻴﺎ ﮐﻴﻔﻰ ﻭﻳﺎ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ. ﻭ= ;ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65235;ﻀل ﻮﻣﻨّﺖ ﻓﺮﺍﻭ= 5165;نی ﺒﺮﺳﺎﻟک ﺪﺍﺭ= 5193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺴﺎ= ﻟک اﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﺟﻬ&= #65166;ﻟﺖ ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 64404;ﻨﺎهی کرﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺄ&= #65253; ﻮﻣﻘم ﻣﻔﺎﺳﺪ &#= 65197;ﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ ﻧﻔ= س أمّاره ﺧﻮﺩﺵ= ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ = ﺨﻄﺎئی کرﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺍﺯ ﻧﻬﻰ ﺧﺪﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﻭﻧﻴ&= #65198;ﻭﻯ اﻧﺠﺎم گناه ﺭ= ;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺑﻨﺎحَقّ ﺘﻠ᥻= 4; ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧ= ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻤ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺮﻣﻨﺪ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﺮس &= #65165;ﺯﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍ= ﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻮ ثوﺍﺏ ﻭﺧﻴﺮ &#= 65261; ﭘﺎکی اﺯ آثاﺭ= ; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5193;. ﻭﻧﻪ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ.= ﻟﺬﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65262;ﻓﻴﻘﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺑﺘ&#= 65156;ﺧﻴﺮ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ شاید ﻫم کاﻣ= ;ﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭم &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻟﺬﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗ= ;ﻘﻮﻳﺖ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧ&= #65236;س ﺧﻮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎ&= #65247;ک اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻥ ﺮﺍ می ﺸﻨﺎﺳﺪ &#= 65267;ﻌنی ﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺒ= ﺮﻯ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ بستن ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﻮ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺧﻮﺩ = ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ال&#= 1607;ی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻤﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﮐس&#= 1740; اﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &#= 65255;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺗﺴﻠﻴم ﺨ&= #65194;ﺍ ﺷﻮﺩ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ ﺒﺪ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔ= ﻨﺎﻩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺣتی = 575;ﻣﮑﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎم گناﻩ ʋ= 97;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺒﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ= ﺑل ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&= #65199; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯ&#= 65257; الهی ﭼﻮﻥ ﺸﻬʌ= 62;ﺩ برتر ﻭﻟﺬﺍ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی ﻨﺸ= 5262;ﺩ ﻭﺣتی ﻔﻬﻤﺎﻧA= 194;ﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﭼﻪ ﺍ= ثاﺭ ﻧﺎ ﻣﻄﻠﻮبی ﺒ= 5198;ﺍﻳﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺗﻤﺎ= م ﺤﺠﺖ ﻭ ﺍﺳﺗﺪﻟ&= #65166;ل ﻮ ﺗﻔﻬﻴم ﻨﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی باز A= 252;ﺎنع گناﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻧA= 252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ثوﺍﺑﺸﺎﻥ = 5256;ﻴﺰ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭﺑﺤث ﺣﺪﻳث ﺩ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﮔﺎهی غفلت ﮔﻨ= ;ﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺗﻌﻤّﺪ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65261; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻥ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯُﻣﺮﻩ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺮﻭﻥ ﺒُﺮﺩ= 5257; ﻭﺩﺭ ﺯُﻣﺮﻩ ﻣ&#= 65256;ﺎﻓﻘﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ گناﻩ ﺳﺎﻟک را= ; ﻄﻮﺭﻯ ﻓﺮﺍﻫم کند ﮐʌ= 58; ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ. ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﻴﺮ&#= 65165; ﺑﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; آغاز ﮔﻨﺎﻩ ﺑʌ= 36;ﺮﺳﺘﺪ ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣم ﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ ﻓﺮﺻ= 5174; ﺧﻴلی اﺯ ﮔﻨﺎA= 257; ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗ&= #65262;ضیح ﭙﻴﺮﺵ ﺑﻔﻬﻤﺪ &= #65261; ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﭼﻘﺪﺭﮔﻤﺮﺍه= 40; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻔ= 5248;ﺖ ﻭﺍقعی ﺴﺎﻟﻚ @= 400;ﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ بی ﺨﻮﺩﻯ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ هزﺍﺭA= 165;ﻥ گناﻩ ﻧﺎﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻫﺴﺖ. = ﮐﻪ ﭼﻮﻥ هر ﺧﻮﺍﺏ &#= 65165;ﻟﻮﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎنع ﻤﻴﺸﻮﺩ = 5261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺮﺍ ﻃﻮﺭﻯ ﻔﺮﺍ&= #65259;م ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;هی ﻨﺸﻮﺩ. ﻣثلا ﺳ= 5166;ﻟک ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺭﺍ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻭﺗﻤﺎم اﻋﻀا®= 0; اﻭﺭﺍ ﺩﺭ بی ﺤ= 5166;لی ﻘﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﻣﻴلی ﺒﺮﺍﻯ گناه ﻃﺒیعی ﻨ= ﺒﺎﺷﺪ. و با گرﺳنگیﺣ&= #65166;ل ﺴﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟک ﻤﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻏﺬﺍئی ﺒﺪﺯﺩA= 193;. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍثاﺭ ثرﻭﺕ ﻭ ﻣﺎﻝ ﭼ&#= 65256;ﺎﻥ ﻤﺘﻨﻔﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک با د= 75;شتن ﻔﻘﺮ ﺷﺪﻳﺪ ﺭﺍ&= #1590;ی ﺒﻔﻘﺮﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻳﻮﺳﻒ ﺳﺎﻟک ﺸ&#= 65198;ﺍﻳطیّ ﻔﺮﺍﻫم کرﺩ ﻭ = 5165;ﻳﺎتی ﻮ ﺁثاﺭﻯ اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ باز ﻤ= 5268;ل ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻤ&= #65248;ﻪ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺮ ﺯﻟﻴ&= #65192;ﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﻧ= ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓ&= #65198;ﺳﺘﺎﺩﻥ ﺷﻮی ﺰﻟﻴﺨﺎ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻭﻓﺸﺎ&#= 65197; ﺯﻟﻴﺨﺎ ﻧﻴﺰ ﭘ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻳﺎ ﻳﻮ= ﺳﻒ ﺑﺰﻧﺪﺍﻥ ﺑﺮﻭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺯﻟﻴﺨﺎ ﺑﻌ&= #65194;ﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺘﻮ&#= 65219;ﺌﻪ ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺧﻮﺩ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﺟﺮمی ﻴﻜﻄﺮﻓA= 258; ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺮس ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯﻣﺰﺍﺣﻤﺎﻥ = 5261;ﺗعقل او ﻭ ﺗﺬﮐّﺮ ﺗ= 5260;ﺪﻳﺪﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﺣﺴﺎس بی علاﻗگی ﺪﺭ= ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﺗﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺧﺴﺘگی ﻮ ﺩﺭﺩ= 5261; ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻦ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604;ی ﻤﺤﻴطیّ ﻮﺟﺴ = 5;ی ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤگی &#= 65194;ﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺿﻤﻨ&= #65166; ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﮑﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻓﻄﺮﻯ ﺘﻥ ﻮ ﺫﻫ= ﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎ&#= 65253; اﺳﺖ ﺳﻘﻮﻃ ﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﺋﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻄﺒیعی = 75;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻨﺘﺮل &#= 65256;ﻔسﺍﻣﺮﻯ ﺴﺨﺖ ﻭ ﭼﻮﻥ کو&#= 65257; ﻧﻮﺭﺩﻯ ﺘﻌﺎﻟ&#= 65264; ﻣﺸﮑل اﺳﺖ. ﮐﻪ&#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ ﻠﺬﺕ = ﺍﺯ ﻧَﻔَس می اﻧﺪ= ;ﺍﺯﺩ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻠﺬتی ﺮﺍ ﻣﻴﺒ= 5198;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻳک ﺰﻧﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍ= ﻣﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﻣﻌﺼﻮم ا= 5199; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨ= 5166;ﻩ ﮐﻨﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮ&= #65165;ﺳت ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭلی ﻤ= 5184;ﺎﺯتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻧ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﻴﻤﻪ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻨﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ گذA= 207;ﺘﻪ ﻭﺍﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ &= #1575;لهی اﺳﺖ. (ﻣﻌﺼﻮﻡ) ﺩ= ;ﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﻓﺴﺎ&= #65197; ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﺑﺴﺘ&#= 65258; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﮔﻨﺎهی کند . ﺩA= 197; ﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺟﺒﺮ = ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻴﻤ= ﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺘفی = 5252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﻋ&= #65212;ﻴﺎﻥ ﻮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻣ= ;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫ&= #65166;ﻯ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺟﻬﻨﻤ&#= 65264; ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻤﻌﺎﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ثوﺍ= 5167; ﮐﺎﺭﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻴ&= #65166;ﺯﻯ هم اﻣﺮﻭﺯ ﺑﭙA= 166;ﺩﺍﺵ ﺍﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﺕ ﻳ&= #65166; ﻧﻮﻉ ﺍﻳﻨﺪﻩ ف&#= 1608;ق بشری آﻧﻬﺎ ﺫ᥷= 1;ﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺩ= ﺭ ﻧﻮع فوق بشری ایندﻩ ﺑﺎ ﻓﺼ = 4; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ تولد ﮐﻨﻨﺪ ﺑʋ= 66;ﻋﻘل ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﺑﺎﺯ= ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭشانس ﺗﻮﻓﻴق= ; ﺪﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺘﮑﺎﻣ= 604; فوق بشری ﺮﻭح = ﺨﻮﺩ ﺗﻮﻓﻴق ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺩﺭﺳﺎﻟک ثوﺍﺏ ﺑﻘﺼﺪ ﺗ= 5204;ﺮیع ﺪﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ که ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴ= 5194;ﻩﺍﻧﺪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻧﻴﺎﺯ&#= 65263; هم ﺒثوﺍﺏ ﻭﭘʋ= 66;ﺩﺍﺵ ﻓﻮﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻴ= ﺰ ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ. ثوﺍﺏ ﻃلبی ﻴᥴ= 6; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻠﻮﺗﺮ &= #65197;ﻓﺘﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩ&= #65253; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب A= 207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﺳﺖ. ﻭ= 5165;ﻳﻥ هماﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺍA= 267;ﻪ ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﺘ&= #65198;ﺽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻣ= ﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣ= ;ﻠﺎل اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻣﺤﺎل اﺳﺖ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﺮ &= #65187;ﻠﺎلی ﺮﺍ ﺣﺮﺍم ﺸﺮع= 740; ﺒﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣ= ﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﻮ ﻣﺤﺮﻭم ﺪﺍﻭ&#= 65219;ﺒﺎﻧﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ ﺸﺮ&#= 1593;ی ﻮ ﺳﻠﻮکی هستن= ;د. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ&= #65259;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ سلوک الهی بر اﻮ ﻭﺍ= ;ﻗﻌﺎ ﺣﺮﺍم ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی اینک ﺒﺮ ﺍﻭ ﺣA= 198;ﺍم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺵ ﺍﻳ&= #65256;ﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺤﺮﺍمهاﻯ اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺪﺭ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﻮ ﻏ= ﻴﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻟﺎﺯ= 5249; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﺣت= 740; ﻨﻤﺎﺯ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑ= ﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ الهی عبا= ﺩﺍﺕ ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ نماز ﻭʌ= 03;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﻭﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺴﺎﻟک ﻴﺎ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺬﻫبی ﻘﺸﺮﻯ = 5261;ﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ مَشیّت ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﺟﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ﺮ ﺗﻤﺎم ﻤﺨﻠﻮﻗ= 5166;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. بویژه ﺭ ﻣﻮﺭ᥷= 3; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻ&= #1604; اﻟﻬﻰ (ﺣتی اﻋA= 248;ﻢ) ﺍﻭ ﻭ ﺍﮔﺎهی ﻮ&#= 65263; از شایستگی ﺴ&#= 65166;ﻟﻚ ﺑﺪﻗّﺖ ﺻﻮﺭﺕ &#= 64404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ غفل= 8; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺴﺘﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ الهی ﺨﺎﺗﻤﻪ ʌ= 67;ﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻔﻆ ث&= #1608;ﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل = 5;ﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺎ= ﺻﻄﻠﺎح ﺒﺎ ﮐﻤﺎل ﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻓﺮﺷﺘﻪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻧﻮﻳس ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همیشه ﻣﻴﺮﻭﺩ= ; ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ ثوﺍﺏ ﻧﻮﻳس ﺍA= 261; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65261; هست . ﭘس ﮔﻨﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮ&= #65165;ﻥ الهی اﻧﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻭﺣتی ʋ= 92;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭ ﻓﺮﺻ&= #65174; ﺍﻧﺠﺎم گناه ᥷= 7;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﻤﭽﻨﺎﻥ ﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65263; ﺠﺴمی ﻮ ﻧﻴﺮﻭ= 5263; ﻔﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&= #65198;ح ﺮﻳﺰﻯ گناه ﻭʌ= 55;ﻴﺮﻭﻫﺎﻯ اﺣﺴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺣ&#= 65262;ﺍلی ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻠﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ اﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺩﺭ&#= 65193; ﻳﺎﻓﺘﻥ اﺯ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻫﺮﮔﺰ ﮔﻨﺎهی = 5212;ﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭘس &= #65259;ﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ &= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟکی که ﺍﺣʌ= 04;ﺎس ﺷﻬﻮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﮐﺸﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑ&= #65248;ﺬﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ &= #65255;ﻔس ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻭ ﺍﮐث&#= 1585;ﺍ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺭﻭﺑ&= #65198;ﻭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق عقب ﺗﺮ A= 251;ﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ = 5255;ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻠﺎ&#= 65261;ﻩ ﺑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ &= #65170;ﺎﻟﻔﻌل ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺗﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭ= ;ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺪﺍﻡ ﮐﻤ&= #64401;ﻬﺎﻯ ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﻧﺼﻴﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺼﺎﺩﻕ ﺗﺮﺍﺳﺖ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻮﺣتی ʌ= 04;ﺎﻟک غیر ﺻﺎﺩﻕ ﮐﻤ@= 401;ﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐA= 166;ﺭﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ جَ= 607;َنّم آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻭﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺴﺦ ﻧﻮعی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻋﻤﻴق ﺘﺮ ﻭ&= #65183;ﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ ﺿﻌﻒ ﻋﻘلی ﺁ&#= 65255;ﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ &= #65203;ﻮﺧﺖ جَهَنّم آﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻳﻨﺎﻥ هم اﮐA= 256;ﻮﻥ ﻔﺮﺍﻫم ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ.<o:p></o:p> 1676 حدیث - = 575;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ127 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ¡= 7; اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻔ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ ﻋای اﻟﻠA= 258; ﻭﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ﺍ&= #65247;ﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮ بغیر A= 251;ﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻭ&= #65251;ﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻤﻌ= 5166;ﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭ᥽= 1;ﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭﻫﺮکَس مُد= 617;عی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻔﺤﺸ&#= 1575; ﻮﺯﺷتی ﻤﻴﺪﻫA= 194; ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨ= ﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯم اﻟ= 5166;ﺟﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻣطیّع ﺨﺪﺍ ﺩʋ= 65;ﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻴ= ﺮﻭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻗﺒﻠﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺒسلوک الهی ﻮ ﺗﮑﺎﻣ = 4; ﻮ ﺧﻴﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ که ﺩ= 5197;ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم م= 740; ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ مُدّ= 93;ی ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ &= #64404;ﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺩم ﺮ&= #65165; ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩ ﻣﻴﺁﻭﺭﻧA= 194;) ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 83;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺷﺮّ ﺑﺪﻭﻥ م&#= 1614;شیّت الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﻠﻄﻪ ﻭﺳﻠﻄﻨ&#= 65174; ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ اله= 40; ﺍﻭ ﺑﺮ کلّ ﻫﺴﺘﻰ = 5261; ﺍﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯﻯ ﻄﺮﺩ ﻧﻤ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮ= 5165;ﺩ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺣ&= #1578;ی اﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﭽﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺨﺺ &#= 65169;ﻮﺩﻩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﻣنع گرﺩﺩ ﺗﺎ A= 165;ﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ . مع ﺬﻟک &= #64381;ﻮﻥ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﻰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ &= #65165;ﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; ﺠﻬﻨم ﺒﻌﺪﻯ ﻭ&#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﻫ&= #65166;ﻯ ﺠﻬﻨﻤﻰ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; تمرّد ﻭ ﻣﻌﺼ᥾= 8;ﺖ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﻨﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩ&= #65197; ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺳ&= #65166;لی ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺒ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنوﻧﻰ ﻭﻫﻤﺮʋ= 65;ﻩ ﺑﺎ ﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ مُیسّر ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺧﻴﺮ= ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﭘس اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘ= 5258; ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﮐﻨﻮنی ﺴﺎﻟﻚ = 5169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﮐﻤﮑﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ اﺿﺎ= 5235;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘﻖ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ م¡= 5;دّعی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ بغیر ﺍﺯ ﻧA= 268;ﺮﻭﻯ الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻩ ﻭ= ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺭﻭغی ﻤﻨﺴﻮA= 167; ﮐﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺧل آﺗﺶ ﺟﻬ= 5256;ﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪﺕ (ﺳ= وء ﻮ ﻓﺤﺸاء ﺍﻣﻮ= 5197;ﻯ ﺬﺍتی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ک ﺤﺮﺍم اﺳﺖ. ﻭ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﻔﺤﺸاء = 5194;ﺭﻫﺴتی ﺴﺎﻗﻄ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺎ&#= 1606;ع اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭ ﺗﺮﻗﻴﺎﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ نیز ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﺴﻨﺘﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﺗ&= #65166; ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ &= #64400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭلی ﺠﺒﺮﺍﻥ عدم سلوک اله= 740; ﺮﺍ ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳ&= #65256;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺯﻧﺪگی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭس&= #1575;ﻟک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 04;ﺎهی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎنی ﺒA= 198; ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ &= #65261;ﺿﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ کنترل ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی شهود ﺨ= ;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸ&= #65174; ﺑﺨلق ﻤﺒﻌﻮث A= 251;ﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ &= #64400;ﺎﻣل ﻮﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ &#= 65193;ﺭ نوع بشری هست= 606;د ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌ= 5212;ﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﻭﮔ᥽= 6;ﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺒﻨﺎم گناﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭ ﻣﻌﺎصی ﻴﺎ ﻣ&#= 65228;ﺼﻴﺘﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎﺷﺪﺑﻤﻌنی A= 176;ﻤﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﭘﻴچی اﺯ = 5193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1677- ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ126 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴﻐﻠﺐ ﺍﻟﻤʌ= 40;ﺪﺍﺭ علیّ اﻟﺘﻘﺪﻳ= ;ﺮ حتّی ﺘﮑﻮﻥ ا᥼= 7;ﺂفة فی اﻟﺘﺪﺑﻴﺮ </sp= an>ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﺮ A= 175;ﻘﺪﻳﺮ ﻏﻠﺒﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗ&= #65166; ﺑﺠﺎﺋﻴﮑﻪ ﺁﻓ&#= 1578;ی ﺪﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﻘﺪا&#= 65197; قَدَر ﻫﻤﺎﻥ ᥵= 0;ﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ﻟﺎﺯﻡ ولو قطره قطره باشد ﺍﺯ ﻗﺪﺭʋ= 73; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ها ﺍﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺣ&= #65204;ﺐ ﻧﻴﺎﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪ تکامل روحی ﻭ&#= 1604;ی ﺒﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻤﻴت ﻮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺿﺎ&= #65235;ﻪ ﺑﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮﻯ ﻮ پیش بینی و برآورد در ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی سالک ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 169;ﻄﻮﺭی ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣم اﻭ &#= 65255;ﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣثلا = 4400;می ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘل ﻤ&#= 65256;ﺠﺮ ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮ ﻏ= ﺮﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﮐمی = 5170;ﻴﺸﺘﺮ ﺯﻭﺭ ﺗﻥ ﻤﻨﺠﺮ = ﺑﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻤﻴ&= #65208;ﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5193;ﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﺪﺑﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺁﻓتی ﺒﺮﺍA= 263; او ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻣ= 5208;ﮑل ﺘﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ کم عقل هنرﻯ ﻨ= ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﺎﻗ&= #65248;ﺘﺮ ﺳﻠﻮک ﻮﺍﻗﻌﻰ &#= 65261; ﺗﺴﻠﻴم عاﻗﻠʋ= 76;ﺮ ﻭ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪ ﺗﺮ = ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺘﺮ ﺩﺭ = ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨ&= #65184;ﺎﺕ ﺧﻴلی ﺴﺮﻳﻌﺘA= 198; ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﻣﺸﮑ&#= 1604; ﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ= ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭ ﺍﺯ ﺣﻴ&= #65262;ﺍﻧﻴﺖ ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ تو&#= 1581;ّش ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋُﻘﺪﻩ ﻭ ﮐﻤﺒ&#= 65262;ﺩ زوانی ﺁﺳﺎﻥ ᥵= 6;ﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺍﻧﺴﺎﻥ که ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎﺕ نوع بشری ﻣﻨﺎ= ﺳﺐ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65263; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﮐﺴﺐ &= #1588;ایستگی ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻭﻫﻤﻴﻥ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺩﺭ ﻧﻮع ﻤﻴﻤﻮ&#= 1606;ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﮐم ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭ شاید ﺩﺭ ﻧﻮ= 93; ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﻘﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻭ ﻓﺮﺍ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑ&= #1604; ﺘﺴﻠﻴم الهی آ= ;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨ&= #65174; ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65207;ﻬﺎﻯ عظیم ﺘﺮ الهی = ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗﻠA= 176;ﺮ ﻭﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻮ&= #65205; ﻭ ﺍﺩﺭﺍک ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻭﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&#= 65173; ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی سرشار = ﺗﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65261;ﭼﺎﺭ ﺍﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺤﺠﺎﺏ ﺍﻋﻈﻢ ﺍ&= #65261; ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﻳﻥﻔﻬم ﺒﺎﺯ &#= 65169;ﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ = ﻓﻬم ﻮ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65198;ﺍﻭﺍﻥ ﺘﺮﮔﺮﭼﻪ ﺗﺴﻠ&#= 65268;می ﻤﺸﮑل ﺘﺮ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺑ= 5260;ﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺍ&= #65199; نوع بشری اﻭ ﺍ= ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻣﺨ&#= 65176;ﻠﻒ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻴﮕ= ﻴﺮﺩ. ﻭﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی کم عقل ﻮﮐم اﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻭﮐم اﺣﺴﺎس ﻭ = 4400;ﻢ ﺍﺩﺭﺍک ﻤﻴﺒﺮ= 5193;. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺨﻮبی اﻳﻥ اﺣﻮﺍل ﺮA= 165; ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &= #65169;ﻴﭽﺎﺭﻩ ﻭ ﻓﻠک ﺰﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺎﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺪﺍﺯﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ اﺯ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭﺗ&= #65262;ﺍﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﮐﻪ = ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺳ&= #65248;ﻮکی آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65251;ﻨﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺮﺩﻥ اﻧﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺗﮑﺒﺮ = ﻭﻋُﺠﺐ ﻭ ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ = ﻋﻠﺎﻣتی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﮐﺴﺎن= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻳﺎﺩ&#= 65263; کرﺍﻣﺎﺕ ﺁﻧﻬA= 166; ﺑﺎﻋث ﻧﺎﺑﻮﺩ= 5263; ﺒﻴﺸﺘﺮ آﻧﻬﺎ &#= 65261;ﺁﻓتی ﺒﺮﺍﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺷﺒﺨﺖ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﻯ ﮐﻪ &= #65227;ﻘل ﺨﻮﺩﺭﺍ بعقل ʌ= 62;ﭘﺎ ﭘﻴچ و عقال ﺒ᥵= 0;ﻨﺪ. ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻬ= ﺘﺮ ﺗﻮکُلّ گند ﻭ= ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺟﺎﻫﻠ= 5176;ﺮ ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ش&#= 1575;نس ﺗﺮقی ﻨﻮعی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻃﻮﻳﻠﻪ و اصطبل ﺧﺮﺍﻥ ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﻭﺧﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺮ&= #65165;ﻥ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻭ ﺳﺮﺧﺮﺍﻥ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﺸﻴ= ;ﻄﺎﻥ اﮐﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ= 76;ا عنوان پُر طمطراق آیت الله و حجّت الآسلام ولی آفت الله ﮐﻪ انسانهای پُ= 85; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ برای ﺩﻳﻥ ﻮﺭʋ= 99;ﻯ ﻮ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ ﺨﺪ&= #65165; ﺟﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﭙﺎﻯ کثیف آخوندﻯ &#= 65184;ﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻭ ﻣﻐﺮﻭﺭ&= #1608; آفتی الهی ﻭ ﺳ= ﺮﺍ ﭘﺎ ﺍﻟﻮﺩگی ﻨ= 5236;س ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ. ﺑﺮ&= #65165;ﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ عا= ;ﻗﻠﺘﺮ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﺗﺮ ﻭ ﻧ= ;ﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺑﮕ&#= 65256;ﺎﻩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻥ ثرﻭﺕ ﻓﺮﺻﺖ ﻫ= 5198; ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ&= #65187;تی ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﻴﺮ= ﺍبی نیز ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= 5235;ﻘﻴﺮ ﺍﺭﺯﻭﻯ گناﻩ @= 400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭلی &#= 65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ به آن برسد .ﻭل= ی سالک الهی ﺒﺎ = ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻭﻃﺮﺩ ﻣ&= #65166;ل ﻮ ﻫﺮ ﺍﻣﮑﺎنی اﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﻳﻜﺸﺒﻪ A= 197;ﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺮ&= #65261;ﺩ. ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʋ= 69;ﺠﺎﻯ ﺁﻓﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻳ&= #65174; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﭙﺎ&= #1587; ﮔﻮﺗﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧ= ﻮﺷﺒﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳ&= #65253; عاﻗل ﺘﺮ ﺭﺍ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻳﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺭﻭح ﺴﺎʌ= 47;ک اﺯ ﺻﺮﺍﻃ مستقیم قائم رسان سلوک الهی ﺑﻘﻮﻝ ﭘʌ= 68;ﺎﻣﺒﺮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ &= #65262; ﺳﺮیع از پل سرنوشتی سلو= 05; الهی ﻤﻴﮕﺬﺭ᥷= 3;. ﺑﻄﻮﺭﻯ ﻄﻴّﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺣتی ﺪﺭ ﺳﺮﺍﺳ= 5198; ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﭘ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﭙل ﺼﺮﺍﻃ ﻨم= 740; ﺨﻮﺭﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ که ﺑﻘﻠّﺎﺑﻬʋ= 66;ﻯ ﺁﻥ گیر ﻧﻤﺎﻳA= 194;. (ﺻﺮﺍﻁ) ﺍﺳﺘﺮﻳ= ﺖ ﻭﺭﺍﻩ ﺍﺳﺘﺮﺍ&#= 65267;ﺖ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭب&#= 1740; اﺷﮑﺎل ﻮﻗﺎﺋ= 05; ﺮﺳﺎﻥﻘﻴﺎﻣﺖ ساز ﺳﺎﻟک ﻤﺤʌ= 52;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ شش= 605; ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺎﻥ که &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ اﻣ= 5198;ﻭﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺷﺮ&= #65267;ﻔﺘﺮﻳﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒنی اﺳﺮﺍﺋﻴل اﺳʋ= 98;اء ﻄﻠﺐ ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ = ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ و اولاد الهی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺠ= ﺰ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻋﺬﺍ&= #65167; جَهَنّم ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮﻙ نداشتهو ﺑﻌﺪ&= #65165; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﺮ&#= 65165;ﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ دارنž= 3; . آﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ &#= 65262; ﺍﺳﻴﺐ ﻭ ﺍﺷﮑﺎ&= #65247;ﺎﺕ نا شناخته ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﻴﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65153;ﻓﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻮﺳﻘﻮ&#= 65219; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻨﻮ= 93;ی اﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1678 - ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ126 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺟﻨگ ﺼﻔّﻴA= 253; ﺪﺭﭘﺎﺳخ مرﺩ = 88;اﻣﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﻨگ &#= 65252;ﻮﻟﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﭘ&= #65198;ﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻓﺘ&= #65253; ﻮ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﺷﺪﻥ = ﻤﺎ ﻭﺷﻤﺎ ﺿﻤﻥ ﻘﻀ&= #65166; ﻭ ﻗَﺪَﺭالهی= ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻳﺎ ﺍﻳ&= #65253; ﺴﺮﻧﻮﺷتی اله= ;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻮﻟﺎ ﻭ = ﺟﻨگ ﺠﻮﻳﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ</= span>؟ ﭘس ث= 08;ﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﭼﺮﺍ ﻣ= ﻄﺮح اﺳﺖ؟ ﻣﻮﻟﺎع = 4;یّ ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65262;ﻳﺤک ﻠﻌﻠّک ﻈﻨﻨﺖ = 5239;ﻀاءا ﻟﺎﺯﻣﺎ ﻭ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭﺍ ﺣﺎﺗﻤﺎ ﻭﻟﻮ ﮐ&= #65166;ﻥ ﺬﻟک ﻠﺒﻄﻞ ﺍﻟ&#= 1579;وﺍﺏ ﻭ ﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺳ= ﻘﻄ اﻟﻮﻋﺪ ﻭﺍﻟو= 93;ید ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺳﺒ= 5188;ﺎﻧﻪ ﺃﻣﺮ ﻋﺒﺎﺩﻩ ﺗ&= #65192;ﻴﻴﺮﺍ ﻭ ﻧﻬﺎﻫم ﺘﺤﺬ&#= 65267;ﺮﺍ ﻭﮐﻠّﻒ ﻳﺴﻴﺮ= 5165; ﻭﻟم ﻴﮑﻠّﻒ ﻋ= 5204;ﻴﺮﺍ ﻭ ﺃﻋطیّ علیّ اﻟﻘﻠﻴل کثیر= ﻭ ﻟم ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠﻮ&#= 65169;ﺎ ﻭﻟم ﻴﻄﻌم کُž= 5;ﻫﺎ ﻭﻟم ﻴﺮﺳل اﻟA= 166;ﻧﺒﻴاء ﻠﻌﺒﺎ ﻭ ﻟم ﻴﻨ&= #65200;ﻝ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻟﻠﻌ&#= 65170;ﺎﺩ ﻋﺒثیا ﻭﻟﺎ ﺧA= 248;ق اﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &#= 65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ &= #65169;ﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟﻚ ظَنّ اﻟ᥷= 6;ﻳﻥ کفرﻭﺍ ﻓﻮﻳل ʌ= 48;ﻠﺬﻳﻥ کفروﺍ ﻣﻥ اﻟ᥽= 6;ﺎﺭ ﻣﻤﮑﻥ اʌ= 03;ﺖ ﺧﻴل کرﺩﻩ ﺑﺎA= 207;ﻰ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺤﺘمی ﻮ ﻗَﺪَﺭ ﺍﻭ ﻟ&#= 65166;ﺯم اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭلی = 5252;ﺠﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻋﻤﺎ&#= 65245; ﺳﻠﻮﮐﻰسالکا= ن ﺑﺮﺍﻯ عَباد ᥾= 7;ﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ موبž= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻋ= ﻘﺎﺏ ﺧﺎﺹ ﺍﻳﻨﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻧ&= #65166;ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻤل نکنند .ﻭᥴ= 5;ﻟّ ﺎﮐسی اﮔﺮ ﺑﮕA= 198;ﺩﺵ ﻭﻫﻮﺍ ﺧﻮﺭﻯ ﺒ&= #65198;ﻭﺩ ﻳﺎ ﻧﺮﻭﺩ ﻭﻳﺎ = ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻳﺎ = ﻧﺨﻮﺭﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋﻘﺎ&#= 1576;ی ﺪﺭ ﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑ= ;ﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺟﺰ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ و پی= 85; کامل بمعرفی الهی یا بکم ﮐ&= #65166;ﺭﻯ گرﺩﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = 4344;ﺎﺩﺍﺵ ﻣﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ = ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧ= ;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪﻋﻘﺎﺏ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ ﻣ= ﺴخ ﻨﻮعی ﺤﻴﻮﺍﻧA= 264;ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻭ شایستگی ﻮ ﻧ= ;ﻴﮑﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭﺗ&= #65198; ﺷﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194;. ﻭﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺿﺎﻓﻪ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻥ الهی ﺒﺎﺯ ﺑﻬʋ= 98;ﻩ ﺳﻠﻮکی ببرﺩ ᥾= 1;ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﺳوء اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﻧﮑﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫم &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ کرامات بالفعل ﻣﻴﺪﻫ= ﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﻫم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65215;ﺎﻓﺎﺕ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍ&= #65251;ﺪﺍﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻣ= ﮑﺎﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺳ= ﺘم ﻮﻓﺴﺎﺩ ﻭﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘلی = 5262; ﺫﺍتی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ عباʋ= 93;ﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﺣتی اﮔﺮمُدّ&= #1593;ی ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﺟﺰ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻮ ﺷِﺮک ﻨﻴﺴﺖ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﺨﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎ= ل ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﻪ ﻭﻗﻴحی ﺒﺮﻭﻧA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65262;ﻟﺎﻳﺖ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺴﺎﻟک ﻄﺎﻟﺐ &#= 65251;ﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﺮ&#= 65261;ﺩ. ﭘس ﻗﻀﺎﻯ اله®= 0; ﻴﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﻄع= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﺷﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﭘس ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎ= 5259;ﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻤﮑ&= #65198;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261; ﻗﻀﺎﻯ الهی ا᥽= 5;ﺠﺎم ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻗَ&= #65194;َﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻳﺎ = ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫﻴﻬﺎﻯ اﻟﻬ= 5264;ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑA= 248;ﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ ﻤʌ= 12;ﺮﻑ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ= ;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65267;ﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮک &#= 65194;ﺭ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ اﺳA= 174;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻗﻀﺎ ﻭ = ﻗﺪﺭﻫﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭلی ﺒﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﻘﻀﺎ = 5261; ﻗﺪﺭ ﻭ ﻣﺸﻴﺘﻬ&= #65166; ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑُﺮ= 5193;ﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺣﺘمی = 607;ستند. ولی اﺧﺘﻴﺎﺭ ʋ= 53;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩ&= #65197; ﻣﻴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ سلوک الهی ﻴﺎ = ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﺒﺎ ﺍﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﻧ= ;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﺭﻏﺒﺖ ﻭﻋﺸق ﻮ &= #65235;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺗﺎ ﭘ= ﺎﻯ ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣA= 198;گ ﺒﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭼﻨﻴﻥ ﻔﮑﺮ ﻣﮑ&= #65254; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﮑﺮ = ﺑُﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻮﺣﺰ&#= 65167; ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ. ﻳ&= #65228;ﻨﻰ آخوندﻫﺎﻯ ﻮﻟ= ;ﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔﻘﻴﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻤ&= #65176;ﻤﺮﺩ ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺩ= ﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮ &= #65251;ﻘﺒﻮﻝ الهی هستند. ﺍ&= #65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺑﺮﻭﺍﻳ= 5174; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:ﻤﺎ= ; ﻋُﻠﻮّ ﺗمّ ﺘﻠﻌﻪ (ﻃﻠ&#= 65228;ﻪ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ) ﻭﻟﺎ= ﻫﺒوﻄﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65261;ﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﻗﻀاء ﻮ ﻗ&#= 65194;ﺭ ﺍﺫﺍ ﮐﺎﻥ اﻟﻘ&#= 65216;تء ﻮ ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺳﺎﻗ&= #65166;ﻧﺎ ﺍلی اﻟﻌﻤﻞ ﻓA= 252;ﺎ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻟﻨﺎ = 593;لیّ اﻟﻄﺎلعة ﻭﻣᥴ= 6; ﻭﺟﻪﺍﻟﻌﺬﺍﺏ علیّ اﻟﻤﻌﺼی= ة ؟ ﺃﻭ ﻇﻨﻨﺖ ﺃﻧ&= #65258; ﻗﻀاء ﺤﺘم ﻮ ﻗ= 5194;ﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻟﺎ ﺗﻈﻥ = ﺬﻟﻚ ﻓﺎﻥ اﻟﻘﻮل ﺒ= 5252;ﻘﺎلة ﻋَﺒَﺪة ﺍﻟﺎʌ= 61;شان ﻭ ﺣﺰﺏ ﺍﻟﺸﻴﻄ&= #65166;ﻥ ﻭ ﺧﺼﻤاء اﻟﺮA= 187;ﻤﺎﻥ ﻭﻗﺪﺭیّة ﻫﺬʌ= 57; ﺍﻟﺎمّة ﻭ ﻣﺠﻮﺳﻬﺎ ﺍﻥ اﻟﻠﻪ جَلّ ﺠ᥼= 8;ﺎﻟﻪ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261; نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮᥴ= 5; ﻭ ﮐﻠّﻒ تیشسرﺍ= ﻭﻟم ﻴطع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭ= 5247;م ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ &= #65261;ﻟم ﻴﺨﻠق اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ= ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈ&#= 65253;ّ اﻟﺬﻳﻥ کفرﻭᥴ= 5; ﻓﻮﻳل ﻠﻠﺬﻳﻥ کفرﻭʋ= 65; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ ﺍﻳﻥ گفته ﺑُﺖ ﭘﺮ᥸= 3;ﺘﺎﻥ (ﻏﻴﺮ ﻭﺳﺎﺋﻄ ا&= #1604;هی ﭙﺮﺳﺖ) ﻭ ﮔﻔﺘﻪ= ﺣﺰﺏ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻴﺎ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﺩ= ﻳﺎﻥ غیر ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ@= 404;ﻔﺘﻪ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺮﺣﻤ&#= 65166;ﻥ ﻴﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻄ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﺋﻴﮑA= 258; ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ هفتم ﻋﺮﺵ ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ هماA= 253; ﻗﺪﺭﻯ ها ﻣﺎﻧ= 5256;ﺪ ﻣﺠﻮس ﺍﻳﻥ اﻣ= 5174; ﺍﺳﻠﺎمی هستن= د ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮ= ﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65261; ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﻬﺮ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻐﻬﺎﻯ &= #1570;خوند ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﺣت= 740; غیر ﺯﺭﺩﺷتی ᥵= 0;ﻬﺮ ﺩﻳﻥ ﻮ ﻣﺬﻫﺒﻰ = ﻣﺎﺩﺍک که ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ A= 261;ﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﺠﺎﺯ و قادر ʌ= 61; ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻬﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮ عقیده و ﻭﺳ᥾= 8;ﻠﻪﺍﻯ که ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨ&#= 65194;. ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ های شش گانه ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻤﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ا= 5261; ﺍﺳﺖ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺧﻮﺩ ﺃﻣﺮ ﮐﺮﺩﻩ ( ﮐﻪ= ; ﺳﻠﻮک الهی ﺪﺭ ﻣﺤﺪʌ= 61;ﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﻧﺠﺎم A= 170;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺗﻤﺎم اﻋﻤﺎ= 604; اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻤ= 5262;ﺟﺐ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻧﻴ= ﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺮ = ﺧﺪﺍ ﺑﺸﺮﻁ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ ( ﻭ ﺗ= 5188;ﺬﻳﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هما = 6; ﺑﺮﺣﺬﺭﻧﻤﻮﺩ= ﻥ ﻮﻫﻤﺎﻥ ﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻋﻠﺎم ﺨﻄﺮ &#= 65169;ﺮﺍﻯ عقاﺑﻬﺎ ﺍﺳﺖ) = 5261; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﮑﻠﻴﻒ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺗﻴﺴﻴﺮ ﻭ ﺗﺴﻬ&= #65268;ل ﻨﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺁﺳﺎ&= #65253; ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻧ&= #65198;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﺗﮑﻠﻴ&= #65234; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭ ﭘُﺮ ﺗﮑ&#= 65248;ّﻒ ﻭﺳﺨتی ﻨﻴﺴﺖ) &#= 65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻐﻠ&#= 65262;ﺏ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﻨﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. (ﭼﻮﻥ ﺒﺎ ﮐﺎﺭﻣ= ﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ &= #65187;ﻴﻮﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﻋﺎﻗﺒ= 5174; ﻫﻤﻴﻥ کاﺭ ﺻﻮ= 5197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ) ﺯﻳﺮ&= #65165; آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺒﺒﺎﻃ&= #1604; ﻨﺒﻮﺩﻩ (ﻫﺪﻑ ا&= #1604;هی عاﻗﺒﺖ ﺻﻮﺭﺕ = 5251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮ ﺁﺳﻤ= ﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺗﻦ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻫﺪفی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻥ هست) ﻭ ﺍﻣﺎ &#= 65187;ﺮﻓﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﮐ&= #65166;ﻓﺮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎ&#= 65197; ﻭﻳل ﻮجَهَنّ&= #1605; ﻮ ﺍﺗﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.= ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺭﺍ= ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻗﺒﻮﻝ: اﻟﺎﻣﺮ= ; ﺑﺎﻟﻄﺎعة ﻭﺍﻟنهی عن اﻟ= ;ﻤﻌﺼیة ﻭ ﺍﻟﺘﻤﮑﻴﻥ ﻤ&= #65253; ﻔﻌل اﻟﺤَﺴَن= ;ة ﻭ ﺗﺮﻙ ﺍﻟﺴﻴّ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻤﻌﻮنة ع= 04;یّ اﻟﻘرَبّة ﺍﻟ= ﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺨُﺬﻟﺎﻥ &#= 65248;ﻤﻥ عصاﻩ ﻭ ﺍﻟﻮﻋA= 194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻟﺘﺮﻏﻴﺐ ﻭ ﺍﻟﺘﺮﻫﻴﺐ ک&#= 1615;لّ ﺬﻟک ﻘﻀاء اﻟʌ= 48;ﻪ فی ﺃﻓﻌﺎﻟﻨﺎ = 5261; ﻗﺪﺭﻩ ﻟﺄﻋﻤﺎ&#= 65247;ﻨﺎ ﻓﺄﻣّﺎ ﻏﻴﺮ ﺫ&#= 65247;ﻚ ﻓﻠﺎ ﺗﻈﻨّﻪ ﻓ&#= 65166;ﻥّ اﻟﻈﻥّ ﻠﻪ ﻣُA= 188;ﺒﻄ ﻠﻠﺄﻋﻤﺎل ﻗﺒ= ;ﻮل ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺧﺪ&#= 65165; ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎﻡ &#= 65261; ﻳﺎ ﻣﻨﻬﻴّﺎﺕ &#= 65165;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺭﻯ ا&#= 65199; ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65170;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ A= 262; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﻧﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (= ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺠﺰ ت&#= 1605;رّد و سرکشی ﻧﺪﺍﺭ= ;ﻧﺪ) ﻭ ﺗﻤﮑﻴﻥ ﻮ ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ = ﻭ ﺗثبیت ﮐﺎﺭﻫᥴ= 6;ﻯ ﺤَﺴَﻨﻪ ﻭﺗﮑA= 166;ﻣلی ﻮ ﻧﻴک اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65175;ﺤﺴﻴﻥ کنندﻩ ﺭﻭح ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﮔ&= #65268;ﺮﺩ) ﻭ ﺗﺮک ﺴﻴّئة A= 261; ﺑﺪﻯ ﻮ ﺯﺷﺘﻰ) ﻭ= ;ﻧﻴﺰ ﻃﻠﺐﺍﺳﺘﻌﺎﻧ= 5174; ﻭﮐﻤک اﺯﺧﺪﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺘﻘرَبّ ﺑﻴﺸ᥵= 6;ﺮ ﺑﺴﻮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ (= ﺑﺎ تَقرُّب ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺗﺸﺒّﻪ به ﺍA= 191;ﻠﺎق الهی ﭙﻴﺮ ﻭ ﺟA= 204;ﺘﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﻃﻠﺐ ﻣ= ﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﮐﻤک ﺪﺭ ﺍﻳّ= ;ﺎک ﻨﺴﺘﻌﻴﻥ برا&= #65263; عبادات ﻭ ﺑﻬﺘ= ;ﺮ ﻧﻤﻮﺩﻥ کیفیّت ﻋﺒﺎﺩ= ﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﺧُﺬ&#= 65247;ﺎﻥ ﻮ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪ= ﺭ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪﺍﻥ ﻘﺸ&#= 65198;ﻯ که ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ = 5203;ﻠﻮکی اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﻨﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ&= #64400;ﻤک ﻮ ﻣﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﺍﺭ= ﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﻣَﻌﻴّﺖ ﺑﺎ &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻥ ﻤʌ= 28;ﺼﻴﺖ ﻭ تمرّد ﻧﺪﺍ᥷= 7;ﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻨﻤﻴ= 4401;ﻨﻨﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ ﻭﻋ&= #65268;ﺪ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻭ ﺗﺸ= ﻮﻳق ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺗﺮ&= #65259;ﻴﺐ ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ = ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺿ&= #65252;ﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش®= 0;ّت الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ= ﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍع عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی کنند. ﻭﺗﺸﺒّ᥽= 8; ﺻﻔﺎتی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺩ= 5197;ﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﺗعقل = 575;لهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ= ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻗﺪﺭ الهی هست= ند ﻭلی ﺒﺎ ﺍﺯﺍﺩ= 5263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ. &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ اﺯ ﻗﻀﺎ ﻭ = ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻃل کنندﻩ ﻭﺧُﻨث= ی کنندﻩ ﺍﻋﻤﺎ᥼= 5; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﺎ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺎﺷﻴﻢ. ﻭ ﻋﻠﺖ= ﺑﻄﻠﺎﻥ عباﺩﺕ ﻗﺸﺮﻳʌ= 62;ﻥ همین اﺳﺖ. (إﺣʋ= 70;ﺎﻁ) ﻫﺒﻮﻃ ﻮ ﺳﻘﻮﻃ = ﻮ ﺧﻨثی ﺸﺪﻥ اﻋA= 252;ﺎل عباﺩﻯ اﺳﺖ ﺣ= 8;ی ﺒﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺭ&= #65261;ﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺻﻴﺎم ﻮ ﺷﺒ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻡ ﻋﺎﻗ&= #65170;ﺖ جَهَنّم اﺳﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎم آﻳﺎﺕ ﻗ= 5198;ﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳﺖ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷتی ﺴﻠA= 262;کی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻮ&= #65193;.<o:p></o:p> حدیث 1679 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ127 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤَﻥ ﺰﻋم ﺃ᥽= 3;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻔ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ &= #65165;ﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ بغیž= 5; ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻭ = ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻤﻌ= 5166;ﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭ ʌ= 51;ﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭ ﻫﺮکَس م= ُدّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻔﺤﺸ&#= 1575;ء ﻮ ﺯﺷت کاری نمی ﺪﻫﺪپس ﻋ᥽= 2;ﻠﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 65261;ﻍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ( ﮐﺴ= ;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻣطیّع ﺨﺪﺍ ﺩʋ= 65;ﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻴﺮﻭﻯ &= #65170;ﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺒسلوک الهی ﻮﺗﮑﺎﻣل= ; ﻮ ﺧﻴﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮ= ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ که ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ مُدّعی ﻫﺴﺘ= ;ﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ &= #64404;ﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺩم ﺮ&= #65165; ﺑﺪﻭﺭﺧﻮﺩ ﻭ ﺑ&= #65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩ ﻣﻴﺁﻭﺭﻧA= 194;) ﻭ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 583;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺷﺮّ ﺑﺪﻭﻥ م&#= 1614;شیّت الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﺳﻠﻄﻨ&= #65174; ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻭ ﺑ= ﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ ﻄﺮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﮔ= ;ﻨﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﻚ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺳﺎ= 5247;ک ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #1602;ع ﭽﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ &#= 65207;ﺨﺺ ﺑﻮﺩﻩ ﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﻣﺎتع گرﺩﺩ ﺗʋ= 66; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ. مع دلک @= 381;ﻮﻥ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﻰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ &= #65165;ﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; ﺠﻬﻨم ﺒﻌﺪﻯ ﻭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﻫ&= #65166;ﻯ ﺠﻬﻨﻤﻰ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; تمرّد ﻭ ﻣﻌﺼ᥾= 8;ﺖ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﻨﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩ&= #65197; ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺳ&= #65166;لی ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺒ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنونیﻭﻫﻤﺮﺍ= ﻩ ﺑﺎﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ= 5198;ﻯ مُیسّر ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺧﻴﺮ= ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﮐﻨﻮنی ﺴﺎﻟﻚ = 5169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﮐﻤﮑﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ اﺿﺎ= 5235;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘﻖ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ م¡= 5;دّعی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ بغیر ﺍﺯ ﻧA= 268;ﺮﻭﻯ الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭغ بسته ﺍ᥸= 3;ﺖ ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻩ ﻭ= ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭغی ﻤﻨﺴﻮA= 167; ﮐﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺧل آﺗﺶ ﺟﻬ= 5256;ﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﺳو&= #1569; ﻮ ﻓﺤﺸاء ﺍﻣﻮ= 5197;ﻯ ﺬﺍتی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺤﺮﺍم اﺳﺖ. ﻭ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﻔﺤﺸاء = 5194;ﺭ ﻫﺴتی ﺴﺎﻗﻄ ﻨ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺎ&#= 1606;ع اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ ﺳ= 5248;ﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ ﺴُﻨّﺘﻰ ﮔﺮﭼA= 258; ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻟﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭل= 740; ﺠﺒﺮﺍﻥ عدم ﺴA= 248;ﻮک الهی ﺮﺍ ﻧﻤﻰ A= 255;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺯﻧﺪگی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭس&= #1575;لک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 04;ﺎهی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎنی ﺒA= 198;ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻋﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺑﺮﺍﻯ کنترل ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ= ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻤﺒﻌوث A= 251;ﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ &= #64400;ﺎﻣل ﻮﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ &#= 65193;ﺭ ﻧﻮغ ﺒﺸﺮﻯ هس= 78;ند ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌ= 5212;ﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﻭ ﮔʌ= 56;ﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺒﻨﺎم گناﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭﻣﻌﺎﺻی ﻴﺎ ﻣ&#= 65228;ﺼﻴﺘﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺑﻤﻌﻨﻰﮔﻨﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺑﻤﻌنی = 5176;ﻤﺮﺩ ﻭ ﺳﺮپیچی اﺯ ʋ= 93;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1680 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: آلآجَلّ المقضی ﻫﻮ ﺍﻟ= ;ﻤﺤﺘﻮﻡ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﻀﺎﻩ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﻭ ﺣﺘّﻤﻪ ﻭ(ﺍﻟ&= #65156;جَلّ) ﺍﻟﻤﺴﻤّﻰ ﻫﻮ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﻔﻴﻪ ﺍﻟﺒﺪاء = 5267;ﻘﺪّم ﻤﺎ ﻳﺸاء ﻮ ﻳﻮ&#= 1652;ﺨّﺮ ﻣﺎ ﻳﺸاء ﻭ ﺍﻟ&#= 65252;ﺤﺘﻮم ﻠﻴس ﻓﻴﻪ ﺗﻘﺪ&#= 65267;م ﻮ ﻟﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ A= 155;جَلّی که ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎ= 5263; الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺮﻯ ﺤﺘ&= #1605;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﻗﻀﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺣ&= #65176;م ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (م&= #1614;شیّت الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ = 5165;ﺳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ نوع بشری اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘل ﻮ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ&= #1587;لوک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻣﻘﺎﺑ&#= 1604; ﺠﻬﻨم ﻮ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; تمرّد ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮ&#= 65165;ﻧﻪ ﻣﺬﻫبی اﮐﺘﻔʋ= 66; ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺘﻤﻴﺖ ﺭ&= #65165; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﺸﻮ&= #65193;. ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟ&= #1705; ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻨʌ= 28;ﻘﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ ﺑA= 166; ﻗﻀﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣ&#= 65194;. ﻭﻗﻀﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﺍﻥ مَشیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻨﺠﺎ = ﺑﻤﻌنی ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎلک ﺒﺎﻳ= 5194; ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺗﻤﺎم &#= 65252;ﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 198;ﺍ ﺑﺪﺭﺳنی اﻧﺠʋ= 66;م ﺒﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺒﺴﺘﻪ &= #1605;َشیّت ﻗﺒلی الهی ﺮﺍ= ; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ مَش= 40;ّت ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﺗﻤﺎم ﻨﻤﻮﺩA= 257; ﺑﻮﺩ ﺣﺎل عمل= 5; ﺍﻧﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻣﻮﺭﺩ = 5193;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻳﻦ A= 239;ﻀﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﻣ= ;ﺮﺣﻠﻪ ﺗﻮﻓﻴق ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷتی ﺘﺎﺯﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65267;ﺎﻓﺖ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺣ&= #65248;ﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎﺯ ﺗﻠ&= #65166;ﺵ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ.) ﻭﺃجَل= 617; ﻤﺴﻤّﻯ هماﻥ = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ (ﺑِﺪ= ﺍء) ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻮ&#= 65183;ﺐ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮ= ﺣﻠﻪ ﺗﻘﺪﻳم ﻮ ﺗﺎﺧ&#= 65268;ﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻳﺠﺎ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭ&= #65173; ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺳﺖ ﻭ &= #65169;ﺤﺪّ ﮐﺎفی ﺼﺎﺩق ﻮA= 227;ﺎﻣل ﺒﻮﺩ ﺗﺴﺮیع ﺪ= 5197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺎم ﺒِﺪﺍء A= 193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻧﺎ شایستگی ﻮ ﻧﻘ= ﺺ ﻭ ﻋﻴبی ﺪﺭ ﮐﺎ&#= 65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ هماﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ A= 261; ﻃﺒق هماﻥ ﺴﺮʌ= 55;ﻮﺷﺖ ﻭﺍجَلّ ﻤﻘﺮ᥷= 7; ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺗﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺣتی اﺣﺘﻤﺎA= 247;ﺎ ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﺳﻠﻮک &= #65194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﺒِﺪﺍﻯ الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍجَلّ اﻳﻥ ʌ= 52;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; بِدای الهی ﻨ&#= 65166;م ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﺎﺹ ﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای شش گانه الهی نو= 593; بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺍجَلّی ﻴﺎ ﻣ᥾= 0;ﻠﺖ ﻭ ﺷﺮﺍﻳطیّ اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺣﺘمی ﻮﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻃﻰ مراحل و شرای= 591; ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﻣﻘﺼﻮ= ﺩ ﺍﺯ ﺍجَلّ ﻤﺴʌ= 52;ّﻰ ﻫﻤﺎﻥ اجَلّ ᥽= 2;ﻘﺮﺭ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; طی ﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻥ &= #65194;ﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟک&#= 1740; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﻣﺤﺾ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هرﻳک اﺯ ﻫﻔﺖ A= 251;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ هفت ﺷﻬﻮﺩ تجل= ;ّیات ﺍﻟﻬﻰ ﺑِﺪﺍء = 5251;ﻘﺮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗغی&#= 1585; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65170;لی ﺒﺴﺮﻧﻮﺷتی ﺒA= 198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺘﺒﺪﻳل گرﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺒ&#= 1616;ﺪﺍء ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈ&= #65198;الهی ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎفی ﺪ= 5267;ﺪﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʌ= 62;ﻓق ﻨﻤﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭ&= #65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺘﻐﻴﻴﺮ = 5255;ﻈﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﮐ&= #65166;فی ﺪﻳﺪﻥ ﻮﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺪﺍﺩﻥ ﻴک ﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65268;ک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﻮﺩ. ﻣ= ﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨﺎﻗﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺟ&= #65166; ﻣﻴﺰﻧﺪ ﻭﺩﺭ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ ﺗﮑ&= #65252;ﻴل ﺒﻘﻴﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ &= #65252;ﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻧﻔﺎ&= #1602; ﻮ ﺗﻌﻤﺪ ﺩﺭ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻭ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ = ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ اﺯ ﭘﻴﺮ الهی ʋ= 94;ﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﺘﻴﺎA= 199;ﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒلی = 582;ُنثی ﺸﺪﻩ ﻭﺍﺣﺒﺎﻃ &= #65252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺮﺳ= 5268;ﺪ. ﺑﻴﻤﻪ الهی ﺸʋ= 94;ﻩ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.ﻭلی اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻌﺎﻟ= 5268;ﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭﻋ&#= 65248;م لَدُنّی ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺑﺮخی ا= 5183;ﻠﻬﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ &= #65200;ﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ که ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﺗﺴﺮیع ﻮ = 5175;ﻘﺪﻳم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 75;جَلّ آﻧﻬﺎﺳﺎﻋﺖ ﻣ= 5198;گ آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳ= ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ گرﻓﺘﻥ ﻔﺮﺻﺘA= 260;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65262;ﺑﻪ ﺳﻠﻮکی ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻥ اجَلّ ᥴ= 9;ﺎﺯ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻳ&= #65194;ﺗﺮﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺮﻳ&#= 65253; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭﻳﺎ ﻧﻔﺮﻳﻥ ﻤ&= #65224;ﻠﻮﻣﺎﻥ اﺯ ﺳﺘم آنان ᥷= 9;ﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﺪﺗ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺑA= 268;ﺸﺘﺮﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺣﺘﻤ&= #65268;ﺖ ﻣﻄﻠق اﻳﻥ اﺣA= 262;ﺍل ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺭﺍﻯ ﺪ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺁﻥ ﻤُ&#= 65188;ﺮﺯ ﺍﺳﺖ. ﺍجَلّ ﻤA= 204;ﻤّﻯ ﻮ ﻣﻌﻴﻥ ﺨﺎﺹ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍجَلّ عام غیر ﻣﺴﻤّ= ﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻳ&= #65253; اجَلّ ﻣﺴﻤّﻯ= ﺤﺘمی اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺘ= ﻘﺪﻳم ﺰﻣﺎنی ﻨﻴﺴﺖ (&#= 65203;ﺮ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣ&= #1615;ﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻘ&= #65260;ﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎی ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺪ&= #65175;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع &= #65170;ﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭ ﺗغیر ﻧﻈﺮﻯ اʋ= 99; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻐﻴﻴﺮ = ﻧﻈﺮالهی ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗت= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65227;ﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺟﺪّﻯﺘﺮ &= #65261;ﺑﺎ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯ&#= 65257; ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺠﺮ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺒِﺪﺍء ﻭ ﻗﻀﺎ= 569; ﻭ ﻳﺎﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺩﻥ = ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺮﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ = ﻭﺍقع اﺟﻠﻬﺎﻯ ﻤﻬم = 571;ﺟﻠﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﺩﺭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺨﺘﻠA= 234; ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺭﺩ. = ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻄ هر ﮐﺪﺍم ﺪﻗﻴA= 240;ﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﺗ&= #65166; ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺒِﺪﺍﻯ اﻟﻬA= 264; ﭘس ﺍﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺪﺭ ﻣ&= #65204;ﻴﺮ مَشیّت ﺍﺯلی &= #1575;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= بِدای الهی ﺘﻐﻴﻴﺮ ʌ= 55;ﻈﺮﻯ ﺒﺪﻭﻥ ﺘﺎﻣﻴﻥ &= #65176;ﻤﺎم ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯﻡ = 5261;ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ &#= 65165;ﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍجَلّ A= 169;ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&= #65248;ق اﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳ&= #65166;ﻟکی که ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻤﺮ= 711; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭلی &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑِﺪاء ﮐﺮﺩ ﺩA= 261; ﺑﺎﺭﻩ ﺟﺎﻥ اﻭ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ = ﮔﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻮ ﺣتی اﮔﺮ ﻟﺎ= 5199;م ﺒﻮﺩ ﻋﻤﺮﻯ ﺪﺭ&= #65165;ﺯ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮ&= #65193;. ﺗﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﺑ= ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﻧﻴﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺎﻳﻥ کاﻣﻠﺎA= 247;ﻬی ﭽﻘﺪﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; همیشه ﺩﻋﺎﻯ ᥶= 4;ﺪّﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻋﻤﺮ ﭘﻴﺮ ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﺪ = ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺳﺎﻟکی که ﭘﻴʋ= 98;ﺵ ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ ﻳﺘ&= #65268;م الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺣﺘ&#= 65252;ﺎﻟﺎ ﭘﻴﺮ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ &= #65252;ﻌﺮفی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻘﻠﻴ= ﺪ ﺑﺮ ﻣﻴﺖ ﻣﺸﮑل &= #65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍ= ;ﺣﺴﺎﻥ) ﻳﻌنی سلوک الهی ﻭﺗﺤﺴﻴ᥽= 3; ﻮﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5166; سلوک الهی ﻭﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺻﺪﻗ&= #65166;ﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺩﺍﺧ&= #65174; ﭘﻮل ﺨﺪﺍ ﺑﻌﻨ&#= 65262;ﺍﻥ ﺼﺪﻗﻪ ﺑﺎﻋث ﻃ&#= 65262;ل عمر ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪA= 257; ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺭفع ﺨ&#= 65220;ﺮ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﺑﻴﻤ&= #65166;ﺭﻯ ﻮ ﺣﻮﺍﺩثی ﮔﺮ= 5193;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻَﺪَﻗA= 258; ﻳﺎ ﺍثباﺕ ﺻِʋ= 94;ق ﺴﺎﻟک اﺳﺖﮐﻪ = 5191;ﻄﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﺎنع A= 208;ﻬﻮﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ = ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺳﺎﻟک ﺼ&= #65166;ﺩق که ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم = 5262;ﺍقعی ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﺤﺾ = ﻭ ﻋﺸق سرشار ﻭ ج= ;ِدّیت ﻭ ﻓﺪﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔ= ﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌ&= #1606;ی هماﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭʋ= 65;ﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ کیفیّت= ; ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65166; کیفیّت ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻤﻴتی ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65247;ﺬﺍ ﺍجَلّ ﻮ ﺗﺎﺭʌ= 67;خ عمر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍA= 199; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺯﻣﺎن= 740; ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65165;ﺳﺘﻬﻠﺎک ﻛﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری کنونی ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس ﺑﺮ ﺣ= ﺴﺐ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻮ ﺗ= 4401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﺨﻮﺩ ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎتی ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺻﺮﻑ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺒﺎﻋث ﺍﺯﺩﻳﺎ= 5193; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺻﺮﻑ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻟﺬﺗ&= #65260;ﺎ ﺑﺎﻋث ﭘﺎﻳﺎﻥ &#= 65262; تَقرُّب ﻣﺮﮒ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐ= سی کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65211;ﺮﻑ سلوک الهی ﻭﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194; ﻧﻪ ﻓﻘﻄ کرﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺍﻭ ﮐم ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑ&= #65198; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺩﺭﺍ&= #65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﻗﺪﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﺬﻫنی ﻮﻋﻘﻠﻰ = 5261;ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ ﺸﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺭﻭﺍ&= #1606;ی ﻮﻋﺸﻖ ﻭﻋﺎﻃﻔ&#= 65258; ﺑﮑﺎﺭ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﭼﻨ&= #65194; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ ﺮ&#= 65261;ﺍﻧﻰ ﻭﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﻋ&#= 65212;ﺒﻰ ﻭﺗﻌﻘﻠﻬﺎﻯ ﻨ&#= 65166; ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﮐﺴﺐ &= #65251;ﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺪﺭ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1681 – <= /b>امام میفرماید کا&= #65253; اﺑﻠﻴس ﺃﻭل ﻤ= 14;ﻥ ﻨﺎﺡ ﻭ ﺃﻭل ﻤﻥ = ﺘﻐﻨّﻰ ﻭ ﺃﻭل ﻤﻥ ﺤَﺪ&#= 65165; ﻗﺎﻝ ﻟﻤّﺎ ﺃک= 604; ﺁﺩﻡ ﻣﻥ اﻟﺸﺠ&#= 65198;ة ﺗﻐﻨّﻰ ﻗﺎﻝ ﻓ&#= 65248;ﻤّﺎ ﺍﻫﺒﻄ ﺤﺪﺍ ﺑﻪ = ﻗﺎﻝ ﻓﻠﻤّﺎ ﺍﺳﺘﻘ= 5198; علیّ اﻟﺄﺭﺽ ᥽= 5;ﺎﺡ ﻓﺄن کُرِه ﻣﺎ= ;فی اﻟﺠنّة ﻓﻘﺎل= ; ﺁﺩﻡ رَبّ ﻫﺬﺍ ﺍﻟʋ= 96;ﻯ ﺠﻌﻠﺖ ﺑﻴنی ﻮ &#= 65169;ﻴﻨﻪ ﺍﻟﻌﺪﺍﻭﻩ ﻟﻤ&#= 65155; ﻗﻮّﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺃ&#= 65255;ﺎ ﻓی اﻟﺠﻨّﻪ ﻭ = 5165;ﻥ ﻠﻤﺘﻐﻨّﻯ عل®= 0;ّه ﻟﻤﺃ ﻗﻮّﻋﻠﻴ= 5258; ﻓﻘﺎل اﻟﻠﻪ ﺍ= 5247;ﺴﻴّئة ﺑﺎﻟﺴﻴّئة ﻭ A= 165;ﻟﺤﺴنة ﺑﻌﺸﺮ ﺃﻣثاﻟA= 260;ﺎ ﺍلی ﺴبع ﻤﺎئة= ; ﻗﺎل رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ﻝ ﻟﺎ ﻳﻮﻟﺪ ﻟک ﻮ&= #65247;ﺪ ﺍﻟّﺎ ﺟﻌﻠﺖ ﻣ&#= 65228;ﻪ ﻣﻠﮑﺎ ﺃﻭ ﻣﻠﮑ&= #65268;ﻥ ﻴﺤﻔﻈﺎﻧﻪ ﻗﺎ&#= 1604; رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ﻝ ﺍﻟﺘﻮبة ﻣﻌﺮA= 261;ضة فی اﻟﺠﺴﺪ ﻣﺎA= 193;ﺍم ﻔﻴﻬﺎ ﺍﻟﺮﻭﺡ &= #65239;ﺎﻝ رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ل ﺃﻏﻔﺮ ﺍﻟﺬﻧﻮ&#= 65167; ﻭﻟﺎ ﺍُﺑﺎﻟﻰ &#= 65239;ﺎل ﺤﺴبی ﺍﺑﻠﻴس = ﺍﻭﻟﻴﻥ کسی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻧ= 5262;ﺣﻪ ﺧﻮﺍنی ( برمیّت وامو= 85; نا مطلوب ابلیس ) &= #65170;ﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ (ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫ&= #65168; ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺮﺍ ﺍ= ﺑﻠﻴس می ﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ &#= 65169;ﻠﺒﺎس ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻭ ﺭﻳﺎ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﺗﻦ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ= لی سلوک الهی ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨمی ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺑﻠﻴس ﻧﻮﺣﻪ = 5191;ﻮﺍﻥ ﻭ ﺟﻨﺠﺎل ﺮﺍﻩ &= #65165;ﻧﺪﺍﺯ ﮐﻪ (ﻭﺍ اﺳﻠﺎﻣ&= #65166;ﻩ) ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻥ ﺸ&= #65268;ﻄﺎﻥ ﻮ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻭ ﻣﻨ= ﺤﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﺍﻭﻟ= ﻴﻥکسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻐﻨّ= 5263; ﻮ ﺑﺂﻭﺍﺯ ﭘﺮﺩ&= #65165;ﺧﺖ. ( ﻭ عملا شادما= نی کرﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗ= 578;ی ﺁﺩم اﺯ ﺩﺭﺧﺖ &#= 65187;ﺮﺍم ﺨﻮﺭﺩ ﺍﺑﻠﻴس &#= 65169;ﺂﻭﺍﺯ ﺧﻮﺍنی از خورسندی ﭙﺮﺩ&= #65165;ﺧﺖ) ﻭ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪﺁﺩ&#= 65249; ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺳﻘﻮﻃ کرﺩ ﻧﻮﺣﻪ ﺧﻮ= 5165;نی ﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ &= #65261; ﺳﺮﺍئی ﺮﺍ ﺍﺩ= 5165;ﻤﻪ ﺩﺍﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮﻭ= ﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﻤﺴﺘﻘﺮ &= #64404;ﺮﺩﻳﺪ ﻧﻮﺣﻪ ﺧﻮﺍنی = 5198;ﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﻳﺎ&= #65193; ﺁﻭﺭﻯ هاﻯ ﺒﻬ= 5208;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ. (ﺻﺮﻑ= ; ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻳ&= #65260;ﻮﺩﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﺪم ﻨﺎﻟﻪ &= #65165;ﺯ ﺍﺳﻠﺎم مورد نظر خود کرﺩﻩ = ﻭ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺭﺍﻩ ﻣ&= #65268;ﺎﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﺯﺑﻬﺸﺖ ﻳﺎ&= #65193;آوری ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ خودشان ﺑﻔﮑﺮ= ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 92;ﻮیش ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ) ﻟﺬﺍ = ﺁﺩم (انسان کامل ب&#= 1575;زگشته بخلق پیامبر گونه بخداون= 83; گفت ) ﺍﻳﻥ اﺑﻠ= 5268;س ﮐﻪ ﺑﻴﻥ ﻤﻥ ﻮ ﺍ= ;ﻭ ﺩﺷمنی اﻧﺪﺍ᥷= 1;ﺘﻰ( ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺒﺎﺭ&#= 65199;ﻩ ﺑﺎﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺷﻤنی با ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸ= 5198;ﻯ مشرک ﺑﺮﺍﻯ هر= ;ساﻟﻚ ﻭ کامل الهی ﺁ= ﺩم چون هر پیامبری شده ) &= #65251;ﻥ ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪ ﺑ= ﻮﺩﻡ ﺗﻮﺍﻥ ﻤﻘﺎﻭﻣ&#= 65174; ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65250; ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍ ﮐﻤ= ک ﻨﮑﻨﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﻗ&= #65166;ﺩﺭ ﺑﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺎ &= #65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺘﻢ. (ﺳﺎﻟک = ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻔس ﺃﻣّﺎﺭﻩ = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮل &= #65170;ﮕﻴﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫ&#= 65166; ﺑﺎﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ &#= 65169;ﺎﻃل ﻮ اکثریّت ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﻭﺗﺤﮑّﻤﻬﺎﻯ = 5153;ﻧﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ ﻤﻘﺎﻭﻣ&#= 65174; ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﻜﻤک ع= 02;لی ﻮ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ) و ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻔﺖ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﭙس ﺑﺎ ﻫﺮ ﺑﺪﻯ = ﻴﻚ ﺑﺪﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ &= #65251;ﻴﺪﻫﻢ ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻴکی &#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﺎ ﻫﻔ&= #65174; ﺻﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻣﻴﺪﻫﻢ. ﺑﺎﺯ ﺁ= ﺩم گفت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑ@= 405;ﻮ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﺑﺪﻩ. ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻫ&= #65198; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺗﻮ ﮐﻪ = ﻣﺘﻮﻟﺪﺷﻮﺩ( فرزند الهی انسان کامل ک= 607; تولد دوم اله= 740; بازگشت بخلق پس از مرگ قبل از مرگ را یافت ) ﺑﺎ ﺍﻭ ﻓ&#= 65198;ﺷﺘﻪﺍﻯ هنمراه ﻤﻴﮑﻨ= ﻢ ﻳﺎ ﺩﻭﻓﺮﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺣﻔﻈ ﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺁﺩﻡ ﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻤک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻓ&= #65200;ﻭﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ه&#= 1605;ه ﻭﺍﺟﺐ میکنم ᥾= 1;ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺭس ﻫﻤﻪ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﻡ (برای همه طالبان نجات از هر کامل ال&#= 1607;ی ) وتا ﻣﺎﺩﺍﻣﻴ= 4401;ﻪ ( طالب توبه از هر کامل الهی &#= 65199;ﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻭح ﺪﺭ&= #65183;ﺴم ﻭ ﺍﺳﺖ و ﭘس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ طالب نجات و پس از وفات هر کامل الهی فرصت ﺗﻮﺑﻪ پذیری خداون= 83; و امکان ﺳﻠﻮک= ﻨﻴﺴﺖ) ﺑﺎﺯ ﺁﺩم ( انسان کامل ب= 575;زگشته بخلق پیامبر= 11;ونه ) کمک ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔ&= #65236;ﺖ ﻣﻥ گناﻫﺎﻥ ﺮA= 165; می ﺒﺨﺸﻢ ﻭﻫﻴ= 670; ﻨﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ&= #65256;ﺎئی ﺒﮑسی ﻮ ﭼﻴﺰﻯ &#= 65256;ﺪﺍﺭﻡ. (ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨ= ﺪ ﻭ ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ سالک ﭽﻘﺪﺭ ﺑʋ= 66;ﺷﻨﺪ) ﻭﺁﺩم آتگاه گفت ﻣﺮﺍ ﮐﺎف®= 0; اﺳﺖ ( زیرا در هستی با ارزش تر این عفو و نجات الهی برای نوع بشر= 740; نیست ﻭ (ﺁﺩﻡ) ﻫ&#= 65198; کامل الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ ﮐﻤک ﺒﻴﺸﺘﺮ نیست. ﻭﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; کمک ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ الهی ﺁﺩﻡ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هر ﺰﻣﺎﻥ= ; ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻘﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﺨﺮﺍﻓﺎﺗﻰ هر = 583;ین ومذهبی غیر سلوکی ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐﻣﻴﺪﻫﻨ= 5194;ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎﺋﺐ ﻣﻴﻨﺎﻣ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1678 - ﺍﺯ ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ&#= 1779;۳ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺮﺣم اA= 247;ﻠﻪ ﻋﺒﺪﺍ ﺗﺎﺏ ال= 740; اﻟﻠﻪ ﻗﺒل اﻟA= 252;ﻮﺕ ﻓﺎﻥ اﻟﺘﻮبة A= 251;ﻄﻬّﺮة ﻣﻥ ﺪﻧس ﺍﻟﺨﻄ&#= 65268;ئة ﻭﻣﻨﻘﺬﻩ ﻣﻥ ﺸ&= #65236;ﺎ ﺍﻟﻬﻠکة ﻓﺮﺽ = 5165;ﻟﻠﻪ ﺑﻬﺎ علیّ ﻨﻔʌ= 04;ﻪ ﻟﻌﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﺼ&#= 65166;ﻟﺤﻴﻦ ﻓﻘﺎﻝ ﮐﺘﺐ ﺭﺑ&= #1617;ﮑم علیّ ﻨﻔﺴﻪ ﺍʌ= 47;ﺮﺣمة ﺍﻧّﻪ ﻣَﻥ عم = 4; ﻤﻨﮑم ﺴوءا بجهالة ثمّ ﺗﺎﺏ ﻣﻥ ﺒ= 5228;ﺪﻩ ﻭ ﺃﺻﻠﺢ ﻓﺎﻧّ&#= 65258; ﻏﻔﻮﺭ ﺭﺣﻴﻢﻭ&#= 65251;ﻥ ﻴﻌﻤل ﺴوءا ﻭʌ= 67;ﻈﻠم ﻨﻔﺴﻪ ثمّ یستغفر ﺍﻟﻠﻪ= ﻳﺠﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻏﻔﻮﺭﺍ &= #65197;ﺣﻴﻤﺎ ﺭﺣ&#= 65252;ﺖ ﻭﺑﺨﺸﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﺹ ﻋﺒﺪ ﻭ ﺑﻨ= ﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ &= #65169;ﺨﺪﺍ ﮐﻨﺪ. که ﻗﺒل ا= 5199; ﻣﺮﮒ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ(= ﻋﺒﺪ تنها ﺑﻨﺪﻩ ﻣŸ= 1;یّع ﺴﻠﻮﮐﻰ است ) ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺗﻮﺑﻪ (ﺳﻠﻮﮐﻰ)= ﭘﺎک ﻛﻨﻨﺪگی ﺁثا᥷= 7; ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا= 5203;ﺖ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪ&= #65257; ﺍﺯ ﺷﻔﺎ یا پرتگاه ﻫﻠﺎﮐ= ﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺽ ﮐ= ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﻤک &= #1593;باﺩﺕ ﺻﺎﻟﺤﺎﻥ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم اﻓﺰﻭﺩ = 4400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺧ&#= 65262;ﺩ ﻓﺮﺽ ﻭ ﺗﻌﻬّﺪ &= #65261; ﻭﺍﺟﺐ ﺩﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﻧم کاﺭﻯ ﺑﺪﻯ کرʋ= 93; ﻭلی ﺘﻮﺑﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎ&#= 1604; ﺁﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﻭﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﺻﻠﺎح کرA= 193; ﺍﻭﺭﺍ ﻋﻔﻮ ﻭﻏ&= #65236;ﺮﺍﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺭﺣﻴم = ﺒﺎﺷﻢ ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺪﻯ کند ﻭ ﺑﺨﻮﺩ ﺳ= 5176;م ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل ﺁﻥ اﺳﺘﻐﻔﺎﺭ &#= 65255;ﻤﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻏﻔﻮﺭ = ﻭ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﻭ ﺭﺣ&= #65268;م ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ &= #65219;ﻠﺐ ﻏﻔﺮﺍﻥ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺒﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﭘس ﺍﺯ ﺭ&= #65215;ﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ مَشی¡= 7;ت (بِدای) الهی ا&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳ&#= 65253; گناﻫﺎﻥ ﻘﺒلی اﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻏ&= #65236;ﻠﺖ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺒﻮﺩه ﺍﻧﺪ. ﺗﻌ&= #65252;ّﺪ ﻭﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﮐ&= #65258; ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﻗ&#= 65208;ﺮﻳﻮﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺑﺎﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65193;ﺭ ﺗﻨﻬﺎئی ﺨﻮﺩ = 5193;ﻭﺭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﺁﻥ کاﺭ ﺩﻳﮕﺮ &#= 65197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮ= ﺑﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣ&= #65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺳﻠﻮک الهی ﺒᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ. ﺍ&= #65211;ﻠﺎﺡ ﻧﻔس ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁ&#= 65253; ﺒﺼﻔﺎﺕ الهی ʌ= 56;ﻮخ فوق بشری اﺯ ﭘ= ﻴﺮکامل الهی اﺳﺖ. (ﻋﻤA= 246;) ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ سالک ﺑﺮﺍﻯ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰو توسل ﻭ ﺑﺎ ﺩﻳ@= 405;ﺮﺍﻥ ﺒﺨﺸﺶ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﮐﻤک ﻜﺮﺩﻥ ﺑﺪ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧند = 4344;س ﺍﺯ ﺭفع ﻤﺸﮑﻠ= 5166;ﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ و بشر®= 0; ﺨﻮﺩ به سلوک الهی &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.(ﮐ= ﺘﺐ ﻋلب ﻨﻔﺴﻪ ﺍﻟ= 5198;ﺣمة ) ﺗﻌﻬّﺪ ﺗﺮﺣ = 5; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ= 5191;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺼﻮ&#= 65197;ﺕ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺳ&#= 65248;ﻮکی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1679 مکرر - ﺍﺯ ﭘﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ34 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻳک اﻋﺮﺍبی ﺒʌ= 56;ﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﻭﺷﻥ کن ﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ &= #65239;ﺎﺑل ﻘﺒﻮل ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ؟ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩ: اﻥ= 17; ﺒﺎﺑﻬﺎ ﻣﻔﺘﻮح لإبن ᥳ= 3;ﺩﻡ ﻟﺎ ﻳﺴﺪ حتّی A= 176;ﻄلع اﻟﺸﻤس ﻣﻥ ﻤﻐ= 5198;ﺑﻬﺎ ﻭ ﺫﻟﻚ ﻗﻮﻟﻪ ﻫ= ل ﻴﻨﻈﺮﻭﻥ اﻟّA= 166; ﺃﻥ ﺘﺄﺗﻴﻬم ا= 5247;ﻤﻠﺎﺋکة ﺃﻭ ﻳﺄتی ﺮﺑّA= 242; ﺃﻭ ﻳﺄتی ﺒﻌﺾ &#= 65153;ﻳﺎﺕ ﺭﺑّﻚ ﻭ هی ﻄﻠ= 5262;ع اﻟﺸﻤس ﻣﻥ ﻤﻐ= 5198;ﺑﻬﺎ ﻳﻮم ﻴﺄتی ﺒﻌA= 214; ﺁﻳﺎﺕ ﺭﺑّﻚ ﻟ&#= 65166; ﻳﻨﻔﻊ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻧﻬﺎ ﻟم ﺘﮑﻥ ﺁﻣﻨﺖ &= #65251;ﻥ ﻘﺒﻞ ﺃﻭ ﮐﺴﺒﺖ فی اﻳﻤﺎﻧﻬﺎ A= 191;ﻴﺮﺍ ﺑﺎ&#= 65167; ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨی ﺁﺩ&#= 65249; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﻗﺒل اﺯﺗﻮﺑﻪ &#= 65203;ﻠﻮکی هر ﺍﻧﺴﺎﻥ غیž= 5; کامل الهی (ﺑﻨ= ﻰ ﺁﺩﻡ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ = ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5170;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺑﻥ = ﺁﺩم هستند. ﻭ ﺑنی ᥳ= 3;ﺩﻡ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘ&= #65268;ﺮﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻴﺎ ﺁﺩم کاﻣل اله= ی هستند) ﻭ ﺍﻳﻥ A= 170;ﺎﺏ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻧ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﻭﻗ&= #1578;ی ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ از ﻣ= 5232;رَبّ ﻃﻠﻮع کند. ( ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺪﺍﺋم ﻮ ﻫﻤﻴﺸ&#= 64405;ﻰ ﺯﻳﺮﺍ ﻃﻠﻮع ﺨ&#= 65262;ﺭﺷﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﻐرَبّ م᥺= 8;نی ﻤﺤﺎل ﺒﻮﺩﻥ ﺮ&#= 65165; ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺿﻤﻨ&#= 65166; ﻣﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﻏ= 5198;ﻭﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻃﻠﻮ&#= 1593; ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65232;رَبّ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻄﻠﻮع ﻨﻮﺭ ﻗﺎ&#= 65163;ﻢ ﺩﺭ ﻣﻐرَبّ ﻭ A= 165;ﺧﺮ ﻭﻗﺖ ﻏُﺮﺑﺖ ﻭ &= #65165;ﻧﺰوﺍﻯ ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174;. ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺪﻳﮕ&= #65198; ﺭﺍﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁ&#= 65267;ﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ ﺗﻮ&= #1602;ع ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65207;ﺘﮕﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧ&= #65166;ﺯل ﺸﻮﺩ. ( ﺑﺠﺎﻯ ﻤ᥶= 8;ﻤﺪ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ) ﻭﻳ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻳ&#= 65174; ﺑﺎ ﺑرَبّرخی اﺯ ﺁﻳﺎﺕ و مراتب و فرشتگان ﺧﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺑﻨﺰﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ( ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺁ= ;ﻣﺪ ﻧﻴﺎﺯ بتوبه ᥽= 5;ﻴﺴﺖ ﻭﺑﺮخی ﺁﻳﺎﺕ = 575;لهی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ و نه آخوندها &#= 64400;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ سلوک الهی آیات شهودی ﺒﺮﺍﻯ ᥳ= 3;ﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ = ﻧﻴﺎﺯ ﺑسلوک الهی ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ﺬﺍﺕ نیاز ﻧﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;) ﺁﻳﺎﺕ الهی ﻮﺍقعی ﺒ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ دز پ= 40;مان همان کاﻣﻠﺎﻥ= الهی ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د بسالک هستند) &#= 65261; ﺍﻣﺎم ﺪﺭﺗﻔﺴ= 5268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻠﻮ&= #1593; ﺨﻮﺭﺷﻴد اﺯ ﻣ= 5232;رَبّ ﺍﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ= ; ﻤﻠﺎﺋک ﻮ ﺁﻳﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ اﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ شخصا ﺑﻴﺎﻳﺪ ʋ= 93;ﺭ ﻣﺮگ و محشر ومسخ ﺁﻧﻬﺎ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺮﺍﻓ= ﺎﺕ ﺩﻳنی ﺒﺮﺍﻯ ﻤ= 615;ﺮﺩﮔﺎﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع هاﻯ ﺣA= 268;ﻮﺍنی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺁﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺁ= ;ﻥ ﺒﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺭﻭﺯﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺧﻰ ﺁﻳﺎﺕ ﺧﺪﺍﻳش= 575;ن ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻧف عی ﺒﺮﺍﻯ کسی اﺯ ﺍﻳﻤﺎʌ= 53; ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ (ﻭ ﺳﻠﻮ= ﻙ عملی ) ﺧﻮﺩﻧﺨA= 262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; توبه را آغاز &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﺎﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ &= #65261; ﻋﻤلی ﺴﻠﻮک ﺁA= 255;ﻬﺎ ﻧفع ﺨﻴﺮ ﻭ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺮ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1580 - ﺍﺯ ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﮔ= ﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ: ا<= /span>ﻧّﻪ ﮐ= 5166;ﻥ ﻠﻠﺄﻭﺍﺑﻴﻥ غفوﺭﺍ ﻗﺎل هم اﻟﺘﻮﺍﺑﻮﻥ اA= 247;ﻤﺘﻌﺒّﺪﻭﻥ ﮐﻪ &= #65165;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭّﺍﺑA= 166;ﻥ ﻮ ﭘﻨﺎﻩ ﺟﻮﻳﺎ&= #65253; غفوﺭ ﻭ ﺑﺨﺸﻨA= 194;ﻩ ﺍﺳﺖ( ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﭙﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻩ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕﺍﻭ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪﻫﺎﻯ ﺒحَقّ الهی کاملان پیامبر و اما= 605; گونه ﺨﻮﺍﻫند= ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺠﺎ&= #65255;ﺸﻴﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ هستند) ﺍﻣﺎم ا= ;ﻳﻥ عباﺭﺕ را ﺗﻔ᥸= 4;ﻴﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎ&= #65253; ﺘﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﮔ&#= 65166;نی قبلا ﻤﺘﻌﺒّﺪ قشری بوده ﻳﻌ&= #1606;ی کسانی ﺘﻮﺑﻪ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺁ= ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺗﻌﺒّﺪ ﻭ ﻇﺎﻫ&#= 65198; ﺍﻋﻤﺎل عباﺩ᥾= 3; ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﺘﻘﺪ&#= 1617;س دﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺠﺎﻯ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﺮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ ﮐﻪ شایسته ﻏﻔ= ;ﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺍﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ= 5165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺗ&= #65228;ﺒّﺪﻯ هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪﺍA= 255;ﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻋﺒﺎ= 5193;ﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ برا وسیله ﺭﺍ ﻋﺒᥴ= 6;ﺩﺕ مقبول خدا میخوﺍند ﻭ ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ باطل شرک آمی= 586; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ هر ﻤ= 5196;ﻫب اﺳﻠﺎمی رﺍ حتی ﺍﻋﻤﺎل همه مذاهب ﺳﻨ&= #1617;ﻯ ﻮ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُد= 617;عی ﻮﻟﺎﻳﺖ (متعب¡= 7;د) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ= ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻭﺧﻴ&#= 65166;ل ﻤﻴﮑﻨند ﮐﻪ ﻋ= 5170;ﺎﺩﺗﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻮّﺍ&#= 65167; ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺗﻮﺑﻪ نصو= 81; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1681 - اﺯ ﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺷﺨصی ﻤﻴﮕﻮﻳA= 194; ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎ&#= 1606;ی ﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺳﺎﺯ = ﻭﻏﻨاء ﺪﺍ᥷= 7;ﻧﺪ ﻭﻣﻴﻨﺸﻴﻨم ﺁ= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻫ&= #65250;. ﺍﻣﺎم گفت ﭼﻨʌ= 68;ﻦ ﻧﮑن. ﺷﺨﺺ ﮔﻔﺖ = ﺣﺮﮐتی ﻨﺪﺍﺭﻡ ﺻﺪﺍئ= 740; اﺳﺖﮐﻪ ﺑﮕﻮش= 05; ﻤﻴﺮﺳﺪ (ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟ= ک ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻣﺎم ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ از ﻃرَبّ ᥷= 3;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺧﻮﺵ ﻣﻴﺂﻳ&= #65194;. ﻭﺿﻤﻨﺎ ﻣﺎنع = 587;لوک الهی ﻮ ﺗﻤﺮﮐʌ= 00; و توسل ﺍﻭ ﺍﺳʋ= 74;. ﻭ ﻣﻨﻊ ﺍﻣﺎم ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﺠﺎﻧﺸﻴنی اﻳʌ= 54; ﻃرَبّ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم گف= 78; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﺮ= 5165; ﻧﺸﻨﻴﺪﻩﺍﻯ ک= 607; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا= ;ﻥّ اﻟﺴمع ﻮ ﺍﻟﺒA= 212;ﺮ ﻭ ﺍﻟﻔؤاﺩ کُ = 4;ّ اﻭﻟﺌک کاﻥ عنه ﻣﺴﺌﻮﻟﺎ A= 239;ﺎﻝ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﻓ= ﮑﺄﻧّﻯ ﻠم ﺃﺳمع هذﻩ ʋ= 65;ﻟﺂیة ﻗﻄّ ﻤﻥ کتاﺏ A= 165;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ عجمی ﻮﻟﺎ A= 251;ﻥ عرﺑﻰ ﻟﺎ ﺟﺮﻡ &#= 65165;ﻧّﻯ لا ﺃﻋﻮﺩ ﺍﻥ ﺸ&#= 1575;ء اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻧّﻯ &#= 65155;ﺳﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺎل ل= 607; ﻗم ﻔﺎﻏﺘﺴل ﻮ &#= 65211;ل ﻤﺎ ﺑَﺪﺍ ﻟﻚ ﻓ&= #65166;ﻧّک کنت ﻣﻘﻴﻤﺎ ع = 4;یّ ﺃﻣﺮ ﻋﻈﻴﻢ ﻣﺎ = ﮐﺎﻥ ﺃﺳﻮء ﺣﺎﻟﻚ ﻟ&#= 65262; ﻣُﺖ علیّ ﺬﻟ᥼= 2; ﺍﺣﻤﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺳﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺘﻮبة ﻣﻥ کلّ ﻤﺎ ﻳﮑ= 5198;ﻩ ﺍﻧّﻪ ﻟﺎ ﻳﮑﺮ&#= 65257; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻘﺒﻴ= 5186; ﻭ ﺍﻟﻘﺒﻴح ﺪﻋ&#= 65258; ﻟﺄﻫﻠﻪ ﻓﺎﻥ ﻠ&= #64401;لّ ﺃﻫﻠﺎ ﮐﻪ ﮔﻮʌ= 05; ﻭﭼﺸم ﻮ ﺩﻝﻫﻤگی ﻤﺴ= 5164;ﻮل کاﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ. آن ﺷﺨﺺ ﮔﻔﺖ ﺁ&#= 65197;ﻯ ﻣثل این اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻥ اﻳﻥ آیه ﺭA= 165; ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ&#= 65249;. ﻟﺎﺟﺮ ﻮ ﻟﺎﺑﺪ = ﺍﻥ ﺸاء اﻟﻠﻪ ﺩﻳ@= 405;ﺮ ﺑﺪﺍﻥ کاﺭ ﻧم= 40; ﭙﺮﺩﺍﺯﻡ. ﻭ ﻣﻥ اﺯﺧﺪﺍ ﺍ&= #65203;ﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. ﺍﻣ&= #65166;م گفت ﺑﺮ ﺧﻴﺰ ﻭ= 5231;ُﺴل کن ﻭ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ &#= 65169;ﺮﺍﻳﺖ ﻇﻬﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺻ= ل کن ( ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﻭﻧﻈ&= #65198;ﻯ که ﺗﺎﺯﻩ ﻳﺎﻓ= 5176;ﻰ . ﻭ (ﺻﻠﺎﺕ) ﻧﻤﺎʋ= 99; ﻭ (ﺻِﻠﻪ) ﻭ ﺍﺭﺗﺒ= ﺎﻃ ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ وتوسّل ﺧﻮﺩ ﺑ= ;ﮑﻦ) ﺗﻮ ﺑﺎ اﻭﻣﻘﻴ&#= 1605; ﻮ ﺃﻣﺮﻋﻈﻴﻤﻰ &= #65197;ﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻰ. ﻭ ﺑﺪﺗﺮ= ﺍﺯ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﻣﻴﻤُﺮﺩﻯ ﻭﺑ= 5166; ﺁﻥ ﺤﺎل ﻤﻰ ﺑﻮ&= #65193;ﻯ. ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﭙ&= #65166;س ﮔﻮ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺗ= ;ﻮﺑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻩ. ﺍﺯ ﻫﺮ= ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻭ ﺑ= ﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺍﺯ (ﻗﺒﻴﺢ) ᥴ= 5;ﮐﺮﺍﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻗﺒﻴ= ح ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳ&= #65204;ﺘﮕﺎﻥ ﺁﻥ ﺮﻫﺎ ﮐﻦ ﮐﻪ= ﺧﻮﺩ ثاﻳﺴﺘﮕﺎنی ᥷= 4;ﺍﺭﻧﺪ. (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا&#= 65227;ﻀﺎﻯ ﺘﻥ اﻭ شاهد وگواه ﻫﺴﺘﻨﺪ= ; ﻧﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮐﻪ = ﺟﺴمی نیز ﺤﻀﻮﺭﻯ ﻨA= 194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺭﻭح ﺪﻳﮕﺮ ش&#= 1575;یستگی ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺠﺴم ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺪﻧﻴ&= #65166; ﮐﻪ ﺁثاﺭ ﮔﻨﺎ= 5257; ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﭙﻴﺪﺍ = ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺁثاﺭ ﺳﻠﻮکی ʌ= 62; ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺪﻥ = ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣ= ﺎم ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ ﻭﺿﻮ &= #65261;ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻭﻗ&#= 65174; ﮐُشی ﺪﺭ ﺩﻭﺭA= 257; ﺯﻧﺪگی کند. (ﻗA= 170;ﻴﺢ) ﺯﺷﺖ ﻭ ﺯﺷﺖ ﮐﻨ= ﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺃﻫﻞ) شای&= #1587;تگان ﺪﺍﺭﺍﻯ اﻫﻠﻴ= 617;ﺖ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ &#= 65208;ﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍلهی هستند<o:p></o:p= > حدی&= #1579; مکرر 1582 – اﺯ ﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق ﺎﺳﺖ (ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: ﻤﺎ &#= 65251;ﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻴﺬﻧﺐ &#= 65195;ﻧﺒﺎ ﺍﻟّﺎ ﺃجَلّ ᥸= 4;بع ﺴﺎﻋﺎﺕ ﻓﺎﻥ ا&#= 65203;ﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻏُﻔﺮ ﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻧّﻪ ﻟﻴﺬﮐ&#= 65198; ﺫﻧﺒﻪ ﺑﻌﺪ ﻋﺸ&= #65198;ﻳﻥ ﺴنة ﻓﻴﺴﺘﻐﻔA= 198; ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻴُﻐﻔ= 5198; ﻟﻪ ﻭ ﺍﻥ اﻟﮑﺎ&= #65235;ﺮ ﻟﻴﻨسی ﺬﻧﺒﻪ = 5247;ﺌﻠّﺎ ﻳُﺴﺘﻐﻔﺮﺍﻟ= 04;ه ﻫﺮ &= #65251;ﻮٴﻤﻨﻰ (ﺳﺎﻟک اﻭم کن = 6;ده ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﭼﻮ= ﻥ گناهی کند ﻫﻔ&= #65174; ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮﻯ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&#= 65197; ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ گناﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﻣA= 262;ﺭﺩ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻮ ﻋﻔﻮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﻴﺴ= ﺖ ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ﺑﻴﺎ&#= 65193; ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﻭلی کاﻓﺮ ﺍﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻧﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺧﺪ&#= 65165; ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻫ= ﻔﺖ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻬﻠﺖ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎ= ﻋﺘﻬﺎ ﺷﺼﺖ ثاﻧﻴﻪﺍA= 263; ﻨﻴﺴتند. ﻭلی ʋ= 70;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘس ﺍﺯ&#= 65259;ﻔﺖ سعی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺴA= 166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم گناﻫﺎﻥ ﺒﻄﻮʋ= 97; ﻧﻬﺎئی ﺒﺨﺸﻮﺩﻩ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟﻬﺎ = ﺑﻌﺪ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﻴﺎورA= 256;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺫ&= #65165;ﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣثبت @= 380;ﻮﻥ ثوﺏ پیراهن ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65227;ﺪمی ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ه= 87;تند. ﻣﻬم ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ &#= 65262; ﺩﺭک اﻧﺴﺎﻥ ﺑ= 5192;ﻄﺎﻯ کاﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳ= 5174;. ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍ&= #65199; ﻳک عمل ﺑﺎ ﺯﺑA= 166;ﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ; ﺁثاﺭ ﺭﻭحی ﺒﺠﺎﻯ ﻨ= 5252;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻋﺪ&= #65251;ﻴّﺖ ﺻﻔﺎنی ﺪﺭ ﺭﻭ= 580; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺟ= ﺒﺮﺍﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍی ﻭﻯ ا= 5203;ﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﻓﻬﻢ ﻣﻬم اﺳﺖ. &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻓﻬﻤﻴﮑﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺗث&#= 1576;یت ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺣﺮﻑ ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻤ&= #65220;ﻠﺒﻰﻭ ﻓﻬم ﺁﻥ کافی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﮐﺎﻓﺮ ﺟﺎﻫل ﻮ &= #65259;ﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. (ﺃج&#= 1614;لّ) ﺑﺘﺄﺟﻴل ﻮ ﺗﺄ&#= 65191;ﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭلی = 5252;ﻨﻈﻮﺭ ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺃج&#= 1614;لّ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻭ ﻣﻬﻠﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65240;ﺮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ه= 585; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺄ&= #65191;ﻴﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪّﻯ &= #65194;ﺭ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﺠﺮ &= #65169;ﻌﺪم ﺘﺸﻮﻳق ﻤﺮﺍﺣ= 604; ﺒﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻫﻤّﺖ ﻭ جِدّی= ;ت ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺸﺪﻳ&= #65194; ﻭﺗﻠﺎﺵ ﻃﺎﻗﺖ فلرﺳﺎ ﺷﺒﻴﻪ = 78;َقرُّب ﺑﻤﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ&#= 65165; ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﻴک ﻤﺮﺣﻠﻪ مقدماتی ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﺮ&#= 65165;ﺣل ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺮﻭﺩ. ﺃ= جَلّ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌن= 740; ﻔﺮﺻﺖ ﻃﺒیعی A= 262; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ و اعمال ﺳﻠﻮﮐﻰ= ;ﺩﺭﻳک ﻤﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ (ﺍج&= #1614;لّ) ﻫﻤﺮﻳﺸﻪ ﺑﺎ (ﻋ= ﺠﻠﻪ) ﻭ ﺑﺎ (ﻋﻘﻞ) ﭘﻴ᥷= 8;ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻓﻬم هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ = ﻓﻬم اﺯ ﻣﺮﺍﺣل ﻮ ﺃ&#= 65183;ﻠﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻮ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65165;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1683 - ﺍﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺤﺴﻥ اﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ35 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍ&= #65213; ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺎﻭﻳ&#= 65258; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ (ﺍ&= #65251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪ ﭘ&= #65256;جَم ﺮﺍﺷﺪﻳﻥ ﺒﻮﺩ. = ﮐﻪ ﻫﻔ&#= 65174; ﻣﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ = ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥﭘ= 587; ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ علی¡= 7; ﺒﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎ ﺷﻮﺭﺷ= 5260;ﺎﻯ ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﺩﺭث= 575;ﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻟﺎ ع&= #1604;یّ نبرد ﺪﺍﺷﺖﻭᤢ= 4;س ﺍﺯﺗﺮﻭﺭ ﻣﻮﻟ&#= 65166; ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ &= #65251;ﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ترور ﺸﺮﻳک ﺒ᥾= 2;ﺩ ﺑﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ &= #65170;ﻤﺬﺍکُرِه ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻋﺎ&= #65239;ﺒﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺤﺎ&#= 65215;ﺮ ﺷﺪ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ&#= 65263; ﺮﺍ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳ&= #65258; ﺑﺒﻨﺪﺩ ﮐﻪ ﭘس &= #65165;ﺯ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ امام حست زند= 607; نبود ﺑﺎ ﺍﻣﺎʌ= 49; ﺣﺴﻴﻥ خلیفه ﺒﺎﺷﺪ. ʌ= 61;لی ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﻳﺰﻳ&#= 65194; ﭘﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺧﻠﻴ&= #65236;ﻪ ﺩﻭم اﻣﻮﻯ ﻤﻨ= 5212;ﻮﺏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻴﻌﺖ ﮔ= ﺮﻓﺖ. ﻭﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻤﻮم ک= 585;ﺩ ﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ ﻮﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻴﺎﺳﺖ &= #65261; ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ همیشه ﻓﺮﺍﻣﻮ= ;ﺵ ﺷﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑ&#= 65258; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺎﻧﺪ&#= 65165;ﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; (ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐ&= #65264;) ﺑﻮﺩﻩ ﮔﺮﭼﻪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻦ (ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳ&= #65264;)ﮐﻤک ﺒﺘﻮﺳﻌﻪ ﻓﻌﺎ&#= 65247;ﻴﺘﻬﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮالهی ﻤﻴﺸﺪ. A= 193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻗﺴ&#= 65252;تی اﺯ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻣﺎ&#= 65249; ﺣﺴﻦ ﺑﻤﻌﺎﻭﻳ&#= 65258; چنین آمده ﺍﺳ&= #65174;: ﻔﺄﻣّﺎ ﺍﻟﻘﺮ= ﺍبة ﻓﻘﺪ ﻧﻔﻌﺖ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﺮﻙ ﻭهی ﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻟ&#= 65248;ﻤﻮٴﻤﻥ ﺃﻧﻔﻊ ﻗﺎل ﺮﺳ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ ﻟﻌﻤّﻪ = 5155;لب ﻄﺎﻟﺐ ﻭﻫﻮ فی اﻟﻤﻮﺕ ﻗل لا A= 165;ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&#= 65207;فع ﻠک ﺒﻬﺎ ﻳﻮﻡ ﺍ&= #65247;ﻘﻴﺎمة ﻭﻟم ﻴﮑﻥ ﺮﺳﻮ&#= 1604; اﻟﻠﻪ ﻳﻘﻮ ﻟﻠ&#= 65258; ﻭ ﻳﻌﺪ ﺍﻟّﺎ ﻣ&= #65166; ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻨﻪ عل= 740;ّ ﻴﻘﻴﻦ ﻭ ﻟﻴس ﺫ&= #65247;ک لأحد ﻣﻥ اﻟﻨᥴ= 6;ی ﮐﻠّﻬﻢ ﻏﻴﺮ ﺷ&#= 65268;ﺨﻨﺎ ﺃﻋنی ﺃﺑﺎ ﻃﺎ= 5247;ﺐ ﻳﻘﻮل ﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭجَلّ ﻭ ﻟﻴﺴʋ= 74; ﺍﻟﺘﻮبة ﻟﻠﺬﻳﻥ ﻴﻌﻤﻠ&#= 65262;ﻥ اﻟﺴﻴّﺌﺎﺕ ح= 8;ّی اﺫﺍ ﺣﻀﺮ ﺃﺣﺪ&#= 65259;ﻢ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻗﺎل ا= 5255;ّﻯ ﺘﺒﺖ ﺍﻟﺂﻥ ﻭﻟ&= #65166; ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻤﻮﺗ&#= 65262;ﻥ ﻮﻫم کفّارا ﺍ= ﻭﻟﺌک ﺃﻋﺘﺪﻧﺎ ﻟﻬﻢ &= #65227;ﺬﺍﺑﺎ ﺃﻟﻴﻤﺎ ﺍﻣّﺎ= ;ﺧﻮﻳشی ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&= #65256;فع ﻤﺸﺮک باﺸﺪ ﻭ= 04;ی ﺒﺨﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65262;ٴﻤﻥ اﻳﻥ ﻘﺮﺍﺑﺖ ﻣ&#= 65236;ﻴﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ= ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ شا= 582;ه ﺑنی اﻣﻴّﻪ ﻗʋ= 98;ﻳﺶ دز مکّه بود ﻭ = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻧﺶ ﺍ&= #65199; شاخه ﻫﺎشمی قریش اﺳﺖ که قرّه گیران س= 575;لک زردشتی بوده که ﺑنی اُﻣﻴّ= ﻪ زرئشتیان غی= 85; سالک بدون او= 605; و توسل عبادی بودند و امیه اسم بی مسمّی برای قشری زر= 574;شتی بود. ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﺪﺍﻳﺶ نبوّت برای ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻭم کننده اومّی = 5261; ﺳﺎﻟک ﻘﺮﻳشی A= 170;ﻮﺩ و هاشمی یعنی هشم و خورد کننده روان خ= 608;د بودند که بشه= 608;ئ مراتب زردشت وبعدا مسیح برسند ﻭﻗﺸﺮﻯ= ; ﻘﺮﻳشی ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ بقشری های زر= 583;شتی مکه ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ = 5169;ﺠﺎﻯ (ﺍﻣّﻰ) ﺑﻨﻰ (ﺍﻣ= ;ﻴّﻪ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻧﺪ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ ﺑ= 5166;ﺯﺭﮔﺎﻥ. بودند . ﺯﻳﺮﺍ A= 259;ﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎق قشری ثرﻭﺗﻤﻨ= ﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی &#= 65208;ﺎﺧﻪ ﻫﺎﺷمی ﮐﺎﺭش= 5;ن ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﻟﻬ= 5264; (ﻫَﺸم ﻨﻔس ) ﻭﺧ&= #65262;ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻔس أم= 17;اره ﻭﺣتی کشتن ﺁﻥ= ; ﺪﺭﺳﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ&= #1581;دیث ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻫم ا= 5193;ﻋﺎﻯ ﺨﻮﻳشی ﺒﺎ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&= #65259;ﺎ ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﻮ ﻋ&= #1579;ماﻧﻴﺎﻥ ﻭﻓﺎﻃﻤﻴﺎﻥ ﻫ&#= 65252;ﻴﻥ اﺩﻋﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻣﺎم ﺤﺴʌ= 53; ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻣثال ﻤﻌA= 166;ﻭﻳﻪ ﻣﺸﺮک هستند ﺯ= ;ﻳﺮﺍ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧ&= #65194; ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ بوده ﻭﻳﺎ ﭘﻴʋ= 98;ﻭ ﻳک ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ مشرک ﺒﻮﺩﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺴﺎ= 5247;ک اﻭم کننده ﻧﺒ= ﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﺑﺖ ﺑ&= #65166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮﺑﻨفع ﺘﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻤﻮٴﻤﻥ سالک اوم کننده ﻮﻗ&= #1606;ی ﻤﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻮ شاخه ﻫﺎﺷمی= ; ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﺎﺯ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﻭ = ﺧﻮﻳﺸﻰ ﺑﻤﻌنی ﺪﺭﺳﺖ = 5175;ﺮ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺘﻘرَبّ ﺍﺳﺖ. @= 400;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﻮ ﺧ&= #65166;ﻧﺪﺍﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻮ شاهد ﻗﺎﺋم ʋ= 70;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ = ﻭ ﺍﻣثال او ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ ﺗﻔﺎ&#= 65261;ﺕ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻳﺎﺩ &= #65193;ﺭ تَقرُّب ﻣﻌﻨ&= #65262;ﻯ ﻮ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﻋ= 5240;لی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﻤﻮﻳﺶ ﺍﺑﻮ&#= 65219;ﺎﻟﺐ (ﭘﺪﺭﻣﻮﻟﺎﻋﻠ&#= 65264;ّ ﻭﭘﻴﺮ زردشتی قشری ﺁﻧﺮﻭﺯ ʌ= 39;ﺮﻳﺶ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﺮﻫ&= #65170;ﺮ ﺩﻳنی ﻘﺮﻳﺶ و پرده دار کعب= 607; ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﺭ ﻭﻗﺖ= ﻣﺮﮔﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﻯ گفت ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺟ= 5200; ﺧﺪﺍ ﺧﺪﺍئی ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺑﻨفع ﺘﻮ ﺷﻔﺎ= 5227;ﺖ کنم .( ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ شایسته ﺷﻔﺎ= ;ﻋﺖ ﻫم ﻨﺒﻮﺩ. و رو= 586; یامت روز شهو= 583; قائم است ﻭ ﺷﻔ= ;ﺎﻋﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﺩﺭ = ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ ﻣ&= #65228;نی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭﺻﺤﺮﺍﻯ ﻤﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ &= #65191;ﺎﺹ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻓﺮﺳ&#= 65176;ﺎﺩﻥ ﻴﻚ ﺭﻭح غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺣتی ﺤﻀﻮﺭﻯ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻤﺤﻤﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65193;ﺭ ﺷﺄﻥ مقام الهی شده اﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺤ&= #1579; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﻮ ﻃ&= #65166;ﻟﺐ ﭘﺪﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠ&= #65264;ّ ﺁﻳﺎ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ جدید ﻣﺤﻤﺪ ﺍʌ= 67;ﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ ﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﻴﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &= #1593;لیّ ﻮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ اﻭ &= #65199;ﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﺄﻟﻪ ﻣﻬمی نیز ﻧﻴ᥸= 4;ﺖ. ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮ&#= 65193; ﺭﻭح اﺑﻮﻃﺎﻟA= 168; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺑطیّ = 5170;ﻤﻮﻟﺎ ﻭﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻮﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.) ﺍﻣﺎم = ﺤﺴﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&= #65268;ﺰ ﮔﻔﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﻬ&= #65166;ﺩﺗﻰ (ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺩ= ;فع ﺸﺮﻙ وﻫﻤﺮﺍﻩ &#= 65175;ﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺳﻠﻮ= 705; ﻤﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ&#= 65255;ﻪ ﺻﺮﻑ ﺑﻴﺎﻥ ﻴﻚ = ﺟﻤﻠﻪ اینکه خدا ال= 607; است ) ﺑﺎﻳﻥ ﺸﺮ&#= 65217; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کلام A= 194;ﺭﺟﻤﻠﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺎ عی= 606; الیقین شهود= 40; ﺒﺎﺷﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ= ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠم ا= 5247;ﻴﻘﻴﻥ اﻭ ﻭﻯ ﺮﺍ ﺑﺒﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳ&#= 1578;ی ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ = ﺑﻌﺪﺍ سالک ﺑﻌﻴﻥ ا᥼= 7;ﻴﻘﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ هفتم ال= ;هی ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻥ ﺟﻤﻠ&= #65258; ﮐﻪ ی: ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣ= ﻴﺪی ﺍﺳﺖ ﺷﻔﺎﻋتی = 608; شهود قائم ﻨﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮﺍقعی ﺪﺍﺭﺩʃ= 44;س ﮔﻔﺘﻥ آن ﺟﻤﻠ= 5258; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ خواهد بود. (ﻭﺍ= ;ﮔﺮﭼﻨﻴﻥ ﻴﻘﻴنی ﺒﺎﺷﺪ = 5169;ﺰﺑﺎﻥ ﺮﺍﻧﺪﻥ اﻫﻤﻴ= 617;تی ﻨﻤﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﮑﻮم کرﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﻴﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺮﻳ&= #65206; ﺑﻮﺩ.(ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺰ&#= 65197;ﮒ ﻗﻮم ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ &#= 65239;ﺪﻳم ﺰﺭﺩﺷتی ﻘﺮﻳA= 206; ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺍﻣﺎم &#= 65188;ﺴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐ&= #65258; شیخ ﻤﺎ ﻳﻌنی ʋ= 84;ﺪّ ﺑﺰﺭگ اﻣﺎم ﺤA= 204;ﻦ ﻭ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ روحانی زردش= 78;ی قریش ﻏﻴﺮﺍﺯ ʋ= 65;ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﺒﺪ ﺍ= ;ﻟﻤﻄّﻠﺐ ﺟﺪّ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ &= #64344;ﻴﺮ ﻗﻮم ﻘﺮﻳﺶ قب= 04; از ابوطالب ﺑ&#= 65262;ﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭ&= #65165; در ولایت زردشتی محمد = 5169;ﺰﺭگ کرﺩ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤ= 5166;ﺕ ﺩﻳنی اﻭﻟﻴﻪ A= 197;ﺍ ﺑﻮﻯ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ ﺳﭙس ﺍﺑﻮﻃﺎ&#= 65247;ﺐ ﭘﺪﺭ جسمانی و روحانی ﻣﻮﻟﺎ= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻄ&= #65198;ﻳﻘﺖ ﻗﺪﻳﻢ ﺯﺭﺩﺷت= 740; ﻮ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩ &#= 65261; ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65169;ﻮﺩ.ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; سالک پیشین خود ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣA= 268;ﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺍﻋﻠﺎم ﻮ&#= 65165;ﺑﺴﺘگی ﻨﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ = ﺍﻟّﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ &= #1605;تعبّدﺍﻥ قشری ﻘﺮﻳﺶ ﻭ A= 251;ﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺤﻤﺪ = ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﺭﻳﺎ&= #65203;ﺖ ﻗﺮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺟﺪ&#= 1617; ﺍﻭ ﺭﺳﻤﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣ&= #65170;ﺎﺭﺯﻩ ﮐﻨﻨﺪ.) ﺍﻣﺎم ﺤ= ﺴﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎه کاﺭﺍﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ= 5174; ﻣﺮگ ﺒﺨﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ. (ﭘ= ;س ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ&#= 65261;ﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ در آغاز جوانی ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﻗﺒﻠ= 5166;ﻫم ﺘﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮکی کرﺩﻩ ﺑﻮﺩ) ﻭ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺂﻥ ﺘﻮﺑ&= #65258; ﻣﻴﮑﻨﻢ. ﻭ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ᥽= 6;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁ&= #65255;ﻬﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﺩﻧﺎ&#= 1705; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﻳ&#= 65250; ( ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮ= ﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﻤﺤﮑﻮ= 605; هستند. ﻭﻟﺬﺍ ʌ= 51;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﺎﺹ ﺗ&= #65228;ﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;ﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻓﺴخ گیاهی گناﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻠﺎ&= #65211;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ به = 5252;ﻌﺎﻭﻳﻪ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺩﻟﻴل ﺘﻮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﻮ&#= 65219;ﺎﻟﺐ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻌﺪ&= #1605; ﺤﻘﻮق ﺒﺮﺍﻯ ا= 5251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﺸﻮﺩ ﻣﻨﻄ&= #1602;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ ﻋﻤل &#= 65256;ﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺗ= ﻮﺑﻪ ﻗﺒﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #1604;ی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺮگ اﺻﺮﺍﺭ ﺩ= 5165;ﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭﻫﻨﻮﺯ ﻫ&= #1605; ﺮﻭﺷﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ جمله را ﮔﻔﺘﻪ= ; ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل گفته ﺍﺳﺖ. A= 261;ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #65169;ﻔﮑﺮﻋﻤلی سلوک الهی ﺑﺎ = ﻋﻠم اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺒﺎﺷ= 5194; ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻋ&= #65268;ﻥ اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺒﺮﺳ= 5194; ﻭ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻨﻬ&= #65166;ئی ﻨﻴﺰ ﺑحقّ الیقین ﻤﻴﺮﺳ= ﺪ. شاید ﺑﺤث ﺍﻣᥴ= 6;ﻡ ﺣﺴﻥ اﺯ ﻟﺤﺎﻇ اﺳﺘﺪﻟﺎل ﻤﻨA= 220;ﻘﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #1604;ی اﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﻠﻤ= 5166;ﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯ ﻗﺒل باور داشته ﺒﺎﺷﺪ. ʌ= 61;ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻮﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺎﻳﻥ ﺪﻟﻴل که ﺣﺎﻟA= 166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺍﻗ&#= 65228;ﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺗﻤﺎم کسانی که ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮ&#= 64402; ﺑﺨﻮﺍﻫند ﺗﻮA= 169;ﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺍﻗﻌﺎ &= #65169;ﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻠﺎﺋم ﻤﺮگ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭلی ﺴﻮﺩﻯ ﻨﺪ= 5165;ﺭند.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1684 که ﺍﺯ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ35 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا</= span>ﻟﺘﺎﺋ= 5168; ﺍﺫﺍ ﻟم ﻴﺴﺘﺒﻥ ﺃث= 585; ﺍﻟﺘﻮبة ﻓﻠﻴ= 87; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻳﺮضی اﻟﺨﺼﻤ= 5;ء ﻮ ﻳﻌﻴﺪ ﺍﻟﺼﻠ&= #65262;ﺍﺕ ﻭ ﻳﺘﻮﺍضع ﺒﻴ= 5253; اﻟﺨﻠﻖ ﻭﻳﺘّ= 02;ی ﻨﻔﺴﻪ ﻋﻥ اﻟﺸ&#= 65260;ﻮﺍﺕ ﻭ ﻳﻬﺰل ﺮﻗﺒﺘ&#= 65258; ﺑﺼﻴﺎم اﻟﻨﻬA= 166;ﺭ ﻭ ﻳﺼﻔﺮ ﻟﻮﻧﻪ = ﺑﻘﻴﺎم اﻟﻠّﻴﻞ ﻭ ﻳﺨ= 5252;ﺺ ﺑﻄﻨﻪ ﺑﻘلّة A= 165;ﻟﺄﮐﻞﻭ ﻳﻘﻮّس ﻇﻬﺮﻩ = 5251;ﻥ ﻤﺨﺎفة ﺍﻟﻨﺎA= 197; ﻭ ﻳﺬﻳﺐ ﻋﻈﺎﻣ&= #65258; ﺷﻮﻗﺎ ﺍلی اﻟA= 184;نّة ﻭ ﻳﺮﻕّ ﻗﻠﺒﻪ &= #65251;ﻥ هول ﻤﻠک اﻟﻤ᥾= 2;ﺕ ﻭ ﻳﺠﻔﻒ ﺟﻠﺪﻩ = علیّ ﺒﺪﻧﻪ ﺑﺘﻔﮑّ= 5198; ﺍﻟﺄجَلّ ﻓﻬ᥷= 6;ﺍ ﺃثر ﺍﻟﺘﻮبة ʌ= 61; ﺍﺫﺍ ﺭﺃﻳﺘم اﻟﻌﺒA= 194; علیّ هذه ﺍﻟﺼ= ﻮﺭة ﻓﻬﻮ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﺎ&= #1589;ح ﻠﻨﻔﺴﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨ= ;ﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﻋﻠﺎﺋم ﻮ&#= 65153;ثاﺭ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﺎ&= #65253; ﻨﺪﻫﺪ ﺗﺎﺋﺐ ﻣ&= #65188;ﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺑﺎ= ﺍﻋﻤﺎل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﮔﻔ= ﺘﺎﺭ ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌ= نی ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺩ&#= 65197;سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ) ﺍ= ﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65193;ﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪگ&#= 1575;ن ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍضی کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65211;ﻠﻮﺍﺕ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ. ( ᥵= 5;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋم ﺪﺭ ﺻﻠﻪ &= #65261; ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ.) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻠق = ﺒﺘﻮﺍﺿﻊ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺩ= ﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ ﺷ&= #65260;ﻮﺗﻬﺎ ﻭ هَوَسها ﺑﮑ= ﻨﺪ (ﺣتی اﮔﺮ ﺯﻥ ﺸ&#= 65198;عی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﭼ= ;ﻨﺎﻥ گرﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺎ ﺭﻭﺯﻩﻫﺎ ﻟﺎﻏ&#= 65198; ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻭ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷ&#= 65194;) ﻭ ﺭﻧﮕﺶ ﺑﺎ ﻗﻴ= ﺎﻣﻬﺎﻯ ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺯﺭﺩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺑﻴﺨﻮﺍ&= #1576;ی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪ&= #65165;ﻭم ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﭼ= ;ﻨﺎﻥ ﺸﮑم کندﻩ ﺍﻭ A= 169;ﮑﻤﺮﺵ ﺑﭽﺴﺒﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﺣتی کمرﺵ ﺍﺯ ﺗﺮس A= 153;ﺗﺶ جَهَنّم ﺨم ﺸ&= #65262;ﺩ ﻭ ﻗﻮس ﺑﺮ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬ&#= 65166;ﻳﺶ ﺫﻭﺏ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻮق ﺒﻬﺸﺖ (ﻳﺎ کسب ﺷﻬﻮﺩ نهائی ) ﺑﺎﺷﺪ (= 5169;ﺎ ﺳﺮﺳﺨتی ﺪﺭ ﺑ= 5198;ﺍﺑﺮ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎﻯ اﻳ= 5252;ﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻘﺎﻭ&#= 65251;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﻴﺰ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﺯ ﺗﺮس &= #65261; ﻣﺮگ ﺮﻗﻴق ﺸﺪ= 5257; ﺑﺎﺷﺪ. ( ﺭﻗّﺖ ﻗ= ;ﻠﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻭ ﺗﺮک ﺘﮑﺒّﺮ &#= 65259;ﺎﻯ ﻘﺒﻠﻰ) ﻭ ﭘﻮﺳﺖ= ﺗﻥ اﻭ ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺶ ﺧ&= #65208;ک ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺑ= ;س ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ ﺍجَ= 604;ّ ﻮ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻋﻤ= ;ﺮ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﻨ= 5184;ﺎﺕ ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ اﺯ ﻋﻠﺎ&= #65163;م ﻮ ﺁثار ﺗﻮﺑﻪ = 5165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍ&= #65263; ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺪﻳﺪ&= #65267;ﺪ ﺗﺎﺋﺐ ﻭﺍقعی A= 262;ﻧﺎف ع ﺨﻮﻳﺶ ( ﺩﺭ ﺳﻠ= ;ﻮم ﻨﺼﻮﺣﻰ) ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ ﻮ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺷﻬﺎ&= #65193;ﺕ ﮔﻔﺘﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭﺷﻔﺎﻋﺖ ﺧﻮﻳ&#= 1588;ی ﻮﺩﻭﺳتی ﻨﻪ ﮐ= 5166;ﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺬﻳ&#= 65198;ﺍ ﺍﺳﺖ. (پیوستن ʃ= 44;ﻴﺪﺍ ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﮔﺮﺩ&= #65193; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺒﻴﻨﺎئی ﻔﺎﺭA= 203;ﻰ ﻭ ﻗﺎﺑل ﺒﻴﻨﺶ &= #65227;ﻘلی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺎﻇﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍثر ﺗﻮﺑﻪ ﻫﻤ= 5166;ﻥ ﺁثاﺭ ﺳﻠﻮک ا = 4;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ = ﺍﻭﻟﻴﻥ عمل ﺴﻠﻮﻙ ﻭﺑA= 198; ﺗﻤﺎم ﺪﻭﺭﻩ ﺳ&#= 65248;ﻮک ﻨﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃ&= #65248;ﺎق اﺳﺖ. (ﺧﺼﻤاء ) د&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟف ﻮ ﺁﺳﻴ&#= 65168; ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ هست = 6;د. (ﺗﻮﺍﺿﻊ) ﺑﺨﻠﻖ= ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺟﺴم = 5170;ﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﻭﺗﻐﻴﻴ&#= 65198; ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎق= 740; ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘ= ﻘﺎﺩﻯ ﻫﻤﻪ ﺁثاﺭ ﻗﻄ= 593;ی ﻮ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65263;( ﺣتی اﻋﻠﻢ )ال = 7;ی ﺪﺭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺑﺎ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﻴﻚ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﺎص&#= 1581; ﻨﺼﻮح ﻮ سالک الهی اﺳﺖ ﻭ(ﻋʋ= 70;ﺪ) ﺑﻨﺪﻩ موبد ﺩʋ= 97;ﺣﺎل ﺘﺴﻠﻴم ﻮ ﻋﺒﻮ&#= 65193;ﻳﺖ ﻭ ﺑﻨﺪکی ﻮ ﻣﻮ&#= 65169;ﺪ ﺷﺪﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﻧﻪ ﻫﺮﮐس ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻣﻮٴﻤﻥ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪل ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻳﻥ علائم گر= ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﭽﺸﻢ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﺣﺪّ ﺍ&#= 65239;لّی ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ کاﺭ ﻳک ﺴﺎﻟک = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮ = ﺍﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮﻇ&= #65268;ﻔﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﮑﺎﺭ خودشان= ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﺁثاﺭ ﻧﻬﺎئی ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘلی اﺳﺖ.<o:p></o:p><= /span> حدی&= #1579; مکرر 1685 - ﺍﺯ ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ35 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺃﺗﺪﺭ= 5261;ﻥ ﻤﻥ اﻟﺘﺎﺋﺐ؟ = 5165;ﺫﺍ ﺗﺎﺏ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ&= #1604;م ﻴﺮﺽ ﺍﻟﺨﺼﻤا= 569; ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴﺰﺩ فی اﻟﻌﺒﺎﺩة ʌ= 35;ﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟم ﻴغیر ﻟﺒʋ= 66;ﺳﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ لم ﻴغی= 85; ﺭﻓﻘاءه ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟﻢ ﻳغی= 585; ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;غیر ﻓﺮﺍﺷﻪ ﻭ ﻭﺳﺎ&= #65193;ﺗﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴغی= 85; ﺧﻠﻘﻪ ﻭﻧﻴّﺘﻪ ﻓﻠﻴ= 587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟﻢ ﻳﻔتح ﻘﻠ= 5170;ﻪ ﻭﻟم ﻴﻮسّع گفّه ﻓﻠﻴس ﺑ᥵= 6;ﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺼّﺮ ﺃﻣﻠﻪ ﻭﻟﻢ ﻳﺤ&= #65236;ﻈ ﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺪﻡ (ﻳﻔﺪﻡ) ﻓﻀل ﻘﻮ= ﺗﻪ ﻣﻥ ﺒﺪﻧﻪ ﻓﻠﻴ&= #1587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭ ﺍﺫﺍ = ﺍﺳﺘﻘﺎم علیّ هذﻩ ﺍﻟﺨ= ;ﺼﺎﻝ ﻓﺬﺍک اﻟﺘﺎﺋA= 168; ﺁﻳ&#= 65166; ﻣﻴﺪﺍنی که ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﻭﺍقعی کیسسا &= #1567; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻤطیّع اﻭﻟﻴﺎ= ;ﻯ اﻟﻬﻰ بمعرفی خداوند ﮐﻪ ﺗﻮ= ;ﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭلی اﮔﺮ = 4400;ﻪ ﻣﺨﺎﺻﻤﺎﻥ ﻮ ﺩ&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ = ﻧﮑﻨﺪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﺩﺍ= ;ﻣﻪ ﺩﺷمنی ﻨمی ﭙ᥷= 8;ﺩﺍزﺩ ﻭﺣتی ﺪﺷﻤﻨﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍ= ضی ﻮﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑ&#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻓ= ﺰﻭنی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺖ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ. (ﻧ= ;ﻤﺎﺯ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﺮﺍ= 5263; عوﺍﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺤ= 5236;ﻈ ﺁثاﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺭ &#= 65183;ﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﺎ ﺻﺒح ﻨﻤﺎﺯ ﻭ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍﺣت= 740; ﺘﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﻭ ﺑ&= #65166; ﺗﻤﺎﻡ جِدّیت= ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺒﺎس ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﻧ= ;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻠﺒﺎﺳﻬﺎ&#= 65263; ﺰﻳﺒﺎ ﻭﻇﺎﻫﺮ&#= 65203;ﺎﺯﻯ گذﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻤﻈﺎﻫﺮ &#= 65261; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺮﻓﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮﺍﻥ عوﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ&#= 65258; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻟﺒﺎس &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ &= #65255;ﻈﺮﻳﻪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺯﻣ&= #65166;ﻧﻪﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ثاﻝ ﻭ ﻟُ= 5256;گ ﻮ ﻳﺎ ﻟﺒﺎس ﭘﺸ&= #65252;ﻴﻨﻪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻴک ﻨﺤﻮ ﺭﺍﻳ&#= 1580; ﺃﻫل ﺘﺼﻮﻑ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧ= ﮑﺮﺩ ﺗﻮﺑﻪﺍﻯ ﻨﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ= ; ﺒﺪ ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻧ&#= 65204;ﺎﻥ سالک الهی) ﻭﻳ= ﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ&= #1604;ی ﻤﺠﻠس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺗﺎﺋﺐ &= #65255;ﻴﺴﺖ (ﻧﻮع اﺟﺘﻤﺎﻋ= 5166;ﺕ ﻭﻣﺠﺎﻟس ﻭ ﮔﺮ&#= 65261;ﻫﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺧﺎ= ﻧﻘﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﺧﺘﺨﻮ&= #65165;ﺏ ﻭ ﺑﺎﻟﺸﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﺎ&= #65163;ﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﺮک ﺮﺧ&= #65176;ﺨﻮﺍﺏ ﻧﺮم ﻮ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ = ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺳﺎ&#= 65193;گی ﻮ ﺑﻴﮕﻨﺎهی ﺪ= 5197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﻭ ﻧ&= #64405;ﺬﺭﺍﻧﺪﻥ اﻭﻗﺎﺕ ﺷﺒﺎﻧ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨ&= #65262;ﺍﺏ) ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺍﺧﻠﺎق ﻮ ﻧﻴ&#= 1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧ= ﮑﺮﺩ ( ﭼﻮﻥ ﺴﺎبق ﺘﻮ&= #65219;ﺌﻪ ﮔﺮﻭ ﻣﻨﺘﻘﺪ ﺍ&= #65255;ﺘﻘﺎم ﺠﻮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ= ضع ﻮ ﺗﺮﺣّم ﻮ ﮔﺬ&#= 65207;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺣن®= 0; ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺑﺪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺩل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﻨﻤﻮﺩ ﻭ = ﮐﻒ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ= ﺳﻌﺖ ﻧﺪﺍﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺩﺳﺖ ﺑﺪ= ;ﻩ ﻳﺎ ﺑﺨﺸﻨﺪگی = 5262; ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﻭ دس= 578; ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ دل ﻨﺮمی ﻮ ﻣﺤA= 170;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻭ ﺗ= 5262;ﺳﻌﻪ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل ﻮﻋ= 5248;م ﺨﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ&= #65197; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﻮﺭ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺨﻮﻳﺶ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑ= ﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻣ&#= 65262;ﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198;ﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺠ= ﺎﻟس ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺑأﻣﺮ ﺳﺎﺩﮔﻰ &#= 65261; ﺩﺭﻭﻳشی ﻤﻴﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﻭ = ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒﺂﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ &= #65261; ﺯﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺣﻔﻆ نموﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺗA= 166;ﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻣﻴﺪ ﺑ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ&= #1607;َوَسها ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﮔﺬﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺑﺂﻳﻨ&#= 65194;ﻩ. ﻭ ﻣﻮٴﺪﺏ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﻋﺪم ک= 606;آیه ﺯﺩﻥ ﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﺯ= ﺑﺎنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ) ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑ= ﺂﺯﺍﺭ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کرﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺷﮑم &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﺳﻴﺮ ﮐﻨﺪ (ﻏ= ;ﺬﺍﻯ ﺰﻳﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﺎﻝ = ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺣتی ﺒﺨﺸﻴﺪ= 5253; هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5261;ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﺗﺎ ﺑﺎﻋث ﺧﺮﺳ&#= 65256;ﺪﻯ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﮐ= ﺴﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺼﺎل ﻮ &= #65211;ﻔﺎتی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺁﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ( ﻭ= ﺗثبیت ﻋﺎﺩﺕ ﻭﻣﻠﮑﻪ &= #65165;ﻭ ﺷﺪ) ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎ= ﺋﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺑ= ;ﻪ ﺳﻠﻮکی ﻤﻮﺭﺩ = 5255;ﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺍﻋﻤﺎل عباﺩی= ; ﺸﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ = ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺍ= ﻭل اﻋﻤﺎل ﺒﺎ ﺩﻳ= 4405;ﺮﺍﻥ ﺑﻘﺼﺪ ﺑﻬﺒﻮﺩ &= #65165;ﺧﻠﺎق ﻮ ﻋﺎﺩﺍﺕﺧﻮﻳ&#= 65208;ﺘﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.حدی= 9; مکرر 1686 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻟم ﻴﺼﺮّﻭﺍ علیّ= ; ﻣﺎﻓﻌﻠﻮﺍﻭﻫ&= #1605; ﻴﻌﻠﻤﻮﻥ ﺒﺸ᥷= 8;ﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻﺮﺍ= 5197;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ کاﺭﻯ ﮐ= 5258; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﻔﺮﻣﻮﺩ: اﻟﺎﺻﺮﺍﺭ= ﺃﻥ ﻴﺬﻧﺐ ﻭﻟﺎ ﻳﺤ&= #65194;ّث ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺘﻮبة = 5235;ﺬﺍک اﻟﺎﺻﺮﺍﺭ ﺍﺻﺮﺍ= 5197; ﺑﺮﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻨﺎهی ﺒﮑﻨﺪ = 5261; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65193;ﺵ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺒﺖ از &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﻌنی اﺻA= 198;ﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬ= م ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺮﺍﻩ = ﭼﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﺯ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ ﻭﺑ&= #65166; ﻧﻔس ﺧﻮﻳﺶ ﻧﮕ&#= 65236;ﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی ﻤﻴ= 4401;ﻨﺪ.حدیث مکرر 1687 ﺍﺯ ﺍﻣﺎ= م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ36= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ا<b= >ﻟﻤﻘﻴ= 605; علیّ اﻟﺬﻧﺐ ﻭ ﻫﻮ ﻣ&= #65256;ﻪ ﻣﺴﺘﻐﻔﺮ ﮐﺎﻟ&#= 65252;ﺴﺘﻬﺰء ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻳک گن= 75;ﻩ ﻭ ﭼﻮﻥ اﺳﺘﻐﻔ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ گناﻩ ﮐ= 5256;ﺪﻋﻤﻠﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ کرد = 7; است . (ﻧﻮعی اﺻA= 198;ﺍﺭ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻭ ﻟ&= #65184;ﻮﺟﺎﻧﻪ ﻭﺑﺎ ﺍﻃﻠﺎع کافی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﻟﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﺩﺍ= 5251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻘ&= #65268;م ﺒﺎ ﺩﻭﺍم ﻮﻳﺎ &= #65169;ﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1688 - ﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻔﻬﻮم &#= 65198;ﺍ حدیث قبلی را چنین ﻤﻴﻔﺮﻣᥴ= 6;ﻳﺪ (ﺝ۵ﺹ 142 ﺑحار) کفی ﺒﺎﻟᥳ= 6;جَلّ ﺤﺎﺭﺳﺎ ﺑﺮﺍ᥾= 3; اﻧﺴﺎﻥ کافی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍجَلّ ﻨﮕʌ= 60;ﺒﺎﻥ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺮگ ﺨﺎﺭج اﺯ ﻣﻬﻠ= 5174; ﺍجَلّ ﻧﺨﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘس ﻧﺒﺎﻳ&= #65194; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺘﺮﺳﻴ&#= 65194;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻘ&= #65166;ﻋﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ بی اﻋﺘA= 256;ﺎﺋﻰ ﺑﺒﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭﺳ&#= 65248;ﺎمتی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩ= ﺭ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺼﻰ = ﺳﺎﻟک الهی ﺒﻮﺩ ﺣﻔʌ= 24; الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل الهی ﺸﺪ ﺩﻳﮕʋ= 98; ﺯﻧﺪگی نوع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ = 5251;ﻘﺎﺑل ﺰﻧﺪگی فوق بشری هفت هزا= 585; سال ﺒﻌﺪ ﻧﺎ ﭼ= 5268;ﺰ ﻭ ﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﺗﻮﺣ= شی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﺍﻳﻥ بی اﻋﺘﻨA= 166;ﺋﻴﻬﺎ ﺑسلوک الهی ﻭ&= #65203;ﻠﺎﻣﺖ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﻭ ﻋﻤ&= #1604; ﺒﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺪﻑ = ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋث ﺗﺴﺮیع A= 194;ﺭﻣﺮگ گرﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1689 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 5 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> ا&= #65253;ّ اﻟﺮﺯق ﻠﻴﻨﺰ= 04; ﻤﻥ اﻟﺴﻤاء الی ا= ﻟﺎﺭﺽ علیّ عدد ﻗَﻄ&= #1614;ﺮ ﺍﻟﻤَﻄَﺮ الی کلّ ﻧﻔس ﺑﻤﺎ A= 239;ﺪّﺭ ﻟﻬﺎ ﻭ ﻟﮑﻥ لله ﻓﻀﻮﻝ ﻓﺎA= 203;ﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&= #65258; ﺭﺯق ﭽﻨﺎﻥ اﺯ= ; ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺒﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ ﮔﻮئی ﺒﺎﺭ= 5165;ﻥ ﻘﻄﺮه های ﺍﻥ A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﮐس ﻭﻫ&#= 65198;ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍنی ﺒﻘﺪA= 197; ﺗﻘﺪﻳﺮ شده ﺍA= 261; ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻓﻀل ﻮ ﺯﻳﺎ&= #65193;ﻩ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺭﺯق اﺳﺖ پس ﺷA= 252;ﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ &= #65255;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻣﺪﺍم ﺮﺯﻗﻬﺎ= 5263; ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮ مینوی ﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻯ ﻮ ﺳﻌﺎﺩﺕﻫﺎ ﺍ&= #65199; ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺪﻧﻴﺎ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺮﻭ&= #1581; ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴﺎ ﻭ = ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻥ اﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65165;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﻭلی هرﮐž= 7; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﻭ = ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣل عقلی ᥾= 2; ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ = ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺮﺯق غیر ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘ= ﺼﺪ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ گناA= 257; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5197;ﺍ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗ&#= 65198; ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ال= 07;ی ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﺎﺹ = 5165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1690 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮﻟﻥ ﻴ= ﻮٴﺨّﺮ A= 165;ﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﺫﺍ ﺟا&#= 1569; ﺃﺟﻠﻬﺎ ﮐﻪ ﺍجَل&#= 1617; کسی ﺒﺘﺎﺧﻴﺮ A= 255;ﻤﻴﺎﻓﺘﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺃجَ= 604;ّ ﻔﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ. ( ﺍج= ;َلّ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻘﻄعی ﺁﻧﻬﺎ ﻭ &#= 65165;ﺧﺮﻳﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻮ ﭘ= ﺎﻳﺎﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺟﺰ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; مجدد ﺒﺮﺍﻯ ﻏʌ= 68;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 575;ﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ غیر سالک ﺒﺎﺷﺪ ﻭʋ= 83;ﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: اﻥّ عند ﺍﻟﻠ= 5258; ﮐُﺘﺒﺎ ﻣﻮﻗﻮ= 5235;ﻪ ﻳﻘﺪم ﻤﻨﻬﺎ ﻣ&#= 65166; ﻳﺸاء ﻮ ﻳﻮٴﺨ= 17;ﺮ ﻓﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ ﻠﻴ&= #1604;ة ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺃﻧﺰل &#= 65236;ﻴﻬﺎ کُلّ شیئ یکو= 5253; الی ﻤثلها ﻓﺬ= لک ﻘﻮﻟﻪ ﻭ ﻟﻥ ﻴﻮ= ٴﺨّﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65195;ﺍ ﺟاء ﺃﺟﻠﻬﺎ ﺍ= 5195;ﺍ ﺃﻧﺰل ﻮ ﮐَﺘَA= 170;ﻪ ﮐُﺘّﺎﺏ ﺍﻟﺴA= 252;ﺎﻭﺍﺕ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ لا &#= 65267;ﻮٴﺨّﺮﻩ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ &= #65252;ﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﻭﻗﺘﻬﺎﻯ ﻤﻌ&= #65268;ﻥ معنی ﺪﺍﺭﺩ. ﮐA= 258; ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺘﺎ&#= 65191;ﻴﺮ ﻭﻳﺎ ﺗﻘﺪﻳم م= 740; اﻧﺪﺍﺯد ( ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﻟک ﺒﺘﺪﺭﻳ= 580; ﻨﺠﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ = تمرّد ﺳﺎﻟک ﺘﺄﺧّﺮ = 5207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﺸﺐ ﻗﺪﺭ= ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴم ال= 07;ی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧ&= #65166;ﺯﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺎ ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ( ﻭ ﺩﺭ= ; ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺑﻌﺪﻯ) ﻣﻌ= ﻠﻮﻡ (ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله= 40; ﻮ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ) = ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﭙس (ﮐ= ;ﻪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺗﺼ= ﻤﻴم اﻟﻬﻰ ﻧﺎﺯل ﺸ= 5194;) ﻣﻨﺸﻴﺎﻥ اﺳﻤ= 5166;نی هرﮔﺰ ﺗأﺧﻴﺮʌ= 63; ﺪﺭ ﺍﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐ&= #65198;ﺩ ( ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ = ﺷﺐ (ﺷﺐ ﻗﺪﺭی ) ﻭﻫﺮ= ; ﻗﺪﺭﺷﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺃجَل= 17; ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک = 570;ﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻭ ﺗﺎﺧ&= #65268;ﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺪ&#= 65197; ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺪﻩ ﻫﻴچ ﺘﻐﻴ&#= 65268;ﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65267;ﺎ ﻣﻨﺸﻴﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺣتی اﺯ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﻣﻮﺭʋ= 93; ﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺻل ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﺑِﺪﺍء) ﻓ= ﻘﻄ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166; ﻭ ﻣﺮﺍﺣل ﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261; ﺃجَلّ ﭙﺎﻳﺎ᥽= 3; ﻤﻬﻠتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65198;گ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳ= 5174; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ هر &#= 65155;جَلّ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﻔﺖ ﮔ&= #65166;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻔﺴﺎ) ﻫ᥷= 8;ﮐس ﺭﺍ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻔس = ﻭ ﺭﻭحی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; اﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺮﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺑﻤﻘﺎم ﺠﺪﻳﺪ &#= 65255;ﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﺗﺒ= 5194;ﻳل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺭﻭ&= #1581;ی الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 93;ﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1691 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ث&= #1605;ّ ﻘضی ﺃﺟﻠﺎ ﻭ ﺃ&#= 1580;َلّ ﻤﺴﻤّﻯ عندﻩ &= #65261; ﺳﭙس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65239;ﻀﺎﻯ ﺃجَلّی کرﺩ ﻭ= ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ﻤﺴﻤّﻯ= ; ﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ) ﺍﻣ= ﺎم ﭽﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟA= 156;جَلّ اﻟﺬﻯ غیر ﻣﺴʌ= 52;ّﻯ ﻤﻮﻗﻮﻑ ﻳﻘﺪم &#= 65252;ﻨﻪ ﻣﺎ ﺷاء ﻮ ﻳﻮﺧ&#= 1617;ﺮ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﺷاء ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ﺍﻟﺄجَلّ اﻟﻤ= ;ﺴﻤّﻰ ﻓﻬﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﻴُ&#= 65256;ﺰّل ﻤﻤّﺎ ﻳﺮﻳﺪ ﺃ&#= 65253; ﻴﮑﻮﻥ ﻤﻥ ﻠﻴل&#= 1614;ة ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺍلی ﻤ= 579;لها ﻣﻥ ﻘﺎﺑﻞ ﻓﺬﻟ&= #1705; ﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺍﺫ= 5165; ﺟاء ﺃﺟﻠﻬم ل= 5; ﻳﺴﺘﺄﺧﺮﻭﻥ ﺴﺎعة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺴ&#= 65176;ﻘﺪﻣﻮﻥ ﺍج= 614;لّ (ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻤّﻰ) ﻗ= ﺎﺑل ﺘﻮﻗّﻒ ﻭ (ﺗﻐﻴ&= #65268;ﺮ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺮﺣﺴﺐ مَشیّ= ;ت الهی ﺘﻘﺪﻳم ᥾= 8;ﺎ ﺟﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ ﻭ ﺑﻌ&= #65240;ﺐ ﻣﻴﺎﻓﺘﺪ. ﺍﻣﺎ = (ﺃجَلّ ﻤﺴﻤّﻰ) ﻫﻤﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺯل &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺮﭼ= 5258; ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65197;ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻧﺎﺯل ﻤﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎل ﺒﻌﺪ ﮐﻪ ﻧ&= #65200;ﻭل ﺠﺪﻳﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺐﻗﺪ= ﺭ ﺭﺍ ﺳﺎﻝ یک ﺒﺎ&#= 65197; ﺩﺭ ثُلث ﺍﺧﺮ A= 251;ﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ گفته ʋ= 65;ﻧﺪ ﻭلی هر ﺷﺐ ﺷﺐ = 5239;ﺪﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ = ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ &= #65259;ﻤّﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﺷﺐ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮفت و ره صد ساله دیگر= 575;ن برود. ﮐﻪ ﺣﺘﻤA= 166; ﻫﻔﺖ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻭ= ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬ= ﺎﻯ هر ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﺰﺍﺭﻣ&#= 65166;ﻩ ﻳﺎ ﺻﺪ ﺳﺎل عم= 585; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤﻌنی آی= ه ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﮔﺮ ﺍجَلّ آ᥽= 5;ﻬﺎ ﺳﺮﺍﻣﺪ ﻧﻪ ﺳﺎ&= #65227;تی ﺒﺠﻠﻮ ﻭ ﻧﻪ ﺳﺎ= ﻋتی مرگ ﺘﺄﺧﻴﺮ ﺧA= 262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ (ﻫم ﺪﺭﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﻣ= 5198;گ ﻘﻄعی هست ﻭﻫم= ; ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ش= 75;یسته ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎجَ= 04;ّ ﻤُﺴﻤّﻰ ﻭ ﺣﺘ= 5252;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ شایست= ;ه ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ.ِ ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﺸﺐ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ بِدا®= 0; الهی ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍ= جَلّ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک اﺟﺮA= 165; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ حَقّی اﺯ ﺳﺎﻟ= ;ﻚ ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻨمی A= 208;ﻮﺩ. ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ا᥷= 9; ﺭﻳﺸﻪ ﻋﻘل ﻮﻋﻘل که A= 165;ﻋﺮﺍﺏ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﺃجَلّ ﺮﺍ ﻧʌ= 68;ﺰ (ﺃﮔﻞ) ﺑﺠﺎﻯ (ﺃج= ;َلّ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; عقلی اﻧﺴﺎﻥ ᥸= 4;ﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮ ﻳک اﺯ ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎ&= #65253; ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1576;عقل کُلّی رَبّ ﺍ&#= 65247;ﻨﻮع ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻋﻘ&= #1604; مُیسّر ﺑﺮﺍﻯ= نوع بشر ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭA= 227;ﺒﺎﺭﺕ قُرآن الاّ ﻭ= ; ﻟﻬﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻌﻠﻮم هرﮐس ﻭﻫﺮ ﻧﻔ= س ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻴﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ کتاب ﻣﻌﻠﻮم ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی ﺃجَلّ ﻤ= ;ﻌﻠﻮم و نوشته شده ی&#= 1575; مقرر گردیده = 575;ﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﺴﺮ A= 261;ﻗﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣُﺮﺩ &#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ مکتوب ﺳﻠﻮﻙ ا= ;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65193;ﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها بغیر ﺍﺯ قُ= رآن ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﮑﺘﻮ&#= 65167; ﻭ ﻣﻘﺮﺭ ﺑﺮﺍﻯ = سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1691 مکرر - و از ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁنی ﻮ ﻟﻥ ﻴ= ;ﻮٴﺨّﺮ A= 165;ﻟﻠﻪ اﻟﻤﺴﻤّﻯ ﻤﺎ = 5203;ُﻤّﻯ ﻠﻤﻠک اﻟﻤﻮﺕ فی ﺘﻠک اﻟﻠﻴʌ= 48;ﻪ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺎ= ل اﺫﺍ ﺟاء ﺍﺟﻠA= 260;م ﻔﻠﺎ ﻳﺴﺘﺄﺧﺮ&#= 65261;ﻥ ﺴﺎعة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺴ&#= 65176;ﻘﺪﻣﻮﻥ ﻮ ﺍﻟﺂﺧﺮ ﻟﻪ ﻓ= ﻴﻪ ﺍﻟﻤشیة ﺍﻥ ﺸ= 75;ء ﻗﺪّﻣﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺸ&= #1575;ء اﺧّﺮﻩ ﺍجَلّ ﻤ= 5204;ﻤّﻰ ( ﻭ ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺷﺪﻩ= ; ﻭ ﺍﺑﻠﺎغ ﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65256;ﺎم ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک &= #65194;ﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍ&= #65203;ﺘﺤﻘﺎق اﻭ. ﺯﻳﺮﺍ شای= 87;ته (ﺳﻤّﻮ ﻭ ﺗﺴﺎﻣ&= #65264;) ﻭﺗﻌﺎلی ﻮﻋﻠA= 262;ّ ﺑﺮﻧﺪﻩﻭ ﺑﺎﺳ&#= 65252;ﺎﻥ الهی اﺳﺮاء ﺸ= ﻮﻧﺪﻩ ﻭﻋﺮﻭج کنندﻩ= ; ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺳﻴﻤﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #1575;لهی گرﺩﻳﺪﻩ. ﻭﺧﻮ= 5193; ﻳکی اﺯ ﺳﻤﺒﻮA= 247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ اﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﻤﻠک اﻟﻤ= 5262;ﺕ (ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭ ﺍﺑﻠ= ﺎﻍ) ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺍﻥ ﺸﺐ ﮐﺪﺍم ﻴ&= #65242; (ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻤﺮگ ﻘﻄعی اﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻄعی &#= 65262;ﺣﺘمی ﻮ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟ= 5198;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺩﺭ حَقّ ﺴﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺑﺎ ﺑِﺪﺍء ﻭ ﺗ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻘ&= #65194;ﻳم ﻮﺗﺴﺮیع ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ بِدای اﻭﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ &= #65252;ﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺳﻠﻮکی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﻣﺮA= 187;ﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﺳﺎﻟک ﻨﺎﺩﺭﺳ= 5174; ﺑﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65176;ﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس ﺍج&#= 1614;لّﻣﺴﻤّﻯ ﻮدر نام ﺗﺴﻤ᥾= 8;ﻪ ومشخص ﺷﺪﻩ ﺩ᥷= 7;ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ (ﺳ= ﻴﻤﺎ ﻭ ﺳﻤﻮّ) ﺟﺪﻳﺪ = ﺩﺭ ﻣﻘﺎم اﺳﺖ. ﻭ ﺩ&= #65197; ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65194;ﺭ ﻣﺮگ ﺤﺘمی اﺳʋ= 74;. ﻳﺎ ﺍجَلّ ﻤﺤʋ= 76;ﻮﻡ. ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ﻤʋ= 88;ﺘﻮم ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭﻫﻨ&#= 64405;ﺎم ﺸﺎﻳﺴﺘگی هست= ;. ﮐﻪ ﺍجَلّ ﺠﺪﻳﺪ ʌ= 61; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍجَلّ ﺪﻳﮕʋ= 98;ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ = مَشیّت الهی هست ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺟﻠﻮ ﻣ&= #65268;ﺎﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﻌﻘﺐ ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ (ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻥ مانند دیگر حدیثها = 608; آیات قرآنی ﺨ&#= 65166;ﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ مَشیّت ﻗﺒ= ;لی اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﻌﺪﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65176;ﻔّق ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ آغاز ﺳﻠʌ= 62;ک ﺴﺎﻟک ﻮ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; الهی ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧA= 260;ﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭﺳﺎﻟک اﺳA= 174;. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴ&= #65176;گی ﺴﺎﻟﻚ ﻣﻌﻠﻮم &#= 65208;ﺪ بِدای الهی ﻮ &= #1605;َشیّت ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎ ﺗﻐﻴ&= #65268;ﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.)<o:p></o= :p> حدی&= #1579; 1692- ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 5;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 0 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ&= #65166;ﻟﻰ ﻟم ﻴﺠﻌل ﻠﻠﻤ= 5262;ٴﻤﻥ ﺃجلا فی اﻟﻤﻮ= ;ﺕ ﻳﺒﻘﻴﻪ ﻣﺎ ﺃﺣ&= #65168; ﺍﻟﺒﻘاء ﻓﺎﺫA= 165; ﻋﻠم ﻤﻥ ﺃﻧّﻪ &#= 65203;ﻴﺄتی ﺒﻤﺎ ﻓﻴﻪ ﺑﻮﺍ&= #65197; ﺩﻳﻨﻪ ﻗﺒﻀﻪ ﺍ&= #65247;ﻴﻪ ﺗﻌﺎلی ﻤُﮑﺮʌ= 59;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ ﻤﻮٴﻤﻦ (ﺳﺎﻟک &#= 65262; ﮐﺎﻣل بازگشته بخل= 02; زنده ) ﺍجَلّی = ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮگ بشری ﻘﺮᥴ= 5;ﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭﻫﺮ ﻗ&= #65194;ﺭ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﻃﻮل ﺰ&= #65255;ﺪگی ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﮐﺎﻣﻠ= ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣ&= #65236;ﻴﺪ هدایت ﺩﻳﮕﺮﺍ= ;ﻥ برای ﺳﻠﻮک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʋ= 99;ﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎﺭ= ﻳخ ﻘﻄعی ﻤﺮگ ﺒﺮA= 165;ﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری ها اﺳﺖ= ) ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣل اﻟﻬ= 5264; (ﺑﺎﻳﺮ) ﻭ ﺑﺪﻭﻥ= ; ﻤﺼﺮﻑ و نتیجه ﮔﺮﺩﻳ= ;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﺾ ﺭﻭح اﻳﻥ کاﻣل الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ. A= 193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65255;ﻴﺰ ﺭﺍضی ﺒﺎﻳﻥ ﻤ= 5198;گ ﻨﻴﺴﺖ (ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65193;ﺭﺟﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ اﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ و سالکان ﺯﻣﺎﻥ= ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮگ کاﻣل اله= ی ﺒﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺍﺯ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ بشری ﻧﺠﺎﺕ ﻳʋ= 66;ﺑﺪ ﺗﺎ ﺑﻮﻋﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; الهی ﺨﻮﺩ نوع فوق بشری فرشته گونه ب= 575; هزاران براب= 85; عقل و امکانات نو= 593; بشری ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ= 04;ی ﺒﺎﺯ ﺯﻧﺪگی ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮ ﻳک کاﻣل الهی = ﺪﺭ نوع بشری کنونی ﺨﻮﺩ ﺩ᥷= 7; ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ و کرامات و امکانات ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﺧﺮﺕ ﻳ&#= 65228;نی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﺍﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻭ= 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺼ= ;ل ﻨﻮعی ﺒﻴﺸﺘﺮA= 263; ﺮﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳخ ﻤ&#= 65198;گ ﻘﻄعی اﺴﺖ ﻭل®= 0; ﭽﻮﻥ سالک الهی ﺸﺪ = ﺍﻳﻥ ﻘﻄﻌﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ و مراحل بِدای الهی د= 575;رد . ﮐﻪ ﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= ی ﺒﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮﺩ. = ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﮔﺮ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگ= 740; اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑ= 5198;ﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺍجَل= 17; ﻤﻌﻴﻥ ﺰﻣﺎنی ﻮﻗﺒل®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻨفع آﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ = ﮔﻨﺎﻩ ﻭ تمرّد ﻭ ﻗﻬʌ= 40;ﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻌﺪﻯ ﺒﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ = جَهَنّم کارمای ﺨﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻭ ﮔﻮﺭ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺎﺭﻳﻜﺘﺮ &= #65261; ﺩﺭﻋﻘل ﻮ توح¡= 7;ش عقب تر ﻣﻴرود = . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﮐﻪ &= #65169;ﻌثت ﺑﺨﻠق ﭙﻴﺪﺍ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪ ﻟﻐﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺎ&= #65197;ﻳخ ﻤﺮگ اﺯ ﻧﻮﻉ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺪّس ﺷ= 5194;ﻥ ﻣﻮﻓق ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65207;ﺸم ﻘﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺸ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1693 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 0ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﻥ ﻴﻤﻮﺕ ﺑA= 166;ﻟﺬﻧﻮﺏ ﺃﮐثر ﻣﻤّﻥ ﻴA= 252;ﻮﺕ ﺑﺎﻟﺂﺟﺎﻝ ﻭ ﻣ&= #65253; ﻴﻌﻴﺶ ﺑﺎﻟﺄﺣ&#= 65204;ﺎﻥ ﺃﮐثر ﻣﻤّﻥ ﻴA= 228;ﻴﺶ بالأﻋﻤﺎﺭ <sp= an lang=3DAR-SA>ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ʋ= 69;ﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺰﻭﺩ &= #65175;ﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍجَلّ A= 252;ﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﮐﺴﺎنی ﺒﺎ ﺍ&#= 65187;ﺴﺎﻥ (ﺗﮑﺎﻣل ژنتیک= ; ﺮﻭحی ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ تحسین و بهبو= 583; مییابند ) ﺯﻧﺪ= ;گی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺎﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﻮل عم= 585; ﻣﻌﻴﻥ ﺰﻧﺪگی = 5252;ﻴﮑﻨند. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺟﺎ&#= 65247;ﺐ ﻭﺍﺿﺤﺘﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﺎﺭﻳ&#= 1582; ﻤﻌﻴّﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 65252;ﺮگ هستند. ﻭلی ﭽﻮ= ;ﻥ گناﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨʋ= 94; ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭحی ﻨﻮع ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺍﺗﺶ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑ= ﻴﻤﺎﺭﻯ هاﻯ ﺴﺮﻃﺎﻥ ﻮ &#= 65165;ﻳﺪﺯ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ باعث A= 251;ﺮگ ﺴﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺘﮑﺎﻣل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﻋʋ= 66;ﻳﺖ ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴ= 5236;ﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣ&= #65176;ﻰ ﺍﮔﺮ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ &= #65236;ﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺗﻤ&= #65194;ﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺷﻤﺎ= ﺑﺎﻳﺪ ﺳعی کنید ﺑﺎ س= ;لوک الهی ﻭﺗﻮﺳﻌ᥽= 8; ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ روان ﺨﻮﺩ ﺍﺯ A= 235;ﺮﺻﺖ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺯق ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺭﺯ&= #65239;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﺎمی ﻮﻋﻘ = 4; کُلّی ﻮﻋﻠم لَدُنّ&= #1740; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ &= #65169;ﺨﻠق اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻓﻀ&= #1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺯﻳﺎﺩ&= #1607; ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺭﺯق ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﺩﺍﺷﺘﻥ ها ﻭ یاﻓﺘﻥ ها ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻴﺎﻓﺘ&= #1606;ی هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ= 5227;ﻘل کُلّی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻤ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ&= #65231;ﻴﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮی &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم الهی ﺪﺭ ﻫﺴﺘʌ= 64; ﺩﺍﺷﺘﻥ حیات و تجسّم &#= 65256;ﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65262;ﻋﻘلی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65259;ﺪﺍﻳﺖ ﻳﺎﺑﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﻟﻴل ﺴﻠﺎ&#= 65251;تی ﺮﻭح ﻮ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻣ&= #65194;ﺍم ﺪﺭ ﻧﮕﺮﺍنی ﻮ= 5227;ﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﺮ ﮐﻠّﻪ ﺧﻮﺩ &= #65199;ﺩﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﺳﻤ= اء ) ﺍﺳﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ= ﻧﻴﺰ بمعنی ﺭﻭحی که ﺳﻤﻮّ ﻭ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﻮ ﺗﻌﺎلی ﺮﺍ ﺩ&#= 65197; ﺯﻣﻴﻥ ﻤﻴﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. (ﺍﺭﺽ) کره ﺯﻣﻴ&#= 65254; ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﮔﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ بمعنی ʋ= 83;ﺴم ﻮ ﺗﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺣتی ﺬﻫﻥ ﺒﺮﺍ= 5263; ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭح اﺳ= 5174; که اسمان انسان و زمین= 607; ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻔس &= #65261; ﺭﻭح ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ&#= 65169;ﺮﺗﺮ نو ف وق بشری ا&= #1604;هی گونه ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1694 – از ﺍﻣﺎم ﺼﺎʋ= 93;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ146ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﻌﻴﺎﺩﺕ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ= ﺭﺍ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺍﺣﺘﻀ&#= 65166;ﺭ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪ= ﻳﺪ. ﭘس ﺍﻣﺎم ﺒﻮﻯ گفت ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣُﺴﻥ ﻈﻥ ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺵ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭ&= #65165;ﺭ. ( ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= ;ﻤﻴﺸﻪ (ﺣُﺴﻥ ﻮ ﺗَﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﻮ ﺍﺣﺴﺎﻥ) ﺧﻮﺍ= ﺳﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ سلوک و ʋ= 76;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ&#= 65263; ﻮضع ﺮﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﻘﺎم ﺴﻠﻮک= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺸﺨﺺ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻓﺮﻣﻮﺩ</sp= an>: &#= 65155;ﺣﺴﻥ ﻈﻨّک ﺒﺎﻟﻠﻪ </s= pan>ظَنّ ﻮ ﺍﻧﺘ= ﻈﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﻴک ﺒﺪﺍﺭ ( ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣُﺴﻥ &#= 65262; ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺣﺴﺎ&= #65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻦو ﻫﻤ= 5166;ﻥ توفیق در ﺘﺰﮐ= ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ&#= 65263; ﻮضع ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ &#= 65251;ﻘﺎم ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﺷﺨﺺ ﻣﺤﺘﻀﺮ ﺍﻇﻬﺎ&#= 65197;ﻏم ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65193;ﺧﺘﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻔﺮﻣﻮﺩ: <= b>ﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺮﺟﻮﻩ &= #65247;ﺘﻀﻌﻴﻒ ﺣَﺴَﻨﺎﺗک ﻮ A= 251;ﺤﻮ ﺳﻴّﺌﺎﺗﻚ ﻓﺎ= 5197;ﺟﻪ ﻟﺄﺻﻠﺎح ﺤﺎل = 5170;ﻨﺎﺗﻚ ﺍﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺭﺳ&= #65262;ل اﻟﻠﻪ ﻗﺎﻝ ﻟﻤ&#= 1617;ﺎ ﺟﺎﻭﺯﺕ ﺳَﺪﺭ= 614;ة ﺍﻟﻤﻨﺘﻬی ﻮ ﺑ&#= 65248;ﻐﺖ ﺃﻏﺼﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﻗ&= #1615;ﻀﺒﺎﻧﻬﺎ ﺭﺃﻳﺖ ﺑﻌﺾ ﻗُ&#= 65216;ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺃﺷﺪّاء ٴﻤﻌ᥼= 8;ّقة ﻳﻘﻄﺮ ﻣﻥ ﺒﻌﻀ&= #65260;ﺎ ﺍﻟﻠّﺒﻦ ﻭ ﻣﻦ &= #65169;ﻌﻀﻬﺎ ﺍﻟﻌﺴﻞ ﻭ ﻣﻥ ﺒ= ﻌﻀﻬﺎ ﺍﻟﺪُﻫﻦ ﻭ ﻳﺨ&#= 65198;ج عن ﺒﻌﻀﻬﺎ ﺷﺒ= 5258; ﺩﻗﻴق اﻟﺴﻤﻴA= 196; ﻭ ﻋﻥ ﺒﻌﻀﻬﺎ ﺍ= ﻟثیاﺏ ﻭﻋﻥ ﺒﻌﻀﻬﺎ ﮐ&= #65166;ﻟﻨﺒﻖ فی هوﻯ ﺬﻟک کُلّه ﻧﺤﻮ ﻟᥴ= 6;ﺭﺽ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ ʃ= 81;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺩﻥ &= #65188;َﺴَﻨﺎﺕ ﻭﻧﻴک ﺸﺪﻥ ﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﻣﺤﻮ ﺯﺷﺘﻴﻬ&= #65166;ﻯ ﺮﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺨﻮﺍهی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 5188;ﺎل ﺪﺧﺘﺮﺍﻥ ﺘﻮ ﻭ&= #65165;ﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ. ( ﺯﻳﺮﺍ ﺑ᥾= 0;ﺒﻮﺩ ﺣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎم روحی ونوعی ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ= 581;ی ﻤﻨﺠﺮ ﺑآثاﺭ A= 169;ﻬﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺮﺯﻧﺪ&#= 65165;ﻥ ﺪﺭ ﻃﺮﺯ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﺍﻟﮕ= 5262;ئی ﺨﻮﺏ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﻣ= ﮕﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻰ ﮐﻪ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﭼﻮ&= #65253; اﺯ ﻣﺮﺯ ﺳِﺪﺭ= 577; ﺍﻟﻤُﻨﺘﻬﻰ (ﻳ&#= 65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺠﺮﻩ ﻭ&= #65203;ﺪﺭت ﻭ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻘﺪّ&#= 1587; ﺪﺭ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺷﺠﺮ= ﻩ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘ&= #1605; ﺪﺭﺍﺳﻤﺎﻥ هفتم ﮐﻪ ﻫﻨﮕʋ= 66;م ﺘﻌﺎلی ﺴﺎﻟک A= 194;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﻳﻥ ﺴﺪﺭﻩ ﻭ ﺷ= ﺠﺮﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴِﺘﺎﺭ &#= 65261; ﺳِﺘﺮﻩ ﻭ ﭘﺮﺩ&#= 65257; ﭘﺎﻳﺎنی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ مُیسّر ﺑﺮﺍﻯ= ﻤﺘﻌﺎﻟﻴﺎﻥ ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﻮﺭﺍنی ﻮ ﻧﻤ= 5166;ﻳﺶ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻤ&#= 65170;ﻮﻟﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ آینده اﺳﺖ. ﮔ᥷= 8;ﭼﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65227;ﺮﺵ ﻭ کُرسی ﻭ ﺯﻣʌ= 68;ﻨﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ قرار و ʋ= 65;ﺳﺘﻮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 1602; ﺒﺮﻫﺴتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ که الله أهورمزدا (ﺧﺪ = ﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻫ= ﻔﺘم ﺴﺎﻟﻚ شایستگ= ی ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل قائم ﻨﻴﺰ ﺑﺎʌ= 47;ﺎ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻘﺎمی = 5194;ﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺸﺎﻫﺪ ﺍﻳﻥ عر= 5205; ﺭﺣﻤﺎن ﺑﺮﺗﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘﺒل= 740; اﺳﺖ. ﻭﻧﺼﻴﺐ ا&#= 1740;ن ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﻴ&#= 65200; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭ= ;ﺡ ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺗﺎ ﮐ&= #65256;ﻮﻥ ﺮﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﻳ&#= 65204;ﺘﺎﺩه ﺑﻮﺩﻩﻩ ﻭ ﺑﺎﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﮕﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 1548; ﻧﺎﮔﻬﺎنی اﺯ A= 199;ﻣﻴﻨﻪ ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪّ= 587; ﻳﺎ ﺫﺍﺕ ﭘﺎک ﺸ&= #65194;ﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﺰﺩﻳ&#= 1705; عرﺵ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ &#= 65165;ﺳﺮاء می کند ﻭ ﺑﻤﻌʋ= 98;ﺍجی و ﺍﺭج ﻮ ﺍﺭﻳﮑ&#= 65258; الهی ﻤﻴﺮﺳﺪ. @= 400;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺎم ﺪ= ;ﻧﺎ ﻭ ﺗﺪﻟّﻯ اﺳﺖ= ;. ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ تعالی های ﻨﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ معراج کننده = 5165;ﻭﻳﺰﺍﻥ عرﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ ﻨﻤ&#= 65268;ﺮﻭﺩ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻭ ﻋﺒﻮ&= #65197; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ مرز ﺴ= 616;ﺪﺭَت ﺍﻟﻤُﻨﺘﻬا ﻨ@= 401;ﺮﺩ. ﻭ ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﻫ= 5252;ﻴﻥ عرﻭج در ﻤﻘﺎم= ; ﺪﻧﺎ ﻭ ﺗﺪلّا ﻮﻧﻪ = 5169;ﺎﻟﺎﻯ عرﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ. &= #65261; ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ &#= 65165;ﻟﺰﻣﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﻭA= 193; ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻴﺮA= 203;ﺪ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ بدﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺑ&#= 65208;ﺎﺧﻪﻫﺎ ﻭﺳﺎﻗﻪﻫﺎﻯ ا= 5253; ﺪﺭﺧﺖ ﺭﺳﻴﺪﻡ (= ﺩﺭﻣﻘﺎم ﺪﻧﺎ و ﺗﺪﻟّﻰ) &= #65193;ﻳﺪم که ﺍﻳﻦ شاخه ᥽= 9;ﺎ ﻣﻴﻮﻩﻫﺎئی ﭽA= 262;ﻥ ﭙﺴﺘﺎﻥ اﻭﻳﺰ= 5165;ﻥ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ= ﺸﻴﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻤﻴﺮﻳ&#= 65200;ﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺑﻌﻀﻰﺳﺎ&= #65239;ﻪﻫﺎ ﻭ ﻣﻴﻮﻩﻫﺎ ﻋﺴ&= #1604; ﻤﻴﺮﻳﺰﺩ. ﻭ ﺍﺯ= ﺑﺮخی ﺮﻭﻏﻦ (ﺯﻳﺘﻮﻥ = ﻤﻐﺬّﻯ) ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮخی اﺯ= 5165;ﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ (ﺳ= ﻤﻴﺬ) ﻭ ﺧﻤﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﺭ= ﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻔﻴ&= #65194; ﻓﺎﺭسی ﻮ ﺁﺭﺩ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ ﻧﺒ= ﺎﺕ ﻭ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻌ= ;ضی ﺴﺎﻗﻪﻫﺎ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﭽﻮﻥ ﺪﺍﻧﻪ ﻣﻴ&= #65262;ﻩ ﺩﺭﺧﺖ ﺳِﺪﺭ ﻭ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺰ&= #65251;ﻴﻥ ﻤﻴﺮﻳﺰﻧﺪ. (بهره های شهود عقلی و الهامات لدنّی شاهدا= 06; عرش) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻘﻠ᥵= 4; فی ﻨﻔﺴﻰ ﺃﻳﻥ &#= 65252;َﻘﺮّ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺨﺎﺭﺟ&#= 65166;ﺕ ﻋﻥ هذه ﺍﻟﺄﺷA= 194;ّاء ﻭ ﺫﻟک ﺃﻧّﻪ ﻟ&#= 65250; ﻳﮑﻥ معی ﺠﺒﺮA= 163;ﻴﻞ ﻟﺄﻧّﻯ کنت ﺟʋ= 66;ﻭﺯﺕ ﻣﺮﺗﺒﺘﻪ ﻭ ﺍﺧ&= #65176;ﺰل ﺪﻭﻧﻰ ﻓﻨﺎﺩﺍ&#= 1606;ی ﺮﺑّﻰ عَزّ ﻭج= ;َلّ فی ﺴِﺮّﻯ ﻳﺎ A= 251;ﺤﻤﺪ ( نخستین باز = 06;ام تازه و الهی پیامبر که بمعنی وسیله حمد و پرستش سالکان دیگر برای مقام عرشی آنها می= 576;اشد ) ﻫﺬﻩ ﺃﻧﺒﺘﻬʋ= 66; ﻣﻥ هذا ﺍﻟﻤﮑﺎﻥ = 75;ﻟﺄﺭﻓﻊ ﻟﺄﻏﺬﻭﺍ ﻣﻨﻬ&#= 65166; ﺑﻨﺎﺕ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﻥ اُﻣّﺘِک ᥾= 2; ﺑَﻨﻴﻬﻢ ﻓﻘل لآﺑاء اﻟ= ;ﺒﻨﺎﺕ ﻟﺎ ﺗﻀﻴﻘﻥّ ﺼ&#= 65194;ﻭﺭﮐﻢ علیّ ﻔﺎﻗَﺘﻬ= ;ِﻢ ﻓﺎﻧّﻯ کما ﺧʌ= 48;ﻘﺘﻬم ﺃﺭﺯﻗﻬُﻥّ ﻭ= ﻣﻦ (ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ) ﺩﺭ ﺩ= ;ل ﺨﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ&= #1605; ﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﻳﻥ ﻤ= ﻮﺍﺩ ﺧﺎﺭجی ﺸﺪﻩ ﺍ= 5199; ﭘﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﮐﺠ&#= 65166; ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ (ﮐ= ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ آﺭﺯ= 5261;ﻯ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65165;ﺳﺖ) ﭼﻮﻥ ﺠﺒﺮﺋﻴل &#= 65194;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻮﻗﺖ ﺑﺎ ﻣ= ﻥ ﻨﺒﻮﺩ (ﺯﻳﺮﺍ ﻗ= ﺎﺋم ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ &= #65197;ﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ مقا= 05; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع بشری اﺳﺖ) ﻭ ﺍA= 199; ﻣﻘام ﺠﺒﺮﺋﻴ= 04; ﻨﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩﻡ ( ﻗﺎﺋم رَبّ م¡= 5;ربّی ﺘﻤﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ شاهد ﻗA= 166;ﺋم ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&#= 1606;ی ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺟﺒ= ﺮﺋﻴل ﻴﺎﺭﺍﻯ ﺮﻓﺘﻥ &= #65153;ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻟ&#= 65260;ﺎ یا عقل ﺠﺒﺮﺋ᥾= 8;ل ﻤﻴﺴﻮﺧﺖ. ﻭلی &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﺗﻤﺎم کاﻣﻠA= 166;ﻥ ﻤﺤﻤﺪ شده که ʋ= 70;ﻌﺮﺵ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺍﺟ&#= 65166;ﺯﻩ الهی ﺒﻮﺩ ﺑﺒʋ= 66;ﻟﺎﻯ عرﺵ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳ= 5194;ﻥ ﻨﻮﺭ رَبّ ﺭﺣʌ= 52;ﺎن ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65188;ﻤﺪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﮐ&= #65166;ملان ﻤﺤﻤﺪﻯ همین = 5;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣ= ﻮﻓﻖ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﻧ&= #65262;ﺑﺖ ﺑآحرین کامل محمدی در مقا= 605; آن کسی شایست= 607; تر ﺒﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ عرﺵ = 5197;ﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﻭ ﻫﻤ= ;ﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻳﺎ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ &#= 65165;ﻟﺰﻣﺎﻥ ﺪﻳﺎﻧﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻮ آغاز ﭘﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮﺍﻥ الهی ﻨﻮع ﻔﻮق= ; ﺒﺸﺮﻯ که ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ = 5236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﻣﻬﺪ&= #65263; ﺘﻮﺳل ﻨﻤﻮﺩﻩ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻞ روحی فوق بشر= 740; خود را ﻣﻴﻴﺎᥴ= 9;ﻨﺪ. ﻭلی کاﻣﻠﺎﻥ ʌ= 52;ﺤﻤﺪﻯ اﺯ ﺣﻮﺯﻩ ﺗﻌﻠ&#= 65268;م سلوک الهی ﻤﺮ&= #65169;یان قائم ترَبّی= 78; الهی یافته و &#= 65170;ﻴﺮﻭﻥ آﻣﺪﻩ ﺗﺤﺖ ﺗﺮ&#= 65169;ﻴﺖ مستقیم رَبّ = 5255;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.) پیامبر ادام= 07; میدهد، در این هنگام &#= 65183;ﺒﺮﺋﻴل اﺯ ﻣﻥ ﻔﺎﺻﻠﻪ &= #64404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘس ﺧﺪﺍﻳ&#= 65250; (رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ) = 5193;ﺭ ﺩل ﻮ ﺭﻭح ﺒﻤﻥ &= #65256;ﺪﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻟﻬﺎم کرئ ﮐﻪ ﺍﻯ ﻤﺤ= 5252;ﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﻣﻴﺒن&#= 1740; ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻳﺎﻧﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﻣ= ;ﻨبع ﻮ ﻣﻘﺪسی اﺳﺖ. &#= 65175;ﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﻣّﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﭘﺴﺮﺍﻥ آﻧﻬﺎ &#= 65197;ﺍ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65250; (ﺭﺯق عقلی ﻮ ﺍA= 187;ﻮﺍل ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺧﺘﺮﺍ&#= 1606; ﻴﺎﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻴﺎ ﮐ= ﺎﻣل ﺸﺪﮔﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨلق هستند ﺗ= ﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﭘ&= #65198;ﻭﺭﺵ بدﻫند. ﺍﻣّﺖ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ تنها ﺍﻭﻡ کنندگان ولایت سلوکی = 5252;ﺤﻤﺪ ﻳﺎ تنها ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ هستند ﻭﻧﻪ ﺍ᥽= 1;ّﺖ ﺑﻤﻌنی ﻤﻠﺖ ﺳ= 5268;ﺎﺳﻰ غیر سالک ﻭﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ هر ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺴ= 5248;ﻤﺎﻧﻰ اسمی و رسمی ق&#= 1588;ری . ﻭلی اﮔﺮ ﻣﻮٴ= 5252;ﻥ ﺪﺭﺣﺎل اﻭﻡ ﻭ &#= 65187;تی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺣ&= #65166;ل ﺘﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﻙ &#= 65169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺒﺎﺷند= ﺍﻣﺖ محمد و مسیح و&#= 1605;وسی و زردشت نبوﺩ&#= 65257; ﻭﻗﺸرﻯ ﻮ کارمائی ﺑﺠﻬ&= #65256;م نسخ ومسخ و فسخ و رسخ و حتی وسخ ﻤﻴﺮﻭ= ;ﻧﺪ. ﻭﻣﻘﻬﻮﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺭ ﻭحی ﺨﻮﺩ بپیامبر ﺍﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #64345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﻴﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻨ&= #64405;ﺮﺍنی ﺒﺨﺎﻃﺮ ﻓﻘﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﺒﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ آفریدهﺍﻡ= ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺭﺯق و روزی ﻤﻴﺪﻫ᥽= 0; (ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﻃﻔﺎل ﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺣتی ﺘﻤﺎم غیر= ; ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭ&#= 65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻏﺬﺍئ= 740; و ذهنی ﺒﺮﺍﻯ ادامه ﺯﻧﺪگی = ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی اA= 267;ﻥ ﺪﺧﺘﺮﺍﻥ ﻮ ﺯﻧ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ جَمع ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; (ﺯَﻥ که همان ذِن سالک است ) = ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣطیّع ﭽﻮﻥ ﺰʌ= 55;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﭘ= ;ﺴﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی اﺯ ﺑﻴﻥ ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﮕﺎﻥ آنها در ﭙﻴﺮﻭ= ;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; زنده هر ﺰﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65203;ﻠﻮکی ﻮ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ= 606;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ هست= 06;د. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65166; ﺳﺎﻟک ﻮ ﺻﺎﺩق &#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ ﻳﻌنی ﺪﺧﺘﺮﺍA= 253; ﺴﺎﻟک ﻮ ﭘﺴﺮﺍ&#= 65253; شاهد ﺸﺪﻩ ﮐﻪ A= 251;ﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل ﻮ ﺭﻭح= 740; ﻮﻋﻘلی ﺒﺎﻟﺎ = 5175;ﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻓﻘﺮ ﺮ&= #65199;ق عقلی ﺪﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61; ﻓﻘﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧ&= #65224;ﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ.<o:p></o:= p> حد®= 0;ث 1695 - اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮم اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ146 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻧﺰﻭل آیه &= #65261; ﺍﺳﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻣﻥ ﻔﻀﻠﻪ ﺍﺯʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻨ&#= 65268;ﺪ ﺗﺎ ﻓﻀل ﻮ ﺭﺣﻤ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ = ﺑﺪﻫﺪ.(ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺭﺯق ﻤ= 5166;ﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﺠ&= #65252;ﻮﻋﻪ ﻓﻀﻞ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ = ﺸﺨﺺ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺩ= ﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺭﺣ&= #65252;ﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی اﻟﻬﺎمی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﭘس ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰ&#= 1617; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﻫ&= #65268;ﺖ ﺍﻳﻥ ﻔﻀﻞ اله= 40; ﭙﺮﺳﻴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ ﻣ&= #65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺠُﺮﺃﺕ ﺳﻮﺃل کرﺩﻥ اﺯ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻓﻀ&= #1604; ﭽﻴﺴﺖ؟ ﻭ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ا<= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻥّ اﻟA= 248;ﻪ ﺧﻠق ﺨﻠﻘﻪ ﻭﻗ&#= 65204;ّم ﻠﻬم ﺃﺭﺯﺍﻗﻬ= 605; ﻤﻥ ﺤﻠّﻬﺎ ﻭﻋ&#= 65198;ﺽ ﻟﻬم ﺒﺎﻟﺤﺮﺍ= 605; ﻔﻤﻦ ﺍﻧﺘﻬک ﺤ&#= 65198;ﺍﻣﺎ ﻧﻘﺺ ﻟﻪ ﻣﻥ اﻟ&= #65188;ﻠﺎﻝ ﺑﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﺍﻧﺘ&= #65260;ک ﻤﻥ اﻟﺤﺮﺍم ﻮ &#= 65187;ﻮﺳﺐ ﺑﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ آفریدهﻫﺎ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻓﺮﻳﺪ (ﻳ= ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ها را ﻓ&= #1614;ﺮّ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﮐﻤﺎ&= #1604; اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻧﻬﺎ ﺗﻘﺴﻴم = 5198;ﺯق ﻨﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫ= ;ﻤﻪ ﻧﻮع ﺤﻠﺎل ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﻨﺪ ( ﮐﺴﺒﻴﻬﺎﻯ ﺣﺮ= ﺍﻡ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺭ&= #65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎل ﻮ&#= 65231;ﺬﺍ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﺪﻧﻴﺎ ﺭﺯق ﺤﺮ&#= 65165;م ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﻟﺬﺍ ﺭﺯق نی= 586; ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ &= #65267;ﺎﺩآﻭﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺍق &= #65188;ﺮﺍم آﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﭘس ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺗ&#= 65184;ﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺯق ﺤﺮﺍم ﻴﺮﺳﺎﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﻠﺎل اﻭ ﮐم ﻤﻴﺸﻮﺩ ( = ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺯق ث= 575;ﺑﺖ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ) ﻭﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻤﻘﺪﺍ&#= 65197; ﺭﺯق ﺤﺮﺍم کس= 6; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤ&= #65166;ﺳﺒﻪ الهی ﺒﺎﻗﻰ ﻣʌ= 68;ﻤﺎﻧﺪ (ﻫﺮ ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ = غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﺣﻠﺎل اﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65204;ﺐ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﭼﻮﻥ = ﻤﺎنع کاﺭسلوک اله= 740; کنونی ﻮ ﺍﻳﻨ᥷= 4;ﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺣﺮﺍم هس= 78;ند. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭﺫﻫ&#= 1606;ی ﻮ ﺭﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ = سلوک الهی ﻮﺗﮑﺎﻣل= ; ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ آفرینش ﺩﺭ= ; ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻧﻘﺺ ﺭﺯﻕ ﺣﻠﺎﻝ ﻳﻌ&= #1606;ی همان کم شدن کرﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭح®= 0; ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺤ&= #65198;ﺍم خوﺩ ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳ= 5256;ﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﺣﺘﻤﺎل= 40; ﺨﻮﻳﺶ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺎﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; اﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ &#= 65207;ﺪﻩ ﻭ سلوک الهی ا&= #65187;ﺘﻤﺎلی اﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺨ&#= 65174;ﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺩﻳﺮﺗ&= #65198; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺟﺴم= 740; ﻮﻋﻘلی ﺒﺮخی ʋ= 94;ﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ= ﺭﺷﺪ ﻃﻔﻮﻟﻴﺖ ﺑﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺍﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ عقل ﻮ ﺯ= 5267;ﺮکی ﻮ ﺗﻠﺎﺵ ﺟﺴمی &#= 65262; ﺫﻫنی ﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک &= #1575;لهی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﺣﺮﺍ&#= 65249; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; آخوندﻫﺎ ﺍﻧﺮ= ;ﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺣﻠﺎل کنند. ﺣﺮﺍم آ᥽= 3; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع از ﺳﻠﻮﻙ الهی= ; ﺸﻮﺩ. ﺣﻠﺎل ﻮ ﻣﺠﺎﺯ آﻥ اﺳﺖ که ﺍﺭA= 175;ﺒﺎطی ﺒﺮﺷﺪ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻮﺍ= 5183;ﺐ ﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩ ﺗ&#= 65166; ﺭﺯق ﺤﻠﺎل ال = 7;ی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ = ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮکی ﺒﺴﺎﻟA= 242; ﺑﺮﺳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺭﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺟﺴم &= #65262; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺻ= ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ت&= #1608;حّشﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺕﻫﺎ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺴﺎﻟگ= 740; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﺭ&= #65199;ق ﺤﻠﺎل ﻮﺍقعی ʌ= 62; ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﻓ&= #65176;نی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65175;ﺮک ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﻟّﺎ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﺍ&#= 65211;ل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﻣﺮﺣﻠﻪ مَعصو= ;میّت ﻭ ﻣﺼﻮﻧﻴﺖ ﻧﻪ = ﻓﻘﻄ ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻘﺒل= 740; آﻧﻬﺎ ﺣﺬﻑ ﻧﻤ&#= 65268;ﺸﻮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺭﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; عقلی کُلّی ﻮ &= #65165;ﺣﻮﺍل آﺭﺍﻣﺶ ﻭﺳﻌﺎ= 5193;ﺕ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟ&= #65194;نی ﻮ الهی آﻧﺎﻥ ʌ= 56;ﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﺪﻭ&= #65253; هرﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺎA= 203;ﺒﻪ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺘﺎنب = 5192;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1696 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠﺎﻏﻪ ﺍﻣ= 5194;ﻩ(ﺝ۵ﺹ14= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ می ﻔﺮﻣﺎﻳ= 5194; اﻟA= 198;ﺯق ﺮﺯﻗﺎﻥ ﺭﺯق ﺘ&#= 65220;ﻠﺒﻪ ﻭ ﺭﺯق ﻴﻄﻠﺒﻚ &= #65235;ﺎﻥ ﻠم ﺘﺄﺗﻪ ﺃﺗﺎ&#= 65241; ﻓﻠﺎ ﺗﺤﻤﻠﻬﻢ &= #65203;ﻨّﺘک علیّهم ﻴﻮﻣک کفاک ﻔﺎﻛل ﻴ᥾= 2;م ﻤﺎ ﻓﻴﻪ ﻓﺎﻥ ﺘ= ﮑﻥ اﻟﺴنة ﻣﻥ عمر= ;ﻙ ﻓﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ&#= 65166;لی ﻴﺠﺪﻩ ﺳﻴﻮٴﺘ= 711; فی کل غد ﺟﺪﻳ᥷= 4; ﻣﺎ ﻗﺴّم ﻠﻚ ﻭ ﺍﻥ &= #65248;م ﺘﮑﻥ اﻟﺴنة ﻣA= 253; عمرﻙ ﻓﻤﺎ ﺗﺼ= 06;ع ﺒﺎﻟﻬم ﻠﻤﺎ ﻟ&#= 65268;س ﻟﻚ ﻭ ﻟﻥ ﻴﺴﺒق&= #1705; الی ﺮﺯقک ﻄﺎ᥼= 7;ﺐ ﻭﻟﻥ ﻴﻐﻠﺒک ع= 604;یّه ﻏﺎﻟﺐ ﻭﻟﻥ ﻴﺒ&= #65220;ئ عنک ﻤﺎ ﻗﺪ ﻗﺪ= 617;ﺭ ﻟک &#= 65197;ﺯق ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ = ﻳکی ﺮﺯﻗﻴﮑﻪ ﺗﻮ ﺩ&= #65255;ﺒﺎ آﻥ هستی ﻭ ﺍﻥ A= 268;کی ﺮﺯﻗﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﻧﺒﺎل ﺘﻮ ﻣﻴﺪﻭﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺘﻮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﺮ&= #1587;ی اﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﺘﻮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺍﻣﺪ. ﭘس ﺗﻮ ﻧﻴ= ﺎﺑﺪ هَمّ ﻮﻏم ﺴﺎل= ; ﺮﺍ ﺑﺮﻫَمّ ﻮ ﻏَ = 5; ﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻔﺰﺍﺋ&#= 65264; (ﻏم ﺮﻭﺯ سلوک الهی ﻭ ﻣﻘﺪﻣʋ= 66;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ = ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ) ﮐﺎفی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﺮ= ﭼﻪ ﺑﻴﺎﺑﻰ ﺑﺪﺍﻥ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﺎﺋ= 5264;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎلی ﺪ&#= 65197;ﻋﻤﺮ ﺗﻮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖﻫﺎ ﻭ&#= 65193;ﺍﺷﺘﻥ ها ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ= ﺭﺯق ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ که ﺑ= 5198;ﺍﻳﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﻴﺎﺑﻰ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺍﻳﻥ ﺴﺎل ﺪﺭ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺑﺴ= ﺎل ﻨﻤﻴﮑﺸﻴﺪﻯ ﭼ&#= 65198;ﺍ ﻏﻢ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣ= ﻴﺨﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺘﻮ ﻧ= ;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﺩﺳتی بر A= 176;ﻮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺭﺯق ﺘﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﻏﺎلبی ﺒﺎﺷﺪ @= 400;ﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ &= #64400;ﻨﺪ ﻭ ﺭﺯﻗﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ= ﺑﺎﻳﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻧﭽﻪ = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯﺗﻮ = ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ (ﺣﺮﺹ ﺭﺯق ﻤﺎﺩ&= #65263; ﺒﺎﻋث ﺗرس ﺍﻓA= 198;ﺍﺩ ﮐم عقل اﺳﺖ ﮐʌ= 58; ﻣﺒﺎﺩﺍ از ﮔﺮﺳﻨگی ﺒʌ= 52;ﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﻘﺺ ﺩ&#= 65197; ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻣﻘﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭﻟ= 5196;ﺕ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮﺩﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ شانس ﺧﻮبی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻔﺴﺎﺩ &= #65193;ﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ= ﺟﺴم اﻭ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍ&= #65251;ﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ عقل®= 0; ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺴﻴﮑ&#= 65258; ﺩﻧﺒﺎل آﻥ ﻨﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺣﺴﺎس &#= 64400;ﻤﺒﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ نیز ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ. ﻭ ﻏﺼﻪ ﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ= ;می ﺨﻮﺭﺩ. ﻣﻨﻈﻮﺭ = ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟکاﻥ ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل ﺮﺯ&#= 65237; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﮑﺮ = ﺭﻭﺯی ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻳﻌن&#= 1740; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻘ= ﺎم عقلی ﻮﺳﻠﻮکی= ﻔﻌلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ا&= #1604;هی ﺨﻮﻳﺶ ﻋﻤل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200; ﻣﺪﺍﻭم ﻮﻋﺸق = 5212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﻮﺭﺯﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ شایستگی ﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺍﺣﻮﺍل الهی ᥵= 0;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﺑ&= #65166;ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. = ﻭ ﺍﻥ ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک هستند. ᥾= 1;ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺑﺮﺑﺎﻳﺪ. ﺍﮔﺮ&= #65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ ﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺍﻥ نیز ﻨﻴﺴﺖ. &#= 65261; ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل آﻥ ﺪ= 5197; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﻮﺩ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﺭﺯق ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ و = رَبّ ﻤرَبّی ﺨﻮﻳﺶ= ; ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺭﺯﻗﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺠﺎﻫﻞ ﺩﻧﺒﺎل آﻥ اﺳﺖ ﭘﻮل ﻮ &#= 65251;ﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎعی اﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺟﺎﻫل ﺪﻧ&#= 65170;ﺎل آﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭحی نوع بشری ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 211;ﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﺑﺮﻭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ آﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. &= #65197;ﺯﻗﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک &#= 65212;ﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم A= 198;ﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ﺷ&= #65198;ﻃ کافی ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﺟ= ;َﺪّﻩ) ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺗﺠﺪﻳ&= #65194; ﻭ جِدّیت ﻭ ﺗ᥼= 8;ﺎﺵ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩ&= #65197; ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻳﻌنی = 605;الکیّت ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻨﻴﻬﺎﻯ لاﺯم اﻟﻬﻰ ﮐʌ= 58; ﻫم حَقّ ﻮ ﻭﻇﻴﻔʌ= 58; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍ&= #65261;ﺭﺩ ﻭﻫم ﺸﺪّﺕ ﻋﻠ= 5166;ﻗﻪ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻋﺠﻠ&#= 65258; ﺷﻴﻄﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺁﺭﺯﻭﻯ غیبی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﺟﻮﺍنی ﺮﻭحی ž= 1;َقّ اﺳﺖ (ﺳَﻨَﺘِʌ= 42;َ) ﺳﺎل ﺘﻮ ﻭ (ﻫَﻢ&= #1617;) ﻏﺼّﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ (= ﺍﻭﻡ) ﻳﺎ سلوک الهی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1697 - اﺯ ﺍﻣﺎم صا᥷= 3;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻗﺴ&= #1617;م اﻟﺄﺭﺯﺍق ﺒﻴA= 253; عِباﺩﻩ ﻭ ﺃﻓʌ= 16;ل ﻔﻀﻠﺎ ﮐﺒﻴﺮﺍ &= #65247;م ﻴﻘﺴّﻤﻪ ﺑﻴﻥ &#= 65155;ﺣﺪ ﻗﺎل اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍ&#= 65203;ﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭ᥷= 9;ﺍق ﺮﺍ ﺑﻴﻥ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻘﺴﻴم ک= 585;ﺩ ﻭلی ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ = 5200;ﻳﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﻓﻀﻠﻬﺎﻯ ﺒ&= #65200;ﺭگ نیز بوﺩﻩکه ﺑ= ﻴﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺗﻘﺴﻴ= 605; ﻨﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. لذا خداوند ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻀل ها= 740; ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ. (ﻓﻀ= ;ل ﺒﻤﻌنی ﺰﻳﺎﺩA= 263; ﻮ ﺍﺿﺎفی ﻮ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘ&#= 1604; ﻮ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺭ= ﺯﻗﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﭽﻪ= ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ ﮐﺮ= ﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺒﺎﻓﺮﺍﺩ ﺩﺍﺩ&#= 65257; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺍ= ;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍی تکاﻣل ﺮﻭح ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺻﺮﻑ ﺳﻠﻮﻙ ا&= #1604;هی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ سل= 08;ک الهی کنند آﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل گرفتار ﺠﻬﻨﻤ= ﻬﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍهاﻯ = 5252;ﻘﺎم ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﺻﺮ= 5233; ﻟﺬﺕ ﺟﻮئی ﻮ ﺍ&#= 65203;ﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﻀﻠﻬﺎ = ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻯ ها ﺍﻋمّ اﺯﺟ᥸= 4;می ﻮﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 40; ﺮﺍ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&#= 65262;آل کرﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ;ﺯ سلوک الهی ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﭽﻮﻥ عباﺪﺍﺕ A= 239;ﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ = ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎ ﻭ ﻧﺬﺭﻫﺎ ﻭ ﺟَ&= #65252;ﺒَﻠﻬﺎ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺪ&= #65203;ﺖ ﺍﻭﺭﺩ. ﻭﺣتی ﺪ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺪﻳنی ﺒA= 166; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳ&#= 65252;ﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺑﺤﻖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ &= #1575;لهی ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺗﺸﮑ&= #65268;ل ﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﺑﻨ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5261; ﻓﻀل اﻟﻬﻰ ﻧﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ= ﺑﺤﺪّ ﺍﻗلی اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197; ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺒﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّﺑﺪﻭﻥ ﺘ᥾= 2;ﺟﻪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠ&#= 65166;می ﻘﺸﺮﻯ ﻮ ﺑﺎﻃﻞ = ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻓﻀﻠﻬﺎﻯ ﻣﻴﺴ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔ&= #65176;م عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ &#= 1605;َعصومیّت ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ آ&#= 65267;ﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋ&= #65248;م لَدُنّی ﻮ ﻋﻘ= ل کُلّی ﻭﻫﻤﻪ ᤨ= 4;ﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎ ﻮﺳ&#= 65228;ﺎﺩﺗﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; سوآل ﻭﺩﺭﺧﻮᥴ= 5;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65203;ﺎﺋﻄ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ اﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﻭ ﭘ&#= 65166;سخ ﻤثبت ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p><= /span> حدیث 1698 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻠﻴس ﻣﻥ ﻨﻔž= 7; ﺍﻟّﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻓﺮﺽ ﺍﻟﻠ= ﻪ ﻟﻬﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺣ&= #65248;ﺎﻟﺎ ﻳﺄﺗﻴﻬﺎ ﻓﻴﻌ&#= 65166;ﻓﻴﻪ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻟﻬﺎ ﺑﺎ= ﻟﺤﺮﺍم ﻤﻥ ﻮﺟﻪ ﺁﺧﺮ ﻓ= ﺎﻥ هی ﺘﻨﺎﻭﻟﺖ ﻣ= 5253; اﻟﺤﺮﺍم ﺸﻴﺌA= 166; ﻗﺎﺻّﻬﺎ ﺑﻪ ﻣ&#= 65253; اﻟﺤﻠﺎﻝ ﺍﻟﺬ= 5263; ﻔﺮﺽ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻬ&= #65166; ﻭ ﻋﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺳ= ﻮﺍﻫﻤﺎ ﻓﻀل کبیر ﮐسی ﻴﺎ ﻧﻔس= ; ﻭ ﺭﻭﺍنی ﻨﻴﺴﺖ = 5251;ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺯﻗ&#= 65206; ﺑﺤﻠﺎﻝ ﻭﺍﺟﺐ او ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﺣتی ﻮ ﺳﻠﺎﻣتی ﺒﺎ= 5255;ﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭلی ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺣﺮﺍم ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃ&= #65198;ﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﺮﻭﺷﻥ کردﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ ﺑ= ﺤﺮﺍﻣﻬﺎ ﺯﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ا= 5199; ﺭﺯق ﺤﻠﺎﻝ خو= 83;شان کم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﻬﺎ ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻏﻴﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻓﻀل ﻮ &= #65199;ﻳﺎﺩﻯ ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ هاﻯ &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ هست ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺟﺪﺍﮔ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭ ﺩﺭ سلوک الهی ﻤﻘﺒﻮل او ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒ= 5240;ﺴﻤتی ﻮﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐث= 585; ﻓﻀل الهی مُی&= #1587;ّر ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘل ﻮﻣ&#= 65240;ﺎم نوع بشر ﺭﺳﻴﺪ= ;. ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺰ&= #65255;ﺪگی ﺪﺭﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭ= ﺭﺯق ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺫﻫن&#= 1740; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺗﻠﺎﺵ &= #65175;ﺤﺼﻴلی ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺄﻣ= ل ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65253; ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی هی= 70; کدﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬ= 5166; ﻣﻌﺎﺩل ﺮﺯق ﺮ= 5261;حی ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺪﺭ ﺍ&#= 65187;ﻮﺍل ﻮﻳﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﺳ&#= 65228;ﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ&= #65165;ﺻل آﻥ ﺴﻠﻮکی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ&= #65251;ﻘﺪﻣﻪ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭح= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ می ﺒ= 5166;ﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺣل ﻔﻀ&#= 65248;ﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓ&= #65216;ﻠﻬﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻘل&#= 1740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺪﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1699 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ= 5239;ﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ = ﻓﺠﺮ (ﺷﺮﻭﻕ) ﺧﻮﺭﺷﻴ= ﺪ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ ﻣﮑ&#= 65198;ﻭﻩ ﻭ ﺑﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ<= /span>؟ ﺯﻳﺮ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻘﺴﻴم اﺭﺯﺍ= 02; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻋﺖ = ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻣﻨﻄق&= #1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭ&= #65193; ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭ ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ه&#= 1605;یشه ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﺘﺤﺼﻴ&#= 1604;ی ﻮ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺤﺼل &= #65198;ﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺮﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ &= #65235;ﻀل الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻫﺮ ﻭﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ شا= 40;ستگی ﺴﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ ﻭ ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ بِدای اﻟﻬﻰ ﺗ= ;ﻘﺪﻳم اﻳﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎ &#= 65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ</sp= an>: اﻟﺎﺭﺯﺍق ﻤﻮ&= #65223;ﻮفة ﻣﻘﺴﻮمة ﻭﻟﻠA= 258; ﻓﻀل ﻴﻘﺴّﻤﻪ = 5251;ﻥ ﻄﻠﻮع اﻟﻔﺠﺮ = 5165;لی ﻄﻠﻮﻉ ﺍﻟﺸﻤس &#= 65261;ﺫﻟک ﻘﻮﻟﻪ ﻭ ﺍﺳﺄﻟ&= #65262;ا اﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&#= 65258; ثمّ ﻘﺎل ﻮ ﺫﮐA= 198; ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﻃﻠ&= #65262;ﻉ ﺍﻟﻔﺠﺮ ﺃﺑﻠغ فی ﻄﻠﺐ ﺍﻟﺮﺯ= 602; ﻤﻥ اﻟﻀرَبّ فی اﻟﺄﺭﺽ ﺭﺯ= ﻗﻬﺎ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻮظّA= 234; ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺪﻩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ (ﮐﻪ ﻟﺎﺟﺮم ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﻨﺪ &#= 65261; ﺑﺸﺨﺺ ﺑﺮﺳﻨﺪ) = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻓ&= #65216;ﻠﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﻘﺴﻴم آﻥ ﺪﺭ &#= 65235;ﺎﺻﻠﻪ اﺯ ﻃﻠﻮع ﻔﺠﺮ &#= 65267;ﺎ ﻃﻠﻮع ﺨﻮﺭﺷﻴ= 5194; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻀل اﻭﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫ= 5268;ﺪ. ﻭ می ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﻠﻮع &= #65236;ﺠﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ = ﻭ ﺑﺎلغ ﺘﺮﺍﺯ ﭘ= 5166;ک ﻮ ﺑبدﻥ ﺪﺭ ﺯﻣ&#= 65268;ﻥ ﺒﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻳﺪ (= ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺠﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﺏ ﺩ= ﺭﺍﺯ ﺷﺐ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﺨ&= #65262;ﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷ&= #65268;ﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻠ&= #65166;ﺵ ﮐﺴﺐ ﻣﺎل ﺨﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺗ&#= 65166; ﺳﺤﺮ ﻭ ﻭﻗﺖ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﺻﺒح ﺒﻴﺪﺍﺭ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ند.ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65256;ﻤﺎﺯﻭﺍﺟﺐ ﺻﺒﺤﮕﺎهی ﺪﻳ@= 405;ﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭن= 583;.ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺳﺮ ﻭﻗﺖ = ﺑﺴﺎﻟک ﺨﺴﺘﻪ ﻣﻴﺎﻳﺪ.&= #65261; بویژه که ﺩﺭ ﺭ= ;ﻭﺯ ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ (ﻓ&= #65184;ﺮ) ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65198;ﻭق ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﺍﻃﻠ&#= 65166;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭلی ﺪ= 5197; سلوک الهی ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ ﻓﺠﺮ ﺍﺳﻠﺎ&= #65249; محمدی ﻭ ﺗﻮﺻ᥾= 8;ﻒ قُرآن ﺒﺮﺍﻯ ᤢ= 5;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮ= ﺩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺩ= ﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺨﻮﺍﺏ ﺑﺮﻭﺩ ﻭﻏﻔﻠﺖ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺍﻳﻨ&= #65184;ﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65200;ﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﺍﻣﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸ&= #1605; ﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﺑمَشیّت ﺧﺎﺹ= ﺍﻟﻬﻰ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﺯ ﺍﻥ ﭙس ﺳﺎﻟﻚ ﺟ&= #65194;ﺍ ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻗﺎ&= #65163;ﻢ ﻭ ﺗﺤﺖ مَشیّت= ; ﻭﻳﮋﻩ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ= ﻤﻴﺮﺩ ﻭ ﻗﺎﺋم ﺒﺒﻴﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺟ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ &= #65194;ﻳﺪﺍﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ. @= 400;ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺁ&= #65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= لی اﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪ&= #65267;ﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺮﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم &= #65256;ﺒﻮﺕ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عِدّﻩ ﻣﺨﺼﻮ᥸= 9; ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65255;ﻮﺭ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨ= 5194; ﮐﻪ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199;ﻣﺮگ ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم ع= 585;ﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥻= 9;ﻮس ﻧﺰﻭل ﺮﺍ ﺩﺭ ﭘ&= #65256;ج ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺘﻮﺍل= 740; و قاب قوسین صعوذ و نزول ﺒ&= #65166;ﺯ ﮔﺸت ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻃﻠﻮع ﻔﺠﺮ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﻃﻠﻮع ﺨ&= #65262;ﺭﺷﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩ ش شم ﻗﺎ= 5163;م اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮ= ﺭﺕ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ این طلوع وقت= 740; است که ﺳﺎﻟک ᥴ= 5;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣلی ﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻳ&= #65253; ﻄﻠﻮع ﻔﺠﺮ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ کامل الهی محمدی زنده ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ = ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﻨﺮﺳﺎﻧ= 5194; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻏﻔﻠﺖ &= #65261;ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺗﻨﺒﻠﻰ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. (ﻣﻮﻇﻮﻑ) و موظّف بوﻇﻴﻔ&= #65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺳﻬم ﻤ&#= 65240;ﺮﺭ الهی از زندگ= 740; ﺒﺮﺍﻯ سالک ا᥸= 3;ﺖ. (ﻣﻘﺴﻮﻣﻪ) ﮐﻪ ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﻗﺴﻤﺖ ﻭ ﺳﻬم ﻤ&= #65228;ﻴنی امام ﻤﻨﺎﺳﺐ ʌ= 03;ﺎﻟک اﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴﻪ ﻳﺎ ﺭﺣ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺴﻠﻮکی = 575;ﺳﺖ. (ﺍﺑﻠﻎ) ﺑﺎﻟﻐﺘ= ﺮﻳﻥ ﻮﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ بلوغ و کمال ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65169;ﻄﻠﻮع ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺿرَ&#= 1576;ّ فی اﻟﺎﺭﺽ) ﭘﺎ &#= 65199;ﻣﻴ کنونی کنونی = 5194;ﺭ ﺭﻩﺭﻭﻯ الهی = 5;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﺳ= ﻔﺮ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﻤﻴﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮک که ﻧﻔس ﺍﻣﺎرʌ= 57; ﻭ ﺟﺴم ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻟﻌ&= #64401;س ﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﻣ&= #65166;ﺩﻳﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﻭ سلوک الهی ﺨ= ﻮﺩ ﻳک ﻨﻮع ﺴﻔﺮ ﻣ&#= 65228;ﻨﻮﻯ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﻟﻬ&= #65264;و نوع فوق بشری &#= 65261; ﺭﻩ ﺭﻭﻯ هر ﺳﺎ&#= 65247;ﻚ (ﻣﺎﺷﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷ= ﺪ. ﺫﮐﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎ&= #65253;یاد خدا در سلوک الهی ﻫﻤﺮﺍﻩ ʋ= 69;ﺎ ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ و توسّل ﺩﺭ ﺍ᥷= 1;ﺮﻳﻥ ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺣﻤ&= #1604; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ وﺗA= 262;ﺟﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻮﺍﺳ&#= 65220;ﻪ الهی ﺒﺠﺎﻯ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺪﺍم لاﺍﻟ&= #65258; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ᤨ= 4;ﻮﻳﺎﻥ هستند.یعنی ا= 604;هی هستی ﻮلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﺍﮔﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ ﻣﺘ&#= 65188;ﻴﺮم که ﭼﻪ ﺧﺎﻧﻤﺖ.<o= :p></o:p> حدی&= #1579; 1700 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹض147 ﺑﺤﺎ= 5197;)ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺎﻟﺴﻌﺮ ﻣﻠﮑ&#= 65166; ﻓﻠﻥ ﻴﻐﻠﻮ ﻣﻥ = ﻘلّة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺮﺧﺺ ﻣﻥ کثرة ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ ﻤﻮ&#= 1705;ُلّ ﺒﺎ ﺩﻗتی کرﺩʌ= 57; ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ= ﻄﺎبق اﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﻰ &#= 65165;ﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﻋﺮﺿﻪ = ﮔﺮان ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺯﻳﺎﺩ ﻋﺮضه ﺷ= 5262;ﺩ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻘﺎA= 255;ﻮﻥ عرضه و ﺗﻘﺎﺿᥴ= 6; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﻴﻤﺘﻬﺎ ﻣ&= #65220;ﺎﺑﻖ ﮐﻤﺒﻮﺩ یا کثرت ﻋﺮﺿﻪ کالا ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #65175;ﻌﺪﺍﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻤ ﻮ ﻳﺎ = ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ح&#= 1614;قّ ﻤقرر شایسته &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﺭﺯ= ﺵ ﻭﺍقعی ﺮﺍ ﺣﻔA= 224; ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺳِﻌﺮ) = ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﻗﻴﻤﺖ ﻭﺍقع= 740; اﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑ&#= 1587; ﻫﺮﭼﻪ ﻓﻀﺎﺋل اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; کمبود داشت و (&= #65227;ﺮضه ) کم ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺍ&= #65197;ﺯﺵ ﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻭﻋﺮﺿﻪ زیاد فضائل الهی ﺑ&#= 65166;ﻋث ﺍﺭﺯﺍﻧﻰ ان ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻮﺍم ﺒ&#= 65260;ﺮﻩﺍﻯ اﺯﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗA= 198; ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604; ﺮﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟ&= #65166;ﺗﺮ ﻧﻤﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭﺣ&#= 1578;ی گاهی ﻴک ﭙﻠّﻪ= ; ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻯ کمتر ʋ= 93;ﺭ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ &#= 65261;ﻋﻘلی ﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺳﺨ&= #65176;ﺎﻧﻪ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺻﺪﺍ&= #65239;ﺖ ﻣﻘﺎم ﺒﺎﻟﺎ ﺗ&#= 65198; ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻰ = ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﻤﻘﺪﺍﺩ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺘﻮ ﺍﻣ&= #65262;ﺧﺘم ﺒﺴﻠﻤﺎﻥ ﻔﺎﺭ&#= 65203;ﻰ ﻣﮕﻮ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨ&#= 65194;و ﺗﻮﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ &= #65261; ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻘتل = 5252;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺴ&= #65248;ﻤﺎﻥ ﻔﺎﺭسی ﻤﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺘﻮ ﺍﻣ&= #65262;ﺧﺘم ﺒﻪ ﺍﺑﻮﺫﺭ ﻧﮕ&= #65262;ئی ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺭﺍ ﺑ&= #65166;ﻭﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺗﻮ&#= 65197;ﺍ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺍﺑﻮﺫﺭ ﺑﺴﻴﺎ&#= 65197; ﻣطیّع ﺒﻮﺩ ﻭ A= 203;ﻠﻤﺎﻥ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﻋﺎﻗل &#= 65262;ﻋﺎﻣﻞ ﻭﻋﺎﻟم ﺒﻮﺩ. ﻭ&= #1604;ی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺣﻮﺍل ﺨﺎﺻی A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻣﻮﺳ&= #65264; ﻭﻋﻴسی اﮔﺮ ﺯA= 255;ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺤﻤﺪ و علیّ ﺭﺍ ﺑﺎʌ= 61;ﺭ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻭﺣتی = 5252;ﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺩﺭ &#= 65251;ﺤﻤﺪ ﻭعلیّ و هر کامل محمدی د= 585; هر زمان ﻮﺟﻮﺩ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻈﻬﻮ&= #65197; ﻗﺎﺋم آﻝ ﻣﺤﻤ= 5194; ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ= ; ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = ﺭﺣﻤﺎنی ﻨﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎﺧﻮ&= #65193; ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﺻ<s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65184;ﺴم ﻘﺎﺋم ﺸﻮﻧﺪ. ﺑ&= #65166; ﺍﻳﻥ عقل ﻮ ﺍﺣ= 5262;ﺍل اﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺩ&#= 65197; ﻫﻨﮕﺎم ﺘﺬﮐﺮ &#= 65255;ﺎم ﻘﺎﺋم آﺧﺮ ﺍﻟ= 5200;ﻣﺎﻥ عصر ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻮ = 5255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺍﺷک ﻤﻰ &= #65197;ﻳﺨﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫم ﻄﺎﻟﺐ ﻟ&= #65240;ﺎﻯ ﻘﺎﺋم ﻮنیز ﺘʋ= 98;ﺳﺎﻥ اﺯ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ اﺯ ﻣﻘﺎم ﻮ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻯ او ﺩﺭﺍﺣﺘﻤﺎ= 04; آﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮﺑﻬ&#= 65208;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺑﻬﺸﺖ = ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ بی ﻨ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﺒﻬﺸﺘ&#= 65260;ﺎﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ&#= 65203;ﺎل ﻔﺎﺻﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻘل ﺒﺮﺗﺮﻳﻥ &#= 65194;ﺭﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﻨﻮﺯ ﭘ&= #65166;ﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻔﺎ&#= 65211;ﻠﻪ های ﺯﻣﺎنی ﻮ ʋ= 75;ﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺍﻧﻮ= ﺍع ﺒﻌﺪﻯ عظیم ترو ﺒﺮﺗﺮ ﭼﻪ = 5227;ﻘﻠﻬﺎﻯ غول ﭙﻴﮑﺮﻯ ﮐA= 258; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫ&= #1606;د ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﮔﺮ ﺍﻣ= ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪ&#= 65165; ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ ﺍﻳ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65165;ﻳﻦ شانس ﺭﺍ ﺧﻮﺍʌ= 59;ﻴم ﺪﺍﺷﺖ که در تسلیم مراتب عظیم تر الهی باشیم ؟ ﺍﮔﺮ ᤢ= 4;ﺎسخ ﺤﺘمی نباﺷﺪ ᥷= 7;ﺟﻌﺘﻬﺎﻯ کارمای بیشت= 85; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺟ= ﻌﺖ بجان در نسخ و مسخ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ= 5251;ﺎﻳﺶ الهی ﺪﺍﺩ ﻭﮐʌ= 52;ﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺁﻧﺮﺍ ﺑ&#= 65194;ﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1701 – پیامبر می ف= 585;ماید ( ج؟ ص ؟؟ بحار ) = 75;ﻥّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻭکُلّ ﻤﻠﮑﺎ ʋ= 69;ﺎﻟﺴﻌﺮ ﻳﺪﺑّﺮﻩ ﺑﺄﻣ= 5198;ﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ عَزّ ﻭجَلّ ﻓ&= #65198;ﺷﺘﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ سالک A= 197;ﺍ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ = الهی ﻮ ﺍﻭﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺒ= ﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﻠک ﻮ ﻓﺮ&= #65207;ﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮ= ﺷﺘﻪﺍﻯاست ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺭ&#= 65261;ح ﻮﻫﺮﺳﺎﻟکی هž= 7;ت و این فرشته ﺑ&= #65166;ﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﻴﺮﮐﺎ&#= 65251;ل بمعرفی خداو= 06;د بسالک ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﮐﻪ ﭘﺎﺩشاه ﻭ = 5251;ﻠک ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﻔﺮّ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺑﻮﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎ= 5263; ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟک = 5194;ﺍﺭﺩ. (ﺳﻌﺮ) ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍ= ;قعی ﻮﻧﺮخ ﺪﻗﻴﻖ ک= 607; ﻧﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺳﺘم گرﺍﻧﻪ ﻭ ﻧﻪ ﺍ&#= 65197;ﺯﺍﻥ ﺣﻘﻴﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻳﻥ ارﺯﻳﺎ= 76;ی ﺨﺎﺹ اعمال ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ که ﺒ= 5198;ﺣﺴﺐ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺁﻧﻬﺎ شایستگ= یهاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ ﭙُﺮ ﻓﻀل ﺪﻳﮕ= 5198; ﻣﻴﻴﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1702 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬج اﻟ= 5170;ﻠﺎﻏﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻮ ﻗﺪّﺭ ﺍﻟʋ= 66;ﺭﺯﺍﻕ ﻓﮑثّرﻫﺎ ﻭ ﻗA= 248;ّﻠﻬﺎ ﻭ ﻗﺴّﻤﻬﺎ عل= 40;ّ اﻟﻀﻴق ﻮ ﺍﻟس= 93;ة ﻓﻌَﺪَﻝ ﻓﻴﻬA= 166; ﻟﻴﺒﺘلی ﻤﻥ ﺃ= 5197;ﺍﺩ ﺑﻤﻴﺴﻮﺭﻫﺎ ﻭ&#= 65251;ﻌﺴﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﻟﻴﺨﺘﺒﺮ ﺑﺬ&= #65247;ک اﻟﺸﮑﺮ ﻭ ﺍﻟﺼ&#= 65170;ﺮ ﻣﻦ ﻏﻨﻴّﻬﺎ ﻭ &= #65235;ﻘﻴﺮﻫﺎ ثمّ ﻘﺮﻥ ﺒﺴﻌA= 176;ﻬﺎ ﻋﻘﺎب ﻠﻔﺎﻗﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﻳﻔﺮج ﺃﻓﺮﺍ&#= 65183;ﻬﺎ ﻏﺼﺺ ﺃﺗﺮﺍﺣﻬ&#= 65166; ﻭ ﺧﻠق اﻟﺂﺟﺎ= 604; ﻔﺄﻃﺎل ﻮ ﻗﺼّ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻗﺪﻣﻬﺎ ﻭ ﺃﺧ= ّﺮﻫﺎ ﻭ ﻭﺻل ﺒﺎﻟﻤﻮ&#= 65173; ﺃﺳﺒﺎﺑﻬﺎ ﻭﺟ&#= 65228;ﻠﻪ ﺧﺎﻟج اﺷﻄﺎﻧA= 260;ﺎ ﻭ ﻗﺎطع اﻟﻤﺮA= 165;ﺋﺮ ﺃﻗﺮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 197;ﺯﻗﻬﺎﻯ اﺩمی ﺮﺍ ﺗﻘﺪA= 267;ﺮ (ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&= #65197;ﻭ اندازه بموج= 76; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ) ﺗﺎﻣﻴ= ﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﺎه&#= 1740; کم ﻮ ﮔﺎهی ﺰﻳA= 166;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻭﺳﻌﺖ ﻳﺎ ﺗﻨگ&#= 1740; امکان و اﺣﻮﺍ= ﻝ ﺗﻘﺴﻴم ﻨﻤﻮﺩ (&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺳﻮﺍﺑق گناهان ﺒﺮﺍﻯ= ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &#= 65165;ﻳﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﺑ= 5198; ﺣﺴﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ&= #65165;ﺣﻮﺍا آﻧﻬﺎ کم ﻮ ﺯﻳ= 5166;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻗﺎ= ﺑل ﺘﺤﻤل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ &= #65175;ﻘﺴﻴﻢ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ اﻭﻟ= 5268;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺭﺍ ﺭﻋ&= #65166;ﻳﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﻘﺼﺪ (ﺗﻌﺪﻳﻞ) ﻭ ﺍﺻﻠ= ;ﺎح اﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎA= 173; ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ= ﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺑِﺪ&#= 65165;ء ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺗﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒ&= #65176;ﻠﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻭﭼ&= #65166;ﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳ= 5206; الهی ﻮ ﺑﺮﺍﻯ A= 176;ﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻋﻤﻴ&= #1602; ﺘﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ = ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﺫﺍﺕ ژنتیک روحی ﺭ&#= 65165; ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪ) = ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺮخی ﺒﺎ ﺑ&#= 65248;ﺎﻳﺎﻯ ﻣﻴﺴﻮﺭ ﻭ ﺍﺳﺎ&= #65253; ﻮﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﻭﭘُ&#= 1585; ﻋُﺴﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﺟﻪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺤﻤل &= #65204;ﺎﻟک ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﭘﻴﺶ = ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺗﺎ ﺑ= ﺪﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﺎ &= #65191;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﻮﺩ. (᥾= 1;ﺣتی اﻋﻠﻢالهی ﻮﺑ= ;ﺮﺭسی آﺧﺮﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳ= 580; ﺴﻠﻮکی ﺴﺎﻟک A= 170;ﺸﻮﺩ) ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﻭ سپا= 587; ﻭﻫﻤﺎﻥ اﺩﺍﻣ= 5258; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺑﺎﻭﺭ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﺸق &#= 65262; ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮج= 616;دّیت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ &= #65207;ﺪﻩ ﻳﺎ ﻧﻪ) ﻭ ﺍﻳﻨﮑ= ;ﻪ ﺻﺒﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &= #65193;ﻭﺭﻩ ﻏﻨﺎ ﻭ ﻓﻘﺮ ﺍﻭ= ﭼﻘﺪﺭ بوده ﺍﺳﺖ ( ﺻﺒ= 5198; ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻤﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺗʌ= 56;ﻬﺎ ﺷﺮﻃ لاﺯم ﺒﺮA= 165;ﻯ ﭙﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65187;ﻮﺍل ﻘﺎﺑل ﺘﺤﻤل ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺳﻠﻮگ ﺒﺮﺳ= 5194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﭙ&= #65198;ﻳﺸﺎﻧﻴﻬﺎ ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺪﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻧج = ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻣﻮث= 617;ر ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﻭﺍقعی آثاﺭ ﮔ= ;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺑﻬﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎئی ﺒﻤﺮ= 711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﻤA= 268;ﺮﺳﺪ ﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﺳﭙس ﻭ&= #65203;ﻌﺖ ﺭﺯﻕ ﺑﺪﻧﺒﺎل &#= 65236;ﻘﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻫﻤﻴﺸﻪ ثرﻭﺕ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ &#= 65261; ﺭﺍﺣتی ﻮﺧﻨﺪA= 257; ﺩﻭﺍمی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﺤﺮﻭ&#= 65251;ﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #65227;ﻮﺍﻗﺐ ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺒﻴA= 208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻗﺮﻥ) ﻗﺮ᥾= 7;ﻥ ﻮ ﻫم ﺰﻣﺎﻥ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ اﺳﺖ ﻭ (ﺳِﻌَﺖ) &= #65267;ﺎ ﻭﺳﻌﺖ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ = ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئی ﻮ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺭﻭح&#= 1740; اﺳﺖ.(ﻋﻘﺎﺑﻴﻞ عُقبال ) در ﺍﻳ= ;ﻨﺪﻩﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﻧﺘﺎ&= #65267;ج ﻮ آثار ﺑﻌﺪﻯ = 75;ﺳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ آثار A= 169;ﻴﻤﺎﺭﻯ ﻮ ﻧﻘﺺ. (ﻓﺎﻗﻪ) ʌ= 35;ﻘﺮﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭ ﺑ&= #65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻮﺍﻓﺎﻗﻪ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻴﭽﻴﺰﻯ ﻮ ﻣﺴ&= #1578;ی ﻮ ﺭﻓﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ) ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻥ ﻨ= ﻴﺰ (ﻓﺮج ﻮ ﻧﺠﺎﺕ) ﺍ= ;ﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻫﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺮﺍﺣ= 5176;ﻴﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.&= #65261; ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ برﭼA= 268;ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﻠ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺍ= ﻧﺮﺍﮐﻮﺗﺎﻩ ﻳﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻮ&= #65193; ( ﺍجَلّ ﻮﻗﺖ ﻣ= 5198;گ ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هفت A= 165;جَلّ ﻮ ﻓُﺮﺻﺖ ﻭ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; هفت ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠA= 262;کی ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ A= 259;ﺮ ﮐﺪﺍم ﻤﻨﺠﺮ ﺑ&#= 65268;ک ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﻴک گوﻧﻪ ﺍﺣﻮﺍل A= 262; ﺍثاﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ.) ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺟﻠ&= #65262;ﺗﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧته ﻭﻳA= 166; ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ ﻣﻴﺎ&#= 65255;ﺪﺍﺯﺩ (ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓ&= #65228;ﺎل ﻮ ﺟﺪّﻯ ﺠﻠﻮ می اﻧﺪﺍﺯﺩ ﺍ= 80;َلّ ﺪﺭﺍﺯ ﻣﻘﺮﺭ ﮐ&= #65262;ﺗﺎﻩﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻭ ﮐﺎﺭ= ﻯ ﺒﻄﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ) ﻭ بِدای الهی &= #65170;ﺮﺍﻯ اﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﻭﻳ&#= 65166; ﺳُﺴتی ﺪﺭﻋﺸ = 2; ﺒﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﮐم ﺸﺪﻥ &= #65184;ﺬﺑﻪ الهی ﺒﺨﻮﺩ ﻣʌ= 68;ﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺍجَلّ ﻭﻣﻬʌ= 48;ﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ لاﺯم = 5170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠ&#= 65262;ک اﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﮔﺎهی ﺘﺎ ﺍ&#= 65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﻃﻮل ﻤﻴﮑ&#= 65208;ﺪ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩ = 5191;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻧﺎ= ﭼﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻟﻮ ﺑﻬﺘﺮﺩﺭ ﻓﺼل &#= 65256;ﻮع بشری ﻮیا ﺑﺎ ᥻= 5;ﺼا ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ = ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ طی ﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ = ﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺒA= 176;ﻠﺎﺵ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کرﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺣﺘ&= #65252;ﺎﻟﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺒﻘﺎﻳﺎ&#= 65263; ﻮﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ) ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺎﺳﺒﺎﺏ ﻭﻋﻠل ﻤﺮگ ﺒﺮ= 5203;ﺪ. (ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺮگ &= #65200;ﻭﺩﺗﺮ ﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻓﺮ&= #65165;ﻫم ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍجَل= 17; ﻤﺮگ ﺰﻣﺎنی ﻨﻴﺴﺖ بلکه ﺑﺴﺘﻪ ﺑʋ= 94;ﺭﺟﻪ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺍﺗﻠﺎ&= #65233; ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ الفعل نوع بشری ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯ ﻣﺮگ هر ﻳک = 75;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺮﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺒﺎﺏ = ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺟﺬﺏ ﺑﺎﻳﻨﺪﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ گرﺩﺩ (&#= 65175;ﺎ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻮ ﻣﺎ= ﻫﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻣﺮگ اﺯ ﺍﻳﻥ ﺠ&#= 65166;ﺫﺑﻪﻫﺎ ﻭﻣﺤﺒﺘﻬﺎﻯ غ= 585;ﻳﺰﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻳﺎ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ علت ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﮔ= 5166;هی ﻤﺮگ اﻧﺴﺎﻥ اA= 199; ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺗ&= #65166; ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻄﻮل &#= 65252;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺭﻧج ﺮﻭﺣﻰ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65208;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻔس ﻭﺭ&#= 65261;ح اﺯ ﺗﻥ ﺪﺳﺖ ﺑﺮ&= #1606;می ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩل ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮک ﺪﻧ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺗﺮ&= #1587; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﻟﺒﺴ= ﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮگ اﻭ ﻣﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺮگ &= #65188;ﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺻﻤ&= #65194;ﻳﺖ ﻭ ﺧﻠﺴﻪ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ = ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭک ﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ) ﻭﺑ&= #65166; ﻗطع ﺒﻨﺪﻫﺎﻯ علاقه ﺑﺪﻧﻴﺎ= ; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺑﻘ&= #65198;ﻳﻨﻬﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﺳﺎﻧﺪ. (ﺧﺎﻟﺞ) ﮐﻪ ﺧﻠﺠ= ;ﺎﻥ ﻮﻋﺸق ﺬﺍتی ﻮA= 231;ﺮﻳﺰﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﻋﻤﻴﻘﺎ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻗطع گردﺩ. ﺗﺎ ﺍﺯ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﮑ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ بالفعل وبالقوّه ﻧﻮ&#= 65225; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ شایس= 78;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. (ﺍﺷﻄﺎﻥ) جَمع = 5208;ﻄﻦ ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﺑﺴﺘ&= #64405;ﻴﻬﺎ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪﻫﺎﻯ (= ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ) ﻭﺟﺬﺑﻪﻫﺎﻯ ﻘ&#= 65260;ﻘﺮﺍئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳA= 166; ﺳﺎﻟک ﻀعیف ﻣʌ= 68;ل ﺒﺴﻘﻮﻃ ﻮﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﻧﻮع ﻮ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺘﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺩ = 5169;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻴﻞ ﺑﺘﻌﺎ&= #1604;ی ﺪﺭ ﻧﻮع ﻮ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻥ ﺴﺎﻟک &= #65184;ﺪّﻯ که ﺭﻧج ﻮ ﺳﺨﺘ= 5264; ﺭﺍ ﺑﺮ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺭ= ;ﻓﺎﻩ ﺑﺸﺮﻯ با عقل ʋ= 87;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﺗﺮﺟﻴح ﺒ&#= 65194;ﻫﺪ. (ﻣﺮﺍﺋﺮ) ﮐﻪ ﻣﺮ= ;ﻭﺭ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﺮﻭﺡ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ تجل= 17;یات ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﮐﺪﺍ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﻓﻀل ﻮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺍﻯ اﺯ ﺗﮑﺎﻣل اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺎ ﺳﻠﻮک ﺴﺨتی ﺒA= 204;ﻮﻯ اﻧﻬﺎ ﻧﺮﻭﺩ ﻫ&#= 65236;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻄﺒیعی لاﺯم ا= ﺳﺖ ﺗﺎ ﺭﻭح اﺯ ﺍﻥ &= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣلی عبوﺭ= ; ﻃﺒیعی ﺒﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ (ﺍقُرآن) جَمع = ﻘﺮﻳﻦ ﻳﺎﻫﻤﻨﺸﻴﻥ ﻮ &= #65251;ﻌﺎﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﺴﻤﺒﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ &#= 65239;ﺮﻳﻥ الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﺮﻭﺡ ﻳک ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺸ&#= 65166;ﻫﺪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&= #1581;َقّ اﻧﺎ الحق گفتن اﻥ ﻤﻘﺎم= ; الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼ= ﻪ ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﻃﻨﺎ&= #65169;ﻬﺎ ﻭﻋﻠﺎﻳق ﺮﻭح = 5262; ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ ژنتیک روحی ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﺤﮑم ﺒﻤﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﻃﺒیعی ﺤﻴﻮﺍ = 6;ی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ کنون®= 0; ﺒﺴﺘﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗ&= #65168; ﺣﻴﻮﺍنی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﻣﻴل ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺭﻭحی ﻨﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟ&= #65166; ﺩﺭ ﺟﺬﺑﻪ ﻭﻣﻘ&= #65166;ﻡ الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥷= 4; ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﻮﺭﺩ &= #65251;ﺤﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻫﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﺮﺍﺋ= ﺮ) ﻳﺎ ﻋﺒﻮﺭﻫﺎ و مرورهای ﺳﺨﺖ = ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ &= #65240;ﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ (ﺳﺮﺍﺋﺮ) ﮐﻪ ᥸= 3;ﺮﻳﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺫﺍﺗﻴﺎﺕ = ﻭﺳﻴﺮﺕ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺮ= 5165; ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻟﺬﺍ سلوک الهی ﺪﮔﺮﮔﻮن= ;ی ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﮔﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻴﻬﺎﻯ ﺬﺍتی ﻮ ﺑﺎﻃن= 40; ﻮﻋﻤﻴق ﺪﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭح&#= 1740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣ= تی ﺨﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺯ &#= 65165;ﻥ ﺨﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﺗ= ﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل ﺴ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﺁﻥ ﺍﻋم ﺮﺍ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎک ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺴﺎنی ﻤﻴ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣتی ﻨﺎﺟﻴﺎ= 5253; ﺒﺘﻤﺎم اﻳﻦ ﺗ= 5212;ﻔﻴﻪﻫﺎ ﻭﺻﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ها ﺩﺭ ﭘﺎکی ﻨA= 252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺁﻥ ﭙ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ ﺭﺟ= ﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ فوق بشری ﻭﭘس ﺍﺯ ʌ= 59;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻮﺍنع ﻮ ﻣﻌﺎ= 5267;ﺐ ﺩﺭ ﺭﻭح ﻔﻮق ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎقی ﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻓﺼﻮل ﻨ= ﻮﻋﻰ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻓﺮﺍ&#= 65193; ﻧﺎشی اﺯ ﺍثا᥷= 7; ﻣﻨفی ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﻗﻴ&#= 65252;ﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= م هوﺷﻰ ﻭﮐم ﺘﻮA= 165;ﻧﺎئی ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﺭﻭان ﻮﻟﺬﺍ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺮﺍ ﺗﺤﻤل ﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل &= #65170;ﮑﺸﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻘ&#= 65176;ﺮ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺑﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ = ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ثوA= 165;ﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ ثو= 5167; ﻭﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻳﺎ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨ= 5262;عی ﺒﻬﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1703 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ148 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻣﺎ ﻳﻮٴﻤﻥ ﺃﮐثرﻫم ﺒﺎﻟʌ= 48;ﻪ ﺍﻟّﺎ ﻭﻫم ﻤﺸ= 5198;ﮐﻮﻥ ﻮل= 740; ﺒﺎﺯ ﺍﮐثر ﺍﻧﺎﻥ اA= 267;ﻤﺎﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭم ﻭ&= #1587;لوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣ&#= 65208;ﺮک هستند. ﮐﻪ ﻣﻨʌ= 24;ﻮﺭ تمام ﻗﺸﺮﻳﻮ᥽= 3; ﻤﺬﻫبی اﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ &#= 64380;ﻪ ﺳنِّ ﺒﺎﺷند ᥾= 7;ﺎ ﺷیعی ﻮﻳﺎ مُد= ;ّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ= 5261;لی ﺒﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ. ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭ&= #65259;ﺒﺮﺍﻥ اﻳﻥ ﻤﺸﺮﮐﺎﻥ &#= 65262; ﺷﻴﻄﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65200;ﺭگ آﻧﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﺍﺑ&#= 65248;ﻴﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎ&#= 64400;ﺎﺭﻯ ﻮ ﺩﺭﻭغ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65187;ﺎﻧﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣ&= #65166; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: هو ﻗﻮل اﻟﺮﺟ&#= 65246; ﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ ﻠ&= #65260;ﻠﮑﺖ ﻭﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ &= #65248;ﻤﺎ ﺃﺻﺒﺖ ﮐﺬﺍ ﻭ ﮐ= ﺬﺍﻭ ﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ ﻠ&= #65216;ﺎع عیاﻟﻰ ﺃﻟﺎﺗʋ= 98;ﻯ ﺃﻧّﻪ ﻗﺪ ﺟﻌل &#= 65248;ﻠﻪ ﺷﺮﻳﮑﺎ فی ﻤُA= 248;ﮑﻪ ﻳﺮﺯﻗﻪ ﻭﻳﺪﻓ&#= 65226; ﻋﻨﻪ ﺍﻳﻥ هما= ﻥ هر کسی اﺳﺖ ﮐ᥽= 8; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺎﻥکس = 5255;ﺒﻮﺩ ﻣﻥ هلاک ﻤﻴﺸʋ= 94;ﻡ. (ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖﻭلی ﺒﺪﺳﺖ ﻓﻠﺎﻥ ﺸ&= #65192;ﺺ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺒﺐ ﻧﺠ= ﺎﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﺴتی ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ&#= 65259;ﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮ ﻳﺎ ﻫُ= 5194;ﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﭙ&= #65166;س ﻧﻘﺶ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #65246; ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻧﺎجی اﺻلی ﺪᥴ= 5;ﻧﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺸﺮک ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺣﺎل اﮔﺮ &= #1570;خوندﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺎجی &#= 65194;ﺍﻧﺴﺖ ﺷﺮک ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. (ﻫﻠﺎکت ) ﻣ= ﺮﮒ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺮﻭحی ﻮ ﺣلق آʌ= 61;ﻳﺰﻯ ﺪﺭ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻗت= 740; اﺯ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ= 5263; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﻭA= 263; ﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺎﻓﺘ&#= 65194;) ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺎ&= #1606;ی ﻨﺒﻮﺩ ﻣﻦ ﺩﻭﭼ&= #65166;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻮ ﺁﻥ ﺤﺎل = ﻨﻤﻴﺸﺪﻡ ( ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺳﺨتی &= #65262; ﺭﻧج ﺸﺪﻥ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺭﻧج ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺍﻳﻥ &= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65253; ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺑﺮ&= #65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﻋﺬﺍﺏ ﻭجَهَن= ;ّم اﻭل اﺳﺖ ﻭﺣت®= 0; ﺸﺎﻧس ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺨتی = 5262;جَهَنّم ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﺪﻭ@= 404;ﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﺪﻭجَهَنّم ﺴ&= #65192;ﺖ ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; ﻭﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﻓﻠﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩ ﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ ﻭﻋﻴﺎل ﻤﻥ ﺪﻭ&#= 64380;ﺎﺭ ﻧﻴﺴتی ﻤﻴﺸﺪA= 255;ﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻭ= ;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳﺖ ﻋﻤلی ﻨﻤﻮﺩﻧA= 194;) ﺁﻳﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨ&= #65264; ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻳ&#= 1705; ﺪﺭﻣُﻠک ﻮ ﻣﻤ= 5248;ﮑﺖ الهی ﺸﺪﻩ ﺍﻧʋ= 94; ( ﻳﻌنی اﺯ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی = 7;ستند ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺨﺼ&#= 65262;ﺹ آخوندﻫﺎ ﻭ ﺭ᥽= 9;ﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭٴﺴﺎ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻣﻌﺒﻮﺩﺍﻥ ﻔﺎ&#= 65203;ﺪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65207;ﺮﻳک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65204;تی ﻮ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ = ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺸ&= #65192;ﺺ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ) ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﺨﻮﺩ &#= 65259;ﺮ ﻗﺪﺭ ﻭﻫﺮ ﻃﻮﺭ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺯق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻳ&= #65166; ﺩفع ﺮﺯق ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺪﻧ&= #65268;ﺎی بشری ﻭ ﺭﺯق ﻤʌ= 28;ﻨﻮﻯ ﺬﻫﻨﻰ ﻭﺭﺯق ﺮ&#= 65261;ﺍنی ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&= #65165;ﻣﺸﻬﺎ ﻭﺳﻌﺎﺩﺗﻬﺎ ﭼ&#= 65258; ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 62;ﻋﻘﻞ ﮐلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ= 05;ی ﻮﻋﻠم ﻠﺪنی ک = 7; همگی ﺮﺯق اله&= #1740; هستند. ﮐﻪ ﮐم ʌ= 62; ﺯﻳﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &#= 65175;ﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65198;ﺑﻴﺖ ﺭﻭح آﻧﺎﻥ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺳﭙس ﺑﺎﻣﺎم گفتم ﻤثل اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی = 5170;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮ ﻣﻥ ﻤﻨّﺖ ﻧﻤﻴ&#= 64405;ﺬﺍﺷﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺮ&= #65165; ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65193; ﻣﻥ هلاک ﻤﻴﺸʋ= 94;ﻡ.ﺍﻣﺎم ﭙﺎﺳخ ﺪﺍﺩ ﺍﺭ&#= 65263; ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ عب= 575;ﺭﺍتی ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫم ﺸﮑﺮ ﻭﺳﭙﺎس ﺍ&#= 65199;ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﺎﺟﻰ ﻭﻫم ﺴﭙ&#= 65166;س ﺍﺯ ﻣﺪﺑﺮ ﺍﺻل&#= 1740; الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 165;ﮔﺮ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ گرﻓA= 176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺨﻮﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261; جَهَنّم ﺘﺒﻌ&= #65268;ﺪ ﻭﻣﺴخ ﺒﻴﺸﺘﺮ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺷﮑ= ;ﺮ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑ&#= 65166;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳثها ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 344;ﻴﺮ ﺍلهی ﻮﻫﺪﺍﻳʋ= 76;ﻬﺎﻯ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺳﭙﺎس ﮔﻔﺘﻦ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﭙﺎس ﺑ&#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺳ= ﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﻋﻴﻨﺎ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻨﻘﺶ ﺍلهی ﺮﺍ = 5193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪﺍﻯ ﻤﻮﻗﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #64345;ﺎس ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻋﺎﻗ= ﺒﺖ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65166; ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﺍﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺟﻤ= ﻌﺎ ﮐﺮسی ﻮ ﺍﺭﻳﮑ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄب اﺳﺖ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤ&#= 65262;ﺭﺩ ﺳﭙﺎس ﮐﺎﻣﻠﺎ= 5253; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺑ= ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﻭح ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک غیرﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭلی ﭙﻴﺮ ﺍله®= 0; که ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺗ= 5228;ﻠﻴم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺠﻠﻮ ﺑﻴﻔﺘﺪ ﻭ&= #65227;ﻘﺐ ﻧﺮﻭﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65165;ﻯ الهی ﻮ ﺷﺎﻳﺴʋ= 76;ﻪ ﺳﭙﺎس ﺍﺯﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤ= ﻌﻠم الهی ﺮﺍ ﺑﺮﺍʌ= 63; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺴّﺮ ﻧﻤﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﺣﻴﺎﺕ ﺭﺍ= ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒ= 582;واهند ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ پیوسته ﺑﺎﻗﻰ= ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ = ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﻤﺎم کرﺩﻩﺍʌ= 55;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; عقل ﻭ ﺗﺤﻤل کسی که زﻭﺩﺗﺮ= ; ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ&= #64400;شی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺘﺮﺳﻴﺪ ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ اله®= 0; کنید (ﺗﺮس ﺍﺯ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭﺗقیه ﺍﺯﮔﻨʋ= 66;ﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭ ﺗﻘﺮﺏ ﺭﻭح ﺒ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍلهی A= 262; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺍﻧ&= #65184;ﺎﻡ ﺗﻘﻮﺍ ﻳﺎ هما= 06; ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ) ﻭسعی کنید ﺩﺭ ﻃﻠﺐ A= 191;ﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 1740;د ﺍﺟﻤﺎل ﻮ ﺍﺧﺘ&#= 65212;ﺎﺭ ﮐﻨﻴﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 1740;د ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﺮﮒ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭﺩ&#= 65175;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﮔ&= #65198;م ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﺰﻳﺎ&#= 65193; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣتی ﺬ= 5259;نی ﻮﻋﻠمی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ= ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 64344;ﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ کمکی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ A= 198;ﺍﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺟﻤﺎﻝ) ک= ُلّی ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻣﺠﻤل &#= 65262;ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻭﺍﻧﺪک ﺒﻮﺩﻥ &#= 65261; ﻧﻴﺰ جَم ﻄلبی= ; ﻮﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﺰ جَ&= #1605; ﺸﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭجَمع گرﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎ ﻣ= 5228;ﺒﻮﺩ الهی ﺪﺭ ﺗﻮﺣʌ= 68;ﺪ ﻭ ﺍﺟﻤﺎﻝ ﺷﺪﻥ = ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65251;ﻴﺴّرَبّشر ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋ&#= 1579; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺪﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯق ﺸ&#= 65252;ﺎ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم گناﻫﺎﻥ ﺸﻤﺎ A= 207;ﻮﺩ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﻨﻴﺪ= ﮐﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺭﺯق ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ میرﺳﺪ ﻭﻣﻨﺘʌ= 24;ﺮ ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197; ﺍﺻلی اﺯ ﺭﺯق A= 170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺘﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1704- اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎ᥻= 9;ﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ148 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ح&#= 1614;جّة ﺍﻟﻮﺩﺍع ﻤﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: (ﺩﺭ ﺳﻔﺮ حَجّ= 40; که ﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﭽﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻭﻓ&= #65166;ﺕ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺍﺧﺮﻳ= ﻥ اﺗﻤﺎﻡ حُجّت= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی آʌ= 55;ﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺘﻌﻠ&#= 65268;م ﻤﻴﺪﻫد) ﺃﻟﺎّ ﺍﻥ= ّ اﻟﺮﻭح اﻟﺄﻣʌ= 68;ﻥ ﻨﻔس فی ﺮﻭﻋﻰ = 5155;ﻧّﻪ ﻟﺎ ﺗﻤﻮﺕ ﻧﻔس &= #1581;تّی ﺘﺴﺘﮑﻤﻞ ﺭﺯﻗ&#= 65260;ﺎ ﻓﺎﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﺃﺟﻤﻠﻮﺍ فی اﻟﻄﻠﺐ ﻭﻟﺎ ﻳ&#= 65188;ﻤﻠﻨّﮑم اﺳﺘﺒﻄاء شیئ= ﻤﻦ ﺍﻟﺮﺯﻕ ﺃﻥ ﺘﻄ&= #65248;ﺒﻮﻩ ﺑشیئ ٴﻤﻥ ﻤﻌʌ= 12;یة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺎﻥ اﻟ&#= 65248;ﻪ ﺗﻌﺎلی ﻘﺴّم = 5;ﻟﺎﺭﺯﺍق ﺒﻴﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﺣﻠ&= #65166;ﻟﺎ ﻭﻟم ﻴﻘﺴّﻤﻬA= 166; ﺣﺮﺍﻣﺎ ﻓﻤﻥ ا&#= 65175;ّقی اﻟﻠﻪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺃ&= #65175;ﺎﻩ ﺭﺯﻗﻪ ﻣﻥ ﺤﻠّ&#= 65258; ﻭﻣﻥ هتک ﺤﺠﺎA= 167; ﺳﺘﺮ ﺍﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ وجَلّ ﻮ ﺃﺧﺬ᥽= 7; ﻣﻥ غیر ﺣلّة ﻗُﺺ= ّ ﻣﻥ ﺮﺯﻗﻪ ﺍﻟﺤ&= #65248;ﺎﻝ ﻭﺣﻮﺳﺐ ﻋﻠﻴﻪ <= /span>ﺑﺪﺍﻧ= 5268;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻭح اﻟﺎﻣ= 5268;ﻦ (ﺟﺒﺮﺋﻴل روح القدُس ﻴﺎ رَ&= #1576;ّ ﺍﻟنوع بشری ﻗ= ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65261;ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʌ= 61;ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻟﻬﺎم و ﻭﺣیی که ﺑﭙʌ= 68;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ) ﺩﺭ = ﺩل ﻮﺭﻭح ﻮ ﺫﺍﺕ شاهد قائم (ﺍﻣ= ﻴﻥ اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ = 5165;ﻭم ﺮﺳﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ) ﭼﻨﻴ&= #65253; ﺒﻤﻥ ﺪﻣﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﻔس ﻭ = ﺭﻭﺍﻥ ﻮﻳﺎ ﻫﺮ ﺷﺨصی &#= 65256;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣُﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&#= 64401;ﻪ ﺗﮑﻤﻴل ﺮﺯق ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﺧﺮ&#= 65267;ﻥ ﺴﻬﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺭ&= #65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﻃﻮل عمر ﻭﻳﺎ A= 165;ﺣﻮﺍل ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ = ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺑ= ﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍجَلّ ʌ= 62; ﻃﻮل عتمر ﺯﻣﺎنی سالک ﻨﻴﺴﺖ ﺑʌ= 48;ﮑﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺑﻤﺼﺮ&= #65233; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷتی هر ʌ= 07;ﺨﺺ بخصوص سالک ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻣﺼﺮﻑ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع A= 170;ﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ &= #65175;ﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی لاﺯم ﺮﺍ ﮐﻪ ش= 75;یسته ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی اﻭ ﺩﺭج گرﺩﻳʋ= 94;ﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗ&= #65166;ﻣﻴﻥ ﻨﺸﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣُﺮﺩ. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ&= #65259;ﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی اﺯ ﮐ= 87;ی گرﻓﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸA= 262;ﺩ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻄﻮ= 04; عمر ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ A= 256;ﻴﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﻪ ﺳ&= #65166;ل آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺍﻭ ﺑ&= #1587;ی ﻮ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺘﻤﺪ&= #65267;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑﺘ= ﻮﺍﻧﺪ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﮐﻮﺗﺎهی عمر ᥴ= 5;ﻧﻬﺎ ﺗﻤﺪﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺗﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻴﺎ&= #65173; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭحی ﺒﺒﺮﻧﺪ. &#= 65261; ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ سی = 5262; ﺳﻪ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧ&= #65194;ﻩ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ = ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﻤﺎم کرﺩﻩﺍʌ= 55;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; عقل ﻭ ﺗﺤﻤل کسی که ﺯﻭﺩﺗ᥷= 8; ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ&= #64400;شی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺘﺮﺳﻴﺪ ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ اله®= 0; کنید (ﺗﺮس ﺍﺯ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﺗقیّه ﺍﺯ ﮔA= 256;ﺎﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭ تَقرُّب ﺭﻭ= ح ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی و ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺍ&= #65255;ﺠﺎﻡ ﺗﻘﻮﺍ ﻳﺎ سلو= 05; الهی) ﻭﺳعی کنید ﺩﺭﻃﻠﺐ ʋ= 91;ﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻭ ﺍﺟﻤﺎل ﻮ ﺍ= ﺧﺘﺼﺎﺭ ﮐﻨﻴﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﺮﮒ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭﺩ&#= 65175;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﮔ&= #65198;م ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﺰﻳﺎ&#= 65193; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣتی ﺬ= 5259;نی ﻮﻋﻠمی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 64344;ﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ کمکی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ A= 198;ﺍﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﺟﻤﺎﻝ) ک= ;ُلّی ﺑﻮﺩﻥﻭ ﻣﺠﻤل &#= 65262;ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻭﺍﻧﺪک ﺒﻮﺩﻥ &#= 65261; ﻧﻴﺰ جَم طلبی و ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺟﺰ جَم ﺸﺪﻥ ﺪ= 5197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭجَمع گرﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎ ﻣ= 5228;ﺒﻮﺩ الهی ﺪﺭ ﺗﻮﺣʌ= 68;ﺪ ﻭ ﺍﺟﻤﺎﻝ ﺷﺪﻥ = ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65251;ﻴﺴﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋ&#= 1579; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺪﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯق ﺸ&#= 65252;ﺎ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم گناﻫﺎﻥ ﺸﻤﺎ A= 207;ﻮﺩ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﻨﻴﺪ= ﮐﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺭﺯق ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈ&= #65198; ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197; ﺍﺻلی اﺯ ﺭﺯق A= 170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺘﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﮐﻪ شاید ﺭﺯق ʌ= 52;ﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺤﺮﺍم هم که ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﺸ= 5176;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65212;ﻴﺎﻥ ﻮسرکشی ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ سلوک الهی ﻭﮔ&= #65198;ﺩﻥ ﻨﺪﺍﺩﻥ ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﺩﻳﺮ = ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺍﻧ= ﺠﺎم هر ﺩﺭﺟﻪ ﮔﻨﺎ= 5257; ﻭ تمرّد ﻭ ﻣﻌʌ= 12;ﻴﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺮک ﺘ&#= 65194;ﺭﻳجی ﺴﻠﻮک ﻮ ﺩﻭﺭﺗ&#= 65198; ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک اﺯ &#= 65219;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکیاﻭ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ.ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﺗﻠﺎﺵ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﺪﺭ ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5176;ﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟقوّه ﺷﻬ᥾= 2;ﺩﻯ ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﺮﻭ= 81; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﻭ ج&= #1614;م گرﺩﺩ. (ﺍﺳﺘﺒﻄ&#= 1575;ء) ﺑﻄﻴئ ﻮ ﮐُﻨﺪ &#= 65261; ﺳﺴتی ﺪﺭ جِدّ= ;یت ﺩﺭ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﺴﻠ= ﻮکی ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺯ&#= 65165;ق ﺮﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﺣﻠﺎ&= #1604; ﺒﻴﻥ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺧﻮﺩ ﺗﻘﺴﻴم ک= 585;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻫﺮﮐس ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ ﻧﻮعی ﺒﺎﻟﻔﻌ= 04; ﻮ ﺑﺎﻟقوّه ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻦ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﺠﺴمی ﻮ ﻗﺎﺑﻠ= 5268;ﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺫﻫنی ا= ;ﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗﺰ&#= 64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺭﺯﻗﻬ&= #65166;ﻯ غیر ﻣﻘﺮﺭ ﺑﺮA= 165;ﻯ همه ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩA= 259;ﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ کُ= 04;ّی ﻭﺍﻟﻬﺎمی اله= ;ی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ) = ﻭلی هرﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺗﻘﺴﻴم ﺮﺯق ﺤ= 5198;ﺍم ﻨﺸﺪﻩ ﻭﺑﻴﺶ ﺍ&= #65199;حَقّ ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ &= #65188;ﺮﺍم اﺳﺖ.ﻭ ﻣﺎنع ﺴ= 5198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺸﻮA= 193; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺯﺩﻯ. = ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ = ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﻫ&= #65198; ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﻫﺮ ﭼﻴ= ﺰﻯ ﺤﺮﺍم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﻠﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳ= ﺎﻟک ﺪﺭ ﺍﺣﺮﺍم ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ حَ= 580;ّ اﮐﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒ= 5166;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻋﻤﺎلی ﺨﺎ= 5197;ج اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮ الهی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ A= 165;ﺻﻮﻟﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩﻫﺎﻯ ﺤ&#= 65198;ﺍم ﺮﺯق نام ندارند ﺑﻠﮑﻪ= ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻓﺴق ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘس ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺳﻴﺪﻭ&#= 1587;لوک الهی کرﺩﻩ ﺍﺳ= ;ﺖ ﻭ ﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺻﺒﺮ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻧﻤﻮ&#= 65193; ( ﺩﺭﺳﻠﻮک ﺼﺒﺮ = ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻮ= ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ ﻭﻋﺪم ﺰﻳﺎﺩﻩ &#= 65219;ﻠبی ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65165;ﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍ&= #65199; ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺣ= 8;ی ﺼﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺻل &= #1587;لوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻋﻘل ﻮﻋ&#= 65208;ق ﻮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻮ&= #65165;ﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻯ ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺗA= 240;ﻮﺍ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺗﻘﻮﺍ ﺭ= ﺍ ﺩﺍﺷﺖﺭﺯق ﺤﻠ= 5166;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎ&= #65235;ﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺷﻬﻮﺩ= ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﻭﻋﻘلی ﻮ ﺍﻟﻬ= 5166;می ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ)= ﻭﻫﺮکَس ﻫﺘک ﻮ ﺩﺭﻳﺪگ= 740; ﺤﺠﺎﺏ ﻭﭘﺮﺩﻩ &= #65193;ﺭﻯ ها ﺍﺯ ﺳِﺘﺮﻫA= 166; ﻭ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺭﺯق ﺤ&= #65198;ﺍﻣﻰ ﺭﺍ ﺑﭽﻨگ آﻭﺭ= 5193; (ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺯق ﻤ&= #65166;ﺩﻯ هرﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﻇﺎ= 5259;ﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #65169;ل ﺮﺯﻕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺰ&= #65207;ﺖ ﻭﺣﺮﺍم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻭثرﻭﺗA= 260;ﺎﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻭ ﻓﺮﺻﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑ= ﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﺮﺍﻡ &= #65197;ﺍ ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﻠﺎل &#= 65262; ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﻭ @= 400;ﺴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺭﺯق = ﻤﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺣﺮﺍ&= #65249; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺘﺎﺧﻴﺮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮ&= #65193;) ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻥ ﺮ= ﺯق ﺤﺮﺍﻡ ﺑﺠﺎﻯ ﺮ&= #65199;ق ﺤﻠﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﻣ&= #65188;ﺎﺳﺒﻪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ال= 607;ی ﺪﺍﺭﺩ. ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65166;ﺧﻴﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻳﺮﺗﺮ &= #65197;ﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﻘﺎﺑل ﺴ&#= 65198;ﻗﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65259;ﺴﺖﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65166;ﻋث ﺯﻭﺍل آﻥ ﺮﺯق = 5256;ﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻧﺸﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻀﺮﺭ &= #65207;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺭﺯق ﻤ= ﺎﺩﻯ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﺤﻘق گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺒA= 268;ﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ= ﺯق ﺤﺮﺍم ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﻳﻌنی ﺴ= 5260;م اﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﻤﺎ&#= 1604; ﺮﺯق ﺤﻠﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺳﻬ&= #1605; ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻋﻘل= 740; ﻮثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﻔA= 262;ق ﺒﺸﺮﻯ اﻭ ﮐم ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ سلو= 705; الهی ﺠﺒﺮﺍﻥ ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻨﻨﻤﻮﺩ ﺑﺪﻫﮑ&#= 65166;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﻤﺎم اﻳﻥ ﺮﺯ= 5239;ﻬﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺭ= 5199;ﻗﻬﺎﻯ ﻤﺴﺮﻭﻗﻪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﻭﺭﻩ ﺳ= ﺨﺖﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاﻫﻰ ﻭ A= 197;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. (ﺣﺠﺎﺏ) ᥸= 3;ِﺘﺮالهی ﻮ ﺣُﺮﻣﺖ ﭘﻴﻤ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﺪﺍ &= #65261; ﻧﻴﺰ ﻓﺎﺵ ﮐﺮﺩ&= #65253; اﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ &#= 65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻃﺒﺎﻃﺒﺎ&#= 1574;ی ﻤﺼﺤح ﺒﺤﺎﺭ ﺍ&#= 65247;ﺎﻨﻮﺍﺭ ﺩﺭﺝ۵ ﺹ14 ﺑﺤﺎﺭ) = ﺍﺯ ﻣﺤلی بی اﻃﻠᥴ= 6;عی اﺯ ﺭﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴ&#= 65198; ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺯ حدیث ها ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﺯقی ﻴﺎ (ﺗﮑﻮ&#= 65267;ﻨﻰ) ﻭ ﺧﺎﺹ ﺟﺴم اﺳ&#= 65174; ﻭﻳﺎ ﺭﺯﻕ (ﺗﺸﺮ= ﻳﻌﻰ) ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﭙﻴ&= #65198;ﻭﻯ اﺯﺷﺮﻳﻌﺖ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻮﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﻭﻯ اﺯ آخوند ﻭﻣﺬ= ;ﻫﺐ تراشان ﺒﺎﺷﺪ= ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺯق ﺘﺸﺮیعی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯﻕ ﺳ&= #65262;م ﺤﺮﺍﻡ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ = ﺭﺯﻗﻬﺎ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; هنگام ﺘﻮﻟﺪ ᥾= 1; ﻳﺎ ﺭﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻮغ &= #65184;ﺴﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = حَقّ ﻨﻮعی هرﮐس ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﻨﻬﺎ &#= 65197;ﺯق ﺴﻠﻮکی ﻮﺷﻬﻮA= 193;ﻯ ﺘﺸﺮﻳﻌﻰ و شرعی الهی ﻭ ﺍ= ﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺷﺮﻳ&#= 65228;ﺖ الهی ﭙﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻭ ﻗﺎﺋم ﺪﺭﺳﻠﻮ= 705; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺎﻳ= تی ﺰﻧﺪﻩ ﻭ الهی A= 262;ﻧﻪ ﺣتی اﻭﻟﻴﺎﻯ A= 194;ﺭگذﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑآﺧﻮ&#= 65255;ﺪ ﻫﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻏﻴ&= #65198;ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ (= ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ) ﻏﻴﺮ ﺍ= ﺯ ﺭﺯﻕ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65264;) ﻭ (ﺭﺯق ﺤﺮﺍﻡ) ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ستند. ﮐﻪ= ﺑﮑسی ﺪﺍﺩﻩ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻣﮕﺮ شایسته ﺍ= ;ﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ شا= 05;ل ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ هف= 78; ﮔﺎﻧﻪ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﻭﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&#= 65165;ﻣﺸﻬﺎﻯ ﻮﺍقعی ﺮﺳﻴﺪʌ= 57; ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ ﺒﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋ= ﻘل کُلّی اﻟﻬﻰ ﻭ= ; ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻠم لَدُنّی &= #65165;ﻭ ﻗﺴمتی اﺯ ﺍﻳʌ= 53; ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻘﺎﺑل اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭﺟﻬ&#= 65166;ﻥ ﺒﺸﺮﻯ آﻧﻬﺎ ﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴم ﺪﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ ﻤﺒﻴﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1705 – پیامبر سعاد= 78; را نتیجه سلو= 705; الهی را با موفقیت میدا= 06;د . ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻟﺬﺕ= ﺍﻳﻥ ﻤﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤﻮﻓ&#= 65240;ﻴﺘﻬﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺯﻧ&= #65194;گی ﺒﺸﺮﻯ اﻭ ﮐﺴﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﻟﻬﻰ A= 261; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ&= #65187;ﺸﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮐﺴ&#= 65168; ﺍﺧﻠﺎق ﻮﺻﻔﺎ= 5173; ﺁﺩﻣﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺴﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ا= 581;ساس ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﺩ&#= 65261;حَقّ ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺟﺸﻥ = ﻮﻋﻴﺪ سعید ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﮔﺬﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ ﻭﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﻭﺭ ﻭ = شادمانی ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪگی = 5176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟقوّه ﻭ الهی ﻮ ﺗﮑﺎA= 251;لی ﺮﻭح ﻮ ﻋﻘل ﻮﭘ&#= 65166;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺷقیّ ﻮ ﺑﺎ ﺷﻘ= 5166;ﻭﺕ ﻭ رنج ﺳﺮﮐشی ʋ= 91;ﻮﺩاز ﺳﺮکشی ﻭ ﮔﺮﺩA= 253; کشی ﺍﺯ ﮐﺎﺭا = 4;هی ﺴﻠﻮﻙ ﻭﭘﻴﺮﻭ &= #1578;وحّش ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺴﺎن&#= 1740; که ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﺮ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﻧ&= #65184;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; و ﻋﺪمی هستند.= ﻭﺟﺰ ﺟﻨﻮﻥ ﻮ ﻓﺴﺎﺩ کنونی ﻭﻧﻴﺰ ᥻= 5;ﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﻣﺮگ عاﻗﺒت ﺨʌ= 62;بی ندﺭﻧﺪ. ﭘﻴﺎﻣ= 5170;ﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮخ= 740; که ﺒﺮﺍﻯ ﺑﺪﻧ= 5268;ﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ.کسانی بوده ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣA= 198;ﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ و الهی تر ﺩﺭ ﻧﻮع ﺸﺪ= 5257;ﺍﻧﺪ. ﻭﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪ= 5197; ﺑﻬﺸﺖ چهارم موعود ﻧﻮع ﺠﺪ= ;ﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺍﻧ&= #65194; ﻭﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ= 5259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺒﻬﺸﺖ ﻧﻮع ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ نیز ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭA= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ رفت و الاّ این بهشت را از دست میدهن= 583; ولی انسانی ﺒ&#= 65166; ﻋﻘل ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻬﺸ&#= 65174; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺻﺮﻑ ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ پس کسانی شقاوتمند هستند ﺍﺯ ﻧﻮع= ; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻮﻉ ﭘﺎﺋﻴﻥ&#= 65176;ﺮ و حقیر تر ﻣﺴخ= ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮ&= #1605; ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪ&#= 1711;ی آﻧﻬﺎ ﺩﺭﺩﻧﺎ= 705; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻴﺎﺩ = ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﻠ= ﺴم ﻨﻮع ﺤﻴﻮﺍنی بی عقلی ﻤﻴﻴﺎ= ;ﺑﻨﺪ. انسانهای بی عقل چون کودک و دیوانه ﻧﻪ ﺭ= ;ﻧج زندگی ﻤﻴﺒﺮﻧ= ;ﺪ ﻭﻧﻪ ﻣجازات ᥵= 0;ﻌﺪﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65193;ﺭ حیوانیّت ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺧ= ﻮﺷﺒﺨﺖ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺎﻋﻘل= 740; ﻮﺍقعی متوﺟﻪ= ﺍﻫﻤﻴﺖ سلوک الهی یگانه راه کس= 576; شایستگی های = 5256;ﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ می ﮔﺮﺩ= 606;د ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ در ﻧ= 5262;ع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65166; هزاران براب= 85;ﻋﻘل نوع بشری ﻭﺍﺭ= ﺍﻣﺶ های ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴA= 176;ﻮﺍنند ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ ﺒﻬﺸ&= #65174; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺳ&= #65176;ﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1706 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 3ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: ﺷقیّ ﻮ س= 614;رکِش ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﮑم ﻤﺎ&= #65193;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻘﺎﻭﺕ &= #65261; ﺳﺮﮐﺸﻰ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎ ﺷﻘ= ﺎﻭﺕ ﺭﺍ آغاز ﻧﻤﻮʋ= 93;.ﺫﺍﺗﺎ ﺷقیّ ﻮ سَرکِ&= #1588; ﻭ ﻭﺣشی ﺒﻮﺩﻩ &#= 65261;ﺍﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻧﻘﺺ (ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ) ﻭﻗﺒلی ژنتیک ﺮﻭحی ا&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺯ= 5175;ﻮﻟﺪﺍﺕ مراتب ﻗﺒلی ا&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #64400;ﻤﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺳﻌA= 166;ﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح= 740; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﻣﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﺯ (ﺑﻄﻥ ﻤﺎﺩ= ﺭ) ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻴک اﻧﺴﺎﻥ کنونی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ&= #65203;ﺮﮐشی ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﻤﻰ ﮐﻨﺪ. (ﺷَﻖّ)= ﺷﮑﺎﻑ ﻭ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺑﺮ= ﻳﺪﻥ ﺮﻭح اﻧﺴﺎﻥ اA= 199; ﺍﺻل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ = ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ ﻮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗ= ﺮﺑﻴتی الهی ﺪﺭ ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ A= 259;ﺮکَس ﺩﺭﻣﺤﻴﻄ ﺘﻮﻟ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺮﻭح اﺯﻫ= ;ﻤﺎﻥ ﺠﺎ ﺷﺮﻭع کند A= 261; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ کن= 583; . ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻤﺴﻴ= حی ﻨﺸﻮﺩﻭﻣﺴﻴﺤ= 5264; ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻨﺸﻮﺩ &= #64404;ﺮﭼﻪ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺭﺳمی = 5194;ﺭ ﺩﻳﻥ اﺳﻠﺎم ﻮ= 5193;ﺭﻫﺮﻣﺬﻫبی که ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺎف= 40; ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ با ﺭﻭﺵ &#= 65203;ﻠﻮکی ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳن ورزی ﺒﺎﻳﺪ باشد و ﺑﺮﻭﺵ ʌ= 39;ﺪﻳمتر سلوک نکنند. (ﺍ= ُﻣّﻪُ) ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﺑﺎﺯ (ﺍﻭﻡ) ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ= ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺑﺨ&#= 65174; ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ= 5268;ﺮ الهی ﻮ ﺑﻄﺮﻳʌ= 40;ﺖ و (ﺍﻭﻣّﻰ) اله= 40; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮ&= #64400;شی ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 4400;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺎ = ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ&= #65227;ﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ ﺭﻩﺭﻓﺘﮕﺎﻥ و مجرَبّ ﻘﺒل&= #1740; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻓَﻥ ﻀﺮ&= #65261;ﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ<o:p></o:p> حدیث 1707 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮﺍ= 5203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 3 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭ&= #65261;ﺯﻯ ﺪﻭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻭگ= 601;ت ﭼﻮﻥ ﻤﺸﺖ ﺩﺳﺖ = ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﮐ&= #65198;ﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ: &#= 65170;ﺴم اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﮐﺘﺎ= 5167; ﻣﻥ ﺃﻫل اﻟﺠن= 17;ة ﺑﺄﻋﺪﺍﺩﻫم ﻮ &#= 65155;ﺣﺴﺎﺑﻬم ﻮ ﺃﻧﺴﺎﺑﻬﻢ ﻣ&= #65184;ﻤل علیّهم لا ﻳﻨ&= #65240;ﺺ ﻣﻨﻬم ﺃﺣﺪ ﻭ ﻟ&= #65166; ﻳﺰﺩﺍﺩ ﻓﻴﻬم &#= 65155;ﺣﺪ ﺑﻨﺎم ﺨʋ= 94;ﺍﻯ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻮﺭﺣﻴ&#= 65250; که ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭ ﻓ&#= 65198;ﻣﺎنی اﺯرَبّ ﺭﺣﻤﺎ= ;ﻥ ﺮﺣﻴﻢ است (ﻫﺮ &#= 65165;ﻣﺮ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭﻣﻘﺮ&#= 65197; ﺑﺰﺑﺎﻥ عرَبی کتاﺏ ﺍﺳﺖ و ﻭA= 223;ﻴﻔﻪ ﻭ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﻫ&= #65198; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ کتا= 76; هر سالک با پیر خود ﻧﻴﺰ ᤨ= 0;ﺘﺎﺏ و پیمان ﺍﺳﺖ) که ﺍﻫل ﺒﻬﺸﺖ( &#= 65255;ﺎﺟﻴﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺻﺎﺣ= 5170;ﺎﻥ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﭽﻬﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺩ&= #65197;ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺻﺎﺣ&= #65170;ﺎﻥ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﻳﻌن= 740; ﺼﺎﺣﺒﺎﻥ عقلها ﻭ ﺟَﻨّ= ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺼﻮﻧﻴﺖ اﺯ قهقرا و ﻣﺠ= ;ﺎﺯﺍﺗﻬﺎ بوده ) ﮐﺴﺎنی = 7;ستند ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ = ﻭ ﺣَﺴَﺐﻫﺎ (ﻳﺎ &#= 64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭذر ﻣﺤﺎﺳﺒﻪA= 259;ﺎ ﻭ ﻣﻘﺎم های ﺘ@= 401;ﺎﻣلی ﺮﻭح ﺁﻧﻬﺎ) ﻭ ﺩ= ﺭ ﺍﻧﺴﺎﺏ ﻭ نسب ها ﺍﻭﻟﺎﺩ و منسوبین آنه= 75; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ (ﻭ ﺍﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﻠ&= #65262;کی وکاﻣﻠﺎﻥ ﺒﻬʌ= 08;تی ﺸﺪﻩ آنها ) ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺘﻤﺎم آﻧﻬﺎ ﻣ= 5184;ﻤل و جملگی ﺸﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ (ﻫﻤگی ﺒﺠﻤﺎﻝ &#= 1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ تجلّ®= 0;ات ﻭجَم ﺸﺪﻥ کما= ;ﻟﻰ ﻭ ﺑﺘﮑﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ ثبت ﺷﺪﻩ ﺩﺭ &#= 65255;ﺰﺩ ﻣﻠﺎﺋک الهی ه= ;ستند.) ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﻫﻴ= 670; ﻴک اﺯﺁﻧﻬﺎ ﮐ= 605; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ نیز ﺯﻳﺎﺩ ﺗﺮ = 5255;می گرﺩﻧﺪ (ﻧﺎ شا= 40;ستگان ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﻣﻠح= 602; ﺸﺪنی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194; ﻭ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭﺩﺭﻋﻠم الهی= ; ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﻫﺮ ﻋﺼﺮ ﻭ ﻫﺮ ﻃﺮﻳ= ﻘتی ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺗ= ﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺣت= 740; ﺠﻬﻨﻤﻴﺎﻥ اﻣ= 5198;ﻭﺯ ﻭ ﻭﻳﺮﻭﺳﻬﺎﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻫﻤگی = 75;ﺯ ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎﻯ ولایتهای الهی خوﺩ ﻭ ﺍ᥷= 9; ﺗﻤﺎم اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﻨA= 262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺑﻌﺪ از نوع بشری عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی= ; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘ= س ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261; ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ عذﺍA= 167; ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﺠ&#= 65260;ﻨمی ﺠﻬﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﻮﺍ&= #1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎ&= #65263; گیاﻫﻰﻭﺣﺘﻰ ʋ= 97;ﺳﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ بی ﻨﻬ= 5166;ﻳﺖ بکمال ﺨﻮﺩ ﺧ᥾= 2;ﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. که باز«= 1;شت همه بسوی خدا در کمالات اس= 578; .و ﺻﺒﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; نیز ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧA= 194;ﺍﺭﺩ برای هاست ه مخلوقات اله= 40; . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﻫﻤﮕﺎA= 253; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. (ﮐﺘﺎﺏ) ﺗﻨﻬﺎ ق= ُرآن ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻫ&= #65198;ﻣﮑﺘﻮبی کتاﺏ ﻭ ﺳﻨﺪ ﻭ= 5251;ﺪﺭک اﺳﺖ وهمان ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﻪ ﻗﺒل&#= 1740; و ازلی اﻟﻬﻰا= ست ﮐﻪﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎ&= #1576;ی ﺒﻨﺎﻡ (ﺍُمّ اA= 247;ﮑﺘﺎﺏ) ﻧﺰﺩ آرشیو ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ = ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی هرﮐس ﮐ᥽= 8; ﺑﺎﺯ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻮ ﺭﺣﻴﻢ ﺩﻭ ﺻﻔ= ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺎم ﺪ&#= 65261; ﺳﻤﺒﻮل الهی ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺣ&= #65252;ﺖ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﻮﺗﺮﺑﻴﺖ ﻓﻄﺮ&#= 65263; و ذاتی ﻤﻴﺪﻫ᥷= 4;. ﻭﭼﻪ ﺭﺣﻴم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65175;ﺮﺑﻴﺖ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ= ﻳﮋﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﻰ و عفو اله ﺑﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ بوﺍﺻﻠﺎﻥ ﻤﻴA= 198;ﺳﺎﻧﺪ. ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻳ= ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮﮐﻤﺎﻟA= 264; ﻭﺣتی هفت ﻫﺰᥴ= 5;ﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬﺸت سوم در ملکوت &#= 65170;ﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ است ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ = 5170;ﺘﻮﻟﺪ بجهان نوعی ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﮐﺴﺐ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎ&#= 65173; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ که اینک آنها را فراهم کرد= 607; است . ﻭاز ﺯﻣﺎA= 253; ﺴﺒﻘﺖ ﺟﺴﺘﻪ ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠ&= #65166; و د ر سلوک الهی ﻳﺎﻓﺘﻪᥴ= 5;ﻧﺪ. ﮐﺎﺭﻯ ﺯﻳﺮﮐﺎ&#= 65255;ﻪ ﮐﻪ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﻤ&= #1591;یّع خداوند ﻤﻴﮑﻨ= ﻨﺪ. (ﺟَﻨّﺖ) ﺑﺎ ﻓﺘ&= #1581; ﺠﻴم بمعنی بهشت و عقل الهی ﺍﺳﺖ ﺑﺎʋ= 99; ﺑﻤﻌنی ﻣﻘﺎم عقل ﻴک کامل هر شش ولایت سلوکی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ هندو ﻭ ﺍﺩﻳﺎʌ= 53; ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺟﻨﺎﻥ ﺪﺭجَمŸ= 3; ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﻳﮋﻩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ کامل الهی اﺳ&#= 65174;. ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺩﻭ ﺑ= ﻬﺸﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ کسانی که ﺗﮑﺎ= ﻣل ﺮﻭح ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻣ&#= 65176;ﻘﺎﺑﻠﺎ ﭼﻬﺎﺭ جَهَنّ= م ﻮﻫﺮﮐﺪﺍم ﭽﻬ= 5166;ﺭﮔﻮﻧﻪ را ﺩﺍﺭﻧﺪ. دو = 580;َهَنّم ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ &= #65193;ﻭجَهَنّم ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ. جهنّم لفظ فارس جهان و لفظ یونانی جهانوم و لفظ توراتی گوهانوم که جحیم عرَبّی قریش است. (ﺍﺣ᥸= 4;ﺎﺏ) جَمع ﺤَﺴَﺐ ﺑ= ;ﻔﺘح (حاء و ﺳﻴﻦ) ﻳﺎ &= #65169;ﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ هاﻯ الهی ﺪﺭ ᥸= 3;ﻠﻮک اﺳﺖ. ﻭ (ﺍﻧﺴﺎﺏ= ) ﺟﻤﻊ ﻧَﺴُﺐ ﻳﺎ منسوبین و اولاد و ﺧﻮﻳﺸ= ;ﺎﻥ ﻮﻣﻨﺴﻮﺑﻴﻥ خانوادگی ﻴک &#= 65244;ﺎﻣل اﻟﻬﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ &#= 64345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک عامل ﺒᥴ= 6; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ= ﺑسلوک الهی ﻤﻴﭙﺮﺩᥴ= 5;ﺯﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ &= #1594;یرﻋﺎﻣﻞ. ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65251;ﺸﺖ ﺩﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮﺩ ﺑ= ﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ (ﻣثل اﻳﻥ اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﻭ ﺳﻨﺪﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193; ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ= ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯﺧﺪﺍﻯ ﺨﻮﺩ &= #65165;ﻭﺭﺩﻩ ﺍند . ﻭ ﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ: ﺒﺴ» اﻟﻠﻪ ﺍﻟ᥷= 8;ﺣﻤﺎﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﮐﺘﺎ= 5167; ﻣﻥ اﻟﺮﺣﻤﺎﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ فی ﺃA= 259;ل اﻟﻨﺎﺭ ﺑﺄﻋﺪ= 5165;ﺩﻫم ﻮ ﺃﺣﺴﺎﺑﻬم ﻮ &= #65155;ﻧﺴﺎﺑﻬﻢ ﻣجَمل علیّه= 605; ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻟﺎﻳﻨﻘﺺ ﻣﻨﻬم ﺃﺣﺪ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﺰﺩﺍﺩ ﻓﻴﻬم &#= 65155;ﺣﺪ ﺑﻨﺎم ﺨﺪﺍ (ﻫʋ= 98; آغاز ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ ﺒﺎ ﻧ&= #65166;م ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ) ﮐﺘﺎ= ﺑﻰ (ﻳﺎ ﺳَﻨَﺪﻯ ﻨ&#= 65262;ﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ) ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ ﺭﺣﻴ&= #65250; ﺑﺮﺍﻯ اﻫل آﺗA= 206; ﻭجَهَنّم که &#= 65165;ﻳﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭﺣ&= #65204;ﺐﻫﺎ ﻭ ﻧَﺴَﺐﻫﺎﻯ = 570;ﻧﻬﺎ ﻣﺠﻤل و شامل هم هستند. (ثبت = ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻭﺍﺣﻀ&= #65166;ﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻴﺰ &= #65251;ﺤﺮﻭم اﺯ جَم ﺸﺪﻥ جمشیدی ﻮﺟﻤﺎ= ل ﻮ ﺯﻳﺒﺎئی ﻨﻮ= 593;ی ﻤﺤﺮﻭم هستند= ) ﮐﻪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﻫﻴچ کس ﺍﺯ ﺍﻧ= 5166;ﻥ ﻨﻪ ﮐم ﻤﻴﺸﻮﺩ &= #65261;ﻧﻪ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ (شای= 87;تگان الهی هرﮔﺰ ﺑﺎ= ; ﻧﺎ شایستگانﺠﻬ= 5256;می ﻤﺨﻠﻮﻃ ﻨﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ. ﻭﺍﺷﺘﺒﺎهی ﺪA= 197; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯﻃﺮﻑ مراتب ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی مشَخّص &= #65169;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ ﻋ&= #65166;ﻗﺒﺖ ﺘﻤﺎمی ﺒﻨﺠﺎA= 173; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳ&= #65166;ﻓﺖ. ﻭلی ﻔﻌﻠﺎ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﺮ&#= 64404;ﺮﻭﻩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻮﺍﺑ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻣﺸﺨﺺ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺯ&= #65261;ﺩﺗﺮ ﺑﻬﺸتی گرﺩﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ از هم اکنون عملا ﺟﻬﻨﻤﻰ ʋ= 75;ﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺷﻮﻧﺪ) = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﻭﺯ &= #65251;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺮگ آﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺗﻌﻴﻴ= 5253; ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65197; جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; اﺳﺖ ﺗﺎ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩA= 197;ﺍ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺼﺪﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭلی &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ عام = 4; اﻣﺮﻭﺯ ﺑﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;ﻢ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻃ= ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺑﺪﺍﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺼﻮﺭ= ﺕ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﺎﻥ &= #65256;ﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎم گرﻓﺘʌ= 58; ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻀﻮﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﺴﺎﺏ ﻭ = ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ= ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻤﻌﺼﻮم ﻮﻣﺼﻮ= 5253; اﺯﻫﺮجَهَنّ&#= 1605; ﻮﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﺠﻬﻨﻤﻴﺎﻥ ﺘﺎ &= #65197;ﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﻟﺎﺧ&#= 65198;ﻩ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ عبور ﺗﮑﺎﻣلی ژنتیک روحی ﻤ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻳ= ﻥ همانی او می ﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ کماﻟﺎA= 173; ﺑأﻳﺪآل ﻨﻮع بشرﻯ ﻨﺮﺳﻨﺪ A= 165;ﺯ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎئی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻠﺎص&#= 1740; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﮐﺎ&#= 65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﻠﺎک ﻮ ﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍ= ﮐﻮﺍﺭ ﻭﭼﺮخ ﺴﺎﻣﺴﺎ= 5197;ﺍی ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﻫﺎ = ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﺳﻴﺮ ﺍﻳﻥ ﻄ= ﻠﺴﻤﻬﺎﻯ توحّش ﻭﺟﻬﺎﻟ= ;ﺖ ﻭﺑَﻬﻴﻤﻴّﺖ A= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ: ﻮ ﻗﺪ A= 267;ﺴﻠک ﺒﺎﻟﺴُﻌَﺪاء= ; ﻄﺮﻳق اﻟﺎﺷﻘﻴاء ﺤ= 8;ی ﻴﻘﺎل هم ﻤﻨﻬA= 250; ﻫﻤّﻬﻢ ﻣﺎ ﺃﺷ&#= 65170;ﻬﻬﻢ ﺑﻬﻢ ثمّ ﻴﺪﺭ= 05; ﺃﺣﺪﻫم ﺴﻌﺎﺩﺗﻪ ﻗﺒل &#= 65252;ﻮﺗﻪ ﻭ ﻟﻮ ﺑﻔﻮاق ﻨ&#= 65166;قة ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﺒﺎ&= #65247;ﺄﺷﻘﻴاء ﻃﺮﻳق ﺃﻫل اﻟA= 204;ﻌﺎﺩة ﺣتی ﻴﻘﺎل هم ʌ= 52;ﻨﻬﻢ هم ﻭﻣﺎ ﺃﺷﺒﻬ= 5260;م ﺒﻬﻢ ثمّ ﻴﺪﺭA= 241; ﺃﺣﺪﻫم ﺸﻘﺎة = 5261; ﻟﻮ ﻗﺒل ﻤﻮﺗﻪ &= #65261; ﻟﻮ ﺑﻔﻮﺍق ﻨﺎ&#= 1602;ة شاید ﻣﻠﺎﺣﻈ&#= 65258; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﻌﺎﺩ&= #65175;ﻤﻨﺪﺍنی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﺭﺍﻩ ﺍ&= #65207;ﻘﻴﺎ ﻭ ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻮ&= #1574;ی آﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺁﻥ اﺷﻘﻴﺎ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﺑﻬم هستند. ﺩ᥷= 7;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺷﻬﻴ&#= 65194;ﺍﻥ ﺒﺪﺭک ﺴﻌﺎﺩﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺣ&#= 1578;ی اﮔﺮ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺎ&#= 65211;ﻠﻪ ﺯﻣﺎنی کوﺗﺎ᥽= 7; ﭼﻮﻥ ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﺷﻴﺮ ﺩ= ﻭﺷﻴﺪﻥ ﺸﺘﺮﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﺷﻘﻴﺎ ﭼﻨﺎﻥ &= #65198;ﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍ= 5253; ﺮﺍ طی ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﮐﻪ ﮔﻮئی اﻳﻨA= 166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻌ&= #65166;ﺩﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﭼﻘﺪ= ﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺎﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی هر ﻳک ﺪﺭª= 5; ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ = ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻟﻮ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺎﺻﻠﻪ &= #65199;ﻣﺎنی کوﺗﺎﻩ ﺑﻴﻥ ﺪ= 5261; ﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴﺪﻥ &= #65208;ﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ = ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﺳﻌﻴﺪ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻮﺑﻪ = ﺳﻠﻮکی ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺣتی اﻳﻨﮑﻪ ﺍA= 199; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﺤﺮﻭم &#= 65262; ﻓﻘﻴﺮ ﻭﺩﺭﺩﻣ&#= 65256;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻮ&= #1574;ی ﻤﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺩﺭﻙ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. = ﻭ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻭﻋﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍ= 5253; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺭک ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65261;ﺣتی آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ= 5260;ﺸتی ﻮ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺧ&= #65262;ﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ = ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻫﻤ&#= 64381;ﻨﺎﻥ اﻳﻥ اﻭﻟﻴﺎ ﻭ &#= 65197;ﻫﺮﻭﺍﻥ الهی ﺮﺍ ﻓﻘﻴʋ= 98; ﻭ ﻣﺤﺮﻭم ﺒﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻭﻗ&= #65174; ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﻭﺗﻤﺎم خوﺷﻴʌ= 60;ﺎ ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ا&= #1604;هی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺩﻳﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺎﺩ ﻣﻴﺎﻭﺭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65208;ﻮﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ عدّه ﻏﻴﺮ سال= ک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﻳک ﺰﻣﺎﻥ کوﺗﺎﻩ ﺍﺯ ﺯﻧ= 5194;گی آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ= ; ﻣﻘﺎﻣﻴﮑﻪ ثاﻴﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩA= 257; ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65228;ﺎﺩتی اﺳﺖ ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻧﺎﻗ= ﻪ ﺷﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ لفظ ﻨﮕﺎﻩ ﻓﺎA= 197;ﺳﻰﻭ ﻧﮑﺎح ﻮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200;ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ = ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ= ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻔﺎﺻﻠﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﺰﻣﺎنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﮔﺎهی ﺒﺴﻴﺎﺭ = 4400;ﻮﺗﺎﻩ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺼ&#= 65166;ﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق ﻮﻋﺎق= 604; ﺒﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ = ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻌﻴﺪ&#= 65165;ﻥ ﻮ ﺧﻮﺵﺑﺨﺘﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺼﺎ&#= 65187;ﺐ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭل= 740; ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﺤﺘﻤ&#= 65166; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺭک ﺒ&#= 65194;ﺑﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 211;ﺎﺩ ق ﻮﻏﻴﺮﻋﺎﺷﻖ= 5261; ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل آخ= 08;ندﻫﺎﻯ غیر الهی اﻓﺘ&= #65166;ﺩﻩ ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺭﻭﺣﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﻣﻘﺪّس ﺩﺍﺭ= 5255;ﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻓ&= #65198;ﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻳ&= #65168; ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ خود= 88;ان ﻤﻴﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭل= 740; ﺴﺮ ﻭﻗﺖ ﻭ ﻫﻨﮕ= ﺎم ﻤﺮگ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65235;ﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎ&= #65263; ﺳﻴﺎهی ﺪﺭ ﭘﻴ= 5206; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﭘس ﺍ= ﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺣﺪﻳث ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻴﭻ ﮐ&= #1587; ﺩﻟﻴل ﻔﺮﺩﺍﻯ او ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ &#= 65261;ﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65211;ﺎﺣﺐ ﻣﺪﺭکی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑ&#= 65253; اﺳﺖ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺑآﺧﺮ ﺩﺭ ﻧﺠ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻨﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﻫ= ;ﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ&= #65175;ﺮ ﺑﻔﮑﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65235;ﺘﺎﺩﻩ ﻭلی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﺍ= 5199; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﺠ&#= 65166;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻤﻴّﺖ &#= 65239;ﺒلی الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ عدﺍﻟﺖ ﻧﻴﺴﺖ. &#= 65261;لی ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭﮐﺴﺐ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65197;ﻭحی ﻘﺒلی اﺳﺘﻔﺎʋ= 93;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺸﺪ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﻭﻟﻮ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺳ= ﺨﺖﺗﺮ ﻭ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﻨ= 5268;ﺰ ﻣﻮﻓق ﻨﺸﻮﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺎ &#= 65255;ﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ&= #65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺍﺩﻭ&#= 65165;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ تولد ﺑﺸﺮی ﺩ᥾= 7;ﮕﺮﻯ همین ﻮﻇﻴﻔﻪ = 5;لهی ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. = ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﻨﺪ. ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65251;ﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ اﻟﻌﻤل ﺒﺨﻮﺍ&= #65175;ﻴﻤﻪ ﺍﻟﻌﻤل ﺒﺨﻮﺍ= 5175;ﻴﻤﻪ ﺍﻟﻌﻤل بخوﺍ᥵= 5;ﻴﻤﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤᥴ= 6;ﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺨﺎﺗﻤ&#= 65258;ﻫﺎﻯ اﻥ اﺳﺖ. (ﻭ ﺩﺭ ﭘ= ;ﺎﻳﺎﻥ گرﻓﺘﻥ ﺘﻤﺎم A= 262;ﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﻤﻞ= ) ﺩﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻋﻤ&= #65166;ل ﻤﺎﺩﻯ ﻤﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; ﺴﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; شرک آمیز. ﮔﺮﭼ= ;ﻪ ﺣتی اﻋﻤﺎل ﻤʋ= 66;ﺩﻯ ﻮ ﺟﺴمی ﻮﻇﺎﻫ= 5198;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﺎ&#= 65251;ﻌﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ اﺭﺯ&#= 65267;ﺎﺑﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65256;ﺘﺎﻳج ﻨﻬﺎئی ﺒﺪﺳﺖ = 5165;ﻣﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻧﻬﺎﻳ&#= 65174; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; ﺨﻮﺏ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ ﺑ= ﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﻔﻠ= 5204;ﻔﻪ ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴ= 5250; ﮐﺎﺭﻯ ﺪﺭﺳﺖ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺒﺎﻳﺪ ﺩﻳ= 5194; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﺑُ&#= 65198;ﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻣﺪﺍﻡ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻓﺎﻳﺪ&= #65257;ﺍﻯ ﻔﻮﺭﻯﻭ ﺍﻧﺪک &#= 65170;ﻘﻴﻤﺖ ﺿﺮﺭﻯ ﺪﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻔﺎﻳﺪ&#= 65257; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﮐﺎﺭﻯ &= #65194;ﺭﺳﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194;ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ ﺯﻧ= ﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﺎﻭ ﻳﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘ&#= 65198; ﺑﻌﺪﻯ ﻔﻮ ق ﺒﺸ&= #65198;ﻯ ﻴﺎ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺗ= ﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺴخ آمیز ﻗﻬ᥼= 0;ﺮﺍئی اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ. ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ = ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﻳﻚ ﻧﻮ&= #1593; ﺤﻴﺎتی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ا&= #65169;ﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣلا= 78; ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭﻣﺪﺍم ﭙﻴﭽﻴ= 5194;ﻩ ﺗﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&= #65174;. ﻋﻤل ﻮﺍقعی ﻤʌ= 56;ﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭ ﭼA= 262;ﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197; ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﺧﺮ ﺷﺮﻃ اﺳﺖ. = ﻳﻌنی ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﻭ= ﮐﺴﺐ مَعصومیّت ﺍ= 5199; ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺤﺎل ﻮﺍﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﻮﺍ= ﺗﻴﻢ) جَمع ﺨﺎﺗﻤﻪ ʌ= 61; ﭘﺎﻳﺎﻥ اﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ &= #65203;ﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪﻳﻥ اﻣﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل هم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺸﺶ ﻫ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﮑﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺣﺼﻮل غفرﺍﻥ ﻮ بِدا= ی الهی ﻮ ﻳﺎ ﺭﺿA= 166;ﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65262;ﻋﻰ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اA= 203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ &= #65261; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65251;ﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺣ= 604; ﻨﻬﺎئی ﺸﮑﺴﺖ = 5169;ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴنی = 5170;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﻳ&= #65166;ﻥ سلوک الهی ﻤﻌ&= #65212;ﻮﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ = ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻳﺎ ﮐﺴ= ;ﻴﮑﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑسلوª= 5; الهی ﺒﺮﺳﺪ ﻭ = 4;ی ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭﻋ&#= 65166;ﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65227;ﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻋﻤل کند ﻭ ﺑﺴA= 198;ﻋﺖ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻫﺪﻑ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧ= ﺠﺎﺕ ﻧﻮعی ﺒﺮﺍﻯ ﺒ= 5208;ﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻤﻘﺮﺭ ا= 04;هی اﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ= 5251;ﺮﻯ غیر ﻋﺎﺩﻟﺎﻧʌ= 58; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﻣﺎنع ﺒﺰﺭگی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺁ= ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻨ&= #65184;ﺎﺕ ﺍﻧﻬم ﺒﮑﻤﻚ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &#= 65261;ﺑﺎ ﻫﻤﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐ= ﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺘﺤﻘ= 5238; ﻧﺠﺎﺕ ﻋﺎﺩﻟﺎ&#= 65255;ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩ&= #65197;ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﺳﺖ = ﻧﺪﻫﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261; ﻣﺴخ ﻮ ﻓﺴخ ﻮ ﺭ&= #1587;خ ﺒﺪﻧﺒﺎل ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺷﺮﻃ ﺨﻮﺍﺗﻴم و پایانه ها ﺪ&= #65197;ﻋﻤل ﺮﺍ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺗﮑ= ﺮﺍﺭ ﻭﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﻮﻧ&= #65194;ﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﺟﻠﺐ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺍﺳﺎمی اﻫل ﺴʌ= 28;ﺎﺩﺕ ﻭﺷﻘﺎﻭﺕ ثبت A= 255;ﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65193;ﺭ ﻭﺍقع همگی اﻧ= ﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑ&= #65204;ﻌﺎﺩﺕ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩ= ﺭ ﺑُﺮﺩ ﺍﺑﺪﻯ همگی ﺴﻌﺎﺩﺕ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﺑرَبّ= ;رخی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﻭﺩﺭ ﺑ&= #65198;خی ﭙس ﺍﺯ ﺭﻧﺠﻬﺎ&#= 65263; ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺟﻬﻨﻤ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺩﻭ&= #65165;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻟﻴﺴﺖ ﺍﺳ= ﺎمی ﺮﺍ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ &= #65175;ﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻟﻴﺴﺖ &= #65207;ﺮﺍﻳﻂ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ ﺸﺮ&#= 65165;ﻳﻄ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﺎج&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65166; ﻫﺮ ﻇﺎﻫﺮﻯ کا= 5195;ﺏ ﻧﺠﺎتی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﺳﻠﻮک ﺼﺎﺩﻗﺎ= 5255;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ = ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﻋﻤلی ﭙس ﺍﺯ ﺗ= 5192;ﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭﺗ&= #65188;ﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ الهی = 5;ﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺘﺠ&= #65248;ﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﻔﺘم عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧ= 5166;ﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65255;ﻘﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ &= #65165;ﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﻭ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʌ= 55;ﺪ. ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ الهی ﻮ᥹= 1;ﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺍﻧﻬﺎ = ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮﺩ ﻗﺮ= نی ﻨﺎﻃق هستند ﻭ= ; ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ قُرّه ᥾= 1;ﺧﻮﺭّﻩ ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻣ&#= 65256;بع ﻨﻮﺭﻯ الهی ﻘʋ= 66;ﺑل ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺣ&#= 65198;ﮐﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﻳﮕﺮA= 165;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1708 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺎﻳ= 5208;ﺎﻥ گفت ﺑﺮﺍﻯ ﺯن®= 0; که ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺍﺳ= 5174; ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻣ= ﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍ= 5193; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻓ&#= 65198;ﻣﻮﺩﻩ: اﻟﺪﻋاء ﻤﺎﻟ&#= 1605; ﻴﻤﺾ ﺃﺭﺑﻌﻪ ﺃ&= #65207;ﻬﺮﺍﻥّ اﻟﻨﻄفة ﺗﮑﻮʌ= 53; فی اﻟﺮَﺣِم ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ علقة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ ﻤُضغة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ ﻤﺨﻠّق= 77; ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺨﻠّقة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭﺍﺫﺍ ﺗﻤّﺖ ﺍﻟﺎﺭب= 93;ة ﺃﺷﻬﺮ ﺑﻌث ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﺍﻟﻴﻬﺎ ﻣﻠﮑﻴ&#= 65253; ﺨﻠّﺎﻗﻴﻦ ﻳﺼ= 5262;ﺭﺍﻧﻪ ﻭﻳﮑﺘﺒﺎﻥ ﺮﺯ&#= 65239;ﻪ ﻭﺃﺟﻠﻪ ﺷﻘﻴﺎ&#= 1569; ﻭ ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻓﺎʌ= 67;ﺪﻩ ﺩﻋﺎ ﻭﻗتی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ = ﺍﺯ ﺣﺎﻣﻠگی ﺰﻥ گ= 84;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻳﻥ ﻨﻈ= ﺮﻳﻪ ﺍﻯ ﻘﺪﻳمی ﺒﻮ= 5193;ﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺎﻥ = ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻨ&= #65268;ﻥ ﭙس ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻩ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺨﻮA= 193; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﻘﻄ ﺠﻨﻴﻥ ﺒﺴ&= #65268;ﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭﻫ&= #65198; ﮐﺪﺍم ﺪﺭ ﻳک ﻔ&#= 65166;ﺻﻠﻪ ﺯﻣﺎنی اﺯ ﺍﻧA= 228;ﻘﺎﺩ ﻧﻄﻔﻪ. ﻭﭘس ﺍﺯ = ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺪﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺩﻳﺪ&= #65257; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻗﺒﻠﺎ = ﺗﻮﺩﻩﺍﻯ گوﺷﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷA= 194; ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺠن= 740;ن اﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻧﻌ&#= 65240;ﺎﺩ ﻧﻄﻔﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ بشری ﻭﺑﺎ ﺭﻭž= 1; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎل ﺮﺷ&#= 65194; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧ= ﻬﺎﻯ ﺒﺰﺭگ ﺴﺎل ﻨﻴ= 5200; ﺩﺭ ﺣﺎل ﺮﺷﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻄﻠﺐ ﺩﻋﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮﻓق ﺒﻮﺩﻥ ﻄ&#= 65236;ﻞ ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘ&#= 65194;ﺭ ﻳک آﺭﺯﻭ ﺍﺳﺖ. &= #65261; شاید ﻧﮕﺮﺍنی اﺯ ﺳﻘﻮﻃ ﺠﻨﻴ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫ= ﺮﺍ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺴﻘﻄ ﺠﻨﻴﻥ ﺴﺎ&= #65169;ﻘﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺳﻠﺎﻣتی ﺠﻨﻴﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65204;ﻠﺎﻣتی ﻤﺎﺩﺭ ﻭﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﺤﻴﺎتی ﺮَﺣِ᥽= 0; ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺮﻭح ﺠﻨﻴﻥ اﺳ= 5174;. ﻭ ﺩﻋﺎﻯ کسی ﺘ= 571;ثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺘﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺣﻴ&#= 65258; ﻣﺎﺩﺭ ﮐﻪ ﻋﺎﻣ&= #1604; ﻤﻬم عذم ﺴﻘﻮʌ= 19; ﺠﻨﻴﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭلی اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻭﭘ= 5166;سخ اﻣﺎﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ &#= 65175;ﻤﺎﻣﻰ ﺣﺪﻳث ها اﺯ ﺍA= 251;ﺎﻣﺎﻥ ﻮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣت= 740; اﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 04;هی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﻳﮋﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺣﻴﺎ&= #1578;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ (ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭَ&= #65187;ِﻢ) ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﺩﻭم ﻮالهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; پس از مرگ قبل از مرگ اﺳﺖ. ﭘʌ= 68;ﺮالهی ﻮﻗتی ﺠﺪّﻯ ﻮA= 227;ﻤﻴﻘﺎ ﺩﻋﺎ ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎ&= #65247;ک ﭙﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺸ&= #65198;ﻓتی اﺯ ﺍﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ علاﻣﺖ ﭘﻴﺮﻭʌ= 63; ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺰ= ﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺪﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﺎم هر ﺯﻣﺎﻥ ﺣتی = 75;ﮔﺮ ﻏﻴبی ﻮ ﻧﺎ آﺷ= 4401;ﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺪﻋ&= #65166; ﺭﺍ می ﻨﻤﺎﻳﺪ. (= ﺷﻬﺮ) عربی ﻳﺎ ﻣﺎﻩ A= 193;ﺭ ﻭﺍقع ﻴک ﺪﻭﺭA= 257; ﻭﭼﻠّﻪ ﺳﻠﻮﮐ= 5264; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴک ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; ﺴﺎﻟک ﺼﺎﺣﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ ﭘس ﺍﺯﻋﺒﻮﺭ ﺍ&#= 65199;ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴنی ﭙﻴﺮ ﻭ= 5207;ﻬﻮﺩ ﺣَﺴَنی اﻣام زﻣﺎﻥ زنذه ﻭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃمی ﻤﺎﺩﺭ = 5255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗﻀم= 740;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ احتمالی ﭘﻨج&#= 1614;م ﺼﻮﺭﺕ انسانی= ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻨ&= #65262;ﺭ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺟﺒﺮﺋﻴ&#= 65246; ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭح اﻟﺎ&#= 65251;ﻴﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﻭلی ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺪﺍﻗ&#= 65176;ﺸﺎﻥ ﭽﻮﻥ اﺑﻥ عرَ= 6;ّی عاﺭﻑ ﺑﺸﻬﻮﺩ = 5251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭلی ﺒ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﻭلی غیر ﻣﻌﺼ᥾= 2;م ﺒﺨﻠق ﻔﺮﺳﺘﺎ= 5193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻪ ﺑ= ﺴﺎ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩﻕ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ (ﻣﺴﻴح ﺪ&= #1614;ﺟّﺎﻝ) ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; این نویستده = 5183;ﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺗﻮﺿﻴح ﺪﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﻋﺎﻯ اﻣﺎﻡ ﺣ&#= 1578;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻣ&= #65166;م ﻀﺮﻭﺭﻯ ﺑﻨﻈﺮ می ﺮﺳﺪ ﻭﺍﻟّA= 166; ﺩﺭسلوک الهی &= #65259;ﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓﻴﻘ&#= 65166;ﺕ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤّﺖ &#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ &#= 65227;ﻘلی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی که ﺑﺎﺯ ﺗﻀﻤﻴ= 606;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘﻴﺎﻣ= 5170;ﺮ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ = ﻣﻴﺪﺍﺩ. ﻭلی خودشان هم ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻴﺎ&= #65169;ﻨﺪ. ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ &#= 65197;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;لی اﻣﻴﺪ ﺑﻮﻋﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ م&#= 1614;شیّت الهی ﻭﻳﮋﻩﺍ᥾= 3; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ = ﻣﺮگ ﻮﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯ ﻣﺮگ ﺼﻮﺭﺕ &#= 65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻌث&#= 1578; ﻳﺎ ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻤﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &= #65169;ﺨلق ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓ&#= 65174; ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﻋﺎﻯ ﻣ&#= 65198;گ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺳﺎﻟک مرگ ﻨﺨʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻣﻮﻋﺪ ﻣﺮگ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺣ= ﺪّ ﺍﮐثر ﺩﻋﺎ ﻫﺎ= 5263; ﭙﻴﺮ ﻭﺍﻣﺎم ا= 5261;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ نور الهی زرد= 588;ت و تجسّم مسیح &#= 65198;ﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻳ&= #64395;ﻩ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺑA= 198;ﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎA= 163;م ﺪﻋﺎﻯ هیچ کس ʌ= 55;ﻘشی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﭙ&#= 65166;سخ اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺮ= 5165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺎﺭﻳﺦ &= #64344;ﺎسخی ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﻠﻤ&= #65264; ﻭﻃﺒیعی اﺳﺖ. A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎم ﺤﺪﻳثه= 5; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی ﺴﻠﻮکی اﺯ ﺍﻳA= 253; ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ ﻧﺪﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﻭ ﺗﻤﺎم علما ʌ= 61; ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻤﺘﺨﺼﺺ ﭼﻨﺪﻯ &= #65170;ﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل علمی ﺣﺪﻳثها = ﺗﻌﺒﻴﺮﺍتی بی اﺭﺯﺵ ﻭﺣت®= 0; ﺨﺮﺍفی ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺑﻄﻠﻴ&#= 65252;ﻮس ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮐ&#= 65200;ﻳﺖ ﺯﻣﻴﻥ ﺪﺭﻫﺴت= 740; که ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳ&#= 65166;ل ﺤﺎﮐم بنا حق ᥵= 0;ﺮ ﻓﮑﺮﻋﻠمی ﺒﺸA= 198; ﺑﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮع ﺠ&#= 65256;ﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥگوA= 255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻟﺤ= ﻈﻪ ﺍﻭﻝ ﺟﻨﻴﻥ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺣتی ﻘﺒ&= #1604; اﺯ ﺍﻧﻌﻘﺎﺩ ﺁ&#= 65253; ﺮﻭﺡ ﺟﻨﻴﻦ ﺑﺎ = ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻣﻠﻴﻮﻥ ﺮﻭح ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺩ &= #65169;ﺎﻭﻭل ﻤﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺣتی اﺳﭙﺮﻡ ﻣﺮﺩ ﻭ &= #65165;ﻭﻭل ﺰﻥ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴ&#= 65194;ﺍﻳﺶ ﻧﻄﻔﻪ ﺟﻨﻴﻦ ﻫ&= #65198; ﺩﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﻭ ﺭﻭحی ﺠﺪﺍﮔ= 5166;ﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺤثی اﺯﺍﻣﻮﺭ ﻣﮑﺎ= 5255;ﻴﺰم ﺮﻭح اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫ&#= 65198; ﻓﺮﺿﻴﻪﺍﻯ علمی عین ﺤﻘﻴ= ﻘﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺟﻨﻴﻥ کمتر ﺍʋ= 99; ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﮔﻔ= 5176;ﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﻋ&= #65166; ﭘس ﺍﺯﭼﻬﺎﺭ ﻣ&#= 65166;ﻩ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ&#= 1608;لایت ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻘ&#= 65170;ل از ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ= 5259;ﺎ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣل ﻤﻘ= 5194;ﻣﺎﺗﻰ ﻭﺣتی غیر ﺟﺪّ= ;ﻯ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻤﺎ&#= 65253; عین اﻟﻴﻘﻴنی اﺳﺖ. ﻭﺧﻴلی ﺰ= 5261;ﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺗﺮ&#= 1705; ﺴﻠﻮک ﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ کند ﻭﻳﺎ ﺣتی ʌ= 52;ﻨﺎﻓق گرﺩﺩ. ﺳﭙس ﺍﻣ= 5166;م ﺮﺿﺎ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋ&= #65248;می ﺠﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻋ= ﻘﺎﻳﺪ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﻤﻨﻄ&#= 65170;ق نموده اﺩﺍﻣﻪ= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ سی ﺮﻭﺯ &= #65165;ﻭﻝ ﺟﻨﻴﻥ ﻨﺎﻡ (ﻧﻄ= ﻔﻪ) ﺩﺍﺭﺩ (که ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ (ﺗُﻒ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ) ﻭ= ;ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ) ﺳﭙ= ;س ﺩﺭسی ﺮﻭﺯ ﺩﻭ= 605; ﻨﺎﻡ (ﻋَﻠَﻘﻪ) &= #65193;ﺍﺭﺩ ( ﮐﻪ ﺣﺎل ﻤﻌلّ&#= 1602; ﺒﺮﺣم گرﺩﻳﺪʌ= 57; ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65251;ﺴﺘﻘل اﺯ ﺭﺣم ﺒﻮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ( ﺑﺎﺯ ﻧﺎم ﺠﻨﻴ= ﻥ اﺯ (ﺟِﻥ ﻮ ﮊِﻥ &= #65262; ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻥ) ﮔﺮ= ﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﻧﻄﻔﻪ ﺑﺎ ﺭﻭح &= #64381;ﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﮊن ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻤﻠ&#= 64401;ﻮﺕ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﺮﻓ&= #65166;ﻥ ﻘﺮﺍﻥ ﻮ حدیث ها ﻧﺎم ﺠِﻥ ﺪA= 165;ﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺳعی ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪﺍﻯ ﺮ&= #65235;ﺘﻪ ﻭﺍﻧﺴﺎنی ﺸﻮA= 255;ﺪ. ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮﺳﻠﻮکی ﻮ ﺩﺭ &#= 65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺟﺎﻥ = ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ اﻳﻥ &#= 65252;ﻮﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﺮﺍﺳﺖ. ﻭﻋ&= #65248;ﻘﻪ ﻣﻌﻠق هنوز ﺻ᥾= 2;ﺭتی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺴﻘﻮﻃ آﻥ ﻨﻴﺰ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ سی ﺮﻭﺯ ﺳﻮم اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﻴﻥ ﻨﺎﻡ = (ﻣَﻀﻐِﻪ) ﻳﺎ ﭼﻮﻥ گوﺷﺖ &#= 65183;ﻮﻳﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎ&= #65197; ﻭﻓﺸﺮﺩگی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺎﻟتی ﺒﻴﻥ = 5194;ﺍﺷﺘﻥ ﺸﮑل ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺖ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﺎ= ﻩ ﭼﻬﺎﺭم ﺪﺳﺖ ﺩ&#= 65165;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮق ﺒﺎﺷﺪ &#= 65267;ﺎ ﻣﺨﻠﻮق ﻨﺒﺎﺷ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺑﺪﻫﻨﺪ (ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﭙس ﺟﻨﻴﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻭ ﻫﻴأﺕ ﺍﻧﺴﺎ&#= 1606;ی ﺮﺍ ﺩﺭﺳﺮ ﻭ ﺩﺳ= ﺖ ﻭ ﭘﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴ= ﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕ&= #65166;ﻥ ﺮﺯق ﻮ ﺍجَلّ᥽= 9;ﺎﻯ ﺠﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﻨﺪ. ﮐﻪ ﺳﻌﻴﺪ ﻭﺑﺎ = ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺷقیّ ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ امام = 8; حدیث از دوره جنین در رحم مادر ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣتی ا@= 404;ﺮ ﺻﺎﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق &#= 65262; ﻓﻌﺎل ﺒﺎﺷﺪ ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ. ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻭ ﺗﻌﻴﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﭘ&= #65256;جَم ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺘﻀﻤ&#= 65268;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻮﺍ&= #1602;عی هر شاهد ﻣﺼﻄﻔ= ;ﻮﻯ ﺤﺘﻤﺎ ﺑﻘﺎﺋم &#= 65252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺑﻨﺎ = 5169;ﺎﺷﺪ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&#= 65166;ﻟکی ﺮﺍ ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎ&= #1604; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯﻣﺮگ اﻭ ﺑﺨA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&#= 65193;ﺍﻧﺪ ﺍﻳﻨک ﻮﻗﺖ ﺗﻌ&#= 65268;ﻥ اﻳﻥ اجَلّ ﻭﺍ= ;ﻳﻥ ﺮﺯق عظیم ﺸﻬ᥾= 2;ﺩﻫﺎﻯ ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﻗﺎ&= #65163;م و احتمالا ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ عظیم ﺸﻬﻮﺩﻫᥴ= 6;ﻯ عقلی ﻮحَقّ ا&#= 65247;ﻴﻘینی ﻮ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ = ﻋﻠم لَدُنّی ﮐﻪ ﺧ= ﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ. ﻭ ﺩ&= #65227;ﺎﻯ اﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺒ= 5252;ﻌنی اﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺷ= 5176;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﻮﻟﺎﻳ= 5174; ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ&#= 65263; غیر ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ A= 200;ﻧﺪﻩ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺍﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻬﺮ ﺍﻣ&= #65176;ﻴﺎﺯﻯ ﻨﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﻭﺣﺘﻤﺎ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺸﮑل ﻄ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻘﺒل اʋ= 99; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﺣتی ولایت و ﻄﺮﻳﻘ= ;ﺘﻬﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ ﺍﻋ&= #65176;ﺒﺎﺭ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘتی ﻤ= 5188;ﻤﺪﻯ ﻮ ﺑﺤﻖ ﺍﮔﺮ ﮐﺎ= ﻣلی الهی ﺒﺨﻠق ﺒᥴ= 6;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺩﻳﮕﺮ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺯﺵ ﺑ&#= 65166; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﺪ&= #65165; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ و بشناسد ﻭﺧﻮﺩ= ﺑﺘﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﺗﻮ&#= 65183;ﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺼ&= #65168; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﺬﺍ&#= 65259;ﺐ ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩشان ﻧﺴﺒʋ= 76;ﻬﺎﻯ ﻨﺎﺩﺭﺳتی اﺯ A= 251;ﻌﺠﺰﺍﺕ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ خ= 608;دشان ﻤﻨﮑﺮ ﺁﻥ معجزات می ﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﺳﻴﺴﺘم سلوک ᥽= 2;ﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎ&= #65173; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اله®= 0; ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻓﻮﺭﺍ &#= 65165;ﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ ﻴک &#= 65184;ﻬﺎﺩ ﺟﻨگ ﺒﺪﻭﻥ ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ زنده بودن ﭘﻴ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ&= #65187;ﺎل کشته ﺷﺪﻥ ﺒﻘʋ= 66;ﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ا= 5261; ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ا= 604;هی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭ= ٴﻴﺎئی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65169;ﺮﺳﺪ چون قائم از امور نیامده بتحقق میباش= 83; . ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺎ&= #65223;ﺮ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻨ= ﮕﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﻤ= ﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;. ﺭﺯق ﺒﺮﺍﻯ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﺟ&#= 65260;ﺎﻥ ﭙُﺮ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ ﻧﻴ&= #65200; ﺍﺯبی غذﺍئی ﻤ= ;ﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65165;ﺯ ﺭﺯق الهی ﺴﺎ᥼= 7;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﻃﺮﻳﻘتی ﺒ= 581;َقّ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋ&#= 1574; ﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺣ&= #1578;ی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻄﺮ&#= 65267;ﻘﺘﻬﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺯق آﻧ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪﻭ&= #65193; ﺍﺣﻮﺍل اﺳﺖ ﻭ= 5187;تی ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺎ&#= 65193;ﻭئی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒ= 5166;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺭ= ;ﺯق ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﺑﺎﺯﮔﺸ᥵= 4; ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻌنی ﻮﺍقعی ᥷= 8;ﺯق الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 197;ﺯق ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ ﻓﻬ&= #1605; اﻭ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺘﻠﺎﺵ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﻮ ﺻﺪق ﺮﻓﺘﺎﺭ&#= 65263; ﻭ ﮐﻤﻚ ﺍﺩﺭﺍک &= #65194;ﺍﺩﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﺑﺮﺣﺴ= 5168; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65165;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺟ&#= 65194;ﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮﻋﻰ = 5261; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ که ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺴﺎ= 5247;ﻚ ﻳﺎ ﺑﺠﻨﻴﻥ ﺪﺭ = ﺭﺣم ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﻨﺪ ﻳکی ﭙﻴﺮﮐﺎﻣA= 246; ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﻳکی = 575;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﺤَﺴَنی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎ ﻭ ﻣﺮﺑّی اﻟﻬA= 264; ﻭ(ﻭﺩﻭ ﻭﺍﻟﺪ تولید کننده سالک کامل شد= 607; ) ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪ= ;ﻩ ﺗﮑﺎﻣلی ﺒﺴﺎA= 247;ک ﻮ ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻘ&= #65268;ﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ مُ= 85;بّیانی ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ رَ= 576;ّ ﺍﻟﻔﺼﻠﻬﺎﻯ ﺘ&#= 65194;ﺑﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﻌﻠ&= #65268;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک &#= 65262; ﺭﻭح اﻭ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. (ﺍجَلّ) ﻭﻗﺖ ﻣ= 5198;گ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 268;ﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻔﺮﺻﺖ &= #65199;ﻧﺪگی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺍجَلّ ﺒʌ= 52;ﻌنی ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﻘﻄﻌ&#= 65264; ﻣﻌﻴﻥ ﻘﺒلی ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﺰﻭ&#= 65193;ﺗﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻨف= 593; آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﻣﺮگ ﺪﻳﺮﺗﺮ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺨﺎﺗﻤﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣﻠ= ﺎﻥمحمدی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﻨﻴﺰﺑﻨفع آﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ثوﺍﺏ ذخیره آخرت ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺍﺿﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ (ﺷﻘﻰ) سَرکِش ʌ= 61; ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻣﺬﻫ&#= 1576;ی ﻤﺘﻌﺒّﺪ ﺑﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺘﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻭﻗﻴ= 581;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ مُدّعی ﻮ= ﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﻭ (ﺳﻌﻴﺪ) ﺑﺎ ﺳ᥺= 8;ﺎﺩﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﻓﻬمیدﻧﺪ A= 169;ﺎﻳﺪ سلوک الهی ﺑﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﺍﻧند که A= 169;ﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺑ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65204;ﺎنی ﺒﺴﻠﻮک ﻨﻬﺎﺋ= 574; ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻴﺪ= ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﺩﺭﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍ&= #65211;ل ﺒﻘﺎﺋﻢ ﻭ ﺑﺸﺐ = ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ = ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق کرﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺟﺸﻥ ﻮ ﻋﻴﺪ سعید ﺩﺍﺭﺩ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253;عید ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺮﺣﻤﺖ شاید ﺍﺳﺘﻔﺎ᥷= 3;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ= ﺴﺮﻭﺭ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻓﻴﻖ &= #65193;ﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ &= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ا= 5261; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻧﺎﻡ= ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻋﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﻤﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﻮ = ﻣﺮﺍﺳم حَجّ گذﺍﺭﺩﻩ= ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌ= ﻨﻰ (ﺭﻣﻀﺎﻥ) ﻭ(حَج&#= 1617;) ﻫﺮ ﺩﻭ ﻫﻤﻴﻥ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 175;ﻤﺎم اﺳﺎمی ﻮ ﺍﺻﻄA= 248;ﺎﺣﺎﺕ ﺩﻳﻨﻰ ﺗﻤﺎﻣﺎ &= #65267;ک ﻤﻌنی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5255;ﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍجَلّ ﻮﺍقعی ﺴﺎﻟﻚ A= 259;ﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷتی ﺨﺎﺹ ﺳﻠﻮک اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺁﻏﺎ&= #65199; سلوک الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﻌﻴﻴﻥ &= #65262; ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ هنوﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 74; ﻭ ﺍﺟﻠﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﮔﻴﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﺧﻮ= 5193;ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮA= 255;ﻪ ﺗﻀﻤﻴﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65256;ﺠﺎﺕ ﺑﻌﺪﻯ اﺯ ﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻟﺬ&#= 65165;ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺣ&= #1605; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺍﻭل ﺠﻨﻴ&#= 65253; ﻮ ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﻧﺎﭼ= ﻴﺰ ﻭﺩﺳتی ﺨﺎلی = 5;ﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﻌﻠﻘ&= #65258; ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﻮ ﺑﺎ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺩ= ﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮا = 4;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺳ= ;ﭙس ﺩﺭ ﭼﻠّﻪﻫﺎی شهود ﺳﻮم ﻮ ﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ (ﻣﻀﻐﻪ)= ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﺟﻮﻳﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺘ&#= 65166; ﮐﻨﻮﻥ ﺼﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65261; ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺸﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺧﻮʋ= 97;ﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭﺧﺴ&#= 65176;ﻪ ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ ﺤﺎل ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃمی اﻭﻟﻴʌ= 53; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ اﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﻘﻮل اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻤ= 4401;ﻥ اﺳﺖ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮم &= #65192;ﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺻ= ﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺍﺯﺍﺩ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤل کند . ﻭﺍﻟ= 617;ﺎ ﺑﺎﺯ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘ&= #65198;ﻝ ﭘﻴﺮ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﺎفی ﻮﻫﺪﺍﻳA= 174; الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺪﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮ&= #65193;م عاﺩﻯ ﻭﺣتی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﺣﺪﻳث &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳک ﻈﺎﻫ&= #65198; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻔﻬﻮ&= #1605; همگاﻥ ﻣﻴﺎﻭ᥷= 7;ﺩ. ﺗﺎ ﻗﺎﺑل ﺪﺭج &#= 65194;ﺭ ﮐﺘﺎبی ﻴﺎ ﺩﺭ &#= 65175;ﺎﺭﻳخ ﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻈﺮﻳﻪ = ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﺭﻭح ﺪﺭ ﭼﻬﺎ&= #65197; ﻣﺎﻫگی اﺯ ﻗﺪA= 267;م ﺪﺭ ﺑﺸﺮ ﺑﻮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﻮﺩﻩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺳﻌﻰ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ = ﻣﻌنی ﺴﻠﻮکی اﺣﺎﺩʌ= 67;ث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺮﺍ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻣ&#= 65220;ﺎﻟﺐ قُرآن ﭘﻴﺪﺍ ᤨ= 0;ﻨﻴﻢ که مفید ما و سلوک الهی باشد. ﻭﺍﻟّﺎ ʋ= 93;ﺭﮔﻴﺮ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ ﻧﺎﻫم اﻫﻨگی ﺰﻳﺎﺩʌ= 63; ﻤﻴﺸﻮﻳﻢ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧﺮﺍﻓﺎ&= #65173; ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65169;ﻬﺮﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺼﺎﺣﺒﺎﻥ اﻥ &#= 65252;ﻄﺎﻟﺐ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﻳﻥ ﻤﻄﻠﺐ ﺷق&#= 1740;ّ ﻴﺎ ﺳﻌﻴﺪ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﭘس ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻴﺎﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;م ﺮﺿﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ = ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﺳﻌﻴﺪ ﻳ&= #65166; ﺷقیّ از لحاظ امکانات بال= 01;عل ژنتیک روحی ﺪ&#= 65255;ﻴﺎ ﻣﻴﺁﻳﻨﺪ. ﻭلی &#= 1605;نظﻮﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﺟﺴ&#= 65252;ﺎنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺴﺘم اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻭﺩﻟﻴلی نی ز ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺷﻘیّ ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺩﺭ ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﭼﻪ ﮐسی ﺴﻌﻴﺪ &#= 65165;ﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﮐسی ﺸﻘی = 5262;ﻋﺎﺻی ﺪﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ الهی ﭙﻴﺮﺧﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑﻄﻥ اُﻡّ) ﻳﺎ&#= 65207;ﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﻣﻨﻈﻮﺭ از ﺑﻄﻥ ﻮ ﺷﮑﻢ (= ﺍﻭﻡ) ﻭﺳﻠﻮﻙ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ ﺣﺴ&= #65268;نی ﺴﺎﻟک ﻮﺍﻟﺪ ﺍ&#= 65261;ل ﻮﺻﺎﺣﺐ ﺭﺣم ﻮ &= #65251;ﺎﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1709 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ15= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﺠَA= 234;ّ ﺍﻟﻘﻠﻢ ﺑﺤﻘﻴ&#= 1602;ة ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻠﻪ ﺑﺎﻟﺴﻌﺎﺩة ﻟ= 5252;ﻥ ﺁﻣﻥ ﻮ ﺍﺗّﻘﻰ &= #65261; ﺍﻟﺸﻘﺎﻭة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک = 5262;ﺗﻌﺎلی ﻠﻤﻥ کذّب ﻭﻋʌ= 12;ی ﺍﻳ&#= 65253; ﺤﻘﻴﻘﺖ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗ= ﻤﺎم گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺳ= 5228;ﺎﺩﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺮﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻘ= ﻮﺍ ﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﺷﻘﺎﻭ= ﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﺧﺎﺗﻤ&= #65258; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هرﮐس ﮐﻪ ﺗﮑﺬA= 267;ﺐ ﮐﻨﺪ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65262;تمرّد ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﺟَﻒّ &= #65165;ﻟﻘﻠﻢ) ﺑﺎﺧﺸک ﺸﺪﻥ ﻘ&#= 65248;ﻢ ﻳﻌنی ﭙﺎﻳﺎﻥ = 5256;ﻮﺷﺘﻥ هر ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻪ = 5165;ﺳﺖ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮجاﻯ ﺘ= 5184;ﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ و بِداِ ا= ;لهی ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ;لی اﻳﻥ ﺤﮑم ﻤﺨﺎ= 5247;ﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65261; ﺗﻠﺎﺵ ﻣثبت ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺪﺭ امر ﺳﻠﻮک A= 262; ﺑﻬﺮﻩ گیری ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻴA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻘل کلام ﭙﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻴ= ;ک ﺤﮑم کُلّی اﺳ= ﺖ ﻭﻧﻪ ﺣﮑم ﺠﺰئ= 740; ﻮ ﺷﺨﺼﻰ. ﻳﻌنی &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺍﺯﺣﺮﻑ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﺩ. ﮐﻪﻫﺮﮐسی اﻳʌ= 52;ﺎﻥ آﻭﺭﺩ ﻭﺗﻘﻮﺍ &#= 65255;ﻤﻮﺩ ﻳﻌنی سلوک الهی کرﺩ وباور نمور و عملا تقوا و اعمال سلوک الهی نمود ﻗﻄ&= #65228;ﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻏﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮفق ﻨﺸﺪﻧﺪ = 5199;ﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ&= #1606;ی ﻮ ﺑﺪ ﺳﻠﻮکی ﺨ&#= 65262;ﺩ در تقوا نکرد= 606; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.(ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ) ﺑﻤﻌنی ﻨﻈﺮﻯ = 5262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ ﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥعملی و اوم ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 215;ﻤﻨﺎ ﺗﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح &= #65262;ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭجَم= 93;ا ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺮ کام= 04; الهی ﻭﻫﺮ ﻭﻇʌ= 68;ﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻫﺮ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺟﺰئی ﭙﻴﺮ ﮐﺎ= 5251;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع عصیا= ;ﻥ ﻮتمرّد ﻭﺳﺮﭘ= ;ﻴچی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻨ&#= 65224;ﻮﺭ ﺗﮑﺬﻳﺐ کلّ ﺪA= 267;ﻦ ﺍﺳﻠﺎم ﻮ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ وی ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65251;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 227;ﺎﻣل ﻮﻏﻴﺮﺻﺎﺩق ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﭘﻴچی اA= 199; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﺒﺮﺍﻯ ه = 5;ه ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; عبور ﺗﮑﺎﻣلی= ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65252;ﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮع= 740; ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻫﺮ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﮐﻪ= ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺳﻠﻮک ﺨﺎ&#= 65209; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮی و ﻧ= 5262;ع ﻤﻴﻤﻮﻥ ﻮﻏﻴﺮ&#= 65257; ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪ&= #65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻋ&= #65166;ﻟمی ﺠﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟﻒّ ﺍﻟﻘ&#= 65248;م ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻔﺮﺩﻯ ﻳﺎ ﺗﻮﻟ&= #65194; کنونی ﺒﺸﺮﻯ هر کس است ﻭلی هرکَس ﮐﻪ ﺗﻮᥴ= 9;ﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑسلوک الهی ﺘﻮﺟﻪ ﻧʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ اﻭ ﻧﻴﺰ &= #65169;ﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ&= #64404;ﺮﮔﻮﻥ ﺸﺪﻩ ﻭﻣﺠﻤﻮﻋ&#= 65258; ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖ ﮔﺎ&= #65255;ﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ A= 204;ﻠﻮﮐﻰ ﻣﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫ= ﺮ ﻳﻚ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻔﺮ&= #65211;ﺘﻬﺎﻯ ﺘﺤﻘق ﻮ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; لاﺯم آﻥ ﻣﻴﺒʋ= 66;ﺷﺪ. (ﺣﻘﻴقة ﺍﻟﮑﺘ= 5166;ﺏ) ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻨﻮﺷﺘ&= #65258;ﺍﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5166; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ&#= 65239;لم ﺘﻬﻴﻪ ﮔﺮﺩﺩ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﻗ&= #65248;م لاﺯم ﺪﺍﺭﺩ ﻭA= 255;ﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ لاA= 199;م ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ (ﮐﺘﺎﺏ) ﻫﻤﺎﻥ ﻮ= ;ﻇﻴﻔﻪ مکتوب أزلی س= 604;وک الهی هرﮐس ﻣﻴ= ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍجَل¡= 7; ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﻗﺖ ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ ﺍﺳ= 5174; ﮔﺮﭼﻪ (ﺃجَلّ A= 262; ﺁجَلّ) ﻳﺎ ﺍﻳA= 256;ﺪﻩ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻔﺮﺻ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻳﺸﻪ ﻋﻘ&= #1604; ﻮﻣﻘﺎم عقلی ᥾= 7;ﺎ (ﻋﮕﻞ) ﺑﮕﻮﻳﺶ ﺍ= ;ﻋﺮﺍﺏ ﺻﺤﺮﺍﺋئ ﻤﺮﺗ= 5170;ﻄ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ عقلی ﺒﻤﻌنی آ= ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰ&= #65263; ﺒﻨﺎم عقل ﺪﺭ A= 251;ﻐﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ &= #65193;ﺍﺷﺘﻦ ﻋﻠم گفته ﺷﻮ᥷= 3; ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻘل کاﺭﺑﺮﺩ A= 165;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳ&= #65168; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻋﺎ&= #65239;ل کسی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭ= 5223;ﻴﻔﻪ ﻭ (ﺷﺮوﻃ لاﺯﻡ) &= #65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65193;ﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﻣﻔﻴﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ &= #64400;ﺎﺭﻯ عاﻗﻠﺎﻧﻪ ﺻﻮA= 197;ﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻣﻔﻴﺪ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺑﻌﺪﺍ = ﭘُﺮ ﺍﺳﻴﺐ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺒﻴﻤﺎﺭ ﻗﻨﺪﻯ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻨک ﺰﺑﺎﻥ ﺮ&#= 65165; ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮبا ﻟ= 5196;ﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭلی A= 169;ﻌﺪﺍ ﻋﻤﺮﻯ ﭙﺸﻴﻤﺎ&#= 1606;ی ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧ= ﺎ ﺑﻮﺩ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 1574;ی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1710 - = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ (= ﺝ۶ﺹ35 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺃﺗﺪﺭﻭﻥ ﻤʌ= 53; اﻟﺘﺎﺋﺐ؟ ﺍﺫA= 165; ﺗﺎﺏ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ&= #65247;م ﻴﺮﺽ ﺍﻟﺨﺼﻤا= 569; ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴﺰﺩ فی اﻟﻌﺒﺎﺩة ʌ= 35;ﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟم ﻴغیر ﻟﺒʋ= 66;ﺳﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴغی= 85; ﺭﻓﻘاءه ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261; ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ;غیر ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;غیر ﻓﺮﺍﺷﻪ ﻭ ﻭﺳﺎ&= #65193;ﺗﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261; ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴ&= #1594;یر ﺧُﻠﻘﻪ ﻭ ﻧﻴّ= 5176;ﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟﻢ ﻳﻔﺘ&= #1581; ﻘﻠﺒﻪ ﻭﻟم ﻴﻮ&#= 1587;ّع کفّه ﻓﻠﻴس ﺑ᥵= 6;ﺎﺋﺐ ﻭ ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم = ﻴﻘﺼّﺮ ﺃﻣﻠﻪ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺤ= ﻔﻈ ﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺪﻡ (ﻳﻔﺪﻡ) ﻓﻀل ﻘﻮ= ﺗﻪ ﻣﻥ ﺒﺪﻧﻪ ﻓﻠﻴ&= #1587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭ ﺍﺫﺍ = ﺍﺳﺘﻘﺎم علیّ هذه ﺍﻟﺨ= ِﺼﺎﻝ ﻓﺬﺍک اﻟﺘﺎﺋA= 168; ﺁﻳﺎ ﻣﻴA= 194;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65261;ﺍقعی کیست ؟ ﺑﻨﺪﻩᥴ= 5;ﻯ (ﺳﺎﻟک موبد ﻤŸ= 1;یّع اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264;) ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ = ﻭلی اﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﺻ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ ﻧﮑﻨ&= #65194; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﺩﺍ= ;ﻣﻪ ﺩﺷمنی ﻨﻤﻴﭙʋ= 98;ﺩﺍزﺩ ﻭﺣتی ﺪﺷﻤﻨﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍ= ضی ﻮ ﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑ&= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻭﻓ&#= 65200;ﻭنی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺖ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ.(ﻧ= ﻤﺎﺯ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﺮﺍ= 5263; عوﺍﻡ غیر سالک ﺑﺮﺍﻯ ﺤʌ= 36;ﻈ ﺁثاﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺭ &#= 65183;ﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﺎ ﺻﺒح ﻨﻤﺎﺯ ﻭ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕﺭﺍ ﺣت= 740; ﺘﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﻭ ﺑ&= #65166; ﺗﻤﺎﻡ جِدّیت= ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺒﺎس ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﻧ= ﻪ ﻓﻘﻄ ﻠﺒﺎﺳﻬﺎ&#= 65263; ﺰﻳﺒﺎ ﻭ ﻇﺎﻫﺮ&= #65203;ﺎﺯﻯ گدﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭA= 165; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻤﻈﺎﻫﺮ &#= 65261; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺮﻓﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮﺍﻥ عوﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ&#= 65258; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻟﺒﺎس &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ &= #65255;ﻈﺮﻳﻪ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺯﻣ= ﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ثا&#= 65245; ﻭﻟُﻨگ ﻮ ﻳﺎ ﻟ&#= 65170;ﺎس ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ ﻭﻏﻴ&#= 65198;ﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ= ﻴک ﻨﺤﻮ ﺭﺍﻳج ﺃﻫ&#= 1604; ﺘﺼﻮّﻑ ﺍﺳﺖ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﻮ&= #65169;ﻪﺍﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.( ﺩ= ;ﻭﺳﺘﺎﻥ ﺒﺪ ﻭﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻧﺴﺎﻥ سالک الهی) ﻭﻳﺎ ﺗﻮA= 169;ﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭلی ﻤﺠ= 5248;س ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴ&#= 65198; ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺗﺎﺋﺐ &= #65255;ﻴﺴﺖ (ﻧﻮع اﺟﺘﻤﺎﻋ= 5166;ﺕ ﻭﻣﺠﺎﻟس ﻭ ﮔﺮ&#= 65261;ﻫﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺧﺎ= ﻧﻘﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﺭﺧﺘﺨﻮ&#= 65165;ﺏ ﻭﺑﺎﻟﺸﺖ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ (ﺗﺮک ﺮﺧﺘﺨﻮﺍ&#= 65167; ﻧﺮم ﻮ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ&= #65255;ﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺳﺎ&#= 65193;گی ﻮ ﺑﻴﮕﻨﺎهی ﺪ= 5197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏﻭﻧ= 4405;ﺬﺭﺍنیدن اﻭﻗﺎﺕ ﺷﺒﺎﻧ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨ&= #65262;ﺍﺏ) ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﻮ ﻧﻴ&= #1617;ﺖﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋَﻮَﺽ ﻧﮑ= 5198;ﺩ (ﭼﻮﻥ ﺴﺎﺑق ﺘﻮ&= #65219;ﺌﻪ ﮔﺮ ﻭ ﻣﻨﺘﻘﺪ ﺍ= ﻧﺘﻘﺎم ﺠﻮﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ&= #1590;ع ﻮﺗﺮﺣّم ﻮﮔﺬA= 207;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺣت®= 0; ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺑﺪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺩل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﻨﻤﻮﺩ ﻭ&= #64400;ﻒ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ= ﺳﻌﺖ ﻧﺪﺍﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . (ﺩﺳﺖ ﺑ᥷= 4;ﻩ ﻳﺎ ﺑﺨﺸﻨﺪگی = 5262; ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﻭ ﺩﻭ&= #65203;ﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ ﺩل ﻨﺮم= 740; ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﺮﺍﻯ = همه ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻬم &= #65262;ﻋﻘل ﻮﻋﻠم ﺨﻮﺩ ﺑﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﻳﺶ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻣ&#= 65262;ﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198;ﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭﻣﺠ&= #65166;ﻟس ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺑﺎﻣﺮ ﺳﺎﺩﮔﻰ &= #65261; ﺩﺭﻭﻳشی ﻤﻴﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﻭ = ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒﺂﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ &= #65261; ﺯﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺗ&= #65166;ﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻣﻴﺪ ﺑ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ&= #1607;َوَسها ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﮔﺬﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺑﺂﻳﻨ&#= 65194;ﻩ. ﻭ ﻣﻮٴﺪّﺏ ﺑﻮ= 5193;ﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﻋﺪم ک= 606;آیه ﺯﺩﻥ ﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﺯ= ﺑﺎنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ) ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑ= ﺂﺯﺍﺭ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&#= 1604; کرﺩ. ﻭ ﺍﺯﺷﮑم &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﺳﻴﺮ ﮐﻨﺪ (ﻏ= ;ﺬﺍﻯ ﺰﻳﺎﺩﻯ ﻮﻣﺎﻝ &= #65235;ﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺣتی ﺒﺨﺸﻴﺪ= 5253; هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5261;ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﺗﺎ ﺑﺎﻋث ﺧوﺮ= 5203;ﻨﺪﻯ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;ﺴﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺼﺎل ﻮ &= #65211;ﻔﺎتی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺁﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ (ﻭ&= #65175;ث بیت ﻋﺎﺩﺕ ﻭﻣA= 248;ﮑﻪ ﺍﻭ ﺷﺪ) ﺁﻧﮕﺎﻩ= ﺗﺎﺋﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺑ= ;ﻪ ﺳﻠﻮکی و نصوح= ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴ= ﺎﻣﺒﺮ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩت= ;ی ﺸﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ = ﻧﻴﺴﺖ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭل اﻋﻤﺎل ﺒA= 166; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻘﺼ&#= 65194; ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻦ ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1711 - ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ154 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺤﻘﻴقة ﺍﻟﺴ= ;ﻌﺎﺩة ﺃﻥ ﺨﺘم اﻟﺮج= 14;لّ عمله ﺑﺎﻟﺴﻌᥴ= 6;ﺩة ﻭ ﺣﻘﻴقة ﺍﻟﺸ= 5240;اء ﺃﻥ ﻴﺨﺘﻢ ﺍﻟﻤ&= #1585;ء عمله ﺑﺎﻟﺸﻘا= ;ء ﺣﻘﻴﻘﺖ A= 203;ﻌﺎﺩﺕ ﻳﻌنی ﺘﺤﻘق ﺴA= 228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻳﺎ&= #65235;ﺘﻥ اﻥ ﻮ(ﺑحَقّ ﺮʌ= 03;ﻴﺪﻥ ﻮحَجّ اﮐﺒﺮ ᥴ= 5;ﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ) ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی اﻋﻤA= 166;ل ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﻌ&= #65166;ﺩﺕ و توفیق ﺧﺎﺗﻤ= ;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺣﻘﻴ&= #65240;ﺖ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐ&= #1588;ی هماﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ A= 227;ﺎﻗﺒﺖ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ عمل= 40; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭﺳﺮﮐشی کند . ﻳﻌنی سال= ;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 87;تی اﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻤط®= 0;ّع ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻭﺍﺧ= 5198; ﺳﻠﻮک ﺪل ﺴﺮﺩ &#= 65261; ﺑﺎ ﺳﺮﭘﻴﭽﻰ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﺼیب = 5165;ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ= ﺟﺰ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐ&= #1588;ی ﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟک ﻤﻄ&#= 65268;ﻊ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺩﺭک ﺴ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺧوﺮﺳﻨﺪﻯ ﻮ &= #65193;ﺭ ﻋﻴﺪ ﻭ ﺟﺸﻥ ﭙﻴ= ﺮﻭﺯﻯ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻭﺍﺧﺮ ﺳﻠﻮک اﺯﻣﺎﻳA= 206; الهی ﺸﺪﻳﺪﺗ᥷= 8; ﻭﺣﮑم ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍتی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺴﺨﺖﺗﺮ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯﻣﺮگ گذﺷﺖ. A= 261; ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻗﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ &= #65262;ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺴA= 166;ﻧﻰ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧ= ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ شایسته ﻭ ᥹= 1;ﺎﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ گرA= 193;ﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﺰ&= #65165;ﺭ ﺳﺎل اﻳﻨﺪﻩ ﻧ= 5262;ع ﺒﺮﺗﺮ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭙﻴﺪ&= #65165; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﺧﺘ= ;م عمل ) ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴ&#= 65248;ﻮک عباﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﺠA= 166;م ﻨﻬﺎئی ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ= 5251;ﻬم ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ = ﺩﻳﭙﻠم ﻮ ﺑﺮﺍﺕ الهی A= 208;ﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺧﺎﺗ&= #65252;ﻪ ﻋﻤﻞ ﺑﻤﻌنی ﺸ= 5192;صی اﻧﺠﺎم ﺤﺪاکث= ;ر ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭ ﺍﺳﺘ&= #65228;ﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﻜم اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ = 5261;ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻗﺒلی = 5170;ﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻌﻯ ﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭحَدّ أکثر ﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65193;ﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻣ&#= 65268;ﺪﻭﺍﺭﻯ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺗﻤﻪ = ﺗﻠﺎﺵ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی گرﭼﻪ ﺧﺘم ﺸﻬA= 262;ﺩﻫﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﺨ= 5176;م ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺴﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋ= ﻤﻞ) ﺩﺭ حدیث ها ﻭق= ;ُرآن ﻳﻌنی اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ و قرّه های ﺴﻠﻮکی اﺳ= ;ﺖ. (ﺣﻘﻴﻘﺖ) ﻫﺮ ﺍﻣ= ;ﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ ایدآل ᥼= 0;ﺎﺑل ﻮﺻﻮﻝ رَبّ النوع مرَبّ= 08;طه ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮع ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ ایدال ﺒﺮﺍﻯ کمال ﺪﺭنوع ب&= #1588;ری که ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟ= 5242; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﻘﻴﻘﺖ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق حَقّ اﻟ= ;ﻬﻰ ﻭشایسته ﻭ ﺑﺎ= ;ﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﻭحَجّ ﻮﺍﻘعی= ﻮ سلوک الهی ﺪﺭ = ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ تَقرُّب ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﺻﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;ﻗﻰ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺨﻠ&= #1602;ت ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #1575;لهی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1712- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ153 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺘﻌﺘلج اﻟﻨ= ﻄﻔﺘﺎﻥ فی اﻟﺮﺣﻢ ﻓﺄA= 267;ّﺘﻬﻤﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﺃﮐثر ﺟ= 575;ءﺖ ﺗﺸﺒﻬﻬﺎ ﻓﺎﻥ &= #64400;ﺎﻧﺖ ﻧﻄﻔﻪ ﺍﻟﻤﺮء= 577; ﺃﮐثرﺟاءت ﺗﺸ= ;ﺒﻪ ﺃﺧﻮﺍﻟﻪ ﻭﺍﻥ کاﻧﺖ ﻧﻄفة ﺍʌ= 47;ﺮجَلّ ﺃﮐثر ﺟاءت ﺗ᥸= 8;ﺒﻪ ﺃﻋﻤﺎﻣﻪ ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺩﺭ ﺭﺣم &= #65252;ﺎﺩﺭ ﺑﺎﻫم ﺒﻤﺒﺎﺭ= 5199;ﻩ می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ = 5259;ﺮﮐﺪﺍم ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻣﻮث&#= 1617;رﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻃ&= #65236;ل ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﺩ&= #65197; ﻳﺎ ﭘﺪﺭ ﻣﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺷﺒﻴﻪ ﺩﺍ&= #65163;ﻴﻬﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻤﻮﻫﺎ ﻣ= ﻴﺸﻮﺩ.(ﺍﻳﻥ ﻴک ﻨﻈﺮﻳﻪ ﻋﻠ&#= 1605;ی ﻘﺪﻳم ﺒﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﭘﺪﺭ = ﻭﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﻭﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺨﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﭙﺪﺭﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﺭ&= #65263; ﺪﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ.ﻭﺩ&= #65197;ﺍﻳﻥ ﻨﻈﺮﻳﻪ ﺳﺎﺩﻩ &= #65165;ﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺑ= ﺎﻫم کلنجاﺭ ﻣﻴﺮﻭ= ;ﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﻳک ﻨ&= #65224;ﺮﻳﻪ ﻋﻠمی ﻤﻨﺎﺳﺐ = 5199;ﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ بودﻩ ﺍﺳA= 174;. ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ ﻫ= ﻤﻴﻥ ﺘﺼﻮﺭﻋﻠمی ﺪA= 165;ﺷﺘﻪ ﻭﺍﮔﺮ ﻫم ﺒﺪﺍ&#= 65253; ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ &#= 65169;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻳﺎ بگوید ﺩﺭﺳﺖ ᥳ= 3;ﻧﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ. ﻭ ﻣ= ﺮﺩم اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﺘﻈ&#= 65166;ﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﺩﺍن= 740; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ= ﺭ ﻭﺍق ع ﺪﺭ ﺍﻳﻨ&#= 64405;ﻮﻧﻪ ﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﭘﺎ&#= 65203;ﺨﻬﺎﻯ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺧﺎ&#= 65209; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩ&= #65197; ﻋﻠم ﺠﻨﻴﻥ ﺸﻨ&#= 65166;ﺳﻰ و ژنتیک ﺍﻧﺴﺎ= ;ﻥ ﺪﺍﺭﺍﻯ23 ﺟﻔﺖ &#= 65165;ﺯ کرﻭﻣﻮﺳﻮﻣﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﻒ ﺍﺯ ﭘﺪ= ﺭ ﻭ ﻧﺼﻒ ﺍﺯ ﻣﺎﺩ= ﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻤﻮﺟﺐ= ﻗﻮﺍﻧﻴﻥﮋﻧﺘ&#= 65268;کی ﻤﻨﺪﻝ در امور ژنتیکی گیاهان ﺣﻔﻈ ﺼ= ;ﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭﮊﻧﻬﺎ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺗﺮﺷﺤﺎﺕ ﺍﻥ ﺑ&= #65170;ﺪﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺻﻔتی غاﻟﺐ ﻭʌ= 55;ﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻮﻟ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ رﺍ ﺑ&= #65200;ﺑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ گفته . = 5261; ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺻﻔﺖ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺪ&= #65261;ﺟﻨﺒﻪ ﺑﻮﺩه ﻏﻴﺮﺧﺎ= 5247;ﺺ ﻭلی ﻈﺎﻫﺮ شد = 7; در تن .ﻭلی ﺼﻔﺖ ﻏﺎﻟﺐ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺑﺎﻃﻦﮊﻥ ﺻﻔﺖ &= #65251;ﻐﻠﻮﺏ ﻣﺨفی ﻤﺎﻧﺪﻩ = 5175;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ اﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺧﺎ= 5247;ﺼﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑ= ﺎﺯ ﺻﻔﺎتی ﭽﻨﺪﻳA= 253; ﻨﺴل که ﻣﺨفی ʌ= 51;ﺎﻧﺪﻩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻇﻬ&#= 65262;ﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭ= ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ م ﻨ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎ و انقلابات ﮋ&#= 65255;ﺘﻴکی ﺪﺳﺖ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ= ﮑلی ﺼﻔﺖ ﻏﺎﻟﺐ ﻭ ﺟ= ﺪﻳﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪأ ﺍﻧﺘﻘﺎ= 604; ﺒﻨﺴﻠﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺎﺷﺪ. ﮊﻧﻬﺎ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﻭلی ﺮﻭح اﻳﻥ A= 252;ﻮﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﺮﺍ (ﮊ= ;ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ) ﻣﻴﺨﻮﺍ&= #65255;ﻴﻢ ﺩﺭ ﺧﻄ ﺪﻳﮕﺮﻯ = ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮊﻥ ﺠﺴ= می ﺪﺭ ﻳک ﻨﺴل نو= 93; بشری ثاﺑﺖ ﺍﺳ= ;ﺖ. ﻭلی ﮋﻧﺘﻴک ﺮA= 261;ﺣی ﻔﺮﺩ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ = ﺪﺍﺧل ﺠﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ&#= 65165;تی می ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ (ﺍ= ثاﺭ ثبت ﺷﺪﻩ) ﺩﺭ آ= 5253; ﮔﺎهی ﻤﺨﺎﻟﻒ = 5175;ﮑﺎﻣل ﻨﻮعی ﺮﻭح اﺳʋ= 74; ﻭﻣﺎ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻟﻮﺩگ= 740; ﻮ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ ﻋﻴﺐ= ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺎه&#= 1740; ﻨﻴﺰ ﺍثاﺭ ﻣث= 76;ت و ﻣﻔﻴﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﻮﺯش هاﻯ عقلی ﻄﻔل ﻮ ﺭ¡= 5;ﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﭽﺸم &#= 65262; ﺫﻫﻥ ﻄﻔﻞ ﮐﻪ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581; ﺪﻭﺭﺗﺮ ﻭ ﻓﺎﺳ&= #65194; ﻭﻳﺎ ﻧﺰﺩﻳکت= 85; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮک &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻧﻬم &#= 65170;ﺎ ﮐﻤک الهی ﻤﻴ᥽= 6;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻧﻴﻜﻮی الهی ᤢ= 5;ﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺠ&= #65248;ﻴﻪﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &= #65262; ﮐﻤﺎل ﮋﻧﺘﻴک = 5198;ﻭحی گرﺩد که آثار ظاهری تن ندارد ﺍﻣﺎ ﻏ᥾= 8;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ثاﺑﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ = 4394;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺁﻧﻬﺎ ﺑ= 5240;ﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻫﺮ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﻨﺰﺩﻳک ژنتیک روحی یک ﻨﻮع ﺤ= ;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﮔﺎ= هی ﺒﻔﺴخ گیاهی ﻭ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺷﺨﺺ= ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ&= #65193;ﺭﭼﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩﻯ گنا = 7; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﺻﻄ&#= 65248;ﺎح علمی ﺰﻣﺎﻥ خود ﺍﺳﺘﻔﺎﺩʌ= 57;ﻋﺮﻓﺎنی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭﻣیفرﻣﺎﻳﺪ: &= #65176;ﺤﻮل اﻟﻨﻄفة فی اﻟ= ;ﺮﺣم ﺃﺭﺑﻌﻴﻥ ﻴﻮﻣ&#= 65166; ﻓﻤﻥ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ = ﻴﺪﻋﻮ ﺍﻟﻠ ﻪعَزّ ﻭ = 80;َلّ ﻓﻔی ﺘﻠک اﻟﺎA= 197;ﺑﻌﻴﻦ ﻗﺒل ﺃﻥ ﺘﺨﻠﻖ ثمّ ﻴﺒﻌث ﺍﻟʌ= 48;ﻪ عَزّ ﻭجَلّ ﻣ&= #65248;ک اﻟأﺭﺣﺎﻡ ﻓﻴA= 156;ﺧﺬﻫﺎ فصعد ﺑﻬﺎ ﺍلی اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻓﻴﻘﻒ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ = ﺷاء اﻟﻠﻪ ﻭ ﻧﻄﻔ᥽= 8; ﭼﻬل ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺭﺣم ﺘ&= #65188;ﻮﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎ&= #65169;ﺪ (ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﺣ&= #1605; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺩﺭ ﭼ= ﻠّﻪ ﻧﺸﻴنی ها ﺗﺤʌ= 62;ﻟﺎﺕ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺫ&= #65165;تی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎ&= #65169;ﺪ) ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺩﻋﺎئی ﺒﺮﺍﻯ = 5184;ﻨﻴﻥ ﺒﮑﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﭽﻬل ﺮﻭﺯ &= #65165;ﻭل ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﮔﻔﺘﻪ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ&= #64380;ﻬﺎﺭﻣﺎﻩ ﻭﻳﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﺑﺎﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺍ&= #65251;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 5170;ﺮﺍﻯ عدم ﺴﻘﻮﻃ ﺠﻨA= 268;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ترک سلوک ﺴﺎﻟ= ک اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻋ&= #65166; ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﻮﻗﺖ ﻣ= ﻔﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ = ﺧﻠﻘتی ﻮﺍﻓﺮﻳﻨشی ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ (ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺣ= م ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﺳﻌﻪ &= #65261; ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺩﺭ حَقّ اﻭ ﺩʌ= 27;ﺎ ﮐﺮﺩ. ﭼﻪ ﭘﻴﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل ﻮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﺯ&= #65227;ﺎﺻﻴﺎﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺗﻘ&= #65262;ﺍ ﻭﺳﻌﺎﺩﺕ ﻣﺤﺮ&#= 65261;م ﻨﮕﺮﺩﺩ (ﭼﻬل ﺮ&= #65261;ﺯ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﮐﻪ ﻫﻨ&= #65262;ﺯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻋﻠم اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺳﺎ= 5247;ﻚ ثباﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﺤ@= 401;ﺎم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺎ ﻫﺮ= ﺍﺳﺘﺪﻟﺎلی ﻤﺨﺎﻟﻒﻋﻘﻴﺪ= 5257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﭙ&#= 1587; ﺍﺯﭼﻠﻪ ﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻦ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺩﺭﺍ&#= 65187;ﻮﺍل ﺴﺎﻟﻚ ﺣتی ﺒﺪ= 5261;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ که ﺍﻭﺭﺍ &#= 65169;ﺎﻭﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﻠﺎ&#= 65239;ﻤﻨﺪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ می ﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﻄﺮ ﺗﺮک ﺴﻠ&= #65262;ک اﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪﻋﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻏﻴ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺪﻋﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &#= 65198;ﺿﺎ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ ﭼ&= #65260;ﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; اﻭ ﺍﺯﻃﺮﻑ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (ﺷﻬ= ;ﺮ) ﻳﺎ ﻣﺎﻩ سی ﺮﻭ&#= 65199; ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻨ= 5184;ﺎ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯﺍﺳﺖ &= #65261;ﺣتی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ = ﺗﻨﻬﺎ 28 &= #65197;ﻭﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ. = ﻗﺒل اﺯ ﺧﻠﻘﺖ ﮐﻪ آ&#= 1601;رینش ﺟﺪﻳﺪ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﺑ&#= 65166; ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯ&= #65257; ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﭙ&= #1587; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﺷ&#= 65176;ﻪ ﺭﺣﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﻋﺎ<s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ. ﻭلی ﺒﺮ&#= 1582;ی اﺯ ﺍﻥ ﺪﻋﺎﻫﺎ &= #65193;ﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ ﺑ= ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻮ&#= 65239;ﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ (ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺮ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﻔَﺮّ پادشاه&#= 1740; اﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ &= #65197;ﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﺑﺎﻟ&= #65166; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟک ﺒﻮﺳﻴﻠ= 5258; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺻ= ;ﻌﻮﺩ ﺩﻋﺎ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق ﺪ&#= 65227;ﻮﺕ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺩ= ;ﺍﻣﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺪ&#= 65227;ﻮﺕالهی ﺮﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﺎ ﻫ= ;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ (ﺷ= ﺪﻥ ﺒﺮﺗﺮ) ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ شانس ﺍʋ= 83;ﺮﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﺒﻴﺎﺒﺪ. ﺭﺣم ﻤ&= #65166;ﺩﺭﻫﺎ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮﺷﺘ&#= 64405;ﺎﻥ ﻮ ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ خو= 583; را ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑ= 5268;ﺖ ﻭﭘﺮﻭﺭﺵ ﺟﺴم &#= 65184;ﻨﻴﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭلی اﻳﻥ ﺮﺣم ﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﻳ= ﺎ ﻭﺍﻟﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴ&#= 65253; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ.ﻭﺗ= 5198;ک ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﻗﺒل اﺯ ﺣﺼﻮﻝ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻳﺎ ﺗﺮ&= #1705; اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻴ= ﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮﻗﻒ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل اﻭ ﻭآغاز ﺳﺮᥴ= 5;ﺯﻳﺮﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ مقا = 5; ﺮﻭح او می ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= 5258; ﺍﮔﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭ&= #65193;ﺗﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﺘﻤﺮﺩ &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; شانس ﺟﺒﺮﺍﻥ ʌ= 56;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍ= ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺭﻭح ﺠ&#= 65256;ﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ ﮐﻪ = ﺍﻳﺎ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ = ﺩﺧﺘﺮ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻀ&= #65252;ﻥ ﻨﻈﺮﻳﻪﻋﻠمی A= 262; تَصوّرﺍﺕ ﻗﺪ= ﻳﻢ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻋﺮ&#= 65235;ﺎنی اﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻈﺮﻳ&#= 65258; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮکی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65212;ﺎﺣﺐ ﺭﺣم ﺴﺎﻟﻚ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺁ&= #65267;ﺎ شایستگیهائ®= 0; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﺎ&#= 65247;ک هست ﻭﺁﻳﺎ ﭘﺴA= 198; ﮐﺎﻣل ﻮ ﺁﺩم ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺰ&#= 65253; ( یا ذن ) ﻮﻏﻴﺮ ﻭ= ﺍﺻل ﻮﺑﺪﻭﻥ اثبا᥵= 3; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺮﺩﺍﻧگی ﺨﻮA= 193; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺯ= ;ﻥ) ﻭﻣﺮﺩ ﺩﺭ قُر= 70;ن ﻮ حدیث ها ﺍثی= باﺕ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻥ ﻮ&#= 65267;ﺎ ﺣتی ﺴﺎﻟک ﻨﺒA= 262;ﺩﻥ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻭ ﺷﻬﺮﺕﻫﺎ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻨﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧ&#= 65258; اکثریّت ﺯﻧﺎ&= #65253; ﻘﺪﺭﺕ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ند ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﺮﺑ&= #65268;ﺖ ﻃﻔل ﻮ ﺯﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻮ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺗﺎﺣﺪﻯ ﺠﺒﺮﺍ&#= 65253; ﺤﻴﻮﺍنی اﻳﻥ A= 256;ﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴم اﺭﻭﺍح ﺪﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ= ﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒلی ﻴک اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻳک ﺒ&#= 65166;ﺭ ﺯﻥ ﻮ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻣ= ﺮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺕ. ﺍﻳ= ﻦ ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هرﻓﺼل ﻨﻮعی ᥵= 0;ﺸﺮﻯ لاﺯم هستند. ﺗ= ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﻔﺼل &#= 65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﺭﻓﺖ. ﻭلی اﮔﺮ &#= 65169;ﺎ ﺳﻠﻮک الهی ﻮ ʋ= 65;ﺭﺍﺩﻯ ﺗﻠﺎﺵ ﺁﻏﺎﺯ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ ﻭﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﻭ ﻳﺎ ﺯﻥ ﺍﺧﺮﻳ= ﻥ ﺸﺎﻧﺴﻬﺎﻯ مُ= 40;سّر ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﺴوآل ﻔﺮA= 207;ﺘﻪ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺑﻰ = ﻳﺎ ﭘﻴﺮ الهی که ا= ;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی پرسش اﺯ شایس&#= 1578;گی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﮑﻨﺪ. &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺳوآل کاﻣل ال&= #1607;ی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺨﺺ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ&= #64400;ﺎﻣﻞ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﻣﻮﻓق &#= 65170;ﺠﺬﺏ ﺷﺨﺺ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ می ﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﻥ کاﺭﺍﻭ ﻭﺍﻳﻥ = 5204;ﻮﮊﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺻﺎﺣﺐ ش&#= 1575;نسی هست ﻳﺎﻧﻪ ؟ ﺑA= 166;ﺯ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺯ&#= 1602; ﻮ ﺍجَلّ ﻫﺎ ﺑA= 198;ﺍﻯ ﻴک ﺠﻨﻴﻥ ﻮﻳﺎ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮ&#= 65165;ﻧﻪﺍﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﻮ ﻳک ﺪﻳﮑﺘﺎﺗ&#= 65262;ﺭﻯ ﻏﻴﺮ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧ&#= 65258; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65256;ﻮﻳﺴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﻃﻔل ﻮ ﺟﻨﻴﻦ ﻭ&= #65267;ﺎ آغاز ﮐﺎﺭ ﺳﺎʌ= 47;ک ﺒﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴل ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ شایستگی ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺟﺪﻳ&= #65194;ﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﻧﮕﺎ&= #65257; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳ= ﻠﻮک ﺒﺮﺗﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘ&#= 65198; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﺗﻠﺎﺵ ﺧﻮﺩ ﻭﺍ&= #65247;ﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤک الهی که ﺑﺮﺍﻯ همگا= ;ﻥ هست ﻣﻴﺘﻮﺍﻧʋ= 94; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻫﺮﻳک اﺯ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ مُربّی اﻣﺮﻭ&= #65199; ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ = ﺩﻋﺎ ﻭ ﺳوآل ﻣﺮﺗﺒA= 258; الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻣʌ= 68;ﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ شایس= 8;گی ﺪﺭﺳﺎﻟک هست ʄ= 00;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺸﺮﻑ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﺪ ﻳﺎﻧﻪ؟ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﭘﺎسخ ﺪﻋﺎ ﺭﺍ &#= 65169;ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺭﺣم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﻨﻴﻥ ﺸقی ﺒﺎ= 5207;ﺪ ﻳﺎ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨ&#= 65194;. ﻭﺳﭙس ﻣﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺭﺯﻕ ﻭﺍجَ= 604;ّ اﻭ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ (ﻳﻌنی ﭙﻴﺮ ﮐﺎ&#= 65251;ل اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﻚ = ﺟﺪﻳﺪ ﭼﻪ شانسی ﻮﺍ᥸= 3;ﺘﻌﺪﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ = ﺳﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍرد . = ﺁﻳﺎ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻭ ﺳﻌﺎ= ﺩﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ = ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭﺗﺎﭼﻪ ﻣﻘﺎمی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ &#= 65197;ﻭﺣﻴﻪ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻨﻴﺰ ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍ= ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻳﻥ ﺠﻨﻴﻥ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺩﻳﻥ = ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﻯ = ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﻮﻯ ا&#= 65219;ﻠﺎع ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻓﺮﺷ= ﺘﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﺪ ﻭﺳﭙس ﺭﻭح ﺴﺎ= 5247;ک ﻴﺎ ﺟﻨﻴﻥ ﻄﻔﻞ = ﺑﺮﺣم ﻤﺎﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﭙس &= #65251;ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮﺿﻮ&= #65225; (ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺭﻭح &= #65220;ﻔل ﻮﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ) همان ﻤﻨﻈﻮﺭا= ;لهی ﺪﺭ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258; می ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ= ﺎ ﺃﺻﺎﺏ ﻣﻥ ﻤﺼﻴ&= #1576;ة فی ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻭﻟ= 5166;فی اﻧﻔﺴﮑﻢ ﺍلا = 17; فی کتاﺏ ﻣﻥ ﻘʋ= 70;ل ﺃﻥ ﻨﺒﺮﺃﻫﺎ ʌ= 59;ﺮ ﻧﻮع ﻤﺼﻴﺒتی A= 169;ﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻧﻔس &= #65261;ﺭﻭح ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ = ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭج ﺸﺪﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﺩﺕ ﻃﻔﻞ = ﻭﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ (ﻣﺼﻴﺒﺖ) ﺑﻠﺎﻳ= ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺳﺎﻟک اﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 04;هی اﺳﺖ. ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺴﺮﻧﻮﺷت = 7;ا هماﻥ اﺳﺘﻌﺪᥴ= 5;ﺩﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺮﺍ ﺭﻭﺍنی ﻨﺴ= 5170;ﺘﺎ ﭘﺎک ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی کمترﻯ ﺩﺍﺭﻧ᥷= 4;. (ﻣﺼﻴﺒﺖ) ﺍﺯ ﺍﺻﺎﺑﺖ ﻭ ﺑ= ﻬﺪﻑ ﻧﺸﺴﺘﻦ تیری ʄ= 00;ﻪ ﺑﺼﻮﺏ ﺷﺨصی ﺒ= 5220;ﻮﺭ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ فرستاده شده = 5169;ﺎﺷﺪ. (ﺍﻧﻔﺴﮑﻢ) ﺭﻭﺍ= ﻥ ﻮﻧﻔس ﺷﻤﺎ ﻭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﺮﻭ= 581; اﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻔس ﻣ&#= 65220;ﻤﺌﻨﻪ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﺎﺧﻮ&= #65193; ﺍﮔﺎﻩ ﻭ ﮊﻧﺘک &= #65198;ﻭحی هرﮐس ﻣﻴﺒﺎﺷʋ= 94;. ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ﺪʋ= 97; ﺳﻠﻮﻙ ﺭفع همین اثا&#= 65197; ﺍﻧﺤﺮﺍفی ﻤﻮA= 183;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ= ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ الهی ﻮ A= 255;ﻴﻚ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ = ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﮐﻪ قُرآن ﺁﻧ᥷= 8;ﺍ (ﻧﻔس أمّاره) ᥾= 7;ﺎ ﺭﻭج ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﻴﻨﺎﻣﺪ. ﻭﺳﭙس ﺳﺎﻟﻚ ﺍ&#= 65199; (ﻧﻔس لوّامه ) به (ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌ= 5256;ﻪ) ﻭ به (ﻧﻔس ﻣﻠه= 605;ه ) ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ که روانی اله= 740; یافته است .ﺑﺎ= ﺯ(ﺍﻧﻔﺴﮑﻢ) ﻳﻌﻨﻰﺩﺭ ﺧﻮﺩ&#= 65175;ﺎﻥ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭج مادی ابژکتی= 08; اﺯ ﻭﺟﻮﺩ سالª= 5; موفق ﺒﺎﺷﺪ. ﺩA= 197; ﮐﺘﺎﺏﻳﺎ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ﺷﺘﻪﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﮊﻧ&= #65176;ک ﺮﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﺎ ﺧﻮ= ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺒﻨﺤﻮﻯ اﺯﻧﻮ= 5207;ﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻨﺎم ﺒُﺮ= 5193;. ﻭﻟﻰ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻠ&= #65262;ک الهی اﺳﺖﻫﺮﮐ= ;س ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺒﺪﻫﺪ ﻣﺤﻮ آث= 575;ﺭ ﻗﺒلی ﻮ ﺑﺪ ﻭﻳ&#= 65166; بت ثبت آثاﺭ ﻧ= ﻴکوی ﺠﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ = ﺮﻭح ﻴﺎ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺮﻭح ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ﻚ ﺩﺭ (ﺭﻭٴﻴﺎ)ﻫﺎ&= #65263; ﺼﺎﺩﻗﻪ ﺧﻮﺩ ﻫ&= #65256;ﮕﺎم ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻗﺎﺑ&#= 65246; ﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ (ﺍ= َﺣﻠﺎﻡ) ﻭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65268;ﻄﺎنی ﻮ ﺷﻬﻮﺍنی ﺨﻮ= 5193; ﻭﺍﻗﻊ و ﻭ ﺃﺻل &= #65196;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣ&= #65224;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮﻫﺎ ﻣﻮ&#= 65247;ﺎ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﻧﻈﺮ&= #65267;ﻪ ﻋﻠمی ﺰﻣﺎﻧﻬA= 166;ﻯ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5193; ﻭلی اﻣﺮﻭﺯ ﻣA= 268;ﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋ&#= 65248;می ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ عرﻓﺎنی ﻮ ﺳﻤʋ= 70;ﻮﻟﻴک ﻨﻤﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ ﻤ= ثال اﻳﻥ ﻨﻮﻳﺴﻨﺪ= 5257; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 194;ﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﮑﻤﺎﻟﺎتی ﻤA= 268;ﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻌﺪﺍ = ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﮐﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﺗﺎﺯﻩ پدر ﻭ ﻣ= 5166;ﺩﺭ ﻭ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻫﺮ= ﺩﻭ ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﻄ&#= 65236;ل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭ (ﻓﺼل ﺠﺪﻳﺪ ﻧ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ) ﺑﻮﺟﻮﺩ = ﻣﻴﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ = ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻳﻥ ﻄﻔﻞ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺮﺍﻳج ﺒA= 208;ﺮﻯ) ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻫﻤﺎﻥ عاﻣلی که ثاﻳﻌﻪﺍﻯ ʋ= 98;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺟ&#= 65260;ﺎﻥ ﭙﺎﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎ &#= 65235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒ= 5260;ﺘﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍ&#= 1605; ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺤﻘA= 268;ﺮ ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﻳک ﻘﻮ&= #1605; ﺮﺍﻳج ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺗﺎ ﺑﮑلی اﻳﻦ = 5239;ﻮم ﻮﻧﮋﺍﺩ ﺍﺯ ﺻﺤ&= #65256;ﻪ ﻫﺴتی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5166;ﺭج گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﺭﻭﺍ&#= 1581; ﻔﺮﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65252;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﮑ= ;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﺠﺪﺩʌ= 63; ﺒﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ عکس آن نیز بتدری= 580; نوع برتری که &#= 1601;وق بشری میخوان= 40;م در جهان پیدا میشود گوئی تکاملات روح= 40; سالکان موفق منجر بانقلابات ژ= 06;تیکی روحی میشود ک= 607; مدام برُشد خود ادامه میدهی و بتعک= 587; ژنتیک جسمی د= 585; کروموسومها®= 0; بدن انسان که فرسودگی دار= 06;د ولی تکامل ندارند.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1713 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ155ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔ&#= 65176;ﻨﺪ ﻓﻠﺎنی هلاک ﺸ= ;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﻮ&= #64380;ﻨﺎﻥ گناهانی کرﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ (ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﻣﺮگ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﻫﻠﺎﻙ ﻣﻴﺸﻮﻧ&#= 65194; ﻭ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﻫﻠﺎﮐﺖ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﻭﺡ انسان ﻭج= ;َهَنّمی ﺸﺪﻥ در نسخ ومسخ ﺒﺠﺎﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ برتر جستن ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﭼﻮﻥ اﻳﻥ ﺸﺨ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺺ ﺧﻮﺩ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺣ&= #65262;ﺍل ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﻣﻄ&= #1604;ع ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺒﺎ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﻳﺎ ﺣﺴﻮﺩﺍن ﻭ &= #65191;ﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺒ= ;ل ﻨﺠﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﺨﺘ&= #1605; اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی عمله ﺍﻟّﺎ ﺑᥴ= 6;ﻟﺤُﺴﻨﻰ ﻭ ﺳﻴﻤﺤﻮ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﻋﻨﻪ ﺍﻟﺴﻴّﺌ= 5166;ﺕ ﻭﻳﺒﺪﻟﻬﺎ ﻟﻪ &= #65187;َﺴَﻨﺎﺕ ﺍﻧّﻪ ﮐﺎﻥ ﻤﺮ&#= 1617;ة ﻳﻤﺮ فی اﻟﻄﺮA= 267;ق عرﺽ ﻟﻪ ﻣﻮٴﻤA= 254; ﻗﺪ ﺍﻧﮑﺸﻒ ﻋﻮ&= #65197;ﺗﻪ ﻭﻫﻮ ﻟﺎ ﻳﺸﻌﺮ = ﻓﺴﺘﺮﻫﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﻟم ﻴﺨ&#= 65170;ﺮﻩ ﺑﻬﺎ ﻣﺨﺎفة ﺃ= 5253; ﻳﺨﺠﻞ ثمّ اﻥ A= 196;ﻟک اﻟﻤﻮٴﻤﻥ عر᥻= 5;ﻪ فی ﻤﻬﻮﺍﻩ ﻓﻘ= 5166;ل اﻟﻠﻪ ﺃﺟﺰل اA= 247;ﻠﻪ ﻟک اﻟثوﺍﺏ ﻭ A= 155;ﮐﺮم ﻠک اﻟﻤﺂﺏ ﻭ ﻟ&#= 65166; ﻧﺎﻗﺸک اﻟﺤﺴA= 166;ﺏ ﻓﺎﺳﺘﺠﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﻟﻪ ﻓﻴﻪ ﻓﻬﺬﺍ = ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻟﺎ ﻳﺨﺘم ﻠﻪ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﺑﺨﻴﺮ ﺩﻋاءا A= 196;ﻟک اﻟﻤﻮٴﻤﻦ ﻓﺎA= 175;ّﺼل ﻘﻮل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺑﻬﺬﺍ ﺍﻟﺮجَ= 04;ّ ﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﺃﻧﺎﺏ = ﻭ ﺃﻗﺒل الی ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻓﻠم ﻴﺄﺕ ﻋﻠﻴ&#= 65258; ﺳبعة ﺍﻳّﺎﻡ ž= 1;تّی ﻏﻴّﺮﻋلی ﺴﺮž= 1; اﻟﻤﺪﻳنة ﻓﻮʋ= 83;ّﻪ ﺭﺳﻮل اﻟﻠﻪ ف= 40; ﺃثرﻫم ﺠﻤﺎعة ﺫﻟک اʌ= 47;ﺮجَلّ ﺃﺣﺪﻫم ﻔﺎﺳﺘ= 5208;ﻬﺪ ﻓﻴﻬم ﻭلی ﺪﺭ= ﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65261; ﺍﻧﺴﺎنی ﻨﺠﺎA= 173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ( ﮐ= ;ﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﻣﻌﺼ&#= 65262;م اﺯ ﻫﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻃ&= #65248;ﺎع اﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠ= 5262;کی اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺧﺘم ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ کاﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﻧﻴ= 705;ی ﻮ (ﺣُﺴﻨﻰ) ﺍﺳﺖ= . (ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﻮ ﻧﻴکی ﺮﻭﺍﻥ &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ کامل الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ گناﻩ ﻭA= 191;ﻄﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋ&= #65268;ﺪ ﺩﺭس ﺍﻣﻮﺯﻧﺪ= 5257;ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﺒﺎ= 5227;ﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺼﻔﺖ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﻓﮑ= ﺮ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺣُﺴﻨﺎ) ﻳﻌنی &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﻮ سلوک الهی ﻭ= ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺍﺳ&= #65174;. (ﺧﺘﻢ) الهی ﻴﻌ= 5256;ﻰ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻥ &= #65262; ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ ﺮﺳﺎ&#= 65255;ﺪﻥ ﺤﺎل اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺣﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺒﻨﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺮﺳﺪ) ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﺤﻮ ﺳﻴ= ّﺌﺎﺕ ﻭ ﺯﺷﺘﻴﻬﺎ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﺗﺒ&= #65194;ﻳل ﺒﺤَﺴَﻨﺎﺕ ﻭA= 255;ﻴکی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﻣ= ﻌﺼﻮم از هر ﮔﻨﺎهی ᥽= 2;ﻴﺸﻮﺩ ﺣتی اﮔﺮ ﮐﺎﺭA= 259;ﺎﻯ گناﻩ ﺩﻭﺭﻩ ﺳA= 248;ﻮک ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﻣﺤﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ نَفس ﺑﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺧﻮﺩ کا&#= 1605;ل الهی ﻋﺒﺮﺕ ﺍʋ= 99; ﺧﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺗﺒ&#= 65194;ﻳل ﺒﺤَﺴَﻨﺎﺕ ﻳA= 228;نی ﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ &= #65255;ﻴک اﺳﺖ. ﻭﺣتی ﺒﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﮐمی ﻮﮐﻴفی گناﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠʌ= 64; ثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﺒﻌA= 194;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ هرﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻗ= 5170;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ شانس ﺗʌ= 62;ﺑﻪ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺳﺨ&= #65174; ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193; ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65197;ﻭﺍﻥ ﭙُﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65261; ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐسی &#= 65220;ﺎﻗﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺍﺧﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﺎﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺘﺮ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫ= ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65175;ﻮضیح ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﻠ&= #65174; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; با بوذن گناﻫ&#= 65166;ﻥ اﻭ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺭﻭﺯﻯ ﻮﻯ ﻤﻮٴ&#= 65252;نی ﺮﺍ (ﺳﺎﻟکی که = 5203;ﺨﺖ ﺩﺭ ﻋﺎﻟم ﺘﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻮ= ﺟﻪ ﺑﺘﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺖ) ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻋﻮﺭﺕ = ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﺒﻮﻯ ﺘﺬﮐﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﻭ ﭘﻮثاﻧﻴﺪ. ﮐ&#= 65258; ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺧﺠﺎﻟ&#= 65174; ﺑﮑﺸﺪ. (ﻣﻮٴﻤﻦ)= ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک اﻭم کنندﻩ ﺍﺳﺖ ﮐʌ= 58; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺪﺍﻭم &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65262; ﺗﻤﺮﮐﺰو تئوسۀ ﺩﺭ ﻭﺍ᥸= 3;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺧﺒʋ= 98;ﻯ اﺯﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ= 5263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺬﮐ&= #65198; ﺍﻭ ﺑﺎﻋث ﺧﺎﺭ&#= 1580; ﻨﻤﻮﺩﻥ اﻭ ﺍﺯ&#= 65187;ﺎل ﺨﻠﺴﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﻌﺪﺍ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒ&#= 1570;ﺭﺯﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ به (ﻣَﻬﻮﺍﻩ) ﺟ&#= 65166;ﻯ هوﺍ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ اله= 40; ﺨﻮﻳﺶ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻮﻯ ﮔﻔ&= #65174; ﮐﻪ ﺁﻧﺮﻭﺯ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺤﺎلی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5261;ﻋﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ که ﺒﻮﻯ اﻃﻠﺎ= 93; ﻨﺪﺍﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨک ا= 5267;ﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﻭ ﺑﺎﺭﺯﻭﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺑﺤﺎ&#= 1604; عاﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﻳﺶ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺍ&#= 65219;ﻠﺎع ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﻋ&= #65262;ﺭﺕ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﻋﻴﺐ ﻭ = ﻧﻘﺺ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺩﺭﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻭلی &#= 65256;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﺣ= ﻮﺍل آﻥ ﺮﻭﺯ ﺧﺎﺭج &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﭘس ﺑگفته ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺍﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺸﺨ&#= 65210; ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻴﺎﻓﺘ&#= 65258; ﺩﻋﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭ&#= 65165; ثوﺍﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍA= 253; ﻮﺟﺰﻳل ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﻣﺂﺏ ﻭ ﺍﻧﻘﻠﺎ&= #65167; ﺑﻌﺪﻯ ﺤﺎﻝ ﻭ ﺟ= ﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﻮﺭﺍ &= #65169;ﺎ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻓ&= #65200;ﻭﺩ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭم ک= 07; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺤﺴﺎﺏ &= #65255;ﮑﺸﺪ ( ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﺤ= ﺎﺳﺒﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧ&= #65208;ﻮﻯ ﻭلی ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ &#= 65203;ﻠﻮﻙ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ اله®= 0; ﺒﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 604;هی ﻮﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣ= ﺤﺎﺳﺒﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ال= 607;ی اﺭﺗﺒﺎطی ﺒﺪʌ= 27;ﺎﻯ کسی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ= 04;ی اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ʌ= 56;ﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﻌﺼ&= #65262;ﻡ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪﺍﻯ ﻫ&#= 1605; ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣل= 740; اﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﺑﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎ&= #65247;کی ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻭﺭﺍ ﻫ= ﺪﺍﻳت هاﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎﺗA= 264; ﻭ ﺗﻌﻠﻴم ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻬﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺍﻭﺭﺍ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﺶ ﻣﺮ&= #65175;ﻔﻊ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﺁﻥ عملا اﻣﺘ᥽= 6;ﺎع از ﺍﺯﺍﺭ ﻭ ﺷﺮ&#= 65251;ﻨﺪﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺴﻴﮑﻪ &= #65169;ﻌﺪﺍ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻭ ﮐﻤک کرﺩ.ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = 5165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺩﻋﺎﻯ ﻤﻮ&= #1652;ﻤﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﺭﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺮﺩ&#= 65257; ﭘﻮﺵ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑ&#= 65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﭘﺬﻳﺮ&= #65235;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵﺣتی = 575;ﮔﺮ ﺑﺪ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨ= ﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65228;ﺎﻗﺒﺖ ﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺩﻋﺎﻯ ﺁﻥ ﻤﻮٴ&#= 65252;ﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ= ﺸﺨﺺ ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 1705; هم ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣ&#= 65194;ﺍم ﺪﺭ ﺣﺎل گناﻩ A= 165;ﺳﺖ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺩﻋﺎ&#= 65263; ﻴک ﻤﻮٴﻤﻥ ﺤﺘ= 5264; ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻤﻴﺮ&#= 65203;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ = ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﻣﻮٴﻤﻥ ﺴﻠﻮک = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻴA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﺍﻫﻤﻴت ﺪﻋﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﺭ= ﺍﻭﻯ ﭙس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻮﺭﺩ = ﺩﻋﺎﻯ ﻤﻮٴﻤﻦ ﭼﻨﺎﻥ &#= 65194;ﺭﻋﻴﺐ ﭘﻮشی ﻤﻮثّر ᥾= 1;ﺍﻗﻊ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺍﻧﺎﺑﻪ ﻭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻭﺭﺍ &= #64344;ﺬﻳﺮﻓﺖ ﻭﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﺑﻌ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪ= ﺭﻭﺍﺯﻩ ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭ&= #65203;ﺎﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮ&#= 65263; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺟﻨگ ﺪ&#= 65197; ﻳک ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &#= 65197;ﺍ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ ﻓﻮﺭ&= #65165; ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻭﻳ&#= 1705;ی اﺯ ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ ا= 5253; ﺟﻨگ ﺸﺪ. (ﻣﻨﻈﻮ= ﺭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک آﻣ&#= 65166;ﺩگی ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮگ قب= 04; اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻓﺪﺍ شدن ﺪﺭﺍﻳﻥ ﺠA= 256;ﮓ ﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﻘﺎ&= #65163;م ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒ= ;ﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺨﻠق ﻨﺪﺍﺷﺖ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم عرش رحمان ﻨﺮﺳﻴﺪ= ;. ﻭلی ﺒﺪﺭﻭﺍﺯﻩ (ﻣﺪ&= #65267;ﻨﻪ ) ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (ﺩﻳ᥽= 3; ﻮﺭﺯﻯ) وولایت ﻭﻧﺠﺎ= ﺕ ﻭ ﻣﺮﺯ ﻋﻘل کل= 616; الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘ@= 405;ﺎﻥ ﺒﺨﻠق ﺒﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻫﻔﺘم عرش ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻥ ﺒﺎ ﭼﻨﻴﻥ عقل= 40; الهی ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺪﻳﻨ&= #65258; ﻓﺎﺿﻠﻪ ﺣﻘﻴﻘ&#= 65174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔ&= #65174; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻫﻔﺖ (ﻳ= ;ﻮم اﻟﻠﻪ) ﻭ ﺭﻭﺯﻫ&= #65166;ﻯ الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ ﺗﺎ ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ ﻓ&= #65166;ﺿﻠﻪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. (ﺍﺗﺼل ﻘﻮل ﺮﺳ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ) ﻳﻌﻨﻰ ﺩ&= #65197; ﺧﻠﺴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65261;ﺩﺭ ﺗﻤﺎس ﻭ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺎ ﺭ= ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﻫﺮ کامل الهی = ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ که ﻓ&#= 65198;ﺳﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ = 5165;ﻧﺠﺎم گرﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﭙʌ= 68;ﺮﻭﺍﻥ عاﻣل آﻧﻬﺎ ﺭʌ= 03;ﻮلی اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. &= #65261;ﺣتی ﻨﻘﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; نبوّت ﺭﺍ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ ﺁﻥ ﺴﺎﻟک اﻳﻔ= 5166; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺮﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑ&= #65198;ﺗﺮالهی ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. (ﺍﺳ= ﺘﺸﻬﺪ) ﺩﺭﺟﻨگ ﺒﺸﻬﺎ= 5193;ﺕ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5215;ﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم &= #65198;ﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ هر ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم A= 212;ﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻮﺣ= 8;ی ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﺘﻤﺎم ﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﺗﺎ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺩﺳ&#= 65174; ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒ&#= 65166;ﻧﻪ ﻣﺮگ ﻘﺒل ازﻣʋ= 98;گ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗ= ﻤﺎم ﺠﻨﮕﻬﺎﻯ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺩﺭ ﻏﺰﻭﺍﺕ ﺍﻭ = ﮔﺮﭼﻪ ﺍثاﺭ ﺳﻴﺎسی ʌ= 62; ﺑﺮﺍﻯ ﺘثبیت ﺩﻳﺎﻧ᥵= 4; جدید ﻣﺤﻤﺪ ﺭʋ= 65; ﺩﺍﺷﺖ ﻭلی ﺼﺤﻨﻪ ﺍﺯ= 5251;ﺎﻳﺶ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺒﻮﺩ &= #64344;س ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&#= 65251;ﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ اﻟﻬﻰ زنده ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺪﻓﺎع اﻭ ﻃﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤ&= #65166;نی ﺨﻮﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺟﻨگ ﺪﻓﺎعی ﻮ = 5207;ﻬﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ= لی ﻤﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺠﻨﮕﻰ ﺳ&= #65166;ﻟکی ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎ&= #65211;ﻰ ﭼﻮﻥ اﻧﻘﻠﺎﺑ= 5166;ﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎعی اﻣʋ= 66;ﺩﮔﻰ ﻗﺒﻮل ﻤﺮگ ﺮﺍ &#= 65255;ﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ ﻭﻣثلا A= 169;ﺪﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ ﺧﻄﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ = ﺧﻄﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; اﻭ ﻗﻄﻌﻰ ﺑﻨﻈ&#= 65198; ﻣﻴﺮﺳﺪ..(ﺍﺟﺰل اﻟﻠﻪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺟﺰﻳل ﻮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺟ= ﺰﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﺑ= ﺼﻮﺭﺕ ﮔسیل ﻮ ﺳﻴل ﺒA= 194;ﻫﺪ. (ثوﺍﺏ) ﻧﻴﺰ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻧﻴک اﻟﻬﻰ ﻭﻫ= 5252;ﺎﻥ ثوﺏ ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻫ= 5254; ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥾= 1;ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﻔﺼل = 5256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ ﻭلی ع= 75;ﻣل ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺍ&= #65191;ﺮﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪﺍ ﺭﺟﻌﺖ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴل اﻳﻥ ﻮ= 5223;ﻴﻔﻪ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﺤﺎﺳﺒﻪ اله®= 0; ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻥ = ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻫﺎﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ &#= 65193;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮﻧﻮع گناهی ﻤﻌﺼﻮم= ﻮ ﻣﺼﻮﻥ هستند. ʄ= 04;ﻨﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎنع ﺘ= 5262;ﻓﻴﻘﺎﺕ ﺳﻠﻮکی سالک ا= ﺳﺖ. ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﻣﺎﻧعی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = (ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ) ﭘﺎسخ ﻤﻮﺟﺐ ﻭ= 5251;ثبت ﻭ ﺍﻳﺠﺎبی ال = 7;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭙ&= #65196;ﻳﺮﺵ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻮ= ;ﺑﺪ ﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﻣطیّ= 93; ﺴﺮ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﻭﺩﺭ ﻋ&= #65170;ﻮﺩﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ مُر= 76;ّی الهی ﺨﻮﺩ ﺍﺑʋ= 76;ﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﺧﻴﺮ ﻧﻴکی اﺳﺖ ﻭﺧA= 262;ﺑﻰ ﻭلی همیشه ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی ﻭ ﺗﻮﻓﻴ = 2; کسب ﺷﻬﻮﺩ تجل= ;ّیات الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﻣﻮٴﻤﻦ) ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻭم &#= 65262; سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ س= لوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 60;ﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﻚ ﻓ= ﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﺣﺎل اﻭم ﻮ &#= 65259;ﻤّﺖ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴ&= #65200; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺤتی = 575;ﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻣﺼﻮ&= #65253; هستندﻭﻳﺎ ﺍﻧ= ;ﻘﺪﺭﻋﺒﺮﺕ ﻭﺑﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺧﻄ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ و دﻴﮕﻴﺮ= 575;ن ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﺍ= 5227;ﻤﺎل ثواﺏ ﭼﻨﻴﻥ اثرﻯ ﺮﺍ ﻧﻤﻴA= 194;ﻫﻨﺪ. ﻭ (ﺍﺗﺼﺎﻝ) ﻳﺎﺻ= ;ﻠﻪ ﻫﻤان ﺼﻠﺎﺕ ﻳ= 5166; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭﺗﻤ&#= 65166;س ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ آغاز ﺍʋ= 99; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻮﺳﭙس ﺩ= 5267;ﮕﺮﺳﻤﺒﻮﻟﻬᥴ= 6;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. (ﺍ= ﻧﺎﺏ) ﺍﻧﺎﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ = ﻗﺼﺪ ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﻭﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﻮﭘﻨﺎﻩ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑ= 5252;ﻘﺼﺪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ. (ﺳبعة ﺍﻳﺎﻡ) ﻳ&#= 65166; ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﻫﻤﺎ&= #65253; هفت ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻫ= 5236;ﺖ ﺍﻭم ﻮﻫﻔﺖ ﺭﻭ&#= 65199; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻏﻴﺮعل= ;یّ ﺴﺮح اﻟﻤﺪﻳﻨA= 258;) ﻳﻮﺭﺵ ﺑﺮ ﺩﺭʌ= 61;ﺍﺯﻩ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺍﺯﻃﺮ&#= 65233; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺑﺎﺯ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﺪﺭ ﺣﺎﻝ (ﻣﺪﻳﻨ= ﻪ ﻭ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ) ﺑ= ﻮﺩﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻣﻨﺠﺮ به (ﺗﺴﺮﻳﺢ) ﻭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﺷﺪﻥ اﺯ ﺧﺪﻣﺖ &= #65261; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﭘس ﺍﺯﭘﺎﻳﺎﻥ اﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴﻔA= 258; ﻣﺮﺧص ﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193; ﻭﺗﺴﺮﻳح ﻤﻴﺸ= 5262;ﺩ. (فی ﺃثرﻫﻢ) ﺑﺪ= 5255;ﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﻭﺑﺎ ﺳع= 740; ﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ= ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮﮐﻰﻣﺎﻣﻮ= 5197; ﺟﻬﺎﺩ ﻭ ﺷﻬﺎﺩ&= #65173; ﺟﻨگی ﺸﺪ. ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮ&#= 65263; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩ&#= 65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﺍﺭ &= #65187;تمی ﻘﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﻧﺪ. = ﻭمَشیّت الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﻳﮕﺮﺍ= 5253; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻌثت = 5261; ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻧﺎ&#= 65253; ﺒﺨﻠق اﺳﺖ ﻭﻟ= 5196;ﺍ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻋﺮﻓﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻪ ﺩ&= #65197; ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎﺗﺶ &= #65261;ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘس ﺍﺯ &= #65261;ﻓﺎﺗﺶ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄ&= #65236;ﻮﻯ ﻴکی اﺯ ﻣﻬﻤﺘA= 198;ﻳﻥ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣA= 198;ﮒ ﺑﺴﺘﻪ ﺑمَشیّ= ;ت ﺳﺎﻟک ﻮ ﮐﻤک ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ مَشی¡= 7;ت ﺍﺳﺖ ﻭﺟﺎﻯ ﺪﻋ&= #65166;ﻯ ﭙﻴﺮ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐ&= #65258; ﺑﭽﻨﻴﻥ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺑﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻄﺮ ﺍ&#= 65199; ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ هم= 607; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ و ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺗﺎ ﺍﺧ= ﺮ ﻋﻤﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺩﺳﺖ ﺑﻌﺼﺎ ﻭ ﺑ= ﺪﻭﻥ گناه ﻭ ﺍﺩﺍﻣʌ= 58; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p></span= > حدی&= #1579; 1714 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ156 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﭙﺮﺳﻴﺪ &#= 64380;ﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﻘﺎﻭ&= #65173; ﺑﺮﺍﻯ اﻫل ﻤﻌ= 5212;ﻴﺖ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮﺷﺪ ﺩﺭﻋﻠم الهی ᥵= 0;ﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ &= #65227;ﺬﺍﺏ ﻭﻋﺪم ﺘﻮﻓﻴق = 4345;ﻴﺶ ﺑﻴنی ﺴﺮﻧﻮﺷ= 78;ی ﺒﺸﻮﺩ (ﺍﻫل ﻤﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ اﺯ &#= 65203;ﻠﻮﻙ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻣﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎA= 257; ﻫم ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺷﺮ&#= 1705; ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺷ= ﻘﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺸق&#= 1740;ّ ﻮ ﮔﺮﺩﻥکش ﻋﺬ= 5165;ﺏ ﺑﻌﺪﻯ ﺠﻬﻨمی = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭلی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 204;ﺘﻪ سلوک الهی کن= 583; ﻭﺑﻄﻮﺭ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ ﮔﺮﺩ&= #65193;. ﻣﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮخی هنوﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠʋ= 66;ﺕ ﺍﺯلی کافی ﻮ ᥻= 5;ﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻨ&#= 65166;ﺳﺐ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺖ &= #65219;ﺒیعی ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﻥ ﺤ&= #65194; ﺩﺭک اﻫﻤﻴﺖ س= 04;وک الهی ﻤﻴﺮﺳﻨ᥷= 4;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ = ﭘﻴﺮﻯ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳ= ﺎ ﺑﺎﺩل ﺴﺮﺩﻯ ﻮ&#= 1576;ی علاﻗگی اﻧﺠﺎ= م ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻣﻨﺎﻓق ﻮﺗﺎﺭ= 705; ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻁ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭﻋ&= #65248;ﻢ الهی اﺳﺖ ﻣﻨ᥺= 4;ﻮﺭ ﻋﻠم ﻘﺒلی اله= ;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻋ= ث ﺟﺒﺮ الهی ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠم اﻟ= 5260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ª= 5;ه ﺩﺭ ﺧﻠﺎل ﺪﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﺭ ﺗﺪ&= #65169;ﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟک = 5252;ﻌﻠﻮم ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟکی ﻀﻌﻴﻒ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎ= ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭﺣتی ﻤﻨﺎﻓق A= 170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳوآل اA= 267;ﻥ اﺳﺖ ﺑﭽﻪ ﺩﻟﻴ&#= 1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺨﻠﻘﺖ = ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺳﺎﺋل &#= 65192;ﺒﺮﻯ اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;لی ﻮ ﻧﻘﺺ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﺯلی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 64400;ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&#= 65199;لی نمی اﻧﺪﻳﺸﻨ᥷= 4; تَصوّر ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪ = ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺒﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻧ&= #65268;ﺎ ﺍﻣﺪﻩ ﻭﺍﺧﺮﻳ&#= 65253; ﺒﺎﺭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﻳک ﺮﻭح فردی ا= ;ﺯ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻩ ﺍﻓ&#= 65176;ﺎﺩﻩ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺪﺭ ﺗ&= #65252;ﺎمی اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺠA= 252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧ= ﻮﺍع گیاهی ﻮ ﺣﻴﻮᥴ= 5;نی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺍﻳﻨک ﺪﺭ ﺳﻠﺴ&#= 65248;ﻪ ﻓﺼﻮل ﻨﻮﻋﻰ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻤﺸﻐﻮل ﭙﻴﺸﺮ= 5235;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑ= ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ;ﻳﻨﺎﻥ ﺒﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ اﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ= 5258; ﺍﻣﺮﻭﺯ در جهنّم محرومیت اندکی هستند . &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﺪ&#= 65255;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﻮﻟﺪ ﻓ&= #65228;لی گناه ﮐﺮﺩﻩ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺩﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻨﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65175;ﺮک ﺒﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻋﺪ&#= 1605; ﺘﻘﻴّﻪ ﺑﺎﺷﺪ &#= 65169;ﺎ ﺍﻟﻮﺩگی ﻔﺮﺍA= 261;ﺍﻥ ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﻭﺩﻳﺮ = ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﺑﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻀﻌﻒ ﻗﺪﺭﺕ ﺳ&= #65248;ﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟک ﻮﺣتی ﻤA= 192;ﺎﻟﻔﺖ ﻭ تمرّد ﻣﻴﮕ᥷= 8;ﺩﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65248;م الهی ﻘﺒلی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻫﻤﮕﺎﻥ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭد ﺣتی اﮔʋ= 98; ﻓﻌﻠﺎ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #64345;س ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺍهند ﻧﻤﻮʋ= 93;. ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﺟﺒﺮﻯ ﻄﺒﻴﻌﻰ &= #65165;ﺯ ﺗأثیر ﻧﺎﺧﻮ᥷= 3; ﺍﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﺳﺎﻟک عاقل ᥾= 2; ﺍﺯﺍﺩ ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی ﺨA= 262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺠ&#= 65170;ﺮ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻗ= ﺪﺭﺕ ﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪ= 5197;ﻙ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮن&#= 1605;ودن ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻤ&#= 65262;ﻗﺖ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺗﻥ ﻮ ﺫﻫ= ;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﭙﻴﮕﻴﺮ&#= 65263; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻧﺘﻴﺠﻪﺍ ﻟﻮﺩ&#= 1711;ی ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ= ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﻤﺠﺪﺩ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎ ﺗﮑA= 198;ﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﻭ&= #65169;ﺎﺭﻩ شاید ﺑﺎ ﮐﺴﺐ @= 400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﺠﺪﺩ بالفعل= ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ = ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنونی ﺧﻮﺩﺭﺍ= ; ﺑﺎﮔﻨﺎﻩ ﻭﻟﺬﺕ ﻭﻓﺴﺎﺩ &= #65165;ﺯ ﺑﻴﻥ ﺒﺮﺩﻩ ﺍﺗ&= #65248;ﺎﻑ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻌﺒّﺪ = ﻗﺸﺮﻯ اﻳﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﻳﺐ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65153;ﻧﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ ﺴﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﮑ&#= 65262;س ﺩﺍﺭند. ﺯﻳﺮﺍ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻔﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﮐﻔﺮ = ﺍﺳﻴﺮ ﺷﺮﻙ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻭ ﺗ&= #65252;ﺎم اﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﺍﻳ= 5166;ﺕ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻄﺎ &= #64400;ﺎﺭ ﻭﻏﻴﺮ ﻣطیّع ʃ= 45;ﻴﺮ معرّفی شده ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ علم الهی ﺒﺮﺍ= ﻯ ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65206; ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﻧʋ= 66;ﻥ ﺳﺘمی الهی ﺨﻮ= ;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ= ﻨﺎﻥ که ﻫﻨﻮﺯ ﮔﻨﺎ= 607;ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; می ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﺟﺎﻯ ﻤﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮﺩ. ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍ= ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; ﻔﻬﻤﻴﺪ. ﻭﺩﺭک اﻳﺎﺕ ﻗ= 5198;ﺍنی ﻮ حدیث ها ﺗﻨ᥾= 0;ﺎ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﺴ&= #65248;ﻮکی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌنی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﻣ= 5194;ﻋﻴﺎﻥ ﺪﻳﻥ ﺴﻠﻮکی ﻨ= 5252;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺧﻴلی اﺯ ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧ= 5194; ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺯﺍ= 5193;ﻧﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑ= 604; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ= 5184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻋﺎﻗ= ﺒﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﻮ ﺟﺒﺮ الهی اﻭ ʋ= 93;ﺭ ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺼﺎﺩق ﺪﺭﭘﺎس= 82; علت ﺍﻳﻥ ﺸﻘﺎA= 261;ﺕ سرنوشتی ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ: علم اﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭ جَلّ ﺃﻥ لا ʌ= 67;ﻘﻮم ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ = ﺑﺤﻘّﻪ ﻓﻠﻤّﺎ ﻋﻠم ﺒ= 5196;ﻟﻚ ﻭﻫﺐ ﻟﺄﻫل ﻤﺤ&#= 65170;ّﺘﻪ ﺍﻟﻘﻮة علیّ ᥽= 2;ﻌﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻭضع عنهم ثقل اﻟﻌﻤل ﺒ᥶= 8;ﻘﻴقة ﻣﺎ ﻫم ﺃﻫﻠﻪ ﻭ&= #65261;ﻫﺐ ﻟﺄﻫل اﻟﻤﻌﺼ= 40;ة ﺍﻟﻘﻮةعلی ﻤ᥺= 8;ﺼﻴﺘﻬﻢ ﻟﺴﺒق علمه ﻓ᥾= 8;ﻬﻢ ﻭﻟم ﻴﻤﻨﻌﻬﻢ &#= 65165;ﻃﺎقة ﺍﻟﻘﺒﻮل ﻤﻨﻪ.&#= 65247;ﺄﻥ علمه ﺃﻭلی ﺒﺤ= ;ﻘﻴقة ﺍﻟﺘﺼﺪﻳﻖ ﻓﻮ&#= 65165;ﻓﻘﻮﺍ ﻣﺎ ﺳﺒق ﻠﻬم ﻔ&#= 65264; ﻋﻠﻤﻪ ﻭﺍﻥ ﻘﺪ&= #65197;ﻭﺍ ﺃﻥ ﻴﺄﺗﻮﺍ ﺧﻠ&= #65166; اﻨﺠﻴﻬم عن ﻤʌ= 28;ﺼﻴﺘﻪ ﻭ ﻫﻮ ﻣﻌنی ﺸا= 569; ﻤﺎ ﺷاء ﻭ ﻫﻮ ﺳ&= #65198;ّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ʌ= 39;ﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #65259;ﻴﭽﮑس ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65169;ﺪﺭﺳتی حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮﻋﻘل ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺳتی = 5262;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 1587;لوک الهی ﻨمی ﻨﻤﺎ= ;ﻳﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﺑﺪﻗﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258; ﮐﺎﻣل اﻧﺠﺎم A= 256;ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﭼﻪ &#= 65203;ﺎﻟک ﺪﻗﻴﻘﺘﺮ ﻭ ﺳﺮ&= #65267;ﻌﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻋﻤ= 604; کند ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮA= 199; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &#= 65193;ﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65247;ﺬﺍ شایستگی ﻮ ﺑﺎ= ﻳﺴﺘﮕﻰ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65163;ﻪ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻋﺸق = 5252;ﻄلق ﻤﺎﻧﻨﺪﻯ ﻳﻜﺸ&#= 65170;ﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣ= ﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺗﻮ= ﻓﻴق ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ کیفیّت ﻋﺎلی عباﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘʌ= 58;ﺍﻧﺪ. ﻭﻧﻪ ﮐثرﺕ ﺍﻋ= 5252;ﺎل عباﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ کیفیت ﻟﺎﺯم ﻮ= ; ﺷﺮﺍﻳﻄ الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺠﺎئ= 740; ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. سل= 608;ک الهی ﻮ ﺩﻗﺖ ﮐA= 268;فی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﺒﺘﻦ) &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣ&= #65188;ل اﻃﻠﺎع اﺯ ﺍﻳA= 253; ﺤﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺻﻞ ﻣﺤﺒﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ&#= 65169;ﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻧ&= #65268;ﺮﻭﻯ گناه ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک گذﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ (&#= 65187;ﺪﻳث ﮐﺎﺭﻯ بغیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺴﺎلک ﺪﺍʋ= 97;ﺍﻯ کشش ﻭﮐﻤک اﻟ᥾= 0;ﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; هرﮔﻨﺎهی که ﺑ= ;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ= ﻥ ﻔﻄﺮﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻟﺬﺕ ﺑﺠﻮﻳﺪ ﻭ&= #65187;تی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﺩ &= #65261; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ &= #65197;ﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﻠﺬﺕ ﮐﻨ&= #65262;نی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ عذﺍﺏ ﺍﻳﻨ= 5194;ﻩ ﺟﻬﻨﻢ ﻭﻳﺎ ﻣﺤ&= #65198;ﻭﻣﻴﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺗﺤ= 5252;ل کند. (ﺍﻫل ﻤﺤﺒ= 5174;) ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﻭلی ﺒر&= #1614;بّرخی اﻳﻥ ﻤﺤﺒﺖ ال= 07;ی ﺮﺍ ﮔﺎهی ﻨﺎﺩ= 5267;ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﺤﺒﺖ &= #65255;ﻔس ﻭهَوَس ﺧﻮﺩﺭ= ;ﺍ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻟﺬ= ﺕ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤA= 204;ﺎﻟﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻗﺒلی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ = ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺣﺴ= 5168;ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻋﻠم ﻘﺒلی اA= 247;ﻬﻰ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64344;س ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎ&#= 65257; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﺣتی ﺒﺎﻳﺪ ﭘ= 5166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻗ&= #65268;ﻘﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ عقیدﻩ A= 165;ﻫل ﺠﺒﺮ ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤ&= #65258; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;یغیر سالک اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻨﺎم ﺍﺣﺘﺮم ﺒﺨﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠم ﻘﺒ&#= 1604;ی اﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺃﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘل ﻮ ﺫﺍﺕ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #1604;ی ﻨﻴﺮﻭﻯ الهی ʌ= 62; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻ= ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺑﮑﻨﺪ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻧﻤﻮﺩ&= #65257; ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺣ= تی ﺒﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬ&= #65262;د ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﮔﺮ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65175;ﺼﺎل ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی ﺠﻬﻨم ﺪﺍغ ﺘﺮ= 5263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= حَقّ ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174; ﻭلی اﻳﻥ حَقّ= ﺸﺨصی ﺒﺎﻋث ﻧﺎﺩﻳﺪ= 5257; ﮔﺮﻓﺘﻥ حَقّ = 5;لهی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻥ ه&#= 1605;ه ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻮﺟ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺯ ﻳ= ﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65197;ﻭح ﺘﺎ شایستگی ﻨ= ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻌﺪﺍ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ&= #65165;ﺩﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺩﻧﺒﺎل کنند . A= 261;لی حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﺍﺩﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺧﺪﺍ یعنی ﺘﮑﺎﻣل ژنتیک ﺮﻭح فر&= #1583;ی ﺑﺎ ﺍﻭم ﻮ سلو= 05; الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;ﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻳﻥ ﺘ&= #65262;ﺍﻧﺎئی ها ﺑﺮﺍﻯ گنا᥽= 7; ﺿﻤﻨﺎ ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ این ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﺘﻤﺮﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭلی گهگاه ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻏﻔﻠﺖ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻣﺎنع گناه ﺍﻭ= ; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﻣن= 593; اﻭ ﻭﺟﻠﻮﮔﻴﺮ= 5263; ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺍﻭ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻮﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﻤﺤﻴﻄﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺷ= ﺮﺍﻳﻄ اﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ ﺗﻮ&#= 65183;ﻪ ﻋﻘلی ﺴﺎﻟک ﺘA= 166; ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺒﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺰﺍﺣﻤﻰ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #1580;هی عقلی ﺒﻌﺎﻗﺒ᥵= 4; ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ. ﻭلی ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺼﺎﺩق ﺒﺎ ﻣﻴﻞ &= #65169;ﮕﻨﺎﻩ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ ﻭ ﻧ&#= 65170;ﻮﺩﻥ هر ﻣﺎنعی ﻤﺤ᥾= 8;ﻄﻰ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻨ&#= 65236;س ﻭهَوَس ﻣﻴﮑﻨ= ;ﺪ ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﺮ&= #1587; و تقیّه ﺧﺪﺍ ᥾= 1; ﺍﺯﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻣﺤ&#= 65198;ﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎی = 5191;ﻮﺩ ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺗﺤﻘﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒح= 614;قّ الهی ﻤﻬﻤﺘﺮ ʋ= 65;ﺯ ﺗﺤﻘق هوﺳﻬﺎʌ= 63; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ &#= 65227;ﻠم الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʌ= 68;ﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی کرʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻤﻰ ﺧﻮ= ;ﺍﻫﻨﺪ ﺣتی ﻔﺮﺿﺎ ﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺍﻭ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺭﺍ ﻧﻴ&= #65200; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﮕﻴﺮ= 5193;. ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﮑﺘﻮﺏ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻧﻴﺰ ثوﺍﺏ ﺍﺯ ﻧﻮع = 5194;ﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭلی کنترل ﻨﻔس ﻣﻬ= ;ﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ &#= 65165;ﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭘسﺍﺯ &#= 65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﺳﺘﻔ&= #65166;ﺩﻩﺍﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﺑویژ= 07; ﮐﻪ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻫﻢ ﺷ&= #65194;ﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻨﺎ ﺭ= ﺿﺎﻳتی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﺼﺪﻳ&= #65238;) ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺪﺭ ﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705; اﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65176;ﺎﻳج ﺘﺼﺪﻳق ﺪﺭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﻋﺪ= 5249; ﺗﺤﻘق گناﻫﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ= ﺳﻠﻮک ﭽﻘﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65170;ﭙﻴﺮ ﻭ ﻋﺸق ﺒﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ = ﺑﻪ ﺍﺭﺯﻭﻯ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ. ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭﺍﺯ ﻣﺤل ﻠﺤﻈ&#= 65166;تی ﻀﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ = ﻏﻠﺒﻪ ﻓﻄﺮﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺧﻠﺎﻑ ﮐﺎﺭﻫﺎ&#= 65163;ﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﻭلی ﺰﻭﺩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻭ&= #65169;ﭙﻴﺮ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﺎی عب= 85;ﺕ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺑﺠﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺮﺩﻥ ﺒﺠﻠﻮ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ = ﻓﺮﺳﺘﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮﺍ&= #65253; گناﻩ جِدّیت &#= 65261;ﺗﺸّﺒث ﺑﻮﺳﺎﺋﻄ اله®= 0; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻠﻮﻙ &#= 65261;ﺣتی اﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪ= 5261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک هستند. ᥾= 1;لی اﻳﻥ ﻤﻌﺎﻓﻴﺖ &#= 65251;ﻮﻗتی اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ گذﺷﺘﻪ ﻭ ﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;تی گناﻫﺎﻥ ﭙس ﺍʋ= 99; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65169;ﺨﺸﻮﺩﻩ ﺩﺍﺋم ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ا&= #1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﻘﺒ= 604; اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺘﺮک ﺴﻠﻮک ﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﺠﺪﻳﺪ ﺍﻭ ﺑﺮﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺪﻳم اﻓﺰﻭﺩA= 257; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ&#= 65175;ﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸﺮ&#= 65241; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻨ&#= 64401;ﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻋمال ﺒﺘﻥ ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﺻل ﺮﻭﺍﻥ ﻮ ﺩفع ﺠ&#= 65260;ﻞ ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻧ&= #65268;ﻜﻮ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʋ= 98; ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﭼﻴﺰﻯ که ﻣﺎ&#= 65255;ﻊ ﻭﻣﺰﺍﺣم اﻳﻥ = 5176;ﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎکی ﺮﻭﺍﻥ = 5208;ﻮﺩ ﺣﺮﺍم ﻮ ﮔﻨﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﻠﺎ&#= 65245; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎ= ﺭﻯ که ﮐﻤک ﺒﺘﺰﮐA= 268;ﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﺪ ﺣﻠﺎ&#= 1604; ﻮﺣتی ﻮﺍﺟﺐ ﺍ= 5203;ﺖ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﺮﺍ&#= 1605; ﺒﺎﺷﺪ. ﺣﻠﺎل ﻮ = ﺣﺮﺍم آخوندﻫﺎ ﺳﺮﺍ= ;ﺳﺮ ﺑﺎﻃل ﻮﻫﻴچ ﻨ= 5176;ﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﺿﺎ&= #65263; ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺟﺰ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ آخوندﻫﺎ ﻧﻴﺴ= ;ﺖ. ﻣﺠلسی ﻤﻮٴﻠ᥻= 4; ﺑﺤﺎﺭ ﺍلأﻨﻮﺍﺭ ﺑﺎ = 5175;ﻔﮑﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ = ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 740; امام ﺨﺒﺮ ﻧﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭ ﺑﻨﻘل اﺯﺻﺪ= 5261;ق ﺪﺭ ﺣﺪﻳث ﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺣتی عمدﺍ ﺣﺪﻳث ﺭʋ= 65; ﻧﺎﻗﺺ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ. ﺧﻠﺎ&= #65211;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﺠﺬﻭﺏ الهی ʌ= 62;ﺍﻫل ﻤﺤﺒﺖ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻋ= ﻠم ﺒﻘﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65263; عمل ﮐﻨﺘﺮل ﺨʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺑﺎﺯ ﺍﻭاولی ﻤﻴﺪᥴ= 5;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺤﻘق علم = 75;ﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺼﺪﻳق سل= 08;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺟ&= #65166;ﺯﻩ ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻰ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ کیفی = 5;ﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﻣ&= #65166;نع کاﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ مکیباشد . ﺯﻳﺮ= ;ﺍ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﺳﺮ= 5263; ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻮ تم= 85;ّد ﺑﺮ ﻫﺪﻑ ﺍﺻلی &#= 1575;لهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻴ= ک ﺒﻨﮕﺮﻳم ﭙﻴﺮ= 5261;ﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ اﺯ آ= 582;وندﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰ ﻭل®= 0; مُدّعی اﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ ﺭﻭ&#= 65187;ﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻬﻰ = ﻭﺑﺎﺯﻯ ﺤﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍم اﻧﻬﺎ ﻫﻴچ اﺭA= 175;ﺒﺎﻃ ﺒسلوک الهی ﻮ = ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1715 - از پیامبر میپرسند (ج ؟ ص؟؟ بحار ) چگونه کسی از شکم مادر شقی= 617; یا سعادتمند بوده؟ پیامب= 85; میفرماید - ا᥼= 7;ﺸقیّ ﻤَﻥ علم اﻟﻠ᥽= 8; ﻭ ﻫﻮ فی ﺒﻄﻥ اُA= 251;ّﻪ ﺃﻧّﻪ ﺳﻴﻌمل A= 155;ﻋﻤﺎل اﻟﺎﺷﻘﻴاء ﻭ A= 165;ﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ علم اﻟﻠﻪ A= 261; ﻫﻮفی ﺒﻄﻥ اُʌ= 51;ّﻪ ﺃﻧّﻪ ﺳﻴﻌﻤل = 575;ﻋﻤﺎل اﻟﺴُﻌﺪاء ﺷ&#= 1602;ی ّ ﻴﺎ سَرکِش ﻭ= ; ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺩﺭﻋﻠم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻨﮕﺎﻣ&= #65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ&#= 65205; ﺑﻮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺷﺨﺺ ﺷقی ﺒﮑﺎ= 5197;ﻫﺎﻯ اﺷﻘﻴﺎﻯ ﺪﻳﮕ= 5198; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ( ﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﭘﻴﻤA= 166;ﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺒﻨﺪ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ &= #65261;ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65203;ﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈ&= #65198; الهی ﺍﺳﺖ ﻭﺍʋ= 99; ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﻳﻌنی ﺪ= 5197; ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻥ کشی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ که ﺧ= 5268;ﺎل ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﺮ&#= 64400;سی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺷﺮک ﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻋﺪم اﻃﺎﻋ= 5174; ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65203;ﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋ&#= 65268;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻓﻄﺮﺕ ﻃﺒیعی = 70;ﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﺣتی حَق= ;ّ آﻧﻬﺎ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65251;ﻮﻋﻮﺩ پیشین ﺁﻧﻬﺎ ᥾= 1;الاّ ﺪﺭﻣﻘﺎﺑل ﻤﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ جَهَن= ;ّمی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺴﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﺑ&#= 65166; ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ر= 75; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎﻩ اﮔﺮ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ باز ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ A= 251;ﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺻ&#= 1604;ی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;نه ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮﺍ&#= 65263; کگسی گناه ﮐﺮ&= #65193;ﻥ اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺳﺘمی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺣﺘﻤﺎ ﮔﻨﺎهی = 5170;ﺸﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی اA= 255;ﻬﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ &= #65194;ﻟﻴل و استحقاق ﺒﻮ&= #65193;ه. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65260;ﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;ح آﻣﺎﺩﻩ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65169;ﺪﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﻘﺒﻮل ﺮﺑﻮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ الهی ﺪﺭ ﺭﻭح ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺪﺭ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺁﻧﻬﺎ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﺍﻋﻤﺎﻟﺸﺎﻥ ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می &#= 65170;ﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥﻫﻨﻮﺯ ﭼﺸم ﺒﺪﺳﺖ آخ= 08;ندﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻋﻠﺎﻗ&= #65258; ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋ&= #65252;لی ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺳﺴتی ﻤﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ شایست= ه ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسی = 575;ﺯﻗﺒل ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﻭحی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ عذﺍﺏ ﺑﺪﻧﻴﺎ = 5169;ﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻧ= ﺴخ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ. ﺍﺯ&= #65219;ﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﻨﻤﻬ&#= 65166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﻣ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﺮﮐﺸﺎﻥ اﻣﺮ= 5261;ﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﻌﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻭﻓﺮﺻﺖ ﻣ&#= 65184;ﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺮﺍﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﺗﺎ شاید ﺑﺎﺭ A= 193;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻣﺠﺪﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧ&#= 65194; ﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی ﺴﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺍﻳ&= #65253; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ = ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭلی = 575;ﻳﻨﻚ ﻫم ﻤﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟکی اﻋA= 252;ﺎل ﺴﻠﻮکی ﻨﺎ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﻭ ﺑﺎ کیفیّت ᥽= 5;ﺎ ﻣﻄﺎﻟﻮﺏ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻋﺸق ﻮ = ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﭙﻴﺮ = ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ووسیله الهی = 5192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺻﻮﺭﺕ = ﭘﻴﺮ ﻭﻋﺸق ﺒﺮﻭﻯ ا= 5261; ﻋﺸق ﺒﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺳﺖ. ﺭﺍﻭﻯ اﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻥ اﺯ ﺍﻣﺎﻡ کاﻇ= 05; ﭙﺮﺳﻴﺪﻡ پس اﻳﻥ گفته ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴﺖ ﮐﻪ می ﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﺍﻋﻤﻠﻮﺍ ﻓﮑُ= لّ مُیسّرﻟﻤﺎ ﺧ= ﻠﻘﻠﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻌﻤل ﻮج= ;ِدّیت ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65267;ﺪ ﺗﺎ اﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ هر ﮐس ﻣﻴﺴﺮ ﺑ= 5166;ﺷﺪ. (ﻟﻤﺎ ﺧﻠﻘﻠﻪ) ﻳ= ;ﻌنی ﺒﺮﺍﻯ اﻥ کاﺭ = 5261;ﻫﺪﻑ الهی که آفری= 583;ه ﺷﺪﻩ یا همان ᥸= 4;ﻠﻮک الهی اﺳﺖ ﻭ ﻧʌ= 58; ﻋﺒﺎﺩتی که ﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴA= 204;ﺖ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻣ&= #65240;ﺒﻮل اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫ&= #65198;ﮐس ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ بالفعل ﻔﺼل ﻨ= ﻮعی ﺨﻮﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻧ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﮔﺮﭼﻪ = جِدّیت ﺑﻴﺸﺘﺮ شانس ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻫﺮکسی ﺒﺎﻳﺪ A= 187;ﺪّ ﺍﮐثر جِدّیت &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺑﺎﻟقوّهﻫﺎﻯ کرامات ﺴﺮﻧﻮ= ﺷﺘﻰ ﻭ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﺧ= 5262;ﻳﺶ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺒﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﻭﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪﺍ&#= 65263; که ﺗﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ= 5198;ﺳﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﺪ = 5261; ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻧﺴخ &#= 65170;ﻬﺘﺮ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮ بتولد جهان ﻫﻤﻴﻥ ﻮʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎﻡ ﮐ&= #65166;ﻇم ﺪﺭﭘﺎسخ ﻤﻴﻔA= 198;ﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭ جَلّ ﺧلق اﻟ= ;ﺠﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﻧس ﻟﻴﻌ&#= 65170;ﺪﻭﻩ ﻭﻟم ﻴﺨﻠﻘﻬم = 5248;ﻴﻌﺼﻮﻩ ﻭﺫﻟﻚ ﻗﻮﻟﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭ جَلّ ﻭﻣﺎ ﺧA= 248;ﻘﺖ ﺍﻟﺠِﻥّ ﻮ ﺍﻟ= 5156;ﻧس ﺍﻟّﺎ ﻟﻴﻌﺒﺪ= 5261;ﻥ ﻓﻴﺴّﺮ کلّا ᥼= 7;ﻤﺎ ﺧُﻠﻖ ﻟﻪ ﻓﺎﻟ&#= 65262;ﻳل ﻠﻤﻥ اﺳﺘﺤﺐ ﺍ&#= 65247;ﻌمی علیّ اﻟﻬﺪﻯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟِﻥّ ﻮ إﻧ= 587; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺗﺎ = ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ (ﻳﻌنی اﻃﺎﻋﺖ ﻭﺑﻨﺪ= 711;ی ﭽﻮﻥ ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﻤ= ﺎﻳﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳ&= #65198;ﮐشی ﺒﮑﻨﺪ. (ﺩﺭ ﺳﻠﻮ= ;ک اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ) ﻭ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ عباA= 173; ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ. ﻟﺬﺍ = ﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪّ&#= 65263; که ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﻴ= 5204;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5193;ﺍﺭﺩ ﺑﮑﻮﺷﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65194;ﺍ ﺑﺤﺎل کساﻧﻴᤨ= 1;ﻪ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ ﺑ= ﻴﻨﺶ ﻭ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﺗﺮ&= #65183;ﻴح ﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ (ﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﻮﺍ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 76;ﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻭﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻦ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264;ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 65176;ﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﮐﻮﺭﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪﭼﺸم ﺪل ﺸﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺩﺭﻋﻘل که ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ = 5251;ﻨﺎﺳﺐ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﺒﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #64400;ﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣُﺮ= 5193; ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍنمی A= 170;ﻴﻴﻨﻨﺪ. ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺯ= 5267;ﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺮﺑ&#= 65268;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮ&= #65203;ﻴﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺍﺷﺘ= 5253; آخوند ﻭﻋﺒﺎﺩ= ;ﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5166; ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﻗﺸﺮ&= #65263; گرﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﻫ&#= 1615;ﺪﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮ = الهی ﺮﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺁﻥ = ﻤﻌﺮفی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺮﺟﻴ&= #1581; کوﺭﻯ ﻮ ﮐﻢ ﻋﻘ&#= 1604;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒی عقلی ﺒﻴﺸﺘﺮ᥾= 3; ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ &#= 65183;ﺰ ﺷﺮک ﻨﻴﺴﺖ. ﺍﻣ&= #65166;م کاﻇﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ = 5187;ﺎل هرﺳﺎﺋﻠﻰ ﻣﻄA= 166;لبی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌﺎن= 740; ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻤﻮﺍف= 602; ﻨﻈﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ &= #65262; ﺣﺘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋ&= #65248;م ﻮ ﻣﻨﻄق ﺰﻣﺎﻥ &= #65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ اﻳﻥ ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ &#= 65231;ﻴﺮﻋﻠمی ﺒﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;لی هر ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠ= 5262;ﮐﻰ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﻮﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩ&#= 65165;ﺭﺍﻯ ﻣﻌنی ﻤﻔﻴﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک الهی ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﻣطیّع ʃ= 45;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﻮ&= #65199;ﻯ اﺯﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ = 575;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﭙﻴﺶ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺧ= ﻠﺎﺻﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﺳﻌﺎ&= #65193;ﺕ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺷ= ﮑم ﺮﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﻋﻠم الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﭘس ﺍ&#= 65199; ﺍﻧﺠام گناﻩ ᤨ= 0;ﺎﺭﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﻄﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ = ﺗﻌﻤّﺪ ﻭ تمرّد ﺑﺮ ﺍʌ= 51;ﺮ ﭘﻴﺮﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻌﺎﻳﺐ = ﺭﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻌﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگ= 740; آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐثرﺕ = 4404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺿﻌﻒ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﺳﻠﻮکی هم اﮐ᥽= 6;ﻮﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮔﻨ= ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﻮﻓﻌﻠﻰA= 251;ﻨﺠﺮ ﺑﻀﻌﻒ ﻋﻘل ﻮ ﺍ&= #65193;ﺭﺍک ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺿ= ﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ = ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. (ﺍﺳﺘﺤﺐ) ᥾= 7;ﻌنی ﺒﻐﻠﻄ ﺪﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻳﺎﻓﺖ.= ﮐﻪ ﺗﺮﺟﻴح اﻣﺮﺑA= 194;ﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﻮ= ﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ آخ= 08;ندﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. (ﻋﻤﺎ) ﮐﻮﺭﻯ اﺳ= ﺖ ﻭ(ﻫُﺪﺍ) ﻫِﺪﺍ&#= 65267;ﺖ ﻋﻘلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ= 5203;ﭙس ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ کنونی ﭙﻴﺮ ال= هی اﺯﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ= 5254; ﻭﺳﭙس ﻣﺮﺍﺗﺐ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﺒﻌﺪﻯ ﺪʋ= 97; دیدن تجلّیا= 78; . ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&= #65247;ﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘﻞ کُلّی ﻮ ʋ= 69;ﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p= > حدیث 1716 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 7ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭ جَلّ ﺨﻠق ا᥼= 7;ﺴﻌﺎﺩة ﻭ ﺍﻟﺸﻘﺎﻭة ﻗ&#= 65170;ل ﺃﻥ ﻴﺨلق ﺨﻠﻘ= 5258; ﻓﻤﻥ علمه ﺍﻟʌ= 48;ﻪ ﺳﻌﻴﺪا ﻟم ﻴﺒ= 5232;ﻀﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﻭ ﺍﻥ عمل ﺸﺮﺍ ﺃﺑﻐA= 214; ﻋﻤﻠﻪ ﻭﻟم ﻴﺒ&#= 65232;ﻀﻪ ﻭ ﺍﻥ علمه ﺷﻘA= 268;ّﺎ ﻟم ﻴﺤﺒّﻪ ﺃﺑ= 5194;ﺍ ﻭ ﺍﻥ عمل ﺼﺎﻟ= 5188;ﺎ ﺃﺣﺐ ﻋﻤﻠﻪ ﻭ ﺃ= ﺑﻐﻀﻪ ﻟﻤﺎ ﻳﺼﻴﺮ ﺍﻟ&= #65268;ﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺃﺣﺐ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺷﻴﺌﺎ ﻟم ﻴﺒﻐ&#= 65216;ﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺃ= ﺑﻐﺾ ﺷﻴﺌﺎ ﻟم ﻴﺤﺒ&#= 1617;ﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺗﻌﺎلی ﻘﺒل اʋ= 99; آفرینش ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ آفر= 40;نش ﺭﺍ آفریده ﺑﻮ= ;ﺩ. ( ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ (آف= رینش ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ) ﺭﻭح اﻟﺎﺭﻭﺍح ﻔﺮA= 193;ﻯ اﺯلی ﻨﻴﺴﺖ ﮐA= 258; ﺑﺮخی ﺸﻘﺎﻭﺕ = 5251;ﻄﻠق ﻤﺨﻠﻮق ﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺴﺘ&= #1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺎمی = 5252;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ= ﺍﺻلی ﻮ ﺍﺯلی هر ﻓﺮA= 193; ﻭ ﺣتی ﺒﺮﺍﻯ ﻮ&#= 65267;ﺮﻭﺳﻬﺎ ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&#= 65194; ﻭ ﺗﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﻗA= 170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ آفریده ﻧﺨﺴﺘ= ﻴﻥ ﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﻧﻴﺰ (ﺍﻓﺮﻳﻨ= ﺸﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺮﺣﻠﻪA= 165;ﻯ ﺒﺎﺯﻫﻤگی ﺒﻄA= 262;ﺭ ﻃﺒیعی اﺯ ﺍﻧʌ= 60;ﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﭼﻮﻥ ا&#= 65197;ﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺮﮐشی = 575;ﺯﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.&= #65261; ﺗﻨﻬﺎ (آفرینش= ; نوع بشری) ﺩﺭﺗﻮﻟʋ= 94; ﮐﻨﻮنی هرکس ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﻣﻘﺪﻣﺎتی کاف= ;ی ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل آﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭﻟﻰ ﺣﺪ= ﻳث ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ (ﺗﮑﺎ= ﻣل ﻔﺼل ﻨﻮﻋﻰ) ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭک سل= 08;ک الهی ﻭ ﺩﺍﺷﺘʌ= 53; عقل ﻮ ﻓﻬﻢ ﻭﻋ= 5208;ق ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. &#= 64400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴ&= #65248;ﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻨ&= #65228;ﻘﺪ ﮐﺮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻃﻠﺎ&#= 1593; ﺠﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﻋ&= #65252;ﺎﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ ﻳ&= #65166; ﻧﻪ. ﻟﺬﺍ ﺑﮑﻤﺎ= ل ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193; ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻣﺮﺍﺳ&#= 1605; عید ﻓﻄﺮ ﻭﭘﺎA= 267;ﺎﻥ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ. ﻳﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﭘ&= #65268;چی اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ = شایسته ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﻳﻌنی ﺴﺮﮐشی ʌ= 62; تمرّد ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺗ= ﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﺴﺮﺣﺪّ ﺍﻳﺪ= 5153;ﻝ ﻭﻋﺸق ﻮ ﺗﺴلی= 05; ﺒﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ اﻓﺮﺍ&#= 65193;ﻯ که ﺩﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﺤﺮﻭ&= #65251;ﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﺪ&= #1705; کسب ﻓﻀﻞ ﻭﮐﺮA= 165;ﻣﺎﺕ ﻧﺘﻴﺠﻪ ادّعا= ;ﻯ ﺴﻠﻮکی کاﺫﺏ ʌ= 55;ﺘﻴﺠﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ &= #65251;ﺤﺮﻭم اﺯﺷﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭ &#= 64404;ُﻤﺮﺍهی ﻮ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺎ&= #65251;ﺎﻧﺪگی اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&= #1587;ی ﻤﻮﺭﺩ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65165;ﺳﺖ (ﻳﻌنی ﺪﺭ ﺧﻠﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮک ﺪﺍﻧﺴﺖ &#= 65251;طیّع ﭙﻴﺮ ﺍﺳﺖ) ﻫﺮﮔ= ﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏ&= #65216;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﺒﮑﻨﺪ. ﻏﻀﺐ ال&#= 1607;ی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭﺡ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&= #1711; ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﻴﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺍﮔﺮ ﻟﺎﺯم ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺗﮑ&#= 65198;ﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺭﻭح اﻳﻦ ﺍﻓﺮ= 5165;ﺩ ﻣﻐﻀﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺘʄ= 01;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ = ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨ&#= 65194; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ کاﺭﻣﺎئی ﻮﮔᥴ= 6;ﺭﻣﻪﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﺟُﺮم ﻮ ﻣﺠ&#= 65198;ﻡ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻤﻴﺁ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺗﺎ ﺗﺼﻔﻴﻪ اث= 575;ﺭ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭح &= #65188;ﻴﻮﺍنی آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺻﻮﺭﺕ &= #65169;ﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎﺩﺍم که ﺣﺎA= 215;ﺮ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺗﻄﻮﺭ &= #65165;ﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﺑﻄﻮﺭ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﻋﺸق &#= 65194;ﺭ نوع بشری کنونی ﺨﻮﺩ ﺑس= ;لوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺭﻭح&#= 1740; ﺒﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗﮑﺎ= 5251;ل نوع بشری ﻮﻋﺒ= ﻮﺭ تکاملی ووجودی ﺍﺯ ﻣﺮ= ;ﺍﺣل ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺁﻧﺮﺍ &= #65169;ﺎ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳ&= #65194;آل نوع بشری ﺪﺭ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&= #65163;ﻴل ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺴﺨﻬ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ کسب ﻣﺠA= 194;ﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ن&#= 1608;ع بشری ﻤﻴﺒﻴﻨ᥷= 4;. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ = ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺪﺭ ﭘ= ;ﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﻫﺮﻧ= ﻮعی یک رَبّ ﺍﻟﻨﻮ= ;ع ﻮ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﻯ ا&= #65267;ﺪآل ﺪﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻳک &= #65252;رَبّی ﻨﻮعی الهی ﺼﺎ= ;ﺣﺐ ﺻﻔﺎﺕ شایسته= ﺍﻥ ﻨﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭح ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻪ ﺍﻥ &= #65198;ﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺎم &#= 65176;ﮑﺎﻣلی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥽= 2;ﺮﺑﻮﻃﻪ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﭘس &#= 65165;ﺯ ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ &= #1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ = ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺸﺪﻩ ﻭﻫʋ= 98;ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺮﺍ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﻏﻀﺐ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ = ﻭجَهَنّم ﻘﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺟﺰ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻧﻌ= ﻤﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻨفی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼ= ﻮﺹ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺨﻄﺎ &= #64400;ﺎﺭ ﺑﺎﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺍ= ﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻋﺒﺮﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﻠ&= #65166;ح ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺤ&= #65170;ﺖ الهی ﺪﻟﻴل ﺘ᥼= 0;رَبّ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺒ= 5204;ﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﮐﻤ= ﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻧﻴک ﺁﺩﻣﻴّﺖ = 5261; ﺗعقل ﻤﻴﺒﺎﺷʋ= 94;. ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫ= ﻤﺎﻥ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻳﻥ &= #65212;ﺎﺣﺐ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻋﻤل ﺸ&#= 65198; ﻭ ﺯﺷﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ= ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺒﻨA= 252;ﺎﻳﺪ ﻋﻤل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺑﻐﺾ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻐﺾ ﻭ ﻏ= ﻀﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻤل عباﺩﻯ ﻮʋ= 65;ثاﺭ ﻣثبت ﮐﺴﺐ ﺷﺪA= 257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧُﻨث= 740; ﻭ ﺍﺣﺒﺎﻃ ﻮﺑﺎ&= #65219;ل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭ سل= 608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺰʄ= 00;ﻴﻪ ﻣﺠﺪﺩ ﻭ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﭼﻮ= 5253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﮐسی ﺸقی ﻮ = 587;َرکِش ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﺍﺭﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺒﺸﺮﻯ هنوز ﺩʌ= 55;ﻴﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻧکرﺩﻩ ﺳﺮﻧﻮA= 207;تی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻘﺎﻭﺕ &= #65261;جَهَنّم ﻮ ﺭﻧج ﻮﻋﺬﺍﺏ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﺍﻋﻤﺎل گناﻩ ʃ= 44;ﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋ&= #65194;م اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﭘﻴ= 5198; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﺪم عشق ﻮﺭﺯﻯ ﺒﻮA= 263; عباﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻋA= 252;ﺎل او ﻣﺪﺍم همرﺍ= ;ﻩ ﺑﺎﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺳﺮ&= #64400;شی خُنثی ﻤﻴﮕﺮﺩ= ;ﺩ. ﻭﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﺗﺮ خدا ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻧ= 5258; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻃﻠﺐ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﺮ= ;ّ)ﻋﮑس (ﺧﻴﺮ)ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65191;ﻴﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ ﺯﺷﺘﻴ&#= 65260;ﺎ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻭﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﺍﻥ ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﻭﻧﻴک لاﺯم ا᥸= 3;ﺖ.ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺸق&#= 1740; کاﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺻﺎ&#= 65247;ح ﻮ ﻧﻴﻚ ﻋﺒﺎﺩﻯ هم اﻧﺠﺎم ﺒﺪʌ= 59;ﺪ ﻋﺎﺷق اﻋﻤﺎل A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﻐﺮ&= #65261;ﺭ ﻭ ﻓﺮﻳﻔﺘﻪ ﺧﻮ&= #65267;ﺶ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﻣ= ﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ= ﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺘ= 5268;ﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺟﺰﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ اﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ ﺭ&#= 65261;ح ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ ﺑﺪﻫﮑ&#= 65166;ﺭﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎل عبادﻯ ﺴﻠﻮکی= ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ &= #65261;ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋم ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﮔﻨﺎﻫﮑ&#= 65166;ﺭﻯ هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ= 5166;ﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻌﺮ ﺟﻬ&= #65256;ﻢ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺫﺍ= ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺳ= ﺎس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺗﺮک ﺼﻔﺎﺕ ن= 608;ع بشری کنند .ﻭﻳ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; ﻮ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&= #1604; ﻨﻮﻉ فوق بشری= ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ شایسته ﺑﻬ= ;ﺸﺘﻬﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻳﻨʋ= 94;ﻩﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺑﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﮒ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﭼﻴﺰﻯ ﻴﺎ ﮐسی &#= 65198;ﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏ&= #65216;ﺐ ﺧﻮﺩ در کارما= ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻭ ﻋﻠ= ;ﺎﻣﺖ ﺩﻭﺳتی ﺨﺪﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ تج= 04;ّیات ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻮ ﮐ= سی ﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ مگر با توبه نصوح سلوکی . (ﺩﺭ ﺩﻭ= 5197;ﻩ ﮐﻨﻮنی ﺒﺸﺮﻯ = 575;ﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʌ= 08;ﺪﻩ ﻭلی ﭙس ﺍﺯ ﮐﺎ= 5197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺒ&= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴﻥ ﺴ&= #65248;ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎم ا= 5197;ﻭﺍﺡ ﺍﺯ ﺍﺯل تا ﺍﺑ= 5194; ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65169;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ آفریده ﺷﺪﻩﺍ= ﻧﺪ ﻭآفریده ﺧﻮﺍ= ﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65261;ﻗﺒل اﺯسلوک الهی &#= 65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴل ﻮ &= #65193;ﺍﺷﺘﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﻫﻴچ ﺮﺍﺑﻄﻪ ﺧ&#= 65166;ﺻی ﺒﺮﺍﻯ کسی ﺒﺎ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ= ﺳﻠﻮک ﻮ تَقرُّب ﺑﺎ= ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺗﮑﺎﻣل ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﻮ&#= 65197;ﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺍﺳﺘ&= #65228;ﺪﺍﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ &= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﺤﺒﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺍﺣ&#= 65262;ﺍل ﻮ ثاﺩﻣﺎﻧﻴﻬA= 166;ﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ (ﺑُﻐﺾ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح اﺳﺖ. (ﻟﻤᥴ= 6; ﻳﺼﻴﺮ ﺍﻟﻴﻪ) A= 169;ﺪﺍﻥ ﻮض ع ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ (ﺻﻴ= ﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷﺪﻥ) ﺩﺭ ﺗﮑﺎ= ;ﻣل ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﻋﻤ= 604; ﺼﺎﻟﺢ ﻣﻨﺤﺼﺮ&#= 65165; ﺍﻋمال عباﺩﻯ= ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍثاﺭA= 263; ﺪﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺭﻓ&= #65176;ﺎﺭ ﻭﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭ ﺳﺎﻟک اﻳﺠﺎﺩ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮل = 5252;ﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺍﮔﺮ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐسی ﻤ= 5166;ﻧﻨﺪ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻗﺒﻮل اﺳﺖ ﻭلی عباﺩ= ;ﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺒﻮل &#= 65256;ﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل بیشتر ﻨﺪﺍﺷﺘ= ;ﻪ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1717 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</= span>۵ﺹ15= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭق= 615;رآن: ﻭ ﺍﻋﻠﻤﻮﺍ ﺃ᥽= 3;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺤﻮل ﺒ= 5268;ﻥ اﻟﻤرء ﻮ ﻗﻠﺒﻪ </span= >ﻭﺑﺪﺍ= 5255;ﻴﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65268;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﻠﺐ &#= 65165;ﻭﻣﺎنع ﻮﺣﺎﺋل اﻳﺠﺎA= 193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﻗﻠﺐ ﮔ= ;ﻮﺷتی اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﺳﻴ= 5256;ﻪ ﻣﺤﻞ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎ&#= 65173; ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;لی ﻤﻐﺰ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻗﻠ= ﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻧﻴﺰ ﮊ= ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی ﻴﺎ (ﻓﻮآ&#= 65193;) ﻗﻠﺐ ﻭﺍقعی اʌ= 55;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﺸﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻭلی &#= 65170;ﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﻮﻧﺎﺳﻮتی اﻧʌ= 04;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﻘﻠﺐ ﺭﻭح&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺤﻮل &#= 65262; ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. شایستگیهاﻯ = 5184;ﺪﻳﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺍﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ س&#= 1604;وک الهی ﻭ ﺗﮑﺎﻣ = 4; اﺭﺍﺩﻯ عمل کر= ;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ شایستگ= یهاﻯ ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮع ی ﺒﻬﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ = 5251;ﻨﻘﻠﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65268;ﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﻗﻠﺐ &= #65197;ﻭﺣی اﻭ ﺣﺎﺋل گرد᥷= 3; ﻳﻌنی سلوک الهی ﺮﺍ = ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺩﺭک ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍنی ﺴﺎﻟک = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺣتی &#= 65170;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻓA= 198;ﺻﺖﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗ&= #65166; ﮔﻨﺎﻩ بیشتر ᤨ= 0;ﻨﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺠA= 200; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ. ﻭﻣﺪﺍم ﺪﺭ ﺻﺪ&#= 65193; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ کاﺭﻯ &#= 64400;ﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ = ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻴچ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک هماﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ A= 191;ﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻳﺤﻮﻝ) ﺣﺎﺋل ﻮ= ﻣﺎنع ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65188;ﻮّل ﻮ ﺣﺎل ﺠﺪﻳﺪ ﻣ&= #65268;ﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﻴﺎ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﻣرء )= ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩ ﮔﻮ&= #65267;ﻨﺪ ﻭﺍﻣﺮءه ﺑﺮﺍA= 263;ﺰﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺩ = ﺩﺭ قُرآن هر ﮐﺎﻣ= ﻞ الهی اﺳﺖ. ﻭﻳʋ= 66; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺪﺭﺣﺎل = 5252;ﺮﺩ ﺷﺪﻥﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮﮐس سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65175;ﻌﺒﻴﺮﻯ ﺒﺰﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ گرچه سالک مر= 583; یا زن صاحب مقام ذِن فلسفه هندوا= 06; است ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﺭﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻓﺮﺻت= 740; ﺒﺮﺍﻯ هوس ﻭﺗA= 236;ﮑﺮ ﺷﻬﻮﺍنی ﻮ ﻧﻔ= 5204;ﺎنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻫم ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ = ﻳک ﺘﺬﮐﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ&= #65183;ﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻭ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻥ ا&#= 65187;ﻮﺍﻝ ﺳﺮﻋﻘل آﻣﺪﻩ = 5261;ﺑﮑﻌﺒﻪ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻟﻠﻪ = ﺍﮐﺒﺮ ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻯ الل= 07; ﺒﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻥ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﺑﺴ&= #65262;ﻯ ﺨﺪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ شهودی ﺩﺭ ﺍﺩᥴ= 5;ﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﮔﺎ= هی ﻴک همّت ﺟﺎﻟᥴ= 8; ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻨ&#= 65184;ﺮ (ﺑﺘﮑﺒﻴﺮ) ﺑﺎ ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺷﻴﮑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺯﻳﺎ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺎفی &#= 65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&= #65252;ّﺖ ﻭ ﺳﺮﮐﻮﺏ هَو= 14;س ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻬﻤﺘ&= #65198; ﻭ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻭﻟﺬ&= #65165; ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻋﻈﻴﻤ&#= 65176;ﺮ الهی ﺒﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: ﻴﺤﻮل ﺒﻴﻨﻪ ﻭ= ; ﺑﻴﻥ ﺃﻥ ﻴﻌﻠم ﺃﻥّ اﻟﺒﺎﻃل حَقّ= اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻨﻘل اA= 247;ﻌﺒﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﺸﻘاء الی اﻟﺴﻌﺎﺩة= ; ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻘﻠﻪ ﻣﻥ اﻟ&#= 65204;ﻌﺎﺩة الی اﻟﺸﻘاء = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺎﺋل ﺒﻴﻥ اﻭ &#= 65261; ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻃل اﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﮐﻪ حَقّ را ﺑᥴ= 6;ﻃل ﻨﺪﺍﻧﺪ (ﻳﻌﻨﻰ = ﺗﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﺒﺎ= ;ﻃل ﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﻨﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺭﺍﻩ = ﻏﻴﺮالهی ﭙﻴﺶ ﻧﮕﻴﺮﺩ) ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺯ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ (ﮐﻪ ﻫﺮ= ﻏﻴﺮ حقّ ﭼﻮﻥ ﻮﻟﺎA= 267;ﺖ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫﺒﻰ ﺟﺰ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳ= ﺮﭘﻴچی اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺍﺯ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺸ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﻧﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻮﭼﻴﺰﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﺷﻘﺎﻭﺕ گردن شق وﺳﺮﮐ= شی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬ&= #65259;بی مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺳﻌﺎ= ﺩﺕ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺳم عید ﻭ ﺟﺸﻥ ها®= 0; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﭼﻮﻥ ﺘﻮﺑﻪ نص وح ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻔ&#= 64401;ﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﺍﻟﻮﺩگی آﻥ ﺒA= 268;ﻔﺘﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭA= 255;ﺠﺎﺕ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺎﺩ&#= 65257; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ کاﺭ ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﻋﻘلی ﻮﻋﺎﻃﻔA= 264; ﮐﺸﺶ ﻭﻋﺸق ﭙﺮ&#= 65261;ﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5176;ﺮک ﺴﻠﻮک ﻛﺮﺩﻩﻭ= 5219;ﺎﻟﺐ جَهَنّم ﻮ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺳﺮﮐش&= #1740; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﻮﺩ = ﺑﺪﺍﻥ ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭﮐ&#= 65166;ﺭ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ ﺫﺍ&= #65173; ﻧﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻭ ﻧ&#= 65268;ﺮﻭﻯ ﺰﻳﺎﺩ هَوَس ᥾= 1; ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﮐﺸﺶ ﺑﻠﺬﺕ ﺷ= ﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺳﻮق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ = ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﻙ &= #65261;ﺣتی هر ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﻤ= 604;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﻣﻬ= ﻤﺘﺮ ﻧﻘﺶ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎ= ﻓﻈﻪ ﻭ ﺗﺨﻴل ﺨﻮﻳﺶ &= #65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘ= س ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﮐﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﻬﺎﻯ = ﺠﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #65259;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65176;ﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﻤ&#= 65166;ﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 00;ﺴﺐ ﺍﻣﺎﺩگی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﻠﻮﻛﻬﺎﻯ ﺒﺎ&#= 65199; ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﭽﻮﻥ ﺼﻌ&#= 65262;ﺩ ﺍﺯ ﻳک ﻨﺮﺩﺑﺎ&#= 65253; ﺍﮔﺮ ﭘﻠﻪ ﺍﻯ ﺒ= ﺎﻟﺎ ﺗﺮ ﻧﺮﻓﺖ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﭙﻠﻪﻫﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ ﺗﻮﻗﻒ= ﺩﺭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ تکامل ﻭﺟﻮﺩ ᥾= 7;ﻌنی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ &= #65197;ﻭﻯ ﻮ ﺳﻘﻮﻃ اﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﻫﺴت&#= 1740; ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺣم ﻄﺮﻳ&#= 65240;ﺖ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟکی = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﻣﻘﺮ&= #65197; الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﭼﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﭼﻘ= ﺪﺭ ثاﻳﺴﺘﮕس ﺒﺮʋ= 65;ﻯ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻫﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ &= #65255;ﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒﻞ ﺍ&#= 65199; ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮنی او ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. &= #65261;ﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ بالفعل ﺑﺸﺮﻯ= ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘ= ﻮﻟﺪ ﺧﻨثی ﻮ ﺑﺎﻃل = 5256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣ= ﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ &= #65239;ﻠﺐ ﺍﻭ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194; ﻭلی اﻳﻥ ﺪﺭﺳA= 174; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺻل اﻧﺴﺎﻥ ﺟﺴم اA= 261; ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗ= ﻠﺐ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺭﻭح ﺨ&= #65262;ﺩ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﺍﺻل ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65198;ﻭﺡ ﻭ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭح= 740; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺟﺴم ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺠﺎﺕ = ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ &= #1601;وق بشری ﺮﺟﻌﺖ ومعاد ﺑﺪﻧﻴﺎ= ; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65163;ﻰ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺕ = ﻭ ﺳﺮﮐشی ﺒﻮﺩ ﮐ= 5166;ﺭﻣﺎ ﻭﻣﺠﺮک یا ﺑﺎA= 199;ﮔﺸﺖ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧ&= #65262;ﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&= #65165;ع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1718 - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ(ﺝ۵ﺹ15= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺪﺭ ﺧﻄ&= #65170;ﻪﺍﻯ ﻤﺸﺖ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺩ&= #1605; ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩ ﻭﮔ&= #65236;ﺖ ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴ&#= 65194; ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﻣﻥ ﭽﻴ= ﺴﺖ؟ ﻭﺍﺩ= 5165;ﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻔﻴﻬﺎﺍﺳ= ;ﻤاء ﺃﻫل اﻟﺠنّة ᥾= 1; ﺃﺳﻤاء ﺁﺑﺎﺋﻬم ﻮ ﻗﺒ&#= 65166;ﺋﻠﻬم الی ﻴﻮم اﻟﻘ᥾= 8;ﺎمة ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺸﺖ A= 251;ﻥ اﺳﺎمی ﺸﺎﻳﺴʋ= 76;ﮕﺎﻥ ﺒﻬﺸﺖ ( بهشتیان نوع فوق بشری ) ﻗﺮᥴ= 5;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﺳﺎمی اﻧﻬﺎ ﻭ ﭘﺪﺭﺍ&#= 65253; (اولیای الهی آنان ) و نیز اسامی ﻗﺒﺎﺋل آنها ( طریقتهای ولایت آنها) ﮐ&= #65258; ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; که ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﭙ= 5268;ﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ. (ﺍﺳﺎمی &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣ&#= 65166;نی آﻧﻬﺎ ﻭﮔﺮﻭﻫ= 5260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ تا ﻗﻴﺎﻣﺖ شهود قائم و ﺍ&= #65191;ﺮﻋﻤﺮ ﺩﻳﺎﻧﺖ ختم سلوکی ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻭﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253;. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻟﻴﺴﺖ &= #65261; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖﺍﻭ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻥ ﻤﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ= 5165;ﻟﺰﻣﺎﻥ نوع بشری اﺳﺖ = ﮐﻪ = 81;۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ = ﺟﻬﺎﻥ ﺒﺘﺪﺭﻳج ﭙﻴﺪ= 5165; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺳﭙ&= #1587; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺸﺖ &= #65193;ﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸ= ﺎﻥ ﺪﺍﺩﻭﮔﻔﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﭼﭗ ﻣﻥ ﭽﻴﺴﺖ؟ (= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻘﺮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺳﺖ ﭼﭗﺳﻤﺒﻮ&#= 1604; ﻤﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍئی = 5262; ﻟﺬﺕ نوع بشری= ﻭﻣﻴل ﺒﻘﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺟ= ﺎﻧﺐ ﺭﺍﺳﺖ ﺳﻤﺒﻮل &#= 65198;ﻭح ﻮ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ ﺭﺍ= ﻩ الهی ﻮ ﺗﻌﺎلی= ; ﺮﻭحی = 75;ﺳﺖ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻓﺰ&#= 65261;ﺩ: اﺳﻤاء ﺃﻫل ا= 5247;ﻨﺎﺭ ﻭﺃﺳﻤاء ﺃﺑﺎA= 163;ﻬم ﻮﻗﺒﺎﺋﻠﻬم ا= 04;ی ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﺣُﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﺪﻝ ﻭ = ﺣﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﺪﻝ ﻓ&= #65198;ﻳق فی اﻟﺠنّة ﻭ ᥻= 5;ﺮﻳق فی اﻟﺴﻌﻴﺮ ﺍ= ﺳﺎمی اﻫل ﺪﻭﺯخ شای= ;ستگان ﺁﻥ ﻮ ﺍﺳﺎمی ﭙ&#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻮ ﻗﺒﺎﺋل آﻧﻬ= 5166; ﮐﻪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ﺎﻣﺖ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ. ﭘ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﭙس ﺍﻓﺰﻭﺩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺣﮑم ﻮ ﻓﺮﻣﺎﻥ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ= ﻋﺎﺩﻝ ﺍﺳﺖ ﺣﮑم ﻮ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ سلوک الهی ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ (ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺗﻌ= ;ﺪﻳﻞ) و خود اصلاح ﺭ&= #65261;ح ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺨ= ﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺍﺩﮔﺴﺘﺮ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﻭهی ﺮ&#= 65165; ﺑﺠﻬﻨم ﻮ ﮔﺮﻭ&#= 1607;ی ﺪﺭﺍﺗﺶ ﻭ ﺳﻌﻴ&= #65198; جَهَنّم ﻤﻴﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨمی ﺸﺪﻥ ﺑ= 5166;ﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ &= #65183;ﺒﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺷﺨ&= #65210; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺩﻳﻥ ﻮ= ;ﺭﺯﻯ هرﮔﺰ ﺑﺎ ﺍﮐﺮ= 5165;ﻩ ﻭ ﺯﻭﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎﻋﺸق ﻮﻓﻬم = 5262;ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺩ&= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺧﻮﺩ &= #65211;ﺎﺣﺐ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65252;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﻳ&= #65206; ﻳﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻮﺭ&= #65173; انسانی ﻣﺼﻄﻔ= ﻮﻯ ﭙﻨﺠﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65252;ﺎمی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ﺭ&= #65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻭ ﻗﻴﺎ&= #1605; ﻘﺎﺋم آﺧﺮ ﺍﻟ= 5200;ﻣﺎﻥ. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺼﺎﺣ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻮﻋﺮﺵ رَبّ ﺑʋ= 98;ﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺁ= ﻏﺎﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻮع ﻔﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ = 81;۵ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ آغاز ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﺯ ﺍﻥ ﭙس ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺳﻠﻮکی = 5184;ﺎﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻋﺘ&= #65170;ﺎﺭ برتری الهی کنونی ﻄﺮﻳﻘﺖ= ; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺩﺳﺖ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻣﺸ&= #65174;ﺍﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﺭﻭحی ﻮ= 575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻫ= ﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻓ&= #65260;ﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﺮﻭح= ; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺗﻮﺳل ﺒﻪ ﺍﻭ = ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﺋﺶ ﺩﺭ &= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭلی کسانیکه &#= 1705;َمّیَتﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺭﻧﺪ ﻭﺟﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ &= #65261;ﻧﺎﺳﻮتی ﺪﻧﻴﻮﻯ ﻭﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻘﺒﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺟ&= #65200; ﺳﻌﻴﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﺍﺗﺶ ﺍﻥ ﻨﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺳﻌﻴﺮ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﮔﺮﻣﺎﻫﺎ ﻭﻋﺴ&#= 65198;ﺕﻫﺎ ﻭﺳﺨتی عذﺍﺏ ʋ= 99;ﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﮑﺮﺭ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺪ= 5197; جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻬﺎ ﺩﻭ&= #65197; ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ عرفانی ﺳﻠﻮﮐ= ﻰ و ترَبّ یت روحی ﺟﺰ ﻗﻬﻘʋ= 98;ﺍ ﻭ جَهَنّم جهان ﻮﺣﺴﺮﺕ ʌ= 61; ﻋﺴﺮﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﺎﺭﻯ که آخون= ;دﻫﺎﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎمی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ و تصوّف سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 64400;ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺑﻬ&= #65208;ﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑح= 614;قّ ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﺳ= ﺎمی اﺯ ﻗﺒل ﺪﺭج ﺸ= 5194;ﻩ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﺭ = ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﺎﺕ ﺗﻠﺎﺵ &= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ʌ= 12;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒ&#= 1604; اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮔ&#= 65196;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘ= درﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﻳﻌنی ﭙA= 194;ﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺩ&= #65197; آخوندﻫﺎ ﻭ ﻗ᥵= 0;ﺎﺋل آﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻋ&#= 65208;ﻴﺮﻩ و معاشرین ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻗ&= #65170;ﻠﻪﻫﺎﻯ عبادی ﺁﻧﺎﻥ ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﻪ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻘﺒﻠﻪ ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺒحَقّ ﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﻨﺪ ﻭﻋﺸق ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﮔﺸ&= #65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ﻥ ﻤﺪﺍم ﺒﺎ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺟﻪ &= #64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﺪʋ= 65;م ﺪف ع ﺸﺮک ﺒﺎ ﺍ&#= 65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ چون الله اکبر ﻤﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺑﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎ= 5263; الهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤʌ= 48;ﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ال= 07;ی هستی ﻮلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﺣﮑم ﻮ = ﺗﺤﮑﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼ&= #65166;ﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; الهی هر ﺳﺎﻟﻚ= ; ﺑﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭ&#= 65193;ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﺮ ﺍﻋﻤﺎل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑﻨﺪ. &= #65261; ﻳﺎ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ= 5263; اﻭﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎ= 5169;ﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﺪﺭ ﺳﺮﮐشی ﺨﻮ= 5193; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺣﮑﺎ&= #1605; ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﻧمی ﭙﺬﻳﺮ= 5255;ﺪ. ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﺪﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺻ= ﺪﻭﺭ ﺣﮑم ﻨﻬﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ مَشی¡= 7;ت ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒحَقّ ﺼﺎﺩق ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166; ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺩﺍﺋ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ (ﺣت&= #1740; اﻋﻠﻢ) ﺧﻮﻳﺶ ﺩ&= #65197; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﻫ&= #65198; ﭘﻠّﻪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705;ی ﺒﺪﺭﺳتی عمل کرﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻓ&#= 65198;ﺻﺖ ﻭ شانس ﺭﺳﻴﺪʌ= 53; ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ = ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عداﻟﺖ ﺩﺍﺭﺩ A= 261;ﻧﻈﺮ ﺧﺎﺹ ﻳﺎ ﺍﺳﺘث&#= 1606;اﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﻘﺎA= 163;ل ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﻭهی اﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺸت= 40; که ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﺑ&#= 65260;ﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﮔﺮﻭهی = 5188;ﻬﻨمی ﺪﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸتی = 5252;ﺴخ ﺁﻣﻴﺰ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ = ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ نوع بشری ﺮﺍ ﺑ= ;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮ&= #65241; الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ششم ﻗﺎﺋم ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ که ﺣﺘﻤ= 5166; ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ &= #65169;ﺸﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ= ; ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷتی اﺯ = 4;ی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ = 5;ﺳﺖ. (ﺳﻌﻴﺮ) ﻳﺎﺷﻌﻠ= ﻪ ﻭ ﻟﻬﻴﺐ ﺍﺗﺶﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻋُﺴﺮﺕ ﻭﺳﺨت= 40; ﺴﻮﺯﺵ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ&= #65251;ُﺮﺩﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎ= ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻧﺪگی ﺤﻴ= 5262;ﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻬ&= #65166; می ﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺏ ﻣﻨﺼ&= #65234; ﺑﺎﺷﻴم ﺰﻧﺪگ= 40; نوع بشری ﻨﻴﺰ ﺍﺭʋ= 65;م ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﮔﺮﻓﺘ&= #65166;ﺭﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭ ﺍﺯکسی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﻧﺴبتا ﻭ = 5193;ﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ در ﺟﺎ&#= 65259;ل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ &= #65227;ﺎﻗﻠﺘﺮ ﺯﻧﺪگی ﺴﺨﺘﺮ = 5251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭلی ﺰﻧﺪگی ﻨʌ= 62;ع فوق بشری ﺑﺎ ﻣ= ;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﻥ نوع ﻨﺴﺒﺖ = 5169;ﺰﻧﺪگی اﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺴﻴ= 5166;ﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﻣ&= #65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺰﻧ&= #65194;گی ﻨﻮع فوق بشری = ﺒﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴ&= #65206; ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻧ&= #65194;گی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﻤﻴﻤﻮﻥ ﺪﺭ ﺟﻨ&= #64405;ﻠﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻓﻠﺴ&= #65236;ﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳنی = 608; سلوکی ﻤﺤﻤﺪ ᥴ= 9;ﺮﺍﺳﺎس ﺳﻠﻮک عقلی ﻮ᥺= 7;ﺸقی ﺒﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻬﻢ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﻭ ﺭﻭﺣﺎنی ﺘﺮ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺤﺒ= ﺖ ﻭ ﺗث بیت ﻋﺸق A= 194;ﺭ ﺭﻭح اﻣﮑﺎﻥ ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮﺧُﺮﺍفی ﻮ ﻗA= 260;ﺮﺁﻣﻴﺰ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﻃ گر= 5263; ﻮﺳﻨﮕﺪلی ﻮ ﮐ= 5208;ﺘﺎﺭﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ ﻃ= ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ نمی ﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫ&#= 65168; ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍ&= #65203;ﻠﺎﻡ ﻭﺣتی اﺩﻳﺎﻥ A= 194;ﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺪﺭﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﺘﻌﺼﺐ ﻭﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;م ﻮ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﺮخ مبتلا اﺳﺖ<o:p></o:p></spa= n> حدی&= #1579; 1719 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ158 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﭙﺮﺳﻴﺪ &#= 65165;ﻳﺎ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﮐﺴﻴﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &= #65169;ﺪﺍﺭﺩ ﺳﭙس ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐ&#= 65236;ﺮﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺑﺎ= 5199; ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺗﺎﺯﻩ &= #65153;ﻭﺭﺩﻩﺍﻯ. ﺳﺎﺋل گفت ﺍﻳʌ= 53; ﺪﻳﻥ ﻮ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ = ﻤﻥ اﺳﺖ ﻭﻣﻴﺨﻮﺍ= 5259;م ﺒﺎ ﻣﺮﺩم ﻤﺨﺎ&#= 65211;ﻤﻪ ﻣﻨﻄقی ﺒﻨﻤﺎA= 267;م( ﺟﺪᥴ= 5;ل ﻤﻨﻄﻘﻰ) ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺻﻠﺎح ﺒﺪﺍﻧﻴ= 5194; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻢ (ﺍ= ﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ ﻣطیّع ﺒﺎﺷﺪ ʌ= 61; ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻮآل اﺯ ﭘﻴﺮ = 5191;ﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﭘﻴ= ﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ. = ﺍﺯ ﻃﺮفی عصر ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩﻕ ﺩﻭﺭﻩ ﻧ&= #65260;ﻀﺖ ﻣﻨﻄق اﺭﺳﻄﻮ= 74;ی ﺪﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﺍﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺗﺎ = ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺒﺤث ﻓﻠ= 5204;فی ﻮ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ ﺑ= ﺮﺍﺑﺮ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻤﺬﺍ&#= 65259;ﺐ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳتی ﻘ= 5194; ﻋﻠم کند ﺳﻮآل اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65267;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑ&= #65188;ث ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺗ= ﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻭﺍق ع ﺒﺤث &#= 1575;لهی ﺠﺬﺏ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑ&= #65204;ﻠﻮﻙ الهی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ A= 169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ عمل ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭA= 261;ح ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﺎﻃﻔ= ﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= لی ﺨﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻨﺒلی ﻮ ﮐم علاﻗﮕﻰ ﻭ ﺳﺴA= 174; ﻋﻨﺼﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﺿﻌﻒ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﺨﻮﺩ ﻧﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮف تی ﺴﻠA= 262;کی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺻﺒ= ﺮ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺑ= ;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺗﻤﺮﻳﻥ اﻭ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﻐ&#= 65216;ﺐ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﭘﺎﺳﺦ ﺟﻮﺍﺏ ﺷ&= #65192;ﺺ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ ﻧ= ﺎﺭﺿﺎﻳتی اﺯﻃﺮح ﻤﺴﺎﻟA= 258; ﺟﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺳﭙس ﺳﺎﺋل ﻤﻴ= 4345;ﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﻠﻮ ﺍﺑﻐﻀﻪ عل= یّ ﺤﺎل ﻤﻥ اﻟﺤﺎ= 5247;ﺎﺕ ﻟﻤﺎ ﺃﻟﻄﻒ ﻟﻪ = حتّی ﺃﺧﺮجه ﻣﻥ ﺤﺎ= 604; الهی ﺤﺎﻝ ﻓﺠʌ= 28;ﻠﻪ ﻧﺒﻴّﺎ ﺍﮔﺮ ᥽= 1;ﺤﻤﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165; ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮﻓ&#= 65176;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺣﺎل&#= 1740; ﺒﺤﺎلی ﻨﺮﻓﺘA= 258; ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻟﻄﻒ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﻧﻤﻴﮕﺮﻓﺖ. ﺗﺎ = ﺍﺯ ﺣﺎلی ﻮﻣﻘﺎم®= 0; ﺒﺤﺎل ﺪﻳﮕﺮ ﺧﺎﺭج گ= 585;ﺩﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﻮﺩ. (ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴ= ;ﺰ ﭼﻮﻥ هر ﺍﻧﺴﺎ= 5253; عاﺩﻯ ﺒﺎ ﺍﺳﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺤʌ= 62;ّﻟﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ = ﺍﺯ ﺣﺎلی ﺒﺤﺎلﺒʋ= 98;ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﺪ ﺗﺎﻋﺎ&= #65239;ﺒﺖ ﻣﻮﻓق ﺒﮑﺸﻒ ﻧ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻥ ﺒﺎﺭ قُرّهﻫﺎ= ;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65184;ﺒﺮﺋﻴل ﻮﻋﺮﺵ رَبّ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﻨﺎﺋل گرﺩﻳﺪ. = 5261; ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﻨﻤﻮﺩ ﻭﺑﺎ ﻣﻘ&= #65166;م ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭل= 740; اﻟﻌﺰﻡ ﺻﺎﺣﺐ &#= 65219;ﺮﻳﻘﺖ و ولایت جدید برتر ﺷﺪ. (ﺣﺎﻝ) &= #65165;ﻣﺮﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻣﺮﺑﻮ&#= 65219; ﺒﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣ= 740; ﻮ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ث&= #1575;ﺩﻯ ﻴﺎﻏم ﻮﻳﺎ ﺍﻣ&#= 65268;ﺪ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ. ﻭ= ;ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻥ اﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺍﻧﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ= ﺗﻔﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺫﻫن&= #1740; هستند. ﻣﺎﻧﻨ᥷= 4; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻭﻣ&= #65220;ﻤﺌﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﻴﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻥ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻨ&#= 65260;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﺟﺴﻢ ﻭﺑﺪﻥ اﺳﺖ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺴم ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ الهی شده ﺑﺘﺮ= ﺗﻴﺐ ﻟﺎﺯم ﻴﮑﺪﻳﮕ= 5198; ﻭ ﻧﻴﺎﺯ شایس= 8;گی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل نیز هست. ﺣﺎل ا= ;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻫﺮ ﻣﻘﺎم ﺮ&#= 65261;حی که ﻫﺴﺖ ﻓﮑﺮ ﻭ &= #65227;ﻘل ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻘﺎ&= #1605;ی ﺮﻭﺣی ﻮ ﻭﺟﻮﺩ&#= 65263; اﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﻨﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨ= 5262;عی ﻮﻳﮋﻩﺍﻯ که ﺪ= 5165;ﺭﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﻯ ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺳﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍق&= #1593; ﺒﺤﺎل ﺠﺪﻳﺪﻯ که ﺻﻌﻮﺩ ﮐﺮﺩ= 5257; ﻭﻋﻘل ﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65251;ﺶ ﻭﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﻋﺪ&= #1605; ﺴﻠﻮک ﺪﻳﻦ ﻭ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺑﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﺩ ﺑﺤﺎل ﺤﻘﻴﺮﺗ= 5198; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﭘس = ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻭح اﻳﻥ &#= 65208;ﺨﺺ ﺟﺰ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #65255;ﻰ ﻭ جَهَنّم ﺠﻬ= ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ عذﺍﺏ ﺯ= 5255;ﺪگی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﻄﺒیعی ﺮﺍﻩ ﺩA= 267;ﮕﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻤﺪﺍم ﺤﺎل ﺠﺪ= 5267;ﺪﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﻧ= ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺤﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺭﺳﻮل اﺭﺳﺎﻟA= 264;خدﺍﻭﻧﺪ ﻭﺑﺎ ﻣﻘﺎم ﻨﺒ&#= 65262;ﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ &= #65165;ﻭلی اﻟﻌﺰم کاشف ق= رّه شهود برتری ﻨ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﺒﻮﺕ ﻳ= ﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒوء = 5262; ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺗ&= #65236;ﺴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺒﺮ ﺑﺎ&= #65219;نی ﻤﻄﺎﻟﺐ ﻋﺮﻓﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65166; ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑس&#= 1604;وک الهی ﻭﺗﮑﺎﻣل= ; ﺮﻭﺣی بپرﺩﺍﺯند ﻭ ᥴ= 5;ﻟّﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ بعدی ﺩﺭ ﻧﻘﺶ A= 175;ﺮﺑﻴﺘﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭ&= #65175;ﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭل&#= 1740; اﻟﻌﺰﻡ ﻭﺻﺎﺣ= 5168; ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﻭ = قُرّه ششم و هفتم نوع بشری ﻳﺎ همان مفهوم( ق&#= 1615;رآن دو قرّه ) ﺒﻮﺩ A= 261; ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶ ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﺗﺎ ﺁﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻴﺰ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﭘس ﺍﺯ = ﺗﻌﺎلی ﺮﻭح هر ﺳﺎﻟک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ صوﺭﺕ انسانی &= #65251;ﺼﻄﻔﻮﻯ هدﺍﻳﺖ ﻭ ﺗﺮﺑ= 5268;ﺖ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺭﻓﺘ&= #65253; ﺮﻭح ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺑﺎ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ مَشیّت ﺧﺎﺹا&= #1604;هی و با مرگ قبل از مرگ ﻤﻴﻨﻤᥴ= 6;ﻳﺪ. ﺍﺧﺮﺍج ﻤﺤﻤﺪ &#= 65165;ﺯ ﺣﺎلی ﺒﺤﺎل ﺠA= 194;ﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺨ&= #65198;ﻭج اﺯﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺧﺮﻭج &#= 65198;ﻭح ﺪﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻴک ﻤﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮک ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺗ&#= 65198;ک گدشته ﻫﺎ ﻭﻋᥴ= 6;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺳﺎﺋل ﺒﺎﺯ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺎل اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﭘﺮﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﺑﻮﺩم که ﺟﻮﺍ= 76;ی ﻨﺪﺍﺩﻳﺪ. ﻭﺁﻳ&= #65166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﻌﻴﺪ &= #65261; ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻣﻤﮑ&#= 65254; ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀ&= #65168; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺑﮕﻴﺮﺩ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﻔﺮﻣﻮﺩ: ﻠﻮ ﺃʋ= 69;ﻐﻀﻪ علیّ ﺤﺎل ﻤﻥ = 5;ﻟﺤﺎﻟﺎﺕ ﻟﻤﺎ ﺃﻟﻄﻒ ﻟﻪ = حتّی ﻴﺨﺮﺟﻪ ﻣﻥ ﺤﺎ&= #1604; اﻟﻰ ﺣﺎل ﻔﻴﺠ= 5228;ﻠﻪ ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﻟﻮ ﺃ&= #65187;ﺐ ﺷﻘﻴّﺎ علیّ ᥶= 8;ﺎل ﻤﻥ اﻟﺎﺣﻮﺍﻝ &#= 65251;ﺎ ﺗﺮﮐﻪ ﺷﻘﻴّﺎ &#= 65261; لأﺳﺘﻨﻘﺬﻩ ﻣA= 253; اﻟﺸﻘاء الی ا= ﻟﺴﻌﺎﺩة ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣʌ= 32;ﻀﻮﺏ ﺷﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗ&= #65188;ﻮل ﺪﺭﺣﺎل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻴﺎﺑﺪ. ﺗﺎ ﺳﻌﻴﺪ ﻭﺧﻮ&= #65207;ﺒﺨﺖ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ س&= #1575;لک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺪﺍم ﻤﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﺧﺪ&#= 65165; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﺎﻟک &#= 65194;ﺭ ﺳﻠﻮک کاﺭﻯ ﻧA= 252;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﺧﺪﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﺑﺎﺯ ﺳﺎﺋل ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﺍﻳﺎ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #1587;ی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻐﻀﻮﺏ شده ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺯ = 5251;ﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ؟ .ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﮔ&= #65236;ﺖ ﺧﻴﺮ. ﺍﻳﻥ غضب &#= 65191;ﺪﺍ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ( ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; مغضوب گردد ﻭ&#= 65165;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک هیچگاه ﻣﻮﺭﺩ= ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻏﻀﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘ= س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻌﺎﺩﺗ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺭﻓﺎه&#= 1740; ﻮ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭﺣ&= #1578;ی علم ﻮ ﻟﺬﺕﻫﺎA= 263; اﻧﺴﺎنی غیر ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮﻫﻤگی ﻤﻮﻗت®= 0; ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﻔﺮﻳﺒﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ = 4344;ﺮﻭﺭﻯ ﻭﺟﻬنم ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮﻙ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﮐﺴﺐ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﺧﺪﺍ اﻓﺰﻭﻥ ﺨ&#= 65262;ﺍهی ﺪﺭ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ = ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﭘﻴﭽی ﺴﺎﻟ= 5242; ﻭﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ گر= 5263; ﻤﺘﻌﺒﺪﺍﻥ غی= 85; ﺳﺎﻟک ﻤﺪﺍم غضب ﺧﺪʋ= 65; ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑخودشا= ;ن ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎم آ&#= 1582;وندﻫﺎﻯ همگی ﻤﺬﺍﻫﺐ ʋ= 93;ﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺑﺴﻠﻮک الهی نپردﺍﺧﺘﻪ ﺑᥴ= 6;ﺷﻨﺪﺟﺰ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺳﻨ&= #64405;ﺪلی ﻮ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻭﺟ&= #65166;ﻩ ﻃلبی ﻮﻣﺎل ﺪʌ= 61;ﺳتی ﻮ ﺷﻬﺮﺕ ﭘﺮﺳت&#= 1740; ﻮ ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻳ&= #65260;ﺎی ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻬی ﻔ&#= 65166;ﺳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ. ﻭﺑﮑﺎﺭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍنند ʋ= 69;ﭙﺮﺩﺍﺯند ﻭﻟﺬﺍ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻋﻈﻢ ﻫﻤﻴﻥ ﺁ&#= 65191;ﻮﻧﺪﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1720 از ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= ;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ159 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﻳکی ﻘ&#= 65194;ﺭﻯ ﻄﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺍﻫل ﻤ&#= 65194;ﻳﻨﻪ (ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭ= ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩ ﺩ&= #65267;ﻨﺪﺍﺭﻯ که ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5199;ﺍﺩﻯ عمل ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = 5191;ﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک &= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻳ&= #1705; ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 5262;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺸﻨﺎﺧﺘ= 5258; ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗ= ﻨﻬﺎ سالª= 5; الهی ﻤطیّع ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﻗﻠبی ﺨﻮﺩ ﺗﺴ= 5248;ﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﺗﻮکُلّ ﻨﻤﻮ᥷= 3;ﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠ= ﻮک هرﮔﺰ ﺧﻴﺎﻝ ﺍ= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺘﺴﻠ= 5268;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩگی = 5252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.) ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﻫل &#= 65252;ﮑﻪ ﺑﻮﺩ ( ﺑﺎﺯ ﺟﺒﺮ= ;ﻯ که ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻗﺒلی ﻮﺧﻮﺍﺴA= 176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺒﺎﺯ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭلی گناﻩ ﺁﻧ᥷= 8;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #1605;َکّه ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﻤﺮﮐﺰ ﻣُﻐﻬﺎ= 5263; ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪﺍﻥ ﺒﺪﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ&#= 65187;تی ﺴﻠﻮﻙ ﻭلی غیž= 5; ﻋﺎﻣل ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65251;ﺎﻥ هستند. ﻭ ﺑﻌﺒʋ= 66;ﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ اﺳﻠﺎم ﻮ ﮐﺸﻴ= 5208;ﻬﺎﻯ ﻤﺴﻴﺤی ﻮ ﻣﻠّ= 5166;ﻫﺎﻯ کُلّیمی ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﮐﻪ مُدّعی ﺪﻳ= ;ﻦ ﺷﻨﺎسی ﻮ ﺭﻭﺣ= 5166;نی هستند ﻭلی سل&#= 1608;ک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʋ= 91;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﻭ ش&= #1575;یسته ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ &= #65194;ﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻤ= 5268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﻐﻬﺎ ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺤث ﻫﺎﻯ ﻤ&= #65256;ﻄقی ﺪﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳن&#= 1740; ﻮ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ;ﺘﻴﺎﺭ ﺑﺠﺎئی ﻨﻤﻴﺮA= 203;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&= #65248;ﺎﻑ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻗﻄﺐ ﻓ= ﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﻣﺎ&= #1605; ﺼﺎﺩق ﻤﺮﺍﺟﻌ= 5258; ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺍﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261;ﺍﻳنک ﻔﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭ ﺩﺍ&= #65261;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﭙﺎ&#= 1587;خ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ&= #65193;ﻭﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﺨﻄﺎ ﻣ&#= 65268;ﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭ ﻧﻤﻴﺸﺪ ﻫﻴﭽ&= #64401;ﺪﺍم اﺯ ﺩﻭ ﻧﻈﺮ ﺭﺍ = ﺗﺼﺪﻳق ﻨﻤﻮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65197;ﺍﻩ الهی ﺴﻠﻮﮐﻰ ʌ= 07;ق ﺴﻮم اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح = 575;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻧﻪ ﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍ= ;ﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺠﺒﺮ الهی ﺒʌ= 62;ﺩﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣﺼﻮ&#= 1604; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﺣتی کسب ﻣﻘᥴ= 6;م ﺮﺳﺎﻟﺖ ﻭ نبو= 17;ت ﭼﻮﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5166;سخ ﺪﺍﺩ:<= /span> &#= 65240;ﺎم ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﻓ= 5212;ﻌﺪ ﺍﻟﻤﻨﺒﺮ ﻓﺤﻤ&#= 65194; ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺃثنی = 93;لیّه ثمّ ﻘﺎل گتاب = ﮐﺘﺒﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻴﻤﻴﻨ&#= 65258; ﻭ ﻟﮑﺘﺎ ﻳﺪﻳﻪ = ﻳﻤﻴﻦ ﻓﻴﻪ ﺃﺳﻤاء ﺃ= 5259;ل اﻟﺠنّة ﺑﺄﺳ᥽= 2;ﺎﺋﻬم ﻮ ﺃﺳﻤاء ﺃﺑﺎ= 5163;ﻬم ﻮ ﻋﺸﺎﺋﺮﻫﻢ ﻭ = ﻳﺠﻤل علیّهم لا ﻳﺰ&= #65267;ﺪ ﻓیه ﺮﺟﻠﺎ ﻭﻟ= 5166; ﻳﻨﻘﺺ ﻣﻨﻬم ﺮ&#= 65183;ﻠﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﺒﺎ&= #65247;ﺴﻌﻴﺪ فی ﻄﺮﻳق الأﺷ= ;ﻘﻴاء ﺣتی ﻴﻘﻮل اﻟʌ= 56;ﺎس ﮐﺎﻥ ﻤﻨﻬﻢ ﻣﺎ = ﺃﺷﺒﻬﻪ ﺑﻬﻢ ﺑل هو ﻣﻨ= 5260;ﻢ ثمّ ﺘﺪﺍﺭﮐﻪ A= 165;ﻟﺴﻌﺎﺩة ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﻄﺮ&= #65267;ق اﻟﺴﻌﺪاء ﺤتی= ; ﻴﻘﻮﻝ ﺍﻟﻨﺎس ﻣﺎ ﺃﺷ&#= 65170;ﻬﻪ ﺑﻬﻢ ﺑل هو ﻣﻨ= 5260;ﻢ ثمّ ﻴﺘﺪﺍﺭﮐʌ= 58; ﺍﻟﺸﻘاء ﻤَﻥ کنبه ﺍﻟ᥼= 8; ﻪﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭ ﻟﻮﻟم ﻴﺒق ﻤ&#= 65253; اﻟﺪﻧﻴﺎ ﺍﻟّA= 166; ﻓﻮﺍق ﻨﺎقة ﺧA= 176;م اﻟﻠﻪ ﻟﻪ ﺑﺎﻟ&#= 65204;ﻌﺎﺩة ﮐﻪ ﺑﻬﺘA= 198; ﺍﺳﺖ ﭘﺎسخ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺣ&#= 65194;ﻳثی اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 64405;ﻮﻳﺪ.ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻭﺯ&#= 65263; ﺒﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺭﻓﺖ = ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﺍﻓﺰﻭﺩ = ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺪﺳت ﺭﺍﺳﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻧﻮﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫ= ﺮ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﻳﻌنی &#= 65184;ﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻧﻮﻉ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺭ= ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل عالم ﺮﻭح ﻮ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﻠﮑﻮتی ﻮ ﻋ&#= 65198;ﻓﺎﻥ ﻭ ﺣﻘﺎﻳ ق عقل= 40; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭک ﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍﺳ&#= 65174; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺎ&= #65247;ﺺ ﺭﻭﺣی ﻮﺳﻠﻮﮐ= 5264; ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ به آA= 267;ﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع &= #65262;ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ) ﭘﻴﺎ= ﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻬﺮ&#= 65203;ﺖ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺗﻤﺎم= 576; اﻫل ﺒﻬﺸﺖ ﻭ ﭘ&#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻮ ﻗﺒﺎﻳﻞ (ﻣﺮﺑ= ﻴﺎﻥ الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻭﻗﺒﻠﻪﻫﺎﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ و توسّل ﺍﻧﺎﻥ) ʄ= 00;ﻪ ﺑﻄﻮﺭ (ﺍﺟﻤﺎﻝ)= ﻭکُلّی ﻨﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ( ﻭ= ;ﺑﻄﻮﺭ جَم ﺸﺪﻥ ﻮ ﺍﺯ (&= #65153;ل ﺒﻴﺖ) ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﮐسی ﺒ= 5166;ﻧﻬﺎ ﻧﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴ&= #65208;ﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﮐﺴﺮ ﻣﻴﮕ= ﺮﺩﺩ. شاید ﮐﻪ ﺳﻌﻴʋ= 94;ﻯ ﺨﻮﺷﺒﺨﺖ ﺭﺍﻩ &= #65165;ﺷﻘﻴﺎ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﺎﻥ ﺮﺍ = ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﻪ ﺧﻴﺎل کنند ﻭﺍﻗﻌﺎ ʌ= 07;قی اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺭﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤ&#= 65256;ﺪﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﭙﻴﻤﺎﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﮐﻨ&= #65256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻪ الهی اﺳﺖ ﻭلی= ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ثوﺍبی ﺒﺮﺍﻯﻨﺠﺎﺕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﮕﻨﺎهی ﺒﺮﺍA= 263; ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﭙﺮ&#= 65193;ﺍﺯﺩ ﻭﻟﻮ ﺍﻳﻥ ﺰﻣﺎ&= #65253; کوﺗﺎﻩ ﺑﺎقی ʌ= 52;ﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ = ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴ&#= 65194;ﻥ ﺸﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ &= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩ&= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻭ ﺩﻭ ﮔناﻩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻳﻌنی عاﻗﺒﺖ ﺗﻮﺑﻪ = 5261; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ه= 585;ﺷقی ﻮ ﮔﻨﻪ ﭘﻴﺸﻪ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺒ&= #65260;ﺮﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺪﺍﺷ= 5176;ﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺍﻟʋ= 70;ﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟکی ﺼ= 5166;ﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق ﻮ ﭘﺸﻴ&= #65252;ﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ الهی A= 198;ﺍ ﺗﺤﻤل کند . ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻰ ﺍﺳ&= #65176;ﻌﺪﺍﺩ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻋﺸﻖ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺼﺒﺮ ﺗﻮ&= #65169;ﻪ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ = ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑ= ﺮخی ﺒسلوک الهی ﻮ = ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺑﺎ ﻣﻈﺎﻫﺮﻯ ﺨ&= #65166;ﺭجی ﭽﻮﻥ ﺮﻳﺶ ﻭ ﻗﺒ= ﺎ ﻭ ﻋﺼﺎ ﻓﺮﻳﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ هست A= 261;لی عاﻗﺒﺖ ﺑﮕﻨﺎA= 259;ﺎنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ال&#= 1607;ی ﻨﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﻳﺎ&#= 64400;ﺎﺭ ﻭشاید ﻣﻨﺎﻓ᥻= 8; ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺻﺎﺩق ﻮﻏ&#= 65268;ﺮﻋﺎﺷق ﺒﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ &= #65169;ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻫم اﻳA= 256;ک ﺪﺭﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﻠ&#= 65166;ﺣﻈﻪ ﻧﺎ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﺴﺎ&= #65247;ک ﺮﻳﺎﮐﺎﺭ ﻫﺴﺖ. = ﻭ ﻗﺒل اﺯﻫﺮ ﺗﻮ= 5235;ﻴﻘﻰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭم کرﺩﻩ A= 165;ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﺮﻭم کرﺩﻥﭘس ﺍﺯ ﺧA= 220;ﺎﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﺴﺎﻟ= 705; ﺮﻳﺎ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﻳﺎ ﺍﻃﻠﺎع ال= 07;ی اﺯ شایستگی ﻴ&= #1705; غیرﺳﺎﻟک ﻤﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺑﺰ= ﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭﻟﻮ ﺯﻣﺎﻥ کو= 5175;ﺎﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺳﻠﻮک &= #65212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺸﻘﺎﺭ&#= 65173; ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﻬﺎﻳ&#= 65174; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻧﺮﺳﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ= ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﺴﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺻﺒﺮﻭ ﺗﻌ= قل ﻮ ﺑﻨفع ﺨﻮﺩ ﺩ&#= 65165;ﻧﺴﺘﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﻴﺸﺘﺮ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ ﭼﻮﻥ هر ﻃﻴّﺎﺭ ﻭ ﭘ= 5198;ﻧﺪﻩ ﺍﻯ ﺒﻤﻘﺼﺪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺑ= ﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﻘﻮل = 4345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎﻳﺶ ﺒﺰﻣﻴﻥ &= #65204;ﺮﺍﻃ که ﻫﻤﺎﻥ ﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; اﻥ اﺳﺖ ﻧمی ﺨA= 262;ﺭﺩ. (ﺗﺪﺍﺭﻙ) ﺍﺩﺭﺍ= ﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﺒﻔﻬﻢ ﻭﻳﺎﻓﺘ&#= 65253; اﻣﺪﺍﺩ الهی ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺪﺭ= 5183;ﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺪﺭ&#= 1705; ﺪﺭﮐﺎﺕ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻧﺰﻭل ﻘﻬﻘﺮﺍ اﺯ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎ ﺑﭙﺎﺋﻴﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻋﺸﺎﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65267;ﻌنی ﻘﺒﺎﺋل اﻧﻬﺎ = 5261;ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺒﻠﻪﻫﺎﻯ اﻧ= 5260;ﺎ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﺷ&= #65198; ﻮﻫﻤﻨﺸﻴﻨﺎﻥ &#= 1594;یر ﺳﻠﻮکی ﻮﻳﺎ ﺳ= 5248;ﻮکی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﮐﺘﺎ= ﺏ) ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﻧﻮﺷﺘ&= #65258;ﺍﻯ اﺳﺖ ﭼﻮﻥﻘﺮﺍ= 5253; ﻮ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺑﺎ= ﺯ ﻫﺮﺣﮑم ﻮ ﻗﻀﺎ&#= 65263; الهی ﺪﺭﺍﺯﻝ ʃ= 80;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ= ﺧﻠﺎل ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﻣﺮﺍ&= #65239;ﺒﺖ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ا&#= 1604;هی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﭼﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻭ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﺑﻴﻤ= ﻪ ﺷﺪﻥ الهی ﻴک ʌ= 44;ﺎﻣل ﻮﺍﺻل ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. (ﻳﺴﻠﻚ) ﺳﻠﻮک ﻤ= ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﻤﻴﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ = ﺟﺴم ﺤﺮﮐﺖ ﺟﺎﺑﺠﺎ&#= 65163;ﻰ ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺣﺮﮐ= ﺖ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭ= ﺍﻥ ﺤﺮﮐتی ﺠﻮﻫﺮA= 263; ﻮ ﺫﺍتی ﺪﺍﺭﺩ. &= #64400;ﻪ ﺭﻭح اﺯ ﻣﻘﺎم = 5256;ﻮعی ﻴﺎ ﻓﺼل ﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺑﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﻳﺎ ﺑﻔﺼل ﻨﻮع= 740; ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺼﺪ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﻫﺴﺘﻴʌ= 60;ﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻭﻣﻨﺴﻮ&#= 1582; الهی اﺳﺖ. (ﻓﻮA= 165;ق ﻨﺎﻗﻪ) ﻓﺎﺻﻠﻪ = ﺑﻴﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴ&#= 65194;ﻥ ﺸﻴﺮ ﺷﺘﺮ ﮐﻪ ﺯ= ﻣﺎﻥ ﻤﻔﻬﻮم اﻋﺮﺍA= 167; ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ إﻓ&= #65166;ﻗﻪ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﻫ= ﺸﻴﺎﺭﻯ ﻴک اﻧﺴﺎﻥ غیž= 5; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭﺗﺮ ﻭ ﻋ&= #65166;ﻗﻠﺘﺮ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭک ﻤ&#= 65228;ﺎنی ﺒﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﻣﻘﺎ&= #65211;ﺪ ﺣﻘﻴقی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻨﺠﺎ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ ﮔﺎهی ﺒﻴک = 5198;ﻭﺯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺳﺎﻟک &= #64345;س ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺣُﺭّ رﻳﺎA= 187;ﻰ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺪ&#= 65197; ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺗﻨﻬﺎ &= #65169;ﺎ ﻳک ﻨﻤﺎﺯ ﺑﺎ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒﻨﺠﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺑ&= #65166; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ و روحی الهی شده ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﺑ&#= 65260;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺗﻮﻓﻴق ﺒ&#= 65200;ﺭگی اﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﺎﻑ ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻔ&#= 65198;ﺍﻭﺍﻥ. (ﺳﻌﺎﺩﺕ) ﺟﺸﻦ (᥺= 7;ﻴﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦ) ﻳک ﻤﻮ&= #65235;ق ﺪﺭ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﻳﻌ&= #1606;ی ﺠﺸﻥ ﺸﮑﺴﺘﻦ ﺳ&= #65248;ﻮﻙ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻮﻇﺎ&= #65267;ﻒ ﺳﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺯ ﻫﻤﺎﻥ عید ﻗﺮA= 169;ﺎﻥ ﻴﺎ ﻗﺮﺑﺎنی ک= 85;ﺩﻥ ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍنی A= 262;ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮ&= #1711; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺣﻴﺎﻯ = ﻤﺠﺪﺩ ﻭ ﺑﻌثت ﻭ ﺍﺭﺳ&#= 65166;ل ﺒﺨﻠق ﺒﺎ ﻣﻘﺎ&#= 65249; ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺤﺴﻴﻨﻰ ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺮﺩم ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﺘم اﻟﻠﻪ) ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺧﺘم ﻮ ﻣُ&= #65260;ﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧ&= #65184;ﺎﺕ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴ&= #65166; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺳ= ﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﻳﻴﺪ &= #64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺍﺳﺖ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﻫﻴچ کس ﺍﻧﺮﺍ = 5169;ﺎﻭﺭ ﻧﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺣت&#= 1740; ﻨﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬ&#= 65252;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭ&= #65197; ﮐﻨﻨﺪ <o:p></o:p> حدیث 1721 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ159 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602; ﻘﻮﻣﺎ ﻟﺤُﺒّA= 256;ﺎﻭﺧﻠق ﻘﻮﻣﺎ ﻟﺒﻐﻀﻨ&#= 65166; ﻓﻠﻮ ﺃﻥ اﻟﺬﻳ&#= 65253; ﺨﻠﻘﻬﻢ ﻟﺤﺒّ= 5256;ﺎ ﺧﺮﺟﻮﺍ ﻣﻥ هذ= 5165; ﺍﻟﺄﻣﺮ ﺍلی غ= 40;رﻩ ﻟﺄﻋﺎﺩﻫم اﻟA= 268;ﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺮﻏﻤﺖ ﺁﻧ= ﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺧﻠق ﻘﻮ&= #65251;ﺎ ﻟﺒﻐﻀﻨﺎ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﺤﺒّﻮﻧﺎ ﺃﺑﺪﺍ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎئی A= 198;ﺍ ﻭﻳﮋﻩ ﻣﺤﺒﺖ ﻣ&= #65166; (ﺍﻫل ﺒﻴﺖ) آفر= 740;ده ﺍﺳﺖ. ﻭ ﮔﺮﻭهی &= #65256;ﻴﺰ ﺧﺎﺹ ﺑُﻐﺾ ﻭ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﺑﻤﺎ آفریده ﺷ= ;ﺪﻩﺍﻧﺪ. (ﮔﺮﻭهی ﺒﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ A= 169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻮ ﻭﻟﺎﻳʋ= 74; ﻣﺤﻤﺪﻯ اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ. ﻭﮔﺮﻭهی ﺒﺮﺍA= 263; ﺪﺷمنی ﻮ ﺩﻭﺭA= 263; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺬﻫ&= #65170;ﻴﻮﻥ ﻘﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ک هستند ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُدّŸ= 3;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺷمن= 740; ﻮ ﭘُﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65170;ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺎ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ششگانه ﺯﻧﺪﻩ= الهی ﺰﻣﺎﻥ در نوع بشری هستند. ﮐ&= #65258; ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ تا ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮA= 205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴ&= #64401;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﺒﺖ ﻣ&= #65166; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻩﺷﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺮ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﺎ ﺧﺎﺭج ﺸﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻭ ﺑﺮﻏ&= #65250; نظر خودشان ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﺑﺴﻮﻯ ﻤﺎ ﺑﺎﺯ = ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ( ﺍﻣﺮالهی سلو= ;ک الهی ﻭ ﺩﺳﺘﻮʋ= 97;ﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺣﻘّﻪ &#= 65199;ﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺪ&#= 65197; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎمی آﺷﮑﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی کاﻣﻠﺎﻥ = 5;لهی ﺤﺴﻴنی ﺰﻧﺪﻩ = 5199;ﻣﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﺍﻫل= ; ﺒﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ آل &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑحَ= 602;ّ ﺰﻣﺎﻥ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ = ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑحَقّ ﺒﻮʋ= 93;ﻧﺪ ﻭلی اﻋﺘﺒﺎﺭ توسّل الهی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍ= ﺩﻩﺍﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ ﮐ&= #65166;مل اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸ= 5176;ﻪ ﺑﺨﻠق ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194;. (ﺭﻏم اﻧﻒ) ﻳﻌن&#= 1740; علیّ ﺮﻏم ﻮ ﺑʋ= 98;ﺧﻠﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ خودž= 8;ان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺩﻣﺎغ ﻮ ﺑﻴنی = 570;ﻧﻬﺎ ﺑﺰﻣﻴﻥ ﻮ ﺧﺎک &= #65252;ﺎﻟﻴﺪﻩ شده ﺑﺎﺷﺪ. ﻭل= 40; ﺒﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠﺒﺮ ﻧ= 5268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪ&#= 65165;ﺩ ﻭ ﮐﺸﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ= ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﮑﺮﻯ ﺸﺨﺺ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی &#= 65192;ﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍند. ﻭ&#= 64344;س ﺍﺯ ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻭ ﺑ= ﺪﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺧﻮﺭ&= #65193;ﻥ ها ﻭ ﮔﻮﺵ ﻣﺎل= 740; ﺸﺪﻥ ﻮ ﺗﺄﺩﻳﺐ = ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺯﻧﺪگی ﺘﺤﺖ &#= 65175;ﺪﺑﻴﺮ الهی اﺳﺖ ﻋﺎ᥻= 9;ﺒﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺣتی ﻔﮑ= 5198; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍ= ;قع ﺪﺭک ﻮ ﻓﻬم ﻮ ﮐ&= #65208;ﺶ ﻭﻋﺸق آﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ &= #65175;ﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ ﺧﻄﺎ = ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ &= #65175;ﺮ ﺴﻠﻮک ﻨﻤﻮﺩﻩ &#= 65261;ﻳﺎ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﺘﻌﻬ&#= 65194; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪ= 5165; ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﭙﺸﻴﻤﺎﻥ ﺭﺍﻩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﺣتی اﮔﺮ ﺗﮑﺮA= 165;ﺭ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺸ&= #64401;نی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﺣ= ;ﺎﻝ ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ʌ= 62; ﺍﻟﻬﺎم ﺒﺨﺶ ﺍﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﻨﺸﺎﻥ ﺪﻫﻨﺪﻩ &= #65187;ُﺴﻥ ﻨﻴّﺖ ﺍﺣﺘﻤﺎ= 5247;ﻰ ﺳﺎﻟک ﭙﺸﻴﻤﺎ= 5253; اﺳﺖ) ﺍﻣﺎم اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻔﺮﺕ ﻭ = ﺑﻐﺾ ﺑﻤﺎ ﻭ ﺩﺷﻤنی کرﺩﻥ ﺒﻮﻟﺎﻳA= 174; آفریده ﺷﺪﻩﺍ= ﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺎﺭﺍ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ بوده ﺒﺎﺷﻨﺪ. @= 400;ﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻧﻴﺰ ﺳﺎل های A= 194;ﺭﺍﺯﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻥ عشق ﻮﮐﺸﺶ ﺭﺍ = 5267;ﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺳﺘﻌﺪ&#= 65165;ﺩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﺭک ﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺮﺍﻫﻨ= 5252;ﺎ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﺎﺭ&= #65257; ﺭﻓﺘﻪﻫﺎﻯ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئ= 740; کنند . ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻗﺸﺮﻯ هاﻯ ﻤﺬ= 5259;بی همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎمی که ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 40; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺷﻤﻨ&#= 65166;ﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی هستند. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺣتی عملا ﺩﺷﻤ= ;نی هم ﻨﮑﻨﻨﺪ. ﻭل= 740; آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺎﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺪﻟ&= #65268;ل ﺪﺭﺩﻣﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ&= #65197;ﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺣ&= #1578;ی اﮔﺮ مُدّعی ﺘ= ﺸﻴﻊ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ علی= 17; هم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ &= #64400;ﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ ﺸ&= #65268;ﻌﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﺭ= ﺍ ﺩﺭ حَقّ اﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻠﺎﺣﻈ= 5258; ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﻭلی اﻳﻥ ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺣ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ وﺮﺟﻌﺖ های ﺣʌ= 40;ﻴﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﻨم ﻴ&#= 65166; ﺟﻬﺎنوم ﻮ گوهانوم ﺠﻬﺎ&= #65253; آﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺠﺪ= 5193; ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل جدید = 5191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﭘس ﺍﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴ&#= 65253; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺒﺎ&= #65199;ﮔﺸﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧند ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﻮ ﺷ= 5260;ﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻀﺮﻭ&#= 65197;ﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺤﺘم&#= 1740; ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ شانž= 7; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸتی ﭙﻴA= 166;ﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎنی ﻮ ﭘﻨچ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65262;س ﻧﺰﻭل ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1722 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ160 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻮﺳﺎﻯ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻭَﺣﻰ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﺭﺩ &= #64400;ﻪ اﻧ= 17;ﻯ ﺃﻧﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺎ ﺧﻠ&#= 65240;ﺖ ﺍﻟﺨﻠق ﻮﺧﻠﻘ= 5174; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺃﺟﺮ&= #65267;ﺘﻪ ﻋﻠﻰ ﻳﺪﻯﻤﻥ ﺃ&= #65187;ﺐ ﻓﻄﻮبی ﻠﻤﻥ ﺃ= 5183;ﺮﻳﺘﻪ علیّ ﻴﺪﻳﻪ ﻭ A= 155;ﻧﺎ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65155;ﻧﺎ ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺨلق = 5262; ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺸﺮّ &#= 65261; ﺍﺟﺮﻳﺘﻪ علی¡= 7; ﻴﺪﻯ ﻤﻥ اﺭﻳﺪ ﻓﻮﻳ&#= 1604; ﻠﻤﻥ ﺃﺟﺮﻳﺘﻪ &= #1593;لیّ ﻴﺪﻳﻪ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ (ﺧﺪﺍﻯ ﻤ= ﻄﻠﻖ) ﮐﻪ ﺟﺰ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ= ئی ﻨﻴﺴﺖ (ﮔﺮﭼﻪ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﻮﺍﺭﺑﺎᥴ= 7; ﻧﻮع ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 97; ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند ﻣﻘﺎﻣ= ﻰ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 191;ﻠق ﺮﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ (ﺧ= ;ﻴﺮ) ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﺮ&#= 65261;حی ﻮ ﻧﻴکی ﻮ ﺧﻮب= 740; ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ) ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺮ= ﻳﺪﻡ. ﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65183;ﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻡ ( ﺍﻓﺮ= ﺍﺩ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ کافی ﮐʌ= 58; ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل سل = 8;ک الهی اﻣﺮﻭﺯ ᥷= 7;ﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﻫ= ﺮﮐس ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻮﻯ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﺳﻠﻮک ﻮ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ الهی آﻣﺪ ﻣﺤ᥵= 0;ﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮخی هم کاﺫﺏ= ; ﻭ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﺴﻠ&#= 65262;ﻙ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩل = ﺴﺮﺩ ﻭ ﺗﻨﺒل ﻮسَرª= 5;ِش ﻭ ﻣﻨﺎفق گرﺩʌ= 55;ﺪ. ﺗﺎ ﻣطیّع ﭙﻴʋ= 98; الهی ﺨﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺼﺎﺣﺐ &= #65207;ﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺣﺪ&= #65267;ث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ غیر A= 203;ﺎﻟﻚ ﺣتی ﺨﻴﺮﺍﺕ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺻﺎ&= #65193;ﻗﺎﻧﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﺮک &= #65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺤﺒ&= #65262;ﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭ&= #65261;حی ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺧﻠ&= #65166;قی اﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊ= ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65193;ﮔﺮﮔﻮﻥ کرﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤ&#= 1705; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺨﺼ&#= 65268;ﺖ ﻭ ﺫﺍﺕ ﻭالوه®= 0;ّتی ﺘﺎﺯﻩ ﺍﻯ ﻤﻴﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﺸﻔﻴﻊ ﻭ ﻭﺳﻴﻠ&= #65258; ﻭ ﻭﺳﺎﻃﺖ ﻧﺰﺩ = ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﻋﺸق &#= 65262;ﺭﺯﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺍﺩﺍﻣ&#= 65258; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﭘس خوشا ﺑﺤﺎل کسانی که ﻣﻥ ا= ﻳﻥ ﺨﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺭﺳﺎﻧﺪﻡ (ﺑﺎﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭﺣی حصول ﻮ ʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&= #1614;بّ ﺭﺣﻤﺎنی رَبّ= ﺍﻟﻨﻮع اﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ) ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺼ&= #65268;ﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴ&#= 65250; ( ﺗﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗ= ;ﺤﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭح ﺴ&#= 65166;ﻟک ﺼﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺠﻠﻴ&#= 65258; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی گرﺩﺩ) ﻭᥴ= 9;ﺎﺯ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻢ ﮐﻪ ﺟﺰ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ= ئی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪﺷﺮ ﺭ= ﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ ( ﺷﻌﺎ= ﺭ دائم لا ﺍﻟﻪ الاّ ﺍﻟﻠﻪ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮل &#= 65176;ﻮﺣﻴﺪﻯ ﻭ ﺩفع ﺸﺮک ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ هنگام ﺘﻤﺮﮐﺰ= ;ﻯ و توسل عباﺩﻯ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺷﺮّ ﺭﺍ = ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ ﻭﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫم ﻤﻮﺭ= 5193; ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65249;. ﻭ (ﺷﺮّ) ﻳﺎ ﻗﻬﻘ= ;ﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ = ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﻧﺼﻴ&= #65168; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ دارند ﺒﺨﺼﻮﺹ= ; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُدّŸ= 3;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ند ﺭﻓﺖ) ﭘس ﺑﺪﺍ ﺑ= ﺤﺎﻟل آﻧﺎﻥ ﺒﺎﺩ ﮐﻪ &= #65251;ﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﻢ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﮐﻨم ﻮ ﺑﺎ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل خودشان ﺑﺪﻯ ﻮ= ; ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺭ&#= 65165; ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﺗﻮﺭ= ﺍﺕ) ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس ﻗ&#= 65262;م ﻴﻬﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;ﻨﻰ (ﺗﻮﺭﺍ) ﻳﺎ (ﺗﻮ᥷= 7;ﻳﻪ) ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺭﻭٴﻴ&#= 65174; ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺴﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ تج= 604;ّیات الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺻل اﻳﻥ ه= 583;ﻑ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧ&#= 65194;. ﻭلی ﺨﻴلی اﺯ ʌ= 51;ﺬﺍﻫﺐ ﺍﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺪﻳ&= #65253; اﺳﻠﺎﻡ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸ&= #65198;ک ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﺪﻑ= ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺭﻳﻪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی بمعرفی خداوند ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198;ﺍﻥ اﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʋ= 69;ﻌﺪﻯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. (ﻭﺣﻰ) ﺍﻟﻬﺎم ﻔ= ﮑﺮﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1;ﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺑﺨﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻣﻮﺳﻰ) ﺑﺠﺰ ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﻤﻌنی هرﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ ﻣ= 5166;ﺷﻴﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮسی ﻮ ﻣ&= #65166;شی ﺮﻩ ﺭﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐ= ﻪ کامل الهی ﺸﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ= ﺎﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﺴح ﺒﺮﺳ&#= 65198; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺒﺮک ﻤﻴﮑﺸﺪ &#= 65261; ﺑﺮﮐﺖ ﻭﺗﻌﺎل= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺩﺭ آغاز ﺳA= 248;ﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ ﭙﺎ&= #65267;ﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ اﻭ&#= 65261;ﻳﺎ ﻗﺒل اﺯﺷﻬﻮﺩA= 259;ﺎﻯ ﻨﻬﺎئی ﺒﺮﺍﻯ کسب مَشیّت ا= 604;هی ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻜﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﺨ&#= 65248;ق اﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﻮ= سی هرﻣﺎشی ﺮﻩ ﺭʌ= 61; ﻭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺳﺎﻟک الهی ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺩﺭ آغاز ﻣﻮﺳʌ= 64; ﻭﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻤﺴﻴح A= 252;ﺴح کنندﻩ ﻭ ﺑﺎﻟʋ= 66;ﺧﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﺭﺩ (ﺣﻤﺪ ﻭ ﺗ= ;ﻮﺳﻞ) ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺩﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ الهی آﻧﻬﺎ ﻭ ʌ= 27;ﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65169;ﻤﻌنی ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺣی = 5262; ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍی ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ حیوانی ﭘس ﺍﺯ= ﻣﺮگ ﺍﺳﺖ. (علیّ ﻴﺪ= 5263;ّ) ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﺎﻥ = ﺨﻮﺩم که ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ= 5193;ﺳﺘﺎﻥ اﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ ﺪ= 5203;ﺘﺎﻥ ﻮﺳﺎﺋﻞ الهی ʌ= 56;ﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻤﺪ&#= 65169;ﺮ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﻮﺍ&= #65251;ل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺷʋ= 84;ﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﺯﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﻋﻤل ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩ&= #65253; ﺒﻮسیله الهی &= #65262; ﺳﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮ ﺍ&= #65261; ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #65203;ﺎﺯﻯ لاﺯم ﺮﺍ ﻣﻴﻨA= 252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ مَشیّت و ا راده ﮐﻨﺪ ﻭﺻʌ= 48;ﺎح ﺒﺪﺍﻧﺪ ﻭﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺣﺎل ﺮﻭحی ﻮ ﭘ= 5166;کی ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ = ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﺑﻮﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮ&#= 65257; ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65169;ﻨﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎئی ﻮ ﺑﺎﺯ= 4404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;. (ﻃﻮﺑﺎ) خوشا ﺑ= 5188;ﺎل کسانی که ﺳﻌﺎ= ﺩﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; عمل ﻭ ﺍﺭﺍﻣﺶ = 5165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ (ﺍﺗﻮﭘی ﻴ= ﺎ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿﻠ&#= 65258;) الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﻭﻳﻞ) ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎﻝ ﻭﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﭽﺎﻩ ﻭﻳل ﺠﻬﺎ&#= 65253; ﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﺩﺭ ﻳک = ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﺩ&= #65259;ﺎﻧﻪ ﻳک ﺮﺣم ﻤﺎﺩﺭ= 5263; ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5255;ﺰﻭل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺟَﻨﻴ= 5253; ﻮ ﻧﻄﻔﻪ ﻳک ﻤﺎ&= #65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺴخ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭ&#= 65261;ﺡ ﺧﻮﺩ. ﭼﺎﻩ ﻭﻳل = ﭙُﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﭘُﺮ &= #65255;ﺸﺪﻧﻰ ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس &= #65165;ﺯﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺴﺎﻝ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑ&= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک ا= 604;هی ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﻨﺪ ﻭلی اﺯ ﺍﻥ اﺟA= 176;ﻨﺎﺏ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺷﻌﺎﺭ (ﻳﺎ ﻟﻴﻠﻰ) ﺩﺭ آ= ;ﻭﺍﺯﻫﺎﻯ عرﺑﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ (&#= 65165;ﻣﺎﻥ اﻣﺎﻥ) ﻓﺎﺭسی = 5262; ﺗﺮکی همین عدم سلوک اله= 740; ﻮﻴﺎ اﻋﻤﺎﻟﻰ &#= 65261;ﻳﺎ ﺑی ﻨﺘﻴﺠﮕﻰ ﺍ&#= 65199; ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻪ ﺁﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﺗﺎﺭﻳک ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻴﺖ ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻤﻮﻗﺘﺎ ﺩﻭﺭﻩ &= #65175;ﺎﺭﻳکی بی ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ &#= 1575;لهی ﻘﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ (ﺍ= ﻣﺎﻥ) ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ (ﺍﻭ= م ﻮ ﺍﻳﻤﺎﻥ و أمان ) الهی ﺸﺎ= ;ﻳﺴﺘﻪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭیا در ﺘﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ= 705;ی ﻤﻮﻓق ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭ ﺣتی ﻨﺪﺍﺷﺘ= 5253; ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳکی ﺒ= 5198;ﺍﻯ عباﺩﺕ ﺍﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّ= 5246; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮﻙ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎ&= #65197; ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. (ﻃﻮﺑﺎ) ﺍﺗﻮپی &= #65262;مَعصومیّت ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺑﻬﺸ&= #65176;ﻬﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺑ&#= 65258; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋ&#= 65264; ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿ&#= 65248;ﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﻋﻘل &#= 1705;ُلّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥽= 2;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒﻠﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺗﻮﻟﺪ کنونی هر ﺷﺨﺺ= ﻭ ﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺒﺮ = ﻃﺒیعی ﻮ ﺫﺍﺗﻰ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴﺖ &= #65175;ﺎ ﺷﺨﺺ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬم ﺒﺮﻳﺰ&#= 65193; ﻭﻃﺮح ﻨﻮﻧﻴن = 5256;ﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮک &= #65192;ﻮﻳﺶ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی گرﺩﺩ. ﺑﺎ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﻭلی ﻤﺸﮑل اﻧʌ= 04;ﺎﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﻋﻘلی کافی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﺪﺭک اﻫﻤﻴﺖ س= 04;وک الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻧA= 194;ﺍﺷﺘﻥ ﻔﻬم ﻮ ﻋﻘﻞ ﻭﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺗﺼﺪﻳق اﺯ ﺭﺍ= 5257; الهی ﻮ ﺳﻠﻮک ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺻﺒﺮ &= #65203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻋث بِ= 83;ای الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺣﻀﻴﺾ ﻭ ﺍﺯ= ﻗﻌﺮ ﭼﺎﻩ یا اﻭج ﻘA= 248;ّﻪﻫﺎﻯ کمال ﻮ ﺭﻭﺣﻰ A= 261; ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻣʌ= 68;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ اﻓﺮﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ عذ= 5165;ﺑﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟﻤثل گرﺩ᥽= 5;ﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ ﺣ&= #65268;ﻮﺍﻧﻴﺖ نوع بشری ﺮﺍ ط= ی کنند. ﺯﻳﺮﺍ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺒﺎﺭ ﺍﻭل ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻮ= ع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺘﻮﻟﺪ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺰ= ﺍﺭﺍﻥ ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭند. &#= 65175;ﻨﻬﺎ شایستگان ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋم هستند ﮐ= ;ﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﻓﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺒﻘﺖ ﻫﻔﺖ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎل ﺒﺎ ﺯﻣﺎﻥ &= #65191;ﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐ&= #65252;ﺎل نوع بشری ﻣﻴﺮ= ﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻓق ﺒﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﭼﺮخ &#= 65204;ﺎﻣﺎﺳﺎﺭﺍ ﻭ ﺩﺍﻳﺮﻩﻫﺎﻯ&#= 65194;ﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻴﻥ = ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺠﺒﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺍﻥ = ﺑﺼﻮﺭﺕ نوع بشری ﻤﻴﺮ= ﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻮﺣ&= #1578;ی ﺠﻤﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﻗﺒ&= #65246; ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯ= ل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﻫ&= #65252;گی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ&#= 65256;ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ &= #65261; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺭ&#= 65165;ﻧﻴﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪﻫA= 166; ﺑﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﺒ&= #65184;ﻬﻨم ﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺍﺯ ﺑ= ;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ = ﺗﮑﺎﻣلی کنند .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1723 –پیامیر (ج؟ص؟؟) که خداوند از آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= نها ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا<b= >ﻧّﻯ ﺃﻧﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺎ ﺧﻠ&#= 65240;ﺖ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺧﻠﻘ&= #65174; ﺍﻟﺸﺮّ ﻓﻄﻮب= 40; ﻠﻤﻦ ﺃﺟﺮﻳﺖ علیّ ʌ= 68;ﺪیّ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻭﻳل &= #65248;ﻤﻥ ﺃﺟﺮﻳﺖ علیّ ʌ= 68;ﺪیّ ﺍﻟﺸﺮّ ﻭ ﻭﻳل &#= 65248;ﻤﻥ ﻘﺎﻝ ﮐﻴﻒ ﺫﺍ؟ &= #65261;ﮐﻴﻒ ﺫﺍ؟ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ᥾= 3; اﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﮐ&#= 65258; ﺑﺠﺰ ﻣﻥ الهی A= 262; ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ &#= 65256;ﻴﺴﺖ (ﺍﻳﻥ ﺸﻌﺎﺭ ﺗﻮ= ﺣﻴﺪﻯ ﺧﺎﺹ ﺩﺭ سلوک الهی اﺳﺖ) ﺧﻴʋ= 98; ﻭ ﺷﺮ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ&= #65249; (ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺗﻌﺎ&#= 1604;ی ﻨﻮﻋﻰ ﻭیا ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻤﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) ﭘس خ&#= 1608;شا ﺑﺤﺎل کسی ﮐﻪ A= 191;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ که ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﺟ= 5198;ﺍ ﻧﻤﻮﺩﻡ (ﺍﻭ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﻭ &= #65175;ﮑﺎﻣل اﻭﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﻢ.ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻮ ﺗﺰﮐﻴʌ= 58; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻧﻮعی ﻤﻴﺪﻫﺪ. &#= 65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺗﻮپی = 5262; ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿﻠ&#= 65258; ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﺒﺪﻳ&= #1604; ﻮﺟﻮﺩ کی اﺯﻋA= 240;ل ﺠﺰئی ﺒﺸﺮﻯ ب= 93;قل کُلّی ﺍﻟﻬﻰ) ʌ= 61;ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎل کسی که ᥴ= 9;ﺨﺎﻃﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ ﺍﺟ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺮ ﺩﺭ ﺣ ق اﻭ ﻣ= ﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. (ﺷﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍی مقام نوعی ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻭ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷﺮک ﺒ= ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﻘﺸﺮﻳʌ= 62;ﻥ ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮک ﺒ&#= 65262;ﺩﻥ اﻧﻬﺎ ﻭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ آخوندﻫﺎﻯ= غیر ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭﻯ ﺠ&= #65200; ﺷﺮک ﻨﮑﺮﺩﻩﺍ= 5255;ﺪ. (ﻭﻳﻞ) ﻭ (ﻭﺍ ﻭﻳʌ= 48;ﺎ) ﻭ (ﺑﻠﺎﻫﺎ) ﻫﻤﺎ= ;ﻥ ﭽﺎﻩ ﻭﻳل ﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺩﺭ ﺭﺣم ﻴک ﻤﺎ&#= 65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ) = 5261; ﻭﺍﻯ ﺒﺤﺎل کس= 40; که ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮ= 5165; ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﭼ&= #65198;ﺍ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖ (ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺑﺤث ﻋﻠمی ﻮﮐA= 208;ﻒ ﻋﻠل ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی ﺒﭙﺮﺳﺪ ﭼﺮﺍ ﻭ&= #64380;ﮕﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻮ ﭼﻴ= ﺰﻯ ﭽﻨﻴﻥ ﻮ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖ. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ &= #65251;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﭼﺮﺍ ﭘﻴﺮ ﭼﻨﻴ&= #65253; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭﭼﺮﺍ ﻣﻥ ﭽﻨﻴ&= #65253; اﺣﻮﺍل ﻮﺷﺮﺍA= 267;طی ﺪﺍﺭﻡ.ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸ&#= 65166;ﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65235;ﺘﻨﻪ ﻭ ﺑﻠﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ = ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5170;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺮﻭح&#= 1740; ﻮ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ&= #65263; ﻤﺤﻴطیّ ﺨﻮﺩ A= 255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣتی ا&#= 65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨفع ﺨﻮﺩ &#= 65261; ﺧﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭ = ﺍﺯ ﻫﺮﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ ﺍ&= #65203;ﺘﻘﺒﺎل ﻮ ﺣتی ﺴﭙﺎس ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﺎﻟﻰ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﻣﻨﻄ&#= 65240;ﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﺗﺎ&#= 65257; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣ= ﻌﺘﺮﺽ ﺣتی ﭙس ﺍﺯ ﺍﻧ= 5184;ﺎم هرﺳﻠﻮک ﻮﺳﮑʌ= 62;ﺕ ﻣﻀﻄﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ = ﺍﺣﻮﺍل ﺒﻬﺮﻩﺍﻯ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻗﻠﺐ ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﻭ ﻧﺎ= ﺭﺍﺿﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺘﻮکُ= 04;ّ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلی= 605; ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﭙ&= #65268;ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1724 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗA= 198; ﺍﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ160 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻥ ﺤﺪﻳث &= #64344;ﻴﺸﻴﻥ 1723 ﭽﻨﻴﻥ اﻓﺰﻭ᥷= 3;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻯ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ﺯ ﻣﻥ اﻟﻬﻰ (ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭙﺮﺳﺘﺶ) ﻧﻴﺴﺖ.= ﺍﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻫﺴﺘ= ﻢ (ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺧﺎﺹ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻠ&= #65166;ﻳﺎ ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ ا&#= 65199;ﻣﺎﻳﺶ الهی ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻴﺮ&#= 65263; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺷﺮ&= #1617; ﺍﻧﻬﺎ اﺯ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣ&#= 65204;ﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻮﻫما ﺧﻠ= ;ﻘﺎﻥ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻰ ﻓﻄﻮ&= #1576;ی ﻠﻤﻥ ﻘﺪّﺭﺕ ﻟ&#= 65258; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻭﻳل &= #65248;ﻤﻥ ﻘﺪّﺭﺕ ﻟﻪ ﺍﻟ&#= 65208;ﺮ ﻭ ﻭﻳل ﻠﻤﻥ ﻘﺎ&= #1604; کیف ؟ ﻭﺍﻳﻥ ﺨ= ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻫﺮ ﺩﻭ آف&= #1585;یده ﻫﺎﻯ الهی هست= ند (ﺣﺎﺩث ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; ﻧﻪ ﺍﺯلی ﻮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷتی ﺤﺘمی اﺯﻗﺒﻞ. = 5169;ﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک آﻓﺮ= 5267;ﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺻﺎﺩﻗﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65169;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﺨﺖﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﺘ&= #65256;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; غیر ﻭﺍﺻل اﺳ᥵= 4;. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ ﻣ&= #65198;گ آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها. ﭘﻴﺶ ﺁ&= #65251;ﺪﻫﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﺮ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺒ&= #65248;ﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ال= 607;ی اﺯﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟک کم ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭ ﺗﺴلیم ﺼﺎﺩﻗʋ= 66;ﻧﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ&#= 65175;ﺠﺮﻳﺪ ﺍﻥ اﺯ ﺫﺍﺕ ﺍﻟ&= #65262;ﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﺧ&= #65262;ﻳشتن داری ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58; ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﻣﻮﺭﻯ ﻄﺒﻴی= 93;ی هستند ﻭلی أمر اﻧﺘﻘﺎمی= ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻃﺒیعی = 5170;ﻮﺩﻥ ﻨﻪ ﺑﻤﻌنی اﺯA= 247;ﻴﺖ ﻗﻄﻌﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﻧ&= #65176;ﻴﺠﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ هم اﮐA= 256;ﻮنی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻧ&= #65224;ﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍ&= #1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻭض&#= 1593; ﻮ ﺣﺎل ﺴﺎلک اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻟﻮ&= #65193;گی ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﭼﻘﺪﺭ ﻓﺪﺍﮐ&#= 65166;ﺭﻯ در ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65235;ﮑﺮﻯ ﻮ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ ﻭ= ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺍﻣﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻫﺴ&#= 1578;ی هیچ ﺤﺮﮐﺘﻰ ﻭA= 169;ﺮﺍﻯ همه ﻣﻮﺟﻮﺩﺍʋ= 73; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻄﺒﻴﻌ&#= 65264; ﻭﺣتی ﻨﺘﻴﺠﻪ = 5165;ﻋﻤﺎل ﺨﻄﺎ ﻭ ﺑﺎﻃل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;) ﭘس ﻃﻮﺑﺎ ﻭ خو= 588;ا ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﮐﺴﻰ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﺧﻴﺮ &#= 65197;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻬ&= #65268;ﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ (ﻗﺪّ&#= 65197;ﺕ یعنی ﻗَﺪَﺭ ﻭ= ; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ ﻗﺎﺩ&= #65197; و توانا ﻧﻤﻮﺩ= ;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5192;ﻴﺮ یا ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺳ= 5248;ﻮک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﻨﺠﺮ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭﮐﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍل &#= 65262; ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻋﻘﻠ&= #65260;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ شایست= ;گیهاﻯ اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺪ&= #65165; ﺑﺤﺎل کسانی ﺒ= ;ﺎﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺷ&= #65198; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257;ﺍﻡ (ﺷﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳ= ﺖ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺒﺎﻃﻞ ﻭ ﺷﺮک ﻮ = ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻯ = ﺒﺤﺎﻝ ﺍﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﺪ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎﺳﺎﻟ&= #1705;ی که ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل = 5192;ﻮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺭﺍضی ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1725 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ﻕ (ﺝ۵ﺹ۱۶۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺑﺤ= ثی ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺷ&= #65194; ( ﻳﻌنی ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ ﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی ﻮ ﺟﺒﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥاﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﺯﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻤﻌنی اﺯA= 165;ﺩﻯ عمل اﻧﺴﺎﻥ ا᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = آﺯﺍﺩﻯ ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪ</= span>ﻭﻥ ﺘﻮ&#= 65203;ل الهی ﺪﺭ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65198;ﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩ&= #65263; اﺳﺖ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋ&#= 65174; ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻥ اﺳ= 5174; ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی &#= 65220;ﻮع ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴ= ﻠﻴم ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65247;ﺬﺍ ﺑﺎﺯ ﻫم ﻘﺪﺭ ﻭ = ﻫم اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﻤﻌنی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی = 5184;ﺒﺮ الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ= ﻤﻴﺎﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﻈﺎﻫ= 5198;ﻯ ﺳﺨﺖ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑ&= #65166;ﻃنی الهی ﺮﺍ ﻣﺨفی= ; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨ= 5268;ﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: هذا ﮐﻠﺎم ﺨﺒ&#= 65268;ث ﺃﻧﺎ علی ﺪﻳﻥ = 5153;ﺑﺎﺋﻰ ﻟﺎ ﺃﺭجع عنه ʋ= 65;ﻟﻘﺪﺭ ﺣﻠﻮة ﻭ ﻣُﺮّA= 257; ﻣﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ ﮐُﻠ= 617;ﻪ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻳ᥽= 3; ﺤﺮﻓﻬﺎ ( ﻭ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻭ ᥴ= 9;ﺤثهاﻯ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺒﺮ &= #65267;ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ) ﻣﻄﻠ&= #65168; ﺧﺒﻴث ﻭ ﻣﻐﺮﺿ&#= 65166;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ (ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ&= #65263; ﭙﺮﺳﻨﺪﻩ ﺳوء = 5256;ﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮐث&#= 1585;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﻣﻄﻠبی ﺒﻈﺎﻫA= 198; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮔﻔﺘﻪ &= #65251;ﻔﺘﻴﺎﻥ خلفا ﺒﺎﺷﺪ ﺗʋ= 66; ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻮ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ= ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ) ﻭ ﺍﻟ= ﻮﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻓﮑﺮ ﻭ = ﺭﻭح اﺳﺖ ﻭﺑﺎﻃل ﻮ= 4404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺯﺷﺖ می ﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﻤﻦ ﻫﻤﭽﻨ= 5166;ﻥ ﺒﺪﻳﻦ (ﻳﺎ ﺭﻭﺵ= ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﻋم= 604; ﺒﺪﺍﻥ) در ﭘﺪﺭ&#= 65165;ﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻢ . (ﻣ᥽= 6;ﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻘﺒل= 740; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ (ﭘﺪﺭﺍ&= #65253; روحانی ﺴﻠﻮﻙ الهی ) ﮐﻪ ﻫﻤﻴ= 5208;ﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯA= 251;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺷﺠﺮﻩ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ = ﺗﻔﮑﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻥ خاص سلوک الهی ﺒﻮ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﻨﻪ ﺟﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﻫﻢ ﺟﺒﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﻭﻫم اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺳﺎﻟﻚ. ﻳﻌنی ﺴ&#= 65166;ﻟکی که ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ= 5184;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻥ هرﮔﺰ ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ عقیده ﺍﺟﺪﺍﺩ= ;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﻡ ﮐﻪ (ﻗَﺪَﺭ) ﺷﻴ&= #65198;ﻳﻥ ﻮﺗﻠخ آﻥ اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ᥸= 7;ﺮّﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ( ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ= ;ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫ= ;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﻮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﻳﺎ ﺑﺪ= . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﻮﻳﺎ ﻫﺮ ﺧﻄﺎﻯ = ﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎ&= #65193;ﻩ ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ در وجود انسا= 606; ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ گناﻫﺎﻥ هوﺳﻬﺎ ﻭ تمرّ= ;دﻫﺎﻯ اﺯ سلوک الهی اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴ= 5208;ﻮﺩ. ﻭ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎ= ﻣﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258;ﺍﻯ اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &#= 65203;ﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣُﺼﺮّ= 5165;ﻧﻪ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﻭ = ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗع&#= 1602;ل ﻮ ﻓﻬم ﻮ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﻨ&#= 65268;ﺮﻭﻫﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺒل اﺯﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ= 05; ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﻟ= ﻔﻌل در این تولد ﺪ&= #65165;شته . ﻭﭼﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ= ﺩﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ال= 607;ی ﺪﺭﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ= 5241; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺗﻮﻓﻴق ﺴﺎﻟک = 5170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻪ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ&#= 65247;ﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﺪﻧﺒ&#= 65166;ل ﺘﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﺎﻗﻪ &= #65261; ﺻﺒﺮ ﻭﻋﻘل ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻭسلوک الهی هر ﭼﻪ ﺟ᥼= 8;ﻮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ ﺻﺒﺮ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭﻓﻬم ﻨﻴﺮﻭﻣ= 5256;ﺪ ﺗﺮ ﻭﻋﺸق ﺁﺗﺸ&#= 65268;ﻥ ﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺴﺎ&#= 65247;ک ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﻠخ &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﭘﻴﺶ = ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪ&= #1711;ی ﺠﺴﻤﺎنی اﻭ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﻓﮑﺮ&= #65263; ﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺨﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺶ ﺍ&= #65251;ﺪﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍنی اﻭﭼﻮʌ= 53; ﻘﺒﺾ ﻭ ﺑﺴﻂ ﻭ ﺭﺿﺎ ﻳ= ;ﺎ ﻋﺪم ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻫ&#= 65252;گی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ آﻥ &= #65240;ﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭﭼﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﻭ ﺑ= ﺘﺪﺭﻳج اﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺪ&#= 65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ &#= 65165;ﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷ= ;ﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺷﻬﻮ= 5193;ﻫﺎ ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﭙ= 5268;ﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋم ا= 5199; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ ﺷﻴﺮ&= #65267;ﻥ ﻮ ﺧﻴﺮ ﻭﻳﺎ ﻧﺎ= ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ ﺗﻠخ ﻮ ﺷﺮّ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ هرﮐس ﺍﺯ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺪنی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺻﺒﺮ &#= 65261; ﺻﺪق. ﻮ ﺳﺎﻟک ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺣتی ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﻓﻠﺎک هست®= 0; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺮح ﺘﺎﺯﻩ &= #65169;ﻴﻨﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ= ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ کند ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﻬﺸﺖ ﺑِﺪ&#= 65165;ء ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﻈﺮ &= #65165;ﻭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒلی ﺒﺴﺮﻧﻮA= 207;ﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﺗﺎ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﻬﺸ&#= 65176;ﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65169;ﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; جَهَنّمی ﻮ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ همه ﺍﺳ= 5174;. ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ به سلوک الهی اﻫﻤﻴﺖ ᥴ= 9;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑʌ= 08;ﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﭼﻨﺎ&= #65253; ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ= 5165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﮔ= ﺮﺍﻳﺎﻥ ﻫم ﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻫA= 204;ﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ = ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻣ&= #65176;ﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻫ&#= 65252;ﻴﺖ سلوک الهی ﻭﺧ&= #65268;ﺮ ﺍﺻﻠﺎح ﻤﻮﺟﻮ= 5193; ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ اله= 40; ﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺻ= ﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ا&= #65183;ﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻧ= 5194; ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭﻳ&#= 65166; ﺑﺠﺒﺮ ﻭﺍﮐﺮﺍ&#= 65257; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﻨ&#= 65194;ﺍﺭﻯ ﻭﺳﻠﻮک کرﺩﻩ A= 169;ﺎﺷﻨﺪ. (ﺩﻳﻦ) ﺭﻭﺵ ﻭﻃﺮ= ;ﻳﻘﺖ ﻋﻤلی و آئین تق دّس اﺳﺖ ﻭ ʋ= 69;ﻤﻌنی ﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎعی ﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎ&#= 65263; ﻤﺬﻫبی ﺪﺭ ﺣﮑ= 5262;ﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65169;ﺴﺎﺯﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮ = ﺍﺑﻠﻴس ﺍﮐﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔﻌلی هر= ;ﮐس ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ عاقل ﻮ ﺻﺒﻮﺭ A= 261; ﺻﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ&= #65165;ﺩﺍﺭ ﺑﺒﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫ&= #65236;ﺘم ﻨﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺗﻤﺎم ﻠﺤﻈﺎﺕ &#= 65199;ﻧﺪگی ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺸﺮﻯ ا&#= 65261; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺯﻧﺪ&= #64404;ﻰ ﻫﺎﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻓ&#= 65262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65169;ﻬﺸﺖ ﻭ ﺍﺳﺎﻳﺶ ﻭﺳﺮ&= #65261;ﺭ ﻭ ﻋﻴﺪ ﻭﺳﻌﺎﺩ&= #65173; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﻣﺼﻮﻥ ﻮﻣﻌﺼﻮ&#= 1605; اﺳﺖ ﺣتی اﮔﺮ @= 404;ﻨﺎهی هم ﺒﮑﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1726 ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳʄ= 05;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۶۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺪﻳ&#= 1579; ﭘﻴﺸﻴﻥ 1725 ﺪﺭﺑʋ= 66;ﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸ= ;ﺮّﺣﻠﻮﻩ ﻭﺷﺮّﻩ ﻭﺻغیž= 5;ﻩ ﻭﮐثیرﻩ ﻣﻥ اʌ= 47;ﻠﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ (A= 193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ) ﭼ= ﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺏ ﺑﺎ= ﺷﻨﺪ (ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﺎ= ﺩﺍﺵﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮک= 740; اﺳﺖ) ﻭﭼﻪ ﺷﺮ ﻭ= ﺭﻧج آﻭﺭ (ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣ&= #65258; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس و تکامل روح ﺍﺳ&= #65174;) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ= ﻧﺪک ﻮ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎﺷﺪ = ﻭ ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﭘُ&= #65198; ﺳﺨﺘﻰ ﻫﻤگی اA= 199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ (= ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﺎﺹ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﭘ= ﻴش ﺒُﺮﺩ ﺍﺣﻮﺍل = 5262; ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺮﻭحی ﺴﺎﻟﻚ ﺑ= 5204;ﻮﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﭘﺎکی ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮ= ﺩ تجلّیات اله= 40; هفت گاﻧﻪ ﻣﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﻤطیّع ﺼﺎﺩﻕ ﮐﻪ ﻋﺎﺷ&= #65240;ﺎﻧﻪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﺑﻠﺎ&#= 65267;ﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ اﻣﺮ ﺷﺮ ﺑ&= #65204;ﻴﺎﺭ ﺭﻗق ﻮﺯﻭﺩ ﮔﺬ&#= 65197; ﻭﺣتی ﺸﻴﺮﻳﻦ = 5261; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺑﻘ= 5262;ل ﻘﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﻳ&= #65166;ﻥ ﺴﻠﻮک ﺮﻭﺯ ﻗﻴ&#= 65166;ﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻥ ﺴﺨتی ﺪﺭ ﺩ&#= 65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻧ= 5194;ﻳﺪﻩﺍﻡ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﻋﺎﺷ&= #1602; ﻮﺩﺭ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎ&#= 1604; اﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻠﺎﻳﺎ &= #65197;ﺍ ﺭﺣﻤﺖ الهی ﻮ A= 261;ﺳﻴله ﭘﺎﻛی رﻭﺍﻥ ﻮ &#= 65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1727- اž= 6; پیامبر است (ج؟ص؟؟) من زﻋ= 05; ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﻔﺤﺸاء ﻓﻘﺪ ﮐﺬﺏ علی= 17; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋ&= #1605; ﺃﻥّ اﻟﺨﻴﺮ ﻭ &#= 65165;ﻟﺸﺮّ ﺍﻟﻴﻪ ﻓﻘﺪ ﮐَ&#= 65196;َﺏعلیّ اﻟﻠﻪ ﻫﺮﮐس م= ُدّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑ&= #65200;ﺷتی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194; ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﻭغ ﺒ&#= 65204;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس م&#= 1615;دّعی ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ= ﺷﺮ ﺑﺴﺘگی ﺒﺨﺪﺍ = 5193;ﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺍﻳﻥ گفتاﺭﻫᥴ= 6; ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﻭ ﻣﻘﺎ= 605; عقلی ﺸﻨﻮﻧﺪ᥽= 7; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳ= ﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭک عرفانی ﺪﺍﺭﺩ= . ﮔﺎهی ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪA= 197; ﺗﻀﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﻭﺍقع ﺘﻤﺎم اʋ= 87;ﺎﺩﻳث ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷت= 740; ﺴﻠﻮکی ﻮﻳﺎ ﻓ= 5248;ﺴﻔﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺭﺳ&#= 65264; ﻧﺸﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65193;ﺭ ﺗﻀﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﻫﻴچ کدﺍم ﻮﺿﻮحی ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻔﮑ&= #65198; ﻭ ﺗﻌﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; گرﺩﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘ= ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮﻯ اﺯ ﺣﺪﻳث ﺑﺸﻨ= 5262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﺮ&= #1582;ی ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #65261; ﺗﺤﮑّم اﻟﻬﻰ A= 169;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﻓﻘﻬﺎ ﻭ ﺑﺎﻃل &= #65170;ﻮﺩﻥ ﺪﻳﻥ ﻮ ﻣﺬﻫﺐ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ عاﺩﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﻓ= 5228;لی ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪگی کند . ﺍ@= 404;ﺮ ﭼﻮﻥکسی ﺴﺎﻟʌ= 42; الهی ﺸﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺑﻨﺎﻡ (ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ) ﻣﻄﺮﺡ = ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪﺷﺮ ﻭ ﺑﻠﺎﻳ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻔﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65254; ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭﺑ&= #65198;ﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﻭ ﺑﻘﺼﺪ = ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎک ﺸﺪﻥ ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﭘُﺮ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻭ ﭘُﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺒﺨﻮبی ا= ;ﻧﺠﺎم گرﻓﺖ ﻭﺣتی ا᥺= 7;ﻠﻢ الهی ﺘﺤﻘق ﻴᥴ= 6;ﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ لاﺯم = 5170;ﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ شایست= ;گی ﻮ ﺣتی ﺒﺎﻳﺴﺘ= 711;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ. ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﺗ= ﺎ ﺑﺎﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ه= 575;ﻯ عین ﺍﻟﻴﻘﻴنی= ; ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = (ﻓﺤﺸاء ) ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴ= ;ﺎﺩ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﮐس&#= 1740; ﺒﺰﻧﺪ ﻭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم آﻮ= 5193;ﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﻧ= ;ﺘﻴﺠﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﻳﻤﺎﻥ &= #65262; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻗﻴ&= #65240;ﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﺟ= ﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65255;ﻔس ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍ&= #65193; ﻭ هَوَسهاﻯ ﺨ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1728 – پیرو کلام پی= 575;مبر (ج؟ص؟؟) توضیح میدهم - (ﻫﺪﺍﻳA= 174; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺎﺩ&= #65263; ﺮﺍﻩﻧﻤﺎئی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ &= #65176;ﻌﻠﻴم ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; (ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺧُﺪ&#= 65165;) ﻭنیز ﺻﻮﺭﺕ ﺷA= 260;ﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ = تجلّی الهی ﺪﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻫﻤگی الهی هس&= #1578;ند ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻧ&= #1605;ی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﻤﺮﮐﺰو توسّل ﻋﺒﺎﺩﻯ= ; ﺪﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺩﺭ ﺧﻠﺎل عباʋ= 93;ﺍﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭ&#= 65227;ﺒﺎﺩﺍﺕ ﻣﻄلبی نیبز ﺠ= ﺰ ﻫﻤﻴﻥ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ&= #65262;ﺟﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﺍʌ= 51;ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ = 5;ی ﻔﺮﺍﻭﺍنی ﭙس A= 165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺗﺨ&= #65268;ﻠﺎﺕ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷ= ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﻤﻴﺨﻮﺍ᥽= 5;ﻴﻢ. ﺍﻣﺎ (ﺿِﻠﺎﻝ) ﮔ= ﻤﺮﺍهی اﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻨﺤﺮ&#= 65233; ﮐﺮﺩﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭح ﻮ ﺣتی ا= 5169;ﺪﻳﺖ ﮐﺴﻰ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪﮔﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ا&#= 1604;هی الهی ﻤﺎﻧﺪﻥ که متعبّد ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﻤﺬﻫبی ﭙﻴﺮﻭ = 570;خوندﻫﺎﻯ هر ﻣﺬﻫﺐ ﻏﻴﺮ= 5203;ﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭلی ﻤﻨﺎﻓقی ʄ= 00;ﻤﮑﺎﺭ ﻭﮐم ﺒﺎﻭﺭﻯ ﻭ &= #65169;ﺪﻭﻥ عشق ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑ= 5260;ﺮ ﻳک اﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ= 5259;ﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ عشق ﺳﺎﻟک ﺮﺍ A= 227;ﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻮ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ= ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺿﻠﺎﻟ= 5174; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﮔﻤﺮﺍه کردن ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﺟ= ﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ش= 575;یسته ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﻭﻋﺎﻣ&= #1604; ﻮﻋﺎﺷق ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭلی همین که ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﮑسی ﻨ= 5194;ﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻀﻠﺎﻟﺖ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی A= 194;ﺍﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ﻣﺤﺮﻭ&#= 65251;ﻴﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻳ= ;ک ﺴﺎﻟک غیر ﺻﺎʋ= 93;ﻕ ﻭﻳﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﭙﻴ= 5198;ﻭ آخوندﻫﺎ ﺑﺸﻮ= ;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی اﺯA= 203;ﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻧ= 5194;کی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭلی ﺘﻮﻗﻒ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻮ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ = ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﺳﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺧ&= #65198;ین ﻧﻘﻄﻪ سلوک الهی واجب الهی ﺪﺭ ﺷﻬود= ; ﻗﺎﺋم ﻨﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ= ﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻓﺮﺍﻣﻮشی آʌ= 55;ﻬﺎ ﺑﺎﻋث ﺍﺯ ﺩﺳﺖ &= #65193;ﺍﺩﻥ ﺘﻤﺎم کرﺍﻣﺎʋ= 73; ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺒ&= #65194;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺪﺗﺮﻳﻥ &= #65256;ﻔﺎق اﺯ ﻧﻈﺮﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮔﺎﻫﻰ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ کاﺭﻯ = 5198;ﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺯ ﻣﺤل علم ﻘﺒلی اﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ &= #65255;ﻴّﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ = ﺧبر ﺍﺳﺖ ﻭشایستگ= یهائی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤ= ﻴﺸﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 64401;ﺮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﺧﻮﺩ ﻳک &= #64345;ﺎﺩﺍﺵ ﻓﻮﺭﻯ ﻮﻫم اﮐ= 5256;ﻮﻥ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ(ﮔﻮﺍ&= #65259;ﻰ) ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧ&= #65236;س ﻭ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻣﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭلی اﺟﺮﺍﻯ ﺁA= 255;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﮔﻮﺍهی ﻮ &#= 65165;ﻧﺤﺮﺍﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ ا= 5199; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ گناﻩ ﻭ ﺍﻧﺤﺮA= 165;ﻑ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ (ج= َهَنّم ﺪﻭﺭﻯ از خداوند ) ﺍﺳﺖ</span= >.<o:p></o:p> حدیث 17 29 - = 5165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ195 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑ= ﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻫﻤﻪ ﻣ&#= 65198;ﺩﻡ در خود ﺍﻳﻥ آی= ;ه ﻗﺮﺍنی ﺮﺍ ﻗﺮ= 5165;ٴﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻟﺎﻳ᥸= 0;ﺍﻟﻮﻥ ﻣﺨﺘﻠﻔﻴﻦ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻣﻥ ﺮﺣم ﺮﺑّﻚ &#= 65261;ﻟﺬلک ﺨﻠﻘﻬم ﭽﻨﺎﻥ= ; ﺒﺎﻫم ﺪﺭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﮐسی ﺮﺍ ﺭﺣﻤﺖ &#= 64400;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همین A= 256;ﻴﺰ ﺍﻓﺮﻳﺪه ﺷﺪﻩ &#= 65165;ﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: اﻟﻨﺎ= ;س ﻣﺨﺘﻠﻔﻮﻥ فی = 575;ﺻﺎبة ﺍﻟﻘﻮﻝ ﻭﮐﻠّ= 5260;م هالک ﻣﺮﺩم همچناﻥ ﺪﺭ ﺍ᥷= 1;ﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺭﺣم کند که هذایت کند و برای همین ﻨﻴﺰ آفر= یده ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. (ﺍﺧﺘ= ﻠﺎﻑ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭﻣﺬ&#= 65259;ﺐ ﺳﺎﺯﻯهاﻯ ﮔﻮA= 255;ﺎﮔﻮﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻴچ کدﺍم ﺮﺍهی ﺒه= ;دایت الهی در سلوک و شهود ﻨﺪﺍﺭ᥽= 5;ﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﻣ&= #65166;ﺩﺍم که ﺩﻧﺒﺎﻝ آخ = 8;ندﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﮐﺎﻣل الهی ﻨ᥸= 8;ﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﻭ&#= 65251;ﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﻭﺧﻠﺎف کاﺭﻯ = 70;ﻧﻬﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﺪﻡ ﺍ&= #65227;ﺘﻨﺎﻯ ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ خود ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ.) ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ = ﺭﺣﻤﺖ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺑʄ= 05;ﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺬﺏ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻭ ﻃﺎﻟﺐ سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ اله= 40; مناسب طالب سلوک ﺮﺍ ﻣﻌﺮ = 1;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻋﻘل &#= 65262;ﻋﺸق ﻮ ﺻﺒﺮ ﻟﺎﺯم ﺮ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ هر= 5251;ﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧﻠﺎ&= #65233; ﮐﺎﺭﻯ ﻤﺮﺩﻡ ﻫ&= #65198;ﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ = الهی اﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﮐﺴﺎ&#= 65255;ﻴﮑﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺴ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺎﺹ ﺑﺮ = ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﮐﺴﺐ ﺭʋ= 87;ﻤﺖ الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی گمر= ;ﺍهی ﻨمی ﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻣ&#= 64405;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64404;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻓﻄﺮﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ آ&= #1601;ریده ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65169;ﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺑﻘﺼ&#= 65194; ﺭﻧج ﺒﺮﺩﻥ عذA= 165;ﺏ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&= #65170;ﻠﻰ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺧﻄﺎﻫ&#= 65166;ئی ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی &#= 65170;ﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮگ &#= 65204;ﻠﻮکی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺨ&= #65208;ﻮﺩﻩ می ﺸﻮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻯﻔﻠﺎﻥ ﺑﺪﺍ&#= 65253; که ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤ&#= 65198;ﺩم ﺪﻭﭼﺎﺭ ﺍﺧﺘﻠ&#= 65166;ﻑ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐ= ﻠﺎم ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; (ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﻏﻠﻄ اﺳﺖ. ﺣتی &#= 65251;ﺘﻀﺎﺩ می گوﻳﻨﺪ) ﻭﻫA= 252;گی آﻧﻬﺎ ﻫﻠﺎک ﺨ= 5262;ﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. (ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﻠ= ;ﺎﻡ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺻﺎﻟ&#= 65174; ﻭ ﺻﺪق ﻔﻠﺴﻔﻪ &= #65261;ﻣﻘﺼﺪ ﻭادّعاﻫﺎﻯ آ= ﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺍﺳﻠﺎمی ﻤﻴﮕA= 262;ﻳﻨﺪ ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ الهی و ﺍﺯ ﺍﺻ = 4; الهی ﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﻮﻟﺎ= 5267;ﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم مرز نجات از نوع بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; ﻮ ﻧﻮعی ﺁﻧﻬﺎ &#= 64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺘﻠﺎ&#= 65233; ﺗﻤﺎمی ﻤﺮﺩم @= 381;ﻪ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ مُدّعی ﻮ= ;ﺟﻮﺩ ﺍﻭ ﻭمُدّعی ا= ﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺩﻳ&= #65166;ﻧﺖ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺸﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻓﻘ&= #65220; سلوک الهی هد= 5233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻋمّ اA= 199; ﺗﻌﺒﺪﺍﺕ ﻭﺗﻘ&#= 65248;ﻴﺪ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1;ﻳﺎ ﺻﺪﻗﺎﺕ ﻭ ﺧﻴﺮ&= #65165;ﺕ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﻚ ﺍﺟ= ﺘﻤﺎﻋﻰ ﮐﻪ ﻫﻤگی ﺮﻳﺎ= 4400;ﺎﺭﻯ ﻮ ﺍﻧﺠﺎم عقدʌ= 57;ﻫﺎﻯ ﻨﻔﺴﺎنی و حیوانی ﺸﺨﺺ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻴﭻ ﮐﺎ&= #65197;ﺧﻴﺮﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺣتی گناﻩ ﻭ ʌ= 07;ﺮﺍﺭﺕ ﻭﺳﺮﭘﻴچی ﻨﻴA= 200; ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʄ= 01;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. (ﻫﻠﺎﮐﺖ) ﻫﻤﺎﻥ= ﺤﻠق آﻭﻳﺰﻯ ﻮ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻣﺴخ آﻣﻴﺰ ﺣﻴ= 5262;ﺍنی اﺯ ﺭﺣﻢ ﻳک ﻤﺎ&#= 65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﺗ= 5262;ﻟﺪ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺒﻌﺪﻯ &= #65194;ﺭجَهَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺣ= ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻘﺒلی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﻳﺶ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ &= #65200;ﻧﺪﮔﻰ و کم عقلی ﺑﺎﺭ= ; ﺩﻳﮕﺮ ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎ&#= 65199;م ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺑﺎﻫﻤﻴﻥ کاﺭ = 587;لوک الهی ﺑﺸﻬﻮﺩ ʌ= 39;ﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭ&= #65259;ﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ ﺩ&#= 65197;ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;یعی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴت ﺠ&#= 65194;ﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﻬ&#= 65252;ﻴﻥ سلوک الهی ﺒﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻣ&#= 65268;ﺎﻓﺰﺍﻳﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻦ آ&#= 1601;ریده ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑ= ﺮخی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳ= ﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺎﻋﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﺨﺺ ﺍﻣﺎم ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻏﻴﺒﺖ ﺍﻣﺎم ﺰ&#= 65251;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺤﮑﻮﻣﺖ &= #65203;ﻴﺎﺳﻰ ﻭﻧﻈﺎمی ﻮ ﻭﻟ= 5166;ﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65207;ﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﺎمی = 5262; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ کسی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ = 5251;ﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻗﺮﺍﺭ &= #64404;ﻴﺮﺩ. ﻭﻟﻰ (ﺍﻣﺎﻡ) ﺑﻤ= ;ﻌنی اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ = 4344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل الهی اﺳ= ;ﺖﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴ&= #65198; الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎ&= #65249; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﻮﻋﻤلی @= 345;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﻭﺣ= 8;ی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺑﺮﺩگ= 740; ﺸﺨصی ﺒﺮﺍﻯ اA= 251;ﺎﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ &= #1575;لهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻏﺮﻭ&= #65197; ﻭﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳتی = 5262;ﺗﮑﺒّﺮ ﺑﺮخی ﻤﺎنع ا᥷= 9; ﺗﮑﺎﻣل خودشان ﺒﺸﻮﺩ= . ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65198; ﺭﺍ ﺑﺮﺩگی ﺸﺨ= 589;ی ﻮﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ &= #65175;ﻔﺎﻭﺕ ﻃﺒﻘﺎتی ﻮ ﺣﻘ= 5262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻗﺮﺍ= 5197;ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺯﻣA= 166;ﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ می ﺑﺎ= 5207;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1730 - &= #1575;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩقب = 75;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺮﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁن= 740; ﻮ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﺍﻟʌ= 48;ﻪ ﻟﻴﻀل اﺫ ﻫﺪﺍ= 5259;ﻢ حتّی ﻴُﺒﻴّﻥ= ﻠﻬم ﻤﺎ ﻳﺘّﻘﻮﻥ ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻭ شایس= 8;ه ﻫم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗ&= #65262;می ﺮﺍ (ﻳﺎ ﺍﻭم کنندﻩ ﺍﻯ ﺮﺍ) = 4404;ﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ(.ﻭﻳﺎ ﺟﺎﺑ= ﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩﺵ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﻣﺤ&#= 65198;ﻭم اﺯ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮐﻨ&#= 65194;). ﻭﺍﻧﻬم ﭙس ﺍﺯ &#= 65165;ﻧﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺎﻧﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺩﺭﺍʄ= 00;ﻰ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &= #65227;ﺸقی ﻮ ﮐﺸﺶ ﻭعلاﻘA= 252;ﻨﺪﻯ ﻭﻧﻴﺰ ﻫُﺪﺍﻯ &#= 65212;ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; کامل الهی ﺗﺎ = ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ عبادی= ; ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ= ﮐﻪ ﺑﺒﺮخی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻨﻴA= 200; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺑﻌﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺟﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ = ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺗﻘﻮﺍ &= #65261; سلوک الهی آﻧ&#= 65260;ﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻗ= ;ﻮﻡ) ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ اﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﮔﺮﭼﻪ ﮔﺎهی ﻘﻮم ﺪﺭ = 602;ُرآن ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴﺘﻌﺪ&#= 65165;ﻥ سلوک الهی آمئه ﮐﻪ ﭘﻴﺮ = 75;لهی ﻨﻴﺰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭلی سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺍﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ &#= 65203;ﻠﻮک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﻨﺎ&#= 65249; (ﺍُﻣّﺖ) ﻳﺎﺍﻭ&#= 1605; کنندﮔﺎﻥ ﻮﺳᥴ= 6;ﻟک عاﻣل ﺒﺎ ﻭﻟﺎA= 267;ﺖ الهی ﺯﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند.) ﻭ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ گمرﺍهی= ; ﻮﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﺪﺭ حَقّ آﻧﻬᥴ= 6; ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﺗﻘﻮﺍﻯ ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮبی ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﭙﻴﺮالهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻋﺸق ﻨمی ﻮﺭﺯA= 255;ﺪ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺣتی ﺘﻨﺒلی ﻮ = 78;مرّد ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻧﻔﺎ= ﻗﻬﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼ&= #65258; ﺗﻘﻮﺍ ﺑﻤﻌنی = 587;لوک الهی ﻭﭼﻪ ﺑﻤʌ= 28;نی ﺘﻘﻴّﻪ ﻭ ﺩﻭﺭ&#= 65263; اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻨﻔس ﻭﭼﻪ ﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺍ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﭼﻘﺪ= ﺭ ﺗﺮس ﻭ ﺑﻴﻢ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓق &= #65170;ﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻨﺸﻮﻧA= 194; ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ&= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﺑ&= #65256;ﺪ ﭼﻪ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺷﻮ&= #1605;ی ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺩﺭ &= #65183;ﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﭘﻴﺸ&#= 65198;ﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺻﺪﺍ= 5239;ﺖ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤﮑﻬ&#= 65166;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ &= #65262; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍ ﺮﺣﻤﺖ &= #65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺠ= 5194;ﻳﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ= ; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; لاﺯم ﺪﺭﺣﺪّ ʄ= 00;ﻔﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍ&#= 1607;ی ﺒﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪگی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻭﺿعی &#= 65170;ﺪﺗﺮ ﻭ ﺩل ﺴﺮﺩﻯ ﻮ ﺗ= ﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﺭﺳ&= #65194; ﺑﻨﻔﺎﻕ. ﮐﻪ ﻫﻤ= ﺎﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 5176;ﻴﺎﺯﺍﺕ ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. = ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ آخ= 608;ندﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﻣﺤﻴطیّ ﻔﺎﺳﺪ ﺑﮕﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65248;ﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﻫﻤﻪ ﺍﻳ&= #65253; کرﺍﻣﺎﺕ ﻭﺣت®= 0; عقل ﺠﺰﺋﻰ ﺑﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭ&= #65267;ج اﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ گرﻓﺘﺎﺭ ﭼﻪ ﻣ= 5204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﻮﻧ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: حت®= 0; ﻴﻌﺮّﻓﻬم ﻤﺎ ﻳﺮﺿﻴﻪ ﻭ ﻣ= ﺎ ﻳﺴﺨﻄﻪ ﺑﺎﻳﻥ عل&= #1578; ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮبی ﺒﻔʌ= 60;ﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﻋ&= #1579; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎ&= #65227;ث ﻏﻀﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ. ﻳﻌنی ﺘﺼﻤﻴم A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺑﺎ ﻋﺮﻭج کرﺩA= 253; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﭙس ﺍﺯﺩﺭک ﺪﻗ= 5268;ق اﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﻭﺍﻣﻮﺭ سلوک الهی ﻭ ﺩﺭک ﻤʌ= 40;ﺎﺻﺪ ﺩﻗﻴق ﺪﺳﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻄﻮﺭ کُلّ®= 0; ﻓﻬم ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺪﻗﻴق ﻮ ﺑﺎ ﻋﻠ&= #65166;ﺋم ﻮ ﺑﺎ ﺷﺪﺕ ﺩﺭ ﻋ= ;ﺸﻖ. ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ الهی ﭙﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی که ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺿﺎ= 5267;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65175;ﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒِﺪﺍ &#= 65261;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺸﻮﺩ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﻭ ﻧ= ﺎ ﺭﺿﺎﻳتی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﻌﺪﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻫﺎﻯ ﺮﻭحی ﺪﺭ ﻣﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﻮ ﺣتی ﺒﻔﺴخ گیاهی ﻮ رسخ در ﻧﻮﻉ ﺟﻤﺎﺩ= 5263;. ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﺗﻤﺎم &= #65188;ﺠﺖ ﻭ ﺗﻔﻬم ﺰﻧﺪگ= 740; کاﻓﻰ ﻭﭘس اﺯ A= 193;ﺍﺩﻥ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﻣﻌﻠم ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺎﻋﺪﻡ ﺭﺿﺎ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65251;ﻴﺒﺮﺩ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1731 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻔ= ﺄﻟﻬﻤﻬﺎ ﻓُﺠﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﺗﻘﻮﺍﻫﺎ ﺍﻧ᥾= 0;ﺎ ﺭﺍ ﺍﻟﻬﺎم کافی ﺪﺍﺩ. ﮐﻪ = 4380;ﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻔﺠﻮﺭ &= #65261; ﻓﺴﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی که ʋ= 76;ﻘﻮﺍ ﻭ ﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺗﻘ&#= 65262;ﻳﺖ مقام ﺭﻭح ﻮﺗ᥷= 8;س از ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﺍ= ﺳﺮ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #64344;ﻴﺮ کامل الهی ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮم ﺴﻠﻮکی ﻮ = 5165;ﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟک ا= 5251;ﻮﺭ ﺻﻠﺎح ﻮ ﺣﻠﺎل= 740; ﺮﺍ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65261; ﺣﺘﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮ&= #65165;م ﻮ ﻧﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍ= ﻧﺪکیﺮﺍ ﭼﻮﻥ هر ﺍﻣﺮ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﺘﺮک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺗ&#= 65236;ﺴﻴﺮﮐﺮﺩ: ﺒﻴ= 617;ﻥ ﻠﻬﺎ ﻣﺎ ﺗﺄتی &#= 65262; ﻣﺎ ﺗُﺘﺮک ﭘس ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻓﻬﻤﺎ&#= 65255;ﺪ ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی = 5198;ﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﭼ= ﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی ﻨﮑA= 256;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1732= - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍنی اﻧّﺎ ﻫﺪﻳﻨﺎ&= #65257; ﺍﻟﺴﺒﻴل ﺍِﻣ= 17;ﺎ ثاﮐﺮﺍ ﻭ ﺍﻣّA= 166; ﮐﻔﻮﺭﺍ ﻣﺎ ﺭʋ= 65;ﻩ الهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎʌ= 53; ﺪﺍﺩﻩﺍﻳﻢ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﭙ&= #65166;ﺳﮕﺬﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﻧﺎ= ﺷﮑﺮ. (ﻫﺪﻳﻨﺎﻩ ﺩﺭﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ کِشش ﻭ ﻋﻠﺎﺋ = 2; اﻭﻟﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ. &= #65261;ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻟ= 5260;ﻰ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺴﺎﻟک گرﺩﺩ. ﺳﺒﻴل ﺮ= 5165;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ&#= 65259;ﻤﻴﺸﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺗﻤﺎم حُجّت&= #65259;ﺎ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; حَجّ ﻭ ﺭﺍﻫﻨʌ= 52;ﺎﻯ ﺒﺤﻖ و سلوک ﺩʋ= 97; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻮﺍ&= #65239;ﻌﻰ ﺑﺎ ثاﮐﺮ ﺷﮑﺮ &#= 64404;ﺬﺍﺭ ﻭ ﺳﭙﺎس گذﺍﺭ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﮑﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎنی = 5256;ﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺷﮑﺮ ﻋﻤ&= #1604;ی ﺪﺭ سلوک الهی = ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻋﺸق ﻮ&= #65197;ﺯﻯ هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5175;ﺎ ﺑﺎﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷ&= #64401;ﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﻭﻋﻘل الهی ﭙﻴﺪﺍ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ آن که ﮐﻔﻮﺭ ﻭ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭﻳﺎ ﺷﮑﻮﺭ ﺩﺭ = سلوک الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺮک ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﻮ ﺗﻤﺮﮐʌ= 00; ﻭ ﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﭙﻴ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺩ ﺧﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﺣتی اﮔ= 5198; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭلی عامل ﻮ ﺻᥴ= 6;ﺩﻕ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﻭ ﻋﺎﺷ= ق ﺮﺍﺳﺘﻴﻥ ﻨﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65170;ﺮﺩ. ﻭ ﺷﮑﺮ ﺍﻭ ﻣﺸﻴ= ّتی که ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ: عرّﻓﻨﺎﻩ ﺍﻣ= ;ّﺎ ﺁﺧﺬﺍ ﻭ ﺍﻣّﺎ &= #65175;ﺎﺭﮐﺎ ﻳﻌ&#= 1606;ی ﻤﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ و شناخت ﺩﺍﺩﻳ= ;م ﻮ ﺁﺷﻨﺎ ﻧﻤﻮﺩ&= #65267;م ﻮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪﻳ&#= 65250;. ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻴ&= #64345;ﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻤﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺗﺮک ﺁﻥ ﻤ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ال ﺪﺭ کاﺭ ﺍﻃﺎﻋ= 5174; ﻭﺗﻤﺮﮐﺰو توسل ﺑﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﻭ ﺗﺮک پیر ﮐﺎﻣʌ= 46; ﻭﺩﻭﺭﻯ اﺯﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘ&#= 65198;ک ﺼﻠﺎﺕ ﺑﺎ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻳﻌʌ= 56;ﻰ (ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ) ﺻﻠ= ﻪ ها ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ &#= 65262; ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﺎ ﭘﻴ&= #65198; ﮐﺎﻣل ﺪﺭ ﺣﻀﻮ&#= 65197; ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗ= ;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﻭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺨﻴ&= #1604; ﻮﺫﻫنی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1733 – <= /b>ﻮ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ &= #65239;ﺮﺍنی ﻮ ﺍﻣّﺎ ثموﺩ &= #65235;ﻬﺪﻳﻨﺎﻫﻢ ﻓﺎﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ = 5165;ﻟﻌمی علیّ اﻟﻬُﺪﻯ= ﻮﻣﺎ ﻗﻮم ثمود ﺭﺍ ʌ= 59;ﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﻭلی ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﻫ&= #1615;ﺪﺍ ﺗﺮﺟﻴح ﺪﺍﺩﻧ= 5194; ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻨﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ هدﺍﻳ= 5176;ﻬﺎﻯ عقلی ﻮﻣﻘﺪﻣᥴ= 6;تی ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ آ&#= 65255;ﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺗ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺗ&= #65196;ﮐﺮ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی آ= 5255;ﻬﺎ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺗﺮﺟ&= #65268;ح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺴم ﺘﻥ آﻧﻬﺎ &#= 65169;ﻴﻨﺎ ﺑﻮﺩ ﻭلی ﭽﺸم = 5194;ل ﻮ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮ= ﮐﺰ ﻭ ﺗﺨﻴل لاﺯم A= 259;ُﺪﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻮﺭ= ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻨﺪ. (ثموﺩ) ﮔﺮﭼﻪ ﻗ&#= 65262;می ﻤﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﺮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ثم= 608;ﺩ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; غیر ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﺧ= 5252;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨﺼﺮ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ هم ﺒﺒﻨﺪﻧﺪ. ﻭ&#= 65169;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ هُدا ʌ= 61; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261; ﺩﺍﺷﺘﻥ هدﺍﻳA= 176;ﻬﺎﻯ عقلیﺑﺎﺯ ﺑﺴ᥼= 8;ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﻮ&= #65165;ﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﺟﻴح &#= 65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻮﺭﻯ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ ال= 07;ی ﺒﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﭘس &= #65165;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﮑﻮﺭﻯ ه= 575;ﻯ عقلی ﻮﻣﺴخ ﺤ᥾= 8;ﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65193;ﺭ ﻳک ﺴﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍش ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. (ﺍ= ﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ) ﻳﻌنی ﺒﺒﺎﻃل A= 262; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻣﺮ ﻧﺎ&= #65193;ﺭﺳﺖ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ. = ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭﺗﻔﺴ= 5268;ﺮﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭﻫم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﻥ ﻴﻌنی آﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭمی = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻮ&= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ&= #1604;ی ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺎ ﺩ= ﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ &#= 65261; ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻓﻬﻤﻴ&#= 65194;ﻧﺪ ﻭﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮑﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺑﻴﺨﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65194;ﺭﺳتی اﺗﻤﺎﻡ حُجّت= ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﻳﻌﺮﻓ= ﻮﻥ) ﻳﻌنی شناخت و = ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261; ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ &= #65227;ﻘلی ﻮ ﺩﺭک ﺤﺠّﺘﻬ= 5166; ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸ&= #1605; ﺘﻥ اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هدﺍﻳﺖ ﮐ= ;ﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎﺍﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم &#= 65194;ل اﺯ ﺑﺮخی ﺸﻬﻮA= 193;ﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻮ ﺮ= 5259;ﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1734 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼ= ;ﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) = ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮ&= #65165;نی ﻮ ﻫَﺪﻳﻨﺎﻩ ﺍ= ;ﻟﻨَﺠﺪﻳﻥ ﻮ ﻣﺎ ﺑﺎﻧﺴﺎʌ= 53; ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﺻلی &#= 65198;ﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻳﻢ. = ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; ﻟﺬﺕ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ. ﻭ= ; (ﻧﺠﺪ) ﺳﺮﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺟ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﻓﻠﺎﺕ ﻭﻗﺎﺑ&= #1604; ﺪﻳﺪﻥ که ﺍﺯ ﺩ&#= 65261;ﺭ ﻗﺎﺑل ﺘﺸﺨﻴﺺ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﺍهی ﺒﺮﺍﻯ &#= 65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ;لی ﺒﺎﺯ ﻧﺠﺪ ﻳﺎ ﻧ= ﺠﺪﺕ ﻭﮐﻤک ﺮﺳﺎنی A= 262;ﮐﻤک گیرﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ A= 197;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﮐﻤکی اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ و نجدَت یاﻓﺘﮕﺎﻥ ﺒﺎ = 5207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐسی ﺴﺎﻟک اله= ;ی ﻨﺸﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﮐس&#= 1740; کند ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ = 5170;ﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ئی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﻭح عا= 5211;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻣﺤﺮﻭ= 605; اﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻨفی اA= 199; ﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑ&#= 65212;ﻮﺭﺕ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &#= 65193;ﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی اﮔﺮﺑ ﺎﺯﻫم اA= 219;ﺎﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﺻﺪ ﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺍﻳﻥ کارﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣA= 184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﻭ ﻃﻠﺴ&= #65252;ﻬﺎﻯ ﺤﻘﺎﺭﺕ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺸ= ;ﺮﻳﺖ ﺑسلوک الهی ﺘ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍ= ﻳﻨﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ زنده الهی ﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﮐﻮﺭ= 5263; ﺮﺍ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ &= #65193;ﻧﺒﺎل آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی ﺒﻬﺮ ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺑﺠ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65169;ﺠﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫنذ ﺭﻓﺖ. &#= 65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: ﻨﺠ= 5194; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻧﺠﺪ ﺍﻟﺸﺮ <= /b>ﻫﻤﺎﻥ &#= 65236;ﻠﺎﺕ و برجسگی ﺧﻴﺮ= ﻭ ﻧﺠﺪ ﺷﺮّ ﺑﺮﺟ&#= 65204;ﺘگی ﺨﻴﺮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﺮ= ﺟﺴﺘﮕﻰ ﻭﻳﺎ ﺷﺮّ ﮐﻪ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺭﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎ= 5263; ﺰﻳﺮ ﭘﺎﻯ اﻳﻥ &= #65170;ﻠﻨﺪﻯ ها ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎل = 587;لوک الهی ﺑﺮﺣﺴﺐ ʋ= 65;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺮک ﺁﺯ&#= 65165;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍ&= #65261; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. <o:p></o:p> حدیث 1735- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺎ ﺣَﺠَﺐ ᥴ= 5;ﻟﻠﻪ ﻋﻠﻤﻪ ﻋﻥ اﻟﻌ&#= 65170;ﺎﺩ ﻓﻬﻮ ﻣﻮﺿﻮع عنهم ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﻠم ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎنش = 5193;ﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧ&= #65194;ﺍﺩﻩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺮآﻧA= 260;ﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻤﻴﺸﺪ. = ﮐﻪ ﻋﻠم ﻮ ﺍﮔﺎهی = 575;ﺯ تجلّیات را ﺑ&#= 65268;ﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ. ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻣﻨ= 5224;ﻮﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠم سل= 08;ک الهی ﻭ ﺍﮔﺎهی اﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻴﺮ کامل الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻋﻠم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻄلق علوم ﻮ اﺯ ﺗﻤʋ= 66;م هستی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 227;ﻘل ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺩﺭک ﺸﺒنمی ا᥷= 9; ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس بی ﭙﺎﻳﺎﻥ عل = 5; الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻌ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺗﻤ&#= 65166;م ﺤﺠﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻟﻬﺎم ﻔﮑﺮﻯ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑحَ= 602;ّ ﻮ حَجّ ﺪﺭ ﭘﻴA= 198; ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ &#= 65261;ﺣتی کشش ﻭ ﺣﺪّ ﺍﮐ= 79;رﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻋﺒ= ;ﺎﺩ جَمع عبد ﻭ ﺑﻨ= ;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﻳﺎ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻤﻮﺑﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﻮﺍA= 219;ﺎﻋﺖ ﮐﺎﻣل ﺒﺮﺍﻩ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&= #1604;ی عبد ﻭ ﻣطیّع ﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻋ= ﺒﺪ ﺟﺰ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺧﻮﺩﺳﺮ ﻭ سَر= 05;ِش ﻭﻋﺎﺻی اﺳﺖ. (ﻣ&= #65262;ﺿﻮع عنهم ) ﺍﺯ ﻋﻬﺪ= 5257; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﺎﺭج ا= 5203;ﺖ ﻭﺩﺭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴ&#= 65174; ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ&= #64401;ﻪ ﺑﺪﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ سلوک الهی ﭽﻘﺪﺭ ﺍʌ= 03;ﺖ ﻭﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﺸق لازم ﺮﺍ ﺍﺯﺧʋ= 94;ﺍ ﻧﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; ﮐﺎﻣل ﻮ مُربّ= ;ی الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺭʋ= 65; ﻣﻌﺮفی ﻨﮑﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐ&= #1587;ی ﺮﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﺪﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﮐ= ﻮﺩﮐﺎﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ س&= #1604;وک الهیﭘس ﺍﺯﻣﺮ= ;گ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻧ= ﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭلی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ = 5252;ﺬﻫبی ﺒﻬﺮ ﺩﻳﻥ ﻮﻣﺬ&= #65259;بی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨ= 5212;ﻮﺹ ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺎﻯ مُ= 583;ّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ﻓﺴﺎﺩ = ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. (ﺣﺠﺎﺏ) ﭘﺮﺩﻩ ﻣ= ;ﺎنع اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻯ ﺒﺮﻋﻘل ﺪﺭ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳﻖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻳﺎ= ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻥ ا&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ هر ﺷﺨﺺ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ &#= 65165;ﺗﻔﺎقی ﻨﻴﺰ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ه= 605;یشه ﺑﺨﺖ ﺩرَبّ ﺧʋ= 66;ﻧﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﻧ= ﻤﻴﮑﻮﺑﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1736- ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم ﺼA= 166;ﺩﻕ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺍﺣ&= #65176;ج علیّ اﻟﻨﺎس ﺑ= ;ﻤﺎ ﺁﺗﺎﻫم ﻮ ﻋﺮﻓ&#= 65260;م ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻗت= ;ی ﺤﺠﺖ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ = ﻭﻣﺴﺌﻮﻟﻴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻗ&= #65166;ﺋل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺍﺗﻤﺎم ﺤﺠﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﺷﻨﺎ ﻧﻤﺎﻳ&= #65194; ﻭ ﺍﻳﻦ (حُجّت) = 5175;ﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻭ حُجّت ﺍﻟﺎ᥸= 3;ﻠﺎم اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻳﺖ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﻳﺎ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ ﻭ= ﺳﻴﻠﻪﺍﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﻮفیق ﺪﺭ ﻣﻘA= 212;ﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺪﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻴﺮ ک&= #1575;مل الهی ﺑﺠﺎئی ﻨ= ;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. (ﻧﺎس ) ﻳᥴ= 6; ﻣﺮﺩم همان ﻨﺎﺳﻴﺎ᥽= 3; ﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﮑﺎﺭ &#= 65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ که &#= 65169;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #1575;لهی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ &= #65191;ﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ با ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 04;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. (ﺍَﺗﺎﻫُﻢ) ﺑﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﺪ = ﻭ (ﻋَﺮَّﻓﻬﻢ) ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪ &= #65261;ﻣﻌﺮف ی ﻮ ﺍﺷﻨﺎئی ﺒ= 4381;ﺸم ﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ = ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1737 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ= ;ﻬج اﻟﺒﻠﺎﻏﻪ ﻣﻴ= 5236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: عَرَﻓﺖ ﺍﻟﻠ= 5258; ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻔﺴ&#= 1582; اﻟﻌﺰﺍﺋم ﻮ ﺣ= 604;ّ العقود ﻣﻥ ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی ﺮﺍ ﺍﺯ &#= 65219;ﺮﻳق ﻔﺴخ عزﻳﻤﺖ های ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ= 5199; ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ گرﻩA= 259;ﺎﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺼ= ﻤﻴﻤﺎﺕ ﺟﺪّﻯ ﺨﻮﺩ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺘﻢ. ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻘلی = 5252;ﻘﺪﻣﺎتی علم اﻟﻴﻘﻴﻥ = 5;ﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺟﺬﺑﻪ &= #65261; ﻋﺸق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻮﻗتی ﭽﻴﺰﻯ ﺮ= 5165; ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻥ بیم ﻮ ﻧ&#= 64405;ﺮﺍنی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑ= ﺪﻭﻥ عشق ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ A= 212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁ= ﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ= ﻨﻔﺮﺕ ﻭ ﺗﺮس ﺑﺸﻨﺎﺳ&#= 65268;ﻢ ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺟﺒ&#= 65166;ﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ &= #65165;ﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻴﻢ. = 5261; ﺑﺎ ﺁﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ = ﻭﺣتی ﺸﻨﺎﺧتی کاﻣ᥼= 8;ﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65267;ﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﺤل &= #65256;ﻔﺮﺕ ﻭ ﭼﺸم ﺘﻨگی ﻮ &#= 65169;ﺪ ﺑﻴنی ﺪﻳﺪﻩ ﺷ= 5194;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﺎﺷ&#= 65240;ﺎﻧﻪﻫﻤﺎﻥ ﺴﻮﮊﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﻗﺎﺑل ﺸﻨﺎﺧت= 40; ﻤﻔﻴﺪ ﻭ ﻣثبت ﻭ باﻭʋ= 97; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﻓﺴ= ;ﺦ) ﺑﺎﻃل ﺸﺪﻥ ﻮ ﺍ&= #65199; ﺑﻴﻥ ﺮﻓﺘﻦ (عَ&#= 1586;ّﺍﻳﻢ) ﺷﺨﺺ عَزّﻳﻤ᥵= 6;ﻬﺎ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻣ&= #65262;ٴکّد ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ باز ﻨﺘﻮﺍﻧﺴʋ= 74; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﺮﺩ ﻧ&= #65208;ﺪ. ﻣثل اﻳﻥ اﺳﺖ @= 400;ﻪ کسی ﻤﺎنع ﺸﺪ᥽= 7; ﺑﺎﺷﺪ. (عَزّم ﻮ جزﻡ) ʌ= 59;ﺮ ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ کا= 5197;ﻯ ﺍﻧﺠﺎم آﻥ ﺒﻬ= 5198; ﻗﻴﻤﺖ ﻭ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻗ&= #65174; ﻭ ﺗﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5194; ﮔﺎهی ﻮ ﺍﮐثرʋ= 65; ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65261;ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻮفق ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺣ&= #1578;ی اﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ که = 5203;ﺨﺖ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺍﻥ گر= 5235;ﺘﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﻣﻮ= 5197; ﻣﻤﮑﻥ ﻮﺳﻬل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺤﻘ&#= 65238; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل ﻮ&#= 65231;ﻴﺮﻣﻤﮑﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻧﻈﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴ&= #65194;ﺍﻧﻴﻢ ﻋﻤلی ﻨﻴﺴﺖ. (ﺣ&= #1614;ﻞّ) ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ گرﻩ &#= 65261; ﻣﺸﮑل ﻮ ﺍﻧﺤﻠ&#= 65166;ل ﻮ ﺫﻭﺏ ﻭ ﺯﻭﺍل = ﻴک ﻤﺴﺎﻟﻪ ﻭ ﻣﺸﮑ&= #65246; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ اﻧﺠﺎم اﻳﻥ ﻤA= 208;ﮑل همه ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩ ﻭﺩﻗﺖ ﺭﺍ ﺑﮑﺎ&= #65197; ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ. ﻭ&= #1604;ی گاهی ﻮ ﺍﮐثرﺍ= ; ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺗ&#= 65248;ﺎﺷﻬﺎ بی اثرﻧﺪ. ﻣﺎʌ= 55;ﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐ&= #65204;ﻰ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65261;ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺧﻨثی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. (ﻋﻘﻮﺩ) جَمع عقد ﻭ ﻣﻨﻌﻘﺪ = 4400;ﺮﺩﻥ ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺗ&= #65212;ﻤﻴم ﺠﺪّﻯ ﻮ ﺳﺮﺳﺨ&#= 65166;ﺗﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺼﻤﻴم ﻤ&= #65262;ٴکد ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻴﺪ&= #65257;ﺍﻯ ﺭﺍسخ ﺪﺍﺷﺘﻦ = 5169;ﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ.= 5259;ﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ ﻭ = مَشیّت ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﻫﺮ = ﻣﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ ﮔﺎهی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺮﺍ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم آن ﻨﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺗﻨ&#= 65260;ﺎئی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮐمک ﺒﺮﺍﻯ اﻧA= 184;ﺎم آن ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. &#= 65261; ﭼﻮﻥ ﺗﺤﻘق ﺒﮕ&#= 65268;ﺮﺩ ﻗﻠﺒﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺑﻪ &= #65165;ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻳﻘﻴﻥ ﺪ&= #65197; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣ&= #65262;ﻟﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ گفتاž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﮔﺎهی ﻨﺠﺎﺕ ﻭ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺳﺨﺖ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65255;ﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; صلاح ﺣﺪﻳﺪ ﻭ A= 169;ﺎ شایستگی ﺍﻗﺪ&= #65165;م غاﻓﻠﮕﻴﺮﺍﻧʌ= 58; الهی ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮﮔﻮ&= #65255;ﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺴﺎلک اﺭﺍﺋʌ= 58; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺭﻭٴﻴﺎئی ﻤʌ= 68;ﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; عَزّم ﺮﺍسخ کرﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ = 5219;ﻮﺭﻯ عمل کنند ﺣﺘﻤ= ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ مراتب= ; الهی ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻣﻌ= ﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی ﺒﻬ= 5198; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧA= 194;. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﺳ&= #65192;ﺎﺗﻪ ﻭﺣتی ﺼﺎﺩﻗﺎA= 255;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻮفق ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ع&#= 1614;زّﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﺮّ&#= 65165;ﻧﻪ ﻭﺑﺎ ﻳﻘﻴﻥ ﻮ ﺍ= ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮ&= #65263; ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴﻤﻰ = ﻭﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65264; ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. &= #65261; ﺑﺮﺍﻯ ﻄﺎﻟﺐ س&#= 1604;وک الهی ﮐﺴﺐ ﺻﻮʋ= 97;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣلی الهی ﻀﺮﻭﺭﻯ = 5;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﻗﺪﺍم= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﻜﺮﺩﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐس = 5197;ﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻌﻠﻢ ﺍ&= #65255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﻤﺎﻥ آخوندﻫﺎ ﺧﻮﺍ= ;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ= ﺗﻠﺎﺵ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺭ&= #65165;ﺧﻨثی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻋﺮ= ﻓﺖُ) ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﭼﻪ ﺑ&= #65212;ﻮﺭﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ &= #65235;ﮑﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﺷﻨﺎﺋﻰ &= #65169;ﭽﺸم ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﺷﻨﺎﺧتی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ ﺭﻭٴﻴﺎﺋﻰ ﻣ&#= 65166;ﻧﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭ ﺍ&= #65199; ﻃﺮﻳق ﭽﺸم ﺸﺨ= 5210; ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻳک ﻨﺴﺨﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;میشه ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻴ&= #65252;ﺎﻧﺪ. ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65207;ﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم ﺘﻦ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻤﺪﺕ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩ&= #65197;ﺍﺯﻯ ﻣﺎﻧﺪنی اﺳﺖ.<o:p= ></o:p> حدی&= #1579; 1738 – بتفسیر از گفته مولا ادامه میدهی= 05; (ج؟ص؟؟ ) ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ا&= #1604;هی ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻋﺎﻗلتر ﺘﺮ ﺍA= 199; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ اﺣﻮﺍلی ﻮ ﮐﺸA= 206; ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﻋﺸ&= #65238; ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﺋﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﺪﺍﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ کلامی ﻮ ﻣﺎﺩ᥾= 3; ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺨﺘﻠفی اﺯ ﻫA= 194;ﺍﻳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. آﻣﻮﺯ&#= 65255;ﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﺎ ﻭ ﺭ= ;ﺍﻩ ﮔﺸﺎﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65220;ﺎﻟﺐ ﮐﻪ ﻭلی ﺒﻴﺨﺒ= 5198; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻫ= ;ﺪﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻋﻘل= 740; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﺪﺍﻧﺎئی ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮفع ﺠﻬل اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺩﺍﻧﺎئی ﺒﺮﺗA= 198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻫ&#= 65194;ﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺍﻟّﺎ &#= 65259;ﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﻮﺯﺵ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎم ﺮﺍﻫﻨﻤ= 5166;ئی ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺟﺰ ﮔ= ﻤﺮﺍهی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻫم &= #65188;ﻴﺎﺗﻰ ﭼﻮﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65203;ﻠﺎﻣﺖ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺮﻭح ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮﺟﺴﻢ. ﺍﻧﭽﻪ ﻭ= ﺍﺟﺐﺗﺮ ﻭ ﻓﻮﺭﻯ ﺘﺮ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭم ﻮ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻓﻮﺭﻯ ﺑﺎﺯ ﺿﻠ&= #65166;ﻟﺖ ﺑﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪگی اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪ&= #65165;ﻳتی اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﺤﺘﻮ&#= 65165;ﻯ ﺪﺍﻧﺎئی ﺒﻬﺘA= 198; ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﻣﻮﺯش ﻓﻨﻮﻥ ﻘﻤﺎﺭ ﻭ = ﮐﺸﺘﻥ ﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ = ﺗﺒﻠﻴﻐﺎتی ﻮ ﺟﺎﺴﻮسی ﻮ ﺳ&#= 65176;ﻤﮕﺮﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺯ&= #65205; ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻬﺪﺍﺷ&#= 1578;ی ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮﻳﺎ ﺍ&= #65251;ﻮﺯﺵ ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﺍﺑ= 5194;ﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ سلوک الهی که ﺟﺎﻯ ᥷= 2;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﻌﻠﻴم ﺪ&#= 65165;ﻧﺸﮕﺎهی ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﺍ= ﻫﻨﻤﺎئی ﺰﻳﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣی ﺠﺰ ﻣﻨﺤ&#= 65198;ﻑ ﮐﺮﺩﻥ اﺯ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻳﺎﺕ ﻭ = ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺒﻤﺴﺎﺋ&#= 1604; غیر ﻣﻬم ﻮ ﻭﻗA= 174; ﮐﺸﺘن ﻭﮔﻨﺎﻩ &#= 64344;ﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤ= ﺮﺍهی اﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳ&= #65253; هدﺍﻳﺖ ﻇﺎﻫﺮA= 165; ﻣثبت ﻭﺧﻮﺏ ﺑA= 198;ﺍﻯ اﻣﻮﺭﮐم اﻫﻤʌ= 68;ﺖ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ = ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻳﺎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگ= 740; ﻮ ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩ&= #65253; ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻭﺍﻥ &= #65261;ﻳﺎ ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ &= #65262; ﺑﮕﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﮔﺸﺘﻥ اﺳﺖ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻓ&#= 65228;ﻠﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺒﻨA= 224;ﺮ ﻧﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻋﻘﺐ = ﺭﻓﺘﻥ هم ﻨﺒﺎﺷﺪ ﻫﺪ= 5165;ﻳﺖ ﻫُﺪﺍ ﺟﻮئی ﺪA= 197;سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺮﺗﺮﻳﻥ ﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ &= #65251;ﻬﻤﺘﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻭ ﻓﻮﺭ&= #65263; ﺗﺮﻳﻥ کاری ﮐʌ= 58; ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩ. ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= ﺍ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﺘﻮﺍ&#= 65253; اﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم = 5194;ﺍﺩ ﻭﻳﺎ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﮑلی ﻤﺤ= 5166;ل و فراموش گرﺩ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍنع = 575;ﻧﺪکی ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣ&= #65246; ﺭﻭﺡ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑ&= #65198;ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﺣﺎﺻل ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﻭلی ﺒﻌﺪﻫﺎ ﮐ= 5258; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺗﻥ ﻮ ﻓ= ;ﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻀﻌﻴﻒ&= #65175;ﺮ ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ ﺷﺪ&= #65255;ﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺎﺩﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﻧﺪکی اﺯ شرایط ﺗﮑﺎﻣﻠ= ;ﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺎﻣﺎﻧ&#= 65194;گی ﻮ ﺳﭙس ﻋﻘﺐ ﺭﻭ&= #65263; ﺪﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺩ. ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﻧﻈ= 5198;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭح ﺒﺎ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻥﺎ اﺍﻣﻮﺭ ﺣﻴﻮﺍ= 606;ی ﻮﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ &= #65169;ﻮﻟﻬﻮﺳﻴﻬﺎA= 263; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺗ&= #65170;ﺪﻳل ﻮ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻥ ﺒ= ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺻﻔﺎ&= #65173; ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻳﻨﺪﻩ. ﻭﻟﺬﺍ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻳﺎبی ﺪﺭﺳﻠﻮA= 241; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ &= #65165;ﺧﺮ رَبّ ﺍﻟﻨوع ﺒ= ;ﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴل ﻴﺎ ﻗ&#= 65166;ﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮﻳﻥ هدﺍﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ = 5261; ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺧُﺪ= 5165; ﻳﺎ تجلّی اله&= #1740; ﺠﺴﺘﻦ ﻋﻠﺎمت= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺘﮑﺎﻣﻞ &#= 65261; ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺪﺭﺭوان ﻭ ﺫﻫA= 253; و اخلاق اﻧﺴﺎ= ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫُﺪ&#= 65165; ﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﺟﺴﺘﻥ ﻴﺎ (ﻳﻬﻮ= ﺩﻯ ﻮﺍﻗﻌﻰ) و رسیدن بیهوه = 608; ﻫﻤﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘﻥ مراتی الهی د= 585; ﺮﻭٴﻴﺎی ﺸﻬﻮA= 193;ی بخصوص تجلّی اخر لقای مقا= 605; الهی سالک ال= 607;ی یا همان آخری= 606; واجب الهی کس= 576; این همانی صفات و اخلاق و اندیشه های &#= 65240;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ = 8; ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ هفتم عرش رَبّ العرش رحمان در ولایت محم= 583;ی که ﺳﻤﺒﻮل و خ = 4;اصه آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ= 5198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ هدﺍ= 5267;ﺖ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﻔﺖ ﻫﺪﺍﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ&#= 65165;ﻯ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺮﻭ&#= 65205; ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ علیّ در هر زمان اﺳﺖ= . ʋ= 93;ﻳﮕﺮ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﺍﮔ&#= 65198; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻭل هُدا ﻭﻫ᥷= 4;ﺍﻳﺖ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﺷʌ= 60;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮالهی ﻤﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻥ &= #65259;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭ ﺑﺎﻭﺭʌ= 63; اﺯ ﺭﺍﻩ احوال= ; سلوک الهی ﻭ ﺿﺮﻭﺭʋ= 73; ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﮑﺎﻣ= 604;ی اﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻳﺎ ﮐﺸﺶ ﻭﺍﺣﻮ&= #65165;لی لازم ﺒﺮﺍﻯ ﺘʌ= 12;ﺪﻳق ﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ = ﭙﻴﺮمعرفی شده خداوند ﻭ&#= 64404;ﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻫﺎﻯ اﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ه= 583;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍʌ= 47;ﻰ ﻗﺒل اﺯ ﻫﺪﺍﻳ= 5174;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎﻧﺪک عباﺩت= ;ی با ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻀﻮ = الهی ﻤﺠﺴّم ﺪﺭ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻠﻤﻮ&= #1587; ﺍﺳﺖ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺑﺮﺗﺮ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﻮ &#= 65165;ﻧﺠﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ &= #65165;ﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺒﺎﻳﺪ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮﻋﻠﻤﻰ ﻭﮐﻠﺎ&#= 1605;ی از ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﮐﻤک &#= 64345;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﻗﺒﻮل ﻮ ﻃﻠ&= #65168; سلوک الهی ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣ&= #65166;تی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65175;ﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʋ= 70;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﻧﺠ= 5166;ﻡ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65236;ﺎﺳﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ آخوند= ;ﻫﺎﻯ ﻘﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; الهی ﺪﺭﺳﺖ ﺭʋ= 65; ﺑﺴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ &= #65175;ﻤﺎﻣﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫA= 198;ﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﻣﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺩﻳنی ﺒﺮ ﺯﺑﺎ= 5253; ﻤﻴﺮﺍﻧﻨﺪ. ﻫﺮ = ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮ ﻓﮑﺮﻯ = ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺴﺘﻠ&#= 65200;م اﻧﺠﺎم اﻋﻤﺎ = 4; ﺒﻌﺪﻯ اﺯﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟک = 575;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻤک ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عملی ﺨﻮﺩ ﺿﺮʌ= 61;ﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﺪ&= #65197; ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍ&#= 65267;ﻄ اﻥ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯع= 05;لی ﻭﺣتی ﺤﮑﻤﺘﻬA= 166;ﻯ ﻨﻈﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍ= ﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65251;ﺎﻫﻴﺖ ﻧﻮعی ﻮﻋﻘلی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻳ&= #65166; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﻭﺍﻧﺠﺎم اﺳﺮاء ﻮ ﻣﻌﺮA= 165;ج ﺮﻭﺡ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴئی اﺳﺖ. A= 175;ﺎﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎﻯ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭ ب= 740; ﭙﺎﻳﺎﻥ عقلی ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﮐ= ;ﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ حَقّ اﻟﻴ᥼= 0;ﻴﻥ اﺯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴ= 5260;ﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ ﻭ = ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻘ&= #65194;ﻣﺎتی هنوﺯ ﺑﻌﻴﻥ اʌ= 47;ﻴﻘﻴﻥ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺮﺍثهاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭلی هنوز ﻫﺪﺍ= ;ﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻳﺎ ﻫﻤﺎʌ= 53; ﺸﻬﻮﺩ ﻋﻘلی ﻮحَقّ ا= ﻟﻴﻘﻴنی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ (ﻋ= ﻠم اﻟﻴﻘﻴﻦ) ﺍغاA= 199; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65252;ﮑﻥ اﺳﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&#= 65260;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧُ&#= 65196;ﻟﺎﻥ ﻮ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 5194;ﺭ ﻧﻮﻉ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ = ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﻨﻮعی ﻮ ﺭﻭحی A= 262; ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن ﺒﺎ᥷= 9; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﻣﻴﻨﺎﻣﺪﮐﻪ ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع ﻀﻠﺎﻟﺖ خداوند ﺑﺨﻴﺮ= و عاقبت نجات پ= 587; از هر کارما یا مجازاتی ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻳﻌنی ﺠﺎﻣﺎﻧA= 194;گی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭ&= #65255;ﻪ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﻓﺮ= 5267;ﺐ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎن= 40; ﻤﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﻧﻘﺪ= 5197; ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﮐﻪ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤ&#= 65248;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘﺐ ﺭ&= #65261;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺭ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ &= #65184;ﻬﺎﻧﻰ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻴک ﺮﻭح ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ئی ﺸﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ شاید ﺩﻭﺑﺎﺭ᥽= 7; ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻳﻬ= ﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﺍ ﺑ= 5268;ﺎﺑﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺎﺯ ﺑﻨ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ = ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺪﺭ ﺳﻠA= 204;ﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﺮﺍ ﺍﻧ&#= 65184;ﺎم ﺪﺍﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑ&= #65260;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 1575;لهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻳﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﺸﻬﻮﺩﻯ مُیسّ= ;ر ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ= ع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻓﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒ&= #65166;ﺯ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﮔ= ﺮ مُدّعی ﺳﻠﻮک = ﻮ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﮔﺮﺩﺩ &= #65261;ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎنی عاﻣل= ; ﻮﻋﺎﻗل ﻮﻋﺎﻟم ﻮﻋﺎﺷ= 602; ﺒﺤﻘﺎﻳق اﻟﻬA= 264; ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺪﺭﺑﻴﺎᥴ= 9;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1739 - ﺍA= 199; ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: عرﻓﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺳ= ﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻔﺴخ اﻟﻌﺰﺍA= 163;م ﻮ ﺣﻠلّ اﻟﻌﻘA= 262;ﺩ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻯ ﺴﺒʋ= 88;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﻔ&= #65204;خ عزﻳﻤﺘﻬﺎﻯ ﺨA= 262;ﺩ ﻭﺣلّ ﺘﺼﻤﻴﻤA= 166;ﺕ ﻗطعی ﺨﻮﺩ ﺷﻨA= 166;ﺧﺘﻢ. ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ ﻋلم اʌ= 47;ﻴﻘﻴﻨﻰ ﻗﺒل اﺯ ﺷﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩﻯ عین الیقینی ﻮ ﺷﻨ= ﺎﺧﺖ الهامی ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻣﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 5262; ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ ﻃ&= #65166;ﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭﻣﻴ&#= 65208;ﻨﺎﺳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺗﺼﻤ&= #65268;م گرﻓﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺟﺰﻣﻰ ﻭ ﺣﺰمی اﻧﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﻓﺖ &#= 65261; ﻋﻤلی ﻨﮕﺮﺩﻳA= 194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻋﻘﺪ ﻧ&= #65268;ﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻴﺪ= ﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم کاﺭﻯ ﺪﺍﺷﺖ ﺑ= 5166;ﺯ ﺑﺠﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;. ﻋﺰﺍﺋم ﺠمع عزم ﻮ ﻋﺰﻳﻤﺖ = 5267;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻗﺎﻃﻊ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم کاﺭﻯ = 5;ﺳﺖ. ﻭ (ﻓﺴﺦ) ﻣﺘﻠﺎش= ی ﺸﺪﻥ ﻮﺑﺠﺎئی = 5256;ﺮﺳﻴﺪﻥ ﻬﺮ ﻋﺰﻳﻤﺖ ﻭ ﺗ= ﺼﻤﻴمی ﻘﺎطع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. (ﺣّﻞ) ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ گروه ﻭ ﺭﻫﺎ ﺷA= 194;ﻥ اﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻮ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ ﻫ&= #65198; ﺗﻌﻬﺪ ﻭ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﻘﻮ= ﺩ) جَمع عقد ﻭ ﮔِ= ﺮﻩ زدن ﻭ ﺗﺼﻤﻴم A= 262; ﻗﻮﻝ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺍ= ﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﻮنه ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪ ﮐﻪ ﺑﺨ= ﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ و ﺍﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍﺕ &= #65197;ﺍ ﺭﻫﺎ نمی نمایند . ﺣتی ا= ﮔﺮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺪﻳنی ﻮ ﻣﺬﻫب= 40; ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺮﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﺎ&= #65219;ﺮ ﻟﺰﻭم ﭙﻴﻤﺎﻥ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎﺧﺪﺍ &= #65261; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 94;ﺳﺖ ﺍﺯﺍ ﻧﻬﺎ ﺑﺮ نمی ﺪﺍﺭﺩ. (ﻋﻘ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ) ﻭ ﻳﺎ= ; ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻗﺎطع ﺬﻫنی ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳق اﺯ= 5255;ﻈﺮ ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋ&= #65240;ﻴﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎم ا= 5267;ﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺭﺍﺳخ هم ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺭﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨﺤﻞ ﻣیشو= 06;د ﻭ ﺳﺴﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65255;ﺪ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﺧ&= #65176;ﻤﺎﻧﻬﺎﻯ عقاید ﻨﻈﺮﻯ ᥵= 0;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻨ&#= 65184;ﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻏﻴبی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻧﺎ ﺩ= ﻳﺪﻩ ﻭﻧﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑسلوک الهی ﻮ ﭘﻴﻤﺎʌ= 53; ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﻩ ﺭﻭﻯ ﺮﺍﻩ ﺧ= ﺪﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧ&#= 65174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺘﻬﺎﻯ عقلی غیبی ال= 607;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک اﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺖ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﻧﺎﺩﻳ&= #65194;ﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﺮ&= #64400;ﺪﺍم ﺨﻮﺩ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍ&= #65199; ﺍﻭﺿﺎﻋﻰ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65256;ﮑﺮ ﺑﺎﻋث ﮐﺴﺐ ﺣﻘ&#= 65166;ﻳق ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻧﻴﺰ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻟﻬﺎ&#= 1605;ی ﻮ ﺣق اﻟﻴﻘﻴن= 40; ﺧﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮک &#= 65194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺑﻘﻴﻪ = ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ علمی ﻮ ﻓﻠﺴفی= ; ﻮ ﻏﻴﺮﻩ ﺣتی اﮔA= 198; ﺷﻨﺎﺧتی ﺪﺭﺳA= 174; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺯ&= #65255;ﺪﮔی ﻤﻮﻗﺖ ﺩﺭ ﺩﻧﻴ&= #65166;ﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺎ ﺍﺳﺖ.= ﻭلی همه ﺍﻳﻥ ﺸﻨﺎA= 191;ﺘﻬﺎ ﭘس مکرر ﺍﺯ ﺷʌ= 56;ﺎﺧﺖ ﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘﻴن= 40; ﻮﺣق اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺑﺴ= 5268;ﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪﺗﺮ ﻭﻳﻘ&#= 65268;نی ﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1739 مکرر اﺯ ﺍﻣﺎ = ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ اﻳﻪ &#= 65239;ﺮﺍﻧﻰ: ﻗل أﺭﺃﻳﺘم اʌ= 53; ﺃﺧﺬ ﺍﻟﻠﻪ ﺳﻤﻌﮑم &#= 65262; ﺃﺑﺼﺎﺭﮐم ﻮ ﺧ&#= 65176;م علیّ ﻘﻠﻮﺑﮑم= ; ﺒﮕﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﮐ= ﺮﺩﻩﺍﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮔﻮﺷﻬﺎ ﻭﭼﺸﻤ&#= 65166;ﻥ ﺸﻤﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ = ﻭ ﺑﺮﺩﻟﻬﺎﻯ ﺸﻤ&#= 65166; ﻣﻬﺮ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺭﺑ= ﺴﺘﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #64380;ﻪ ﺣﺎلی ﺨﻮﺍﻫﻴA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻣﺎم ﺒ&= #65166;ﻗﺮ ﺍﻳﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ = ﺗﻔﺴﻴﺮﻣﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﻨﺪ: ﺃﺧ= 5196; ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻨﮑم اﻟﻬُﺪʌ= 63; ﻣَﻥ اﻟﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻳﺄﺗﻴﮑم ﺒﻪ </b= >ﻳﻌنی A= 236;ﮑﺮ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65165;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ (ﻫﺪﺍﻳ= ﺖ) ﺭﺍ ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﮐﺪﺍم ﺁﻟﻬﻯ ﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ غیر از الله آنها را ﺑﺸﻤﺎ= ; ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64404;ﻮﺵ ﻭ ﭼﺸم ﺪﻝ ﺭﺍ ﮔ= ﺮﻓﺖ ﮐﻪ کور ﺩل ﻣﻴA= 208;ﺪﻳﺪ ﻭ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل ﺮ&#= 65165; ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍ&= #65193;ﻳﺪ. ﭼﻪ ﮐسی عقلی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑﺮ ﺯﻧﺪگی عاﺩﻯ ﺒﺎﻳﻨﺎA= 253; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺩل ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫ= ﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺟ&= #65204;م ﻮ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﻫ= ﺴﺘﻰ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﺍﺩﺍﺭﻩ الهی اﺳﺖ. ﭼﻮʌ= 53; ﺑﻨﺪ ﻋﺮﻭﺳک ﺨﻴﻤﻪ &#= 65207;ﺐ ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﺳﺮﺍ&= #65255;ﮕﺸﺘﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ا&#= 65255;ﮕﺸﺘﺎﻥ ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﻤ= 15;ﺮﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65268;ﻨﺪ ﻭﻣﻴﺸﻨﻮﺩ ﻭﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻳﻤᥴ= 6;ﻥ ﻤﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﻣ&#= 65166;ﺭﺍ می ﺒﻴﻨﺎﻧﻨﺪ = 608; ﻣﻴﺸﻨﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65261;ﺑﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. = ﻭ ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻓﮑﺮ ﻭ&= #65187;ﺎل ﺒﻤﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘ= س ﻋﻤل اﻧﺴﺎﻥ ک= 07; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺎمی اﻋﻤﺎ = 4; ﺤﻴﺎتی ﺠﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ= (ﻫﺪﻯ ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺖ)اله= 40; ﺪﺭ ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻳک ﻮﺣ&#= 65194;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک عباﺩﺕ ﺁﻥ هم ʋ= 98;ﺍﻩ ﺗﻮﺳل ﻮ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194; ﻭ ﺩفع ﺸﺮک آن A= 169;ﮑﻨﺪ. ﻫﺮﮐسی ﻨﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺑﺮﺗﺮ الهی ﺘʋ= 66; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺮ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﻣ&= #65260;م ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺣق ﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺣق &= #65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘ= س ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﭘس ﻧﮕﻴﺮ= 5193; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ &= #65170;ﺴﺎﻟک ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﺍﻟﻪ= ) ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ (ﺗﺄﻟّ&#= 65258; ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ) ﻭﺗﻮ= ﺳﻞ ﻭﺗﻮﺳﻄ عباﺩʌ= 63; ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺴﻨ&= #1711;ی ﻮ ﻳﺎ ﺣتی ﻨﻔس &#= 65235;ﺎﺳﺪ ﻭ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻋﻘﺪ&= #65257; ﺩﺍﺭ ﺍﻣّﺎﺭﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65165;ﻟﻪ ﺧﻮبی ﺒﺎﺷﻨﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﭼﻪﺭﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻫﺎ ﻭ نَفس ﺟﺎﻩ ﻃA= 248;ﺐ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥴ= 9;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻟﻪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ و آیتی الهی برای ﺗﺄﻟّﻪ ᥾= 1;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭلی اA= 261;ﻟﻴﺎﻯ ﺒﺤق الهی آﻧﻬ= ;م ﺒﺎ ﻣﻌﺮفی ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺭﻩ&= #65165;ﻯ کوﺗﺎﻩ ﻭ ﻫﻤﺮ= 5165;ﻩ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﺗﻨﻬ= 5166; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳل اﻭﻧﻘﻄﻪ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺘﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ آخ= 585; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺎﺋم ﺨ&#= 65194;ﺍئی هست ﻭ ﺍﻟﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258;ﺍﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭلی هنوﺯ ﺧﺪﺍﻭند= ; ﺍﻟﻠﻪ ﻭ رَبّ ﺍﻟﺎﺭʋ= 69;ﺎﺏ ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺭﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺑﺎﻳﺪ ﺑʌ= 08;ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺒﺮﻭﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﻟﻪ ﺑﺮﺗﺮ از قائم در رب رحمان ﺒﻴﺎﺑﻨ= ;ﺪ ﺗﺎﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ = ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﻟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&#= 1604;ی اﻟﻠﻪ ﻧﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. ﺗﺎﺭﮐﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﻛﻪ ﺑﺂﺳﺎنی ﻮ &#= 65235;ﻮﺭﻯ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65174; ﺩﺍﺩﻥ هدﺍﻯ ا= 04;هی ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺣت&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮلی ﺘﻨﺒل ﻮ ﻣ= 5240;ﺘﺼﺪ ﻭ ﮐم کاﺭ ﺩﺭ ﻋ&#= 65170;ﺎﺩﺕ ﻣﺤﺮﻭم اﺯﻧﺘA= 166;ﻳج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸق ﺒﻤ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻋﺸق ﻮ&#= 65165;قعی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. (ﻫﺪﻯ ﻴﺎ ﺧﺪﺍ) ᥽= 9;ﺮ ﺍﻟﻪ ﻭ رَبّ ﻭ = 5251;رَبّی ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟﻚﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺍﻭ&= #65247;ﻴﻥ هُدای ﺮﺳﻴﺪﻩ= ; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻫﺪﺍئی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣ&#= 65268;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺳﺎﻟک ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺑﺮﺗﺮ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺪﺍ ﻭﺣ&= #1578;ی ﺮﺏّ ﻣرَبّی ﻮ= ; ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭﺍﺳﻄ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻗﻠﺐ= ) ﺩل گوﺷتی ﺪﺭ ﺳﻴʌ= 56;ﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺍﺣﺴﺎﺳ&#= 65166;ﺕ ﻭﻃپس ﻭ ﻋﻠﺎﻣ= 5174; ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺠﺴمی = 575;ﺳﺖ. ﻭلی ﺬﻫﻥ ﻮ ﻋﻘ&#= 1604; ﺨﻮﺩ ﻗﻠﺒﻰ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﺎﻯ اﻧﻘﻠﺎﺏ ﻋﻘﻴ= 5194;تی ﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺫﻫ&= #1606;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻗﺪﻳم ﺘﻔﮑﺮ ﻭﺣﻴﺎﺕ &= #65197;ﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ ﺩل &= #65204;ﻴﻨﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. &= #65261;لی اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﻐ&#= 65200; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺗﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﺍ&#= 65263; هم ﺪﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷ= 5194;.ﺍﻳﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﻮ ژنتیª= 5; ﺭﻭحی ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺮﮐﺰ &= #65175;ﻤﺎم اﻋﻤﺎل ﺤﻴﺎت®= 0; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻠم ﺮ&= #65261;ﺍﻥ ﺸﻨﺎسی ﻮ ﻣﻌﺘ= 5198;ﻑ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ که نا خودآگا= 607; ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﻣ&= #65166; ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻴق ﺘﺮ &= #65197;ﻓﺘﻪ ﺍﻧﺮﺍ ﮊﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭحی و اصلی الهی ﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺻل&#= 1740; ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺎﮐم ﺒﺮﺟﺴ= 605; ﻮ ﻗﻠﺐ ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ; ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻨﺎﺧﻮﺩ&#= 65165;ﮔﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﻘﺴﻤﺖ ﻧﺎﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺭﺍ ﻗﺮﺍﻥ (ﻓﻮآ&= #65193;) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﮐﻪ = ﻣﺤﻞ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ ﻭ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﺻلی ﻮ ﺍﺯلی A= 262; ﺍﺑﺪﻯ ﻮﻫﻤﻴﺸ&#= 1711;ی ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎ&#= 65173; ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﻬ&#= 65166;ﻯ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮﻧﻮع= 740; ﻮ ﻳﺎ ﻣﻘﺎم ال= 607;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ= ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; الهی ﺒﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﺍﻳﻥ &#= 64395;ﻧﺘﻴﻜﺮﻭﺣﻰ ﻭﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫ= 5166;ﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ&#= 65259;ﺪﺍﻯ الهی ﺮﺍ ﻳﺎﻓʋ= 76;ﻪ ﻭ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻭ ﺩﮔ= ﺮﮔﻮﻥ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑﻄﻮ&#= 65197;ﻯ که ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻭ ﺫ&#= 65165;ﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﻭ&#= 1581; اﻧﺴﺎﻥ ﺘﺒﺪﻳ= 604; ﺒﻤﺎﻫﻴتی اﺯ A= 255;ﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺪتی ﺪﺭ ﺻﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﻳﺄﺗﻴﮑﻢ) ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ می آﻳﺪ ﻭ ﺍﺗﻴﺎﻥ اﻣﺮﻯ ﺩﺍﺩﻥ ﭽ&#= 65268;ﺰﻯ اﺯ ﻣﺎ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﭽﻴﺰﻯ ﺒﻤﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ ک= 607; ﺯﮐﺎتی ﻤﻴﺪﻫA= 194; ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﻴ&= #65166;ﺑﺪ. ﻭﻧﻴﺰﻏﻴﺮ ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴﺎﺋﻰ ﻫﻨ= 5262;ﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﻭ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻮﻋﻠم لَ= دُنّی ﻭ ﺍﺻﻮل عقل کلّی ﺮﺏ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&= #65165;ﻣﺸﻬﺎﻯ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﻣﺪﺍﻭم ﻮ ﺭﻭﺯ &= #65251;ﺮﻩ ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯ&#= 65257; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1740- دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳᤨ= 5;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗ= 5198; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ&#= 65228;نی کلاﻡ الهی ﻮʌ= 55;ﻘﻠّﺐ ﺃﻓﺌﺪﺗﻬم ﻮ ﺃ&#= 65169;ﺼﺎﺭﻫم اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﺩ᥼= 7;ﻬﺎ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ آﻧﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﻮ = ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻣﻴﮑﻨﻴم ﺒﺎﻳ= 5253; ﻤﻌنی اﺳﺖ ﻮﻧﻨﮑ= 617;س ﻗﻠﻮﺑﻬﻢ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﺃﺳﻔﻠﻬم ﻘﻠﻮ= 5169;ﻬم ﺃﻋﻠﺎﻫﺎ ﻭﻧﻌ&#= 1605;ی ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻢ ﻓﻠ&#= 65166; ﻳﺒﺼﺮﻭﻥ اﻟﻬ= 615;ﺪﻯ ﮐﻪ &= #65193;ﻟﻬﺎی ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﮊ&= #64404;ﻮﻥ ﻮﻣﻌﮑﻮس ﻭ ﻣﻨ&#= 64401;ﻮس ﻭ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻢ. ﻭ یا ﺍﻧﮑﺎﺭ م= 740; ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﺑﻄﻮ&= #65197;ﻳﮑﻪ ﭘﺎﺋﻴﻥ ﺪﻟﻬﺎ&#= 65263; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﻟ&#= 65166; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ رﺍ ﮐﻮﺭ ﮔﺮﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫ&#= 65194;ﺍﻯ الهی ﻮ ﺍﻧﻮﺍʋ= 97;ﺍﻭﺭﺍﺑﺒﻴﻨﺪ= .ﺩﻟﻬﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﭼﺸ&= #65252;ﻬﺎ ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺫﺍﺕ ﺭﻭحی اﻧA= 260;ﺎ ﭼﻨﺎﻥ گرﻓﺘﻪ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ ﻭﺑﻌﮑس ﺳﺎﺑق = 5192;ﻮﺩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ; ﻫﺪﺍﻳﺖﻋﻘلی اﻟﻬﻰ ﻭ ﻫﺮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﻤ&= #65166;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺮﺍ ﺍﮔﺮ @= 400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫ&= #1605; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65255;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﻔ&= #65260;ﻤﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 1606;د ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 5;ﺯ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ اله®= 0; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺒل اﺯ &#= 65251;ﺮگ ﺒﺎ ﺿﻌﻒ ﻋﻘل ﻤ&= #65194;ﺍﻭﻡ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﻤﻘ&#= 65194;ﻣﺎتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺩﻳﺪ ﭼﻮﻥ ﺒﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ ﺑﺠﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ &= #65193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻋﻘلی A= 262; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. (ﻧﻌﻤﻰ) ﮐﻮﺭ ﻣﻴ= ;ﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻋﻤﺎ ﻧﺪﻳﺪ&= #65253; ﻮﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻥ &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥﻭ ﺑﺮﺍﻯ &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻥ اﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﭼﺸم نیز ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی س= 585;ﮔﺮمی های ﺩﻧﻴﺎ باع= ;ث ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺠ&= #65166;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳ&= #1617;ل ﻮ ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻮﺟ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰﻭ ﺗﻮﺟﻪ &#= 65169;ﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒﺎA= 193;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺬﻫب= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل آخوندﻫﺎ ﺍﻓﺘ= ;ﺎﺩﻥ ﺟﺰ ﮐﻮﺭﻯ ﺪل ﻮ = ﻋﻘل ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺣتی ﺒﺎ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩﻥ هستی کر= ;ﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺳ&#= 65174; ﺧﺎلی ﻤﻴﻤﺎﻧA= 256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﭽﺸم ﻮﻋﻘل ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﺪﻥ ﺠ&= #65200; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65170;ﺎﻃل ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺣﻘA= 166;ﻧﻴﺖ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ. ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ سلوک الهی ﻮ ﭘ= ﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮکی ﻨﺪﺍﺷA= 176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1741 - A= 169;ﺎﺯﺩﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗ= 5198; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ&#= 65228;نی اﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻠ&= #65260;م ﻘﻠﻮﺏ ﻟﺎ ﻳﻔﻘ&= #65260;ﻮﻥ ﻠﻬﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺪ = 4; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻓﻬم = 5262; ﺍﺩﺭﺍکی ﻧﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪ ﻋ= ﻘلی ﻴﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋ&= #65240;لی اﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ) ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ: &= #65220;بع اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ &#= 65235;ﻠﺎ ﺗﻌﻘﻞ ﻭ ﻟﻬم ا&#= 65227;ﻴﻥ علیّها ﻏﻄاء عن اﻟﻬﺪﻯ لا ʌ= 67;ﺒﺼﺮﻭﻥ ﺑﻬﺎ ﻭ ﻟﻬم ﺁﺫ&= #65165;ﻥ لا ﻳﺴﻤﻌﻮﻥ ﺒ= 5260;ﺎﺟﻌل فی ﺁﺫﺍﻧﻬم ﻮ = 5239;ﺮﺍ ﻓﻠم ﻴﺴﻤﻌﻮﺍ &#= 65165;ﻟﻬﺪﻯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺨﺘم ﻮ ﻣ&= #65260;ﺮ ﮐﻮﺭﻯ ﺰﺩﻩ ﮐﻪ = ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻫﺮت&#= 1593;قّلی ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺣ= تی ﭽﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ &#= 65193;ﺍﺭﺍﻯ ﭙﻮﺷﺸﻬﺎ ﻭ ﺳﺮ&= #64344;ﻮﺷﻬﺎئی اﺳﺖﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍ= 5255;ﻨﺪ ﻫﺪﺍﻯ الهی ﺮʋ= 65; ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ (ﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ&= #65263; عقلی ﻮ ﺭﺍﻫﻨʌ= 52;ﺎﺋﻰ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷ= ﻬﻮﺩﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﻗﺎ&#= 65163;ﻢ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻟﺪنّی اﻟﻬﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼ&= #65208;م ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺼﺮ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﺷﻨﻮﺍئی = 575;ﺯ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #1604;ی ﺸﻨﻮﺍئی عقلی= ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻨﻮ&= #65165;ئی در ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻗ&#= 65170;ﻮل ﻮ ﺗﺼﺪﻳﻖ. ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﭼﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﭘﺮﺩﻩﺍ= 5263; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ᤨ= 4;ﻮﺵ ﺍﻧﺎﻥ ﭙﻨﺒﻪ ﻭ = ﻣﺎنعی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ شده ﺗﺎ ﻧﺘﻮﺍA= 255;ﻨﺪ ﻫﺮ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺭ&= #65165; ﺩﺭﮐﻠﺎم ﺒﺸﻨ= 5262;ﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﻫﺪﺍﻳ&= #1578; ﺮﺍ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺼ&= #65268;ﺮﺕ ﻭ ﺗﺒﺼّﺮ ﻭ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﺑﺎﻋﻘلی ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. (ﻏﻄاء عن اﻟﻬʋ= 94;ﻯ) ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﻤﺎن= 593; ﻮ ﺭﺍﺩﻉ ﻭﺿﺪ ﻭ= ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﺸم و ﮔ&= #65262;ﺵ ﻭ ﻋﻘل ﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﺗﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧند ﺑﺒA= 268;ﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺸﻨﻮﺩ. (ﻭَ= ﻗﺮ) ﮐﺮﻯ ﻳﺎ ﭘﻨﺒﻪ = ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﺑﺼﻴﺮﺕ ﺗﻔﮑﺮ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺒﺼّﺮ ﻭ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک ﺒﭽﺸﻢ ﻭ&#= 65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﺪل &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ ﺍ= 5199; ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺪﺍ&#= 65263; ﻋﻘلی ﻤﻘﺪﻣﺎA= 175;ﻰ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺷ&= #65192;صی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ = ﻭ سلوک الهی ﻭ ﺗ= ﻌﺮﻳﻒ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟک ﻤﻘ&#= 65176;ﺼﺪ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﻬﺮﻩ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﭼﻪ ﺑﮑلّی ﺒﺪA= 203;ﺖ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﻭﻳ&#= 65166; پس ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺑﮑﻨ&#= 1606;د ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮ&#= 65257; ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5255;ﺮﺳﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1742 - دﺭحدیث ﺩﻳﮕ= ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 بحاﺭ) = 4400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ &= #65239;ﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ کذّ&= #65169;ﻮﺍ ﺑﺂﻳﺎﺗﻨﺎ ﺻم= 617; ﺒﮑم اﻣﺎ ﮐﺴﺎ= ;ﻧﻴﮑﻪ ﭼﻮﻥ کرﺍﻥ ﻮ ﻟ&#= 65166;ﻟﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; آﻳﺎﺕ الهی ﻤᥴ= 6; ﺭﺍ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ ﭼﻪ ﺍﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍ&= #1606;ی ﻮ ﭼﻪ ﺍﻳﺎﺕ ال&#= 1607;ی ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭﺁﻳﺖ ﻭ ﻋﻠﺎ&= #65163;م الهی ﺪﺭ ﺳﻤﺒʌ= 62;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﭼ&#= 65256;ﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: ﻴﻘ= 5262;ل ﺼُمّ عن اﻟﻬﺪ= ;ﻯ ﻭ ﺑﮑم لا ﻳﺘﮑ= 5248;ّﻤﻮﻥ ﺒﺨﻴﺮ فی اﻟﻈA= 248;ﻤﺎﺕ ﻳﻌنی ﻈﻠﻤﺎﺕ = 5165;ﻟﮑﻔﺮ ﻣﻥ ﻴﺸاء اﻟﻠA= 258; ﻳﻀﻠﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻴ= ﺸاء ﺠﻌﻠﻪ علیّ ﺼʋ= 98;ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﻫﻮ = ﺭﺩّ ﻋﻠﻰ ﻗَﺪَﺭی¡= 7;ة ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺄمّة A= 267;ﺤﺸﺮﻫم اﻟﻠﻪ ﻳﻮم اﻟA= 240;ﻴﺎمة مع اﻟﺼﺎﺋﺒﻴʌ= 53; ﻮ ﺍﻟﻨﺼﺎﺭﻯ ﻮ ﺍ&= #65247;ﻤﺠﻮﺵ ﻓﻴﻘﻮﻟﻮﻥ ﻮ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﺭﺑّﻨﺎ ﻣﺎ ﮐﻨ&#= 1617;ﺎ ﻣﺸﺮﮐﻴﻦ ﻳﻘﻮ&#= 1604; اﻟﻠﻪ ﺍﻧﻈﺮ ﮐ&#= 65268;ﻒ ﮐﺬّﺑﻮﺍ علیّ= ; ﺃﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﺿلّ عغنهم ﻤ= ;ﺎ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳﻔﺘﺮ&#= 65261;ﻥ ﻗﺎل ﻔﻘﺎل ﺮﺳ= 5262;ل اﻟﻠﻪ ﺃﻟﺎ ﺍﻥ &= #65248;ﮑّﻞ ﺍمّة ﻣﺠﻮﺳﺎ A= 261;مجوس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمّة A= 165;ﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭﻭ ﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻥ ﺍ&= #65247;ﻤﺸیّة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﺍﻟ&#= 65268;ﻬم ﻮﻟﻬم ﺍﻧﺎﻥ کَر ﺩA= 197; ﺷﻨﻴﺪﻥ اﺯ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ (ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ ﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻣ&#= 64401;ﺎﻧﻰ) ﻭﻟﺎل ﺪﺭ ﺯﺑﺎ&#= 65253; اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧ&#= 65268;ک گوئی هستند. ( ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ &= #65261;ﻣثبت ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧ&= #65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳن&#= 1740; ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺑﻄﻮﺭ&= #65263; که ﺩﺭﻇﻠﻤﺎﺕ = 5175;ﺎﺭﻳکی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﮐﻔﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ( ﺗﺎﺭ= ;ﻳکی ﺠﻬﻞ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗ&= #65166;ﺭﻳکی ﻨﺪﺍﺷﺘﻥ اﻧﻮ= 5165;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺪ ﺍ&= #65239;ل ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺷﺘ&= #65254; ﺍثاﺭ ﻇﻠم ﻮﺳA= 176;ﻤﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65169;ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. &= #65261; ﮐﻔﺮ ﺟﻬل اﺳﺖ &#= 65261; ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻘل= 740; ﻮ ﻋﻤﻠﻰ ﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﻣﻨ= 5184;ﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﻭ ﻋﻘل ﺸﻮﺩ) ﻭ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ هرکس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ (ﻳﺎﺟﺎ = ﻣﺎﻧﺪﮔی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻨﻴﺎﻓﺘﻥ هرﮔA= 262;ﻧﻪ ﻋﻠﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; ﻨﺠﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﻧﻴ&= #65166;ﻓﺘﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺩ&#= 65165;ﺷﺖ ﻋﻘلی ﺪﺭﺳﺖ ﺑ= 5198;ﺍﻯ عبرﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺟﺎ&= #65251;ﺎﻧﺪﮔی ﻮﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگ= 740; اﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ &= #64400;ﻤﺎﻟﺎﺕ الهی ﺧﻮﺩ ﮔﺮʋ= 93;ﻳﺪه اﻧﺪ. ﻣﺸﻴﺖ ال= 607;ی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﻴّ= 578;ی ﺨﻴﺮ ﻭ ﻣثبت ﺍ= 5203;ﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺸ&= #65268;تی ﺒﺪ ﻭ ﻣﻨفی ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺣتی ﺠﻬﻨم ﺒﺮA= 193;ﻥ ﻮ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﺭﻭﺍح عاﺻﻰ ʄ= 00;ﻪ سلوک الهی ﺪﺭ&= #65259;ﻨﮕﺎم ﺤﻴﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﻤﻞ (ﺧ= ;ﻴﺮ) ﻣثبت ﻧﺪﺍﺷﺘʌ= 56;ﺪ جَهَنّم ﺁﻧﻬ&= #65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮ&#= 65211;ﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺮﺍ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﮐﺴ&= #65168; ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﭼﻮﻥ= ﺒﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺍ&= #65251;ﺪﻧﺪﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʌ= 04;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭلی گناه ﮐﺎﺭ= ;ﻯ ﻮﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭﺭﺯ&#= 65263; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻣﺸﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﺍثار ﻣﻨفی آﻟﻮﺩﮔʌ= 68;ﻬﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺩﺭ ژنتیک ﺭﻭحی ا&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺸ= ﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻫﺮ ﻣ= ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻳ= ک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ&= #65267;ﮋﻩﺍﻯ ﺒﺎ ﻣﺸﻴﺖ اله= 40; اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ = ﻫﺴتی غیر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﮐسی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑ&= #65240;ﻴﻪ ﻫﺴتی ﺘﺠﻠﻴﺎA= 173; ﺻﻔﺎتی ﻮ ﻧﻮع= 40; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺸﻴ&= #65174; ﺍﻧﺴﺎﻥ گناه ʄ= 00;ﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65218; ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻭ ﻳﺎ ﻣ= ;ﺼﻠﺤﺖ ﺍﻧﺪﻳشی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻤﺠﺪ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺟﺪ&= #65165; ﺳﺎﺯﻯ ﻤﺸﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ الهی اﺯ ﻣﺸﻴ᥵= 4; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ ﻳک ﺪﻳﺪ ﻭﺣ&= #65194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﺤﺎل اﺳﺖ)ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; هرکس ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣA= 208;ﻴﺖ ﻧﺠﺎﺕ ﻭﮐﻤک ﺒ&#= 65166;ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺘﻘ&= #65268;م ﻮ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺻﺮﺍ&= #65219; ﻤﺴﺘﻘﻴم کوتاه سلوک الهی ﻣﺴﺘﻘﻴ᥽= 2;ا به ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎA= 253; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯﺯﻧﺪﻩ &#= 65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی ﻮﻓﻬﻢ ﺣʌ= 40;ﺎﻳق الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﺻﺎ= ﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﻴﺖ &= #65255;ﺠﺎﺕاز نوع بشری ﻣﻴﺪ= ﻫﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎﻣل ﻮﻋﺎ&#= 65239;ل ﻮﻋﺎﻟم عاﺷق بوده ﺒﺎﺷﻨﺪ.ʌ= 61;ﻧﻪ هرکس ﮐﻪ ﻇﺎﻫʋ= 98;ﺍ ﺑﺴﻠﻮک اﻟﻬی A= 220;ﺮﻳﻘتی بدون ایمان و اوم ﭙﻴﻮﺳﺘﻪ A= 165;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺪ= ﻳﺎﻧﺖ ﻭﻣﺬﻫبی ﻘﺸﺮA= 263; ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎا آخوندﻫﺎی ﺟﺎ= ﻫل ﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎ&= #65253; اﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5256;ﺪ) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﺳخ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ (ﻗ= َﺪَﺭﻯ) ﺍﻳﻥ اﻣﺖ ﺍﺳﻠ&#= 65166;ﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺎﺋﺒﺎ&= #65253; ﻮ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻮ = مجوس ﻣﺤﺸﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻣﺎ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﺮک ﻨ&#= 65170;ﻮﺩﻳﻢ. (ﭘﺎﺳخ ﻘَﺪَﺭA= 263;ها ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ آخو= 06;دﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬ&= #65259;بی اﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺪ ﻣ&#= 65196;ﻫﺐ عبادی و لا مذهب سلوکی ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺷﻴ&= #65228;ﻪ ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ ﮐﻪ ﭼ&= #65262;ﻥ سلوک الهی ﻮ ﺩ= ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻟﺎﻳ= 5174; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻨﺸﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺪﺍ&= #65255;ﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65207;ﺮک ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﻮﺍﺳﻄﻪ ووسیله ﺑﺤﻖ ﺍ= ;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺬﮐ&= #65198; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺁ&= #65191;ﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﺟ&= #65166;ﻫل ﻮ ﻓﺎﺳﺪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺠﺰ ﺷﺮﻙ ﻧﮑﺮﺩه ا= 5255;ﺪ. ﻭ ﺣتی ﺒﺪﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺑﺖ ﺳﻨگی ﭘﺮﺳ= 5176;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺯ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم آﻧA= 166;ﻥ ﻭﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪ= 5197; ﺟﻬﺎﻥ جهنّمی که ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 62;س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺻﺤ= ﺮﺍﻯ ﻤﺤﺸﺮ ﮐﻪ ﺟﺎﻳ&= #64405;ﺎﻩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍئ= 40; آﻧﻬﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ &#= 65261; ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; اﺯ ﻳک ﺮَﺣِم ʌ= 52;ﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5261; ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻠﺘﻤ&#= 65204;ﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻌﺘﺮﺿﺎﻧﻪ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ جَه¡= 4;نّم ﺠﻬﺎﻥ ﺸﻮﻳﻢ. ﻭ= ﻟﻰ ﭘﺎﺳخ الهی همان اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺸﻴﺖ الهی هرﭼﻪ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻋ= ﻠﺖ ﻣﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﻮﺍﻟﻬﻮسی ﻮ = 5193;ل ﺒﺨﻮﺍﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻠت= 740; نیز کاﺭﮔﺮ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮک آﻧﺎﻥ اﺳA= 174;. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺪA= 197; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ اﻟﻬﻰﺯﻧﺪﻩ ﺯ= 5251;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585;الهی ﻮ ﻣﺎ ﺩﻭﻥ مراتب الهیﻳ= 5228;نی هر رَبّ ﭼﻮﻥ ᤨ= 4;ﺎﻭ ﻭ ﺷﮑم گندﻩ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻗَﺪَﺭﻯ ها ﺭʋ= 65; ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺎم ﻤﺬﻫبی ﻔA= 248;ﺴفی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭل= 740; ﺒﻤﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﻨ&#= 65268;ﺮﻭ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﺘّﮑی ه= 87;تند. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻨمی ﺒﺎﺷ= ;ﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩ= ;ل ﺒﺨﻮﺍﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﺷﺮک ﻨﮑﺮﺩ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﺑﻔﺮﺽ ﻫم ﻘﺪﺭ&#= 65263; ﺮﺍ متّـکی ﺒﻌ= ;ﻘﺎﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺑﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻳﻌنی ﺤﺎل که ʌ= 03;ﺮﻧﻮﺷتی هست پس ﮔﻨﺎﻩ ʄ= 00;ﺎﺭﻯ ﻮﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ= 5263; الهی آﻧﻬﺎ ﻧ᥾= 8;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ= ﺤﺎل ﻤﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺒA= 166;ﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ = الهی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺤﺎل ا&= #65211;ﻮﻟﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﻣﺸﻴ&= #65174; الهی ﺒﺎﻃل ﻤ᥾= 4; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ ﺘA= 256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ آﺯﺍﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ = ﺁﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ = الهی ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺣتی اﮔﺮ ﺧﻴﺮA= 165;ﺕ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﺪﺍﺭﺩ. ﻗﺪﺭﻳﻪ ﮔﺎﻫی &#= 65240;ﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ. (ﻳﻌنی اﮔﺮ ﺧﺪ= 5165; ﻣﻮﺍﻓق ﻨﺒﻮﺩ &#= 65187;تی ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺷﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ گناﻫ®= 0; ﺒﮑﻨﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗﻨ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭﺗ= 5262;ﺍﻧﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = ﺠﺰ کنترل نفس و ﮐ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﮐﺎﺭ= ﻯ کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻴﺰﻯ ﺮ= ﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﺍﻣّﺖ) ﻳﺎ ﻣﻠﺖ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻤﺮﺩﻣA= 166;ﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ اﻋم = 575;ﺯ ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ) ﺳﺎʌ= 47;ک اﻟﻬی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 256;ﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎﻣل ﺒﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺎل اﮔﺮ ﺳﺎﻟ= 705; ﻮ ﻳﺎ مُدّعی ᥽= 2;ﺴﻠﻤﺎنی عقیده ﻣﻨﺪ ﻗ᥷= 4;ﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠ&= #1602; ﻮ قادر و ﺻﺎﺣʋ= 68; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﭽﻨﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65169;ﺎﺯ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺟﺎﻫﻞ = ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻨﺘﺎﻳج &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ اله®= 0; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌنی ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﻴﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍﺳ&#= 65220;ﻪ الهی گناه ﺍﺳ&= #65174;. ﺣﺸﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺤﺸﺮ &#= 65261; ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺰ&= #65261;ﺭ ﻭﺗﺰﺭﻳق ﺮﻭح = 570;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻄﻔﻪ ﻣ= ﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻳ&= #1705; ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋ= 5264; ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ &= #65170;ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺠﺎئی = 5252;ﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻔﺴخ گیاʌ= 59;ﻰﻭﺣتی ﺮﺳخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻯ عمیق ﺪﺭ ﺭﻭﺡ A= 251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺯ ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﻨﻮع فوق بشری ﺒﺮﻭ= ﻧﺪ ﺑﻌﻘﺒﻪﻫﺎﻯ گدشته و ﺤﻘﻴﺮ= ; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻳﻥ = ﻤﺤﺸﻮﺭ ﺷﺪﻩﮔﺎﻥ ﺠﻬﻨ&#= 65252;ﻰ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ نها ﮐﻪ ﺧﺎﺹﻏA= 268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫند @= 404;ﻔﺖ ﺑﺨﺪﺍﻯ اﻟﻠﻪ &#= 65239;ﺴم که ﺗﻮ ﺍﻯ ﺮﺏ ﺍ&= #65247;ﻨﻮه آﻳﻨﺪﻩ ﻣﻦ هستی ﻫﺮﮔﺰ ﺷʋ= 98;ﻙ ﻧمی کرﺩﻳﻢ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﺸﺮ = ﺩﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺟﺰ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ﻉ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﺮﺑA= 262;ﻃﻪ ﺑﺎ ﺭﻭح ﻤﻮﺍﺟ&#= 65258; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻟﺬﺍ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل پس ﺍﺯ ﻣ= 5198;گ ﺒﻬﻤﺎﻥ رَبّ ʌ= 07;ﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣرَبّی ﺮﻭح= ;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻠﺤق ﻤﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ&= #65259;ﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ فوق بشری ﺍﻭﺭﺍ ﺑʌ= 28;ﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭ نو= 93; فوق بشری ﻮ رَبّ ﻗ= ﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺗ&= #65166; ﻗﺒل اﺯ ﺷﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋﻢ ﮐﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭ&= #1581; ﺴﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻌﻬ&#= 65194;ﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = رَبّ ﺍﻟﻔﺼل ﻔﺎﻃم= 40; ﻤﺎﺩﺭ ﻫﺴتی ﻨﻮع ﺒﺸA= 198;ﻯ رَبّ ﺟﺴم ﻮ ﺭʌ= 61;ﺍﻥ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺂﺧ= ﺮﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﺟ&= #1604; ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻣﺎ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺻﺎﺋﺒﻪ ﻭ ﻣﺴﻴ&= #65188;ﻴﺎﻥ ﻮ مجوس ﺩﺭﺻﻒ A= 251;ﺸﺮﮐﺎﻥ ﺠﻬﻨمی ﻨﺎم ﻤA= 268;ﺒﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺎ&= #1740;ع ﺰﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ یا اضافه ای از راوی متعصّب در مسلمانی . ﻭﺍﻟ= ;ّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ مراتب ﺸﻬﻮﺩ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ پیامبران ﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﻣﺎ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ اﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &#= 65165;ﮔﺮ سالک الهی خو= 575;سته پیامبران آنها ﻨﺒﺎﺷﻨ᥷= 4; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥﺣتی اﮔﺮﺷﻴﻌﻪ ﺑﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻣﺪع&#= 1740; ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ گرﺩﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺟ= 5260;ﻨﻤﻰ و مشرک ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﺯﻳﺮﺍ سالک الهی ﻨﺒ&= #65262;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺮﺳمی = 575;ﺩﻳﺎﻥ هیچ اﺭﺯﺵ اله= ی لذت شهود ﻨﺪﺍ= ﺭند. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻭ&#= 1581; ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺑﺎﺯ ﺻﺎﺋﺒﻪ ﮐ&= #65258; ﻧﺎم ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &#= 65194;ﻳﺎﻧﺖ ﻳﺤیی ﻤﻌﻤﺪﺍ= 06;ی و مذهبی زردش= 578;ی اﺳﺖ .ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ&= #1607; ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﺑ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻂ ﺍﻟﻌﺮﺏ ﺩﺭ&= #65191;ﺎک اﻳﺮﺍﻥ ﻮﻋﺮﺍ= 602; ﺰﻧﺪگی ﺪﻳنی ʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺧل آﺏ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ وتعمید چون مسیحیان ﺩﺭ ﻭ= ﺍقع ﻴک ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍﻧ&#= 65188;ﺮﺍفی زردشتب و ﻴﻬﻮ= ﺩﻯ که باز اصل زردشتی دارن= 83; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳ&= #65166;ﻥ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻗﺒﻮ&= #1604; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﻣ&= #65204;ﻴﺤﻴﺎﻥ و زردشتیان ک= 607; ﺍﺯﺧﻮﺩ نمی ﺪA= 165;ﻧﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺣﺪّ &= #65255;ﺒﻮﺕ ﻳﺤی کامل زرد&= #1588;تی ﻤﺘﻮﻗﻒ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳ&#= 65188;یی چون ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ A= 169;نی اﺳﺮﺍﺋﻴﻠﻰ ﻭ &#= 65187;ﺘﻰ یحیی ﺗﻌﻤﻴﺪ ʄ= 00;ﻨﻨﺪﻩ ﻭﭘﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65227;ﻴسی ﻤﺴﻴح ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺩﺭﺍ= 5267;ﻥ حدیث ﺑﻤﻌنی ﺴ= ;ﻠﻮﮐﻰ (ﺻﺎﺋﺒﻪ) ﺗﻤﺎم = ﻤﺬﺍﻫبی هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ (ﺻﺎﺋﺐ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ= ﮐﺎﺭ) ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻗﺒﻮل عبادی ﻨﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻳﻌنی ﺘﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ &#= 65165;ﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﺳﻠﺎﻣ&#= 65264; ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗ&= #65208;ﺮﻯ غیر ﺳﻠﻮکی ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺻﺎﺋﺒ&= #65258; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﻴﺎ&= #65245; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺤق هستند.ﻭﺣ= ;تی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ= ﻬﺮ ﺯﺑﺎﻥ که ﺑﺎﺷ= 5194;ﺍﻫل ﺤﻖ و بهدین ﻣ᥾= 8;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65259;ل ﺤﻖ ﺗﻨﻬﺎ کام= 04;ان و ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای ششگانه الهی عاﻣل ﺒﺎ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د بهر طالب لقا= 740; الهی و شهودی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ حتی ﺗﺤﺖ ﻋﻨ= 5262;ﺍﻧﻬﺎﻯ ﺮﺳمی اﺩﻳﺎﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ A= 169;ﺎﺯ (ﻧﺼﺎﺭﺍ) ﻳﺎﻧﺼ= ﺮﺍﻧﻴﺎﻥ نصرت الهی یا= 601;ته ﻮﺗﺮﺳﺎﻳﺎﻥ متّقی و ظاهر عبادی ﺩﺭ ﻭﺍق= ;ع هماﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍʌ= 53; غیر ﺳﺎﻟک ﻤﺴﻴحی = 07;ستند ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺪﺳﺘ= 5262;ﺭ ﻋﻴﺴﻰ ﻣﺴﻴح ﻨ&#= 65268;ﺰﻋﻤل ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. &#= 65261;ﻣﺎﻧﻨﺪ (ﺍﻧﺼﺎﺭ) ﻣﺴﻠﻤ= ﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪعی هرﺩʌ= 67;ﺎﻧﺖ ﻭ ﻣﺬﻫبی ﻮ ﺑﻬ&#= 65198; ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﭼﻪ ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺯ= ﺭﺩﺷتی ﻮﻳﺎ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ&= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﮔﺮ سالک الهی ﻨﺒﺎﺷند= ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﻣﺪﻳﻨ&#= 65258; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﺍﺳﻠﺎم هستند. ﻭلی ﺘﻨ= ;ﻬﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭ ﭘﺸﺘ&= #65268;ﺒﺎنی اﺯ ﻣﺤﻤﺪ وﻳﺎ &#= 65259;ﺮﺩﻳنی که ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﺎ= 601;ی ﻨﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; عاﻣل ﺒﺎ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺮکام= 04; الهی در هرزمان تنها نصرت ده= 606;ده پیامبران و ﻧ&#= 65212;ﺮﺕ ﻭ ﻳﺎﺭﻯ از خد= 75;وند ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻧﺼﺎﺭ ﻭ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻤ&= #65248;ﺎ هم ﺒﺎﺷﺪﻫﻴچ = 75;ﺭﺯش شهودی و رضای &#= 1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺻُمّ ﻮ ﺑُﮑم = 7;ستند ﻭﻳﺎ ﺑﺂﻳﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ا= 5203;ﺖ ﻣﻠﺤق ﻨﮕﺮﺩﻧ= 5194; ﭼﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﻗﺸﺮ&= #65263; ﻤﺬﻫبی که ﺧﻴʋ= 66;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﺭﺳ&#= 65174; ﮐﺎﺭ ﻭﺻﺎﺋﺐ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﻭ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺣﻤﺎﻳ&= #65174; ﻭﻧﺼﺮﺕ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﻣﺸﺮ&= #65241; ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ ﺩﺭ آ&= #1582;وند ﺍﺑلیس ﺷﻴﻄﺎʌ= 53; اﮐﺒﺮﻧﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﻭ(مجوس) ﻳﺎ ﺯﺭ= 5193;ﺷﺘﻴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻈ ﻴﻮ&= #65255;ﺎنی ﻤﻐﻮس ﻭ مجوس ʋ= 53;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ مُغ که غیر ﺳﺎ= ﻟک قشری ﺪﺭ ﺩﻳﺎʌ= 55;ﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﺎﺯ &= #1580;َهَنّمی هستند ﺯﻳﺮﺍ ᥸= 3;ﺎﻟک الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم پیامبر ان بهدینان واسرائیلیا = 6; معراج کرده خداوند = 5256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺟﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ &= #65197;ﻭ ﻣُﻐﻬﺎ ﻭ آخو = 6;دﻫﺎ وملّاها ﻧﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪﺑﺎﻳﺪ ﺳ&#= 65166;ک الهی ﺒﺮﻭﺵ هر= ; پیامبر اولی العزم ﻣ&#= 65188;ﻤﺪ ﻭ زردشت و مسیح باﺷﻨﺪ ﮐ= ;ﻪ( به دین) بهبود کننده ژنتیک = 585;وحی و ﺯﺭﺩﺷتی اله= ;ی ﺼﺎﺩق باشند . ʌ= 62; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺎ ﺣ= ﺪّ ﺍﮐثرﺑﺸﻬﻮﺩ A= 203;ﻮم ﻔﺎﻃمی یا مریم ویا شهو= 583; چهارم مرتضو= 40; ایلی ویا درمسیحیّت بشهود پنجم مصطفوی پدر ش= 575;هی مسیح ﻤﻴﺮﺳﻨ᥷= 4; و یبا با ولای&#= 1578; محمد بشهود ششم قائم جبر= 574;یل ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ تعلیم دیگران خواهند بود و نه آخوند پرستی های مش= 585;کانه بوده باشند ﻭ &= #65239;ﺒل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ وبعثت ﻋﻴسی ﻤ= ﺴﻴح ﺪﺭﺳﺮﺍﺳﺮ ﺯﻣ&#= 65166;ن ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺒ&#= 65256;ﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺍﺯ &= #65165;ﺑﺮﺍﻫﻴم ﻮ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺗﺎ ﻣ= ﺴﻴح همگی ﺒﺸﻬﻮﺩ ʃ= 80;ﻬﺎﺭم ﻨﻮﺭ رَبّ ﺍﻟʌ= 36;ﺼﻞ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ایل®= 0; یا إلی همچنا= 606; با پیرالهی م= 593;رفی شده خداوند بسالک ﻤﻴﺮﺳﻨ= ;ﺪ.و تولد مجدد ومعاد در فصل نوع بشری بهت= 585;ی متولد جهان شوند که با ولایت برترس= 04;وک الهی را ادام= 607; بدهند که عاقبت بشهود ششم قائم با ولایت محمد برسند . ﻭﺑﻌﺪ A= 165;ﺯﻋﻴﺴﻰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ قائم ﺭﺍﻫﻴچ ᥵= 0;نی اﺳﺮﺍﺋﻴلی ﺸʋ= 66;ﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ و &#= 1740;هودیان ومسیحیان و فراوان مذاه= 76; موجود کنونی در واقعیّت زردتی ندارن= 83; . ﺯﻳﺮﺍ اِسراœ= 9; ﻮﻣﻌﺮﺍج ﺮﻭحی آﻧﺎﻥ ﺪA= 197; ﺳﻠﻮک پس ﺍﺯ ﻣ= 5204;ﻴﺢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻄﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﻳکی اﺯ ﮐﺎﻣﻠA= 166;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺒﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65198;ﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﺩﺭ ﭘﺎﺳ= خ ﺒأﺩّﻋﺎﻯ آﻧʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺷﺮک نم= 740; نموﺩﻳﻢ ﭼﺮﺍ A= 193;ﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ و معاž= 3; نوعی در تن ﻣﺴ= خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ اﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﻤﻴﺪﻫﺪ (ﺑﻨﺎ ﺑ= ﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺑ&#= 65256;ﻘل اﺯ ﻗﺮﺍﻥ) ﮐﻪ ﻣ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﺍﻣﻴﺰ ﺑ&= #64401;ﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗ= ﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ اﻓﺘﺮﺍﻫﺎ ﻭ د= 585;وغ ها ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ= 5263; اﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 1576;اعث ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻫی ﻮ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 570;ﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻋﻤ= ;ﺎل ﻘﺸﺮﻯ ﻮ ﺍﺩﻋﺎ = ﻫﺎﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻣﻨﮑﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧند ﺩﺭA= 187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷﺮک می کرﺩﻧ᥷= 4;. ﻭلی اﻣﺮﻭﺯ ﺣﺎﺿﺮ &#= 65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻣﺸﺮک ﺒﻮﺩﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺼﺪﻳق کنند . ﻫﻤﺎﻥ گ= 08;ﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍی&#= 1607; ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻭﻫﺮ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ﻣﻘﺪسی ﻭ نیز ʋ= 75;ﮑﺬﻳﺐ ﺁﻳﺎﺕ الهی ﺪʋ= 97;ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻟﺰﻭم سلوک الهی ﻣﻴﮑﺮﺩ᥽= 5;ﺪ ﻭ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﻭ ﺍﺩ= ﻋﺎﻯ ﺒﺎﻃل ﻮ ﻧﺴﺒﺖ &= #65193;ﺍﺩﻧﻬﺎﻯ ﺒﺎﻃل ﺒﺨﻮﺩ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65194;ﺍﺩﻧﺪ) ﺍﻣﺎم ﺒﺎﺯ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65197;ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ = ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻣّتی ﻮ ﻣ= 5228;ﺘﻘﺪﺍﻥ ﻤﺠﻮسی ﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261; مجوس ﺍﻳﻥ اﻣ᥵= 4; ﻣﻦ ﮐﺴﺎنی هستند = ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻗَ= 5194;َﺭﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﻬﺎ = ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴﺖ = ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻫم که ﺑ= 5166;ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﻴﺖ ﻳ&= #65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ = ﺍﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ( ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ= ;ﻫﺮ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ&= #65251;ﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﻏم اﺩﻋﺎﻯ ﻨ= 5166; ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻣﺸ= ﻴﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭ ﻭ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺟﺎ= 5199;ﻩ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﭙﺴﻨﺪﻧﺪ. ﻫﺮ = ﺍﻣّتی ﻴﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ هر ﺩﻳﺎﻧﺘﻰ ﻭ &#= 65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ سال= 05;ان الهی ﺑﻬﺮ ﺩﻳʌ= 53; ﻮﻃﺮﻳﻘتی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﮔ= 5198; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﭙﻴﺮالهی ﻮ ﺩʌ= 03;ﺘﻮﺭﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮ ﻭ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ= ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﺮﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #65252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺍﺭﺍﺩ&#= 65257;ﻫﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻣﺨ&= #65176;ﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65251;ﺮ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. مجوس ﻫﺮ ﺍﻣّ᥵= 4; درﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰﻣA= 268;ﺘﻮﺍﻧﺪ مجوس ﺑﺎ مُغ هاﻯ ﺪﻳﺎﻧﺘﻬA= 166;ﻯ ﻴﻬﻮﺩﻯ ﻴﺎﻣﺴ&#= 65268;حی و غیره ﺒﻮﺩﻩ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣ&#= 65166;ﻧﻨﺪ آخوندﻫﺎ ﺩﺭﻫ= ;ﺮ ﺩﻳنی ﺒﺎﺷﺪ ﮐ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮک ال= 07;ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;ﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺸﺪﻩ ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭ&#= 65261;ﺣﺎنی ﻮالهی ﻤﻴﺪﺍ᥽= 5;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻇﻬﺎﺭ = ﻧﻈﺮ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺣق ﺪﻳﺎﻧﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ &= #65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺣﺪﻳث ﺻﺮﻳﺤﺎ &#= 65261; ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻭ ﻣ&= #65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺣﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = به آخوندﻫﺎﻯ هم&= #1607; ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻮ ﻣﺬﺍ&= #65259;ﺐ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #1587;لوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺮ&#= 1705; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺬﻳﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65192;ﺪﺍ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﺠﺎﻫل ﻮﻋﺎﻣﻰ &#= 65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻤﻴل &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. پس ﺗ&#= 65252;ﺎم آخوندﻫﺎ ﻭﭘﺪ= ;ﺭﺍﻥ آخوندﻫﺎ ﻭﺣت= ی ﺘﻤﺎم ﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; همه ﻃﺮﻳﻘﺘﻬʋ= 66;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺣتی ا@= 404;ﺮ ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65251;ﻄیع اﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺠﺰ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳت&#= 1740; ﻮآخوند ﭘﺮﺳت= ی ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺴﻠﻮک الهی ﻮ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65262;ﺭﻫﺎﻯ ﭽﺸم ﻮ ﺳﺘﻤﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1743 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ198 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺎﻣﺎﻡ </s= pan>ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﻗﺮﺍﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄ= ﻣﺮ ﺑﺎﻟﻌﺪل ﻮ ﺍﻟ&#= 65166;ﺣﺴﺎﻥ ﻮ ﺬﻯ اﻟﻘﺮﺑﻰ&#= 65261; ﻳﻨﻬی عن اﻟﻔʋ= 88;ﺸاء ﻮ ﺍﻟﻤﻨﮑﺮ ﻭ ﺍ= ﻟﺒﻐی ﻴﻌﻈﮑم ﻠﻌﻠّ@= 401;م ﺗﺬﮐّﺮﻭﻥ ﺨﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻌﺪل &#= 65262;ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻳﻌنی &= #65170;سلوک الهی ﺪﺭ ﺗﻌﺪʌ= 67;ل نَفس ﺍﻣﺎﺭﻩ ʌ= 61;ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻮﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺑﻬ&= #65170;ﻮﺩﻯ ﻮ ﻧﻴک ﻜﺮﺩﻥ آ&#= 65253;) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻤک ﻮ = ﺩﻫﺶ ﺑﺬﻯ ﺍﻟﻘﺮﺑﻰ (= ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎ&#= 65253; ﻮ ﺍﻗﺮﺑﺎ ﻭ ﻣﻨ= ﺴﻮﺑﻴﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻤ&= #1705; ﺒﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ&#= 65187;ﺎﻝ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﺮﺍﺟ&= #65228;ﻪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘﺮﺏ الهی گر= ;ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴل روح القدس ﻮﻋﺮﺵ ر= ;َبّ ﺭﺣﻤﺎن ﺮﺳﻴﺪ= 5257;ﺍﻧﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭ = ﻧﻬی اﺯﻫﺮ ﻓﺤﺸاء A= 252;ﻴﺪﻫﺪ ( ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ غیر &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻮٴثرʋ= 93;ﺭ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺤ&= #65208;اء ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ= 5227;ﺒﺎﺩﺕ ﺷﺮک آﻣﻴﺰ آخ = 8;ندﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎمی ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎمی ا= 5193;ﻳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ عملا ﺑسلوک الهی ﻨﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺴﺎ&= #65193; ﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﻣﻔ= 5166;ﺳﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﺭA= 261;حی ﺪﻳﮕﺮ ﺁﻧﻬﺎ) ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘ&#= 65262;ﺭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻫﺮ ﻣ&#= 65256;ﮑﺮ ( ﻭﻫﺮ ﺯﺷﺘی ﻮ ﻭ= ;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻳﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ = ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ الهی ا᥸= 3;ﺖ) ﻭ ﻫﺮ ﻋﻤل ﺒﻐﻰ = (ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺑﻐاء &#= 65165;ﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #1576;ع ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻴﻬ&#= 65166; ﻫﻤﮕﻰ (ﺑﻐﻰ) ﻭ ᤦ= 0;ﻮﻥ هرﻧﻮع ﻔﺴﺎﺩ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻤ&#= 65166; ﺭﺍ ﻭﻋﻆ ﻭﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭﺍﻧﺪﺭﺯ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺘﺬ&= #64400;ﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ ( ﺷﺎﻳﺪ= ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﻨﺪگی ﻮﺳﻠﻮA= 241; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎﺩ ﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧ&#= 65262;ﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺮﺍﻭﻯ ﺒﺎﻣﺎم &#= 65212;ﺎﺩق ﻤﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ ﻭ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺃﻣﺮ ﺭﺑّﻯ ﺃﻥ= ;لا ﺗﻌﺒﺪﻭﺍ ﺍﻟّ= 5166; ﺍﻳّﺎﻩ ﻭﺧﺪﺍ= ;ی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ ﮐسی ﺮﺍ&#= 65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻧﮑﻨﻴﺪ. ( ﺟﺰ ﻭ᥸= 3;ﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻘﺎمی ﺮﺑّﺎنی ﻮ اله= ;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺳﻴ= ﻠﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠق ک= 607; روشن اﺳﺖ ﺧﺪᥴ= 5;ﻯ ﺮﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮ رَبّ ﺍﻟﻨﻮʌ= 25; ﺑﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴﻞ ﻗﺎﺑ&#= 1604; ﺪﻳﺪﻥ ﻮ ﻓﻬﻤﻴ&= #65194;ﻥ ﻮ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻴﺴ&= #65176;ﻨﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5166;ﺳخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﻨﻌم ᥼= 8;ﻴس ﻠﻪ فی عبادة ﺃ= ;ﻣﺮ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻌﺪل = 5262; ﺍﻟﺎﺣﺴﺎﻥ ﻓﺎ&#= 65247;ﺪﻋاء ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﻋﺎﻡ &= #65261;ﺍﻟﻬﺪﻯ ﺨﺎﺹ ﻣثل ﻘﻮﻟ= 5258; ﻳﻬﺪﻯ ﻤﻥ ﻴﺸا&#= 1569; الی ﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴA= 176;ﻘﻴﻢ ﻭﻟم ﻴﻘل ﻮ ﻳﻬ&#= 65194;ﻯ جَمیع ﻤﻥ ﺪﻋᥴ= 6;ﻩ ﺍلی ﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴ= 5176;ﻘﻴم ﺁﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎنی ﺠﺰ = 5227;ﺪل ﻮ ﺍﺣﺴﺎﻥ ﺪﺳﺘ&= #65262;ﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻴﺮ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺍ= ﻣﺎ ﺩﻋﺎ ( ﻭ ﺩﻋﻮﺕ ᥾= 1;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ا&= #65267;ﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ا&#= 65261;ﻟﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ)= ﻳک ﺪﻋﻮﺕ ﻋﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ( ﻭ= 5259;ﺮﭼﻪ ﻧﻴﻜﻮ ﻟﺎﺯم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑهم= 07; ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻟﻰ (ﻫﺪﺍ) ﺍﻣﺮ= ;و دستور ﺧﺎصی ا&= #65203;ﺖ ( ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘ= ;لی ﺠﺴﺘﻥ ﻮﮐﺸش ه= 575;ﻯ الهی ﻴﺎﻓﺘﻦ ʌ= 61; ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﻌﻨﻮﺍ᥽= 3; ﺘﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳ&= #1604; عباﺩﻯ ﺧﺎﺹ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 235;ﻌّﺎل ﻮﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣل ﻨ&#= 65268;ﺰ ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫی &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﻨﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ= ﻄح ﻮ ﻣﻘﺎم ﺠﺪﻳﺪ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʌ= 52;ﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣ= تی همین ﺼﻮﺭﺕ ﺷʌ= 60;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭﻓﺮ&#= 65165;ﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺷﺨﺼ= ﺎ ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺗﺮک ﺼ&#= 65248;ﺎﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&= #65166;ﻡ ﺻﺎﺩق ﺪﺭ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤثال کلام الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ه&#= 1585;کس ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺸﻴﺖ ﮐ= ﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺼ&= #65198;ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﻤﻴﺒ= 5198;ﺩ ( ﻭهرکس ﮐﻪ ﺷﺎ= 5267;ﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺟﺬﺏ سل= 608;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﻭﻓﻬم لاﺯم ﻮ A= 175;ﻮﺍﻥ اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ= ; ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺼﺮ= ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﺭﺍﻩ &#= 65197;ﺍﺳﺖ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﺪ&#= 65197; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263;) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮕ&= #65236;ﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺮﺍ = ﮐﻪ ﺑﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘ&#= 65268;م ﺪﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ همه ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﮐﺸﺸﻬʋ= 66;ﻯ ﺮﻭﺍنی لاﺯم ᥾= 2; ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﻓﻬم ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﺣتی ﺨﻴ= 604;ی اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨ&#= 65268;ﺰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻧ&= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺟﺰ جَهَنّ= ;م آﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨ= 5194; ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ &#= 65193;ﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ&#= 65263; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 256;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻋﺪﻝ) ﺗﻨ᥾= 0;ﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺩﺭ ﺩﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐسی هم ﺤق هیچ ﭽﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭ ﺟﺰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﺍﻭﺭ ﻭ ﻗﺎضی &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺪل ﻮﺗ&#= 65228;ﺪیل ﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ&= #65253; ﺮﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭ= ﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی آﻧﺮﺍ ﺍ᥽= 5;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﺣﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ ﻮ &= #65169;ﺎﺯ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮﺑﻬﺒ&#= 65262;ﺩ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ نَفس ﻭﺗﺤﻠﻴ᥽= 8; ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺗﺬﮐ= ّﺮ) ﺑﻴﺎﺩ ﺍﻭﺭﺩﻥ &= #65262;ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻥ ﭼﻪ ﻋﻬﺪ ﺍ= ﻟﺴﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ﻳA= 166; ﺑﻴﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ ﺩﺭ ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﺯ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺭﺍﻩ ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ &= #65195;ﮐﺮالهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻳﺎﺩ ﻭ ﺣﻀﻮ= ﺭ ﺫﻫنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳ&= #65166;ﻫﺮﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ عباﺩﺕ ﻭ ﺗﺬﮐA= 198; ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮﻙ ﺍﺣ= 5176;ﻤﺎلی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻄﺎ= ﻟﺐ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺎﺭﻯ &= #65184;ﺰ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻫﻨﮕ= 5166;م ﺘﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. که ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻤ= 5166;ﺯﻫﺎ ﺟﺰ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮک ﻨﻴA= 204;ﺘﻨﺪ. (ﺩﻋاء ) ﺩﻋﻮﺕ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هدﺍﻳﺖ ﻫﻤﻪ ﻫ= 5204;ﺖ. ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﻮ&= #65193; ﻭﺑﻔﻬﻤد ﺗﺎ ﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﻋﺎﻡ) ﻋ᥾= 2;ﺍم ﻤﺮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺧﺎ&#= 65209; ﺍﻟﺨﻮﺍﺹ کاﻣA= 248;ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻫﺪﺍ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺒ&#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ &= #65259;ﺪﺍﻯ الهی ﺪﺭ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴ&#= 1604; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺮﺑﻴﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﭽﻮﻥ ﻘ= 5166;ﺋم ﻨﻮﻋﺒﺸﺮیﻭﻗA= 166;ﺋم آل ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻤﺤﻤﺪ ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺻﺮﺍﻃ ﻴﺎ ﺭﺍﻩ = ﻭ ﺳﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﻳ&= #65174; ﻓﺮﻧگی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﺳﺘﺮﺍﻳﺖ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺘﻘﻴم ﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺨﺼ= ﻮﺹ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻩﻗ&= #65166;ﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﭙ&= #65268;ﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ا&#= 65199; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸته ﺑﺨﻠق هستند ﮐ= ;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻄﺎﻟﺐ ﻭ &= #65251;ﺴﺘﻌﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻌﺮفی = 5252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﻮﻯ ﻤﺮﺍﺟ&= #65228;ﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌرفی ﻨﮑﺮﺩʌ= 57; ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺎﺩق &#= 65256;ﺒﻮﺩﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻭﻳﺎ ﺍ&#= 65187;ﺘﻤال ﺮﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﭙﻴ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺍﺯﭘﻴﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧسته است .<o:p></o:p> حدیث 1744 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ198 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺭ&#= 65203;ﻮل ﺨﺪﺍ ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ = ﮔﻔﺘﻪ الهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4;: عباﺩ ﮐﻠّﮑم = 5216;ﺎﻟﺎل الا ﻣﻥ هیدیته ﻭ ﮐﻠّ= ﮑم ﻔﻘﻴﺮ ﺍﻟّﺎ ﻣ&#= 65253; ﺃﻏﻨﻴﺘﻪ ﻭ ﮐﻠ&= #1617;ﮑﻢ ﻣُﺬﻧﺐ ﺍﻟّﺎ = 5251;َﻥ عصمته ای بندگان من ﻫʌ= 52;گی ﺸﻤﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻫ&= #65204;ﺘید ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺸﻤ= ﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨ&= #65250;. ﻭﻫﻤگی ﺸﻤﺎ ﻓ= 5240;ﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻥ = ﺸﻤﺎ ﺭﺍ غنیّ ﻭ ثر᥾= 1;تی ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻫﻤﮕﻰ ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197; ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻣﮕﺮ ﺍ&= #65255;ﮑﻪ ﻣﻥ کسی ﺮﺍ ﻣﻌ= 5212;ﻮم و مصون ﻨﻤﺎﻳ᥽= 0;. ﺍﻳﻥ حدیث ﻗُﺪﺳﻰ ᥶= 3;ﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺨﺪﺍ = ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨ&= #65260;ﺎﻳک ﺒﺤث ﻓﻠﺴفی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻳک ﻤﻨﻈ&#= 65262;ﺭﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻌﺒﺎﺩ &= #65267;ﺎ ﻋﺎﺑﺪﺍﻥ ﻮ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ موبدان وﻫﺮ ﻧ= ﻤﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ با ولایتهای ششگانه نوع بشری اﻟﻬﻰ ﺑᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤگی گمرﺍﻩ ﻫﺴﺘﻨʋ= 94; ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آنا = 6; را ﻫﺪﺍﻳﺖ و هدا و شهود بد&#= 1607;د و ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘل= 740; و کشش عاطفی ﺒ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ = ﻫﺪﺍﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻥ ﺮﺍ ﺑ&= #65204;ﺎﻟک تازه هر ولایتی ﺒﺪﻫﺪ= ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻬﺪ&= #65165;ﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ اله= ;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨ&= #65262;ﻋﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻫﻔتم عرﺵ ﺭﺣʌ= 52;ﺎن ﺑﺮﺍﻯ کاملان ولایت محمدی = 5170;ﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧ= 5258; ﺑﺨلق ﺪﺭ ﮐﺎﻣ= 5248;ﺎﻥ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ﻫﺪﺍ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻤﻘﺪﻣﺎت= ;ی ﺮﺍ ﺑﻬﻤﮕﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻭلی اکثرﺍ ﺍﺯ= ; ﺍﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﮐﻤﺘﺮ ﺳ&= #65248;ﻮک الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #1711;ی ﺸﻤﺎ ﻓﻘﻴﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﮑﻤک الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ توفیق در سلو= 705; الهی ﻬﺴﺘﻴﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺣتی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5252;ﻌﻤﻮلی ﻮ ﺗﻔﮑﺮﻋﻘلی = 5192;ﻮﺩ ﻭﺳﻠﺎﻣتی ﺠﺴ= 05;ی ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺎﺯﻣ&#= 65256;ﺪ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اله®= 0; هستند ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5211;ﺎﺩﻕ ﻏﻨﺎﻯ عقلی ﺒʋ= 98;ﺗﺮ ﻭ ﻏﻨﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﻋ&#= 65248;م ﻠﺪنی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65170;ﻬﺸﺘﻬﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﺮﻭ= 81;ی ﻮ ﺟﺒﺮﻭتی ﻮ ﺭ&#= 65183;ﻌﺘﻬﺎﻯ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ پس &#= 65165;ﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #1604; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻤگی ﺸﻤﺎ (ﻣُ= 5196;ﻧِﺐ) ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻳ&= #65194; ﻣﮕﺮ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻌﺼﻮ&= #1605; ﻮ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ= ﻣﻌﺎﻑ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺒﻨﻤﺎﻳﻢ. ﭼﻪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ سالکان ﻘﺒل ا&= #65199; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﮕ&= #65166;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺮﻭ&= #65165;نی ﻮ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65198;ﻭحی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭﭼﻪ ﮔﻨʋ= 66;ﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; که بی اﺧﺘﻴﺎ᥷= 7; ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #65261;ﻏﻔﻠﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= لی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺎﻫ&#= 1740; ﻤﺎنع گناﻫﻰ ᥽= 1;ﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎک ﻮ &= #65251;ﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻣﻴل ﻮ ﮐﺸ&= #65206; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﭘﻴﺪﺍ کند . ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻣ&= #65268;لی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻧﮕ&= #65196;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﻳﻄ &= #65252;ﺤﻴﻄی ﻮ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻔﮑﺮ&= #65263; ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺴﺎﻟ= 705; ﺮﺍﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻄ&#= 65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﮕﻴﺮ= 5193; ﻭ ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍ= ﻩ میل گناه ﺭﻫﺎ= ﺷﻮﺩ ﻭلی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﻳ= 5253; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= هستند ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻮم اﺯ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺯ = ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺨﻠﺎﻑ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺳﺖ. &#= 65169;ﻠﮑﻪ ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻣﺠﺎ= 5199;ﺍﺕمیباشند. ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻗ= ﺒﻠﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ= 5165;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻌﺼ&= #65262;م اﺯ ﻫﺮ ﮔُﺮم و جرم اﺯ ﻣﺠﺎﺯʋ= 65;ت هستند ﺣﺘی اﮔ= ﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﮕﻴﺮﺩ. ﻣﻌﺼﻮم ﺪﺳﺖ ﺑ&#= 65204;ﺘﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ &= #65261; ﻋﻘلی ﭙﻴﭽﻴﺪA= 257; ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﻤﻌﺼﻮم ا= ;ﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻥ ﺁﺯ&#= 65165;ﺩﻯ عمل ﻮ عقل نیر&= #1608;مند الهی خود در ﺗ&= #65236;ﮑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1745د- ﺩﺭﺣﺪﻳثی ا= ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>وﻧﻮﺍ ﺩﻋﺎة اﻟﻨﺎس ﺑﺄﻋﻤA= 166;ﻟﮑﻢ ﻭﻟﺎ ﺗﮑﻮﻧﻮﺍ &= #65193;ﻋﺎة ﺑﺄﻟﺴﻨﺘﮑﻢ ﻓ&#= 65166;ﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﻟﻴس ﻳ= 5196;ﻫﺐ ﺍﻟﻴﻪ ﺍﻟﻨﺎس &#= 65165;ﻧّﻪ ﻣﻥ اﺧﺬ ﻣﻴثاA= 239;ﻪ ﺃﻧّﻪ ﻣﻨّﺎ ﻓ= 5248;ﻴس ﺑﺨﺎﺭج ﻤﻨّﺎ = 5261;ﻟﻮ ﺿﺮﺑﻨﺎ ﺧﻴﺸﻮ&#= 65251;ﻪ ﺑﺎﻟﺴﻴﻒ ﻭﻣﻥ &= #65248;م ﻴﮑﻥ ﻤﻨّﺎ ثم= 17; ﺤﺒّﻮﻧﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﺪﻧﻴﺎ ﻟ&= #1605; ﻴﺤﺒّﻨﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺍﻋﻤﺎل الهی ﺨﻮﺩ ﺩﻋʌ= 62;ﺕ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ&= #65207;ﻴﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﺩﻋﺎﻯ = ﺯﺑﺎنی ﻮ(ﺑﺤث ﻭ ﺍﺳﺘﺪ&= #65247;ﺎﻝ). ﺍﻣﺮ الهی ﭽﻨʋ= 66;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﻘﺮﻳﺶ ﺧﻴﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﭘﻴ&#= 65252;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ = ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ = ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺎ ﺧﺎ&= #65197;ج ﻨمی گرﺩﺩ ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻣﺎغ اﻭA= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮﻗط= 593; کنیم .ﻭﻫﺮﮐسی اﺯﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺭ&= #65165; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺪﻧﻴﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﺤ= ﺒﺖ پیر وﺍﻣﺎﻣﺎ᥽= 3; ﻮﺗﻌﻬﺪ ﺑآنا. ﺷﻴﻌﻪ ﺷ= 5194;ﻥ ﻮ ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗ= ﺸﻴﻊ ﺩﺭ ﺍﻣﺪﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸﻴﻌﻴ&= #65166;ﻥ ﺪﻫﻬﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ &= #65261; ﺻﺪﻫﺎ ﺭﻫﺒﺮ آ&#= 1582;وندﻫﺎی ﻣﻨﮑﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﺮ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﺗ᥸= 8;یّع ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺑﺪﺭﺳ&#= 1578;ی هماﻥ ﺩﺍﺷﺘﻥ A= 208;ﻌﺎع اﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; پنج تن ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; محمد ﻭﻣﺤﺒﺖ ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ تنه= 5; ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳّﻞ &#= 65203;ﺎﻟک ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮ الهی ﺘʋ= 66; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤگ= 740; ﺒﺎﻳﺪ ﻣﺒلّغ A= 198;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ. A= 261;لی نه ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺸی= 17;ع ﺤﺰبی ﻭ ﻣﺬﻫﺒ= 5264; قشری ﻭﻳﺎ ﺩﮐʋ= 66;ﻥ ﻮ ﻧﺎﻥ ﺪﺍﻧﻰ ﺑ= ﺴﺎﺯﻧﺪ ﻭ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺎﻋﻤ&= #65166;لی ﺒﺸﻮﺩ ﮐﻪ سلو= 05; الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ. A= 193;ﻋﻮﺕ الهی ﺒﺴﻠﻮﻙ = 5;لهی ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻴﺮ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﻭ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕﺮﺍ= 5253; ﻭﻧﻪ ﺑﮕﻔﺘﺎﺭ &= #65199;ﺑﺎﻧﻰ یا ﺑﻌﮑس ﮔﻔﺘA= 253; ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻦ. ﮐﻪ = ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻮ ﻋﺎﻣﻴﺎﻥ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل الهی اﻭﻟﻴﺎﻯ= ; الهی ﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﻔ&= #65260;ﻤﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﻋ&= #65240;ﺎﻳﺪ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎ= 5173; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ.(ﻫﺬﺍ= ﺍﻟﺄﻣﺮ) ﻳﺎ این ﺃﻣﺮ و دستور الهی ﻮ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ هر &#= 65200;ﻣﺎﻥ ﻭﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻣﺎﻧﻬᥴ= 6;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺿ&= #65252;ﻨﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ = ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻋﺎﻗل ﺸﺪ&#= 65257; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ آﺩﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ آﻏﺎﺯﮔﺮ ﭘﻴﺎ= 5251;ﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﻣﺒﺪﺃ ﺷﺠﺮﻩ &= #65261;ﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻭ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166;ﻯ ﺪﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫ&#= 65166;ﻯ اﻳﻥ ﺸﺠﺮﻩ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮ&= #1602; ﺒﺸﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﻮﺳﺘﻥ = ﺒﺎﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎنی = 5262; ﺗﺸﮑﻴﻠﺎتی ﻮ = 5175;ﻌﺼﺐ ﺣﺰبی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&#= 65248;ﮑﻪ ﺑﻌﻤل ﻮ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻭﻓﺪﺍ ﮐﺎﺭﻯ س&#= 1604;وک الهی ﺸﺨﺺ ﺧﻮʋ= 93;ﺷﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺭ= ﺑطی ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪﻋﺎمل ﺒﺪﺳﺘﻮﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ خود ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭘﻴﻤﺎ&= #65253; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﮐﺴﻴﮑ= ﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺴﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ = ﻧﻮع ﻔﺸﺎﺭﻯ ﺼﺒﺮ ﻭ = ﺑُﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺩﺍﺷﺖ و ﺻﺎﺩق &#= 1576;ود .ﻭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣ= ;ﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺑﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ = ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻋﻀﻮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ و امام اوم دهنده ﻤﻴﮕﺮﺩ= ;ﺩ.ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻴنی اﻭʋ= 97;ﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65256;ﻈﻮﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ&= #65183;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺑﺪﻫند ﺑﻠﮑﻪ = 5175;ﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ اﺯ ﺷﮑ&#= 65256;ﺠﻪﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣ&= #65166;نعی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;کی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﺍﺑﺮﺍ&#= 65199; ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺸﺘ&= #65258; ﻧﺸﻮﺩ. (ﺣَﺒّﻮ&#= 65255;ﺎ) ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻥ ﻤﺎ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ = ﻭ ﻣﻨﺎفعی ﺒﺎﺷʌ= 56;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی = 5170;ﺎﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭند ﺑﺎﺯ = 5165;ﺯ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺑﻨﺘﺎﻳج عباﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﻟA= 166;ﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ الهی ʌ= 62; ﻧﻬﺎئی ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺰﻋﻀﻮ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ گرﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1746- ʋ= 93;ﺭحدیثﺩﻳﮕﺮA= 263;(ﺝ۵ﺹ19= 9ﺑﺤﺎﺭ)ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ ﮐﻪ سوآل کنند&= #65257; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻥّ= علیّنا اﻠﻬُﺪﻯ که ﺩ&= #65165;ﺩﻥ هُدا ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58;ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻭ هر ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی عقلی ﺴﺎﻟک ﺒᥴ= 6; ﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ( شهود) &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﺿﻠﺎ&= #65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺎﺋ= ل اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﻣ= 5176;ﻔﮑﺮﺍﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺎ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفة ﻣﮑﺘﺴبة ﮐﻪ ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﮐﺘ&= #65204;ﺎبی اﺳﺖ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 1606;د ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮﺟ= ﻪ ﺑﺪﺍﻥ کنندﻩ ʋ= 69;ﺪﺭک آﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﻌ= ﺮﻓﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮﻋﻠمی = 575;ﮐﺘﺴﺎبی اﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻣﺎﺕ ﮐسی ﺒﺎﻋث ﺷﻮA= 193; ﮐﻪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﻋﻘلی ﺠﺪﻳﺪ ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳتی ک= 85;ﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺗﮑﻨﻴﮑی ﻮ ﻓﻨّﻰ ﻭﻧﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴفی = 5262; ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨ&#= 65212;ﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﮑﻤ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻣﺤﻤ&= #65194;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭلی &#= 65252;ﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻤﻠﻰ &= #65267;ﻌنی سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;ﻢ ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻟﻬﺎ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺪنی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺣق ا&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻋﻠمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65211;ﺎﺋﺐ ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳ&= #65253; عقیدﻩ ﺑﺮخی ﻤ= ;ﻨﮑﺮﺍﻥ قوم اﻭ (ﻣﻨﻈﻮA= 197; ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ ﻫﻤﺰ&= #65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥ ﺴﻨّﻯ ﻮ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65256;ّﻯ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﺍﺻʌ= 62;ﻟﺎ ﺣق اﻇﻬﺎﺭﻧﻈA= 198;ﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻭل ﺒﮑﻤﺎل الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣﺎ= م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: ﻔﻤ= 5166; ﻟﻬؤلاء اﻟﻘﻮﻡ ﻟﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﺴﺒﻮﻥ اﻟﺨﻴﺮﻟﺄﻧﻔA= 204;ﻬﻢ لیس ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ا= 04;ناس ﺍﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺤ&#= 65168;ّ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺨﻴﺮ&= #65165; ﻣﻤّﻥ هو ﺧﻴﺮ = 5251;ﻨﻪﻫؤلاء ﺒنی هاﺷم ﻤﻮ᥹= 5;ﻌﻬم ﻮ ﻗﺮﺍﺑﺘﻬم ﻭ&#= 65259;م ﺃﺣقّ ﺒﻬﺬﺍ ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﻣﻨﮑﻢ ﺃﻓﺘﺮﻭ&#= 65253; ﺃﻧّﻬم لا ﻳﻨʌ= 24;ﺮﻭﻥ ﻟﺄﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﻗ&= #65194; ﻋﺮﻓﺘم ﻮ ﻟم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﺍ ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎع ا= 604;ناس ﻟﺄﺣﺒّﻮﻧﺎ = ﺍﻳﻥ ﻘ&#= 65262;ﻡ (ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ غیر = 5203;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻤﺎم &= #65252;ﺬﺍﻫﺐ) که ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198;ﻯ کسب ﮐﻨﻨﺪ (ﺍﻳ= 5253; ﻘﻮم ﻔﺮﻳﺐ ﺧﻮ&#= 65197;ﺩﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی و قشری ﻮﻏﻴﺮ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐسی = 605;یتوﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ غ&#= 1740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﺮﻭﺣﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ ﺍﺑ᥵= 6;ﮑﺎﺭﺍﺕ ﺷﺨصی ﻮ ﺗﻠﺎﺷ= 5260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﺑﺨﻴﺮ یعنی ﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ گرﻭﻩ ﻣﺮ= 5193;م غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻋ&#= 65240;لی ﺸﺨصی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65261;ﻣﺘّکی ﺒﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﮑﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻮ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; کلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﮐﺴﺐ ﺧﻴ= ﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ نَفس ﺧʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ژنتیک ﺮﻭحی ﻭ= ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; (ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ= ﺗﺮﺍﻥ) ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65261;ﻋﻘل ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎئی کسب آﻧﺮﺍ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪﻭﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺁﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کند. ﺍʌ= 51;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺷﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65267;ﻥ بوده و ﺍﻳﻥ ﺒ = 6;ی هاﺷم هستند ﮐ&= #65258; ﻣﻮضع ﻮ ﻣﻌﺮﻭ= 5235;ﻴّﺖ ﻭ ﻣﻘﺎم آﻧﻬﺎ &#= 65251;ﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺮﺍﺑﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﻥ اﻣﺮ &= #1575;لهی اﺯ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﺑنی هاﺷم که ᥺= 3;ﺎﻫﺮﺍ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒرَبّوده ﻭ ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ الهی شده ﺍﺯﻗ= ﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﺳتی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= 740; شده است ﮐﻪ ﺩ᥷= 7; ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ هَشم کننده روان حیوانی خود ) ﺩﺭ ﻗﺒﻴﻠ&#= 65258; ﻗﺮﻳﺶ ( که معمولا باید قره گیران سالم باشند) . نه شاخه بنی اُمیه بدون اوم و سلوک ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻧﺎ ﺑﺎﺏ ﻓﺮﺍﻭ&= #65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻗﺮﺍ= ﺑﺖ ﺑﻬﺎﺷم ﺠﺪّ ا= 81;تمالی ﺍﻳﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﻗﺮ&= #65267;ﺶ ﺍﻫﻤﻴتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺑنی هاﺷم ﺒﻮﺩ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻟﺬﺍ ﻣﻌنی بن®= 0; هاﺷم ﻴﻌﻨﻰ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ (ﻫَﺸم کنندﻩ) ʌ= 61;ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ جهالت و حیوانیّت ن= 614;فس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤ&= #65194; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳ= ﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﻫﺎﺷم ﺠ&#= 65194;ّ کامل و الهی شده ﺍﻳﻥ ﺸﺎﺧA= 258; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻮﮐﺎ&#= 65251;لی اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چو= 606; ابراهیم برهمن فرزند الهی آزر زردشت پیامب= 85; اولی العزم )که پدر بزرگ ﺒ= نی هاﺷم باشند ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻮﻗﻌ&#= 65268;تی ﺒﺮﺟﺴﺘﻪ اله®= 0; بوده ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺗ&#= 65170;ﺎﻃ ﻮﻳﺎ دارنده ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘرَبّی ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﻭﺵ حنیف ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍست ﻭ مقام الهی مرتضوی و رضو= 740; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑنی هاشمی و تمام &#= 1594;یر سالکان از گروه بنی اُمیه مشرک و قشری هستند.ﻭ&#= 1578;نها کاملان ولای= 78; محمدی در هر زمان ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ ﺨﻮﻳﺸی ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻘﺮّﺏ ﺑﻴﺸﺘ= 5198; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65252;ﻮﻗﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭحی ﻮ = 5251;ﻘﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻮ&#= 65239;ﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭح ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ = ﺤق ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮالهی سلوک تنها هد= 601; خداوند هستن= 83;. ﻳﻌنی اﻣﺮﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ ﻗﺎ= ﺋﻢ. ﻭ ﺣق ﺮﻫﺒﺮﻯ ﻮ = ﻣﻌﻠم دینی و الهی ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧ= ﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻠﻔﺎ ﻭ ﻳﺎ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺳﻨّﻯ = 5268;ﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﻬﺎ. ﻗ= ﺮﺍﺑﺖ ﺧﻮﻳشی اﺳﺖ ﻭ= 04;ی در ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺮ= 617;ﺏ ﺑﺨﺪﺍ در مراتب شهودی = 5261;ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ﭽﻮﻥ ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮو علیّ . ﻭ (ﺍحقّ) یعنی دارنده = 5188;قی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺷﺎﻳ&#= 65204;ﺘگی ﺒﻬﺘﺮ ﻭ الوه®= 0;ّتی ﻤﻨﺎﺳﺐ سلوک الهی ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺨﺪﺍ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻣﻨﮑﻢ) ﺍﺯ ﺷﻤﺎ= ;ﻫﺎ ﻳﻌنی ﺴُﻨّﻴᥴ= 6;ﻥ ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ آﻧﻬ= 5166; ﻭ ﻧﻴﺰ از ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ اسمی قشری ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗ&= #65188;ﮑّم دینی ﻨﻤﻮﺩﻧ᥷= 4;. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ ﺑﺤﮑ&= #65262;ﻣﺖ ﻫم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﮔﺮﻭهی اﺯ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺎبع غیر ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ الهی و نه هر ولایت فقیه سفیهی و ﺩﺭ ﺗ᥷= 8;ﺑﻴﺖ ﺭﻭحی انحرتفی ﺨﻮﺩ = ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐسی که ﺍʋ= 99; (ﻣﺎ) ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 55;ﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺒA= 220;ﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عبادی و اعتقادی ﺒﻮﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻭیا هر ﻮﺳﻴﻠʌ= 58; کامل الهی ﺨﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟک و بمعرفی خداوند ﻨﺒﺎﺷ= ﺪﺣتی ﺪﺷﻤﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ الهی ﻣﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺨﻮﺩ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻭ تنها ﺧﻮﺍﺳʋ= 76;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫم ﻤﺎنع کار= ; الهی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺷمنی = 5170;ﺎﻳﻨﺪﻩ ﺍﺑﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺒﺮA= 255;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ = ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒ&= #65192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔﻬﻤ&#= 65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺒنی هاشم ﻮ ﺍﻭﻟﻴʋ= 66;ﻯ اﻟﻬﻰ هر زمان= (و ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑنی اA= 203;ﺮﺍﺋﻴل کاملان ﺪﺭ ﺩﻳ= ;ﺎﻧﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ و دیگž= 5; مذاهب زردشتی ) ﭼﻴﺰ᥾= 3; ﺮﺍ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻏﻴﺮﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ سنّی و شیعی و بهر نام دیگر) &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻳﺪ ولی ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔA= 260;ﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴ&#= 65194; ﻣﻌﻠﻤﺎن و حاکمان دینی آنها ﺒﺸﻮﻳﺪ؟= ; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘ&#= 1604;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻤ= ﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ.ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﻗﺮ نیز ﺍﺩA= 165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ( یعنی واله و عاشق ) ﺭﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺗ&= #65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪ. ﻭA= 193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺩﺭﺍکی دیگری ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺳتی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ نکنند ﺗﺎ خود را ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺤ&= #1602; ﻮ از ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﺳʋ= 74; ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ عقلی = 8; عاطفی و روان= 740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎص&#= 1740; دﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺭﺑﻄ&= #1740; ﺒﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴمی = 5262;ﻋﻘلی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ<o:p></o:p></= p> حدی&= #1579; 1746- ﺩﺭحدیث ﺩﻳﮕ= ﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ19= 9ﺑﺤﺎﺭ)ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ ﮐﻪ سوآل کنند&= #65257; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻥّ= علیّنا اﻠﻬُﺪﻯ که ﺩ&= #65165;ﺩﻥ هُدا ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58;ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻭ هر ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی عقلی ﺴﺎﻟک ﺒᥴ= 6; ﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ( شهود) &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﺿﻠﺎ&= #65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺎﺋ= ل اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﻣ= 5176;ﻔﮑﺮﺍﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺎ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفة ﻣﮑﺘﺴبة ﮐﻪ ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﮐﺘ&= #65204;ﺎبی اﺳﺖ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 1606;د ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮﺟ= ﻪ ﺑﺪﺍﻥ کنندﻩ ʋ= 69;ﺪﺭک آﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﻌ= ﺮﻓﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮﻋﻠمی = 575;ﮐﺘﺴﺎبی اﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻣﺎﺕ ﮐسی ﺒﺎﻋث ﺷﻮA= 193; ﮐﻪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﻋﻘلی ﺠﺪﻳﺪ ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳتی ک= 85;ﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺗﮑﻨﻴﮑی ﻮ ﻓﻨّﻰ ﻭﻧﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴفی = 5262; ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨ&#= 65212;ﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﮑﻤ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻣﺤﻤ&= #65194;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭلی &#= 65252;ﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻤﻠﻰ &= #65267;ﻌنی سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;ﻢ ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻟﻬﺎ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺪنی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺣق ا&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻋﻠمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65211;ﺎﺋﺐ ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳ&= #65253; عقیدﻩ ﺑﺮخی ﻤ= ;ﻨﮑﺮﺍﻥ قوم اﻭ (ﻣﻨﻈﻮA= 197; ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ ﻫﻤﺰ&= #65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥ ﺴﻨّﻯ ﻮ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65256;ّﻯ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﺍﺻʌ= 62;ﻟﺎ ﺣق اﻇﻬﺎﺭﻧﻈA= 198;ﻯﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣᤨ= 5;ﺮ ﺍﻭل ﺒﮑﻤﺎل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 03;ﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣ= 5258; ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤﺎ ﻟﻬؤ= لاء اﻟﻘﻮﻡ ﻟﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﺴﺒﻮﻥ اﻟﺨﻴﺮﻟﺄﻧﻔA= 204;ﻬﻢ لیس ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ا= 04;ناس ﺍﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺤ&#= 65168;ّ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺨﻴﺮ&= #65165; ﻣﻤّﻥ هو ﺧﻴﺮ = 5251;ﻨﻪﻫؤلاء ﺒنی هاﺷم ﻤﻮ᥹= 5;ﻌﻬم ﻮ ﻗﺮﺍﺑﺘﻬم ﻭ&#= 65259;م ﺃﺣقّ ﺒﻬﺬﺍ ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﻣﻨﮑﻢ ﺃﻓﺘﺮﻭ&#= 65253; ﺃﻧّﻬم لا ﻳﻨʌ= 24;ﺮﻭﻥ ﻟﺄﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﻗ&= #65194; ﻋﺮﻓﺘم ﻮ ﻟم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﺍ ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎع ا= 604;ناس ﻟﺄﺣﺒّﻮﻧﺎ = ﺍﻳﻥ ﻘ&#= 65262;ﻡ (ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ غیر = 5203;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻤﺎم &= #65252;ﺬﺍﻫﺐ) که ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198;ﻯ کسب ﮐﻨﻨﺪ (ﺍﻳ= 5253; ﻘﻮم ﻔﺮﻳﺐ ﺧﻮ&#= 65197;ﺩﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی و قشری ﻮﻏﻴﺮ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐسی = 605;یتوﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ غ&#= 1740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﺮﻭﺣﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ ﺍﺑ᥵= 6;ﮑﺎﺭﺍﺕ ﺷﺨصی ﻮ ﺗﻠﺎﺷ= 5260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﺑﺨﻴﺮ یعنی ﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ گرﻭﻩ ﻣﺮ= 5193;م غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻋ&#= 65240;لی ﺸﺨصی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65261;ﻣﺘّکی ﺒﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﮑﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻮ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; کلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﮐﺴﺐ ﺧﻴ= ﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ نَفس ﺧʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ژنتیک ﺮﻭحی ﻭ= ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; (ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ= ﺗﺮﺍﻥ) ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65261;ﻋﻘل ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎئی کسب آﻧﺮﺍ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪﻭﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺁﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کند. ﺍʌ= 51;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺷﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65267;ﻥ بوده و ﺍﻳﻥ ﺒ = 6;ی هاﺷم هستند ﮐ&= #65258; ﻣﻮضع ﻮ ﻣﻌﺮﻭ= 5235;ﻴّﺖ ﻭ ﻣﻘﺎم آﻧﻬﺎ &#= 65251;ﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺮﺍﺑﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﻥ اﻣﺮ &= #1575;لهی اﺯ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﺑنی هاﺷم که ᥺= 3;ﺎﻫﺮﺍ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒرَبّوده ﻭ ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ الهی شده ﺍﺯﻗ= ﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﺳتی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= 740; شده است ﮐﻪ ﺩ᥷= 7; ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ هَشم کننده روان حیوانی خود ) ﺩﺭ ﻗﺒﻴﻠ&#= 65258; ﻗﺮﻳﺶ ( که معمولا باید قره گیران سالم باشند) . نه شاخه بنی اُمیه بدون اوم و سلوک ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻧﺎ ﺑﺎﺏ ﻓﺮﺍﻭ&= #65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻗﺮﺍ= ﺑﺖ ﺑﻬﺎﺷم ﺠﺪّ ا= 81;تمالی ﺍﻳﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﻗﺮ&= #65267;ﺶ ﺍﻫﻤﻴتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺑنی هاﺷم ﺒﻮﺩ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻟﺬﺍ ﻣﻌنی بن®= 0; هاﺷم ﻴﻌﻨﻰ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ (ﻫَﺸم کنندﻩ) ʌ= 61;ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ جهالت و حیوانیّت ن= 614;فس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤ&= #65194; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳ= ﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﻫﺎﺷم ﺠ&#= 65194;ّ کامل و الهی شده ﺍﻳﻥ ﺸﺎﺧA= 258; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻮﮐﺎ&#= 65251;لی اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چو= 606; ابراهیم برهمن فرزند الهی آزر زردشت پیامب= 85; اولی العزم )که پدر بزرگ ﺒ= نی هاﺷم باشند ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻮﻗﻌ&#= 65268;تی ﺒﺮﺟﺴﺘﻪ اله®= 0; بوده ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺗ&#= 65170;ﺎﻃ ﻮﻳﺎ دارنده ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘرَبّی ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﻭﺵ حنیف ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍست ﻭ مقام الهی مرتضوی و رضو= 740; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑنی هاشمی و تمام &#= 1594;یر سالکان از گروه بنی اُمیه مشرک و قشری هستند.ﻭ&#= 1578;نها کاملان ولای= 78; محمدی در هر زمان ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ ﺨﻮﻳﺸی ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻘﺮّﺏ ﺑﻴﺸﺘ= 5198; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65252;ﻮﻗﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭحی ﻮ = 5251;ﻘﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻮ&#= 65239;ﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭح ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ = ﺤق ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮالهی سلوک تنها هد= 601; خداوند هستن= 83;. ﻳﻌنی اﻣﺮﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ ﻗﺎ= ﺋﻢ. ﻭ ﺣق ﺮﻫﺒﺮﻯ ﻮ = ﻣﻌﻠم دینی و الهی ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧ= ﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻠﻔﺎ ﻭ ﻳﺎ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺳﻨّﻯ = 5268;ﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﻬﺎ. ﻗ= ﺮﺍﺑﺖ ﺧﻮﻳشی اﺳﺖ ﻭ= 04;ی در ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺮ= 617;ﺏ ﺑﺨﺪﺍ در مراتب شهودی = 5261;ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ﭽﻮﻥ ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮو علیّ . ﻭ (ﺍحقّ) یعنی دارنده = 5188;قی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺷﺎﻳ&#= 65204;ﺘگی ﺒﻬﺘﺮ ﻭ الوه®= 0;ّتی ﻤﻨﺎﺳﺐ سلوک الهی ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺨﺪﺍ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻣﻨﮑﻢ) ﺍﺯ ﺷﻤﺎ= ;ﻫﺎ ﻳﻌنی ﺴُﻨّﻴᥴ= 6;ﻥ ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ آﻧﻬ= 5166; ﻭ ﻧﻴﺰ از ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ اسمی قشری ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗ&= #65188;ﮑّم دینی ﻨﻤﻮﺩﻧ᥷= 4;. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ ﺑﺤﮑ&= #65262;ﻣﺖ ﻫم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﮔﺮﻭهی اﺯ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺎبع غیر ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ الهی و نه هر ولایت فقیه سفیهی و ﺩﺭ ﺗ᥷= 8;ﺑﻴﺖ ﺭﻭحی انحراف&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﻫﺮﮐسی که ﺍﺯ (ﻣﺎ) ﻭﻟﺎ= ﻳﺖ الهی ﻧﺒﺎﺷﺪ ʌ= 67;ﻌنی ﺴﺎﻟک ﺒﻄﺮﻳﻘ= 5174; ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عبادی و اعتقادی ﺒﻮﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻭیا هر ﻮﺳﻴﻠʌ= 58; کامل الهی ﺨﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟک و بمعرفی خداوند ﻨﺒﺎﺷ= ﺪﺣتی ﺪﺷﻤﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ الهی ﻣﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺨﻮﺩ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻭ تنها ﺧﻮﺍﺳʋ= 76;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫم ﻤﺎنع کار= ; الهی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺷمنی = 5170;ﺎﻳﻨﺪﻩ ﺍﺑﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺒﺮA= 255;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ = ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒ&= #65192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔﻬﻤ&#= 65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺒنی هاشم ﻮ ﺍﻭﻟﻴʋ= 66;ﻯ اﻟﻬﻰ هر زمان= (و ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑنی اA= 203;ﺮﺍﺋﻴل کاملان ﺪﺭ ﺩﻳ= ;ﺎﻧﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ و دیگž= 5; مذاهب زردشتی ) ﭼﻴﺰ᥾= 3; ﺮﺍ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻏﻴﺮﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ سنّی و شیعی و بهر نام دیگر) &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻳﺪ ولی ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔA= 260;ﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴ&#= 65194; ﻣﻌﻠﻤﺎن و حاکمان دینی آنها ﺒﺸﻮﻳﺪ؟= ; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘ&#= 1604;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻤ= ﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ.ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﻗﺮ نیز ﺍﺩA= 165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ( یعنی واله و عاشق ) ﺭﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺗ&= #65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪ. ﻭA= 193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺩﺭﺍکی دیگری ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺳتی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ نکنند ﺗﺎ خود را ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺤ&= #1602; ﻮ از ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﺳʋ= 74; ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ عقلی = 8; عاطفی و روان= 740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎص&#= 1740; دﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺭﺑﻄ&= #1740; ﺒﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴمی = 5262;ﻋﻘلی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p><= /p> حدیثی 1747 -دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕ= 5198;ﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ199ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻘﺮﺍن= 40; ﻤﻥ ﻴﻬﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻬ&= #65262; ﺍﻟﻤﻬﺘﺪ ﻭ ﻣﻥ = ﻴﻀﻠﻞ ﻓﻠﻥ ﺘﺠﺪ ﻟﻪ ﻭ= ﻟﻴّﺎ ﻣُﺮﺷﺪﺍ هرک&#= 1587; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﻫُﺪ&#= 65165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﻗﻌﺎ ﻣُﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭهر&#= 1705;س ﺭﺍ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺟﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ = ﻣﺤﺮﻭم اﺯﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﮐسی ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺭﺷ&= #65194; ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺎﻭ = ﺑﺪﻫﺪ. ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی = 5262; ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ عاﻃ= 01;ی ﻮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﺗﺼﺪﻳق عقلی ᥾= 2; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65227;ﻤلی ﻮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺩ= ﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻳﺎﻓﺘﻥ هدﺍ= 574;ی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65228;ﻨﻮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻨﺨﺴﺘﻴ᥽= 3; آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. (ﻭﻟﻰّ) ﻭﻟﺎﻳﺖ = ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺭﻫﺒﺮ&= #65263; ﻴک ﻤﻘﺎم الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣ= ﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺳﺎﻟک ﺒﺪﻭ= 5253; ﭙﻴﺮ کامل الهی ﻭ معرفی شده ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ &= #65175;ﺎ ﻗﺎﺋم ﺮﺏّ ﺍﻟ= 5256;ﻮع ﻮ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺏّ &= #65165;ﻟﻌﺮﺵ ﺑﺮﺳﺪ. (ﻣُﺮﺷﺪ)= ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭﻣﻌﻠم ﻮ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭ = 4;یّ اﻧﺴﺎنی محسوس ﺴﺎﻟﻚ ᥾= 1; ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺷﺪ ﻭ ﻣﻌﻠم &= #65262; ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺍﻭ ﻭ = ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻋﻘلی ﻮ ﻣﻨﻄق= 40; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐسی ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﮐﻨﺪ.ﻳﻌنی ﺒﻮ= 5263; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣلی ا= 04;هی در رؤیا ﻤﻌﺮف= ی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﻌﺮفی ﻨﮑﺮﺩ ﻫﻴﭽﮑس &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻥ کاﺭ الهی ﺮﺍ ᥴ= 9;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺧﻴﺎل کردﻩ ﮐʌ= 58; ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺴﻮ&#= 65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺿﻤﻨﺎ ﻳﻌنی ﺮ= 5207;ﺪ ﻭ ﺑﻠﻮﻍ ﻭ ﮐﻤﺎ= ل ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﺭﺷﺎ= ﺩﺕ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻤ= 5262;ﺭﺩ ﺗﺠلی اﻟﻬﻰ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺭﺷﺎﺩ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺟﺴﻤ&= #65166;نی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 193;ﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻮ ﻫﺮ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﻳک عمل ﺠﻨﻮنی= ; ﻮ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺗﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻭ ﺭ= ﺷﺎﺩﺕ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﮐ&#= 65258; ﺑﺠﺰ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺭﺳتم الهی ᥸= 8;ﺪﻥ ﺑﻬﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻘﻬﺮ&#= 65251;ﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮ&#= 65193; ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 1574;ی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻬﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﺭﻭﺡ &= #65193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﻮﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻫی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺠ= 5166; ﻣﺎﻧﺪﮔی ﻮ ﻣﺤ&#= 65198;ﻭم کرﺩﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #64400;ﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﻇﺎ&#= 65267;ﻒ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺪﺭﺳتی = 5262;ﻇﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 193;ﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﻤﺎﻧﺪﻥ ﺮﺍ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻫُ&#= 65194;ﺍﻯ ﺍﻭل ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣ&#= 65246; ﻭﻫُﺪﺍﻯ ﻨﻬﺎ= 574;ی ﺴﺎﻟک ﻨ ﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺷ&= #65208;م ﻘﺎﺋم ﺮﺏّ ﺍﻟ= 5256;ﻮع ﺠﺒﺮﺋﻴل ﺧﺪﺍ= 5263; ﺠﺒﺮﻭﺕ ﻭﻧﻴﺰ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ رَبّ ﻧﺎʋ= 93;ﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩ ﻧﻮع فوق بشری = ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ اﻳﻪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ&= #65166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳُﻀ&#= 1604;ّ اﻟﻈﺎﻟﻤﻴﻥ ﻴ= 5262;م اﻟﻘﻴﺎمة ﻋﻥ A= 194;ﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺘﻪ ﻳﻬﺪ&#= 65263; ﺃﻫل اﻟﺎﻳﻤﺎA= 253; ﻮ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺼ= 5166;ﻟح الی ﺠَﻨّﺘﻪ ᤨ= 0;ﻤﺎ ﻗﺎل عزّ ﻭ ﺟَʌ= 46;ّ ﻭ ﻳﻀﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﺍ= ﻟﻈﺎﻟﻤﻴﻦ ﻭ ﻳﻔﻌا اﻟﻠﻪ &#= 65251;ﺎ ﻳﺸاء ﻭﻗﺎل اʌ= 47;ﻠﻪﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّﺍﻥّ اﻟA= 196;ﻳﻥ آﻣﻨﻮﺍ ﻭﻋﻤﻠ= 5262;ﺍ ﺍﻟﺼﺎﻟﺤﺎﺕ ﻳ&#= 65260;ﺪﻳﻬم ﺮﺑّﻬم ﺒﺎﻳﻤA= 166;ﻧﻬﻢ ﺗﺠﺮﻯ ﻤﻥ ﺘﺤﺘ&= #65260;م اﻟﺎﻧﻬﺎﺭ ﻓﻰ &#= 65183;ﻨّﺎﺕ ﺍﻟﻨﻌﻴم ﺧﺪﺍ= ;ﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 5247;ﻰ ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺿ&= #65248;ﺎﻟﺖ ﻳﺎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگ= 740; ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻨﻴﻥ کاﺭﻯ = 5198;ﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﻳﻌنی &= #65170;ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 62;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65199; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﻮ ﺗﻌﻴﻴʌ= 53; ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﻗﻴﺎم ﻮﺳﺮ&#= 64344;ﺎ ﺷﺪﻥ ﻤﺠﺪﺩﻯ ﺪ&= #65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﻨﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5194;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;ﻢ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒ= ﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣتی = 662;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ = ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺟﻌﺖ ف&#= 1608;ق بشری اﻧﻬﺎ ﺩ᥷= 7; ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍر سال اﻳ᥽= 6;ﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺿ= ;ﻠﺎﻟﺖ ﮔﻤﺮﺍﻫی ﻴﺎ ﺟ&#= 65166; ﻣﺎﻧﺪگ ﻮ ﻣﺤﺮ&#= 65261;م ﺸﺪﻥ اﺯ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭح ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻳ= ;ﻮﻡ) ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤ= ﺎﻥ اﻭم ﻴﺎ ﺭﻭﺯ ﻫ&#= 65198;ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی اﺳﺖ. ﺍﻣʋ= 66;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺮﻭﺯ&= #65263; ﺪﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺖ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺑﺄﻫل اﻳﻤﺎﻥ هدﺍﻳﺖ و هدا و هدیه ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 261; ﺑﮑﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65252;ل ﺼﺎلح و اصلاح و ﺗﮑﺎﻣﻞ سلوª= 5; الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻬ&= #65252;ّﺖ صادقانه ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺮﻭﺯ ﻗ= ﻴﺎﻣﺖ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ &= #65227;ﻤل ﺼﺎﻟح ﻴﺎ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل سلوک الهی ﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺑﻬﻤّﺖ ﺧﻮﺩ م= 740; ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻧﻪﻓﻘ&#= 65220; ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ پ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ غیر ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭﻯ اﺯ ﮐﺎ&#= 65251;ﻠﺎﻥ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﺠﺮﺩ &= #65251;ﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺴ&= #65262;ﻯ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ چهارگانه ﺑﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮم اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻪ در ﺟﺒﺮﻭﺕ او = 4; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ = ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺯﺟﻬﺖ ﻣﺎ ﺩﺭ = ﮐﻨﺎﺭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʋ= 99;ﻳﺮﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن الگوی کمال نوع فوق بشری فرشنه گونه ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. .لی ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻮﺭﺩ &= #65255;ﻈﺮ ﺍﻣﺎم ﺪﺭ حدی= 9; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ قیامت گونه ﻗﺎﺋم ﺴᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭﻧﻌﻤ&= #65174; ﺑﺰﺭﮒ باور نکردنی ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ &#= 65255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﺪﻯ ﺪﺍ&= #65193;ﻥ الهی اﺯ ﻗﺎﺋم= ; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎنی = 662;س ﺍﺯ ﻫُﺪﺍﻫﺎ ﻭ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎت= 740; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻏﺎﺯ &= #65165;ﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺤﺴ&#= 65268;ﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﻫل اﻳﻤﺎﻥ) ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʌ= 58; ﻣﻘﺒﻮل الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻋﻘ&= #65268;ﺪﺗﻰ ﻭﻫُﺪﺍﻯ ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ(ﺍ= ﻭم عملی ) ﺑﺎ ﺍﻳﻤ= 5166;ﻥ عملی ﺪﺍﺭﻧﺪ.(A= 227;ﻤل ﺼﺎﻟﺢ) ﺗﻨﻬﺎ ﻳ= کی ﺪﻭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖﮐﻪ ﺍﻏﻠ&#= 65168; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ = ﻔﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی ﻭ ﺗﺨﻠﻴʌ= 58; ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘ&= #65258;ﻫﺎ و ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﺧﻮ&#= 65193;ﺳﺮﻯ ها ﻭ ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎ&#= 1605;ی کرﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮع ﺒ= ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺟﺴم ﻮ = ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ پ= 587; ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻔﺴﻰو روانی ﺑﺎ ﺗﺤ᥼= 8;ﻴﻪ ﺻﻔﺎتی اﻗﺘﺒʋ= 66;س ﺍﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣﻞ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺘﺠﻠﻴﻪ ﻳﺎ ﻇﻬ&= #65262;ﺭ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ اله®= 0; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣقام ﻧA= 260;ﺎئی میسر نوع بشر= 740; ﺒﺮﺳﻨﺪ. (ﺟَﻨّ&#= 65174; ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖﻭل= 740; ﺒﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ عق= 604; برتر و(ﮔﻨﺎﻥ) = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻈی هندʌ= 63; ﻘﺪﻳم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﮐﻤﺎل ﻮ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻯ نوعی ﻭﻫﺮﻓﻀل اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ علائم ﻮ ﻣﺸﺨ᥹= 2;ﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻋﻘل ﻮ آثاﺭﻋʌ= 40;لی و ادراکی و همان ﺨﻴﺮ ﻭ ﻓA= 216;ل و فضیلت ﺩﺭ ﺍ᥾= 1;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻰ ﺑﻴﻨʌ= 56;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﻮ ﺿﻠ&= #65166;ﻟﺖ یافتگان را ﺑ&#= 65166; ﮔﻤﺮﺍﻫی کنونی ﻮﺟﺎ ﻣᥴ= 6;ﻧﺪﮔﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﻓﻘ&= #65268;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺭﮐﺎﺭﺧﻮﺩ ﻓ&#= 65166;ﻋل ﻤﺎ ﻳﺸاء اﺳﺖ. &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﺽ ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻣﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻳ&= #1705; عمل غیر ﻣﻨﻄق= ی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﻟﺒﺨﻮﺍﻩ ﻭ ﺑ&= #65262;ﺍﻟﻬﻮﺳﺎﻧﻪ بوده ﺑﺎﺷﺪ. ﺑA= 248;ﮑﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺪﺭﺟ&#= 65258; ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺴﺎA= 247;ک از معایب ﻮ مشکلات تحقق = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ الهی ﺒﺪﺍﻧﻨ᥷= 4; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; الهی او ﺪﺭ ﻫ᥷= 8; ﻣﻘﺎم الهی و شهودی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻘ= 5208;ی ﺪﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻧﻬ&= #65166;ئی اﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﭽﻨﺎﻥ ﺸ&= #65166;ﻳﺴﺘگی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﻤﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65194;ﺍﻯ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ A= 197;ﺳﺎنی اﻭ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨ&= #1588;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋ&= #65200;ّ ﻭ ﺟلّ ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﻋﻤ&= #1576; ﺼﺎﻟﺢ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺑّﺸﺎﻥ ه= 583;ﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺑﺴﺘ&= #1711;ی ﺒﺪﺭﺟﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; و سلوک آﻧﻬﺎ ᥷= 3;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺯﻳ&= #65198; ﭘﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﺭﻭ&#= 65193;ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﺟﺎﺭﻯ گرﺩﺩ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺟﻨّﺎﺕ ﻭ ﺑ&= #65260;ﺸﺘﻬﺎﻯ ﭙُﺮ ﻧﻌﻤﺖ ﺟﺎ&#= 65197;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻳﻌن&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥاﻭم کننده ﺩﺭ ﻋﻤ᥼= 6; ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65193;ﺭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴ= ;ﻠﻴﻢ ﻭ ﺩﺭﻋﻤل اﺻﻠ= 5166;حی ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻳﺎ = ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ رَبّ ﺍﻧﻬﺎ ﻳʋ= 66; ﻣﻘﺎم الهی ﻤُﺮﺑّی = ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; الهی اﻧﻬﺎ ﺭᥴ= 5; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﻨ&= #65252;ﺎئی ﻮﺗﻌﻠﻴم ﻤﻴﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺮﺏ مربّ®= 0; ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی اﻏﺎﺯ ﻭ ثمرﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; و عقل کلّی ﻣﺮ= ﺑﻴﺎﻥ ﺮﻭحی الهی و شهودی اﺩﺍﻣﻪ= ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮع = 5240;ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺮ= ﺑﻴﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺑ= ﮑﻤﺎل ﻨﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5197;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧ= 5194; ﻭ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺘﻨﺪ و مأموریت پیامبر گونه = 5251;ﻮﺭﺩ ﺗﺮﺑﻴﺖ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع آﻳﻨﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎ= 606; برای نوع فوق بشری هفت هزا= 585; سال آینده ﻘﺮ&= #65165;ﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺣتی الأﻣᤨ= 1;ﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘگی ﻨﻮ= 93; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻔﺼل ﻔﺎﻃم = 5252;ﺎﺩﺭﻫﺴتی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ شهود سوم ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ ﻭ ﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ &= #65261; ﺩﺭ ﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﺘﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋʌ= 50; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﮑﻤﺎل &#= 65256;ﻬﺎئی الگوی قائم ﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ ﺮﺏ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ما ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕ= 5268;ﺮﻧﺪ. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎ&#= 65167; نوع ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ = 5197;ﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;ﻠق ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺗﺎ ﻧﻬﺎʌ= 67;ﺖ ﺍﺑﺪﻳﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺑﺮﺍﻯ ﻴک ﺮﻭﺡ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﻌ&= #65166;لی الهی ﺒﺮﺟﺴﺘ᥽= 8; ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. (ﺩ= ;ﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﻪ) الهی A= 192;ﺎﻧﻪ ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﮐﺮﺍﻣﺖ و توانهای برت= 85; ﺍﻋم اﺯ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺩﻧﻴﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁ= ﺧﺮﺕ بعئی وﻳﺎ ﺩﺭ ʄ= 00;ﺮﺍﻣﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻮ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻤ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮﺣت®= 0; ﻔﺴخ و گندیدگی گیاهی ﻮ ﺭﺳخ ᥶= 4;ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65163;ﻴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = (ﺍﻧﻬﺎﺭ) ﻳﺎ ﻧﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺭ= ﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﺠﺮﻳﺎﻧﺎتی عقلی ﺩﺭ ﺍﻟﻬʋ= 66;ﻣﺎﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭﺻﻔ&#= 65166;ﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨّﺘﻬ&#= 65166; ﻭﺑﺎﻏﻬﺎ ﻭ ﺑﻬ&= #65208;ﺘﻬﺎ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻠ&= #65260;ﺎ ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﭘ&#= 65198; فضیلت و ﻧﻌﻤﺖ= ; ﻭﭘُﺮ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻥکاA= 251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65261; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳ= 5256;ﺪﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ و فضائل برتر= 740; ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ = ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭح الهی ﺁʌ= 55;ﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺳ= ﭙس ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﺋﻴﺪ پس ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﭼﻪ ﻣﻌنی ﺪﺍﺭ= 5193; ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻭ ﻣﺎ ﺗﻮﻓﻴقی اﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ </b= >ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓ&#= 65268;قی که ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﻭ= 5253; کمک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ A= 255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (ﻳﻌنی اﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻨﺪﺍﺭﻡ &= #65261; ﺍﺳﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻫﺴﺘﻢ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻥ ﻴﻨﺼﺮﮐم ا= ﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﻟﮑ&= #1605; ﻮ ﺍﻥ ﻴﺨﺬﻟﮑﻢ = ﻓﻤﻥ ﺬﺍ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﻨﺼ&= #65198;ﮐم ﻤﻥ ﺒﻌﺪﻩ ﻭ ﺍ@= 404;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﻧﺼﺮﺕ ﻭ ﮐﻤک ﻨ&= #65194;ﻫﺪﭼﻪ ﮐسی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻤ= 5166; ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ = ﺭﺍ ﺧُﺬﻟﺎﻥ ﻮ ﻋﺪ&#= 1605; ﺘﻮﻓﻴق ﺒﺪﻫﺪ &#= 65165;ﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ ﮐطسی ﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ = ﺒﺪﻫﺪ. ( ﻳﻌنی ﺸﻤﺎ ﺭﺍ = ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی غیر ﺳ᥼= 8;ﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ = ﺳﻠﻮک ﺸﻤﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭ= ﺍ ﮐﻤک ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺎ&#= 65255;ﺖ و مَدَد ﻣﻴﺪﻫ= ;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ &= #65169;ﻔﻬﻤﻴﺪ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﻋ&= #65252;ل کنید ﻭ ﻣﻮﻓﻖ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ و جهات جهنّمی = 5170;ﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻴﭽ&#= 64401;س ﻗﺎﺩﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; بوﺩ ﺍﻳﻥ اﻣﺘA= 268;ﺎﺯﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﮕ= ﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐسی غیž= 5; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫ&= #65204;تی ﻨﻴﺴﺖ. ﭼﻪﺭﺳﺪ = ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎﺭﻯ ﻮ ﻧﺼﺮﺕ = ﻳﺎ ﻧﺼﺮ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺯ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻔَ&= #65198;ﺭﻭﺯﻯ ﻮ ﺭﻭﺯ ﻓَﺮ ﻭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺖ ﺗﺎج ﺸﺎهی اله= ;ی ﻨﺪﻫﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #64380;ﻪ ﮐسی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺟﺒﺮﺍﻥ عدم اʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺑﺪﻳن ﺪﺍﺭﺍﻥ &#= 65240;ﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; آخوندهای ﺩﺭ &= #65165;ﻫل ﺴُﻨّﺖ ﻭﻳﺎ ﺍ= 5259;ل ﺘﺸیع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ: اﺫﺍ ﻓﻌل اﻟﻌ&= #65170;ﺪ ﻣﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﻋﺰّ ﻭ ﺟلّ ﻤﻥ اﻟﻄﺎعة ﮐﺎﻥ A= 236;ﻌﻠﻪ ﻭﻓق اﻟﺄﻣﺮ ﺍ= 5247;ﻠﻪ ﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّ ﻭﺳ&#= 65252;ّﻯ اﻟﻌﺒﺪ ﺑﻪ ﻣﻮ&#= 65235;ّﻘﺎ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺍﺭﺍﺩ ﺍ= ﻟﻌﺒﺪ ﺃﻥ ﻴﺪﺧل فی ﺸ= 5268;ئ ﻣﻥ ﻤﻌﺎصی اﻟA= 248;ﻪ ﻓﺤﺎل اﻟﻠﻪ ﺗ= 5170;ﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎلی ﺒﻴﻨA= 258; ﻭ ﺑﻴﻥ ﺘﻠک اﻟ&#= 65252;ﻌﺼیة ﻓﺘﺮﮐﻬﺎ ﮐﺎﻥ &= #65176;ﺮﮐﻪ ﻟﻬﺎ ﺑﺘﻮﻓﻴق اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ &#= 65261;ﻣتی ﺨﻠّﻯ ﺒﻴﻨﻪ ﻭ &= #65169;ﻴﻥ اﻟﻤﻌﺼیة ﻓﻠ = 5; ﻴﺤﻞ ﺑﻴﻨﻪ ﻭ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166; ﺣنی ﻴﺮﺗﮑﺒﻬA= 166; ﻓﻘﺪ ﺧﺬﻟﻪ ﻭﻟ&= #1605; ﻴﻨﺼﺮﻩ ﻭﻟم ﻴ&#= 65262;ﻓّﻘﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩ ﻋʋ= 66;ﺑﺪﻯ اﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺪﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠ= ﻪ ﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65235;ﻌل ﻮﻋﻤل ﻮﻯ ﺘﻮﻓ&#= 65268;ق ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﺎ&= #65253; ﺒﻨﺪﻩﺍﻯ ﺮﺍ (ﻋ= ﺒﺪ و موبد ﻣﻮﻓﻖ) A= 251;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﻮﺍﻧﺪ (ﻳﻌنی عبد ﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻣ= 5262;ﺑﺪ ﻣﻄیعت اﻟﻬﻰ ʋ= 93;ﺭ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭلی ﺒ= 5256;ﺪﻩ ﻣﻄیع ﻮ ﺩﺭ ﺑﻨ&#= 65194;گی ﻮ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔی &#= 65262; ﺗﻮﮐل ﻮ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﺴﻠﻮکی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. (ﻃ= ;ﺎﻋﺖ) ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍ&= #65263; ﺒﻨﺪگی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻃﻮع &= #65262; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﻋﻘلی ﻮﺟﺴمی ʌ= 62;ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺍﻓﻌﺎل ﻮ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل اﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭﻫﺎ ﻭﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ اﻭ الهی ﻮ ﻣﻘʋ= 70;ﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻣﻮﻓﻖ) ﮐ᥽= 8; ﺗﻮﻓﻴق ﺑﭙﻴﺮﻭﺯﻯ ﻮ ﻓ&= #65198; ﺭﻭﺯﻯ ﻭﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ﻮ&#= 65239;تی ﻮ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎﻟک &= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﻭ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺗﻤﺮﺩ ﭼﻮﻥ غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻨﺎفق ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. (ﻋﺒﺪ= ) ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ عاﺑﺪ &#= 65251;ﻘﺒﻮل الهی ﻮ ﻣﻮﺑﺪ A= 199;ﺭﺩﺷتی ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻋﺒﻮ= 5193;ﻳﺖ ﻭ ﺑﻨﺪگی ﺒﻮﺩ= 5257; ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮﭼﻪ ﻫ= 5198;ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;لهی ﻴﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭ&#= 1652;ﻴﺎﻫﺎی ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ.&#= 65165;ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺪ = ﻭﺑﻨﺪﻩ ﺍﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪﺧ&#= 65262;ﺩﺭﺍ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻭﺩﺍﺧ&#= 1604; ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻌﺎصی = 5262; ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ ا= 604;هی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﻥ اﻭ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﻌ&= #65212;ﻴنی ﺤﺎﺋل ﻮ ﻣﺎنع= 40; اﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﭼﻨ= ﺎﻥ ﻤﻌﺼﻴتی ﺒﺮ ﻣ= 5268;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺮک ﻤ&= #65228;ﺼﻴتی ﻮ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ ﺗ= ﺮک گناه ﻤﻴﮑﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺗﻮﻓﻴق الهی ᥾= 2; ﻧﺼﺮﺕ ﻭﮐﻤکی اﺯ ﺍﻭ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺣتی اﮔﺮ ﺗﻤﺎ= 05; ﻮﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ &= #64380;ﻮﻥ سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ همچنان ﻣﺸﺮﻙ= ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ = ﻭﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ&#= 65193; ﻭ ﻣﺎنعی ﭙﻴﺶ = 4344;ﺎﻯ اﻭ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗ&#= 65166; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﺗ&#= 64401;ﺐ ﺍﻥ ﻤﻌﺼﻴﺖ ﺑﺸ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ اﻭﺭﺍﻏﻴﺮﻣﻮA= 235;ق ﻮ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺨُﺬ&#= 65247;ﺎﻥﻭﺷﮑﺴﺖﺧʌ= 62;ﺭﺩﻩ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ ﺑﺪﻭ= ﻥ ﻨﺼﺮﺕ ﻭ ﺗﻮﻓﻴ&= #1602; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻣﻌ= ﺎﺻﻰ) ﻳﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖﻫﺎ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی گناﻫﺎ= ;ﻥ ﺴُﻨّﺘﻰ ﻧﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﻯ اﺯ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺗﻤﺮّﺩ ﻭ ﻋﺼﻴ&#= 65166;ﻥ اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ سلوکی ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ کلّی ﻮﻫﻤﮕﺎن= ;ی اﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻤA= 196;ﮐﻮﺭ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﻥ باش= 83; ﻭ ﻳﺎ ﺭﺩّ ﺣﺪﻳث= 607;ای ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ بویژه ﺍﺯ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﺍﺕ تعملی ﺳﻠﻮکی = ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ @= 380;ﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ= ﮐﺎﺭﻫﺎئی ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺟﺘﻨﺎ&#= 65167; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﺠﺎﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮʌ= 63; ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺮّﺩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗ&= #65262;ﻓﻴﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﻮﺍﻓ&= #1602; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻋﻤل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = (ﻭِﻓﺎﻕ) ﻭﻫﻤﺮﺍﻫی ﻮ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﻨﺪﺍﺭﺩ. (ﺣﺎلَ اﻟﻠﻪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺣﺎﺋل ﻮ ﻣﺎتع = 5208;ﺪ ﻭﺟﺮﻳﺎﻧﺎتی @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻓ&= #64401;ﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺤﻘق &#= 65194;ﺭﻋﻤل ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺧﻠ= ّﻰ) ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﺎ= لی اﺯ ﮐﻤک الهی ᥽= 6;ﻤﻮﺩ. ﻭ (ﺧَﺬَﻟَﻪ) ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﺧﺬﻟﺎﻥ ﻮﻋﺪم &#= 65176;ﻮﻓﻴق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ (ﻧﺼﺮ= ;) الهی ﻨﺼﺮﺕ ﻭ ﮐﻤک ﻮ = ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺗﺎ ﻓﺮ ﺭﻭﺯﻯ ﻮ= ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﻴﺎﺑﺪ (ﻃﺎﻋﺖ) ﻭ ﺍﻃﺎﻋ= ;ﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ ﭘﻴﺮ ا= 604;هی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﮐ&= #1604;ّی الهی ﺪﺭ ﻗﺮﺍʌ= 53; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺎﻋ&= #65174; ﻫﻤﻴﺸگی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪﺳﺎﻟک اﮔﺮ = 5169;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻫ= ;ﺮﻋﻤلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع کاﺭ ﺳﻠﻮکی ﺴʋ= 66;ﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔ= 5198; ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺨ= 5268;ﺮﺍﺕ ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﻋﺒ= ﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ= ﺯ ﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ. ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺑﻨﺎﺣق آﻧﻬﺎ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻤﺮّﺩ &= #65169;ﺮ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺎﺩﻯ &= #1570;خوندﻫﺎ ﭼﻪ شیعی ﺒﺎﺷʌ= 56;ﺪ ﻳﺎ ﺳُﻨّﻰ ﺗﻤ= 5198;ﺩ ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.= ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪﺍ&#= 65263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺗﻤﺮّﺩ ﺑﺮ آخ= 08;ندﻫﺎ نمود ﺯﻳﺮﺍ ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ عملی ¡= 7; الهی ﻤﻌﺮفی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺮﺗﻴ= ﺐ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺩﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺒﻌﻬﺪﻩ &#= 65193;ﺍﺭﻧﺪ. (ﺍﻣﺮ) ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍ= ;ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234; ﺁﻣﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﻳ&= #65166; ﺳﺮﮐشی ﻮﺧﻮﺩ = 5203;ﺮﻯ ﻮ ﻋﻤﻞ ﻤﻮﺟﺐ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ نَفس ﺍʌ= 51;ﺎﺭﻩ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺳﻴﻠ= 5258; الهی ﺨﻮﺩ ﺍﻋʌ= 50;ّ از ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل = 5268;ﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ ﺘﺮک آﺯﺍﺩﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﻗﺒﻮل ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻥ ﻤ= ﻘﺎم الهی می ﺒﺎﺷﺪ= ;. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺴﺌﻮل گنتﻩ ʄ= 00;ﺴﻰ ﻭﻳﺎ ﻋﻠﺖ ﺗﻤﺮ&= #1617;ﺩ ﺳﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﺯ ﺍﻭﺍﻣﺮ ال= 07;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﻮ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺩل ﺴﻴﺎﻩ ﻭنَ= 01;س ﺷﻴﻄﺎنی اﻧﺴʋ= 66;نی اﺳﺖ. ﻭلی اﺟﺮA= 165;ﻯ اﻳﻥ گناﻩ ﺑﺎ A= 165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺨﺺ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺍﺩﻩﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻗﺒل &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ &= #65197;ﻭﺩ. ﻭلی اﻳن ﻜﻨﻴʌ= 00; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﺟﺮA= 165;ﻯ گناه ﺍﻭ ﻧﻴﺴʋ= 74;. ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ &= #65175;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﺷﻴﻄﺎﻥ نَفس ﺧﻮﺩ ﻭﻳʋ= 66; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺑلیس آخوند &= #65165;ﺑلیس ملبّس ﺑﻠﺒﺎﺵ= ; ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑبین= 83; ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﺪﺍ ﺗﺮ&= #1705; هرﮔﻮﻧﻪ ﺗﻠﺎ= 88;ی ﺘﮑﺎﻣلی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑ= 604; ﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧ&#= 65262;عی ﺒﻌﺪﻯ ﻮ ﻣﺤﺮﻭ&= #65251;ﻴﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ عقل = 5256;ﺎﭼﻴﺰ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1748 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ200ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍنی ﻔﻤﻥ ﻴ= ﺮﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻥ ﻳﻬﺪ&= #65267;ﻪ ﻳﺸﺮح ﺼﺪﺭﻩ ﻟﻠﺄﺳﻠﺎم هر&= #64400;ﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ او ﺷﻮﺩ ﺳﻴﻨﻪ &#= 65165;ﻭﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﻠﺎم = 4345;ﺬﻳﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮﻫﺪﺍﻳA= 174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﻴﻨﻪ &= #65261; ﻗﻠﺐ ﻭﻳﺎ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی = 5262; ﺫﺍﺕ الهی ﺸﺨʌ= 10; ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ ﻭ ﺍﻣﺎ&= #1583;ﻩ ﺗﺼﺪﻳق ﻔﺮﻣﺎ= 5253; هاﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ = 5261; ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻈﺎﻫ&#= 65198; ﺯﻣﺎﻥ که ﺯﻧﺪ= 5257; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﻭﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل = 5252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻥ ﺒﺎﺭﻩ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= /span>ﻤﻥ ﻴﺮ&#= 65193; ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻥ ﻴﻬﺪﻳﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﻤﺎﻧﻪ فی اﻟﺪﻧﻴﺎﺍ = 4;ی ﺠﻨّﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭ &= #64400;ﺮﺍﻣﺘﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﺎﺧﺮة ﻳ&#= 65208;ﺮح ﺼﺪﺭﻩ ﻟﻠﺘﺴﻠ&#= 65268;م ﻠﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﺸﻘﻪ = ﻭﺍﻟﺴﮑﻮﻥ الی ﻤﺎ ﻭﻋﺪﻩ = 5251;ﻥ ثوﺍﺑﻪ حتّی ﻴ= ;ﻄﻤﺌﻥ اﻟﻴﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻴﺮ&= #65193; ﺃﻥ ﻴﻀﻠّﻪ ﻋﻥ &= #65184;ﻨّﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺘ&= #65258; فی اﻟﺂﺧﺮة ﻟʄ= 01;ﻔﺮﻩ ﺑﻪ ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻧﻪ = ﻟﻪ ف ی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻳ= 5184;ﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺿﻴّﻘﺎ &#= 65187;َﺮِﺟﺎحتّی ﻴﺸک فی کفرﻩ ᥾= 1; ﻳﻀﻄﺮﺏ ﻣﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩﻩ &#= 65239;ﻠﺒﻪ حتّی ﻴﺼﻴﺮ ﮐʋ= 56;ﻧّﻤﺎ ﻳﺼﻌّﺪ فی اﻟʌ= 04;ﻤاء ﮐﺬﻟک ﻴﺠﻌﻞ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺍﻟﺮﺟس علیّ ا= ;ﻟﺬﻳﻥ لا ﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ </sp= an>هرکس ᥷= 7;ﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ&= #65259;ﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﻬﺸﺖ ﻭ= ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺖ ( امتیازات الهی ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺧﺮﺕ توع فوق بشری ﻣﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ﺭﻭﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65175;ﺴﻠﻴم ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﻋﻮﺍﻣ&= #1604; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﺑﻄﺮﺯﻯ که ﺍﻃ= 5252;ﻴﻨﺎﻥ ﻮ ﻳﻘﻴﻦ ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺳﮑﻮﻥ ﻮ ﺁﺭﺍﻣﺶ به ﻋ&#= 65194;ﻩﻫﺎﻯ الهی اﺯ ثوﺍﺑ= ﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺗﺎ= ﺑﺪﺍﻥ ﻮﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻥ گرﺩﺩ. (&= #65165;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 1740;تی عقلی اﻭﻟﻴﻪ ᥾= 1; ﻫُﺪﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﺍﻏﺎﺯﮔﺮ ﻭﺳﺎ&#= 65163;ﻄ الهی ﺒﺪﻫﺪ ﻭʋ= 69;ﻬُﺪﺍﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ هدﺍﻳﺖ اA= 247;ﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ و اوم A= 204;ﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﻫم عقیده ﻭ ﻳﺎﻭ᥷= 7;ﻯ ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﻏﻴبی اﻭﻟﻴﻪ ﻭﻫم اA= 267;ﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 62; سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺳﻞ ﻭﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ﺍﺫﮐﺎﺭﻯ که ﺩ= 601;ع ﺸﺮک ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; الهی ﻨﺘﻴﺠﻪ ʋ= 69;ﺨﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65259;ﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﺮﺍ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ ﻭ ﻫ&= #65194;ﺍﻫﺎ ﻣﻨﻮﻃ ﺒﺎﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮک ﻮ ﺩﺭﺳت= 740; اﻧﻬﺎ ﻭ ﮐﻔﺎﻳ&#= 65174; ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65175;ﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ اﺯ ﮔﺬﺷ&#= 65176;ﻪ ﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮ&= #65167; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻠﻴﻪ = ﺍﻥ ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; اﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ بمعرفی خداوند ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﻫﺪﺍﻳتی عقلی= ﻮﻫُﺪﺍﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﻭﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 97;ﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ عقلی کلی اﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟ&= #65194;نی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺘﻠﺎﺵ ﻋﻘﻴﺪت= 740; ﻮﻋﻤلی ﺴﺎﻟﻚA= 259;م اﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ ﺩﻧ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮ&= #65263; ﻮ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ = ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻧﻪ ﻭ= ﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﺒﻌﺪ ﺍﺯﻣﺮگ &#= 65170;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65198;ﺕ ﻳﻌنی ﺪﺭ ﭘﺎﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻭﺭﻩ سلوک الهی ﻭ ﺑﺎﺯﮔʌ= 08;ﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻬﺸﺘﻬ&#= 65166;ﻯ عقلی ﻮﻣﮑﺎﻧ᥾= 4; ﻭﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍ&= #65207;ﺖ.ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺑ&= #65260;ﺸﺖ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻣ= ﻘﺪﻣﺎتی ﻨﺨﺴﺘﻴﻥ ﺪﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﮑ&= #65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ = ﺑﺎ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ= ﺕ ﻳﻌنی ﺒﻌﺪ ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻭ بهش= 78; ﻳﮑی ﺒﻬﺸﺖ ﺳﻮم اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﻬﺸ&= #65174; ﭼﻬﺎﺭم ﺮﺟﻌﺖ و معاد ﻧﻮع ﻔ᥾= 2;ق ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. (ﺩﺍ= ﺭ ﮐﺮﺍﻣﺖ) ﺟﺎﻳﮕ&= #65166;ﻩ ﮐﺮﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﻭﻋﻠﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ اﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺘﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﻣﻘﺎ&#= 1605;ی ﻮ ﻣﮑﺎنب هستن= ;د. ﮐﻪ ﻓﻀل و ﺒﺮﺗ&#= 65198;ﻯ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺗﺮﻯ نوع ﻮﺟﻮﺩﻯ اʌ= 55;ﺎﻥ ﻮﺍﺻل بشهود ﺮ= ;ﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺍﻳA= 253; هدﺍﻳﺘﻬﺎ ﺧﻮA= 165;ﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﺘﺪﺭ&= #65267;ج ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﺍ= ;ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻳﻘ= ﻴﻥ هائی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 67;ﺎﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺪﺍم ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﻭ ب= 575; ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺒﺪ&#= 65197;ﺳﺘﻰ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65187;ﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭘ= ﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﻠﺎ= 5205; ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﻘﻴ&= #65253; ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﻮ= ﮐل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﻔﻈ ﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺗ&= #65262;ﮐل الهی ﺒﺎقی ﺒﻤ= ;ﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ = ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸ&= #65166;ﺕ الهی ﻔﺮﺍﺭﻯ ʌ= 62; ﺧﺴﺘﻪ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺗﺰ= ﮐﻴﻪ نَفس ﺍﻭ ﻋﻤﻴʌ= 40;ﺎ ﻭ ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳ&#= 65174; ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻥ گرﺩ= 5193; ﮐﻪ ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ &#= 64344;ﺎﺩﺍﺷﻬﺎ الهی ﻄﺒق ﻮﻋ᥷= 4;ﻩﻫﺎ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﺍﻣﺎم ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; کسی ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ @= 400;ﻪ اﺯﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭ ﻣ&#= 65188;ﺮﻭﻡ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮔ= ﻤﺮﺍﻫی ﻮ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺍﺯ ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﺧﺮﺕ ( ﺍﻋم اﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ &= #65165;ﻧﺘﻈﺎﺭ یا ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎ= 5197;م ﺮﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻭﻳﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﻋﻘ&= #1604;ی همرﺍﻩ ﺷﻬﻮﺩ A= 239;ﺎﺋﻢ ﮐﻪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ &#= 65170;ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒﻨﻬﺎﻳ= 5174; ﻭ ﺍﺧﺮ ﺳﻠﻮک ﺨ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻣﺤﺮﻭ&= #1605; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﮐﻔﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﺗﮑﺬ&#= 65267;ﺐ ﺍﻣﺮ الهی ﻮ ﻭA= 227;ﺪﻩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ را ﻧﻤﻮA= 193;ﻩ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ا= 5261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺭﺩ ﮐA= 198;ﺩﻩ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #64345;ﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﺬﻳﺮﻓ&= #65174; ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺎﻥ عصیاﻥ ﻮ ﺗﻤﺮ¡= 7;ﺩ الهی ﺪﺭ ﺟﻬﺎʌ= 53; که ﻫﺴﺖ ﺒﺎﺷﺪ. &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻥ کفر ﻭ ﺟﻬﻞ (ﻭ ﻧ&= #65166;ﺷﺎﻳﺴﺘگی ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ &= #65240;ﺒﻮﻝ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭﺳﻠ&#= 65262;ﻙ) ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺗ&= #65256;گ کرﺩﻩ ﻭﺫﻫﻥ اA= 261;ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ = ﺍﺯ ﮐﺸﺶ ﻭ ﻗﺒﻮل ﻮ = ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺪﻭﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺩﺭ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﮐﻔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺮﺍ ﺗ&= #64401;ﻔﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ&#= 65256;ﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻀﻄﺮﺏ &= #65261;ﺑﻬم ﺮﻳﺨﺘﻪ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺍﻳ= 5253; ﺘﻨﮕﻰ ﻧَﻔَس A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﺻﻌﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﮑﻮ&= #65257; ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﻔگی ﺘﻨﻔ= 587; ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻳﺎ ﻣث&#= 1604; اﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺟ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣ= ﺎل ﻤﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &#= 65261; ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭِﺟس ﻭ ﻗﻬﻘﺮ= 5165; ﻭ هرکس ﻭ ﻣﻌﮑA= 262;س ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴ&= #65198; ﺭﻭحی کسی ﻮﺍ᥷= 7;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻦ ﻳ&#= 65166; ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭﺍﻥ عتقیدﺗﻰ ﻭﻳﺎ= ; ﻧﺎ ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭم = ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟ&= #65258; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ ﺪ&= #65261;ﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. پس &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ ʃ= 45;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑ&= #1607;مه ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&#= 65166;ﻯ عقلی ﻮ ﻣﻘﺪﻣʋ= 66;تی ﻮ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ ﻣﺪ&= #65165;ﻭﻡ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤ&= #65198; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 1585;َبّرخی ﭙﺬﻳﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﻨﺒﻮﺩﻩᥴ= 5;ﻧﺪ. ﺑﺮخی ﺘﮑﺬﻳﺐ = 5261; آﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; اﺯ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ= 5263; ﺒﻌﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺣتی ﺒﻘﻬﻘﺮA= 165;ﻯ ﻨﻮهی ﺮﻭﺣی ﻤA= 268;ﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﮐم عقلی ﺘﺮﻣ᥾= 4; ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺑﻘﻴﻪ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ تلف نشده ﺧﻮﺩ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺩ= ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﻩ ﮔﺬﺷ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺗﮑ= 5166;ﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺭA= 165; ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﺠﺪﺩﺍ = ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻧ&#= 65194; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﻮ ﻫﻤﻴﻥ = 87;لوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎ الهی مده اﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮐﺎﺭﻯ که می ﺘﻮﺍﻧﻨʋ= 94; ﻭلی ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭلی &#= 1662;س ﺍﺯ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎی &#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ. (ﻳﻀﻠّﻪ) ﺿ= ;ﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫی ﻭﻳ&#= 65166; ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮA= 251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ(ﺟﻨّ&= #65174;) ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭﮔﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﺘﺎ&#= 1606;ی ﻴﺎ ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭﻋ&= #65240;لی ﻮﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ آ&#= 65267;ﻨﺪﻩﻫﺎ ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣ&= #65240;ﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﻧ= ﺼﻴﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻ&#= 1604; ﺒﻬﺮ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﭘ&= #65268;ﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺳﮑﻮﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﻣ&= #65206; ﻭﺧﺎﻃﺮ جَمعی= ; ﻮ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﺿﻄ&#= 65198;ﺍﺏ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳ= ﺎ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺩﺭ ﻋﺰ&= #65247;ﺖ ﺳﻠﻮک ﺪﺭ ﮐﻨﺎ&#= 65197; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم A= 198;ﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. (ﺍﺧﺮﺕ) ﺍﺧﺮﻳﻥ= ﻮ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻭﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ = ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺯﻧﺪگی ﺒﻌﺪ= 5263; پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261; ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﻰ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ثوﺏ &#= 65261; ﭘﻴﺮﺍﻫﻥ یعن®= 0; در ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع= 40; ﺠﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع = 5169;ﺸﺮﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻧﻮ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳ= 5256;ﺪﻩ ﻭ پس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍئی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 70;ﻧﻬﺎ. (ﻋﺼﻴﺎﻥ) ﺗﻤﺮّ&= #65193; ﻭﻣﻌﺼﻴﺖ ﺩﺭ ﺗ&= #65252;ﺮّﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ A= 261;ﺭﺯﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺠﺎﻯ &= #65176;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﺳﺖ. (ﺿﻴق ﺼﺪﺭ= ) ﺗﻨگی ﺴﻴﻨﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺤ&= #65166;ﻟﺖ ﻧﻔﺮﺕ ﻭﻋﺪم ﺘ&#= 65212;ﺪﻳق ﻮ ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ= بی ﺤﻮﺻﻠگی ﺒﺮﺍA= 263; ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ ﻮ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻥ اﺯ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﻓﻬم اﺣﺘﻤﺎل®= 0; اﺳﺖ. ﺻﻌﻮﺩ ﺑﺎ&= #65203;ﻤﺎﻥ هنگام ﻤﺮﮒ ﻭ ʋ= 69;ﺪﻭﻥ ﺘَﻨﻔّس ﺩﺭ عمقب ﭽﺎﻩ ﻭﻳʋ= 66; ﺧﻔگی ﺪﺭ ﺑﻠﻨﺪی ﻫﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺩﺭ حفره های عمیق ﺰﻳﺮ ﺯﻣʌ= 68;ﻨﻰ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﺎل ﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻥ اﻣﻮﺭ ﻣﻤﮑﻥ ﻮ &= #65251;ﻴﺴﺮ ﻭﻳﺎ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺍ= ﺑﺮﺍﺯ ﻧﺎ ﺭﺿﺎﻳنی ﻮ &#= 65165;ﻧﺰﺟﺎﺭ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ که &#= 65169;ﻨفع اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻣﻀﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻮﺍ&= #65183;ﺐ ﻭﺁﺳﺎﻥ ﻮﻣﻨﻄ&#= 1602;ی اﺳﺖ <o:p></o:p> حدیث 1749 - = 83;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ200ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻣﻥ ﻴﺮﺩ ﺃﻥ ﻴﻀﻠّ&#= 65258; ﻳﺠﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺿ&#= 65268;ّﻘﺎ ﺣﺮﺟﺎ ﻭهرکس &= #65197;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﻣﺤﺮ&= #65261;م اﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﺗﻨگ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻣ= ﺎﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﺍﺑ&= #65198;ﺍﺯ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺗﺮﺩﻳ&= #65194; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩﻕ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;ﺪ ﻳﮑﻮﻥ ﻀﻴّﻘﺎ &#= 65261;ﻟﻪ ﻣﻨﻔﺬ ﻳﺴمع ﻤ= 5256;ﻪ ﻭ ﻳﺒﺼﺮ ﻭ ﺍﻟﺤ= ﺮج هو ﺍﻟﻤﻠت اﻣʋ= 66; ﻟﺬﻯ لا ﻣﻨﻔﺬ ﻟﻪ ﻳ&#= 65204;مع ﺒﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﺼﺮ = ﻣﻨﻪ ﺍﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖﺳﻴ= 5256;ﻪ ﻭﻓﮑﺮ ﺗﻨگ ﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺁﻧﭽﻨﺎن A= 256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮑلی ﻨﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﻭﺑﺒﻴ&#= 65256;ﺪ. ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﻣﻨﻔﺬﻫﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ ﺸﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﺑﺼﻴ&= #65198;ﺕ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺤَﺮَج ﺟﻮ ﺑﺤA= 198;ﺍﻥ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺣﺎ&= #1604; ﺪﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﻟﺘﻴﺎم ﻮ ﺟﻔ= 5174; ﺷﺪﻥ ﺪﺭﻳﭽﻪﻫ&#= 65166; ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳ&= #1605;ع ﻮ ﺑﺼﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﻌن= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭ سلوک الهی ﻮ= ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻤﺘﻨﻔﺮ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﻫﻴچ هدﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ʌ= 62; ﺍﺳﺘﺪﻟﺎلی ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺄثیرA= 263; ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ&= #1604;ی هماﻥ ﺤﻮﺍس ﮔʌ= 62;ﺵ ﻭ ﭼﺸم هست. ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻥ ﻮ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺩﺭﺍ&= #1705; عقلی پس ﺍﺯ ﻫ᥷= 8; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﻳﺪﻥ ﺒﺪﻭﻥ ﺪ&= #65197;ک ﻤﻌﻨﻰ ﻭ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی عقلی ﺩﺭﺣﮑم ᥽= 6;ﺪﻳﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﺳمع ﻨﻴ= 5200; ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ &= #65261;ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65203;ﺘﻤﺎع امر ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻬم ا= 5203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮﻉ &= #1587;لوک الهیﻋﻤل ﺒﻌﺪ= ; ﺍﺯ ﻓﻬم ﻨﻈﺮﻯ اﺳ= 5174;. ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻴﺪ ﻭ ﻓ= ﻬﻤﻴﺪ ﻭلی ﻤﻄیع ﻨﺸʋ= 94; ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪ ﻭ ﻓﻬ= ﻤﻴﺪ ﻭلی ﺘﺒﺼّﺮ ﻭ = 5175;ﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟّﻪﻫﺎﻯ &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺷﻨﻴ&= #65194;ﻥ اﻭﻟﻴﻪ ﻫم ﺒﺪ= 5261;ﻥ ﺍثر ﻭ ﻗﺎﺑل ﻔ= 5198;ﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭﺣتی ﺰﻣﻴﻨﻪ = 5203;ﺎﺯ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﻧﻔﺮ&= #65173; ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺣﻘﺎﻳق اﮔﺮ ﺗ= 5252;ﺎم ﺑﺪﻧﺒﺎل هم ﻤA= 176;ﺼل ﻨﮕﺮﺩﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﻘﻴﻥ ﻮ ثبات®= 0; ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺫﺍﺕ ﮐﺴ&= #65264; ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﻧ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﺪ&= #1705;ی اﺳﺘﺪﻟﺎل ﻮ ﺑ= 5166;ﻭﺭﻯ ﻮ ﺳﭙس ﻋﺪم اﻃ= 5166;ﻋﺖ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﻘﺎﻳق اﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65247;ﺎﺋل ﻤﻨﺴﻮخی ﻤﻴﺸA= 262;ﻧﺪ ﻭ ﺣتی ﺒﻬﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺴﺨﺮ ﺍﻭ ﺍﺯ = ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻘﺎﻳق ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ.(ﻣُﻠﺘِﺂﻡ) ﺣﺎﻟﺖ ﺍﻟﺘﻴﺎ&#= 1605; ﻮﺟﻔﺖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺰﺧم &#= 65262;ﻳﺎ ﺣﻮﺍس ﺍﺯ ﺍﺣﺴ&#= 65166;س ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻋﺪم ﺪ&#= 65197;ک ﺒﻌﺪﻯ اﺯ ﺍﺣﺴ&#= 65166;س ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑ= ;ﺎﻃﺎﻋﺖ ﻭﻋﻤل ﻮ ﭘﻴﮕﻴ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﺻﺒﺮ ﺩﺭﻋﻤﻞ.= ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 65241; ﻭ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩﻥ&= #64400;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﻴﻨﻪﺍ&#= 65263; اﺯ ﺑﺎﻭﺭﻯ عمیق ﻨﺪﺍﻧﺴ᥵= 6;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65175;ﺼﺪﻳ ق ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺒﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﻤﻘ&#= 65194;ﻣﺎتی آﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺣﻘﺎ&#= 65267;ﻖ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65252;ﺴﺨﺮ ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻘﺎ&= #65267;ق ﺒﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﺣﻘﺎیق ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺩﺍﺩﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻨﻮﻃ ﺒﺘﺤﻘق &#= 65252;ﺮﺍﺣل ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﺣﻘﺎﻳق ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺑ= ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﭘﺎﻳﺎنی ﺒﺮﺳA= 194;. ﮐﻪ ﻗﻠﺎّﺏ ﺑﻨ&#= 65194;ﻯ ﻮثباﺕﺻﻮﺭﺕ ʌ= 51;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺣﻘﺎﻳق عرﻓﺎʌ= 55;ﻰ ﻭ ﺣتی ﺤﻘﺎﻳق = 5236;ﻠﺴفی ﻮﻋﻠﻤﻰ ﺍﮔﺮ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻧ= ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭﻣﺘﺼل ﺒﺎﻧﻬ= 5166; ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻳﻥ ﺤﻘﺎﻳق اﻭﻟﻴA= 258; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮش ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﻧﺪ. ﺣتی ﺒﺪ ﻓﻬمی A= 194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺮ&= #65165;ﻓﺎﺕ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ &= #65169;ﺎﻃﻞ ﻭلی ثاﺑﺖ ﻭ ﻋA= 252;ﻴﻖ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65256;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺤﻘﺎﻳق ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺿﻴق ﺼﺪﺭﻋﻤل = 5224;ﺎﻟﻤﺎﻧﻪ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﻓ= 5260;م ﺒﻌﺪﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 1594;یر ﺳﺎﻟک ﺒﺸﻮﺩ ﻭ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﮔﻨﺎهی هم ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺷﺨﺺ ﺑﺪﻭﻥ عق= 604; ﻮ ﺍﺩﺭﺍک ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65208;م ﻮ ﮔﻮﺵ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫ= ;ﻤﻪ ﻓﻬﻤﻬﺎﻯ ﻣﻌﻤ&#= 65262;لی ﺒﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ = ﻭلی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 64344;ﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﺼ= ﺪﻳق ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ &= #65165;ﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳق اﻟ= 5260;ﻰ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﺠ= 5248;ﺐ ﺣﻘﺎﻳق ﺒﺮﺗﺮ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺏ ﺍﻟﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&= #65163;ﻴﻞ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻳﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﻣﺖ &= #65197;ﺿﺎﻳﺖ الهی اﺯ ﺳﺎﻟ᥼= 2; ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻴﻘﻴ&#= 65253; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ اﺯ ثباﺕ ﻭ ﻳﻘA= 268;ﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ = ﺟﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﮑﺎﺭ &#= 65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ک&#= 1575;مل الهی ﻨﻴﺰ ﺣتی= ; ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺳﻤﺒ&= #65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل ﻔ&#= 65198;ﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺣﻘﻮق ﺒﻬﺸتی = 75;ﻭﺭﺍ ﺣﻔﻈ کرﺩﻩ ﻭ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﺑﻴﻤﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍ= ﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻏﺎﺯ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 65261; ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧ&= #65166; ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ ﺳﻤﺒ&#= 65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭽﻮﻥ هر ﺭﻭٴﻴﺎﻯ ﺸA= 170;ﺎﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاملا= ; ﻈﺎﻫﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺮﻭ= 581; اﻭﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &#= 65193;ﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻫﻤﺎ&= #65253; گوﻧﻪ ﮐﻪ رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﺳﺘﻘﺒﺎل کر᥷= 3;ﻩ ﻭ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺭ ﻧﻄﻔﻪﻫﺎﻯ ﻤﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﺮﺑA= 262;ﻃﻪ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻣﺮگ &= #65262; ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯﺸﺒ= 5166;ﻧﻪ ﻳﺎ جَهَنّم ها ﻳﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬ= 5166; ﺑﻬم ﻤﺘﺼل هس= 8;ند. ﺩﺭﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋ&#= 65240;لی ﺒﻬﺸتی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65193;ﺭک ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﺠﻬ&#= 65166; ﺠﻬﻨم ﺪﺍﻏﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65194;ﻭﻥ ﻔﻬم ﻮ ﺩﺭک ﻮ ﺍ&= #65187;ﺴﺎس ﻧﻪ جَهَنّمی &= #65194;ﺍغ ﻮ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ= ;ﻪ ﺑﻬﺸتی ﻠﺬﺕ ﺑ= 5192;ﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= لی عقلی که ﺧﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﻭﻧﻪ ﻋﻘلی ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻳﺎ = ﻋﻘل علمی ﻮ ﺍﮐﺘﺴʋ= 66;بی ﺒﻬﺸﺖ ﻭ ﺩﺭک ﺒ&= #65260;ﺸﺖ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﺪ ﻭﺩﺭک ﺠﻬﻨم ﻮ= 5227;ﺬﺍﺏ ﻋﻤﻴق ﻣﺤﺴﻮس = 5197;ﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻮ ﮐ&= #65166;ﺭﻣﺎئی غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1750 - <= /b>اﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ(᥶= 1;۵ﺹ20= 0ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺘم اﻟﻠﻪ علیّ ﻘ᥼= 8;ﻮﺑﻬم ﻮعلیّ ﺴﻤﻌﻬم= ; ﻭعلیّ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫم غشاﻭة ﻭﻟﻬم عذﺍﺏ ﻋﻈﻴم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198; ﺩﻟﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ &= #65251;ﻬﺮ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﮔﻮﺵ= ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ گذﺍA= 197;ﺩﻩ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﻋﻈﻴم= 740; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺃﻯ ﻮﺳ&#= 65252;ﻬﺎ ﺑﺴمة ﻳﻌﺮﻓﻬA= 166; ﻣﻥ ﻴﺸاء ﻤﻥ ﻤ&#= 65248;ﺎﺋﮑﺘﻪ ﺍﺫﺍ ﻧﻈﺮﻭﺍ ﺍ&= #65247;ﻴﻬﺎ ﺑﺄﻧّﻬﻢ ﺍﻟﺬ= 5267;ﻥ لاﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ ʌ= 61;علیّ ﺴﻤﻌﻬم کذلک ᥵= 0;ﺴﻤﺎﺕ ﻭ علیّ ﺃﺑﺼﺎʋ= 97;ﻫم غشاﻭة ﻭ ﺫﻟﻚ A= 155;ﻧّﻬم ﻠﻤّﺎ ﺃﻋﺮﺿﻮ= 5165; ﻋﻥ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﻴ&#= 65252;ﺎ ﮐُﻠّﻔﻮﻩ ﻭ ﻗ= 5212;ّﺮﻭﺍ ﻓﻴﻤﺎ ﺍﺭﻳﺪ ﻣ&= #65256;ﻬﻢ ﻭ ﺟﻬﻠﻮﺍ ﻣﺎ ﻟ= ﺰﻣﻬم اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺒﻪ &#= 65235;ﺼﺎﺭﻭﺍ ﮐﻤﻥ علیّ عینیه ﻏﻄاء ل&= #1575; ﻳﺒﺼﺮ ﻣﺎ ﺃﻣﺎ&= #65251;ﻪ ﻓﺎﻥّ ﺍﻟﻠﻪ ﻋ&#= 65200;ّ ﻭ ﺟﻞّ ﻳﺘﻌﺎل= 740; عن اﻟﻌﺒث ﻭ ﺍA= 247;ﻔﺴﺎﺩ ﻭﻋﻥ ﻤﻄﺎﻟبة = 5165;ﻟﻌﺒﺎﺩ ﺑﻤﺎ ﻣﻨﻌﻬﻢ ﺑ&= #65166;ﻟﻘﻬﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﻠﺎ ﻳﺄﻣ&= #65198;ﻫم ﺒﻤﻐﺎﻟﺒﺘﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺑﺎﻟﻤﺼﻴﺮ ﺍل= 740; ﻤﺎ ﻗﺪ ﺻﺪّﻫم عنه ﺑﺎﻟﻘﺴﺮ A= 227;ﻨﻪ ثُمّ ﻘﺎﻝ ﻭﻟʌ= 60;م عذﺍﺏ ﻋﻈﻴﻢ ﻳ= 5228;نی فی اﻟﺂﺧﺮة ﺍʌ= 47;ﻌﺬﺍﺏ ﺍﻟﻤُﻌﺪ ﻟﻠﮑ= 5166;ﻓﺮﻳﻥ ﻭفی اﻟﺪﻧﻴﺎ A= 165;ﻳﻀﺎ ﻟﻤﻥ ﻴﺮﻳﺪ ﺃﻥ = ﻴﺴﺘﺼﻠﺤﻪ ﺑﻤﺎ ﻳﻨﺰل ﺒﻪ &= #65251;ﻥ عذﺍﺏ ﺍﻟﺎﺳﺘA= 212;ﻠﺎﺡ ﻟﻴﻨﺒّﻬﻪ ﻟﻄ= 5166;ﻋﺘﻪ ﻭ ﻣﻥ عذﺍﺏ ﺍﻟ&#= 65166;ﺻﻄﻠﺎﻡ ﻟﻴﺼﻴّﺮﻩ ﺍل= 40; عدﻟﻪ ﻭ ﺣﮑﻤﺘ= 5258; ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺁﻧﺮﺍ (ﻭﺳﻤﻪ) ﻭ= ;ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭﺩﺍﻍ ﺑﺮ ﺳﻴﻤ&= #65166; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ = ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ &= #65259;ﺮﮐﺪﺍم ﺒﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ( ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﮐʌ= 58; ﻓﺮﺷﺘﻪ الهی ﺮﻭﻯ ﺰﻣʌ= 68;ﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻗ= ﻴﺎﻓﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻘﺎم عقلی ﻮ ﺭﻭﺣی ʌ= 62; ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﺨ&= #65268;ﺺ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ) ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﺒﺂﻧﻬﺎ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #65268;ﻔﮑﻨﻨﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﻨﻬﺎ ﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کنندﻩ ﻭ ﺻﺎﺩ = 2; ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ= ﮔﻮﺷﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻠﺎﺋم &#= 65262;ﻣﻬﺮﻫﺎئی هست ﻭ ﺑﺮﭼﺸﻤA= 260;ﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﭙﺮﺩﻩﻫ&#= 65166;ﻯ ﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﻮ&= #65239;ﺘﻴﮑﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﮑﻠّﻒ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ ﺍﻋ&= #65198;ﺍﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﺁ= ﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻮﺗ&= #65166;هی کرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ( ﻭ ᥴ= 5;ﻭم عملی ﺁﻧﻬﺎ ﻟʋ= 66;ﺯم ﺪﺍﺭﺩ ﺟﺎﻫل ﺒ&#= 65264; ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ) ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻥ ﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ = ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﺒﺮﭼﺸﻤﺎﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺟﻠﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺒﻴﻨﻨﺪ ( ﻭ ﺍﻣﺎم ﺨﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ ﻭﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﺭﺍ &#= 65175;ﻤﺮﮐﺰ عبادی ﻧﻤﺎﻳﻨ= ;ﺪ ﻭ ﺣﺪﻳث ﻣﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻫﻤﻴﻥ کاﻣﻠﺎA= 253; اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺎم اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺁﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65261;ﻯ ﭽﺸم ﻮ ﮔﻮﺷﻬﺎ &= #65251;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ= 5263; ﻮ ﻓﺴﺎﺩ ﮔﺬﺍﺭ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺁثاﺭ ﺁﻧʌ= 60;ﺎ ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳی&= #1585;ﺕ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺮ ﮔﻔﺘ&= #65166;ﺭ ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻘﻮل ﺮﻭﺍﻥ &= #65208;ﻨﺎﺳﺎﻥﺣتی ﻨﻮﻉ ﺳﺎﺋﻴﺪﮔ&#= 1740; ﭙﺎﺷﻨﻪ ﮐﻔﺶ ﺁ&= #65255;ﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺭﻭ= ﺣﻴّﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑ= ﻄﺮﺯ لباس ﭘﻮﺷﻴﺪ᥽= 3; ﻭ ﻧﻮع ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ &= #64404;ﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎ) ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ عَبَث ﻭ ﺑﺎﻃل= ; ﻮ ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﺑﮑﻨ&= #65194; ( ﮔﻮﺵ ﻭﭼﺸم کسی ﺮﺍ ﺑﺒﻨﺪA= 193; ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ = ﭼﺮﺍ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ موبِد ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻗﻬﺮﺍ ﻭ ﺟﺒﺮﺍ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺤ&= #65198;ﻭم ﻮﻣﺎنع ﺒﺎﺷﺪ. &#= 65247;ﺬﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ع&#= 1604;یّ ﺮﻏم ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ (= ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺩ&#= 65197;ﺳﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭلی ﺁ= 5255;ﺎﻥ ﺒﺰﻭﺭ ﻭ ﻧﻴﺮﻧ&#= 1711; ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻤﺼ&= #65268;ﺮ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷ= ﺪﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﻗُﺴﺮﺍ ﻭ ﺟﺒﺮﺍ ﻣﺎنع &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺳﭙ= س ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ( پس ﺍﺯﻋﻠﺎﻣﺖ &= #64404;ﺬﺍﺭﻯ ﺮﻭﻯ ﺴﻴﻤﺎ ﻭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ) ﺁﻧﺎﻥ ﺮ= ﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻋﻈﻴم ﺪ&#= 65197; ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ ﻳﻌن&#= 1740; ﺪﺭ ﺁﺧﺮﺕ ﻋﺬﺍ&= #65167; ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65199; ﺗﻤﺎم اﻣﮑﺎﻧA= 166;ﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭان ﺨﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﻋﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺨﻮﻳﺶ ﺑﻬﺮﺷﮑ&#= 1604;ی ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺳ&#= 65176;ﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑ= ﻬﺸتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧ&= #65194;.ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﻧﻘﺺ ﺭ&= #65261;ﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻧﻮعی ﺁﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ پس ﺍﺯﻣﺮگ = 5170;ﻤﺴخ ﻮﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ &#= 65208;ﺪﻳﺪﺗﺮ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﭼﻬﺎﺭ جَه= 14;نّم اﺳﺖ ﻣﺎﺩﺍم ک= 07; ﻣﺘﻘﻴﺎﻥ کامل ﺮﺍ ﭼﻬﺎʋ= 97; ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺩﻭ&= #1580;َهَنّم ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﻴ@= 401;ﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺪ = ﺑﻴﺎﺭﻯ ها ﻭ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ= 5263; کشندﻩ ﺯﻧﺪﮔ᥾= 4; ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65203;ﺨتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﻨفع اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻮ= عی ﺘﺰﮐﻴﻪ نَفس᥻= 1;ﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺳﺨﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀ&= #65168; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺑﮑلی ﻮ ﻫﻴﭽﮕ= 5262;ﻧﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣتی ﻮ ﺳ= 5192;تی ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ثرﻭﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ &#= 65261; ﺯﻳﺮﮐﻰ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ هر ﻧﻴ= 17;ﺖ ﻭﻫَﻮَسی ﺮﺍ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭجَهَ = 6;ّم ﺪﻭم ﺁﻧﺎﻥ ﺸﺒ&#= 65260;ﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑ&#= 65194; ﺑﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﻪ ﺳﺨ= ﺖ ﺗﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ وطبیعت و فطر= 578; خود ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑA= 166;ﺯ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮس ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﻮعی ﺰﻧﺪگی ʋ= 76;ﺤﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﮑﺎ&#= 65251;لی ﺮﻭح اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʌ= 51;ﻴﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌﻪ &= #65197;ﺍ ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #1579;لا ﺍﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺎﺭ = ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻨﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺘﺮﺳﺪ ﻭﺍﻋﺼﺎﺑﺶ ﻟﻄ&#= 65252;ﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺁ&= #65207;ﺎﺭﺵ ﺑﻄﻮﺭ ﻫﻤﻴﺸﮕ&#= 65264; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭ&= #65263; اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﺎ&#= 65197;ﻯ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺸﺨﺺ ﺣ&= #65252;ﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺁﺳﻴبی هم ﻨﺮʌ= 03;ﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ (ﺁﺧ= ;ﺮﺕ) ﺑﺮﺍﻯ کاﻓﺮﺍA= 253; ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤ&= #65198; ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺩﺍ= ﺩﻥ اﺣﺘﻤﺎل ﻤﺠﺎA= 199;ﺍﺕ ﻗﺮﻳﺐ ﺍﻟﻮﻗﻮ&#= 1593; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮﮒ ﺳﺨ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺮس ﺩ&= #65197; ﭘﻴﺮﻯ ﻮ ﺩﺭﺩ ﺩ= ﺭﻣﺮگ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65256;ف ع ﺮﻭح ﻴک ﺴﺎﻟ= 705; ﻤﺘﻤﺮّﺩ ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻳﻥ ﺮﻭح ﻨﺎﺭﺍضی A= 170;ﺎﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻧﺠﻬﺎ&#= 65263; ﭙﻴﺮﻯ ﻭ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﺒﻮﻫ&= #1740; اﺯ ﺁثاﺭ ﻣﻨف®= 0; ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻤﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ عمیق ﺘﺮ ﺣﻴﻮʋ= 65;ﻧﻰ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&= #65204;ﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮﻯ ﺒﺮ&= #65261;ﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺪﺍﺩﻥ ﻭﻋﺬﺍﺏ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎئی کشیدﻥ اﺳﺖ) ﻭ A= 193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰﻋﺬ&#= 65165;ﺏ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﺍﺻﻠﺎح ﺮﻭﺍﻥ &#= 65170;ﺎﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺪﻫﺪ (ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺪﻭجَهَنّم ﻨ&= #65192;ﺴﺘﻴﻥ ﺮﻭﺯﻫﺎ ﻭ ﺷﺒﻬ&= #65166; ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋﺬﺍب= 740; ﺪﺍﺷﺖ ﺑﻨفع اA= 261; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ= ﮐمی اﺯ ﺍﻳﻥ اﻧﺒﻮ= 5257; ﺁﻟﻮﺩگی ﺮﻭﺡ = 5261; ﺁثاﺭ ﻣﻨفی ﺪʋ= 97; ﺭﻭﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65252;ﺘﺮ ﺷﻮﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ عذﺍﺑ= 5260;ﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺨ&#= 65210; ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ ( ﻭ ﺍﺯعذاب ﺟﻬ= 5256;ﻤﻬﺎﻯ ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭﻋﺬ&#= 65165;ﺏ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﻣﺮﮒ دردناک ﻭ= ;ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭجَ= 607;َنّم ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی A= 198;ﻭﺡ ﺳﻮﺯﺍﻥ ﻮ ﻋﺮﻳ&= #65166;ﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ جَه= 614;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ = ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﺸﻨﮕﻴﻬﺎ &= #65261; ﮔﺮﺳﻨگی ﻮترس= ; ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ ها ﺩﻳﮕﺮ &#= 65235;ﺮﺻتی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻨﺒّﻪ &#= 65261; ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ) ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﻌ&= #65194;ﺍ (ﺍﺻﻄﻠﺎﻡ) ﮐﻪ ﻋ= ;ﺬﺍﺏ ﻗطعی ﻮﻧﻬﺎئی= ; ﺠﻬﻨم اﺳت .ﺨﻠﺎﺻﻪ ﻳ&#= 65166;ﺑﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻋﺪل ال= 607;ی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ( ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻳک ﻄﺮﻳﻘﺖ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻧﻪ پس ﺍﺯﻣﺮ= 711; ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭ&= #65197;ﻯ الهی ﻮ ﺗﻌﻴﻴʌ= 53; ﻨﻮﻉ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) &= #65261; ﻧﻴﺰ ﺑﺤﮑﻤﺖ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺳﺪ ( ﮐﻪ ﭼﺮﺍ= ; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ = ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺴﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭح ﻮ ﺳﻠﻮک ا= 604;هی ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﭽ&= #65258; ﻣﻌنی ﻮ ﻣﻘﺼﻮ= 5193; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ= ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺪل ﻮ ﺗ&= #65228;ﺪﻳل ﺬﺍﺕ ﻭﺧﻮﺩ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺣﮑﻤﺖ الهی ﺪʋ= 97; ﺻﻮﺭﺕ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. <o:p></o:p> <o:p> </o:p></spa= n> </div> </body> </html> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/themedata.thmx Content-Transfer-Encoding: base64 Content-Type: application/vnd.ms-officetheme UEsDBBQABgAIAAAAIQDp3g+//wAAABwCAAATAAAAW0NvbnRlbnRfVHlwZXNdLnhtbKyRy07DMBBF 90j8g+UtSpyyQAgl6YLHjseifMDImSQWydiyp1X790zSVEKoIBZsLNkz954743K9Hwe1w5icp0qv 8kIrJOsbR12l3zdP2a1WiYEaGDxhpQ+Y9Lq+vCg3h4BJiZpSpXvmcGdMsj2OkHIfkKTS+jgCyzV2 JoD9gA7NdVHcGOuJkTjjyUPX5QO2sB1YPe7l+Zgk4pC0uj82TqxKQwiDs8CS1Oyo+UbJFkIuyrkn 9S6kK4mhzVnCVPkZsOheZTXRNajeIPILjBLDsAyJX89nIBkt5r87nons29ZZbLzdjrKOfDZezE7B /xRg9T/oE9PMf1t/AgAA//8DAFBLAwQUAAYACAAAACEApdan58AAAAA2AQAACwAAAF9yZWxzLy5y ZWxzhI/PasMwDIfvhb2D0X1R0sMYJXYvpZBDL6N9AOEof2giG9sb69tPxwYKuwiEpO/3qT3+rov5 4ZTnIBaaqgbD4kM/y2jhdj2/f4LJhaSnJQhbeHCGo3vbtV+8UNGjPM0xG6VItjCVEg+I2U+8Uq5C ZNHJENJKRds0YiR/p5FxX9cfmJ4Z4DZM0/UWUtc3YK6PqMn/s8MwzJ5PwX+vLOVFBG43lExp5GKh qC/jU72QqGWq1B7Qtbj51v0BAAD//wMAUEsDBBQABgAIAAAAIQBreZYWgwAAAIoAAAAcAAAAdGhl bWUvdGhlbWUvdGhlbWVNYW5hZ2VyLnhtbAzMTQrDIBBA4X2hd5DZN2O7KEVissuuu/YAQ5waQceg 0p/b1+XjgzfO3xTVm0sNWSycBw2KZc0uiLfwfCynG6jaSBzFLGzhxxXm6XgYybSNE99JyHNRfSPV kIWttd0g1rUr1SHvLN1euSRqPYtHV+jT9yniResrJgoCOP0BAAD//wMAUEsDBBQABgAIAAAAIQC2 9GeYkwcAAMkgAAAWAAAAdGhlbWUvdGhlbWUvdGhlbWUxLnhtbOxZzYsbyRW/B/I/NH2X9dWtj8Hy ok/P2jO2sWSHPdZIpe7yVHeJqtKMxWII3lMugcAm5JCFve0hhCzswi655I8x2CSbPyKvqlvdVVLJ nhkcMGFGMHSXfu/Vr9579d5T1d3PXibUu8BcEJb2/Pqdmu/hdM4WJI16/rPZpNLxPSFRukCUpbjn b7DwP7v361/dRUcyxgn2QD4VR6jnx1KujqpVMYdhJO6wFU7huyXjCZLwyqPqgqNL0JvQaqNWa1UT RFLfS1ECah8vl2SOvZlS6d/bKh9TeE2lUANzyqdKNbYkNHZxXlcIsRFDyr0LRHs+zLNglzP8Uvoe RULCFz2/pv/86r27VXSUC1F5QNaQm+i/XC4XWJw39Jw8OismDYIwaPUL/RpA5T5u3B63xq1Cnwag +RxWmnGxdbYbwyDHGqDs0aF71B416xbe0N/c49wP1cfCa1CmP9jDTyZDsKKF16AMH+7hw0F3MLL1 a1CGb+3h27X+KGhb+jUopiQ930PXwlZzuF1tAVkyeuyEd8Ng0m7kyksUREMRXWqKJUvloVhL0AvG JwBQQIokST25WeElmkMUDxElZ5x4JySKIfBWKGUChmuN2qTWhP/qE+gn7VF0hJEhrXgBE7E3pPh4 Ys7JSvb8B6DVNyBvf/75zesf37z+6c1XX715/fd8bq3KkjtGaWTK/fLdH/7zzW+9f//w7S9f/zGb ehcvTPy7v/3u3T/++T71sOLSFG//9P27H79/++ff/+uvXzu09zk6M+EzkmDhPcKX3lOWwAId/PEZ v57ELEbElOinkUApUrM49I9lbKEfbRBFDtwA23Z8ziHVuID31y8swtOYryVxaHwYJxbwlDE6YNxp hYdqLsPMs3UauSfnaxP3FKEL19xDlFpeHq9XkGOJS+UwxhbNJxSlEkU4xdJT37FzjB2r+4IQy66n ZM6ZYEvpfUG8ASJOk8zImRVNpdAxScAvGxdB8Ldlm9Pn3oBR16pH+MJGwt5A1EF+hqllxvtoLVHi UjlDCTUNfoJk7CI53fC5iRsLCZ6OMGXeeIGFcMk85rBew+kPIc243X5KN4mN5JKcu3SeIMZM5Iid D2OUrFzYKUljE/u5OIcQRd4TJl3wU2bvEPUOfkDpQXc/J9hy94ezwTPIsCalMkDUN2vu8OV9zKz4 nW7oEmFXqunzxEqxfU6c0TFYR1Zon2BM0SVaYOw9+9zBYMBWls1L0g9iyCrH2BVYD5Adq+o9xQJ6 JdXc7OfJEyKskJ3iiB3gc7rZSTwblCaIH9L8CLxu2nwMpS5xBcBjOj83gY8I9IAQL06jPBagwwju g1qfxMgqYOpduON1wy3/XWWPwb58YdG4wr4EGXxtGUjspsx7bTND1JqgDJgZgi7DlW5BxHJ/KaKK qxZbO+WW9qYt3QDdkdX0JCT9YAe00/uE/7veBzqMt3/5xrEPPk6/41ZsJatrdjqHksnxTn9zCLfb 1QwZX5BPv6kZoXX6BEMd2c9Ytz3NbU/j/9/3NIf2820nc6jfuO1kfOgwbjuZ/HDl43QyZfMCfY06 8MgOevSxT3Lw1GdJKJ3KDcUnQh/8CPg9s5jAoJLTJ564OAVcxfCoyhxMYOEijrSMx5n8DZHxNEYr OB2q+0pJJHLVkfBWTMChkR526lZ4uk5O2SI77KzX1cFmVlkFkuV4LSzG4aBKZuhWuzzAK9RrtpE+ aN0SULLXIWFMZpNoOki0t4PKSPpYF4zmIKFX9lFYdB0sOkr91lV7LIBa4RX4we3Bz/SeHwYgAkJw HgfN+UL5KXP11rvamR/T04eMaUUANNjbCCg93VVcDy5PrS4LtSt42iJhhJtNQltGN3gihp/BeXSq 0avQuK6vu6VLLXrKFHo+CK2SRrvzPhY39TXI7eYGmpqZgqbeZc9vNUMImTla9fwlHBrDY7KC2BHq NxeiEdy8zCXPNvxNMsuKCzlCIs4MrpNOlg0SIjH3KEl6vlp+4Qaa6hyiudUbkBA+WXJdSCufGjlw uu1kvFziuTTdbowoS2evkOGzXOH8VovfHKwk2RrcPY0Xl94ZXfOnCEIsbNeVARdEwN1BPbPmgsBl WJHIyvjbKUx52jVvo3QMZeOIrmKUVxQzmWdwncoLOvqtsIHxlq8ZDGqYJC+EZ5EqsKZRrWpaVI2M w8Gq+2EhZTkjaZY108oqqmq6s5g1w7YM7NjyZkXeYLU1MeQ0s8JnqXs35Xa3uW6nTyiqBBi8sJ+j 6l6hIBjUysksaorxfhpWOTsftWvHdoEfoHaVImFk/dZW7Y7dihrhnA4Gb1T5QW43amFoue0rtaX1 rbl5sc3OXkDyGEGXu6ZSaFfCyS5H0BBNdU+SpQ3YIi9lvjXgyVtz0vO/rIX9YNgIh5VaJxxXgmZQ q3TCfrPSD8NmfRzWa6NB4xUUFhkn9TC7sZ/ABQbd5Pf2enzv7j7Z3tHcmbOkyvTdfFUT13f39cbh u3uPQNL5stWYdJvdQavSbfYnlWA06FS6w9agMmoN26PJaBh2upNXvnehwUG/OQxa406lVR8OK0Gr puh3upV20Gj0g3a/Mw76r/I2BlaepY/cFmBezevefwEAAP//AwBQSwMEFAAGAAgAAAAhAA3RkJ+2 AAAAGwEAACcAAAB0aGVtZS90aGVtZS9fcmVscy90aGVtZU1hbmFnZXIueG1sLnJlbHOEj00KwjAU hPeCdwhvb9O6EJEm3YjQrdQDhOQ1DTY/JFHs7Q2uLAguh2G+mWm7l53JE2My3jFoqhoIOumVcZrB bbjsjkBSFk6J2TtksGCCjm837RVnkUsoTSYkUiguMZhyDidKk5zQilT5gK44o49W5CKjpkHIu9BI 93V9oPGbAXzFJL1iEHvVABmWUJr/s/04GolnLx8WXf5RQXPZhQUoosbM4CObqkwEylu6usTfAAAA //8DAFBLAQItABQABgAIAAAAIQDp3g+//wAAABwCAAATAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABbQ29udGVu dF9UeXBlc10ueG1sUEsBAi0AFAAGAAgAAAAhAKXWp+fAAAAANgEAAAsAAAAAAAAAAAAAAAAAMAEA AF9yZWxzLy5yZWxzUEsBAi0AFAAGAAgAAAAhAGt5lhaDAAAAigAAABwAAAAAAAAAAAAAAAAAGQIA AHRoZW1lL3RoZW1lL3RoZW1lTWFuYWdlci54bWxQSwECLQAUAAYACAAAACEAtvRnmJMHAADJIAAA FgAAAAAAAAAAAAAAAADWAgAAdGhlbWUvdGhlbWUvdGhlbWUxLnhtbFBLAQItABQABgAIAAAAIQAN 0ZCftgAAABsBAAAnAAAAAAAAAAAAAAAAAJ0KAAB0aGVtZS90aGVtZS9fcmVscy90aGVtZU1hbmFn ZXIueG1sLnJlbHNQSwUGAAAAAAUABQBdAQAAmAsAAAAA ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/colorschememapping.xml Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/xml <?xml version=3D"1.0" encoding=3D"UTF-8" standalone=3D"yes"?> <a:clrMap xmlns:a=3D"http://schemas.openxmlformats.org/drawingml/2006/main"= bg1=3D"lt1" tx1=3D"dk1" bg2=3D"lt2" tx2=3D"dk2" accent1=3D"accent1" accent= 2=3D"accent2" accent3=3D"accent3" accent4=3D"accent4" accent5=3D"accent5" a= ccent6=3D"accent6" hlink=3D"hlink" folHlink=3D"folHlink"/> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/header.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="windows-1252" <html xmlns:v=3D"urn:schemas-microsoft-com:vml" xmlns:o=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:office" xmlns:w=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:word" xmlns:m=3D"http://schemas.microsoft.com/office/2004/12/omml" xmlns=3D"http://www.w3.org/TR/REC-html40"> <head> <meta http-equiv=3DContent-Type content=3D"text/html; charset=3Dwindows-125= 2"> <meta name=3DProgId content=3DWord.Document> <meta name=3DGenerator content=3D"Microsoft Word 15"> <meta name=3DOriginator content=3D"Microsoft Word 15"> <link id=3DMain-File rel=3DMain-File href=3D"../Hadis1501-1750.htm"> <![if IE]> <base href=3D"file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/header.htm" id=3D"webarch_temp_base_tag"> <![endif]> </head> <body lang=3DEN-US> <div style=3D'mso-element:footnote-separator' id=3Dfs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1 width=3D"33%"> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:footnote-continuation-separator' id=3Dfcs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:endnote-separator' id=3Des> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1 width=3D"33%"> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:endnote-continuation-separator' id=3Decs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1> <![endif]> </div> </body> </html> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/filelist.xml Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/xml; charset="utf-8" <xml xmlns:o=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:office"> <o:MainFile HRef=3D"../Hadis1501-1750.htm"/> <o:File HRef=3D"themedata.thmx"/> <o:File HRef=3D"colorschememapping.xml"/> <o:File HRef=3D"header.htm"/> <o:File HRef=3D"filelist.xml"/> </xml> ------=_NextPart

MIME-Version: 1.0 Content-Type: multipart/related; boundary="----=_NextPart_01D34503.7F6091D0" This document is a Single File Web Page, also known as a Web Archive file. If you are seeing this message, your browser or editor doesn't support Web Archive files. Please download a browser that supports Web Archive, such as Windows® Internet Explorer®. ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="windows-1252" فردوسی نیز</ti= tle>  <link rel=3DthemeData href=3D"Hadis1501-1750_files/themedata.thmx"> <link rel=3DcolorSchemeMapping href=3D"Hadis1501-1750_files/colorschememapp= ing.xml">  <style>  </style>  </head> <body lang=3DEN-US style=3D'tab-interval:.5in'> <div class=3DWordSection1> حدی= ث 1501- ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ242 ﺑﺤﺎ= 5197;) ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺒﺮﻣﻨﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ = ﺩﺭ ﭘﺎسخ کسی که ﮔ= ;ﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻳﻤﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻦ ﺗﺎ&= #65227;شق ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺕ ﺑﻬﺘﺮﻯ اﺯ ﺍﻭ &= #65169;ﻴﺎﺑﻴﻢ (ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ = ﺷﻬﻮﺩﻯ مراتب الهی ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ کسانی که ﺷﻨﺎ= ﺧﺖ ﻋﻘلی ﺪﺭﺳتی ʋ= 94;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ &= #65227;ﺸق افزﻭﻥ ﺘﺮﻯ دž= 5; سالک ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﻭﺑﺪﻧﺒﺎل ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺎﻃل &#= 65262;ﻧﺎ حقّﻋﺸقی ﭙﻴﺪ= ;ﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﺸشی نیز باﺷ= ﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ خاموش و ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ) ﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&= #65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺒﻠﻨ&= #65194; ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻟ&= #65212;ﻠﺎة ﺟﺎمعة ﻳﻌنی ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﻨﻤﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ &= #1580;َمع ﺸﻮﻳﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺪﻋﻮﺕ سالکان= برای صلات جمع صِل= 607; ﻭ ﺍﺗﺼﺎل و ار= 78;باط ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻮ ﺗﻌﺎلی &#= 65262;جَمع شدن ﺪﺭ عمل ﺗ᥾= 2;ﺣﻴﺪ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ووسیله الهی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺮﺩم که جَم= ;ع ﺸﺪﻧﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑ&= #65166; ﺭﻧگی ﺒﺮ ﺍﻓﺮ= 5261;ﺧﺘﻪ آغاز ﺑﺴﺨﻥ کر= ;ﺩ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﺮّﻩ ﺍﻟA= 252;ﻨﻊ ﻭﻟﺎ ﻳﮑدّﻳﻪ = 5165;ﻟﺄﻋﻄاء ﺍﺫ کُلّ ﻤﻌﻄ A= 252;ُﻨﺘﻘﺺ ﺳﻮﺍﻩ ﺍﻟﻤلئ = 5170;ﻔﻮﺍﺋﺪ ﺍﻟﻨِﻌَﻢ ﻭﻋA= 262;ﺍﺋﺪ ﺍﻟﻤﺰﻳﺪ ﻭ ﺑﺠ&= #65262;ﺩﻩ ﺿﻤﻥ عیاﻟﻪ ﺍA= 247;ﺨﻠﻖ ﻓﺄنّه ﺴﺒی ا᥼= 7;ﻄﻠﺐ ﻟﻠﺮﺍﻏﺒﻴﻥ ا= 5247;ﻴﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﻤﺎ ﺳﺌ&#= 1604; ﺃﺟﻮﺩ ﻣﻨﻪ ﺑﻤ&= #65166;ل ﻴﺴﺄﻝ ﻭﻣﺎ ﺍﺧ&= #65176;ﻠﻒ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﻫﺮ ﻓﺘ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﻣﻨﻪ ﺍﻟﺤﺎل ᥸= 3;ﭙﺎس ﺧﺪﺍئی ﺮﺍ ﮐﻪ &#= 65165;ﻣﺘﻨﺎع اﻭ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﻓﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩَﻫِﺶ &#= 64400;ﺮﺩ، ﺍﻭﺭﺍ ﮔﺪﺍ ﻭ ﻓ= ﻘﻴﺮ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻯ = غیر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ = کم ﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺍﻣﺘﻨ&= #65166;ع اﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒغیر ﺳﺎﻟﮑﺎʌ= 53; ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ ﻮﺑﺰﺭگی = 575;ﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮ= ﺣﻤتی ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ به گدﺍ= 4;ی ﻮ ﺑﺰﺣﻤﺖ ﻭ (ﮐَ= ﺪّ) ﻧمی اﻧﺪﺍﺯﺩ) = 5191;ﺪﺍﺋﻴﮑﻪ سرشار ﺍﺯ ﻧﻌ᥽= 2;ﺘﻬﺎﻯ ﭙُﺮ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺩهی ﺮﻭ= 5199; ﺍﻓﺰﻭﻥ ﻭﺑﺎ ﺟ&= #65262;ﺩ ﻭﮐﺮم اﻭ ﺍﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺧﻠق ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍﺑﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﻳّ&#= 65258;ﺍﻯ که ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮ ﺍ&#= 65203;ﺎس ﻃﻠﺐ ﺭﺍﻏﺒﺎﻥ اﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻮﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر A= 219;ﺎﻟﺒﺎﻥ ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻋﺎﻗل &= #65170;ﻮﺩﻥ ﺨﻠﻖ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﺮ&= #65261;ﺭﺵ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ آف= 585;یده ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯﺴ= ﺎﺋل ﺨﻮﺩ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ &= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺎنی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﮐﻪ سوآل ﻨﮑﻨʌ= 56;ﺪ (ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﻨﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍ&#= 65199; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺘﺎ &= #65203;ﻄح رَبّ النوع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻭ = ﺗﻔﺎﻭتی اﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺣﺎل اﻭﺭﺍ ﺗ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ (خدا= 74;ی که ﭘﻴﺮﻯ ﻮ ﻓﺮ&#= 65203;ﻮﺩگی ﻨﺪﺍﺭﺩ) ﻣﻮﻟﺎ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻟﻮ ʌ= 61;َﻫَﺐ ﻣﺎ ﺗﻨﻔﺴّﺖ ﻋ&#= 65256;ﻪ ﻣﻌﺎﺩﻥ اﻟﺠﺒ= 5166;ﻝ ﻭﺿﺤﮑﺖ ﻋﻨﻪ ﺃ&= #65211;ﺪﺍﻑ ﺍﻟﺒﺤﺎﺭ ﻣﻦ ﻓ&= #65248;ﺰ ﺍﻟﻠّﺠﻴﻥ ﻮﺳ= 5170;ﺎﺋک اﻟﻌﻘﻴﺎﻥ ﻭ ﻧ&#= 65216;ﺎﺋﺪ ﺍﻟﻤﺮﺟﺎﻥ ﻠﺒ&#= 65228;ﺾ ﻋﺒﻴﺪﻩ ﻟﻤﺎ ﺃ&= #65211;ّﺮ ﺫﻟﻚ فی ﺠﻮﺩﻩ &#= 65261;ﻟﺎ ﺃﻧﻔﺬ سعة ﻣﺎ = 5227;ﻨﺪﻩ ﻭ ﻟﮑﺎﻥ عندﻩ = 5251;ﻥ ﺬﺧﺎﺋﺮ ﺍﻟﺎﻓ&#= 65216;ﺎﻝ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻨﻔﺪﻩ &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ ﺍﻟسوآل ﻭﻟﺎ ʌ= 67;ﺨﻄﺮ ﻟک ﺸﺮﻳﻪعلیّ= ; ﺒﺎل ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﺸ᥽= 6;ﺪﮔﻴی کند ﺑﺎﻋث تأث= یرﻯ ﺪﺭ ﻣﻌﺎﺩﻥ کوهها ﻧﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻭ ﺻﺪﻓﻬﺎﻯ ﺪﺭﻳ&#= 65166;ﻫﺎ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ (ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒ= ﻔﻠﺰﺍﺕ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻮ ﻣﺮﻭ&= #65165;ﻳﺪ ﺻﺪﻓﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﻧﺰﻧﻨﺪ) ﭼﻪ ﻓﻠ= ﺰﺍﺕ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65247;ﻴﺎﮊﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ( ﻭ ﻳﺎ ﻧق= ;ُرّه ﻭﻃﻠﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻃﺒﻘﺎ&= #65173; ﻣﺮﺟﺎﻥ (ﻭ شاخ= 607; ﻫﺎﻯ اﻥ) ﮐﻪ ﺑﺮ أثر ﮐَﺮَم ﺨﻮ= ;ﺩ ﺑﺒﺮخی اﺯ ﺑﻨA= 194;ﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ (ﺑ= ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤطیّع هستند ﻭ ﻓﻠﺰ ʌ= 61; ﺍﻟﻴﺎﮊ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻓ&= #65198;ﻳنش هاﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﺭﻭ= 581;ی ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﻃﺒﻘ&#= 65166;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﮐﻤﺎ&= #65247;ﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺫﺧﺎﻳ&#= 65198; ﺍﻭ ﺗﻤﺎم ﺸﺪن= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺫﺧﻴ&= #65198;ﻩﻫﺎﻯ ﻔﻀل اﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ &= #65251;ﻘﺪﺍﺭﻃﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻤﺎ&#= 1605; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭهی= 670; ﺘﺼﻮﺭ ﻭﺧﻴﺎل= 740; ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65199; ﮐثرﺕ ﻓﻀﺎﻳل = 75;ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﮐﻨﺪ (= ﮐثرﺕ ﮐمی ﺪﺭﻣﻘﺪﺍA= 197; ﻭکثرت ﮐﻴفی ﺪ= ;ﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65193;ﺭ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻣﻘﺎﻡ &= #64380;ﻮﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻫﺮ &= #65255;ﻮﻉ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ انتها ﻭ ﺗﻮﻗ᥻= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺫَﺧﻴﺮﻩ ﻭ (ﺫُ&#= 65191;ﺮ) ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ ﻭ ﺍ&= #65235;ﺘﺨﺎﺭﺍﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻘ&= #65166;م ﻮ ﻓﻀل کسی ﻳﺎ = 4380;ﻮﻥ ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی ﺘﻔﺎﻭﺕ ʌ= 51;ﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; اﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮبی = 05;شَخّص ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺗ&= #65236;ﺎﻭﺕ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65170;ﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ) لأن&= #1617;ه ﺍﻟﺠﻮﺍﺩ ﺍﻟﺬ&#= 65263; لا ﺗﻨﻘﺼﻪ ﺍﻟ= 5252;ﻮﺍﻫﺐ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﺨﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺤﺎح اﻟﻤﻠﺤّﻴﻦ ﻭ = 5165;ﻧّﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﺫﺍ ﺃﺭ&= #65165;ﺩ ﺷﻴﺌﺎ ﺃﻥ ﻴﻘﻮ&= #1604; له ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ &#= 65165;ﻟﺬﻯ عجزﺕ ﺍﻟﻤﻠﺎʋ= 63;کة ﻋﻠﻰ ﻗﺮﺑﻬم ﻤ&#= 65253; کرسی کرﺍﻣﺘﻪ= ﻭ ﻃﻮل ﻮلهه اﻟ᥾= 8;ﻪ ﻭﺗﻌﻈﻴم ﺠﻠﺎ= 604; عزّﻩ ﻭ ﻗﺮﺑﻬ= 05; ﻤﻦ ﻏﻴﺐ ﻣﻠﮑﻮﺗﻪ &= #65155;ﻥ ﻴﻌلم ﻮ ﺍﻣﻥ ﺃ&#= 65251;ﺮﻩ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎ ﺃﻋﻠ&#= 65252;ﻬﻢ ﻭﻫم ﻤﻥ ﻤﻠﮑﻮ&#= 65173; ﺍﻟﻘﺪس بحیث ᥽= 9;م ﻮمن ﻤﻌﺮﻓﺘﻪ = 593;لیّ ﻤﺎ ﻓﻄﺮﻫم عل= 40;ّه ﺃﻥ ﻘﺎﻟﻮﺍ ﺳﺒ&= #65188;ﺎﻧک لا ﻋﻠم ﻠﻨﺎ ﺍ= 5247;ﺎّ ﻣﺎ ﻋﻠّﻤﺘﻨﺎ &#= 65165;ﻧّک ﺃﻧﺖ ﺍﻟﻌلیم = 75;ﻟﺤﮑﻴم ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﮐﺮʌ= 67;م ﻮ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺒ&#= 65174; ﺍﻭ ﺭﺣﻤﺖﻫﺎﻯ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ( ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ش= ;ایستگیها) ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #64400;ﻤﺒﻮد ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65197;ﻭﻯ ﺑﺨﺎﻟﺖ ﻭ ﺣﺮﺹ = ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪ (= ﻳﺎ ﻋﺪم سلوک الهی ﻭ ﻗﺮﺑﺎ = 6;ی کرﺩﻥ ﻤﺎل ﻮ ﺟ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺎﺷﺪ) ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﺨﺎﻟ&#= 65174; وﺍﺩﺍﺭ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ (ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65261;ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭلی ﺮﺣﻤﺘﻬﺎ = 5261;ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶﺧﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺣتی پ= 587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻤﺠ&= #65194;ﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺮ&= #65211;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ شاید A= 193;ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑآینده ﻫﺎﻯ عقب ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ A= 191;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ن= 608;ع بشری ﻤﺠﺪﺩ ﻭʌ= 59;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 94;ﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ = ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪ&#= 65203;ﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ) ﻭ ﺍﻣﺮ= ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﭼﻨ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺑﺸﻮ ﻭ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ= ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭم= َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﻌﺎلی ﻤﻘﺎم A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍ= ﺯﻝ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒﺸ&= #65262; ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ = ﺷﺪ ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﻳﻥ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173;ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺪﻥ ﻮﻓ&= #65212;ل ﻨﻮعی ﻔﻌﻠﻰ ﮐ= 5258; ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺒﺎ &= #1578;َقرُّب ﺍﻧﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ ﻭ = کُرسی ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻥ عاﺟﺰ ﺑﻮﺩﻧﺪ. &#= 65169;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺍﻟﻪ &= #65261; ﻭَلَع ﻮ ﺷﻮق = 5;ﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﺷﺪ᥾= 7;ﺪﺍ ﻃﺎﻟﺐ (ﺍﻳﻥ ﺸﺪ= ﻥ) هستند. ﮐﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﻳ&#= 65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﭽﻮﻥ که ᥴ= 5;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند. ﮐ&= #65258; ﮐﺮسی الهی ﺪﺭ= ;کُرسی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻣﺠﻠس ﺗﻌﻠ&#= 65268;م ﺮﻫﺒﺮﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺪﻥ ﻤﻄ&= #65248;ﻮﺏ الهی ﭽﻨﺎﻥ سعی ﻮ ﺷﻮق ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄلع اﺯ شایس= تگی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #64400;ﺎﻓﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺸﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62;ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65192;ﺘم ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ®= 0;عنی بختم قرآن یعنی کسب دو قرّه شهودی مصطفوی و قائ= 605; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ) = ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ که ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣA= 166;ل ﺘﻨﻈﻴم ﻮ ﺳﺘﺎ&#= 65267;ﺶ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺒﺰﺭ= 711;ی اﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺩ&#= 65197; تَقرُّب ﻋﻘﻴ&= #65194;تی ﻤﻠﮑﻮﺕ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﺗﺎ شاید ﺑﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﺍﻧﭽ&#= 65258; ﺩﺭ ﻏﻴﺐ ﺍﻭ ﺍﺳ= ﺖ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﻮ&= #1601;ق ﺸﻮﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﻴ= ﺶ ﺁﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﺣتی کاﻣﻠﺎ᥽= 3; الهی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ﻖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ که ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﺎﺕ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩهای A= 227;ﻘلی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻏﻴﺐ الهی ﺪﺭʌ= 51;ﻠﮑﻮﺗﻬﺎ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯﻋﻘل کُلّی= رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻨ= ﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗ= ﺎ ﺍﺑﺪﻳﺖ بی اﻧA= 176;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎ&#= 65173; ﻭ ﺍﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﻏﻴﺐﻫﺎ ﻭ ﻧ&= #65194;ﻳﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎ&= #65263; الهی مُیسّر = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ( ﻭﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253;) ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻣقُدُس الهی &#= 1607;ستند ( ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ= ﺐ الهی ﺸﺎﻳﺴﺘ᥽= 8; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = ﻔﻄﺮﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ (ﻓ= ﻄﺮﺕ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﺮﺳﺎﻟ&#= 65242; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﻯ = 5208;ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; الهی ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺒﺮﺩ.) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮ ﺁﮔﺎ&= #1607;ی ﻤﺎ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤ= ﺪّﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻤ= ﺎ ﺍﻣﻮﺧﺘﻰ ﻭﺗﻮ &= #65191;ﻮﺩ ﻋﻠﻴم ﻮ ﺣﮑﻴم &#= 1607;ستی (ﺍﮔﺎهی ﻮﺣﮑﻤ= 5174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65198; ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯﻋ&#= 65248;م ﻮﺍﮔﺎهی ﺒﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻘﺎم ﻮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺗﻠ&#= 65166;ﺵ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻌﻠﻴ&= #65252;ﺎتی اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﻋلیم ﻮﻋﺎﻟ¡= 6;ﻢ ﺑﻤﻌنی آﮔﺎﻩ A= 261; ﺩﺍﻧﺎ ﺍﺳﺖ) ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻔﻤﺎ ﻇﻨّک ﺃﻳ= ﻬﺎ ﺍﻟﺴﺎﺋﻞ ﺑﻤﻥ هو ﻫﮑﺬﺍ ﺳﺒﺤ= 5166;ﻧﻪ ﻭ ﺑﺤﻤﺪﻩ ﻟم ﻴ&= #65188;ﺪَث فی( کن) ﻔﻴﻪ ﺍﻟ&#= 65176;ﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺎﻧﺘﻘﺎﻝ &= #65261;لم ﻴﺘﺼﺮﻑ فی ﺬﺍ= 5175;ﻪ ﺑﮑﺮﻭر ﺍﻟﺄﺣ= 5262;ﺍﻝ ﻭ لم ﻴﺨﺘﻠﻒ ﻋ&#= 65248;ﻴﻪ ﺣﻘﺐ ﺍﻟﻠّﻴﺎ= 604;ی ﻮ ﺍﻟﺄﻳﺎﻡ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ اﺑﺘﺪع اﻟﺨلق= ; علیّ غیر ﻣثال اﻣث&= #1604;ه ﻭﻟﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍ&= #65187;ﺘﺬﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻥ ﻤﻌﺒ&= #65262;ﺩ ﮐﺎﻥ ﻘﺒﻠﻪلم = 5176;ﺤﻄﺒﻪ ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﺒﺎﺩﺭﺍﮐﻬﺎ ﺍ&#= 65267;ّﺎﻩ ﺑﺎﻟﺤﺪﻭﺩ ﻣﺘ&#= 65256;ﺎﻫﻴﺎ پس ﺗﻮ ﺍﻯ سوآ&= #1604; کنندﻩ ﺑﺎ ﭼﻪ A= 239;ﺪﺭﺕ ظَنّ ﻮ تَصوّ&#= 1585; ﻣﻴﺨﻮﺍهی ﺘﻮA= 211;ﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65194;ﺍﻧﻰ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺮﺍ &= #65175;ﺴﺒیح ﻮ ﺣﻤﺪ ﺩﺍﺭﻳﻢ = ﮐﻪ ﻫﻴچ ﺤﺎﺩثه ﻭ = 5261;ﺍﻗﻌﻪﺍﻯﺪﺭᥴ= 5;ﻭ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ .= ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﻐﻴﻴ&#= 65198; ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ( ﺍﺯ= ;ﻣﻘﺎم ﻮ ﺣﺎل و کمال ) = 575;ﻭ ﺷﻮﺩ (ﺣﺎﺩثه ﻳ&#= 65166; ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺗﮑﺎﻣل ﻤ&#= 65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﻭ ﻭﻗﺎیع ﺠﺪﻳ= 5194; ﻭ ﺣﺪﻳث ﺩﺭ ﻣﺨ&= #65248;ﻮق ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ= ﻫﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺫ= ﺍتی ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺼﺮﻓﻰ = ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺗﻐ= ;ﻴﻴﺮ ﺧﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎ&= #1604; ﺘﮑﺎﻣل ﻤثبت ʌ= 61; ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﻨف= 740; هستند. ﻭﺩﺭ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﻐﻴﻴﺮﺍ&#= 65173; ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﺮ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65175;ﺄثیرﻯ ﺪﺭ ﺧﺎلق ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﺠ&#= 65200; ﺍﻭ ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺍﺟﺰاء هس= 8;ی (ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺑﺎ= ;ﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﺍ&= #65261; ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﺠﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻴ&= #65168; ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﭼﻴ&= #65200; ﻫﺎئی ﺮﺍ ﻣﻨﺘ= 5240;ل ﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ&= #65263; ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﺮﻭﺭ ﻳﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﮐ= ﺮّﺍﺕ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺮﺍ&= #65197;ﻯ ﻴﻚ کُرِه ﻭ ﺗʌ= 62;ﭖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ= 4401;ﺮﺍﺭﻫﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭﺳ&#= 1662;س ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌ= 5264; ﺍﺭﻭﺍح ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ نو&#= 1593; بشریّت ﻫﺴﺘﻨ= ﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ا&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﻮﻧﺪ ʌ= 61; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﺟﻮﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎ&= #65267;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق فوق بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ ʌ= 61; ﺑتجلّیات الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﻧﺎﺋل گرﺩﻧﺪ) = 5261;ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﺍلی ﭙﺸﺖ ﺳ= 5198;ﻫم ﺸﺒﻬﺎ ﻭ ﺭﻭﺯﻫ&= #65166; ﺍﺧﺘﻠﺎفی ﺪﺭ = 5165;ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ (ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ که ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﻭ ﻭﺟ= ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻪ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﺒﻬﺸتی ﺪﺭ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ اﺣﺴﺎس ﺩﺭ ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍﺋﻴﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ) ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﻣﺨ&#= 65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﻘﻠﻴﺪ ﻭﺍﻟﮕﻮئی ﻴﺎ = 5235;ﺮﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﺍ= ﺭﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ &= #64400;ﻪ آفریده ﺍﺯ ﻣﻌ= ;ﺒﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﻘﻠﻴ&#= 65194; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﺑﺪﺍع ﻴﺎ ﻧﻮ ﺍﻓﺮﻳن&#= 1740; الهی ﺪﺭﭘﻴﺪᥴ= 5;ﻳﺶﻫﺎ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;شاهدﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﺟﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﺗ= ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﺗﮑﺮ&= #65165;ﺭﻯ چیزی ﺪﻳﺪﻩ ﻣʋ= 66; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. (ﺧَﻠﻖ) آفرینش= ; ﺍﺳﺖ و اﺧﻠﺎق ﻮﻓﻄA= 198;تی ﺘﺎﺯﻩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﺯل همه آفری&= #1606;ش ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻫ= 5198; آفرینش ﺗﺎﺯﻩ= ﺗﮑﺎﻣلی ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﺣ= ﻮﺍل ﻮﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺳﺎﻟکی ﻴک ʌ= 56;ﺤﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻟﺬﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﺣﺎل ﺴﺎﻟک ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = (ﺧُﻠُﻖ) ﻳﺎ ﺍﺧﻠﺎق ﻮﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪﺑﺮﺗﺮ ﺟ&#= 65204;ﺘﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﻴﺎ ﻓﺼل = 5256;ﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﺪﺍم ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﻨﺪ. ﻭ ﻓَﺮ ﻳﺎبی ﻤ= 5268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺑﻔﺮّ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍ= ﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʋ= 97; ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻋﻘل ﻮﺷﻬﻮﺩ &#= 65261; ﻧﻮع برتری ﭙﻴ= ;ﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻣث&= #1575;ﻟﺎ تمثّله ) ﺍﻟﮕ᥾= 2;ئی که ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ &= #65175;ﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎلی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5199; ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺗﻘ&= #65248;ﻴﺪ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻫ&#= 65198;ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻓﺮﻳﻨشی هم ʋ= 94;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻴﭽﮕﺎ&= #65257; ﮐﺎﺭ آفرینش ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ آفَž= 5;ینش ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍﺩﻩﻫ= ﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻫﺎﻫﻴچ &= #65208;ﺒﺎﻫتب ﺪﺭ کیفیّت ﻳﺎ= ; کَمّیَت ﻳﺎ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬ&#= 65166;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺍﺯ = 5165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ .(ﺍ= 5187;ﺘﻔﻈ علیّه )ﺍﺯﺍﻥ ʃ= 45;ﻴﺮﻭﻯ ﺪﺭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺗ&= #65208;ﺒّﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #1574;ی ﻘﺒل از ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﻣﻘﺎم ﻤﻮﺭﺩ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #65239;ﺒلی که ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194; ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮑﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ الهی ﺪﺭ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65268;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ کَ= 605;ّیَت ﻭ کیفیّت ﻧﺴﺒ= ;ﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﻌﺒ&#= 65262;ﺩ ﻭ الهی ﻘﺒلی ᥷= 4;ﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟک ﻮ= 5247;ﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ الهی ﺮﺣʌ= 52;ﺘﻬﺎئی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺿﺮﻭ&= #65197;ﻯ ﻮلی کافی ﻨﻴﺴ= ;ﺖ. ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺗ&= #65166; ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ کَم= 17;یَت ﻭ کیفیّت ﺑﺴﻴ= ;ﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﻫ&#= 65250; ﻭلی ﺘﺎ حدّ ﻇʋ= 98;ﻓﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ &= #65170;ﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻧﻮعی ﻮ ﺍﺣﻮ= 5165;لی هست ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ = ﻣﻌﺒﻮﺩﺍﺕ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﻌﺪﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻄﻠﻖ الله إهومزدا ﺑﻴﺶ = ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ کَم= 17;یَت ﻭ کیفیّت ﺭﺣﻤ= ;ﺘﻬﺎ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻮا = 4;هی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ کُل= 17;ی ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺣﻤ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺒﻬﺸتی ﺨﻮﺍﻧA= 194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺻﻔﺎﺕ (= ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺼﻔ&#= 65166;تی اﻧﺴﺎﻥ) ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍند ﺑﺮﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺣﺎﻃﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ اﺩﺭﺍک ﻮ ﺍﺣﺎ= 5219;ﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65188;ﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﺘﻨﺎهی ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﮐﺮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ اﺣ&= #65166;ﻃﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﺭ ﺍ&= #65199; ﺍﻭ ﻭ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم = ﺠﻬﺎﻥ ﺁﻥ ﺘﺴﻠﻂ را ﭘ&#= 65268;ﺪﺍ ﮐﻨﺪ.ﻭﺟزء هی§= 0; گاﻩ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ کُلّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ= کُلّ ﺨﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﺗﺎ کُلّی خوﺩ= ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺧﺮﻭج اﺯ کُرِ= ;ه ﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﺪﻥ ﺘﻤﺎمی کرﻩ ﺯʌ= 51;ﻴﻦ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺟﺎمع = 5170;ﺮ ﺁﻥ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍ= ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻣﺎ᥷= 9;ﺍل ﻠﻴس ﮐﻤثله شی= ;ئ عن ﺼفة ﺍﻟﻤﺨʌ= 48;ﻮﻗﻴﻥ ﻤﺘﻌﺎﻟﻴﺎ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺤﺴﺮﺕ ﺍﻟﺎﺑﺼﺎﺭ ﻋﻥ&#= 65155;ﻥ ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻓﻴﮑﻮ&#= 65253; ﺒﺎﻟﻌﻴﺎﻥ ﻤﻮ&#= 65211;ﻮﻓﺎ ﻭ ﺑﺎﻟﺬﺍﺕال= 78;ی لا ﻳﻌﻠﻤﻬﺎ ﺍ= 5247;ّﺎ ﻫﻮ ﻋﻨﺪ ﺧﻠﻘﻪ = ﻣﻌﺮﻭﻓﺎ ﻭﻓﺎﺕ ﻟﻌﻠﻮﻩ &= #1593;لیّ الأشیاء ﻤﻮﺍ&= #1602;ع ﺮجَم اﻟﻤﺘﻮ᥽= 9;ّﻤﻴﻦ ﻭ ﺍﺭﺗﻔﻊ ﻋﻥ ﺃ= ﻥ ﺘﺤﻮﻯ کنه ﻋﻈA= 252;ﺘﻪ ﻓﻬﺎهة ﺭﻭٴﻴʋ= 66;ﺕ ﺍﻟﻤﺘﻔﮑّﺮﻳA= 253; ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﺯ= ; ﺍﺯل ﭽﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﻤﺨﻠﻮق اﻭ ﺩﺭ &#= 65175;ﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194; (ﻣﺨﻠﻮق اﮔﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﺍﺻل ﻮ شاهد ʌ= 51;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺭﺗﻌﺎل= ;ی ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺷﺒ&= #65166;ﻫﺖ ﺍﻳﻥ همانی ﺒᥴ= 6; ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65251;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻥ ه&#= 1605;انی ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﻭ تجلّیات ال&#= 1607;ی ﻮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭلی هنوﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ = 5165;ﺻل ﺬﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ&= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʌ= 67;ﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳ= ﺪ ﮐﻪ ﺑرَبّ ﺍﻟʋ= 66;ﺭﺑﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602; الله ﻠﻘﺎئی ﺑ= ;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﺗﻤﺎم ﭽﺸﻤﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺩﻳﺪ&= #65253; اﻭ ﻭﻧﻴل ﺒﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. (ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺑﭽﺸم ﺪ&#= 65245; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّی الهی ﺮﺍ ﺣﺪّ ʋ= 65;ﮐثر ﺗﺎ تجلّی ﻘﺎᥴ= 3;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻤﻴﺒﻴﻨ᥽= 6;ﺪ ﻭلی اﺯﺍﻥ ﺒﺮA= 175;ﺮ ﺩﺭ نوع بشری ش= انس ﺩﻳﺪﺍﺭ تجلّی= ;ات ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غی= 585; ﻣﻮﻓﻖ ﮐﻪ ﺑﻘﺼ&= #65194; ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ تجلّی الهی ﺘ&#= 65166; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ مَشیّت= ; الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﺴ&= #65198;ﺕ ﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻤﺎ&= #65255;ﻨﺪ. ﺍﻣﺎﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻮ متعبّدﺍﻥ ﻘ= ;ﺸﺮﻯ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻃﺎ&= #65247;ﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ) ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻋﻴﺎ&= #65253; ﻤﻮﺻﻮﻑ ﻭﺑﺎ ﺫ&= #65165;ﺗﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65174; (ﺑأﻋﻴﺎﻥ ﻤﻮﺻ&#= 65262;ﻑ ﻳﻌنی اﺯﻣﻮﺟʌ= 62;ﺩﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; پی ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽﺸم عقلی نیز چشم &#= 1578;ن ﺪﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ= ;ﻌنی عیاﻥ ﻮﺑﭽﺸم تن و ﺪل ﻮﻋﻘل A= 194;ﻳﺪﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﻌﻴﻥ اﻟﻴﻘﻴ= 5253; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻤﺮﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻥ اﻭ&#= 65211;ﺎﻑ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺍ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ رَبّ A= 165;ﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻪ دانستن ﺫﺍﺕ ﺍ= ;ﻭ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻭ است. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = 4;ی همچنان ﺬﺍﺗﺎ= ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﺭ ﻣﻨ&= #65268;ﺮ ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎ&#= 65253; که ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﺸ&#= 65166;ﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; (ﻣﻮﺻﻮﻑ) ﺷﻨﺎﺧ= ﺖ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻮﺟ&= #65262;ﺩﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ (ﻣﻌ&= #65198;ﻭﻑ) ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺩر &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺤﺪّ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سطح عقل بشری اﻭ ﺻﻮﺭ᥵= 3; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋ&= #65268;ﻥ اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ شا = 7;دﺍﻥ ﻭحَقّ اﻟﻴﻘﻴ= ;ﻥ کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻨﺴبی اʌ= 03;ﺖ. ﻭﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ&#= 65263; اﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭح اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ ﺷﻨﺎﺧت هاﻯ حَقّ اﻟﻴ= ﻘﻴﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩ&= #65263; هستی ﮐﻪ ﮐﺎﺭ A= 227;ﻠﻤﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﺑﺎﺗﻤﺎم اﺭﺯA= 207;ﻬﺎﻯ علم اﻟﻴﻘﻴنی= ﻴآن ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻫﻴچ ﻘﺎﺑﻞ ﻣﻘ&#= 65166;ﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻴ&= #65253; اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺸﺎﻫ= 5194;ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ = ﺑحقّ الیقین کاﻣﻠ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ که ﻗﺎﺑ= 604; ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ) &= #65261;ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮضع گیرﻯ ﻤ᥵= 6;ﻮﻫﻤﺎﻥ بی ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. (ﻣﺘﻮﻫّﻤﺎﻥ ک= 607; ﺑﺎ ﻋﻘل ﺸﺨصی = 5262; ﺗﻮﻫّﻢ (تَصوّ= ;ر) حَقّ ﺸﻨﺎﺧﺖ ʋ= 65;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65169;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳﺖ &= #65169;ﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ ﭼﻮﻥ ﺘﻴﺮ ﺑﺘﺎ&= #65197;ﻳکی انداختن اﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺑﻬﺪﻑ ﻧمی ﺨﻮ= 5197;ﺩ ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘینی ﺮﺍ ʋ= 65;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﮔﺮم &#= 65170;ﺮﺭسی ﺼﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻭ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻮﺑA= 208;ﺮﻯ ﻮ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﭘُﺮ &= #65191;ﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ (ﺩﺭ ﻣﮑﺎ= ﻥ ﻮﻣﻘﺎم ﻮ ﺭﻓﻌ&#= 65174;) ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﺴُﺴتی ﻮﺣﻘﺎʋ= 97;ﺕ ﺭﻭٴﻴﺘﻬﺎ ﻭ ﺭ&#= 65261;ﺷﻬﺎﻯ ﻤﺘﻔﮑﺮﺍﻥ (ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻋﻈﻤﺖ خدﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ.&= #65261; ﺑلقا ﺒﺮﺳﻨﺪ. = 5199;ﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﮐﻪ ﺑﺒ᥷= 8;خی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ تج= 04;ّیات ﺍﻟﻬﻰ می ﺮﺳﻨ= 5194;. ﻭ ﺑﭽﺸم عظمت های اﻭﺭﺍ می ᥵= 0;ﻴﻨﻨﺪ (ﮐُﻨﻪ ﻋﻈﻤﺖ) ﺍ= ﺻل عظمت وﺍﻗﻌﻴﺖ= ; ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋ= ﻈﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺯ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﺎﺳ&#= 65168; درک و ﻇﺮﻓﻴﺖ A= 227;ﻘل و فهم ﺒﺸﺮﻯ ﻮA= 165;ﺻﻠﺎﻥ قائم ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻫﻨﻮﺯﻋﻘﻠﻬ= ;ﺎﻯ اﻧﻮﺍع فوق بشری ﻋﻈﻤﺘﻬᥴ= 6;ﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺮﺍ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎﺯﻋﻈﻤﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄلق ﻨ= 5192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻓﻬﺎهة ﺭ&= #1572;ﻳﺎﺕ) ﺳﺴتی ﻮبی اﺭ᥷= 9;ﺷﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عباʋ= 93;ﻯ ﻮﻓﻠﺴفی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﻮﺷﻬﻮﺩ تجلّیاتﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﺒﺪﻳ&#= 65194;ﺍﺭ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﻘﺎ&= #65263; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 61;ﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎﻯ ﻘ= ﺸﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻠﻴس= ; ﻟﻪ ﻣثل ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻤ= 5166; ﻳﺨﻠق ﻤﺸﺒّﻬA= 166; ﺑﻪﻣﺎﺯﺍل عنž= 3; ﺃﻫل اﻟﻤﻌﺮﻓﻪ ﻋﻦ &#= 65165;ﻟﺎﺷﻴﺎء ﻮ ﺍﻟﺎﺿﺪﺍﺩ ﻣ&= #65256;ﺰّﻫﺎ ﮐﺬَّﺏ ﺍﻟﻌﺎA= 193;ﻟﻮﻥ ﺒﺎﻟﻠﻪ ﺍذ ﺷﺒ&#= 1617;ﻬﻮﻩ ﺑﻤثل اﺻﻨﺎﻓʌ= 60;ﻢ ﻭ ﺣﻠّﻮﻩ ﺣلی= 77; ﺍﻟﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻥ ﺒﺄﻭﻫﺎﻣﻬﻢ ﻭ &= #65183;ﺰّؤﻩ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮ ﻣﻨت= 580; ﻤﻥ ﺨﻮﺍﻃﺮﻫم &#= 65262; ﻗﺪّﺭﻭﻩ علیّ اﻟﺨﻠق اﻟﻤﺨʋ= 76;ﻠفة ﺍﻟﻘﻮﻯ ﺒﻘﺮﺍ&#= 1574;ح عقوﻟﻬم ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﺨلوق ﺮﺍ ﺷﺒA= 268;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺪ. ( ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﺸﺒّﻪ ﺑﺎﺧﻠ= 5166;ق الهی اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ حدّ @= 400;ﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺷ&= #65170;ﺎﻫﺖ ﺣﻘﺎﻳق ﻮﺍﺧﻠ= 5166;ق ﻮﻋﻘلی ﺒﺎ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﻟﺬﺍ ﺷﺒﻴﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ سعی A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ حدّ تجلّی = ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّ&#= 1605; اﺧﻠﺎقی ﻮﺻﻔʋ= 66;تی ﻮﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی ﺨﻮﺩ ﭘﻴʌ= 06; ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻴﺎ= 5169;ﻨﺪ) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻫل &= #65252;ﻌﺮﻓﺖالهی ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﺒﺎﻫ&= #65174;ﻫﺎ ﻭ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻣﻨﺰ&= #1617;ﻩ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. (ﺣتی اﻫﻞ ﻣﻌﺮ= 5235;ﺖ ﻭشاهدﺍﻥ ﺒﺸ᥷= 8;ﻯ اﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ = ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠﻖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎ&#= 1574;ی اﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﺩﻳﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺍﻥ ﻮﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫند تَصوّرﮐﻨﻨﺪ.= ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺄﻫل ﻔﮑ&#= 65198; ﺩﺭ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ وﻤﺘﻔﮑّﺮان ᥻= 5;ﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭﻣﻨﻄق ﺪﺍﻥ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﺪﺗﺮ آخوند ᥾= 1; ﺍﻫل کلام ﺠﺎﻫل عالم ﻨﻤﺎ) ﮐﻪ = 5165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎئی = 575;ﺯ تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷ= ﺒﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﭼﻮ&= #65253; اﻧﻬﺎ تَصوّر = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯتج= 604;ّی ﻤﺎﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ &= #65259;ﺴتی اﻋمّ اﺯ ﺯﻧﺪʌ= 57; ﻭﻣُﺮﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺒﺮﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ &#= 65207;ﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻤﻰبا ﺗﻤﺎ= 05; اﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ ﺍﻫ&#= 65252;ﻴتی ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻫﻴچ ا= 5197;ﺯﺵ ﺑﺨﺼﻮصی ﺒﺮﺍA= 263; پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺮﻭ= 5185; بشری ﺁﻧﻬﺎ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻭﺭﻭح اﻧﻬﺎ ﺭ= 5165; ﺗﮑﺎﻣلی ﻤﻴﺪA= 259;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺫﻫﻥ = 575;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻫم کرA= 193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗ= ﺮﺍﮐم علم ﺣﺠﺎﺏ ﺍﻧA= 260;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65187;ﻘﺎﻳق الهی ﺸﻮﺩ ﭼﻪ A= 197;ﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ا= 604;هی که ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﺍ&#= 65227;ﻈم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ میدهد= ; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65228;ﺎﺩﻝ ﭼﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴA= 194;ﺍﻧﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺻﻨﺎ&= #1605; ﻮ ﺍﺻﻨﺎﻑ ﺧﻮﺩ = ﮐﺮﺩﻩ ( ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﻤﺎ= ;ﺩﻯ ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸ&= #1605; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺸﺒﻴ&#= 65258; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ ﺑُﻬﺘﺎﻥ بخدا ﻨﻴﺴﺖ) ﻭA= 267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺴﺘﺎ&#= 65267;ﺶ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ = ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗ&= #65166;ﺕ الهی ﺪﻳﺪﻩﺍ᥽= 5;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻭَﻫم ﻮ ت&#= 1614;صوّر ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺴبت ﻣﻴﺪﻫﺪ. (&= #65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ خدا ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺒﺰﺭگی اﺳﺖ ﻭA= 267;ﺎﻋﺎﻗل ﺒﺰﺭگی اﺳﺖ ﻭA= 169;ﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺴت= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳ&#= 65253; اﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ) ﻭﺑ&= #65166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64401;ﻮﺷﺶ ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ اﺟﺰاء ﻮ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﺍﻧﺪ (ﮐﻪ ﺑﺤث ﺩﺭﺍﺯ = ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺻﻔﺎ&#= 65173; ﺫﺍتی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﮐﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ = ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﺗﻔﮑﻴک A= 194;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. این نوﻳﺴﻨﺪﻩ= ; ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ( ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ= ) ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺩﺭ(ﻧﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ &= #65183;ﺒﺮﻭﺗﻬﺎ) ﻭﻋﻮﺍﻟم ﻮﺟﻮ= 5193;ﻯ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺗﺤ= 5174; ﺍثیرﻯ ﺁﻥ ﻤﻘA= 166;م ﺼﺎﺩﺭ ﺍﻭل ﺮﺍ (= ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ ﻋﺪم) خوﺍ= 5255;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ= ﺍﻳﻥ ﻤﺎﺩﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #1605;اهیّت ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻥ ﻤﻘﺎ&= #1605; الهی ﺪﺭ الله = ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻳک عا= 5247;م ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻋﻘل ﻮتَصوّر = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺠﺴم &= #65262;ﻣﺎﻫﻴتی ﺒﺪﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ علیّ ال= ;اطلاق ( هو خدا خارج ها ) ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث &= #65251;ﻮﻟﺎ (ﺩﺭ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻫ&= #65204;ﺘﻰ) ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻫ&= #65204;تی ﺨﺪﺍ ﻭ أﺻﻞ ﻫﺴ&= #1578;ی ﺪﺭعَمّاء ﻭﻋ= ﺎﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ و یونیورس هاﻫ= 5262;ﺕ ﻭ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺎ= ﺩﻯ (عدم ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ) میگوئیم اگر = 5251;ﺎﻫﻴﺘﻰ ویژه ای ﺩﺍﺷﺘ= ;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ = ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺍﻭ = 5261;ﺟﻮﺩﻯ ﻤﺎﻫﻮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. که عدم ما سواه میگوئی= 05; ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ هو و (حتی خداو&= #1606;د الله آهو ) ﻣﻄ= ;ﻠﻘﺎ اﺟﺰاء ﻤﺎﺩﻯ A= 262; ﻋﻀﻮﻯ با هر گونه ﺘﺼﻮﺭﮔ᥷= 8;ﺩﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎﺭ&#= 1580; اﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ = ﺑﺎﻃﻦ بکُلّی ﺒﻴﺮﻭ= ﻥ ﻮ ﺟﺪﺍ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ= ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ مفه = 8;م ﻫﺴتی ها اﺳﺖ. A= 187;تی اﮔﺮ ﻳک هستی ᥸= 8;ﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ ﺩﺭ ﻟﺎﻫ&= #65262;ﺕ الله ﻭ ﺻﺎﺩﺭ A= 165;ﻭل ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﺭﻭغ گوA= 267;ﺎﻥ ﺪﺭ ادّعاﻯ ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65255;ﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ= 574;ی که ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨA= 194; ﺩﺭ ﻗﺮﻳﺤﻪ ﻭ ﺫ= ﻭﻕ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ= ﻓﻬم ﺨﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩﻫﺎئی ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺑﺰﺭگی ﺪﺭ کَ = 5;ّیَت ﻭﺑﺎ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪ&= #65197;ﻋﻘﻞ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺑﺸﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭی&= #1575; ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺮﮊﻯ هاﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻧﻨﺪ . (ﻗﺪّﺭﻭﻩ) او را ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ= 5251;ﻘﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪﻭ ﻭﺗﻮ&#= 65211;ﻴﻒ ﺑﺰﺭگی و ﺩﺭ ﻗ= 5194;ﺭﺕ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ (ﺧﻮﺍ&= #65219;ﺮ ﻫَﻤّﻬُﻢ)ﺑﺎ A= 259;ﻤّﺖ ﻭ سعی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺧﺎﻃﺮ ﻭﺗﺬﮐﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65261; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ = ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ). ﻣ= ;ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻮﮐﻴﻒ ﻳﮑﻮﻥ ᥽= 2;َﻥ لا ﻳُﻘﺪﺭ ﻗﺪA= 197;ﻩ ﻣﻘﺪﺭﺍ فی ﺮؤA= 267;ّﺎﺕ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻭ ﻗ&= #65194; ﺿﻠّﺖ فی اﺩﺭʋ= 65;ک ﻛُﻨﻬِﻪ ﻫﻮﺍA= 183;س ﺍﻟﺄﺣﻠﺎﻡ ﻟﺄ&#= 65255;ّﻪ ﺃجَلّ ﻤِﻥ ﺃ᥽= 3; ﺘﺤﺪّﻩ ﺃﻟﺒﺎﺏ ﺍﻟﺒﺸ&#= 65198; ﺑﺎﻟﺘﻔﮑﻴﺮ ﺃ&#= 65261; ﺗﺤﻴﻄ ﺒﻪ ﺍﻟﻤ&= #65248;ﺎﺋکة ﻠﻴﻘﺮّﺑﻬﻢ ﻣ= 5253; ﻤﻠﮑﻮﺕعَزّﺗ= ;ﻪ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮ پس ﭼ= ;ﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ هیچ اﻧﺪﺍʋ= 99;ﻩ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺍ&= #65261;ﻫﺎم ﻮتَصوّر ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺗﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ند. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65256;ُﻪ (ﻫﻮﺍﺟس ﺍﺣﻠﺎ&#= 65249;) ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﻭ ﺩﺭک اﻭ ﮔﻤﺮ&#= 65165;ﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻫﻮﺍ= ;ﺟس )ﭼﻮﻥ هرتَصوّ= ر ﻭ ﺍﺭﺯﻭ ﻭ ﭼﻮﻥ= هر ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ئی ﺪﺭﺧﻮﺍﺏ ﮐﻪ ﺍ&= #65197;ﺯﻭﻫﺎئی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ هَوَسها ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﺒﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ= وﺭﻯ ﺪﺭ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺭ تَصوّر ﺩﺭ= ; ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺷ= ﻬﺎﻯ ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺪﺭʋ= 91;ﻮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧمی = 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ چنان ﺑA= 198;ﻭﺩ ﺟﺰ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ= 5183;ﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 1575;لهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ بح= 602; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺒ&#= 65176;ﻮﺍنند ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; الهی برﺳﻨﺪ ﺩ= ;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﺧﻮﺍ= 5167; ﺧﻮﺩ ﻳﺎ ﺑﺮخی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺣﺪّ اکثر ﺩﺭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻫﻔﺘم ﻮﻋﺮﺵ ر= 614;بّ ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻴﺮﺳ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ مَشیّت ﮐﺮﺩﻩ= ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&= #65268;ﻒ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﻮ &= #65223;ﺮﻓﻴﺘﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﻧ&#= 65208;ﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻫ&= #65166; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎﺯ بی ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ = ﺑﺎﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻄﻠق الله هس= ت ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ (ﻟُﺐ)ﻫﺎ ﻭﻋ= ﻘﻠﻬﺎﻯ ﭙﺨﺘﻪ ﺑﺸﺮﻯ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻮﺩ = ﺍﻧﺮﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. (ﺍَجَلّ) ﺑﺮﺗʋ= 98; ﺩﺭ ﺟﻠﺎل ﻮﻋﻈﻤﺖ &#= 65261; ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ تجل¡= 7;یات ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮﻋﻘل ﺒﺸﺮ= 5263; ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ک&#= 1615;لّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ الهی ﻫʋ= 98; ﺯماﻥ ﻫﺴﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ تج= 604;ّی ﺸﻮﺩ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻤ&= #65188;ﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.)= ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺮﺷﺘ&#= 64405;ﺎﻥ ﺒﺎ ﻗُرَبّ ﻣ᥼= 8;ﮑﻮتی ﺨﻮﺩﺑﺨﻮﺍﻫن= 83; ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ (ﭼﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ = ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭﭼﻪ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی ﻔﺮﺷﺘﮕᥴ= 6;ﻥ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﺰﻧﺪﻩ ﻭﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪگی برای ﻤﻠﺎﻗﺎ᥵= 3; شهودی ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺣﺎﻃﻪ &= #65227;ﻘلی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻗﺎﺋم ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺎﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﻟﻰ ﻋﻘل اﻧﺴﺎﻥ بشری ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺟﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩ را &#= 65169;ﺒﻴﻨﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﺘﻌﺎلی عن اﻥ &#= 65268;ﮑﻮﻥ ﻠﻪ ﮐﻔﻮ فی ﺸُ= 5170;ّﻪ ﺑﻪ ﻟﺄّنه ﺍﻠ= 17;ﻴﻒ ﺍﻟﺬﻯ اﺫﺍ ﺃﺭ&#= 65165;ﺩﺕ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ &#= 65176;قع علیّه فی عمیقاﺕ ﻏﻴﻮﺏ= ; ﻣُﻠﮑﻪ ﻭ ﺣﺎﻭﻟﺖ ﺍﻟﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﻟﻤﺒﺮّﺍﺕ ﻣ= 5254; ﺧﻄﺮ ﺍﻟﻮﺳﻮﺍ&#= 1587; ﺍﺩﺭﺍک علم ﺬʋ= 65;ﺗﻪ ﻭ ﺗﻮﻟّﻬﺖ ﺍﻟ&#= 65240;ﻠﻮﺏ ﺍﻟﻴﻪ ﻟﺘﺤﻮﻯ &= #65252;ﻨﻪ ﻣﮑﻴّﻔﺎ فی ﺼA= 236;ﺎﺗﻪ ﻭﻏﻤﻀﺖ ﻣﺪﺍﺧ&#= 1604; اﻟﻌﻘﻮل ﻤﻥ ﺤ= 5268;ث ﻟﺎ ﺗﺒﻠﻐﻪ ﺍﻟ&= #65212;ﻔﺎﺕ ﻟﺘﻨﺎل علم ال= ;هیته ﺭﺩﻋﺖ ﺧﺎﺳئة = 5261;هی ﺘﺠﻮﺏ ﻣﻬﺎﻭﻯ &= #65204;ﺪﻑ ﺍﻟﻐﻴﻮﺏ ﻣﺘﺨ&#= 65248;ّضة ﺍﻟﻴﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧ&#= 65258; ﺭﺟﻌﺖ ﺍﺫ ﺟﺒّ&#= 65260;ﺖ ﻣﻌﺘﺮفة ﺑﺄﻧ= 17;ﻪ ﻟﺎﻳﻨﺎل ﺒﺠﻮ= 5197; ﺍﻟﺎﻋﺘﺴﺎﻑ ﮐ&#= 1615;ﻨﻪ ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻤﮑ&= #65236;ّﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩل ﻮ = ﺷﺒیهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻭ ﻟﻄﻴﻒﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ&= #65253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻫﺎ&#= 1605; ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎق غی= 76; ﻣُﻠﻚ ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻭ ﺑ= ﺒﻴﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ = ﻓﮑﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ سعی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺭ = 5165;ﺯ ﻋﻠل ﻮﺧﻄﺮ ﻭﺳ&#= 65262;ﺍس نَفس ﻭ ﺷﻴﻄﺎʌ= 53; ﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ شاید ﺫﺍﺕ A= 165;ﻭ ﺭﺍ ﺩﺭک ﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﻟﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ الهی ﻮ ﺷﺒﻴﻪ A= 165;ﻭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮخ&= #1740; ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ&= #65165;ﻳﺠﺎﺩ کیفیّت ﻨﻤﺎﻳ= ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺭﻭﺯﻧﻪﻫﺎدی = 83;ﺭﻋﻘل ﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺻﻔﺎ&#= 65173; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻠم ﻮ ﺍﮔ&= #65166;ﻫﻰ (ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺗﻮﺻ= ﻴﻔﻰ) ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ کنند ﺑﺎﺭ ﺩﻳʄ= 05;ﺮ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻭﺳﺮ ﺷ&= #64401;ﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﭙﺎﺋﻴﻥ اﻓ&#= 65176;ﺎﺩﻥ ﺪﺭﭘﺮﺗﮕﺎﻫﻬ= 5166;ﻯ غیب ﻭ بی ﺨﺒﺮʌ= 63; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﮐﻪ ﺩﻭﺭﺗ= ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ بعق= 604; ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻣ&= #65228;ﺘﺮﻑ ﺧﻮﺍﻫند ﺑﻮﺩ = 4400;ﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻭ ﻧﺎ ش= ایستگی ﺑﮑُﻨﻪ ﺫﺍﺕ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ = ﺣﺮﮐتی ﺪﺭ ﺗﺎﺭﻳکی ﻮ &#= 65169;ﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺭﺍﻩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰﻣﻮ&#= 65235;ق گرﺩﻧﺪ ﺣﺪّ ﺍ= 05;ثر ﺩﺭ ﻳک ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭ= ﺣﻤﺎن ﻤرَبّی آﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍع &#= 65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ الهی گونه ﭙﻴﺶ ﺗﺮ A= 255;ﺨﻮﺍﻫند ﺭﻓﺖ.( ﻣﻬﺎﻭﻯ) ج= ;َمع هاﻭﻳﻪ ﻭ ﺳﻘﻮ= 5219; ﺪﺭ ﺩﺭّﻩ ﻭﭘﺮ&#= 65175;ﮕﺎﻩ ﻭﺗﺎﺭﻳکی ﻮﻫA= 252;ﺎﻥ ﺠﻬﻨم ﻘﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺟﺰ جَ&#= 1607;َنّم ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 08; بد ترﺪﺭ ﭘﻴﺶ A= 255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. (ﺗﺠﻮﺏ) ﮔﺮﺩﺵ سرگردان ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻤﻘﺼﺪ ﻭﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; است . (ﺳَﺪَﻑ ﺍ= 5247;ﻐﻴﻮﺏ) ﺩﺭ ﺗﺎﺭیکی ه= 5; ﻭﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭبی ﺨﺒﺮﻯ اس= 8; . (ﺟَﺒَﻬﺖ) ﺟﺒﻬ&#= 65258; ﮔﻴﺮﻯ ﻮﺳﻤﺖ ﺟ&= #65204;ﺘﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﭙﺎﺋﻴﻥ &= #65262; ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺠﺎﻯ ﻘ&= #65170;ﻠﻪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ نمود = 6; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭﻳک ﺘﻤﺮﮐﺰ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ به ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎA= 263; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. (ﺟ= ﻮﺭ ﺍﻟﺄﻋﺘﺴﺎﺏ) ﺣ&= #65198;ﮐﺖ ﺑﺎﻃل ﺪﺭ ﺑﻴﺮ&#= 65165;ﻫﻪ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘم ﺒﺨ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﮕﻮﺭﻭ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی اﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻟﺎ ʌ= 67;ﺨﻄﺮ ﺑﺒﺎل اﻭلی ا᥼= 7;ﺮویّات ﺧﺎﻃﺮة ﻣﻥ ﺘﻘ&#= 65194;ﻳﺮ ﺟﻠﺎل عزﺗﻪ ﻟA= 170;ﻌﺪﻩ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻳﮑﻮﻥ ﻔ= ﻴﻘﻮﻯ اﻟﻤﺤﺪﻭﺩﻳﻦ = 5247;ﺄﻧّﻪ ﺧﻠﺎﻑ ﺧﻠﻘﻪ ﻓ&= #65248;ﺎ ﺷِﺒﻪ ﻟﻪ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳﺸﺒ&#= 1617;ﻪ ﺍﻟشیئ ﺒﻌﺪﻳʌ= 48;ﻪ ﻓﺄﻣّﺎ ﻣﺎﻟﺎ &#= 65227;ﺪﻳل ﻠﻪ ﻓﮑﻴﻒ ﻳﺸﺒ&= #1617;ﻪ بغیر ﻣثاﻟﻪ = 5261;ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺬﻫﻥ کساﻧﻴʄ= 01;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻭﻳّ&#= 65258;ﻫﺎ ﻋﻤل می کنند ﺧ= ;ﻄﻮﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻣﻘﺎم ع&#= 1592;َت ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭﺭﺍ = تَصوّر ﮐﻨﻨﺪ (ﺻﺎﺣﺒﺎ&= #65253; ﺮﻭﻳﻪﻫﺎﻯ عقلی در ﺳﻠﻮک= ﻮ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺮﻭٴ= 5268;ﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ علیّ ﺮﻏم ﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎن ) ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺩﺭﮐ&= #65252;ﺎل ﻮﻣﻘﺎﻡ) ﺩﻭﺭ ﺍ= ﺯ ﺗﻮﺍﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ اﻳﻥ ﻤﺤﺪﻭﺩﻫ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻭ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻮ ᥵= 5;ﻔﮑّﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﺎﺩﻯ) = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ می ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺷﺒ= 5166;ﻫتی ﺒﺎ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ( ﻭ ﺣتی = ﺸﺒﺎﻫتی ﺒﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ آفرید= ;ه ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﺩﻟ&= #65166;ﻥ ﺘﺸﺒﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ = ﮐﻪ ﻣﻌﺎﺩلی ﻨﺒﺎA= 207;ﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺘﺸﺒﻴﻪ ﺑﺪﻭﻥ &= #65252;ثال کرد. ﻮﻫﻮ ﺍﻟﺒ= ﺪء اﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﮑﻥ &#= 1588;یئ ﻘﺒﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﺄﺧ&= #65198; ﺍﻟﺬﻯ ﻠﻴس شی= 74; ﺒﻌﺪﻩ ﻟﺎ ﺗﻨﺎﻟﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﺑﺼﺎﺭ فی ﻤﺠﺪ ﺟﺒﺮﻭ= 5175;ﻪ ﺍﺫ ﺣﺠﺒﻬﺎ ﺑﺤ&= #1615;ﺠَﺐ ﻟﺎ ﺗﻨﻔﺬ فی ثُخن کثاﻓﺘﻪ = ﻭﻟﺎ ﺗﺨﺮق الی ﺬی = 5;ﻟﻌﺮﺵ ﻣﺘﺎنة ﺧﺼﺎﺋA= 210; ﺳَﺘﺮﺍﺗﻪ ﺍﻟ= 5196;ﻯ ﺼﺪﺭﺕ ﺍﻟﺎﻣﻮ&#= 65197; ﻋﻥ ﻤﺸﻴّﺘﻪ ﻭ&#= 65175;ﺼﺎﻏﺮﺕ عَزّة ﺍﻟﻤﺘﺠ= ;ﺒّﺮﻳﻥ ﺪﻭﻥ ﺠﻠﺎل عظمته ﻭﺧﻀﻌﺖ= ; ﻟﻪ ﺍﻟﺮﻗﺎﺏ ﻭ ﻋﻨ&= #1614;ﺖَ ﻟﻪ ﺍﻟﻮﺟﻮﻩ ﻣ&= #65253; ﻤﺨﺎﻓﺘﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ آﻏ&#= 65166;ﺯﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﺍﻭ ﺧﺒﺮﻯ ﻨﺒﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭﺍﺧﺮﻳنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﺒ= ﺮﻯ ﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ( ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ= ; ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻋمّ اﺯﺍﺯل ʌ= 62;ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ا&#= 65169;ﺪﻳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺴ&#= 65248;ﻮک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻴﺶ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻘﺎم ﺘ&#= 65184;لی ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﺮ &= #1705;امل الهی ﻫﺮﮔﺰ ﻧʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪ&#= 65263; الهی ﺮﺳﻴﺪ ﻭ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻘﺎم ا= 604;هی ﻤﻄﻠﻖ ﻭ تجلّ®= 0;ات ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #65165;ﺭﺑﺎﺏ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠلق رﺏ ﺍﻟA= 166;ﺭﺑﺎﺏ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻳ&#= 65253; بی ﭙﺎﻳﺎﻥ اﺯ = 5251;ﺮﺍﺗﺐ تجلّی ﻭ ﺍﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﻧﻮع اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑ&= #65228;ﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻘﺎمی &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﻨﻴﺴﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﭼﺸم این ﻘﺪﺭﺕ ﺩﻳA= 194;ﺍﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﭼﺸ= م ﺘﻥ که ﺟﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻭﭼﺸم عقلی ﻨᥴ= 6;ﺗﻮﺍﻥ ﻭﭼﺸم ﺪل ﺪﺭ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﻓ&#= 1602; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ می ﺮ= 5203;ﺪ. ﻭلی رَبّ ﺭﺣﻤ= ;ﺎن ﺪﺭﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ یونیورس ناسوت اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺪ&#= 65267;ﺪﺍﺭ ﻫﻴچ اﻣﺮﻯ اﺯ = 5169;ﺎﻟﺎﻯ عرﺵ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. &= #65251;ﮕﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﻭﺩﺭ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻨﻮع آﻳﻨﺪﻩ ف= 08;ق بشری ﺒﺎﺷﺪ. (ﻣ= 5184;ﺪ) ﺑﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎ= 05; ﻮ ﻋﻈﻤﺖ ﻭﺟﻠﺎل &#= 1575;وﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﻔﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭﻋﻈﻴم = 5176;ﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒل&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋ&= #65198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭﻋﻈ= 5252;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &#= 65194;ﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ = 5169;ﺎ ﺗﻤﺎم اﻥ کرﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ بی = 5256;ﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻮﺍﻟ&#= 65250; ﻭﺟﻮﺩﻯ هستند= ; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺪام ی= 705; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ا= ;لگوی الهی هستند. ﻭ&= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻥ هر ﻧﻮع فوق بشری ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍA= 253; عقل ﻮ تمدّن ﻮ= ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﮐ= ﺪﺍم ﺮﺍ ﻳک ﺠﺒﺮﻭﺕ &= #65193;ﺍﻧﺴﺖ. (ﻣﻠﮑﻮﺕ) ﻋواﻟ&#= 1605; ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻯ &= #65252;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺍ= ;ﺭﻭﺍح ﻤﻨﺘﻈﺮ ﻧﺴﺦ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺟ&#= 65166;ﻯ گرﻓﺘﺎﺭﻯ ﺠﻬA= 256;م ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی = 94;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری اﻣﺮﻭﺯا= ست ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﮔﺮﺩ&= #65165;نی ﻮ ﺭﻧج ﺴﻮﺯﺵ ﺍ&= #1579;ر ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺠﻬﻨم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴﺦ ﺣ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺠﻬﺎﻥ &= #65184;ﻬﻨم آﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. (ﺍَﺑﺼﺎﺭ) ﭼﺸﻤ&= #65260;ﺎ ﻭ ﺑﺼﺮﻫﺎ ﻭلی &#= 65170;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺘﺒﺼّʋ= 98; ﻭ ﭼﺸم ﻮ ﺩﻳﺪ ﺭﻭ&= #1581;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺪﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻌ= ﺮﺵ رَبّ ﻧﺎﺩﻳﺪ᥽= 7; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻨمی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺮ= 5203;ﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑرَب= 17; ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺭﺍ پس ﺑﻴﻨﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻔ&#= 65262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺠﺒﺮﻭﺕﻫﺎ ﻗﺪ&#= 65197;ﺕ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭﻯ (ﺟﺒ= ﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﻴﺰ ﻫﺴ= ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع = رَبّ ﺍﻥ ﻨﻮع ﺠﺒﺮ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺪﺑﻴ&#= 65198; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ &= #65256;ﻮع ﺮا ﺩﺍﺭﺩ.) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺠ= ﺎﺏ ﻋﻈﻴم ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﻨﻔﻮ&#= 65195; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻥ ﻨﻔﻮﺫ ﺑﻨﺰﺩ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﻋﺮﺵ(ﺭﺣﻤﺎن ) ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ ﺳﺘ&#= 65166;ﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﻣ= ﻮﺍنع آن ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎ= 5247;ﺎﻯ آﻥ ﺮﻓﺘﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174; (ﺣتی ﺒﺮﺍﻯ اﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻮ= 5207;ﺨﺺ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺍﺯﻋﺮﺵ ﻧﺮﻓﺖ. = ﻭلی ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ (ﺩﻧﺎ = فتدﻟّﺎ) ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺑﺮﺗﺮ= ﺍﺯ ﺁﻥ ﺮﺍ ﻧﻴﺎﻓﺖ.= ﻫﺮﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; پیامبرگونه A= 170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺩ= ﺭ ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ سوشیانس سوم زردشت ﺩﺭ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﺧﺮ&= #65267;ن کاﻣل ولایت ﻤ&= #65188;ﻤﺪﻯ ﻭﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﭙﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮاولی العزم نوع فو= 602; بشری ﻭﺻﺎﺣﺐ ʄ= 00;ﺸﻒ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ= ; ﻨﻮﺭرَبّ ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣ᥽= 2;ﺎن ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65247;ﺎﻯ عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤ= 5268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﮐ= ﻨﺎﺭﻋﺮﺵ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍʋ= 99; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﺎم&= #1740; هم ﻨﺪﺍﺭﻳم ، = 05;ی ﺮﺳﻨﺪ ﻭﻣﺘﻮﻗ&#= 65234; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.) ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺗﻤ&#= 65166;م اموﺭ ﻫﺴتی اﺯ= ; ﻭﻯ ﺼﺎﺩﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. (ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ᥽= 1;ﺮﺍﺗﺐ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65255;ﻮع اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺻﺎﺩﺭ = ﺍﻭل ﺪﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﮐﻪ = آغاز ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ ﺒﻬ&#= 65198;ﺷﮑل و گونه های ﻤﺎ= ﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ ﺑﻴ&#= 65198;ﻭﻥ اﺯ هرگونه ﻫﺴ= ﺘﻴﻬﺎ ﺩﺭعَمّاء ﻮﻋ= ﺪم ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ ﻭﻫﺎ&= #65259;ﻮﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. مَش= 40;ّتﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ = ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺪّ &#= 65255;ﻈﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #65232;ﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍ&= #65235;ﮑﺎﺭ ﻭ ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘل &#= 65262;ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎʌ= 63; اﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭم&#= 1614;شیّت ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﺮﺍ ﻩ ﻭﻫﻤ&= #64405;ﺎم ﺒﺎ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺪﻑ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ عاﻣﻞ ﮐﻪ ﺑﺠﺰ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ششم ﻗﺎﺋﻢ ﻭ پ= 87; ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨل= 602; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. مَ= 588;یّت الهی ﻮ مَشیّ&#= 1578; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﻮ= 5227;ﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ &= #65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65166; مراتب ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺩﺭﻣﻰ ﺍﻳﺪ. ﺍﻳ= ﻨﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﻤﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩ= ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65197;ﺍ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗﺴ&#= 65248;ﻴم ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع ﺸﻬﻮ= 5193; ﻗﺎﺋم ﺁﻧﻬﺎ ﺷ&#= 65262;ﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍ= ﻳﻥ عظَت ﻭ ﺟﻠﺎل = 5;ﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ عَز= 17;ﺕ ﻭ ﺑﺰﺭگی ﺪﺭﻣ= 5256;ﮑﺮﺍﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺘﺠﺒّﺮﻮ ﺩﻳ= 4405;ﺮﺍﻥ هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺑﺰﺭگ ﺪﻳﺪﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺍﻧ&= #65166; ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳﺎ &= #65219;ﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺠﺒ&#= 65198; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﻳﺎ ﻣ&= #65192;ﺎﻟﻒ ﻫﺮ ﺟﺒﺮﻯ اﺯ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﺘّکی هž= 7;تند. ﻭآخوندﻫﺎ ﻣﺪ= ;ّ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺎﺗﻤﺎم ﺘ&#= 65224;ﺎﻫﺮ ﺑﺒﺰﺭگی ﻮﺣت®= 0; اﻟﻮﻫﻴﺖ ﻭ ﺭﻭ&#= 65187;ﺎﻧﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﺧﻮﺩ ﺣت&#= 1740; ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺎ ﭼﻴﺰ A= 259;ﺴﺘﻨﺪ.ﻭﻫﺮﮔ᥸= 0; ﺍﻧﻬﺎ أﺭﺯﺵ ﻣ&#= 65240;ﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ رَبّ ﺭﺣﻤʋ= 66;نی ﻮﻳﺎ ﻣﻘﺎم ﺠﺒ&#= 65198;ﺋﻴل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭ= ﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;ﻠﻖ الله ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65175;ﻤﺎم گردﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗA= 204;ﻠﻴم ﻮﺧﻀﻮع اﺳﺖ ( ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65220;ﺒیعی ﺘﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩ= 5165;ﺕ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 1740;عی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ اﻭ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ= 5175;ﻬﺎ ﺍﺯ تَرس ﺍﻭ ﺑA= 200;ﺣﻤﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺍﺯ ﺗﺮس ﻋﺪم ﺘ&#= 65262;ﻓق ﻘﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﺭ&= #65255;گ ﭙﺮﻳﺪﻩ ﻭﻧﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻘﺎﺋ&#= 65250; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻠﮕﻮ&#= 65253; ﻮ ﺍﺭﺍم هستند= ;. متعبّدﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ همه مذاهب سراسر = 575;دیان ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺮ&= #1740; ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ سلوک الهی ﻨم&#= 1740; ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ &= #64400;ﻪ ﺗﺮسی ﻨﻴﺰ ﻧﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻮﻇﻬﺮﺕ فی ﺒﺪ= ﺍئع اﻟﺬﻯ ﺃحَدَث= ها آثاﺭ ﺣﮑﻤﺘﻪ A= 261; ﺻﺎﺩﺭ کُلّ شی= ;ئ ﺨﻠق ﺤُجّة ﻟ᥽= 8; ﻭ ﻣﻨﺘﺴب اﻟﻴﻪ = 5235;ﺎﻥ کاﻥ ﺨﻠﻘﺎ ﺻﺎ= 5251;ﺘﺎ ﻓﺤُﺠّﺘﻪ ﺑﺎA= 247;ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻧﺎﻃقة ﻓﻴﻪ ﻓ= 5240;ﺪّﺭ ﻣﺎ ﺧﻠق ﻔﺄﺣﮑ&#= 1605; ﺘﻘﺪﻳﺮﻩ ﻭ ﻭض&#= 1593; کلّ شیئ ﺒﻠﻄﻒ= ; ﺗﺪﺑﻴﺮﻩ ﻣﻮﺿﻌﻪ ﻭ ﻭﺟّ&#= 65260;ﻪ ﺑجهة ﻓﻠﻢ ﻳﺒ= 04;غ ﻤﻨﻪ شیئ ﻤﺤﺪA= 261;ﺩ ﻣﻨﺰﻟﺘﻪ ﻭﻟم &#= 65268;ﻘﺼّﺮ ﺩﻭﻥ اﻟﺎﻧﺘﻬ= 575;ء الی ﻤﺸﻴّﺘﻪ ʌ= 61; ﻟﻢ ﻳﺴﺘﺼﻌﺐ ﺍﺫﺍ &= #65155;ﻣﺮ ﺑﺎﻟﻤضیّ الی اﺭﺍﺩﺗﻪ ﺑﻠﺎ &#= 65251;ﻌﺎﻧﺎة ﻟﻠﻐﻮﺏ ﻣﺴّﻪ &#= 65261;ﻟﺎ ﻣﮑﺎﺋﺪة ﻟﻤﺨ= 5166;ﻟﻒ ﻟﻪ علیّ ﺃﻣﺮʌ= 57; ﺩﺭﺍﺑﺪﺍﻋﺎ= 5173; الهی ﺪﺭ ﭘﺪﻳʋ= 94;ﻩﻫﺎ ﻭ ﺣﺎﺩثه ﻫﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍثاﺭ ﺣﮑﻤ= 5174; الهی ﻈﺎﻫﺮ ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ. (ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ= ﻯ هستی ﻭﻳﺎ ﺩﺭʋ= 65;ﻣﻮﺭ ﺍﺣﻮﺍلی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭلی = 5252;ﺪﺍم اﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺗﺮ = 5169;ﺮﺍﻩ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ= ﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ= ﻯ ﺪﺭ آفرینش ﺍﻭ= ; حُجّتی ﺒﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻣ= ﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ= ; ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻫﺴﺘﻰ &= #65261;ﭼﻪ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی که ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻳ= 5253; اﺣﻮﺍل ﺪﻟﻴل A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎ ﺩﻟﻴل رَبّ ﻧᥴ= 6;ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺘﺎ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 1604;ق ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎم ا= 5267;ﻥ اﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮک®= 0; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ). ﺍﻳﻦ آفر&#= 1740;نش ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ( = ﻭﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻴل گوA= 267;ﺎئی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺪﺑّﺮ &#= 1575;لهی آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻮ= ﺟﻮﺩﺍﺕ ظاهرا ﻏﻴﺮ ﺯ᥽= 5;ﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺗ&= #64401;ﺎﻣلی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺍﺭﻭ&#= 65165;ح اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ&= #65165;ﻧﻮﺍع ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺣﺎ&= #1604; عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﻧﻮ&#= 65165;ع گیاهی ﻮ ﺣﻴﻮᥴ= 5;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ = ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﻓﺼول آخر = 6;وع بشری ﻭ ﺗﮑﺎﻣ = 4; های ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻮ = 5203;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﺮﺍﻯ بی ﻨﻬﺎ= 5267;ﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﺍﻧﻮ&#= 65165;ع فوق بشری آﻳﻨ&= #65194;ﻩ آﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳ= 5256;ﺪ. (حُجَّت) ﺩلیل = ﻘﺎﺑل اﺳﺘﻨﺎﺩ ﻭ ﻣﺪ&#= 65197;ک ﺒﺪﻭﻥ اﻣﮑﺎﻥ اﻧﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎ&= #65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳ&= #65166;ﮐﺖ ﻭ ﺍﺭﺍم هستند= ; ﻭ پس ﺍﺯ حَجّ اﻟ= ;ﻬﻰ ﺩﺭﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ= 5262;ﺩ ﺭﺳﺎﻟﺖ و نبوّت ﻳﺎﻓﺘﻨ= ;ﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺍﻳ= ﻥ کاملان ﺒﺎﺯﮔ= ﺸته اﺯﺧﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺩﻟﺎﺋل ﻮ شاهž= 3;ﺍنی هستند ﮐﻪ ﻃﺮ᥾= 7;ﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪﻯ ʌ= 62; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﻭﻃ&#= 65198;ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮﻟﺎﻳA= 174; ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ&= #65200; ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﻨﺪ. ﺗﺎ به (ﺮﺃﻯ اﻟ&#= 65228;ﻴﻥ) ﺒﺒﻴﻨﻨﺪ. (ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ) ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65262; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭘﻴﮕﻴ&#= 65198; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﻣ&= #65228;ﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻣﻌ= ﻠمی ﭽﻮﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭ شاﮔﺮﺩﺍﻥ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ( ﻭ= ; (ﺩُبُر) ﻳﺎ ﺩُم ﻮ ﺩﻧﺒ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭ پی ﻤﻴﮕﻴﺮﻧ= 5194; ﻭﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳند.) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ هر ﭼﻪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺘﻘﺪﻳ&#= 65198; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪﺍﺯ&#= 65257; ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺭﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻗَﺪَA= 197; ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ= ﻥ هر ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭ ﻣ&#= 65166;ﻣﻮﺭﻳتی ﺮﺍ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮ= ;ع اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔ= 5258; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 69;ﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ= ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎﺍﺧلاق اﻟ᥾= 0;ﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ بمرﺣﻠﻪ ﺗﺠﻠʌ= 68;ﻪ ﻭ تجلّیات ال&#= 1607;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻥ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﺯ ﮐسی ﻮﻇﻴﻔ= 5258;ﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻥ &= #65188;ﮑﻤﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎم ﺮ &= #65165;ﺩﺍﺩﻩ ﻟﺬﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﺤﮑﻢ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ) ﻭﻫﺮﺣﺮفی ﺮﺍ = 4400;ﻪ آفریده ﺑﺪﻧﺒ= ﺎل ﻠﻄﻒ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺍ= ﻭ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭﻣﻮﺿ&#= 65262;ﻉ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺭ= ;ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮﻳﺎ ﺍﻋ= 5216;ﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﺭح لاﺯ= 05; ﻮﻳﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒلی عقلی ﻭﻫ= ;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭﺻﻮﺭ&#= 65173; ﺗﻮﺟﻪ ﺑسلوک الهی اﺳﺖ) ﻭ ﻣA= 262;ﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻤﺖ ﻟﺎ&= #65199;م ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65240;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﻤ= ﻨﺰل ﺒﻌﺪﻯ لاﺯم ﺒA= 198;ﺳﺪ. (ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ هستند ﻭﺍﻟّﺎ= ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻮﺑﺎ ﺻ= 5236;ﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65252;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ (وج&#= 1607; ﻭﺟﻬﻪﺍﻯ) اله= 40; ﺪﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺳﻤﺖ ﻭﺟﺎﻧﺐ &= #1575;لهی ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ = ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺒﻠﻪ &= #64400;ﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺑﺴﻤﺖ ﺗﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻴﺎ ﺗﺮک ﻮﻇﻴﻔ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺸﺮک ه= 587;تند ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ مت= 593;بّد ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﻭ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﻮﺗﺎه= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ مَشیّت ﺧﻮﺩﺭ= ﺍ ﺑآﺧﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧ= 5194; (ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﮑم ﺪﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #64380;ﻮﻥ ﺴﻤﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﺒﺎ = ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﺍم که = 5251;ﻄﻴﻊ ﻭﻋﺎﺷق ﺮﺍﻩ ﻭ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﮑﻠﻴﻒ = ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥهر ﺩم ﺪA= 261;ﺭﺗﺮ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪگی = 5170;ﺸﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ پ= س ﺍﺯﻣﺮگ مَشیّ= ت ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ ﺟﺪ= 5267;ﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﻪ بِدای اله&= #1740; ﻮﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ &= #65165;ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ اجَل ﻮﻣﻬﻠﺖ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 1605;َعصومیّت ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﺭﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65251;ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﻭلی ﻨﺎﺭﺳﻴﺪA= 257; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65176;ﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ پس ﺍ&#= 65199; ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻬﺸﺖ سوم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ملکوتی ﺧﻮﺩ ﺑ= ;ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65184;ﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65198;ﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻜﻬﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 578; سوم دارند . ﮐﻪ= ; پس ﺍﺯﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ &= #65259;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺒﺠﻬﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل کنند .ﻭﺩﺭ ﻧﻮ= 93; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﻧﻬﺎ ﭘﻨﺠﺎﻩ &= #65259;ﺰﺍﺭﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 5176;ﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺘﻌﺪ&= #65165;ﺩ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻧ= 5166;ﻥ ﮐﻪ شاید ﻫﺸﺖ A= 207;ﻬﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل انتظار عرشی ﺸﺎﻫﺪ ﻧʌ= 62;ﺭ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ا= ;ﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭبی ﻨ= 5268;ﺎﺯﻯ ﺒﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻬﻨمی ﺠﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﺮﺍ ﺳﺨﺖ = ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻥﻨﮑﺮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﻣﺎنع ﺒﺎﺷ= 5194; (سلوک الهی اﻣ&= #65198;ﻯ ﺼﻌﺐ ﻣﺴﺘﺼﻌﺐ &= #65165;ﺳﺖ. ﺁﻥ ﺴﺨتی که دʌ= 67;ﮕﺮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺨﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭشاید ﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﺘﻨﺒل ﻮﻏﻴﺮ ﺻ&#= 65166;ﺩق اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺳﺨ&#= 65174; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ نخواهد بود ). ﻭ= ;لی عاﺷﻘﺎﻥ ﺼﺎﺩ= 02; ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ &= #64400;ﻪ ﻣﺎ ﺟﺰ ﺑﺮخی ا= 5199; ﻳک ﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﮐﺎ&= #65197; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻳم ﻮ&#= 65187;تی ﺒﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ&= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻥ اﻧﺪک ﺘﻠﺎﺵ ﺳ= 5248;ﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ &= #65255;ﻬﺎئی ﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ) ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺴﺘگی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻴﺮﻧﮕﻬ&= #65166;ﻯ ﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻥ عل= 40;ّه ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﮐﻴﺪ زحمت ﻭ ﺧﺴﺘگی= ; ﻨﻴﺴﺖ ( ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ= ﺒﻰ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻥ سل= 08;ک الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ خستگی هست ﻭ ﻣ= ﺪﺍم ﺪﺭ ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻭ ﻧ= ﻴﺮﻧگ ﺸﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 1587;لوک الهی ﻤﺴﺘﻌﺪᥴ= 5;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳ= ﻂ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭخ= 615;نثی کرﺩﻥ ﻨﻴﺮﺗﮕA= 260;ﺎﻯ ﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻦ) ﺧﻠ&= #65240;ﺖ ﻭ آفرینش ﺧﻮﺩ= ; ﺭﺍ (ﺩﺭ ﻓَﺮّ ﺩﺍﺩ&#= 65253; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻮʌ= 35;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﺑﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻳﻦ ﻣﺨﻠﻮق ﺪ&#= 65197; ﺍﻃﺎعت ﻭ ﺗﺴﻠ= 5268;م ﻮ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; ( ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻋﺎﻣل ﺪﺭ ﺗﺴل= 740;م اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻭﻓﺎﻯ ﺒﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺧﺎ&= #65197;ج ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺧﺮﻭج &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺨﺎﻧﻪ نوع بشری ﻭﺑﺮﺍﻯ ž= 7;لوک الهی ﻭ ﺧﺮﻭﺝ A= 197;ﻭح ﺪﺭﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒ= 604; اﺯﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ = 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺧﺮﻭج= 740; ﺒﺎ ﻣﺮگ اﺯ ﺟﻬ&#= 65166;ﻥ پس ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی A= 170;ﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻮﺭﻭﺩ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ &= #65197;ﺟﻌﺖ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻧﺎﻥ ﻮ ﺑﺪﻳﻥ &= #65176;ﺮﺗﻴﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﺎ&#= 65169;ﺖ ( ﺍﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺴﺎﻟ= ;ﻚ ) ﻳﺎ ﺳﺎﻟک اﺟﺎ&= #65169;ﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﻣ&= #65198;ﻳﻪ الهی ﺮﺍ ﺑﺪﻭʌ= 53; کوﺗﺎهی ﻮ ﺍﻫʌ= 52;ﺎل ﻤﻌﺘﺮﺽ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;) ﻔﺘمّ ﺨﻠﻘﻪ ﻭ= ﺃﺫﻋﻥ ﻠﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭ ﻭﺍ&= #1601;ی اﻟﻮﻗﺖ ﺍﻟﺬﻯ &#= 65155;ﺧﺮﺟﻪ ﺍﻟﻴﻪ ﺍﺟﺎﺑﻪ &= #65247;ﻢ ﻳﻌﺘﺮﺽ ﺩﻭﻧﻬ&#= 65166; ﺭﻳﺶ ﺍﻟﻤﺒطئ = 5261;ﻟﺎ ﺃﻧﺎة ﺍﻟﻤﺘﻠ= 4401;ّﻰ ﻓﺎﻗﺎم ﻤﻥ ال= 71;شیاء ﺃﻭﺩّﻫﺎ ﻭ نَ= 07;ی ﻤﻌﺎﻟم ﺤﺪﻭﺩ= 5259;ﺎ ﻭﻟﺎم ﺒﻘﺪﺭﺗ= 5258; ﺑﻴﻥ ﻤﺘﻀﺎﺩﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﻭﺻل ﺃﺳﺒﺎﺏ &= #65239;ﺮﺍﺋﻨﻬﺎ ﻭ ﺧﺎﻟﻒ ﺑﻴﻥ ﺃ= ﻟﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭﻓﺮﻗﻬﺎ ﺃﺟﻨ&#= 65166;ﺳﺎ ﻣﺨﺘﻠﻔﺎﺕ فی الأ ﻗﺪﺍﺭ ﻭ ﺍ= 5247;ﻐﺮﺍﺋﺰ ﻭ الهیﺌﺎﺕ ﺑʋ= 94;ﺍﻳﺎ ﺧﻠﺎﺋق ﺃﺣﮑم = 5212;ﻨﻌﻬﺎ ﻭ ﻓﻄﺮﻫﺎ علی= 17; ﻤﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪ&= #65227;ﻬﺎ ﺍﻧﺘﻈﻢ ﻋﻠﻤﻪ &= #65211;ﻨﻮﻑ ﺫَﺭَﺋﻬﺎ ﻭ ﺃ= 5193;ﺭک ﺘﺪﺑﻴﺮﻩ ﺣُﺴ= 5253; ﺘﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﻭ ʋ= 53;ﻓﺮﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﻫﻨﮕ&#= 65166;ﻡ دنباله ﺧﺮﻭج = ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪ ﻭﻓﺎ ﮐﺮﺩﻩ = ﻭﻓﺎﺕ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﺎ&= #1587;خ اﺟﺎﺑﺖ ﺑﺪﻭﻥ اﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭﻫﺮ &#= 65175;ﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﭼﻮﻥ ﺘﻨﺒﻠﺎﻥ &= #65176;ﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همه ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮA= 165;ﺳتی ﻮﺩﺭﺳتی ﻘﺮﺍA= 197; ﺩﺍﺩ. ﻭﻫﺮ ﮐجی &= #65198;ﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﺮﺯﻫﺎ= 5163;ﻰ ﻣﻌﻴﻥ کرﺩ. ﮐﻪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺘﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑ&= #65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﻴﻥ عناﺻﺮ = 5251;ﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #64380;ﻨﺎﻥ هم ﺁﻫﻨگی ﻮﻣʌ= 48;ﺎﻳﻤﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﺎهم ﺴﺎﺯﺵ ﺩ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﻭﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻭﻋﻠﻞ &= #65197;ﺍ ﻗﺮﻳﻥ ﻨﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺑﻴﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺗﻔﺎﻭ= 5173; ﺩﺭ ﺭﻧگ گذﺍﺭA= 193; ﻭ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﻨس &= #65259;ﺎ ﻮ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭﺷﮑ&#= 1604; هیأت ﺍﻧﻬﺎ ( ﺩ= 5197;ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ) ﺍﻳﻦ ﺗﻔ= ;ﺎﻭﺕ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺩﺭ= آغاز ﻫﺮ آفرینش ﺻﻨ= ;ﻌﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﮑم &= #65256;ﻤﻮﺩ ﻭ ﺁﻏﺎﺯﻩ ﻫﺎﺋ&= #65264; ﻋﺠﻴب ﺪﺭﺁﻧﻬ= 5166; ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ ﻭ&= #65169;ﺎﻧﻬﺎ ﻓﻄﺮتی ﺁﻧﻄﻮA= 197; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﻭﺍﺑﺪﺍع ﻨﻤﻮ= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم ﻤﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺻ= ﻨﺎﻑ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻨﻈﻴ&#= 1605; ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧ= ﻬﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﻨﻈم &#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺸکل= 17;ی ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺍﺩﺍ&= #65197;ﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﺍﻯ ﭙﺮﺳﺶ ﮐﻨﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﺪﺍﻥکه ﭘﺮﻭA= 197;ﺩﮔﺎﺭ ﻣﺘﺠلّی ﻤﺎ ﺑA= 166; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻓﺮق ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ = ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ اﺳﺘ= 5192;ﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺒﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﻣﻔﺼﻠﻬﺎ (ﮐﻪ ﻧ= ﺮ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺎﺑﻞ = ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﻫم هستند) ᥴ= 5;ﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺣﮑﻤﺖ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197;ﺿﻤﻴﺮ ﻭ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺨﻮﺩ = ﺷﻨﺎﺧتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ (ﺷﻨﺎﺧتی ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭ ﻧ&= #65166;ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ) ﻭ ﻗل&= #1576; ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻈﻴﺮﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺎﺑﻌ= ﺎﻥ اﺯ ﻣﺘﺒﻮﻋﻴﻥ &#= 65170;ﺮاءﺖ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﻧﺸﺎﻥ = ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197; ﺁﻳﻪﺍﻯ اﺯ ﺯﺑ&#= 65166;ﻥ اﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﮔ= ﻤﺮﺍه ﺒﻮﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺷﻤ&= #65166; ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻯ = ﺨﻮﺩ می ﭙﻨﺪﺍﺷﺘﻴA= 250; <s= pan dir=3DLTR>(A= 191;ﻄﺎﺏ ﺑﺒُت هاﻯ ﺴﻨ«= 1;ی ﻮﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ; ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺪﺭ ﺩ= ﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; است. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ= 5258; ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻣ= ﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻭﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮک ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ) ﻳﺎ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺭﺍ ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩ ﻣﻌﺎﺩل ا= 5261; ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭﭼﻨﻴ&= #65253; ﺒﻴﻨﻨﺪﻩ ﻣﻌﺎ&#= 65193;ل ﺒﺎﺯ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺟ= ﺎﻫﻞ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺁﻳﺎﺕ= قُرآن اﻧﺮﺍ ﺗﺄﮐﻴﺪ &#= 65193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺩﻟﺎﺋل ﻮﺑﺮ= 5165;ﻫﻴﻥ ﻮﺷﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65165;ﻳﻥ کفر ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎ ﻣ&= #65176;ﻨﺎهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺭک عق= 04; هاﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭼﮕ&#= 65262;ﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم اA= 261;ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﻓﮑﺮ = ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻮﺻﻠﻪ = ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻨﻔﻮس ﻭ &= #65197;ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ هستند. ﺧﺪﺍﺋ᥾= 8;ﮑﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع اشیاء ﻤﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺮﻭﺷﻴﮑ&#= 65258; ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺪﺭ ﻗﺒ&= #1604; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻏﺮﻳ&#= 65200;ﻩﺍﻯ که ﺍﺯﻗﺒل ﺪﺭA= 191;ﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ که = 5165;ﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ گرﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ = 5261;ﻳﺎ ﺷﺮﻳک ﻮ ﻣﺪﺩﮐ&#= 65166;ﺭﻯ اﻭﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﺪ&#= 65165;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ هم= 607; ﻋﺠﺎﻳﺐ ﺍﺑﺪﺍ&#= 65227;ﺎﺕ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎلی ﮐﺴﺎA= 255;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﺭﺍ ﻣﻌﺎﺩ&#= 1604; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ کرﺩA= 255;ﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩ = ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ﺟزاء ﺸﮑل ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺻﻔﺎﺕ الهی ﺪʋ= 97;ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ ﺍﻃﺮ&= #65165;ﻑ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨ&= #65176;ﻠﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﻭآغازﻯ ﻨﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺤال اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻘﺪ&= #65197; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳت= 740; ﺪﺍﻧﺴﺖ ( ﺩﺭﻙ ﺍ= ;ﻣﻮﺭ ﺍﻭ ﻭ حقیقت و ʌ= 61;ﺍﻗﻌﻴﺖ الهی ﺮﺍ) ئانست ﻭﻟﺬﺍ ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻥ ﺮﺍ ﻣُﻨﺰّﻩ ﺍ= 5199;ﻫﺮ ﺷﺮﻳکی ﻮﻣﻌﺎA= 193;ل گفت ﻭﺑﺪﻭﺭ ﺍA= 199; ﻗﻴﺎس ﺑﺎ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻤﺤﺪﻭﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ کاﻓﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ. &#= 64400;ﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻗﺪﺭ ﻭﺍقعی ﺨA= 194;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧ&= #65204;ﺘﻪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺭ&#= 65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﻗﺒ&= #65216;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺯﻣﻴﻥ ﻮ ﺍﺳﻤﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ = ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺑﻬم ﻴﭙﻴﭽﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭ&#= 65197; ﺍﺯ ﺷﺮک ﻨﻤﻮﺩ&#= 65253; اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ.( ﺭﻭ= ﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﺗﺎﺑﻴﺪ&#= 65253; ﺠﺴم ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪ&= #65253; ﺒﺴﺎﻁ ﺯﻧﺪگی = 5170;ﺸﺮﻯ.ﺭﻭﺯﻯ که ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮ= 705; اﻧﻬﺎ ﺩﺭﻋﺒﺎ= 5193;اﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65166;ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ) پس ﺗﻮ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺮ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻧﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺩ&#= 65197; قُرآن اﻣﺪﻩ ﺑ= ;ﻴﺮﻭﻥ ﻤﺸﻮ (ﻭﺻﻒ قُر= 570;ن ﺼﻔﺎﺕ ﺷِﺒﻪ ﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭل&#= 1740; ﻮﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﮐﻪ تجلّیات ا&= #1604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﻯ عقل ﻮ ﻇ= 5198;ﻓﻴﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ کافی اﺳﺖ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﺘﺠلی ﻘﺎﺋم A= 262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﺎ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ تج= 604;ّی ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ = ﺼﻔﺎﺕ الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; (ﻭ ﻳﺎ قُرّهﻫʋ= 66;ﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺍﺋﺘﻤ&= #65166;ن کن (ﺍﻭم بکن ) ﮐ= 5258; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮﺗﻤﺮﮐ᥸= 0; ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺑﺎ ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻂ الهی ﺪﺭﺳﻤﺒ᥾= 2;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ کن . ﮐﻪ&= #65165;ﺑﺘﺪ ﺍﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ وسیله معرفی شده ﭙﻴﺮالهی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻳﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻣﻮفق ﺒﮑﺴﺐ ﻫ= 5194;ﺍﻳﺖ ﺷﻮ (ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟ= ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒهُد= 5;ی ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم A= 262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮس ﻭ&#= 65255;ﻮﺭی کسب کن ) ﺯﻳﺮ ﺍ= 5267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻧﻌﻤﺖ ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65267;ﻨک ﺒﺮﺍﻳﺖ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. (ﺧﻄﺎﺏ ﺑﺴﺎﻟک &= #65194;ﺍﺭﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺍﺯ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ ﺑ&#= 65166;ﺵ ( ﺍﻧﭽﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ= الهی ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻴﺎ&= #65253; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻧﭽ&#= 65258; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ ﺪﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5256;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﭙﺎس ﻫ&= #65252;ﺎﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &#= 65261; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﺁﺧ&= #65198;ﻳﻥ وسیله الهی ﺴ&#= 65252;ﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ) ﺍﻣﺎ ﺁﻧﭽ&= #65258; ﮐﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺘﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ (ﺷﻴﻄﺎﻥ نفس ﺷ= 5192;ﺺ ﻭﻳﺎ إبلیس آخ= وند ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟ= ﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺪﺍ&= #65253; که ﺍﻳﻥ ﺪﻟﺎﻟ= 5176;ﻬﺎ ﻭﺩﺍﻧﺸﻬﺎ ﻣﻮ&#= 65197;ﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮ ﻧﻴﺴ&= #65174; (ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&= #65263; ﻭﺍﺣﮑﺎم ﺤﻠﺎ= 5245; ﻭﺣﺮﺍم آخوند= ﻫﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻤﻔﻴﺪ = ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﺟﺐالهی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪﺣتی ﺁﺳA= 268;ﺐ ﺭﺳﺎﻥ ﻮﺷﺮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﻟ&= #65166;ﻟﺖ ﻭ ﺭﺍه ﻨﻤﺎﺋﻴ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻴﻄﺎﻥ ( ﻭ آخو&#= 1606;د ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﺭ قُرآن ﻮﺳُ= ;ﻨﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. (ﻟﺬﺍ نَفس أمّ= ;اره ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ &= #65255;ﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﺎ&= #65247;ت هاﻯ عقلی ﺟﺰ ᥴ= 5;ﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسب شهودی ﻨﻤ&= #65268;ﺮﺳﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65199; ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ هُدﻯ ﺒﺘﻮ ﺭﺳA= 268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻭم کنندگاﻥ ﻮﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ الهی هر ﺯﻣﺎﻥ= ; ﭽﻮﻥ ﻴﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5228;ﺮفی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻫُﺪ= 5165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺍﺳﻄﻪ &= #65197;ﺳﺎﻧﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﺒتجلّی= ات ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻧﻬﺎئ= 740; اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ نوع بشر ﺩﺭ ﻗᥴ= 6;ﺋﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ قائم ﺷﺮʌ= 19; لاﺯم ﻮ ﻓﺮﺽ ﻭ &#= 65261;ﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐس ﺩ= 5197; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ &= #1605;ی ﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻳﻥ اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰﻋﻠم و آگاهی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﺄﻟﻪ = ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻥ و ﺒﺮ&= #65175;ﺮﻳﻥ حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺗﻮ ﺍﺳﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺍﺳ&= #65192;ﺎﻥ ﺪﺭﻋﻠم ﺮﺍ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ بی ﻨﻴﺎﺯ ﺍﺯ ﺯ&#= 65187;ﻤﺖ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﭘﺮﺩ&= #65257;ﻫﺎﻯ ﻮ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺮﺍ&= #65169;ﺮ ﭼﺸم ﻮﻋﻘل ﺁﻧ= 5260;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﻫﺮ= ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﻨﺶ الهی ﻮ A= 165;ﺭﺗﺒﺎﻃ اﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﺧﺒ= 5198; ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻧﺪﻳ&= #65194;ﻩ ﻭﻏﺎﻳﺐ ﻭﻧﻴﺎ&#= 65251;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺁﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻧﺮﺍ &= #65165;ﺯﻏﻴب الهی ﺪﺭﻳﺎﻓ᥵= 4; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺑﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺧﺪ ﺍ= ﺑﻤﺎ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺪﺍ&#= 65253; اﻳﻤﺎﻥ ﻤﻰ ﺍﻭ&#= 65197;ﻳﻢ (ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻤﺒﻮل &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪ &= #65169;ﺪﺍﻥ اﻭم ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ = 5261; ﺗﻮﺳل عبادی ﻤ= ;ﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺳﺘﺎﻳﺶ ﮐﺮﺩ ( ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ= الهی ﻴﺎ ﺭﺍﺳﺨﺎﻥ در علم و ﺍﮔﺎ᥽= 9;ﺎﻥ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﮔﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﻗﻌ&#= 65264;) ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ اﻋ&#= 65176;ﺮﺍﻑ ﺑﻌﺠﺰ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻧﺪ ﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65199;ﺍﻣﻮﺭﻏﻴبی ﻮﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ( دﺭﻫﺮ ﺣﺎل اﮔ&#= 65166;هی عقلی ﺒﺸﺮ ﻧﺴʋ= 70;ﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍع فوق بشری ﻨﺎﭼﻴﺰ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯتجلّیات ﺑ&#= 65198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ = ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65197; ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺩﺭﺭﺟﻌﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥﺮﺳﻴﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺘﻌ&= #65252;ّق ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﺑﺪﺍﻥ ﻤﮑﻠ= 617;ﻒ ﻭﻣﻮﻇﻒ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ (ﺣ&= #65240;ﺎﻳق عقلی ﻤنعی ﺒﺮ= ﺍﻯ ﺘﻔﮑﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; ﻓﻌلی نوع بشر = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍ= 593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺘ&#= 65198;ﺗﻴﺐ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺗﺎﺷﻬ&= #65262;ﺩ تجلّی رَبّﺍ= 5247;ﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴ&= #65206; ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺻﻔﺎ&= #65173; ﻭﺍﺧﻠﺎق اﻥ ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 8;ﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ) = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﺍ&= #65203;ﺦ ﺩﺭﻋﻠم گفتند= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﮔﺎه= 740; ﻘﺎﺋم ﺘﻮﻗﻒ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. پس ﺗﻮ ﻧﻴﺰ (ﺧﻄ&= #65166;ﺏ ﺑﺴﺎﻟﻚ) ﺑﺎ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺘﺼﻤﻴم ﺨﻮﺩ ح= 614;قّ ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺩﺍ = ﮐﻦ (ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺮ= ﻭﺍﻣﺎم اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺯﻧﺪگی عبا= ;ﺩﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﮐﺘﻔﺎ &= #64400;ﻦ ( ﺗﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ال&= #1607;ی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﻴﺎﺑﻰ). ﻣﺘﻥ ﻔ= ;ﺮﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻳﻥ اﺳ&#= 65174;: <= b>ﺃﻳّﻬﺎ ﺍﻟ᥸= 4;ﺎﺋل ﺃﻋﻠﻢ ﺃﻥّ ﻤَ= 5253; َﺸﺒّﻪ ﺭﺑّﻨʋ= 66; ﺍﻟﺠﻠﻴل ﺒﺘﺒﺎﻳﻥ ﺃﻋﻀ&#= 1575;ء ﺨﻠﻘﻪ ﻭ ﺑﺘﻠﺎ&= #65187;م ﺃﺣﻘﺎق ﻤﻔﺎﺻ= 5248;ﻬﻢ ﺍﻟﻤﺤﺘﺠبة ﺑA= 176;ﺪﺑﻴﺮ ﺣﮑﻤﺘﻪ ﺃﻧّﻪ &#= 65247;م ﻴﻌﻘﺪ ﻏﻴﺐ ﺿﻤ&= #65268;ﺮﻩ علیّ ﻤﻌﺮﻓته= ﻭﻟم ﻴﺸﺎﻫﺪ ﻗﻠﺒﻪ &= #65165;ﻟﻴﻘﻴﻦ ﺑﺄﻧّﻪ ﻟﺎ ﻧِ= 5194;ّ ﻟﻪ ﻭﮐﺄﻧّﻪ ل= 605; ﻴﺴﻤﻊ ﺑﺘﺮﻯ ا&#= 65247;ﺘﺎﺑﻌﻴﻥ ﻤﻥ اﻟﻤﺘﺒﻮﻋ= 5268;ﻦ ﻭﻫم ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ &#= 65175;ﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻥ کنّ= 75; الا فی ﻀﻠﺎﻝ ʌ= 51;ﺒﻴﻦ ﺍﺫ ﻧﺴﻮﻳﮑم ﺒ&#= 1585;َبّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻦ ﻓ&#= 65252;ﻥ ﺴﺎﻭﻯ ﺮﺑّﻨﺎ &#= 65169;شیئ ﻔﻘﺪ ﻋﺪل ﺒﻪ ﻭ = ﺍﻟﻌﺎﺩﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻤﺎ = ﻧﺰﻟﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﮑﻤﺎﺕ ﺁ&= #65267;ﺎﺗﻪ ﻭﻧﻄﻘﺖ ﺑﻪ ﺷﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺣﺠج ﺒﻴّﻨﺎﺗA= 258; ﻟﺄﻧّﻪ ﺍﻟﻠﻪ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﺘﻨﺎﻩ فی = 575;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻓﻴﮑﻮﻥ فی ﻤَA= 260;َﺐّ ﻓﮑﺮﻫﺎ ﻣﮑﻴّ= 5236;ﺎ ﻭ ﻓﻰ ﺣﻮﺍﺻل ﺮ&= #65261;ﻳّﺎﺕ ﻫم ﻤﺎ ﻟﻨﻔﻮس &#= 65251;ﺤﺪﻭﺩﺍ ﻣﺼﺮﻓﺎ ﺍﻟﻤﻨ&#= 65208;ئ ﺃﺻﻨﺎﻑ فی اﻟA= 166;ٴشیاء ﺒﻠﺎ ﺭﻭﻳّﻪ ﺍ&#= 65187;ﺘﺎج اﻟﻴﻬﺎﻭ ﻟﺎ ﻗ&#= 65198;ﻳحة ﻏﺮﻳﺰة ﺃﺿﻤﺮ &#= 65227;ﻠﻴﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺗﺠرَبّة= ; ﺃﻓﺎﺩﻫﺎ ﻣﻥ ﻤﺮّ ﺣﻮﺍﺩ&#= 1579; ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﻭﻟﺎ &= #65207;ﺮﻳک ﺃﻋﺎﻧﻪ علیّ = 5;ﺑﺘﺪﺍع عجاﺋﺐ ﺍﻟﺎﻣʌ= 62;ﺭ ﺍﻟﺬﻯ ﻠﻤّﺎ ﺷ&#= 65170;ّﻬﻪ ﺍﻟﻌﺎﺩﻟﻮﻥ ﺒ&#= 65166;ﻟﺨﻠﻖ ﺍﻟﻤُﺒﻌّﺾ ﺍA= 247;ﻤﺤﺪﻭﺩ فی ﺼﻔﺎﺗﻪ ﺫﻯ اﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻨﻮﺍﺣﻰ ﺍﻟﻤﺨﺘﻠفة ف®= 0; ﻄﺒﻘﺎﺗﻪ ﻭﮐﺎﻥ عزّ ﻭج¡= 4;لّ اﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﺑﻨ= 5236;ﺴﻪ ﻟﺎ ﺑﺄﺩﺍﺗﻪ ﺍ&= #65255;ﺘفی ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﻗﺪﺭ&= #65261;ﻩ حَقّ ﻘﺪﺭﻩ ﻓʌ= 40;ﺎل ﺘﻨﺰﻳﻬﺎ ﻟﻨﻔ&#= 65204;ﻪ ﻋﻥ ﻤﺸﺎﺭکة ﮐ= 5258; ﺍﻟﺄﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺗﻔﺎﻋﺎ ﻋﻦ قیاس ﺍﻟﻤʌ= 40;ﺪﺭﻳﻥ ﻠﻪ ﺑﺎﻟﺤﺪﻭﺩ &= #65251;ﻥ کفرة ﺍﻟﻌﺒﺎ᥷= 3; ﻭﻣﺎ ﻗﺪﺭﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ &= #1581;َقّ ﻘﺪﺭﻩ ﻭﺍﻟﺄﺭ&#= 65213; ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻗﺒﻀﺘ&#= 65258; ﻳﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻭ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣ&#= 65220;ﻮﻳّﺎﺕ ﺑﻴﻤﻴﻨﻪ ﺳﺒﺤ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭ ﺗﻌﺎلی عمّا= ; ﻳﺸﺮﮐﻮﻥ ﻓﻤﺎﺫا ﻟک اﻟA= 240;ﺮﺍﻥ علیّه ﻣﻥ ﺼﻔ᥵= 6;ﻪ ﻓﺎﺗّﺒﻌﻪ ﻟﻴ= 5262;ﺻل ﺒﻴﻨک ﻮ ﺑﻴﻥ ﻤ&= #65228;ﺮﻓﺘﻪ ﻭﺃﺋﺘم ﺒﻪ ﻭ ﺍ&= #65203;ﺘﻀئو ﺒﻨﻮﺭ ﻫﺪﺍﻳﺘ&#= 65258; ﻓﺎﻧّﻬﺎ ﻧﻌم= 77; ﻭﺣﮑمة ﺍﻭﺗﻴﺘﻬﻤﺎ ﻓ&#= 65192;ﺬ ﻣﺎ ﺍﻭﺗﻴﺖ ﻭﮐ&= #65253; ﻤﻥ اﻟﺸﺎﮐﺮﻳ= 5254; ﻭﻣﺎﺩﻟک ﻜﺎﻟ= 5208;ﻴﻄﺎﻥ علیّه ﻣﻤﺎ ﻟ᥾= 8;س ﻓﻰ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ ع&#= 1604;یّک ﻜﻔﺮﺿﻪ ﻭﻟﺎ فی ﺴُنّة ﺍﻟﺮ= ;ﺳﻮل ﻮ ﺃﺋمّة ﺍﻟﻬ= 15;ﺪﻯ ﺃثرﻩ ﻓﮑلّ ﻠʌ= 28;ﻠﻤﻪ ﺍﻟﻰ ﺍﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭجَلّ ﻓﺎﻥ ﺬʌ= 47;ک ﻤﻨتهی حَقّ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻠﻴﻚ ﻭ ﺍﻋﻠم &= #65155;ﻥ اﻟﺮﺍﺳﺨﻴﻥ ﻔ= 5264; ﺍﻟﻌﻠﻢ ﻫم اﻟ= 5196;ﻳﻥ ﺃﻏﻨﺎﻫم اﻟﻠA= 258; ﻋﻥ اﻟﺄﻗﺘﺤﺎ= 605; فی اﻟﺴُﺪﺩ ﺍʌ= 47;ﻤﻀﺮﻭبة ﺩﻭﻥ اﻟﻐﻴﻮﺏ &#= 65235;ﻠﺰﻣﻮﺍ ﺍﻟﺄﻗﺮﺍﺭ ﺑﺠ&#= 65252;ﻠﻪ ﻣﺎ ﺟﻬﻠﻮﺍ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮﻩ ﻣﻥ اﻟﻐﻴﺐ ﺍﻟ&#= 65252;ﺤﺠﻮﺏ ﻓﻘﺎﻟﻮﺍ ﺁﻣﻨ&#= 1617;ﺎ ﺑﻪ کُلّ ﻤﻥ عند ﺭﺑّﻨﺎ ﻓʌ= 52;ﺪح اﻟﻠﻪ عَزّﻭج= َلّ اﻋﺘﺮﺍﻓﻬم ﺒA= 166;ﻟﻌﺠﺰ ﻋﻥ ﺘﻨﺎﻭل ﻤﺎ &= #65247;ﻢ ﻳﺤﻴﻄﻮﺍ ﺑﻪ ﻋ&= #65248;ﻤﺎ ﻭﺳﻤّﻯ ﺘﺮﮐﻬ= 605; اﻟﺘﻌﻤّق ﻔﻴʌ= 52;ﺎ ﻟم ﻴﮑﻠّﻔﻬم = 75;ﻟﺒﺤث ﻋﻨﻪ ﻣﻨﻬﻢ ﺭﺳ&= #65262;ﺧﺎ ﻓﺎﻗﺘﺼﺮ علی¡= 7; ﺬﻟﻚ ﻭﻟﺎ ﺗﻘﺪﺭ ﻋﻈ&= #1605;ة ﺍﻟﻠ ﻪﺳﺒﺤﺎﻧ&#= 65258;علیّ ﻘﺪﺭﻋﻘﻠک ﻔﺘ= 4401;ﻮﻥ ﻤﻦ ﺍﻟﻬﺎﻟﮑﻴ&#= 65253; .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1502 -اﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿᥴ= 6; ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ28= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﭘﺎسخ ﺴ= 572;ال ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ( ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧ= ;ﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ = ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺭ ﺗﻤﺮʄ= 00;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮA= 175;ﺮ ﻭ ﻫﻤﺮﺍه ﺑﺎ ﺍ&= #65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮﻙ) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ = ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ ﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﻨﻮﻳ&#= 65204;ﺪ: ﺒﺴ= 605; اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﺍﻟﺤ= 5252;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﻤﻠﻬم عباﺩه ﺍﻟﺤﻤ᥷= 4; ﻭ ﻓﺎﻃﺮﻫم علیّ= ; ﻣﻌﺮفة ﺭﺑﻮﺑﻴّﺘﻪ ﺍ= 5247;ﺪﺍلّ علیّ ﻮﺟﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﺨﻠﻘﻪ ﻭ ﺑﺤﺪﻭث ﺧﻠﻘ&#= 65258; علیّ ﺃﺯﻟﻴّﺘ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎﺷﺘﺒﺎﻫﻬ&#= 1605; علیّ ﺃﻥ لا ﺷِ= ;ﺒﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﻤﺴﺘﺸﻬ&#= 65194; ﺑﺂﻳﺎﺗﻪ علی¡= 7; ﻘﺪﺭﺗﻪ ﺍﻟﻤﺘﻨﻌم ﻤﻥ اﻟﺼﻔﺎﺕ ﺫﺍﺗ= 5258; ﻭﻣﻥ اﻟﺄﺑﺼﺎ= 5197; ﺭﻭٴﻴﺘﻪ ﻭﻣﻥ اﻟﺄﻭﻫﺎم اﻟʋ= 56;ﺣﺎطة ﺑﻪ ﻟﺎ ﺃﻣﺪ ﻟﮑ= ﻮﻧﻪ ﻭﻟﺎ ﻏﺎیة ﻟﺒ= 5240;ﺎﺋﻪ ﻟﺎ ﺗﺸﻤﻠﻪ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﺎﻋﺮ ﻭ ﻟﺎ ﺗﺤﺠﺒﻪ ﺍ= ﻟﺤﺠﺎﺏ ﻓﺎﻟﺤﺠﺎﺏ ﺑﻴ&#= 65256;ﻪ ﻭ ﺑﻴﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﻟ= ﺄﻣﺘﻨﺎﻋﻪ ﻣﻤّﺎ ﻳﻤﮑﻥ ف= 740; ﺬﻭﺍﺗﻬﻢ ﻭ ﻟﺎ = ﻣﮑﺎﻥ ﺬﻭﺍﺗﻬﻢ ﻣﻤّ= 5166; ﻳﻤﺘنع ﻤﻨﻪ ﺫ= 5165;ﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺍﻓﺘﺮﺍق اﻟﺼﺎنع ﻮﺍﻟʌ= 52;ﺼﻨﻮﻉ ﻭﺍﻟرَبّ ﻭ ﺍʌ= 47;ﻤﺮﺑﻮﺏ ﻭ ﺍﻟﺤﺎﺩّ ﻭ ﺍ&= #65247;ﻤﺤﺪﻭﺩ ﺃﺣﺪ ﻟﺎ ﺑﺘﺄﻭ&= #65267;ل عدﺩ ﺍﻟﺨﺎﻟق لا ﺑﻤﻌنی ﺤﺮª= 5;ة ﺍﻟﺴمیع لا ﺑᥳ= 6;ﺩﺍة ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺑ&= #65176;ﻔﺮﻳق ﺁلة ﺍﻟﺸﺎﻫﺪ = 5247;ﺎ ﺑﻤﻤﺎسّة ﺍﻟʋ= 70;ﺎﺋﻥ لا ﺑﺒﺮﺍح مسا= ;فة ﺍﻟﺒﺎﻃﻥ لا ﺑ= 5166;ﺟﺘﻨﺎﻥ ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻟﺎ ﺑ&= #65252;ﺤﺎﺫ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪﺣﺴﺮ&#= 65173; ﺩﻭﻥ کُنهه ﻧ᥾= 2;ﺍﻓﺬ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﺃ&#= 65239;مع ﻮﺟﻮﺩﻩ ﺟﻮﺍﺋ&#= 1604; اﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﺃ= 5239;مع ﻮﺟﻮﺩﻩ ﺟﻮﺍﺋ&#= 1604; اﻟﺄﻭﻫﺎم ﺑﻨﺎم = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺣﻴﻢ &= #1587;پاسﺧﺪﺍئی ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎم &= #65170;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ عب= 575;ﺩﺕ ﻭ(ﺣﻤﺪ) ﻣﻴﺪﻫﺪ= (ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺁﻣﻮﺯﺩ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺫﮐﺮ عبادی ﭼᤨ= 5;ﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳ= ﺘﺶ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬ&#= 65264; ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺷﻬﻮﺩ الهی ﻤʌ= 68;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ) ﻭ ﺑﻨﺪﮔ= ﺎﻥ ﻮﻋﺒﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺒﻨﺪﻩ ﻣطیّع ʌ= 62; ﺗﺴﻠﻴم ﭽﻮﻥ ﺒﺮﺩﮔﺎﻥ &= #65262; ﻋﺒﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ) = ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﻄﺮ&= #65173; (ﻭﺗﻮﺍﻥ غرﻳﺰ= 5263;) ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﺑﺎ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ &#= 65261; ﭘﺮﺳﺘﺶ الهی ʋ= 92;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. (ﺍﻣﻮ= ﺯﺵ سلوک الهی ﻭ ﺷ= ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; رَبّ ﻭ ﻣﺮﺑّ᥾= 8;ﺎﻥ الهی ﺪﺭﻣﺮﺍ᥵= 5;ﺐ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺑﻄﺮﻳق &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﺧﺪﺍ= ﺋﻴﮑﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﺮ = ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ﻗﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯلی ﺤ&#= 65166;ﺩث ﮐﺮﺩ ﻭﺁﻓﺮﻳﺪ(&= #65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﺸﺮ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; بشری ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل در ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑ&= #65166;ﻧﻮﺍع گیاهی ﻮ حیوا&#= 1606;ی بامروز ﺑﺸﺮﻯ= ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﺎﺯ&= #1583;ر انواع ﻔﻮق ﺒﺸ= ;ﺮﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ &= #65261;ﺧﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺷ&= #65170;یه ﻨﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﺋﻰ = ﮐﻪ ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﮔﻮﺍ&= #65257; ﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ. (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ او &#= 65261; ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺎﺕ ال= 607;ی ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺭﺳﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ; الهی هستند) ﺧﺪﺍﺋ᥾= 8;ﮑﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍتی اA= 261; ﺑﺮﺍﻯ کسی اﻣʄ= 01;ﺎﻥ ﺪﺭک ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﺒﭽﺸ&= #1605; ﻤﺤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺯﻳﺮﺍ تجلّیا= ;ت ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺎﺭﺑﺎﺏ ﻭﺣتی رَبّ ﺭﺣ= ;ﻤﺎن ﺒﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺑﭽﺸم ﺪﻳﺪﻥ ﺪﺭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﺗﻮﻫمی مُیسّ&= #1585; ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺗﺎ= ﺳﻄح ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟنوع بشری ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺗﻮﺳل ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺴﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﻬﺎ ﺣتی ﻮَﻫم ﻮ ت¡= 4;صوّرﻭﻫﺮﮔﻮʌ= 55;ﻪ ﻓﺮضی ﺪﺭﺧﻴﺎA= 245; ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺤﺎل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺑﺮﺍﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴچ ﻤﺪّﺕ ﻭ ﺯ&#= 65251;ﺎنی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﺎ&#= 65163;ل ﺸﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻘ= ﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﭙﺎ&#= 65267;ﺎنی ﺘﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺷﻌﻮﺭﻫﺎ ﻭﺣﻮ&#= 65165;س ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺎﻭ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﻭ حَد= 617; أکثر ﺑﺮﺍﻯ کا= ;ﻣﻠﺎﻥ الهی نوع بشر &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭ&= #65259;ﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﻣﺎنع= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺷﻮﻧ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﻴﻥ ﻤﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻭﻯ در ﺤ&= #65184;ﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﺣﺠﺎﺏ = ﺟﻬﻞ ﻭﻋﺪم ﭙﺎکی ﺮA= 261;ﺍﻥ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍ&= #65203;ﻄﻪ ﺑحَقّ ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﻭ ﻧﺪﺍﺩﻥ اﻧﺠﺎ= 605; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺗﺨﻠﻴ&#= 65258; ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺎﻥ ﺩﺭ = ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺮفع اﻳA= 253; ﺤﺠﺎﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ( ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭ&#= 1601;ع ﺤﺠﺎﺏ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65166; سلوک الهی ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﻧﺪ) = ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺬﺍﺕ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﻣﺎنع اﺯﺭﺳﻴʋ= 94;ﻥ ﺒﺬﺍﺕ الهی ا᥸= 3;ﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺮ ﺫﺍﺕ= ﺭﻭحی می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻌﺎﺩل ﺸﺎﻳﺴ= 5176;گی ﺬﺍتی ﺨﻮﺩ ﭘﻴ= 5206; ﺑﺮﻭﺩ. ﺑﺮﺍﻯ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺘﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺭبّ النوع ها&#= 1740; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ پ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺪﺍﻥ &= #65192;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑ= ﻴﻥ ﺼﺎنع ﻮﻣﺼﻨﻮ= 93; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺑﻴﻦ رَ&= #1576;ّ ﻭمُربّی ﺒﺎ ﺗ= ;ﺮﺑﻴﺖ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺘﻔﺎﻭ&#= 65173; ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺑﻴﻥ ﻤﺤ= ;ﻤﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ آف= 585;یده ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ أﺣَA= 194;ﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ &= #65261;لی ﻨﻪ ﺑﻤﻌنی ﺸﻤ= 5166;ﺭﺵ ﻋﺪﺩﻯ (ﻋﺪﺩ ﻳک که ﺩﻭ ﻭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺪﺍﺭ= 5193;) ﺍﻓﺮﻳﺪ ﮔﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺷﻨﻮﺍئی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﮕﻮﺵ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﻭﺳﺎ&= #65163;ل ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭشاهدﻯ اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﺘﻤﺎس ﻧﻈﺮ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻭﻇﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻤﺴﺎﻓﺘ&#= 65264; (ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻧﺰﺩﻳ= ﮑﻰ) ﺑﺎﻃﻥ اﺳﺖ ﻭ ﻧ&= #65166; ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭلی ﻨ= 5258; ﺑﺎ ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻓﺎ= ﺻﻠﻪ. ﻭﻧﺰﺩﻳک ﻮلی A= 256;ﻪ ﺩﺭ (ﻣَسّ ﺫﺍﺕ) &= #65261; ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺗﺎ ﺩ&= #65267;ﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺧﺪﺍﺋﻴﮑ&= #65258; ﺑﺎ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﺼﺮ = ﻭﺑﺼﻴﺮﺕ (ﺑﭽﺸم تن ﻮﭼﺸ= 605; سوم ﺪﻝ) ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻥ ﺪﺭک کُنه ﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻫﺮﮔ= ;ﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ تَص = 8;ّر ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩ&#= 65197; ﺍﻭ ﺟﻮﻟﺎنی ﺒ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ ( ﻣﮕﺮ= ; ﺗﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻣﺘﻥ &= #65170;ﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ: ﺃﻭل اﻟ= ;ﺪﻳﺎنة ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﮐﻤ&= #65166;ل اﻟﻤﻌﺮفة ﺗﻮʋ= 87;ﻴﺪﻩ ﻭﮐﻤﺎل اﻟﺘﻮA= 187;ﻴﺪ ﻧﻔﻰ ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ &= #65227;ﻨﻪ ﻟﺸﻬﺎﺩة کُلّ= ; ﺼفة ﺃﻧّﻬﺎ ﻏﻴﺮ ﺍ&#= 65247;ﻤﻮﺻﻮﻑ ﻭ ﺷﻬﺎﺩﻩ ﺍﻟﻤ&= #65262;ﺻﻮﻑ ﺃﻧّﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65212;فة ﻭﺷﻬﺎﺩﺗﻬم ﺟ= 5252;ﻴﻌﺎ علیّ ﺃﻧﻔﺴﻬم اﺑﺎﻟﺒﻴّنة ᥴ= 5;ﻟﻤﺘﻨﻌم ﺍﻟﺃﺯﻝ ﻓﻤﻥ ﻮ&= #65211;ﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﺣﺪ&= #1617;ﻩ ﻭﻣﻥ ﺤﺪﻩ ﻓﻘﺪ = ﻋﺪّﻩ ﻭﻣﻥ عده ﻓﻘﺪ = 5155;ﺑﻄل ﺃﺯﻟﻪ ﻭ ﻣﻦ ﻗﺎ= ل کیف؟ ﻓﻘﺪ ﺍﺳʋ= 76;ﻮﺻﻔﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻘﺎل علام؟ ﻔﻘﺪ ﺣ᥽= 2;ّﻠﻪ ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ﺃﻳﻥ&#= 1567; ﻔﻘﺪ ﺃﺧلی ﻤﻨ= 5258; ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ألا = 5; ؟ﻔﻘﺪ ﻭﻗّﺘﻪ = 5227;ﺎل ﻤﺎﺫﺍ ﻟﺎ ﻣﻌﻠ&= #65262;ﻡ ﻭﺧﺎﻟق اﺫﺍ ﻟ= 5166; ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ رَب= 17; ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﺮﺑﻮﺏ ﻭﺍ&= #65247;ﻪ ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﺄﻟﻮﻩ = ﻭ ﮐﺬﻟک ﻴﻮﺻﻒ ﺭ&#= 65169;ّﻨﺎ ﻭﻫﻮ ﻓﻮق ﻤﺎ ﻳ&= #65212;ﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻﻔﻮﻥ ت= ;جلّی عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮ) ﺑﺪﻳ&= #65253; ﺘﺮﺗﻴﺐ آغاز ʋ= 93;ﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﻭﺍقع عب= 575;ﺩﺕ ﻫﻤﺎﻥ شناﺧﺖ A= 207;ﻬﻮﺩﻯ اﻭ در حدّ قائم ﺍﺳﺖ. ﻭﻧA= 258; ﺷﻨﺎﺧتی علمی= ﻴﺎ ﻋﻘﻠﻰ. ﻭآغاز A= 207;ﻨﺎﺧﺖ ﻳﺎ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ &= #65262; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯم ﻮ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎم ﺸﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ آ&#= 1594;از ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #1578;جلّیات ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﻭﮐﻤﺎ&= #1604; اﻳﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; (ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﻳﻥ = ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺩﺭک &= #65262;ﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #1575;لهی گرﺩﺩ .ﻭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194; ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺩﻓﻊ &= #65207;ﺮﻙ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﺍﺯ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﮐﻤ= ﺎﻝ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ&#= 65263; ﻨفی ﺼﻔﺎﺕ ﺍﺯ &#= 65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ= ;ﺖ عقلی ﻴﻄﺮﺩ ﺻʌ= 36;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65239;ﺒﻮل هماﻥ ﺼﻔﺎﺗﻴʄ= 01;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن اﺯﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ. &= #65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺗﺮﻙ ﺻ&= #65236;ﺎتی ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎ&= #65247;ﺖ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺑﻴ&= #65192;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺮﺍﻣﻮ&#= 1588;ی ﺼﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭﺣتی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 205; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ = ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﺍﻳﻦ = ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ ﮔﻮﺍهی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﺍ = ﺍﺯ ﻣﻮﺻﻮﻓﺎﺕ می = 5169;ﺎﺷﺪ. ( ﻭﺣتی ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی هم ﭽﻨﺎﻥ= ; غیر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;لق ﻮ ﻳﺎ رَبّ ﺭﺣA= 252;ﺎن اﺳﺖ) ﻭﮔﻮﺍﻩ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺻﻮ&#= 65233; ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﭽ&= #65256;ﺎﻥ ﺠﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ت&= #1580;لّیات ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻔﺎﺕ &= #1575;لهی ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﺭک &= #65198;ﻭحی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻭﮔﻮﺍﻩ ﻫﺮﺩﻭ&#= 65263; ﺻﻔﺖ ﻭﻣﻮﺻﻮﻑ &= #65169;ﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﺪﺍ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﻤﺤﺎل &#= 65170;ﻮﺩ ﺗﺎ ﻳکی ﺒﺎﺷﺪ. (= ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ تجلّیات ﻗﺒﻠ&= #65264; ﻭﻳﺎ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳ&#= 65174; تجلّیات ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﻤﭽﻨ&= #65166;ﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕﻏﻴﺮ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﻭﺻﺎ&#= 65233; ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻭﺻﺎ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭﺻﺎﻑ &= #1578;جلّیات الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺷﻬﻮ= 5193; ﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍ&= #1593; فوق بشری آﻳﻨ&= #65194;ﻩ) پس ﻫﺮکَس ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮ&= #65193; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ( ﺣتی اﮔﺮ &#= 65211;ﻔﺎﺕ الهی ﻤﺬﮐﻮﺭ ʋ= 93;ﺭﮐﺘﺎﺏ قُرآن ﺮﺍ ﻣﻄ᥷= 8;ح کنند .ﺑﺎﺯ ﻣﺤA= 194;ﻭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺑل ﺸ&#= 65252;ﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻧﺪک &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭʋ= 65; ﻗﺎﺑل ﺸﻤﺎﺭﺵ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65199;ﻟﻴّﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ &= #65165;ﺯلی ﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﺑﺪﻯ هم ﺮﺍﻩ ﻣﻔﻬﻮ= 605; ﻨﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺍﻧ= ﺘﻬﺎئی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ کیفیّت ﻭﭼ= ;ﮕﻮﻧگی ﺒﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﭼﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺎ&= #65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺘ&#= 65262;ﺻﻴﻒ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ. ﻭ ﻫﺮ= ;کَس ﮔﻔﺖ ﺧﺪ ﺍﺭﻭﻯ = ﭽﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺤﻤﻮل &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮکَس = 4400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺻﺤﺒﺖ = ﮐﻨﺪ ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮ&= #65165; ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&#= 65166;لی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﭼﻪ = ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65169;ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻭ= ﻋﻤﺮ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮگ ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ) ﺍﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﮕﺎﻩ = ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 64404;ﺎهی ﻨﺒﻮﺩﻩ (ﺣتی ﻘ&#= 65170;ل اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺷﻴ&#= 1575;ء ﺪﺭ ﺫﻫﻥ الهی A= 204;ﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ) ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺨﺎ&#= 1604;ق ﻮ ﺍﻓﺮﻳﺪگاﺭ = 5169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺨﻠ&= #65262;قی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺑ= ;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﮔﺎهی الهی ﻮ= ; آفرینش ﺍﻭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 44;ﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺴﻠﻮک ﻮ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﮔﺎهی = 575;لهی ﺒﻮﺩﻩ (ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒﻠﻰ &#= 65261;ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻘ&= #65194;ﻣﺎتی کنونی ﺴﺎﻟﻚ ᥾= 1;ﻳﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭمَشیّت ﺍﺯل&= #1740; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ &= #64400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ. ﮐﻪ ﺑﺪ= ﺍﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194; ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65255;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی پس ﺍﺯ ﮐﺎA= 197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳ= ;ﻥ رَبّ ﻭﻣﺮﺑّﻰ= ; ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ &= #65255;ﺒﻮﺩﻧﺪ (ﻗﺒل اﺯ شایست= ;گی نوع بشری ﻓﺮﻣ= ﻮﻟﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک آﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻫﺎﻯ اﻧﺎﻥ اﺯ &#= 65239;ﺒﻞ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻫم ا&#= 64400;ﻨﻮنی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﻫﻨﻮﺯ آفریده= فوق بشری ﻨﺸﺪﻩﺍ᥽= 5;ﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ الهی ﻨﺒﻮﺩ ( ﺍ= 5255;ﺴﺎﻥ ﺤﺪ اکثر ﺗﺄﻟ¡= 7;ﻪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺳﺮﺣ&#= 1583;ّ ﻗﺎﺋم ﭙﻴﺶ ﻣﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&#= 65256;ﻮﺯ ﭘﺮﺳﺘﺶ رَبّ ʋ= 97;ﺣﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﺮﻓﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع فو= 602; بشری اﻧﺠﺎم ﻤ= ;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ بی ﻴﻨ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﻧﻮع فوق بشری.= (ﺍﻟﻪ) ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﭘﺮ&= #65203;ﺘﺶ ﺑﺠﺎﻯ اﻟﻠﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﻣﻌﺒﻮ&#= 65193; ﻣﻮﻗﺖ ﻭ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258;ﺍﻯ ﮐﻪ ﻋﺎﺑﺪ ﺭﺍ ﺑ= ﻤﻌﺒﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #64344;ﺎﻳﺎﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ &= #65165;ﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﺎ ﺗﻌﺮ&= #65267;ﻒ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺍ&= #65255;ﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﻨﺪ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ سل= 608;ک الهی ﻭﻧﻪ ﺑﺎ A= 175;ﻮﺻﻴﻒ ﻋﻘلی ﻮ ﻓﻠﺴﻔ= 5264; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﺻ&= #65268;ﻔﺎﺕ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ آخ= 08;ندﻫﺎ ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎ&#= 65253; ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷتی = 5252;ﺎﺩﻯ اﺯ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ &#= 1587;لوک الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺮک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o= :p></o:p> حدیث 1504 - A= 193;ﺭحدیث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۴ﺹ289ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ &= #65252;ﺠﺘبی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺎ&= #65203;ﺦ ﺳﺌﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﻄﻮﺭﻯ که ﻣﻴﺸﻨﺎسی ʋ= 70;ﮕﻮ. ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻣﺎ&#= 1605;ﺤﺴﻥ که ﺨﻮﺩ تجلّی اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ&#= 65257; ﻭحَقّ ﺪﺍﺭﺩ ʋ= 65;ﻧﻄﻮﺭﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻭﻋﻘﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺻ&= #65268;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﮑل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺨﻮ᥷= 3; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻟّ&= #65166; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻣﺎم &#= 65252;ﻔﻴﺪ ﺳﺎﻟﻚﭼﻮﻥ ﺪﻳ&#= 65194;ﻥ ﻳک ﺘﺠلی ﻨﻴﺴA= 174;.ﻣگر ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65170;ﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ش= 575;هدﺍﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﺤﻮﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﻯ تصور ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﺸﺒﻴ&= #65258; ﺑﺎﻣﻮﺭﻯ ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎنی ﺨ= 5262;ﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗ= ;ﺠﺴﻴم ﻤﺠﺴّم ﻤﺎﺩﻯ = 5194;ﻳﺪﻥ ﭼﻮﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑ&= #65208;ﺮ ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺤﺴ&= #65253; ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ا= ﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯلم = 5268;ﮑﻥ ﻠﻪ ﺃﻭل ﻤﻌﻠﻮ&#= 1605; ﻮﻟﺎ ﺁﺧﺮ ﻣﺘﻨ&= #65166;ﻩ ﻭﻟﺎ ﻗﺒل ﻤﺪﺭ&#= 1705; ﻮﻟﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃﻣﺪ ﺑﺤﺘ&= #1617;ﻰ ﻭﻟﺎ ﺷﺨﺺ ﻓﻴﺘ&= #65184;ﺰء ﻭﻟﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ &= #65211;فة فی ﺘﻨﺎﻫﻰ ﻓﻠ= 5166; ﺗﺪﺭک اﻟﻌﻘﻮ= 04; ﻮ ﺃﻭﻫﺎﻣﻬﺎ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍﻟﻔﮑﺮ ﻭ ﺧﻄﺮ&= #65165;ﺗﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺍﻟﺄﻟﺒﺎ&#= 65167; ﻭ ﺃﺫﻫﺎﻧﻬﺎ ﺻ&= #65236;ﺘﻪ ﻓﻴﻘﻮل ﻤﺘﻰ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻳﺒﺪﻯ ﻤﻤّﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﻠﻴﻤﺎ &= #65261;ﻟﺎ ﺑﺎﻃﻥ ﻔﻴﻤﺎ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺗﺎﺭﻙ ﻓﻬﻠّﺎ &#= 65191;ﻠق اﻟﺨلق ﻔﮑﺎﻥ A= 170;ﺪءا ﺑﺪﻳﻌﺎ ﺍﺑﺘﺪ&#= 1575;ء ﻣﺎ ﺍﺑﺘﺪﻋﻮ ﺍ&= #65169;ﺘﺪ عَمّاء ﺍﺑﺘﺪ= ء ﻭ ﻓﻌﻠﻤﺎ ﺃﺭﺍ&= #65193; ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻣﺎ ﺍﺳ= ﺘﺰﺍﺩ ﺫﻟک اﻟﻠﻪ رَ= 6;ّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻥ س= ;پاس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5255;ﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻌﻴتی = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺁﺧﺮ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎنی ﻮ ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ا&= #65193;ﺭﺍﻙ ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻭ &= #65259;ﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ (ﺑﻌﺪ) ﺍﺯ یک ﺤﺪّﻯ ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺕ ﻭ ﺯ= ;ﻣﺎنی ﺒﺮﺍﻯ (ﺗﺎ ﮐﻰ) ᥷= 3;ﺍﺭﺩ. ﺷﺨﺺ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰ&#= 65267;ﻪ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻧﻪ ﺗﻔ= ﺎﻭتی ﺪﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺍﺭ&= #65193; ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎهی گ= 85;ﺩﺩ (ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ ﻣﻄﻠ= ق اﺳﺖ) ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧند ﺩﺭک اﻭﺭﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳند ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮَﻫ&#= 1605; ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺧﻄﻮ= ﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ تَ&#= 1589;وّرﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻟﻬﺎ ﻭ = ﺫﻫﻥ ها ﻧﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﺻ&#= 65236;ﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﺒﻒ ﺷﻮ&= #65193;. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺗﺎ (ﺍﺯ ﭼﻪ &= #65261;ﻗﺖ) ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯﻯ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ (ﺍﺯ= ﭼﻪ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﮔ&= #65236;ﺖ.ﻭ ﺁﻥ ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰﻯ = ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ﻃنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼ= ﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺪﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ. ﻭﺭﻫﺎ= ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺬﮐ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ (ﮐﻪ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ) ﻣﺨﻠﻮ&= #65239;ﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺁ= ﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺑﺪﺍع &= #65256;ﻤﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍعی ﺮ= 5165; ﺧﻮﺩ آغاز ﮐﺮʋ= 93; ﻭﻫﺮ آغازﻯ ﺮﺍ ﺧﻮʋ= 93; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻤﻮﺩ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ( ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮ= ;ﻳﻨﺸﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﺒﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺩﺭﺳﺎﻟک ﺒﺸﺮ= 5263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﻨ&#= 65262;ﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻪ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; فوق بشری ﺨﻮﺍ= ﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﺍ= ﺳﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آغاž= 6;ﮔﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ = ﺍﺑﺪﺍه اﺣﻮﺍل ﺠﺪﻳﺪ = 5251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎﻥ.<o:p></o:p>= حدیث 1505 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ29= 0 -ﺑﺤﺎﺭ) ﺿﻤﻥ ﻤﮑﺎﻟﻤﻪ &= #65197;ﺍﻭﻯ ﺒﺎ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩ: <= b>ﻴﺎ ﻓﺘﺢ ﻣﻥ = 5155;ﺭضی اﻟﺨﺎﻟﻖلم ﻴʋ= 70;ﺎل ﺒﺴﺨﻄ اﻟﻤﺨﻠ= 5262;ﻕ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺳﺨﻄ اﻟ&= #65192;ﺎلق ﻤﻦ ﺃﻥ ﻴﺴﻠّﻄ &= #1593;لیّه ﺳﺨﻄ اﻟﻤﺨﻠﻮ= 5237; ﻭ انّ اﻟﺨﺎﻟ = 2; لا ﻳﻮﺻﻒ ﺍﻟّA= 166; ﺑﻤﺎ ﻭﺻﻒ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻭﺃﻧّﻯ ﻴﻮﺻﻒ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﺘﻌﺠﺰ ﺍﻟﺤﻮﺍ&#= 1587; ﺃﻥ ﺘﺪﺭﮐﻪ ﻭﺍ&= #65247;ﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻭ ﺍ= ﻟﺨﻄﺮﺍﺕ ﺃﻥ ﺘﺤﺪّﻩ ﻭﺍ&#= 65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺣﺎﻃﻪ &#= 65169;ﻪجَلّ عَمّاء ﻭﺻﻔﻪ= ﺍﻟﻮﺍﺻﻔﻮﻥ ﻭ ﺗﻌﺎلی عمّا= ; ﻳﻨﻌﺘﻪ ﺍﻟﻨﺎﻋﺘﻮﻥ ﻧ&#= 1575;ئی ﻔﻴﻘﺮّﺑﻪ ﻭ ﻗ&#= 1585;َبّ فی ﻨﺄیة ﻓﻬﻮ فی ﻨﺄﻳﻪ ﻗﺮﻳ= 5168; ﻭ فی ﻘﺮﺑﻪ ﺑﻌ&#= 65268;ﺪ ﮐﻴّﻒ ﺍﻟﮑﻴﻒ &#= 65235;ﻠﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠﻪ ﮐﻴ&#= 65234;؟ ﻭﺃﻳّﻥ اﻟﺄﻳA= 254; ﻓﻠﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠ&#= 65258; ﺃﻳﻦ؟ ﺍﺫ ﻫﻮ ﻣ&= #65170;ﺪع اﻟﮑﻴﻔﻮﻓیّة= ; ﻭ ﺍﻟﺄﻳﻨﻮنیة </spa= n>ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ بنام فتح هرک= 614;س ﮐﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎ&#= 65197; ﺭﺍ ﺭﺍضی ﻨﻤﻮ= 5193; ﻧﮕﺮﺍﻥ غضب ﺁA= 235;ﺮﻳﺪﻩﻫﺎ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻫ&#= 65198;کَس ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍ= ﻭ ﻭﺍﺭﺩ می گرﺩʋ= 93; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ کرﺩﻩ ﻧﺒﺎﻳﺪ = 5175;ﻮﺻﻴﻒ ﺷﻮﺩ. ( ﺩﺭ ﮐﺘﺎᥴ= 7; قُرآن ﺁﻣﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ&= #65259;ﺮ تجلّی ﺸﻬﻮﺩﻯ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐ&= #65258; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﺮﺗﺮ شاهد ﺩﻳﮕﺮﻯ ʋ= 98;ﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩ) = ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐسی ﺘ= 5262;ﺻﻴﻒ ﺷﻮﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ حَواس ﻋﺎﺟﺰ ᥴ= 5;ﺯﺩﺭک ﻮ احساس ﺍﻭ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻏﻴﺮﺣﺴ&#= 65264; ﺗﻮﺻﻴفی اﺯ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65220;ﻮﺭ ﺫﻫنی اﻭﺭﺍ ﻣA= 188;ﺪﻭﺩ ﮐﻨﺪ (ﻗﺪﺭﺕ تَ&#= 1589;وّر ﺫﻫنی اﻭﺭﺍ ﻣA= 208;ﺨﺺ ﮐﻨﺪ ﻭلی ﺴﺎﻟ= 5242; ﺩﺭ تجلّیات ﺍ= ﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65188;ﺪﻭﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ. ﭼ= ﻮﻥ ﭙﻴﺮ ﺣسینی ﺘʋ= 66; ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺪﺭ (ﺑَﺪﺭﻣُﻨ= 5268;ﺮ) ﻭلی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ &#= 65227;ﺮشی ﺒﺎﺯ ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭ&= #65193; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﺼﺎ&#= 65197; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﻋﺎﺟﺰ = ﺍﺯ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺑرَب¡= 7; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ( ﺍﺣﺎﻃﻪ ﺩ= ;ﻳﺪﻥ همه ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺍA= 199; ﮐﻞ ﻳک شیئ اﺳʋ= 74;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺟﺰئی اﺳA= 174; ﺍﺯ ﮐﻞ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ= ﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﺑﺪﻳﺪﻥ همه ک¡= 5;لّ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ) ﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍجَ= 04;ّ ﻮ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺻ= ﻒ ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ اﺳﺖ (&= #65255;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻮﺻﻒ ﻧﺎﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻠﮑﻪ &= #65187;ﺘﻰ ﺍﮔﺮﮔﻔﺘﻪﺍﻯ &#= 65193;ﺭﺳﺖ ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ.) ﻭ= ;ﻣﺘﻌﺎلی ﺘﺮ ﺍﺯﻧﻌﺖ ﻭ ﺷ= ﻨﺎﺧﺖ ﺻﻔﺎتی ﺘﻮﺻﻴA= 234; ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ اﺳ= 5174;. (ﻧﻌﺖ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻳک ش&#= 1740;ئ اﺳﺖ. ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604; ﻮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﻧ= ﻌﻤﺖﻫﺎﻯ غیر ﺷﻬﻮﺩﻯ اʋ= 99; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻔﺴﻴ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﭽﺸﻢ ﺩ&= #65197;ﻣﻔﺎﻫﻴم عقلی ﻧﻌﺖ ﺍﻥ A= 176;ﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﻌ&= #65166;لی ﺒﺮﺗﺮ ﻭﻋﺎﻟﻴ&#= 65176;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮ= ﺗﺮﻳﻥ ﻮﺍﺻﻔﻴﻥ ﺪﺭﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﻮ ﺩﺭﺷﻬʌ= 62;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻫﻨﻮﺯ تجلّیا= ت ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺻﻴ&= #65236;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ بی ﻨﻬﺎ= 5267;ﺘﻰ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺩ&= #65267;ﺪﻧﻴﻬﺎ ﻭﻧﻌﺘﻬﺎﻯ غقلی اﺯﺷﻬﻮﺩ= ;ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5193;ﺭ ﻧﺰﺩﻳکی اﻭ ﺑA= 166;ﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ= ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺎﺯ ﻧﺰﺩﻳ&#= 1705; اﺳﺖ ( ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻣ= ﺎ ﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ ﻨﺰ&#= 65193;ﻳﮑﺘﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺻﻞ (ﺧﺪ= ﺍ ﺩﺍﺧل ﻮ ﻇﺎﻫﺮ) = ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍ&#= 65173; ﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ الهی هستید. ﻭ&= #65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ (ﺍﺻل ﺨﺪﺍ ﺧﺎﺭ&= #65181;) ﺍﺯ ﻫﺴتی ﺪﺭ ﻧ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺩﻭﺭﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ = (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺩﺭ ﺑﻬﺸ= ﺘﻬﺎﻯ ﻨﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﻫﻤ&= #65198;ﺍﻩ ﺑﺎ تَقرُّب ﻭ= ﻧﺰﺩﻳک اﻭ ﺑﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﺰﺩﻳک اﻭ ﺩﻭﺭﻯ او ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﮐ= ﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ کیفی¡= 7;تﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﻴﻴﻒ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ. پس ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔ= 5174; ﮐﻪ ﺍﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ = ﺍﺳﺖ. (کیفیّت ﺑﺮﺧﻠ= ;ﺎﻑ کَمّیَت ﺍﺯ ﻭ= ﺻﻒ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ &= #65165;ﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65166;ﺕ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; کیفیّت ﺷﻬﻮﺩ= ﻫﺎ ﺍﺯ تجلّیات ﺧ= ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟک ﻨﺸﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. پس ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ= 5231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻨﻴّ&#= 65174; ﻭﮐﺠﺎدی ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﺷﻴاء ﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧ= ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= ﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺘﺠ= ﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟ&= #1705; ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #1662;س ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﻏﻴ&= #65198;ﺍ ﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻨﻴّ&#= 65174; ﻭﮐﺠﺎئی ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﺷﻴﺎ ٴﺪﺍﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ &#= 65255;ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= ﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮ= ﺍﻯ اشیاء ٴﻤﺤﺪﻭ= ﺩ تَصوّر ﺿﺮﻭﺭ= ﻯ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭﺍﻭ ﺍﺑ= ﺪﺍع کننده ﮐﻴﻔﻮﻓ= ;ﻴّﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﻮﻧﻴّﺖ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻧﺪه کیفیّتﻫﺎ ﻭﮐ= ﺠﺎﺋﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻴﺎ ﻓتح کل ﺠﺴ&= #1605; ﻤﻐﺬّﻯ ﺒﻐﺬا= 69; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﺨﺎﻟق اﻟﺮA= 165;ﺯﻕ ﻓﺎﻧّﻪ ﺟﺴّم = 75;ﻟﺄﺟﺴﺎﻡ ﻭﻫﻮ لیس ﺑﺠﺴ= 05; ﻮﻟﺎ ﺻﻮﺭه ﻟم ﻴﺘﺠ= 5200;ء ﻟم ﻴﺘﻨﺎﻩ ﻭﻟ&#= 1605; ﻴﺘﺰﺍﻳﺪ ﻭ ﻟم &= #65268;ﺘﻨﺎﻗﺺ ﻣﺒﺮء ﻣﻥ ﺬﺍﺕ &= #65251;ﺎ ﺭﮐّﺐ فی ﺬﺍﺕ = 5251;ﻥ ﺠﺴّﻤﻪ ﻭﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺨﺒﻴﺮ ﺍﻟﺴ&#= 65252;ﻴﻊ ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ ﺍﻟﻮ&#= 65165;ﺣﺪ ﺍﻟﺄﺣﺪ ﺍﻟﺼﻤ&#= 65194; ﻟم ﻴﻠﺪ ﻭ لم ﻴ&#= 65262;ﻟﺪ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ ﻠﻪ ﮐ&= #65236;ﻮﺍ ﺃﺣﺪ ﻣﻨﺸئال= 5;شیاء ﻭ ﻣﺠﺴّم اﻟﺄA= 183;ﺴﺎﻡﻭ ﻣﺼﻮﺭ ﺍﻟﺼﻮﺭ &= #65247;ﻮ ﮐﺎﻥ کما ﺗﻘﻮ= 04; اﻟﻤﺸبّهة ﻟﻢ= ; ﻳﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨﺎﻟق ﻤﻥاA= 247;ﻤﺨﻠﻮﻕ ﻭﻟﺎ ﺍﻟﺮﺍﺯق &#= 65252;ﻥ اﻟﻤﺮﺯﻭﻕ ﻭﻟ= 5166; ﺍﻟﻤﻨﺸئ ﻤﻥ ا= 5247;ﻤﻨﺸﺄ ﻟﮑﻨّﻪ ﺍﻟﻤﻨ= 5208;ئ ﻔﺮق ﺒﻴﻥ ﻤﻥ ﺠ&= #65204;ّﻤﻪ ﻭﺻﻮﺭﻩ ﻭﺷﻴّ= 5155;ﻩ ﻭ ﺑﻴّﻨﻪ ﺍﺫﺍ &= #64400;ﺎﻥ لا ﻳﺸﺒﻬﻪ شی= 4; ﻫﺮ ﺟﺴمی غذا ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65197;ﺯق ﺪﻫﻨﺪﻩ (ﺑﺮﺍﻯ = ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﻴﺎﺯ &= #1594;دﺍ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ ندارد .ﻭﺭﺯﻗ᥾= 0;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ احساس ﺳ᥺= 8;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻫﻤگ&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎ&= #65199; ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65183;ﺴﻤﻴّﺖ ﺑﺎﺟﺴﺎم ﻤﻴﺪ= 5259;ﺪ. پس ﺧﻮﺩ ﺟﺴﻢ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﺻﻮﺭتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. (ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪ = ﺷﻨﺎﺧﺖ مادیّات ﺍﺳﺖ = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ ﻭ&#= 65259;ﻴﺄﺕ ﻭﺷﮑل کُلّی ﻴ= ;ک شیئ ﻭﻟﺬﺍ ﺻﺎA= 187;ﺐ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65261;ﻗﺎﺑل ﻤﺘﻠﺎشی ﺸﺪﻥ = 5165;ﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ&= #65255;ﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻏﺬﺍ ﻭ ﺭﺯق ﻮ ﺍ= ﻣﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﺿﻤﻥ عقب ﺗ= 5198; ﻧﺮﻓﺘﻦ ﺟﻠﻮﺗ&#= 65198; ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﻭﺩ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒ&#= 65166; ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65260;ﺎﻯ ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; کیفیّت ﺑﺮﺗﺮ= ﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ) = ﻭ ﺍﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻭﺗﻨﺎ&#= 65259;ﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ &= #65255;ﻴﺴﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺟﺴ= ;م ﻮﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﻣﺘ&= #65248;ﺎشی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻋم&#= 1617; اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻌ&#= 65166;لی ﻨﻮﻋﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ &= #65256;ﻮعی ﺪﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﻭﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻭ ﻧﻘ&= #1589;ی ﻨمی ﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺑ&#= 65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺫﺍ&= #1578;ی ﺪﺭﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ا&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮ&#= 65261;ح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮﻉ ﺭﻭح ﺪ&#= 65197;ﺟﺴﻤﻰ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ ﺳﻮﺍ&= #65197; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﺎلق ﺬﺍﺕ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺟ&= #65204;می ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺠﺰﺋﻴ&= #65166;ﺕ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺗﻮﻟﺪ = ﻧﻮﻋﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺳﺖ) ﻭﺧﻮﺩ ﻟﻄﻴﻒ ﺧ&= #65170;ﻴﺮ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ᥷= 4;ﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎﺩﻳّﺖ ﭼﻮﻥ &#= 65256;ﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎﺩﻩ ﻟ&= #65220;ﻴﻒ ﻭﻧﺮم اﺳﺖ. ﻭ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﻟﻄﻒ ﮐ= ﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﻓﺮ= ﺍﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﺍض&= #1740; ﻨﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﺣ= ﻮﺍل ﻮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻟﻄﻴﻒ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ بغیرﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺷﻤﻨ&= #65166;ﻥ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ) ﺳم&= #1740;ع ﺸﻨﻮﺍ ﻭﺑﺼﻴﺮ &= #65169;ﻴﻨﺎ ﺍﺳﺖ (ﺣتی ﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻠ&= #65262;ﻗﺎﺕ ﺍﺳﺖ.ﻭلی ﻤﻘﺼ= 5262;ﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ د&#= 65227;ﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻧﺠﻮ&#= 65165; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻤﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﻃﻠﺎع الهی می باﺷﺪ.= ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﻳ= ﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ = ﻨﮕﺮﺍنی ﺴﺎﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣ&#= 65194; ﺍﺣﺪ ﻭﺻﻤﺪ ﺍﺳ&= #65174;. ﻳﮕﺎﻧﻪﺍﻯ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﻭ ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﻋ= ;ﺪﺩ ﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ ﻮﺟﻮ&= #65193; ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺑﻌﺪﻯ &= #65169;ﺪﻧﺒﺎل ﻴﻚ ﻭﺻﻤﺪ ﺣﺎﻟ&= #65174; ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﻭ&= #65187;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ وبی خودی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 255;ﻮعی اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺟ= ﻮﺩ ﻭﻫﺴتی که ﻣﺎ A= 251;ﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﻏﻴﺮ = ﺻﻤﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻮﻗﺖ = ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰﻳ= 5258; ﻭ ﻣﺘﻠﺎشی ﺸﺪ= 5253; اﺳﺖ. ﻭلی ﻮﺟﻮ= 5193; ﺻﻤﺪﻯ ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺯ ﮔﻮﻧﻪﺍﻯا= 04;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ است .ﻭلی ﺴﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺪﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻫ&= #65236;ﺖﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻭ&= #65187;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭن= 583; ﮐﻪ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻋﺎﺷق ﺪﺭﻣﻌﺸﻮق عب= 5;ﺩﻯ ﻋﺸق ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎسی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ اﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭﺑﻌﺪﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﻗ&= #65170;لی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ = ﻭﻧﻪ ﻣﻴﺰﺍﻳﺪ ( ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺻﻤﺪﻯﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ).ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻣﻌﺎ= 5193;ﻝ ﻭ ﻫم کفّه ﻭ ﻭA= 183;ﻮﺩ ﺑﺄﺯاء ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﻭﻣﻄﻠﻘﺎ ﮐسی نیز ﻨﺰﺩ ﺍﻭ ﻭ &#= 65165;ﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﻳﮕ= ﺮﺍنی ﻤﻌﺎﺩل اﻭ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻡ = ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّیات اله= 40; ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭﻋﻈﻤﺖ بی ﻤثال ﻟهست&= #1606;د ﺑﺎﺯﻫﺮﮔﺰﻫﻤ= 5166;ﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺑﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; این همانی آنرا ﻣﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺟﺴم ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 65165;ﺟﺴﺎم اﺳﺖ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺩ&#= 65259;ﻨﺪﻩ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ( ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺻﻮﺭﺕ= ﻧﻮﻋﻰﻭﺻﻮﺭﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺁﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩ = ﮐﻪ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﻤﻴﮕویند ﭼﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﻣﻴﺸﺪ ﺧﺎلق ﺮ= 5165; ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮق ﺠﺪ&#= 65165; ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﻳﺎ ﭼ= ﮕﻮﻧﻪ ﺭﺯق ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺭﺯق گیر زʌ= 55;ﺪﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯﻫ= 605; ﺘﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﻔ&= #64401;ﻴک ﻨﻤﻮﺩ. ﻭ ﻟﻴﮑﻥ اﻳﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65203;ﺎﺯﻧﺪﻩ اشیاء ﻮ ﺍﻧﺸᥴ= 6;ء کننده اشیاء = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴ&= #65253; ﺎﻭ ﺑﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐ= ﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺷ&= #65268;ﺌﻰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ &= #65261; ﻣﻌﺎﺩا اﻭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ (ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻔﺎ&= #65173; ﻓﻠﺴفی ﺪﺭ قُž= 5;آن ﻮ حدیث ها ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻬم ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; تجلّیات ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ الهی ﺮﻭﺑﺮﻭ ʌ= 59;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺿﻤﻥ اﻳﻨﮑﻪ &= #1575;لهی ﻮ تجلّی ﺨﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﻨ&#= 65262;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧمی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺰﺑﺎﻥ ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻣﻨﻄ&= #1602; بشری ﻮﺣتی ﺪﺭ= ;ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﺎل ا= 5203;ﺖ ﻭﺣﺘﻰ ﻗﻮﺍﺭﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺍﻟﻔ&= #65166;ﻅ ﻣﻨﻄقی ﺒﺮﺍﻯ = 5176;ﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻳﻌنی = 5262;ﺻﻒ ﻣﻨﻄقی اشیاء = ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻣﺨﺘ&#= 65248;ﻔﻰ ﭼﻮﻥ ﻤﻘﺪﻣﺎﺕ &= #65261;ﺍﺻﻮل ﻮﺣﻘﺎﻳق ﻮﻋﻠ= 604; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻘﺎﺑ&#= 1604; ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻨ&= #65220;قی ﻮﻋﻠمی ﻮ ﻓﻠﺴ= 5236;ﻰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩم اﻧﺴﺎﻥ زیکی اﺳﺖ ﻭﺧ᥷= 4;ﺍ ﻳکی اﺳﺖ ﺍﻳﺎ = 5165;ﻳﻥ ﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﻳﮕ&= #65166;ﻧگی ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ؟ (ﺍ&#= 65247;ﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺸﺒﺎﻫتی ﺮﺍ ﻣ= 5268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65268;ﺪﺍﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭻ ﺩﻭ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨ ﺪﻫ&= #65250; ﻭﺣتی ﻤﮑﻤل خ = 5; ﻨمی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ&= #65165;ﺣﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﻗﺎﺑ&= #65246; ﺳﺎﺯﺵ ﻭﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﻣﺮگ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ: ﺃﺣﻠﺖ ثبّتک = 575;ﻟﻠﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﺍﻟﺘﺸ= 5170;ﻴﻪ فی اﻟﻤﻌﺎﻧﻰ A= 261; ﺃﻣّﺎ فی اﻟﺎʌ= 03;ﻤﺎ ﻔﻬﻰ ﻭﺍﺣﺪة ﻭ&#= 1607;ی اﻟﺪﻟﺎلة علی= ّ اﻟﻤﺴﻤّﻰ ﻭ ﺫ= 5247;ک ﺃﻥّ اﻟﺎﻧﺴﺎA= 253; ﻮ ﺍﻥ ﻘﻴل ﻮﺍﺣ&= #65194; ﻓﺎﻧّﻪ ﻳﺨﺒﺮ &#= 65155;ﻧّﻪ ﺟُﺸثّة ﻭﺍﺣ᥷= 4;ة ﻭ لیس ﺑﺎثنین= .ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻨﻔﺴﻪ لیس ﺑﻮA= 165;ﺣﺪ ﻟﺄﻥ ﺃﻋﻀاءه A= 251;ﺨﺘﻠﻔﻪ ﻭ ﺃﻟﻮﺍﻧﻪ ﻣﺨ&= #65176;ﻠﻔﻪ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺣﺪﻩ ﻭ&= #65259;ﻮ ﺃﺟﺰﺍٴ ﻤﺠﺰّ = 5263; لیس ﺳﻮاء ﺩﻣّ= ;ﻪ ﻏﻴﺮ ﻟﺤﻤﻪ ﻭﻟ&= #65188;ﻤﻪ ﻏﻴﺮ ﺩﻣّﻪ ﻭﻋ&#= 1614;ﺼَبة ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻭﻗﻪ ﻭ&= #65207;ﻌﺮﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﺸﺮﻩ ﻭ ﺳ= ﻮﺍﺩﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﻴﺎﺿﻪ ﻭ&= #64400;ﺬﻟک ﺴﺎﺋﺮ جَمیع ا= ;ﻟﺨﻠﻖ ﻓﺎﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻮ&#= 65165;ﺣﺪ فی اﻟﺎﺳﻢ ﻟﺎ = 5261;ﺍﺣﺪ فی اﻟﻤﻌﻨﻰ ﻭA= 165;ﻟﻠﻪ جَلّ ﺠﻠﺎﻟﻪ ʌ= 61;ﺍﺣﺪ ﻟﺎ ﻭﺍﺣﺪ ﻏﻴﺮ&= #65257;ﻭ ﻟﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻓ&= #65268;ﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺯﻳﺎﺩة ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65240;ﺼﺎﻥ ﻓﺄﻣّﺎ ﺍﻟﺎﻧ= 5204;ﺎﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮق اﻟʌ= 52;ﺼﻨﻮع اﻟﻤﻮٴﻠّﻒ ﻓʌ= 52;ﻥ ﺃﺟﺰﺍٴ ﻤﺨﺘﻠ= 601;ة ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﺷﺘّ&#= 65264; ﻏﻴﺮ ﺃﻧّﻪ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎﺟﺘﻤﺎع شیئ ﻮﺍﺣﺪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻗ= 5194;م ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﮑﺎﻣل عقل®= 0; ﻮ ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﭘﺎ= 5267;ﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﻰ ﻭﺗﺮک ﺴ&#= 65248;ﻮک ﻴﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;حی ﻨﻴﺎبی که ﺑﻴʌ= 08;ﺘﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺎﻳ&#= 65194; و عُقده ها و ﺗ= ﻔﮑﺮﺍﺕ ﺑﺎﻃل ﻮ ﻧﻔﺴﺎ&#= 1606;ی و حدیث نفس ﺪﺭ= ﻳک ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻴﻥ ﻴ&= #64405;ﺎﻧگی ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺩﺭﻣﻌنی اﺳﺖ (ﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﺍ= قع ﻴﮕﺎﻧﻪ ﻭ ﺷﺒﻴ&= #65258;) ﺍﺳﺎمی همیشه = ﻳکی هستند. (ﻣﺎﻧﻨʋ= 94; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﻋﺎلم اﺳA= 174; ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ&#= 65227;ﺎﻟﻢ) ﻭلی ﺪﻟﺎﻟﺖ ﻣ= 5204;ﻤّﺎئی هر ﺍﺳم ﺘﻔﺎﻭA= 173; ﺩﺍﺭﺩ (ﻧﻮع عل= 605; ﺨﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟ&= #65258; ﻋﻠم ﺨﺪﺍ ﺑﺎﻋ&#= 65248;م ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺩﺭ = ﺍﺳم علم ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= 604;ی ﺪﺭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷت= 607; ﮐﻪﺣتی ﻘﺎﺑﻞ = 602;یاس ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮔﺎﻭ ﻋﻘل ﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ&= #65227;ﻘل ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭلی اﻳﻥ کجا ﻭ ﺍﻥ کجا کجا) ﺍﮔﺮ ʋ= 65;ﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧ&= #65258; ﺍﺳﺖ ﻳﻌنی ﺠﺴ= 5194;ﻯ ﻮﺍﺣﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﺩ&= #65261;ﺗﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻴک ﻤﻮ&#= 65183;ﻮﺩ ﻭﻟﻰ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﺩﺍﺭﺩ ( ﻳﻌنی ﺒ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #65250; ﻳکی اﺳﺖ ﻭلی = 5;جزاء ﻮ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻔﺮﺍ&= #65261;ﺍﻥ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴ&= #65200; ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﺩﺭﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ بی = 5252;ﻌنی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺟ= ﺰﺍ ﺑﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻳﮑﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ .ﺧﻮﻥ = ﻮ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺎﻫم ﻔ&#= 65198;ق ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻳﻥ = همانی ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﺍﻋﺼﺎ&= #65167; اﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﮔ&= #65260;ﺎﻯ ﺎﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣ&= #65262;ﻯ اﻭﻏﻴﺮﺍﺯ ﭘﻮ= 5203;ﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭﺳﻴﺎ&= #65259;ﻴﻬﺎﻯ او ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﻔ&#= 65268;ﺪﻯهای اﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫ&#= 65252;ﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺳم ﻮﺍﺣﺪ &= #65261;لی ﺪﺭ ﻣﻌنی ﻮﻣﻔ= 5260;ﻮﻡ ﻳکی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. &#= 65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ&#= 65165;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭ ﺍﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻥ اﺟﺰﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﮐم ﻮ ﺯﻳﺎﺩﻯ &= #65194;ﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩ= ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺨﻠﻮ&#= 1602; ﻤﺼﻨﻮعی اﺳﺖ A= 251;ﻮٴﻠﻒ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﺍﺟ= ﺰﺍ ﻭﺟﻮﻫﺮ ﻫﺎﻯﻤ&#= 65192;ﺘﻠﻒ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ اﻳﻦ ﺟ&= #65262;ﺍﻫﺮ جَمع ﺸﻮﻧﺪ ﻳª= 5; ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴ&= #65166;ﻭﺭﻧﺪ. ﺳپس ﺭﺍﻭﻯ ﺘﻮ= 5215;ح و ﺘﻔﺴﻴﺮﻯ ﺪﺭ &= #65169;ﺎﺭﻩ ﻟﻄﻴﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻟﻄﻒ ﺧﺪﺍﻏﻴﺮ &= #65165;ﺯ ﻟﻄﻒ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﻴﺎ ﻓʋ= 76;ح اﻧّﻤﺎ ﻗﻠﺖ ﺍ= 5247;ﻠّﻄﻴﻒ ﻟﻠﺨﻠق اﻟﻠّʌ= 20;ﻴﻒ ﻭ ﻟﻌﻠﻤﻪ ﺑﺎﻟ&= #1588;یئ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ ﺃﻟﺎ &= #65175;ﺮﻯ الی أثر ﺻﻨﻌﻪ فی اﻟﻨﺒﺎﺕ ﺍA= 247;ﻠﻄﻴﻒ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻟﻠﻄﻴ&#= 65234; ﻭفی اﻟﺨﻠﻖ ﺍA= 247;ﻠﻄﻴﻒ ﻣﻥ ﺃﺟﺴﺎم اﻟ= 5188;ﻴﻮﺍﻥ ﻣﻥ اﻟﺠﺮﺟس ﻭ= 5165;ﻟﺒﻌﻮﺽ ﻭﻣﺎ ﻫﻮ ﺃﺻﻐﺮ = ﻣﻨﻬﻤﺎ ﻣﻤّﺎ ﻟﺎﻳﮑﺎ= 5193; ﺗﺴﺘﺒﻴﻨﻪ ﺍﻟ&#= 65228;ﻴﻮﻥ ﺑل ﻴﮑﺎﺩ ﻳﺴﺘ&#= 65170;ﺎﻥ ﻠﺼﻐﺮﻩ ﺍﻟﺬﮐ&#= 65198; ﻣﻥ اﻟﺄﻧثی ﻮ = 5165;ﻟﻤﻮﻟﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﻟﻘﺪﻳﻢ ﻓ&= #65248;ﻤّﺎ ﺭﺃﻳﻨﺎ ﺻﻐﺮ ﺫ&= #65247;ﻚ ﻓﻰ ﻟﻄﻔﻪ ﻭ ﺍﻫ= ﺘﺪﺍﺋﻪ ﻟﻠﺴﻔﺎﺩ ﻭ ﺍﻟ&= #65260;رَبّ ﻣﻥ اﻟﻤﻮﺕ ﻭ ﺍ&= #65247;جَمع ﻠﻤﺎ ﻳﺼﻠﺤﻪ ﻣ&= #65252;ّﺎ فی ﻠﺠج اﻟﺒﺤʋ= 66;ﺭ ﻭﻣﺎ فی ﻠﺤاء A= 165;ﻟﺄﺷﺠﺎﺭ ﻭﺍﻟﻤﻔﺎﻭﺯ ﻭ &= #65165;ﻔﺘﺮﺍقها ﺒﻌﻀﻬﺎﻋﻥ ﺒﻌ&#= 65214; ﻣﻨﻄﻘﻬﺎ ﻭﻣﺎ &= #65175;ﻔﻬم ﺒﻪ ﺃﻭﻟﺎﺩﻫﺎ &= #65227;ﻨﻬﺎ ﻭ ﻧﻘﻠﻬﺎ ﺍﻟﻐ&= #65196;ﺍٴ ثمّ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﺃA= 247;ﻮﺍﻧﻬﺎ ﺣﻤﺮة ﻣﻌﺼﻔﺮ= 577; ﻭ ﺑﻴﺎﺿﺎ ﻣﻌﺤ&= #65252;ّﺮﻩ ﻋﻠﻤﻨﺎ ﺃﻥ ﺧﺎ&= #1604;ق هذا ﺍﻟﺨلق ﻠ᥺= 0;ﻴﻒ ﻭ ﺃﻥّ کُلّ ﺼʋ= 66;نع ﺸﻴئ ﻓﻤﻥ شیئ A= 211;ﻨﻊ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﺨﺎ&#= 1604;ق اﻟﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺠ= 5248;ﻴﻞ ﺧﻠق ﻮ ﺻنع لا A= 251;ﻥ شیئ ﺑﺎﻟلطیف ﺑﺨﻠق ﻮ ﺑﺎﻟ᥺= 0;ﻒ ﺑﻬﺮﭼﻪ ﺭﻳﺰ ( ﻭ= ; ﻇﺮﻳﻒ ﻭ ﻟﻄﻴﻒ) ﺍﺳﺖ. ᥳ= 3;ثاﺭ ﺻﻨﻌﺖ الهی ﺮʋ= 65; ﺩﺭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻮﻳﺎ اشیاء غی= ر ﻟﻄﻴﻒ (ﺧَﺸِﻦ) &= #65197;ﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻰ. = ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺸﺮﺍﺕ ﻭ ﺭ&= #65267;ﺰﺗﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴم که @= 380;ﺸﻢ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻳ&= #65194;ﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺭﻳ&= #65200; ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧَﺮ &= #65261; ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻴم ﺘﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﻴ&#= 65250;. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻳ= ﺰﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑ&= #65204;ﻮﻯ ﺠﻔﺖﮔﻴﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65198;ﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻓ= ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻫﺎﻯ خودشان ﻭ ﺩﺭﭘ= ;ﻮﺳﺘﻪ ﺗﻥ گیاﻫﺎﻥ ﻳA= 166; ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻭ ﺳ= ﻮﺭﺍﺧﻰ ﺯﻧﺪگی ﻤﻴﮑﻨA= 256;ﺪ. ﻭ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ = ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭﺑﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺗﻔﺎﻫم ﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻃﻔﺎل ﺨﻮﺩ ﻏ= 5196;ﺍ می ﺒﺮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻧﮕﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﺮخ ﻮ ﺯﺭﺩ ﻳﺎ = ﺳﻔﻴﺪ ﻭ ﺳﺮخ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﮔﻮﺍﻩ ﺑﺮﺧﺎﻟ&#= 65238; ﻟﻄﻴﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﺑﺎ ﻟﻄﻒ ﺑﻬﺮﭼ= ﻪ ﻟﻄﻴﻒ ﻧﻴﺰ هس= 578;) ﻫﺮﺻﺎنعی ﭽﻴʌ= 00;ﻯ ﺮﺍ ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎ&#= 1574;ی ﺪﻳﮕﺮ می ﺴﺎﺯ= 5193; ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎ&= #1604;ق ﻠﻄﻴﻒ ﻭﺟﻠﻴل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻴ&= #1670; همه ﭼﻴﺰﻣﻴﺴʋ= 66;ﺯﺩ (ﻧﻈم ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻞ = ﻟﺎﺟﺮم اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺨ&#= 65166;لق ﻮ ﻇﺮﺍﻓﺖ ﮐﺎﺭ = ﺍﻭ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﺨﺎلی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﻟﻄﻒ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ= همه ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺭﮐﻤﺎل ﻮﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺣتی &#= 65192;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻣﻰ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﻴﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253;همانی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ&= #65262;ﻥ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ .ﺭﺍﻭﻯ = ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﻳﺎ&#= 65231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰﺧ&= #65166;ﻟﻘﻰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ (ﺗ= ﺒﺎﺭک اﻟﻠﻪ ﺃﺣﺴﻥ ا= 5247;ﺨﺎﻟﻘﻴﻦ) ﺍﻣﺎم گفت ﺩﺭ = 2;ُرآن ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻋﻴﺴ&= #65264; ﺍﺯ ﮔِﻞ ﭼﻴﺰﻯ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺳﺎﺧﺖ &= #65261;ﭼﻮﻥ ﺪﺭ ﺍﻥ ﺪﻣﻴﺪ ﺑ= ﺎﺫﻥ الهی ﭙﺮﻭﺍﺯ ʄ= 00;ﺮﺩ ( ﺗﺸﺒیه ﻴﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻳﻥ اﻳ&= #65253; ﭙﻴﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺎﺩﻯ ﭽ&#= 65262;ﻥ گِل ﻮ ﻣﺎﺩﻩ ﺧ= 5166;م ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺯش&#= 1740; ﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﭙ&#= 65198;ﻧﺪﻩ ﻭﻃﻴّﺎﺭ ﺩﺭﻋ= 5198;ﻭﺝ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ = ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﻋﻘل &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﭘﺮﻭﺍﺯﻣﻴﮑﻨ= 5194; ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺎﺳﺮا= 569; ﻭ ﻋﺮﻭج ﻮﻣﻌﺮ&#= 65165;ﺝ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻤﻘﺎمی ﺒﺮﺗﺮ = 5261;الهی ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭقُرآن گفته ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 203;ﺎﻣﺮﻯ گاﻭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪ= 5267;ﮕﺮﺍﻥ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺠﺴﺪ ﻭﻣﺠﺴم و &#= 65169;ﺎ ﺻﺪﺍﻯ گاﻭ ﺑﻮ= 5193;. ( ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮ= ﺍﻥ ﺒﺎﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻯ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﻭلی ﻤﻨﻈA= 262;ﺭ ﺍﻋﻤﺎل غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ گاﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑ&#= 65194;ﻧﺒﺎﻝ ﮔﺎﻭ ﺩﺭﻫﺮ ﺷﮑ&= #1605; گنده آخوندﻯ اﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﭼﻮﻥ ﻤﺴﻴﺢ ﭘﺮ&= #65255;ﺪﻩ ﻃﻴّﺎﺭ ﻭﺳﺎﻟ= 705; ﺘُﻨﺪﺭو ﻭﺑﺎ = 4344;ﺮﻭﺍﺯ ﻭ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ج ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻤﻌ&= #65198;ﺍﺝ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﻭﺩ ) ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ= ﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 1605; که ﮐﺎﺭﻋﻴسی ʋ= 94;ﻟﻴل ﻨﺒﻮﺕ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ = ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴم که ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎﻣﺮ&= #65263; ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﺎﻭ &= #65211;ﺪﺍ ﺩﺍﺭﻯ ﺒﺴﺎﺯﺩ. = ﮐﻪ ﺗﺎ نبوّت ﻣﻮس= ;ی ﺮﺍ ﺧُﻨثی ﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﺭﺳ&#= 65166;ﻣﺮﻯ ﺠﺎﻯ ﺘﻌﺠﺐ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ: ﻮﻳﺤک ﻴﺎ ﻓﺘﺢ= ; ﺍﻥّ ﻠﻠﻪ ﺍﺭﺍﺩﺗﻴ&#= 65253; ﻮﻣﺸﻴّﺘﻴﻦ ﺍ= 5197;ﺍﺩة ﺣﺘم ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #1593;َزّﻡ ﻳنهی ﻮ ﻫﻮ ﻳﺸ= 575;ء ﻮ ﻳﺄﻣﺮ ﻭﻫﻮ ﻳ= ﺸاء ﺍﻭﻣﺎ ﺭﺃﻳﺖ ﺃ&= #65255;ّﻪ نَهی ﺁﺩم ﻮ ﺯʌ= 61;ﺟﺘﻪﻋﻥ ﺃﻥ ﻴﺄﮐﻠﺎ ﻣﻥ اﻟﺸﺠﺮة ﻭﻫﻮ = 5267;ﺸاء ﺬﻟﻚ؟ ﻭﻟﻮلم A= 268;ﺸاء ﻟم ﻴﺄﮐﻠﺎ ﻭﻟ&#= 65262; ﺃﮐﻠﺎ ﻟﻐﻠﺒﺖ &= #65251;ﺸﻴّﺘﻬﻤﺎ ﻣشیئة ﺍﻟﻠﻪ ʌ= 61; ﺃﻣﺮ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺬ= 5169;ح اﺑﻨﻪ ﺍﺳﻤﺎﻋ= 5268;ﻞ ﻭﺷاء أﻥ ﻟﺎﻳA= 196;ﺑﺤﻪ ﻭﻟﻮ ﻟﻢ ﻳشاء = 5155;ﻥ لا ﻳﺬﺑﺤﻪ ﻟﻐ= 5248;ﺒﺖ ﻣشیئة ﺍﺑﺮﺍ᥽= 9;ﻴم ﻤشیة ﺍﻟﻠﻪعَ= ;زّ ﻭجَلّ . ﭼﻪﻣﻴ= ﮕﻮئی؟! بدﺍﻥ که ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ مَشیّت ﺩﺍﺭ= ;ﺩ. ﻳکی اﺭﺍﺩﻩ ﺣA= 176;م ﻮ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺭﺍ&#= 65193;ﻩ عَزّم ﺨﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ&#= 1604;ی ﺨﻮﺩ مَشیّت ﺁ= ;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ن&= #1614;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ = مَشیّت ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻣﻮﺭﺩ نهی اﻧʋ= 84;ﺎم گیرﺩ. ﻣﮕﺮ ﻧﻤ= 5264; ﺑﻴنی که ﺩﺳﺘʌ= 62;ﺭ نهی ﺨﻮﺭﺩﻥ اʋ= 99; ﺩﺭﺧﺖ بهشتس ﺑﺂﺩم ﻮ= ;ﺣﻮّﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪ که ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺴﺮﮐشی صورت گیرﺩ ﺍﮔﺮ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻭ ﻧﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ مَشیّت ﻣﻴﮑﺮ= ﺩ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻤ&= #65263;ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭﺍﻟَّشیّت ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺑﺮ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪﻏﺎﻟﺐ ﻣﻴﺎﻣﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩ= ;ﺳﺘﻮﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ کرﺩﻥ = 5236;ﺮﺯﻧﺪ ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴم ﺪ= 5165;ﺩﻩ ﺷﺪ ﻭلی مَشیّ= ت الهی ﺒﺮﺍﻳﻥ ʌ= 56;ﺒﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺍﺑ= ﺮﺍﻫﻴم ﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺖعل®= 0;ّ ﺮغم مَشیّت ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴل ﺮﺍ &#= 65203;ﺮﺑﺒُﺮﺩ ﺁﺍﻧﮕﺎﻩ مَش®= 0;ّت ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﺒﺮ= 605;َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﺎﻟ&#= 65168; ﻣﻴﺂﻣﺪ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻣﻴﺸﺪ. ﺳپس ﺭﺍ&#= 65261;ﻯ ﻤﻰ ﭘﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺳ= مع الهی ﺒﮕﻮﺵ ﻭʋ= 93;ﻳﺪﻥ اﻭﺑﭽﺸم اﺳﺖœ= 7; ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: اﻧ= ّﻪ ﻳﺴمع ﺒﻤﺎ ﻳﺒ= 5212;ﺮ ﻭ ﻳﺮﻯ ﺒﻤﺎ ﺳﻤ= ﻊ ﺑﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺑﻌﻴ&= #65253; ﻤثل عین اﻟﻤﺨ= ;ﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭ ﺳمیعا ﺑﻤثل= ; ﺴمع اﻟﺴﺎﻣﻌﻴﻦ ﻟ= 4401;ﻥ ﻠﻤّﺎ ﻟﺎ ﺗﺨف= 740; علیّه ﺧﺎﻓیة = ﻣﻥأثر ﺍﻟﺬﺭّﻩ ﺍﻟﺴ= 5262;ﺩاء علیّ اﻟﺼﺨﺮة= ﺍﻟﺼﻤّاء فی اﻟﻠﻴلة ﺍ᥼= 7;ﻈﻠﻤاء ﺗﺤﺖ ﺍﻟثرﻯ ﻮ= 5165;ﻟﺒﺤﺎﺭ ﻗﻠﻨﺎ ﺑﺼﻴﺮ ﻟ&= #65166; ﺑﻤثل عین اﻟﻤ= ;ﺨﻠﻮﻗﻴﻦ ﻭﺳمیع ﺒﻤﺎ ﻟ= 05; ﺘﺸﺘﺒﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺿﺮﻭﺏ ﺍ&= #65247;ﻠﻐﺎﺕ ﻭلم ﻴﺸﻐﻠﻪ ﺳ= 605;ع عن ﺴﻤﻊ ﻗﻠﻨﺎ &#= 65247;ﺎ ﺑﻤثل اﻟﺴﺎﻣʌ= 28;ﻴﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧᤦ= 1;ﻪ<s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ</span= ><s= pan dir=3DLTR> ﻣﻴ᥸= 8;ﻨﻮﺩ<s= pan dir=3DLTR> ﺿﻤ᥽= 6;ﺎ<s= pan dir=3DLTR> ﻣﻴ᥵= 0;ﻴﻨﺪ.<s= pan dir=3DLTR> ﻭﺁ᥽= 5;ﭽﻪ<s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ ª= 5;ه ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﺿﻤﻨ&#= 65166; ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ. ﺑﻴﻨ&= #65166; ﺑﭽﺸﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ ﭽﺸم ﻤﺨﻠ&#= 65262;ﻕ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎ= ;ﻧﻨﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻴ&= #65208;ﻨﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮ = ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨﻤﻴﻤﺎA= 255;ﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﻳک ﺬA= 197;ﻩ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮ= ﺭﭼﻪ ﺴﻴﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﺭﻭ&= #65263; ﺴﻨگ ﺴﻴﺎهی ﺪA= 197;ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﺭ ﺯﻳ&= #65198; ﺧﺎک ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﻗ&= #65228;ﺮ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ &= #65169;ﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﻟ&= #65264; ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻭﺳمیع اﺳʋ= 74; ﻭلی ﻨﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻥ اﻧﻮﺍع ﺰﺑﺎﻧA= 260;ﺎ ﻭﺻﺪﺍﻫﺎ. ﻭ ﺷﻨ= ﻴﺪﻥ اﻣﺮﻯ ﻤﺎنع اʋ= 99; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺼﺪﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﭼﻮﻥ ﺴمیع اﺳʋ= 74; ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺸﻨﻮﺩﮕﺎ&#= 65253;. ﺭﺍﻭﻯ ﺒﺎﺯ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺪﻳم ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧ= ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﺁﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﺳﺨتی می ﻨﻤﺎʋ= 63;ﻰ. ﺁﻳﺎ ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ&#= 65165;ﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ &= #65252;ﺘﻌﺪﺩﻯ ﻤﻴﺒﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤ&#= 65258; ﭼﻴﺰ ﺑﻔﺴﺎﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﻓﺖ (ﺍﻣﺮﻣﺤلی که A= 255;ﺸﺪﻩ ﻭﺍﮔﺮ ﻣﻴﺸﺪ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﻔﺴﺎﺩ ﻳﺎ عَک= 87; ﺗﮑﺎﻣل ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺩ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻫ&#= 65198;ﻳک اﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮ&= #65175;ﺮﻯ ﺒﺠﻮﻳﺪ ( ﺍﻣﺮﭼ= ﻨﺪ ﺧﺪﺍئی که ﺍﺗʌ= 36;ﺎق ﻨﻴﻔﺘﺎﺩ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺍﺯ = ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺸﺪ. = ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻗﻮل اﺭ&#= 65261;ﺍﺡ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ= ﺩﺍﻥ که ﺍﻳﻥ ﺒﺎﺭ ﺑ&#= 65166;ﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65267;ﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻳﻢ. ( ﺍﻣﺮﻯ که ﺍﺗﻔ&= #65166;ق ﻨﻤﻴﺎﻓﺘﺪ ﻭﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻧﻮعی ﻘﺒلی ﻮʋ= 83;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻧﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺽ ﺷ= ﻮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﮔﺮﭼﻨﻴﻥ ﭙﻴ&#= 65208;ﻨﻬﺎﺩﻯ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﻗﺒﻠﻰ = ﮐﺮﺩﻧﺪ (ﺍﻣﺮﻯ که ﺍﺗﻔ&#= 65166;ق هم ﻨﻴﻔﺘﺎﺩ ﻭ= 5247;ﻰ ﺍﺯﻗﺒل ﻨﺘﻴﺠ= 5258; ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. پس &#= 65165;ﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل اﺯ ﺩﻳﺪ &#= 65251;ﺎﺑﺎﺯ ﺁثاﺭﺵ ﺑﺮﺍﻯ = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﺭﺍ= ﻭﻯ ﺴپس ﺧوﺮﺳﻨﺪ A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺠﺪﺍ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1506 - دﺭﺣﺪﻳثی اﺯ= ;ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ294ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺧﻄﺒﻪﺍﻯ ﺪ&= #65197; ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ ﺩ&= #65197; ﭘﺎسخ سوآل ﺘﻮ= ;ﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺻﻔ&#= 65264; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭽﺸم ﻤ&#= 65264; ﺑﻴﻨﻴﻢﻓﺮﻣﻮ= 5193;: <= b>اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠ᥽= 8; ﺍﻟﺬﻯهو ﺃﻭﻝ ﻟﺎ ﺑِﺪء (&= #65252;ﻤّﺎ) ﻭﻟﺎ ﺑﺎﻃﻥ (ﻔﻴ= ﻤﺎ) ﻭﻟﺎ ﻳﺰﺍل (ﻤﻬ&= #65252;ﺎ) ﻭﻟﺎ ﻣﻤﺎﺯ (ﺟﻤ= ﻌﻤﺎ) ﻭﻟﺎ ﺧﻴﺎل ﻮﻫ&#= 65252;ﺎ لیس ﺑﺸﺒی ﺤﻔʌ= 68;ﺮﻯ ﻭﻟﺎﺑﺠﺴم فی A= 176;ﺠﺰء ﻭﻟﺎ ﺑﺬﻯ غای= 77; فی ﺘﻨﺎﻫﻰ ﻭﻟ= 5166; ﺑمُحدِث فی ﺒ&= #65212;ﺮ ﻭﻟﺎ ﺑﻤﺴﺘﺘﺮ فی کشف ﻭﻟﺎ ﺑʋ= 96;ﻯ ﺤﺠﺐ ﻓﻴﺤﻮﻯ ﮐ&= #65166;ﻥ ﻮﻟﺎ ﺃﻣﺎﮐﻥ ﺘ&= #65188;ﻤﻠﻪ ﺃﮐﻨﺎﻓﻬﺎ ﻭﻟ&#= 65166; ﺣﻤلة ﺗﺮﻓﻌﻪ = 5169;ﻘﻮﺗﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﺒﻌﺪ = ﺃﻥ ﻠم ﻴﮑﻦ ﺑل ﺤﺎ&#= 65197;ﺕﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃﻥ ﻴﮑﻴّﻒ ﺍﻟ&#= 65252;ُﮑﻴِّﻒ اﻟﺎﺷﻴﺎٴ ﻭﻣA= 253; ﻠم ﻴﺰل ﺒﻠﺎ ﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﻳﺰﻭل ﺒﺎ&#= 65191;ﺘﻠﺎﻑ ﺍﻟﺄﺯﻣﺎﻥ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﻨﻘﻠﺐ ﺷﺄﻧﺎ &= #65169;ﻌﺪ ﺷﺄﻥ ﺍﻟﺒﻌﻴﺪ &= #65251;ﻦ ﺤﺪﺵ ﺍﻟﻘﻠﻮﺏ <= /span>سپاس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪﻯ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺍﻳ&= #1578;ی هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍ= 5203;ﺖ (ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺒﻞ ﺍﺯ= ﺁﻏﺎﺯﻳﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) = ﻭﺑﺎﻃنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65219;ﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻫﻤﭽﻨ= ﺎﻥ لا ﻳﺰﺍﻝ ﺍﺯ ﺍ&#= 65199;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﮐﻪ ﻗ= ﺒل ﻮﺑﻌﺪﻯ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭﺑﺎ ﻫﻴچ اﻣﺮ= 5263; ﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻤﺰﻭ&= #1580; ﻨﻴﺴﺖ. (ﺑﺎﻏﻴﺮ= ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺵ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﺨﻴّ= 604; ﻮ ﺗﻮﻫّم ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ (ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ ﺫﻫﻨ&= #65264;). ﺣتی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 614;ﺒَحی هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺷ&#= 65170;ح ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65261;ﺟﺴمی هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟ&#= 65204;ﻢ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﭙﺎﻳﺎنی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺒﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮔﺮﺩ&= #65193;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﭼﻴﺰ ﺣ&= #65166;ﺩثی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺪﻳﺪﻥ ﺒﺎﺷﺪ (ح&= #1575;دِث ﻫﺮﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭﻫ&#= 65198;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ جدید ﺍﺯﻋﺪﻡ ʌ= 67;ﺎ ﺍﺯﻫﺮﻣﻘﺎم ﻨ= 5262;عهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻣﺨفی ﻮ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل کشف A= 261;ﺁﺷﮑﺎﺭﺒﺎﺷﺪ= ;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺣﺠﺎب= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﺩﺭ ورای ﺧﻮﺩ A= 251;خفی ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻣﮑﺎﻧ&= #65268;ﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺠﺎ= ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ که ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧ= 4405;ﺬﺍﺭﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺒﻴ&#= 65256;ﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻭ&= #65239;تی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﻣﮑﺎنی ﺪﺭﻫﺴتی ﻨﺒﻮA= 193;. ﺗﺎ ﺁﻥ ﻤﮑﺎﻥ ﺑ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺩﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺟﺎﻯ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺣﺎﻣﻠﺎنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﻗﻮﻩ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺣ= ﻤل ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ (ﻋﺮﺵ = ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم ﻄ&#= 65198;ﻳﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪی ᥴ= 9;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ معرفی شده خداوند ﺣ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ عقلی ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐُﺮسی A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ سراسر ﻫﺴ᥵= 6;ﻴﻬﺎ ﻭﻋﻮﺍﻟم ﻤﻮﺟ= 5262;ﺩﻯ ﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭﮔﺎﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ) ﻫﺮ= ;ﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻗت= 740; ﭙﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ &= #1578;َصوّر ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﻴﺎ= ﻝ (ﻭﻃﺮح اﺣﺘﻤﺎ= 5247;ﺎﺕ ﻭﺣتی ﻤﺤﺎﻟﺎA= 173;) ﺑﺮﺍﻯ کیفیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ کیفیّت ﺩﻫ= ;ﻨﺪﻩ اشیاء ﺍﺳﺖ ﺟ᥸= 0; ﺑﺤﻴﺮﺕ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﻮ ﻟﺎﻳ&= #65200;ﺍﻝ ﻭﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﺴﺖ.= ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﻤﮑﺎﻥ ﻭ&= #65199;ﻭﺍل ﻮﭘﺎﻳﺎنی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺯﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﺍ&#= 65267;ل گرﺩﻧﺪ ﻭﻫﺮﮔA= 200; ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻭ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩ&= #65197;ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. (ﺗﮑﺎﻣل نوعی ʌ= 62; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ) ﺧﺪﺍﺋ= ﻰ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﺍ= ﺯ ﺣﺪﺵ ﻭ تَصوّر= ; ﺩﻟﻬﺎ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ. (احس= 575;س ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65261;ﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻗﻠﺐ = ﻳﻌنی ﻤﻐﺰ ﺩﺭﻓﮑﺮﻭ &= #65235;ﻮﺃﺩ ﺩﻟﻴل ﭼﺸم سو = 5; ﺮﻭﺍنی اﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﺤل اﻧﻘﻠ= 5166;ﺑﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﺍﺣ= 5262;ﺍﻝ مُتغّر ﻭﺗﮑﺎ= ﻣل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ) اﻟﻤﺘﻌﺎلی ع= 606; اﻟﺄﺷﺒﺎﻩ ﻭﺍ= 5247;ﻀﺮﻭﺏ ﺍﻟﻮِﺗﺮ ﻋﻠّA= 166; ﺗﻤﺎم اﻟﻐﻴﻮA= 167; ﻓﻤﻌﺎنی اﻟﺨʌ= 48;ق عنه ﻣﻨﻔیّة ﻭ= ;ﺳﺮﺍﺋﺮﻫم علیّه ﺧﻔﻴّﻪ= ﺍﻟﻤﻌﺮﻭﻑ بغیر ﮐﻴﻔﻴّﻪ= ; ﻟﺎﻳُﺪﺭک ﺒﺎﻟحواس ﻭﻟᥴ= 6; ﻳﻘﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎﺵﻭﻟﺎ &#= 65175;ﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﺤﻴﻄﻪ ﺍﻟﺄﻓ&#= 64401;ﺎﺭ ﻭ ﻟﺎﺗﻘﺪّﺭﻩ &#= 65165;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻭﻟﺎ ﺗقع علیّ= ;ه ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻓﮑ&#= 65248;ّﻤﺎ ﻗﺪّﺭﻩ ﻋﻘﻠﺎ &#= 65261; ﻋُﺮﻑ ﻟﻪ ﻣثل = 5236;ﻬﻮ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﮐﻴﻒ &= #65267;ﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﺄﺷﺒﺎح ﻮ &#= 65267;ﻨﻌﺖ ﺑﺎﻟﺄﻟﺴﻥ اﻟ= 5236;ُﺼﺎح ﻤﻥ ﻠم ﻴﺤﻠل ف= 740; اﻟﺄﺷﻴاء ﻓﻴʌ= 40;ﺎل هو ﻓﻴﻬﺎ ﮐﺎﺋ= 5253; ﻮﻟم ﻴﻨﺄ ﻋﻨﻬ&#= 65166; ﻓﻴﻘﺎل هوﻋﻨʌ= 60;ﺎ ﺑﺎﺋﻦ ﻭﻟم ﻴﺨ&#= 1604; ﻤﻨﻬﺎ فیقال ا= ;ﻟﺃﻳﻦ ﻭ ﻟﻢ ﻳﻘرَبّ A= 251;ﻨﻬﺎ ﺑﺎﻟﺄﻟﺘﺰﺍﻕ &#= 65261;ﻟم ﻴﺒﻌﺪ ﻋﻨﻬﺎ ﺑ&= #65166;ﻟﺄﻓﺘﺮﺍﻕ ﺑل هو فی الأش&= #1740;اء ﺒﻠﺎ هوﻔﻴّﻪ A= 261;ﻫﻮ ﺃﻗرَبّ ﺍﻟﻴ᥽= 6;ﺎ ﻣﻥ ﺤﺒل اﻟﻮﺭ= 5267;ﺪ ﻭ ﺃﺑﻌﺪ ﻣﻥ اﻟ&= #65208;ُبهة ﻣﻥ کل ﺒﻌﻴﺪ ﻟ&#= 65250; ﻳﺨﻠق اﻟﺄشیا= ;ء ﻤﻥ اﺻﻮل ﺃﺯﻟ= 5268;ّﻪ ﻭﻟﺎ ﻣﻥ ﺃﻭﺍﺋ&= #1604; کاﻧﺖ ﻗﺒﻠﻪ ﺑ= 5194;ﻳّﻪ ﺑل ﺨﻠق ﻤﺎ ﺧﻠ&#= 1602; ﻮ ﺃﺗﻘﻥ ﺨﻠﻘﻪ = ﻭ ﺻﻮﺭ ﻣﺎ ﺻﻮﺭ ﻓ= ﺄﺣﺴﻥ ﺼﻮﺭﺗﻪ ﻭﻫﺮᤦ= 0;ﻪ ﮐﻪﻋﻘل ﻮﺫﻫﻥ &#= 65170;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺑﮕﻴ&#= 65198;ﺩ ﻭﻣثل اﻭﺭﺍ ﺷA= 256;ﺎﺧﺖ ﭼﻴﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ است . ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺷَﺒﺤﻬﺎ ﺗ&#= 65262;ﺻﻴﻒ ﮔﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻔﺼﻴح= 740; ﺒﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭا&#= 1588;یاء ﺤﻠﻮل ﻨﮑﺮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ﺗﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ = ﺍﻭ ﺩﺭﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ= ; ﺩﻭﺭ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ = ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺎﻟﻰ ﻧ= ﻴﺴﺖ. (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستی) ﻭﻳﺎ ﮔﻔA= 176;ﻪ ﺷﻮﺩ ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺂﻥ ﻨﺰﺩﻳکی = 5268;ﺎ ﭼﺴﺒﻴﺪگی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻭ= ﺭ ﺑﺎ ﺟﺪﺍئی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻫ= ﺴﺖ (ﻭلی ﻨﻪ) ﺑﺎ ﮐﻴ= ﻔﻴﺘﻰ (ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺸﺮح ﭽ&= #64405;ﻮﻧگی اﻳﻥ ﺪﺍﺧل اش®= 0;اء ﺒﻮﺩﻥ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻜﺘﺮ ﺑﻤ&#= 65166; ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺭگ گر= 5193;ﻥ ﻤﺎ بما (ﺍﺻل ﺨ= 5194;ﺍ ﺩﺍﺧل هستی اﻧ= ;ﺴﺎﻥ) ﻭﻧﻴﺰﺩﻭﺭﺗﺮ= 5267;ﻦ ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ &= #65165;ﺯﻫﺮ ﺩﻭﺭﻯ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج ﻮ ﺑﺎﻃﻦ در عمّاء) ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ اشیاء ﺮﺍ ﻧﻴᥴ= 6;ﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺻ&#= 65262;ل اﺯلی ﺒﺎﺷﻨﺪ ( &#= 65165;ﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ اﺯل= 40; ﺴﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﺍﺋلی &#= 65256;ﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺁﻥ &= #65153;ﻏﺎﺯﻯ شده ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠ= 4401;ﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪ&#= 65257; ﺩﺭﺁﻓﺮﻳﻨﺶﺁ= 5253; ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺍﺗﻘﺎ&#= 65253; و استحکام ﺒﮑ&= #65166;ﺭﺑﺮﺩﻩ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺗﺼ&= #65262;ﻳﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳ&#= 65254; ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ = (ﺷﺮﺍﻳﻄ ﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫﺮﻧ&#= 65262;ع ﺪﺭﮐﻤﺎل ﺁﻥ ﻨ&#= 65262;ع ﺒﻮﺩﻩ). ﻔﺴﺒﺤʋ= 66;ﻥ ﻤﻥ ﺘﻮﺣّﺪ فی علوّﻩ ﻓﻠﻴس ᥼= 7;شیئ ﻤﻨﻪ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ &= #65261;ﻟﺎ ﻟﻪ ﺑﻄﺎعة ﺃﺣ= 5194; ﻣﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﺍﻧﺘ&= #65236;ﺎﻉ ﺍﺟﺎﺑﺘﻪ ﻟﻠﺪ&#= 65165;ﻋﻴﻥ ﺴﺮیعة ﻭﺍﻟﻤʌ= 48;ﺎﺋکة ﻟﻪ فی اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺄﺭﺽ ﻣطی= 617;عة کُلّم ﻤﻮسی ﺘ= ﮑﻠﻴﻤﺎ ﺑﻠﺎ ﺟﻮﺍﺭح ﻮ &= #65155;ﺩﻭﺍﺕ ﻭﻟﺎ ﺷفة ﻭﻟﺎ &#= 65247;ﻬﻮﺍﺕ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ تعالی عن اﻟﺼﻔﺎﺕ ﻓﻤَA= 253; ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻪ ﺍﻟﺨﻠﻖ ﻣﺤﺪﻭ&#= 65193; ﻓﻘﺪ ﺟﻬل اﻟﺨﺎﻟق اﻟﻤﻌﺒﻮﺩ ﻧﻴ= ;ﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺩوﭼﺎﺭ بَ= 81;ث ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎ ﻭﺍ&#= 65255;ﻮﺍﻉ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ ﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭﺍﺣﺪﻯ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻏﻴﺒﻰ ﺍﺳﺖ ( ﺍﻣ= ;ﻮﺭنیاﻣﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻓ= ﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩﻭﻳﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺮﺗﺮ= 5261; ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭحی ﻮ= 5197;ﻭﺍنی ﻮﻓﮑﺮﻯ ﻣﻮﺟﻮ&#= 65193;ﺍﺕ) ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺗﻤ&#= 65166;م ﻤﻔﺎﻫﻴم ﻮ ﻣﻌ&#= 65166;نی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ &= #65165;ﻭ ﻣﻨﺘفی اﺳﺖ ﻭ = 5165;ﺳﺮﺍﺭ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻬﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ (ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺮخو= 83;شان ﻤﺨفی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭضع ﺮ= 5261;حی ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﻋﻘ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﻭشایستگیها = 5261;ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭشایستگیهاA= 263; ﻋﻘﺎﺏ ﻭﻋﻘﺐ ﺭ&= #65261;ﻯهاﻯ ﺮﻭﺣﻰ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻭﺷﻨﺎ&#= 65191;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭلی &#= 65170;ﺪﻭﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻴﻔ&#= 65268;ﺘﻰ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎﺣﻮ&#= 65165;س ﺩﺭک ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻗﺎﺑل قیاس ﻭﺳﻨﺠﺶ ʋ= 69;ﺎ ﻣﺮﺩم ﻨﻴﺴﺖ (ن&#= 1575;س ﻳﺎ ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ س&#= 1604;وک الهی و عهد الست ﻮﻣﺸﺎﺭᤨ= 0;تی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی که ﻣﺮﺍﺗبی ال= ;هی هستند ﻧﻤﻴﺒﺎ= ;ﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺘ&#= 65166; رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 65238; الله ). ﻭ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻭ &= #65165;ﺣﺎﻃﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻋﻘ&#= 65248;ﻬﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻨﺠﺶ ﻭ = ﻗﺪﺭﺩﺍنی اﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65261; ﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺗﺨﻴ&#= 65248;ﺎﺕ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗ&#= 65166;ﺩﺭ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺭﺍ ﮐﻪ ﻋﻘل ﺒﺸ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﺴﻨﺠﺪ ﻭ ﺍﺭﺯ&= #65267;ﺎبی ﻮ ﻗﺪﺭﺷﻨﺎسی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. پس ﺳﺘﺎﻳ&#= 65206; ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻤﺮ&= #65175;ﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ ا&= #65261; ﺩﺭﺁﻥ ﻤﻘﺎﻡ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ= لی ﺒﺎﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﻭ ﻧ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ ( ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﻫﺮ= ;ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻴﺎ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩ&= #65197; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ) ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﻮﻧفعی ﻨﻤﻴﺒʋ= 98;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺩﺭ ﭘ= ﺎﺴخ ﺪﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﻮ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺴﺮﻋﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; .ﻭﺗﻤﺎمی ﻔﺮﺷ= 5176;ﮕﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺳﻤﺎﻥ نه= 575; ﻮﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺍﻳ&#= 65206; ﻣطیّع هستند (&= #65235;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺯﻣﻴنی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ هستند ﻭ ﻓﺮﺷ᥵= 6;ﮕﺎﻥ اﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺎ ﻣﻮسی ﺘﮑّA= 248;م کرﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳA= 256;ﮑﻪ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ﻴﺎ = ﻭﺳﺎﺋل ﻮ ﻟَﺐ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ = ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﮐﻠﺎم ا&#= 65247;ﻬﺎمی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﭽﻮﻥ ﻣﻮž= 7;ی ﻮﻫﺮ ﻣﺎشی ره رو ﻮﺳﺎﻟک در ʌ= 19;ﺮﻳﻘﺖ های ﺍﻟﻬﻰ) ﻟﺬ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰﺭ&#= 1711; ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ متغیّر ﺧﺎﺹ ﻣ= ;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﻟﻪ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65197;ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺎلق ﻤﻌﺒﻮﺩ = 5183;ﺎﻫل ﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:= p> حدیث 1507= - ﺍﺯﺍﻣﺎم کاﻇم اﺳﺖ ﮐﻪ A= 193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺍﻣﻮﺯ= 5205; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻓﺮﻣﻮ&#= 65193;(ﺝ۴ﺹ29= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻴﺎ &#= 65155;ﺑﺎ ﺃﺣﻤﺪ ﻟﺎ ﺗﺘﺠ&= #65166;ﻭﺯ فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 251;ﺎ ﺫکُرِه ﺍﻟﻠﻪ= ; ﺗﻌﺎلی ﺬکُرِه فی کتاﺑﻪ ﻓﺘﻬﻠʌ= 42; ﻭﺍﻋﻠم ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ= 5166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﺣ&= #65194; ﺃﺣﺪ ﺻﻤﺪ ﻟم ﻴ&= #65248;ﺪ ﻓﻴﻮﺭث ﻭ ﻟم ﻴ&#= 65262;ﻟﺪ ﻓﻴُﺸﺎﺭﻙ ﻭﻟ= 605; ﻴﺘّﺨﺬ ﺻﺎﺣب= 77; ﻭﻟﺎ ﻭﻟﺪﺍ ﻭﻟﺎ ﺷﺮ&= #65267;ﮑﺎ ﻭﺃﻧّﻪ ﺍﻟحی = 75;ﻟﺬﻯلا ﻳﻤﻮﺕ ﻭﺍﻟﻘﺎ&#= 65193;ﺭ ﺍﻟﺬﻯلا ﻳﻌﺠA= 200; ﻭ ﺍﻟﻘﺎﻫﺮ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ لا ﻳﻐﻠﺐ ﻭﺍﻟ= 5188;ﻠﻴم اﻟﺬﻯ لا ﻳﻌﺠA= 246; ﻭﺍﻟﺪﺍﺋم اﻟA= 196;ﻯ لا ﻳﺒﻴﺪ ﻭ ﺍﻟ&#= 65170;ﺎقی اﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﻨA= 264; ﻭﺍﻟثاﺑﺖ ﺍﻟA= 196;ﻯ لا ﻳﺰﻭﻝ ﻭﺍﻟ= 5232;ﻨﻰّ ﺍﻟﺬﻯ لا ﻳﻔﺘ= 5240;ﺮ ﻭ ﺍﻟﻌﺰﻳﺰ ﺍﻟ&= #65196;ﻯ لا ﻳُﺬَﻝﻭﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟم اﻟﺬﻯ لا ﻳﺠﻬA= 246; ﻭﺍﻟﻌﺪل اﻟﺬA= 263; لا ﻳﺠﻮﺭﻭ ﺍﻟ= 5184;ﻮﺍﺩ ﺍﻟﺬﻯ لا ﻳﺒﺨ= 5246; ﻭﺃﻧّﻪ ﻟﺎ ﺗﻘ&#= 65194;ﺭﻩ ﺍﻟﻌﻘﻮل ﻮﻟﺎ &#= 65175;قع علیّه ﺍﻟﺄﻭﻫ= ;ﺎﻡ ﻭﻟﺎ ﺗﺤﻴﻄ ﺒﻪ = ﺍﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﻮﻳﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﻟﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍ&= #65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺨ&#= 65170;ﻴﺮ ﻭ لیس ﮐمثله ش= یئ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺴﻤﻴﻊ &= #65165;ﻟﺒﺼﻴﺮ ﻣﺎ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻥ ﻨ= ﺠﻮﻯ ﺸﻠﺎﺷﻪ ﺍﻟّﺎ &#= 65259;ﻮ ﺭﺍﺑﻌﻬﻢ ﻭﻟﺎ &= #65191;ﻤسة ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﺳﺎﺩ&#= 65203;ﻬﻢ ﻭﻟﺎ ﺃﺩنی ﻤﻥ &#= 65196;ﻟک ﻮﻟﺎ ﺃکثرت ﺍʌ= 47;ّﺎ ﻫﻮ ﻣﻌﻬم ﺃﻳﻨ&#= 65252;ﺎ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻭﻫﻮ ﺍ&= #65247;ﺄﻭل اﻟﺬﻯلا شیئ ﻘ= ;ﺒﻠﻪ ﻭﺍﻟﺂﺧﺮ ﺍﻟﺬ&#= 65263;لا شیئ ﺒﻌﺪﻩ ﻭﻫA= 262; ﺍﻟﻘﺪﻳم ﻮ ﻣﺎ&#= 65203;ﻮﺍﻩ ﻣﺨﻠﻮق مُحدِ= ث ﺗﻌﺎلی عن ﺼﻔʋ= 66;ﺕ ﺍﻟﻤﺨﻠﻮﻗﻴﻥ علوّا ﮐﺒﻴﺮﺍ= ; ﺍﻯ ﻔﻠ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﺃﻣﺮ ﺗﻮﺣﻴ&= #65194; ( سلوک الهی ) ﺗʋ= 84;ﺎﻭﺯ ﻭ ﺗﻌﺪّﻯ اﺯﺁ= 5253; ﻤﮑﻦ ( نادیده نگیر) ﺍﺯ ﺁﻧﭽA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺫﮐﺮﮐﺮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﻣ&= #65268;ﺎﻓﺘﻰ (ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ ﺧﺎﺹ = ﺧﺪﺍﻯ ﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻴﺶ ﺍ&= #65199; ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭقُر= 0;ن ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪﻩ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﻣﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﻭ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻑ ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﺭﻭح ﻤﻴﺎﻓﺘﻰ= 5261; ﻧﻴﺰ ﻳﻌنی ﺪﺭ= 4400;ﺘﺎﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ سلوک ʌ= 51;ﺤﻤﺪﻯ اﺯﺣﺪﻭﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219;ﻪ ﻣﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ ﺗﺠ&= #65166;ﻭﺯ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ= ﺑﻴﺶ ﺍﺯﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﻰ ﻭﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﺪﺍنی ﻮ ﺭﻭٴA= 268;ﺖ ﮐﻨﻰ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ= ﻨﻮع ﺒﺸﺮﺑﻴﺸﺘﺮﻣ= 5268;ﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺨ= ﻮﺍهی ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﻭﻯ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺩﻳ&= #65194;ﺍﺭﻯ اﺯرَبّ ﺭﺣﻤﺎ= ;ن ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﺯﻋﺮﺵ ﻭﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ و کرسی ﺍﻭﺍﺳﺖ. @= 400;ﻪ ﻳک ﺮﻭﺡ ﺑﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧﺘﻬA= 166; ﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﻮ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻧﻮع فوق بشری = ﺒﮕﺬﺭﺩ ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻬﺎﻳﺖ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺑﺪ&#= 65267;ﺪﺍﺭ ﻳﮕﺎﻧگی و توحید ﺒﺎ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق اﻟﻠﻪ ر= 14;بّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ) ﮐﺘﺎﺏ وظیفه الهی قُرآن ا= 5203;ﺖ که دو قرّه قائم و عرش رحمان میباش= 83; و نه کتاب قرا&#= 1606; عثمانی که چن= 583;ین سال پس از وفا&#= 1578; پیامبر با دس= 578;کاری های تدئهیه ش= 583; که مولا علیّ &#= 1583;ر ونه جای آن حذ&#= 1601; و اضافه و تبدیل و تغیی= 585; در مقابل پول دشمنان سلوک الهی صورت گر= 601;ت . وکتاب قران ی&= #1593;نی وظیفه سلوک الهی با ولاب= 578; محمد ﻭﻃﺮﻳﻘ᥵= 4; ﻣﻘﺮﺭ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺣﺪّ اکثر ﻣ᥾= 8;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ نوع بشری) ﻭﺑﺪ= ;ﺍﻥ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ= 5170;ﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﺣ&#= 65194; ﺃﺣﺪ ﺻﻤﺪ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺯﺍﻳﺶ ﺍﻭﻟﺎﺩ&#= 65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻭﺍ&= #65197;ث ﺍﻭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. (ﻳﺎ= ;ﺧﻮﺩ ﻣﺮگی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻮﻟ&#= 65194; ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﺮﻳ&= #1705;ی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ (ﻣﺎ= ﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﺘﻮﻟ&= #65194; ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺪﺭ ﻭﻣ= ﺎﺩﺭﻯ ﻮﻳﺎ ﺧﺪﺍﺋز ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺯﺍﺋﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﻤ&= #65204;ﺮ ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭﺷﺮ&#= 65267;کی اﺗﺨﺎﺫ ﻧﮑﺮﺩ= 5257; ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩﺍ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65255;می میرد . ﻭﺗﻮﺍﻧA= 166;ﻯ ﻘﺎﺩﺭﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻋﺎﺟﺰ ﻧﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ (ﺗﺎ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺸﺮ= ﻳﻚو ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻗﺎﻫﺮ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65251;ﻐﻠﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺣﻠ&= #65268;م ﻮ ﺻﺒﻮﺭﻯ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻋﺠﻠﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ( (ﺻﺒﺮ ﺍﺯل تا ﺘ= ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ تمامی ارواح موجودات صاد= 85; شده ﺍﺯﻋﺪﻡ باید به ﺒﻴﻨﻬ= ;ﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮﺟﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰﻭﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮل ن= 608;ع بشری ﺩﺭ ﺑﺮﺍʋ= 69;ﺮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﭽﻴ&#= 65200;ﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺻﺒﺮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ را ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ &#= 65165;ﺑﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ) ﻭﺩﺍ= ﺋم ﻮﺟﺎﻭﻳﺪﻯ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻧﻤ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﻭ ﺯﺍﻳﻞ ﻧﻤﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺒﺎقی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﻨﺎ&= #1574;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭثاﺑ= 578;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65199;ﻭﺍﻝ ﻭﺗﺰﻟﺰل ﻨﺪﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﻏﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ&#= 65257;ﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65235;ﻘﻴﺮ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺒﺨﺸﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ. ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ اﺯﻫﺴتی ﻮحدت= ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ = ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺳ&= #65174; ﺧﺎﺭج ﻨﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﻭعزیز ﻭﻧﻴﺮ᥾= 1;ﻣﻨﺪ ﻭ ﭘُﺮعَزّتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺫﻟّﺖ &#= 65255;ﺪﺍﺭﺩ ( ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺨ= ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ). ﻭﻋﺎﻟم ﻮ= ﺍﮔﺎهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻬﻞ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. (ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ ﻳ= ﺎ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ &= #65261;ﻧﺎ ﺁﮔﺎهی ﻨﺪﺍﺭA= 193;) ﻭﻋﺎﺩل ﻮﺩﺍﺩ= 4404;ﺴﺘﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻮﺭ ﻭ&= #65223;ﻠم ﻮﺳﺘم ﻨﺪﺍﺭﺩ (&= #65193;ﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﻳ&#= 65166; ﺑﺎ ﺳﺎﻟکان دʋ= 97;ﺣﺎل ﺘﻘرَبّ ﺗﮑﺎ᥽= 1;ﻠﻰ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ.ﻭʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺣﺪّ اکثž= 5; ﺩﺭﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری ) ﻭﺟﻮﺍﺩ = 5261;ﺑﺨﺸﻨﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65169;ﺨﺎﻟﺖ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺑﻤﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ&= #65197;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭ &= #65197;ﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﻮﺭﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ) ﺍﻭ ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﻫﺮﮔﺰﻋﻘﻠﻬﺎ (&= #1578;َصوّرﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ) ﻗﺎﺩﺭ ﺑ= ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻮ&#= 1574;ی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ (ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳ= ﺖ ﻭتَصوّرﺍﺕ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ تَصو¡= 7;رﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭ&#= 65193; ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺍﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘ&#= 65228;ﺎلی اﻭ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻘ= ﺎم ﺒﺰﺭگ اﻭ ﭼﻴﺰ= 5263; ﺪﺭک ﻨمی ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻫﺎ&#= 65249; (تَصوّرﺍﺕ) ﺑ᥷= 8; ﺍﻭ ﻭﺍقع ﻨمی ﺸﻮʋ= 93; (ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﻳک ﺘﺼﻮﺭ &= #65193;ﺭﺍﻳﺪ ﺗﺎ ﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﺸﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ اﻧﺴﺎﻥ اﺯﭼﻴA= 200;ﻯ که ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭﺟ= 5262;ﺍﻧﺐ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ)&= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺍﺑﻌ&= #65166;ﺩ ﻭﺳﺮﺯﻣﻴن ها A= 261;ﺍﻣﺎﮐﻥ ﺒﺮ ﺍﻭ ﺍﺣﺎﻃﻪ = ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﮑﺎﻥ = ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ= ﻪ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻮﺟﻮ&#= 65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #64401;ﺎنی ﺘﺼﻮﺭﺷﻮﺩ) ﻫﺮ&= #64404;ﺰﻫﻴچ ﺠﺎئی اﻭﺭﺍ ﻣA= 188;ﺘﻮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭﺝ ﻭنیز ﺑﺰﺭگی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﮑﺎنی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﮑﺎنی ﺒﺰ= 5197;ﮔﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ علیّ رغم ﻤﺪﺭ= ک ﺤسی ﺁﻥ ﺨﻮﺩ ﺍ&#= 65251;ﺮﻯ ﺬﻫنی اﺳﺖ) ﻭﻫ= 5198;ﮔﺰ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﺪﺭﻙ ﻭاحساس ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺪﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪن ﭼﺸ&#= 65252;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ (ﭼ= ﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺪﻳﺪﻥ ﭽ&= #65208;ﻤﻬﺎ ﺯﻳﺮﺍ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺧل هستی) ﺩﻳﺪﺍﺭʌ= 63; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺩﺍﺭ= 5193; ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻯ = ﺨﺎﺭج اﺯ ﺧﻮﺩﺵ) ﻭ ﺍﻭ= ﻟﻄﻴﻒ ﺑﺎﻟﻄﻒ ﻭﺧﺒﻴ&#= 65198; ﺑﺎﺧﺒﺮﺍﺳﺖ (ﻭ&= #65191;ﺒﺮﻩ ﻭﻣﻄلع اﺯﺗﻤʋ= 66;ﻣﻰ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺑﺎﻃن= 740; ﻮ ﺑﺮﺗﺮ. ﺯﻳﺮﺍ با ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻭ ﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻔﻮﺫ ﺭﻫ&= #65198;ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﻫﻴچ ﭽ= ﻴﺰﻯ ﺪﺭﻫﺴتی ﻤﺎﻧA= 256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑ= ;ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ تَصو¡= 7;رﻯ غیر ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺸA= 256;ﺎﺧﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﺷﻨﻮﺍ ﻭﺑ= ﻴﻨﺎﺋس اﺳﺖ ﮐﻪﺣتی اʄ= 04;ﺮ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻫم &= #65256;ﺠﻮﺍئی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺍﻭ ﭼﻬﺎﺭمین A= 153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮﭘﻨ&= #1580; ﻨﻔﺮ ﺑﺎﻫم ﻨﺠ&#= 65262;ﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻭ ﺷﺸﻤ&= #65268;ﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣ= تی اﮔﺮ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍ&= #65261; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺁﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﺳﺖ (ﺣتی ﺒﺎ ﻳ&= #1705; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪﺑﺎ &#= 65191;ﻮﺩﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﺪ ﻭ&= #65235;ﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ نیز ﺣﺎﺿﺮﻭﻣʌ= 20;لع اﺳﺖ. ﻭﺣتی اﺯA= 255;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ اﻃﻠ&#= 65166;ع ﺨﻮﺩ ﺷﺨﺼﻴﮑﻪ &= #65259;ﺮ ﺯﺑﺎﻥ هَوَس ᥾= 1; ﺍﺭﺯﻭئی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﻗﺒل ا&#= 65199; ﺍﻳن که ﺍﻳﻥ ﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﻭن&#= 1740; ﺒﺬﻫﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﺑ= ﺮﺳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ&= #65247;ﻄﻴﻒ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ خدا داخل ﻇﺮﻳﻒ ﺗʋ= 98; ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻟﻄﻴﻒ &= #65183;ﺴم ﻮﻓﮑﺮ ﻭ ﻧﺎﺧﻮ&= #65193; ﺁﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﺭﻭح &= #65262; ﺭﻭﺍﻥ هر ﭼﻴﺰ= 5263; اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ = 5165;ﻳﻥ ﺮﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ بی ﺸﻤﺎﺭﻯ اﺯ = 5197;ﻗﺎﻳﻖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﻬم ﻈﺮﺍﻓﺖ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨ&#= 65166;ﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﺍﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺁﺧﺮﻳ&#= 65253; ﻮﭘﺎﻳﺎنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎنی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ ( ﺍﮔﺮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ = ﺯﺍﺋل گرﺩﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﺴﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍع ﻮﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ یونیورسهای هستی وﻋﻮﺍﻟﻢ= ; ﻭﺟﻮﺩﻯ طیّ ﺸﻮﻧﺪ ﻫﻨA= 262;ﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄ&#= 1604;ق الله ﻨﺮﺳﻴﺪ᥽= 7;ﺍﻳﻢ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی)ﻫﻤﺎﻥ آﻏﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﻫ&#= 65204;ﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ(ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ) ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻘﺒﻞ ﺍﺯﻫﺮ ﺁﻏ&= #65166;ﺯ ﻭﻳﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﻬﺎ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻘﺪﻳ&= #65250; (ﻭﻣﻄلق اﺯﻟﻰ) &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮﺍﺯ ﺍﻭ = حادِث ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ ﻧﻴﺴ&#= 65174; (ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ&= #65165;ﻭ ﭘﻴﺪﺍ و صادر ʌ= 07;ﺪﻩ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭﻳﺎ ﻃﻮﺭ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯﺑﻮﺩﻩ ﻭﺍﺯ ﺍﻭ کسی ﻴ= 5166; ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺪﻳﻤﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﺍﺯﻟﻴﺖ ﺧﺪﺍﻯ اﺯﻟﻰ ﻣﻄﻠق اA= 203;ﺖ ﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﺯلی ﺪﻳﮕﺮ ﺑ= 5166;ﺯ آغازﻯ ﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺯﻯ ﺤﺎ&= #65193;ﺵ وﭘﻴﺪﺍ ﻭ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ق ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174; ﻭﺧﻴلی ﺒﺎﻟﺎA= 175;ﺮ. (ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺎﺹ ﻣﻮ= ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭﺣال ﺘﮑﺎﻣ= 04; اﺳﺖ ﺗﺎ ﺻﻔﺎت= 740; ﺮﺍﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ &= #65211;ﻔﺎﺕ نوع ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟ= 5194;ﻳﺪﻯ ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄلق ﺪﺭ ﻭﺟﻮ= 5193; ﻭﮐﻤﺎل ﻨﻴﺎﺯ= 5263; ﺒﺼﻔﺎﺕ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻔﺎ&= #65175;ﻴﮑﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻥ ﻮﻟﻮ = ﺩﺭ ﺍﺳم ﻮﺭﻧگ ﺪﺭ= 5165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺻﻔﺎ= ﺕ الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; ﺒﺮﺍﻯ ﻔﻬم و ا= 605;کان تصور اﻧﺴﺎﻥ ا= ;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧ&#= 65258; ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯﭼ&#= 65262;ﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ ﻭﻋﺎﻟ&#= 1616;ﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺼﻔﺎﺕ ﻣﻄﻠق ﺁﻥ اﮔﺮ &#= 65235;ﺮﺽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺻﻔ&= #65174; ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺻﻔﺎﺕ ﻣ= ;ﻄﻠﻖ) ﺧﺎﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻳﻌنی عالمی که ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ ﺍ= 5199; ﺍﻭ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ا&#= 64404;ﺎهی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ &= #65170;ﺮﺍﻳﺶ تَصوّر ﻧﺸﻮﺩ= . پس (ﻋﺎلِم ﻤﻄﻠﻖ = 5227;ﺎﻟمی ﺒﻤﻌنی ﺒﺸﺮﻯ = 5256;ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺟﺰ ﺩﺭ ﻧﺎم ﻮ= ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺷﺒﺎﻫتی ﺪﺭ ﺍ= 4404;ﺎهی الهی ﺒﺎ ﺍﮔﺎʌ= 59;ِ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &#= 65255;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣتی ﺒﺎ ﺍﮔﺎ= 5259;ﻴﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﺒﺮﺗ= ﺮ <o:p></o:p> حدیث 1508 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﻨ&#= 65240;ل ﺸﺪﻩ (ﺝ۴ﺹ292 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی اﺯﺍﺑﻥ = 93;َبّاس ﻋﻤﻮ ﺯﺍﺩﻩ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ مُدّعی ﺁﮔﺎ= ;هی اﺯﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺰﺭﮔﺘ&= #65198;ﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ حدیث ها= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻫ&#= 1604; ﺘﺴﻨﻦ ﻣﻌﺘﺮﺿ&#= 65166;ﻧﻪ ﺑﺎﺑﻥ عبّاس ᤨ= 4;ﻔﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫ= ﺮ ﻣﻮﺭﭼﻪ ﻭ ﺷﭙش&#= 1740; ﻔﺘﻮﺍ ﻣﻴﺪﻫﻰ ﻭﺍﻇ= ;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮑنی ولی اﮔﺮ ﺭﺍﺳʋ= 74; ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻳم ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻦ. ﻭل&= #1740; اﺑﻥ عبّاس ﺳﺎ= ;ﮐﺖ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺤ= ﺴﻴﻥ ﺨﻄﺎﺏ ﺑﺴﺎﺋل گفت ﻧﺰﺩ ﻣﻥ ﺒ= 5268;ﺎ. ﻭلی ﺴﺎﺋل ﭙﺮA= 203;ﻨﺪﻩ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ &= #64400;ﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍ= ﺑﻦ عَبّاس ﺑﮕﻴﺮ= ﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﺑﻥ عبّ= 75;س ﺑﺎﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﮔﻔ&= #65174; ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﺒﺮﻭ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ= ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁﻧ= ﺎﻥ ﻮﺍﺭثان علم ه= ستند. (ﺍﻫل ﻴﺖ ﺧﻮﻳﺸ&= #65166;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﻥ عباس A= 191;ﻮﺩ ﻋﻤﻮ ﺯﺍﺩﻩ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭﺗﻤﺎم عمر ﺩʋ= 97; ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ. = ﻭﭘﺪﺭﺵ عَبّاس ﺍﺯ ﻣﺮ= ;ﻳﺪﺍﻥ ﻮﺍقعی ﭙﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮﻭ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻬﻀ&= #65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ. = ﻭلی اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻳﻌن= 740; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ش&= #1575;هد ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﻮﻋʋ= 98;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ هستند= ;. ﮐﻪ قُرآن ﻴﺎ ﻫﻤᥴ= 6;ﻥ (ﺩﻭ قُرّه) ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ = ﺧﻮﺩ قُرآن هاﻯ ﻨﺎ= ﻃق هستند. ﻭ(ﻋﻠﻢ) = 5251;ﻴﺮﺍث ﮐﺴبی ﻮ ﺗﺤﺼﻴ= 5248;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮک&#= 1614;س ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣ= ﻨﻈﻮﺭ(ﻋﻠم لَدُنّی ﻮﻋﻠ&= #1605; ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ= (ﻋﻠم ﻴﺎ ﺍﮔﺎهی اﺯA= 251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ) ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼ&= #65166;ﺩق ﺒﻨﺪﺭﺕ ﺑﺪﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﺑﻥ عبّاس ﺗ᥽= 2;ﺎم گفتنی هاﻯ ﭙﻴ= ﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ &= #65261;ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ. (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻳﻥ ﺸ&= #65192;ﺺ ﺳﺎﺋﻞ چنین ﻨʌ= 68;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻭﺻﻒ ﺍﻧﺴﺎ&= #1606;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭقُرآن ا= ;ﺯﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﺗﻮﺻﻴف هاﻫﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ &#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ(ﺗﻮﺻﻴA= 234; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ) ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺨ= ;ﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ سل= 608;ک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺁﻧﻄﻮ&= #65197; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65256;ﺎﺳﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﺭﻭٴﻴﺖ رؤیائی ﺑﺪﻫﺪ= . ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺭﻭٴﻴ= 5166; ﻭﺍﺣﻮﺍل ﻮﻳﮋ= 5257; ﺭﻭﺍﻧﻰ سالک ʌ= 62;ﺍﺻل ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ &#= 65251;ﻴﺮﺳﻨﺪ. نبوّت ﻣﺘﻌﻠق به أهل بیت ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﻣﺤﻤﺪﻯ ʌ= 56;ﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﻨ&#= 65170;ﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺭﺳﺎلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻮﺍﺭ&#= 65205; ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻭﺧ= 5248;ﻴﻔﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ اﻭ ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ (ﺗﻨﺒّوء ) ﭘ&= #65268;ﺶﮔﻮئی اﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺤ= ﻤﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭل= 740; اﻟﻌﺰم ﺒﻮﺩ. ﻭ&#= 65251;ﻮﻟﺎ ﻋلی ﻮﺍﻣﺎم ﺤA= 204;ﻴﻦ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺘﺎ ﺁﺧﺮ ﺣﻴﺎﺕ = ﺷﺮﺍﻓﺖ و برتری نوع بشری ﺗﺎ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮنبوّت ﻭ= ; ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ا= 5261;ﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰم ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65261;لی اﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ &#= 1602;ُرّه ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻭﻣﻬﺪﻯ ﻤ&= #65262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ۵۵ ﻗ&#= 65198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﺷﻒ ق&#= 1615;رّه ﺑﺮﺗﺮ (ﻧﻮﺭ رَ&#= 1576;ّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ) ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺍﻳنک ﺪﺭ ﮐﻤﺎ= 604; نوع بشری حَد= 617; أکثر ﺩﻳﺪﺍﺭ (A= 227;ﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4;) ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ) &= #65165;ﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒأﺑﻥ الاﺯﺭﻕ ﺳﺎﺋ = 4; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ا&= #65253;ّ َﻤﻥ ﻮضع ﺪﻳﻨA= 258; علیّ االقیا= 87; ﻟم ﻴﺰل اﻟﺪﻫﺮ ف= 40; اﻟﺄﺭﺗﻤﺎس ﻣA= 166;ﺋﻠﺎ ﻋﻦ ﺍﻟﻤﻨﻬﺎﺝ &= #65223;ﺎﻋﻨﺎ فی اﻟﺄﻋﻮﺟﺎʋ= 81; ﺿﺎلّ ﻋﻥ اﻟﺴﺒﻴﻞ ﻗ&#= 65166;ﺋﻠﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﺠﻤﻴﻞ &= #65267;ﺎ ﺍﺑﻦ ﺍﻟﺄﺯﺭﻕ &= #65155;ﺻﻒ الهی ﺒﻤﺎ ﻭﺻʌ= 34; ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻭ ﺍﻋﺮﻓ&= #65258; ﺑﻤﺎ ﻋﺮﻑ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻟﺎ ﻳﺪﺭﻙ ﺑﺎﻟ&= #1581;واس ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎس ﺑﺎ&#= 65247;ﻨﺎس ﻓﻬﻮ ﻗﺮﻳﺐ ﻏﻴ&= #65198; ﻣﻠﺘﺼق ﻮﺑﻌﻴ= 5194; ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻘﺺ ﻳﻮ&= #65187;َّﺪ ﻭ ﻟﺎ ﻳُﺒﻌَّA= 214; ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﻟﺂ&#= 65267;ﺎﺕ ﻣﻮﺻﻮﻑ ﺑﺎﻟﻌ&#= 65248;ﺎﻣﺎﺕ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﮑﺒﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65176;ﻌﺎل ﺍﻯ ﻨﺎفع ﻔﺮﺯ= ;ﻧﺪ ﺃﺯﺭﻕ ﻫﺮکَس @= 400;ﻪ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺑﺮاساس قی= ;اس (ﻭ ﻣﻨﻄق ﻮﻋﻘﻞ = ﻣﺎﺩﻯ بشری ﻭبَحث ﻭ&= #65183;ﺪﺍل کلاﻣﻰ) ﻗﺮﺍﺭ = 5169;ﺪﻫﺪ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ارتماس ﻣﻴﻤﺎ= ﻧﺪ. ( ﻭ التماس ﻣﻄʋ= 66;ﻟﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻮﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺑﻬﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ = ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﻭﺭ ﻭ = ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﻣﻨﻬﺎج حَ= 02;ّ ﻮﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ (ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺒﺎ = ﻏﻴﺮ ﺭﺍﻩ ﺑﺤﻖﻳﻌﻨ&#= 65264; ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻭﺩ= 5255;ﺒﺎا آخوندﻫﺎ ﻭﻣﺬ= ;ﻫﺐ تراشان که ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﻣﺤل عقل ﺠA= 200;ئی ﻤﺎﺩﻯ ﺻﺤﺒﺖ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻥ &#= 65208;ﺮﺍﻳﻄ اتفاقی ﻨﺎﺩﺭ= ﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺍ= ﺯ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻴک &#= 65204;ﺎﻟک ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ (= ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺍﻣ= ﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺑﻬﺮﻩ ﺸﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165; ﻭ ﺍﺯ( ﺩﺍﺧل ﺪﺭ= ﻭﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ) ﺍﺳ= ﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭ&= #65253; اﺯ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ اﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳ&#= 1705; گوﻳﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻣ= 5228;ﻠم هرﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ &#= 64400;ﺴﻰ معروف به ﺩﺍﻧ= ﺎ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻣﻨﻬﺎﺝ= ) ﻳﺎ ﺭﻭﺵ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣ&= #65258; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ میراث ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;. ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺮﻭﺵ &= #65197;ﺍ ﻣﻄﺮح کرﺩﻩ ﮐA= 258; ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻭ&= #65205; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253; عصرَ بّرتری = 608;لایت ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺷﺨﺺ ﺭ&= #65165; ﺑﻘﺎﺋﻢ رَبّ ʋ= 65;ﻟنوع بشر ﻭﻋﺮﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺗ&#= 65198;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻘرَ= 6;ّ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ &#= 1606;وع بشر ﻣﻴﺮﺳﺎﻧʋ= 94;. ﻭﻫﺮ ﺭﻭﺵ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﺒحَ= 02;ّ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﻴﺎﺑﺪ ﺧﻮﺩ ﻓ&= #65198;ﻳبی نفس أمّاره ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﮐﺎﺫﻳﺐ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﻨﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﺒﺎ قیاس ﺟﺰ ﮐA= 184;ﺮﻭﻯ ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﺟﺰﮔﻤﺮﺍهی = 575;ﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻭﻳ&= #65166; باعث ﺟﺎﻣﺎﻧ᥷= 4;گی ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&#= 65199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﻭ ﺷ= ﮑﻠﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی هرﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳA= 194; ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ = ﻭﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫ&= #65166; ﺍعمّ اﺯ ﺗﻮﺻʌ= 68;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65259;ﺮ ﮔﻔﺘﻪﺍﻯ ﮐﻪﺣ&#= 64401;ﻤتی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳﻥ ﻮﺭ&= #65199;ﻯ ﻮتَقرُّب ﺑﺨ&= #65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5170;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی ﺒﺎ= 5219;ﻞ ﺍﺳﺖ. (ﺟﻤﻴﻞ) ﺯ᥾= 7;ﺒﺎ ﻭﻫﻤﺎﻥ (ﺟﻤﺎل &= #65262; جَم ﺸﺪﻥ) اهل ʋ= 70;ﻴﺖ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻨﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ = ﻭﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65169;ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺣﻴ&#= 65166;ﻧﺎ ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ) ﺳپس ﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ اﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪﺍﻯ &#= 65236;ﻠﺎﻥ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﭼﻨ= ﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250; ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺍ&= #65267;م ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ (= ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻳﻨﻄﻮﺭ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ قُرآن اﺯ ᥷= 1;ﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨﺺ ﺑﺎﻣﺎم &#= 65188;ﺴﻴﻦ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺑﻮﻯ ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺳﻤ&= #65170;ﻮﻟﻴک اﺳﺖ ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺍ&#= 65267;ﻥ همانی ﺒﻴﻥ ﺸ᥾= 0;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎ&#= 65263; الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;) ﻭﻣﻥ ﺘﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺍﺷﻨﺎ ﻣﻴﮑﻨﻢ &= #65153;ﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧﻮﺩ ﺗﻌﺮﻳ= 5234; ﺧﻮد ﮐﺮﺩ (ﻣﻦ ﻳ= ﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥو هر کامل الهی با مقام الهی حسینی ﻣﻴﺘﻮﺍ= ;ﻧﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍ= ﺷﺘﻦ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم A= 262; ﮐﺎﻓﻰ ﺑﻬﻤﺎﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻫﺮ شهود @= 400;ﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘل ﻮ&#= 65251;ﻘﺎم ﻮﻣﺼﻠﺤﺖ ﺍﻧﺪ&#= 65267;شی الهی ﺒﺎﺷﺪ ﺑʋ= 66;ﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻨﺸﺎﻥ ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ) ﺑﺪﺍﻥ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺎ حَواس ﺩﺭ᥼= 1; ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﮔﺮ ﻧﺨ= ;ﻮﺍهی ﺴﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ &= #64400;ﻨﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍنی ﺒA= 166; حَواس ﻭ ﻋﻠم ᥾= 2; ﺗﻠﺎشی ﭽﻴﺰﻯ ﻮﺍقعی = 75;ﺯﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺸﻨﺎﺳ᥾= 4;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺑ&#= 1604; قیاس ﺑﺎ نظر ﻣ= ;ﺮﺩم ﻨﻴﺴﺖ (نوع بشž= 5; ﮐﻪ ﺳﻬل اﺳﺖ ﻫﺰﺍ= 5197;ﺍﻥ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺮﺗﺮ &#= 65235;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ&#= 65259;ﺎی چه شباﻫتی ﺪﺭ= ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ = ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻄلق ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ = ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻨ= 5208;ﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻗﺮﻳﺐ ﻭ ﻧﺰﺩﻳ&= #1705; همه ﭼﻴﺰ ﻭ ﻫﻤ= 5258; ﮐس ﻫﺴﺖ. ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﺂﻥ ﭽ&#= 65204;ﺒﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻤﺸﺎﺭﮐﺖ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭﺫﺍتی ﺪﺍﺭﺩ = 5261;ﻧﻪ ﺯﺍﺋﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ&#= 64400;ﻨﺎﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی) ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ (= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻇﺎﻫﺮ) ﺗﺸﮑﻴل &= #65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺧل هستی ﻣﻴﮕﻮﺋ᥾= 8;ﻢ) ﻭﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺪﻭ&= #65197; ﺍﺯﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺎﺻ&= #65248;ﻪﺍﻯ ﻨﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = (ﺩﻭﺭﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺩﺭ = ﺫﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;( ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ= 5259;ﺴتی ﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻦ) ﺑﻴ= ;ﺮﻭﻥ اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ت= 614;صوّرﻯ اﺯﻋﻮﺍﻟم ﻮﺟA= 262;ﺩﻯ ﻮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ. ﺣت&#= 1740; اﺯﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭل الله ﺪﺭﻟﺎﻫ᥾= 2;ﺕ ﻭﻳﺎ ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟ&= #65262;ﺩﻯ یونیورس ﺸِﺒ&#= 65258;ﻋﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ = ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺒ&= #65198;ﻭﺗﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺼﺎﺩﺭﺍﻭﻝ ﺧﻮ&#= 65193; ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬ&#= 65166; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺎﺭﺑﺎﺏ داخل ﭼﻨﻴﻥ عو= ;ﺍﻟم هستی ها ﻣﺎﻧﺪ= ;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ خداوند هو ﺩﺭ = (ﻋﻤّاء ﻮ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ جهان ﻋﺪم ﻤﺎ ʌ= 03;ﻮﺍﻩ) ﻭﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﻴﺮ&#= 65261;ﻥ اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫ&#= 65204;تی ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳ&#= 65198;ﺍﺳﺮ (ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ الله داخل ) ﺭﺍ= ; ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺒنمی اﺯ اقی= انوس ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602; علیّ الأطلا= 02; ﺪﺭعَمّاء ﻮ ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴ= 5176;ﻰ ها ( جهان های ماسوت ها و ناسوت و ملکوتها تا ه= 575;هوت ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ) ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻧ= 5252;ﻴﮕﺮﺩﺩ ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭽﻨﺎﻥ= ; ﻴﮕﺎﻧﻪﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺠﺰﻳ&= #65258; ﭘﺬﻳﺮﻯ در تصور انسان ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ مثلا ﺍﻭﺭʋ= 65; ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺗﺶ ﻭﺍﺯ ﺫ&= #65165;ﺗﺶ ﺟﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﻑ ﻳﺎ ﺁ= ﻥ ﻄﺮﻑ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻗ&= #65166;ﺋل ﺒﺎشیم. ﺒﻠﮑﻪ = 5175;ﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ &#= 64400;ﺎﺭﻯ که ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺨ&= #65262;ﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﻳʄ= 05;ﺎﻧﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻋﺎ&= #65207;ق ﻮﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺭﻮ&#= 65187;ﺪتی ﺒﻨﺎم عشق ﻴکی= ; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻮ ﺁﻥ ﻤﻄ= ;ﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻣﻥ ﻮ ﺗ= ;ﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﻣﺎ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮﻫ&= #65252;ﺎﻥ اﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ نوع بشر ﺩﺭ ﺍﻳﻦ (ﺗ&#= 65262;ﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﻮ ﺳﻠﻮﮐ= 5264;) حدّ اکثر ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ ﻭلی ﺮﻭح ﺪﺭﺍA= 255;ﻮﺍع فوق بشری ﺁﻳﻨ= ﺪﻩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﺎﻯ ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ &= #65187;تی ﺪﺭﻣﻄلق اﺑﺪʌ= 67;ﺖ ﺑﺎﭼﻨﻴﻥ کماʌ= 47;ﺎتی هنوﺯ ﺑﺨﺪﺍﻯ A= 252;ﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ رَبّ ﺍʌ= 47;ﺄﺭﺑﺎﺏ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻴﻥ ﺒﺎ ﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺑ= ﺎ قیاس ﻭﻋﻘل ﻮ᥻= 5;ﮑﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻯ هم ﺒ&#= 65198;ﻳﺰﺩ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺸ= ﻨﺎﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺟَﻨﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺒﻴﺮﻭ&#= 65253; اﺯ ﺭَﺣِم ﻤﺎʋ= 93;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﻴﺮﻭﻥاز ﺮَʋ= 87;ِم نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻃﺮﻳﻘ&= #65174; ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5208;ﻨﺎﺳﺪ؟ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺰﺍ&= #65197;ﺍﻥ هزﺍﺭ ﺭَﺣِﻤ᥾= 0;ﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺗﺎﺯﻩ &= #65175;ﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺗﺎ ﻓﺮﺿʋ= 66; ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠق ﺒ&#= 65198;ﺳﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺁ&= #65267;ﺎﺕ ﺍﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎ ﺷﺮ= ;ح و تشریح ﺼﻔﺎﺕ= ; الهی ﺪﺭ ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ﺑﻠﮑﻪ ᥴ= 9;ﺎﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺗﻮﺳّل ﺒﻮﺳﺎA= 163;ﻄ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ&#= 65173; ﻭﻋﻠﺎﺋم شهودی ﻮﻣﻌﺠﺰ= ;ﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ.ﮐﻪ ﭘﻴﺮ = ﮐﺎﻣل الهی ﻮ ﺍﻣﺎم ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺍﺳﻄﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻨﺠﮕ&#= 65166;ﻧﻪ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭ ﺗﺎ ﻋﺮ= ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﻳﺎﺕ &= #65261;ﻋﻠﺎﺋم ﻤﻠﮑﻮتی ﻮ ﺟﺒ= 5198;ﻭتی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65197;ﺳتی ﺮﺍﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻮ= ﻯ ﻭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ا= 5261; ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = پس ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65166; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺳپس ﺑﺎ ﺳﻤﺒ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی = 5;ُیسّر ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ;ﺍﺳﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮ&#= 65211;ﻮﻑ ﺑﺎ ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ شهودی و عقل لدنّی ﺍﺳﺖ ( ﻭA= 211;ﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻮﻥ تعالِم ﻮ ﻧﻴﺮ= ;ﻭﻣﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﺋم= 740; کلامی ﻮ ﺍﺯ ﺻʌ= 36;ﺎﺕﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺳﻤ&= #65170;ﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩ= 5197; ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺎﻥ ﺮ&= #65165;ﻩ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻣﻨA= 184;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺷﻨﺎﺧتی که ﻣʌ= 56;ﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒ&#= 65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ مرتضوی علیّ = 5220;ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ) ﻭ ﺑﺪﺍﻥ که ﺟﺰ &= #65165;ﻭ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺑﺰﺭگ ﻮﻣﺘﻌﺎلی اﺳʋ= 74; (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻫﺮ ﺍﻟﻪ ﻭﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺗﺄﻟّﻪ ﻭﭘﺮﺳ= 5176;ﺶ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ= ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮ= 5247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣتی عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻫA= 256;ﻮﺯﺧﺪﺍﻯ اﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ و أکبر ﺩﺍﻧﺴﺖ. A= 165;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﺪ. ﺷﻌﺎﺭ ﻟ= ﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ الله ﺫﮐﺮﻟﺎ᥷= 9;م ﺒﺮﺍﻯ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮﻳ&= #1705; اﺯ ﻭﺳﺎﺋل ﻮ ﻭ&#= 65203;ﺎﺋﻄ الهی اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﺷﺮﻃ ﻤﻌﺮﻓﺖ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﮐﻤک ﻤﻌﺮﻓ&#= 65174; ﺁﻳﺎﺕ الهی ﻴʋ= 66; کاﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬʌ= 64; ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ کرﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺍﺕ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﻣﻄﺎ&= #65247;ﺐ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻫﻨﮕ= 5166;م ﺘﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p></= span> حدیث 1509 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۴ﺹ29= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺑﺂ&= #65253; عبّاسی ﮐﻪ شا&= #1740;د ﻣﺒﻠّﻎ ﻭ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻋﺒﺎﺳ&#= 65268;ﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ</= span> ﻴﮑﻒّ ﻋﻥ اﻟ= 4401;ﻠﺎم فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 261;ﻏﻴﺮﻩ ﻭﻳﮑﻠّم النا= س ﺑﻤﺎ ﻳﻌﺮﻓﻮﻥ &= #65261; ﻳﮑﻒّ عَمّا ﻳ= ;ﻨﮑﺮﻭﻥ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 235;ﻘل کما ﻗﺎل اﻟﻠ᥽= 8; ﻋزﻭجَلّ ﻗل هو ﺍﻟﻠﻪ ﺃﺣﺪ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺼﻤﺪ ﻟم ﻴﻠ&#= 65194; ﻭﻟم ﻴﻮﻟﺪ ﻭل= 605; ﻴﮑﻥ ﻠﻪ ﮐﻔﻮﺍ = ﺃﺣﺪ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن ﺍﻟﮑﻴﻔیّة= ; ﻓﻘل کما ﻗﺎل عز ﻭج= ;َلّ لیس ﮐمثله شی&#= 1574; ﻭﺍﺫﺍ ﺳﺄﻟﻮک عن اﻟﺴمع کما = ﻗﺎل اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻫﻮ ﺍﻟﺴمیع اʌ= 47;ﻌﻠﻴﻢ ﮐﻠّم الناس ﺑ= ﻤﺎ ﻳﻌﺮﻓﻮﻥ بوی ﺑﮕﻮ&#= 65163;ﻴد ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺻﺤﺒﺖ = ﮐﺮﺩﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﺮ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ = ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺻﺤ&#= 65170;ﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ= ﺍ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭﮐﺮﺩﻧﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ= ﭼﻴﺰﻯ اﺯﺗﻮﺣﻴﺪ ﭘﺮ= 5203;ﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﮕﻮ = ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘ&#= 65258;. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗل هو &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺃﺣﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺧ= ﺪﺍ ﻳکی اﺳﺖ ﻭﺻﻤA= 194; ﺍﺳﺖ ﻭﻣﺘﻮﻟﺪ &= #65255;ﺸﺪﻩ ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ مِث = 4; ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻤﻌﺎﺩ&#= 65245; ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ کیف®= 0;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺭﺍ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺳمع ﻮﺷﻨﻮﺍئ®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳمیع ﻮ ﺑﺼ= 5268;ﺮﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻣﺮﺩم اﺯ &#= 65153;ﻥ ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ خ&#= 1608;دشان ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. (بَحث ﺗﻮﺣﻴﺪ A= 261; ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﺍﺯ&= #65251;ﻔﺎﻫﻴم ﺪﻳﻨﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻔ&= #65248;ﺴفی ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺣتی ﻨﺘﻴﺠﻪA= 165;ﻯ هم ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺑ&#= 65248;ﮑﻪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﻋﻤل ا&= #65203;ﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻬم اﺳ= 5174; ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ بَح= 79; ﺁﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ.&= #65227;ﻤل ﺘﻮﺣﻴﺪﻫﻤﺎﻥ &#= 1587;لوک الهی ﻮ ﻳﮕﺎﻧʌ= 58; ﺷﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺍ= ﺳﻄﻪ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺤﺎﻟﺖ &= #65191;ﺎﺹ ﺻﻤﺪﻯ ﻴﺎ ﺳﺎﻣ&= #65166;ﺩﻯ) ﻭﺧﻠﺴﻪ ﻭ بی ﺨ&#= 65262;ﺩﻯ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻔﺪ&#= 65165; ﮐﺎﺭﻯ ﻮﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯﻣﺮﮒ ﺑﺄﻣﻴ= 5194; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ مُیž= 7;ّر ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم روž= 1; القدس ﺠﺒﺮﺋﻴل رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺵ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭ ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻔ&= #65166;ﻫﻴم ﺪﻳﻨﻰﭼﻮﻥ عب= 75;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺻﻔ= ﺎﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻤل ﻮ &#= 1578;أثیر ﻳﺎﺑﻴد ﺪﺭ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ&#= 65251;ﺎﻫﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﻣﺎ&#= 65253; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻮ ﺻﺎﺩق ﺒﺎ ﻓﺮ&= #65203;ﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65193;ﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ الهی A= 170;ﺎﺷﻴﻢ. بَحث ﺗﻮﺣﻴﺪ ʌ= 61; ﻧفی ﺸﺮﻙ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ = ﮐﺘﺎﺏ ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻫﺮ بح= 579; ﻓﻠﺴفی هست ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩفع ﺸ= 5198;ﻙ ﻫﻨﮕﺎم عبادات ﺴﻠﻮک&= #1740; ﺒﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی اﺳﺖ. ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣ&= #65198;ﺩم ﺪﺭ ﺣﺪ ﺍﻳﺪﺁﻝ = ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ آ&= #1594;از ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩ ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍﺩﺍ&#= 65197; ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟ&= #65184;ﺎج ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﺁﻧﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﺑﻠﺎﻍ ﺗﺎ ﺳﺮ&= #65187;ﺪّ ﺍﺗﻤﺎم حُجّت= ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﺍ= ﮐﺮﺍﻩ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ &= #65187;تی ﺒﺎ ﺟﻨگ ﻠﻔﻈی که ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ قُرآن ﺣﺪ ﺍﻗل= ; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﺎ&= #65255;ﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﺮﺯ&#= 65263; اﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺻ&#= 65262;لی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪﻯ اﺳ= 5174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ &= #65262; ﻗﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= لی ﺠﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ = ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻋﻠم . ﻮﺣتی ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺠﺎ &= #65165;ﻓﺘﺎﺩﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ قُرآن= ; ﺯﺣﻤﺖ ﻭ ﺭﻧج ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; کشیده ﺍﻧﺪ.<o:p></o:p></s= pan> حدیث 1510 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۴ﺹ29= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪﻋﻈ&#= 65268;م ﺮﻓﻴﻊ ﻟﺎ ﻳﻘﺪ&= #65197; ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ علی¡= 7; ﺼﻔﺘﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﻠﻐﻮﻥ کُنه ﻋﻈﻤﺘﻪ ʌ= 47;ﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑ&#= 65212;ﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﻭﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﮑ&= #65268;ﻒ ﻭ ﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻮﻟﺎ= ﺣﻴث ﻭ ﮐﻴﻒ ﺃﺻﻔﻪ ﺑ= ﮑﻴﻒ ﻭﻫﻮﺍﻟﺬﻯ کیّف ﺍﻟﮑﻴﻒ ž= 1;تّی ﺼﺎﺭ ﮐﻴﻔﺎ ﻓﻌ&= #65198;ﻓﺖ ﺍﻟﮑﻴﻒ ﺑﻤﺎ ﮐ&= #65268;ّﻒ ﻟﻨﺎ ﻣﻥ اﻟﮑﻴ&#= 65234; ﺃم کیف ﺃﺻﻔﻪ A= 169;ﺄﻳﻦ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺃﻳ&= #1617;ﻦ ﺍﻟﺄﻳﻦ حتّی ʌ= 12;ﺎﺭ ﺃﻳﻦ ﻓﻌﺮﻓﺖ ﺍ&= #65247;ﺄﻳﻦ ﺑﻤﺎ ﺃﻳّﻥ ﻠﻨ&#= 65166; ﻣﻥ اﻟﺄﻳﻦ ﺃم کیف ﺃﺻﻔﻪ ﺑﺤA= 268;ث ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺤﻴ&= #1617;ث ﺍﻟﺤﻴث حتّی ᥹= 2;ﺎﺭ ﺍﻟﺤﻴث ﻓﻌﺮﻓ= 5174; ﺍﻟﺤﻴث ﺑﻤﺎ ﺣ&#= 65268;ّث ﻟﻨﺎ ﺍﻟﺤﻴث ﻓ&#= 65166;ﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﺩﺍﺧل فی کل ﻤʄ= 01;ﺎﻥ ﻭﺧﺎﺭج ﻤﻥ کل = 588;یئ ﻟﺎ ﺗﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﺑﺼﺎﺭ ﻭﻫﻮ ﻳﺪﺭک اﻟ= 5156;ﺑﺼﺎﺭ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﻌﻠﻰّ ﺍﻟﻌ= 5224;ﻴﻢ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰ᥷= 7;گ ﻮ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻘﺎم&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔ&#= 65166;ﻥ ﻘﺎﺩﺭ ﺑﻮﺻﻒ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺩ= ;ﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ) = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﭼﻮﻥ ﺒﺸﺮ ﺑﺪﺍ&= #65255;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺼﻔ&= #65166;ﺕ ﻭﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻣﺤ&#= 65194;ﻭﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺪﺭﺟﻪﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﻫﺮ= ﭼﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺒﺰﺭ&#= 1711;ی کنند ﻭﻳﺎ ﺻﻔʋ= 66;ﺕ ﺑﺎ ﻋﻈﻤﺖ ﻭﺑﺎ = ﺣُﺴﻥ ﻨﻴّﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﭼﺸﻤﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﺪﺭک ﻮ ﺩﻳﺪﻥ اﻭ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻨﺪ (ﺷﺮﻃ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻋ= ﻠمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ﺒﻴﺎﻥ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﻮ ﺗﺠ= ﺮﺑﻪ ﻭ ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭﻭ ﮐﺮ= ;ﺩﻥ ﭽﻴﺰﻯ اﺳﺖ) ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻩ&= #65259;ﺎﻯ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﺧﺒﻴﺮ&= #65165;ﺳﺖ. ﻳﺎ ﻟﻄﻴﻒ ﻭﭼﻨ&= #65166;ﻥ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻧﺮم ﻮ&#= 65255;ﻔﻮﺫ ﭘﺬﻳﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65198; ﭼﻴﺰﻯ هست. ﻭ ﺳ&#= 65198;ﺍﺳﺮ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﮑل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮﻣﺤﻴﻂ ﻭ &= #65193;ﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺧﻴﺎﻝ ﻭ&= #65187;تی ﺪﺭ ﺫﺍﺕ ﻭﺣﻘﺎ&= #65267;ق اﺻلی اﻓﺮﺍﺩ ʌ= 61;ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺳ= ﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی ها) ﻭ دانه ﺷﺒʌ= 56;می اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﺪﺭ (ﺧﺪﺍ = ﺧﺎﺭﺝﺍﺯﻫﺴت= 40; ها ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261; ﺑﺎﻃﻥ ﻮ ﻧﺎﭘﻴ&= #65194;ﺍﻯ هر ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺳA= 174;. ﻭﻫﺴتی ﻈﺎﻫﺮ= 88;ده ﻮ تجلّی ﺨﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﻳﻥ = 5224;ﺎﻫﺮ ﻭ ﻇﻬﻮﺭﻋﻮﺍﻟ&#= 1605; ﻨﺎﭘﻴﺪﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻣﺎ ﺑﺸﺮ ﺑﺎﺷﺪ = ﭼﻮﻥ ﻤﻠﮑﻮﺕ ﻭﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺗﻬﺎﻯ ﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ ﺻﺎﺩ&#= 65197; ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ الل = 7; ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺧﺎ&= #65197;ج اﺯ ﻫﺴتی خداوند هو ﺪﺭ&= #65259;ﺎﻫﻮﺕ ﻭ عَمّاء ﻭﻋﺪ= ;م ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ. ﻭ ﺑﺎ= ;ﺧﺒﺮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺒﻴﺮ ﺁﮔﺎ&= #65257; ﻭﮐﺎﺭﺩﺍﻥ اﺯ= 4380;ﺸﻤﻬﺎ ﻭﺣتی اﺯ ﺑﻴﻨA= 166;ئی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ غفلت ﻭﻧﺎ ﻓﻬ = 5;ی ﻮ کج فهمی ﺟﻬ᥼= 6; ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﮑﻴ&= #65234; ﻭﭼﮕﻮﻧﮕﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﺃﻳﻥ ﻴﺎ ﮐﺠﺎﺋ&= #65264; ﻭ ﻳﺎ (ﺣﻴث) ﻭﺣﺎ= ;ل ﻨﻴﺴﺖ. (کیفیّ= 8; ﭼﮕﻮﻧگی ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ = ﺩﺭﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭﻳک کیفیت ﻭﻳک ﺼﻮ= ;ﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮیک ﻤﻘʋ= 66;م ﺘﺠلی ﻤﺎﺩﻯ ﺪ= 5197; ﻫﺴتی اﺳﺖ ﭼﻮA= 253; ﺑﻤﻘﺎمی ﺒﺮﺗA= 198; ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒ= 5198;ﺗﺮﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﻮA= 193; ﻭ ﺗﻨﺰﻝ ﻣﻘﺎم &= #65170;ﺪﻫﺪ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎ ﻭﺻﻮ&#= 65197;ﺗﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺴخ ﺤﻴA= 262;ﺍنی ﻤﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮﺑﻮﺩ ﺑﻔ&#= 65204;ﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣتی = 5198;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪم ﻤ&#= 65220;لق ﻨﻤﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺘ&#= 65262;ﺣﺶ ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻮع= 740; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴ&= #65254; ﻭﺑنوع بشری ﺑ= ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ال= 607;ی اﻳﻥ ﻨﻮﻉ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗ&= #65188;ﻘق ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺼﻔﺎ= ﺕ ﻭ کیفیّت ﮐﻤﺎ= ;ل رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﮑﻨﺪ. ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺣﺮﮐ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳﺖ ﺩﺭ&= #65165;ﻧﻮﺍع فوق بشری ﺑﺮﺗ= ﺮ ﻭبی ﻨﻬﺎﻳﺖ م= 40; گرﺩﺩ. (ﺍﻧّﻴّA= 174;) ﮐﺠﺎئی ﺪﺭﻣﮑA= 166;ﻥ ﻭ(ﺣﻴثیّت ) ﻳﺎ &#= 65187;ﺎل ﻮﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺗﺮﮐ&= #65268;ﺒﺎﺕ شایسته ﺁﻥ. ﺍ᥽= 1;ﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﺎﻟﻖ. ﻫﺮ کیف= 740;ّت ﻭﺣﺎل ﻮﻣﮑﺎن= 40; ﻤﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﭼﮕﻮﻧ&= #65258; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم اA= 261;ﺭﺍ ﺑﮑﻴﻒ ﻭ ﭼﮕﻮﻧ&= #1711;ی ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻴﻢ &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ کیفیّت ﺩ= ;ﻫﻨﺪﻩ ﺑﻬﺮکیفیّتی &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭ ﺍﻭ کیفیّتی ﺮ= ﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺎﻥ کیفیّتی کرﺩ. &= #64400;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺴﺖ ( ﺩ= ;ﻫﻨﺪﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻤ= 5262;ﺟﻮﺩ اﺯﺧﺎﻟق ﻤﻮﺟA= 262;ﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ = ﻭ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻭ ﺷ&#= 65198;ﺍﻳﻄ اﻳﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﺄﻳﻥ ﻮﻣﮑﺎﻥ ﻮﺟﺎﺋ&#= 65264; ﺗﻮﺻﻴﻒﮐﻨﻴﻢ (&= #64400;ﻪ ﺑﺎﻟﺎ هست ﻳﺎ = 4344;ﺎﺋﻴﻦ) ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺟ&= #65262;ﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ. ﻭﮐﺠﺎ&= #1574;ی ﺮﺍ ﺍﺯ ﻧﺎﮐﺠﺎ = ﺁﺑﺎﺩ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ. = ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺟﺎئی ﻮﻣﮑﺎن®= 0; ﭽﻨﻴﻥ ضعی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘA= 258; ﺍﺳﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻌ= ﻨﻮﺍﻥ ﺠﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘ&#= 65240;ﺮﺍﺭ ﻣﻔﻬﻮم ﻴک ﺃﻣ= 5198; ﻭ ﻫﻤﻴن ﺬﻫﻥ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫ&= #65204;ﺖ ﻭلی اﻳﻥ ﻔﺎﺻA= 248;ﻪ ﺭﺍ ﺫﻫﻥ ﻤﮑﺎﻥ = ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻣﮑﺎﻥ ﺃﻣﺮﻯ عدمی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺁ&= #65253; ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﮑﺎﻥ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫم ﺪﺭﻣﮑﺎﻥ ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻣﮑﺎﻥ ﻮﻣﺤﻴﻄ اﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑ&= #65166; ﺍﺻل ﺘﻔﮑﺮﺍﻧ= 5204;ﺎﻥﻭ ﺍﺻل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ= 5263; ﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ) ﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ به (حی= 79;) ﻭﺣﺎل ﻮﭼﮕﻮﻧ= 711;ی ﻤﺎﻫﻴّﺎﺕ ملکوتی ﻭ ﻣﺤﺘ= ;ﻮﻳﺎﺕ ﻭ ﻣﺴﺘﻠﺰﻣﺎﺕ &= #65261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ذاتیّات اﻥ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﻢ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﺗ&#= 65252;ﺎم ﺁﻥ اﺣﻮﺍل ﻮﺷ= 5198;ﺍﻳﻄ آگاه ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺣﻴثیّتی ﺑﻮﺟ= ;ﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧ= ﻮﺩ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ ﻣﺴ&#= 65176;ﻠﺰﻣﺎﺕ ذاتی ﻫﺮ ﻭﺟﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻣﺎﻫﻴّتی ﺪﺍʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ.) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ= ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 5247;ﻰ (ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮ= ﮐنی ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭﺩﻫ&#= 65256;ﺪﻩ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻭﺑﺮﮐ&#= 65174; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ) ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺍﺧل ﺪﺭﻫﺮ ﻣ&#= 64401;ﺎنی اﺳﺖ. ﻭﺧﺎﺭج و اﺯﻫﺮشیئی اﺳ= ﺖ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس= 578;ی ﻭﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج ا= 5199; ﻫﺴﺘﻰ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ الهی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﻭعلیّ عظیم ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﻭ ﺑﺎ ﺧ= ;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺷﻌﺎﺭ ﻟﺎ= ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺑ&#= 65252;ﻌنی ﺪفع ﺸﺮک ﻮﻧف®= 0; ﺁﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻮﺍﻧﺴﺎﻥ عاق = 4; ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧ&= #65204;ﺒﺘﺎ ﻭﺍقعی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﻣﻌﺮفی ﺒﺸﺨﺺ = 5203;ﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺳﺎﻟک ﺮﺍﻩ ﺧﺪ&#= 65165; ﺟﺰ ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺗ&#= 65252;ﺮﮐﺰ ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺗﻮ= 5183;ّﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; اذکار ﺩفع ﺸﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #64400;ﻪ ﻣﺪﺍم ﺒﺮﺳﻮل = 575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ &= #65195;ﻫﻨﻰ ﻭﻳﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ = ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ زنده ﭙﻴﺮﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ= ل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ&#= 65187;تی اﮔﺮ ﻗﺎﺋم ﻮﻋ= 5198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ&#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﮐﻨﺪ = ﻭﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍئی هس= 8;ی ﻮلی اﻟﻠﻪ ﻧﻴA= 204;ﺘﻰ.<o:p></o:p> حدیث511- ﺍ= ;ﺯ ﺍﻣﺎم کاﻇم ا᥸= 3;ﺖ(ﺝ۴ﺹ29= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ = 5165;ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﮐﺎﻥ &= #65188;ﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﮐﻴﻒ ﻭ ﻟﺎ= ﺃﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ فی ش= 740;ئ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ علی= 17; شیئ ﻮﻟﺎ ﺍﺑﺘﺪع ﻠ&#= 65252;ﮑﺎﻧﻪ ﻣﮑﺎﻧﺎ ﻭﻟﺎ ﻗ&= #65262;ﻯّ ﺒﻌﺪ ﻣﺎ ﮐﻮّﻥ &= #1575;لأشیاء ﻭﻟﺎ ﻳﺸﺒﻬﻪ ش&#= 1740;ئ ﻣﮑﻮّﻥ ﻮﻟﺎ ﮐ&#= 65166;ﻥ ﺨﻠﻮّﺍ ﻣﻥ اﻟ= 5240;ﺪﺭة علیّ اﻟﻤﻠک ﻘ= ;ﺒل اﻧﺸﺎﺋﻪ ﻭﻟﺎ &#= 65267;ﮑﻮﻥ ﺨﻠﻮّﺍ ﻣﻥ اﻟ= 5240;ﺪﺭة ﺑﻌﺪ ﺫﻫﺎﺑﻪ ﮐ&= #65166;ﻥ عزّ ﻭجَلّ اﻟ&= #65260;ﺎ ﺣﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴ&#= 65166;ة ﺣﺎﺩثة ﻣﻠﮑﺎ = 5239;ﺒل اﻨﺸأ ﺸﻴﺌﺎ ﻭ &#= 65251;ﺎﻟﮑﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﻧﺸﺎﺋﻪ &= #65261; ﻟﻴس ﻟﻠﻪ ﺣﺪّ &#= 65261;ﻟﺎ ﻳﻌﺮﻑ ﺑشیئ ﻴA= 208;ﺒﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺮم ﻠﻠ&#= 65170;ﻘﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﺼﻌق ﻠﺬ&#= 1615;ﻋﺮة شیئ ﻭﻟﺨﻮﻓﻪ A= 175;ﺼﻌق الأشیاء ﮐﻠّ&#= 65260;ﺎ ﻓﮑﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﺣ&#= 65268;ّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴﺎة ﺣﺎ&#= 65193;ثة ﻭﻟﺎ ﮐﻮﻥ ﻤﻮﺻ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎ ﮐﻴﻒ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻤﻮﻗ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ﺴﺎ&#= 64400;ﻦﺑل ﺤی ﻠﻨﻔﺴﻪ ﻭﻣ&#= 65166;ﻟﻜا ﻠم ﺘﺰل اﻟﻠﻪ = 5165;ﻟﻘﺪﺭة ﺃﻧﺸﺄ ﻣﺎ ﺷاء &#= 65188;ﻴﻥﺸاء ﺒﻤﺸﻴّﺘﻪ ﻭﻗ= 5194;ﺭﺗﻪ ﮐﺎﻥ ﺃﻭﻟّﺎ ﺑ&#= 65248;ﺎ ﮐﻴﻒ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﺁ= ﺧﺮﺍ ﺑﻠﺎ ﺃﻳﻦ ﻭ ﮐّ&= #65246; شیئ هاﻟک اﻟّ&= #65166; ﻭﺟﻬﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﺨ&= #65248;ق ﻮ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﺗﺒﺎ&= #65197;ک اﻟﻠﻪ رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟﻤﻴﻥ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ الهی ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ اله= 740; ﻨﻴﺴﺖ (ﺍﻟﻪ ﺳﻮ= ﮊﻩ ﺗﺄﻟّﻪ ﻭ ﭘﺮﺳ&#= 65176;ﺶ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ = ﺍﻟﻪ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65176;ﺄﻟّﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ = ﺸﻌﺎﺭ ﺩﻓﻊ ﺷﺮک ﻮﺗﻮ&#= 65187;ﻴﺪ ﺫﮐﺮﻯ ﺴﻤﺒﻮل &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﮐﻪ ﻫﻤگی ﻤﻄﺎ= 5247;بی ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺧﺪﺍئ&#= 1740; که ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ= 5257; ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هر کی= 01;یّت ﻭ ﺃﻳﻨﻴّﺘﻰ (ﻭ = ﮐﺠﺎﺋﻰ ﻭﭼﮕﻮﻧگی ﻮ ﺑ= 5194;ﻭﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ= 5251;ﺎﻫﻴﺖ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺷﮑل &= #65262; ﺻﻔﺎتی ﻤﺤﺪﻭA= 193; ﮐﻨﻨﺪﻩ) ﭼﻨﺎﻥ = ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﭼ= ﻴﺰﻯﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰ= ﻯ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺒﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﮑ&= #65166;نی اﺑﺪﺍع ﻨﮑﺮﺩA= 257; ( ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ; ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍون= 83; هو ﺧﺎﺭج اﺯ ﻫA= 204;تی ﻤﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻨﺘ&= #1601;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; پس ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨ= 5206; ٴأشیاءﻨﻴﺮﻭ&= #65251;ﻨﺪ ﺗﺮ ﻧﺸﺪﻩ. (ﺿﻌﻴ= ;ﻒ ﻭﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺗ= ﺎ ﺭﻓﻊ ﻧﺎﺗﻮﺍن= 740; اﻭ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) = ﻫﺮﮔﺰ ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺸﺒﺎﻫ&#= 1578;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﻧفی ﺼ&#= 65236;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭﺩفع &#= 65252;ﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﺻﻔﺎتی اﺯ ﺍﻭ) &#= 65261;ﭼﻮﻥ اﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﻭﺭ &= #65207;ﻮﺩ ﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺍﺯ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﻭ ﺧﺎلی ﻨﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ (ﺩﻭﺭﻯ ﻤﻘﺎم ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻫﺮ تجلّی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﻮﻣﻮ= 5183;ﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘ= ;س ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ا= 588;یاء ﻣﺎﻟﻚ ﻭﺻﺎﺣﺐ &= #65261;ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻥ اﺳﺖ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺣﺪّ&#= 65263; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﻮﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﭽﻴﺰ&#= 65263; ﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ &= #65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﺷﺒیهی ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﻨﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺫﻫﻥ اﻧ= ﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻄﺒ&= #1740;ق هرﺃﻣﺮ ﺟﺪﻳﺪ = 5169;ﺎ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ کُ= 04;ّید ﺬﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭ ﺑﺎ ﺑﻘاء ﺧﻮﺩ &#= 64344;ﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ( ﻣﻮﺟﻮ= ﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﭙﻴﺮﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻣﺮگی = 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺗﮑﺎﻣلی ﺮﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨ&#= 65194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻫﺴ&= #65176;ﻴﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﻴﺎﺯ &= #65255;ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣلی ﻴ= 5166;ﺑﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺷﻮﺩ) ﻭﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ تَرس ﻭ ﻓﺮA= 267;ﺎﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﻴﮑّﻪ ﻧ&#= 65252;ﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺯتَرž= 7; ﺍﻭ ﺑﺼﻌﻘﻪ ﻭ ﻳﮑّ&#= 65258; ﺧﻮﺭﺩﻥ می اﻓA= 176;ﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺑﻮﺩ ﻭلی ﻨﻪ ﺣ&#= 65268;ﺎﺗﻴﮑﻪ حادِث باشد ﻭ&#= 65169;ﻌﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻴﺴت&= #1740; ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ ﻭ = ﺯﻧﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻭﺟﻮﺩ ﻭﮐﻮﻧﻴّتی و کینونیّتی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺻ= ;ﻔﺎﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﻮﻣﺎﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮ&= #65193;) ﻭﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺑﻮﺩﻥ اﻭ ﻧﻴﺰ &= #65251;ﺤﺪﻭﺩ ﺑﮑﻴﻔﻴّتی ا᥸= 4;ﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺟﺎ&= #1574;ی ﻤﺘﻮﻗﻒ ﻧﻴﺴﺖ (= ﮐﻪ ﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﺩﺭﻫﻴچ ﻤﮑﺎ= 5255;ﻰ ﺴﺎﮐﻦ ﻧﻴﺴﺖ (ﺳ= ﮑﻮﻥ ﻮﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65165;ﺋم ﻮ ﺑﻮﺩﻧﻰ ﮐﻪ ﺩ= ﺭﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭ ﺫﺍﺗ&= #65166; ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﭼ= ﻨﺎﻥ ﻤﺎﻟکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﺯﻟﺎ ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑ= ﺪ ﻟﺎ ﻳﺰﺍﻝ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺍﺳﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65203;ﺎﺧﺖ ﻭﺑﺎ مَشیّت ﻭ= ; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ= ﻥ (ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺍ= ﺩﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ &= #65261;مَشیّت ﮐﺮﺩ) ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎ= ﺯﻳﻥ اﺳﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻴ&#= 65236;ﻴّﺘﻰ. ﻭﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺃ&= #65267;ﻨﻴّتی ﻮﮐﺠﺎﺋﻰ. ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﺍﻭ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ= ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﺪنی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; (ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻋﻮﺍ&= #65247;م هستی ﺩﺭ ﺻﻮﺭʋ= 75;ﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻣﻘﺎﻣ= 5166;ﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﺣﺎل ﺰﺍﺋل هس= 8;ند. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65176;ﺮ ﻴک ﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕر ﻭ &= #65175;ﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺮﺗﺮ= ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﭼﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 65261;ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها. ﻭﭼﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ = ﺻﻭﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی اﺳﺖ. ﻭﺳ¦= 2;س ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ های برتر ﻭ ﺻﻮ= ;ﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺻﺎﺩ&#= 65197; ﺍﻭل ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ هرﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮﺻ= 78;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻮﺟﻮﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺒﻪ ﻣ= ﺎﺩﻯ ﺮﺳﻴﺪ ﻭلی همچنان ﺨﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺩﺭ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ= ) ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻣﺮ= 4402;ﻫﻴچ ﭽﻴﺰﻯ اﺯﺟﺴم = 5262; ﺫﻫﻥ ﻮ نَفس ﺍA= 261; ﻧمی ﻤﺎﻧﺪ ﻣﮕ= 5198; ﻫﻤﺎﻥ(ﮊﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭﺣﻰ) ﻳﺎ (ﺍﺻل تار یخی ﺮوح ) ﺍﻭ ﮐ= 5258; ﻳﻚ ﺭﻭﺡ (ﻫﺮ درجه ﺷﻬﻮﺩﻯ = 8; نوعی ) ﺩﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳند .ﻭﺧﻮ= 5193; ﻧﻴﺰدر ﻫﻤﺎﻥ مقام ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4;ﮐﻪﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭحَق¡= 7; اﻧﺎ ﺍﻟحَقّ گفتن ﺩﺍﺭﺩ. ﻭA= 247;ﺬﺍ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65170;ﺪﻭﻥ ﻮﺟﻪ صورت توسّلی ﺑﺮﺗﺮ= الهی هستند. ﻭلی ﺪﺍ= ;ﺭﺍﻯ ﻮﺟﻪ و مقام نوعی ﭘﺎﺋﻴﻦ ʋ= 75;ﺮالهی ﻤﻴﺒﺎﺷند .ﮐﻪ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﻘﺮﻳﻨﻬﺎﻯ ﺴو= 569; ﻮ ﺯﺷتی اﺭﺑﺎA= 167; ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍﻥ مسخ شده ﺨﻮﺩ ᥷= 7;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.&= #65169;ﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ = می ﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺁ= ;ﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺎﺭﻣﺎ&#= 65163;ﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ ﺗﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﻨﻮعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65175;ﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳند ﭼﻮﻥ = 5170;ﺒﺸﺮﻳﺖ مجدد ﺭﺳﻴﺪﻧ᥷= 4; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺗﺎ = ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ ﻭﺧلق ﻮﺃﻣﺮ ﻳ= 5166; ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ ﺗﺤ&= #64401;ّم ﺪﺭﺍﻳﻥ ﺁﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺶ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻯ عاﻟﻤﻴﺎﻥ ﻮﻋA= 166;ﻟِﻤﺎﻥ ﻮﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳ&#= 65174;.(حَقّ ﻔﺮﻣﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺸﻴّت و اراده ای را ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. (رَبّ ) ﺧﺪﺍﻯ ﻤ&#= 1585;َبّی ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻨﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #64400;ﻪ آغاز ﺍﺯ ﭘﻴﺮ @= 400;ﺎﻣل ﺤﺴﻴﻨﻰ ﻭﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺰﻣﺎﻥ ﺤَﺴَﻨA= 264; ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﺘﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; که مُربّیان= 40; ﻤﻠﮑﻮتی هستند. ﻭﻫﻨﻮ᥷= 9; رَبّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ بی ﻨ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭ&#= 65169;ﺎﺏ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺑﺸﺮ= 5263; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑ= ﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺍﺭA= 261;ﺍح ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﻭﺍ&#= 65211;ﻞ ﺑﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻮﻳﻞ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﻮرَبّ ﺑﺮﺗﺮ ʌ= 61;ﻧﻮع فوق بشری ﺒﺮﺗ= ﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻳﺰ&= #65165;ﻯ ﻮﺭﻭﺩ ﺑﺎﻧﻮﺍ&#= 1593; فوق بشری ﺑﺮﺍ= ﻯ اﺭﻭﺍح ﻤﺎ ﮐﺴ= 5168; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ. &= #65261;ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻟ&= #65166;ﺕ ﺍﺧﻠﺎقی ﻮﻋﻘ= 04;ی ﻮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕﺍﻭﺍʌ= 03;ﺖ. ﮐﻪ ﻧﺼﺐ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﺒﺮﻭﺵ ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺟﺎﻥ ﻫﺮ ﺑﺎﻭﺭ = ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻋﺎﻣل ﻮﻋﺎﻗ= 604; ﻮ ﺻﺎﺩق ﻮﺻﺎﺑ&#= 65198; ﺁﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1512 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎA= 239;ﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ299 ﺑﺤﺎﺭ)&= #65193;ﺭﺑﺎﺭﻩ رَبّ ﻭﺧﺪﺍﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑسوآل ﮐﻨﻨﺪ᥽= 7; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ<= span dir=3DLTR>: <= b>ﻮﻳﻠﻚ ﺍﻧّ᥽= 2;ﺎ ﻳﻘﺎل ﻠشیئ ﻠ = 5; ﻴﮑﻦ ﻓﮑﺎﻥ ﻤتی کاʌ= 53; اﻥّ ر َبّی ﺘﺒ= ;ﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰﮐﺎﻥ &= #65248;م ﻴﺰل ﺤﻴّﺎ ﺑﻠ= 5166; ﮐﻴﻒ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ &= #65248;ﻪ ﮐﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ = ﻠﮑﻮﻧﻪ ﮐﻴﻒ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ = ﻠﻪ ﺃﻳﻦﻭ ﻟﺎ ﮐﺎﻥ فی شیئ ﻭﻟﺎ ﮐʋ= 66;ﻥ علیّ ﺸﻴئ ﻭﻟᥴ= 6; ﺍﺑﺘﺪع ﻠﮑﺎﻧﻪ ﻣﮑﺎﻧ&#= 65166; ﻭﻟﺎ ﻗﻮﻯ ﺒﻌﺪ = ﻣﺎ ﮐﻮّﻥ ﺷﻴﺌﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﮐﺎﻥ ﻀﻌﻴﻔﺎ ﻗ&= #65170;ل اﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺸﻴﺌ&#= 65166; ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﻤﺴﺘ&= #65262;ﺣش اﻗﺒل ﺃﻥ ﻳﺒﺪ= 593; شیئا ﻭﻟﺎ ﻳﺸʋ= 70;ﻪ شیئ ﻣﮑﻮّﻧﺎ ʌ= 61;ﻟﺎ ﮐﺎﻥ ﺨﻠﻮﺍ ﻣﻥ اﻟﻘﺪﺭةعلیّ اﻟﻤﻠک ﻘﺒﻞ ﺍ= 5255;ﺸﺎﺋﻪ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻨﻪ ﺧ= ﻠﻮّﺍ ﺑﻌﺪ ﺫﻫﺎﺑﻪ </= b>ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮئی= ; ﻮﮐﺠﺎﻯ کاﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭﻗ= 78;ی ﺒﭽﻴﺰﻯ ﻤﻴﮕﻮ&#= 65267;ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﭘﻴ= ﺪﺍ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧ= ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺑﻮﺟﻮ&#= 65193; ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. رَ&#= 1576;ّ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 604;ی ﻣﻥ هم ﭽﻨﺎﻥ ا= 5199; ﺍﺯﻝ بی اﺑﺘﺪA= 165; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ هر ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ کوﻧﻴ= 17;ﺖ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ= ﺒﻮﺩﻧﺶ کیفیّتی ﻨﻴﺴ&= #65174;. (کیفیّت ﺧﺎﺹ ᥽= 1;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ حادِث ﺍﺳﺖ) ﻭ A= 169;ﻮﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65184;ﺎئی ﻨﺪﺍﺷﺖ (ﻣﮑﺎﻥ = ﻨﺪﺍﺷﺖ) ﻧﻪ ﺩﺭ ﭼﻴﺰﻯ ﺑ= ﻮﺩ (ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺰﺭ= ﮔﺘﺮ ﻭﺟﺪﺍ ﺍﺯﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194;) ﻭﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﭽﻴﺰ&= #65263; ﻨﺒﻮﺩ (ﻋﺮﺵ ﻣﮑ= ﺎﻧﻰ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ که ﺣﺎ&#= 65251;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﺨ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ) ﺑﺮﺍﻯ ﻮ= ﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﻣﮑﺎنی اʋ= 69;ﺪﺍع ﻮ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩ.( ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺮﺵﺭﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﮐﺮسی ﻮ ﺟﺎﻳﮕ= 5166;ﻩ ﺑﻤﻔﻬﻮم ﺬﻫن= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی هنوﺯ ﺧﺪᥴ= 5;ﻯ ﻤﻄﻠق ﺮﻭﻯ ﺁﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫ&= #65204;ﺘﻰ ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ = ﻭﺷﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻔﺮﺽ ﮐﻨ&= #65268;ﻢ تجلّی ﺨﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﮐﺮسی اﻭ ﺧﻮﺍA= 255;ﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ع&#= 1614;مّاء ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﻬﺎ ﺟﺎﻳﮕﺎهی ﻨﻴA= 166;ﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ .ﻭﻫﺴﺘ&= #65268;ﻬﺎ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ تجل¡= 7;یات ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺑﺎ&#= 65167; ﻧﻮع ﻮ ﻭﺳﺎﺋﻂ &= #65175;ﻮﺳل اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣ&#= 65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭﭼ&= #65262;ﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺁﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65207;ﺪ ﻭ ﻗﺒل اﺯﭘﻴﺪ= 5165;ﻳﺶ ﻭآفرینش اشی= 575;ء ﺿﻌﻴﻒ ﻭﻧﻴﺎﺯ&#= 65251;ﻨﺪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩﺍﺕ ﻧﺒﻮﺩ. ﺩﺭ ﻭﺣﺸ= ﺖ ﻭتَرس ﺍﺯ ﺗﻨʌ= 60;ﺎئی ﻨﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺑﺪ&= #65165;ع ﻮ آفرینش ﻫﺮﭼ= ;ﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ. (ﺁﻓﺮ= ;ﻳﻨﺶ ﺻﻔﺖ ﻣﻄﻠق ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ &= #64400;ﻤﺎﻝ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65252;ﺎﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﻧ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺧﺼﺎل &#= 65200;ﺷﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﺳﻴﺐ ﺯ= ﺷتی ﺨﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﺁﻓ= ﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻭالهی کرﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺪ= 5197; ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎ&#= 65237; ﻭﻣﻘﺎم ﻮ کیف®= 0;ّت ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺳ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁ&= #65251;ﺪﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺎلی = 575;ﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﻣﻤﻠ&= #64401;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ = ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ. ﻭ ﻳ= ;ﺎ پس ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻥ ا= 5261; ﺍﺯ ﮐﺎﺭﭼﻴﺰﻯ ااﺯﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺧ= 5166;لی اﺯﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ( ﻭ= ﺑﻮﺩﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ&= #65259;ﺴﺘﻰ ﻭﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ = 5165;ﺭﺑﺎﺏ نوع ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ اﺯ ﻳک ﻮﺟﻮﺩ ﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ&= #65191;ﻞ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﮐﻨﺎ&= #65197; ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ تجلّیا= ت ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع کمتر ﺍﺯ ﻧﻮﻉ A= 251;ﻮﺟﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65208;ﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65175;ﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ&#= 65153;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﺎﻳ&#= 65234; ﺑﺸﺮﻯ ﺪﺭسلوª= 5; الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻓﺘﻥ = ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری.) ﻠم ﻴﺰل &= #65188;ﻴّﺎ ﺑﻠﺎ ﺣﻴﺎة ﻭﻣ&#= 65248;ﮑﺎ ﻗﺎﺩﺭﺍ ﻗﺒل ﺃ&#= 65253; ﻴﻨﺸأ ﺸﻴﺌﺎ ﻭ&#= 65251;ُﻠﮑﺎ ﺟﺒّﺮ ﺍﺑﻌﺪ ﺍ&#= 65255;ﺸﺎﺋﻪ ﻟﻠﮑﻮﻥ ﻓلیس A= 247;ﮑﻮﻧﻪ ﮐﻴﻒ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺃ= ﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺣﺪ ﻭﻟ= ﺎ ﻳُﻌﺮﻑ ﺑشیئ ʌ= 67;ﺸﺒﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺮم ﻠﻄ&#= 65262;ل اﻟﺒﻘاء ﻭﻟﺎ A= 267;ﺼﻌق ﻠشیئ ﻭﻟﺎ ﻳﺨA= 262;ّﻓﻪ شیئ ﺗﺼﻌﻖ الا= ;شیاء کلّها ﻣﻥ ﺨﻴ᥻= 6;ﺘﻪ ﮐﺎﻥ ﺤﻴّﺎ ﺑﻠ&#= 65166;ﺣﻴﺎة ﻭﻟﺎ ﮐﻮﻥ ﻤﻮﺻ&= #65262;ﻑ ﻭﻟﺎ ﮐﻴﻒ ﻣﺤﺪ&= #65261;ﺩ ﻭﻟﺎ ﺃثر ﻣﻘﻔ= 5262;ه (ﻭﻟﺎ ﺃﻳﻥ ﻤﻮﻗ= ﻮﻑ ﻋﻠﻴﻪ) ﻭﻟﺎ ﻣﮑ= ﺎﻥ ﺠﺎﻭﺭ ﺷﻴﺌﺎ ﺑ&= #1604; ﺤﻰّ ﻳﻌﺮﻑ ﻭﻣ&#= 65248;ک ﻠم ﻴﺰل ﻟﻠﻪ ﺍ&#= 65247;ﻘﺪﺭة ﻭﺍﻟﻤﻠﻚ ﺃﻧﺸ&#= 65156; ﻣﺎ ﺷاء ﺒﻤﺸﻴ= 617;ﺘﻪ ﻟﺎ ﻳﺤﺪ ﻭﻟﺎﻳ&= #65170;ﻌّﺾ ﻭﻟﺎ ﻳﻔﻨﻰ ﮐﺎ&= #65253; ﺃﻭﻟّﺎ ﺑﻠﺎ ﮐ&#= 65268;ﻒ ﻭﻳﮑﻮﻥ ﺁﺧﺮﺍ &= #65169;ﻠﺎ ﺃﻳﻦﻭ کُلّ شی= ;ئ هاﻟﻚ ﺍﻟّﺎ ﻭA= 183;ﻬﻪ ﻟﻪ ﺍﻟﺨلق و ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﺗﺒﺎﺭک اﻟﻠﻪ = 585;َبّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻥ ᥾= 1;ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65187;ﻴﺎﺕ ﻭﺯﻧﺪگی اﻭ ﻣA= 236;ﻬﻮم ﺤﻴﺎﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻭ ﻣﺎلک ﻮﭘ&#= 65166;ﺩشاه ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎئیﺒA= 262;ﺩ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯﺒﻴﺎ&#= 65235;ﺮﻳﻨﺪﻭ ﻳﺎ ﭘﺎﺩشاه ﺟA= 170;ّﺎﺭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ ﺸ&#= 65262;ﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﮑﻪ = ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ( ﺗﺤ= ;ﮑّم ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﻣﺪ&= #65267;ﺮﻳﺖ ﻫﺴتی ﻮ ﻣﻮﺟﻮ= 5193; های ﻫﺴتی ﺮﺍ ʌ= 51;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻳک ﺪﺭ&#= 65183;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﻮﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ = ﻧﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻣﻘﺎﺑل &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﻨﮑﺮﺩﻥ ﺑﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍتی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﭼﻨﻴ&= #65253; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﺗﺎ ﻋ&= #65166;ﻗﺒﺖ ﮐﻪ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺁ&= #65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﻨﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﺑﺮﺍﻯ کونیّت= ﻴﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ کیفیّت ﻭ= ; ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺍﻭﺻ= ﺎﻑ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ) ﻧﺪ= ﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ = ﺍﻳﻨﻴّﺖ ﻭﮐﺠﺎئی ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﺤﺪ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ&= #65165;ﻯ ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑ&#= 65166; ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺍ&= #65261; ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻄﻮل ﺒ&= #65240;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ ( ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﮔ= ;ﺬﺭ ﻋﻤﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ&= #65253; ﺨﺎﺹ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ&#= 65263; نوعی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 175;ﻮﻟﺪ ﻭ ﭘﻴﺮﻯ ﻮﺳپس &#= 65251;ﺮگ ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎﺑﻨﻮ&= #1593; ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ و &= #65267;ﺎ ﻧﻮعی بد ﺗﺮ ﻗA= 170;لی ﺒﺮﻭﺩ) ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ= ; ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻴﺘﺮﺳﺪ ﻭﻳﮑ&#= 1617;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭﭼﻴ&#= 65200;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; همه ﭼﻴﺰ ﻫﺎ ﺍ= 5199; تَرس ﺍﻭ ﺩﺭﺻʌ= 28;ﻘﻪ ﻭﻳﮑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ &= #65262;تَرس ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺣﻴﺎﺕ &#= 65261; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺤ&= #65166;ﺩثی وتولد نو ﺩﺍﺷ= ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ( ﺁﻥ ﺯﻧ᥷= 4;گی گی ﻨﺒﻮﺩﻩﮐﻪ = 5169;ﻌﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ) ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﻰ &= #65169;ﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩ= 5263; ﻗﺎﺑل توﺻیف ᥷= 3;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﺻل &= #65212;ﻔتی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻒ ﺷﻮﺩ (ﺻﻔﺎﺕ تج&#= 1604;ّی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻣﻌﺮفی ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﺁﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﺣﺪ&= #1617; اکثر ﺷﻬﻮﺩ ﻗʋ= 66;ﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری اﺳﺖ) ﻭﻫʋ= 98;ﮔﺰ کیفیّت ﻣﺤﺪﻭ= ﺩ ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﺣﺪﻭﺩ = ﻭ ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﻭﻣﺮ&#= 65199;ﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎ&#= 1574;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻌ&= #65194; ﺍﺯ ﺁﻥ ﭙﺎﻳﺎﻧ&= #65258;ﻫﺎ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ أ= 579;ری ﻨﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺑﺪ&#= 65255;ﺒﺎل کسی ﻮﭼﻴﺰﻯ ﻨA= 252;ﻴﺮﻭﺩ ﻭﻳﺎ ﺟﺎئی ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﺘﻮﻗﻒ ﻧﺪﺍﺭﺩ (= ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭼﻴﺰ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﻭ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ (ﻭﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ &= #65261; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ) ﻭپادشاهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻟﺎ ﻳﺰﺍل و همچنان ﻤﻴﻤﺎ= ﻧﺪ (ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃ= ;ﺑﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺰﻭﺍل ا= 5203;ﺖ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ &= #65261; پادشاهی اﺳﺖ &= #65259;ﺮﭼﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;مَشیّت ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﺎفی اﺳ= 5174; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﻪ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺯﻣﺎنی ﺪﺭ ﺗﻠ= 5166;ﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻮ&= #65193; (ﮐﻥ ﻔﮑﺎﻥ) ﺍﺯل= ی ﺪﺭﺍﺻﻮل اﻭﻟA= 268;ﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺩﺭﻫﺮ &= #65197;ﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ(ﮐﻥ ﻔﻴ= ﮑﻮﻥ) ﺍﺯ أﺯل ﺘﺎ أﺑ= 5194; ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل اﻧA= 262;ﺍﻉ ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﻤﺸ&#= 65232;ﻮل عبوﺭ ﺍﻥ ﻫﺴﺘA= 256;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﺸﺮﻯ &= #65198;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﻰ ﺑﻤﺮ&= #65261;ﺭ ﺩﺭﺍﻧﻮﺍع ﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎ= ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤ= 4401;ﻢ ﺩﺭ ﺃﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ (ﺩﺭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ &= #65169;ﺸﺮﻯ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺗﺠﺰﻳ&#= 65258; ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ( ﮐ&= #65258;ﭼﻮﻥ گفته برخی از &#= 65251;ﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﻭﻣسیح ﺭA= 261;ح اﻟقُدُس ﺳﻪ ﭘ= ;ﺎﺮﻩ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫم ﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻫﺮ&= #65203;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﺻﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻳﻥ اﺟﺰﺍء ٴA= 192;ﻮﺩ ﺍﺻﻞ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﭼﻨﺪ ﺍﺻل ﻤﻌنی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺻل &= #65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻓﻨﺎ ﻭ&= #65199;ﻭﺍلی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ( ﮐﻤﺘ= ﺮ ﻭ ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ ﻭ ﺗ= ﺎﺭﻳﮑﺘﺮ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ = ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺴت&#= 1740; ﭽﻴﺰﻯ اﺯ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﺭ ﺍ&= #65199; ﻭﺟﻮﺩ الهی ﻨʌ= 52;ﻴﺮﻭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴ&= #65200;ﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺠﻴ= ﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻴﺐ ﺩﻳ&= #64405;ﺮش ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﭼﻴﺰ&#= 65263; اﺯ ﺍﻭ ﮐم ﻨمی = 5208;ﻮﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨ&#= 65204;ﺘﻴﻥ ﻮﺁﻏﺎﺯﻳﻥ ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 1705;یفیّتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻣﻘﺎم = 5252;ﻮﻗﺖ ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﻭ ﺁﺧﺮ= ﻳﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﮐﺠﺎئ= 40; ﻮﭼﻪ ﻭﻗنی ﻮﭼﻪ ﺣﺎ= 5247;ﻰ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺗﺄﻣل کنیم . ﻭ ﻫﺮﭼﻴ= 5200;ﻯ ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﻭ= َﺟﻪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺍﺻل = ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻠﺎک ﺸ&#= 65194;نی ﻮ ﺯﺍﺋل اﺳﺖ (ﺑ&= #65192;ﺼﻮﺹ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ هر@= 380;ﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺯﺍﺋل ا= 5203;ﺖﺟﺰﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ دز ژنتیک روحی خ= 608;د ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﮐﺴﺐ ﮐ= ﻨﺪ ﻭﻳﺎ شایسته ﻳ= ;ک ﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﺪﻩ &= #65261; ﭘسﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &#= 65153;ﻥ ﻤﺴخ گرﺩﺩ) حَ = 2;ّ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭحَ= 02;ّ اﻣﺮ ﺑﺂﻓﺮﻳﺪ= 5257; ﻫﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ( ﻫﺪﻑ ﺩﺍﺭ= ;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﺁﻓﺮﻳﻨ&#= 65194; ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ هد= 5233;ﺍ ﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭنوع بشری ﺳ= ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟنوع بشری اﺳﺖ ﻟﺬᥴ= 5; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭﻙ ﻭﺗﻌﺎ&#= 1604;ی اﺳﺖ. (ﺑﺮﮐﺖ ﺩﻫ= ﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ ﺑﺰﺭ= ﮒ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻮ&#= 65169;ﺎﻟﺎﺋﻰ ﻭﺑﺰﺭﮔﻰ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺹﺳ&= #65166;ﻟک ﺪﺭﺗﻮﻓﻴق ﺴﻠ= 5262;ک اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻮﻳﻠک اﻳّﻬﺎ ﺍﻟﺴﺎA= 163;ﻞ ﺍﻥّ ﺮﺑّﻯ لا A= 175;ﻐﺸﺎﻩ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎﻡ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﻨﺰل ﺒﻪ ﺍﻟﺸ&#= 1615;ﺒﻬﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﻳﺠﺎﺭ ﻣﻥ = شیئ ﻭﻟﺎ ﻳﺠﺎﻭﺭﻩ &= #1588;یئ ﻭﻟﺎ ﺗﻨﺰل ﺒﻪ &= #65165;ﻟﺄﺣﺪﺍﺵ ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺄل عن = 588;یئ ﻴﻔﻌﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻳ&= #1602;ع علیّ شیئ ﻭ ﻟﺎ= ; ﺗﺄﺧﺬﻩ ﺳنة ﻭ ﻟﺎ ﻧﻮﻡ &= #65247;ﻪ ﻣﺎ فی اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭﻣﺎ فی اﻟﺄﺭA= 213; ﻭﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ &= #65261;ﻣﺎ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﺮﻯ. و<= /b>ﺍﻯ ﺒﺮﭘﺮﺳﺶ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﺍﻧﺪ ( ﻭ= ;ﭼﺎﻩ ﻭﻳل ﺠﻬﻨم ﻮﻗ= 5260;ﻘﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺪﻑ ﺧﺪ&= #65165; ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﻤﻌﺎن&#= 1740; ﻨﺮﺳﻰ) ﮐﻪ رَب= 617; ﻣﻦ (ﺍﻋم اﺯ رَ= 576;ّ ﺩﻳﺪﻩ شدنی ﻗʋ= 66;ﺋﻢ ﻭ رَبّ ﻧﺎﺩﻳʋ= 94;ﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭتا ر= 14;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ) ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #65165;ﻭﻫﺎم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﻭ ﻭﻫ= ;م ﻮ ﺑﺎﻃل بر ﺍﻭ &#= 64344;ﺮﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ.) ﻭﻫﺮ= ﮔﺰ ﺷُﺒﻬﺎﺕ (ﻭﺷِ= 5170;ﺎﻫﺘﻬﺎ ﻭﺷُﺒﻬﻪ ﺁﻭﺭ= 5259;ﺎ ﻭﺑﺎﻃﻠﻬﺎ ﻭ ﺗ&= #65208;ﺒﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺘﻤثیلی همان اﻭ ﻧﻴﺴ᥵= 6;ﻨﺪ. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ = ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﭽﻴﺰ&#= 65263; ﭙﻨﺎﻩ ﻧﻤﻴﺒﺮ&#= 65193;. (ﺟﻮﺍﺭ ﻭ ﻣﺠﺎﻭ= ﺭﺕ ﻭ ﭘﻨﺎﻩ ﻭﻣﻮﺭ&= #65193; ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺟﻌﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ (ﻣﻌﺎﺩل ﻮ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻭﺷَﺒﻴﻪ ﺍﻭ) ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰﺣﻮﺍﺩث ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣﺎﺩث ﻧ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ ( ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺣﺎﺩث= ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭنه ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ= 5255;ﻪ حوادث ﺟﺎﺭﻯ ᥴ= 9;ﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ مُ&#= 1578;غّر ﻧﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﮐسی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﮐﻪﺍﻭﺭﺍ ﺍﺳﺘ&#= 65268;ﻀﺎح ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺧﻮﺩ &= #65169;ﺮﭼﻴﺰﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ (= ﻭ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ بی ﺨ= 5170;ﺮﻯ) ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﭼﻪ = ﺩﺭ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯ&= #65251;ﻴﻥ هست ﺍﺯ ﺁﻥ اﻭ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﻥ ا&#= 65203;ﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺯ= ;ﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻭﺯﻣﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ا&= #65261; ﺍﺳﺖ (ﻭﻧﻴﺰ ﺭﻭ= ﺡ ﺍﺳﻤﺎﻥ اﻧﺴﺎ= 5253; ﻭﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ اﻭ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟﺴ&#= 1605; ﻮنَفس ﮐﻪ ﺯﻣʌ= 68;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﺣﺎل = 5262; ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﻫﻤگی اﺯ ﺁﻥ ﺨ= 5194;ﺍ ﻭ ﺩﺭ مَشیّت ᥴ= 5;ﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ = ﭼﻪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺪﻫﺪ &#= 65267;ا ﻤﺤﺮﻭم کند ﮐʌ= 58; ﺳﺎﻟک ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻘﺴﻤﺖ ﺁﺧﺮ حد= 740;ث ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺳﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻭﻳل ﻮ &= #65251;ﺼﻴﺒﺖ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻫ&= #1614;ﻴﻞ ﻓﺮﻧﮕﻰ ﻧﻴﺰ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی= ث 1513 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻄ&= #65170;ﻪﺍﻯ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ</= span>۴ﺹ30= 1 ﺑﺤﺎر ) اﻳ&#= 1617;ﻬﺎ ﺍﻟﻨﺎس ﺍﺗّﻘA= 262;ﺍ ﻫﻮٴلاء اﻟﻤﺎ= ;ﺭقة ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﺸﺒّ= 5260;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺄﻧﻔﺴ= 5260;ﻢ ﻳﻀﺎﻫﻮﻥ ﻘﻮل الذﻳﻥ کفرﻭﺍ= ﻣﻥ ﺃﻫل اﻟﮑﺘﺎﺏ = 5169;ل هو ﺍﻟﻠﻪ لیس ʄ= 00;ﻤثله شیئ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺴ= 05;یع اﻟﺒﺼﻴﺮ ﻟﺎ ﺗ&#= 65194;ﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭ ﻫ&= #65262; ﻳﺪﺭک اﻟﺄﺑﺼA= 166;ﺭ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ &= #65165;ﻟﺨﺒﻴﺮ ﺍﺳﺘﺨﻠﺺ ﺍﻟﻮ&#= 65187;ﺪﺍنیة ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮﻭﺕ ﻭ = ﺃﻣضی اﻟﻤﺸﻴیّة ﻭ ʋ= 65;ﻟﺄﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭةﻭ ﺍ&#= 65247;ﻌﻠم ﺒﻤﺎ ﻫﻮ ﮐﺎﺋﻦ = ﻟﺎ ﻣﻨﺎﺯع ﻠﻪ فی = 588;یئ ﻤﻥ ﺃﻣﺮﻩ ﻭﻟﺎ = ﮐﻔﻮ ﻟﻪ ﻳﻌﺎﺩﻟﻪ ﻭ = ﻟﺎ ﺿﺪّ ﻟﻪ ﻳﻨﺎﺯ&#= 65227;ﻪ ﻭﻟﺎ ﺳﻤّﻯ ﻠﻪ &= #65267;ﺸﺎﺑﻬﻪ ﻭﻟﺎ ﻣثل ﻠﻪ ﻳ&#= 65208;ﺎﮐﻠﻪ ﻟﺎ ﺗﺘﺪﺍﻭﻟﻪ &= #65165;ﻟﺄﻣﻮﺭ ﻭﻟﺎ ﺗﺠﺮﻯ عل= 740;ّه ﺍﻟﺄﺣﻮﺍﻝ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﻨﺰل علیّه ﺍ= ;ﻟﺄﺣﺪﺍث ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺪﺭ ﺍﻟ&= #65262;ﺍﺻﻔﻮﻥ کُنه ﻋﻈﻤﺘﻪ ʌ= 61;ﻟﺎ ﻳﺨﻄﺮ علی اﻟʌ= 40;ﻠﻮﺏ ﻣﺒلغ ﺠﺒﺮﻭﺗA= 258; ﻟﺄﻧّﻪ لیس ﻟʌ= 58; فی اﻟﺄﺷﻴﺎء عدﻳﻞ ﻭﻟﺎ ﺗﺪ= 5197;ﮐﻪ ﺍﻟﻌلماء ﺒﺎᥴ= 9;ﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺃﻫل اﻟﺘ= 5236;ﮑﻴﺮ ﺑﺘﻔﮑﻴﺮﻫﻢ ﺍ&#= 65247;ﺎ ﺑﺎﻟﺘﺤﻘﻴﻖ ﺍ&#= 65267;ﻘﺎﻧﺎ ﺑﺎﻟﻐﻴﺐ ﻟﺄﻧ&#= 1617;ﻪ ﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑشی= 574; ﻤﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻤ&= #65192;ﻠﻮﻗﻴﻥ ﺍﻯ &= #65252;ﺮﺩﻡ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﺭﻗﻴﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﻤﺎ&#= 65163;ﻴﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭ= ﺭﻯ ﮐﻨﻴﺪ. ( ﻣﺎﺭق ﺍ= ;ﺯ ﺩﻳﻥ ﺨﺎﺭج ﺸﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻤ&= #65198;گ ﻔﺎﺭسی ﻮﻣﺮﺩ@= 404;ﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﮔﺮﭼﻪ &#= 65199;ﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ سل= 608;ک الهی ﻭﺣﻴﺎﺕ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﻧﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﮐ= ﺴﺎنی هستند ﮐﻪ پس ﺍ= ;ﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗ&= #65252;ﺎم ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی غیر ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳA= 174; ﮐﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65262;ﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ = سلوک الهی ﻨﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﺪ ﭼﻪ ﺳﻨّﻯ ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻳﺎ= مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻭ ﺳﻔﻴﻪ = ﻭ ﺣﻘﻴﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ&#= 65259;ﻤﻴﻦ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮگ ﻮ&#= 65251;ﺎﺭق ﺒﻮﺩﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;) ﺍﻳﻥﻤﺎﺭﻗﺎﻥ سرکش که ﺧﺪﺍ ᥷= 7;ﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑخودž= 8;ان ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. (ﺻﻔﺎ= ﺕ الهی ﺮﺍ ﺻﻔﺎʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎنی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩﺭﺍ الهی ʌ= 62; ﺳﺎﻟک ﻮﻣقُدُس ﻣﻴﺪ= ;ﺍﻧﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﻪ ﻗﺸﺮﻯ ولایت فقیه ) ﻭ ﺩﺭ ﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ اﻫل کتاﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ ( &#= 65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ هستند ﻭلی ﻤﺎ= ﻧﻨﺪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &= #65165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194; ﻭﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ا= 5251;ﺎم ﺰﻣﺎﻥ اشکار عصر ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ. &#= 65261;ﻟﺬﺍ ﻣﺎﺭﻗﺎﻥ ﺧﺎﺹ &= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻗʌ= 08;ﺮﻯ هستند.ﮔﺮﭼﻪ م= ;ُدّعی ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎس ﺑﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯﻣﺤل &#= 65184;ﻬل ﻮ ﻧﺎ شایستگی= سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍئی = 5255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﺍ&= #65187;ل ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ نوع بشری هستند. ﻭ&= #65259;ﻨﻮﺯ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65212;ل ﻨﻮﻋﻰ شایسته= سلوک الهی ﻨﺮﺳﻴﺪ᥽= 7;ﺍﻧﺪ. (ﺍﻫل کتاﺏ) ﺩﻳ= 5256;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺯ&= #65197;ﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻮ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻄﺮﻳ&#= 65240;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺧﺪﺍ= 5207;ﻨﺎﺳﻰ ﻭﻟﻰ ﺑﺎﻏﻴﺮ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺑﺤق اﻟﻬﻰ) ﻭل= 740; اﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ = 575;ﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺗﺸﺒ= ﻴﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ ﻭﻳ= ﺎ ﻣثل اﻭ ﻭﺩﺭ ﮐ= 5256;ﺎﺭ ﺍﻭ ﻭ ﻣﻌﺎﺩل ا&#= 65261; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻭ ﺳﻤ= ;ﻴﻊ ﻭ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ (ﺍ= ;ﺯ ﻫﺮ ادّعائی ا&= #65199; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻭﻫﺮ&#= 65165;ﻗﺪﺍمی اﺯﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ) &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺍﻭﺭﺍ &= #65193;ﺭک ﻮﺗﻮﺍﻥ ﺪﻳﺪﻥ &= #65262; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪ&= #65267;ﺪﻥ ها ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺑﻴﻨﺶ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭ= ﺍﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﻭﺧﺒﻴﺮ &= #65165;ﺳﺖ (ﻇﺮﻳﻒ ﺩﺭ ﻧﻔﻮ= ﺫ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻭﻥ هرﭼﻴﺰﻯ ﻮﺑﺎ = 5191;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﻈﺎ&#= 65259;ﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻥ هر ﻣﻮ&#= 1580;وﺩﻯ ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻭﻫ&#= 65198;ﻓﮑﺮﻯ) ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﺎ&= #65247;ﺼﺎﻧﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ ﺟﺒﺮﻭ&= #65173; ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ راهی ﺒﺠﺒﺮﻭ᥵= 3; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606; ﻨﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ= ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﻤﻄﻠﻖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺣﺪّ اکثر ﺑﺠ᥵= 0;ﺮﻭﺕ ﻳﮑم عاﻟَﻢ ﻭʋ= 83;ﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺠ= ﻮﺍﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﺒ&= #65198;ﻭﺕ ﺩﻭﻡ ( ﺩﺭ ﺗﺮﺗﻴ= ;ﺐ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺎ) می &= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭبه مرحله (ﺩﻧ= ;ﺎ ﻭ ﺗﺪﻟّﻰ) ﻣﻴﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺎﻟﺎﻯ اA= 267;ﻦ ﻋﺮﺵ ﻧﻤﻴﺮﻭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ شانس A= 251;ﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ &= #65193;ﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ &= #65208;ﺮﺍﻓﺖ نوع بشری ﻭ ﺁﺧ= ;ﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺪﻳﺎ&#= 65255;ﺖ ﻭﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺩﻳ&#= 65166;ﻧﺖ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ = ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺮﻭﺩ ﻭ ﻧﻮﺭ رَبّ ﺍA= 247;ﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻴ&= #65268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺑﺎ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﻭ&= #65169;ﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﭘﻴﺮ= ﻭﺍﻥ ﻘﺎﺋم ﻤﻬﺪﻯ ﻤ&#= 65262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ۵۵ ﻗA= 198;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65255;ﻮﺭ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥵= 0;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺣﺪﺍﻧﻴّﺖ ﺍ= 5261; ﻳﮕﺎﻧگی ﻮﺟA= 262;ﺩ رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑرَبّ ﺍʌ= 47;ﺎﺭﺑﺎﺏ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ.= ﻣﮕﺮ ﻭﻗتی ﻤﻬﺪﻯ ﻤ= 5262;ﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺒﺎﻟﺎ&#= 65263; عرﺵ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧ&#= 65262;ﺭ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻴﺮA= 203;ﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺎم ﺮﺣﻤ&#= 65166;ﻥ اﺯ ﺗﻨﻬﺎئی ﺪA= 197; ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﻭلی هنوﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ A= 169;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺘﺎ = ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ.ﻭﺭﺍﻩ ﺻﻌﻮﺩ شایستگ= ان ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻳ&= #65228;نی سلوک الهی ﻮﻳ&= #64405;ﺎﻧگی ﺴﺎﻟکی ﻴﺎ ﺳﻮ= 4394;ﻩ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺭʌ= 03;ﻴﺪﻥ ﺒﺤﺎﻟﺖ ﺻﻤﺪﻯ &= #65262; بی ﺨﻮﺩﻯ ﻮﻣﺮ= 705; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺪ= 5165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ) ﻭ ﺍﻭ (ﺍ᥽= 1;ﻀﺎ ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ) مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣﻀﺎ ﮔﺬ= ﺭﺍﻧﻴﺪﻥ ﻮﻋﺒﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ &= #65261; ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻮ ﺗﻮﺷﻴﺢ ﻭﭘﺬ&= #65267;ﺮﺵ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪﻫﺎ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ = ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺑﺪﻯ ﻫﺮ ﺷﻴ= ﺌﻰ ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﭼﻪ = ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻮﻫﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ= 5165;ﻯ ﺪﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﮑ&= #65166;ﻣلی ﺒﺮﺍﻯ هر ﻣﻮﺟ= 5262;ﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻘﺼﻮ&#= 65193; سالک الهی ﺒﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ) ﻭ = ﺍﻣﻀﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﺪﺭﺕ &= #65261; ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ هر= 4380;ﻴﺰﻯ که ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭ= 5193; ( ﺩﺍﺩﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ= ﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺒ&= #65166;ﻟﻔﻌل ﻮ ﺑﺎﻟقوّه ﺑʋ= 98;ﺍﻯ هر ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺎ &#= 65169;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﻃﺒق ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ الهی ﺮʋ= 65; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺗﺤﻘق &#= 65176;ﺨﻠﻴﻪﻫﺎ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠ&#= 65268;ﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258;ﺣﺪ اکثر ﻧﻮﺭ ﻗﺎʋ= 63;ﻢ رَبّ ﺷﻬﻮﺩﻯ ʌ= 55;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯﻋﺮ&#= 65205; رَبّ ﺭﺣﻤﺎﻧ᥾= 4; رَبّ ﺷﻬﻮﺩﻯ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻨﺎﺯﻉ ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺭﻗ&= #65268;ﺐ ﻭ ﺩﺷﻤﻥ ﻮ ﻣﻌﺎ= ﺩل ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ;ﺮ ﺍﻣﺮ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﻭ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺷﻮ&= #65193;. ( ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﺭ= ﺍﻯ ﺗﻮﮐﻞ ﻫﻴچ کس = 5231;ﻴﺮﺍﺯﺧﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺒحَ= 602;ّ اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺳل ﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﻫم کفّه ﻭʌ= 51;ﻌﺎﺩﻟﻰ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﺎ ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺨﻮﺩ &= #65255;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﻧﻴﺎ&= #65199;ﻯ ﻨﺒﺎﺷﺪ ) ﻭ ﺿﺪّ= ﻯ ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ = ﻧﺰﺍع ﻮ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺍﻯ &= #65170;ﺎ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻫﻴﭻ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ&= #65203;ﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ( ﻫﺮ ᤦ= 0;ﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﺷکلی = 5259;ﺮ ﻧﺎمی ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣثل ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ= 5263; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫم &= #65208;ﮑل ﻮﺷﺒﻴﻪ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻫﻴچ اﻣﺮﻯ ﺒﻪ &#= 65165;ﻭ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ( ﻭﺟﺮ= ﻳﺎﻥ اﻭﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﻭ پ&#= 1587; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﺣﻮﺍلی ﺒﺮ ﺍ= 5261; ﺟﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺗ= ﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎل ﻨﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;) ﻭ ﻫﺮﮔﺰ حواد= 9; جدیدی ﺑﺮ ﺍﻭ ʌ= 55;ﺎﺯل ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﺩ (ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﺩثه ﺍﻯ &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ (ح= دیث ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ) ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺍﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣ&= #65262;ﺍلی ﺒﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﮐُﻨﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﺍ&#= 65261; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺗﻮﺻ= ﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ اﻧﺴﺎﻧ= 5260;ﺎ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻭﺭ&= #1575; ﺰﺭگ ﺘﺼﻮﺭ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﺮ ﺑﺰ&= #65197;گ ﺒﻨﻈﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #64400;ﻮﭼﻚ ﺑﺰﺭگ ﻨﻴﺴﺖ ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻘﺪﺍﺭﻋﻈﻤﺖ &#= 65183;ﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭ ﺑﺮ ﺩﻟﻬﺎ ﻭ= ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺗﻔ&= #64401;ﺮﺍﺕ ﺧﻄﻮﺭ ﮐﺮﺩنی = 5256;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﺰﺭگ &= #65262; ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65264; ﻭ ﺣﺘﻰ (ﺟﺒﺮ ﻭ ᥻= 9;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ) ﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ &= #65169;ﻌﻮﺍﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ اﻟﻬﻰ= 4400;ﻪ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭﺟﺒﺮ&#= 65261;ﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﻮ ﺭﺣ&= #65252;ﺎﻥ ﺪﺭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﻭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻮ ﺟﺒﺮﻭﺗ&#= 65260;ﺎ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;لق ﺒﻴﺮﻭﻥ اﺯﻋﻮ= 5165;ﻟم هستی ﮐﻪ ﮐسی ᥵= 0;ﻪ ﺁﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﺗﺨﻴ&= #1604; ﻮﺗﻮﻫّم ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65261; ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ. (ﮐﻪ ﻧﺘﻮ= ;ﺍﻧﺪ ﻗﺪﺭﺕ تَصوّر= ﻭﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﻭﺣﻀﻮﺭﻯ ﺪﺭﮐ&#= 65256;ﺎ ﺭﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ) = ﻭ ﻫﺮﮔﺰﻋﻠﻤﺎ ﻭ&#= 65153;ﮔﺎﻫﺎﻥبا ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯﻋ&#= 65240;ل ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻐﺰﻯ = ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭک اﻭ ﻧﻴﺴ= 5176;ﻨﺪ. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟَﻨﻴ&#= 65253; ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #64400;ﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﺒﺮ &= #65165;ﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﺷﮑ&#= 1605; ﻤﺎﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻫل ﺘ&#= 65236;ﮑّﺮ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ بشری و فوق بشری ﺧﻮﺩ ﻗﺎʋ= 93;ﺭ ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65176;ﻨﺪ. (ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﺍه&= #1604; کلام که ﺑﺠﺎﻯ= ; ﺸﻬﻮﺩ ﻳک ﻤﻘﺎم الهی= ; ﺒﺘﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.) ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﮐس&#= 1740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65188;ﻘّق ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ ﻴﻘﻴﻦ ﺑﻐﻴﺐ ( ﺑ= ;ﺎ ﺗﺤﻘﻴق علمی ᥾= 2;ﻣﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻣﻮﺭ اله®= 0; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ (ﺗﺤﻘﻴﻖ)= ﺑﻤﻌنی ﺒﺤﻘﻴﻘﺖ و خد= 75; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻭﺑﺎ ﮐﻤک ﻮﺳﺎ&#= 65163;ل معرفی شده خداوند ﻮ ﺭﺍﻩ= ; ﻭﺭﻭﺵ ﺣﻘﻴقی ﻮ ﺑﺤﻖ &#= 65191;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ(حَق= 17; ﻮحَجّ أﮐﺒﺮ ﻗﺎﺋﻢ) ﺑ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ کاﺭ ﺑﺎ &#= 1587;لوک الهی ﻭﺩﺍﺷﺘ᥽= 3; ﻴﻘﻴﻥ ﻘﺒلی ﻮﻏﻴبی ʌ= 55;ﺪﻳﺪﻩ ﺑﻨﺎﻡ (ﻋﻠم اﻟ&#= 65268;ﻘﻴﻦ) ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎ به (ﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘ= 5268;ﻦ) ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﻳﺎ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ = ﺍﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ&= #65153;ﻥ ﺷﺨص ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65191;ﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫ&= #65194; ﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﭘ&= #65268;ﺮﺵ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗ&= #65262;ﺻﻴفی اﺯ ﺩﻳﺪنی ها᥾= 3; ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺷﻨﻴ= ﺪﻥ ﻭﺻﻒ ﺳﺎﻟک اﺯ= 5251;ﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ال= 607;ی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻥ کی &#= 65170;ﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﺪﻥ. = ﺩﺭﻋﻠﻢ ﺍﻭل می ﺒﻴﻨﻨA= 194; ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻌ= 5166;ﻟﻴﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮﻋﻘلی ʌ= 62; ﺍﺑﺪﻯﺍﻭل ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩ ﺑﻌﺪ ﺭﻓﺖ ﻭﺩﻳ&= #65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﺎ ﺑﺎ&#= 65261;ﺭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭ = ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ. ﻭ ﺑﭽﺸم ﺘﻥ ﻴﺎ = ﺑﭽﺸم ﺪﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ = ﺑﭽﺸم ﺮﻭح ﻮ ﺫﺍﺕ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﮐ&= #65198;ﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺻﻴﻒ &#= 65169;ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎنی ﻨﻴﺴA= 174;. ( ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴق علمی ﻳﺎ ﺗﻔﮑ¡= 7;ﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ تَصو¡= 7;رﺍﺕ ﻋﻘلی ﺒﺸﻮﺩ ﻣ= 4405;ﺮ ﺭﻓﺘﻥ ﻮﺩﻳﺪﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ). ﻮﻫﻮ ﺍﻟﻮﺍﺣﺪ= ; ﺍﻟﺼﻤﺪ ﻣﺎ تَصوّر فی اﻟﺄﻭﻫﺎم ﻔﻬA= 262; ﺧﻠﺎﻓﻪ لیس ﺑ= 85;َبّ ﻣﻥ ﻄﺮﺡ ﺗﺤﺖ ﺍ= ﻟﺒﻠﺎﻍ ﻭﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻥ ﻮ&= #65183;ﺪ فی هو ﻭﻏﻴﺮﻫʌ= 62;ٴ ﻫﻮ فی الأشیا&= #1569; کاﺋﻦ ﻟﺎ ﮐﻴﻨ= 5262;نة ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺑﻬﺎ ﻋ&= #65248;ﻴﻪ ﻭ ﻣﻥ الأشیاء= ﺒﺎﺋﻦ ﻟﺎ ﺑﻴﻨﻮنة ﻏ= 5166;ﻳﺐ ﻋﻨﻬﺎ لیس ﺑﻘA= 166;ﺩﺭ ﻣﻥ ﻘﺎﺭﻧﻪ ﺿﺪ = ﺃﻭ ﺳﺎﻭﺍﻩ ﻧِﺪّ = 604;یسﻋﻥ اﻟﺪﻫﺮ ﻗﺪﻣﻪ &#= 65261;ﻟﺎ ﺑﺎﻟﻨﺎﺣیة ﺍA= 251;ﻤﻪ ﺍﺣﺘﺠﺐ ﻋﻥ اﻟ&#= 65228;ﻘﻮﻝ ﮐﻤﺎ ﺍﺣﺘﺠﺐ ﻋ&= #65253; اﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻋ= 5252;ّﻥ فی اﻟﺴﻤاء اﺣ= ;ﺘﺠﺎﺑﻪﻋﻤّﻦ فی اﻟﺄﺭﺽ ﻗُž= 5;َبّة ﮐﺮﺍﻣﺘﻪ ﻭ ﺑُ&#= 65228;ﺪﻩ ﺍﻫﺎﻧﺘﻪ ﻟﺎ ﻳ&= #65188;ﻠّﻪ ﻓﻰ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﻗّ&#= 65176;ﻪ ﺍﺫ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﺃﻣ&= #65198;ﻩ ﺍﻥ ﻋﻠﻮّﻩ ﻣﻥ &= #1594;یر ﺗﻮﻗﻞ ﻭ ﻣﺠﻴﺌ&= #65258; ﻣﻥ غیر ﺗﻨﻘّʌ= 46; ﻳﻮﺟﺪ ﺍﻟﻤﻔﻘﻮﺩ ﻭ ﻳ&= #65236;ﻘﺪ ﺍﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭﻟ&#= 65166; ﺗﺠﺘمع لغیرﻩ= ﺍﻟﺼﻔﺘﺎﻥ فی ﻮﻗﺖﻳﺼﻴﺐ = 5165;ﻟﻔﮑﺮ ﻣﻨﻪ ﺍﻟﺄﻳﻤﺎ&#= 65253; ﺒﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﺎﻳﻤﺎﻥ لا = 5261;ﺟﻮﺩ ﺻفة ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻒ &#= 65165;ﻟﺼﻔﺎﺕ ﻟﺎﻧﻬّﺎ ﻳﻮﺻ= 5234; ﻭ ﺑﺘﻌﺮﻑ ﺍﻟﻤ&= #65228;ﺎﺭﻑ ﻟﺎ ﺑﻬﺎ ﻳﻌﺮﻑ = ﻓﺬﻟک اﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﺳﻤّ= 5263; ﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ل&#= 1740;س ﮐمثله شیئﻭ ﻫ= ﻮ ﺍﻟﺴمیع اﻟﺒ᥹= 2;ﻴﺮ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭʋ= 65;ﺣﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺻﻤﺪ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ (ﺗﻮ ﭘُﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺃ= ;ﺻل اﻟﺄﺻﻮﻝﻭﻳﺎ = 5187;ﺎﻟﺖ ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ که ﻫ= 5198;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﺪﺭﻫﺴت= 740; ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻧ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺑﻠﻮغ ﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮ&= #65267;ﺶ ﺩﺭﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮ&#= 65193; ﭼﻨﺎﻥ ﻴکی ﻤﻴ= 5208;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮ= ﺍﻣﻮﺵ ﻭ ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭ= ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭﻋﺎﻟم ﻮ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﻳﮕﺮ ﺣﺪّ ﺍﻗ&#= 1604; اﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻭﺡ &= #65261; ﻓﮑﺮ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ&= #65263; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﺻﻤﺪﻯ ﻤﻴﺸ&= #65262;ﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺟﺴﻤﺶ ﻫ&= #65252;ﭽﻨﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺮ ﻗﺮ= ﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﮐﻪ ﺍَﻭﻫﺎم ﻮ تَž= 9;وّرﺍﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺍﻭ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁ&= #65253; اﺳﺖ (ﻳﻌنی اوʌ= 59;ﻨﻮﺯ ﻭﺿﻊ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ) ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺮﺑّ&#= 65263; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻮﻯ ﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻌ&= #65170;ﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65262;ﺍ ﻳﺎ ﻏﻴﺮﻫﻮ ﺍﺑ&= #65166;ﺷﺪ.(تَصوّر ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ &= #65193;ﻧﻴﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ تَص= 08;ّرﺍﺕ ﺫﻫنی ﻮﺭﻭحی ʌ= 62;ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺒﻮﺩ&= #65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭﻫﺴتی ﻮﻫﻮﺍﻯ ﺍﻃﺮﺍ&#= 65233; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﭙﺮﺳﺘﺪ) ﻭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم = ﭽﻴﺰﻫﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ک&= #65268;ﻨﻮﻧﺖ. (ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﺎﺩﻯ = ﺪﺭﻭنی هرﭼﻴﺰﻯ) ﻭﻫﻴ= 670; ﭽﻴﺰﻯ ﻤﺎنع ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴ= ﺖ ( ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ= ; ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﻮﺣﻘﻴﻘ&#= 65174; ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺯﻫ= 5252;ﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺟﺪﺍ ﻭ = ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﺑﺪﻭﻥ اﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻏﺎﻳ&= #65168; ﻭ ﺩﻭﺭﺑﺎﺷﺪ (ﺧ= ﺪﺍ ﺩﺍﺧل دﺭﻫﺴﺘA= 264; ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍ ﺧ&= #65166;ﺭج اﺯ ﻫﺴتی ﻤﻄﺮ= 81; اﺳﺖ) ﻭﻫﻴچ کس = 5239;ﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ&= #65165; ﻗﺮﻳﻥ ﻮ ﺿﺪ ﻭ ﻣ= ;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﻭﻳ= ﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﺴﺎ&= #65261;ﻯ ﻮﻣﻌﺎﺩل اﻭ ﻧ= 5252;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺭﻗﻴﺐ ﺍﻭ ﺷ= ﻮﺩ. ﻗِﺪﻣَﺖ الهی= ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎ= ﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﺼﺪ ﺟﺎ= ;ئی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ( ﮐﻪ ᥽= 9;ﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﺴﺖ) ﺍﺯ ﺗﻤ= ;ﺎم عقلها ﻭ ﭼﺸﻤ᥾= 0;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﺍﺳﺖ.= ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎ&= #65253; ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻣﻴﻥ ا&#= 65199;ﺍﻭ ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻭ ﺩﺭ = ﺑﻴﺨﺒﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. تَقرُّ= ;ب ﻭﻧﺰﺩﻳکی اﻭ A= 193;ﺭﻭﻗﺖ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; (ﭼﻮﻥ کرﺍﻣﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﮐﺮم ﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ تَقرُّ= ;ب ﻋﻘلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﺒﻮﺍﺻل ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65194;ﻫﺪ) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﻭ = ﺍﻫﺎﻧﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ اﺳﺖ. (ﭼ= ﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی = 5198;ﺍ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﮐﻨﺪ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع اﺯ ﺍﻭ ﺩ= 5261;ﺭ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ کس= 740; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 208;ﻮﺩ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65261;ﺭﺗﺮ ﺷﺪﻩ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ&= #65165;ﻯ ﺒﮑسی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﺎﻭ ﻧﺰ&= #65193;ﻳﮑﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳ= ﻦ ﻧﺰﺩﻳکی ﻤﻘﺎ= 05;ی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘ&#= 1604;ی ﻮﺑﻬﺸتی نوعی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻧﺰﺩ&= #65267;کی ﻤﮑﺎنی ﻮ ﻭﺟﻮ= 5193;ﻯ)ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻔﻬﻮم ﺪﺭﻣﮑ= 5166;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻴﺴ&#= 65174; (ﻭﻣﮑﺎنی ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺒﺎﺷ= ﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺧﺎ&= #65197;ج اﺯ ﻫﺮ ﻣﮑﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل ﺪ&#= 65197; ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻫ&= #65198; ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261; ﻃﺒﻌﺎ ﺩﺍﺧل ه= 585; ﻣﮑﺎنی نیز هس= ت) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻣﺎ&#= 65253; ﻮ ﻳﺎ ﻭﻗﺖ ﻭ ﮐﺠ= ;ﺎﺋﻰ مطرح ﻨﻴﺴﺖ (ﮐA= 258; ﺍﻭ ﺧﺎلق ﺰﻣﺎ= 5253; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺗ&= #65188;ﺖ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻘﺮﺍﺭ &= #65255;ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ( ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ= ; ﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮﺩ.ﻭ ﻫﻴچ ﺘﻮﻃﺌﻪﺍ= 5263; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193;) ﻋﻠﻮّ ﻭﺑﺎﻟﺎ= 574;ی اﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻠﺎ&#= 65207;ﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯﺒﺎﻟﺎ ﺭ&#= 65235;ﺘﻦ ﺗﻮﻗّل اﺳﺖ(ﻫA= 252;ﺎﻥ ﻘُﻠّﻪ و کلّه= ﻓﺎﺭسی ﻮﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻥ اﺳﺖ) ﻭ ﺁﻣﺪﻥ ا&= #65261; ﺑﺪﻭﻥ هر ﻧﻮﻉ &#= 65165;ﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺳﺖ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ﻟک ﭽﻮﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&= #65198;ﺳﺪ ﻧﺰﻭل ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65165;ﻟﻬﻰﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻌ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻧﻘل &= #65262; ﺍﻧﺘﻘﺎل اﺯﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣتی اﺯ ﺳﺎﻟ= 05; ﺸﺎﻫﺪ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﻣﺎ= ﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻧﺘﻘﺎل ﺪﺭ ﻣﻘﺎم اﺯﺳ= 5166;ﻟﻚ ﻭ تَقرُّب ﺑﺪ= ﻭﻥ ﻤﮑﺎﻥ اﺯ تجل¡= 7;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺳﺎﻟﻜﺎﺳﺖ) ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺁﻧﺮﺍ = ﻣﻔﻘﻮﺩ ﻭﻣﻌﺪﻭم ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﻣﻌﺪﻭم ﻮ ﻣﻔﻘﻮﺩ ﺷﺪﻩ = ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ (ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺗﻮﻟ= ﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺯﻧﺪﮔ&#= 65268;ﻬﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗ&= #65198; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨ&= #65262;عی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭح اﻣ= 4401;ﺎﻥ ﺪﻭ ﺻﻔﺖ ﺑﺎﻫم &= #65194;ﺭ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﺑﻮﺩ= ﻥ ﻮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻭﻳ&= #65166; ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺘﻀﺎﺩ &= #65169;ﺮﺣﺴﺐ ﻓﻬم ﺒﺸﺮ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی هم= 07; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﺴﺖ ﻭنیز ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳ&= #1578;ی عمل کند ﺑﻄﻮﺭ= ; ﺻﺎﺋﺐ ﻭ ﺑﻬﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺑﻮﺟﻮﺩﺵ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ( ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺻﻮل ﺘ= ﻔﮑﺮ ﻏﻠﻂ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65207;ﺨﺺ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪﻡ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺣتی ﻤﻌﺘﻘﺪA= 165;ﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺟﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍ ﭼﻮﻥ ﺒﺎﻭﺭﻯ ق&#= 1588;رﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﺎﺭ ﻭ&= #65183;ﻮ ﺩﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥷= 4; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻤﺎﻥ &= #65261;ﺟﻮﺩﻯ غیر ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ = 5211;ﻔﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ( ﻭﺻﻔﺎﺕ ᥷= 1;ﺎﺹ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ اﻣﺮﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﺩ&#= 65197;ﺍﻳﻤﺎن عقیده ﺍﺑﺘﺪﺍ= ; ﻧﻈﺮﻯ که ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻘ= 5194;ﻣﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ که ﮐﺎفی A= 256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺮﻃ لازم هست. ﻭلی اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ سلوک الهی ﻤﻬ&= #65250; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺿﻤﻥ ﺘ= ;ﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯﻡ = 5169;ﺸﺮﻃ کاﻓﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎA= 255;ﺪ. ) ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ. (ﻫ= ;ﺮﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺪﺭﺳ&#= 65176;ﻰ ﺣﺮﻓﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺠﺰ ﻓﺮ&= #65267;ﺒﮑﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ ﻋﻤلی ﻮ سلوک الهیﻭﺻﻒ ﺟﺪ᥾= 7;ﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ = تجلّی اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺒﺮﺗ&#= 65198; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺸﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺳﺖ. ﻭﻣﻌA= 198;ﻓﺘﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ( ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263;ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻠم اله®= 0; و لَدُنّی ﻮ ﺍ= ﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ الهی ا᥸= 3;ﺖ )ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﺨ= 5194;ﺍﻯ اﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭ ﺟﺰ ﺍﻟﻠﻪ ﻧ&= #65166;می ﻨﻴﺴﺖ. (برﺗﺮ ﺍ&= #65199;ﻫﺮ ﺍﺳمی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194; ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗ&= #65198; ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ اﺳﺎ&#= 1605;ی اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ مِ= 579;ل او ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴ= 5174; ﻭ ﺍﻭ ﺳمیع ﻮ ﺑ&#= 65212;ﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ( ﺷﻌﺎﺭ ﻣ᥶= 8;ﺒﻮﺏ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ت&#= 1614;صوّرﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻧند ﺍﻋ= 5252;ﺎﻟﺸﺎﻥ ﺯﻳﺮﻧﻈﺮﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65261; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ الهی A= 262; ﺩﺭﺳتی ﻤﻴﺮﺳA= 166;ﻧﺪ. ﺗﻤﺎمی حدیث های ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ A= 262; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺠﺰ ﺍﻣﺮ الهی A= 267;ﺎ سلوک الهی ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ آخون= دﻫﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮ ﻓA= 166;ﺳﺪ ﺩﺭﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ &#= 65193;ﺭاﺳﻠﺎم ﻮﻫﺮ ﺩﻳﻥ ﺪﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺟﺰ ﺳﻮء اﺳﺘﻔ= 5166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﮑّم = 5262; ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻨﻈﺮ دیگری ﻨﺪﺍﺭﻧ= ;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ب= 705;ُلّی ﻤﻨﻈﻮﺭﻯ اﺯ ﻓ&#= 65240;ﻪ در ﻓﻘﻬﺎ ﻧﻴﺴ= 5174;. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺷﺮع ﻮ = ﺗﺸﺮّﻉ آخوندﻫﺎ ﭼﻪ ᥷= 7;ﺳﺪ ﺑﺤﮑّﺎم ﺸﺮع A= 153;ﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ حدی= 79; ها ﺗﻮﺟّﻬی ﺒž= 2;واست خداوند ﻧﻴﺴﺖ= .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1514 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺠﻮ= 5165;ﺩ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ۳۰۳ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﻳﻮﺻﻒ ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺎ ﻭﺻ&#= 65234; ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﻭ ﺃﻧ= ّﻯ ﻴﻮﺻﻒ ﺍﻟﺬﻯ ﺘ&= #65228;ﺠﺰ ﺍﻟحواس ﺃﻥ ﺘʋ= 94;ﺭﮐﻪ ﻭ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺃ&#= 65253; ﺘﻨﺎﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﺨ&= #65220;ﺮﺍﺕ ﺃﻥ ﺘﺤﺪّﻩ ﻭ ﺍ&= #65247;ﺄﺑﺼﺎﺭ ﻋﻦ ﺍﻟﺄﺣﺎطة = 5169;ﻪ ﻧائی ﻔﻴﻘﺮّᥴ= 9;ﻪ ﻭﻗرَبّ فی ﻨا= ئیه ﮐﻴّﻒ ﺍﻟﮑﻴﻒ &#= 1576;غیر ﺃﻥ ﻴﻘﺎﻝ ﮐﻴﻒ&= #1567; ﻭ ﺃﻳّﻥ اﻟﺄﻳ= 5254; ﺑﻠﺎ ﺃﻥ ﻴﻘﺎل &= #65155;ﻳﻦ؟ ﻫﻮ ﻣﻨﻘطع اﻟ@= 401;ﻴﻔیّة ﻭ ﺍﻟﺄﻳﻨیّة A= 165;ﻟﻮﺍﺣﺪ ﺍﻟﺄﺣﺪ جَلّ ʋ= 84;ﻠﺎﻟﻪ ﻭﺗﻘﺪّﺳﺖ ﺃﺳ= 5252;اؤﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮ᥹= 1;ﻴﻒ ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ﻣ= 4405;ﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﻭﺻﻒ ﮐﻨﺪ ( ᥷= 3;ﺭ قُرآن ﺁﻣﺪﻩ ᥴ= 9;ﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻭﺻﻒ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺳ&#= 65268;ﻠﻪ تجلّیات ﺍﻭ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﭼﮕﻮﻧ&= #65258; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺍﻭ ﻫﺴﺖ؟ ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ حَواس ﺍﻧﺴﺎﻥ= ; ﻘﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65174; (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻤﺎﺩﻯ ﻭ پس ﺍﺯ &= #64400;ﺴﺐ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻭﻣ&#= 65228;ﻠﻮﻣﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺳﺖ)= ﻭ ﺣتی اﻭﻫﺎم ﻮ = 78;َصوّرﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺎﺩﺭ ﺑ&= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨ&= #65194; ( ﺫﻫﻥ ﻴﺎ ﺍﻭﻫﺎ= ;ﻡ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ &= #65183;ﺰ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃﻠ&#= 65264; ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻰ ﻫم &#= 65170;ﺮﺳﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﻣﻮﻓق ﺒﺤﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ بی ﻨ= 5260;ﺎﻳﺖ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ تجل= 17;یات ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻘﺎﻣﺎ&#= 65173; ﺭﻭحی ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰخطوﺭﻫﺎ= ﻯ ﺬﻫنی ﻨﻤﻴﺘﻮA= 165;ﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #64400;ﻨﺪ (ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﻠﻤﻰ&= #65169;ﺎ ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻣﺸﺨﺼ&#= 65166;ﺕ ﻭ ﻣﺮﺯﻫﺎ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺸﺨﺼ&= #65166;ﺕ ﺍﺳﺖ.) ﻭﻳﺎ ﭼﺸﻤ= ;ﻬﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ها ﻗﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﺎﺣﺎﻃﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65261; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺒﭽﻴﺰﻯ ﺑﺎﻳﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺪﺭﮐﻒ ﺩﺳﺖﻫﻤ&#= 65258; ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ ﺍﻃﺮ&= #65165;ﻑ ﺁﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ.= پس ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﻃ&= #65198;ﺍﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻥ اﺣﺎﻃﻪ ﻧﻤﻮﺩ) &= #65169;ﺎ ﺗﻤﺎم ﻨﺰﺩﻳک= 40; همچنان اﻭ ﺩﻭ= ﺭ ﺍﺳﺖ (ﺩﺭ ﺧﺪﺍ ﺩ= ;ﺍﺧل هستی ﻨﺰﺩﻳﻚ ʌ= 61;ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺗﺪﺑﻴ&#= 65198;ی ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻣﺴﺘ&= #65240;ﻴم اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &#= 65193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﻮ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ = ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻘ= ;رَبّی ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺁﺧ&= #65198;ﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ تجل= 17;یات ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺎﺯ &= #65255;ﺰﺩﻳک اﺳﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭ&= #1580; اﺯﻫﺴﺘﻰ ﻭﺧﺪ= 5165; ﺩﺍﺧل اﺳﺖ ﻭﻧ= 5224;ﺎﺭﺕ ﺍﻭ ﺑﺮﻫﻤﻪ ﻫﺴ&= #65176;ﻰ ﻧﻈﺎﺭﺕ الهی ʋ= 70;ﺮ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻯ ﺨﺎﺭج ا= 5199;ﺍﻭ) ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﻫﺮ = کیفیّتی ﺮﺍ کیفیّت ﺩﺍ= ;ﺩﻩ (ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&= #1740; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺷﮑل ﻮﺻﻮﺭﺕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﭽﻨﺎﻥ کیفی ﻮﻧﻮعی ﺪ= ;ﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ) پس &= #64380;ﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ کیفیّت ﺍﻭ ﭼﮕ= ;ﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ( ﺩﺭ ﻧﻮع&= #1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﺴم &= #65262; ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻣﺸﺨﺼ&#= 65166;ﺕ ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘA= 260;ﺎئی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺃﻳﻥ ﻮ= ﮐﺠﺎئی ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ گفت ﮐﻪ ﺍﻭ ﮐﺠ= 5166; ﺍﺳﺖ؟ (ﻣﮑﺎﻥ ﻮ = ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣ&#= 65262;ﺍﻟﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺍ&= #65227;ﻢ ﺍﺯ تجلّی رَب&= #1617; ﺭﺣﻤﺎن ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍ&= #65263; ﻤﻄﻠق رَبّ ﺍ᥼= 7;ﺄﺭﺑﺎﺏ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻮ ﺑﺪﻭﺭﺍﺯﻫﺮ &= #64400;ﻴﻔﻴّﺘﻰ ﻭﻫﺮ ﺃﻳﻨﻴّت= 40; ﻮﮐﺠﺎئی اﺳﺖ. ﺍﻭ ﻭﺍﺣﺪ = ﺃﺣﺪ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺪﻭ&= #65253; هر ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳA= 174;. ﮐﻪ ﺟﻠﺎل ﻮ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﻭتجلّی اﻭ ﺑﺎ= ;ﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ تجلّ®= 0;ات ﺍﺳﺖ (ﻫﺮ تجلّ= 40; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺣﮑم ﻤﺴخ ﻮ &#= 65235;ﺴﺦ ﺍﺯﻫﺮ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺯ تجلّی ʌ= 40;ﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ) ﻭﻟ= ;ﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺃ&= #65203;ﻤﺎﺋﺶ ﺑﺎﻳﺪ تقدیس ᥸= 7;ﻮﺩ (ﺍﺳﻤاء اﻟﻬﻰ = 5259;ﻤﺎﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﻔﺖ = ﮔﺎﻧﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65251;ﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ= ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍ&= #65251;ﮑﺎﻥ ﺘﻮﺣﻴ ﺪﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65169;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺣﺪ اک&#= 1579;ر تَقرُّب ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺸﻬﻮﺩ &= #65207;ﺸم ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری اﺳﺖ.ﻭ ﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻳک ﺠﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﻭﭘﺮﺩﻩ ﻭﺳﺘﺎ&#= 65197; ﭘﺎﻳﺎنی ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﺤﻤﺪﻯ ﻴﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ .ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ= ﻗﺎﺋم ﺒﺪﺍﻥ ﻨﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﻣﻘﺎمی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺣتی ﻤﺤﻤﺪ ﻭﻫ= 5198;ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ = ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ شایسته کامل = 5251;ﺤﻤﺪﻯ مهدی ﻤﻮﻋﻮﺩ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ= ; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺒﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭﻋ&= #65240;ﺎﻳﺪ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺨﺎﺹ خودشان .</span= ><o:p></o:p> حدی&= #1579; 1515 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ = ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ (ﺝ<= /span>۴ﺹ&#= 1779;۰۳ﺑﺤﺎﺭ)) لا ﺗﺘﺠﺎﻭﺯﻭ&= #65165; ﺑﻨﺎ ﺍﻟﻌﺒﻮﺩ&#= 1740;ّة ثمّ ﻘﻮﻟﻮﺍ ﻣA= 166; ﺷﺌﺘﻢ ﻭ ﻟﺎ ﺗﻐ= ﻠﻮﺍ ﻭ ﺍﻳّﺎﮐم ﻮ ﺍ&#= 65247;ﻐﻠﻮّ ﮐﻐﻠﻮّ ﺍﻟﻨﺼ= 5166;ﺭﻯ ﻓﺎﻧّﻯ ﺒﺮئ ﻤ= 5253; اﻟﻐﺎﻟﻴﻥ ﺍﺯ= ; ﺑﻨﺪگی ﻤﺎ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑ&= #65256;ﻴﺪ ﻭ ﺑﻰ ﺑﻨﺪگی ﻨ&#= 65194;ﺍﻧﻴﺪ ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﭼ&= #65258; ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ ﺩﺭ &= #65169;ﺎﺭﻩ ﻣﺎ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻤﺒ&= #65166;ﻟﻐﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ( اما= 605; ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺑﭙﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﻮﻟﺎﻳﺖ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎم اله®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺎﺋل &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷند. ﻭلی هنوﺯﺧﺪﺍ= ;ئی ﺒﺮﺍﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ &= #65169;ﺪﺍﻧند. ﮔﺮﭼﻪ سالک ﻣʌ= 08;ﻐﻮل ﺒﻨﺪگی اﻭ ﺍﺳA= 174; . حَقّ ﺴﺎﻟک ﺪA= 197; ﺑﺰﺭگ ﺪﺍﻧﺴﺘ= 5253; ﭙﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65199;نده ﺨﻮﺩ ﻣﺎﺩﺍم ک= 607; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﻭﺭﺳﻮل ا= 5261; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺁﻧ&#= 64405;ﺎﻩ سالک ﻫﺮﭼﻪ ﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭلی ﻤ= 5170;ﺎﻟﻐﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭتنها ولایت ﺮﺍ ﻳک ᥽= 2;ﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ هر ولی الهی ﺑﺨﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ رحمان تا الل= 607; ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.&= #65261;ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﻄﻠق قدرت هدایت ﻨﺪﺍﻧﻨ= ;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺻﺎﺣﺐ مَشیّت= ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻮﻫﻴ&#= 1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65184;ﺰ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺗﻮﺳّل کاﺭﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮA= 165;ﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ) ﻭﺁﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻣﺒﺎﻟ&#= 65232;ﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﻧﺼﺎﺭﺍ ﺩﺭحَقّ غیسی کرﺩﻧﺪ (ﮐﻪ ﻋﻴ&#= 1587;ی ﺮﺍ ﺑﺨﺪﺍئی ﺮ= 5203;ﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺟﺰئی اﺯ= 5191;ﺪﺍ ﻭﺣتی ﻔﺮﺯﻧﺪ = 5192;ﺪﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺎﻣﻘﺎم الهی= ; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﻴسی ﺪﺭﺷA= 260;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ دارد ﻫʌ= 52;ﻴﺸﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ (ﻋﺒﺪ و موبد همچنان پرستنده ) ﻭ ﺁ᥽= 5;ﮕﺎﻩ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺘﻨ&#= 65260;ﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﺿﺎﻓ&#= 65258; ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻨﺪ&= #64404;ﻴﻬﺎﻯ عمومی ﺮﺍ ﺩﺍ᥷= 7;ﺩ) ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮئ ﻭ &= #65251;ﺘﻨﻔﺮﺍﺯ ﻏﻠﻮ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﻭﺍﻓﺮﺍﻃ گرﺍA= 253; ﻮﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺪﺭ حَقّ ﺨﻮﺩ A= 191;ﻮﺍهیم ﺑﻮﺩ. (ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ= ; ﻣﻮﻟﺎ ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﻭ ﺩﺭ = ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﺍمام و پیر خود ﺒﺸﻬﻮ= ;ﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭ پ&= #1587; ﺍﺯﺣﻴﺎﺗﺶ ﺑﻤ&#= 65240;ﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ مول= 5; علیّ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎ&#= 65197;م ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒ&= #65166;ﻭﻟﺎﻳﺖ در هر زمان بعدی ﺿﺮﻭﺭﺕ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﺍﺭ شهود مهمتر پنجم ﻣ&#= 65212;ﻄﻔﻮﻯ بوده و ﻣﻨﺠﺮ ʋ= 69;ﺸﻬﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﻮﻋʋ= 98;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ میشود و الّا موفق ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫند ﻳﺎﻓﺖ .) ﺩﺭﺍﻳﻥ= ; ﺤﺎل ﺸﺨصی ﺒﺮﺧﻮﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﻭﺻﻒ رَبّ ﻭ ﺧA= 194;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻈﺮﻳ&#= 65166;ﺕ ﻣﺨﺘﻠفی گفته= ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴ&#= 1605; کدﺍم ﺪﺭﺳﺖ ﺍA= 203;ﺖ. (ﻫﺪﻑ ﺑﻴﺎﻥ ﻴک = ﻨﻈﺮﻳﻪ ﻓﻠﺴفی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺭ&= #65169;ّﻰ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺒ&= #65166; ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻤﻮﻟﺎ &= #65261; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻭ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﺑﻘ&= #65212;ﺪ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﻳﺪﺍ&#= 65197; ﺍﻭ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻓﺮﻣﻮﺭﺩ: اﻧّﻪ ﻣﻥ ﻴﺼﻒ= ﺭﺑّﻪ ﺑﺎلقیاس ﻟﺎﻳ= ;ﺰﺍل اﻟﺪﻫﺮ فی اﻟʋ= 56;ﻟﺘﺒﺎس ﻣﺎﺋﻠﺎ ﻋﻦ ﺍﻟ&= #65252;ﻨﻬﺎﺝ ﻇﺎﻋﻨﺎ فی اﻟA= 156;ﻋﻮﺟﺎﺝ ﺿﺎﻟّﺎ ﻋﻥ اﻟ= 5204;ﺒﻴﻞ ﻗﺎﺋﻠﺎ ﻏﻴﺮﺍ&#= 65247;ﺠﻤﻴل ﻫﺮکَس ﺧﺪﺍﻯ = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻴ&= #65166;س (ومقایسه فلسفی) ﻭﺻﻒ ﮐʌ= 56;ﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻫﺮ ﻭ = ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ التب= 5;س ﻭﺧﻄﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ (ﻫﻤﺎﻥ گفته ﻣA= 262;ﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ارتم= 5;س ﺑﺠﺎﻯ اﻟﺘﺒﺎ= 587; ﮔﻔﺘﻪ شده است= ; .قیاس ﻣﻨﻄقی ﻮﻏﻴﺮA= 207;ﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺸﻨ&= #65166;ﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳ&= #65166;ﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﺮﭼﻪ &= #64400;ﻪ ﺩﻗﻴﻖ ﻭﺑﻨﻘل اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی گفته ﺷﺪﻩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ بلکه ﻫﺮﮐﺴﻰ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﻣﻌﺮفی کرʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺩﻫﺮ) ﺯﻣᥴ= 6;ﻥ ﺰﻧﺪگی اﻧﺴﺎʌ= 53; اﺳﺖ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65192;ﺺﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 64400;ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻤﺎ&#= 65255;ﺪ ﻭﺑﺎ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﻭﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻴ&= #65198;ﺍﺕ ﻭ ﺻﺪﻗﺎﺕ ﮐﺎﺭ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ موفق نمودن س= 604;وک الهی ﻨﻤﻰ ﮐﻨʋ= 94;. التباس ﺍﺑﻬﺎ= م ﻮ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﻯ ﺬ&= #65259;ﻦ ﻭ ﺩﺭ لباس ﺑﺎA= 219;ل بخود گرﻓﺘﻥ ا= ﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﺁ= 5191;ﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ابلیس ﺩﺭ ﻟﺒᥴ= 6;س ﺭﻳﺎ ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ = ﺑﺘقدُس ﺍﺳﺖ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&#= 64401;ﻪ ﺧﻴلی ﺪﻭﺭﺍﺯ = 5191;ﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭإبل= 40;س ﻭ نَفس أمّار&#= 1607; ﺷﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟ&= #65200; ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ&= #65191;ﻄﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﺍﺑﻬﺎ&= #65249; ﻭ ﺷﺒﻬﻪ ﮐﺎﺭﻯ = ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65212;ﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺁ= ;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ (ﻣﻨﻬﺎﺝ) نهج ﻭ ﺭﻭﺵ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل ﻤ&= #65256;ﺤﺮﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺭﺍ&= #1607;ی ﻮ ﺭﻭشی ﺠﺰ ﮐج= 740; ﻮ ﮐﺎﺳتی مقام روحی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥷= 4; ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﻮ ﻣﻘﺎم ﺮ&#= 65261;حی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺍﺯ= (ﺳﺒﻴﻞ) ﻭ ﺭﺍﻩ الهی ﻮA= 191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺟﺎ ﻣﻴﻤﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻣﻴﻴ&= #65166;ﺑند. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳ&= #65194; ﻧﺎ ﺯﻳﺒﺎ ﻭﺑﺎ&= #65219;ﻞ ﻭﺑﺪﻭﻥ (جَم ﻮ &#= 64400;ﻤﺎﻝ) ﻭﺟﻤﺎل عقلی ᥾= 2; ﺍﺧﻠﺎق اﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮا ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﻮبی = 5194;ﺭﺑﻴﺎﻥ ﻳﺎ ﺩﺭ ادّعا᥽= 9;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﺃﻋﺮﻓﻪ ﺑﻤﺎ ᥺= 7;ﺮّﻑ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻪ ﺃﻋﺮ&= #65235;ﻪ ﻣﻥ غیر ﺭﻭیة ʌ= 61; ﺃﺻﻔﻪ ﺑﻤﺎ ﻭﺻﻒ ﺑﻪ ﻧ= ﻔﺴﻪ ﻣﻥ غیر ﺻﻮﺭة A= 247;ﺎ ﻳﺪﺭک ﺒﺎﻟحو= 5;س ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎس ﺑﺎ&#= 65247;ﻨﺎس ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﻟﺂ&#= 65267;ﺎﺕ ﺑﻌﻴﺪ بغیر ﺗʌ= 08;ﺒﻴﻪ ﻭ ﻣﺘﺪﺍﻥ فی ﺒ&#= 1615;ﻌﺪﻩ ﻟﺎ ﺑﻨﻈﻴﺮ ﻟﺎ = ﻳﺘﻮﻫّم ﺪﻳﻤﻮﻣﺘﻪ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﻤثل ﺨﻠﻘﻪ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﺠﻮﺯ فی ﻘﻀﻴ= 617;ﺘﻪ ﺍﻟﺨلق ﻠﻤﺎ ﻋ= 5248;م ﻤﻨﻪ ﻣﻨﻘﺎﺩﻭ&#= 65253; ﻭ علیّ ﻤﺎ ﻄﺮ= 01;ی اﻟﻤﮑﻨﻮﻥ ﻣﻥ کتاﺑﻪ ﻣﺎﺿﻮʌ= 53; ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ﺒﺨﻠ&#= 65166;ﻑ ﻣﺎﻋﻠم ﻤﻨﻬم = 5262;ﻟﺎ ﻏﻴﺮﻩ ﻳﺮﻳﺪﻭ&#= 65253; ﻓﻬﻮ ﻗﺮﻳﺐ ﻏﻴ&= #65198; ﻣﻠﺘﺰﻕ ﻭﺑﻌﻴ&#= 65194; ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻘﺺ ﻳﺤ&= #65240;ّق ﻮﻟﺎ ﻳﻤثّلﻭ A= 267;ﻮﺣّﺪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﻌّﺾ ﻳ&#= 65228;ﺮﻑ ﺑﺎﻟﺂﻳﺎﺕ ﻭﻳ&#= 1579;بّت ﺑﺎﻟﻌﻠﺎﻣﺎﺕ &#= 65235;ﻠﺎ ﺍﻟﻪ ﻏﻴﺮﻩ ﺍﻟ&= #64401;ﺒﻴﺮ ﺍﻟﻤﺘﻌﺎل ﻣﻥ= ; ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﻣﻴ&= #65208;ﻨﺎﺳﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻥ ﺮﺍ ﺑﻤﻥ ﻤﻌﺮف&#= 1740; کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺭ = ﻳﮑﺎﻳک ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ت&#= 1580;لّی الهی ﻤﻨﺎﺳﺐ فهم نوع بشر ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ تجلّی= ات الهی ﺪﺭ ﺍﺭﺑʋ= 66;ﺏ ﻧﻮع فوق بشری = ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ هستند) ﻣﻥ اﻭ᥷= 7;ﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻳﺪﻥ ﺒ&= #64381;ﺸم ﻨﻤﻰ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ &= #65261;ﺍﻳﻨک ﭽﻨﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩﺵ را ﺑﺪﻭﻥ ﺼﻮﺭ= 5173; ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﺭ قُ&= #1585;آن ﻭ ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ= ﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﭼ&= #65258; ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .ﻭﻳﺎ = ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺠﺴم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﭽﺸم تن ﺪ= 5267;ﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘ= ﺠﻠّﻰ الهی ﻤﻴﺒﻴﻨ᥷= 4;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﻘ&= #65166;ﺋم ﻮ ﺭﺣﻤﺎن ﻮ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻧﻴﺴﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ حَواس ﺩﺭک= ; ﻮﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﻣﺮﺩم ﻘﺎﺑﻞ قیاس ﻧʌ= 68;ﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩ= م ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ( ﮐﻪﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﻧ= ﺴﺎﻧﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺑʌ= 68;ﺸﺘر ﺍﺯ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭﻧ&= #65166;ﭘﺎکی ﻤﻴﻤﻮﻥ ﺪﺭ ﺟﻨ&= #64405;ﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﺴﺎ&#= 65253; اﺳﺖ) ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ &= #65261;ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭﺑﺎ ﺁﻳﺎﺕ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ( ﭼﻪ ﺩﺭقُ= رآن که ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻈ= 5198;ﻯ هست ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺁ= 5267;ﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﻤﺒ&= #65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺭﺍ&= #65257; ﺗﻮﺳّل ﺒﺮﺍﻯ = 5194;ﻳﺪﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ الهی هس= ;تند. ﻭﭼﻪ ﻋﻠﺎﺋم ﺮ&#= 65165;ﻩ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺳﻠﻮ&#= 65241; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺧ&#= 65248;ﺎل ﺴﻔﺮ ﺭﻭﺣﺎنی = 5192;ﻮﺩ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﮐﻪ = ﭼﻨﺪ ﺳﺎلی ﻄﻮل ﻤﻴ@= 401;ﺸﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﻠﺎ&#= 65163;م ﺮﺍﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﻣﻄﻤﺌﻥ کردد ʄ= 00;ﻪ ﺑﺪﺭﺳتی ﻤﻴﺮA= 261;ﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻴﻪ &= #65197;ﺍﻩ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﺰ کسی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗA= 166;ﺋم ﻨﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺭﺍﻩ = ﻭﻋﻠﺎﺋم ﻮ ﻭﺳﺎﺋل اﻭ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ = أهل بیت ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁ= 604; او ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺸﺪﻩ ﻭ شایسته= ; ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ به ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﻘﻠﻴ&= #65194; ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ = ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻭﺭ &= #65165;ﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﺒﻴﻪ = (ﭼﻮﻥ ﺪﻭﺭﻯ هاﻯ ﺪﺭ &#= 65255;ﻈﺮ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠ&= #65258; ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ &= #65252;ﮑﺎﻧﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﻔﺎ&= #65261;ﺗﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮﮐﻤﺎ= 04;ی اﺳﺖ) ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ = ﻧﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮﭼﻴﺰ ﻧﺰﺩ ﻳ&= #1705; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ (ﮐﻪ ﺫ= ﺍﺕ ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻭ ﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭ= 581;ی ﻴﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭼﻴﺰﻯ &= #65170;ﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ= ) ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﻔﻮﺫ &= #65197;ﻭحی ﻮ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻈﻴﺮﻯ ﻤﺎﺩ&= #65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻧﻈﺎﻳ&= #65198; ﻣﺎﺩﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65259;ﻴچ کدام شباﻫﺘﻰ = ﺑﻨﻔﻮﺫ ﺭﻭحی ﻮﺫﺍتی ʋ= 92;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ) ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺗﻮﻫ&= #1617;م ﺪﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﺩﻭ&#= 65165;م اﺯﻟﻰ ﻭﺍﺑﺪﻯ &#= 65262; ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﻭ ﻧﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻥ تَصوّر ﻭﺗﻮﻫ= ﻢ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑ= ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺵ ﺗﺸﺒﻴﻪ &= #65261;ﺗﻤثیلی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﻭﻟﺬ= ﺍ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﻣ&= #65262;ﺭﻯ ﻃﺒیعی هستند &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮﻏ= 5268;ﺮ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﻫ= ;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻯ ﺧﻮﺩ = ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘمی ﻨﺪﺍﺭ= 5193; (ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 740; ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺪﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺩهی اﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ &= #65255;ﻮع ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻴ= 705; ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65261; ﺿﻤﻨﺎ (ﻳﺠﻮﺭ) ﺭ= ;ﺍ ( ﻳﺠﻮﺯ) ﮔﻔﺘﻪ ᥴ= 5;ند ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺠﺎ&#= 65261;ﺯ ﺩﺭ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻳﻌنی ﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻧﺠ&= #65166;ﻡ ﮔﺮﻓﺘنی اﺳﺖ A= 187;تی اﮔﺮ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭ&#= 65193;ﺭﻣﻘﺎﺑل کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻣﻬA= 248;ﺖ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺩ&#= 65257;شده) ﻭﺧﻠﺎﻳق ﻮ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻧﻬﺎ آﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮ = ﺣﺴﺐ ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺭﻫ&#= 65198;ﻭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻫﻨﻮﺯ هیچکس ᥳ= 3;ﮔﺎهی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻣﺤل عقل رَبّ = ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺣﻤﺎن ﻧﺪﺍﺭ= 5193; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭ&#= 65169;ﺎﺏ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺗﺎ &= #1585;َبّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮﺣ&= #65194; اکثر ﺁﮔﺎهی ا= ﺯﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم ﺠﺒ&#= 65198;ﺋﻴل رَبّ ﺍﻟنوع بشر ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧA= 240;ﻴﺎﺩ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻭﻣﺮﺯ ﭘﻴش ﺮﻭ&#= 65263; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ ﻣﮑﻨ&#= 65262;ﻥ اﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭ&= #65255;ﺪ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭﻫ&#= 65198; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی هفت ﮔﺎﻧﻪ. ﺗﻠ= 5166;ﺵ ﺳﺎلک ﺒﺠﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﻟﻰ ﺗﺼﻤﻴم ﻨ&#= 65184;ﺎﺕ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭﻫ&#= 65198;ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻓﺘﺮﭼﻪﺍﻯ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭحی هر ﮐس ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﭼﻪ ﻭضعی ﺁﻏﺎA= 199; بشریّت ﻣﻴﮑﻨ= ﺪ ﻭﺑﺎ ﭼﻪ ﻭضعی می ﻤﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻣ&#= 65240;ﺎمی الهی ﺒﺎﻟﺎﺗ᥷= 8; ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺪ&= #65175;ﺮ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺘ= 5198; ﻳﺎﻓﺘﻪ. (ﺍﻣﻀﺎ= ﻯ) الهی گذﺭ ﻭﻋﺒ= ;ﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻭﺑﺠﺮﻳ&#= 65166;ﻥ اﻧﺪﺍﺧﺘﻥ اﻣA= 262;ﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ &= #65187;ﺮﮐﺖ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ ﻭﺻ&= #65198;ﻑﻋﻤﺮ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﺘ&= #65166;ﺏ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﻃﺮﻳﻘ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی ﻘﺒﻮل = 75;ﻭ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘ&#= 65198;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻳﻨﺎ= ﻥ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ (ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّل ﻮ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﻫﻴچ ﺪﺍﻧﺴﺘن= 40; ﻮ ﺁﮔﺎهی ﺪﻳﮕﺮA= 263; اﺯ ﻏﻴﺮ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﻨمی ﭙﺬﻳ= ;ﺮﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ = ﺧﺪﺍ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ) ﻭﺣتی ﻄﺎﻟﺐ ﻭ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻥ اﺯﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﭼﻪ ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ&#= 65263; غیر ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ = 5165;ﮔﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ = ﻭﻇﺎﻳﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ﺒ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺟﺰ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨ&#= 65166;ﻥ ﻨﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺘند (ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩﻩ ﺩ= ﺭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍﺗﺐ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #65250; ﻭﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ = ﻮﺭﻭﺡ) ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺪﻭﺭ= ﺍﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺩﺭ ﻓﺎ&#= 65211;ﻠﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻯ ﻮﺭﻫ&= #65166; ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴق ثاA= 169;ﺖ ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5166; ﺗﻤثیل ﻮ ﺗﺸﺒA= 268;ﻪ (ﺗﺤﻘﻴق ﻴﺎ حق= 617; ﺟﻮئی ﺴﻠﻮﮐﻰ = 581;َجّ کرﺩﻥ أﮐﺒﺮ ﺗA= 166; ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ= ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺗﺸﺒﻴʌ= 60;ﺎﺕ ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﮐﻪ ﺷ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺘﺠﺰﻳﻪ ﻧ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎم ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭﻋﺸق ﻮ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺳّل ﭽﻨﺎ= 5253; ﻴکی ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐ= 5258; ﺣﺎل بی ﺨﻮﺩﻯ = 5262;ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮ= گ ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ اʌ= 03;ﺖ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎ ﻣﻌﺒﻮﺩ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻳکی ﺸﺪﻩ &#= 65175;ﻮﺣﻴﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯ&#= 65257; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﺣﺪ اکثرﺩﺭ ʋ= 75;ﻮﺣﻴﺪ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﻤ&= #65166;ﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﺘ&#= 65184;ﺰﻳﻪ ﻧﺸﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ &= #65251;ﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗثل= 740;ث ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65267;ﺎﻧﺖ ﻮﺩﺍ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮخ&= #1740; ﺰﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ قشری ﮐﻪ ﺍﺯ ث = 6;وﻳّﺖ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳل اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺨﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﭘﻴﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯ= ﻣﺎﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻨج ﺘﻥ ﺁل عَ= 76;ا ﺍﺟﺰﺍئی اﺯﺧʋ= 94;ﺍئی ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65262;ﻥ ﺴﺮﻫﻢ ﺷﻮﻧﺪ ﺧ&= #65194;ﺍئی ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ. ﺁ= ﻧﺎﻥ ﻴک ﺘﺠلی ﻮﻳک A= 194;ﻳﺪﺍﺭ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺿحی ﺪ= 5197; ﺁﻳﻨﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺒﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ) ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ (ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند. ﻭﻧﻪ ﺍʌ= 51;ﺎﻣﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐ&#= 65258; ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ بلکه آفت الل= 607; می باﺷﻨﺪ.) ﻭﺑ= 5166; ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ ثاﺑA= 174; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ( ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍئی هست ﺗﺎﺭﺍﻩ ﺧA= 194;ﺍ ﺭﺍﺳﺎﻟک ﺒﺪﺭ= 5203;تی ﺒﭙﻴﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;) ﻭﺟﺰ ﺍﻭ الهی A= 256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺰﺭگ ﻮﻣﺘ&#= 65228;ﺎلی ﺒﺎﺷﺪ (ﺷﻌﺎﺭ ﺫ= ﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺪفع = 5208;ﺮک ﻮﻧفی ﺸﺮﻙ ﺍﺣ= 5176;ﻤﺎلی ﺍﺯﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺳّل ﻮﺗﻮﺟّﻪ ﺳﺎﻟ= 5242; ﮐﻪ ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ ﺑ&= #65188;ﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﺪ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ ﻭ&= #1604;ی ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﺍﺯﻫﺮ ﺑﺰﺭﮔﻴ&#= 1740; بزﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ= 5259;ﺮﻋﺎﻟﻰ ﻭﺍﻟﺎتر است . A= 203;پس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺿ&#= 65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺪ&= #65197;ﺍن ﻤﺎ اﺯﭘﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨند @= 400;ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﺎ ﻋʋ= 98;ﻑ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺸﺒّ&#= 65260;ﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ ﻋ&= #1614;ﺪَﻟﻪ ﻣﻥ ﻨﺴﺐ ﺍﻟﻴﻪ = ﺫﻧﻮﺏ ﻋﺒﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺭﺍکسی ﻨﺸﻨﺎʋ= 91;ﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺸ&= #65170;ﻴﻪ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧ&#= 65262;ﺩﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﮐ= ;ﻪ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺨﺼA= 262;ﺹ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﻭ&= #65197; ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻋﻘل ﻮ= ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ &= #65227;ﺎﺩل ﻨﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﮔ&#= 65198;ﻋﻠﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩ= ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;تی ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪ ﻧﻴﺰ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ = ﺗﻌﺪﻳلی ﺪﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ = ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&= #65264; ﻳﺎﺑﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1516 - A= 165;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻰ(ﺝ۴ﺹ&#= 1779;۰۳ ﺑﺤﺎﺭ) ﻭﻣﻮﻟﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩ: <= b>ﺒﻤﺎ ﻋﺮّفن= ی ﻨﻔﺴﻪ ﻟﺎ ﻳﺸﺒ&= #65260;ﻪ ﺻﻮﺭة ﻭﻟﺎ ﻳُ= 5240;ﺎس ﺑﺎﻟﻨﺎس ﻗﺮﻳ= 5168; فی ﺒُﻌﺪﻩ ﺑﻌA= 268;ﺪ فی ﻘﺮﺑﻪ ﻓﻮق کل ّ شیئﻭﻟﺎ ᥾= 7;ﻘﺎل ﻟشیئ ﺘﺤﺘﻪ ﻭA= 175;ﺤﺖ کُلّ شیئ ﻭﻟﺎ= ﻳﻘﺎل شیئ ﻓﻮﻗﻪ ﺃﻣA= 166;م کلّ شیئﻭﻟﺎ ﻳ= ;ﻘﺎل شیئ ﺨﻠﻔﻪ ﻭﺧA= 248;ﻒ ﮐﻞّﻭﻟﺎ ﻳﻘﺎ= 604; ﺸﻴد ﺃﻣﺎﻣﻪ ﺩ&#= 65165;ﺧل فی الأشیاء ﻟ&#= 65166; ﮐشیئ فی شیئ ﺳ= ﺒﺤﺎﻥ ﻤﻥ هو ﻫﮑﺬﺍ ﻟ&#= 65166; ﻫﮑﺬﺍ ﻏﻴﺮﻩ </= b>ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ که= ; ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﺑ&= #65252;ﻥ ﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﭽﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕﻧﺪﺍ&#= 1588;ت (ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺪﻭ= ﻥ ﺸﻬﻮﺩ قائم ﺧʋ= 94;ﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. والّا ﺩﺭﻫﺮﺣ= ;ﺎﻝﻭﻫم ﻮ تَصوّرﻯ ﺒﺎ= ;ﻃﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻮﻣﻘﺎم ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺩﺭ ﻳک ﺘﺠﻠّﻯ &#= 65194;ﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﻭمان= 06;د دیکر ﻣﺮﺩم ﻤ᥼= 0;ﺎﻳﺴﻪ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺩﻭ&= #65197;ﻯ او ﺨﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳ= 705; اﺳﺖ ﻭﺩﺭ ﻧﺰﺩ&#= 65267;کی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩﻭﺭ = ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻟﺎﻯ هرﭼﻴA= 200;ﻯ اﺳﺖﻭلی ﻨﺒﺎʌ= 67;ﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺯﻳﺮﺵ = ﭼﻴﺰﻯ ﻫﺴﺖ. ( رَبّ رحمان نادید= 07; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ هفت= 05; ﮐﺮسی اﺳﺖ ﻭلی کرسی= ﺰﻳﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮ&= #65165; ﮐﺮسی نیز اﺯ ᥷= 1;ﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل ﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺎئی ﺨﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ هر ﻣﻘﺎم ﻮ &#= 1578;جلّی ﻮﻋﻠﻮّ الهی ا= ;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮﻋﺎل= 740; الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʋ= 75;ﻮﺳّل می ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺑﺎ&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻳﺮ &= #65259;ﺮ ﭼﻴﺰﻯ هست ﮐﻪ = 5255;ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﻟﺎﻳﺶ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﺪﺍ= ﺩﺍﺧل الله ﺪﺭﻫﺴﺘ᥾= 4; ﻭتجلّی ارَبّاب نوع = 4345;ﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم اﻧﻮ= 5165;ﻉ ﻭتجلّیات ﻭﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﻮ ﻣﻘﺎمی اﺳﺖ. &#= 65261;ﻧﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﻳﺎ ﭘﺎﺋ&= #65268;ﻥ ﻤﮑﺎﻧﻰ) ﻭ ﺍﻭ ﺩ= ;ﺭﻣﻘﺎﺑل ﻮ ﺟﻠﻮﻫﺮ ﭼﻴﺰ&= #65263; هست ﻭلی ﻨﺒﺎ᥾= 7;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺸﺖ ﺳﺮ = ﺍﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﻘﺎﺋل ﺸ&#= 65194; (ﺟﻠﻮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ= ﻭﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﻮ یونیورس ﻣﺎ= ﺩی ) ﻭﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﺸﺖ= ; ﺳﺮﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺠﻠﻮ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ (ﻫﻤﻪ ﺍ= ;ﻃﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﺪﺍئی اA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ (ﺧ= ;ﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستی) ﻣʌ= 68;ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (ﺧﺪﺍ= ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ) ﮐﻪ ﻫ= ;ﻤﭽﻨﺎﻥ (ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻃﻥ ﺪﺭ= ﻭﺟﻮﺩ) ﺍﻳﻥ ﺨﺪﺍ ﻇﺎﻫ&= #65198; ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﺯ ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ= 5259;ﺴﺘﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯﻫﺮ= 4404;ﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻰ ها ﻭﻋﻮ= 5165;ﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ(ال= 604;ه در لاهوت و خداوند هو در عمّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ= ; ﻭﻋﺪم ﻤﺎﺳﻮﺍﻩ ﺩﺭﻋ&#= 65252;ّاء ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﻭ ﺍﻭ= ; ﺩﺍﺧل ﺪﺭﺗﻤﺎم اشیا= ;ءٴ هستﻭلی ﻨﻪ ﺁ᥽= 5;ﻄﻮﺭﻯ که ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﺑﺎﺷﺪ.سراﺳﺮ A= 261;ﺟﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺨﺪﺍئی = 575;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻇﺎﻫ&= #65198;ﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻭ = ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺍﺣﻮ&#= 65165;ﻟﻰ ﻭ ﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ= حی الهی شده ﻮ ﮊﻧ= ;ﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰﻳﺎ ﻣﻘﺎ&#= 65249; ﺍﺻل نخستین هر ﺮﻭحی ﻤﻮﺟʌ= 62;ﺩ از خداوند الله یا خداوند هو بیرون ار هست= 740; ها ) پس ﺳﺒﺤﺎﻥ &#= 65262;ﺗﺴﺒیح ﻮ ﭘﺮﺳتشﭼﻨﻴA= 253; ﺨﺪﺍﺋﻰ شایست= ;ه ﺍﺳﺖ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﮐ&= #1587;ی اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ شایسته ﭘﺮ= ;ﺳتش ﺑﺎﺷﺪ. (ﺳﺒﺎﺣﻪ ذر تسبیح یعن= 740; ﺷﻨﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺣ&= #65198;ﮐﺖ ﮐُﻨﺪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﻭ&= #65251;ﻌﻠّق حرکت در فضا ﻮ&= #65191;ﻄﺮﻧﺎک ﺪﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ که تا ابد برای الله ادامه دارد . ﮐﻪ سالکان در حرکت جوهری و روحی ﺭﻭﻯ عقا= ﻳﺪ ﻭﻋﻮﺍلم ﺮﻭح®= 0; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯﺩﺭﻳﺎﻫﺎ&#= 65263; اﺣﻮﺍلی ﻮ ﺍﻓ@= 401;ﺎﺭ متغیّر ﺒﻮﺭﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺴﺎﺣل ﻮ ﺯ&= #65251;ﻴنی ﻤﻄﻤﺌﻥ الهی ʋ= 70;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی مرحله ا= 740; و موقّتا در هر نوعی که هست ﻨﺎﺋﻞ ﮔﺮA= 193;ﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺒﺤﺎﻥ &= #65262;ﺳﺒﺎﺣﻪ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗ= ﺴبیج و تسبیحات با &#= 65165;ﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴʋ= 94;ﻯ ﻮ ﺩفع ﺸﺮک اﺳA= 174;. ﻭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣ= ;ﺪﺍم ﺪﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺒﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﭘ&= #65166;ک اﺯﺧﺼﺎل ﻮﺻﻔA= 166;ﺕ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺰﺑ&= #65166;ﻥ علمی ﺒﺮﺗﺮ ﺩʋ= 97; ﺗﻌﺎلی ﻨﻮعی ﻴک ﺮﻭح = 05;ه ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﻔﻌﻠﻰ ﭘﻴﺸﺮﻓ&#= 65174; ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﻧﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 259;ﻤﭽﻨﺎﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ الهی ʌ= 56;ﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ = ﺍﻳﻥ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری که هر یک هزاران ﺟﺎﻟﺐ= ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮقبل®= 0; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﮐﻤﺎ&#= 1604; ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺩﻩ ﻗﺪم عقب ﺗA= 198;ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﺨﻴﺎ&#= 1604; ﻨﮑﻨﺪ ﺑﺬﺍﺕ ﻣ&= #65220;ﻠﻖ الهی ﺮﺳﻴﺪﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺬﺍﺕ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606; نیز ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ A= 165;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1517 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺴﺠ= 5166;ﺩ ﺍﺳﺖ (ﺝ۴ﺹ304 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﻮﺍﺭﺩ ﻣ&= #65204;ﺠﺪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺩ= ﻳﺪ ﮔﺮﻭهی ﻤﺸﻐﻮ= 04; بحث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺮﺳﻴ&= #65194; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻪ ﭼ= ﻴﺰﻯ ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﺪ؟ ﮔﻔﺘ= 5256;ﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ بَحث ﻣﻴﮑﻨﻴ᥽= 0; ( بَحث ﻓﻠﺴفی ﻮ= ;ﻧﻈﺮﻯ ﺗﻮﺣﻴﺪ نیست ʌ= 61;بجای بَحث نظری از احکام ﻋﻤلی ﺘ= ﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮ ﺗﻔﺮﻳﺪ یگانه شدن با مراتب الهی د= 585; سلوک الهی باید باشد در &#= 1740;گانه ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻴﺎ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻘʌ= 12;ﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺴﻤﺒ&#= 65262;ﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ) = ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﺒﺤثها ﭘA= 198;ﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ.ﻭلی ﺒﺮ= 582;ی گفتند ﮐﻪ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺨﻠ&#= 65262;ق او ﺍﻭ ﺩﺭﺁﺳﻤ= 5166;ﻥ ﻮ ﺯﻣﻴﻥ ﺸﻨﺎﺧ&= #65176;ﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺩﺭﻫ&#= 65198;ﺟﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.(ﻳﻌﻨﻰ = ﻟﺰﻭمی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﻭﺳ&= #65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ &#= 65261; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻓﺖ .= ﮐﺎفی اﺳﺖ ﻋﺒﺮﺕ ﻧﻈ&#= 65198;ﻯ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ گرﻓﺖ .ﺍﻣﺎم ﺴﺠ= ﺎﺩ ﮔﻔﺖ پس ﭼﻨﻴﻥ &#= 65170;ﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ: &#= 65256;ﻮﺭ ﻟﺎ ﻇﻠﺎم ﻔﻴﻪ &= #65261;ﺣﻴﺎة ﻟﺎ ﻣﻮﺕ ﻓﻴﻪ ﻭ= ﺻﻤﺪ لا ﻣﺪﺧل ﻔﻴﻪ = 5251;ﻥ کاﻥ لیس ﮐﻤثل= ه شیئٴ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟA= 204;میع اﻟﺒﺼﻴﺮ ﮐﺎﻥ &#= 65256;ﻌﺘﻪ ﻟﺎ ﻳﻨﺴﺒﻪ ﻧﻌ&= #65174; شیئ ﻓﻬﻮ ﺫﺍک . </= span>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧʌ= 62;ﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳ&#= 1705;ی ﺪﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ (ﻫ= ;ﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﻮﺭﺍﻧ&#= 65268;ّﺖ او ﺩﺭقیاس ﺑﺎ= ; ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺮﺗﺮ شهوﺩ ﻧA= 262;ﺭ ﺁﻥ ﻀﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی هنوﺯ ﺑ᥽= 6;ﺴﺒتی ﺘﺎﺭﻳکی ﺪﺍﺭA= 193;. ﻭ ﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮ= ﻋﻰ ﻣﺮﺍتبی اﺯ ﺗʋ= 66;ﺭﻳکی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ تو&#= 1581;ّش ﻭ ﺿﻌﻒ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ= ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻧﻮﻉ= ﺑﻌﺪﻯ ﺒﻬﺘﺮﻭلی هنو= ;ﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻀﻌﻒ ﺻ&= #65236;ﺎﺗﻰ و الوهیّت ﻧﺴ&= #65170;ﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﻨﻮﺭ &= #65207;ﺪﻩ ﮐﻪ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﻄل&#= 1602; ﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ ﺍﺯ ﻟ= ;ﺤﺎﻇ ﺸﺪّﺕ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&#= 65199; ﻟﺤﺎﻅ ﮐﻤﺎل ﻮ&#= 65255;ﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻧﻮﺭﻯ عقلی ا᥸= 3;ﺖ ﻭﻧﻪ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ. ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65197;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘل &= #65236;ﺮﺍﻭﺍﻥ هستند. ﮐﻪﻫﻴᤥ= 9; ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ عقل ﻮتَصوّر= 5165;ﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭﻓﻬﻢ &= #65255;ﻴﺴﺖ امام باز بزبان فلسفی = 593;رفانی صحبت میکند ونه از عرفان عملی زبان عر= 601;ان عملی تنها او= 604;یا با سالکان در &#= 1662;یمان با خود میگویند) ﻭﺑﮕ= ﻮﺋﻴﺪ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ (ﺍﮔﺮ) ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ (ﺑﺎﺯ ﺍﻧﻮﺍع هرﭼﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗA= 198; ﺯﻧﺪﻩﺗﺮ ﻭﻣﺮ&#= 1711; ﺒﻤﻌنی ﻘﻬﻘﺮA= 165;ئی ﻮﻋﺪﻣﻴّﺖ ﺍﺳ= 5174;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻣﻄ= لق ﺤﻴﺎﺕ) ﺍﺳﺖ) ﻭ ᥴ= 5;ﻭ ﺻﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺎﻯ ﺨﺎلی و کمبوذی ﺪﺭﺁﻥ= ﻨﻴﺴﺖ (ﺗﻮ ُﭘﺮﻯ که خلاء ﺪﺭﺧﻮﺩ ʌ= 55;ﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺪﺭ&= #65153;ﻥ ﻨﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺍﻳﻨﺠﺎ امام ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﻣﮑﺎنی ﻔﺮﺽ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ ﺨﺎلی &#= 65194;ﺭﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺗﻮ ﭘُﺮﻯ ﮐﻤﺎ&#= 65247;ﺎتی ﺪﺍﺭﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺒﻮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﭼﻴﺰﻯ هم ﻤﺎﻧ= 5256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻭ= ; ﺳمیع ﻮ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ ( ᥷= 3;ﺭ حقّ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻭﺍﺻﻔﺎﻥاﻭ ک= 07; چه میگویند ) ﻭ= ﻧﻌﺖ ﻭﺧﺼﺎل اﻭ ﻫﻴ= 670; ﺸﺒﺎﻫنی ﺒﺎ ﻧ= 5228;ﺖ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻫﺮﭼﻴ&= #65200;ﻯ را ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨﺪﺍئی = 575;ﺳﺖ. (ﺻﻔﺖ ﺧﺎﺹ ﻧﻮع = ﺪﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣل اA= 203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﻔ&#= 65174; ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺍﮔﺮ ﺻﻔتی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﺁﻥ ﺼﻔﺖ ﻣﻄلق اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻣ&= #65220;ﻠق ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﻳ= ﻚ ﻧﺴﺨﻪ ﺍﺯ ﻭﺻﻒ = ﻓﻠﺴفی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎ&#= 65217; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ که &#= 65251;ﻰ ﺁﻣﻮﺯﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺻﻠﻰ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ بلکه عرفانی استک= 07; ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﮔﻔﺘﻪ &= #65207;ﺪﻩ. که ﺍﺻﻠﻰ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻋ&= #65198;ﻓﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1518 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۴ﺹ304ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺪﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ ﺑ&= #65198; ﻣﻨﺒﺮﺧﻄﺎب ﻣ= 5268;ﮑﺮﺩ. ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺪﺍ&= #65207;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﻨﺎ= 605; ﺬﻋﻠﺐ ﺑﺮ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻴ&= #65198;ﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭﮐﻠﺎﻡ ﻭﺑل= 740;غ ﺪﺭﺑﻴﺎﻥ ﻮﺷﺠ&#= 65166;ع ﺪﺭﺟﺮﺃﺕ ﺑﻮﺩ. که ﮔﻔﺖ ﺍﻯ اﻣ= 5268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5153;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﻳ&= #65194;ﻩﺍﻯ؟ ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎﺳح ﺪ&#= 65165;ﺩ ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ؟ &#= 65261;ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ :ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ربّی کنم که ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ&#= 1567; ﻣﺎ ﮐﻨﺖ ﺃﻋﺒ᥷= 4; ﺭﺑّﺎ لم ﺃﺭاﻩ ﻭﺳپ&= #1587; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻧﺤﻮ&= #65257; ﺩﻳﺪﺍﺭ رَبّ ʋ= 91;ﻮﺩ ﻣﻮﻟﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ: = ﻠم ﺘﺮﻩ ﺍﻟﻌﻴﻮﻥ &= #65170;ﻤﺸﺎﻫﺪة ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ ﻭﻟ&#= 64401;ﻥ ﺮﺃﺗﻪ ﺍﻟﻘﻠﻮ&#= 65167; ﺑﺤﻘﺎﻳق اﻟﺄA= 267;ﻤﺎﻥ ﻭﻳﻠﻚ ﻳﺎ ﺫﻋﻠ&= #65168; ﺍﻥ ربّی ﻠﻄﻴʌ= 34; ﺍﻟﻠﻄﺎفة ﻓﻠﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎ&= #65247;ﻠﻄﻒ ﻋﻈﻴم اﻟﻌﻈم= 7; ﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﻌﻈ&#= 65250; ﮐﺒﻴﺮ ﺍﻟﮑﺒﺮ&#= 65267;اء لا ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟ= 4401;ِﺒَﺮﺟﻠﻴل اﻟﺠﻠﺎلة ﻟﺎ A= 267;ﻮﺻﻒ ﺑﺎﻟﻐِﻠَﻆ ﻗA= 170;ل کلّ شیئ ﻟﺎ ﻳ᥼= 0;ﺎل ﻟشیئ ﻘﺒﻠﻪ ﻭA= 169;ﻌﺪ کُلّ شیئ ﻟﺎ ﻳ= ;ﻘﺎل ﻟﻠﻪ ﺑﻌﺪﻩ ﺷا&#= 1569; اﻟﺄﺷﻴاء لا ᥴ= 9;ﻬﻤمّة ﺩﺭﺍک لا ﺑﺨﺪ= 40;عة ﻳﻪ ﻫﻮ فی اﻟﺄ= 5207;ﻴاء کلّها ﻏﻴﺮ ﻣ᥵= 6;ﻤﺎﺯﺝ ﺑﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺑﺎﺋ&= #65253; عنها ﻇﺎﻫﺮ ﻟʋ= 66; ﺑﺘﺄﻭﻳل اﻟﻤﺒﺎﺷﺮة ﻣA= 176;ﺠﻞّ ﻟﺎ ﺑﺎﺳﺘﻬﻠﺎ&#= 1604; ﺮؤیة ﺑﺎﺋﻥ ل= 5; ﺑﻤﺴﺎفة ﻗﺮﻳﺐ ﻟﺎ ﺑﻤﺪ&= #65165;ﻧﺎة ﻟﻄﻴﻒ ﻟﺎ ﺑﺘﺠ&= #65204;ّﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻟﺎ ﺑﻌ&= #65194; ﻋﺪﻡ ﻓﺎﻋﻞ ﻟﺎ = ﺑﺎﺿﻄﺮﺍﺭ ﻣﻘﺪِﺭ ﻟﺎ ﺑﺤ&#= 65198;کة ﻣﺮﻳﺪ ﻟﺎ ﺑﻬﻤ&= #65166;مة ﺳمیع ﺒﺎﺑﺂلة= ; ﻟﻪ ﺑﺼﻴﺮ ﻟﺎﺑﺄﺩ&#= 65165;ة ﻟﺎ ﺗﺤﻮﻳﻪ ﺍﻟ&= #65156;ﻣﺎﮐﻦ ﻭ ﻟﺎ ﺗﺼﺤﺒﻪ ﺍ= ﻟﺄﻭﻗﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﺗﺤﺪّﻩ ﺍ&#= 65247;ﺼﻔﺎﺕ ﻭﻟﺎ ﺗﺄﺧﺬﻩ ﺍ&= #65247;ﺴﻨﺎﺕ ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺑﺎ ﻧʌ= 24;ﺮﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺪﻳﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭلی ﺪﻟﻬﺎ ﺑﺎ &#= 65187;ﻘﺎﻳق اﻳﻤﺎﻥ ﺪﻳﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ.( ﺩﻝ ﺩﺭﺭﻭٴﻴﺎ &#= 65261;ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﮊﻧ&= #65176;ﻴک ﺮﻭحی ﺪﺭﺷﻬﻮA= 193; ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳق اﻳ= 5252;ﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; رَبّ ﺑﻮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ. ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ تجلّیات اله= 40; هستند. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = الهی ﺪﺭﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﭘﺎﻳ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65263; ﻤﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻠﻄﻴ&= #65234; ﻭﻇﺮﻳﻒ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻟﻄﻒ ﻗﺎﺑل &= #65176;ﻮﺻﻴﻒ ﻧﻴﺴﺖ (ﺩﺭﻧﺮم&#= 1740; ﻮﻧﻔﻮﺫ ﺁﻥﺪﺭ &= #65175;ﻤﺎم هستی ) ﺑﺴﻴﺎﺭA= 227;ﻈﻴم ﻮﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﺍﻭ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮ&#= 65197; ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻨﺎﻥ ﺒ= ﺰﺭگ که ﺑﺰﺭگی اﻭ ʌ= 39;ﺎﺑل وﺻﻒ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; (ﻋﻠﻮّ ﻭﺑﺰﺭگ= 740; ﻤﻘﺎمی ﻮ ﮐﻤﺎ= 5247;ﻰ ﻭﻧﻪ ﺟﺴمی ﻮ ﻣ&#= 65166;ﺩﻯ) ﺟﻠﻴﻞ ﻭ ﺟﻠﺎﻝ = ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﻭﺻفی غلŸ= 1; اﺳﺖ (ﺟﻠﺎﻝ ﻋﻈ&= #65252;ﺖ ﻭﺟﻤﺎل درﻫﻴʋ= 70;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﺤﺴ= 5262;س ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻗﺒل ا&= #65199;ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199;ﺍﻭ ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﻯ = ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﺷﻴﺎ ٴﻮ ﻣﻮﺟ&#= 65262;ﺩﺍﺕ ﺭﺍ مَشیّت ﮐﺮ= ;ﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هرﻫﻤ= 617;ﺖ ﻭﺯﺣﻤتی اﻣﺎʋ= 93;ﻩ ﺷﺪ. ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ&= #65257; ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﻨﻪ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻧﮓ = ﻭ ﺗﻮﺳل ﻮسعی ﻮ A= 175;ﻠﺎﺵ (ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻬﺘﺮ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﺪ) ﺧ= ﻮﺩ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻫ&= #65204;ﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﺰﻳج ﻮﻣﺨﻠﻮ= 5219; ﺒﺎ ﺁﻧﻬﺎ (ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍ ﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫﺮ ﺫﺭ&= #1617;ﻩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺪﺍ = ﻧﻴﺴﺖ ( ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هس&#= 1578;ی ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﺍﺷﻴﺎ ٴﺮ ﺍﺷﮑ&#= 1604; ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻋم ا&#= 65199; ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴمی ﻴ= 5166; ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻘلی ﻮ= 5235;ﮑﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ&= #65165;نی ﻮ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭحی ﻮ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﺻلی هرﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ = 5175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻇﺎﻫﺮ = ﺍﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ (ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺧﺪﺍئ= 740; هستند ﻭلی ﺨﺪ= ﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻣﺎﻫﻴ&= #65174; ﺑﺎ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ه&#= 1587;تی. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﻮﻟﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﻴﻮﻟ&#= 65166;ئی ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﺁ&= #65253; هیوﻟﺎ ﻫﻤﭽﻨʋ= 66;ﻥ تا ﺃﺑﺪ ﭼﻴﺰﻯ &#= 65184;ﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﻴﻮﻟ&#= 65166; ﺑﻴﺸﺘﺮنیست ᥾= 1;ﻋﺎﻗﺒﺖﻫﺴتی ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ &= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ. ﻭﺍﻧ= ﺮﮊﻯنیز ﺨﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺻﻮﺭﺕﻫﺎ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺬﻫنی ﻮ &#= 65165;ﻧﺘﺰﺍع ﺬﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ د= 585; هر مقام تکاملی می ﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻧﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴت&#= 1740; ﻤﺴﺘﻘﻞ. ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ;ﺻﻠﻰ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﺩﺭ= ; ﻭﺟﻮﺩ ﻭتجلّیات ﺑﺎ&= #65219;ﻥ گرﺩﻳﺪﻩ. ﻭﻫﻨ= 5262;ﺯ ( ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯ&= #65259;ﺴﺘﻰ) ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ ع&#= 1614;مّاء ٴﻮﻋﺎﻟم ﻮﺟﻮA= 193;ﻯ یونیورس عدﻡ &#= 65251;ﺎﺳﻮﺍﻩ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮ= ﻉ ﻫﺴتی ﻘﺎﺑل ﺘA= 212;ﻮﺭﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻣﺘﺠلی &= #65262; ﻇﺎﻫﺮشده ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺒﺎ ﺍﺳﺘﻬ= 5248;ﺎﻝ ( رؤیت هلال اول ماه ) ﺭﻭٴ᥾= 8;ﺖ (ﻳﻌنی ﭽﻮﻥ ﺪﻳ&#= 65194;ﻥ هلال ﺁﺧﺮﻣﺎ᥽= 7; ﺑﺎﻳﺪ سعی کرﺩ ﻭﭼﺸم= ; ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧ&#= 65174;. ) ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺩﻭﺭ ᥾= 1;ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﻴﺎ ٴﺎﺳ&#= 65174; ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﻣﺴ&#= 65166;ﻓﺖ ﻭﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ با= 586; ﻗﺮﻳﺐ ﻭﻧﺰﺩﻳ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک ﺸﺪﻥ ﻮﭼﺴﺒﻴﺪ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ. ﻟﻄﻴﻒ ﺍ= ﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﺗﺠ&#= 65204;ّم ﻤﺎﺩﻯ (ﻫﺮ ﻧﺮم&= #1740; ﻮﻟﻄﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ هوﺍ ﺑﺎﺯ ﺟﺴم= 40; ﻮ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.) ﻭنوعی ﻣﻮﺟﻮ᥷= 3; ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺁﻧﮑﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﻣﻌﺪﻭم ﺒﻮﺩﻩ (&= #64400;ﻪ ﺑﻌﺪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ&= #65257;) ﻭﻓﺎﻋل ﻮ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ حقیقی ﻫﺮﮐﺎﺭ= ;ﻯ اﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5166; ﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ﻭ ﻧﺎ&= #64380;ﺎﺭﻯ (ﺑﺎﺳﺨنی ﻮﺩﻭ= 5197; ﺷﺪﻥ ﺒﺎ إشکاʌ= 45; ﻭﺑﺎ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺒ&= #65166;ﻧﺠﺎم کاﺭ) ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺎ ﺑﺎﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺖ &= #65261;لی ﺤﺮﮐتی ﺮﺍ ﻧﻴ= 5200; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺍﺑﺮ&= #65165;ﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗ= ﺤﺮﻳﻚ ﻭﺟﺎﺑﺠﺎئی اʌ= 51;ﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﺑﺪﻭﻥ= ﺁﻟﺖ ﺍﺳﺖ ﻭای ﺒﻮﺳ= 5268;ﻠﻪ ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺳﻌﻰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ = ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺳمیع ﻮ ﺷﻨﻮﺍ = 5165;ﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65261;ﺁﻟﺘﻰ. ﺑﺼﻴﺮ ﻭ ﺑﻴﻨﺎ = ﺍﺳﺖﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎﺁﻟﺖ ﻭ ﻭ= ﺳﻴﺎﻩﺍﻯ ﻫﻴچ ﺠﺎئی اﻭʋ= 97;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﻧﻤﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺯﻣﺎﻥ &= #1588;امل اوﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺻﻔ= 5166;تی اﻭﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ &#= 65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴچ غفلت ﻭ ﺧﻮبی ا= ;ﻭﺭﺍ ﺑﻴﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺴﺒق اﻟﺄﻭﻗﺎ&= #65173; ﮐﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﻟﻌﺪ&= #1605; ﻮﺟﻮﺩﻩ ﻭﺍﻟﺎ&#= 65169;ﺘﺪاء ﺃﺯﻟﻪ ﺑﺘﺸﻌﻴ&#= 65198;ﻩ ﺍﻟﻤﺸﺎﻋﺮ ﻋﺮ&#= 65233; ﺃﻥ لا ﻣﺸﻌﺮ ﻟ&#= 65258; ﻭ ﺑﺘﺠﻬﻴﺮﻩ ﺍ&= #65247;ﺠﻮﺍﻫﺮ ﻋﺮﻑ ﺃﻥ لا ﺟﻮ&#= 65259;ﺮ ﻟﻪ ﻭ ﺑﻤﻀﺎﺩﺗ&= #65258; ﺑﻴﻦ الاشیاء&= #65227;ﺮﻑ ﺃﻥ لا ﺿﺪّ ﻟﻪ &#= 65261; ﺑﻤﻘﺎﺭﻧﺘﻪ ﺑ&#= 65268;ﻥ الأشیاء ﻋﺮﻑ = ﺃﻥلا ﻗﺮﻳﻥ ﻠﻪ ﺿﺎﺩ&= #1617; ﺍﻟﻨﻮﺭ ﺑﺎﻟﻈ&#= 65248;مة ﻭ ﺍﻟﻴﺒس ﺑﺎﻟ&#= 65170;ﻠﻞ ﻭ ﺍﻟﺼﺮﺩ ﺑﺎﻟ&= #65188;ﺮﻭﺭ ﻣﻮٴﻠﻒ ﺑﻴﻦ ﻣ&#= 65228;ﺘﺎﺩﻳﺎﺗﻬﺎ ﻣﻔﺮﻕ ﺑﻴﻦ ﻣﺘ&= #65194;ﺍﻧﻴّﺎﺗﻬﺎ ﺩﺍلّة ﺑﺘﻔﺮʌ= 67;ﻘﻬﺎ علیّ ﻤﻔﺮﻗﻬᥴ= 6; ﺑﺘﺄﻟﻴﻔﻬﺎ ﻋﻠﻴم ﻮ أٴﻠّʌ= 36;ﻬﺎ ﻭﺫﻟک ﻘﻮﻟﻪ ع= 614;زّ ﻭ جَلّ ﻭ ﻣﻥ کلّ شیئ ﺨﻠﻘﻨ= ;ﺎ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﻟﻌﻠّ= 4401;م ﺘﺬﮐّﺮﻭﻥ ﻓﻔ= 5198;ق ﺒﻬﺎ ﺑﻴﻥ ﻘﺒل &= #65262; ﺑﻌﺪ ﻟﻴﻌﻠم ﺃ&#= 65253; لا ﻗﺒﻠﻪ ﻭﻟﺎ &#= 65169;ﻌﺪ شاهدﻩ ﺑﻐﺮﺍᥴ= 3;ﺰﻫﺎ ﺃﻥ لا ﻏﺮﻳﺰة = 5247;ﻤﻐﺮﺯﻫﺎ ﻣﺨﺒﺮﻩ ﺑﺘﻮﻗ&#= 65268;ﺘﻬﺎ ﺃﻥ لا ﻭﻗﺖ ﻟﻤ&#= 65262;ﻗّﺘﻬﺎ ﺣﺠﺐ ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻋ&= #65253; ﺒﻌﺾ ﻟﻴﻌﻠم ﺃ&#= 65253; لا ﺣﺠﺎﺏ ﺑﻴﻨ= 5258; ﻭ ﺑﻴﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﻏ= ﻴﺮ ﺧﻠﻘﻪ ﮐﺎﻥ ﺭﺑ&= #1617;ﺎ ﻭﻟﺎ ﻣﺮﺑﻮﺏ ﻭ&= #65165;ﻟﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﻣﺄﻟﻮﻩ ﻭ&= #65227;ﺎﻟﻤﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ = ﻭ ﺳﻤﻴﻌﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ = ﻣﺴﻤﻮع ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻗﺒل ا= ;ﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻗﺎ&= #1578;ی اﺳﺖ ﻭﻗﺒل اﺯA= 259;ﺮﻋﺪمی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺑﺘﺪ&= #65165;ﻯ اﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻫﺮ &= #65165;ﺯلی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﮐ= ﺎﺭﺑﺮﺩ ﺷﻌﻮر ﻭ ﺍﺩﺭک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮ&#= 1605; ﺸﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸﺎ&= #65227;ﺮﻯ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﮔﻮﻫﺮﺳﺎ&#= 65199;ﻯ اﻭ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺟﻮﻫﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. (ﻣﺪﺍﻡ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ= احساس ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯ&#= 65193; ﻭ ﺟﻮﻫﺮ ﺭﺍ ﻣﻰ= ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ پس ﺍﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199;ﻫﺮﺷﻌﻮﺭﻭ ﺟﻮﻫﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻀﺎﺩ &= #65169;ﻴﻥ اشیاءٴ ﻣﻌﻠﻮ= م ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺿﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ ( ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﺧﺎﻟق هر ﺩﻭ ﺿ= 5194; ﺍﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻗﺮﻳ= ﻦ ﮐﺮﺩﻥ اشیاٴ ᥴ= 9;ﺎ ﻫم ﻤﻌﻠﻮم ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺮﻳ&= #65256;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺗﻘﺎﺭﻥ= ﻮ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺑﺪﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ پس ﺍﻭﺭﺍ &#= 65239;ﺮﻳنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ = ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺮﻳﻥ ﺪﻫﻨﺪﻩ &= #65169;ﺮﺗﺮﻯ لاﺯم ﺪﺍﺭﺩ) ﺍ= 5261; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭﻳ&= #1705;ی ﺮﺍ ﺿﺪ ﻧﻮﺭ ﻗﺮ= ﺍﺭ ﺩﺍﺩ ( ﺗﺎﺭﻳکی اﺻﻞ ﻋﺪمی اﺳʋ= 74; ﻭﻧﻮﺭ ﺍﺻلی ﻮﺟﻮﺩﻯ = 575;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺩﻭ ﺭﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ) ﻭﺧﺸ&= #1705;ی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﺮﻯ ﻤﻘ= ﺎﺭﻥ کرﺩﻥ (ﺁﺏ ﻭﺧﺸ&#= 1705;ی ﺪﻧﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ&= #64380;ﻴﺰﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ ﺯ&= #65255;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁﺏ ﺩﺭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺳﺮﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﮔ&= #65198;ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ( ﺻ= ;َﺮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮﺩ ﻓﺎ&= #65197;سی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﻮﺭﻋ&= #65166;ﺩﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩﻯ ﻭ&= #65251;ﺨﺎﻟﻒ ﻭﻋﺪﻭ ﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻮٴ&#= 65176;ﻠﻒ ﻭﻣﺘّفق کرﺩ. (@= 380;ﻮﻥ ﻤﺎﺩﻩ ﻭ ﺿﺪ ﻣﺎ= ﺩﻩ ﺩﺭ هسته أتم ﻮ ماده ﺍﻧﺮﮊﻯ ʌ= 62;ﺣﺮﺍﺭﺕ) ﻭﺟﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65165;ﻣﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬم ﻨ&#= 65200;ﺩﻳک هستند (ﺣﻔﻈ ﺸʋ= 92;ﺼﻴّﺖ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻘ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﺗﺮﮐ&#= 65268;ﺒﺎﺕ مادی ﺭﺍ ﺍﻳﺠʋ= 66;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ ﺟﺪ&#= 65165;ﺋﻰ ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﮐ&= #1587;ی اﺳﺖﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ &#= 65197;ﺍ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ ﮐﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﻫ= ﻤّﺘﻰ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻭﺗﺮﮐ&#= 65268;ﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻤﻔﻬﻮم گفته ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ= ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻴک ﺰﻭج &#= 65170;ﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﺗﺎشا= 40;د ﺷﻤﺎ ﺗﺬﮐّﺮ ﮐ&#= 65256;ﻴﺪ ( ﻗﺎﺑل عبرﺕ ﮔ= 5268;ﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺯﻭج ﻮ ﺟ&= #65236;ﺖ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﺴ&#= 65236;ﺮ الهی ﻭﭘﻴﺮ ﮐʋ= 66;ﻣل الهی ﺒﻘﺼﺪ ﺫʄ= 00;ﺮ ﻭ ﺳﻠﻮک ﻮﺗﺬﮐ&#= 1617;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻮﺳل ﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻭﺁﻧ= 5260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫم ﺠﺪﺍ = ﮐﺮﺩﻩ ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭﭼﻪ = ﺑﻌﺪﺍ ( ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴ= ;ﺐ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻧ&= #65268;ﺰﺳﺎﻟک ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮﻙ = 5183;ﺪﺍ ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﺗ= ﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﺸﻮﺩ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻗﺒل ﻮ ﺑﻌﺪﻯ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮔﻮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺩﻫﻨﺪ ﻩﺁﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﻏﺮﻳﺰﻩﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ (ﺍﻋﻤﺎل ﺒﺎﻟﻔ&#= 65228;ل هرﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﺳ= 5166;ﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜ᥾= 0;ﺎﻯ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺮﻭﺍﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐ&= #65258; ﻋﻘلی ﺑﺪﻭﻥ عقل ﺑﺼﻮﺭﺕﻏʋ= 98;ﻳﺰﻩ ﺫﺍتی ﻮ ﮊﻧﺘﻴ= 705; ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﻭ ﺍﻳﻥ غرﻳﺰﻩ ﺭ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩ&#= 65257; (ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺟﺒﺮﻯ = ﺮﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻘ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭﺫﺍﺕ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺪﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻫﺎʌ= 67;ﺶ ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ&#= 65227;ﻘل اﺳﺖ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺨ&#= 65268;لی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ = ﮐﻪ ﻋﻘل ﻨﻴﺰﭼﻮﻥ غریزه ﺍﻯ ﻤﺤ᥸= 4;ﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺑﺎ= ﺁﮔﺎهی ﺪﺍﺩﻥ اﺯ ﺍﻭﻗ&#= 65166;ﺕ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻠﻬﺎ = ﻭﺑﺮﮔﻬﺎ ﻭﺷﻴﺮﻣﺎﺩﺭ ﮐ&#= 65258; ﺳﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ.پس ﺧﻮ= 5193; ﺧﺎلق ﻮﻗﺖ ﺍﺳ= 5174; ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺳﻴﺮ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺎﻭ&= #65239;ﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺁﺯﺍﺩ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;لی ﺘﻤﺎم اﻧﻬﺎ ﺭ= 5165; ﺍﺯ ﻫم ﺪﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺗ&= #65166; ﻣﻌﻠﻮ ﺸﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﻴﻥ اﻭ ﻭﺧﻠﻘﺶ ﺣﺠ&#= 65166;بی ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﻮﺩ ﻣﺎ= ﻧﻊ ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﻳﮑﺪ&= #65267;ﮕﺮ ﺍﺳﺖ. ﻫمسطح ﺪA= 197; ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻤﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ = ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴ&#= 65253; ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺳﺎﻟک ﺒﻄﻮﺭ &#= 65203;ﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ا&= #65199; ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ف= 608;ق بشری ﭽﻨﺪﻯ ﻤʌ= 68;ﺪﺍﻧﺪ ﻭﺧﺎﻟق ﺤﺠﺎﺑ= 5260;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ = ﺣﺠﺎﺏ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65259;ﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ ﺯﻳﺮ بالاﺘﺮ᥾= 7;ﻥ ﺪﺭﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﺳ&#= 65174;) ﺍﻭ رَبّ ﻭ مُر= ;َبّی ﻮ ﺭﻭﺵ ﺩﻫﻨﺪﻩ = ﺑﻮﺩ ﻗﺒل اﺯﺍﻳﻨﮑA= 258; ﻣﺨﻠﻮقی ﺎﺷﺪ = 4400;ﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑرَبّ ʌ= 61;مُرَبّی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺍﻟﻬام ﺒﻮﺩ ﻗ= 5170;ل اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐس= 740; ﺘﺄﻟّﻪ ﻭﺧﺪﺍ &#= 64344;ﺮﺳﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻋﺎﻟم ﻮﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻗ&#= 65170;ل اﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﺪﺍﻧﺴﺘنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺷﻨﻮﺍ ﺑﻮﺩ ﻗﺒ&= #1604; اﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﺸﻨﻴﺪنی ﻮﺟﻮA= 193; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65203;پس ﻣﻮﻟﺎ ﻗﺼﻴﺪﻩ&#= 65165;ﻯ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ = ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺁﻥ اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﻤ&= #65194; ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺑﺎس&#= 1604;وک الهی) ﻭﻫﻤﭽﻨʋ= 66;ﻥ ﺑﮑﺮﻡ ﻭﺑﺨﺸﺶ &= #65251;ﻮﺻﻮﻑ ﺍﺳﺖ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ &= #65193;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺑﺨﺸﺶ ﺑﺮ ﻧ= ﻤﻴﺪﺍﺭﺩ. ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣی ﻮﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻭﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭﺭ&#= 65187;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴ&= #1578;ی ﺮﺍ ﺍﺷﻐﺎل کرA= 193;ﻩ ﺍﺳﺖ) ﺍﻭ ﺍﺯ ﻭﻗ= ;تی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ&= #65263; هم ﻨﺒﻮﺩ (پس ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴز ﺧﺎﻟق ﻨﻮ= 5197; ﺍﺳﺖ ﻧﻮﺭﻯ که &#= 65252;ﺎﺩﻯ اﺳﺖ ) ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗ= ;ﺎﺭﻳکی هم ﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ &#= 65256;ﺒﻮﺩ ( ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻤ= ;ﻄﺮﺡ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #65197;ﻳکی هم ﻤﻌنی ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻯ = ﻤﺎ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺮ ﻣ= ﺨﻠﻮق ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﻫﺎم &= #65262; ﺍﺫﻫﺎﻥ ﺘﻮﺻﻴ&#= 65234; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﮐ= ﻪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮکَ= 587; ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ &= #65261;ﺗﻤثییل ﻮﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻌﺠﺰ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭﻣﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. (ﺣﺼﺮﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ&= #65251;ﺤﺒﻮس ﻭ ﻋﺎﺟﺰ ﺑﻮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭﺩﺳﺖ ﺑﺴ&#= 65176;ﻪ آزادی نداشت= 06; ) ﻭﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬ&#= 65166;ﻯ اﻭ ﻣﻮج ﻘﺪﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ اﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ( ﺩﺭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ&= #65263; اﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﺩﺍﺭﺩ ﻗﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﺮﺍ ﻣﻠﺎʋ= 87;ﻈﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ&#= 65263; ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺭﻭﺍ&= #65185; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺑﺘ&#= 65194;ﺭﻳج ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪ&#= 65165;ﺭ ﺁﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ) = ﺍﻣﻮﺍﺟﻴﮑﻪ ﺭﻭح ﺮﺍ ﮐﻮﺭ ﻭ&= #64380;ﺸم ﺒﺴﺘﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. = ( ﺷﺪﺕ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ ﺷﺪﺕ = ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﺭﻭح ﺮﺍ ﺧﺴﺘﻪ &= #65261; ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺮﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی اA= 199; ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺍج ﻮ &#= 65239;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺷﺪﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻣ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ) پس ﺍﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﺩﺭ ﺩﻳﻨﻰ (ﻭ ﺳﺎﻟﻚ= ) ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺟﺪﺍل ﻤﻨﻄ&#= 65240;ﻰ ﻭﻟﺠﺎجی ﺒﺮﺩA= 165;ﺭ ﺯﻳﺮﺍ ﺷک ﻮ ﺗﺮ&= #65193;ﻳﺪ ﺟﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اA= 223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺼﺎﺣﺐ ﮐسی ﺸ= 5262;ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺑﺴﺮﻭ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ&= #65165;ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ. (ﮐﺎﻣﻠﺎ= ﻥاﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ شا= 607;د ﻭ ﻭﺍﺻلی ﺒﻮﺩ= 5257;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هم ﻨﺸ&#= 65268;ﻥ ﻴﺎ ﺍﻣثال اﻭ A= 165;ﻗﺪﺍﻡ ﮐﻦ) ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ ﺒ= ;ﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﭘُﺮ (&= #65187;ﻔﺎﻭﺕ) ﻭﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﻏﺮﻗﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.ﻭﺩﻟﻴل هُدﺍ ﻭ ﺭﺍﺣﺘA= 260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65194;ﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ &= #64400;ﻨﺎﻥ ﻮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ = ( ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﻭلی گرﭼﻪ ﺩﺭ A= 199;ﻣﻴﻥ هستند ﺩﺭﺁﺳﻤ= ;ﺎﻥ ﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭﻣﻌ&#= 65198;ﻭﻑ ( ﺍﻭﻟﻴای اله®= 0; ﺰﻣﻴنی هستند ﻭلی ﺮﻭ= حی الهی ﻮ ﻋﻘل ﻮ A= 165;ﺣﻮﺍل ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺪﺭﻭن= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﻬﺎ ﺩﻟﻴل ﻮ ﺭﺍﻫﻨ&#= 65252;ﺎﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺍﻓﺎق ﻬﺴتند ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ تجل= 17;ی رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻘﺎﺋم اﺳ= ;ﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&#= 65166;ﻟﺒﺎﻥ ﺁﻥ ﻤﻨﻘطع ﻨﻴ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺻﺎﺩق ﺁﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.(مت= 606; عرَبّی قصبد= 07; از بحار نئقل شود ) .<o:p></o:p> حدیث 1519- ʋ= 65;ﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ306ﺑﺤﺎ) اﻟﺤﻤ= ;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺧﺎﻟق اﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﻭﺳﺎطع اﻟﻤﻬʋ= 66;ﺩ ﻭ ﻣﺴﻴل اﻟﻮﻫ= 5166;ﺩ ﻭ ﻣﺨﺼﺐ ﺍﻟﻨﺠ&= #65166;ﺩ لیس ﻟﺄﻭﻟﻴّ᥵= 6;ﻪ ﺍﺑﺘﺪاء ﻭﻟﺎ = 5247;ﺄﺯﻟﻴّﺘﻪ ﺍﻧﻘﻀﺎء ﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﺄﻭﻝ ﻟم ﻴﺰﻝ ﻭ ﺍﻟﺒ&= #65166;ﻗﻰ ﺑﻠﺎ ﺃجَلّ ﺧʋ= 98;ّﺕ ﻟﻪ ﺍﻟﺠﺒﺎة ﻭ &= #65261;ﺣّﺪﺗﻪ ﺍﻟﺸﻔﺎة ﺣﺪّ = 5165;ﻟﺄﺷﻴﺎء عند ﺧﻠﻘﻪ ﻟﻬA= 166; ﺍﺑﺎنة ﻟﻪ ﻣَA= 253; ﺸﺒﻬﻬﺎ ﻟﺎ ﺗﻘ&= #65194;ﺭﻩ ﺍﻟﺄﻭﻫﺎم ﺒﺎ= 5247;ﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺍﻟﺤﺮﮐﺎﺕ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺑﺎﻟﺠﻮﺍﺭح ﻭ= 5155;ﻟﺄﺩﻭﺍﺕ ﻟﺎ ﻳﻘﺎل ﻟﻠﻪ &= #65251;ﺘﻰ ﻭ ﻟﺎ ﻳُﻀرَب¡= 7; ﻟﻪ ﺃﻣﺪ ﺑﺤﺘّﻰ ﺍ&#= 65247;ﻈﺎﻫﺮ ﻟﺎ ﻳﻘال ﻟﻤﻤ= 617;ﺎ ﻭ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻟﺎ = ﻳﻘﺎل ﻔﻴﻤﺎ ﻟﺎ ﺷﺒح &= #65236;ﻴﻘﺘﻀﻰ ﻭﻟﺎ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﻓ&= #65268;ﺤﻮﻯ ﻟم ﻴﻘرَبّ ﻣ᥽= 4; ﺍﻟﺄﺷﻴﺎء ﺒﺎﻟﺘﺼﺎﻕ ﻭ ﻟ&= #1605; ﻴﺒﻌﺪﻋﻨﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﻓﺘﺮﺍﻕ ﻟﺎ ﻳﺨفی علیّ= ;ه ﻣﻥ عباﺩﻩ ﺷﺨA= 262;ﺹ ﻟﺤظة ﻭﻟﺎ ﮐﺮ= 5261;ﺭ ﻟﻔظة ﻭﻟﺎ ﺍﺯ= 5193;ﻟﺎﻑ ﺭﺑﻮة ﻭﻟﺎ ﺍﻧ&#= 65170;ﺴﺎﻃ ﺨﻄﻮة فی ﻠﻴل A= 194;ﺍﺝ ﻭﻟﺎ ﻏﺴق ﺴﺎﺝ &= #65267;ﺘﻔﻴّﺃﻋﻠﻴʌ= 58; ﺍﻟﻘﻤﺮ ﺍﻟﻤﻨ&#= 65268;ﺮﻭ ﺗﻌﻘّﺒﻪ ﺍﻟﺸ= 5252;س ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻨﻮﺭف= 740; اﻟﺎﻓﻮﻝ ﻭ ﺍﻟ&#= 64401;ﺮﻭﺭ ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺐ ﺍﻟﺄ&= #65199;ﻣنة ﻭ ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﻣﻥ اﻗﺒﺎل ﻠﻴل ﻤA= 240;ﺒﻞ ﻭ ﺍﺩﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣ&= #1615;ﺪﺑﺮ ﻗﺒل کلّ غایة = ﻭ ﻣﺪة ﻭکُلّ اﺣ= ;ﺼﺎء ﻮ ﻋﺪّة سپاس &#= 65261;ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰﮐﻪ ﺁﻓ&#= 65198;ﻳﻨﻨﺪﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﺳﺖ ( = ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣطیّع ﻮﻋﺎﺑ᥷= 4;) ﻭﻣﺴﻄح کننده ﺯﻣﻴﻥ ᥾= 2; ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺍﻭ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺁﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﭘﻴﺮ الهی ﺪﺍʋ= 93;ﻩ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &= #65252;ﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺑﺠﺮ= ﻳﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪﻩ ﺳ&#= 65268;ل ﻮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍ= ﻟﻬﺎ ﻭﻧﺠﺪﻫﺎ ﻭ ﺟﻨ&= #64405;ﻠﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﻧﻤ= ﻮﺩ (ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ= ﺴﺮﺳﺒﺰ ﺷﺪ) ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺍ= ;ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺸ&= #65268;ﻨﻪﺍﻯ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ&= #65247;ﻴﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﭘﺎ&= #65267;ﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﻭل ا= 5247;ﺎﻭﻟﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫم ﭽ&= #65256;ﺎﻥ لا ﻳﺰﺍل ﺘﺎ ﺍ= 5169;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎقی ﺒ&= #65194;ﻭﻥ ﺃجَلّ ﻮﻣﻬﻠ᥵= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺎﻳﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ= 5268;ﺸﺎﻧﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺳﺠﺪﻩ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ. (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴﻢ) ﻭ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ&= #65211;ﺪﺩ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ( ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﻟﺎ ﺍ᥼= 7;ﻪ الاّ ﺍﻟﻠﻪ ﻭʋ= 93;فع ﺸﺮک هنگام ﺘﻤ= ;ﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩﻯ ) ﺍﺷﻴﺎء ﻮ ﻣﻮﺟ= ﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﻣﺤﺪ= 5261;ﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺸﺨ&= #65210; ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﺒﺎﻫﺖ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ ( ﮐﻪ ﺍ= ;ﻭ ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ&= #65259;ﺮ ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ) ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻨﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﺎئ= 740; ﺒﺮﺍﻳﺶ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﻳﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﻭ= ﻣﺮﺯﻫﺎ ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭﺗﻐ&#= 65268;ﻴﺮﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ; ﺟﻮﺍﺭح ﻮ ﺍﻋﻀﺎ ﻭﻳﺎ ﻭ= ﺳﺎﺋل ﻮ ﺍﺩﻭﺍﺕ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺭﺣﺮﮐﺖ ﻣﺸﺨ&#= 65210; ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭﺑﺎﺭ&= #65257; ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺍﺯ ﭼﻪ ﻭﺗ= 5166; ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺗﺎ ﭼﻪﻣﺪ= 78;ی ﻮﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ. ﻭ= ;ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ (ﺗﺎ= ﮐﻰ) ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﻇﺎﻫﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺍﺯ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻈ= ﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ (ﻳﺎ ﺁﻧﭽﻪ= ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; تجلّی ﻨﻮعی ﻈ= ﺎﻫﺮﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻫﺎئی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺎ= ﻫﻴّﺘﻰ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺑﺎ= ﻃنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ &= #65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺩﺭ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺍ= ﺳﺖ (ﻣﺨفی ﻮﺑﺎﻃﻥ &#= 65208;ﺪﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻴﺰ &= #65251;ﺤﺘﻮﻯ ﺬﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&= #65193; ﻇﺎﻫﺮﻯاﺯ تج = 4;ّی الهی اﺳﺖ) ﺷَ᥵= 0;َحی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻘ&= #1590;ی گرﺩﺩ ( ﺯﺍﺋل گ= 585;ﺩﺩ ﭼﻮﻥ اﺑﺮ ﻭ ﺩﻭ&= #65197; ﮐﻪ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ ﮔﺮ= ﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍم که ﺳﻨ= 11; ﻮﻣﺎﺩﻩ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﻨﻘض= 740; ﺸﺪنی ﻨﻴﺴﺖ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺩﺭ ﺣﺠ&= #65166;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺘ&= #65262;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65193;. ﺑﺎﺷﻴﺎء ﺁﻥ ﭽ&#= 65256;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﺰﺩﻳک ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ = ﻣﻠﺘﺼق ﻮ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ( ﻳﻌنی ﺠﺪﺍ ﺑﺎ = ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻠﮑﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ﺬﺍﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﻭﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ ﺁﻥ ﭽﻴﺰ ﺧﺪﺍئ&#= 1740; اﺳﺖ) ﻭ ﺍﺯ أشی= 575;ء ﭽﻨﺎﻥ ﺪﻭﺭ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻓ= ﺮﺍﻕ ﻭﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ ﺟﺪ&= #65165;ئی ﺒﺎﺷﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﻣ= ﺎﻫﻴّﺖ ﻫﺮﻇﺎﻫﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65166;ﻃنی ﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193;ﺍﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻫﺮﮔﺰ = ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ اﺯ ﺁﮔﺎهی اﺯ A= 165;ﻣﻮﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65231;ﺎﻓل ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﻣﺨفی &#= 65256;ﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ= ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﻴﻊ ﺩ&#= 65197; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮک = 5170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮔﺰ &= #65175;ﮑﺮﺍﺭ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; (ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﮐﻠ&#= 65166;م ﻮﻋﻘﻴﺪ ﻩﺷﺨﺼ&#= 65264;) ﺑﺎﻟﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ تَقرّ= ;ُب ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻮﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﭘﺴتی ﺰﻣﻴ= 5253; ﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺗ= ﺎﺭﻳﮑﻰ ﺷﺐ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻋﻤ= ﻴﻖ (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺁﺧ&= #65198; ﺷﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭﺣﺎل ﺒﻨﺪﮔ= 5264; و عبادت ) ﻭﻳﺎ A= 261;ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺎﻩ ﻃﺎل&#= 1593; گرﺩﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮ&#= 65197; ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺑﺪﻧ&#= 65268;ﺎﻳﺶ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﻇﻬﻮﺭ &= #65261; ﺍﻓﻮل ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ (ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻤﻮ&= #65197;ﺩ ﻧﻈﺮ الهی هست= ند) ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺍﻧ&#= 65240;ﻠﺎﺑﺎﺕ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭﻋﺼﻮ&#= 65197; ﺑﺮ ﺍﻭ ﻣﺨفی ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﻳﺎ ﺷﺐ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﻴﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺭﻭﺯﻯ ﺪﻭ&= #65197; ﺷﻮﺩ ( ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ= ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﺘﺮل ا= 604;هی ﺘﺄثیرﻯ ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﻣثلا ﺭﻭﺯ = 5169;ﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺁﮔﺎﻩ ﺍ= ﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194;) ﺧﻮﺩ ﻗﺒل اﺯﻏ= 5166;ﻳﺖ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﻫﺮ ﻫﺪﻑ ﻭ ﻣ= ﻘﺼﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﺒل ا&#= 65199;ﻫﺮ ﺯﻣﺎنی ﺒﻮﺩﻩ = 5165;ﺳﺖ ﻭﻗﺒل اﺯﻫﺮ ﺍ= 5187;ﺼاء ﻮ ﺷﻤﺎﺭﺵ ﻭﺗﻌ&= #65194;ﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ( ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ ﺗﻌﺪﺩ ﻭ کثر= 578; ﺁﻧﻬﺎ) ﺘﻌﺎلی عمّا اﻳن ﺤﻠّ= ﻪ ﺍﻟﻤﺤﺪﺩﻭﻥ ﻤ&#= 65253; ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﺄﻗﺪ&#= 65165;ﺭ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺎﺕ ﺍﻟ&= #65156;ﻗﻄﺎﺭ ﻭﺗﺄثّل ﺍﻟﻤʌ= 04;ﺎﮐﻦ ﻭﺗﻤﮑّﻥ اﻟﺄA= 251;ﺎﮐﻦ ﻓﺎﻟﺤﺪّ ﻟﺨﻠ= 5240;ﻪ ﻣﻀﺮﻭﺏ ﻭ ﺍلی &#= 1594;یره ﻣﻨﺴﻮﺏ ﻟم ﻴﺨ&#= 65248;ق اﻟﺄﺷﻴاء ﻤﻥ = 75;ﺻﻮل ﺃﺯلیة ﻭﻟﺎ ﻣA= 253; ﺃﻭﺍﺋل ﺃﺑﺪی= 17;ة ﺑل ﺨﻠق ﻤﺎ ﺧﻠ&#= 65238; ﻓﺄﻗﺎم ﺤﺪّﻩ = 5261; ﺻﻮّﺭ ﻣﺎ ﺻﻮّ= 5197; ﻓﺄﺣﺴﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65258; ﻟﻴس ﻟشیئ ﻤﻨʌ= 58; ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭﻟﺎ ﻟﻪ ﺑﻄﺎع&#= 1577; ﺍﻧﺘﻔﺎﻉ ﻋﻠﻤ&#= 65258; ﺑﺎﻟﺄﻣﻮﺍﺕ ﺍ&#= 65247;ﻤﺎﺿﻴﻦ ﮐﻌﻠﻤﻪ ﺑﺃﺣﻴ&#= 1575;ء اﻟﺒﺎﻗﻴﻦ ﻭ ﻋ&#= 65248;ﻤﻪ ﺑﻤﺎ فی اﻟﺴﻤA= 166;ﻭﺍﺕ ﺍﻟﻌُﻠﻰ ﮐﻌﻠ= 5252;ﻪ ﺑﻤﺎ فی اﻟﺄﺭA= 215;ﻴﻥ اﻟﺴﻔلی ﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫ&#= 65168; ﻭ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺗﺤﺪ&= #65267;ﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺻﻔﺎﺕ &= #65261; ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ (ﻣﮑ&= #65166;ﺗﺐ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻗﺸﺮﻯ = ﻤﺬﻫبی ﻮﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ) = ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﺯﻣﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻯ اﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ ﻫ&#= 65166;ئی ﻘﺎﺋل ﺒﺎﺷﻨﺪ (&= #64344;ﺎﻳﺎﻥ ﻭﺑﻌﺪﻯ هاﻯ ﻤ= 4401;ﺎﻧﻰ ﻭﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪ &= #65259;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﺭﻭحی ᥾= 2; ﻧﻈﺎمی ﻮ ﺻﻔﺎتی ﻮﻏﻴ= 5198;ﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﻣﻄﻠ&= #1602; اﺳﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﻋﻈﻤ= ﺖ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ کوﻧA= 268;ّﺖ (ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻄﻮﺭﻋ&= #65166;ﻡ) ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻣﺎ&#= 64400;ﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻯ گی= 585;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺣﺪﻭﺩ ﻭ ﭘﺎﻳﺎ&= #65255;ﻪ ﺧﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤ&= #65188;ﺪﻭﺩﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍ= ﺷﻴاء هستی ﺮﺍ ﺍﺯﺍʌ= 11;ﻮل اﺯلی ﻨﻴﺎﻓﺮʌ= 67;ﺪﻩ. ( ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﻣﺨﻠ= ﻮﻗﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺯ&= #1604;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺎﻫﻴتی اﺯلی الهی ﻤﻄ= ﻠق ﺒﺎﺷﺪ. ﺭﻭح ﻤﻮ&= #65183;ﻮﺩﺍﺕ ﺍﺻﻠل اﺯلی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﻭلی ﺪﺭﻃﻮل ﻤA= 204;ﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯ ﺍA= 199;ل ﺘﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﮑﻠ&= #65264; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴ&#= 1617;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻣﺨﻠ&#= 65262;ق ﺤﺎﺩث ﻭ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﻫﺮﺣﺎل هر ﻣﻮA= 183;ﻮﺩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺯ&= #1604; ﺁﻏﺎﺯ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ ﻤﺨ= ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺑﺪ&= #65263; ﺘﺸﮑﻴل ﻨﺸﺪﻩ (&= #65165;ﻣﺮﻯ ﻮ ﻣﺎﻫﻴّتی ﺪA= 197;ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﻨﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺑ&= #65194;ﻯ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت= 740; ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺁﻧﻬﺎ = 5165;ﺑﺪﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺗﻮﻗﻒ= ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﻫﻴّ= 578;ی ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194;. (ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻮ ﺳﻴّ&= #65166;ﻟﻪ) ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ&#= 65165;ﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻧﻪ ﭼﻴﺰﻯ اﺯﻟ&#= 65264; ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﻧﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻌﺪ= ﻯ ﺮﺍ ﻓﻌﻠﺎ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺗﻠﺎﺵ= ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ) ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻫﺮﻫﺴﺖ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ᥵= 6;ﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻣﺪﺍم ﺪﺭ ﺗﻐﻴ&#= 65268;ﺮ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺟﺪ&= #65267;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺎﻟﺎ= ﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻮﺩ = ﻭﻳﺎ ﺑﺪ ﺗﺮ ﻭﻋﻘﺐ ﺑ= ﺮﻭﺩ) ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺁ= ﻓﺮﻳﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺣﺪﻭﺩ &= #65261;ﻣﺮﺯﻯ ﻘﺎﺋل ﺸﺪ. ﻭﺁﻧ&= #65198;ﺍ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴت&= #1740; ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟ&= #65262;ﺩی ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ &= #65255;ﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ= 05; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﻟﻔﻌ&#= 1604; ها ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &#= 65261; ﺑﺎﻟقوّهﻫﺎ ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑ&#= 65166;ﻟﻔﻌل ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺘﺎ ﻣﺮﺯ رَبّ A= 165;ﻟنوع بشری ﻗﺎﺋم ﺪ᥷= 7; ﮐﻤﺎل روحی ﻤﻴﺮﻭﺩ) @= 380;ﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﺎنع ﻮﺟﻠﻮ ﺩ= 5165;ﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ= ﺍﺯ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻧفعی ﻨمی ﺨﻮᥴ= 5;ﻫﺪ ( ﮐﻪ ﻧفع هم ﻤﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﭼﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺍ&#= 65199; ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺑ&= #64401;ﻤﺎلی ﺒﺒﺮﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻫ&= #65198;ﻫﺪفی ﺒﺎﺷﺪ ﻧفع اﻭ = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺄﻥ ﻤﻘ&= #65166;م هر ﮐﺎﻣل ﺘﮑﺎA= 251;ل ﺪﺍﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; غیر ﮐﺎﻣل اﺳ᥵= 4;. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; همین ﻨﻘﺶ ﺭﺍ A= 193;ﺍﺭﻧﺪ. ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄ&= #1604;ق اﺯﻣﺤﻞ ﮐﻤﺎل= 40; اﻭ ﮐﺮم ﺒﺨشی A= 256;ﮑﻨﺪ) ﺍﮔﺎهی اﻭ ﺍﺯ = 5251;ﺮﺩﮔﺎﻥ گدﺷﺘﻪ ﻣﺎﻧﻨA= 194; ﺁﮔﺎهی اﻭﺍﺯ A= 199;ﻧﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺒﺎقی اﺳA= 174; ( ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ گذﺷﺘﻪﻭﻳﺎ ﻏA= 268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗ= ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 7;ستند. ﻭﺍﺯ ﺣﺎل ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻫم اﮐﻨﻮﻥ که A= 259;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﻄلع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;) ﻭﺁﮔﺎهی اﻭ ﺍA= 199; ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺁﮔﺎهی اﻭ ﺍﺯ = 5199;ﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﭙﺎﺋﻴﻥ اﺳﺖ(ﺁ&#= 64404;ﺎﻫﻰ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻮ ﺯﻣﻴ&= #65253; ﻴﺎ ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻥ = ﺒﺮﺍﻳﺶ ﻓﺮقی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺗﻥ اﻧﺴﺎﻥ ها ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65261;ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭﻳﺎ= ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭح ﺁﻧﻬﺎ.<o:p></o:= p> حدی&= #1579; 1520 - ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣ&#= 65268;ﺮﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨ᥾= 8;ﻦ ﺩﺭﻧﻬج اﻟﺒﻠA= 166;ﻏﻪ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪﻣﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ(ﺝ۴ﺹ30= 8 ﺑﺤﺎﺭ) اﻟA= 188;ﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺒﻄ&= #65253; ﺨﻔﻴّﺎﺕ ﺍﻟﺎ= 5251;ﻮﺭ ﻭ ﺩﻟّّﺖ ﻋﻠﻴ= 5258; ﺃﻋﻠﺎم اﻟﻈﻬA= 262;ﺭ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﻊ علی= 17; عین اﻟﺒﺼﻴﺮ ʌ= 35;ﻠﺎ ﻋﻴﻥ ﻤﻥ ﻠم ﻴﺮ&= #65257; ﺗﻨﮑﺮﻩ ﻭﻟﺎ ﻗ&= #65248;ﺐ ﻣﻥ ﺃثبته ﻳﺒʌ= 12;ﺮﻩ ﺳﺒق ﻔﻰ ﺍﻟﻌﻠ&#= 65262;ّ ﻓﻠﺎ ﺷﻴئﻋﻠﺎ &#= 65251;ﻨﻪ ﻭﻗرَبّ فی اﻟ= ﺪﻧﻮ ﻓﻠﺎ ﺷﻴئ ﻗرَ= 76;ّ ﻣﻨﻪ ﻓﻠﺎ ﺍﺳﺘ&= #65228;لاء ﻮﺑﺎ ﻋﺪﻩ ﻋﻥ ش&= #1740;ئ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ = ﻗرَبّه ﺳﺎﻭﺍه فی اﻟʌ= 52;ﮑﺎﻥ ﺒﻪ ﻟم ﻴﻄﻠﻊ ﺍ&= #65247;ﻌﻘﻮل علیّ ﺘﺤﺪﻳﺪ ʌ= 11;ﻔﺘﻪ ﻭ ﻟم ﻴﺤﺠﺒﻬﺎ &= #65227;ﻥ ﻮﺍﺟﺐ ﻣﻌﺮﻓﺘ&#= 65258; ﻓﻬﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺸ&= #65260;ﺪ ﻟﻪ ﺃﻋﻠﺎم اﻟ= 5262;ﺟﻮﺩعلیّ اﻗﺮﺍﺭ ﻗﻠﺐ ﺫ&#= 65263; اﻟﺠﺤﻮﺩ ﺗﻌﺎ= 604;ی عمّا ﻳﻘﻮل اﻟ= ;ﻤﺸﺒّﻬﻮﻥ ﺒﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺎﺣﺪ&= #65261;ﻥ ﻠﻪﻋﻠﻮّﺍ ﮐﺒ= 5268;ﺮﺍ سپ= 75;س ﻭﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭﭘﺮ&#= 65203;ﺘﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﺑﺎﻃﻥ ﻮ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻣﺨ&= #1601;ی ﻤﻄلع اﺳﺖ (ﻭ ﻧ&#= 65200;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #65255;ﺪ) ﻭﻋﻠﺎﺋم ﻈﻬﻮ= 5197; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻟﺎﻟ&= #65174; ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭ ﻣﺎنع ﺒﺮﺍﻯ &#= 65194;ﻳﺪﻥ هر ﭼﺸم ﺒﺼﻴﺮA= 263; گرﺩﻳﺪ (ﻣﮕﺮ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮﻙ ﺁﻧﻬم ﺘ&#= 65166; ﺳﺮ ﺣﺪّ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ) ﻭﭼﺸﻤ&= #65260;ﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ = ﻭ ﻫﻴچ ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮ&= #65193;ﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻭثاﺑʋ= 74; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ (ﺣتی اﮔﺮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑ= ﻄﻮﺭ ﻓﻠﺴفی ﻤﻌﺘﻘA= 194; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍئی هست ﺑᥴ= 6;ﺯ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻄﻠق ﻨﻤﻴﺮﺳ= 5194; ) ﺩﺭ ﺗﻌﺎلی ﻮ ﺑ= ﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎم ﺒﺮﻫﺮ ﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﺰﺩ&= #65267;ک ﺒﺄﺷﻴاء اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﺎنع ﻨ= 5200;ﺩﻳکی اﻭ ﻧﻴﺴﺖ (ﭼﻴﺰ = ﺩﻳﮕﺮﻯ هم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک اﻭ ﺷﻮﺩ ﻣﺎﺩﺍ&#= 1605; هر ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭA= 183;ﻮﺩﻯ اﺷﻴاء ﺩﺭﺟﺴ = 5; ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺳ= ﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﻠﻨﺪ &= #65169;ﺎﻟﺎئی ﻤﻘﺎم اﻭ ﺑﺎﻋ= 579; ﺩﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺯ ﺧ&= #65248;ﻘﺶ ﻧﻴﺴﺖ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎ= ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎن= 93; اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺍﺧﻞ ﺩﺭﻫﺴتی ﻨﻴﺴA= 174;) ﻭﻧﻴﺰﻫﺮﮔﺰ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳکی اﻭ ﻳﮑﺴﺎنی ﺪA= 197; ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65261; ﻭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺗﺶ &#= 65165;ﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ (ﻫﻤﻪ = ﻫﺴتی تجلّیات ﻧﻮع&#= 1740; الهی هستند ﺣ&#= 65176;ﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﮔ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻥ ﻭﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﻭل= 740; اﻳﻥ ﻴﻚ ﻣﻘم ا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ ﺩﺭﺟ&= #65258; تَقرُّب ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺑرضایت ﺨﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻫﺮﮔﺰﻋ= ﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺻﻔﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺤ&= #65194;ﻳﺪ ﮐﻨﺪ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺍﺯ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎ&#= 65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ الهی خود ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭ= 5165;ﻭ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= 5252;ﺎم علاﺋم ﻮﺟﻮﺩ (A= 203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣتی = 5192;ﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ) ﺍﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ و قرّه گیری ﺑﻮ&= #65183;ﻮﺩﺍﻭ ﻭﻧﻴﺰ تجلّیا= ت ﺍﻭ ﮔﻮﺍﻫﻰ می &#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻤﻨ&= #64401;ﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #65169;ﻘﺒﻮل ﻮﺟﻮﺩﺵ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ (ﻫﻤﻴﻨﮑﻪ سعی = 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻓﻠﺴفی ثاﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮐ= 5258; ﺧﻠﺎئی ﻨﻴﺴﺖ = 5261; ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺯ= ﻣﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺎﺭﻳخ ﻮﺍﺻ&#= 65262;ﻝ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #1607;ستی ﻘﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭﺍقع همه ᥴ= 5;ﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳﺎمی ﺪﻳﮕﺮA= 263; ﻭ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻋﺘﺮﺍ= 5233; ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻮل ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻧ&= #65258; ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪ = ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺷُﺒﻬﻪ ﺁﻭ&#= 65197;ﺍ ﻧﻴز ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪﮔﺎنی ﻴﺎ ﺷﮑﺎﮐﺎﻥ ﻮ&= #65251;ﻨﮑﺮﺍنی ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ می گوﻳﻨﺪ.( ﮐﻪ &#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍئی ﺮﺍ &#= 65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧمی ﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺗ&#= 65166; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩﺍﺵ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی اﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ &= #65193;ﻳنی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ = 5165;ﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺍ= ﻗﺪﺍمی ﻨﻤﻴﮑﻨند .<o:p></o:p><= /p> حدیث 1521 - = 75;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ308 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;: اﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ ﺍ= ﻟﺬﻯ ﻠم ﺘﺴﺒق ﻠﻪ ﺣ&#= 65166;ل ﺤﺎﻟﺎ ﻓﻴﮑﻮﻥ &= #65155;ﻭﻟّﺎ ﻗﺒل ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ &= #65153;ﺧﺮﺍ ﻭ ﻳﮑﻮﻥ ﻈﺎﻫﺮ&= #65165; ﻗﺒل اﻥ ﻴﮑﻮﻥ &#= 65170;ﺎﻃﻨﺎ ﮐﻞّ ﻣﺴﻤّﻯ ﺒ= 5166;ﻟﻮﺣﺪة ﻏﻴﺮﻩ ﻗﻠﻴﻞ ﻭ&= #1705;ُلّ عزﻳﺰ ﻏﻴﺮﻩ ﺫ= 5247;ﻴل ﻮ ﮐﻞّ ﻗﻮﻯ ﻴﺴ&= #65198;ﻩ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﮐﻞّ ﻣ&= #65166;ﻟک غیرﻩ ﻣﻤﻠﻮﻙ A= 261;کُلّ عاﻟﻢ ﻏﻴﺮﻩ ﻣ= 5176;ﻌﻠﻢ ﻭﮐﻞّ ﻗﺎﺩﺭ ﻏ&#= 65268;ﺮﻩ ﻳﻘﺪﺭ ﻭ ﻳﻌﺠﺰ = ﻭﮐّﻞ ﺳمیع غیرﻩ ﻳس= مع ﻠﻄﻴﻒ ﺍﻟﺄﺻﻮ&#= 65165;ﺕ ﻭﻳﺼﻤّﻪ ﮐﺒﻴ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻳﺬﻫﺐ ﻋﻨﻪ ﻣ= ﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺼﻴﺮ ﻏﻴﺮﻩ ﺑ&= #65228;ﻤﻰ ﻋﻥ ﺨﻔﻰ ﺍﻟﺄﻟ&= #65262;ﺍﻥ ﻭ ﻟﻄﻴﻒ ﺍﻟﺄﺟ&= #65204;ﺎم ﻮﮐﻞّ ﻇﺎﻫﺮﻏ= 5268;ﺮﻩ ﻏﻴﺮ ﺑﺎﻃﻦ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺎﻃﻦ ﻏﻴﺮﻩ ﻏ&= #65268;ﺮﻇﺎﻫﺮ ﻟم ﻴﺨﻠق ﻤﺎ ﺧ&#= 65248;ﻘﻪ ﻟﺘﺸﺪﻳﺪ ﺳﻠﻄ&#= 65166;ﻥ ﻭﻟﺎ ﺗﺨﻮﻑ ﻣﻥ عوﺍﻗﺐ ﺯﻣﺎﻥ = 5261;ﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌﺎنة علی= ;ّ ﻨِﺪّ ﻣﺸﺎﻭﺭ = 5261;ﻟﺎ ﺷﺮﻳک ﻤﮑﺎثر A= 261;ﻟﺎ ﺿﺪ ﻣﻨﺎﻓﺮ ﻭ ﻟ= ﮑﻥ ﺨﻠﺎﺋﻖ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65169;ﻮﻥ ﻭﻋﺒﺎﺩ ﺍﺧﺮﻭ&#= 65253; ﻟم ﻴﺤﻠل فی اʌ= 47;ﺄﺷﻴاء ﻓﻴﻘﺎل هو ﻓﻴA= 260;ﺎ ﮐﺎﺋﻦ ﻭﻟم ﻴَ= 5256;اء ﻋﻨﻬﺎ ﻓﻴﻘﺎل هو ﻣﻨﻬﺎ ﺑﺎﺋ= 5254; ﻟم ﻴﻮٴﺪﻩ ﺧﻠ= 602; ﻤﺎ ﺍﺑﺘﺪﺃ ﻭﻟ&= #65166; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺎ ﺫﺭ&= #65155; ﻭﻟﺎ ﻭﻗﻒ ﺑﻪﻋ&= #65184;ﺰعَمّاء ﺧﻠﻖﻭﻟﺎ ﻭَﻟ= 614;ﺠﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺷﺒﻬﻪ ﻓ&= #65268;ﻤﺎ ﻗضی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺑل &#= 65240;ﻀاء ﻤﺘﻘﻦ ﻭﻋﻠم ﻤ&#= 65188;ﮑﻢ ﻭ ﺃﻣﺮ ﻣﺒﺮﻡ ﺍ= ﻟﻤﺄﻣﻮل مع اﻟﻨﻘﻢ ﺍﻟA= 252;ﺮﻫﻮﺏ مع اﻟﻨﻌم سپ= 575;س ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍ&= #1574;ی ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺣﺎل &= #65240;ﺒل اﺯ ﺣﺎل کنونی= ﻨﻴﺴﺖ ( ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﻄلق ا= 5203;ﺖ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻮ ﻭﺍ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﻫم &= #64381;ﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ = ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻣ= ;ﺪﺍم ﺪﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑ&= #65166;ﻣلی ﻮ ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍئ&#= 1740; هستند) ﻭﻟﺬﺍ ʋ= 65;ﻭل ﻮ ﻗﺒل ﻮ ﻳﺎ ﺁﺧ= ﺮ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﺍﻯ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭﺟﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴ= 5174;. ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍﺳﺖ ﻗ&= #65170;ل اﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ&#= 65219;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ( ﻇﺎﻫﺮﺩ= ;ﺭﻫﺴﺘﻰ (ﺧﺪﺍﺩﺍﺧﻞ) ﺍﺯ= ﺩﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒل ا= 5199; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﺎﻃن= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﻗ&= #65166;ﺑل ﺪﻳﺪﻥ ﺤﻀﻮﺭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ = ﺍﻟﺂﺯﺍﻝ ﻗﺒل از (ﭘﻴﺪﺍ= 5267;ﺶ ﻫﺴتی ﺨﺪﺍ ﺩﺍ= 5191;ﻞ ) (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺪﺍ= ; ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴﺘﻰ) ﻗﺒل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺍﺧلی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻫﺮ= ﻧﺎمی اﺯ ﻭﺣﺪﺕ (ﻭﺟﻮ&= #65193; ﻭﮐﻠﻴّﺖ) ﮐﻪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ= ﻨﻮﺯ ﺍﻧﺪﻙ ﺍﺳﺖ (ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺣﺪﺕ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺟﺰﺍئی ﺪ= 5197;ﻳک کلّ جَمع ﺒﺎﺷ= ﺪ ﻭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮŸ= 3; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﺑﺎﺯ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﮐﻞ&#= 1617; ﻫﺴتی هست. ﮐﻪ A= 259;ﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺴﺘﻴﻬﺎ &#= 65193;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﺻﺎﺩ&= #65197; ﺍﻭل ﺪﺭ ﻟﺎﻫﻮ&#= 65173; ﺩﺍﺭﺩ) ﻭﻫﺮعز= 740;زﻯ غیر ﺍﻭ ﺫﻟﻴل = 75;ﺳﺖ ( عَزّﺕ ﺩﺭ ﮐﻤ= 5166;ﻟﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﻫﺮ ﻗﻮﻯ غیر = 5165;ﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ. (ﻧ= ;ﻴﺮﻭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺭﺑﺮﺍA= 169;ﺮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﺎﭼﻴ&#= 65200; ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﻧ= ;ﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄ&#= 65248;ﻖ) ﻭﻫﺮ ﻣﺎﻟکی غ= 40;ر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﻤ= ﻠﻮک ﻮ ﺑَﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮ ﻋﺎلم غیر ﺍﻭ ʌ= 59;ﻨﻮﺯ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻌﻠﻴ&#= 1605; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮ ﻗﺎ= ﺩﺭﻯ غیر ﺍﻭ ﻫﺮﭼﻪ = 4400;ﻪ ﻗﺎﺩﺭﺑﺎﺷﺪ ﺑ&#= 65166;ﺯﻋﺎﺟﺰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺷﻨﻮ= ﺍئی غیرﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ A= 169;ﺎﺻﻮﺍﺕ ﻇﺮﻳﻒ ﻧﺎ ﺷﻨﻮ&= #65165; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎ= ﻯ ﺒﻠﻨﺪﻯ اﻭﺭﺍ &#= 64400;ﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ .ﻭ ﻫﺮ ﭼ= ;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺻﻮﺍ&#= 65173; ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ &= #65165;ﻭ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ= ﻫﺮ ﺑﺼﻴﺮﻯ غیر ﺍA= 199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴﺒ&#= 65174; ﺑﺨﻴلی ﺮﻧﮕﻬA= 166; ﻭ ﺍﺟﺴﺎم ﻈﺮﻳ&#= 65234; ﮐﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ= ﻇﺎﻫﺮﻯ غیر ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎ= 5199; ﺑﺎﻃﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﻫﺮ ﺑﺎﻃنی غیر ﺍ᥾= 1; ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻨﻴ&#= 65166;ﻓﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ .ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻋﻮ= ;ﺍﻗﺐ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194; ﻯ ﺘﺮﺵ ﻧﺪﺍﺭﺩ.= ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﺑﺮﺍ ﻭﻣﺨ&#= 1601;ی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﺪﺑّﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺸﻮﺭﺕ &= #65169;ﮑﺴﻰ نیاﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = 5261; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﺷﺮﻳک ﻨﻤﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ (ﺗﻨﺎﻓ= ﺮ ) ﻭﺩﻭﺭﺷﺪﻥ ﻀﺪ= ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺘ= 5252;ﺎم ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻝ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭﺭﺑﻮ&#= 65169;ﻴﺖ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ= ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤطی= 17;ع ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﺩﺭاﺷﻴاء ﺤﻠʌ= 62;ل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻘﺮ= ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻴﺰ ﺍ= ﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﻭﺭ ﻧﺸ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳ&= #65174; ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ک= 607; ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻣﺎنع ﻨﻴﺴ= 5176;ﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ &#= 65251;ﺎﻧﻌﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫﺮﭼ&#= 65258; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺗﻮﻗ&#= 65234; ﺍﺯ ﻣﺤل عجز ﻧA= 194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﻗضی ﻮ ﺗﻘﺪﻳﺮ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺷُﺒﻬﻪﺍﻯ ﻮﺍ= 5197;ﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺍﺗ&= #65240;ﺎﻥ ﻮ ﺩﻗّﺖ ﻭﻳﻘﻴ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻋﻠم &= #65262; ﺁﮔﺎهی ﻤﺤﮑم = 75;ﺳﺖ. ﻭ ﺃﻣﺮ ﺍﻭ ﻗطع&#= 1740; اﺑﺮﺍم ﺸﺪﻩ ﻣ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎم ﻮ ﻣﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺍﻣﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65198;ﺳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ = ﺍﺳﺖ. (ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ &= #65194;ﺭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ &#= 65256;ﻮعی اﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﻫﻤگی عاﻗﺒ᥵= 4; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = <o:p></o:p> حدیث 1522 - A= 165;ﺯﺧﻄﺒﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺃﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ310 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; : اﻟ&#= 65252;ﻌﺮﻭﻑ ﻣﻥ غیر ﺭؤیةﻭ= ; ﺍﻟﺨﺎﻟق ﻤﻥ غیر ﺭﻭیّة= ; ﺍﻟﺬﻯ ﻠم ﻴﺰل ﻘﺎﺋﻤ= 5166; ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺍﺫ ﻟﺎ = ﺳﻤاء ﺬﺍﺕ ﺃﺑﺮﺍﺝ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺣُﺠُﺐ ﺫﺍﺕ ﺍ= 5197;ﺗﺎﺝ ﻭﻟﺎ ﻟﻴل ﺪﺍﺝ &= #65261; ﻟﺎ ﺑﺤﺮ ﺳﺎﺝ ﻭ= ﻟﺎ ﺟﺒل ﺬﻭ ﻓﺠﺎج &#= 65262;ﻟﺎ ﻓج ﺬﻭ ﺍﻋﻮﺟﺎ&#= 65181; ﻭﻟﺎ ﺃﺭﺽ ﺫﺍﺕ = ﻣﻬﺎﺩ ﻭﻟﺎ ﺧﻠق ﺬﻭ ﺍ&= #65227;ﺘﻤﺎﺩ ﺫﻟک ﻤﺒﺘﺪع اA= 247;ﺨلق ﻮ ﻭﺍﺭثه ﻭﺍﻟ= 5258; ﺍﻟﺨﻠق ﻮ ﺭﺍﺯ&#= 65239;ﻪ ﻭ ﺍﻟﺸﻤﺶ ﻭ ﺍﻟ= ﻘﻤﺮ ﺩﺍﺋﺒﺎﻥ فی ﻤ= 5198;ﺿﺎﺗﻪ ﻳﺒﻠﻴﺎﻥ کلّ A= 183;ﺪﻳﺪ ﻭﻳﻘﺮﺑﺎﻥ کل= 17; ﺒﻌﻴﺪ ﻗﺴّم ﺃﺭﺯﺍﻗA= 260;م ﻮ ﺃﺣﺼی ﺁثاﺭA= 259;م ﻮ ﺃﻋﻤﺎﻟﻬﻢ ﻭ&= #65227;ﺪﺩ ﺃﻧﻔﺎﺳﻬم ﻮ ﺧ&#= 65166;ﺋنة ﺃﻋﻴﻨﻬم ﻮﻣﺎ &#= 65175;ﺨفی ﺼﺪﻭﺭﻫﻢ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻀﻤﻴﺮ ﻭﻣﺴﺘﻘﺮﻫم ﻮ= 5251;ﺴﺘﻮﺩﻋﻬم ﻤﻥ اﻟﺄﺭﺣﺎﻡ &#= 65261;ﺍﻟﻈﻬﻮﺭ الی ﺃﻥ ﺘﺘﻨﺎ= 07;ی ﺒﻬﻢ ﺍﻟﻐﺎﻳﺎ&#= 65173; ﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ اﺷﺘ&#= 65194;ﺕ ﻧﻘﻤﺘﻪ علیّ ʋ= 55;ﻋﺪﺍﺋﻪفی سعة ﺭﺣﻤﺘﻪ ﻭ = 5165;ﺗّﺴﻌﺖ ﺭﺣﻤﺘﻪﻟ ﺄﻭﻟ&#= 65268;ﺎﺋﻪ فی ﺸﺪة ﻧﻘﻤﺘA= 258; ﻗﺎﻫﺮ ﻣﻥ عاﺯ= 5257; ﻭ ﻣﺪﻣّﺮ ﻣﻥ ﺸ&= #65166;ﻗّﻪ ﻭﻣﺬل ﻤﻦ ﻧﺎﻭ&#= 65165;ﻩ ﻭﻏﺎﻟﺐ ﻣﻥعاA= 193;ﺍﻩ ﻣﻥ ﺘﻮکُلّ عل= ;یّه ﮐﻔﺎه ﻭﻣﻥ ﺴﺄ&#= 65247;ﻪ ﺃﻋﻄﺎﻩ ﻭﻣﻥ ﺃ&= #65239;ﺮﺿﻪ ﻗﻀﺎﻩ ﻭﻣﻥ ﺸﮑ&= #65198;ﻩ ﺟﺰﺍﻩ سپاس ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪﻯ که ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻳﺪ= 5253; ﺒﭽﺸم ﺸﻨﺎﺧﺘ= 5258; ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻧﺪﻳﺪ&= #65257; ﻭﺑﺎ ﻋﻘل هم ﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ&= #65261;ﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎﺋﻰ ﺑﺎ ﭼﺸم ﺪل ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸم ﺘﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭ= 581; ﻮ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺃثر ﺩﻳﺪﻥ ﺒﭽ= 5208;م ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺮﮔﺎﻩ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #64381;ﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﭽﺸم ﺘﻦ ﺩ&= #65267;ﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ = ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻈ کرﺩﻩ ﺍﺳ= 5174;) ﻭ ﺧﺎلقی اﺳﺖʄ= 00;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻭﺵ ﺁﻓ&= #65198;ﻳﺪﻩ ( ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ= ; ﺯﺣﻤﺖ ﻭﺟﺒﺮ) ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃﺑ&= #65194; ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺮﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤ= ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65170;ﺮﺟﻬﺎ ( ﺑﺮﺟﻬﺎﻯ ﺘﻘﻮ= ﻳم ﻮﺣﺮﮐﺖ ﻣﺸﺨﺺ &= #65191;ﻮﺭﺷﻴﺪ) ﻭﻫﻴﭻ ﺣﺠﺎبی = 5262; ﺩﺭﻯ ﻴﺎ ﺟﺎئی &#= 65170;ﺮﺍﻭ ﻣﺎﻧﻊ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﻫﻴچ ﺸﺐ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ و &= #65259;ﻴﭻ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺁﺭﺍﻣ&#= 65264; ﻳﺎ ﮐﻮهی ﺪﺍﺭ= 5165;ﻯ ﺪﺭّﻩﻫﺎ ﻭﭼﺸ= 5252;ﻪ ﺳﺎﺭﻫﺎ ﻭﻫﻴچ &#= 65194;ﺭّﻩﺍﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﻴچ ﻮ&#= 65191;ﻢ ﻭ ﻫﻴﭻ ﺯﻣﻴﻨﻰ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺩﺷﺖ ﻫﻤﻮﺍﺭﻭ&#= 65259;ﻴﭻ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩﺍﻯ ک= 607; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻋﺘﻤ= 5166;ﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻫ&= #65252;گی اﺑﺪﺍع ﻮ ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺍﻭ ﻭ ﺍﻭ ﻭﺍﺭث = ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺧﻮ= ;ﺩ ﺍﻟﻪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻭﺭﺍ= ﺯق ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ (ﺭﺯ= ق ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮﺭﻭﺣی ﻮ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ) ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻣ&#= 65166;ﻩ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣﺮﮐ= 5174; ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭﺭﺍ &= #65183;ﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﺗﺎ= ﺯﻩﺍﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﻤﻴ= ﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭﺭﻯ ﺮﺍ= ﻧﺰﺩﻳک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻭ = ﺗﻘﺴﻴم اﺭﺯﺍﻕ ﺁﻧﻬﺎ &#= 65255;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﺁثاﺭ ﻭﺍﻋﻤA= 166;ل ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻤﺎ&= #65197;ﺵ ﺩﺍﺭﺩ (ﺭﺳﻴﺪگ&#= 1740; ﺒﻨﺘﺎﻳج اﻋﻤA= 166;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﮐﻪ ثوﺍﺑﻬﺎ ﺷ= 5252;ﺎﺭﺵ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪﺭ = ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;) ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ نَف= 87;ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﺳﺮ&= #65239;ﺖ ﭼﺸﻤﺁن آﻥ( ﻟﺤ&#= 65224;ﻪﺍﻯ که ﺳﺎﻟک ﭽﺸم = 75;ﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻌ= ;ﺪﺍﺩ ﺗﻨﻔس ﺍﻭﺳﺎﻟ= 705; که ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ= 5166; ﻳک نفس ﺫﮐﺮﻯ A= 198;ﺍ ﺗﻤﺎم کند) ﻭ ﻳ= 5166; ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳ= ﻴﻨﻪ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭﺿ= ﻤﻴﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻣ&= #65192;فی کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ (&#= 65251;ﻨﻈﻮﺭ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺭ= ﺯﻭﻫﺎ ﻭهَوَسها ﮐﻪ = ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺮﮐ&= #65262;ﺏ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺴﺮﻋﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﻣﺨﻔﻴﻬﺎﻯ ﻨﺎ &= #65191;ﻮﺩﺁ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﮐ= ﻨﺘﺮل ﻮﺣتی ﺁﮔﺎهی ʌ= 08;ﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁ= ﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭﻯ کند ). ﻭﻳ&= #65166; ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻗﺮﺍ&= #65197;ﮔﺎﻩ ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺫﺧ&#= 65268;ﺮﻩ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺁﻧﻬﺎ ﺩ= ﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﺍﻥ &#= 65262; ﻳﺎ ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﺍ&= #65253; ﺍﺳﺖ (ﻭﺭﺣم ﻄﺮ&= #65267;ﻘﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ) ﺗ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺎﻗﺒ&#= 65174; ﺑﻤﻘﺼﺪﻫﺎ ﻭﭘ&#= 65166;ﻳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;م اﻭ ﺩﺭ ﺩﺷﻤﻨﺎ&#= 65255;ﺶ ﺩﺭ ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﻮ&= #65203;ﻌﺖ ﻭ ﺗﺮﺣم اﺳﺖ (ﺩ&= #65197; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩﻥ &= #65235;ﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺁ= ﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﺭﺣﻤﺖ ﺍ&= #65261; ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5163;ﺶ ﺩﺭ ﺷﺪّﺕ ﺍﻧﺘ&#= 65240;ﺎم اﻭ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺎ&#= 65253; ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺷ= ;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻣﺎ&= #1606;ع سلوک الهی ﻭ ﺭ= ﺣﻤﺖ الهی ﺪﺭ ﺍﻣﻮʋ= 97; ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح = 5252;ﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺴﻠﻮﻙ. ﺩﺭﻏﻴﺮ&= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻮﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻧﻴ&#= 65200; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺪﺭﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥﺧﻴ&#= 1604;ی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ = ﮐﻤک های ﻣﺨﺘﻠﻒ ا = 4;هی ﻤﻴﺮﺳﺪ) ﻗﺎﻫﺮ = ﻭﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ = عَزّﺕ ﺍﻭ (ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﺋ= ﺶ) ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﮐﻨﺪ (= ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫای ﻗ= 5208;ﺮﻯ اﺳﺖ )ﻭﻫﺮﮐس ﺭ&#= 65165; ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻥ کشی = 5262;ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﺧﻮﺭﺩ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺑﺎﺗﺤﻘﻴﺮ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺪﺭﻣﺴخ ﻮ ﻓﺴﺦ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ) ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ ﻧﻴّﺖ ﺑﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻭ ﺑﮑﻨ&= #65194; ﺫﻟﻴل ﻤﻴﺸﻮﺩ ( = ﺗﻮﻃﺌﻪ ﭼﻴﻨﻰ ﻋﻠﻴﻪ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮐس &#= 64400;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺷمنی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑA= 198; ﺍﻭ ﺗﻮکُلّ کند ﺍﻭﺭﺍ ﮐﺎ= 01;ی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺳ= ;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﻮکُلّ ﺒʋ= 92;ﺪﺍ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﻬﻴچ &#= 64381;ﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺍA= 199; ﺍﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ = ﮐﻨﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺩ. ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭʋ= 65; ﻗﺮﺽ ﺑﺪﻫﺪ ﺍﻭ ﺁﻧﺮ&= #65165; ﺍﺩﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐ&= #65198;ﺩ ( ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﺋﺶ ﻗ= ﺮﺽ ﻭﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭﻫﺮکَس ﺍﻭﺭﺍ سپاس ﮔʌ= 36;ﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﻴﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ( ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ سپاس ﻭ᥸= 7;ﮑﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﻳﻥ &= #65268;ﺎﻓﺘﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.)= عباد ﺍﻟﻠﻪ ﺯﻧﻮﺍ ﺃ&= #65255;ﻔﺴﮑم ﻤﻥ ﻘﺒل ﺃﻥ ﺘﻮ&= #65199;ﻧﻮﺍ ﻭ ﺣﺎﺳﺒﻮﻫﺎ ﻣ&= #65253; ﻘﺒل ﺃﻥ ﺘُﺤﺎ= 5203;ﺒﻮﺍ ﻭﺗﻨﻔّﺴﻮﺍ ﻗ= 5170;ل ﻀﻴﻒ ﺍﻟﺨﻨﺎﻕ &= #65261; ﺍﻧﻘﺎﺩ ﻭ ﺍﻗﺒ&= #1604; عنف ﺍﻟﺴﻴﺎﻕ A= 261; ﺍﻋﻠﻤﻮﺍ ﺃﻧّ= 5258; ﻣﻦ ﻟم ﻴﻌﻥ عل= 740;ّ ﻨﻔﺴﻪ حتّی ﻴʄ= 01;ﻮﻥ ﻠﻪ ﻣﻨﻬﺎ ﻭﺍﻋ&= #65224; ﻮ ﺯﺍﺟﺮلم ﻴﮑ= 5253; ﻠﻪ ﻣﻥ غیر ﻫﺎ &#= 65199;ﺍﺟﺮ ﻭﻟﺎ ﻭﺍﻋﻈ ﺍʌ= 63; ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ(ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عابد موبد ﻤﻄ&= #65268;ﻊ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ) پیش ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑA= 258; ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺳﻨﺠﺶ = ﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﻨﺠ&= #65268;ﺪ ﻭ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺴﺎ&= #65167; ﺑﮑﺸﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺗ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﮐ&= #65256;ﻴﺪ. (ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ &#= 65261;ﻣﻌﺎﻳﺐ روان ﺧﻮﺩ ﮐﻨʌ= 68;ﺪ) ﻭﭘﻴﺶ ﺍﺯﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺗﻨگی = 5262; ﺧﻔگی ﺸﻮﻳﺪ ﺗ= 606;فس ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ = ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻳﺪ (= ﺭفع علّت ﺧﻔگی اﻳ= ﻨﺪﻩ ﮐﻨﻴﺪ) ﻭﭘﻴﺶ ﺍ= ﺯﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ &= #65169;ﺠﻠﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺷﻮ&#= 65267;ﺪ ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻭﻣﻄﻴ&#= 65226; ﺑﺎﺷﻴﺪ (ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻮجَهَنّم ﺮﻓ&= #65176;ﻥ ها ) ﻭﺑﺪﺍﻧﻴﺪ &= #65259;ﺮکَس ﺨﻮﺩﺵ ﮐﻤک ﻨﮑ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&= #65256;ﺘﺮل اﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻋﻈ = ﻮﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﮐﻨﺪ = ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﻭﻋﻈ ﺪﻳﮕﺮﻯ = ﺒﺮﺍﻳﺶ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ ﻧﻴﺴ&#= 65174;.<o:p></o:p> حدیث 1523 - = 75;ﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺃﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ312 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ ﻤ&#= 65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>لا ﻳﺸﻐﻠﻪ ᥸= 7;ﺄﻥ ﻭﻟﺎ یغیّره ﺯ= ;ﻣﺎﻥ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﻮﻳﻪ ﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﻟﺎ ﻳﺼﻔﻪ ﻟﺴ&= #65166;ﻥ ﻭ ﻟﺎ ﻳﻌﺰﺏ ﻋﻨ= ﻪ ﻗﻄﺮ ﺍﻟﻤاءﻭA= 247;ﺎ ﻧﺠﻮم اﻟﺴﻤاœ= 9; ﻭﻟﺎ ﺳﻮﺍفی اﻟﺮﻳž= 1; فی اﻟﻬﻮاء ﻭ᥼= 7;ﺎ ﺩﺑﻴﺐ ﺍﻟﻨﻤل &#= 1593;لیّ اﻟﺼﻔﺎ ﻭﻟﺎ ﻣ&#= 65240;ﻴل اﻟﺬَﺭّ فی اﻟ= ;ﻠﻴلة ﺍﻟﻈﻠﻤاء ﻳﻌA= 248;م ﻤﺴﺎﻗﻂ ﺍﻟﺄﻭ&#= 65197;ﺍق ﻮﺧفی ﻄﺮﻑ ﺍﻟ= 5156;ﺣﺪﺍق ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯﺴﺮ&#= 64404;ﺮم ﻮ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻧﻤﻴ&= #64401;ﻨﺪ (ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍ= ;ﻣﻮﺭ ﻏﺎﻓل گرﺩﺩ) ﻭ= 5259;ﺮﮔﺰ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻭ = ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ (ﭘﻴﺮ&= #65263; ﻮﺧﺴﺘگی ﻮﻫﺮ = 5175;ﻐﻴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ندارد= ; ) ﻭﻫﻴچ ﺠﺎئی ﻘﺪﺭﺕ ﺍ= 5187;ﺘﻮﺍﻯ اﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ( = ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟق ﺠﺎ ﻭﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎﮐﻦ &= #65261;ﺟﺎﻫﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﺎﻳﮕ&#= 65166;هی الهی هستند) ﻫ&= #65268;چ ﺰﺑﺎنی ﻘﺎﺩﺭ = 5169;ﻮﺻﻒ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﻴ= ﭻ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺏ ﺑﺎﺭ&= #65165;ﻧﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻔﻠﺖ ﺍ&= #65261; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺳﺘ= ;ﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﻤﻮﻟﺎ&#= 65173; ﺑﺎﺩ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﻭ&= #65267;ﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﭙﺎﻯ ﻤﻮ&= #65197; ﺭﻭﻯ ﺴﻨگ ﺴﺨﺖ &= #65261;ﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭﻣﻮﺭﭼ= 4405;ﺎﻥ ﺪﺭﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ &= #65261;ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺑﮕﺎﻩ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﻭﺭ ﺍﺯﺁﮔﺎه= 740; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻭ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮگ ها ﮐﺠ= 5166; ﻭﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﻴﺎ&= #65235;ﺘﻨﺪ ﻭﺣﺪﻗﻪ ﭼﺸﻤﻬ&#= 65166; ﺩﺭﮔﻮﺷﻪﻫﺎﻯ &#= 65153;ﻥ ﭼﻪ ﻣﺨفی ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ (ﺩﻳﺪﻥ اﺯﮐﻨﺎ&#= 65197;ﭼﺸﻢ ﺑﺪﻭﻥﺍ ﻳﻨﮑﻪ &= #65175;ﺨم ﭽﺸم ﻨﻴﺰﺣﺮﮐ= 578;ی کند ﻭﻣﻮﺿﻮع ʌ= 36;ﺮﺍﺭ چشم ﺳﺎﻟک اﺯ᥵= 5;ﻤﺮﮐﺰ ﺍﻭ و ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄ&= #65258; الهی اﺳﺖ.)<o:p></o:p></s= pan> حدیث 1524 - A= 251;ﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ(ﺝ</= span>۴ﺹ&#= 1779;۱۳ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﺬﻯ اﻟﻴﻪ ﻣﺼﺎﺋﺮ &#= 65165;ﻟﺨﻠﻖ ﻭ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺍﻟﺄ&= #65251;ﺮ ﻧﺤﻤﺪﻩ علیّ عظیم ﺍﺣﺴﺎﻧ᥽= 8; ﻭ ﻧﻴّﺮ ﺑﺮﻫﺎﻧ= 5258; ﻭﻧﻮﺍمی ﻔﻀﻠA= 258; ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻧﻪ ﺣ&= #65252;ﺪﺍ ﻳﮑﻮﻥ ﻠﺤﻘّﻪ &#= 65239;ﻀاء ﻭ ﻟﺸﮑﺮﻩ ﺃﺩع&#= 1575;ء ﻭ ﺍلی ثواﺑﻪ ʌ= 51;ﻘﺮﺑﺎ ﻭ ﻟﺤُﺴﻥ ﻤﺰﻳ&#= 65194;ﻩ ﻣﻮﺟﺒﺎ ﻭ ﻧﺴﺘ&= #65228;ﻴﻥ ﺒﻪ ﺍﺳﺘﻌﺎنة = 5197;ﺍجَلّ ﻔﻀﻠﻪ ﻣﻮٴﻤّ= 04; ﻠﻨﻔﻌﻪ ﻭ ﺍﺷق ﺒﺪﻓﻌﻪ &= #65251;ﻌﺘﺮﻑ ﻟﻪ ﺑﺎﻟﻄﻮﻝ ﻣ&= #65196;ﻋﻥ ﻠﻪ ﺑﺎﻟﻌﻤل ﻮ &= #65165;ﻟﻘﻮﻝ ﻭ ﻧﻮٴﻤﻥ ﺒﻪ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻥ ﻤﻥ ﺮﺟﺎﻩ ﻣﻮﻗ&= #65256;ﺎ ﻭ ﺃﻧﺎﺏ ﺍﻟﻴﻪ = ﻣﻮٴﻤﻨﺎ ﻭ ﺧَنَع ﻠﻪ ﻣ= 15;ﺬﻋﻨﺎ ﻭ ﺃﺧﻠﺺ ﻟﻪ ﻣﻮ= ﺣّﺪﺍ ﻭﻋﻈّﻤﻪ ﻣﻤﺠ= 617;ﺪﺍ ﻭ ﻟﺎﺫﺑﻪ ﺭﺍﻏ&= #65170;ﺎ ﻣﺠﺘﻬﺪﺍ سپا&= #1587; ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺁﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﻠق ﺒﺴﻮﻯ اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺃﻣﺮ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭ سلوک الهی) ﺍﻭ= ﺭﺍ سپاس ﻣﻴﮑﻨﻢ ʃ= 80;ﻮﻥ اﺣﺴﺎﻥ ﻮ ﻧﻌﻤ&#= 65174; ﺍﻭ ﺑﺰﺭگ اﺳﺖ (&= #65175;ﺤﺴﻴﻥ ﻮﺑﻬﺒﻮﺩ ﺑﺨﺶ &= #65197;ﻭح ﺴﺎﻟک ﺒﺴﻴﺎﺭ &#= 65165;ﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ) ﻭ ﺑﺮﻫﺎ= ﻥ ﻭﺩﻟﻴل اﻭ ﻧﻮ= 5197;ﺍنی اﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺪ= ﻟﺎﺋل ﻔﻠﺴﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻣﻴﮑ= 5256;ﺪ ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﻧﻮﺭﺳﻤﺒﻮﻟﻬ= ;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻭ) ﻭ ﺭ= ﺷﺪ ﻭﻧﻤﻮ ﻭ ﻓﺰﻭن&#= 1740; ﻔﻀﻞ ﻭﻣﻨّﺖﻫ= 5166;ﻯاﻭ ﺩﺭﺣﺎل اﺯ ﺩﻳ= 5166;ﺩ ﻭ ﻧﻤﻮ ﺍﺳﺖ (ﻓﺮ= ;ﺻﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﺘﻮﺍ&#= 65247;ﻰ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺰﺭ&= #64404;ﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺳﭙﺎس &= #65252;ﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ شایسته ﻭح= قّ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺩﺍ&#= 65193;ﻩﻫﺎﻯ اﻭ سپاس ﺑﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺑﻬA= 166;ﻯ اﻭ ﮐﻪ باعث تَ= ;قرُّب ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻣﻮﺟ&= #65168; ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﺍﺣﺴ&#= 65166;ﻥ اﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ = ﺍﺯ ﺍﻭ ﻃﻠﺐ ﺍﺳﺘﻌ&= #65166;ﻧﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺑﻔ= 5216;ﻞ ﺍﻭ ﺑﻮﻯ اﺳﺘﻌ&#= 65166;ﻧﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻴ&= #64401;ﻪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻨ&#= 1601;ع ﻮﺑﻬﺮﻩﺍﻯ اﺯ= 5211;ﻮﺍﺏ ﻭﻳﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑ&= #65194;فع ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﻭ = ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺑﻔﻀل ﻮﺩﺍﺩﻩ= 5259;ﺎﻯ اﻭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺫ&= #65227;ﺎﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻤ&= #65246; ﻭﻗﻮل ﺪﺍﺭﺩ ﺧ&#= 65194;ﺍﺋﻴﮑﻪ ﺑﺎﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪ&= #65165;ﺭﻳﻢ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﮐسی ا= 5199; ﺍﻭ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻴﺎ = ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺖ (ﻭﻳﺎ ﻣﻮ= ٴﻤنینی که ﺑﺴﻮﻯ او اوم و همّت میکنند ﻭ ﻳﺎ ᥴ= 9;ﺎ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻮ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺒﻮﻯ ﺴﺮﺳﭙﺮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧ= ﻮﺩ ﺑﻮﻯ اﺧﻠﺎﺹ ﻧ&#= 65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ ( ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍ= ;ﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ع= ظَت ﺍﻭ ﺗﻤﺠﻴﺪ ﻭ ﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺎ ﺗ&= #65252;ﺎم ﺮﻏﺒﺖ ﻭ ﺍﺟﺘﻬ&= #65166;ﺩ ﻭﮐﻮﺷﺶ ﺑﺴﻮﻯ اﻭ ﭘﻨﺎﻩ می ﺒ= 5198;ﺩ. ﻠم ﻴﻮﻟﺪ ﺳﺒﺤ= ;ﺎﻧﻪ ﻓﻴﮑﻮﻥ فی اﻟA= 228;ِﺰّ ﻣﺸﺎﺭﮐﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﻠﺪ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻤﻮﺭﻭ&#= 1579;ا ﻫﺎﻟﮑﺎ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ﺘﻘﺪﻣﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﻟﺎ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﻭﻟم ﻴﺘﻌﺎﻭﺭ= 5257; ﺯﻳﺎﺩة ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65240;ﺼﺎﻥ ﺑل ﻈﻬﺮ ﻟﻠﻌﻘ&#= 65262;ل ﺒﻤﺎ ﺃﺭﺍﻧﺎ ﻣ&= #65253; علاﻣﺎﺕ ﺍﻟﺘʋ= 94;ﺑﻴﺮ ﺍﻟﻤﺘﻘﻦ ﻭ ﺍﻟ&= #65240;ﻀاء ﻤﺒﺮﻡ ﻓﻤﻥ ﺸﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺧﻠﻘﻪ ﺧﻠﻖ ﺍﻟ&= #65204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣﻮﻃّﺪﺍﺕ ﺑﻠ= 5166; ﻋﻤﺪ ﻗﺎﺋﻤﺎﺕ &= #65169;ﻠﺎ ﺳﻨﺪ ﺩﻋﺎﻫُﻦ= 617; ﻓﺄﺟﺒﻥ ﻄﺎﺋﻌ&#= 65166;ﺕ ﻣُﺬﻋﻨﺎﺕ ﻏﻴ= 5198; ﻣﺘﻠﮑّﺌﺎﺕ ﻭ= 5247;ﺎ ﻣﺒﻄﺌﺎﺕ ﻭﻟﻮ&#= 65247;ﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻫﻥ ﻠﻪ &= #65169;ﺎﻟﺮﺑﻮﺑیّة ﻭ ﺍﺫﻋﺎﻧﻬُﻥ= 617; ﺒﺎﻟﻄﻮﺍعیة ʌ= 47;ﻤﺎ ﺟﻌﻠﻬُّﻥ ﻤﻮ= 90;عا ﻟﻌﺮﺷﻪ ﻭﻟﺎ ﻣ&= #65204;ﮑﻨﺎ ﻟﻤﻠﺎﺋﮑﺘﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻣﺼﻌﺪﺍ ﻟﻠﮑﻠ&#= 1605; اﻟﻄﻴّﺐ ﻭ ﺍﻟ= 5228;ﻤل اﻟﺼﺎﻟح ﻤﻥ ﺨ= 5248;ﻘﻪ ﺟﻌل ﻨﺠﻮﻣﻬﺎ &#= 65155;ﻋﻠﺎﻣﺎ ﻳﺴﺘﺪﻝ ﺑﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﺤﻴﺮﺍﻥفی ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻓﺠﺎج اﻟﺄﻗﻄﺎﺭ ﻟم = 5268;ﻤنع ﻀوء ﻨﻮﺭﻫﺎ ﺍ= 5193;ﻟﻬﻤﺎ ﻣﺴﺠﻒ ﺍﻟﻠﻴل اﻟﻤﻈﻠﻢ ﻭﻟﺎ &#= 65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺟﻠﺎﺑﻴﺐ ﺳﻮﺍ&#= 65193; ﺍﻟﺤﻨﺎﺩﺵ ﺃﻥ &= #65176;ﺮﺩ ﻣﺎشاء ﻔﻰ ﺍﻟA= 204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻣﻥ ﺘﻠﺄﻟوء ﻨ= 5262;ﺭ ﺍﻟﻘﻤﺮ ﻓﺴﺒﺤ&#= 65166;ﻥ ﻤﻥ لا ﻳﺨفی ع = 4;یّه ﺳﻮﺍﺩ ﻏﺴق ﺪﺍ&#= 65181; ﻭﻟﺎ ﻟﻴل ﺴﺎﺝ فی ﺒﻘﺎع اﻟﺄʋ= 97;ﺿﻴﻥ اﻟﻤﺘﻄﺄﻃﺌﺎA= 173; ﻭﻟﺎ فی ﺒﻘﺎع = 575;ﻟﺴﻔﺢ ﺍﻟﻤﺘﺠﺎﻭﺭﺍ= 5173; ﻭﻣﺎ ﻳﺘﺠﻠﺠل &#= 65170;ﻪ ﺍﻟﺮﻋﺪ فی اﻓ= 02; اﻟﺴﻤاء ﻭﻣﺎ A= 175;ﻠﺎﺷﺖ ﻋﻨﻪ ﺑﺮﻭق اﻟ= 5232;ﻤﺎﻡ ﻭﻣﺎ ﺗﺴﻘﻂ ﻣﻥ = ﻮﺭقة ﺗﺰﻳﻠﻬﺎ ﻋﻥ ﻤ&= #65204;ﻘﻄﻬﺎ ﻋﻮﺍﺻﻒ ﺍﻟﺄﻧ&#= 65262;اء ﻭ ﺍﻧﻬﻄ اﻟﺎﻟ&#= 65204;ﻤاء ﻭﻳﻌﻠم ﻤﺴﻘﻂ &#= 65165;ﻟﻘﻄﺮة ﻭﻣﻘﺮﻫﺎ ﻭﻣﺴ&#= 65188;ﺐ ﺍﻟﺬﺭّة ﻭ ﻣﺠ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻣﺎ ﻳﮑفی اﻟ= 5170;ﻌﻮضة ﻣﻥ ﻘﻮﺗﻬﺎ ﻭ ﻣ= ﺎ ﺗﺤﻤل اﻟﺄﻧث®= 0; فی ﺒﻄﻨﻬﺎ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎﻥ ﻫﺮﮔﺰ&#= 65251;ﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪﺑﺮﺍ&#= 65263; عزﺕﻭﻣﻘﺎم ا᥾= 1; ﺷﺮﻳکی ﺒﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65175;ﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﻭﺍﺭث ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﺮگ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻴچ ﻮﻗ&= #65174; ﻭﺯﻣﺎنی ﭙﻴﺶ = 5165;ﺯ ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭﻫ&= #65268;چ کم ﻮ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺪ&#= 65261;ﭼﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; عقلها ﭼﻨﺎﻥ ᥺= 3;ﺎﻫﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻋﻠﺎﺋم ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻣﺘﻘﻦ &= #65261; ﻗﻀﺎﻯ ﻘطعی اʌ= 61; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﻮﺟﻮﺩﺵ ﺑﺎﻭ&#= 65197; ﮐﻨﻴﻢ. ﻭ ﺍﺯ ﻧﻤ= ;ﻮﻧﻪﻫﺎﻯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻭﺧ&#= 65248;ق ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭﺑ&#= 65194;ﻭﻥ هر ﺳﺘﻮنی اﺳ᥵= 4; ﻭ ﺑﺪﻭﻥهر ﺗﮑﻴA= 258; ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻣ&= #65166;ﻥ ﺤﻀﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺁ= ﻧﻬﺎ ﻣطیّع ﻮﺑﺎ ﺧʌ= 16;ﻮع هستند ﻭﻫﺮﮔﺰ= ; ﻟﻨﮕﻴﺪﻥ ﻮﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮﺁﻧﻬﺎﺍ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺮﺑ&= #65262;ﺑﻴﺖ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #65261;ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧA= 258; ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺧ&= #65216;ﻮع ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻣﻘﺎمی ﺪﺭ= 4400;ﻨﺎﺭﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; (ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ الهی ﻮﺳﺘﺎﺭᤨ= 4;ﺎﻥ ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨ ﺪﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ کامل ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳ= ک ﺸﺮﺍﻳﻄ هستند= ;. ﻭلی عوﺍﻟم اﺟﺮﺍᥴ= 3;ﻰ ﻭ ﺭﻭحی ﻤﻮﺭﺩ= 5255; ﻈﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﺠﺮﻯ اﻭﺍﻣﺮ &#= 1575;لهی ﻮ ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ = ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ کاﻣﻠA= 166;ﻥ اﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ ﺩ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﭼﻪ پس &#= 65165;ﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮐ&= #65256;ﺎﺭﻋﺮﺵ می ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻳ&#= 65166; ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻣﺴ&#= 64401;ﻥ ﻤﻠﺎﺋک ﻨﻤﻴﺸ= 5194; (ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ = ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺻﻌ&#= 65262;ﺩ ﮐﻠﺎم ﻨﻴﻜﻮ ﺩ&#= 65227;ﺎ ﺧﻴﺮ ﻭﻋﻤل ﺼﺎ&#= 65247;ح اﺯ ﺧﻠق اﻭ (ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ) ﻧﻤﻴﺸﺪ ﻭﻯ ﺴﺘ&= #65166;ﺭﮔﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﻋﻠ&= #65166;ﺋم ﺮﺍﻩ ﺩﺭﻫﻨﮕﺎ&#= 1605; ﺤﻴﺮﺕ ﺩﺭ ﺩﺭّ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﺴﺮ ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺎنع &#= 65198;ﺳﻴﺪﻥ ﻨﻮﺭ ﻣﺎﻩ ﺑﺂﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﺸﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺩل = ﺘﺎﺭﻳک ﺸﺐ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ ( ﻧﻮﺭ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﻳﺎﺑﻴ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺻﺤ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺩﺭﻳﺎ ﮐﻪ ﻫﻴ= چ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﺸﺨﻴﺺ ﻣﻮﻗﻌ&#= 65268;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﻭ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻴﻬ&#= 65166;ﻯ بی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﻧ= 5268;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﺭﺳ&#= 65268;ﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎئم ﻤﻴﺸﻮﻧA= 194;)ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﺎﺭﻳ&= #64401;ﻴﻬﺎ ﺳﺨﺖ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺴﻴﺎﻩ پوشانن= دﻩ ﺷﺐ ﺗﺎ ﻣﺎنع ا= 5199; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻨﻮﺭ ﺩ&= #65197;ﺧﺸﺎﻥ ﻤﺎﻩ ﮔﺮﺩﺩ. پس &= #65203;ﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #65197;ﻳﮑﻴﻬﺎ ﻣﺎنع اﺯ ﺁﮔﺎ= 07;ی او ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺷﺐ = ﺗﺎﺭﻳک ﺪﺭﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬ= 5166; ﻭ ﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎ ﻭ = ﻳﺎﺩﺭﺩﺍﻣﻨﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻮﺩ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﻧﻬﻴﺐ ﺻﺪﺍﻯ ﺮ&= #65227;ﺪ ﺩﺭ ﺍﻓﻖ ﺍﺳﻤﺎ&= #65253; ﮐﻪ باعث ﻣﺘﻠʋ= 66;شی ﺸﺪﻥ ﺒﺮق اﺑﺮ= 5259;ﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺍﻭﺭ &= #65165;ﻣنع اﺯ ﺍﮔﺎهی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺑﺮﮔﻰ = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺑﺎﺩ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ&= #65165;ﺳﻤﺎﻥ ﻮﺯﻣﻴﻥ ﺤﻤﻞ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﻫﺮﻗﻄﺮﻩ ﺑﺎﺭ&#= 65165;ﻥ اﺯﮐﺠﺎ ﺁﻏﺎﺯ &#= 65207;ﻮﺩ ﻭ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ( ﺳﻤﻮﻝ ﺗ= ;ﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ) ﻭﺑ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﺫﺭ&= #1617;ﻩﺍﻯ ﺒﮑﺠﺎ ﮐﺸﻴﺪﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺫﺭﺍﺕ ﻫﻮﺍ ﺩﺭ= ﺳﺘﻮﻥ ﻨﻮﺭ ﺩﺭ ﻳک اﻃ&#= 65166;ق ﺘﺎﺭﻳﻚ ﮐﻪ ﺣﺮ&= #64400;ﺎﺕ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻈﻢ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏ&= #65196;ﺍ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺒﺸﺮ = ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﭼﻪ ﺟﻨ&= #1587; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﮑ&= #1605; ﺪﺍﺭﺩ. ﻮ ﺍﻟﺤʌ= 52;ﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﮑﺎﺋﻥ &= #65240;ﺒل ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ کرس= 40; اﻭ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﺳﻤ&= #1575;ءا ﻭﺃﺭضا ﺟﺎﻥ ﺃ= 5261; ﺃﻧس ﻟﺎ ﻳﺪﺭک &#= 65170;ﻮﻫﻢ ﻭﻟﺎ ﻳﻘﺪﺭ ﺑﻔ&= #65260;ﻢ ﻭ ﻟﺎ ﻳﺸﻐﻠﻪ ﺳ= ﺎﺋﻞ ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻘﺼﻪ ﻧ&= #65166;ﺋﻞ ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻈﺮ ﺑﻌ&= #65268;ﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﺤﺪّ ﺑﺄ&#= 65267;ﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﻮﺻﻒ ﺑﺎ&= #65247;ﺄﺯﻭﺍﺝ ﻭﻟﺎ ﻳﺨلق ﺒﻌ= 5248;ﺎﺝ ﻭﻟﺎ ﻳﺪﺭﻙ ﺍﻟ&= #65188;ﻮﺍس ﻭﻟﺎﻳﻘﺎس ﺑﺎ= 5247;ﻨﺎﺵﺍﻟﺬﻯ کلّ ﻤﻮسی ﺘﮑ᥼= 8;ﻴﻤﺎ ﻭ ﺃﺭﺍﻩ ﻣﻥ ﺁﻳ= ﺎﺗﻪﻋﻈﻴﻤﺎ ﺑﻠﺎ ﺟﻮﺍﺭح ﻮ&#= 65247;ﺎ ﺃﺩﻭﺍﺕ ﻭﻟﺎ ﻧ&= #65220;ق ﻮﻟﺎ ﻟﻬﻮﺍﺕ ﺑ&= #1575;ن کنت ﺻﺎﺩﻗﺎ ﺃA= 267;ّﻬﺎ ﺍﻟﻤﺘﮑﻠّﻒ ﻟ= 5262;ﺻﻒ ﺭﺑّﻚ ﻓﺼﻒ ﺟﺒ&#= 65198;ﺋﻴل ﻮ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻭ&= #65183;ﻨﻮﺩ ﺍﻟﻤﻠﺎﺋکة ﺍA= 247;ﻤﻘﺮﺑﻴﻥ ﻔﻰ ﺣﺠﺮﺍﺕ ﺍﻟ&= #65240;ﺪس ﻣﺮج ﺤﻨّﻴﻦ ﻣ= 5176;ﻮﻟّﻬﻪ ﻋﻘﻮﻟﻬﻢ ﺃﻥ ﻴ&= #65188;ﺪّ ﻭ ﺍﺣﺴﻥ اﻟﺨﺎ&#= 65247;ﻘﻴﻦ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳُﺪ= 5197;ک ﺒﺎﻟﺼﻔﺎﺕ ﺫﻭ&#= 65261;ﺍ الهیئاﺕ ﻭ ﺍﻟ= ;ﺄﺩﻭﺍﺕ ﻭ ﻣﻥ ﻴﻨﻘضی ا= 5195; ﺍﺑﻠﻎ ﺃﻣﺪ ﺣﺪ&= #1617;ﻩ ﺑﺎﻟﻔﻨاء ﻓﻠA= 166; ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ ﺃ&= #65215;اء ﺒﻨﻮﺭﻩ کُلّ ʌ= 24;ﻠﺎﻡ ﻭﺃﻇﻠم ﺒﻈﻠﻤ= 5176;ﻪ کُلّ ﻨﻮﺭ سپ= 575;س ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﮐﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ کرسی ﻮﻋﺮﺵ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻮﺯﻣﻴ&#= 65253; ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷته = 5165;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ= ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺟِﻥّ ﻮ ﺍﻧس (ﺍ&#= 65197;ﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻤﻨ&#= 65176;ﻈﺮﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﺟِﻥّ ﻴ= 5166; ﺟﺎﻥ ﻮ ﺭﻭح ﻮ ﮊ= ِﻥ ﻮ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺤﻴﺎ&= #1578;ی هستند. ﻭ ﺍﻧس ʌ= 67;ﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺩ&= #65197;ﺟﺴم ﻮﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﻣ&= #65176;ﻮﻟﺪ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ اُﻧس ﺑﺪﻧﻴﺎ A= 251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﻧﺴﻴﺎﻥ عهد = 5165;ﻟﺴﺖ ﻃﺒیعی ﻮ ﻓﻄﺮA= 263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ&#= 65165;ﺕ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺟِﻦ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧ= 5194;.ﻭﻋﻨﺎﺻﺮﺑﺎ ﺟﻨﻮﻥ ﻮﭘﺮﻳﺸ&#= 65166;ﻧﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺭﻭحی ک= 07; ﺳﺮ ﮔﺮﺩﺍﻥ عذﺍﺏ = 580;َهَنّمی ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺟ&= #1616;ﻥ ﺨﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که = 5169;ﺎ ﻭﻫم ﻮ تَصوّر= ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺪﺭک ﻮ ﺩﺭﺟﺴﻢ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎ ﻫﻴ= چ ﻔﻬم ﻮﻋﻘﻠﻰ ﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎﺋA= 264; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﺳﺮﺍﺳ= ﺮ ﺍﻣﻮﺭ الهی ﻤʌ= 20;ﻠق ﻮ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ) ﻭﻫﻴچ سوآل ﮐ᥽= 6;ﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل &#= 65262; ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ ﻭﻫﻴچ ﺪﺭﻳﺎﻓ= 5174; ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻯ ﻧﻘ&#= 1590;ی ﺪﺭﺍﻭ ﺑﻮﺟﻮﺩ &= #65255;ﻤﻴﺁﻭﺭﺩ. ﻭﺑﺎ ﭼﺸم ﻨﮕﺎ&#= 65257; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺎ (= ﮐﺠﺎ) ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻭﺻﻒ ﺑ&= #65166; ﺟﻔﺖ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩ&#= 65193; (ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﻳﺎ ﮐس= ی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺁﻓﺮﻳ&#= 65256;ﺶ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ علا= 80; ﻤﺸکلی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ حَ= 608;اس ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭک ﻨ&#= 65252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. (شاهدﺍﻥ ﻮﺍﺻ = 4; ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ حَواس ﺭﻭح= ;ی ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻧﻪ ﺑﺎ حَواس ʋ= 83;ﺴمی گرﭼﻪ ﻳﻚ ﻧﺴﺨ= 5258; ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ&#= 65263; ﺮﻭﺣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65193;ﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ ﺠﺴﻤﻰ ﺩﺭﺣﺎﻓ&#= 65224;ﻪ ﺑﺎﻳﮕﺎنی ﻤﻴA= 208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ = ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﻮ = ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻣﺮ= ;ﺩﻣﺎﻥ (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ) ﻗﺎ= ﺑل قیاس ﻧﻴﺴﺖ ( ﺩ= 5197;ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ) ﺧﺪﺍ= ﺋﻴﮑﻪ ﺑﺎ ﻣﻮسی کلام= ; ﻧﻤﻮﺩ (ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ (ﻣﺎشی= ﻮﺳﺎﻟﻚ) ﺍﻟﻬﺎم ﻮ ﻭحی = 5194;ﺍﺩ) ﻭ ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ ﻋﻈ= ﻴم ﺨﻮﺩ ﻭﻯ ﺮﺍ ﻧﺸ= ﺎﻥ ﺩﺍﺩ (ﺁﻳﺎﺕ ﺷﻬ= ﻮﺩ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﻮسی ﺴﺎﻟﻚ ﻭ= 5165;ﺻل ﻮ ﻣﺴﻴح ﺸﺪﻩ ﻧ&= #65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﺍ= ﺻل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ = ﺁﻳﺎﺕ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻧﻴﺰ &= #65193;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺩﺭﺍﻳﻥ= ﺪﻳﺪﻥ ﻤﻮﺳﻰ ﺍﻋﻀﺎﻯ &= #65176;ﻥ ﻮ ﺍﺩﻭﺍﺕ ﻭﺳﺎ&= #65163;ل ﺘﻥ ﺪﺭﺁﻥ ﺸﺮﮐ&= #65174; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ (= ﭼﺸم ﻮﮔﻮﺵ ﻭﻏﻴﺮﻩ) = ﻭ ﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮﻧA= 258; ﮐﻠﺎم ﻮﺻﺪﺍﺋ= 5264; ﻭﻳﺎ ﺣتی ﺼﺪﺍ= 5259;ﺎﻯ ﻤﺨﺼﻮﺹ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; پس ﺗﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﮔ&#= 65198; ﺻﺎﺩق هستی ﮐ᥽= 8; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﻣﮑﻠّﻒ ﺑﻮﺻ= 5234; رَبّ ﺧﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻰ (ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑ= ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺒﻴﻨﻰ &= #64400;ﻪ ﺑﺘﻮﺍنی ﺘﻮﺻA= 268;ﻒ ﮐﻨﻰ ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽوﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ &= #64400;ﻨﺪ) ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﺻﻒ ﺧ= ﺪﺍﻳﺖ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻭﺻﻒ ﺟ&= #65170;ﺮﺋﻴل ﻮ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻭ = ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻘرَ= 76;ّ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ روا= 602; وﺍﻃﺎﻗﮑﻬﺎﻯ = 5252;قُدُس ﺩﺭ ﺗﻌﻈﻴم ﻮﻓ&#= 65198;ﻭﺗنی هستند. (ﺟﺒﺮﺋʌ= 68;ﻞ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺪﻳﺪنی اﺳﺖ ﻭ = 585;َبّ ﺭﺣﻤﺎن رَبّ ᥽= 5;ﺎﺩﻳﺪنی اﺳﺖ. ﻭلی عرﺵ A= 165;ﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺎﺋﻴل ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺭﻭﺍﻳ&#= 65174; ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻧﺎ&#= 1605; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻓﺮﺷﺘ&#= 65258; ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﮑﺎﺋ&#= 65268;ل ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﭘﻴ&= #65194;ﺍﻳﺶ ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﻧ&= #65262;ﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭﻣﻘ= 5166;م اﺻﻄﻔﺎﻯ الهی اﻭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳ= ﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻔﺮﺷﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﺁﻧﻬﺎئی عاﻣ᥼= 6; ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻗﻬﺎﻯ &= #65176;ﻌﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﻳﺎع= 586;لت ﮔﺎﻩ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﮐﻥ ﻤق&#= 1615;دُس ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩ= ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ ﺍ&= #65219;ﺎﻗﻬﺎ ﻭﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣ&= #65248;ﮑﻮتی ﻮﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺷﺒ&= #65268;ﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴ&= #65166; ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻔﻬﻮم ﺒﺎﺷﺪﻫﺴﺖ. ﻭﺩ&= #65197;ﺣﺎل ﺘﻌﻈﻴم ﻮ ﺍﺣﺘ&#= 65198;ﺍم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند) ﮐ&= #65258; ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ( ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺪﺭ= ;ﺕ ﺁﻧﻬﺎ) ﻗﺎﺩﺭ ﺑ= ﺘﺤﺪﻳﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺘﺤﺴﻴﻦ ﻭ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65169;ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻫﻴﺌﺘ&= #65260;ﺎ ﻭ ﻭﺳﺎﺋل ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺭﺍ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺤ= ﺪّ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺳﻴﺪ ﺑﻔﻨﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ا&#= 1604;هی ﻨﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﺋﻴ&= #64401;ﻪ ﻧﻮﺭﺵ ﻫﺮ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﺮﺍ ﺭﻭﺷﻥ کرﺩ ( = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩل ﻮﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ) ﻭﺣتی هر ﻧ= 5262;ﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺤﺪّﻯ ﺘﺎ&#= 65197;ﻳﮑﻰ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ= ﻧﻮﺭ الهی ﻨﻮﺭﻣﺎ᥷= 3;ﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺭ&= #65267;کی ﻮﻧﻴم ﺳﺎﻳﻪ ﺑ&#= 65260;ﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1525 - A= 193;ﺭ ﻭﺻﻴّﺖ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65155;ﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴ᥽= 2;ﻨﻴﻥ ﺒﺎﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺁ&#= 65251;ﺪﻩ(ﺝ۴ﺹ31= 7ﺑﺤﺎﺭ): <= b>ﻮﺍﻋﻠم ﻴﺎ ʋ= 69;ُﻨﻰ ﺃﻧّﻪ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ &= #65248;ﺮﺑّک ﺸﺮﻳﻚ ﻟﺄﺗﺘک &#= 65198;ُﺳُﻠﻪ ﻭ ﻟﺮﺃﻳﺖ ﺁثا= 5197; ﻣُﻠﮑﻪ ﻭﺳﻠﻄ= 5166;ﻧﻪ ﻭﻟﻌﺮﻓﺖ ﺃﻓﻌ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻪ ﻭﻟﮑ&= #65256;ّﻪ ﺍﻟﻪ ﻭﺍﺣﺪ ﮐﻤ&= #65166; ﻭﺻﻒ ﻧﻔﺴﻪ ﻟﺎ = ﻳﻀﺎﺩﻩ فی ﻤُﻠﮑﻪ ﺃﺣA= 194; ﻭ ﻟﺎ ﻳﺰﻭل ﺃﺑ&= #65194;ﺍ ﻭﻟم ﻴﺰل ﺃﻭﻟ= 617;ﺎ ﻗﺒل اﻟﺄﺷﻴاœ= 9; ﺒﻠﺎ ﺃﻭلیة ﻭﺁﺧﺮʋ= 65; ﺑﻌﺪ ﺍﻟﺄﺷﻴاء ﺒﻠA= 166;ﻧﻬﺎیة ﻋﻈم عن ﺃﻥ ﺘث= 76;ت ﺭﺑﻮﺑﻴّﺘﻪ ﺑ= 5166;ﺣﺎطة ﻗﻠﺐ ﺃﻭ ﺑﺼﺮ <= /b>ﻭﻧﻴﺰ ﺍﻯ ﻔA= 198;ﺯﻧﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﺷﺮﻳکی می دﺍ᥸= 7;ﺖ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﺳﺘﺎﺩ ( ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﻭ ﻧﻴﺰﺳﻤﺒﻮﻟﻬ= 5166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺴ&= #65166;ﻟک ﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻰ ﺁ&#= 1579;اﺭﻣﻤﻠﮑﺖ ﻭ ﺳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ&= #65263; اﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻰ(&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻳک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ &#= 65251;ﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ = ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺴﺘﻰ ﺍﻓﻌﺎل ﻮﺻﻔﺎ= 5173; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎس= 740; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﻰ. ﻭ= لی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮕﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻴﺰ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ( ﻭ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ= ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻠﮑ&= #65262;ﺕ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ کَس ﻭ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﻀﺪﻳﺖ ﻭﻣﻘﺎﻭ&#= 65251;ﺖ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺯﺍﺋل &= #65256;ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺘﺎ &= #65155;ﺑﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﺷﻴا= 69; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65239;ﺒل اﺯﺍﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻗ&#= 65170;لی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﻮ ﺑﺎق&#= 1740; ﻤﺎﻧﺪﻩ پس ﺍﺯ= 5259;ﺮﭼﻴﺰﻯ اﺳﺖ. چنان ﺁﺧʋ= 98;ﻯ که ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻴ= 5200; ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺁﻧﻘﺪ&= #65197; ﻋﻈﻴم ﻮ ﺑﺰﺭگ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺭﺑﻮﺑ&#= 65268;ﺖ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﺭﺑ&= #65166;ﻧﻴّﺖﮐﻪ ﻫﻴچ ﺸﻤﻮلی ﻧA= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺍ&= #65187;ﺎﻃﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ..بی ﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1526 - ﺍﺯﺧﻄﺒﻪﺍﻯ = 575;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ317 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ = اﻟﺤﻤA= 194; ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ اﻧﺤﺴﺮ= 5173; ﺍﻟﺄﻭﺻﺎﻑ ﻋﻥ کُنه ﻣﻌﺮﻓﺘ᥽= 8;ﻭ ﺭﺩﻋﺖ ﻋﻈﻤﺘﻪ &= #65165;ﻟﻌﻘﻮﻝ ﻓﻠم ﺘﺠﺪ ﻣﺴﺎ&#= 65231;ﺎ ﺍلی ﺒﻠﻮغ غآی= ;ه ﻣﻠﮑﻮﺗﻪ ﻫﻮ ﺍ&= #65247;ﻠ ﻪﺍﻟحَقّ اﻟﻤ= ;ﺒﻴﻦ ﺃحَقّ ﻮ ﺃﺑﻴʌ= 54; ﻣﻤّﺎ ﺗﺮﺍﻩ ﺍﻟﻌﻴﻮ&#= 65253; ﻟم ﺘﺒﻠﻐﻪ ﺍﻟ&#= 65228;ﻘﻮل ﺒﺘﺤﺪﻳﺪ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﻤﺸﺒّﻬﺎ ﻭﻟم = 5176;قع علیّه ﺍﻟﺄﻭﻫ= ;ﺎم ﺒﺘﻘﺪﻳﺮ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﻤﻤثّلا ﺧﻠق ا= ;ﻟﺨﻠق علیّ غیر ﺗﻤث&= #1740;لﻭ ﻟﺎ ﻣﺸﻮﺭة ﻣﺸ&#= 65268;ﺮ ﻭﻟﺎ ﻣﻌﻮنة ﻣ= 615;ﻌﻴﻦ ﻓﺘﻢّ ﺧﻠﻘﻪ ﺑ&#= 65156;ﻣﺮﻩ ﻭ ﺃﺫﻋﻥ ﻠﻄﺎﻋ&= #65176;ﻪ ﻓﺄﺟﺄﺏﻭلم ﻴA= 194;ﺍفع ﻮ ﺍﻧﻘﺎﺩ ﻭلم &#= 65268;ﻨﺎﺯع سپ= 75;س ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65211;ﻴﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ. ﺩﺭﻋﻈﻤﺖ ﺍﻭ ﻋ&= #65240;ﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ &= #65169;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷ&#= 65194;ﻩ ﻭﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ= 5194; ﺑﻐﺎﻳﺖ ﻭﻣﻘﺼ&#= 65194; ﻣﻠﮑﻮتی اﻭ ﺑA= 198;ﺳﻨﺪ (ﺟﺰ سلوک الهی= ﺗﺎ حدّ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗA= 166;ﺋﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻘل ﻮ &= #65175;ﻮﺍﻥ اﻧﺴﺎﻥ کاﺭﺳʋ= 66;ﺯ ﺑﺎﺷﺪ) ﺍﻭ ﺧﺪﺍ= ﻯ حَقّ ﻮ ﻣﺒﻴﻦ (= 5239;ﺎﺑل ﺒﻴﻨﺎﺋﻰ ﺑﭽﺸ&#= 1605; ﺪﻝ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷ= ﺸم ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵﺭ= 5187;ﻤﺎﻥ) ﺍﻭ ﺑﺤﻖ ﻭ ﻭﺍﺿ= ح ﺘﺮ ﺍﺯﺁﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺸم ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ &#= 65169;ﺒﻴﻨﺪ. (ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﺘ= ﺠلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻫﺮﮔﺰﻋ&#= 65240;ﻠﻬﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65169;ﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺤﺪﻭﺩﻯ اﺯﺁ= 5253; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ .ﻣﮕﺮ = ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺗﺸﺒﻴ&#= 65258; ﺑﺎﻃل ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ = ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭﻫﺎم ﻮﺗﻌﻬ= 5194;ﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ ﻗﺎﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﺎبی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197;ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﻭ&= #64380;ﺎﺭ ﺗﻤثیل ﻮﺗﺸﺒʌ= 68;ﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﻣ= ﮕﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺗ&#= 65252;ثیلی ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭﻫ&#= 65250; ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻣﺮﻯ الهی ﺒﺮﺳﺪ ﻭʌ= 51;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﻤثیل ﻮ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﺘﻘ&= #65248;ﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﮐﻤﻚ ﻣﺸﺎﻭﺭﻯ اﻧﺠ= 5166;م ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﮐﻤک ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺎ&#= 1606;تی اﺯ ﮐسی ﻨﺪﺍﺷA= 176;ﻪ ﻭآفرینش ﺍﻭ ﺗ= ;ﻨﻬﺎ ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﻮﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭ ﻫﺮﻣﺨﻠﻮقی = 5170;ﺎﻃﺎﻋﺖ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻮ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﺧﻀﻮع اﺳﺖ ﻭ &= #64344;ﺎسخ ﻤثبت ﺩﺍﺩﻩ ﻭ = 5259;ﻴچ ﺪﻓﺎع ﻮﻣﻘﺎﻭ= 5251;تی ﻨﮑﺮﺩ ﻭﻣﻨﻘﺎ&#= 65193; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺍﻃﺎﻋ&#= 65174; ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﺰﺍع &= #65262;ﻣﻘﺎﻭتی ﻨﺪﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1527 - A= 261; ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍﻯ اﺯﺃﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ= 5262;ٴﻤﻨﻴﻦ(ﺝ۴ﺹ31= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: کلّ شیئ ﺨﺎشŸ= 3; ﻠﻪ ﻭکُلّ شیئ ﻘﺎ= ﺋم ﺒﻪﻏنیّ کلّ ﻔ= ;ﻘﻴﺮ ﻭعَزّ کُلّ ﺬ&= #65247;ﻴﻞ ﻭﻗﻮة کُلّ ﻀ᥺= 8;ﻴﻒ ﻭ ﻣﻔﺰع کلّ ﻤA= 248;ﻬﻮﻑ ﻣﻥ ﺘﮑﻠّم ﺴم= 93; ﻨﻄﻘﻪ ﻭﻣﻥ ﺴﮑﺖﻋﻠم &#= 65204;ِﺮّﻩ ﻭﻣﻥ عاﺵ ﻓﻌﻠ= 5268;ﻪ ﺭﺯﻗﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻤﺎ= ﺕ ﻓﺎﻟﻴﻪ ﻣﻨﻘﻠ&#= 65170;ﻪ ﻟم ﺘﺮ ﻛﺎﻟﻌﻴ&#= 65262;ﻥ ﻔﺘﺨﺒﺮﻋﻨﻚ ﺑ&#= 1604; کنت ﻗﺒل اﻟﻮᥴ= 5;ﺻﻔﻴﻥ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻚ ﻟم ﺘ&= #65192;ﻠق اﻟﺨﻠق ﻠﻮﺣش= 7; ﻭﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌﻤﻠﺘﻬﻢ &#= 65247;ﻤﻨفعة ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺒﻘک ﻤ&#= 65253; ﻄﻠﺒﺖ ﻭﻟﺎ ﻳﻔ&= #65248;ﺘک ﻤﻥﺃﺧﺬﺕ ﻭﻟﺎ &= #65267;ﻨﻘﺺ ﺳﻠﻄﺎﻧک ﻤﻥ عصاﻙ ﻭﻟﺎ ﻳﺰA= 267;ﺪ فی ﻤﻠﮑک ﻤﻥ ﺃ= 5219;ﺎﻋﻚ ﻭﻟﺎ ﻳﺮﺩ ﺃﻣﺮ&= #1705; ﻤﻥ ﺴﺨﻄ ﻘﻀاء= 705; ﻭﻟﺎ ﻳﺴﺘﻐنی عنک ﻣﻥ ﺘﻮﻟّʌ= 63; عن ﺃﻣﺮﻙ کُلّ= ; ﺴِﺮّ ﻋﻨﺪک علانیة = ﻭکُلّ غیب ﻋﻨﺪک ﺸﻬʋ= 66;ﺩة ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺄﺑﺪ ﻟ&= #65166; ﺃﻣﺪ ﻟﻚ ﻭ ﺃﻧﺖ= ﺍﻟﻤﻨتهی لا ﻣﺤﻴﺺ ﻋﻨﻚ &#= 65261; ﺃﻧﺖ ﺍﻟﻤﻮﻋﺪ &= #65247;ﺎ ﻣﻨﺠﺄ ﻣﻨک اﻟ= 617;ﺎ ﺍﻟﻴﻚ ﺑﻴﺪک ﻨ&#= 65166;ﺻیة کُلّ ﺪﺍبّة ﻭ= ﺍﻟﻴک ﻤﺼﻴﺮ کُلّ ﻨʌ= 04;مة ﺳﺒﺤﺎﻧک ﻤﺎ ﺃ&#= 65227;ﻈم ﻤﺎ ﻧﺮﻯ ﻣﻥ ﺨﻠ= ﻘﻚ ﻭ ﻣﺎ ﺃﺻﻐﺮ ﻋﻈ= مة فی ﺠﻨﺐ ﻗﺪﺭﺗ= 5242; ﻭ ﻣﺎ ﺃﻫﻮل ﻤﺎ = ﻧﺮﻯ ﻤﻥ ﻤﻠﮑﻮﺗﻚ ﻭ = ﻣﺎ ﺃﺣﻘﺮ ﺫﻟک ﻔﻴ&#= 65252;ﺎ ﻏﺎﺏ ﻋﻨّﺎ ﻣﻥ &= #65204;ﻠﻄﺎﻧﻚ ﻭﻣﺎ ﺃﺳبغ ﻨﻌ= 5252;ﺘک فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭA= 251;ﺎ ﺃﺻﻐﺮﻫﺎ فی ﻨ= 5228;م اﻟﺂﺧﺮة ﻫﺮﭼ= ﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭﺧ&#= 65208;ﻮع ﻮﺗﺴﻠﻴم اﺳﺖ = 5261;ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻘﺎﺋم ﺒﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺍﺳﺖ.( ﺫﺍﺕ ﻭﺑﺎ= ;ﻃﻦ ﻭﺣتی ﻈﺎﻫﺮ ﻭ &#= 65251;ﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺻﻮﺭﺕ &= #65261;ﺻﻔﺎﺕ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺳﺮﺍ&#= 65203;ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194;. (ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺎﺋم ﺒ&= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ( ﻭﭼ= ﻮﻥ ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻫA= 198;ﭼﻴﺰﻯ ﺘﻤﺎم ﺸﻮﺩ ﺁﻥ &= #65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻧﺎﺑﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﺪﻭ&= #65253; اﻳﻨﮑﻪ ﺍثرﻯ هم اﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﻗ= 5264; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﺮﭼﻪ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺑﺎﺯ پس ﻧﻤﻴﮕ= 5268;ﺮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴک ﻴﺎ&#= 64380;ﻨﺪ ﭘﻠّﻪ ﻭﺩﺭﺟﻪ &#= 65227;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ نوعی می ᥵= 0;ﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ = ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻨﻮﻋ&#= 65264; ﺑﻴﺎﺑﺪ.)ﻏﻨّﻯ &= #65262; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﺮ ﻭﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭعَزّﺕ ﺩﻫﻨ᥷= 4;ﻩ ﻫﺮ ﺫلّ ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ (ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺫﻟّ= 5174; ﺳﻠﻮکی ﻭ ﺣﻘﺎ= 5197;ﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= عَزّﺕ ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ و فض= 04; ﻭ ﻓصل ﻨﻮعی ﺒﺮʋ= 75;ﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ شاهد ﻣﺮﺍﺗﺐ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﻭ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&#= 65256;ﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ= ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ شایستگی ﻟﺎﺯ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﺎ= ﺭﻯ که ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ &#= 64400;ﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻴﻨ= ﻬﺎﻳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴ= ;ﺮﻭ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮﺿﻌ&#= 65268;فی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻮ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﭼﻮﻥ هیوﻟﺎ ﻭ ﻣﺎﺩA= 257; ﻭ ﭼﻮﻥ ﻔﮑﺮ ﻭﺍ= ﻟﻬﺎﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺭﻫﺴ&#= 65176;ﻰ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺧ= ﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65256;ﺪ) ﻭﺣﺎل ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 65259;ﺮ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﻭﻏﻤ&#= 65194;ﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﻫﺮک&#= 1614;س ﺻﺤﺒتی کرﺩ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺷﻨﻴﺪﻩ (= ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ&#= 65242;) ﻭﻫﺮ کَس ﺳﺎﮐA= 174; ﻣﺎﻧﺪ ﻭﺍﺯ ﺩﻟ&= #65206; اﻭﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ (&= #65227;ﺪم کلام ﻣﻮﺟﻮﺩ ʌ= 35;ﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ ﻭ ﺣتی &#= 65262;ﺟﻮﺩ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﺭﺯﻭ ﻭﻫَوَس= ; ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﻴﺮ ﻭ ﺗﺎبع همین ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨﻔس أمّاره ﺍ= ﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤ&#= 64381;ﻨﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ = ﻣﻨﻈﻮﺭﺍﻓﮑﺎ= 5197; ﻭﺍﺣﻮل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ می ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ&= #65197; عزلت ﺳﻠﻮکی ﻮ= ;ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮔ&#= 65198;ﻓﺘﺎﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻧﻔ&#= 1587; ﻭ ﺳﻴﺮ ﺩﺭﻭنی &#= 65170;ﺎﻃﻠل ﺨﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍ= ﺯ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺟ&#= 65258; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻏﺎﻓل گرA= 193;ﺩ)ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧ&= #65194; ﺭﺯق غذاﺋﻰ ﻭ A= 187;ﻴﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65193;ﺍﺭﺩ (ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65184;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻭ ﺭﺯق عقلی ﻭ ﺗﻔﮑﺮ A= 169;ﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65198;ﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ = ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ = ﺰﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﻭﺗﻌﺎ&= #1604;ی ﻤﻘﺎمی اﻭ) ﻭﻫ= 5198;کَس ﮐﻪ ﻣُﺮﺩ ﺑﺴﻮ&#= 65263; اﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓ&#= 65174; ( ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل= ﺒﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍی ﺒﻮﺩ &#= 65193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ و گندیدگ&= #1740; گیاهی ﻮ یا ﺭس= خ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻣﻴﺮﻭ&#= 65193; ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺩﺭ نوع بشری ﺒ= ;ﺴﻠﻮک ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻘﺎﺋﻢ &= #65261; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ) ﭼﺸ= ﻤﺎﻥ هرﮔﺰ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧ&#= 65194;ﻳﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻫﺪ.= ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻭﺍﺻﻔ= 5166;ﻥ اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5169;ﻮﺩﻯ (ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧ= ﻮﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣتی ﭽﮕﻮ= 5255;ﻪ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻭ ﺍﻭ&= #65259;ﺎﻡ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﮑﺮ &= #64400;ﻨﺪ) ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰمخل = 8;ﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓ&= #65198;ﻳﺪﻯ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻭﺣﺸﺖ = ﺗﻨﻬﺎئی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎشی ﻮ= 5259;ﺮﮔﺰ ﺁﻧﻬﺎئی ﺒﮑﺎA= 197;ﻯ ﻮ ﺍﺩﺍﺭ ﻧﮑﺮﺩ&= #65263; که ﻧفع ﺨﻮﺩﺕ A= 197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65264;ﻫﺮکَس ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻰ ﺑ&= #65198;ﺗﻮ ﺳﺒﻘﺖ ﻧﺠﺴﺖ (ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻃﻠﺐ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65261;ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&#= 65199;ﻭﺩﺗﺮ ﭘﻴﺶ ﺩﺳتی کرʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍهی ﺒ= 5256;ﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﻯ ﺍﺯ = ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﮔﺮﻳﺰﻯ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. (ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ= ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺃﺑ&= #65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺨﺺ ﺧﻮ&= #65193; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺎﺧ&= #65176;ﻪ ﻭﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺁﻭ&#= 65197;ﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﭙﺪﺭﻯ که ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻃ= 5236;ل ﺮﺍ ﺍﺯحَقّ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻴﺰ حَقّ ﻔﺮʌ= 51;ﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;سی ﺒﺮﺗﻮ تمرّد ᤨ= 0;ﺮﺩ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ ﻨﻤﻮ&#= 65193; ﻫﻴچ ﻨﻘصی ﺪﺭA= 203;ﻠﻄﻨﺖ ﻭﺗﺤﮑّم ﺘﻮ ﺑ= 5262;ﺟﻮﺩ ﻧﻤﻴﺎﻭﺭﺩ. (ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗﻞ = 5169;ﺎﻋﻘل ﺠﺰئی ﻮ ﺍﺭﺍﺩ= 5257; ﺍﺯﺍﺩ ﺟﺎﻫﻠﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﺭﺍ طی ﻨﮑﻨ= 5194;ﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﻌﮑﻮس ﺭ&#= 65165; ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘ= ﻴﺠﻪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #65190; ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺭﺍ ﺿﺮﺭ ﻧﻤﻴﺰ&= #65255;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65169;ﺨﻮﺩﺵ ﺿﺮﺭ ﺯﺩﻩ ﺯﻳﺮ&= #1575; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻳ= ﻨﺪﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ= ﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ @= 400;ﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺘ&#= 65262;ﺭا ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩ (ﺍﺿ= ﺎﻓﻪﺍﻯ ﺍﺯﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺨ&#= 65210; ﺩﺭ ﻣُﻠک ﻮ پا= 83;شاهی ﺘﻮ ﺑﺮﻫﺴتی اA= 215;ﺎﻓﻪ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﺍﺯ ﻏﻀﺐ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺘﻮ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ = ﺭﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ( ﺩﺳﺘ= ﻮﺭالهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﺎﻗﺒ= 5174; ﺑﺎ ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ = ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ &= #65188;ﻴﻮﺍنی ﺪﺭجَهَنّم ﺠ&= #65260;ﺎﻥ) ﻭﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ @= 400;ﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺘﻮ = ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻮﺩﻭﺭ ﺷﺪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺗﻮﺭﺍ ﺿﺮﺭﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻫﺮ ﺭﺍﺯﻯ ﺪﺭﻧﻈﺮ&#= 65175;ﻮ ﭼﻮﻥهر ﺃﻣﺮﺁA= 207;ﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #65231;ﻴﺐ ﻭﻏﺎﻳبی برﺍ᥾= 3; ﺘﻮ ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻭﺩﻳﺪ&#= 1606;ی اﺳﺖ. ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺪﻳتی هستی = که ﺗﻤﺪﻳﺪ ﺯﻣﺎﻥ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﺒﺮﺍﻳﺖ ﻣﻌنی = 5256;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ ه&= #1605;ه ﭼﻴﺰ ﻫﺴتی ﻮ ﺭ&#= 65165;ﻩ ﻓﺮﺍﺭ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗ&= #65262; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴﻌﺎﺩ &= #64404;ﺎﻫﻰ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ ﭘ= ﻨﺎﻩ ﺑﺘﻮ ﺍﺯﻏﻀﺐ ﺗ&= #65262; ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65169;ﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴ= ﺸﺎنی ﻮﺍﻓﺴﺎﺭ ﻫﺮ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﺩ= 5165;ﺭﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺻ&= #65268;ﺮﻭﺭﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺮکَ= 87; ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﺘﺎ ﻳﺶ= ; ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﻪﭼﻘﺪﺭ ﺯ&= #65267;ﺎﺩ ﺩﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65175;ﻮ می ﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭﭼ&#= 65240;ﺪﺭ ﮐﻮﭼﻚ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ&= #65227;ﻈﻤتی که ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ= 5227;ﻈﻤﺖ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻮ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﭼﻘﺪ&= #65197; ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ &= #65153;ﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺗﻮ می ﺒﻴﻨﻴﻢ ( ﮐﻪ = ﺗﻮ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭﻋﻮﺍ= 5247;ﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣ&= #65228;ﺮﺍج ﺮﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎ&= #65163;م ﺸﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟ&#= 65268;ﻥ ﺒﺎﺭ ﺑﻌﺎﻟم ﻮ&#= 65183;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺟﺒﺮﻭﺕ &= #65255;ﺨﺴﺘﻴﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺰ&= #65251;ﻴﻦ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم ا= 5199; ﭘﺎﺋﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭ&= #1604;ی کسی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎA= 247;ﺎﻯ اﻳﻦ ﻋﺮﺵ ﺭﻓﺘ&#= 65253; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮﻣ&#= 65260;ﺪﻯ ﻘﺎﺋم ﺁﺧﺮ ﺍﻟ&#= 65200;ﻣﺎﻥ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺁ&#= 65231;ﺎﺯ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263;) ﻭ ﭼﻘﺪﺭﺣﻘﻴﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﻏﺎ= ﻳﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﻫ= ;ﺮ ﻋﻈﻤﺖ ﻣﺤﺴﻮس &#= 65193;ﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻈﻤت هاﻯ غا᥾= 7;ﺐ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ;ﭼﻘﺪﺭ ﻧﻌﻤﺖ ﻭﺭﺣﻤﺖ &= #65193;ﺭﺟﻬﺎﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑ= ﺮﺍﺑﺮ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺁﺧ&#= 65198;ﺕ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ اﺳﺖ. (ﻧ= ;ﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭﺑﺮﺍ&#= 65169;ﺮ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﻌ&#= 65256;ﻮﻯﻭﻫﺮﺩﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻣﻘﺎﺑ&#= 65246;ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ. ﻧﻌﻤﺘ&= #65260;ﺎﻯ و رحمتهای ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻮ ﻧﺎﭘﻴﺪ ﺍﺍﺳ&= #65174;.ﮐﻪ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻌﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺁﺧﺮﻗﺎﺋم ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﻧﻮ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ نوع = 76;شری ﻔﻌﻠﻰ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1528 - ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣ= 5268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۴ﺹ31= 9ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺧﻄﺒﻪﺍ&#= 65263; ﺮﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ= ;ﻟﻤﺘﻮﺣّﺪ ﺑﺎﻟﻘِﺪَم ﻮ A= 165;ﻟﺄﻭلیة ﺍﻟﺬﻯ لیس ﻟﻪ = 5231;ﺎﻳﻪ فی ﺪﻭﺍﻣﻪ ﻭ ﻟ&#= 65166; ﻟﻪ ﺃﻭلیة ﺃﻧA= 208;اء ﻨﻮﻑ ﺍﻟﺒﺮیّ= 77; ﻟﺎ ﻣﻥ اﺻﻮل کاﻧʋ= 74; ﺑﺪّﻳّﻪ ﻭ ﺍﺭﺗفع عن ﻣA= 208;ﺎﺭکة ﺍﻟﺄﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&= #65228;ﺎلی عن اﺗّﺨﺎﺫ ﺻʋ= 66;ﺣبة ﻭ ﺃﻭﻟﺎﺩ ﻫﻮ ﺍ= ﻟﺒﺎقی بغیر ﻣﺪة ﻭ ﺍʌ= 47;ﻤﻨﺸئ لا ﺑﺄﻋﻮﺍﻥ ﻭ= 5247;ﺎ ﺑﺂلة ﻓﻄﻥ ﻮ ﻟ&#= 65166; ﺑﺠﻮﺍﺭ ﺣﺼﺮﻑ &= #65251;ﺎ ﺧﻠق لا ﻳﺤﺘﺎ= 80; اﻟﻰ ﻣﺤﺎﻭلة A= 165;ﻟﺘﻔﮑﻴﺮ ﻭﻟﺎ ﻣﺰﺍﻭلة = 5251;ثال ﻮﻟﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺃ&= #1581;َدَثهم علیّ ﺼﻨﻮﻑ ﻣʌ= 53; اﻟﺘﺨﻄﻴﻂ ﻭﺍ= 5247;ﺘﺼﻮﻳﺮ ﻟﺎ ﺑﺮﻭیّة ﻭA= 247;ﺎ ﺿﻤﻴﺮ ﺳﺒق علمه فی کلّ ا&#= 65247;ﺎﻣﻮﺭ ﻭ ﻧﻔﺬﺕ ﻣﺸﻴّ&#= 65176;ﻪ فی کلّ ﻤﺎ ﻳﺮʌ= 67;ﺪ ﻣﻥ ﺃﻟﺄﺯﻣنة = 5261; ﺍﻟﺪﻫﻮﺭ ﺍﻧﻔ&#= 65198;ﺩ ﺑﺼﻨﻌﻪ ﺍﻟﺄﺷ&#= 65268;اء ﻓﺄﺗﻘﻨﻬﺎ ﺑﻠ&#= 65220;ﺎﺋﻒ ﺍﻟﺘﺪﺑﻴﺮ ﺳﺒ&#= 65188;ﺎﻧﻪ ﻣﻥ ﻠﻄﻴﻒ ﺧﺒﻴ&= #65198; لیس ﮐﻤثله شی&= #1574; ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟﺴﻤﻴﻊ = ﺍﻟﺒﺼﻴﺮ سپاس ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺘﻮﺣّﺪﻯ ﺩﺭ &#= 65239;ِﺪﻣﺖ ﻭﺁﻏﺎﺯﻳﻦ ﺍﻭ (= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺒﺪﻳﺪﺍﺭ ﻫﺮ ت&#= 1580;لّی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻭ ﺭﺳﻴ&= #65194;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﮐﻪ &= #65259;ﺮﮔﺰ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎئ= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺩﻭﺍم ﺁﻳﻨﺪﻩ &#= 65261; ﻳﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﺨﺴ&= #65176;ﻴﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = (ﺩﺭ ﺍﺯﻟﻴﺖ ﻭ ﺃﺑﺪ&= #65267;ﺖ ﻧﻬﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﭘﺎ= ﻳﺎﻥ اﻭ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ) ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ;ﻮﺍﻉ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65169;ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩ ﺑﺪﻭﻥ ا&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺑﺨ= ﺎﻃﺮ ﺍﻣﻮﺭ ( ﺍﺿﻄﺮﺍ= ﺭﻯ ﻮ ﻟﺎﺑﺪ) ﺑﻮﺩﻩ= ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻗیب= 40; ﻮ ﺍﺿﺪﺍﺩﻯ ﺑﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﻣﺸﺎﺭﮐتی = 5170;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﺗﻮﻫّم ﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﻗﺪﻳ&#= 1605; ﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍم &= #65262; ﺍﺩﻳﺎﻥ غیر ﺗA= 262;ﺣﻴﺪﻯ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&= #65193; ﻗﺎﺋل ﺒﻮﺩﻧﺪ) &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪﻯ که ﺑﺪﻭﻥ ﭙﺎﻳ= 5166;ﻥ ﻮ ﺗﻤﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ&= #1602;ی ﻮ ﺩﻭﺍم ﺪﺍﺭﺩ. = ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ اﻭ ﺑﺎهیچ کمکی ﻮ ﻳﺎ ﺑﺎ = 5259;ﻴچ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻭﺁﻟت= 740; ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﮔﺎﻩ ﺍ= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ هر A= 227;ﻀﻮ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻰ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮ&= #65193; ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ = 5255;ﻴﺎﺯ ﺑسعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 236;ﮑّﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ( ﻭ ﻃﺮح= ; ﺮﻳﺰﻯ)ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﺠﺮ&= #65169;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﺘﺠ&= #65198;ﺑﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻨ= ﻮﻑ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺨﺘ&#= 65248;ﻒ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭﻃﺮ&= #1581; ﺮﻳﺰﻯ ﻮﺻﻮﺭﺕ &= #65193;هی کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ= 5200; ﺭﻭﻳّﻪ ﻭ ﺗﻔﮑ&#= 1617;ﺮ ﻭﻳﺎ ﺿﻤﻴﺮ ﻭ ﺍ= ﻧﺪﻳﺸﻪﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻨﺪﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠ= م ﻮ ﺁﮔﺎهی اﻭ ﺑ= 5198;ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺴﺒﻘﺖ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﻮﺭ ﺑ= ﺮ ﺣﺴﺐ ﺁﮔﺎهی ﻮ= 5191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ)= ﻭمَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺑ= ﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺟﺎﺭﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﺩ= ﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻋﺼﺮﻯ که ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﺍﺷ= ﻴاء ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻨﺤ&= #65212;ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﺪ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ = ﺍﺗﻔﺎق ﻮ ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﻧﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﻠﻄﻴﻒ ﻭ ﻇﺮﻳف&#= 1740; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﺍﻭﺭﺍ ﮐﻪ ﻟﻄﻴ&= #65234; ﻭ ﺧﺒﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻟ= ;ﻄﻴﻒ ﻭ ﻇﺮﻳﻒ ﺑﺮﺍﻯ = ﻨﻔﻮﺫ ﺩﺭﻫﺮ ﺳﻄح اﺯ &#= 65261;ﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭﻫﺴﺘﻰ . ﻭﺑﺎ= ﺧﺒﺮ ﻭﮐﺎﺭﺷﻨﺎس ﺩ= 5197;ﻫﺮﮐﺎﺭﺧﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣثل او @= 400;سی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺷﻨ= ﻮﺍ ﻭ ﺑﺼﻴﺮ ﺍﺳﺖ. (ᥴ= 9;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥﻮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳ&= #65174; .)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1529 ( نویسنده )از <b= >عقل و ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ آن ﺩﺭﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻭ= 5227;ﻘل ﺠﺰئی اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 5261;ﻋﻘل کُلّی از بینش سلوکی و شهودی این نویسنده (ﻋﻘل = کُلّی) ﺮﺍ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&= #65253; الهی رسیده بشهود ششم قا= 574;م وعرش رحمان ﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣ&= #65204;ﺐ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ آئی= 06; دینی ﺍﻭلی اﻟ= ﻌﺰم ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺎﻫ&#= 1605; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻋﻘل کُلّی ولایت محمدی = 5193;ﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺴﺎﻟک &#= 65170;ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﺣﻮﺽ ﮐﻮثر ﻭ&#= 65165;ﺯ ﺃﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﺷﺪﻥ است. ﻮﺁﻟ= 5166;ّ سالک بدون ای= 606; مرحله (مراسم بسیار جالب اهل بیت شدن) در محضر پیامبر و امامان و مقا= 605; فاطمی و حتی هزاران عاشقان الهی = 583;ست بدعا برهبری فاطمی مادر نوع بشری عمل= 575; حتی سالک صاد= 602; متوقف در امکان تعالی شده و موفقیّ= 578; نجات و شهود ق&#= 1575;دم و عرش رحمان را نخواهد داشت. گرچه چنین سالکان= 40; از گروه قشری ها و مشرکان محسوب نمیشو= 06;د. بلکه از افرا= 583; بدون استعدا= 83; برای تعالی بیشتر نوع بشری و اکثرا &#= 1711;مراهان دوچار ضلالت هستند که با داشتن عبادا= 78; باز مشرک میباشند که بدترین جهنم های پس از مرگ را دارند اما &#= 1587;الکان واصل بحوض کوثر و شهود پنجم مصطفوی از این پس دارای ﻋﻘﻠﻰ الهی کُلّی و الهامات لدن= 17;ی و شهود های عقلی نا محدو= 583; بوده ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق پیامبر گونه اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ &#= 65169;ﺎﻋﻘل عوام ﻤﺨﺘﻠف میباشند .ﮐﻪ عقل عوام حیوان نوع بشری نام (عقل &= #65183;ﺰئی) میدهیم که عقلی ﻣﺎﺩﻯ میباشد و منط= 602; مادی دارد و هر نوع حیوان= 740; چنین عقل جزئ= 740; را دارد و خود &= #1580;هانی از عظمت و معجزه الهی م= 740;باشد. اما سالکان د= 585; سراسر دوره س= 604;وک استعداد کسب = 593;قل برتر کُلّی الهی را دارند. در این &= #1583;وره سلوک تا رسید= 606; بمقام عضویت اهل بیتی در مرز نهائی کمال مستعدا= 06; شهود قائم و نوع فوق بشری هفت هزار سال بعد (عقل ایدآلیستی) م= 740;خوانیم . زیرا طبیعت روحی و ذهنی س&#= 1575;لک ایدآل طلبی و خدا جوئی است. &= #1608;با عقل مادی وعق= 604; رسیده بمقام = 581;وض (کوثر و کثیر) فراوان در قدرت تفکر و کلام وبا عقل &#= 1705;ُلّی شاهدان عرش رحمان و بازگشتگان پ= 40;امبرگونه بخلق کاملا متفاوت است. منبع عقل کُل= 617;ی کاملان رَبّ رحمان بصورت الهامات لدنّی و وحی و شهودهای علل = 575;لهی است . و منبع عقل شاهدان کوثر الهاما= 78; قائم نوع بشری است . = (ﻋﻘل کُلّی ) کاملان زنده = 606;وع بشری مأمور ت= 585;َبّیت الهی سالکان طالب لقای الهی خود مقد= 605;ه ﺑﺴﻴﺎﺭﺳﺎﺩﻩ= 5165;ﻯ اﺯﻋﻘل ﻨﻮع ﻔA= 262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. که منبع ان الهامات وشهود های دا= 574;م عقلی رَبّ النوع فوق بش= 585;ی رحمان با هزاران براب= 85; عقل کاملان الهی نوع بشر= 740; میباشد. ﻣﻨﻄق نوع فوق بشری آینده عشق و ﻣ&= #65188;ﺒّﺖ است که آخرین &#= 1587;طح و ﻘﺪﺭﺕ ﭘﻴﺸﺮ&#= 65235;ﺖ عقل کامل پیامبرگونه = 06;وع بشری ﺍﺳﺖ و همین سطح عقل &#= 1705;املان نوع بشری خود الفبای عقل نوع فوق بشری &#= 1585;ا دارند که عشق وکشش بتعالی = 608; الوهیت حرف آخر نوع بشر وحرف نخستین نوع فوق بشری است . ﻓﺮق عقل ª= 5;ُلّی ﻤﺤﻤﺪﻯ ایدآلیستی ﺒ= 5166; ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺠﺰﺋ&#= 65264; مادی ﺍﻳﻥ اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﻨط= 602; ﻣﺎﺩﻯ ﻮﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی را باهم ﺩﺍﺭند. با عوام از سطوح منطق کودکانه و با سالکان با من= 591;ق عرفانی است . گرچه غیر سالکان پیشرفته ادب= 40; وعلمی وفلسف= 40; سطح عرفانی ر= 575; نوعی پیشرفت ادبی وهنر شاعرانه مید= 75;نند و نه سطح عقل الهی یا نوع فوق بشری . ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ بخصوص در ولایت بالالتر و پیچیده ترعق= 04; محمدی و کوثر= 740; اﺑﺘﺪﺍ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی ﺮﺍ تع= ;لیّم میگیرند ﻭﭼﻮ&= #65253;ﺒﮑﻤﺎل عقل عرفانی ح= 608;ض کوثر رسید ند &#= 65251;ﻨﻄق عرفانی ﺮﺍ ﻣﻠ= ;ﮑﻪ و سایبرنیتی= 05; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ برای ادامه زندگی = 576;ا عوام ﻣﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﻨﺪ ﺍﺯﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ= 5263; ﻮﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻋﻠمی گذﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ قابل فهم دﻳﮕ&= #65198; ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﮐنند و ﺑﺎ ﺁﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل نمایند .ﻭﺍﻟّ= ﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; با عقل کُلّی و عرفان نوع فوق بشری نمی توانند ﺑﺎ ﻣﻨ= ;ﻄق عرﻓﺎنی ﺨﺎﻟ᥹= 0; ﺑﺎ ﻣﺮﺩم ﺼﺤﺒﺖ ک= 606;ند ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﻄق ع= 585;ﻓﺎنی ﺒﺮﺍﻯ همه ﺷﻴA= 198;ﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭلی هرﮔʌ= 00; شنوندگان حقایق عرفان= 40; همراه با تصو= 585; مادی آنها بسطوح الهی و شهودی نمیبرند ﻭلی &#= 65200;ﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی سالکان ولای= 78; ﺒﺮﺍﻯ آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ فوق بشری و یا عقل کلّب پیامبران تا زنده هستند مفید است . والاّ منطق عرفانی و حقایق عقلی ا= 604;هی پذیرفته نشد= 07; عوام و مادیو= 606;، انان را از خدا و تعال حتی فوق بشری و شهودی محرو= 605; کرده و مراتب &#= 1602;هقرای روان بشری انان مناسب کارماهای مس= 82; حیوانی هم بدتر در فسخ گیاهی و رسخ جمادی وو= 587;خ تحت جمادی نی= 586; احتمالا میروند تا تک= 585;ار گذشته های انواع قبل نو= 593; بشری را تکرا= 585; کنند و پس صد ها هزار سال تولدات و مرگهای دردناک عاقب= 78; بنوعبشری ودرک همین عرفان واهمی= 78; سلوک الهی برسند ک= 607; تمام موجودا= 78; حتی انواع تح= 578; أثیری و اثیر= 740; وانواع گیاه= 40; و حیوانی و بشر= 740; باید بخداون= 83; وتا ابد بی انتها پیش بروند .ﻣﻨﻄق ᥾= 2;ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻣﺘﻨﺎﺳ&#= 65168; ﻓﺼﻞ نوع بشری خود ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ که ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺯﻧ= 5194;گی اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﺟﻬ= 5166;ﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮکَس A= 169;ﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﺍﺯ = ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻣ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬ= ﺕ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻳ= 5253; ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺁﺳﺎ&= #65267;ﺶ ﺍﺯﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﺮﻭحی ﻮ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎﻧﻰ ﻭﻋﻘ= 04; ﺠﺰئی اﺣﺘﻤﺎلی اﻳ᥷= 4;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻥ ( ﻨﻔس لوّامه ) A= 261;ﻧﻘّاﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﻨﺎﻣ&#= 65268;ﺪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ ﻔﻘﻴﺮﻭ ﻳ= 578;یم ﻮﻣﺤﺮﻭﻡ ﻭﮔﺮ&#= 65235;ﺘﺎﺭﺍﻥ ﺪﺭﺗﻨﮕﻨﺎﻫﺎ= 5263; ﺰﻧﺪگی ﭽﻮﻥ اA= 203;ﺎﺭﺕ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻮ ﺑﻴ= ﻤﺎﺭﻯ هاﻯ ﺨﻄﺮﻧﺎک A= 262;ﮔﺮﺳﻨگی ﺸﺪﻳﺪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ = ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻣﻤ@= 401;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ = ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻋﻘلی ﺨﻮﻳﺶ ﺍ= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎﻋﺒﺮ&= #65173; ﮔﻴﺮﻯ اﺯ ﻫﺴت= 740; ﻮﺷﺮﺍﻳﻄ ﺰﻧﺪ&#= 1711;ی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪﺁ ﻧ= ﮕﺎﻩ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻴʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴتی اﻭ ﺑﺤﺪّﻯ ﺘﻘ= 5262;ﻳﺖ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ شانس A= 203;ﻠﻮک ﻮ ﺗﺤﻤّل ﻮﺳﺨ= 578;ی ﺪﻭﺭﻩ سلوک الهی ﺮﺍ ﺑﮕﺬʋ= 97;ﺍﻧﺪ ﺗﺎ بعقل کُلّ&= #1740; برﺳﻨﺪ ﻭ( ﻧﻔس &#= 65251;ﻄﻤﺌﻨّﻪ) ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻮ( نَ&#= 1601;س ﻣﻠهمه ) ﺑﺎﺯﮔ= 5208;ﺘﮕﺎﻥ ﺒﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﭘﻴﺪ&= #65165; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭلی ﻤﻨ&#= 65224;ﻮﺭﻋﺮﻓﺎنی ﻮﻋﻘل ﺠﺰئی اʌ= 67;ﺪﺁﻟﻴﺴتی ﻮ ﺍﻳﺪﺁل و کمال ﻄﻠﺒﻰ ﻟʋ= 66;ﺯﻣﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ژنتیک ﺮﻭﺣﻰ ᥾= 1;ﺣتی ﻔﺼل نوع بشری = اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻋﻘل ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭ= 5259;ﺮ ﻃﻔلی هست. ﺍﺳʋ= 76;ﻌﺪﺍﺩ (ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ) ﺑﻄ= ﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮﮐﺮﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﭙﻴﺪ= 5165; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﺴ&= #65260;ﻮﻟﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﻮ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﻭلی اﺳﺘﻌﺪﺍʋ= 93; (ﻋﻘل عرﻓﺎنی ﻮ ﺍﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ) ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﻣﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒی&#= 1593;ی ﺒﺎ ﺭﺷﺪ ﺟﺴم ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻴ&= #65260;ﺎﻯ ﺰﻧﺪگی ﻄﺒﻴﻌA= 264; ﻭﻳ ﺎﺑﺎ ﺭﻳﺎﺿ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﺭﺍﺩﻯ ﺪﻭﺭﻩ &#= 65203;ﻠﻮﻙ. ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻫﺮ ﺩﻭ ﻗﺎﺩﺭﻧ&= #65194; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧ&= #65166; ﺑﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻳﻌ= نی اﻧﺴﺎﻥ که ﺑﺘA= 240;ﻮﻳﺖ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﮐ&#= 65248;ﻴﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ= 5263; عقلی عرﻓﺎنی &= #65262; ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺧ= ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻧﺴ&= #65166;نی ﭽﻮﻥ گرگ ﻤﻴﮕA= 198;ﺩﺩ ﮐﻪ ﻗﻠبی ﭽﻮﻥ &#= 65204;ﻨک ﻮ ﺫﻫنی ﻤﺘﺤﺠ= 617;ﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺎم&#= 1604;ا ﻭﺣشی ﺒﻴﺎﺑﺪ. &#= 65261; ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ عقل عرﻓﺎنی ﻮ= ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ &= #65193;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. = ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮﻙ ﺣﺘﻰ ﺍﻳ&= #65253; عقل ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ = 5191;ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺿﻤن= 575; ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; نوع بشری ﺁﻧﺮ= ﺍ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧ= ﺪﺍﺯﺩ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺴﺎل= 05; ﺒﺨلق ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺴﺒﻰ = ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺰ&= #65255;ﺪگی کند ﻭﺍﻟّﺎ ﺗʌ= 56;ﻬﺎ ﺑﺎﻋﻘل عرﻓﺎʌ= 55;ﻰ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﺑﺎ ﺍﻋﻀ= 5166;ﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭﺟﺎﻣ&#= 65228;ﻪ ﺭﻭﺣﺎنی ﺰﻧﺪ= 11;ی ﺪﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ ﮐ&#= 65198;ﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺎﻇﺮ ﺧ&= #65166;ﺭﺟﻰ ﻗﺎﺑل ﺘﺤﻤّل A= 256;ﻴﺴﺖ. ﻭﺣتی ﻨﺎﺩﺭﺳA= 174; ﺑﻮﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻒ &= #1578;مدّن ﻮﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ= 5263; علمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;عی اﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﻋﺮ&#= 65235;ﺎ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣ&= #65184;ﺪﺩ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﺸﮑل ﺠﺪﻳ&#= 65194;ﻯ اﺯ ﻧﻮ ﺁﻧﺮﺍ ﺗ&= #65256;ﻈﻴم ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺣ= تی علم ﻤﻴﺂﻣﻮﺯʌ= 55;ﺪ ﻭ تمدّن ﻤﺎﺩ᥾= 3; ﻮ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﺮ&#= 65165; ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭلی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 256;ﺪ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺮﻓ&#= 65166;نی ﺮﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ&#= 65251;ﻨﺎﺳﺐ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺮﻭ&#= 65267;ﺞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩ= ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺃﻧﺪک أندª= 5; ﺒﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ &= #1588;ایسته ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴﺘﻰ ﻭسلوک الهی گ&#= 1585;ﺩﻧﺪ. ﺗﺎ شاید ﺭﻭﺯʌ= 63; هم بعقل کُلّ= 740; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬ&#= 65166; بتواﻧﻨﺪ ﺑﺎ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ &#= 1578;عقّل ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻤّ= 604; کنند ﺗﺎ ﺿﻤﻥ A= 252;ﻨﻄق ﻣﺎﺩﻯمنطق اﻳ= ;ﺪﺁﻟﻴﺴتی ﻮﻗﺪﺭﺕ ﻧﻘﺪ ﺍ&= #65199; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﭘ&= #65268;ﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ &= #65215;ﻤﻦ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪک= 740; عاﺩﻯ ﺒﺎ ﻣﻨﻄ= 602; ﻤﺎﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ ﻣ&= #65228;ﻠﻮﻣﺎﺕ ﻓﻠﺴفی لاﺯم ᥵= 0;ﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄح عقل جَمع&= #1740; ﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺐﻋ&= #65248;می اﺯ ﺳﻄح علم جَ= ;مع ﺰﻣﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ &= #64400;ﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﻣﻨﻄق عرA= 235;ﺎنی ﻮﻋﻘﻞ ﺟﺰئی اA= 267;ﺪﺁﻟﻴﺴتی گرﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘ&#= 64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﻳک ﺴﻴ&#= 65204;تم ﺴﻠﻮکی ﻔﺸﺮﺩA= 257; ﻭﺗﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﺑ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺮﺍ&= #65251;ﻮشی ﺒﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﻳ= 5206; ﻭﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻭﺣﺘﻰ ﮔﺬﺷﺖ ﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎم آﺭﺯﻭﻫA= 166; ﻭﻟﺬﺗﻬﺎ ﺣﺎﺿ&#= 65198; ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺠ&#= 65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺁ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺑﺤﺪّ ﻧﻬﺎﺋﻰ &#= 65203;ﻠﻮکی ﺒﺸﻬﻮﺩ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ ب&= #1588;ریّت ﮐﻪ ﺑﺎقی ﺒﻮﺩ &#= 65261;ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫ= 5166; ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩ ﺩ= ﺭ ﻳک ﺘﻮﻟّﺪ ﺑﺸ= 5198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩﻯ ﺒﺎ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ = ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍ&= #65187;ﺘﻤﺎﻟﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&= #1574;ی ﺮﺍﺑﮕﻴﺮند ﻭ = 5169;ﺘﻮﺍﻧند ﺑﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮔﺎم ﺒ&#= 64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ سلوª= 5; الهی ﺸﺎﻣل ﺘ᥷= 8;ک ﻤﻮﻗّﺖ ﻣﻨﻄﻘ= 5264; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺗﻘﻮﻳ&#= 65174; ﺗﺪﺭﻳحی ﻤﻨﻄ= 02; ﻋﺮﻓﺎنی ﻮﻋﻘل ﺠﺰئی اʌ= 67;ﺪﺁﻟﺒﺴﺘﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺨﻠ&= #65268;ﻪ ﻭﺳپس ﺗﺤﻠﻴﻪ = 5169;ﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ و تزکیه نَفس أ= 605;ّاره ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ا&= #65199;ﺁﻟﻮﺩگی گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﭼﻮﻥ عقدﻩﻫﺎ A= 261; ﺣﺴﺮﺕﻫﺎ ﻭﻧﻴ&#= 65166;ﺯﻫﺎ ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻣﻬﺎ &#= 65261;ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65227;ﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭﻫﺮ ﻧﻴﺎﺯﻯ که ﺟﻤﻌﺎ ﺗﺮک = 5194;ﻧﻴﺎی بشری ﻭ ﻣﺎﺩﻳʋ= 66;ﺕ ﺁﻥ ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺑﮕﺬ&#= 65197;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺘ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﮐﺎﻣل اﺯ ﺩﻧﻴ= 5166; ﻭ بشریّت ﻭ ﻣᥴ= 6;ﺩﻳﺎﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﺩﺍﻣ= 5258; سلوک الهی ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺗﺮک ﻨ&= #65268;ﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺁﺳ&= #65268;ﺒﻬﺎﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮﻭ&#= 65165;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳ= 5166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ا&#= 1604;هی ﺁﻥ ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺑﺎﺯﮔ= 5208;ﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻌﻨﻮﺍ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ الهی ᥾= 2; ﻣﻌﺼﻮم ﺘﻤﺎم ﻤﺎﺩﻳﺎ= 5173; ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ &= #65198;ﺍ ﺑﺸﮑل ﻤﻌﻘﻮل = 5262; ﻣﻌﺘﺪل اﺯ ﻧﻮ &#= 65169;ﻴﺪﺍﺭ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ = ﮐﻪ ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ ﻣﻨﻄ&#= 1602; عرﻓﺎنی ﺨﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎنی= ; ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ اله®= 0; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺎﺩ&= #65267;ﺎﺕ ﺯﻭﺩ ﮔﺬﺭ ﻭﺣﻘ&= #65268;ﺮ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ ادامه ﺗﺰﮐﻴﻪ نفس ﻋﻘل ﺠﺰئی= ; ﻤﺎﺩﻯ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻳʋ= 94;ﺁﻟﻴﺴتی ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺷﺪﻩ الهی ﺪﺭ A= 207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺗﺮﮐﻴبی اﺯ ﻳ= 05; عقل ﺠﺪﻳﺪﻯ ﻤA= 268;ﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ &= #1575;لهی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻋﻘ&= #1604; عظیم اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻋﻘ&#= 1604; کوﺩﮐﺎﻧﻪ ﻧﻮ= 93; فوق بشری ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻋ&= #65166;ﺭﻑ ﻣﺘﻔﮑّﺮالهی= ﻮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﮐﻪ &= #65227;ﻠﻮم ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﻨف&#= 1593; ﺒﺸﺮﻳّﺖ ﺑﮑﺎ= 5197; می اﻧﺪﺍﺯﻧﺪ A= 261;ﻧﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭﻯ &= #65170;ﺴﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺣﮑ= ﺎم ﺴﻴﺎسی ﻮ ﺁﺧﻮ= 5255;ﺪﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ. ﮐﻪ ﺟﺰ= ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ&= #65169;ﺪﺗﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .= ﻟﺬﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺮﺑﻴ&#= 65174; ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﻘل &#= 65262; ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﮐ&= #65258; ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﻣ&= #65194;ﺍﺭس ﻭ ﻣﺪﺍﺭج علم®= 0; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ &#= 65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . اﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺮﺍﭼﻬﺎﺭ ﻧﻌل &#= 65170;ﺴﻮﻯ ﺤﺮﺹ ﻭ ﻃمع ﻮﺳ&#= 65256;گ ﺪلی ﻮ ﻓﻠﺴﻔﻪ &#= 65169;ﺎفی ﻮ ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻠﺒﻰ = ﻭ سعی ﺪﺭ ﺗﺤﻤﻴ= 02; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮑﺸﺎﻧﺪ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺭﻭغ &#= 65208;ﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴﻴﺎﺳﻰ و ﺍﻧﺴ&#= 65166;نی کاﺫﺏ ﻣﻴﺪﻫﻨA= 194; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺮﻓ= ﺪﺍﺭ بشریّت ﻭ ﺍﺧﻠ= ;ﺎق ﻮ ﺍﻧﺴﺎﻧﺎﻧﻴ&#= 65174; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65264; ﻫﻴچ ﻘﺪمی ﺒﻨ= 01;ع ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﻥ ﺒﺮ &= #65255;ﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65252;کی به ﺘﺸﺪﻳﺪ ﺩﺷ= 5252;نی ﺒﺂﻧﺎﻥ ﻣﻴنم= 75;یند ﮐﻪ ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ &= #65204;ﻴﺎسی ﻮﺣﺰﺑﻰ ﻭﺑﺎ ﺍ&= #65239;ﺪﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺤﺪّ ﺃﻗل ﻤﻴ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭﺑﺎﺳﻴﺎﺳﺘﻬ= 5166;ﻯ ﺘﺤﻤﻴﻠﻰ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪگ&#= 1740; ﺒﻮﻇﺎﻳﻒ ﺯﻧﺪ&#= 1711;ی ﻤﺤﺮﻭم ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ. ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻣﺎلی = 570;ﻧﻬﺎﺭﺍ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﺑﺴﺮﮔﺮﻣﻴﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮ&= #1588;ی هاﻯ ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﺟ&#= 65166;ﻫﻠﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﺟﺎﻟ&= #65168;ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻨ&= #65268;ﺮﻭﻣﻨﺪ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﻨ&= #65220;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﻋﻠﻤﻰ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ اخلاﺎق= ; ﻮﻋﻘل اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 5165;ﺯ ﺗﺮس ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ &#= 65262;ﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺗﻤﺎم ﻣ&#= 65262;ﻗﺖ ﺩﺭﻓﮑﺮ ﺩُم ﺒ= 5176;َﻠِﻪ ﻧﺪﺍﺩﻥ هستند= ;. ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮ&= #65165;ﻧﻴﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی کاﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨA= 194; ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻴﻘ&= #65258; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗ&#= 65208;ﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍ&= #65199; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺍن= 40; ژنتیک ﺮﻭحی ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #65169;ﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﺸﺪ&= #65267;ﺪ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﻔ&#= 65204;ﺎنی گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﭘ= 587; ﺍﺯﻣﺮگ ﻮ ﺑﻄﻮ&#= 65197; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﮑﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻣﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ ﺗ= ﺼﻔﻴﻪ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺗثبی= 8; ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ = ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎل &= #65204;ﺮﺍﺳﺮ ﺻﻔﺎتی ﺒﺮﺍﻯ = 5176;ﻮﺣّﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻬﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻮع ﻨﻴﺰ ﻣﺴﺦ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. و ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺭﺟﻪ &= #65165;ﺯتوحّش ﻭﻧﻮع ﺘﺮﺑﻴﺖ &#= 65197;ﻭﺍنی ﻮﻋﻘلی ﻤﻴﻴﺎA= 169;ﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﺻﻠﺎح ﺸ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺣﺪ ﺃﻗﻞ ﺑﻨﺴخ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﺍ &= #65169;ﺪﻧﻴﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﺮگ ﻮ ﺯﻧﺪ&= #64404;ﻴﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﭼﻪ ﺑﺎ ﭘ= ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺑﺎ&= #65227;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﺍﺯ = ﺃﺯل ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗ= ﺎ ﺃﺑﺪ بی اﻧﺘﻬA= 166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺗّ&#= 65236;ﺎﻗﺎ ﮐسی اﻳﻥ ﺒﺎﺭ = 5165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ &= #65261; ﺩﻳﮕﺮﻯگوﺳﻔʌ= 56;ﺪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ نیز ﺮA= 261;ﺯﻯ گوﺳﻔﻨﺪ ﺑﻮﺩA= 257; ﻭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻧﻴ&= #65200; ﺭﻭﺯﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﻏﻴﺮﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺻﻠ&= #65166;ح ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺩﺭﻳک ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﺑﺎ ﻋﻘل ﺠﺰئ= 740; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ = 4400;ﻪ بعقل کُلّی الهی ﻨﺮﺳﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺮ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ اکنون ﺍﻧﺤﺮﺍ= ;ﻑ ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻗتی &#= 65268;ﺎﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺭﺷﺪ&= #65227;ﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﻔﺰﻭنی = 5170;ﮕﻴﺮﺩ ﻫم اﻳﻨک اﻧﺴʋ= 66;ﻥ عمیقا ﺍﺯ ﺻﻔᥴ= 6;ﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭ ﺗﺮﺣّم ﻮﮔﺬ= 5207;ﺖ ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﻀ= ﻌﻴﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺣ&= #1578;ی ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ &= #65255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺳﺘم ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻣ&= #65256;ﻄق عرﻓﺎنی ﺮﺍ ﻣʌ= 68;ﺘﻮﺍﻥ ﻤﻨﻄق اﺣﺴﺎ س= 40; ﻮ منطق ﻓﻄﺮﻯ ﻮʄ= 00;ﺸﺶ ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ ﺧﻮﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻣﻨﻄﻘﻴﮑﻪ ﺑﺎ&#= 65247;قوّه ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ= ﺎﻟﻔﻌل و تثبیت و سایبرنیتیک A= 208;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﺮک ﺘﻮﺣّ= 5206;ﻫﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺗ= ﻤﺪﻧﻬﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ. ﻭ ﻣ= ﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤﻨﻄق علمی ﻮ᥵= 5;ﺠرَبّی ﻮ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ا&#= 65203;ﺎس ﻳک ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻨﻄق عرﻓﺎﻧʌ= 64; ﺍﺳﺎس ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 170;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﺳﺖ. ﻣﺨﻠﻮﻃ کرﺩﻥ ﻤﻌنی عقلی ﺒﺎ برداشت ﻋﻠمی یا ﺩﺍﻧﺶ ﺧﻄ ا= 5203;ﺖ. ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻋﻠﻢ &#= 65169;ﻤﻌنی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺁﮔﺎ&#= 1607;ی ﺮﻭﺣی ﻴکی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻋﻘل ﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ عرﻓﺎنی ﻤﺎﺩ᥾= 3; ﺪﺍﻧﺴﺖ ﻳﺎ ﺷﻨﺎﺧتی ﻤ= 5166;ﺩﻯ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65198;ﻭﺍنی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65195;ﻫﻦ ﻭﻋﻠم ﻮ ﺩﺍﻧﺶ &= #65197;ﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤﻄﻠ&#= 65240;ﺎ ﻣﺎﺩﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﻴچ ﺠﻨﺒﻪ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎنی ﺪﺭﺁﻥ ﻤﻠﺎﺣﻈ&#= 65258; ﻧﺸﻮﺩ ﻋﻠﻮم ا= 5183;ﺘﻤﺎعی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮﻋﻠﻮم عرﻓﺎنی ﻮ ﺑﺸʋ= 98;ﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺗ&= #65184;ﺮﺑﻪﻫﺎﻯ علمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ʌ= 62; ﺩﺭﺟﻪ ﺧﻄﺎﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪ &= #65207;ﻨﺎﺳﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭﺍﻳﻥ اﺳﺖ ک= 607; ﭼﻘﺪﺭﺟﻨﺒﻪ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺍ= 5255;ﺴﺎنی ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﻳﺎﻟ&= #64401;ﺘﻴک ﻔﻠﺴفی ﺪﺭﻣﺎA= 193;ﻳﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺭﻭحی = 5262; ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺍﺻﻮل کاﺭ ʋ= 53;ﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﻠم ﻮﺗﺠﺮ= 5169;ﻴّﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﺤ&= #65240;ﻴﻘﺎﺕ ﺁﻣﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﺁﻥ ﻘﺎﺑل ﺴﻨﺠ&#= 65206; ﻭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ا= 5255;ﺴﺎنی ﺒﻨﺪﺭﺕ ﺣتی ﻘ= 5166;ﺑل ﺴﻨﺠﺶ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔ= ﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﺍﻧﺴﺎن= 740; ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕ= ﻴﺮﻳم ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻳ&= #1705; اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻳ&#= 1705; ﻄﻔل ﻮﺣتی ﺤﻴA= 262;ﺍﻧﻰ ﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮ&= #65251;ﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒﺎﻳﺪ &= #64400;ﺮﺩ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠ= 5166;ﺕ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻴک &#= 65252;ﻠّﺖ ﺑﺎﻋﻈﻤﺖ ﻫﺮ ا&#= 1583;ّعاﻯ ﺁﻥ منجر ﺑﮑﺸʋ= 76;ﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65204;ﻴﺎﺭ ﻭ ﮔﺮﺳﻨگی ﻮ ﻣ&#= 65188;ﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ ﻭ ﺳﺨتی ﺰﻧﺪﮔ= 5264; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ = ﺤﻔﻈ اﻗﺘﺼﺎﺩ یک ﺠA= 166;ﻣﻌﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺿﺮﺑﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻬﻤ= 5166;ﻥ ﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ تمد= 17;ن ﻤﺎﺩﻯ ﻴﺎﻓﺘﻦ &= #65261;ﺑﺎ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺂﻥ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 64344;ﺮﻭﺭﺵ ﻓﺮﻫﻨگ هرﮔﺰ A= 187;لّ ﻤﺸﮑل ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﺯﻧﺪگی ﺪﺭﻭﻳA= 208;ﺎﻥ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺳﻮﮊﻩﻫﺎﻯ عاA= 219;فی ﻮﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ &= #65175;ﺎ ﻣﺪتی ﻤﺴﺎﺋل عرﻓﺎنی ﺮﺍ ﻣʋ= 66;ﺩﻯ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺗ&= #65198;ﺑﻴﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﺳﺎس &= #65165;ﺳﺘﺪﻟﺎل ﺒﺎ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻮفق ﺒﺎﻋﻘل A= 192;ﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﻋﺎﻗﺒﺖﻋﻘل علمی ﺮﺍ ﺑﺎﻳʋ= 94; ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﻘﻞ = ﮐﻠّﻯ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 175;ﻨﻬﺎ ﺑﺎسلوک الهی &= #65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻴرَبّ ﺍﻟﻨﻮع= ; ﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ= ﻧﻮع فوق بشری ﻨﻴﺰ= بعقل ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. = ﺍﻳﻨک ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﺘ&#= 65194;ﻳّﻨﻴﻦ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻋﻘل ﻤ&#= 65166;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑ&= #65194;ﻫﻨﺪ ﺟﺰ ﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﺩ&= #65267;نی و مذهب تراشی و فلسفه بافی &#= 65256;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻣﻴﺘﻮ= ﺍﻥ ﺒﺠﺮﺃﺕ ﮔﻔﺖ ﮐ&= #65258; ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﺘﻘ&#= 65262;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻳک ﻨﻮع ﺒ&#= 65268;ﻤﺎﺭﻯ ( ﺟﻨﻮﻥ ﻣﺨﻔﻰ) ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻫﻬﺎ ﺑﻴﻤ&= #65166;ﺭﻳﻬﺎﻯ ﺠﻨﻮنی ﺪﻳﮕﺮA= 263;ﺮﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭ&#= 65197;ﺩ. ﺩﻳﻮﺍﻧگی ﺁﺷ@= 401;ﺎﺭ ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐ= 5262;ﺭ ﻭﺍﻭﻫﺎم ﻮ ﺧﻴ&#= 65166;ل ﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻬﺎئ= 40; که ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺩﻳﻮﺍ&#= 65255;گی اﺳﺖ ﻫﻤگی ﻨﺘA= 268;ﺠﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘل ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ شایسته قهقرای فوری = 5207;ﺪﻩ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫ&#= 65166;ﻯ ﻤﻨفی ﻨﺎﺧﻮﺩ = 5153;ﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻂ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّ= 5174; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺣتی ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﺻ&#= 65166;ﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺷﻤ&= #1606;ی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﻋﺮﻓﺎﻥ الهی ʌ= 62;ﻳﺎﻋقل کُلّی ﺎﻟﻬﻰ ᤨ= 0;ﻪ ﭘس ﺍﺯﻳک ﺪﻭﺭ= 5257; ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﺰئ&= #1740; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ʌ= 68;ﺎ نَفس لوّامه = 5165;ﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺒﺨلق ﺒﺎ= 5199;ﮔﺸﺖ ﺑﺎ ﺩﻭ سرﭼﺸﻤ= 5258; ﻣﻨﻄقی ﺨﻮﺩ ﻓ= 4401;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺍ&#= 65251;ﻮﺭﺭﺍ ﺑﺮﺭسی ﻤﻴﮑﻨA= 194;. ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺎ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ کاﻣA= 248;ﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ = ﺤﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ ﻭﺑﺎ &= #65183;ﻮﺍﻧﺎﻥ ﺒﺎ ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩ&#= 65263; و علمی ﻫﻤﺮﺍ᥽= 7; ﺗﻤثیلاتی اﺯ ﻣﻨﻄﻖ ﻋﺮﻓ&#= 65166;نی اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎ ﺑ&#= 65200;ﺭگ ﺴﺎﻟﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠ&#= 65166; ﺑﺎ ﻋﻘل عرﻓﺎ= 06;ی ﺤﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. = ﻭﺣﺘﻰ ﻳﺎﺩﻯ هم اﺯ ﻋ= 5240;ل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻋﻠمی = 5256;ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻋﺮﻭج ﺬﻫنی ﻨA= 176;ﻴﺠﻪ ﺗﺪﺍﻋﻴﻬﺎﻯ ﺬ&#= 65259;ﻨﻰ و ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎﻯ علمی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 261;ﺳﺎﺋل عرﻭج ﻮ ﺗﻌﺎل®= 0; ﻔﮑﺮﻫﻤﺎﻥ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﺩﺭ &= #65195;ﻫﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺮﺩﺑ&#= 65166;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻌﺎلی = 575;ﺳﺖ. ﻭلی گاهی اﻳﻥ= ﺘﺪﺍﻋﻴﻬﺎ ﻣﺘﺰﻟﺰل ﻮ ﻧﺎ&#= 65193;ﺭﺳﺖ ﻭﺍﻧﺤﺮفی هست= ;ند. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻨﺮﺩﺑ&= #65166;نی ﺴﺴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺧ&#= 65268;لی ﺰﻭﺩ ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ= ﺯﻫﻤﺎﻥ ﺴطح ﺒﺎﻟﺎﺭﻓA= 176; ﻪﺧﻮﺩ ﺳﻘﻮﻃ ﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﺁﺳﻴﺐ ﺭﻭﺍن= 740; ﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﮔﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ= 5204;ﺖ ﺍﺯﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍه= 740; که ﺗﻌﺎلی ﻔﮑʋ= 98;ﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺯ ﭘﺎﺋﻴﻥ ﺒﻴﺎﻳ&#= 65194; شاید ﻣﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺴﺖ ﺭﺍﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻮﺩ&= #65197;ﺳتی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﻌﻮ&= #65193; ﻭﻋﺮﻭﺝ ﻣﺠﺪﺩ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭلی ﺴﻘﻮ&#= 65219; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﺮﺩ&= #65169;ﺎﻥ ﺘﺪﺍﻋﻴﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65166;ﻃل ﻮ ﮐﺎﺫﺏ ﻭﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﺎﻋ&= #65240;ﺪﻩﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻣﺪﺗﻬ&#= 65166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ&= #65227;ﺮﻭج ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﺭﺩ. شاید ﺩﺭ ﺗﻔﮑ¡= 7;ﺮ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺗﺠﺪ&#= 65267;ﺪ ﻳک ﺘﻔﮑّﺮ ﻣﻴ= 5204;ّﺮ ﺒﺎﺷﺪ.ﻭلی اﻳA= 253; ﺘﻔﮑّﺮ ﺍﺯ ﻧﻮ&#= 1593; ﺘﻔﮑّﺮ ﺭﻭﺍﻧ= 5264; ﺟﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻓﻴﻠ&#= 65204;ﻮﻓﺎﻥ سعی ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﺍﻣﺪʋ= 65;ﺩﺍﺕ ﺍﻟﻬامی ﻮ اله= ;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺰﺣ&= #1605;ت ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻥ عرﻭﺟﻬﺎﻯ ﺬﻫ= 06;ی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴ= ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺘﺎﻳج عقل®= 0; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻨﺤﻮﻯ &#= 65170;ﺎﺧﺘﺮﺍع ﺪﺳﺘﮕﺎﻫﻰ ﺗﮑ&#= 65256;ﻴکی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﺑﻠﮑ&#= 65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﻳک ﺪﺳﺘﮕﺎﻩ ﻓ&#= 64401;ﺮﻯ ﻮ ﻳک ﺴﻴﺴﺘم ا= 5203;ﺘﺪﻟﺎﻟﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﺷﺘ&= #65258; ﻭﺗﮑﻤﻴل ﻮ ﺗﻨ&#= 65240;یح ﺸﻮﺩ ﻣﻔﻴﺪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﺗﻔﮑّﺮ ﻣ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮ ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺗﺪ&#= 65165;ﻋﻴﻬﺎ ﻳﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; علمی ﻮﻣﺎﺩﻯ ʋ= 96;ﻫﻦ ﺟﺰ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﮔ= ﺸﺘﻦ ﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﻣﻄ&= #65166;ﻟﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺣتی ﺒ&#= 65166;ﻋث ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65267;ﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜﻬA= 166;ﻯ ﺫﻫنی ﺸﺨﺺ ﭼﻨ= 5166;ﻥ ﺘثبیت ﻭ ﻣﻠﮑʌ= 58; ﺷﻮﻧﺪ ﻭﺣﺎﮐم ﺒﺮ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ گرﺩﻧA= 194; ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻗ= ﺎﺑل ﺘﺮﻣﻴم ﻮ ﺗﺼﺤ&#= 1740;ح ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗ= ﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺍﻳﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺑ&#= 65166; ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﻮ &= #65227;ﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺑﻴک ﻨﺘﻴﺠﻪ ثابت ﻣﻴﺮﺳﻨ᥷= 4;. ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨ= ;ﺪ ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺠﺪﻳ= 5194; ﻭ شاید ﺑﻬﺘﺮʌ= 63; ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﺯﻳﺮا ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 705; ﺸﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﭙﺒ&#= 65262;ﺗﺮ ﺫﻫﻥ ﺸﺨﺺ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺑﻨﺎحقّ ﻫﻤﻴʌ= 08;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺩق &= #65252;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻔ&= #64401;ّﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&= #65176;ﺼﻮﺭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ&= #64401;ﺮﺭﺍ ﻳک ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺍﺯ &= #65175;ﻔﮑّﺮﺍﺕ مکرر ﺧﻮﺩ ﮔﺮʌ= 35;ﺘﻪﺍﻧﺪ پس ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭﺳ= 5174; ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺏ ﺑﺴ&= #65262;ﻯ گوﺩﺍل ﻤﻴﺮ ﻭA= 193;ﻭ ﺩلی ﺤﻘّﺎﻧﻴ¡= 7;ﺖ ﮔﻮﺩﺍل ﻮ ﮐﺎﺭ &= #65153;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺮﺍه ﻫ&#= 65166;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﺁﺏ ﺑﺰ= 5251;ﻴﻨﻬﺎﻯ ﺘﺸﻨﻪ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬ= ﺍ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﭘُﺮﺗ= 5198; ﻭ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ ﺗﺮ = ﻭ ﻣﺰﺍﺭع ﺨﺸﻜﺘ= 5198; ﻭبی ﺤﺎﺻل ﻤﻴA= 252;ﺎﻧﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻔ&= #64401;ّﺮ ﺑﺎﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻤﻠﺎ ﺑﺎﺯﻯ ﺬﻫ&= #1606;ی ﻮﺳﺮﮔﺮمی ﺪﺍA= 197;ﺩ ﮐﻪ ﺭﺑطی ﺒﺘﮑ= 5166;ﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫ= ﻥ هم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻟﻌﮑس ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﺎ&= #65199;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #64404;ﺮﺩ ﻭﺧﺎﻙ ﻭﮔِل ﺁ= 5247;ﻮﺩگی ﺬﻫﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻧﺪگی اﻧﺴﺎ = 6;ی اﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل ثرﻭﺕ ﻭﺣﺮﺹ ﻭ= 5183;ﺎﻩ ﻃﻠبی ﻮ ﺳﺘﻤﮑ= 5166;ﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ &= #65255;ﻴﺎﺯ ﺑﺘﺠﺎرَبّ ﻣᥴ= 6;ﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺫﻫن&#= 1740; ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﻨﻄ&#= 1602; ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= لی ﺰﻧﺪگی عاﻗﻠᥴ= 6;ﻧﻪ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﻧﺪ&= #65267;ﺶ ﻭﺧﻮﺵ ﻓﺮﺟﺎﻡ ( با فَرّ و جَم شدن) ﺣتی ﻨﻴﺎʋ= 99;ﻯ هم ﺒﺘﻄﺒﻴق ﻤA= 166;ﺩﻯ ﻮﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺁﻥ &= #65256;ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺭ ﻭس&#= 1593;ی کرﺩ ﺍﺯﻧﻮ ﺗﻔ= 4401;ّﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺳ= ﺎﺵ ﻣﻨﻄق غیرﻣﺎ᥷= 3;ﻯ یعنی عرفانی = 5240;ﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻨﻄ&= #1602; اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی مقذماتی سالکان اﺳﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﺍﻧﻮﺍع ﺪﻳﮕﺮ= 5263; اﺯﻣﻨﻄﻘﻬﺎﻯ = 594;یر ﻣﺎﺩﻯ هم ﺒﺎﺷ= 5194; ﺟﻨﺒﻪﻫﺎئی اʋ= 99;ﻣﻨﻄق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﺟﻨﺒﻪ&#= 65259;ﺎئی اﺯﻣﻨﻄق عرﻓᥴ= 6;نی ﻮ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴت= 740; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک &#= 65244;ﻨﺪ ﻫﻤّﺖ ﺷﺨﺺ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺴﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺴﻮﻯ ﻣﻨﻄق ﺠ&#= 65194;ﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺍﻳ= 5194;ﺁﻟﻴﺴتی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺑﺎ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭﻣﺮ&#= 65165;ﻗﺒﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ &= #65261;ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﻌ&= #65166;ﻳﺐ وعلل جهل مینماید ﺗﻘﻮ&= #65267;ﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺳﻥ اﺧ&#= 65248;ﺎقی ﻮ ﻫﺪﻑ الهی ﺪA= 197;ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ الهی ﺪﺭﺗﺠﻠ᥾= 8;ﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻘﻮ&= #65245; ﻋﺮﻓﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; که نه ﺩﻧﻴﺎ ﺭA= 165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪﺁ&#= 65191;ﺮﺕ قائم وپس از مرگ .ﺯﻳﺮﺍ ﺁث= 75;ﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻣﺎ= 5193;ﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺯﻭﺩ ﮔ&= #65196;ﺭ ﻗﺎﺑل ﺴﺮﻗﺖ ﻭ&#= 65207;ﮑﺴﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻗ&= #65268;ﺒﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻮﺭﺷﮑﺴﺘﮕﺎﻥ &#= 65169;ﺪهی ﺴﻨﮕﻴنی ﺒﺒﺎA= 197;ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ ﻭلی عرﻓﺎ ﻭ ﺍA= 261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺗﺮک &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻋﻘل ﺠﺰئی ﻤﺎﺩﻯ ﻭ= 4400;ﺴﺐ ﻋﻘل کُلّی الهی که ﻫﻤﭽﻨ= ;ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﻳﺎﻓﺖﻋﻘ&#= 1604; ﺠﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﻫﺴﺖ ﻫم ﺪﻧﻴﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫم ﺁ&#= 65191;ﺮﺕ .ﺍﮔﺮ ثرﻭﺗﻬﺎ= 5263; ﻤﻴﻠﻴﻮنی ﻨﺪA= 165;ﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﺪﻫﮑ&= #65166;ﺭﻯ هاﻯ ﻤﻴﻠﻴونی هم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ= 5165;ﮔﺮ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﺮﻫﺎ &#= 65207;ﺐﻫﺎﻯ ﺨﻮﺏ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺑ= ﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ﻔﻘﺮﺍ ﺭﺍ= 5187;ﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍﺑﻨﺪ. ﻭ&= #65191;ﻮﺍﺏ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﻥ ﺨﺴ&= #65176;ﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ = ﺭﺍ ﺗﺮﻣﻴم لاﺯم ʋ= 98;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭلی ث= 585;ﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﺗﺮﻣﻴم &#= 65194;ﺭﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ = ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺮﺩﻳﺪ &= #65175;ﻔﮑّﺮﺑﺎ ﻣﻨﻄق اﺣﺴﺎس A= 194;ﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻳنی ﻮ= 5251;ﺬﻫﺒﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎن= 740; غیر ﺍﻟﻬﻰ اﻧʌ= 04;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ = ﺧﺮﺍﻓﺎنی ﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺧﺘﻥ ﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﺁﺧﺮﺕ پس ﺍﺯﻣﺮگ ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭﻣﺴخ = 5240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻔﮑّ= 5198;ﺍﺕ ﻋﻠمی ﻮﻣﺎﺩﻯ = 4400;ﻪ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻣﻌﻠ= 5262;ﻣﺎﺕ ﻭﻓوﺮﻣﻮﻟﻬﺎ = 5251;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣ&= #65194;ﺍﻡ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﺍﻭﻫ&#= 65166;م ﻮﺧﻴﺎﻟﺎﺕ ﻣﻴ&#= 64401;ﻨند ﻭﺟﺰ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ و گم= 85;اهی ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ پس ﺍﺯﻣﺮگ ﻤﻴA= 208;ﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎمی = 575;ﺭﻭﺍح ﺤتی روح ﻴک ﻮ᥾= 7;ﺮﻭس ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ( کن ﻔ&= #65268;ﮑﻮﻥ) ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﺃﺯل ﺘﺎ ﺃﺑﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺍﺯA= 203;ﻠﺴﻠﻪ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ. = ﺍﻧﻮﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺳ&= #65248;ﺴﻠﻪ ﺩﺭﺍﺯ ﻓﺼﻮل ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ. ﺁﻧﮕﺎﻩ = ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺃﻧ= 5262;ﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﻧﺮﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺳ&= #65240;ﻮﻃ ﻤﺠﺪﺩﺍ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﻄﻮﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻴﺒﺎﻟʋ= 66; ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣ&= #65194;. ﮐﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﻭﺭﻧ&= #1580; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻋِﺮﺽ ﻭ ﺁﺑﺮﻭ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺗ&= #65236;ﮑّﺮﺍﺕ ﺑﺎﻋﻘل کُلّی= ﮐﻪ شامل ﻤﻨﻄق ﻤᥴ= 6;ﺩﻯ ﻮ ﻣﻨﻄق اﻳﺪﺁ= 5247;ﻴﺴتی ﻮﻋﺮﻓﺎنی اﺳʋ= 74; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺸﻒ ﺣﻘﺎﻳق &#= 65184;ﺪﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ فوق بشری و الهی ﻭ&= #65169;ﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺤﻘ&= #65166;ﻳﻖ ﺗﮑﻨﻴکی ﻨمی ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﺯ ﻣﺨﺰﻥ ﺁﮔ&= #65166;ﻫﻴﻬﺎﻯ الهی ﺒﺪﺳﺖ ﻣʌ= 68;ﺂﻳﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺷّ&#= 65188;ﺎﺕ سلّولهای ﻣﻐ&#= 65200; ﭼﻮﻥ ﺘﺮشح ﺼﻔ= 5198;ﺍ ﺍﺯ ﮐﺒﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ;ﻥ ﻨﺘﺎﻳج هیچ ﺁʋ= 97;ﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍنی ﻔﻌﻠﻰ = 5261; ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍﺣﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﻭنیز ﻤﻨﺠﺮ ﺑA= 176;ﮑﺎﻣل ﮋﻧﺘﻴﺒک ﺮﻭح= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ شای= 87;ته ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﻤﻮﻓق ﻤ᥾= 8;ﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ= ﺘﻌﺎلی ﺴطح عقل ﺸﺨﺺ ʋ= 91;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ نی= 586; ﺒﺘﻌﺎلی ﺴطح عقل جَمعی ﺒﺸ&= #65198; ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ (ﺳطح عقلی ﺠﻤ᥺= 8;ﻰ) ﺑﺸﺮﻏﻴﺮﺍﺯ (ﺳ&= #1591;ح علمی ﺠﻤﻌﻰ) ﺑA= 208;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘل غ&= #1740;ر ﺍﺯ ﻋﻠم اﺳﺖ. ﻋ&= #65240;ل اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﺴ= 5168; ﺑﻌﺪﻯ علما ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺣﺎﻓﻈ&= #65258; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎهی اﺳﺖ. ﻭلی علم = 5;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ کسب ﻋﻘ= 04;ی ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﻋﻘل ﻮﺍﺑﺴﺘﻪ &#= 65169;ﻤﻘﺎم ﻔﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ اﺳﺖ.ﻭلی علم ᥽= 2;ﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﮐﻠﺎس هاﻯ = 5153;ﻣﻮﺯشی اﺳﺖ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ که ﺑﺴﻄح عقل ج= ;َمعی ﻮﺳطح علم ﺒﺸ᥷= 8; ﮐﻤک ﻤﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. &= #65165;ﮔﺮ ﻓﻌﻠﺎ ﻋﺮﻓﺎ ﺩ&= #65197;ﻋﻠم ﺒﻬﺮﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65194;ﻫﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ عل= 605; ﺘﮑﻨﻴکی ﻮ ﺗﺠ= 585;َبّی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻘﺼﺪ &= #65227;ﺮﻓﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ= ﻏرَبّ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺷﺮﻕ ﺟ= ﻬﺎﻥ همیشه ﻋﺮﻓﺎن= ی و اشراقی ﻔﮑﺮ= ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻴ&= #1670; کدﺍم ﻨﻴﺰ ﺧﺎA= 247;ﺺ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .ﻣﺒﺤ&= #1579; ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 5244;ﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺮﺍ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺴم ﺒﺎ ﺗﻤ&= #65198;ﻳﻨﺎﺕ ﻭﺭﺯشی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴ= 705; کرﺩ. ﻭﺩﺭﺫﻫﻥ &#= 65170;ﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻋ&#= 65248;ﻤﻰ ﻭ ﺗﮑﻨﻴکی ﻮ ﺗ&#= 65184;رَبّی ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺎﻳﺒﺮ&#= 65255;ﻴﺘﻴک و تثبیت و ملکه ﻨﻤﻮﺩ. ﻭA= 169;ﺎ ﻋﻘل ﺨﺮﺍﻓﺎت= 40; ﺬﻫﻥ ﺮﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ ﺗ= ثبیت ﮐﺮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﻋ&#= 65240;ل عرﻓﺎنی ﻮ ﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ&#= 65263; ﻮﻳﮋﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #65197;ﻭﺍﻥ تثبیت ﻭ ﺳﺎﻳ᥵= 0;ﺮﻧﻴﺘﻴک ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺿﻤ= ﻨﺎ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺟﺴم ﻨﻴ&= #65200; ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺮﻭﺍ= 5253; ﺸﮑل ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی = 75;ﻧﺴﺎﻥ پس ﺍﺯ تثبیت ﻭ= ;ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘک اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﻤﻴﺮﺳﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨ= ﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﻧ&= #65262;ﻉ فوق بشری ﺁﻳﻨ= ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺟﺴم ﺒﺎ = ﻣﺮگ بکُلّی ﻤﺘﻠﺎ= ﺷﻰ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎ&#= 65173; ﺁﻥ از ﺑﻴﻥ ﻤﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﻭﻟﻰ (ﺭﻭح ﻴﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﮋﻧتیک ﺮﻭﺣﻰ در یونیورس ملکوت ) ﺑﺎ ﻣﺎA= 259;ﻴتی ﺠﺒﺮﻭﺗﻰ ﺣتی = 5170;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣ&#= 65248;ﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ هفت ﻫﺰA= 165;ﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬﺸت چهارم فوق بشری میرﻭﺩ. س= لوک الهی اﻣﺮﻭﺯ ᥷= 3;ﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ بشریّت ﻭﮐﺴﺐ= ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻘﻠﻴ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﻴﺮالهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎﻯ الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ سلوک ﻣﺤﻤﺪﻯ ʋ= 70;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻤﻌﺮفی ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋ&= #65198;ﺵ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥳ= 3;ﻳﻨﺪﻩ فوق بشری ﺮﺣﻤ= ﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﺿﻤﻨﺎ= ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺘﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘ&= #65256;ﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ (وَل= 40;ّ الهی ﻮ ﻣﻌﺼﻮʌ= 49;) ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ = ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻨﻮع ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. &= #65261; ﺑﺘﮑﻤﻴل ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 65249; ﺑﺮﺍﻯ نوع فوق بشری ﻮ ﺫﺧﻴﺮʌ= 57; ﺁﺧﺮﺕ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. <= o:p></o:p> حدیث 1532 -</spa= n><s= pan dir=3DLTR> اﺯ ᥴ= 5;ﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﺝ۵ﺹ۴ʋ= 69;ﺤﺎﺭ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﻳﺪ: اﻧّﺎ ﻟﺎ ﻧﻘﻮ= ل ﺠﺒﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﺗﻔ&= #65262;ﻳﻀﺎ ﻣﺎ (ﻭﻟﺎﻳﺖ سلوکی )ﻫﺮﮔﺰ ʋ= 69;ﺤث ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻳﺎ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﻴﻢ (ﻳﻌ&= #1606;ی بحث ﻭﻃﺮح ﻤﺎ = 76;َحث ﻓﻠﺴفی ﻨﺪﺍﺭA= 267;م ﻤﺎ ﺍﻫل ﺴﻠﻮک &#= 65262;ﻋﻤل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح&#= 1740; هستیم ﮐﻪ ﺑﺤث= ;ی ﺒﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ = ﻭ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ جَ&#= 1605;ع ﺠﺒﺮ الهی ﻮﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. (ﻓﺮﻳﻀﻪ عکس تفویض اختیا= 85; آزاد داشتن ) در فریضه اله= 740; بمعنی ﺠﺒﺮ ﻭ ʌ= 61;ﻇﻴﻔﻪ ﺣﺘمی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65207;ﺨﺺ ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳ&= #65166; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ سلو= 05; الهی ﺍﻣﺮﻯ ا᥸= 3;ﺖ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ که ﻓ= 5260;م ﻮﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭ ﺍﺩ&= #65197;ﺍﻙ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﻘق آ= 5253; مُیسّر ﮔﺮﺩﺩ= . ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #64400;سی ﺮﺍ ﺑﻔﻬم ﻮﺗﻌ&#= 65166;لی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺍﺩی را ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﭼﻮﻥ هرﺣﻴﻮﺍ= 06;ی ﻠﺬﺕ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺒ&= #65198;ﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ (ﻟﺬﺕ) ﮐ= ;ﻪ ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮ ﺁﺳﺎ&= #65253; ﻮ ﺳﻴﺮ ﻧﺸﺪنی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ (ﺗﻌﺎﻟﻰ) ﺳ= ;ﺨﺖ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩق ﺪﺭ حدی= 9; ها ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼﺤ= 5170;ﺖ ﺍﺯ (ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻴ&= #65253; ﻤﺮﺣﻠﺘﻴﻥ) ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻋﺎﻣل &= #65204;ﻮﻣﻰﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺳﺖ و ﻫم ﺠﺒﺮ &= #65261; هم ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭ= 5165; ﺑﺎﻫم ﺪﺍﺭﺩﻭ= 606;یز ﻤﻌنی اﻣﺮ ﺳﻮ= 05; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺪﺍﮔ&#= 65166;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍثاﺭﺧﻮﺩ = 5193;ﺭ بَحث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ. <o:p></o:p></span= > حدیث 1533 - A= 165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ (ﺝ۵ﺹ۷ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﺼﻨﻔﺎﻥ ﻤﻥ = 75;ﻣّتی ﻠﻴس ﻟﻬﻤﺎ فی = 575;ﻟﺄﺳﻠﺎم ﻨﺼﻴﺐ ﺍﻟﻤﺮﺟ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻘَﺪَﺭی= 7; ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍA= 199; ﺍﻣّﺖ ﻣﻥ ﺪﺭ ﺍ(در سلوک وهدف الهی) در اﺳﻠﺎ= ;ﻡ ﻧﺼﻴبی ﻨﺨﻮﺍA= 259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻳکی پیروان مکتب فکری ﻤﺮﺟﺌﻪ ʌ= 61; ﺩﻳﮕﺮ طرز فکر ﻗَﺪَ&= #65197;ﻳﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻣﺖ ﻣﺤﻤ= ;ﺪ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; اﻭم کنندﻩ ﺑﺎ ولایت محمد ﺍ&#= 65261; ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ= ﻳﺎﻥ ﮐﺎﻣل ﺪﻳﮕﺮ ﺯ&#= 65251;ﺎﻧﻬﺎی بعدی ﻣﺨﺘﻠﻒ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری همه مذاهب ﻈﺎﻫﺮﺍ و تنها در اسم &= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺼ&= #65268;ﺒﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻔﻮ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ مفهوم این حد= 740;ث شامل آﻧﻬﺎ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 575;ﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﻣﺮʋ= 83;ﺌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷند ﺑﺎ = 5169;ﺮخی که ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺎ= 606;ی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺸﻤﻮل عف= 08; الهی ﺒﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65228;ﺘﺰﻟﻪ ﻭ ﺻﻮﻓﻴﻪ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﺍﻧﺪ. ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ اسم®= 0; ﺒﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮک ﻮﺷﻌﺎع = 575;ﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯﻣﺮ= 711; ﺘﻮﺑﻪ ﻣﮑﺮﺭ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ(&= #65227;ﻔﻮ ﻋﻤﻮمی) ﺮﺍﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﮔﺮﻭﻩ ﺷﻴﻌﻴﺎ&#= 65253; الهی هستند. ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺩﻋﺎ ﺍﺭ&#= 65199;ﺵ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤﻪ ﻣ= ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺳ&= #65248;ﺎم ﻮﺗﺴلیم الهی = هستند. ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ زحمت و تلاش ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺎف&#= 1740; ﻨﺼﻴﺒﻰ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ&= #65227;ﻔﻮ الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﮐ&= #65258; (إﺭﺟاء) ﻮ ﺑﻌﻘ&#= 65168; ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻥ ﺮﺍ &= #64344;ﻴﺸﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧ&#= 65194;. ﻭﻣﺪﺍم ﺴﻠﻮک = 575;لهی ﻮﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮک= 740; وظیفه الهی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ &= #65251;ﻮﮐﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﻭ= ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣﺮگ ﻔﺮﺻﺖ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﻧﺪﻫﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; که ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠ= 5262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﻌﺪ = ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺮﺟﺌﻪ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺸﻴﻌ&= #65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ تسلیم و پیما= 606; با ﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﺪﺭ&#= 64404;ﻨﺎﻩ کاری انسان م= 740; ﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ.&#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻘﻄ &= #65240;ﺪﺭﺕ ﻧﻈﺮﻯ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺳﺎ= 5247;ک ولایت ﮐﻪ ﺑﺎ᥾= 7;ﺪ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮل نف= 87; ﮔﻨﺎهی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎ ﻗﺪﺭﻯ ﺒﻤ&= #65228;نی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ &= #65261; ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻧﻘشی ﺒ= 5198;ﺍﻯ اﺩﺍﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻓﮑﺮ کنونی ﻮ ʋ= 97;ﻭح ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﺍﻳﻨﺎﻥ که ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ &#= 65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯسل = 8;ک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻌﺘ&#= 65200;ﻟﻪ ﺷﻴﻌﻴﺒﺎﻥ ﺮﺍ &= #65251;ﺮجئه ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ. &= #65207;ﻴﻌﻴﺎﻥ رسمی ﻨﻴﺰ ﻣﻌʋ= 76;ﺰﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ. ﻭﻧﻘل اﺯ ﺍﻣﺎ= 605; ﺼﺎﺩق ﻤﻴﮑﻨن= 83; ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻟﻌﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟﻤﻌﺘ= 5200;لة ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺘ&#= 65200;ﻟﻪ ﺭﺍ ﻟﻌنت و نفرت کنند ﮐﻪ = ﻗﺼﺪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭلی اﻟﺤﺎﺩ ﻭ@= 400;ﻔﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻨﺪ. ﺭفع ﺘﺸﺒﻴﻪ ﮐ= 5256;ﻨﺪ. ﻭلی اﻧﺮﺍ ﺑﻴA= 208;ﺘﺮ ﺗثبیت ﮐﺮﺩﻧ᥷= 4;. ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻣﺮﺟئی اﻋﺘﻘʋ= 66;ﺩﻯ ﺪﺭﻗﺮﻥ ﺳﻮم هجری ﺒﺒﻌﺪ ﺑʌ= 62;ﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻠ&= #65204;فی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪ اﺑﺮ= 5165;ﺯ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65259;م ﺪﺭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ&#= 65175;ﻔﺎﻭﺕ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻘﺼﻮ&= #65193; ﺍﻣﺎم ﺪﺭﺍﻳﻥ گفتاﺭ ﮐﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺰ&#= 1604; و بدور اﺯ ﺳﻠ᥾= 2;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی هستند ﻭ&#= 65239;ﺸﺮﻯ ﻤﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪ ﺧﺪﺍ را ﺩﺭﺗﻮ= 5211;ﻴﻒ ﺑﮑﻨﻨﺪ.ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ = ﺧﺪﺍ) ﺭﺍ ﺩﺭﻋﻤل سل= 08;ک الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩ. ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻗُﺪَﺭﻯ ﻮ ﺯﻧ= 5194;ﻳق ﻮ ﻣﺎﻧﻮﻯ ﻮ ﻧﻈ= ﺎﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻟﻔﺎظ= 740; ﺒﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳل &#= 65170;ﻨﺎﺳﺰﺍ ﻭ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺷﺪﻩ = ﻭﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺮﻋﻠﻴ&#= 65258; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑﮑﺎ&#= 65197; ﻣﺒﺮﺩﻧﺪ. ﻣﻌﺘ&= #65200;ﻟﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺻﻮﻓﻴ&#= 65258;ﺍﻯ ﺒﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ&= #1593;زلت ﺳﻠﻮک ﻮ ﮔﻮﺷﻪ&#= 64404;ﻴﺮﻯ ﺪﺭﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺘﻤﺮﮐA= 200; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﮑﺮA= 193;ﻧﺪ. ﻭﻧﻪ عزلت ﺍﺯ A= 261;ﻟﺎﻳﺖ الهی . (ﺗﺸﺒﻴﻪ) &= #65169;ﺎﺯ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻔﻠﺴﻔ&#= 65264; ﻭ ﻣﻨﻄقی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ سلوک الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ = 78;جلّیات ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻣﮑﺎﺗ&= #65168; ﺳﻠﻮکی ﻮﺗﺼﻮA= 233; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣل عم= 04; ﺘﺠﺮﻳﺪ و پاکسازی نف= 587; ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺒﺪﻭ= 5253; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ= 5257; ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﻣﮑ= ﺎﺗبی اﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭا= 04;هی اﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗ&#= 65212;ﻮﻑ شدﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣ&#= 65228;ﺘﺰﻟﻪ ﻫم ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺒ= 5176;ﺪﺭﻳج عمل سلوک اله= 740; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻮ&= #65165;قعی الهی ﺮﺍ ﺭﻫﺎ @= 400;ﺮﺩﻧﺪ ﻭمتفکّر ﻓﻴﻠ= ﺴﻮﻑ ﺩﻳنی ﺸﺪﻧﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﺠﺪﻳﺪ الهی گر= ;ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ الهی ﻨﺒﻮﺩﻧ᥷= 4; ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻫﺮ ﻃﺮ= ﻳﻘتی که وﺍﺻل ﺘﺎﺯʌ= 57;ﺍﻯ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ب&#= 1585;تری مقام الهی می اﻓﺘﺎﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1534 – <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ ص ؟؟ ) که می = 1;رماید - أﺩنی ﻤﺎ ﻳﺨﺮ&#= 1580; ﺒﻪ ﺍﻟﺮجَلّ ʌ= 52;ﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺃﻥ &#= 65268;ﺠﻠس الی غال ﻮ ﻳﺴ᥵= 6;مع اﻟﻰ ﺣﺪﻳثه ﻭ = 5267;ﺼﺪّﻗﻪ علیّ ﻘﻮﻟﻪ ﺍʌ= 53; ﺃبی ﺤﺪّثنی عنه ﺃ= ﺑﻴﻪ ﻋﻥ ﺠﺪّﻩ ﺃﻥ ﺮ&= #65203;ﻮل الله ﻗﺎﻝ ﺻﻨʌ= 36;ﺎﻥ ﻤﻥ اِﻣّتی لا= ﻧﺼﻴﺐ ﻟﻬﻤﺎ فی اﻟﺎA= 203;ﻠﺎﻡ ﺍﻟﻐُﻠﺎة ﻭ ﺍ= 5247;ﻘَﺪَﺭﻳﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل کاﺭ&= #65263; که ﺍﻧﺴﺎﻥ سالک را ﺍﺯ ﺍ᥾= 7;ﻤﺎﻥ وپیمان او ﺒﻴ&= #65198;ﻭﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻧﺰﺩ ﻳک ﻤﺒﺎﻟ&#= 65232;ﻪ آمیز ﺒﻨﺸﻴﻨ᥷= 4; ﻭﺑگفته ﺍﻭ ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻫﺪ = ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺼﺪﻳق &#= 65262; ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ. ﻭ ﭘ= ;ﺪﺭم اﺯ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺩ&#= 65261; ﺻﻨﻒ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍ= ﺯ ﺍﻣّﺖﻣﻦ( از اوم کنندگان سالک با ولای= 578; محمد درهر زمان ) ﺍﺯ ﺍﺳﻠ= 5166;م ( پیمان سلوکی الهی خود) ﻧﺼی= ب و بهره ای ﻨﺨﻮ= ;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻳکی عُلاﺕ ﻭ ﺍﻓﺮʋ= 65;ﻃ گرﺍﻥ ﻮ ﺯﻳﺎﺩ= 5257; ﮔﻮﻳﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #1575;لهی ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ = ﺍﻳﻥحدیث ﻏُﻠﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ&#= 1581;َقّ ﻤﺪﻋﻴﺎﻥ اﻟﻮ= 5259;ﻴﺖ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺒʌ= 68;ﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪاند .و ﺑA= 184;ﺎﻯ ﻤﺮﺟﺌﻪ ﺩﺭحد= 40;ث های ﻗﺒلی اﺳﺖ= ;. ﺍﻳﻨﺎﻥ اُﻣّﺖ ﺍﻭم کنندﻩ ﻭ ﺳﺎﻟª= 5; ﻮلی بی ﻨﺼﻴﺐ و بهره ﻫﺴﺘﻨﺪ. @= 400;ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺳﺎﺋﻄ غیر ﻭA= 165;قعی ﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺪّ مُ= 585;بّی الهی ﻮ ﻭﺍقعی= ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺩفع ﺸﺮک ﺪﺭ = 5175;ﻤﺮﮐﺰ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ = ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻤ&= #65268;ﻘﺎ ﻣﻘﺎم الهی ﻤ᥾= 8;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ علیّ اﻟﻠ᥾= 0;ی ﻴﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻟﻠ&= #65260;ی ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ شا= 605;ل می گرﺩﺩ. ﺍﻣﺎ = 5231;ُﻠﺎﺕ و غالیان ﮐﻪ ﻏ= ;ﻠﻮّ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻤﻌنی ﻤﺮﺟﺌﻪ = 4400;ﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﻌﺪ &= #65251;ﻮﮐﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺩفع &#= 65208;ﺮک ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗ&#= 65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ها = 5169;ﻴﺸﺘﺮﻣﻨﻈﻮ᥷= 7;ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺮخی ﻤﻌﺘ= 5240;ﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ = ﺍﺯبی اﺭﺍﺩگی ﻮ ﺑﻴ@= 405;ﻨﺎهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65261; ﺑﺮخی ﺰﻳﺎﺩﻩ = 5197;ﻭﻯ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ می کنند ﻭﺑﻘول اﻣﺎم ʌ= 12;ﺎﺩﻕ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟﺎ&#= 65251;ﺮﻳﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﻚ ال = 7;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫم اﺧ= 5176;ﻴﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﻧمی ﺒ&#= 65268;ند گه ﭼﻘﺪﺭ ﺭﺍﺣ= 5174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﮕﻨ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1535 – از ﺍﻣﺎم کاﻇ᥽= 0; (ﺝ۵ﺹ&#= 1784;ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁ&#= 65197;ﻯ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﺴﺘطی= 17;ع اﺳﺖ (ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﮔﻨﺎﻩﮐﺎﺭﻯ ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&= #1604; آﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺘﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ (ﻣﺴﺘﻄﻴ&= #65226;) ﻳﻌنی ﺘﻮﺍنی ʋ= 98;ﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺴ= ;ﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ( سالک ﻣﻄﻴﻊ) ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ سلوکی ﺧﻮﺩ ﺑᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻌﻨ&#= 65264; (ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ) ﺩﺭ= ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ عکس وظیفه (ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ) ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم کاA= 223;ﻢ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﻤﺴﺘطیّع اﺳﺖ= ; ﺍﮔﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﻔﺖ ﺭﺍ&= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺃﻥ ﻴﮑ᥾= 2;ﻥ ﻤﺤلّی اﻟﺴرَ= بّ ﺻﺤﻴح اﻟﺠﺴﻢ = 5203;ﻠﻴم اﻟﺠﻮﺍﺭﺡ ﻟﻪ &#= 65203;ﺒﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻥ اﻟﻠ&#= 65258; عَزّ ﻭ جَلّ ﻓ= ﺎﺫﺍ ﺗﻤّﺖ ﻫﺬﻩ ﻓﻬ&#= 65262; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﻟﺎ ﻳ&= #65240;ﺪﺭ ﺃﻥ ﻴﺰﻧﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻥ اﻣﺮﺃة ﻓﺎ= 5195;ﺍ ﻭﺟﺪ ﺍﻟﻤﺮﺃة &#= 65235;ﺄﻣّﺎ ﺃﻥ ﻴﻌﺼم ﻔﻴﻤ&#= 65176;ﻨﻊ ﮐﻤﺎ ﺍﻣﺘنع ﻴ= 5262;ﺳﻒ ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺃﻥ ﻴﺨ&= #65248;ّﻯ ﺒﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻨﻬ&#= 65166; ﻓﻴﺰنی ﻮ ﻫﻮ ﺯ&#= 65165;ﻥ ﻭﻟم ﻴطع اﻟﻠʌ= 58; ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﻭﻟن ﻴﻌﺺ ﺑﻐﻠ&#= 1576;ة ﮐﻪ ﻋﺒﺪ ﻭ ﺑﻨA= 194;ﻩ (ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺴ= 5198;ﺳﭙﺮﺩﻩ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭽﻬﺎﺭ &= #65211;ﻔﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳ= کی اﻳﻨﮑﻪ ﺩﺍﺭﺍ= 5263; اﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮک گناﻩ ﺩﺭ ﺣﻀﻮA= 197; ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻣﺎﺩ&#= 65257; ﺑﺮﺍﻯ گناه ﻩʋ= 69;ﺎﺷﺪ)ﻭﺟﺴمی ﺴﺎﻟﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ (= ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤلی بیما= ;ﺭﻯ ﺪﻭﺭﻯ اﺯﮔﻨﺎ= 5257; ﻧﮑﻨﺪ) ﻭ ﺑﺎ ﺍﻋ= ;ﻀﺎئی ﺴﺎﻟم ﺒﺎﺷﺪ ( ﻭ= ﺳﺎﺋﻞ ﻭﻋﻀﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺳﺒبی (وسیله توسّل )اﺯﺧﺪﺍ= ;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (= ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ &= #65261;لی ﻮﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥاﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ سلوک الهی ﮐف&#= 1740; ﻨﻴﺴﺖ) ﺍﮔﺮ ﺍﻳ= ﻥ ﭽﻬﺎﺭ ﺷﺮﻃ آﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﻣﺴﺘطیّع ﺨﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺪ&= #65197;ﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺖ ﻭل&#= 1740; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261; ﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍ= ﻣﺎم ﻤثال ﻤﻴﺎﻭﺭʋ= 93; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺩﻯ که ﺯﻣﻴ= 5256;ﻪ ﻭﺻﺤﻨﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65169;ﺮﺍﻳﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﺸﺎﻧﻪ ﺧﺎلی گند .ﻭ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﺘﻥ ﻮ ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺴ= ﺎلم ﺪﺳﺖ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧ&= #65200;ﻧﺪ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣﻌﻤﻮ&#= 65247;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺼﻰ ﺩ&= #65197;ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﺰنی عل= 5;ﻗﻤﻨﺪ ﺑﺰﻧﺎن ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ &= #64400;ﻪ ﻳﻮﺳﻒ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺯﻟ&= #65268;ﺨﺎ در مصر ﻧﺸﺎﻥ ʋ= 94;ﺍﺩ. ﻭﺍﻣﺘﻨﺎع ﻨﻤ= 5262;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺒ= ﻴﻨﺪ ﻭ ﺯﻧﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ= ;ﻫﺮﮔﺰ سلوک الهی ﻮ ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻴﭽﮕ&= #65166;ﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯﻣﺤل غلبه ﺑﺮنَفس &= #65191;ﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﺴﺘطیّع ﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩ&= #65197;ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﻮﺍﻥ کنترل نفس ﻭ ﺍ= ﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻣﺤل ﺘﻮﺍﻧ= 5166;ئی اﺳﺖ. ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ&= #1578;َرس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭلی ﺒ&#= 65166; ﺗﻠخی ﻮ ﺑﻀﺮﺭ &#= 65193;ﺭ ﻟﺬﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﻮﻳﺶﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65165;ﮔﺮ ﺭﻭﻯ ﻤﻐﻠﻮﺑﻴ&#= 1617;ﺖ ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﻯ گن= 75;ﻩ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻴ&= #1604; ﻨﺎ ﺗﻮﺍنی اﻭ = 5255;ﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65165;ﺯ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟﺎ&#= 65251;ﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭﮐﻨﺘﺮل نفž= 7; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ = ﻳﺎﺯﻥ. ﻭﺯﻧﺎ ﮐﺎﺭﻯ عمل ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍ= 06;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک بهر ﻧﺤﻮﻯ اﺯ A= 165;ﻥ ﺪﻭﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1536 - ﻮ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</= span>۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ ﻗﺪ ﮐ= ;ﺎﻧﻮﺍِ یدّعون ﺍلی ا&#= 65247;ﺴﺠﻮﺩ ﻭ ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ اﻳﻨﺎﻥ ﻘﺒﻠﺎ= ; ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺴﺠﻮﺩ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺸﺪA= 255;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ&= #65203;ﻠﺎﻣتی لاﺯم آﻧﺮﺍ ﺩʋ= 65;ﺷﺘﻨﺪ ﻭلی ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ = 5261; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﺸﻴﻤ&#= 65166;ﻥ هستند ﺍﻣﺎم ﻔ= ;ﺮﻣﻮﺩ: ﻤﺴ= 5176;ﻄﻴﻌﻮﻥ ﻟﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍُ&#= 65251;ﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺍﻟﺘﺮک ﻠ&= #65252;ﺎ ﻧﻬﻮﺍﻋﻨﻪ ﻭ ﺑ&= #65196;ﻟک اﺑﺘﻠﻮﺍ ﺳﺎﻟم ﺒﻮ= ﺩﻧﺪ ﻳﻌنی ﻤﺴﺘطیّ= ;ع ﻮ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻮﺍ&= #65253; لاﺯم ﺒﻮﺩﻧﺪ @= 400;ﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻣﺮ ا&= #1604;هی ﺒﺪﺍﻥ ﻋﻤل کنند . ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﺭﺍ نَهی ﺴﻠﻮª= 5;ی ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻦ (ﺍﺑﺘﻠﺎ&= #65263;) الهی ﺪﺭ بلا و= ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧ= ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻮ ﺑﺎ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺠﺴم &= #65204;ﺎﻟم ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭﺍﻣﺘ&#= 65256;ﺎع اﺯﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ &#= 65251;ﻨﻬﻴّﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻳ&= #1602; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭ ﺑﺪﻯ ﻮ ﻧﺎﺗﻮﺍ&= #65255;ﻰ ﮐﻨﺘﺮل نفس ﺩʋ= 97; ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﻭ&= #65199; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭﺻﺤﻨ&#= 65258;ﻫﺎﻯ گناه ﻧﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کند .ﻳﺎ ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل گناهی ﺒﮑﻨﺪ. ʋ= 99;ﻳﺮﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮ= 5165;ﻯ گناﻩ ﺷﺪﻩﺍﻧʋ= 94;. ﻳﺎهَوَس ﮔﻨﺎ= ;ﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ ﻳﻌنی ﺘﻮﺍﻥ اA= 255;ﺠﺎم گناه ﻭﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻥ اﻧﺠﺎم کنترل = نفس ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻥ ﺘﻮﺍﻥ کنترل ن= ;فس ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﭼﻪ = ﺳﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ &= #65193;ﻫﻨﺪﻩﺍﻯ الهی ﺒﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﺮخی اﺯ ﮔﻨﺎA= 259;ﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭلی &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺷﺮﻃ = 75;ﻭل ﻮ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. (ﺑﻤﺎ ﺍ= ;ُﻣِﺮﻭﺍ) ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺪ&= #65165;ﻥ ﻤﺎﻣﻮﺭ ﮔﺸﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ أمر = 5165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ = سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی اﻋﻤﺎل ﻨﻬی ﻮ = 5165;ﺟﺮﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65198; کامل الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻳکی ﺪﻳﮕﺮ ﮐ= 5258; ﺩﺭ قُرآن ﺩﺭᥴ= 9;ﺎﺭﻩ ﺑﺮخی ﺨﻮﺭﺩﻧA= 268;ﻬﺎ ﺣﺮﺍم ﻮﻳﺎ ﺑﺮ&#= 1582;ی اﻋﻤﺎل گناه ﻭ= ;لی ﺠﺰﺋﻴﺎﺕ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ق&= #1615;رآن ﻨﺎﻃق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1537 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ = ﺧﻄﺎﺏ الهی ﺒﻤﻮسی ا= ﺳﺖ: <= b>ﻴﺎﻣﻮﺳﻰﺍ᥽= 5;ّﻯ ﺨﻠﻘﺘک ﻮ ﺍﺻﻄ&#= 65236;ﻴﺘک ﻮﻗﻮﻳّﺘک ﻮﺃA= 251;ﺮﺗک ﺒﻄﺎﻋﺘﻰ ﻭ ﻧﻬ&= #65268;ﺘک عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻰ ﻓ= 5166;ﻥ ﺃﻃﻌﺘنی ﺃﻋﻨA= 176;ک علیّ ﻄﺎﻋﺘﻰ ʌ= 61; ﺍﻥ عصیتنی ﻠم ﺃﻋ= ﻨک علیّ ﻤﻌﺼﻴﺘ᥾= 4; ﻭلی اﻟﻤنّة ﻋﻠﻴک فی ﻄﺎﻋﺘﻚ ﻭل= 40; اﻟحَجّة ﻋﻠﻴ= ک فی ﻤﻌﺼﻴﺘک <= span lang=3DAR-SA>ﺍﻯ ﻤﻮسی ﻤ᥽= 3; ﺘﻮﺭﺍ آﻓﺮﻳﺪم ﻮ ﺗﻮ= 5197;ﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ و برگزیدم ﻮﺗﻘ&= #65262;ﻳﺖ ﮐﺮﺩﻡ (در تولž= 3; دوم بازگشت بخلق پس از مرگ قبل از مرگ ) ﺍﻓﺮﻳﺪم = 5262; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺘﻮ ﺩﺍﺩﻡ = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺘﻮ ﺍﺟﺘʋ= 70;ﺎء و جذب ﻭ ﺍﺻﻄﻔA= 166; از بین دیکرا= 606; برگزیدم و ﻳﺎ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ) ﻓﺮﻣﺎ&= #65253; ﺪﺍدم که ﺍﻃﺎʌ= 27;ﺖ ﻣﻥ کنی (ﺍﻃﺎﻋ= 5174; سلوک الهی ﺒﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮﺍﻥ عدم اﻃʋ= 66;ﻋﺖ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﺑﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑ&= #65198; ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ) ﻭ ﺗﻮ= ; ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴ&= #65174; (ﻭتمرّد ﻭﮔﻨᥴ= 6;ﻩ) ﺩﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩﻡ (ﻭ= ﮔﻔتم ﻤﺒﺎﺩﺍ ﮐﻪ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ تم= 585;ّد ﮐﻨﻰ ﻭﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ ﺘﻮﺍﻥ سلوک الهی ﺒﮑنی ﻮ ᥴ= 9;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﻮﺍﻥ گناﻩ ﻧﮑﻨﻰ) پ= 87; ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐ&= #65198;ﺩﻯ (سلوک الهی ﻨﻤ= ﻮﺩﻥ) ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ= ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺗﻮ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﻢ. ﻭﺍﮔﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ &= #65261; تمرّد ﻭﻋﺼﻴﺎ= ;ﻥ ﻨﻤﻮﺩﻯ ﻮ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﮐﺮﺩﻯ ﺘﻮﺭﺍ ﺑ&= #65198; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺗﻮ ﮐﻤ&= #1705; ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻡ ( ﻗﺪ= ﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﻳﻨک &#= 65236;ﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﮐ&= #65256;ﻮﻧﻰ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺷﺨص ا= 5203;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺻل اﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮ= ﺗﻮ ﻣﻨّﺖ ﺩﺍﺭﻡ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی اﻃʋ= 66;ﻋﺖ ﮐﻨﻰ (ﻋﻠﺖ ﺍﺻل&= #1740; اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻫم ﻔﮑﺮﻯ &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ= 5259;م ﺘﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ = ﺍﺟﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﻳ&= #65166; ﮐﻨﺘﺮل نفس ﺧʌ= 62;ﻳﺶ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻥ ﺒﺮﺗ= ﻮ ﺩﺭ ﻣﻌﺼﻴﺖ حُ= 580;َّت ﺩﺍﺭﻡ ( ﺍﺳﺘﺪﻟ= ﺎل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯﻤﺤ&#= 64401;ﻮم کرﺩﻥ اﻭ ﺑﺨﺎA= 219;ﺮ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴﻞ ﻣ&= #65208;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺷ= ﺨﺺ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﺪ کی گناﻩ ﮐﺮﺩ᥽= 7; ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﻗﻴﻘﺎ ﺍﺯ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﻯ ﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺸﻴﻤﺎنی = 5262; ﻧﺪﺍﻣﺖ ﺳﺎﻟﻚ &= #64400;ﻤﻜم عمیق تز ﺪﺭ ﺗ᥸= 0;ﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﺮک اﺯ ﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﺻﻄ&= #65236;ﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ در بین چندین افراد شایست= 07; و نسبتا موفق &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻤ&= #65228;نی اﺟﺘﺒﺎء ﻳﺎ ﮐ= 5208;ﺶ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ. ﻭلی اﺣﺘﻤﺎل ﻤﻌﺼA= 268;ﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ = ﻤﻮﺳﺎﻯ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰﻭ ﻳﺎ &= #65259;ﺮﻣﺎشی ﻮسالک الهی ﻨ&= #65208;ﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک هنوز ﺑﻤﺮﺣﻠ᥽= 8; ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&= #65262;ﻯ ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻧ&= #65198;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒ= ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺠﺒﺮئیل وﻧﺠᥴ= 6;ﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ. (ﻣِﻨّ&#= 65174;) ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺩﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ اﻟﻬﻰﺑﻴﺶ ﺍﺯ &#= 1588;ایستگی ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ حُجّت ʋ= 93;ﻟﻴل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺤﮑﻮم کرﺩﻥ = 94;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺻﻮ&#= 65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻳﺎحُجّت ﺍﺳﻠ= ;ﺎﻡ) ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺤﺠﺖ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻡ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺖ = ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭﻋﻠ&= #65166;ﻣتی الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻫﺮ آخوندﻯ ﺘﺎﺯﻩ= ; ﮐﺎﺭ حُجّت ﺍﻟﺎﺳﻠ= ;ﺎم ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ = آخوند ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻳﺖ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻭ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1538 - <= /b>اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۹ﺑﺤﺎﺭ= ;) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی کما ﺑﺪﺃﮐم ﺗʌ= 28;ﻮﺩﻭﻥ همان ﻄﻮﺭﮐﻪ &= #65193;ﺭ آغاز ﺷﻤﺎ ﺭﺍ A= 153;مدید ﺯ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﮔﺸ&= #65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65207;ﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻭهی ﺸ= 5166;ﻳﺴﺘﻪ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮﺟﺎ = 5251;ﺎﻧﺪکی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. (ﺑﺪﺃﮐﻢ) ﺷﻤﺎﺭ= ﺍ (ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻭﺭﺩ = ﻭ ِﺑﺪﺍ ﻭﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﺁ&= #65231;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﻌﺮفی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺗʌ= 62;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻴ&= #65166;ﻓﺮﻳﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺑﺮخی اﻧﺮﺍ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺑﺼﺤﻨ&= #65258; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧﺰﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﻤﺮگ ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ک= 575;ﺭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺍ= ﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺴﺦﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﻓﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺩﻧ&= #64401;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩﺍ&#= 1740;د . ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی کرﺩﻩ ﻭﻫ= ;ُﺪﺍ ﻭ ﻋﻘلی ﺗﺮ ﻭ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻳﺪ.) ﻭ ﺑﺮﺧﻰ شایس= 8;ه ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﻳA= 194;ﻩﺍﻳﺪ. (ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ﻮﻋﻘلی ک= ُلّی ﻮﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﻨﻴﺎﻓﺘ᥽= 8; .ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻧﺪ&#= 65257; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻗﺸﺮﻯ هم ﺪﺍﺷ= 5176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺟﺎﻣﺎ&= #65255;ﺪگی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻭﻣﺤﺮﻭم از ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼ= ﻮﻥ ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻓﺮﻳﻖ) ﮔ᥷= 8;ﻭﻫﻰ ﻭﻓﺮﻗﻪﺍﻯ ﻮﮐ&#= 65204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻔﺮﻗﻪ حَواس= ; ﻭﻋﻘل ﻮﻫﺪﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻘﻂ سا= 604;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 0;َمع آﻭﺭﻯ حواس ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋ&= #65220; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ( ﺗﻌﻮﺩﻭﻥ)ﻋﻮﺩ= ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪﻋﻮﺩ و معاž= 3; ﻫﻤﺎﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ بجهان در صور= 578; نوعی ﺍﺳﺖ. ﭼﻮA= 253; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺑﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺖ ﺍﺭﻭﺍح ﻮﺍﺻﻠ= 5166;ﻥ که ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮخی &#= 65194;ﺭ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻴﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #1606;ی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65256;ﺪ (ﻫُﺪﻯ هماﻥ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻴﺎ ﻭﺍﺳʌ= 20;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨ= ﺪ ﻗﺮﺑﺎنی پس ﺍʋ= 99; حَجّ کهنه ﺭﺍ ﻧﻴﺰ A= 259;ُﺪﻯ گفته اﻧﺪ. ﮐﻪ A= 251;ﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; نفس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﺩﺭ ﻳک ﺴلوک اʌ= 47;ﻬﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّی ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﺗ= ;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺨﻠﻘﻬ= 605; ﺤﻴﻥ ﺨﻠﻘﻬم ﻤﻮٴﻤA= 256;ﺎ او ﮐﺎﻓﺮﺍ ﻭﺷ= 5240;ﻴّﺎ او ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﮐ= 5196;ﻟک ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ ﻴﻮﻡ &= #65165;ﻟﻘﻴﺎمة ﻣﻬﺘﺪ اﻭ ﺿﺎﻝ &= #65267;ﻘﻮل اﻧّﻬم اﺗّﺨﺬ= ;ﻭﺍ ﺍﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺃ&#= 65261;ﻟﻴاء ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65261; ﻳﺤﺴﺒﻮﻥ اﻧّA= 260;م ﻤﻬﺘﺪﻭﻥ ﻭﻫم اﻟﻘﺪﺭیّة ﺍ᥼= 7;ﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭ ﻭﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻧ&#= 1617;ﻬﻢ ﻗﺎﺩﺭﻭﻥ علی¡= 7; اﻟﻬُﺪﻯ ﻮ ﺍﻟ= 5216;ﻠﺎلة ﻭﺫﻟک اﻟﻴﻬم = 75;ﻥ ﺸاءوا ﻭﺍﻥ ﺸ= 5;ءﻮﺍ ﺿﻠّﻮﺍ ﻭﻫم ﻤ= 5184;ﻮس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمة ﻭ &#= 64400;ﺬﺏ ﺃﻋﺪاء ﻠﻪ ﺍﻟ= 5252;شّیة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﻟﻠ&#= 65258; ﮐﻤﺎ ﺑﺪﺃﮐم ﺘ&#= 65228;ﻮﺩﻭﻥ ﻣَﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺷﻘﻴّﺎ ﻮ ﻣﺨﻠ&#= 1602;ة ﮐﺬﻟک ﻴﻌﻮﺩ ﺍ&#= 65247;ﻴﻪ ﻭﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺳﻌ&= #65268;ﺪﺍ ﻮ ﻣﺨﻠﻘﻪ ﮐﺬﻟ&= #1705; ﻴﻌﻮﺩ ﺍﻟﻴﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪﺍ ﻗﺎل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺸﻘﻰّﻣﻥ ﺸ= 602;ی ﻔﻰ ﺑﻄﻥ اﻣّﻪ &#= 65261; ﺍﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ ﺴ&= #65228;ﺪ فی ﺒﻄﻥ اﻣّﻪ </sp= an>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم آف= 14;رینش ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻧﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﻣﻮٴﻤﻥ ﻴﺎ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭ ﺷقی ﺒﺪﺑﺨﺖ &#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮخی هد= 5;یت ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮخی ﺠ&#= 65166;ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﻤ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍ= ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ آغاز ﺧﻠﻘʋ= 74; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65169;ﺮخی ﺒﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5192;ﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪ ﺑﺨتی ﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ. (ﻭ ﺍﻳﻥ گفته ﺗ= 5236;ﺴﻴﺮ ﺑﺠﺒﺮ ﻭﻋﺪم ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺪﺑﺨت= 740; اﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ جَ= 07;َنّمی گرﺩﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65165;ﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳ&= #1606;ش ﺑﺸﺮﻯ. که ﺩﺭ ﺁ&= #65235;ﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺸﻬﻮﺩﻯﺴ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5228;ﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﮐﺎﻓﻰ ﻭﻋﺪم ﺼ&#= 65194;ﺍﻗﺖ ﻗﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻥ عشق ﻮﺍقعی ﺒﻮ= ;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ @= 400;ﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﻗﺼﻮﺭﻯ کنند ʌ= 61;ﻣﻘتصد ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣتی کاﺭشان ﺒﻨﻔﺎ= ;ق ﻮ ﻳﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮ&= #65241; ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﺎﻥ اﻧﺼﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی کرﺩﻩ ʌ= 61;ﮔﻤﺮﺍهی ﻮﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی A= 262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 165;ﺻل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺨص ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺪﻑ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ مَشی= 17;ت الهی ﻤﻄﺮح ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﺮسلوک الهی اﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ ﻫم مَ= 588;یّت الهی ﻮﻫم مَش&= #1740;ّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﺗﺎ &#= 65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ م&#= 1614;شیّت الهی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4; ﺴﺎﻟﻚ ﻋﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﻌﺒﻮ&= #65193; ﺩﺭ ﻳک عباﺩﺕ A= 261;ﺣﺪﺕ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻫ&= #1605; اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻫم عق= 04; کنوﻧﻰ ﺑﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺍﺯ &= #65203;ﺎﻟک لاﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ = 05;َشیّت ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﻨ= ﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی آفَر= 740;نش ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑﻌﺪ = ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #64400;ﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺸﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 262;ﻓیق هستند ﮐﻪ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗﺤﻤّل= ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺁﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺮﺍ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﻰّ) س= َرکِش ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺑ= ﺎﻋﺒﺎﺩتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ قشری ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻣﻌنی = 5170;ﺪ ﺑﺨتی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻌنی ﺴﺮﮐشی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ بَحث ﺩﺭʋ= 69;ﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮسل= 08;ک الهی اﺳﺖ. (ﺳﻌA= 268;ﺪ) ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺳﺎک ﻮﻭﺍﺻل ا= 04;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ(ﻋﻴ= ﺪ) ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺟﺸﻥ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺘﺤﺼﻴلی ﺒﺸﻬA= 262;ﺩ الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5251;ﻮﻋﻮﺩ ﺑﻮﻋﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍ ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺶ ﻭﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺷ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺪﺍﺩﻥ اﺟﺎﺯﻩ &#= 65227;ﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺧﺘم ﻘﺮﺍﻥ ا= 608; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ دو ق= 615;رّهﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮکی آخر اﺳ= ;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺘم ﻘ= 5198;اءﺖ قُرآن ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﻠﺎﻣﺖ ﺳﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ;ﺎﻣﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ &= #65262; ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ = ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. (ﺿﺎﻝ) ﺍﺯ ﺿﻠﺎﻟ= ;ﺖ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻥ &#= 65170;ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻭﮐﻤک &#= 65262; ﺩﻟﻴلی ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک هست= ند ﮐﻪ تَصوّر ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﺤﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﻔﺮﻯ &= #65170;ﺴﻮﻯ ﺘﺮﮐﺴﺘﺎ ﻥﺒﺠ&#= 65166;ﻯ کعبه ﺩﺍﺭﻧﺪ. (= 5251;ُﻬﺘﺪ) ﺩﺍﺭﺍﻯ هدایت= ; ﻭﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ= ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭ (ﮐ= 5166;ﻓﺮ) ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﻭﻧﺪﺍﺸﺘﻥ هر = 5261;ﺳﻴﻠﻪ ﺑحَقّ اﻟﻬﻴﮑ= ;ﻪ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﺧﻠﻘﻬﻢ) ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﻬﺎ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک که ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ کاﻣل الهی ﺒﺨ= ﻠق ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺩﻭمی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 4400;ﻪ شایسته ﺟﺴﺘﻥ= ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺸﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﻠق ﻮ آفرینش ﺑﻤﻌ= ;نی اﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎ= 5173; ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻳک = 5204;ﻠﻮک ﺼﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;قی ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ ﻓَﺮّ الهی ﻮ ᥵= 5;ﺎج ﭙﺎﺩشاهی ﮐﻪ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ( آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65240;ﻴﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ) ﮐﻪ= ﺣتی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هستند. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ هدایت ﺍﻟﻬﻰ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃ&#= 65268;ﻥ نفس أمّاره ﮐ&#= 65258; هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ ﻧﻴﺰﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺪﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﺩ&= #65197;ﻫﺮﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61;کمال الهی ﻨﺠﺴﺘﻪ ʌ= 61; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺘﻰ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ إبلیس مُلب&#= 1617;س ﺑلباس ﺭﻭﺣﺎ᥽= 5;ﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭﻫﻴچ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ( ﺩﻭ= ;ﻥ ﺍﻟﻠﻪ ) ﻗﺮﺍﺭﺩ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺸق ﻮﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮک= 740; گرﻓﺘﻪ بی ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﺧﺪﺍئی ﻮ بی ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻏﻴ&= #65198; ﻭلی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65251;ﺘﻴﺎﺯﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﺻﻮﺭﺕﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65262;ﻋﻘل کُلّی ﻮﻣﺎﻣﻮ= ;ﺭﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻴﺪه= 606;د .<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1538 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۹ﺑﺤﺎﺭ= ;) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ک&= #1605;ا ﺑﺪﺃﮐم ﺗﻌﻮﺩ= 5261;ﻥ همان ﻄﻮﺭﮐ= 5258; ﺩﺭ آغاز ﺷﻤﺎ A= 197;ﺍ ﺁﻭﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻴﺪ ﮔﺸﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻭ&= #1607;ی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﮔﻤﺮ&#= 65165;هی ﻮﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪکی = 5262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. (ﺑﺪﺃﮐﻢ) ﺷﻤﺎﺭ= ﺍ (ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻭﺭﺩ = ﻭ ِﺑﺪﺍ ﻭﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﺁ&= #65231;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﻌﺮفی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺗʌ= 62;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﻴ&= #65166;ﻓﺮﻳﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺑﺮخی اﻧﺮﺍ ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺑﺼﺤﻨ&= #65258; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧﺰﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﻤﺮگ ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ک= 575;ﺭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺍ= ﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺴﺦﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﻓﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺩﻧ&= #64401;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩﺍ&#= 1740;د . ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی کرﺩﻩ ﻭﻫ= ;ُﺪﺍ ﻭ ﻋﻘلی ﺗﺮ ﻭ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﻴﺎﻓﺘﻪ ʋ= 65;ﻳﺪ.) ﻭ ﺑﺮﺧﻰ شایس= 8;ه ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﻳA= 194;ﻩﺍﻳﺪ. (ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ﻮﻋﻘلی ک= ُلّی ﻮﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﻨﻴﺎﻓﺘ᥽= 8; .ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻧﺪ&#= 65257; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻗﺸﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 75;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﻣﺤﺮﻭم از ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼ= ﻮﻥ ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻓﺮﻳﻖ) ﮔ᥷= 8;ﻭﻫﻰ ﻭﻓﺮﻗﻪﺍﻯ ﻮﮐ&#= 65204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻔﺮﻗﻪ حَواس= ; ﻭﻋﻘل ﻮﻫﺪﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻘﻂ سا= 604;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 0;َمع آﻭﺭﻯ حواس ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋ&= #65220; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ( ﺗﻌﻮﺩﻭﻥ)ﻋﻮﺩ= ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪﻋﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ &= #65170;ﺎﺯﮔﺸﺖ بجهان در صور= 578; نوعی ﺍﺳﺖ. ﭼﻮA= 253; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺑﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺖ ﺍﺭﻭﺍح ﻮﺍﺻﻠ= 5166;ﻥ که ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮخی &#= 65194;ﺭ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﻴﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #1606;ی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65256;ﺪ (ﻫُﺪﻯ هماﻥ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻴﺎ ﻭﺍﺳʌ= 20;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨ= ﺪ ﻗﺮﺑﺎنی پس ﺍʋ= 99; حَجّ کهنه ﺭﺍ ﻧﻴﺰ A= 259;ُﺪﻯ گفته اﻧﺪ. ﮐﻪ A= 251;ﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; نفس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﺩﺭ ﻳک ﺴلوک اʌ= 47;ﻬﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّی ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ﺗ= ;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺨﻠﻘﻬ= 605; ﺤﻴﻥ ﺨﻠﻘﻬم ﻤﻮٴﻤA= 256;ﺎ او ﮐﺎﻓﺮﺍ ﻭﺷ= 5240;ﻴّﺎ او ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﮐ= 5196;ﻟک ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ ﻴﻮﻡ &= #65165;ﻟﻘﻴﺎمة ﻣﻬﺘﺪ اﻭ ﺿﺎﻝ &= #65267;ﻘﻮل اﻧّﻬم اﺗّﺨﺬ= ;ﻭﺍ ﺍﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺃ&#= 65261;ﻟﻴاء ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65261; ﻳﺤﺴﺒﻮﻥ اﻧّA= 260;م ﻤﻬﺘﺪﻭﻥ ﻭﻫم اﻟﻘﺪﺭیّة ﺍ᥼= 7;ﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 5194;ﺭ ﻭﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻧ&#= 1617;ﻬﻢ ﻗﺎﺩﺭﻭﻥ علی¡= 7; اﻟﻬُﺪﻯ ﻮ ﺍﻟ= 5216;ﻠﺎلة ﻭﺫﻟک اﻟﻴﻬم = 75;ﻥ ﺸاءوا ﻭﺍﻥ ﺸ= 5;ءﻮﺍ ﺿﻠّﻮﺍ ﻭﻫم م= 80;وس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمة ﻭ &#= 64400;ﺬﺏ ﺃﻋﺪاء ﻠﻪ ﺍﻟ= 5252;شّیة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﻟﻠ&#= 65258; ﮐﻤﺎ ﺑﺪﺃﮐم ﺘ&#= 65228;ﻮﺩﻭﻥ ﻣَﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺷﻘﻴّﺎ ﻮ ﻣﺨﻠ&#= 1602;ة ﮐﺬﻟک ﻴﻌﻮﺩ ﺍ&#= 65247;ﻴﻪ ﻭﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﺳﻌ&= #65268;ﺪﺍ ﻮ ﻣﺨﻠﻘﻪ ﮐﺬﻟ&= #1705; ﻴﻌﻮﺩ ﺍﻟﻴﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪﺍ ﻗﺎل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺸﻘﻰّﻣﻥ ﺸ= 602;ی ﻔﻰ ﺑﻄﻥ اﻣّﻪ &#= 65261; ﺍﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ ﺴ&= #65228;ﺪ فی ﺒﻄﻥ اﻣّﻪ </sp= an>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم آف= 14;رینش ﺍﻧﻬﺎ ﺍﻧﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﻣﻮٴﻤﻥ ﻴﺎ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭ ﺷقی ﺒﺪﺑﺨﺖ &#= 65267;ﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮخی هد= 5;یت ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮخی ﺠ&#= 65166;ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﻤ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍ= ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ آغاز ﺧﻠﻘʋ= 74; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65169;ﺮخی ﺒﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5192;ﻮﺵ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪ ﺑﺨتی ﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ. (ﻭ ﺍﻳﻥ گفته ﺗ= 5236;ﺴﻴﺮ ﺑﺠﺒﺮ ﻭﻋﺪم ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺪﺑﺨت= 740; اﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ جَ= 07;َنّمی گرﺩﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65165;ﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳ&= #1606;ش ﺑﺸﺮﻯ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁ= ﻓﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭم ﺸﻬﻮﺩﻯﺴ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5228;ﻠﺖ ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﮐﺎﻓﻰ ﻭﻋﺪم ﺼ&#= 65194;ﺍﻗﺖ ﻗﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻥ عشق ﻮﺍقعی ﺒﻮ= ;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ @= 400;ﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﻗﺼﻮﺭﻯ کنند ʌ= 61;ﻣﻘﺼﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺣتی کاﺭشان ﺒﻨﻔﺎ= ;ق ﻮ ﻳﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮ&= #65241; ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﺎﻥ اﻧﺼﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی کرﺩﻩ ʌ= 61;ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگی &#= 65262; ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 165;ﺻل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺨص ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺪﻑ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ مَشی= 17;ت الهی ﻤﻄﺮح ﻨ᥾= 8;ﺴﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﺮسلوک الهی اﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﻴﺎ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ ﻫم مَ= 588;یّت الهی ﻮﻫم مَش&= #1740;ّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﺗﺎ &#= 65193;ﺭﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ م&#= 1614;شیّت الهی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4; ﺴﺎﻟﻚ ﻋﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﻌﺒﻮ&= #65193; ﺩﺭ ﻳک عباﺩﺕ A= 261;ﺣﺪﺕ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻫ&= #1605; اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻫم عق= 04; کنوﻧﻰ ﺑﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺍﺯ &= #65203;ﺎﻟک لاﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ = 05;َشیّت ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻣﻨ= ﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی آفَر= 740;نش ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑﻌﺪ = ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #64400;ﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺸﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 262;ﻓیق هستند ﮐﻪ ﺗﺎ ʋ= 65;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗﺤﻤّل= ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺁﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺮﺍ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﻰّ) ﺳ= ;ﺮکش ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺑ= ﺎﻋﺒﺎﺩتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ قشری ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻣﻌنی = 5170;ﺪ ﺑﺨتی ﻨﺪﺍﺭﺩ = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻌنی ﺴﺮﮐشی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ بَحث ﺩﺭʋ= 69;ﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮسل= 08;ک الهی اﺳﺖ. (ﺳﻌA= 268;ﺪ) ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺳﺎک ﻮﻭﺍﺻل ا= 04;هی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ(ﻋﻴ= ﺪ) ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺟﺸﻥ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺘﺤﺼﻴلی ﺒﺸﻬA= 262;ﺩ الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5251;ﻮﻋﻮﺩ ﺑﻮﻋﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍ ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺶ ﻭﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺷ&#= 65260;ﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺪﺍﺩﻥ اﺟﺎﺯﻩ &#= 65227;ﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﺧﺘم ﻘﺮﺍﻥ ا= 608; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ دو ق= 615;رّهﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮکی آخر اﺳ= ;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺘم ﻘ= 5198;اءﺖ قُرآن ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﻠﺎﻣﺖ ﺳﻌﺎ&#= 65193;ﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ;ﺎﻣﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ &= #65262; ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ = ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. (ﺿﺎﻝ) ﺍﺯ ﺿﻠﺎﻟ= ;ﺖ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻥ &#= 65170;ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻭ ﮐﻤک &= #65262; ﺩﻟﻴلی ﻨﺪﺍﺭA= 193; ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک هست= ند ﮐﻪ تَصوّر ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﺤﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﻔﺮﻯ &= #65170;ﺴﻮﻯ ﺘﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﺒﺠ&#= 65166;ﻯ کعبه ﺩﺍﺭﻧﺪ. (= 5251;ُﻬﺘﺪ) ﺩﺍﺭﺍﻯ هدایت= ; ﻭﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ= ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭ (ﮐ= 5166;ﻓﺮ) ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﻭﻧﺪﺍﺸﺘﻥ هر = 5261;ﺳﻴﻠﻪ ﺑحَقّ الهی که ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &#= 65239;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﺧﻠﻘﻬﻢ) ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮ&= #65267;ﺪ ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﻬﺎ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک که ﺑA= 166;ﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ کاﻣل الهی ﺒﺨ= ﻠق ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺁﻓﺮ= 5267;ﻨﺶ ﺩﻭمی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 4400;ﻪ شایسته ﺟﺴﺘﻥ= ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺸﺪﻩ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺧﻠق ﻮ آفرینش ﺑﻤﻌ= ;نی اﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎ= 5173; ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻳک = 5204;ﻠﻮک ﺼﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;قی ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ ﻓَﺮّ الهی ﻮ ᥵= 5;ﺎج ﭙﺎﺩشاهی ﮐﻪ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی می ﻴﺎﺑﻨ= ;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃﻴﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ( آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65240;ﻴﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ) ﮐﻪ= ﺣتی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هستند. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ هدایت ﺍﻟﻬﻰ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺸﻴﺎﻃ&#= 65268;ﻥ نفس أمّاره ﮐ&#= 65258; هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ ﻧﻴﺰﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺪﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎﻯﻤﺬﻫﺐﺗﺮ= 5165;ﺵﺩﺭﻫﺮﺩﻳﻨ᥾= 4; ﮐﻪﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ سلوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61;کمال الهی ﻨﺠﺴﺘﻪ ʌ= 61; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺘﻰ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭإبلیس مُلب= 617;س ﺑلباس ﺭﻭﺣﺎ᥽= 5;ﻴﺖ ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭﻫﻴچ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ( ﺩﻭ= ;ﻥ ﺍﻟﻠﻪ )ﻗﺮﺍﺭﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺸق ﻮﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮک= 740; گرﻓﺘﻪ بی ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﺧﺪﺍئی ﻮ بی ﺸA= 260;ﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻏﻴ&= #65198; ﻭلی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65251;ﺘﻴﺎﺯﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨﺪ. ﺻﻮﺭﺕﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65262;ﻋﻘل کُلّی ﻮﻣﺎﻣﻮ= ;ﺭﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ &= #1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻴﺪه= 606;د .<o:p></o:p> حدیث 1539 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1785;ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻣﺮﺩم ﺪﺭﻣﻮﺭ= 5193; ﻗَﺪَﺭ (ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ گناﻩ A= 255;ﻤﻮﺩﻥ) ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺴﺘ&= #65256;ﺪ: <= b>الناس فی اA= 247;ﻘﺪَﺭ علیّ ثلاثة ﺃ&#= 65261;ﺟﻪ ﺭجَلّ ﺰﻋم ﺃ᥽= 3; اﻟﻠﻪ عَزّﻭج= َلّ ﺃﺟﺒﺮ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1593;لیّ اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻓﻬ= 5196;ﺍ ﻗﺪ ﻇﻠم اﻟﻠﻪ &#= 1593;َزّﻭجَلّ فی ﺤﮑﻤﻪ ﻭﻫﻮ &#= 64400;ﺎﻓﺮ ﻭ ﺭجَلّ ﻳﺰﻋ = 5; ﺃﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﻣﻔﻮّA= 213; ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻓﻬﺬﺍ &= #65261;ﻫﻥ اﻟﻠﻪ فی ﺴﻠﻄA= 166;ﻧﻪ ﻓﻬﻮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻳﻘﻮل اﻥّ اﻟʌ= 48;ﻪ عَزّﻭجَلّ کلّف ﺍﻟﻌﺒﺎ᥷= 3; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭﻟم &#= 65268;ﮑﻠّفهم ﻤﺎ ﻟﺎﻳﻄﻴﻘﻮ&#= 65253; اﺫﺍ ﺃﺣﺴﻥ ﺤﻤ&#= 65194; ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺃ= ﺳاء اﺳﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻓﻬﺬﺍ ﻣﺴﻠم ﺒ&#= 65166;لغ ﻳکی که ا= دّعا ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﺑﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ = ﺳﺘم ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴ&#= 65170;ﺖ ﺑﺤﮑﻤﺖ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺴﻠﻮﻙ ﻳﺎ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻒ ﺍﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻧ= ﻤﻮﺩﻥ) ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻫﺮﮔ&#= 65166;ﻩ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻧ&= #65252;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑ&= #65198; ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ( ﻭﺩﺳﺖ= ; ﮐم گرﻓﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺍﺳﺖ) ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ کفر ﻭ ﮐﺎﻓﺮﻯ = 5165;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ع&#= 1614;زّﻭجَلّ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭﻋﻤل ﺴﻠﻮﮐ= 5264;) ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﺎﻧﭽ= 5258; ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻋﻤل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= ﻃﺎﻗﺖﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻣﮑﻠّﻒ ﻭ ﻣﻮﻇ&#= 65234; ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨ&#= 65194;. پس ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ &#= 65165;ﺣﺴﺎﻥ ﻮ سعی ﺪﺭ ﻧﻴﮑ= 5264; (ﻳﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺗ= ;ﮑﺎمل ﺮﻭﺣﻰ) ﻧﻤﻮﺩﻧ&= #65194; ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎ ﮐﺮ= ﺩﻧﺪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎʌ= 53; ﺒﺎﻟﻎ (ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨ&= #65194; ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثرA= 227;ﻘل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﻫﻨ= 5262;ﺯ ﮐﻮﭼک ﻮ ﻧﺎﺑﺎ&#= 1604;غ هستند. ﮐﻪ ﻃﺮʋ= 99; ﻓﮑﺮﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻣﻮﺿﻮع ﻤﻨﺤﺼ= 5198;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ مُدّعی اﻳﻤﺎ&= #65253; ﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎ= 07;ی ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻫﻨﻮﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ عد= 5249; ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴﻔ= 5258; ﺍﺻلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ &#= 1587;لوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم هستند. (ﻗَﺪَﺭ= ;) ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ل ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﻭ = 5207;ﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻤﻘﺮ= 5197; الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ A= 169;ﻤﻌﻨﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺗﻮﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ اﺗ&#= 65192;ﺎﺫ ﻫﺮ ﺗﺼﻤﻴم اﺯ= 5165;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ= ;ﺯ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﺩﺭﻳک ﺸﺐ ﻗﺪﺭ &= #65261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳ&#= 65194;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎ&#= 1605; ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = (ﺯﻋﻢ) ادّعاﻯ ﺑﺎﻃل= ﻨﻤﻮﺩ. (ﻣﻔﻮّﺽ ﺍﻟﻴﻪ) = ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﻭﺑﻮﻯ ﺘﻔﻮﻳﺾ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌ= ﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ هست ﻭﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ = ﺗﺎ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﺘﺼﻤ&#= 65268;م ﺒﻌﺪم سلوک الهی ﺟﻬﻨﻤﻬᥴ= 6; ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻌﺪ = 5165;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﺒﺮﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣل کرﺩ ﺑA= 208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ شایستگ= ی ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ.) (ﻭَﻫ= ﻦ) إﻫﺎﻧﺖ ﻭ ﺩﺳﺖ &= #64400;م گرﻓﺘﻦ ﻭ (ﺳﻠﻄ&#= 65166;ﻧﻪ) ﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ = ﻭ حَقّ ﺤﺎکَمّ&#= 1740;َت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.(= ﻋﺒﺎﺩ) ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ هست = 6;دﻭلی ﺒﻤﻌنی ﺴﻠﻮک®= 0; که ﻣﻄﻴﻊ ﭼﻮﻥ &#= 65170;ﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ. ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﺮ ﻣﻮﺑﺪﻯ عاﺑﺪ = 4400;ﻪ ﻣطیع ﻤﻴﺒﺎﺷʋ= 94; ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺴ= 5248;ﻮکی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺮ&#= 65169;ﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﺣﺴﻦ) ﺗﺤﺴﻴﻥ کرﺩ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﻥ &#= 65262;ﻧﻴک ﺸﺪ ﻳﻌنی ﺒﻬﺒ= 5262;ﺩﻯ ﻴﺎﻓﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺠﺴﺖ.= (ﺗﻮﺑﻪ) ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﻏ= ﺎﺯ ﺳﻠﻮک ﻮ (ﺍﺳﺘﻐ&= #65236;ﺎﺭ) ﺑﺎ ﻫﺮﺧﻄﺎ ﻏﻴ&= #65198;ﻋﻤﺪ ﺳﺎﻟکی اﺳﺘﻐʌ= 36;ﺎﺭ ﻭ ﻣﻌﺬﺭﺕ از خدا ﻣﻴﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺪم ﺘﮑﺮﺍ= 5197; ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ال= 607;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ ﺗ&#= 65252;ﺎم گناﻫﺎﻥ اﻭﻟ᥾= 8;ﻪ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ ﺍﻳﻨ= ﺪﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻏﻔﺮﺍﻥ = الهی هستند. ﺯﻳﺮﺍ (A= 187;ﺮﺍم ﻮ ﺗﺤﺮﻳم ﻮ إﺣ&#= 65198;ﺍﻡ) ﺳﺎﻟک عدم ﺍﻧʋ= 84;ﺎم اﻣﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻣﺎنع اﺯ ﺷﻬﻮA= 193; ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﻭ ﺷ= ﻮﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﻤ&= #65188;ﺮﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺩﻟ&= #65268;ل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻣﻨ&#= 65220;قی هم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺍﺣﮑﺎم ﻮﺳﻴﻠ= 5258; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺪ= ﻑ. (ﺍﺳاء ) ﺑﺪﻯ کر&#= 65193; ﻭ ﺃﻣﺮ سوء و ﺯ= 5207;ﺖ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪ ﮐ= ﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻮ نَفس ﺣʌ= 68;ﻮﺍنی اﺳﺖ ﮐﻪ عَکس ʋ= 75;ﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﺨﻠﻴʌ= 58; ﻭﺗﺠﺮﻳﺪ آﻥ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ &= #65261; ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ &= #65227;ﻘﺪه ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺎﻟﻎ) ﺭﺳﻴﺪﻩ بعقل ʌ= 62; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻫﺪﻑ ﻣﺒﻴﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﻠﻮغ ﺠﺴم= 740; ﺪﺭﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65264; ﻭ ﺑﻠﻮغ ﻔﮑﺮﻯ &= #65194;ﺭ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ &= #65261; ﺑﻠﻮغ عقلی ﺠ᥾= 0;ل ﺴﺎﻟک ﻮ ﺑﻠﻮغ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1540 - A= 165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(&= #65181;۵ﺹ10= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪعَ= 86;ّﻭجَلّ ﻟﻤّﺎ ﺧلق اﻟʋ= 84;نّة ﺧﻠﻘﻬﺎ ﻣﻥ ﻠﺒ&= #65256;ﺘﻴﻦ ﻟﺒنة ﻣﻥ ﺬﻫﺐ &#= 65261; ﻟﺒنة ﻣﻥ ﻔضّ= 7; ﻭﺟﻌل ﺤﻴﻄﺎﻧﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65268;ﺎﻗﻮﺕ ﻭﺳﻘﻔﻬﺎ ﺍﻟﺰ&#= 65169;ﺮﺟﺪ ﻭﺣﺼﺒﺎﺋﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻠﻮٴﻠﻮ ٴ ﻮﺗﺮﺍﺑﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﺰﻋﻔﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻟﻤسک اﻟﺄA= 199;ﻓﺮ ﻓﻘﺎل ﻠﻬﺎ ﺗﮑ&#= 65248;ّﻤﻰ ﻓﻘﺎﻟﺖ ﻟﺎ ﺍﻟ&= #65258; ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺖ ﺍﻟ&#= 1581;ی اﻟﻘﻴّﻮﻡ ﻗﺪ = 5203;ﻌﺪ ﻣﻥ ﻴﺪﺧﻠﻨﻰ ﻓ&= #65240;ﺎل عزّ ﻭجَلّ ﺒﻌ= ﺰّتی ﻮ ﻋﻈﻤتی ﻮﺟﻠ= 5166;لی ﻮ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﻰ ﻟ&= #65166; ﻳﺪﺧﻠﻬﺎ ﻣُﺪ= 5251;ِﻥ ﺨﻤﺮ ﻭﻟﺎ ﺳﮑّ&#= 65268;ﺮ ﻭﻟﺎ ﻗﺘّﺎﺕ ﻭ &= #65259;ﻮ ﺍﻟﻨﻤّﺎﻡ ﻭﻟ= 5166; ﺩﻳّﻮس ﻭﻫﻮ ﺍ= 5247;ﻘﻠﻄﺒﺎﻥ ﻭ ﻟﺎ ﻗﻠّﺎع ﻮ&#= 65259;ﻮ ﺍﻟﺸﺮﻃﻰ ﻭﻟﺎ &= #65199;ﻧّﻮﻥ ﻮﻫﻮ ﺍﻟخُنثی= ; ﻮﻟﺎ ﺧﻴّﻮﻑ ﻭﻫﻮ ﺍ&#= 65247;ﻨﺒّﺎﺵ ﻭﻟﺎ ﻋﺸّﺎﺭ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻗﺎطع ﺮَﺣِﻢ ʌ= 61; ﻟﺎ ﻗﺪﺭﻯ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﭼﻮﻥ ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ = ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﻭﮔ&= #65262;ﻧﻪ ﺧﺸﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ. ﻳکی اﺯﻃﻠﺎ ﻭ = 5267;کی اﺯ ﻧقُرّه ﻭ ᥷= 3;ﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳ= ﺎﻗﻮﺕ ﻭﺳﻘﻒ ﺍﻥ اﺯ ﺯ&= #65169;ﺮﺟﺪ ﻭﺭﻳﮕﻬﺎﻯ ﺍﻥ اﺯﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ = 5261;ﺧﺎک آﻥ اﺯ ﺯﻋﻔﺮﺍ= 5253; ﻭﻣﺴک ﻮ ﻋﻄﺮ ﺍ&= #65253; اﺯ (ﺍﺯﻓﺮ) ﺑﻮﺩ= .ﺳپس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺖ &= #65187;ﺮفی ﺒﺰﻥ. ﺑﻬﺸﺖ ﮔﻔ= ﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻭʋ= 83;ﺰ ﺧﺪﺍئی ﺘﻮ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ حی&#= 1617; ﻮﻗﻴّﻮم ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﻰ. ﻭﻫﺮﮐس ﺩﺍﺧل = 570;ﻥ ﺸﺪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻳﺎ&= #65235;ﺖ . ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺒﻬ= ﺸﺖ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻣﮑ&#= 65166;نی اﺯ آﺟﺮﻫﺎ ﻭﺧ= 5208;ﺘﻬﺎﻯ ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺯﻃ&= #65248;ﺎ ﻭ ﻧقُرّه ﺑﻮ᥷= 3;ﻩ.ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﻮ صورتهای ﻧﻮﻋ&= #65264; ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴ&= #65206; ﺍﺯ ﺷﻤﺸﻬﺎﻯ ﻄ&= #65248;ﺎ ﻭ ﻧقُرّه ﺍﺭ᥷= 9;ﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﭽ= ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭﭼﻬﺎ&#= 65197; ﺑﻬﺸﺖ ﻣﺨﺘﻠﻒ &= #64400;ﻪ ﺩﻭﺗﺎ ﻗﺒل اﺯ &#= 65251;ﺮﮒ ﻭﺩﻭ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺍ= ﺯ ﻣﺮگ اﺳﺖ. (ﻟﺒﻨ&= #65258;) ﻳﺎ ﺧِﺸﺖ ﻭ ﺁﺟ&= #65198; ﺍﺳﺎس ﻫﺮ ﺑﻨﻴ&#= 65166;ﻥ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺧﻠﻘﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﺷ&= #65192;صی ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎ&= #65209; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻪ ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﻭﻧﻪ &= #65193;ﺭ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻬﺸتی = 5256;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺟﻮﺍﻫ&#= 65198; ﻧﺸﺎﻥ ﺑﻠﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﺍﺯ = ﺩﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﻴ= ﺎنی ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65262;ﻓق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم &#= 65262;ﺍقعی اﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺑﺪ&#= 65267;ﺖ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ (ﺍﺭﻭﺍح ﻨﺎﺟﻴ&#= 65258;) ﺑﺪﻧﻴﺎ پس ﺍﺯ &#= 65259;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﺯ &#= 65251;ﺮﮒ بشری ﺧﻮﻳﺸﺎ᥽= 3; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻮع ف&#= 1608;ق بشری ﺒﺴﻴﺎﺭ ʌ= 51;ﺘﻤﺪﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ و ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺍﻥ ﻘ&= #65268;ﻤﺘﻰ ﻭﺑﺎ بهرﻩ ﮔﻴA= 198;ﻯ اﺯ ﻫﺮ ﺍﺭﺯﺷﻬ&#= 65166; ﻭ ﭘﺎﮐﻴﻬﺎ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒ&= #65260;ﺸﺖ ﺍﻳﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻏ= ﻴﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﺧﺪﺍئی = 5256;ﻴﺴﺖﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﺴﻤA= 170;ﻮﻝ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺫﮐﺎ&= #65197;ﻯ) ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هنگ= 5;م ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺳ&= #65166;ﺋﻄ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 193;فع ﺸﺮک ﺸﻮﺩ. ﺷﺮﻃ کسب ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ = 5251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺩﺧﻮل ﺪﺭ (ﺑﻬ= ﺸﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ) ﺑﺎ آغ&#= 1575;ز ﺳﻠﻮکی ﻮﺩﺧﻮ= 04; ﺪﺭ(ﺑﻬﺸﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ) پس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; (ﺳﻌﺎﺩﺕ) ﻋﻴﺪ ﮔ= ;ﺮﻓﺘﻦ ﻭﺧﻮﺷﺒﺨتی ﻮA= 203;ﻌﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ. ﺳپس ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺑﻌﺰّﺕ ﻭﻋﻈﻤ= 5174; ﺧﻮﺩ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﺨﻮﺭم که ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭA= 267;ﻬﺎﻯ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺑﺒﻠﻨﺪﻯ ها= 5263; ﻤﻘﺎم اﻟﻬﻰ ﻫ= 5198;کَس ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺧﻤ&= #65198; ﻭ ﻣﺴتی ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261; ﻳﺎ ﻗﺘّﺎﺕ ﺩﺭ&#= 65261;ﻏﮕﻮ ﻭﻧﻤّﺎم ﺪﻭﺑA= 260;م ﺰﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ= (ﺩﻳّﻮس ) ﻭﺟﺎکَش ﻭﻳﺎ (&= #65239;ُﻠﻄﺒﺎﻥ ﻴﺎ (ﻗُﻠﭽﻤﺎﻕ) = ﺯﻭﺭﮔﻮ ﻭﻳﺎ ﻗﻠّﺎع ﺤ= 5166;ﻓﻈ ﻘﻠﻌﻪ ﻭﻳﺎ ﺷُ&#= 65198;طی ﭙﺎﺳﺒﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65199;ﻧﻮق ﻴﺎ ﻫﻢ ﺟﻨس ﺑﺎ&= #65199; ﺯﻥ ﻨﻤﺎ ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻫم ﺠﻨس ﺑﺎﺯﻣ= 5192;ﻨّث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ (ﺧ= ;ﻴّﻮﻑ) ﻳﺎ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻧﺒ&= #65206; ﻗﺒﺮﮐﻨﺪ. ﻭﻋﺸ&= #1617;ﺎﺭ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻋ&= #1615;ﺸﺮﺑﮕﻴﺮﻯ ﻮﻋﻮﺍﺭﺽ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻳﺎ ﻗﻄﻊ ﺭﺣم کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ= 5267;ﺎ ﻗﺪﺭﻯ که ﻣﻌﺘ= 5240;ﺪ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍﻩ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣُﺪﻣِ= 5253; ﺨَﻤﺮ ﮐﻪ ﻣﻌﺘ&#= 65166;ﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺩﺭ سل= 608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺮª= 5; آن کند ﻭﺧﻤﺮ ʋ= 65;ﺯﺧُﻤﺎﺭﻯ شامل ﻤﺴتی ﻮ ᥴ= 5;ﻟﮑل ﻨﻮﺷﻴﺪﻥ هست. = 5261;ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﺧ= 615;ﻤﺎﺭﻯ ﺮﺍ باعث ﺷﻮﺩ A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪّﺭ &#= 65261;ﻳﺎ ﻣأﮐﻮﻟﺎﺕ ﻭﻣ= 5208;ﺮﻭﺑﺎﺕ ﻭ ﺣتی اﻋﻤﺎﻟA= 268;ﮑﻪ ﺧﺴﺘگی ﺨﻤﺎﺭA= 263; ﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺒﺎﺭ = ﺍﻭﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﻤﺎﺭ&= #65263; عکس ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ A= 262;ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺿﻮع ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩ الهی ﺨﻮﺩ می ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. (ﺳﮑّﻴﺮ) ﻣﺴﺖ ﺍ= ﺳﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻴ&#= 64401;ﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺴﺖ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺒﻬﺸ= 5174; ﺑﺮ ﺍﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺍ= ﺳﺖ. ﻗﺘّﺎﺕ ﺩﺭﻭﻏ= 4405;ﻮ ﻭﻳﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭ&= #65261;غ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﻤﻴﺪﻫﺪ ʃ= 80;ﻮﻥ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥽= 1;ﻄﺎﻟبی اﺯﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺑ= 5256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. = ﺑﺎ (ﻗﺖ)ﻳﺎ ﺭﻳﺰﻩ ﺧ= ;ﻮﺍﺭ ﻭ ﺭﻳﺰﻩ جَمع = 05;ن ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻭ ﺑﺘ= ﻔﺴﻴﺮ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ا᥷= 9; ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65252;ّﺎم ﺪﻭ ﺑﻬم ﺰﻥ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. (ﺩﻳّﻮس ) ﮐﻪ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪ ﻟﺬﺕ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻔﺮﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨ= 5194; ﻭﻣﺰﺩﻯ ﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻗﻠﻄﺒﺎق هما᥽= 3; ﻘﻠﭽﻤﺎق ﻔﺎﺭسی اﺳﺖ ﻳA= 166; ﻗﻠﺪﺭﻯ که ﺑﺎ &#= 64380;ﻤﺎق ﻮ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺗﻬﺪﻳ= ﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ هرA= 175;ﺤﻤﻴلی ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻗﻠّﺎع ﺪﺭﺑﺎﻥ ﻘﻠﻌﻪ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﭙﻮل اﺟﺎﺯﻩ ﻭﺭﻭﺩ &#= 65251;ﻴدهد یا ﻣﺎنع ورود = ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺷﺮطی ﭙﺎﺳﺒA= 166;ﻥ ﻮ ﺯﻧّﻮﻕ ﻳﺎ ﺯ&= #65253; ﺼﻔﺖ ﻭ ﻫﻤﺠنس &#= 65170;ﺎﺯ ﻭ ﻣﺨﻨّث ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﻗﺎطع ﺮﺣﻢ ﺗﻨ= 5260;ﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗطع ﺮ= 5187;م اﺯﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻘ= 5170;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻗ= طع ﺮﺣﻢ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ = ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65175;ﺮک ﺪﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ ﻭ = ﻫﻤﻘﻄﺎﺭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻗَﺪَﺭﻯ ﺒﻴک ﻤﻌنی ﺴﺮA= 255;ﻮﺷتی ﻤﺤﮑﻮم اﺯ ﻃﺮ= 5233; ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ گن= 575;ﻩ ﻭ ﺑﻴک ﻤﻌﻨﻰ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎ= ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺳﻮم ﻔﻴﻤ&#= 65166; ﺑﻴﻥ ﻴﻌنی ﺒﺎ &#= 65169;ﻮﺩﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺴﺘﻪﻫﺎ&#= 1740; الهی ﺒﺪﺍﻧﺪ. A= 261;ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﻇﺎ&#= 65267;ﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﭙʋ= 98;ﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ممنوع ﻣﺤﺮﻭم کنندﻩ ﻃﺎﻟﺒᥴ= 6;ﻥ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ = ﺤﺮﺍﻣﻬﺎ ﺭﺍ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﺑﻠﮑﻪ ﺣتی ﺤﻠ= 5166;ﻟﻬﺎ ﻭﻣﺠﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ= ﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺧﻴّ&#= 65262;ﻑ که ﻧﺒﺶ ﻗﺒﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﮐﻔﻦ ﻣﻴﺪﺯﺩ&= #65193; ﻭ ثرﻭﺕ ﻣﺪﻓﻮ= 5253; ﺒﺎ ﻣُﺮﺩﮔﺎﻥ &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﺮﺑﺎﻳﺪ. ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ &= #65197;ﻳﺸﻪ ﺧﻮﻑ ﻭﺗﺮس ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ سل&#= 1608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺮž= 7; ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺷﺠﺎﻋﺖ ﻧﺸﺎ&#= 65253; ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1541 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯﺍﻣ= 5166;م ﺮﺿﺎ(ﺝ۵ﺹ10ﺑﺤﺎﺭ) &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65263; ﻤﺤﺮﻭم اﺯ ﻭﺭ= 5261;ﺩ ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65227;ﺎﻕ ﻭ ﺷﺪﻳﺪ ﺍﻟﺴﻮ&= #65165;ﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎق ﻮ&= #65165;ﻟﺪﻳﻥ ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﮔﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﻫﻢ شایسته ﺑﺎ= ;ﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻔ&= #65166;ﺳﺪﻋﺎق اﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک تأثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭ= ;ﺩ. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍﻟﺪ&#= 65267;ﻦ ﺭﻭﺣﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ᥾= 8;ﺮﻭ ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ا= 5207;ﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻋﺎق اﻧﻬﺎ ﺗﻌﻮﻳق = 5262; ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﻭ&= #65165;ﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺩﻥ ﺸﺨﺺ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮک &#= 65170;ﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺻﻔﺎﺕ &= #65255;ﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺠﺮ&#= 65169;ﻪ ﺳﺮکشی ﻘﺒلی ه= ;ستند. ﺷﺪﻳﺪ ﺍﻟﺴﻮﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﻣﻮ ﮐﻪ ﺟﻮﺍ= ﻧﻰ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺷﻬﺮﺕ ﺑ= ﻴﻥ ﻤﺮﺩم ﻮﺳﺮکش = 87; ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.ﻭﻳ&#= 65166; ﭼﺸم ﺴﻴﺎﻩ ﮐﻪ &= #65255;ﻈﺮﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﺪﺑﺎﻧﻪ ﺑ= 5166; ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑل ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﺸم ﺴﻔﻴﺪ &= #65255;ﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺭ&= #65227;ﺎﻳﺖ ﺣﻴﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﺟﺎﻫ&#= 1604; ﻮسَرکِش ﻫﺴﺘ= ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1542 -= دﺭﺣﺪA= 267;ث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۱ﺑﺤﺎ= ﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻭﺗﺮﮐﻬم فی ﻇﻠﻤﺎﺕ ﻟﺎ &#= 65267;ﺒﺼﺮﻭﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ ᥵= 5;ﺎﺭﻳکی ﺒﺪﻭﻥ ﺒﺼﻴﺮﺕ &= #65197;ﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ= ﺒﺼّﺮ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ &#= 1575;لهی ﻔﺮﻣﻮﺩ: اﻥّ اﻟﻠﻪ = ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎﻟﻰ ﻟﺎ ﻳ&= #65262;ﺻﻒ ﺑﺎﻟﺘﺮک ﻛﻤﺎ &#= 65267;ﻮﺻﻒ ﺧﻠﻘﻪ ﻭ ﻟﮑﻨّ&#= 65258; ﻣﺘﻰ ﻋﻠم ﺃﻧّ= 5260;م لا ﻳﺮﺟﻌﻮﻥ ع= 06; اﻟﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻟﻀ&#= 65248;ﺎﻝ ﻣﻨﻌﻬﻤﺎ ﻟﻤﻌ&#= 65166;ﻭنة ﻭ ﺍﻟﻠّﻄﻒﻭ ﺧ&#= 65248;ﺎ ﺑﻴﻨﻬم ﻮﺑﻴﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭﻫم <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺭﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘ&= #65198;ک ﻮ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻤ= ﺨﻠﻮق ﺘﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ. ﻫ= ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻧﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺮک و رها شدن ﻤﻴﮕ= ;ﻮﻳﺪ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5259;ﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺩ= ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺤﺎﺿ&= #65198; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺩﺳﺖ &= #65165;ﺯ ﮐﻔﺮ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; (ﻭسلوک الهی ﻨ= ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ) ﺍﺯ ﮐمک ﻮ ﻟﻄﻒ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65165;ﻣﺘﻨﺎع ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #64400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; (ﻗﺪﺭﺕ ﺑﮕﻨﺎﻩ کردن ﻫﻤﭽﻨﺎ᥽= 3; اﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﺍﺩ= 5257; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ &= #65169;ﺎﻣﺎﻧﺖ الهی اﺯ ﺍﻣﮑᥴ= 6;ﻧﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ پس = 5165;ﺯ ﺗﺼﻤﻴم گناﻩ ʋ= 69;ﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤک اﺿﺎﻓﻰ ﻧ= 5252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭلی ﺠﻠﻮ ﺍﻣﮑ= 5166;ﻧﺎﺕ ﻓﻌلی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65199; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ همین ﺒA= 260;ﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم ﻨﺘﻴﺠ= 5258; ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻔﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ گذﺷﺘﻪ ﺍﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮ= ﻟﺪ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ &#= 65193;ﻧﻴﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺗ&= #65198;ک ﺒﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﻭﺍ&#= 64404;ﺬﺍﺭﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭﻇﻠﻤﺎﺕ &#= 65175;ﺎﺭﻳک ﺪﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣتی عقل ﺠﺰئی لوّ&= #1575;مه ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺗﺪﺭ&= #65267;جی عقل ﺠﺰئی ﻤﺎ᥷= 3;ﻩ ﮔﺮﺍ ﻭنَفس أم= ;ّاره ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺎ= ; ﻳﺒﺼﺮﻭﻥ) ﺑﭽﺸم ﺘﻥ ﺪﻳﺪ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻫﺮﺳ&#= 65252;ﺒﻮل الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺼﻴﺮﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﻋﻘل کُلّی ﺒ= ;ﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺩ= ﺭ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﺟﻬل ﻮ &= #65223;ﻠﻤﺖ ﻭ ﺳتم ﺪﺍﺋم ﺒ= 5192;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ که &#= 65165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = سالک الهیﻨﻴﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﻧﻴک®= 0; ﻮ ﺧﻴﺮﺍتی هم ﺒʄ= 01;ﻨﻨﺪ ﭼﻮﻥ سلوک الهی ﻳﺎ ﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧ&= #64401;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ پس ﻫﻴچ ﻨﻴکی ʋ= 70;ﺨﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ᥸= 4;ﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #64344;ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻭﺧﺘ&#= 1605; اﻟﻠﻪ علیّ ﻘ᥼= 8;ﻮﺑﻬم ﻭعلیّ ﺴﻤﻌﻬم= ; ﭽﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: اﻟﺨﺘم هو ﺍﻟ&#= 65220;بع علیّ ﻘﻠﻮﺏ ﺍʌ= 47;ﮑﻔﺎﺭﻋﻘﻮبة علیّ کفرﻫﻢ ﮐ= ﻤﺎ ﻗﺎل ﺘﻌﺎلی ﺒA= 246; ﻃبع اﻟﻠﻪ ﻋﻠA= 268;ﻬﺎ ﺑﮑﻔﺮﻫﻢ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﻮٴﻤﻨﻮﻥ اﻟّﺎ ﻗﻠﻴﻠﺎ </b= >ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻬﺮ &= #64400;ﻮﺭﻯ ﺒﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭﮔﻮﺷﻬﺎﻯ اﻧ= 5166;ﻥ ﺰﺩﻩ ﻳﻌنی اﻳA= 256;ﮑﻪ ﺧﺘم هماﻥ ﻣﻬʋ= 98; ﺯﺩﻥ ﺒﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ کفّار ﺍﺳﺖ.ﮐ᥽= 8; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻔ&= #65198; ﻭ ﺟﻬل اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198; ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺨﺎﻃﺮ ﮐﻔﺮ ﻭ انکارش= ;ان ﻣﻬﺮ ﻭﺧﺘم ﺒﺎ&#= 65219;ﻠﻪ ﺯﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺰ= ﺍﻧﺪکی ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴ&= #65166;ﻭﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳ= ﻠﻮک ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﻟ&= #65260;ﺎﻯ اﻧﺎﻥ ﻳکی ﺪﺭ = 5203;ﻴﻨﻪ ﻭ ﻗﻠﺐ ﮔﻮﺷتی &#= 65252;ﺮﮐﺰ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ ﻋ&= #65248;ﺎﺋم هیجاﻧﺎﺕ ﻭ ﺩʌ= 67;ﮕﺮﻯ ﺒﻤﻌنی ﺬﻫﻥ ﻮ= 5259;ﻮﺵ ﻭﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳ= ﻮم ﻔﻮﺃﺩ ﻳﺎ ﺩل ﺮ&= #65261;ﺣﻰیا ژنتیک روحی ﮐ&#= 65258; ﺍﺻل ﺬﺍﺕ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺧﺘم ﻮ ﻟﺎک ﻤﻬ&#= 65198; ﺷﺪﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧ&= #65194;ﺍﺩﻥ ﺒﻨﻔﻮﺫ ﻫﺮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺻ&= #65248;ﺎح ﺪﺭ ﺩﻟﻬﺎ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ&= #65251;ﻨﮑﺮ سلوک الهی هس= 578;ند ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻨﮑA= 198; ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ. (ﻟﺎ ﻳﻮ= ;ٴﻤﻨﻮﻥ) ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴﺎ&#= 65261;ﺭﻧﺪ ﭼﻪ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﻈ&= #65198;ﻯ ﻮﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ&#= 64380;ﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ʌ= 61; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﮕﺮﺍﻧﺪﮐﻰ. ﮐ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی اﻧﺪکی ا&= #65199;ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺍﻧﺪکی ﺒﺎﺯ ﺗ= 5228;ﺪﺍﺩ ﺧﻴلی کمترﻯ ﺒ= ;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﻬﺎئی ﻤﻴﺮﺳA= 256;ﺪ. ﺳﺎﺋﻞ ﺍﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;؟ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﻤﻌ&#= 1606;ی ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺑﻨﺪگی ﻮ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺳﻠﻮکی الهی ﺨ= ;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻟّ&= #65166; متعبّدﺍﻥ ﻘﺸ= ﺮﻯ که ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺪﺍ= 5197;ﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺑﻨﺪگی ﺒ= 5166; ﻭﺳﺎﺋل الهی ᥷= 4;ﺭ ﺗﻮﺳل ﺴﻠﻮکی A= 256;ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻋﺒﺎﺩتی هم ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺮﻙ = ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﺒل ﻴ᥷= 2;ﻴّﺮﻫﻢ ﻭﻳﻤﻬﻠﻬم حت®= 0; ﻴﺘﻮﺑﻮﺍ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ʋ= 97;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ می گذﺍﺭʋ= 93;. ﻭﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65259;ﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ ﭼﻮ= ﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺮ &= #64400;ﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮﺍﻫند ʋ= 69;ﮑﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻣﻬﻠﺖ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ&= #65227;ﻤﺮﻭحَقّ ﺤﻴﺎﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ شا= 740;د ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑ= ﺎﺯ ﺳﺎﺋل اﺯ ﺍﻣﺎ= 605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ(ﻳﻌنی &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ) ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ = ﻭ ﺍﻋﻤﺎلی ﺨﺎﺭ= 80; اﺯ ﻃﺎﻗﺖ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﮑﻠّﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ؟ (ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ شایستگی اﺗﻤ&#= 65166;م ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﺩﺭﺍ&#= 64400;ﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻮفق ﺮﺍ ﻧﺪﺍ= 5197;ﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻮ آخوندﻫﺎ ﻋ᥼= 8;ﺖ ﻋﺪم سلوک الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʌ= 55;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻄﺎﻗﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻋﺪم = 5176;ﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎم ﺤﺪّ ﺍ= 4400;ثر ﺗﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ = ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺎﻯ ﻤﺮگ ﺒﺮ&#= 65203;ﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﭼﻨﻴﻥ ﺘﮑﻠﻴﻒ( = ﺑﻤﺎ ﻟﺎ ﻳُﻄﺎق) ﻨﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭ ﻇﻠم کنندﻩ ﺑﺒﻨﺪᤨ= 4;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ (ﻣﺎ ﺭﺑ= ;ّک ﺒﻈﻠّﺎم ﻠﻠﻌA= 170;ﻴﺪ) ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک اʄ= 04;ﺮ علیّ ﺮﻏم سعی = ﺨﻮﺩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺒﺮﺳﺪ = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ اﻳﻥ ﺴﻌﻰ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَف= 87; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ اﻳﻥ ﺮﻭح ﺪﺭ ﻧ&#= 65204;خ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ = ﻋﻘل ﻮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺍنی ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺟﻌ&#= 65174; ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺎﺗﻤﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﺣ= 5166;ل ﺤﺎﺿﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻮﻗﺒلی ﻴک ﺮﻭ= 81; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﺪ&= #65197;ﻡ از ﺟﺪّم ﻨﻘل ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤʌ= 53; ﺰَﻋَم ﺃﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﺠﺒ&#= 65198; ﻋﺒﺎﺩﻩ علیّ = 5;ﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﺃﻭ ﻳﮑﻠّﻔﻬم = 5252;ﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓ&= #65248;ﺎ ﺗﺄﮐﻠﻮﺍ ﺫﺑﻴ&#= 65188;ﺘﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻘﺒﻠﻮﺍ &= #65207;ﻬﺎﺩﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﺼﻠّﻮﺍ &#= 65261;ﺭاءه ﻭﻟﺎ ﺗﻌﻄﻮﻩ ﻣ&= #65254; ﺍﻟﺰﮐﺎة ﺷﻴﺌ= 5166; ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُد&= #1617;عی ﺸﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺎ&= #65257; ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; (ﺳﺎﻟکی که ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﻭ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻌُ&#= 65260;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ دهی خداوند ﻣ&#= 65268;ﮕﺬﺍﺭﺩ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل &#= 65262;ﻣﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﺎق ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻏﺬﺍﻯ ا&#= 65261;ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭﻳﺪ (ﮐﻪ ﻧ= ﺠس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ &= #65256;ﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎنی ﺬﺑ= 81; ﻨﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻧﭙﺬﻳﺮﻳﺪ ( ﺩﺭ= ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻫﺮﮐس &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻭل&#= 1740; ﻤﻨﻈﻮﺭادّعا= ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﮐﻤﺎﻝ ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65261;ﺭﮐﻨﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮﻭ ﺳﻠ&= #65262;کی اﻭ ﮔﺮﺩﻳﺪ) ﻭ ﻫ= ﺮﮔﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻭ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﮑﻨﻴ&#= 65194; (ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ غی= 585; ﺳﻠﻮکی آخوند&= #65259;ﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ کمال ﺸﻬﻮﺩﻯ = 5;ﻣﻮﺭ حَقّ ﺘﻌﻠﻴم ᥸= 4;ﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ= ﻧﻬﺎ ﻧﺪﻫﻴﺪ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ﻄ ﻤﺎﻟﻴﺎﺕ ﻭ ﭘﻮ&= #1604;ی ﻨﺪﻫﻴﺪ ﭼﻮﻥ ش&#= 1575;یسته ﺗﻮﺯیع اﻥ ﺒﻔA= 240;ﺮﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮکی ﻨA= 256;ﻤﺎﺋﻴﺪ ﮐﻪ تمرﮐﺰ ﻭﺗA= 262;ﺳل ﺒﺎﻧﻬﺎﻫﻴچ ﺘ= 5200;ﮐﻴﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻋث ﻧﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻥ آخ= 608;ندﻫﺎﻯ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻓﻘﻴﻪ و ﺳﻔﻴﻪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺎﻧﺸ&= #65268;ﻨﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻋﺎ&= #65247;ﻤﺎﻥ ﺮﻭﺣﺎنی ﻮاله= ;ی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﻃل اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﮑﺮﻯ &= #65262; ﺯﻧﺪگی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ = ﺍﺯ ﺍﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ; ﻭﻏﻴﺮﻭﻟﺎﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ الهی ﻘطع ﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺴﺨﺖ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1543- ﺩʋ= 97;ﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ12= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ = ﻤﻴﭙﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ که ﺻﺎﺩ= 602; گفته ﺍﺳﺖ ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﻮﻳﺾ بل ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺃﻣﺮﻳﻥ ﻔﻤﺎ ﻣ&= #65228;ﻨﺎﻩ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ A= 261; ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻭﺣﺎﻟتی ﺪﻳﮕA= 198;ﻯ اﺯﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺣﺎ&#= 65247;ﺖ ﻫﺴﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; اﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﻥ ﺰﻋم ﺃ= ;ﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻔﻌل ﺃ= 5235;ﻌﺎﻟﻨﺎ ثم ﻴﻌﺬّﺑﻨﺎ A= 227;ﻠﻴﻬﺎ ﻓﻘﺪ ﻗﺎل ﺒﺎﻟ&#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﻣﻦ ﺯﻋم ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻔﻮّﺽ ﺃﻣﺮ ﺍﻟ&#= 65192;لق ﻮ ﺍﻟﺮﺯق الی A= 188;ُﺠَﺠِﻪ ﻓﻘﺪ ﻗﺎﻝ ﺑﺎﻟ&= #65176;ﻔﻮﻳض ﻓﺎﻟﻘﺎﺋل ﺒﺎ= 5247;ﺠﺒﺮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺍﻟﻘﺎ&= #65163;ل ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣ&#= 65208;ﺮک (ﺍﻣ&= #65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻴﻌنی A= 208;قّ ﺴﻮم ﻮﺩﻳﮕﺮﻯ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻳﻌنی اﻋﺘﻘʋ= 66;ﺩ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ &= #65165;ﻣﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261; عامل گناﻫﺎﻥ = ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﻣ= ﺴﺒﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭘﻴﺮﻭ &= #65183;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﻟﻴﻞ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ&#= 65227;ﺪم ﻮﺟﻮﺩ ﺗﺪﺑﻴﺮ&#= 65263; ﻮﻳﺎ ﻣﺮﺍﻗﺒت= 740; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی هستند. ﮐ&= #65258; ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65175;ﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی همرﺍهی ﻮ= ﺗﺴﻠﻴم ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴ&= #65200; ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ ﺁﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ الهی خُنثی ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺗﻔﻮﻳض ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻮﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭﺍﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ&= #65267;ک اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65261; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻄﻠ&#= 1602; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ&= #65165; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻴ&#= 65200; ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯﺗﺤﺖ &= #65175;ﺪﺑﻴﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﺟﻮﺩش= 575;ن هستند.ﭼﻪ ﺭﺳ᥷= 4; ﺑهدایت ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍلهی ﺒﺮﺗﺮ ﺩA= 197; رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 61;ﺗﺎ رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 65238;. ﻭﻧﻴﺰ ﺗﻔﻮﻳﺾ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮ&#= 65193; ﻭﺗﻤﺎمی اﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴ= 5194;ﻫﺪ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُد¡= 7;عی ﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺍﻓﻌﺎل ﻤ&#= 65166;ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194; ﺑﻌﺪ ﻫم ﻤﺎﺭﺍ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #65261; ﺯﻭﺭ ﻭ ﺳﺘم اﺯ&#= 65219;ﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس مُدّع= ی ﺘﻔﻮﻳﺾ ﺍﻣﺮ ﺑ&= #65192;لق ﺒﺎﺷﺪ (ﺍﻣﺮﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65262;ﺍﮔﺬﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻴ&= #65184;ﻪ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺍﺯ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ) = ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺯق &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ حُجَّتﻫﺎ&= #65263; اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍ= 5259;ﻨﺪ. ادّعاﻯ ﺘﻔﻮﻳ= ;ﺾ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻗ&= #65166;ﺋل ﺒﺠﺒﺮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ = ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣﺸﺮ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻣﻮﺿﻮع ﻤ&#= 65220;ﺮح ﺸﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ﻤﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﺎﺕ &= #1602;ُرآن ﻭﺗﻤﺎم اﺣﺎﺩA= 267;ث ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺒﺎﺯ = مشرکان ﻫﻤﺎﻥ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ هستند ولی ﺍﻓ&= #65228;ﺎل ﻤﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ = ﻓﺮﺽ ﺍﻧﺠﺎم کاﺭﻯ = 93;لیّه ﺗﺼﻤﻴم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻨﻄقی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 64400;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﺎﺭ ﺧﻴﺮﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﻭ&= #1604;ی ﺸﺨﺺ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65261; ﻣﻮفق ﻨﻴﺰ ﺑﺸ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﺍﻓﻌﺎل ﺮﺍ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ اﻟﺂﻥ ﺒﺸﺨﺺ ﺩ&#= 65197;ﺗﺼﻤﻴم گناﻩ ﻧﻤﻴﺪﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65207;ﺮﻳک گناه ﺍﻭ ﮔﺮﺩʋ= 93;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺸ&= #65192;ﺺ ﺍﺯ ﺳﺎبق ﺒﻮﺩ= 5257;. ﻭﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺯ&= #65255;ﺪگی کودﮐﻰ ﻭﺟﻮﺍ = 6;ی همه ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ A= 197;ﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔ&#= 65198;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.ﻭﻧﻴﺮﻭﻫ&#= 65166;ی بالفعل نوعی = 5197;ﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم سلوک الهی ﺒﮑ&= #65166;ﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻧﻤ= ﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻫم &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻠﺰﻭم سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭﻋﺬﺭﺵ ﻣﻮﺟﻪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣ= ﺎ ﻓﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;.ﺯﻳﺮﺍ شأن ﻤﻘﺎم ﻮﺣʋ= 66;ل ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﺮﻳﺰ&= #65257; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮﺩ ﻓﮑ= ﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﺪ&= #65197;تی اﺳﺖ ﺑﺸﮑل امکان وکرﺍﻣ&#= 65166;ﺕ بالفعل نوع بشری اﺯﻗﺒﻞ. ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭل&#= 1740; ﺴوء اﺳﺘﻔﺎﺩʌ= 57; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻨﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﺎﻣ&#= 65166;ﻧﺖ الهی نزد خود کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ&#= 65258; ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ. ﺳﺎﻟک ﻔﻘﻄ ﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65259;ﺮﮐﺎﺭﻯ ﺤتی ﺨﻴﺮﺍﺕ ﻭ= 5251;ﺒﺮّﺍﺕ ﻭﺻﺪﻗﺎﺕ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﻭﺷﺮک اﺳﺖ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ سلوک الهی ﻭﻫ&= #65198;ﮐﺎﺭﻯ ﺪﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻤﻘﺒﻮل ا= ;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﻋﻤلی اﺯ = 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ. ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬ&= #65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻭﻋﻘﻞ ﻭﻋ&= #65208;ق ﺨﻮﺩ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮﻙ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺪﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﭘ&= #65268;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ( ﺍﻣﺮﺧلق ﻴﻌن= 740; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺨﻠ= 5262;ﻗﺎﺕ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗ= ﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی اﻣﺮسلوک الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل آفَری= ;نش ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺧﻠﻘﺖ &= #65193;ﻭم فوق بشری ﺨﻮﺩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺭﺯق غیر ﺍﺯ ﻣA= 166;ﺩﻳﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ غیرﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ است که ﺭﻭﻯ ﺰʌ= 51;ﻴﻥ ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺮﻳﺨ&#= 65176;ﻪ شده ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑA= 198;ﻭﻧﺪ ﺟﻤﻊ ﺍﻭﺭﻯ کنند ﻟﺬﺍ ﻏﻴʋ= 98;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ سل= 08;ک الهی ﻨﮑﻨﻨﺪ. A= 193;ﺭﺍﻳﻥ ﺠﻬﺎﻥ ﺑﭽﺮﺍ ﺑ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻨA= 224;ﻮﺭ ﺍﺯ ﺭﺯق عقلی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺭﺯ&#= 1602; ﺸﻬﻮﺩﻯ پس ﺍﺯ &#= 65203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ &= #65255;ﺒﺎﻳﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮالهی اﻧﻬ= ;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺭﺯق ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮ= ﻳق اﻭ ﺭﺯقی ﻤﻴﺮA= 203;ﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ مَش= 40;ّت ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻄﻠﻘﺎ &= #65255;ﻘشی ﺒﺮﺍﻯ اﺭﺍﺩﻩ &#= 64344;ﻴﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ = ﺷﻔﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﻤﺼ= ﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ شایست= ;گی ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ نَفž= 7; ﻭ ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ. ﻭ (ﺣُﺠَﺞ) = جَمع حُجّت ﻳﺎ ﺍﻭ᥼= 7;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻭﺳﻴ&#= 65248;ﻪ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺳ᥼= 8;ﻮﮐﻰ ﺩﺭﻳک ﺘﻤﺮﮐﺰ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎ&#= 65197; ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. حُجَّت ﺍﻟﺎﺳ= ﻠﺎم هر ﮐﺎﻣلی اله= ی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ﻖ پس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&#= 65166;ﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﻫﺮﮐس لباس ﺭ᥾= 1;ﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65176;ﻥ کرﺩ ﻓﻮﺭﺍ حُž= 0;َّت ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﺳﻠﺎم ومسلمین ﻤﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺍﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ = ﺒﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺗﺎﻋﻠﺎمتی ﻮ A= 251;ﻌﺠﺰﻩﺍﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐA= 258; ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺍﻣﺎ&= #65251;ﺎﻥ اوم کرده هرﺯ&#= 65251;ﺎﻥ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﭙﻴﺮو ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ = ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻫ&= #65198; ﺳﻤﺒﻮل هماﻥ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺁﻳﺖ &= #65261; ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭﻧﺸﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﺎ&= #65235;ﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍتی هم ʌ= 56;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺪکی ﻤ= 5184;ﺎﺯﺍﺕ ﮐﻪﺟﻬل ﻨﻴﺰ ﻧ&#= 65204;بی اﺳﺖ. ﻭﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﻔﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﺴتی ﺠﺒﺮﻯ ﻮ= 5203;ﺮﻧﻮﺷتی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺴﺘﻰ &= #65183;ﺒﺮﻯ اﺳﺖ ﻭلی ﺘﻨﻬA= 166; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺳﻮم ﻤ&= #65220;ﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺗﺴلیم A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ شامل ا᥷= 1;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻨ&#= 65268;ﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻤﺎ&= #1605; هستی ﺒﺎ ﻗﻮﺍʌ= 55;ﻴﻥ ﻄﺒیعی ﻮ ﺑﺪﻭA= 253; ﺍﺳﺘثنا ﻭ ﺍﺧA= 176;ﻴﺎﺭﻯ اﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﭙ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﻄﺒیŸ= 3;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺩﺭسلوک الهی &= #65170;ﺮﻭﺵ ﻣﻘﺒﻮل الهی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍ&= #65199; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺍﺳ&#= 65176;ﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘ&= #1604; ﺸﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﺩ.ﺍﻣﺎﻏﻴA= 198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65240;ﺎﺑل هر ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮ= 5165; ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺭ نوع بشری ﺨ= ;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﺑﺴ= ﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65169;ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺣﻴﻮﺍنی پس ﺍʋ= 99; ﻣﺮگ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ .ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 1740;عی ﺒﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳن= 583;. ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ&= #65263; اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪ = 5169;ﺎﺭﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﻤﻴﻥ &= #1587;لوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﭙﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ آخو&= #1606;د ﺭﺍ ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &= #65261; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65255;ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ آخوند᥽= 9;ﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘ&= #65248;ﻒ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ.ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ &#= 65169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﻭﺍقعی گذﺷﺘﻪ= ; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65256;ﻄق ﺘﮑﺎﻣل ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﺎ&= #65163;ﻴﻥ ﺘﺮﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭﺑﻨﺪ&#= 1711;ی ﻮﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻘﺎ&#= 65251;ﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﮐﻤﺎ&= #65245; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ ﻣﻌ= ﻠﻤﺎﻥ ﻮ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ &= #65198;ﻭﺣﻰ ﻭﺣتی ﻤﺮﺍﺗﺐ = 5165;ﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺭﺑ&= #65166;ﺏ ﻧﻮع ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ &= #65235;ﺼﻮل ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ. ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ (ﺍﻣﺮ ﺑﻴ= ﻥ اﻣﺮﻳﻥ) ﻤﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ: ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﺴﺒﻴ= ;ل الی اﺗﻴﺎﻥ ﻤʋ= 66; ﺍُﻣﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﻤﺎ ﻧ= ﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ &#= 65198;ﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺪﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺷﺪﻩﻭ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺘﺮک (ﻤَﻨﻬﻴّA= 166;ﺕ) ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. سلو= 705; الهی اﻣﺮاله&#= 1740; اﺳﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻇ&#= 65166;ﻳﻒ ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺑﺘﻌ&#= 65262;ﻳق اﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ ﻳﺎ &= #65251;ﺤﺮﻣﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ = ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 69;ﺎﺷﺪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺭ&= #65165;ﻩ ﻭﺳﺒﻴل اﻟﻬﻰ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻣﺮ ا= 04;هی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ &#= 65165;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻴ&#= 65228;نی سلوک الهی ﺑﺎ&= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65165;ﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ ﻭﻗﺒﻮل &#= 65184;ﺒﺮالهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻠﻮکی لاﺯﻡ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﺭﻭح اﺳﺖ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; ﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; اﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ &= #65261; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭنو= 93; بشری هماﻥ ﻔﺮ= ﻣﺎﻥ ﺍﺯلی الهی ﺪﺭ= ; ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺑﺸﻮ ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳ&= #1580; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﮐﻪ= ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﺍﻳﻥ ﺸﺪﻥ هست = 5261;لی ﺪﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) عملا انرا ﺗﺒ&= #65194;ﻳﻞ (ﮐﻥ ﻔﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ= ) ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻓﺮﺻﺖ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﻨﻤﻴﺪﻫ᥽= 6;ﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺗﺮﺑﻴ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #65249; ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺳﺎﺋل اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65251;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭ (ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻭﺗﺮک &#= 65252;َﻨﻬﻴّﺎﺕ) مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ (ﻳﺎ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳ= 5174;ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65193;ﺍﺭﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ: اﻣّﺎ ﺍﻟﻄﺎﻋ&= #65166;ﺕ ﻓﺎﺭﺍﺩة ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭ ﻣﺸﻴﺌﺘﻪ ﻓﻴ&= #65260;ﺎ ﺍﻟﺃﻣﺮ ﺑﻬﺎ ﻭ&= #65165;ﻟﺮﺿﺎ ﻟﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻤﻌﺎ&= #65261;مة ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﺗﻪ ﻭ ﻣﺸﻴﺌﺘﻪ فی اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﺍﻟ= 578;ی عنها ﻭ ﺍﻟﺴﺨŸ= 1; ﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﺨﺬﻟﺎﻥ ع&#= 1604;یّها ﺍﻣﺎ ﻫﺮﺍﻧﭽ᥽= 8; ﮐﻪ ﻃﺎﻋﺖ (ﻭﻋﺒﺎﺩ&= #65173; ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎ= 5267;ﻒ ﻭﺗﺴﻠﻴم اﺯﻃA= 198;ﻑ ﺳﺎﻟﻚ) ﺻﻮﺭﺕ ﮔ= ﻴﺮﺩ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﺍﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ = 5191;ﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﮐ= ﻤک ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ا&#= 1604;هی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺎ&#= 1589;ی ﻮﻣﻨﻬّﻴﺎﺕ ﺳ= 5166;ﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ نَهی اﺯ ﺧﺪﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﺑ= ﻌﺪﻯ الهی اﮔﺮ ﺻﻮ᥷= 7;ﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﻭﻳﺎ ﺧﺬ&= #65247;ﺎﻥ ﻮ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ( ᥴ= 5;ﺯﻫﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﮐﺴﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ) ﻳﻌن&= #1740;ﻤﻘﺮﺭﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ عمل گناه ﻳﺎ ثوﺍﺏ= ; ﺿﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ ﺍﻧﭽﻪ شا= 40;ستگی اﺯلی ﻮ ﺫﺍﺕ ﻧ= 5166; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌ&#= 65246; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﮐﺎ&#= 1601;ی ﺪﺭ ﺷﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻭ= ﺑﺪﻭﻥ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی= ; ﺮﻭج اﺯ ﺗﻤﺎمی ﻤﺮA= 165;ﺗﺐ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻓق ﺒ&#= 64401;ﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﻘﺎ&#= 1605; ﻮ ﻧﻮع ﺒﻌﺪﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﻧﺎم ﻔﮑﺮ ﻭ ﻫﻮﺵ ﺩﺍ= ﺭﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮ&= #65251;ﺎﻳﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ اﻭ ﺑﻴ&#= 65206; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﺒﻮﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸأﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺑﺘﺎﺯگی ﺪ= 5197; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64405;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ ﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺧﺘﻪ ﻭ نَفس ﺧﻮﺩ ﺭA= 165; ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﻫﻮ= ﺵ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ= 4401;ﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل اﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ ﺩﺭ &= #65183;ﺴم ﻮ ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ= ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫ= ﻤﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ = ﻏﻴﺮ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197;ﻫﺴتی کسی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻟ= 5264; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌ&#= 65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳک کاﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ. &= #65165;ﮔﺮﻋﻘل ﻮﺻﺒﺮ ﻭشایست= ;گی ژنتیک روحی آ= 5255;ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. که ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ= 5194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ از پیش خود ﻨﮑﺮﺩ= ;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻓﻘﻄ ﻤﻴ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی کاﺭﻯ که ﻣﻴﺘʌ= 62;ﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ ولی ﻧﻨA= 252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ نکند. ﺍﻧﮕﺎﻩ A= 153;ﻧﺮﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺑﺤﺴاﺐ ﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﻮ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﻭ ﻧﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻔ= ﻴﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﻮﻧﻴکی ﺮﻭح ﺨA= 262;ﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳ&= #1578;ی پس ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194;. (ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ) ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻴ&#= 65198;ﻫﻤﺎﻥ ﭽﻨﺪ ﻗﺪم ﺠﻠﻮ&#= 65175;ﺮ ﺍﻣﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ = ﻗﺪم ﺠﻠﻮﺗﺮ ﺭﻓﺘﻥ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭلی ﺘﻮﺍA= 253; اﺟﺮﺍﻯ گناه ᥽= 5;ﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ اﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﻌﺎ&= #65261;ﻧﺖ ﻭﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻧ= ﺘﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65236;ﺖ ﺷﺨﺺﻭﻋﺪم ﻤﺨ= 5166;ﻟﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻳ= 5253; گناﻩ ﮐﺎﺭ ﺍﺳA= 174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ&= #65259;ﺮ ﺁﺯﺍﺩﻯ عمل اʌ= 55;ﺴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﺮﺍ = 81;َقّ اﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠﻬ&#= 65256;ﻤﻬﺎﻯ کاﺭﻣﺎ ﻭ ﻗﻬﻘ= 5198;ﺍﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﺁﻳﻨﺪﻩ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎ= ﺭﻩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒی&#= 1593;ی اﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ = 5261; ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻋﻤﺎل &= #65252;ثبت ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65259;ﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﺭﺧﻮ&#= 65167; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ ﭼﻮﻥ کوﻩ ﭘﻴﻤ= 5166;ئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ = ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﮐﻤک ﻮﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻋﻘلی ﻮﺟﺴمی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ کوﻩ ﻧﻮﺭﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل ﻤ&#= 65256;فی ﻮ ﺳﻘﻮﻃ ﻘﻬﻘﺮ&= #65165;ئی ﻨﻴﺎﺯﻯ ﺒﮑﻤک &#= 65192;ﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﻫﺮ ﻗﻠﻮﻩ ﺳﻨگ&#= 1740; که ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﻯ کوﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺳﻘﻮﻃ ﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65261; ﺍﺯ ﺫﺧﻴﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; اﻧﺮﮊﻯ استاتیک ﺪﺭ ﺫ= ﺍﺕ روحی الهی ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ &= #64344;ﺎﺋﻴﻥ ﺒﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﮐﻤکی ﺨﺎﺭجی = 5;ﻭﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ. = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﮐﺎ&= #65197; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺳﻘﻮﻃ &= #65198;ﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮدﺵ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮﻭﺑﺎ ﮐ&#= 65252;ک ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئی = 5268;ک ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺻﺮ= ﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﺧُﺬﻟ&= #65166;ﻥ) ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻮﻣ&= #65188;ﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭبی ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺑ= 5262;ﺩﻥ اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ= ; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﻄﺎ= ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ می ﻨﻤﻮﺩﻩ.ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻧﺘﻈﺎﺭ ﭘﺎﺩ= 5165;شی هم اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻧﺪ= ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣتی ﻄﺎﻟﺐ ﺍ&#= 65253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﻧﺒﺎل آﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺮ&#= 65261;ﻧﺪ. ﻭﻳﺎ متعبّدﺍ= ﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﺑﺎ&= #65261;ﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑ= ﻐﻠﻄ ﻄﺎﻟﺐ ﺭﺿﺎﻯ ا&#= 1604;هی هستند. ﻟﺬﺍ ﭘʌ= 08;ﻴﻤﺎنی ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﺣﺴﺎس ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ الهی ﻨﻤﻰ ﮐﻨʌ= 56;ﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺩﺭﺍک اﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﺷ= 5176;ﻨﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﻨﻴ= 5200; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺧﺘﻨﺪ.ﺳﺎﺋل ﺴﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم &#= 65252;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ اﻓﻌال ﺒA= 256;ﺪﮔﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﻗﻀﺎ &= #65261; ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭﻟﺰﻭ&#= 1605; اﻧﺠﺎم ﻮﺗﺤﻘ= 02; ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻗ= ﻀﺎﻯ الهی گاهی ﺒﻤ&= #65228;ﻨﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﮔﺎهی ﺒﻤﻌنی ﻠﺰﻭم A= 176;ﺤﻘق ﺠﺒﺮﻯ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65239;ﺒلی الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 259;ﻤﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ س&= #1604;وک الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭʌ= 55;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨA= 268;ﺎﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ ﺸﮑنی ﺸﺪﻩ ﺍﺳ= 5174;.ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: <b= >ﻨﻌﻢ ﻣﺎ ﻣﻥ ﻔﻌل ﻴﻔ&= #65228;ﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﻥ ﺨ&= #65268;ﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65247;ﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﻗﻀاءا ﺁ= ﺭﻯ ﺪﺭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ک= 607; ﻋﺒﺎﺩ( ﻳﺎ تنه= 575; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺍﺯ ﺧ= ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&= #65194;ﻫﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺁﻥ ﻘﻀﺎﻭتی ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ و قبلی = 7;ست. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺣﮑمی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎ &#= 65261; ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ. = ﺳﺎﺋل ﺒﺎﺯ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &= #64344;س ﻣﻌنی ﻘﻀﺎ ﭼﻴ= 5204;ﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﻤﻴﺪﻫﺪ: اﻟﺤﮑ= ;م علیّهم ﺑﻤﺎ ﻳ= ;ﺴﺘﺤﻘّﻮﻧﻪ علیّ ﺃﻓﻌﺎﻟ᥾= 0;ﻢ ﻣﻥ اﻟثوﺍﺏ ﻭ = 5165;ﻟﻌﻘﺎﺏ ﻓﻰ اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ&#= 65165;ﻟﺂﺧﺮة ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭ᥾= 3; ﺒﻨفع ﻮﻳﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﺍﻓﻌﺎل ﺁﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ &#= 65193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ = ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ ( ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ثوﺍﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ = 5261; ﻳﺎ ﺣتی عقاب ج= ;َهَنّمی کارماها را ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺧﺮﺕ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻮﻓ&#= 65268;ق ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ ﻣ= ;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ = الهی لاﺯم کرﺩﻩ. ﺍʌ= 55;ﭽﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی = 7;ست. ﻧﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺣﮑم&#= 1740; ﺼﺎﺩﺭﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک اﺯﺍ= 5193;ﻯ ﻋﻤل ﺪﺍﺋم ﺪﺭ= 5203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هرﮐﺎﺭﻯ ﺣتی = 5;ﮔﺮﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺷﺮﻙ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ اند ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠA= 262;ک ﻮ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻧﮑﺮﺩﻩᥴ= 5;ﻧﺪ. ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﻭﻓﻮﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺨﻄﺎ ﮐﺎﺭ ﻣﺤﺮ&= #65261;ﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻳﺎ = ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺷﺪﺕ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻥ ا&#= 65267;ﻥﺴﺎلک اﺳﺖ. ﺗﻔﮑﻴک ﺪ&#= 65239;ﻴق مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯمَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ.ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م الهی ﻨﻪ ﻓﻘﻄ A= 194;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎت= 740; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻧﻴA= 200; ﻣطیّع ﻘﻀﺎ ﻭ A= 187;ﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻭﺕ اله= 40; اﺳﺖ.ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ الهی ﺪﺭﺣﮑم ᥽= 2;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197;ﺣﮑم ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺟﺒﺮﺍ&#= 65253; ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺳ= ﺎﻟک ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ = ﺑﻨفع ﻮ ﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺨﻄ&= #65166;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ = ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی هستند. ﮔﺮﭼﻪ ʋ= 69;ﻌﺪﺍ ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﻮﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺮ&#= 65261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﻄﺒیعی کرﺩﻩ ᥴ= 9;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴ&= #65253; سلوک الهی ﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺣﺪﺕ ﻭ= ﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ غیر = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﮑلی ﻨﺎ ﻣﻔﻬ= 5262;م اﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ کاA= 251;ﻠﺎﻥ الهی ﺘﺎ ﺣﺪﻭʋ= 93;ﻯ ﻤﻔﻬﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺴتی کسی ﺠﺰ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65262;ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ خدا ﭘس اﺯﻋﺒ᥾= 2;ﺭﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ، ﺑ&#= 65166;ﺯﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ طبیعی و قبلی ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟ= ﻮﺩﺍﺕ ﺗﺠﻠﻴﺎت اﻟﻬA= 264; ﻭﻳک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍ&#= 65199; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺻﻔﺎ&#= 1578;ی ﻮﻧﻮعی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪ= ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻇﻴﻔﻪ = ﻃﺒیعی ﻮ الهی ﺪﺍﺭﻧʋ= 94; ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺎﻟ&#= 1602; ﻮ ﻣﺪﺑّﺮﺧﻮﺩ &#= 65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﺪﻳﺖ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65169;ﺪﻫﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒ&= #65252;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﮐﻤﺎل ﻴﺎ&#= 65235;ﺘﻥ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩﺭ&#= 65165; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺍﺣﺪ &= #65261; مستقل ﺪﺍﻧﺴﺘ= ;ﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﮔﻠ&= #65170;ﻮﻟﻬﺎﻯ ﭽﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ = ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﺩﺭﺧﻮﻥ ﻮ ﻭﺟﻮ&= #65193;ﺵ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺨﻮﺩ &= #65187;ﻴﻮﺍنی ﻤﺴﺘﻘل ﻮ ﺟﺪﺍ &= #65261; ﺑﺎ ﺭﻭحی ﺨﺎﺹ &#= 65191;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪ&= #1578;ی کوتاه ﺒﺎ ﺍﻧ᥸= 4;ﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65198;خی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﻭﺑﺮخی ﻘﺎﺑل = 75;ﻧﺘﻘﺎل ﺒﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭﺑﻌﺪ ﻣﺮگ ﺼﺎ&#= 65187;ﺐ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻧﭽ&= #65258; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻫ&= #65268;چ ﻘﺴﻤتی اﺯ ﺟﺴ= 05; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺣت&#= 1740; اﺯ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺣﺎﻓ&= #65224;ﻪ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﮋﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭحی ﻮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﻨ&#= 65166;ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ;ﺩﻣﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65268;ﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #64400;ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺁﻥ ﻮﺟﻮﺩﻯاﻟ= 5260;ﻰ ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ هرﮔ= 5262;ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻣ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﺻ= 604; ﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ&= #65252;ﺎ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻭﺟﻮ= 5193; ﺍﺻلی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ. &= #65175;ﻤﺎم اﻓﺮﺍﺩ نوع بشری ﺩﺭ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻔس ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺩ&#= 65197; ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺴﻠﻮ&= #65247;ﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺟﺴم ان ﺘﻥ &#= 1705;ُلّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ه= ;ستیم .ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ = شاهد ﻗﺎﺋم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬم ﺴﻤﺒﻮﻟ= 5268;ﻚ ﺍﻳﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟ&= #65262;ﺩ ﻧﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻬﻤﺪ ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻭﺣت&= #1740; ﺒﻤﻘﺎم اﻳﻥ همانی و تشبّ= 607; او ﺩﺭﺍﻳﺪ. ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﮐلی ﭽﻮﻥ رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭحَقّ اﻧﺎ ﺍ᥼= 7;حَقّ گفتن ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93;. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ارَبّاب ﻧﻮﻉ = ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻗﺒل اﺯنوع بشری ﻫﻤگی دﺭ= ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستند ﭼ= ;ﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺒ&= #65166;ﻳﺪ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭﮐ= 5204;ﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔ= 5198; ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﺗﺎﺯﻩ ﺗﻤﺎم هستی ﺨ᥷= 4;ﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605; اﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع آA= 267;ﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺻﺎﺩﺭ ﺍ= ﻭل الله ﺪﺭ ﻳک ﻮʋ= 87;ﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺧﺎﺭج اﺯ ﻭﺟﻮ= 5193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هو ﺧ= 5166;ﺭج اﺯﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺩ= 5197;عَمّا ٴﻮ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭﻋ&#= 65194;م ﻤﺎ ﺳﻮﺍﻩ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65166;ﺭﺝ ﭼﮕﻮﻧﻪ (ﻭﺟﻮﺩ&= #65259;ﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ هستی ) ﻣﺎﻧﻨﺪ یونیورسهای متوالی ﻫﺴتی هائی که ﻣﻴﺒﻴ= ;ﻨﻴﻢ ﻳﺎتَصوّرﻣﻴ&= #64401;ﻨﻴم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65169;ﺎ ﻫم هیچ ﺸﺒﺎﻫʋ= 76;ﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ و ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮﺯﻣﻴنی ﺪﺍﺭA= 267;ﻢ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﮑﺮﻯ = ﺪﺭ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺭﮊﻧ&#= 65176;ﻴک ﺮﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح ﺪﺭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻬﺎ&#= 65263; ﺮﻭحی ﻤﻄﺮح ﻤA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﮑﺎﻣل هاﻯ = 5252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪﻫﺎﻯ ﻣﻮقتی ﺒﺮﺍﻯ A= 176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح هستند. ﻭس= ;الک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺪﺍم ﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍثاﺭﺣ= 5268;ﻮﺍﻧﻴﺖﻫﺎ ﭘﺎک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ ﺼﻔﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗ= 5198;ﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ = ﮐس پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﻤﻴﻥ ﮋﻧ&= #65176;ﻴک ﺮﻭحی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺷ= ;ﻬﻮﺩﻯ الهی ﺒﺮﺗﺮﻯ ʌ= 68;ﺎﻓﺘﻪ ﻭﻳﺎ شایسته ﻟ= ;ﻘﺎﻯ ﭽﻪ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﭘ&= #65268;ﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ= ﺑﺪﺍﻥ نوع ﻤﺴخ گرﺩﺩ= ;. ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻳﻌنی ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭح ﻮ ﻳﺎ ﻋﺪم &= #65204;ﻠﻮﻙ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘ&#= 65254;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻤﻌن= 40; ﺨﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ= ; ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻫﺮﺩﻭ ﻧﺴ= ﺒﺖ ﺑﻤﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭﻧA= 166; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65256;ﺎﺧﺖ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻓﺮق ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. &= #65239;ﻀﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﻥ ﺤ&= #64401;م ﻮ ﺍﻣﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ.= ﮐﻪ ﺣﺘﻤا ﺑﺎﻳﺪ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒ= ;ﻴﻌﺖ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ&#= 65259;ﺎﻯ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓ&= #65174;. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻋﻘل ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﺍﻳ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ ﻧ= ﮑﻨﺪ. ﻭسلوک الهی ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻳﺎ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺭﻭح ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ&#= 65175;ﺮ ﺑﺒﺮﺩ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺮﻭﺩ.ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ = ﺑنوع بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم بجهان ﺒﺎﺯ ﮔ᥷= 8;ﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺎﺯ ﺭﺣمتی الهی ﻮ= ﻓﺮﺻتی اﺯ ﻧﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠ&= #65170;ﺮﺍﻥ اﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ= 5191;ﻮﺩ ﺳﺮی ﻫﺎ ﻭتمر¡= 7;دﻫﺎ ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﻃﺒیع= 740; ﻮﺣﻴﺎتی نوع بشر ﺑﺮﺍﻯ سلو= ;ک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﻀﺎﻭﺕ الهی اﺯ ﻗﺒﻞ ʌ= 59;ﻤﺎﻥ ﺤﮑم ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ= 5260;ﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕﻫﺎﻯ &= #65252;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮﻡ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ = ﻨﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭﻗ= ﺖ ﺑﺤﺪ ﻟﺎﺯم ﻮ ﮐ&= #65166;فی ﺮﺳﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65256;ﺎﺋل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﺎ= ﺯﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ هنوز ﻗﻀﺎﻭﺗ᥾= 0;ﺎ ﻭﻗﻀﺎﻫﺎ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭﺩﺭ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻳﻦ ﺣﺪﻳث و ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ال= 07;ی ﺸﺪﻳﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ &= #65239;ﻀﺎﻭت الهی نیز ﺒﺎﺷ= ﻴم که چه ﺣﮑمی ﻤ᥾= 8;ﮑﻨﺪ. ﻭﻭﻗﺘﻴﮑﻪ (ﺣت&#= 1740; اﻋﻠﻢ) الهی ﺘʋ= 88;ﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟ= ک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَف= 87; ﮐﺎفی ﻮ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔ&= #65166;ﺕ الهی کاﻓﻰ ﻭ ᥼= 7;ﻮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﮐﺪ&= #65165;م اﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻫﻨ&#= 65262;ﺯ ﻣﻄﻠق ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪ&#= 65257;ﻫﺎ در ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑ= 5208;ﺮﻯ پاک ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 88;د ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫ= ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻨﻮع ف&#= 1608;ق بشری ﻧﺎﺭﺳﺎᥴ= 3;ﻴﻬﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اﻥ ﻭﻗﺖ &= #65169;ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭﺩ. = ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺁﻥ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﺸ&#= 64401;ﻞ ﻭﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑ&= #65253; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ ﺍﻓ&= #65198;ﺍﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﺒﺎﻫم ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﮔﺬﺷﺘﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﻴﮑﺴﺎﻥ ﺪﺭﻧﺴ&#= 65192;ﻬﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻘﺒﻠﻰﻭ حتی در ﺍﻧﻮﺍ᥺= 5; ﺣﻴﻮﺍنی قبلی ﻴک ﻨﻮﺍ᥷= 1;ﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. &= #65165;ﻣﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺳﻠﻮک= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺧﺪ&= #65251;ﺎﺕ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻨﺪﻩ ﻧﻮع فوق بشری = ﺍﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﺼل ﻨ&#= 65262;عی ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﻮﻇ= ﺎﻳف ان ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻮع = 601;وق بشری ﺨﻮﺩ ﺑﻬʋ= 76;ﺮ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍ&= #65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻗﺎﺋم برای نو= ع بشری ﭙﺎﻳﺎﻥ᥽= 2;ﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭلی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻋ= 5240;لی ﻮﺭﻭحی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ اﻟﻬﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﻨﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1544 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ13 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﺑﻥ عباس A= 197;ﺍﻭﻯ اﻫل ﺴُﻨّﺖ ﻭ @= 344;ﺴﺮ ﻋﻤﻮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ک ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴA= 254; ﻧﻘل ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﭘس اﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺠﻨ&#= 1711; ﺼﻔﻴﻥ ﺒﺎ ﻣﻌﺎ&= #65261;ﻳﻪ مُدّعی ﺨﻠﺎﻓ= ﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺨﺺ ﺳ&= #65166;ﻟﺨﻮﺭﺩﻩﺍﻯ اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﻴﺮ ﺟﻨ&= #1711;ی ﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﻯ ﺪﺍﺷﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ؟ (ﻳﻌنی اA= 197;ﺍﺩﻩﺍﻯ هم ﺪﺭ ﺍﻥ ﺪﺍﺷ&#= 65174; ﮐﻪ ﻓﺘح ﻴﺎ ﺷﮑ&= #65204;ﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣطیّع ﺨﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﺴتیم ﻮ ﻳﺎ ﺩ= 5197; ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی ﻮ= 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﺎﭼﺎ&= #65197; ﺑﻮﺩﻳم که ﺩﺭA= 165;ﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﻢ. ﺣ= تی اﮔﺮ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﻧ&#= 64405;ﺮﺩﻳﻢ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 1587;خ اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻘل &= #65252;ﻴﮑﻨﺪ: <= b>ﺃجَلّ ﻴﺎ ش&= #1740;خ ﻔﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﻋ= ﻠﻮّﺗم طلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒʌ= 20;ﺘم ﺒﻄﻥ ﻮﺍﺩ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﻘﻀاء ﻤﻦ ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺁﺭﻯ ﺒﺨﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ &= #65207;ﻤﺎ ﺍﺯﻫﺮ ﺑلندﻯ که ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘ= 5258; ﺍﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺩ= ;ﺭّﻩﺍﻯ که ﻓﺮﻭﺩ ﻣﻰ ﺍ&#= 65267;ید ﺟﺰ ﺑﺎ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩ= ;ﻩ ﻭ مَشیّت ﺍﻭﻭ= ; ﻃﺒق ﺴﺮﻧﻮﺷتی که ʋ= 93;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮﻫﺎﻯ ک= 607; خداوند اﺯ ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍﺭ&= #65193;) ﺳپس ﺍﻥ ﺸیخ ﭙA= 198;ﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﺯﺣﻤﺘﻴﮑ&#= 65258; ﻣﻥ کشیدم ﻧﺰ᥷= 3; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﻔﻮﻇ اﺳﺖ؟ (&#= 65169;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ الهی ﻮ ﺟﺒﺮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷتی ﺪﺭ ﺟﻨگ اﻣﺪه ایا ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ = 75;ﺯ ثوﺍﺏ ﺩﺍﺭد) ﺍ= 5251;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5169;ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺍﺑ&= #65253; عباس ﻧﻴﺎﻣﺪ᥽= 7; ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ) امام ﭘﺎ= 87;خ ﺪﺍﺩ: ﻤﻬﻠﺎ ﻳʋ= 66; ﺷﻴﺦ ﻟﻌﻠّک ﺘﻈﻥّ A= 240;ﻀاءا ﺣﺘﻤﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺍ = ﻟﺎﺯﻣﺎ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ کذلک A= 248;ﺒﻄﻞ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻭ ﺍﻟ= 5228;ﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﻭ ﺍﻟ= ﻨﻬی ﻮﺍﻟﺰﺟﺮ ﻭ ﻟﺴ&= #65240;ﻄ ﻤﻌنی اﻟﻮﻋﺪ A= 261; ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭﻟم &#= 65176;ﮑﻥ علیّ ﻤﺴﻴئ لا= ﺋمة ﻭﻟﺎ ﻟﻤﺤﺴﻥ ﻤ&= #1614;ﺤﻤَﺪة ﻭ ﻟﮑﺎﻥ اﻟﻤﺤ&#= 65204;ﻥ ﺃﻭلی ﺒﺎﻟﻠّʋ= 66;ﺋمة ﻣﻥ اﻟﻤﺬﻧﺐ ﻭ &= #65165;ﻟﻤﺬﻧﺐ ﺃﻭلی ﺒﺎﻟﺎﺣA= 204;ﺎﻥ ﻤﻥ اﻟﻤﺤﺴﻦ ﺗ&#= 65248;ﻜم ﻘﻮﻟﻪ ﻋﺒﺪة ا= 604;أوثان ﻮ ﺧُﺼﻤاء اﻟʋ= 98;ﺣﻤﺎﻥ ﻭﻗﺪﺭیّة ﺍﻟʋ= 66;مّة ﻭ ﻣﺠﻮﺳﻬﺎ ﻳﺎ = ﺷﻴﺦ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﮐﻠ= 617;ﻒ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ ﻭ نَ= 607;ی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﺃﻋ&#= 1591;یّ اﻟﻘﻠﻴل کثیر= ﺍ ﻭﻟم ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠ&#= 65262;ﺑﺎ ﻭﻟم ﻴُطع ﻤﮑʋ= 98;ﻫﺎ ﻭ ﻟم ﻴﺨﻠق اﻟ= 5204;ﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ ﺃﻟﺄﺭﺽ ﻭﻣﺎ = ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈ&#= 65253;ّ اﻟﺬﻳﻥ کفروﺍ= ; ﻓﻮﻳﻞ ﻟﻠﺬﻳﻥ کفرﻭʋ= 65; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ ﺍﻯ ﺸی= ;خ کمی ﺼﺒﺮ ﺩﺍﺷA= 176;ﻪ ﺑﺎﺵ شاید ﺗﻮ A= 255;ﻴﺰ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑنی که ﻗﻀﺎ (ﻭ مَش= 40;ّت ﺍﻟﻬﻰ) ﺣﺘﻤﻰ (ﺍ= ;ﻟﺎﺟﺮﺍ) ﻭ ﻗﺪَﺭَ(ﺳﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ) ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ( ﺩﺭ= ;ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺟﺒﺮﻳﻮﻥ که ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺧﺘﻴA= 166;ﺭﻯ ﻘﺎﺋل ﻨﻴﺴﺘﺘ= 5256;ﺪ) ثوﺍﺏ ﻭﻋﻘﺎﺏ = 5255;ﻴﺰ ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ (&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤ= ;ﺎل ﺒﺤث ﺩﺭﺳﻠﻮک = 575;لهی ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭ ﻧ&= #65258; ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65261; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻴ&= #65260;ﺎﻯ اﺑﺪﻯ ﭙس ﺍﺯﻣ= 5198;گ ﺒﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻧ= 5260;ﺎ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ= ﻌنی ﺃﻣﺮ ﻭ نَهی ﻮ = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺭ ﻭ&= #65227;ﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴﺪ ﺳﺎﻗﻄ = ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺧﻄ&#= 65166;ﮐﺎﺭﺟﺎﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65256;ﺒﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﻤﺤﺴﻦ ﺟﺎﻯ ست= 575;ﻳﺶ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺣتی ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺤﺴﻥ ﻨﻴﮑﻮ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺟﺎﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ = ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ گناﻩ @= 400;ﺎﺭ ﺟﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩ. ( ﮐﻪ ﻃﺒﻴ᥺= 8;ﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﻮA= 193; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ گنا= 07; ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;ﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ. ﺍﻳﻥ ﻘ= ﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻓﻘﻄ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻨﻮ&#= 65219; ﺒﻨﺘﻴﺠﻪ ﺗﺼﻤ&#= 65268;ﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪﭼﻘﺪﺭ &= #65165;ﻭﺍﻣﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʋ= 88;ﻘق ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﺳ&#= 65174; ﺭﺃﻯ ﻨﻬﺎئی ا= 04;هی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺍ&= #65261; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65253; ﻮﺍﺣﺪ ﺩﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ ﺩﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨﺺ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ سلوک الهی ﻮﺍﻃﺎﻋ᥵= 4; ﮐﺮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ. = ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺎﻧ&#= 65258; ﺑﻬﺸتی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺗﺤﻮﻳل ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻮع &= #1601;وق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ سل&= #1608;ک الهی ﻧﮑﺮﺩﻩ ʋ= 93;ﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺎقی ﻤﺎ= 5255;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺨﺎﻧﻪ جَه= 14;نّمی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻳ&= #65228;نی ﺪﺭ ﻳک ﻤﺴخ ﺪﺭ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺤﻴﻮﺍﻥ = 5188;ﻘﻴﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭ&= #65259;ﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺗﺎ ﺍﻣﺮ ﺍﺯلی &#= 65262;ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل= 740; الهی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ ﻮ ﺑﺮﺍʌ= 63; ﺸﺨﺺ) ﺗﺤﻘق ﺒﺎﻳﺪ. ﮐ&= #65258; (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺸﻮ ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳ&= #1580; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﺍﺣ= ;ﺘﺴﺐ ﻋﻨﺎﺋﻰ)ﻋﻨاء = 5262; ﺯﺣﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎش &= #65252;ﻥ ﺤﺴﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻤﺎ&#= 1605; اﻓﻌﺎل ﺠﺴم ﻮ = 5165;ﻓﻌﺎل ﺬﻫﻥ ﻮ ﺗﺤﺮﮐﺎ&= #65173; نَفس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ A= 261; ﺭﻭح ﺤﻴﻮﺍنی A= 198;ﺍ ﭼﻮﻥ ﺤﺮﮐﺎﺕ ﻋ&= #65198;ﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﺨﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ&= #65263; ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ &= #65236;ﺮضی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﻳﻥ سالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻤثبت الهی ﺮﺍ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;تی ﺒﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓ= ﻄﺮﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺘﻬﺎی ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻫﺮ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭﻫ&= #65198; ﮐﺴﺐ ﺩﺭﻋﻘل ﻮ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻣﺤﺴﻦ) ᥴ= 5;ﺣﺴﺎﻥ کنندﻩ ﻳﻌنی ﺘ= ;ﮑﺎﻣل کننده ﺧﻮﺩ ﺑᥴ= 6; سلوک الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﻫﺮ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭ&#= 65263; اﺟﺘﻤﺎعی ﻤﻘʋ= 70;ﻮﻝ الهی اﺳﺖ ﺍﮔ᥷= 8; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ا= ﺣﺴﺎﻥ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ سل= 608;ک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻨʌ= 68;ﮑﻮﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گفته A= 227;ﻘﻴﺪﻩ ﺑُﺖﭘﺮﺳﺘﺎﻥ = 575;ﺳﺖ ﻳﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺮ&= #65187;ﻤﺎﻥ اﺳﺖ (ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی ﻮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺨ&#= 65166;ﻟﻒ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ) ﮐﻪ ﻗﺪ= ﺭﻳﻪ ﺍﻳﻥ اُﻣّﺖ ﻭ = 5251;ﺠوس ﺍﺳﻠﺎمی اﺳﺖ. = 5165;ﻯ ﺸیخ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 593;َزّﻭجَلّ ﺘﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ نَهی ﻤA= 268;ﮑﻨﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺧ&= #65220;ﺎﺭ قبلی ﻭ ﺍﻋﻠﺎ = 5; ﺨﻄﺮﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = ﮔﺎﻩ ﺍﻧﺪکی اﺩﺍ ﺷA= 262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻧ= ;ﺎﭼﺎﺭﻯ ﻮﻣﻐﻠﻮﺏ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﺨﺪﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﺍﺯ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯ&= #65251;ﻴﻥ ﻮ ﻓﻴﻤﺎ ﺑﻴﻦ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل ﻨﻴﺎ&#= 65235;ﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﭽ&= #65256;ﻴﻥ ﺨﻴﺎل کرﺩﻧﺪ @= 344;س ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎل ﺁﻥ کاﻓﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺯ &#= 65165;ﺗﺶ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ( ﺑ= ;ﺎﺯ آخوندﻫﺎ ﻭﭘﻴ= ;ﺮﻭﺍﻥ ﭙﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺤﻖ ﺩﺭﻳک ﺴﻴ&#= 65204;ﺘم ﺒﺎﻃل ﻮﻟﺎﻳﺖ &#= 65259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳﺪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﺠﻮس ﺍﻣﺖ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎم ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣﻌﺘﻘ&#= 65194;ﺍﻥ ﺒﻌﻘﺎﻳﺪﻯ ﻔﻠ&#= 65204;فی ﻮ ﺩﻳنی ﺒﺎﻃﻞ &#= 64400;ﻪ ﺗﻤﺎم اﺩﻳﺎﻥ = 5240;ﺪﻳم ﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺗ&= #65198;ک ﺴﻠﻮک الهی ﻨ᥽= 2;ﻮﺩﻩ ﺳﺮﮔﺮم اﻣﻮﺭ = 5239;ﺸﺮﻯ ﺒﺎﻃﻞ و خرافات ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺷﻤﻥ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺸﺪﻧA= 194; ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65252;سؤل ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﮐﺎﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ .ﺩﺭ ﻣﻨبع کاﻓA= 264; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤﺪ&#= 65267;ث ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ اﺯ &#= 65251;ﻮﻟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭘس ﺍ&= #65199; ﺳؤال ﺴﺎﺋل ﺸʌ= 68;ﺦ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﺴﺎﺏ ﺯ&= #65187;ﻤﺎﺕ ﺍﻭ ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣ= ﻮﻟﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: = ﻤﻪ ﻳﺎ ﺷﻴﺦ ﻓﻮ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻟﻘﺪ ﻋﻈّم اﻟA= 248;ﻪ ﺍﻟﺄﺟﺮ فی ﻤﺴ= 5268;ﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻮ ﻓﻰ ﻣﻘﺎﻣﮑﻢ = ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻮ فی ﻤﻨﺼﺮﻓﮑ= 5250; ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ&#= 65235;ﻮﻥ ﻭﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ ﻣﻥ ﺤﺎʌ= 47;ﺎﺗﮑم ﻤﮑﺮﻫﻴﻦ ﻭﻟﺎ &= #65165;ﻟﻴﻪ ﻣﻀﻄﺮﻳﻥ ﺍﻯ ʌ= 08;یخ ﺒﺪﺍﻥ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ. ﺍﺟﺮ ﻣﺴﻴﺮ ﺷﻤ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺣﺮ= ﮐﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴم &#= 65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ. ﺣتی اﮔﺮ ﮐﻪ ﻣ= 5240;ﻴم ﺸﻮﻳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺮ= ﮐﺖ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﺟﺮ ﺩﺍﺭ&= #65267;ﺪ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯﻣﺤل اﻗﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻳﺪ ﺍﺟ&#= 65198; ﻋﻈﻴم ﺪﺍﺷﺘﻴ= 5194;. ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ &#= 65193;ﺭ ﻫﺮﺣﺎل ﻮ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺒﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﺍ&= #65215;ﻄﺮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﺎﺷ&#= 65268;ﺪ .ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺤﺘﻤﻰ ﻭﻗﺪﺭ ﺍﻭل اﺯ= 5251;ﺎ ﺟﺮﺍ ﻧﻴﺴﺖ ( ثو&= #65165;ﺏ ﺍﻧﺎﻥ ﻤﺎﺩﺍﻡ &= #65169;ﺎﺧﻠﻴﻔﻪ ﻭﺧﺪﺍ ﺍﻣﺎم ﺒ&#= 65184;ﻨگ ﺮﻓﺘﻪ ﻭلی اﮔA= 198; ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 65261; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 64380;ﻨﻴﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ ا= 604;هی ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ= ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ &#= 65256;ﻈﺎمی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳﻌﻪ &= #65261;ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﻯ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.&= #65187;تی اﮔﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ &#= 65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻟﺬﺍ ﻫﻤﺮﺍهی ﺒﺎ ﭘ= 5268;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭ&= #65193; ﺣﺎل اﮔﺮ ﺩﺭ ﺟ&#= 65256;گ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65197; ﮐﻤﻴﻥ گاﻩ ﻭﺳ= 5256;ﮕﺮ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ = ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﻮﻗﻒ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﻬم ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺟﻨ= ﮓ ﻭﺑﺎ نَفس أمّ= اره ﻭ إبلیس آخون&#= 1583; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻫﺮﻳﻤﻥ ﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺭﻭح ﺒ&#= 65252;ﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 5;ﺳﺖ.<o:p></o:p> ﺍﺯ ʋ= 65;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ16 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻳﺎ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺻلی می آﻣﻮﺯم که ᥽= 9;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻥ ا&= #65191;ﺘﻠﺎﻑ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮐس ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻭ&= #65251;ﺨﺎﺻﻤﻪ ﮐﻠᥴ= 6;می ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻴﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ &= #64400;ﻨﻴﺪ (ﺍﺻل ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈ&= #65198; سلوک الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ آفَرینش ﺑﺮ ﺗ= ﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻴ= ﻨﺶ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻪ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﮑﺴﺖ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻫﺮﭼ&= #65258; ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺴ&#= 65176;ﺪل گفتگو ﮐﻨﻨﺪ. ʌ= 61; ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﻴﻥ ا&#= 65211;ل ﺠﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻥ ﭙ= ﺬﻳﺮﺵ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ &#= 65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭسلوª= 5; الهی است .ﻭ ﺍﻣﺎم اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: انّ ا&= #65247;ﻠﻪ عَزّﻭجَلّ ﻠ&#= 1605; ﻴطع ﺒﺎﮐﺮﺍﻩ = 5261;ﻟم ﻴﻌﺺ ﺑﻐﻠبة ﻭ= 5247;م ﻴﻬﻤل اﻟﻌﺒﺎA= 193; ﻓﻰ ﻣُﻠﮑﻪ ﻫﻮ &= #65165;ﻟﻤﺎﻟک ﻠﻤﺎ ﻣﻠّﮑﻬﻢ &#= 65261; ﺍﻟﻘﺎﺩﺭعلیّ= ; ﻤﺎ ﺃﻗﺪﺭﻫم علیّ= ;ه ﻓﺎﻥ اﺋﺘم ﺍﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﺑﻄﺎﻋﺘﻪ ﻟم ﻴ&#= 64401;ﻥ اﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺻ&#= 65166;ﺩﺍ ﻭﻟﺎ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﺎ&= #65255;ﻌﺎ ﻭﺍﻥ اﺋﺘﻤﺮﻭ= 5165; ﻟمعصیته ﻓسا&#= 1569; ﺃﻥ ﻴﺤﻮل ﺒﻴﻨ&#= 65260;م ﻮ ﺑﻴﻥ ﺬﻟک ﻔﻌ&= #65246; ﻭ ﺍﻥ ﻠم ﻴﺤﻠﻮ = ﻓﻌﻠﻮﻩ ﻓﻠﻴس ﻫﻮ ﺍﻟﺬ&#= 65263; ﺃﺩﺧﻠﻬم ﻔﻴﻪ &#= 65251;ﻥ ﻴﻀﺒﻄ ﺤﺪﻭﺩ ﻫ&= #65196;ﺍ ﺍﻟﮑﻠﺎﻡ ﻓﻘﺪ &= #65191;ﺼم ﻤﻥ ﺨﺎﻟﻔﻪ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺰﻭﺭ ﻭ = ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ&= #65207;ﺪنی ﻨﻴﺴﺖ ( سلوک الهی اﻃﺎﻋﺖ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺣﮑﺎم &= #65262; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳ&#= 65256;ﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮﻣط= 740;ّع ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻫﺮ آخو= 06;د ﻭ ﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ ا&= #1604;هی ﺒﺎﺷﺪ ﺣتی ﺮﻋ= 5166;ﻳﺖ ﺍﺣﮑﺎم ﺪﻳﻨﻰ &#= 65169;ﺎﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﺷﺮک می ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﻭسلوک الهی ﺮﺍ ﺑﺎﻳʋ= 94; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ&= #65169;ﺎ ﻓﻬم ﻮ ﺍﺩﺭﺍک &#= 65262; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎ= ﺭﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻣﺤل ﻨﺎﭼﺎ&#= 65197;ﻯ ﻣﻌﺼﻴتی ﻨﻤﻴA= 208;ﻮﺩ (ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻤﻌﺼ&= #65268;ﺖ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻣﻌﺎﻑ &= #65165;ﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍلی = 575;ﺳﺖ. ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺪﺭ س&= #1604;وک الهی ﻨﻤﻮﺩﻥ = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤ&#= 65232;ﻠﻮﺏ ﻭﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤ&= #65188;ﺎل ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻨﮑﺮﺩﻥ گناه ʋ= 65;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺳﻠﻮک ﻨﻤ&#= 65262;ﺩﻥ اﺟﺒﺎﺭﻯ که ﺑA= 260;ﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﺨﻮﺩ (&= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺤﻘﻪ ﺯﻣﺎﻥ) ﺑﻨ= ﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟﻚ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ; ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. (ﻋﺒ= ﺎﺩ) ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺯﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮ= 5263; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هست. ﻫﻤﺎﻥ گوʌ= 55;ﻪ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻄﺒی= 593;ی ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻟک آ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺩﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻯ ﺨﺪﺍئی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﺍﻥ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﻧﺮ ﺍﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌنی &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﺿﺎﻯ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ= ﺮﺗﺮ ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭ نوع بشری ﺒﮑﺎﺭﺑ᥷= 8;ﻭﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65169;ﮑﻨﻨﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ( ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻤﮑﻠّﻒ ﻧﻴﺴﺖ &#= 65261; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎ= 604; ﺨﻮﺏ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﺍﮔﺮﮐسی ﻴﺮﺍA= 169;ﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65165;ﻣﺎﺭﺕ ﻭ پادشاهی ﺪﺍ= ﺩ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪگی ﺒ= 5258; ﺍﻥ ﻨﻤﻴﮕﺬﺭﺩ (= ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺍﻣﻴﺮﻯ ﺴﻴﺎس= 740; ﻮﻧﻈﺎمی ﺒﺮﺍA= 263; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺎم &= #65192;ﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﻭ&= #65191;ﻠﻴﻔﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﺳ&= #65166;ﻳﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. = ﻭﺑﺎﻳﻥ ﺪﻟل که ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺩﻩ &= #65261;ﻣﺪﺗﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻳﻥ ا&#= 65235;ﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﺳﮑﻮﺕ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭ ﺍﺩلیل ﻤﻮﺍA= 235;ﻘﺖ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ .ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺎﺭﺕ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺪ ّﻧﻈﺮ ﺣﺪﻳ&#= 1579; ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ = ﺪﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﺍن ﺍﻋﺘﻨﺎ &= #65261; ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. (ﺻﺎﺩ) ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ= ;ﮐﺮﺩﻥ و سدّ نمودن ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ سلوک الهی ا&= #65203;ﺖ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻣﺎنع = 575;ﺯ ﺍﻣﺎﺭﺕ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ﻭ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣ&#= 65268;ﺮ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺍﺋ= ﺘﻤﺎﺭ) ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻣﺮﺩﻫ&#= 65256;ﺪ ﻩﻭ ﻣﻨﺼﻮﺏ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1545 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ17 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﺸﺨصی ﻤﻴﻔﺮA= 251;ﺎﻳﺪ: اﻥّ اﺳﺎس ﺍﻟ&#= 65194;ﻳﻥ اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻌﺪﻝ ﻭﻋﻠﻤﻪ ﮐثیرʌ= 47;ﺎﺑﺪ ﻟﻌﺎﻗل ﻤﻨﻪ ﻓ&#= 65166;ﺫﮐﺮ ﻣﺎ ﻳﺴﻬل اﻟﻮ= 5239;ﻮﻑﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﻳﺘﻬﻴّﺃ ﺣﻔ&#= 65224;ﻪ ﺍﻣﺎ ﺍﻟﺘﻮﺣﻴ&#= 65194; ﻓﺄﻥ لا ﺗﺠﻮﺯ= 593;لیّ ﺮﺑّک ﻤﺎ ﺟﺎﺯ= 5227;ﻠﻴﻚ ﻭﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻌﺪ= 604; ﻔﺄﻥ لا ﺗﻨﺴﺐ &#= 65165;لی ﺨﺎﻟﻘﻜم اﻟﺎA= 251;ک علیّه ﺍﺳﺎس = 608; اصول اساسی ﺩ&#= 65267;ﻥ ورزی ﻮ ﺩﻳن ﺪʋ= 65;ﺭﻯ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪل اﺳﺖ (ﻧﻪ ﺍﺳﺎس &= #65169;ﻤﻌنی اﺳﺎس ﻓﻠﺴﻔﻪ = 5193;ﻳﻨﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺻل ﻤﻬ&#= 1605; کار ﺩﻳﻥ عملی= ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﺴﺎﻟک ﺒA= 166; ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﺍﻧﺠﺎم ﺘﻌﺪﻳﻞ ﻧﻔس أ= 605;ّاره ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ان ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ ) ﻭﻋﻠم ﺁﻥ (ﻋﻠم= ﺪﻳﻥ ﻴﺎ ﻋﻠم سلوک الهی ﻮﺍﮔﺎهی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍﻟﻬﻰ) ﺯﻳﺎﺩ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هرﻋ= 5166;ﻗلی لاﺯم ﻮ ﻭﺍﺟﺐ = 5165;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒﺪﺍﻧﺪ = (ﻋﻠم ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﮔﺎه= 740; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﻘﺮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻭﺗﺤﻠﻴ᥽= 8; ﺍﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴﻚ ﻭ&= #65255;ﻪ ﻋﻠم ﺤﻠل ﻮﺣﺮ= 5165;م آخوندﻯ ﻮ ﻗﺸ᥷= 8;ﻯ گرﻯ ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ &#= 65259;م ﺒﺘﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤل= 740; ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﻌ&= #65194;ﻳل ﺮﻭﺍنی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65198; نَفس ﻫﺴﺖ. ﻭﺗA= 166;ﺣﺪﻭﺩﻯ که ﺣﻔﻈ اﻥ مُ®= 0;سّر ﮔﺮﺩﺩ (ﺍﻧﭽﻪ ﺍ= ﺯ ﻋﻠم ﺰﻳﺎﺩ ﺩﻳ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﺫﮐﺮ ﮐﺮ&= #65193; ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗ ﺐ&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ&#= 65263; هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤA= 194;ﻭﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ (ﺫﮐﺮ) ﻫﻤﺎﻥ ᥸= 3;ﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭﺗﻤﺮﮐ= 5200; ﻭ ﺗﺬﮐﺮ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ اﺳﺖ) ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ رَبّ ﺗﻮ ﺑﺮﺍʌ= 67;ﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﺟﺎﻳﺰ = ﮐﺮﺩ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺍﻭ ﭼﻨﻴ= ﻥ لاﺯم ﻨﺪﺍﻧﻰ (= 5165;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ مُرب¡= 7;ی الهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4; ﺧﻮﺩﺵ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣ= ﺎ ﻋﺪل اﻥ اﺳﺖ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻣ= ;نع ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧ= ﺴﺒﺖ ﻧﺪﻫﻰ ﻭﺑﺪﻯ هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 65192;ﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻧﺪﻫﻰ (ﺗ= ﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤلی ﻮﺍﺣﺪ ﻧ= 5252;ﻮﺩﻥ ﻭ ﻳﮕﺎﻧگی ﺸﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﻭﺍ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺣﺎﻟﺖ = ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻴﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺎ ﺍﻥ ﻨﺎم اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻳکی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺣﺎ&= #65247;ﺖ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺑﻴﺨﻮ&= #65193;ﻯ ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺍﺏ ﺧﻮ&= #65193; ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺒﺤA= 194;ّﻯ که ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴ= 5258; ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ رَبّ ﺩﺭʋ= 87;ﺪﻳث ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﻣﺪﺑﺮ ﺭﻭ&= #1581; ﺴﺎﻟک هم ﻧﻴﺴA= 174;. ﺑﻠﮑﻪ مُربّی= ﺸﺨص ی ﺪﻳﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک که ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل= 40; الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩﺵ = ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺖ ﻓ= ﻠﺎﻥ کاﺭ ﺣﺮﺍم اﺳʋ= 74; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺣﺮﺍم ﺒﺪﺍﻧﺪ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ ﻭﻣﮑ&#= 65198;ﻭﻩﻫﺎ ﻭﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﻮﺍﺟﺐﻫﺎ ﻭﻣﺴ&#= 65176;ﺤﺐﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65175;ﻤﺮﻳﻥ ﺮﻭحی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ &#= 65262;ﺟﺴمی ﺴﺎلک هستند. ﻭ= ; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻘﺒﻠﺎ ﺭ&#= 65227;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ال= 607;ی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﻮقع ﺪﺍﺷﺖ ﮐ= 5258; ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; عباﺩﺍﺕ ﻭﺑﻬʌ= 52;ﺎﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺭ= ﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ = ﻧﻪ ﻫﺪﻑ. ﺑﺎﺯ ﻤﻌن&= #1740; ﺪﻳﮕﺮ ﻫﺮﮐﺎﺭ&#= 65263; ﻮ ﺻﻔتی که ﺍﺯA= 165;ﻧﺴﺎﻥ ﺠﺎﻳﺰ ﺍﺳﺖ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺩ&= #65197; رَبّ ﻭ ﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﻧﺸﻮﺩ. یعنی ﺼﻔﺎﺕ ﻭʋ= 65;ﺧﻠﺎﻕ ﺍﻧﺴﺎنی ﺪﺭﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻧﺒﺎﻳ= ﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻓﻠﺴ&= #1601;ی ﺒﺎ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65169;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ &= #65191;ﺪﺍ ﺑﺎ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﺍثباﺕ ﺑﺮ= 82;ی ﺼﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺣﺎل آن ﺼﻔﺎﺕ = 5165;ﻧﺴﺎنی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65255;ﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﻄﻮﺭ ﮐﺎ&= #65251;ل مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫم ﺼﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺗﻮﺣﻴ&= #65194; ﻓﻠﺴفی اﻣﺮﻯ = 94;یر الهی اﺳﺖ ﻭ ﺗʌ= 62;ﺣﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻣﺮﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺧﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک هرﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ(ﻋﺪﺍﻟﺖ) ﺑﺎﺯ= ﺗﻌﺪیل ﻮﺍﺻﻠﺎح ﺨﻮﻳ= 5206; ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺍﻧ&= #65204;ﺘﻥ عدﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﻯ = 5194;ﺍﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﺍﻳ&= #65256;ک ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻌ&#= 65194;ﺍﻟﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی اﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺤ&= #64401;ﻤﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﭼ= ﮕﻮﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺭﻭ&= #65165;نی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻓﺮ&#= 65213; ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻌنی ﺘ&#= 65228;ﺪﻳل ﺮﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍﺻل ﺘ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪﻝ ﻳﺎ ﻳﮕﺎ&= #65255;ﻪ ﺷﺪﻥ ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺍﻟﻬﻰ آغاز ﺍʋ= 99; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺩﺭ = ﺗﻌﺪﻳل ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺣﺴﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ اﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ = ﺗﺨﻠﻴﻪ نَفس ﺍﺯ ﻭﺟﻮʋ= 93; ﺧﻮﺩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ&= #65165;ثاﺭ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺑﺎ ﺗﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﻳﺎ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ = الهی ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ = ﮐﺎﻣل اﻟﮕﻮﻯ الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﻳﻥ ا= 5203;ﺖﮐﻪ ﺟﺎﻳﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﺪﺍنی که ﺑﺨʌ= 62;ﺍهی ﺘﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨ&= #65264; ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&= #65245; ﺍﻥ ﺒﺪﺍﻧﻰ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م اﻳﻥ گناه ﺭﺍ ʋ= 69;ﺘﻮ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﻮ ﺧﻄﺎﻫﺎ ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #1606;ع کرﺩﻩ ﻭﻧﮑﻮﻫA= 206; ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺁ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺟﺎﻳﺰ ﺑﺪﺍﻧﻰ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1546 - ﺩﺭﺣﺪﻳثی ا᥷= 9;ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ17= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻗﺎﺭ&= #65261;ﻥ ﻮﻓﺮﻋﻮﻥ ﻮﻫﺎ&#= 65251;ﺎﻥ ﻮﻟﻘﺪ ﺟاءهم </spa= n>....ﮐﻪﻣﻴ= ;ﻔﺮﻣﺎﻳﻨﺪ ﻔﻬﺬﺍ ﺭﺩ علی&= #1617; اﻟﻤﺠﺒّﺮة ﺍʌ= 47;ﺬﻳﻥ ﺰﻋﻤﻮﺍ ﺃﻥ اﻟ&#= 65156;ﻓﻌﺎل لله عَزّ ﻭ جَ&= #1604;ّ ﻭﻟﺎ ﺻﻨﻊ ﻟﻬم &= #65236;ﻴﻬﺎ ﻭﻟﺎ ﺍﮐﺘﺴﺎﺏ &= #65235;ﺮﺩّ ﺍﻟﻠﻪ ﻋلیهم ʌ= 36;ﻘﺎﻝ ﻓﮑُﻠّﺎ ﺃﺧﺬA= 255;ﺎ ﺑﺬﻧﺒﻪ ﻭ ﻟم ﻴ&= #65240;ﻞ ﺑﻔﻌﻠﻨﺎ ﻟﺄﻧ&#= 1617;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺃ= ﻋﺪ ﻟﻤﻥ أﻥ ﻴﻌﺬّ= 5167; ﺍﻟﻌﺒﺪ علیّ ʌ= 36;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﺠﺒﺮﻩ &= #65227;ﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ ﺨﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻋﺘ&= #65240;ﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﮔﻔﺘ= ﻨﺪ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﺴﺌ&= #65262;لاﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261;ﺷﺨﺺ ﮔﻨﺎهی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﮐسی اﺯ ثوﺍﺏ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻣ= ﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ آیه &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65255;ﺶ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻴﻢ. ( ﺍﻳﻥ آیه ﻭ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1607;مه ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘ= 5264; ﺍﮔﺮ ثوﺍﺏ ﻭﻋ= 5170;ﺎﺩﺕ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴ= م ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5197; ﺻﺪﺩ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺯﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی هر ﻣʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ هفت ﺍ= 580;َلّ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺳﺮﻧ= 5262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮﮐس <o:p></o:p> ﺑﺎᤨ= 4;ﻨﺎﻫﺶ ﻭ ﻧﮕﻔﺖ ﺑﺎﻓﻌ&= #65166;ل الهی ﻤﺎ ﻣﺠﺎʋ= 99;ﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺎﺩلتر ﺍﺯ ﺍA= 267;ﻥ ها ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨ&#= 65194;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﺑﮕﻨﺎهی کند ᥾= 1; ﺑﻌﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻧﻤﺎﻳﺪ.(ﻓﻌل گناﻩ ﻭﻋﺪم ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺃﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی هر ﺭﻭح ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺒﮑﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐ= س ﺗﻤﺎم ﺴﺮﻣﺎﻳ= 5258; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒلی ﻮ ﭘﻴﺶ ﺍ&#= 65199; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی ﺒ= 5208;ﺮﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع®= 0; ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻔﻌﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﺒﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﮐﻪ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺮﻑ = ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪﻭلی ﭽﻮA= 253; اﺯﺍﺩ ﻭ ﻣﺨﺘﺎ&#= 65197; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل نفس ﻭʌ= 03;ﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ = ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﺟﻮئی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ&#= 65165;ﻳﻥ کراﻣﺎﺕ بالفعل ﺭﺍ ﺗﻠ= ;ﻒ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﺩﺭﻣﻘﺎﺑل ﺪ= 5261;ﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎﻯﺤﻴﻮﺍ= 06;ی پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍئی ﺪﺭ ﻧﻮع ﺮﺍ ﺩﺭ = ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻥ گفت ﺗﻤﺎم اﻋ᥽= 2;ﺎل اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺳﺮ&#= 65251;ﺎﻳﻪ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻟﻰ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷ&#= 65192;ﺺ ﻫﺴﺖ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ = الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍع اﻧ= 5184;ﺎم ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺠﺴم ﻮ ﺫ&#= 65259;ﻥﻮ ﺭﻭح یا روان ﺸ= ;ﺨﺺ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎ ﺭﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﻫ= ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻘﻴﻤﺖ &#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻟﺬﺕﺟﻮ&#= 1574;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65255;می ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭلی ﺒ= 5166; ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65216;ﻌﻒ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65261; ﺻﺒﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﮐﻪ ﺑسلوک الهی ﻨ&= #65252;ﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ علت ﻏﻔﻠﺖ ﻭﻓA= 208;ﺎﺭ نَفس أمّاره = 5267;ﺎ ﺩل ﺒﺴﺘﻥ ﺒﺎﺧ&#= 65262;ﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩتی ﺒ= 5166;ﻃل ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک عاﻗل ﺒﺎ ﺍﺭﺍA= 193;ﻩ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮل نف= 87; ﺑﺎ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻫ= 5198;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح اﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﺩﺭﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺴ&#= 65190; ﺣﻴﻮﺍنی ﻮﻣﺠA= 198;م ﺸﺪﻥ هاﻋﺎﻗﺒA= 174; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎی = 575;لهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺒ&= #65262;ﺭ ﺗﮑﺎﻣلی هرﺭ᥾= 1;ح اﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺍﺯ ﺍ= ﺯل تا ﺍﺑﺪ ﻭ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ نوع بشری ﺨﻴلی اﻧ= ﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ هس= 78;. ﻭ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧ= ﻴﺰ ﺗﻤﺎم اﻧﻮﺍع A= 176;ﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻣ&#= 65184;ﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﺍﺯ ﻓﺼﻮ&= #1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻣ= 5176;ﻮﺍلی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ال= 607;ی اﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﺍﻣﮑﺎﻧﺎتی ﺒA= 166;ﻟﻔﻌل ﻮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65166;ﻟقوّه ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺪﺳ&#= 65174; ﺁﻭﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1547 – <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ص؟؟) ﻮﺟﺪﺕ &= #65247;ﺄﻫل اﻟﻘﺪﺭ ﺃﺳﻤا= 69; فی کتاﺏ ﺍﻟﻠ᥽= 8; ﺍﻥّ اﻟﻤﺠﺮﻣﻴﻥ ف= 40; ﻀﻠﺎل ﻮ ﺳِﻌَﺮ ﻳﻮم = 5268;ُﺴﺤﺒﻮﻥ فی اﻟﻨﺎﺭ علی= ;ّ ﻮﺟﻮﻫﻬم ﺬﻭﻗ= 5262;ﺍ ﻣسّ ﺳَﻘَﺮ ﺍʌ= 55;ّﺎ کُلّ شیئ ﺨﻠﻘ= ﻨﺎﻩ ﺑﻘﺪﺭ ﻓﻬم اﻟ= 5252;ﺠﺮﻣﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ اﻫل ﻘَ= ﺪَﺭ (ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺯﺧﻮﺩ ﻭﺣتی A= 170;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﭙﻴﺮﻭA= 165;ﻥ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ می ﺪﺍﻧﻨﺪ) ﺩﺭ&#= 64400;ﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﭼﻨﺪ ﻧﺎم &#= 64345;ﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍم مانند (ﻣﺠﺮﻣᥴ= 6;ﻥ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻤﺮﺍه&#= 1740; ﻮ ﺁﺗﺶ جَهَنّ= ;م ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺭﻭﺯﻯ که ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&#= 65204;ﻮﻯ ﺠﻬنم کشید ﻣﻴ= ;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽ&= #65208;ﻴﺪ ﮔﻴجی ﻮ ﺭﻧج ﺴ= 5240;ﺮ ﺭﺍ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﻫ= ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ ﺣ= ﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﻭ ﻗﺪﺭ آفریده= ;ﺍﻳﻢ (ﭘس ﺍﻫل و معتقد به ﻘﺪﺭ= ﺍﻳﻦ (ﻣﺠﺮﻣﺎﻥ کاﺭ= 5251;ﺎﺋﻰ) ﺩﺭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖﻫﺎئی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.(ﺍﺳﻤاء ) ﺍﺳﺎمی ﻤﺘﻌﺪ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺍﻳﻦ حدیث ﻓﻘﻄ ﻨﺎ = 5; ﻤﺠﺮم اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻫ= ل ﻘﺪﺭ) بیک تعبیر ﮐﺴﺎنی = هستند ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﺯﺍﺩ= 740; ﺑﺮﺍﻯ هرﮐﺎﺭA= 263; که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺑﻌضی ﺪﻳﮕﺮ ﻣ= 5256;ﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﺍﻫل ﺴﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﻭ ﺟﺒﺮ الهی هž= 7;تند ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ&= #65197;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ومی ﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼA= 262;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺎﻯ ﻤﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺟ= ﻬﻨﻤﻴﺎﻥ هرﺩﻭﻯ ﺻﺎﺣﺒA= 166;ﻥ اﻳﻥ ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ &= #65227;ﻘﻴﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﻣﺮ &= #65169;ﻴﻥ اﻟﺎﻣﺮﻳﻦ ﻫم = 575;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭند = 5261;ﻫم ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﺴﻠﻮکی ﻤﻌﺘﻘA= 194; ﺍند. ﻭ ﺑﻤﻴل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻮﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﮔﺮﻭﻩ = ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻳکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧ&#= 65166;ﭼﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﺒﮑﻨند. ﻭشاید= ; ﻫم ﭙﺎﺩﺍﺵ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫند .ﻭ &#= 65267;کی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ = ﻤﺨﺘﺎﺭ ﻭﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻗﺎﺋ&#= 1604; ﻨﻴﺴتند ﻭﺍﻳʌ= 53; ﻘﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺮ&= #65165; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨﺪﺍ ﻧﻤ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻳ&#= 65166;ﻓﺖ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩ. (ﮐﺘﺎﺏﺍﻟﻠﻪ) ﻳ= ﺎ قُرآن که ﺍﻳﻦ= ﻳﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺘﺨﺮ&#= 65165;ج ﺸﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ= ﻌنی ﻮﻇﺒﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65261; ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ ﮐ᥽= 8; ﭼﻮﻥ نوع بشری ﺮﺳﻴ= ﺪند ﺍﻳﻥ سلوک الهی ﺘﺎﺷﻬﻮ᥷= 3; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳند.ﺑﺎA= 199; ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ&= #65227;ﺼﺮ ﻣﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;.ﻭﻫﺮﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﻳﺎ ﺑﺎﻃ&= #1604; ﻮﻳﺎ ﺑﻬﺮﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﮑم &#= 65170;ﺎﻃل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65259;ﺮﺣﺎل ﺒﺎﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ&= #1580;َهَنّم جهانوم ﺠﻬﺎﻥ= ﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﺴخ ﻤﺠﺪﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬ&= #65166;ﻯ ﺤﻴﻮانی ﺒﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع بشریو شانس نوع فوث بشری &#= 65170;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ= ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪ ﻣﻴﺴﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﺻﺎﺩق ﻔﮑﺮﻯ ﻮ &= #65227;ﻤلی ﺨﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺧﻄﺎئی ﺪﺭ= 5165;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺮﭼﻪ ﭘ= ﻴﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ&#= 65205;. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی اﮔA= 198; ﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﺗ&= #65236;ﺎﻗﺎ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﺪﻑ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺼﺪ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ.ﻣﺠﺮم ﻴﺎ ﻣُﻐﺮِم ﺪA= 197; قُرآن ﮐﻪ ﻓﺮᥴ= 5;ﻭﺍﻥ ﻮ ﺧﺎﺹ ﺟﻬﻨﻤﻴ&= #65166;ﻥ اﻣﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻠ&#= 65236;ﻈ ﻔﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ هندی ﻮﺍﺩﻳﺎ᥽= 3; ﻘﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣ&= #65166; ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﻪ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻌرَبّ ﺁʌ= 53; ﻤﺠﺮم ﻮ ﻣﻐﺮم ﺸﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺻﻄﻠﺎ&#= 1581; ﺪﺭ ﻳﻤﻥ ﻮﺩﺭ ﺑ= ﻴﻥ ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ زردشتی ﺍﻳﻥ ﻨ= ;ﻈﺮﻳﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65184;ﺪﺩ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﻏﻴﺮ ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ&#= 65169;ﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴﻞ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﻧﺪ. ﻭﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﻠﺎﻗ= ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﻨﮑﺮ سلوک الهی ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی اﺳﺖ. ﻭﻟﺬ ﺍﺑﺎ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺠﻬنم کشیدﻩ= ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻳﻌنی ﺒﺎﻳﺪ ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺠﻬﺎﻥ ﭙﺮ ﻋﺬ&= #65165;ﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. (ﺟﻬ= ;ﺎﻥ) ﻓﺎﺭسی ﻮ ﺟﻬﺎ= 5255;ﻮﻡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ قُر= 70;ن اﻣﺪﻩ ﻭجَهَن= ّم ﻴﺎ ﺟﺤﻴم عرَ= 6;ّی ﺸﺪﻩ ﺁﻥ اﺳﺖ. ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻮﻓق ﺪﺭ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﻨﻮعی ﺨﻮﺩ ﭼﻬ= 5166;ﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﭼﻬﺎﺭم اﻧﻬﺎ = 5197;ﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ &= #65169;ﺠﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﻭﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺗ&#= 64401;ﺎﻣلی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 381;ﻬﺎﺭ جَهَنّم که ج= 614;هَنّم ﭽﻬﺎﺭم اﻧﻬﺎ = 4400;ﺎﺭﻣﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﺪ&#= 65197; ﻧﺴخ ﺒﺪﺗﺮ ﺍﺯ &= #65169;ﺸﺮﻳﺖ ﻭﺣتی ﺪﺭﻣﺴخ A= 200;ﻧﺪﻩ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﻤﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮک &#= 65194;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ &= #65169;ﻬﺘﺮﻳﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ = ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺸﺪﻳﺪﺗ&#= 65198; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎهی = 5262; ﻳﺎ ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩ= 5263; ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ&#= 65175;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ = ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی عبوﺭ تکاملی ﻧﻤﺎﻳ= ﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭﻯ ﺮ&= #65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ . ﺍﺭﻭﺍح ﺪﺭﻫﺮ = ﻧﻮعی که ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5207;ﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ &= #1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﺍﻳﺪ&#= 65165;ل هماﻥ ﻨﻮع ﺒﺮʌ= 03;ﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻨک ﺪﺭنوŸ= 3; بشری ﺑﺎﻳﺪ ﺑž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﻘﺎﺋﻢ &#= 65267;ﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﺒﺮﺳ= 606;د . ﻣﻌﻨﻰ (ﺟﻨﺎﻳﺖ= ; ﮐﺎﺭ) ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺮﻡ ﺗ&= #65252;ﺎﻣﺎ ﺑﻤﻌنی ﻤﺠﺮﻡ = 5261;ﮐﺎﺭﻣﺎئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﻨﺎﻳ&= #1578;ی ﺒحَقّ ﺨﻮﺩ ﻭ A= 183;ﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ = ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﻨﮑﺮﺩﻩ اﺬد ﺍ= 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻨﺪ. (ﺿﻠﺎﻝ= ) ﻳﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫان ﺑﺎA= 199;ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭ&#= 65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤ= ﻌنی اﺯﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ کماﻟﺎﺕ نوع بشری ﺩﺭ ﻣﺴﺨʌ= 60;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 4344;س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ &#= 65192;ﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﺭﻭحی که ﺗﮑﺎﻣل اﺭʋ= 65;ﺩﻯﻮ ﺳﻠﻮکی ﻨﮑﻨﺪ = 5255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ &#= 65194;ﺭ ﺣﺎل ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ &= #65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟ&= #65204;می ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﺣﺎل عقب A= 197;ﻭﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ عقاب الهی اﺳ&#= 65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻌ&= #65252;ﺖ ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﻣﺠﺪ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺎﺩﻩ &#= 65207;ﺪﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. (ﺿﻠﺎﻝ) ﺩﺭ= ;قُرآن ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌن= 740; ﺠﺎﻣﺎﻧﺪگی اʌ= 03;ﺖ ﺗﺎ ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ &= #65207;ﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﺷﺘﻥ عقل ﻮﻋﺸق ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﻠﻘﺎﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮ= ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﭼﻪ ﺳنی ﻮﻳﺎ ﺷ&#= 65268;ﻌﻰ ﺣتی ﺒﺎ ﻋﺒﺎﺩ= 5165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺷﺮک ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎﻯ ﻓﺎﺳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﻮﺳﺎﺋﻄ الهی ʋ= 70;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ; الهی ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭ جَه= 614;نّم آﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &#= 65193;ﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻤﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻗط= 593;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ = ﻋﻘل ﻮ ﻧﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﻧ= ;ﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ اﻟ= 5260;ﻰﻭ ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ= 5256;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ طی= 93;ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﮐُﻨﺪ &#= 64344;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. (ﺳِﻌَ&#= 65198;)ﺑﮑﺴﺮ ﺳﻴﻥ ﻮ ﻓﺘح عی= 606; جَمع ﺴﻌﻴﺮ ﻳʋ= 66; ﺷﻌﻠﻪ های ﺍﺗﺶ ﺍﺳﺖ. &#= 64400;ﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻋﺬﺍ&#= 65169;ﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯﺤ&#= 65268;ﻮﺍناﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﺬﺍﺏ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟک ﻨﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ = ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﺳﻮﺧﺘﻥ ﺠﺴﻢ = ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺳﻮﺯﺵ ﺍﺯ ﺣﺴﺮ&= #65175;ﻬﺎ ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺰﻧ&= #65194;کی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﻴﻮﺍ&= #65255;ﺎﺕ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻥ ﺤﻴ&= #65262;ﺍﻧﺎﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪA= 257; ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍتی = 575;ﺯ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻰ ﺍﻭﺭ&= #65255;ﺪ. (ﻳﻮﻡ) ﻳﺎ ﺭﻭﺯ ᥾= 7;ﻌنی ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭ&= #65199; ﻗﻴﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; که ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﭘ= 5166; ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﻳ&= #65194;ﻩ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ. (ﻳُﺴ&= #65188;َﺒﻮﻥ) ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ ﺳﺤﺐ ﻭ ﺑﺰﻭﺭ ﮐ= ﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﻃ= ﻨﺎﺏ ﺳﻮق ﺪﺍﺩﻩ ﺷﻮ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺎ &= #65165;ﻓﺴﺎﺭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺻﺎﺣﺒ&= #65166;ﻥ آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﻃﻔلی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; که ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ = ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (علیّ = 5262;ﺟﻮﻫﻬﻢ) ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺠﻬ&= #65256;م ﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65268;ﺎﻥ ﺸﺪﺕ ﺭﻧج ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺻﻮ= ;ﺭﺕ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺑ&= #65198;ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺎﻓﺘ&#= 65194; ﻭﺑﺎ ﺻﻮﺭتی ﻨ= 5262;عی ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﮔﺮﻓ&#= 65176;ﺎﺭﻋﺬﺍﺏ ﺟﻬﺎن ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #65259;ﻤﻴﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ اﻣﺮﻭﺯﻯ ﻭﻗﺘ= 5264; ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﺮﻣﺎﻯ = ﺼﺤﺮﺍﻯ عرﺑﺴﺘﺎﻥ ﺍﺯ = 5165;ﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ ﻭ ﺻ&= #65262;تی ﺴﻮﺧﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. (ﺫﻭﻗﻮﺍ) ﺑﭽﺸﻴ= ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬنم ﺒ&#= 65200;ﺑﺎﻥ ﺤﺎل ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ= گفته ﺑﺮﺍﻯ عبرﺕ ﮔA= 268;ﺮﻯ ﺸﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﻨﮑﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﻳﺎ = ﻭﻇﺎﻳﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﻤﺴخ &= #65208;ﺪﮔﺎﻥ ﺪﺍﺭﺍﻯ ﺣﺴﺮﺕ &= #65261; ﻧﺪﺍﻣﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ جَهَنّ= می ﻮ ﻣﺴح ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒیعی ﺤﻴﻮﺍʌ= 55;ﺎﺕ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺤل ﺘﺤﻤل &#= 65198;ﻧﺠﻬﺎ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺸﮑﻠ&= #65166;ﺕ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻳﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺪﺍﺭ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﻋﻘلی ﻮ ﺗﺮﺑﻴ= 5174; ﺭﻭح همین ﺭﻧ᥶= 4;ﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ کم عقلی ﺒﻴﺸﺘ= ;ﺮ ﺭﻧج ﺪﺍﺭﺩ ﻭﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ عاﻗﻠﺘﺮ ﻋﻘﻞ = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺮفع &#= 65198;ﻳﺸﻪ ﺍﻳﻥ ﺮﻧﺠﻬﺎ ﺑ&= #65166; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺿﻤ&= #65256;ﺎ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ هم ﻣ&#= 65204;ﺎﺑﻘﻪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻫﻔﺖ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻳﻨﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ ﻫﻔﺕﮔﺎﻧﻪ ﺑﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ. ﺍﺯﻃ&= #65198;ﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺬﺕ ﺑﺮ&= #65193;ﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺶ ﺧﻴﺎ&= #65245; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺍﺏ &= #65251;ﺎﻧﺪﻥ ﺒﻴﺒﺸﺘﺮ ﻭ ﺟﻬ&= #65166;ﻟﺖﻋﻘلی ﺒﻴﺸﺘﺮ ژنتیک= ; ﺭﻭحی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﻴچ کس ﻧﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺍﺭ= ﺍﻣﺶ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺗﮑﺎﻣل&#= 1740; ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ&= #65247;ﻌﮑس ﮐﻤﺎﻟﺎتی ﺮﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;. ﻭﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫ ﺪﻳﺎﻓﺖ. = (ﻣسّ ) ﻧﻔﻮﺫ ﻭﺍﺣﺴﺎ= س ﺭﻭحی ﻮﻣﻌﻨﻮA= 263; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ = ﺍﺯ ﻟﻤس ﻭﺣسّ ﺟﺴ= 05;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ = ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺠﻬﻨم اﺯ ﻧﻮع = 5227;ﺬﺍﺏ ﺭﻭحی ﻮ ﻣﻌﻨﻮ= 5263; ﻮ ﺣﺴﺮﺕ می ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻌﻠﻪ ﺍﺗﺶ ﺩﺭ&= #64404;ﻮﺩﺍلی ﺒﺴﻮﺯﺩ. ﺍﻳﻥ ﺠ= ﻬﻨم ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی = 94;یرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ است ﮐʌ= 58; پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮلی ﻘ= 5170;ل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺑﺪﻧﻴﺎ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍ= 5253; ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻦ ﺧﻮ= ﺩ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺯﻣﻴ&= #65253;اﺯ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴ&#= 65194; ﻭﺣتی اﺯ ﺷﻌﻠA= 258; ﻳک ﺸمع ﻮﻫﺮ ﻧ= 5166;ﺭ ﻭ ﻧﻮﺭﻯ ﻤﻴﺴﻮ&= #65199;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺣﻀ&= #65166;ﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﻋﺎﻳ&#= 65174; ﺗﺎﺭﻳکی ﻮﻳﺎ = 5165;ﺯ ﻧﻮﺭ ﻓﺴﻔﺮ ﺧﻨ&= #65242; ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺕ ﻋ= ﻠﻤﻰ ﺍﺭﻭﺍح اﺣﻀﺎA= 197; ﺷﺪﻩ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻓ&= #65198;ﺍﻭﺍﻥ ﻮ ﻣﻔﻴﺪﻯ ﺒﻴﺎ&= #65253; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻋ&= #65248;م اﺳﭙﺮﻳﺖ ﻭﺍﻟ= 5268;ﺴم اﻳﻥ ﺘﺤﻘﻴﻘﺎ= 5173; ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻬ&= #65166;ﺭم اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺑﺪ= 5255;ﻴﺎ ﺍﺳﺖ (ﻣسّ ﺳﻘﺮ) = ﻧﻔﻮﺫ ﺍﺗﺶ ﺳﻘﺮﺟﻬﻨ&#= 65250; ﻭﻫﻤﺎﻥ گیجی ها ﻭکم عقلی ﺤ= ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺳُﮑﺮ مستی ᥾= 2;بی هوشی ﺪﺭ ﻭﻗﺖ A= 175;ﻮﻟﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻴﻚ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻪ ﺗﺎﮐﻴ&= #65194; ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫ= ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻮﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻗَﺪَﺭ &#= 65261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ آفر®= 0;دهﺍﻳﻢ. ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﮐم ﻮ &= #65165;ﻧﺪﻙ ﻭﻳﺎ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ &= #65251;ﻌﻴﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ حدّ ﺍﺣ= 5176;ﻴﺎج آﻓﺮﻳﺪه ﺍﻳﻢ. &#= 65165;ﻳﻥ هماﻥ کرﺍﻣﺎﺕ= ; ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل و بالقوّه ﻧﻮع&#= 1740; دﺭﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻣ&= #65258;ﺍﻯ ﺒﺮای ﮐﺴﺐ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺭ سلو= 05; الهی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1548 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗA= 198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺴ= ﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﻣ= 5228;ﺮﻭﻑ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻳّﺎک ﺃﻥ ﺘﻘ&= #65262;ل ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻓ&#= 65166;ﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻠم ﻴﻔﻮّﺽ ﺍﻟ= 5156;ﻣﺮ ﺍﻟﻰ ﺧﻠﻘﻪ ﻭَ&#= 65259;ﻨﺎ ﻣﻨﻪ ﻭﺿﻌﻔﺎ ﻭ&= #65247;ﺎ ﺃﺟﺒﺮهم علی ᥽= 2;ﻌﺎﺻﻴﻪ ﻇﻠﻤﺎ ﻣﺒﺎﺩا= ; ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭ= ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺒﻨﻤ&#= 65166;ﺋﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ&#= 65263; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩ (= ﺃﻣﺮ ﻳﺎ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺃﻣ&= #65198;ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥسلوک الهی ﺮﺍ) ﺍﻳﻥ = 5262;ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺪ&#= 65197; (ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺨ= ;ﺎﻃﺮ ﺿﻌفی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﻧمی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍ&= #65199; ﻃﺮفی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮ= 5197; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻭﺍ&= #65193;ﺍﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧمی نماید. ﮐﻪ ﺩﺭ A= 165;ﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻇﻠم ﻮﺳ&#= 65176;م ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﺻل اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﺩﺭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= لی اﻳﻥﺪﺭﺳﻠﻮﻙ = 575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ع= 604;یّ رغم ﺘﻌﻬﺪ ﻭ ﭘ= 5268;ﻤﺎﻥ اﺯ ﻣﺤلّ غفلت= ﻭﻋﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮا= 604;هی اﺯ ﺳﺎﻟک ﺒﮕﺬ= 5165;ﺭﺩ. ﻭ ﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﻭ= ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴأﻟﻪ سلوک الهی ﻮ ﺍﻣﺮ ا = 4;هی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺷﺨﺺ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی کند. ﻭ ﺑ᥼= 0;ﻴﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺤﻴﺎت= 40; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺮﺍﺳ= 5198; ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌ&= #65174; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭﺣتی ﺒﺎﺯﻳﭽA= 258; نَفس أمّاره = 5261; ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 64344;ُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﺗﻤﺎم عملیّات ﺟﺴم&#= 1740; ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ &= #65175;ﻤﺎم عملیّات ﻃﺒی&#= 1593;ی ﻮﺍﺟﺘﻤﺎعی ﺪA= 197;ﻫﺴﺘﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻄﻮﺭ &= #65251;ﻨﻈم ﻮ ﺟﺒﺮﻯ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65262;ﻃﻪ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮا= 604;هی ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ عباﺩﺕ ﺩﺭﮐﺎʋ= 97; ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﺎﺕ ﺩﺭ ﭼﺮﻳﺪﻥ ﻮ ﺣ= ﺘﻰ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﻧﺴﺎ= 5253; غیرﺳﺎﻟک ﺪﺭ᥸= 3;ﺮﮐشی ﺨﻮﺩ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ نَفس ﺣﻴﻮﺍنی= ﻮﻏﺮﺍﻳﺰ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧ= ﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﭘُﺮﻋﻘ= 5194;ﻩ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﭘ= ُﺮﻋﻴﺐ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻣﺤﺮ&= #1617;ک اﺻلی اﻧﺴﺎﻥ ʋ= 94;ﺭ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺧل &#= 65262;ﺟﻮﺩ ﺭﻭحی اﻧﺴﺎﻥ A= 193;ﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ (ﺍﻧﻘ= ﻄﺎع ﻮ ﺍﻣﺘﻨﺎع ﻮ ﮐ&= #65256;ﺘﺮﻝ) ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل ﺨ&= #65194;ﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﻭﺣتی عاﺷﻘﺎ᥽= 5;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗ= ﻤﺎم اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5203;ﺎﻟﻚ ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺨﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻋﻤﺎل الزامی ﻮ ﻭﺍﺟ= ;ﺐ ﺳﺎﻟک ﺘﻌﻠﻖ ﺑ&#= 65192;ﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﺤﺮﺍم ﻴﺎ ﻣﻤﻨ&#= 65262;ع ﺒﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ&#= 65227;ﻤﻠﻴﺎﺕ ﺣﻴﺎتی ﻮﺟﺴم®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﻭ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺒﻄﻮﺭﻏﺮﻳﺰﻯ &#= 65212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺭﺑ&= #1591;ی ﺒﺘﮑﺎﻣل ﺮوح A= 204;ﺎﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﻏ= ﺮﺍﻳﺰﻯ که ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اA= 255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺮ&= #65207;ﺤﺎﺕ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ &#= 64394;ﻥ ﺪﺭﺳلوﻟﻬﺎﻯ A= 170;ﺪﻥ گفت ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪA= 165;م ﭽﻨﺪﻳﻥ گوﻧﻪ = 5175;ﺮﺷﺤﺎﺕ ﺣﻴﺎتی اﺯ ﺍﺳA= 268;ﺪﻫﺎی ژن ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. &= #65175;ﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻧﻮعی ﺮﺍ ﺣﻔﻈ &#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65259;ﻤﺎﻥ عذم اﺭﺍﺩﻩ ﻧʌ= 52;ﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺗﺎﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﮐﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺘﻤﺎ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ اثاﺭ ﻣﻨفی ﻮ ʋ= 91;ﻄﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﺴﺌﻮﻟﺎﻥ اث= 75;ﺭ ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺳﺖ.ﻋﻠ&= #65166;ﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺠﻠﻮ&#= 64404;ﻴﺮﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﺍﺧل ﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﺩ&= #65197; ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﺤﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʋ= 99; ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴتی A= 194;ﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ = ﻳﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭﺟﺒﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮشتی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﺒʄ= 01;ﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ ﻫﻤﻪ = ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣل ﻄ= 5170;یعی ﻮﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ &= #1607;ستند. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺎﻧ&= #65204;ﺎﻥ عاﺎﻗل ﺒﺮﺳﺪ. = 5261; ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺘﺪﺭ&#= 65267;ج ﺪﺭ ﻓﺼﻮل نوع بشری ﻤﺘوالی &= #65169;ﮑﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺗ&= #65166; سلوک الهی کن= 583;. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ&#= 65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ سلوک الهی ﻭیا ﻭﻟﺎ= ;ﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻫ&= #65252;ﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺣل ﺤﻴ&#= 65262;نی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺴ&= #65253; ﺒﺼﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65169;ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺼﺮ&= #65257; ﻣﺴﺘﻘﺮ ﮔﺮﺩﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪأ ﺳ&= #65248;ﺴﻠﻪ ﻫﺎئی اﺯﻃﺮﻳʌ= 40;ﺘﻬﺎﻯ ﺘﺼﻮﻑ ﮔﺮﺩﻳﺪ &= #65261;لی ﺒﺮخی اﺯ ﺍﻣﺎA= 251;ﺎﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎ ﻧﺎ&= #65197;ﺿﺎﻳتی اﺯ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ اﻭ &= #65165;ﺯ ﺧﻄﺮ ﺳﺮﮐﻮبی = 5192;ﻠﻔﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65227;ﻠﻰّ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﺘﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮ = ﺍﺳﺎس ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎعی ﻮﺳﻴﺎسی ﻨﺒﻮA= 193;ﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ه&#= 1583;ایت ﺳﻠﻮکی ﻤﺴﺘﻌA= 194;ﺍﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻧﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻨﺼﻴﺤﺘ᥾= 0;ﺎﻯ ﺘﺤﺒﻴﺒﻰ ﺑﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨصی &#= 65220;ﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﻭ&= #64400;ﻤک کرﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ وسیله توسّل = 5203;ﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻌﺮف= 740; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣ= ﺪﺍم اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻫﺎﻯ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻮ ﺗ&= #65236;ﺴﻴﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗ&= #65166; ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺍﺧﺮ میسر ﺧﻮʋ= 93; ﺩﺭ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺮﺳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪ= ﻳث ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ &= #65187;تی اﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺗ= 5262;ﺟﻴﻬﺎﺕ ﻭ ﻧﺼﺎیح ﻔﻠﺴ= 5236;ﻰ ﻭﺣتی ﺮﻭﺷﻬﺎA= 263; ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺑﺤ= 5204;ﻥ ﺒﺼﺮﻯ ﻤﻴﺂﻣﻮ&#= 65199;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺼﻴﺤ&= #65174; کنونی حدیث ﺑ&#= 65262;ﻯ ﺸﺪﻩ است . ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺍﻣﺎم ﺒﻤﺨﺎﻟ= 5236;ﻴﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻓﻠﺴفی که ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ<o:p></o:p> حدیث 1549 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ17= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐ&#= 65258; ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ = ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻤث= 04; ﺬﻟک ﻤثل ﺮجَلّ ﺭﺃ= ;ﻳﺘﻪ علیّ ﻤﻌﺼیة ﻓ= ;ﻨﻬﻴﺘﻪ ﻓلم ﻴﻨﺘﻪ ﻓﺘ= 5198;ﮐﺘﻪ ﻓﻔﻌل ﺘﻠﻚ ﺍﻟ&#= 65252;ﻌﺼیة ﻓﻠﻴس ﺣﻴث ﻟم = 5268;ﻘﺒل ﻤﻨک ﻔﺘﺮﮐﺘﻪ &#= 64400;ﻨﺖ ﺍﻧﺖ ﺍﻟﺬﻯ ﺃﻣ&= #65198;ﺗﻪ ﺑﺎﻟﻤﻌﺼﻴﻪ </b= >ﺍﻳﻥ ﻤ&#= 65228;نی ﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل اﻧ&#= 65184;ﺎم ﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی اﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺸﻤ&= #65166; ﺍﻭﺭﺍ نهی کر᥷= 3;ﻯ ﺗﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻨﮑﻨ&= #65194; ﻭلی اﻭ ﺍﻋﺘﻨA= 166;ئی ﻨﮑﺮﺩ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﺪﺍﺩ. ﺑﺎ= ﻳﻥ ﻤﻌنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐ= 5258; ﻣﺴﺒﺐ ﺁﻥ گناA= 257; ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺁﻥ ﺘﻮ ﺑﺎﺷﻰ. ﺯ= ;ﻳﺮﺍ ﺳﮑﻮﺕ ﺍﺿﻄﺮﺍ&#= 65197;ﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﺣ&= #64401;م ﻘﺒﻮل ﻮ ﺗﺎﻳﻴ&#= 65194; ﻭﺣتی ﺪﺳﺘﻮﺭ = 5193;ﺍﺩﻥ ﺒﮕﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﺍﻳﻥ ﻤثال ﻤﻴA= 198;ﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65258; ﺟﺒﺮ ﮐسی ﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧ&= #65212;ﻴﺤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭنهی ﻨA= 252;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﻯ اﺯﺧﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘ= 5258; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ = ﻟﺬﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﺒﺪﻧﺒﺎ= 04; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ال= 07;ی ﺪﺭﮔﻨﺎﻩ ﻣﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ اﮔﺮ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﻄﺎئی ﺪﺍﺭﺩ = 5261;ﮐسی هم ﻨﺒﻮﺩ ﺍﻭﺭ= 5165; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65227;ﻤﺎﻝ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻭ ﺩ&= #65197;ﺣﮑم گناﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= 5166;ﻧﻨﺪ ﺍﻋﻤﺎل اﻃﻔﺎ= 04; ﻮﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ عقلی ﻮ ﺣﻴﻮﺍʌ= 55;ﺎﺕ است . ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺟ&#= 65170;ﺮ ﻃﺒیعی ﻮﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎل ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ= ﺍﻳﺎﺕ قُرآن ﻭحدیث &#= 1607;ا ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺯﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮ= 5193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ= ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺍﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﻭﻣﺪﺍم ﻴﺎﺩ ﺍ&#= 65261;ﺭﻯ کرﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;ﭼﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺨﺺ = ﻳﺎ ﻧﺼﺎﻳح اﻭﻟﻴA= 166;. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺗﻤﺎ&= #1605; ﺤﻮﺍﺩث ﻃﺒﻴﻌ= 5174;. ﻭلی اﮔﺮ ﺷﺨﺺ = 5251;ﺴﺘﻌﺪ سلوک الهی ﻭ ﺍ= ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣل اﺭ= 5165;ﺩﻯ ﺮﻭح ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ = ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﻣﻮﺭﺩ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی کناﺭ ﻣ᥾= 8;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ&#= 65205; ﻋﻤل کند ﻭﺑﻌʋ= 94;ﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭﺧﻄﺮﺍﺕ = جَهَنّم ﻮﺳﻮﺧﺘﻨﻬﺎ ﻭ&#= 65187;ﺴﺮﺗﻬﺎ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎ ﮐﺎﺭ = ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺮﮐﻮبی الهی= ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻥ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﻋﻀﻠﺎﺕ ﻭ ﺣﺮﮐ&= #65166;ﺕ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ اﻭ &#= 65187;ﺮﮐتی ﻮ ﻳﺎ هَوَسی ᥵= 0;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺟ= ﺒﺮ الهی ﻮﻃﺒیعی = ﺒﻤﻴﺎﻥ ﻤﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍ= ﺩﻯ ﺸﺨﺺ ﻣﻌنی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﻪ ﭼﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﺤ&= #65174; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻃﺒیع= 40; ﻮﺟﺒﺮﻯ الهی اﺳﺖ. ﺍﻳʌ= 53; اﺳﺘثنا ﺭﺍ ﻣʋ= 66; ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﻴﺎ&#= 65169;ﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭʌ= 67;ﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ&= #65247;ﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس &#= 65193;ﺍﺷﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﻨ&= #64401;ﺮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ &#= 65252;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ مجدد ﺒﺮﮔﺮﺩ᥷= 3; ﻭﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﻓ= ﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑ= ﻮﻥ) ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ = ﺍﺑﺪ ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺩﺍﺩ. ﻭلی ﺒﺎ ﺗ&= #65188;ﻤل عذﺍﺏ جَهَنّ&#= 1605;ی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﺟﻬ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی نوع بشری ﻫﻔﺖ= ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﺭﻋﻮﺍﻟ= 605; الهی ﻤﻴﻤﺎﻧ᥷= 4; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮ&= #1605; اﻧﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا= 5267;ﻨﺪﻩ ﻭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ فرشته گونه ﺒ&#= 65184;ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻨ&= #65262;ﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻮع فوق بشری ﺪﺭﺟﻬﺎ᥽= 3; ﭙﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ <= /span>۵۵ &#= 65239;ﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ آغاز ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻴﻥ نوع بشری ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ &#= 65261; ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ &= #1579;اﻧﺰﺩﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﭙﻴ&#= 65206; ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻮﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1550- ž= 3;ﺭﻳک ﺒﺤث ﻓﻠﺴفی اʌ= 51;ﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺑﺎ ﻳک ﺰ&= #65255;ﺪﻳق ﻤﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻨﮑﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198;ی محمد ﻭﺳﻠﻮﻙ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ(ﺝ۵ﺹ 1= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﺳﺎﺋلی ﻤﻴﭙﺮA= 203;ﺪ ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻣط&#= 1740;ّع ﻮ ﻣﻮﺣّﺪ) ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65227;ﻤلی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻧﻴﺎ&= #65235;ﺮﻳﺪ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﭼﻨﻴﻥ کند . (ﻭﻣ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮخی ﺮﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺪ&= #65197; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ سلو= 05; الهی آﻓﺮﻳﺪ ᥾= 1;لی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻌ&#= 65194;ﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ نیز = 5251;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ = ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻥ عیب = 5193;ﺭﮐﺎﺭﺵ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﻮ= ﺣﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺒﺮﺍﻯ = 587;لوک الهی ﺘﺎ ﺗﮑﺎʌ= 51;ل ﻮ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻧʌ= 68;ﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴأﻟﻪ ﺍ&= #65263; که ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪA= 259;ﺎ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﻤﺒﺎﺣ&#= 1579; ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺗﻮﺟﻪ &= #65255;ﻤﻴﺸﺪﻩ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ت&#= 1614;صوّر ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥﺘﻨﻬﺎ ﻳک ﺒﺎﺭ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65253; ﺼﻮﺭﺕ نوع ﺑﺸA= 198;ﻯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺍﻣﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ معاد A= 169;ﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳ&#= 1705; ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ تولّد و آﻓﺮﻳ= ﻨﺸﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65256;ﻮعی ﻘﺒل ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ&#= 65267;ﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ نوعی ﺠﻤﺎﺩﻯ ʌ= 62; ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺗ&= #65260;ﺎﻯ ﻨﻮع گیاهی ﻮﺣ= ;ﻴﻮﺍنی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ اﺯ ﻓﺼﻮل ﻨﻮع= 40; ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﻣ&= #65204;ﺘﻌﺪ ﺍﻳﻥ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 63; ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ عق= 604; ﻮ ﻓﻬﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺗﺎ ﺑﺴﻠﻮم ﺒﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﺩ. (ﻣﻄﻴﻊ) ﺑﻨﺪﻩ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻨﺪگی ﻮ ﺩﺭ ﺑ&#= 65256;ﺪ کنترل ﺧﺪﺍ ﻭد= ;ر ﺗﻌﻬﺪ الهی و عهد الست ﺒﻮﺩ= ﻥ ﻤﻄﻴیع باشد ﻭ= ;ﻋﺒﺪ ﻭﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﺑ&= #65194; ﻭ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ سلوکی ﺍﺳﺖ. ﮐʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣطیّع ﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; گرﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﻃﺒیعی هستند &= #65261;لی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻣﺎک ﭙﺎﺳح ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻠﻮ ﺧﻠﻘﻬم ﻤﻄ= ;ﻴﻌﻴﻥ لم ﻴﮑﻥ ﻠﻬم ث= 08;ﺍﺏ ﻟﺄﻥ اﻟﻄﺎعة A= 165;ﺫﺍ ﻣﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻓﻌﻠ&= #65260;م ﻠﻢ ﺗﮑﻥ ﺠنّة = 5261;ﻟﺎ ﻧﺎﺭ ﻭ ﻟﮑﻥ ﺨﻠ= ق ﺨﻠﻘﻪ ﻓﺄﻣﺮﻫ&#= 1605; ﺒﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭﻧﻬ&#= 65166;ﻫم عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﻭ &#= 65165;ﺣﺘج علیّهم ﺒﺮﺳﻠ= ﻪ ﻭ ﻗطع عذﺭﻫم ʋ= 70;ﮑﺘﺒﻪ ﻟﻴﮑﻮﻧﻮﺍ ﻫم اﻟﺬﻳﻥ ﻴﻄﻴﻌ= 5262;ﻥ ﻮ ﻳﻌﺼﻮﻥ ﻭ ﻳﺴ= ﺘﻮﺟﺒﻮﻥ ﺒﻄﺎﻋﺘﻬم ﻠﻪ &#= 65165;ﻟثواﺏ ﻭ ﺑﻤﻌﺼﻴﺘﻬم اﻳّﺎﻩ ﺍﻟﻌﻘA= 166;ﺏ ﻓﺎﻟﻌﻤل اﻟﺼA= 166;ﻟح ﻤﻦ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻫﻮ = ﻓﻌﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺸ= 5198; ﻣﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻫﻮ &= #65235;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺼﺎA= 247;ح اﻟﻌﺒﺪ ﻳﻔﻌﻠ= 5258; ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺃﻣ&= #65198;ﻩﻭ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺸﺮ = 5165;ﻟﻌﺒﺪ ﻳﻔﻌﻠﻪ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻋﻨﻪ ﻧﻬﺎﻩ ﺃﻟ&= #65268;س ﻓﻌﻠﻪ ﺑﺎﻟﺂل= 577; ﺍﻟتی ﺮﮐّﺒﻬʋ= 66; ﻓﻴﻪ ﻭ ﻟﮑﻥﺒ ﺎﻟﺂل&#= 1577; ﺍﻟتی عمل ﺒﻬᥴ= 6; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻗﺪﺭ ﺑﻬﺎ علی= 17; اﻟﺸﺮ ﺍﻟﺬﻯ ﻨ&#= 65260;ﺎﻩ ﻋﻨﻪ ﺍﮔﺮﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭ&= #65165; ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ ﻣط= 740;ّع ﻤﻴﺎﻓﺮﻳﺪ ﺍﻧ&#= 64405;ﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ ﻤ= 5228;نی ﻨمی ﺪﺍﺷﺖ (ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻄﻮﺭﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﻣﺨﻠﻮ= 602; ﺒﻄﻮﺭﻏﻴﺮ ﻣط= 740;ّع ﺒﺎﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻟﺬﺍ ﻃﺎﻋﺖ ﻭﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﺍﻓﻌﺎل ﺒﺎﻳﺪ &#= 65255;ﺘﻴﺤﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ (= ﻭﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺻﺮ&= #65165;ﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺨﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65264;) ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻬﺸﺖ &#= 65261;جَهَنّمی ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺩ (ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺯﺍﺩ ﺗﺎ ﺩﺭس= 604;وک الهی ﺒﺪﺍﻥ ﺒʃ= 45;ﺮﺩﺍﺯﺩ) ﻭ ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻳ= ;ﺎ تمرّد ﻭ ﻋﺼﻴᥴ= 6;ﻥ اﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ سل= 08;ک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ) ﻧﻬﻰ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺤﺠﺖ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟ&#= 65166;ل ﻨﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﺳﻮ&= #65247;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺳﺘ&= #65166;ﺩ ( ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ اله= 740; ﺪﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍ&#= 65253; ﻭ ﺩﺭ ﻣﻌﺮفی ه= 585; ﻳک اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﺒʌ= 04;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺻﻮ&#= 65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻌﺮف= 740; ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺑحَجّ اﮐ᥵= 0;ﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻤﺎﻣﻮﺭ ﮐﺮﺩ) ﻭ= ﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ عُذرشا= ن ﺮﺍ ﻗطع کرﺩ ﮐA= 258; ﺍﺧﻄﺎﺭﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮐﺘﺎﺑﻬ&#= 65166;ﻯ اﺳﻤانی ﺨﻮﺩ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﺗﺎ خودشان ﺒﺨ= ;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨ&= #65256;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ خودشان ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺼ&= #65268;ﺎﻥ ﻮ تمرّد ﻧﻤﺎ᥾= 7;ﻨﺪ ( ﺑﺎﺯ ﻣﺴأﻟﻪ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺷﺘﻥ = ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﺸﺪﻩ) ﻭﺑﺮﺍﻯ ا&= #65255;ﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﻮﺍﺟﺐ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻋﺖ = ﻳﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻧ&#= 65194; ثوﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻭ تمر= 617;د ﺑﺮ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭ ﺗﻨﻬﺎ @= 404;ﻨﺎﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎلی ﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 400;ﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺷﺮک ﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ) ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻋﻘﺎ&#= 65167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ( ﻳﺎ= ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ قهقرائی = ﻮﺑﺪﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺳ= ﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮﻋﻘل ﻮ ﺭ&#= 65261;ح اﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198;خی ﻨﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭﺡ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65173; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح اﻧﻬﺎ ﻧﺘ= 5268;ﺠﻪ (ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&= #65247;ﻰ) ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻗﺒل ا= 5199; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی اA= 203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197;ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺻﺪ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺒﺎ&= #65197; ﺩﺭ ﻓﺼﻮل ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﺎﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ&#= 65235;ﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻟ&= #65196;ﺍ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭحی ﻤﺨﺘﻠﻒ = 5193;ﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤ&= #65166;ل ﺘﻨﻬﺎئی ﺪﺭﻧA= 262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋﻢ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ = ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭA= 169;ﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭﺳﻮﻣﻴﻥ ﺒﻬ&#= 65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﻮ ﭘﻴﺮ&#= 1575;لهی کنونی ﻮ ﺍﻳﻨ᥷= 4;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳ&= #65258; رَبّ ﺍﻟﻌﺮﺵ ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع آﻳﻨﺪA= 257; فوق بشری فرش= 578;ه گونه ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 69;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺍ= ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻭﺑﻬﺘرَبّال&= #1601;عل و بالقوبه ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣﻤﺎ= 606;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺩ= ﺭﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤ= 5228;ﻴﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ جَهَ = 6;ّم ﺮﺍ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﮐﻪ ﻣﻄﺎبق اﺭA= 165;ﺩﻩ ﺍﺯلی الهی ﺒﻮ= ;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻴل ﺒﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی ﻤﻄﺎ= 576;ق اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭﺡ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬ= ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙ&#= 65196;ﻳﺮﺩ ﻭلی ﺒﺎ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮﻣﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﻭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺳﺎبق طی کند. ᥷= 3;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک اﻳﻨﺪﻩ = 5259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺣ= ﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65261; ﻧﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﻫ&#= 65166; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺭﺍ&#= 65255;ﻴﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺎب= 602; اﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی = 75;لهی و ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻭ ﻳﮕﺎ&= #65255;ﻪ ﺷﺪﻥ شهودی ﺍ᥻= 5;ﮑﺎﺭ ﻭﺍﻓﻌﺎل ﻮﺍﺧ= 5248;ﺎق ﻮﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺭﺍﻩ ﺍ= ﻳﻥ ﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﺣﺘﻴﺎج ﺸﺨﺺ &#= 65169;ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; حَجّ کرﺩﻥ ﻮﻗ= ;ﺒﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺳﻤﺒﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65193;ﺭﻭﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﻣﺨ&#= 65166;ﻃﺒﺎﺕ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﺨﻮﺩ اﺯﻃﺮیق A= 262;ﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒحَقّ ﻮ ﺯﻧﺪʌ= 57; الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&= #65175;ﻨﺪ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪﻧﻔس = 5261; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﭙﻴﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﭙﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﮐ= ;ﺘﺎﺑﻬﺎﻯ ﻘﺮﺍﻥ وﺗﻮﺭﺍ= 5173; ﻭﻏﻴﺮﻩ الهی = 7;ستند ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣ= 5166;ﻣﻮﺭﻳّﺘﻬﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ های = 575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺘﮑﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺷﻌA= 198;ﺍﻯ کامل الهی ﭽﻮ&= #65253; ﺤﺎﻓﻈ ﻮ ﻓﺮﺩﻭ&= #65203;ﻰ ﺩﺭ ﻭﺍقع کاﺭž= 8;ان ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰﺑ&#= 65166;ﻥ اﺩبی ﻮ ﺷﻌﺮﻯ = 582;ودشان اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺪﺍ&= #65249; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ &= #65267;ﺎﺩ ﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮ&#= 65193;ﺍﺯﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻘطع عذʋ= 97; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎمتی A= 256;ﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250; ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺘﻴﻢ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ ﻋ&= #65196;ﺭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮﺟﺎﻯ ﺒﺤث ﻭﻣﺤﺎﮐﻤ= 5258; ﻭﺩﻓﺎع ﻨﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 70;ﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮ ﻓﻮﺭA= 263; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ &= #65256;ﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺗﺤﻮﻳل رَب¡= 7; ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻣﺠﺪﺩ ژنتیک ﺭﻭحی ا&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﻮ= 5247;ﺪ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭسلوک الهی &= #65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺳﺮﺳ&= #64345;ﺮﺩگی ﺪﺭ ﺗﻌﻠﻴم ﺒﺎ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی اﺳﺖ. ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65268;ﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻓﻌﻞ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ تمرّد و سرپیچی ﺍﺯﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﻠﻮک عملی ﺍ᥸= 3;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳ= 5262;ﻥ غیر ﺳﺎﻟﻚ بهر دین و مذهبی ﺑ&= #65166; ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ گناʌ= 57; ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺨﻴﺮﺍ&#= 65173; ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65261; ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. و معنی (ﻳﺴﺘﻮﺟʋ= 70;ﻮﻥ) ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65192;ﺎﻃﺮ ثوﺍﺏ ﻭﺍﺟﺐ ﻣ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺑ= ﻬﺸﺖ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ الهی ﺑﮕﻴﺮﻧ᥷= 4;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﻮعی ﺒﻴﻤﻪ ﺷ= 5194;ﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻣA= 204;ﺘﻮﺟﺐ جَهَنّم ﺸﺪﻥ = ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 267;ﻌنی ﻮﺍﺟﺐ ﺷﺪﻩ ﻭه&#= 1740;چ ﺪﻟﻴل ﻮﻣﺎنع®= 0; ﻮﻳﺎ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604;ی ﻤﺎنع اﻳﻥ ﺠﻬA= 256;م ها ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷ= 5194;. ﻭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﺪﻗﻴﻘﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓوﺮﻣ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑA= 166;ﻳﺪ ﺩﻧﺒﺎل گرﺩﺩ. = 5261; ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟ&= #65248;ﻬﺎ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯ= 605; ﺴﻠﻮک ﺪﺳﺖ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ ﺗﺎ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘ&#= 1711;ی ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻫ= ﻴچ ﺴﻠﻄﻪ ﻭﺷﻔﺎﻋ&#= 65176;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻠﻮ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺧﺘﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﻴﺴﺮﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮﻫم ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻨفع سالک ﻨﻴ= ;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺫﺧﺎﻳﺮ&= #65263; اﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭ&#= 65165;ﻧﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎ = ﻩﺩﺭﻧﻮع فوق بشری ﺑﺎ ﻓ= ;ﺼل ﻨﻮعی هقب ﻣﺎ᥽= 5;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&= #65173; ﻧﺎﻗﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩﻕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; پس ﻋﻤل ﺼﺎﻟﺢ (&#= 65267;ﻌنی ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ) ﺍ&= #65199; ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ= ﻣطیّع ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ) ﻭ ﺍA= 199; ﻓﻌل ﺨﻮﺩﺵ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ( ﮐﻪ شایس= 578;ه ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮔﺮﺩﺩ &= #65261;ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺍﺳﺘﻔ&#= 65166;ﺩﻩ ﺍﺯﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ئی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳ= ﻴﺪﻩ ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﮑ&= #65260;ﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮ الهی ﺒA= 176;ﻮﻓﻴق ﻤﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻋﻤل &= #65208;ﺮّ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﻩ = ﺍﺳﺖ (ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺍﻧ= ﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﺑﻨﺪﻩ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65203;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺒﻨﺪگی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺠﺎﻯ اﺟﺮﺍ= 5263; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺒق هو= 87; ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻤل ﻮ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ= ﺑﻨﺪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭﻋﺒﺪ &= #65193;ﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺑﻨﺪ&#= 1711;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭس= 604;وک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ &= #65193;ﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65256;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻤﻮﻗ= 5176;ﺎ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﮔﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺍﺯ ﺗﮑ= ﺮﺍﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻣﺘﻔﻬ&#= 1617;م اﺯﺍثاﺭ ﻣﻨفی کاﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ = ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋﻢ ﻭﺧتم ﺴ= 5248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻫ&= #65236;ﺖ قُرّه ﻭ ﺧﻮﺭ᥽= 7; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩ = ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65165;ﺯ ﺍﻳﻥ گناﻫﺎﻥ A= 194;ﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻠﻮک = 5170;ﻴﻤﻪ و بخشوده ﻣﻴﮕ= ﺮﺩﺩ.ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ ﺩﺍ&= #65163;م ﻘﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﺮ&= #1705; ﺴﻠﻮک ﻛﺮﺩ ﻭﺗ&#= 65262;ﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ نموﺩ A= 259;ﻤﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠ&#= 65264; ﻭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪﻭ&#= 65197;ﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65175;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺍﺭﺗﺒ&#= 65166;ﻃ ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺎﺭﻋﻈﻴم ﻮ ﺑ&#= 65194;ﺗﺮﻳﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺮﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐ= 5258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻴﺸﺘﺮﻯ ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﺯ ﻓﻌل ﺒﻨ= ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻌنی ﺪ= 5197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻭ ﺗﺎ ﻣﻄﺎﺑق اﺭﺍﺩﻩ الهی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺭ= ﺯﻭﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﻤ&= #1604; ﺼﺎﻟﺢ (ﻳﺎ ﺍﺻﻠ= ﺎح ﻨﻔس ﺩﺭﺳﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ) ﺍﺯﻃﺮ&= #65233;ﻋﺒﺪ ﻭﺑﻨﺪﻩ ﻣطیّŸ= 3; ﻮﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ) ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﻌل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻭ ᥴ= 5;ﺯ ﻣﺤل اﺭﺍﺩﻩ ﺍ= 5199;ﺍﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﺩﺭﺣﺎ= ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﮐ᥽= 8; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻧﺮﺍ &#= 65193;ﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻓﻬم ﻮ&= #65227;ﺸق ﻮﮐﺸﺶﻟﺎﺯم ﺮ= 5165; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣطیّع ﻮ ﺑﺎ ﻋA= 252;ل ﺼﺎلج ﻴﺎ ﺳﻠﻮ= 5241; الهی ﺪﺭ ﺗﺰﮐʌ= 68;ﻪ نَفس ﺑﺎﺷﺪ) ﻭA= 227;ﻤل ﺸﺮ ﻧﻴﺰ (ﺧﻄﺎ ﻭ= ;ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ&= #65259;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﺪﻳﮕﺮ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭلی عبد A= 261; ﺑﻨﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﻤﺨﻠﻮﻕ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #1604;ی ﺴﺮکَس) ﺩﺭ ﻭﺍ= 602;ع ﻔﻌل ﺸﺮ (ﻭ ﻗﻬﻘ= ﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65187;ﻴﻮﺍنی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻧﺤ= ﺮﺍﻑ ﺍﻭ) ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨ= ;ﺺ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی نهی اﻥ اﺯ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ( ﮐﻪ ﺑﺪﺍ= ;ﻥ هم ﺘﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮ= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ (ﺍﻣﺮ) ﺧʋ= 94;ﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭ او ﺩﺭ (&= #64400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺍﺯﻟﻰ = ﻭ ﺩﺭﺣﮑم الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197; نوع بشری اﺳﺖ.= ﻭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ&#= 65253; ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺪﺭ ﺍ&= #65255;ﺒﻴﺎ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﻌﺮف= 740; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺳﺎﺋ&= #1604; اﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﭙ= 5198;ﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺁﻟﺖ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺍ= ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻤﻌنی عمل ﺸﺮ ﺍﺯﺧﺪA= 165; ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم = 4345;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺍﺭﻯ ﺒ&= #65166; ﺍﻟتی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ= ﺨﻴﺮ (ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻮس&#= 1604;وک الهی) ﺑﻨﻤﺎﻳʋ= 94; ﻭﺍﺧﻄﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ= ﺒﺎﺩﺍ ﺷﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ&= #65203;وء اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ ﻨʌ= 56;ﻤﺎﻳﺪ.) (ﺧﻴﺮ) ﺗﮑﺎﻣل ﺮ= ﻭح ﺪﺭسلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ که ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺮﺣ= 5204;ﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻋ&#= 65240;ل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﮐﺎ= 5197;ﻯ ﺮﺍ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺏ= ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺪﺍﻧﺪ. = (ﺷﺮ) ﻧﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺮﻭحی از ﻫﺮ ﮐA= 166;ﺭﻯ ﮐﻪ ﺭﻭح ﺮﺍ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻋم ا&#= 65199;ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﺣتی ﺼﺪﻗ= 5166;ﺕ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ &#= 65261; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263;آخوند پرستی ﺑﺪﻭﻥﺘ= ;ﺴلیم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺍﻟﻬﻰ. ﺳﺎﺋل ﻤ&= #65268;ﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﻧﻘﺶ ﺑﻨﺪﻩ &= #64380;ﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: ﻔﺎلی اﻟﻌﺒﺪ &= #65251;ﻥ اﻟﺄﻣﺮ شیئ ﻤʋ= 66; ﻧﻬﺎﻩ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻥ شیئ = 5165;ﻟّﺎ ﻭﻗﺪ ﻋﻠم اﻧّA= 258; ﻳﻄﻴق ﺘﺮﮐﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺑشیئ اʌ= 47;ّﺎ ﻭ ﻗﺪﻋﻠم ﺃﻧّ= 5258; ﻳﺴﺘطیّع ﻔﻌ᥼= 8;ﻪ ﻟﺄﻧّﻪ ﻟﻴس ﻣ= 5253; ﺼﻔﺘﻪ ﺍﻟﺠﻮﺭ &= #65261;ﺍﻟﻌﺒث ﻭﺍﻟﻈﻠم ﻮ ﺗﮑ&#= 65248;ﻴﻒ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﺎ ﻟ&= #65166; ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﺍﻧᤦ= 1;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; نهی کرﺩﻩ ﺑﻮ᥷= 3; ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺗﺮک ﻛﻨﺪ (ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﺩﺳﺘﻮﺭﻯ که ﺩﺍﺩﻩ می ﻧA= 204;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5236;ﻌل ﻮﺍﺩﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺻﻔﺖ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻮﺭ ﻭ ﺳﺘﻢ ﻳﺎ= ﻋَﺒَث ﻭ ﺑﺎﻃﻞ ﻭﻳﺎ ﻇ= ﻠم ﻮ ﺟﻬل ﻮ ﺗﮑﻠﻴ&= #65234; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﺯ ﺍ&#= 65251;ﻮﺭ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎﻕ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺳﺎﺋل ﻤ&= #65268;ﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﺍﮔﺮ ﮐسی ک= 75;ﻓﺮ آفریده ﺷﺪﻩ ﺑ= ;ﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کفر (ﻭ &= #65267;ﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮک &= #65204;ﻠﻮﻙ) ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ = (ﻭﻳﺎ سلوک الهی ﻮﺍ&= #65261;م عملی )ﺗﺮک اﻥ کند ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ = 75;ﻭ حُجّت (ﻭﻋﻤﻞ ž= 1;َجّ اﮐﺒﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ) ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602;ﺨﻠﻘﻪ ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65268;ﻦ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬﺎ&#= 65259;ﻢ ﻭﺍﻟﮑﻔﺮ ﺍﺳم &#= 65268;ﻠحَقّ اﻟﻔﻌﻞ ﺣﻴﻥ ﻴ&#= 65236;ﻌﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭﻟم ﻴ&#= 65192;لق اﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺪ &#= 65187;ﻴﻥ ﺨﻠﻘﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍ &= #65165;ﻧّﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻔﺮ ﻣ&#= 65254; ﺑﻌﺪ ﺃﻥ ﺒلغ و= 5239;ﺘﺎ ﻟﺰﻣﺘﻪ ﺍﻟحَ= 80;ّةّﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻓﻌﺮﺽ ﻋ&#= 65248;ﻴﻪ ﺍﻟحَقّ ﻔﺠﺤ᥷= 4;ﻩ ﻓﺒﺎﻧﮑﺎﺭﻩ ﺍ&#= 65247;حَقّ فصاﺭ ﮐﺎﻓﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آفریدهﻫﺎﻯ (ﺍ= ;ﻧﺴﺎﻧﻰ) ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65166;ﻥ (ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ) آف= ریده ﻭ ﺳﭙس ﺍﻣﺮ ﮐﺮ&= #65193; ﻭ ﻳﺎ نهی ﻨﻤﻮ= 5193;. ﻭﮐﻔﺮ( ﻳﺎ ﺍﻧﮑ= ﺎﺭﻋﮑس ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264;) ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﻌﺪﺍ ﺑﻔﻌل ﺒﻨﺪﻩ ﻣ&#= 65198;ﺑﻮﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ = ﻤﺨﻠﻮق آﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪ ﮐ&#= 65166;ﻓﺮ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ کفر ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻮA= 263; ﻨﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺯﻣﺎنی ﻔﺮ= 5165; ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ حُ= 580;ّت ﻭ ﺩﻟﻴل الهی = 5;ﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﺒﮑﻔﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; حَقّ ﺮﺍ ﺑﻮﻯ عرﺿﻪ ﮐﺮﺩ ﻭل= 40; اﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ&#= 65205; ﺍﺯ حقّ ﮐﺎﻓﺮ = 4404;ﺮﺩﻳﺪ ( ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨ= ﺪ ﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺎ&#= 65267;ﻥ ﺪﻟﻴل ﺪﺭ ﺩﻧﻴ&#= 65166; ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺗﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠ&= #65262;ک ازلی خود را ﺒ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح = 575;ﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺣتی ﭙ&#= 65268;ﻤﺎﻥ (ﻋﻬﺪ ﺍﻟِﺴﺖ) ﺑ= ﺮﺍﻯ ﻘﺒﻮل ﭙﺮﻭﺭﺵ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ رَبّ ﺑﺎ پاسخ = ﺁﺭﻯ ﻮﻯ ﻤﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪ&= #65257;.ﻭﺍﻟّﺎ ﮐسی ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ = 5252;ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی &#= 65262;ﻗتی اﻧﺴﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ &#= 64400;ﻮﺩکی ﻮ ﺟﻮﺍنی ﻮ ﺟﻬ&#= 65166;ﻟﺘﻬﺎﻯ کم عقلی ﻣﻨﮑﺮ= ; ﺍﻳﻥ عهد ﺧﻮﺩ ﻭﺗﻌA= 260;ﺪ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ ﭘس ﮐﺎ= ﻓﺮﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺗﻤ&#= 65166;م ﺤُﺠﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ &= #65165;ﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺟﺎﻯ ﺘﺮﺩﻳﺪ ﺍ&= #65261; ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺮ ﻭ نهی ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ = 02;ُرآن ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻳ= 5166; ﻫﺮ کامل الهی = ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﭼﻪ= ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻬﻰ ﻣﻴﮑ= ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻧﮑﻨند. (= حُجَّت) خدﺍﻭﻧﺪ ﺍﺗﻤA= 166;م اﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ = 5261; ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ اله®= 0; اﺳﺖﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ &#= 65215;ﻤﻨﺎ کامل الهی ﻮﭘ&= #65268;ﺶﭘﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﮕﺬﺍ= 5197;ﺩ. ﻭﺟﺤﺪ ﻭ ﺍﻧﮑﺎ&= #65197; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺒ= ﺐ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﺯ حَ= 602;ّ ﺮﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧ&#= 65194; ﻭﮐﺎﻓﺮ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺳﺎﺋل ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ = ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺮﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻣﺮ الهی ﺪﺭ A= 191;ﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﻗﺮﺍﺭﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: اﻧّﻪ ﻟﺎ ﻳﻠﻴ= ق ﺒﻌﺪل اﻟﻠﻪ ﻭ &#= 65197;ﺃﻓﺘﻪ ﺃﻥ ﻴﻘﺪﺭعلی¡= 7; اﻟﻌﺒﺪ ﺍﻟﺸﺮ &#= 65261; ﻳﺮﻳﺪﻩ ﻣﻨﻪ ثمّ ﻴﺄﻣﺮﻩ ﺑA= 252;ﺎ ﻳﻌﻠم ﺃﻧّﻪ ﻟ= 5166; ﻳﺴﺘطیّع ﺃﺧ᥷= 6;ﻩ ﻭ ﺍﻟﺄﻧﺰﺍع عمّا ﻟﺎ ﻳﻘﺪʋ= 97;ﻋﻠﻰ ﺗﺮﮐﻪ ثمّ ﻴﻌA= 196;ّﺑﻪ علیّ ﺘﺮﮐﻪ ﺃʌ= 51;ﺮﻩ ﺍﻟﺬﻯ علم ﺃﻧ= 17;ﻪ ﻟﺎ ﻳﺴﺘطیّع ʋ= 55;ﺧﺬﻩ ﻟﺎﻳق عدل ال= 607;ی ﻮ ﺭﺃﻓﺖ ﺍﻭ ﻧﻴ= ﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻗ= ﺎﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺷﺮ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍ= ;ﻭﺭﺍ ﺍﻣﺮ ﮐﻨﺪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧ&= #65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺗﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗ&= #65198;ک اﻥ کند .ﺳﭙس ﺍA= 261;ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮک اﻣ= 5198;ﻯ کند ﮐﻪ ﻧﺗﻮﺍA= 255;ﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ( ﺍﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﺎﺹ ﺧﻴ&= #65198; ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺧﺎﺹ = ﺷﺮﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﺮﺩﻭ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ.ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻏ&= #65248;ﻄ ﺪﺍﺭﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65215;ﺮﺑﺎﻥ ﻘﻠﺐ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ = ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ هرﺩﻭ ﮐ= 5166;ﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻳکی اﺳﺖ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﻔ&= #64401;ﺮ ﻭﻋﻘﻞ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺫﻫ&#= 1606;ی ﻮﻋﻘﻠﻰ ﺑﮑﺎﺭ &= #65191;ﻴﺮ ﻳﺎ ﺷﺮ ﺑﺒﺮﺩ ﻳ= کی اﺳﺖ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻧﻴﺮﻭئی ﻤﻴﺪA= 259;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷ&= #65198; ﮐﻨﺪ ﻭلی ﻨﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻴﺮﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ)<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1551 - ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ اﺯﺍﻣﺎم عسکر= ی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ا= 5259;ﻮﺍﺯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﺪ(ﺝ۵ﺹ20 ﺑﺤﺎر) اﺟﺘﻤﻌﺖ ﺍﻟ= 5166;مّة ﻗﺎﻃبة ﻟﺎ ﺍﺧ= 5176;ﻠﺎﻑ ﺑﻴﻨﻬم فی ﺬﻟA= 242; ﺃﻥّ اﻟﻘﺮﺍﻥ = 581;َقّ لا ﺭﻳﺐ ﻓﻴﻪ ﻋ&#= 65256;ﺪ جَمیع ﻔﺮﻗﻬﺎ= ; ﻓﻬم فی ﺤﺎلة ﺍﻟﺎʋ= 83;ﺘﻤﺎع علیّه ﻣﺼﻴﺒﻮ= ;ﻥ ﻭ علیّ ﺘﺼﺪﻳʌ= 38; ﻣﺎ ﺃﻧﺰل اﻟﻠﻪ ﻣ= 5260;ﺘﺪﻭﻥ ﻟﻘﻮل اﻟﻨﺒی لا ﺗﺠﺘمع اﻣّ= ;تی علیّ اﻟﻀﻠﺎل= ة ﻓﺄﺧﺒﺮ ﺍﻟﻨب= 740;ّ ﺃﻥّ ﻤﺎ ﺍﺟﺘﻤ&#= 65228;ﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺎمّ= 77; ﻭﻟﻥ ﻴﺨﺎﻟﻒ ﺑﻌﻀﻬ&#= 65166; ﺑﻌﻀﺎ ﻫﻮ ﺍﻟﺤ&= #65238; ﻓﻬﺬﺍ ﻣﻌنی اA= 247;ﺤﺪﻳث ﻟﺎ ﻣﺎ ﺗﺄﻭﻟّ&#= 65258; ﺍﻟﺠﺎﻫﻠﻮﻥ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﻣﺎ ﻗﺎﻟﻪ ﺍﻟﻤ&= #65228;ﺎﻧﺪﻭﻥ ﻣﻦ إﺑﻄﺎل ﺤﮑ= 605; اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺍﺗ= 617;ﺒﺎع اﻟﺎﺣﺎﺩﻳث ﺍA= 247;ﻤﺰﻭﺭةﻭ ﺍﻟﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﺍ&#= 65247;ﻤﺰﺧﺮفة ﻭ ﺍﺗّﺒﺎع اﻟA= 156;ﻫﻮاء اﻟﻤﺮﺩیّة ﻤ᥾= 0;ﻠﮑﻪ ﺍﻟتی ﺘﺨﺎﻟﻒ = 5255;ﺺّ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺤ&= #65240;ﻴﻖ ﺍﻟﺂﻳﺎﺕ ﺍﻟﻮ&#= 65165;ﺿﺤﺎﺕ ﺍﻟﻨﻴّﺮﺍﺕ ﻭ &#= 65255;ﺤﻥ ﻨﺴﺄل اﻟﻠﻪ ﺃ= 5253; ﻴﻮﻓّﻘﻨﺎ ﻟﻠ= 5212;ﻮﺍﺏ ﻭﻳﻬﺪﻳﻨﺎ ال= 40; اﻟرشاد ﺗﻤﺎم اُ&#= 65251;ّﺖ ﺍﺳﻠﺎﻡ (ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﺴﺎ᥼= 7;م ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮ= ﺍﻳﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ اﺧﺘﻠ= 5166;ﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #1602;ُرآن حَقّ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ A= 176;ﺮﺩﻳﺪ ﺍﺳﺖ (قُرّه ﻫʋ= 66;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺩﻭﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﮐﺘﺸﺎفی ﻤﺤA= 252;ﺪ ﻭﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﺰﺩ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻗﻪﻫﺎ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺍﺗﻔﺎق هست (ﺍ@= 400;ثر ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ &= #65165;ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻠﺎﻑ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ = ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺘفق هستند. ﻭ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮ ﺁ&= #65253; (قُرآن ﺪﻭ قُر= ّه) ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﺘفق = 607;ستند ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎ&= #65253; ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ) ﻭ ﭼﻮ= ﻥ ﺤﺎﻟﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎ&#= 65225; و اجماع ﺑﺮ ﺁ᥽= 3; ﺒﺎﺷﺪ ﭘس معیاﺭ ﺩﺭ᥸= 3;تی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﺍﮐثرﻳتی= ; ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻭلی اﺗA= 236;ﺎﻗﻰ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ اﺻلی ﺴﻴﺎسی ᥾= 2;ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺤﺒ&= #65174; ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎق همگاﻥ ﺒﺎﺷﺪ. A= 169;ﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = شاهدﺍﻥ ﻮ ﺍﺻل اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65251;ﺘفق ﺒﺮقُرّهﻫﺎﻯ= ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ و ن= 607; کتاب قرآن ) ﻭﺗ= ;ﺼﺪﻳق ﺒﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﻭ ﻫُﺪﺍﺟﻮئی A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺗﺼﺪﻳق عین ا᥼= 7;ﻴﻘﻴنی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯ ﺍ&#= 65251;ﺮ ﺑﺎ ﻋﻠم اﻟﻴﻘ= 5268;ﻦ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﺪﻳ&= #65194;ﻩ ﻏﻴبی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﺍﻣّﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65261;م کنندﮔﺎﻥ سال&= #1705; الهی هستندﻭ &#= 65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺴﻠ&#= 65252;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺮک ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﻧﺒﺎل ﻮﻟﺎﻳ= 5176;ﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳ= 5194;ﻯ و هرخلیفه ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ.ﭼﻪ ﺳﻨی ﻮ ﻳﺎ ﺷﻴﻌ&= #65264; ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺟ= 5252;ﺎﻉ ﻧﻈﺮﻯ ﺒﺮ ﺧﻄﺎ = ﻭﻧﺎحَقّ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ&#= 65227;ﻮﺍم ﺒﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻃل اﺗﻔﺎﻕ ﺩﺍﺭﻧ= 5194;. ﻭ آخوندﻫﺎﻯ ᥻= 6;ﻘﻴﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻴﭽﮕﺎ&#= 65257; ﺑﺎﻫم ﻤﺘفق ﺒA= 198;ﮐﻠﺎمی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65254; ﻋﻠﺖ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ &= #65251;ﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ هاﻯ &#= 65236;ﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻧʌ= 58; ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﺠﺪ&#= 65267;ﺪﻯ اﺯ آخوندﻫﺎ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣتی اﺟﻤﺎع ʌ= 52;ﺮﺩم ﺒﺮﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺑ&= #65252;ﻌنی اﺗﻔﺎق ﺒﺮﺍﻯ = 570;خوندﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ ﻣﻌﻠﻮ&= #1605; ﻨﻴﺴﺖ آخوندﻫ= ;ﺎ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﮐﺴﺎن&#= 1740; هستند. ﻭﺩﺭ ﻣʋ= 96;ﺍﻫﺐ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻳﮑﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل ﻤﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﻟﻌﻥ ﻤﻴﮑﻨﻨ&= #65194;. ﻭ ﺍﺟﻤﺎع ﺒﺎﻃ&#= 1604; آن ﻤﻨﻄﻘﺎ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺟ= ﻤﺎﻉ ﺑﺮ ﺑﺎﻃﻞ. ﻭ قُ&= #1585;آن ﻨﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ دو &#= 1602;ُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65220;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑح&#= 1614;قّ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﺰﺩ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺑﻤﻌنی کتاب قُرآن ﮐ&#= 65258; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻄﺎﻟ&#= 65168; ﺍﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ &= #65261; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی ﻨﺎﭘﻴA= 194;ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﺻﻞ &#= 65259;ﺪﻑ الهی ﻮ ﭘﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤ&#= 65228;ﺎنی ﺒﺎﻃنی ﻮ ﺳﻠﻮ= 705;ی اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺩﺍ&#= 65207;تی ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻀﺎﺩ ﻭ = ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺍﺯ قُرآن ﺒﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭلی اﻧﭽﻪ ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺮ ﺍﻣﻮﺭ قُر= 17;هﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺟﻤﺎ= 593; ﻮ ﺍﺗﻔﺎقی ﻨﻤ= 5166;ﻳﻨﺪ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺟﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕ= ﺮ (ﺍِﺟﻤﺎﻉ) ﻳﻌن&#= 1740; جَم ﺸﺪﻥ ﺴﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ = ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺍﻧﺠﺎم ﺘﻮﺣﻴ= 5194; ﻋﻤلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ &#= 65267;ک جَمع ﺸﺪﻥ ﻮ ج¡= 4;م ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻳﮕ&= #65166;ﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ﺑ&= #65268;ﺨﻮﺩﻯ اﻭ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ ﺪﺭ = ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 64344;ﻴﺮﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺳﻴ&#= 65194;ه ﺑﺎﺯ ﺍﻥ ﺪﻟﻴل راهنما ﻮ حُج&#= 1617;ت ﺑﺮﺍﻯ اﺻﺎﻟﺖ &#= 64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ح = 2;ّانیّت ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ ﺍﻭ ﺍ&= #65199;ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﻭ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﻃﻮ&= #1604; ﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍثبا= 8; ﺍﻳﻥ اﺻﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻴﮑﺎﻳک ﺒﺎﻭﺭ &#= 64400;ﻨﻨﺪﮔﺎﻥ غیبی اﻭ ﻣﻴﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﺎﻭﺭﻯ عین اﻟﻴﻘﻴﻥ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ ﺭ&= #65165; ﺳﭙﺎس گذﺍﺭﻯ A= 252;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﺻﺎﻟ&#= 65174; ﻭﺣﻘﺎنیّت ﻭ᥾= 1;ﻋﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤ&= #65188;ﻤﺪ ﺭﺍ ﺑثبوﺕ ﺭﺳA= 166;ﻧﺪﻧﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳنک = 5194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻋﻴﻥ اﻟﻴقی = 6;ی ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ا&= #64404;ﺮ ﭘﻴﺮالهی ﺮﺍ ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کرﺩﻩ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟکی &#= 64345;ﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺴﺌ&= #65262;ﻟﻴﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﭼﻮﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺳل ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺍ= 5255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﺍﻳنک ﺒﺎ &#= 65165;ﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺻﺎﻟﺖ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﭙ= ﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻯ عب= 575;ﺩﻯ ﺪﺭ توسّل ﺳﻠ᥾= 2;کی و ﻭﻟﺎﻳﺖ زند = 7; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻫﺎ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎﻋث &= #65187;ﻴﺮﺕ ﮔﻤﺮﺍهی ﺴﺎﻟ= 05; ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻣﮕﺮ ﺍﺟﻤﺎعی = 5208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ&#= 1580;َم ﺸﺪﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ &= #65170;ﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﭙﻴﺮﻯ ﺸ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎف&#= 1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﻴ&= #65240;تی ﺮﺍ ﻓﻘﻄ ﻴﻜﻨﻔ&= #65198; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭٴﻴﺖ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭﺍﻳن= 705; اﻳﻥ ﺮﻭٴﻴﺎﻫA= 166; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺘﻌﺮﻳﻒ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺧﺒﺮ ﻭﺍ= ;ﺣﺪ) ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ &= #65165;ﺻﺎﻟﺖ الهی ﭙﻴﺮﻯ ﻭʌ= 55;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻄل= 576;ی ﺒﻨﺎم ﺤﺪﻳث ﻳ= 5166; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﻪ (ﺣﺪ= ﻳث ) ﻳﻌنی ﺤﺎﺩثه = 5165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ = (ﺭﻭﺍﻳﺖ) ﻳﻌنی ﺒﻴﺎﻥ (ﺭ&#= 65261;ٴﻴﺎﺋﻰ) ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﻃﺮ= 5233; ﺳﺎﻟک ﺒﺪﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ. (ﺣﺪﻳث ﺧ= ﻠﻄ ﻤﺒﺤث ﺩﺍﺳﺘﺎ= 5253; ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﻳﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺭ&= #65261;ﺍﻳﺎﺕ ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺴﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣ= ﺎک ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ گفتهﻫﺎ ᥴ= 9;ﺎﻳﺪ ﺑﻘﺮﺍﻥ ﻤﺮﺍﺟ&#= 65228;ﻪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﻣﻮﺿﻮع غیر ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺧA= 176;ﻠﺎﻑ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒ&#= 65262;ﺩﻧﺪ ﻏﻴﺮ ﺁﻥ ﺴﺮﺍ ﭘ= ﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ همه ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ= ﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺑﺎﻫم اﺧﺘﻠﺎA= 233; ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌ&= #65166; الهی هستند ﻳ&#= 65166; ﻧﻪ. ﻭ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺪﺭ ﺑﺤʋ= 70;ﻮﺣﻪ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺧﻮﺩ ﻳکی اﺯ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199;ﻩ ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﮐ&= #65252;ﺘﺮ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ ﺍﻭﻟ= ﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 97; ﻳک ﺰﻣﺎﻥ هستند. ʄ= 00;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻳمی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ = 5197;ﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﻰ ﻃﺎﻟ&#= 65168; ﺍﻥ ﻤﻌﺮفی ﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺟﻤﺎع گرﻭﻫﻰ ﺑﺮجَم= ; ﺸﺪﻥ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻳﺎﺑﻰ = ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺯﻳک ﻮﺍﺳﻄﻪ &#= 1575;لهی گوﺍهی ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﺳﻴﺪن ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ششم ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ = 5165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺍﻟﻮ&= #65259;ﻴﺖ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩ&= #65197;ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ گوﺍهی ﻨﺪﻫﻨ᥷= 4;. ﻭلی ﺒﺎﻭﺭﻯ ﺪﺍﺩﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻳﻚ = کامل الهی ﺑﺎﻳﺪ (ﺍA= 259;ﺘﺪﺍ ﻳﺎ ﻫُﺪﺍ ﻭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ) ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; الهی ﺠﺴﺖ. ﻭﺍA= 247;ّﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﻴﺰ &= #65259;ﺪﺍﻳتی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺪﺍ &= #65255;ﺸﺪﻩ ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﺒﺎﺯ ﺍﻧʋ= 88;ﺮﺍفی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; گرﻭهی اﺯ ﺍﻥ = 7;دایت ﻭﮔﺮﻭهی اﺯ ﺍA= 253; ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﺿﻠ= 5166;ﻟﺖ ﻣﻴﺒﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﮔ= ﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺨﻴلی ﺒﻴﺸﺘﺮ = 5165;ﺯ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘ&#= 64405;ﺎﻥ هستند. ﮐﻪ ﻧﻤʌ= 68;ﻔﻬﻤﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ سلوک الهی کنند . ﻭ ᥽= 5;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ قُرآن= ; ﺪﺭ ﺑﻐل ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﭼﻬﻞ ﺣﺪﻳث ﺪﺭ &= #65183;ﻴﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﺎفی اﺳﺖ ﻫﻔA= 174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺧﺎ&#= 65219;ﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ &#= 64404;ﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻮ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻣﻰ ﺍﺯ شاخه ﻫﺎﻯ = 75;ﻫل تسنّن آن ﻭ شا&= #1582;ه ﻫﺎﻯ اﻫل تشیّ= ;ع آﻥ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳ&#= 65176;ﻨﺎﺩ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻘﺮﺍﻥ &= #65261; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺤ&#= 65198;ﺍفی اﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ قُ= 85;آن ﻭﺣتی اﺣﺎﺩیث= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺟﺰ ﺗ= ﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮکی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﻭ حدیث ها ﻫﺮ ʋ= 69;ﺮﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل ﻤﺤ= 5198;ﻭﻣﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﻣﻮٴﻤﻦ ﺍ&#= 65199; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی اﺳﺖ. حدیث ها (ʌ= 51;ُﺰﻭَّﺭ) ﺟﻌلی ﻮ ﻳﺎ ﺯﻳ&#= 65256;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺪ&= #65227;ﻴﺎﻥ کاﺫبی ﺒﻌﻨﻮᥴ= 5;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻄﺮح ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑق ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺍﺻﻠﺎ&#= 65253; ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻣﺰﺧ&#= 65198;ﻑ ﺑﺎﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺯ&= #65267;ﻨﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﺧﻮﺵ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﻣﻄﺎﻟ&= #1576;ی ﻤﻨﺴﻮﺏ ﺑﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻪ ﺑﻴ= ﺎﻥ ﺮﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻄﺎب&#= 1602; اﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺗﻤﺎمی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﻃﻮ&= #1604; ﺘﺎﺭﻳخ ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﺍسلام ﻤﺤﻤﺪ᥾= 3; ﻨﺒﺎﺷﺪ. (ﺍَﻫﻮاء ﻤَﺮ¡= 4;ﺩّﻯ) ﻳﺎ هَوَسهاﻯ = ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ &= #65239;ﻬﻘﺮ ﺍﺑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺪ= ﻋﻴﺎﻥ کاﺫﺏ ﺷﻬﻮﺩﻫA= 166; ﻭ ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟ= ﻌلی ﺒﻨﺎم اﺣﺎﺩﻳ= 79; ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻮﺣتی ﺪﻳﮕﺮ ﺍ= 5261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﺍﻳﺎﺕ ﻭﺍﺿﺤﺎﺕ ﻭ ﻧﻴ&= #1617;ﺮﺍﺕ) ﻫﻤﺎﻥ علائم ᥸= 7;ﻬﻮﺩ الهی ﺪﺭﺳﻠﻮ᥼= 1; ﮐﻪ ﻭﺍﺿح ﻮ ﺩﺭ ﻫﻤ&= #65258; ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻴﻜﺴ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺭ&= #65165;نی اﺳﺖ. ﻭﺩﻋﺎﻯ امام اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 59;ﻤﻪ ﺑﺎﻳﻥ علائم ᥷= 4;ﺭﺳﺖ ﻭ ﻫُﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ارشاد و هدای= 578; ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺩﻧﺒ&= #65166;ل هوﺳﻬﺎﻯ ﻨﻔس A= 191;ﻮﺩ ﻳﺎ بدتر هَوَ&= #1587;هاﻯ ﻨﻔس آخوندﻫﺎ= ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴ&#= 64401;ﺮﻯ ﺪﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺴﻤﺒ&= #65262;ﻟﻴﻚ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻘﻴﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻃﺒق ﻤﻌﻤﻮل اA= 251;ﺎﻣﺎﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 65241; الهی ﻮﺭﻭﺍﻳ᥵= 4; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎئی اﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺍ&#= 65267;ﺎﺕ ﻭ حدیث ها ﺑﻤ᥺= 8;نی ﻤﻄﺎﻟﺐ ﻣﻨﻘﻮ&#= 65245; ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣ&= #65192;ﻠﻮﻃ کرﺩﻩ ﻣﻴﻔﺮﻣA= 166;ﻳﺪ: ﻔﺎﺫﺍ ﺷﻬﺪ ﺍ᥼= 7;ﮑﺘﺎﺏ ﺑﺘﺼﺪﻳق ﺨﺒﺮ &#= 65261; ﺗﺤﻘﻴﻘﻪ ﻓﺄﻧ&#= 64401;ﺮﺗﻪ ﻃﺎﺋفة ﻣﻥ اﻟA= 156;مّة ﻭﻋﺎﺭﺿﺘﻪ ﺑﺤ&#= 65194;ﻳث ﻣﻥ هذﻩ ﺍﻟﺄﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺍﻟﻤﺰﻭّﺭة ﻓA= 212;ﺎﺭﺕ ﺑﺎﻧﮑﺎﺭﻫﺎ ﻭ &= #65193;ﻓﻌﻬﺎ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﮐﻔّ= 5166;ﺭﺍ ﺿﻠﺎﻟﺎ ﻭ ﺃصح &#= 65192;ﺒﺮ ﻣﺎ ﻋﺮﻑ ﺗﺤﻘﻴ&= #65240;ﻪ ﻣﻥ اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻣ&#= 1579;ل اﻟﺨﺒﺮ ﺍﻟﻤج= 14;مع علیّه ﻣﻥ ﺮﺳ᥾= 2;ل اﻟﻠﻪ ﺣﻴث ﻗﺎ= 604; اﻧّﻯ ﻤﺴﺘﺨﻠA= 234; ﻓﻴﮑم ﺨﻠﻴﻔﺘ= 5268;ﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ&= #65227;ﺘﺮﺗﻰ ﻣﺎ ﺍﻥ ﺘﻤﺴّﮑ&#= 65176;م ﺒﻬﻤﺎ ﻟﻥ ﺘﻀﻠ&= #1617;ﻮﺍ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻧّﻬ&#= 1605;ا ﻟﻥ ﻴﻔﺘﺮﻗﺎ ﺣ&= #65176;ّﻰ ﻳﺮﺩﺍ علیّ ا᥼= 7;ﺤﻮﺽ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ʌ= 35;ﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ( ﻭ ﻳﺎ ﻃ= 5198;ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮﻟﺎﻳA= 174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ) ﺍﺯﺩ&= #65197;ﺳتی ﺨﺒﺮﻯ گوﺍهی ʋ= 94;ﺍﺩ ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﻭلی گرﻭهی ﺪﻳ= ;ﮕﺮ ﺍﺯﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻣﺨﺎﻟﻔ= 5174; ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺣﺪﻳثی ﻤﺰﻭّʋ= 97; جعلیّ و ﺑﺎﻃل= ﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166; ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65166;ﻓﺮ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﻧﻤ= ﻮﻧﻪ ﺣﺪﻳث ﻣﻨﻄبق A= 170;ﺎ قُرآن ﺧﺒﺮ ﻣ᥷= 8;ﺑﻮﻃ به (ثقلین) ﺍﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺭﺩ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﺧﻮﺩ ﺩﻭ ﻭﺯﻧﻪ ﺍﺻل&#= 1740; ﺮﺍ ﺑﺠﺎ ﻣﻴﮕﺬ&= #65165;ﺭﻡ. (ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻳکی کتاﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩ= 5267;ﮕﺮﻯ اﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﻦ ﺑ&#= 65166;قی ﻤﺎﻧﺪﻩ (یعنی = 86;نده ) ﻭﻭﺍﺭثان ﻤﻥ &#= 1607;ستند. ( ﮐﺘﺎﺏ قُرآن A= 261;ﻳﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺘﺮﺕ ﻧ= ﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺧﻮﻳﺸ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺯﻧﺎﻥ ﻮﻧﻮﮐ&= #65198;ﺍﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺣت= 740; ﻨﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩ علیّ ﻮﻣﺤﻤﺪ ʋ= 65;ﮔﺮﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ره رفته &#= 65256;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﺍﺭثان ﻣA= 188;ﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ الهی و سلوکی اﻭ ﺑﺮﺩﻟﻬﺎﻯ &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺎﻝ = ﻫﺮﮐس ﺭﻭﺍﻳتی ﻤﻄﺎ= 76;ق ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﺑﻬﺘﺮ = ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻫﺮﮐس ﺷﻬﻮﺩﻫ= 5166;ئی ﻤﻄﺎﺑق ﻔوﺮﻣA= 262;ﻟﻬﺎﻯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﺰﺩ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭجَمع ᥸= 8;ﺪﮔﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻭ جَم گرﺩﻳﺪﮔﺎ= ;ﻥ الهی ﺸﺪﻩ ﺭﺍ A= 251;ﻨﮑﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﺴﻠA= 252;ﺎﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎ آخ= 608;ندﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ= ﺗﺎﺭﻳخ اﺳﻠﺎﻡ ﻫﻴﭽﮕ= 5166;ﻩ ﻧﻴﺰﺍﺗﻔﺎق ﻮ= 5165;ﺟﻤﺎع ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﻭ ﺑﻌﮑس ﮔﻔﺘﻪ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ گمرﺍهی ﻮ ﺩﻭ᥷= 7;ﻯ از سلوک الهی &#= 65252;ﺘفق ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺑ&= #65260;ﺮ ﻧﺎم ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻭ&#= 65267;ﺎ ادّعاﻫﺎﻯ ﻮﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﻭﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﻴچ &= #1711;اﻩ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺻتی ﺒ= 5198;ﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻧ&= #65208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﻧ= 5260;ﺎﺭﺍ ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻭ ﭘ= ﻴﺮﻭﺍﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﭘﺮﺍ= 4400;ﻨﺪﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺘﺎ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ (ﺍُﻣّﺖ) ﻳ&= #65228;نی اﻭم کنندﮔﺎﻥ سالک الهی هس= 578;ند ﮐﻪ ﻫﻤگی اﻧﻬA= 166; ﺍﻣﮑﺎﻥ گمرﺍʌ= 59;ﻰ ﺩﺳﺘﻪ جَمعی ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی اﺯ ﺧﺪﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﺣتی اکثریّت &#= 64344;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﻳک ﭙﻴﺮ ﻫﻨﻮﺯ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﭽﻨﺪ ﻧﻔ&= #65198;ﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩ الهی ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ &= #65197;ﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻮ&#= 65211;ﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﻤﻴﮕﻮ᥾= 7;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥع= 605;لا ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﮔﻤﺮ&#= 65165;هی ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺍﺟﻤﺎع اﻧﻬ= 5166; ﺩﻟﻴﻞ حقّانی= ّت ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #1580;َم ﻴﺎﻓﺘﻥ ﻮ ﺷﻬﻮ&= #65193; الهی ﻴﺎﻓﺘﻥ = 5;ﻧﺎﻥ ﺩﻟﻴل اﺻﺎﻟﺖ = 5197;ﺍﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭ= ;ﻭﺍﻳﺎﺕﺍﺯ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ اA= 255;ﻬﺎ ﻭﺣتی ﻤﻌﺎنی «= 1;فتارﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮﺣﮑ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮﻋﺮﻓA= 166;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65203;ﺘﺪﻟﺎل اﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻫʌ= 52;ﮕﺎﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﺒﻴ&= #65256;ﻴﻢ اکثریّت ﺍﻣﺖ = ﻭ ﻣﻠﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ &= #65184;ﺎﻫﻞ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ شایستگ= ی اﺟﻤﺎع ﻨﻈﺮ ﻧ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺍﺟﻤﺎع ﺪﻣﮑﺮ= 5165;ﺗﻴک ﺤﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ ﺴ&#= 65268;ﺎسی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﺘﺮ&= #1605; ﻨمی ﺸﻤﺮﻧﺪ. ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ &= #65165;ﺟﻤﺎعی هم ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ &#= 65165;ﺟﻤﺎعی ﺒﺎﻃل اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166; ﺍﺟﻤﺎع ﻔﻘﻬﺎ &#= 64400;ﻪ ﮔﺎهی ﺘﺄﮐﻴﺪ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ ﺍﻭﻟﺎ ﮐﻪ ﻫﻴﭽ&= #64405;ﺎﻩ ﺍﻳﻥ اﺗﻔﺎق ﻨ= 5170;ﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭث&= #1575;ﻧﻴﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺼﻠﺎﺣﻴﺖ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭحَقّ نماین= 583;گی ﻤﻠﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻴّم آﻧﺎA= 253; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺣتی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ اﻣﻮﺭ ﺳﻴﺎسی A= 184;ﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ شایستگی = ﻮﮐﺎﺭﺩﺍنی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ ﻭ &= #65203;ﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ آﻥ ﺴﺮﺍﺳ&#= 65198; ﺟﻬﺎﻥ اﺳﻠﺎﻡ &#= 65197;ﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ ﺑﻨﺎ = حَقّ اﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ﮔﻔﺘﻪ ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺒﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻤﺘف&#= 1602; ﺒﺎﺷﻨﺪ من ﻗﺒ= 5262;ل ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺼﺮﻳﺤﺘﺮﻳﻥ ﻨ&#= 65208;ﺎﻧﻪ ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ &#= 65169;ﺎﻃل ﺴﻴﺎسی اﺳﺖ. ﭼ= 5258; ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩ&= #65267;ﻨﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﺒﺎ= ﻳﺪ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﺟﺒﺮ &= #65261; ﺯﻭﺭﻯ ﺑﺎﺷﺪ. آ&= #1582;وندﻫﺎ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﺎﻫ&#= 1605; ﻤﺘفق ﻨﺸﺪﻩ ﻭ &#= 65267;ﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎئی = 5252;ﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ آ= 582;وندﻫﺎﻯ کموﻧﻴﺴﺖ ﻫم ʌ= 36;ﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ به آخوندﻫﺎﻯ اﻧﮕﻠﻴﺴﻰ ﻭﻳ= 5166; ﺗﺎبع ثرﻭﺗﻤ᥽= 6;ﺪﺍﻥ ﺒﺎﺯﺍﺭﻯ ﺤﺎﮐ&#= 1605; ﺒﺮﺟﺎﻣﻌﻪ. ﺗﮑ&= #65236;ﻴﺮ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﺯﺭ= ﻭ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺗﺮﻭﺭ ﺍ= ﺯ آخوندﻫﺎ ﺑﻨﺎ= ;م ﺨﺪﺍ ﺷﻬﺮﻩ ﺍﻓ&= #65166;ق هستند .قُرّه &#= 64404;ﻴﺮﻯ ﺍﺯ قُرآن ﻳﺎ ʋ= 65;ﺯ (قُرآن ﻨﺎﻃﻖ) A= 267;ﻌنی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی زﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&#= 65220;ﺮح الهی است. ﻭ ﻣ᥾= 2;ﺿﻮع اﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺐ قُر= 70;ن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65188;ﺪﻳث ﮐﻪ ﺍﺟﻤﺎع ﺒﻤ&#= 65228;ﻨﻰ جَمع ﺸﺪﻥ ﺑﺎʌ= 03;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻭﺣﺪ&= #65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ.ﻭجَم ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻮﺟﻤ&#= 65208;ﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴّﺪ جَم A= 208;ﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ&= #65165;ﻳﺮﺍﻥ ﺒﺎﺳﺘﺎﻥ همی = 6; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ﻘﺮﻳﺶ = 5199;ﺭﺩﺷتی ﺪﻧﺒﺎل ﻤﻴﺸﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﻤﻴﮕﻮ᥾= 7;ﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﻨﻰ ﺣ= ﺪﻳث ﻭﺗﺄﻭﻳل ﻮ ﺗﻔ&#= 65204;ﻴﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﺟﺎﻫﻠﺎ&#= 65253; ﻳﻌنی آخوندﻫ&= #65166;ی قشری مذهبی ﻭ&#= 65251;ﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺳﻠﻮک الهی ﻤ᥾= 8;ﮕﻮﻳﻨﺪ. ﭼﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺻل &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ا&#= 65255;ﺮﺍ ﺳﻴﺎسی ﻮﺣﮑﻮA= 251;ﺖ ﺑﺮﻣﺮﺩم ﺪﺍﻧ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻄﺮ&= #65235;ﺪﺍﺭ ﺧﻠﻔﺎی راشدی= ن و اموی و عباسی و فاطم= 740; و عثمانی ﻭﭼﻪ= ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻄﺮﻓﺪﺍﺭﺣﮑﻮ= 5251;ﺖ ﺳﻴﺎسی اﻣﺎﻣʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰﻫم ﻨ&#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭآخوندﻫﺎ ﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﭘﺎ ﻣ= ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ اﻫل ﺒﻴﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند. ﻭلی ﺴﻨ= ;ﻴﺎﻥ ﺨﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﭼﻮﻥ اﻣﻮﻳﺎﻥ &#= 65262; ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﻮﻋ&#= 1579;ماﻧﻴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. = ﻭ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ که ﺳﺎﺩﺍﺕ غیž= 5; مؤمن سلوکی ﻭ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﭼﻨ&#= 65194; ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺃﻫل &= #65170;ﻴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ = ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎ ﻣأموﺭﻳﺘʌ= 64; الهی هستند. ﺗﺎ ﺩﻳʄ= 05;ﺮﺍﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ الهی ﺮﺳﺎﻧﻨ᥷= 4; .ﻧﻪ ﺑﻴﻌﺖ ﭼﻨﺪ ﺭﻫ&= #65170;ﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺩﺭﺳﻘ&#= 65268;ﻔﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #65261;ﻓﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﻭﻧ&= #65258; ادّعاﻯ آخون= 583;ﻫﺎﻯ ﺸﻴﻌﻪ ﮐﻪ ﺍﻣﺎ&= #65251;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻟقوّه ʋ= 91;ﻠﻴﻔﻪ ﻭﻟﻰ خودشان ﺮ= ;ﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌل اﻣﺎ= 05; ﻮ ﺭﻫﺒﺮ ﻭﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ و جانش ین= ; پیامبر ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﻮئی اﺯ ﺭﺍﻩ ﻭﺩﻳﻥ &= #65192;ﺪﺍ ﻧﺒﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﻣﺎم اﺯ سعی ʋ= 94;ﺷﻤﻨﺎﻥ ﺣﮑم ﻘﺮﺍﻥ ﺮﺍ &= #65169;ﺎﻃﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65203;ﻠﺎمی علنا ﻭ ﺍﺷﮑﺎʋ= 97;ا ﺍﻳﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩﻯ &= #65198;ﺍ ﺑﺎﻃل کرﺩﻩ ﻭA= 165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮخ ﻤﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ حد= 40;ث ها ﻭ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ &#= 65251;ﺤﻤﺪ ﻫم ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴ= 5174;. ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺴﻴﺎسی ﺒﻤﻮﺟA= 168; ﺍﻥ ﺒﺮ ﭘﺎ ﺷﻮﺩ= . ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ کدﺍم ﺤ@= 401;ﻮﻣتی ﺪﻳنی ﺒﻬﺮﻩﺍA= 263; اﺯ قُرآن ﻮ حد= یث ها ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﺩﺭ قُرآن ﻮحد= یث ها ﻫﻴچ ﻤﻄﻠب®= 0; ﺠﺰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ سلو= 05; الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﻬم اﮔﺮ ﺍﻫ= 5246; ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻭﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65261;ﻣﻨﻈﻮﺭ الهی ﺮﺍ ﺑﻴﺎ = 6; کنند. ﻣﺨﺎﻟﻔʋ= 74; ﺑﺎ ﺍﻳﺎﺕ ﻭﺍﺿح ﻮ &= #64344;ﺮﻧﻮﺭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺘﺎﺏ &= #1602;ُرآن ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ ﻭﻋﻠﺎﺋم اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ هستند ﮐﻪ ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩق ﺒﺎ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; نوع بشری اﺳﺖ.= ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ و یا = 601;سخ گیاهی و رسخ جمادی ووسخ ت= 581;ت جمادی ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺑ&= #65240;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻭﺯ&#= 65259;ﺎ ﺻﺎﺋم ﻮ ﺷﺒﻬﺎ &= #65239;ﺎﺋم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺨﺎﻟ&= #65236;ﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺭﺟ&= #65258; ﺍﻭل کاﺭ آخون= دﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩم &= #65184;ﺎﻫل ﻨﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل آنها ﻣﻴﺮﻭﻧ᥷= 4;. ﭘس ﺍﮔﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﻌ&= #1606;ی ﻄﺮﻳﻘﺖ و وظیفه ﺳﻠﻮﮐﻰ= ; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺼﺪﻳق ﺸﻬﻮ= 5193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﺪ ﺍﻥ ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﺭ&= #65261;ٴﻴﺎئی ﺪﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﺮ ﮐس ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ تجلّیات اله= 40; ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ حَق= 17;ی ﺒﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ عامل متعهّد که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5193;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺒﻨﺪﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﺣﺪﻳث ﻭﺭﻭﺍﻳنی ﻮﮔA= 236;ﺘﺎﺭﻯ اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﻣﻮﺍفق ﻄﺮﻳﻘA= 174; ﺳﻠﻮکی ﻨﺒﺎﺷA= 194; ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻳﻥ هد= 5233; الهی ﺮﺍ ﺗثبی= ت ﮐﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﺣتی اﮔﺮ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭﺍﻣﺎمی هم ﻨ«= 1;فته ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮل = ﺘﺎﺭﻳح اﺳﻠﺎﻡ ﺑﺠﺰ ﺍ&#= 65255;ﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺒﻤﻌﻨ&#= 65264; ﺳﻠﻮکی ﻮﻧﻘﺶ = 5261;ﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻭﺍ= ﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺒﻮﺩﻥ ﺭʌ= 03;ﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ = ﺍﻫل تسنّن مُدّع= 40; ﺴﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺳ&= #1615;ﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﻠﻮ&#= 65241; الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﻣﺬ= ﺍﻫﺐ ﺗشیع گوﻧﺎﮔﻮ= ;ﻥ که ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻌﺎ= 593; اﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯ تجل= 17;یات الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﻮﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ &#= 64400;ﻪ ﺳنی ﻮﺍقعی ﻮ᥸= 7;ﻴﻌﻪ ﺑﺎ شُعاع اله&= #1740; هستند ﻫﻤﻴﺸﻪ= ; ﮔﻤﻨﺎم ﻤﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&= #65166;ﻟﺒﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺪﻳﺸﺎﻥ ﻣ&= #65228;ﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .ﺣﺪ&= #1740;ث ﻭﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﻪ ﻣ&= #65220;لبی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ (ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺮﻯ) ﺤﺎ= ﺩث ﻭﺣﺪﻳث ﻭ ﺍﻧﻘ&#= 65248;ﺎبی ﺪﺭﻭﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ = ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻯ ﺘﺎﺯﻩ ﻭ&= #65187;ﺪﻳث نوین ﺑﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻏﻴ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻦ(ﺣﺪﻳث&#= 1607;اﻯ ﺤﺎﺩث ) ﻭﻳﺎ (ﺭﻭ= ;ﺍﻳﺖﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴﺎﺋﻰ) ﻭﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻴﺰﻯ &= #65184;ﺰ ﻗﺎﺑل ﺸک ﻮﺑﺎ= 5219;ل ﻮبی اﺭﺯﺵ ﻧﻴA= 204;ﺖ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ &= #65197;ﻭٴﻴﺎئی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65187;ﺎﺩثه ﻫﺎﻯ ﻤﻬم ﺰﻧﺪ&#= 64404;ﻰ ﺍﻧﺎﻥ ﻭتجلّی اﻟﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁ&#= 65255;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65259;ﺎﻯ ﻣﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎ&= #65199;ﻩ ﺑﺨﻠق ﻮ ﻣﺮﺩم &#= 65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﺭﺳﺎﻝ اله= 40; ﻴﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖﻭﺣتی A= 256;ﺒﻮﺕ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ (ﺗﻨﺒ= ّوء ﻮ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ) ﺍ= ﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳّل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ همراه ﺑﺎ ﺍﺫᤨ= 0;ﺎﺭ ﺩفع شرک ﻤﻴﺒᥴ= 6;ﺷﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺘﻤﺎم اʌ= 67;ﻨﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻋ= 5176;ﺒﺎﺭ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل اﺯ ﺩﺳﺖ &#= 65251;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ = 5261; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺳوآل ﻮ ﺩﺭﺧﻮA= 165;ﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #64344;س ﺍﺯﻣﺮگ آﻧﺎﻥ = 5251;ﻄﺎلبشاﻥ ﭽﻮﻥ اﻣﺮﻯ ﺗﺎ&#= 65197;ﻳخی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺻﺎﺣﺐ &= #65187;ﺪﻳث جدید ﻭ ﺍﻫل ا᥼= 7;ﺬﮐﺮ ﻭﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍنی = 5256;ﺎﻃﻖ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ= ﻭﺣتی ﺼﻮﺭﺕ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺧﺒﺮ ثقلین ﺮﺍ ﻣﻄ᥷= 8;ح ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻇﺎ&= #65259;ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺍ= ﻫل ﺴﻨّﺖ ﻭ ﺗﺸﻴﻊ &= #65169;ﺮ ﺍﻥ ﻤﺘﻔﻖ ﺑﻮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻣﺮﻭﺯﻩ A= 211;ﺤﺒتی هم اﺯ ﺍﻳﻥ مط = 4;ب ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍ= ﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻭ آخوندﻫﺎ ﻭ᥾= 7;ﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻮ ﺧﻮﻳﺸ&= #65166;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65227;ﻤﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻫ&= #65268;چ گرﻭهی اﺯ ﻣﺴ᥼= 8;ﻤﺎﻧﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨمی ﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. ﺭﺍﺑﻄﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65169;ﺎ ﻋﺘﺮﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺮ&= #65165;ﺑﻄﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; عترت است ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ قُرآن ﻨﺎﻃﻖ ᥽= 9;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭث ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺗﺤﮑم ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی سالکان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺗﺤﮑم و حکومت ﺴﻴﺎﺳﻰ= ;. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗتی ﺴ= 5166;ﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐ&= #65258; ﺣﻮﺽ ﮐﻮثرﻋﻘ= 04; کُلّی ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻥ کتاﺏ ﻭ ﻋ= 5176;ﺮﺕ ﺍﺯﻫم ﺠﺪﺍ نم= 40; ﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک اʋ= 99;ﺍﺩ ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻌﻬﺪ ﺑﭙ= ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ جدا نمی گرﺩﺩ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﭽ&#= 65258; ﻭﻗﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺣﻮﺽ ﮐﻮثر رﺍ یا مقام شهود مصطفوی ضرور= 40; برای شهود نهائی قائم ر= 575;ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨ&= #65268;ﺰ ﭼﻪ ﺳﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻣﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺼﺪﻳق &= #65188;ﺪﻳث ﻭﺗﺤﻘق ﻴﺎ ﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻥ ان ﺘﻨ= 5260;ﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻮ ﺗﺼﺪﻳق عین A= 165;ﻟﻴﻘﻴنی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐ&= #1587; ﺍﻳﻥ گفته ﻭ ﺭA= 261;ﺍﻳﺖ ﺭﻭٴﻴائی تاﺯ= ﻩ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺑﻤﺮ&#= 65165;ﺗﺐ الهی ﺮﺍ ﺗﮑﺬʌ= 67;ﺐ ﮐﻨﺪ ﺟﺎﻫل ﻮ ﮐ&= #65166;ﻓﺮ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 1570;خوند متعبّد ﻗﺸﺮﻯ= ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣ&= #65166;م عسکرﻯ ﻨﻤﻮﻧ᥽= 8; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﻴﻥ ﺴﻨﻴﺎﻥ ﻮ = ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻈﺮﻫ= 5204;ﺖ ﮐﻪ پیامبر ﻣﻴ= ;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ : ﺍﻧّﻯ ﺘﺎﺭک ᥻= 6;ﻴﮑم اﻟثقلین ﮐﺘﺎ= ﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻋﺘﺮت= 740; اﻫل ﺒﻴتی که &#= 65169;ﻤﻌنی هماﻥ ﺤﺪﻳث ﻗʋ= 70;لی اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻧﻤﻮ&#= 65255;ﻪ ﺳﻮمی ﺪﺭ ﺍﻳﻪ &#= 65239;ﺮﺍنی اﻧّﻤﺎ ﻭﻟﻴّ&#= 64401;م اﻟﻠﻪ ﻭ ﺮﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨ&= #65262;ﺍ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻴﻤ&#= 65262;ﻥ اﻟﺼﻠﺎة ﻭ ﻳﻮ= 652;ﺘﻮﻥ اﻟﺰﮐﺎة ﻭﻫم A= 198;ﺍﮐﻌﻮﻥ ﻭلیّ ﻮ ﺳﺮﭘﺮ= ﺳﺖ ﺳﻠﻮکی ﺸﻤﺎ ﺧ= 5194;ﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﻭﮐﺴ&= #65166;ﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ آﻭﺭﺩ= 5255;ﺪ ( ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻧﻤﻮﺩ= ;ﻧﺪ ﻭ کامل الهی ﺸ= ﺪﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺣتی ﺴﺎﻟ&#= 65242;) ﻫﺴﺘﻨﺪ .ﮐﻪ ﻣﺪ= ﺍم ﺪﺭ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﻧﻤ= ﺎﺯ ( ﻭﻳﺎ ﺻﻠﻪ ﻭﺍﺭ= ;ﺗﺒﺎﻃ ﺪﺭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺯﮐﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ &= #65255;ﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭙﻮلی ﺒﺪ= 5259;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ&#= 65263; ﭽﻮﻥ اﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺭ&= #64400;ﻮع ﻨﻤﺎﺯ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﺭﮐﻮع ﻮ ﺍﺣﺘﺮﺍم ﻮﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭﻫﺮﺳﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ الهی ﺒﻌﺪﻯ ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﻣﺎم عس= 05;رﻯ ﻨﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﺑﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﺮ ﺣﺎکی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺪ&#= 65259;ﻨﺪﻩ ﺯﮐﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺎل &= #65256;ﻤﺎﺯ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ= ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﺎﺯ = ﭼﻨﺎﻥ بی ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; میخ اﺯﭘﺎﻳﺶ ʋ= 97;ﺍ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭ&= #65193;ﻧﺎﻙ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﻟﺎ = ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍ= 5193; ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻤﺎﺯ = ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭﺭﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻴﺨﻮﺩ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻯ هم ا= 5187;ﺴﺎس ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ &= #65175;ﺠّﺴم اﻳﻥ آیه ﺩﺭﻫʌ= 52;ﺎﻥ کاﺭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻧ= ;ﻤﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م عسکرﻯ اﺯ ﺍﺗ᥻= 6;ﺎق اﺣﺎﺩﻳث ﻣﻰ اA= 261;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧُم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺮʋ= 65; ﺑﺮﺩﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻣʌ= 53; کنت ﻣﻮﻟﺎﻩ ﻓﻌلیّ ﻤﻮﻟﺎʌ= 57; ﺍﻟﻠّﻬمّ ﻮﺍ = 4; ﻤﻥ ﻮﺍﻟﺎﻩ ﻭ ﻋﺎﺩ ﻣﻥ عاﺩﺍﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= ;ﮐس ﺭﺍ ﻣﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ = ﻭ ﺳﺮﭘﺮﺳتی او را ﺪﺍﺷﺘﻢ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﭙس علیّ ﺴﺮﭘ᥷= 8;ﺳﺖ ﻭ ﻣﻮﻟﺎﻯ ( سلوکی ) اﻭ ﺍﺳʋ= 74;. ﺣﺪﻳثی که ﻳﮑʌ= 12;ﺪ ﻭ ﺑﻴﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ = ﻧﻔﺮ شاهد ﺍﻥ ﺒﻮﺩʌ= 55;ﺪ. ﻭلی ﺒﺨﻠﺎﻓﺖ = 5203;ﻴﺎسی علیّ ﻤﻨﺠﺮ ﻧʌ= 08;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ( ﻭﻟﺎﻳﺖ= ﻋﻠﻰّ) ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک &#= 1670;ند سالک در پیما= 606; او ﺒﻮﺩﻩ است ʌ= 61; ﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳت ﺴﻴﺎﺳ= 5264; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﭘ= 5268;ﺮﻭﺍﻥ علیّ ﻨﻴﺰ ﻃﺎʌ= 47;ﺐ ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﭘ= ;س ﺍﺯعلیّ ﻮﻟﺎ᥾= 7;ﺖ ﺑﺎﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﺰﺩ ﺍ&= #65251;ﺎم غایب ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﻳ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﻭ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯﺣﺪﻳ&#= 1579; ﻣﺘﻔق ﺪﻳﮕﺮﻯ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩعلیّ ﻴُﻘضی ﺪَﻳﻨ᥾= 4; ﻭ ﻳﻨﺠﺰ ﻣﻮﻋﺪﻯ ﻮﻫﻮ ﺧﻠﻴفتی = 93;لیّکم ﺒﻌﺪﻯ علیّ ﺒ&= #65194;ﻫﻴﻬﺎﻯ ﻤﻦ (ﻭ ﻳﺎ ﺑﻤﻌن= ی ﺪﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺗﻬﺎﻯ ﺪﻳنی ﻮ تعهدات ﺳﻠﻮک&= #1740; ﻤﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺷ= ;ﻤﺎ ﻣﻴﮑﺮﺩم اﻭ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻫ&#= 64401;ﺎﺭ پولی بکسی ﻧﺒ&= #65262;ﺩ ﻭﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺑﺪ&#= 1607;ی اﻭﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﮐس &#= 65187;ﺎﺿﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻭ = ﺷﻮﻧﺪ . (ﺍﻧﺠﺎﺯ ﻭ ﺗﺤ᥼= 0;ّﻖ) ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪ تنها بسالکا= 06; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻋﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65268;ﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮ ﻭ ﺧ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﻠ= ﻴﻔﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺧَﻠَﻒ = 5261; ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭼ&= #65198;ﺍ ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﻓﺖ. &= #64400;ﻪ علیّ ﻮ ﻳﺎ ﺍﻭA= 247;ﺎﺩ علیّ قاعدتا = 5192;ﻠﻴﻔﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻ= ;ﺒﺎحی ﺨﻠﻴﻔﻪ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺸﺪﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺗﻀﺎﺩ ﺩﺍﺧلی رهبران اسلا= 05; ﺒﻮﺩ. ﮐﻪ ﺭﻳﺸﻪ در ﻣ&#= 65170;ﺎﺭﺯﻩ قبیله ای ﺑﺎ ﻭ= ;ﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﺍﺷﺖ. &#= 65261;ﺣتی هفت ﻣﺎﻩ ﺧﻠﺎA= 235;ﺖ ﭘﻨجَم اﻣﺎم ᥶= 8;ﺴﻥ ﺪﺭ ﮐﻮﻓﻪ بوسیله علیّ پس از وفاتش ﺑ&= #65260;ﻴچ عنوﺍنی ﺪﺭ ﺗᥴ= 6;ﺭﻳخ اﺳﻠﺎم ﻮﺍﺭﺩ = 5255;ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻣﻌﺎﻭ&#= 65267;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺴﺎﺑﻘﻪ = ﺩﺷمنی او و ﭘﺪﺭﺵ اب = 8; سفیان ﻭﺧﻮﻳش= انس ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳ&= #65248;ﺎﻡ ﺑﮑلی ﻨﺎﺩﻳﺪA= 257; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ﺤﺪﻳث ᥽= 1;ﻮﺭﺩ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; ﺮﺍ ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﻗتی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ علیّ ﺮﺍ ﺑﺠﺎʌ= 55;ﺸﻴنی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﺪﻳﻨ&= #65258; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺠﻨ&= #1711; ﻴﺮﻣﻮک ﺮﻓﺖ ک= 607; علیّ ﮔﻔﺖ ﻣﺮʋ= 65; ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺯﻧﺎﻥ ﻮ ﮐﻮﺩﮐ&= #65166;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﺋﻰ؟ ﻭ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺪﺍﺩ ﺍ᥽= 1;ﺎ ﺗﺮضی اﻥ ﺘﮑﻮA= 253; ﻤﻨّﻯ ﻠﻤﻨﺰل= 77; ﻫﺎﺭﻭﻥ ﻤﻥ ﻤﻮﺳﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻧّﻪ ﻟﺎ ﻧبی= 17; ﺑﻌﺪﻯ اﻳﺎ ﺭﺍضی ﻨﻴA= 204;ﺘﻰ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻳم ﭽﻮ&#= 65253; هاﺭﻭﻥ ﺒﺮﺍﻯ = 5252;ﻮسی ﺒﺎﺷﻰ؟ .ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔ&= #65166;ﻭﺕ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ&= #65251;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻨﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ( ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪ᥷= 7; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = در هر زمان ولای= 578; الهی سالکان = 5170;ﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪﻭﺳﭙس = 5169;ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﻤﺼﻄﻔʌ= 62;ﻯ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ &= #65251;ﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم و پایان وظیفه سلوک الهی ولایت محمدی = 608;نوع بشری ﻮ ﺩﺭ ﺍﻳA= 253; ﺤﺪﻳث (ﻧﺒﻰّ) ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫ&= #65198; ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 1583;ر هر زمان بعدی و ولایت ششم م&#= 1581;مدی حتی در ولایت &#= 1607;فتم مهدی ونوع فو= 602; بشری رﺳﺎﻟﺖ ا= ;لهی ﺒﺨلق برای چند سالک خود &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻨﺒّو= 69; ﻮ ﭘﻴﺸﮕﻮئی ﻮ ﺷ= 5198;ح اﺣﻮﺍل ﻮ ﺭﻭٴA= 268;ﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﺘﺮ= ﺕ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻏﻴﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; زنده هر ﺰﻣﺎﻥ همان کاملان شاهد ﺸﻬﻮﺩ های ﭘﻨﺠﮕﺎﻧʌ= 58; ﻭ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺴﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 170;ﺎ ﻣﻘﺎم ﺤﺴﻴﻨﻰ &#= 65261; ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺎم ﺰ&#= 65251;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻘﺎم &= #65188;ﺴﻨﻰ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻔﺎﻃم= 740; ﻮ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻮ ﻣ= ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺍﺳﺘﺎﻥ اﻥ ﺪﺭﺣﺪﻳث ﮐ= 5204;ﺎ ﺍﻣﺪﻩ است. ﻭﺍ= 5255;ﮕﺎﻩ سالک ﺑﺸﻬﻮﺩ نور تجلّی ﻗﺎ&= #65163;ﻢ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ وظیفه ﺴﻠﻮک ﺴ= ;ﺎﻟﻚ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ نو&#= 1593; بشری اﻭ ﺧﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺷﺮط ﺘﻮ= ﻓﻴق ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻳﻥ ﭙ&#= 65256;ج ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; عسکرﻯ ﺴﭙس ﻧ᥵= 6;ﻴﺠﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺍﮔﺮ &= #64380;ﻨﻴﻦ (ﺭﻭﺍﻳﺎﺗﻰ) ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺗﺼﺪﻳق ﻘﺮﺍﻥ &#= 65261; ﺍﺗﻔاق ﺮﺍﻭﻳA= 166;ﻥ ﺸﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺬﻳ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻳﻌنی اﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺳﻠﻮکی ﻤﻬم هž= 7;تند ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;نی که اﺯ ﺯﻧﺪگی ʃ= 45;ﻴﺎﻣﺒﺮ باشد ﮐﻪ ﺣﺘﻰ A= 165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺗأثیرﻯ ﺪﺭﮐᥴ= 6;ﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ کسی ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎم عسکری ﺑﻤﻮﺿﻮ= ;ع ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ حدیث ها ﻣﻮ᥷= 7;ﺩ ﺑﺤث ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻳﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴA= 253; اﻣﺮﻳﻥ ﺴﻠﻮک= 40; اﺳﺖ ﻭﺍﻣﺎم ع= 87;کری ﺮﻭﺍﻳتی اﺯ ﺍA= 251;ﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺭﺍ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻣﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴA= 253; اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻴﺎﻭ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩ: ﺼحة ﺍﻟﻌﻘﻞ ﻭ= ﺗﺨلیة ﺍﻟﺴَرَبّ ﻭ ᥴ= 5;ﻟﻤُﻬلة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻭ ﺍ= 5247;ﺰﺍﺩ ﻣﻥ ﻘﺒل الرﺍʋ= 87;لة ﻭ ﺍﻟﺴﺒﺐ ﺍﻟﻤ&= #65260;یّج ﻠﻠﻔﺎﻋل علیّ= ; ﻔﻌﻠﻪ ﻓﻬﺬﻩ ﺧﻤسة ﺍ= 5207;ﻴاء ﻔﺎﺫﺍ ﻧﻘﺺ ﺍﻟ&= #65228;ﺒﺪ ﻣﻨﻬﺎ ﺧﻠّﻪ ﮐ&#= 65166;ﻥ اﻟﻌﻤل ﻤﻄﺮﺣA= 166; ﺑﺤﺴﺒﻪ ﻭ ﺍﻧﺎ = ﺍﺿرَبّ ﻟکل ﺒﺎﺏ ﻣﻥ ه= 584;ﻩ ﺍﻟﺎﺑﻮﺍﺏ ﺍﻟ&#= 1579;لاثة ﺍﻟﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻟﺘ&= #65236;ﻮﻳﺾ ﻭ ﺍﻟﻤﻨﺰلة ﺑ= 5268;ﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟﺘﻴﻦ = 5251;ثلا ﻳﻘرَبّ ﺍﻟﻤ᥺= 8;ﻨﻰ ﻟﻠﻄﺎﻟﺐ ﻭﻳﺴ&#= 65260;ل ﻠﻪ ﺍﻟﺒﺤث ﻣﻥ &= #65208;ﺮﺣﻪ ﻭﻳﺸﻬﺪ ﺑﻪ ﺍﻟ&= #65240;ﺮﺍﻥ ﺒﻤﺤﮑم آﻳﺎﺗA= 258; ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺗﺼﺪﻳ&= #65240;ﻪﻋﻨﺪ ﺫﻭﻯ اﻟﺎﻟﺒﺎ= 5167; ﻭﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌ&#= 65212;مة ﻭﺍﻟﺘﻮفیق ﺍ&= #65251;ﺎم عسکری اﺯ ﻗﻮل اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤA= 268;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﭘﻨج ﺸﺮﻃ ﺪﺍﺭ&#= 65193;. (ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻧﻬ= ﺎ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺻﺤ&= #65174; ﻋﻘﻠﻰ (ﮐﻪ ﻫﺪﺍ= ﻳﺘﻬﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ ﻃ&= #65248;ﺐ ﺳﺎﻟک ﻨﺘﻴﺠﻪ &#= 65169;ﺎﻭﺭﻯ علم اﻟﻴﻘﻴﻨ᥾= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻠﻘﺎ&#= 65263; الهی ﺒﺎ ﺍﺳﺘʌ= 36;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎم ﺨﻮﺩ ﻳکی اﺯ ﺍ= 606; ﺒﻮﺩ) ﻭﺩﻭم ﺘﺨ&= #65248;ﻴﻪ ﺫﺍﺕ و روان ﻭ A= 193;ﺭﻭﻥ ﺩﺭﻳک ﺘﺰﮐﻴﻪ &#= 65255;ﻔس ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﭙس ﺍ&#= 65199; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻧ&#= 65262;ﺑﺖ ﻋﻤﻞ) ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ ت= 608;حّش ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻋ&#= 65176;ﻘﺎﺩﻯ که ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ = ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻌʋ= 76;ﻘﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﺳﻮ= م ﻤﻬﻠﺖ ﺯﻣﺎنی = 705;ه ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍجَلّ ﻮ ﺯA= 251;ﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻯ هرﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬA= 262;ﺩ ﭼﻨﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﺪل ﺨﻮﺍﻩ ﻭ با ﮐﻨُﺪﻯ ﻮ ﺑ= 5236;ﺮﺩﺍﻫﺎ ﻣﻮﮐﻮل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; که بدان ﺑﭙﺮﺩ= ;ﺍﺯﺩ. ﺍﮔﺮ ﻣﻬﻠتی ﺘ= 5252;ﺎم ﺸﺪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ ﺍﺧ&= #65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮﺗﺮک ﺴﻠﻮک ﻨﮑﺮﺩ ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺎ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65166;ﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎ ﭘﻴﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﻣﺘ&= #65268;ﺎﺯﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍ= ﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻤ&= #65240;ﺪﻣﺎتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣ&= #65262;ﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;م اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65166;ﻫﺪﺍﻥ آن ﺒﻴﻤﻪ و تضمین ﻣﻴﮑﻨﺪ= ;) ﻭ ﭼﻬﺎﺭم ﺰﺍﺩ ﻭ &= #65255;ﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻔﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺬﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺴﺎﻓﺮ ﻭﺍﻣﺎ&#= 65193;گی اﻣﻮﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍ= 5193;گی ﻮﻣﺎلی ﻮ ﺟﺴﻤ= 5166;نی ﻮﺭﻭحی ﺒﺮﺍﻯ = 5208;ﺮﻭع ﺴﻔﺮ الهی در سلوک و نه حجّ مکّه ﺒﺴﻮﻯ ﻤʋ= 98;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ ا&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﻤ&= #65166;ﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ)= ﻭﭘﻨجَم ﺴﺒﺐ ﻭﻣﺤﺮّک = 608; ﻤُﻬﻴّﺞ ﮐﻪ ﻓ= 5166;علیّ ﺮﺍ ﺑﻔﻌلی ﻮﺍ= 5193;ﺍﺭ ﮐﻨﺪ. ﻳﻌنی سا= 04;ک راه خدا ﺒﺎ ﺍ᥽= 5;ﮕﻴﺰﻩ ﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ جِدّیت ﻭ ﻋﺸق= ﻮﺟﻨﻮﻥ عاﺷﻘﺎﻥ ﭙﻴﺶ = 5169;ﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮل &= #1575;ﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﮐسی ﻴک= 40; اﺯ ﺍﻳن شرایط را کم ﺪﺍﺷﺖ ﺩA= 261;ﭼﺎﺭ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭﻋﻤل &#= 65204;ﻠﻮکی ﻮ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﻣ= ﻴﮕﺮﺩﺩ.ﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﻪ ﺣﺎل ﺠﺒﺮ ﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&#= 65198;ﻳﻦ ﻣثال ﻤﻴﺎﻭﺭʋ= 93; ﺗﺎ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮک ا= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ= ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﻭ ﺍﺯ قُرآن کتاب یعنی قُ= 585;ّهﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻟﻴل &#= 65194;ﺭﺳتی کاﺭ ﺧﻮﺩ را ﺑA= 268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺗﺤﻘق ﺘﺼﺪﻳ= 602; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻗﻠﺎ&#= 65253; ﻤﻮﻓﻘﺎﻥ اﻥ ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻋﺼﻤﺖ ﻭ= ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻯ ﻭ ﺗﻮﻓﻴق ﻨﻬﺎ&#= 65163;ﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻨﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻗﺖ = ﺑﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺼ= 5198;ﻳﺤﺎ ﺑﺤث ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ&#= 64400;ﺎﺭ سلوک الهی لازم ﻤﻴﺪﺍﻧ᥷= 4; ﻭ ﻣﺴأﻟﻪ ثوﺍﺏ A= 183;ﻮئی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻭﺧﻄﺎﻯ اﻭ را = 5255;ﺘﻴﺠﻪ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺨ= ﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; را ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭلی ﺒﺎ= 5267;ﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺸِﻖّ ﺳﻮم اﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺟ= ﺒﺮالهی ﻮﻓﺮﻣﺎﻥ اﺯل= 40; کن ﻔﻴﮑﻮﻥ ﺍﺯ &#= 65165;ﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; گرﺩﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﺘﻰ ﻧﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ= ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﭙس &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﻈلمی ﺒﺨA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻮﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮔﻔﺘﻪ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65203;ﺘم ﻨﻤﻴﮑﻨم ﺬﻟک = ﺒﻤﺎ ﻗﺪّﻣﺖ ﻳﺪﺍﻙ &#= 65261;ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻟﻴس ﺑﻈ= 5248;ّم ﻠﻠﻌﺒﻴﺪ ﺍﻳ᥽= 3; ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺖ میباشد که ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﻯ ﻭ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ موبد ) ﺭﺍ ﺳتم A= 256;می کند. ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = 5175;ﮑﺬﻳﺐ (ﺍﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍﻧﻰ)= ﺳﺘم ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻫﻤﮕﺎﻥ اﺯﻣ= 5204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﮐﻔﺮ ﭼﻨﻴﻥ کس= 740; ﺮﺍ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. = ﺍﻣﺎم ﻤثال ﺒﺮﺩﻩﺍʌ= 63; را میآورد ﮐﻪ = ﺑﺎ ﺍﻧﺪکی ﭙﻮﻝ ﮐ= 5166;ﻟﺎﻯ گرانی ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺩﻩ = ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻓﺮﺍ&#= 65259;م کند ﺑﺎﺯ ﻣﻮﺭA= 193; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺻﺎﺣ&#= 65168; ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮ&= #65235;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ.ﻟﺬﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻟﺎ ﺭﺍ = ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﭘس ( ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ ﺳ= ;ﺘﻢ) ﺩﻭ ﺻﻔﺖ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234;ﻋﺪل ﻮﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺧﻮ&= #65193; ﻭﻧﻪ ستم گرﻯ ʌ= 51;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ (= ﺗﻔﻮﻳﺾ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍ کسی ﺮﺍ ﺁﻓﺮﻳA= 194; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺭ&#= 65165; ﺑﺨﻮﺩﺵ ﻭﺍﮔﺬ&#= 65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﻤﻄﻠﺐ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻨﮑﺘﻪ &= #65251;ﻬمی اﺳﺖ. ﺟﺰ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ان ﺮﺍ ﻧ᥽= 2;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻌﻠ&= #65174; (ﺍﻫﻤﺎﻝ الهی ) &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &#= 65197;ﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘ&= #1587; ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮ ﺍ ﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑ= ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ &= #65169;ﭙﺬﻳﺮﺩ ﺗﺎ ثوﺍﺏ ﺑﻴﺎ= 5169;ﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺗﻰ ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ از ﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴ= 4405;ﻮﻳﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻋﺠﺰ ﻗﺎﺋل ﺸﺪ&#= 65257; ﻭ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﺧ= ;ﺪﺍﺭﺍبی ﻤﻌنی ﻨﻤﻮﺩﻩA= 165;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺭﺧﻴﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﺷﺮّ ﺭﺍ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮ&#= 65193; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ آفریده ﻭﺗ= ;ﻮﺍﻧﺎدی اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺍﻣ&#= 65198; ﻭ ﻧﻬﻰ ﻋﺒﺎﺩﻯ = ﻴﺎ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﻫﺮﻃﻮﺭ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﮐﻨ= ﺪ (ﻭ ﺍﻳﻥ اﺣﮑﺎم عمومی ﺪﻳنی ﻨ= ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻳﮑ&= #65204;ﺎﻥ یا ﺩﺭ قُرآن ا= ﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ دستور ها ﺧﺎﺹ= ﻫﺮﺳﺎﻟک متعهّد است. ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل از طرف خداوند ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍ&= #65247;ﻬﺎمی اﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﻳک &#= 65204;ﺎﻟک ﺒﭙﻴﺮالهی ﻤ᥾= 8;ﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604; ﺴﺎﻟﻚ ﻣﻌﺎﻳﺐ &= #65197;ﻭﺍنی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺑ= ;ﻴﻤﺎﺭﻯ ﻴک ﻨﺴﺨﻪ ﺩﺍﺭ&#= 65261;ئی ﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻗﺒﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻋﺪل ﻮﺍﻧﺼﺎﻑ &#= 65261;ﺍﺗﻤﺎم حَجّت ﻭ ﺍﺧﻄᥴ= 6;ﺭ ﮐﺎفی مکرر ﻤﻴ= ;ﮑﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ ﺍﺻ&= #65220;ﻔﺎﻯ هرﮐس ﺍﺯﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣ= ;ﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل مح= 05;دﻯ ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ اله®= 0; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ&= #65197;ﺳﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮﮐﺎ&#= 65251;ل ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ = ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﺮﺩ.ﺍﻣﺎم عسکری ﺳﭙس ﺩﺍ= ;ﺳﺘﺎﻥ کسی ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﻴﺮﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ گفت ﺍﺳﺘﻄﺎﻋʋ= 74; ﭼﻴﺴﺖ؟ (ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&= #65219;ﺎﻋﺖ) ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺮﺳ&= #65268;ﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺎ &= #64400;ﻤک ﺨﺪﺍ ﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ کمک ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 261;ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﺎل ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﻪ ﻣﺮگ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺳﺎﺋل ﺴﺎﻟک ﻤ= 591;یّع ﻤﻮﻟﺎ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻫﻴچ ﻤﻘﺎمی ﺒA= 198;ﺍﻯ کفرﮐسی حَقّ &#= 65236;ﺮﻣﺎﻥ ﻘﺘل ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ&= #65251;ﻮﻟﺎ ﺑﻮﻯ اﻣﻮﺧﺖ ک= 607; ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺗﻤﻠّ= ﮑﻬﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤﻠﮑﻬﺎ ﻣﻥ ﺪﻭنک ﻔﺎﻥ &#= 65252;ﻠّﮑﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ عطاﺋﻪ ﻮ ﺍﻥّ A= 204;ﻠﺒﮑﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ ﺒ&= #65248;ﺎﺋﻪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﻤﺎلک = 5248;ﻤﺎ ﻣﻠّﮑﻚ ﻭ ﺍﻟﻤ&#= 65166;ﻟک ﻠﻤﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗ&= #65194;ﺭﻙ ﺍﻣﺎ ﺳﻤﻌﺖ ﺍﻟ&= #65256;ﺎس ﻳﺴﺄﻟﻮﻥ اﻟﺤ= 5262;ل ﻮ ﺍﻟﻘﻮةﺣﻴث = 5267;ﻘﻮﻟﻮﻥ لاﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗA= 262;ة ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ </= b>ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﺗﻌلق ﺒﮑس= 40; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ ﺩﺍﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻫﺪ = ﻣﻨّﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻧﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﻠﺐ ﻧﻤﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺎﻳﺶ الهی اﺍﺳﺖ. ﺯʌ= 67;ﺮﺍ ﺍﻭﻣﺎﻟک ﺘﻤﻠ= 705; ﺘﻮ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ﺒﺘﻮ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭنمی ﺒﻴنی که= ﻣﺮﺩم همیشه ﻣﻴﮕﻮﻧ= ;ﺪ ﻟﺎ ﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗ&= #65262;ﻩ ﺟﺰ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻳﻥ ﺬ= ﮐﺮ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴ&= #65268;ﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ: لاﺣﻮ= ل ﻠﻨﺎ ﻋﻥﻤﻌﺎص= 740; اﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ= 5228;ﺼمة ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻗﻮ&= #65257; ﻟﻨﺎ علیّ ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65228;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﻌنی ﻤ= ﺎ ﺍﻣﮑﺎنی ﻨﺪﺍA= 197;ﻳﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻣ&= #65228;ﺼﻴﺖ ﮐﻨﻴﻢ ﻣﮕﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺒ&= #65256;ﺪﺩ (ﻣﻌﺼﻴت ﮔﻨﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌنی ﺘﻤﺮﺩ = 5261; ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺪﺭﺍ ﻣ&= #65198; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭتی = 5170;ﺮﺍﻯ ﻄﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳ&#= 65250; ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻤک ﻜﻨﺪ (ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺪﺭﺕ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮ ﺻﺒﺮکافی ) ﺳ= 4345;س ﺍﻣﺎم عسکری این آیه ﺭﺍ ﺧ᥾= 2;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻟﻨﺒﻠﻮﻧّ= ﮑﻢ حتّی ﻨﻌلم ال&= #1605;جاهدین ﻤﻨﮑﻢ ﻭ ﺍﻟﺼﺎ&= #65169;ﺮﻳﻥ ﻮﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎﺭکم ﺸﻤ= ﺎ ﺭﺍﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨیم ﺘﺎﺑA= 170;ﻴﻨﻴم ﻤﺠﺎﻫﺪ ﭘُﺮ ﺗ&#= 65248;ﺎﺵ ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﮐﻴﺴ&= #65174;. ﻭ ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی ﺼ&#= 65170;ﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ( ﺗﺤﻤل اﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ) &= #65261;ﻣﺎ ﺧﺒﺮﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻴﻢ ( ﻭﺣﺘﻰ أﻋﻠم ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎ= ﻟک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193; هر مرحله ﻭ ﻧﺠ= ;ﺎﺕ با قائم ﺷﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺳﻨʌ= 04;ﺘﺪﺭﺟﻬم ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ا= ;ﻧﺎﻥ (ﺳﺎﻟک ﺮﺍ) ﺑﺘﺪ= ﺭﻳج ﻮﺍﻧﺪک اﻧﺪک @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﻳ&#= 65166;ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎʌ= 53; ﺮﺍﮐﻪ جَهَنّ= می ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ که غ= 75;ﻓﻠﮕﻴﺮ ﻣﺮگ ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺃﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺁﻣﻨّﺎ ﻭﻫم ل= 75; ﻳُﻔﺘَﻨﻮﻥ ﻴ= ﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; اﻭﺭﺩﻳﻢ ﻭلی A= 252;ﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺎ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻘﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻭ ﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ که ﻣ= ;ﺎ ﺣتی ﺴﻠﻴﻤﺎﻥ = 5198;ﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳم &#= 65262;ﻫﺮ ﮐﺎﻣلی الهی ﺴ= ;ﻠﻴﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65199;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳ&= #65258; ﻓﺘّﻨﺎ ﻗﻮمک ﻤﻥ ﺒﻌﺪﻙ ﻭﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴﺎﻣﺮﻯ که = ﺍﻯ ﻤﻮسی ﻤﺎ ﻗﻮم = 5176;ﻮ ( ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= ﻭم کننده تو) ﺭﺍ ᥴ= 5;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﻭلی گمراﻩ ﺳﺎﻣﺮ᥾= 3; ﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ (آخو&#= 1606;دﻯ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴَ= 5252;َﺮ ﻭ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن&#= 1740;ﺒﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ) ﻭﺍ ﻳﻥ آی&= #1607; ﻗﺮﺍنی که ﺍﻥ هی اﻟّﺎ ﻓﺘﻨʋ= 76;ک که ﻣﻮسی ﻨﺎﭼʋ= 66;ﺭ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻟﻴ᥵= 0;ﻠﻮﮐم ﻔﻴﻤﺎ ﺁﺗﻴﮑم</b= > ﺘﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﮐنیم ﺩﺭ ﻣﻮﺭA= 193; ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ اﻟﻬ= 5264; (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﻮﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻳﺎ ﻫ&= #65198;ﻋﻘل ﻮ اﺣﻮﺍﻟﻴﮑﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺯﻭﺩ ﺳﺮﺩ ﺷﻮﺩ ﻭﺻﺪق ﺴﺎﻟک ثاﺑﺖ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ثمّ ﺻﺮَﻓﮑم عنهم ﻠﻴﺒﺘﻠﻴﮑم شما را ﺍﺯ ﺍﻧʋ= 66;ﻥ ﺠﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺷ= ﻤﺎﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ (= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭعزلت ﻭ ﺩﻭʋ= 97;ﻯ اﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ &#= 65261; ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻮ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﺋﻴﻬﺎ ﻭﺳﺮﮔﺮمی ها᥾= 3; ﻗﺒﻠﻰ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﺍﻧّ= ;ﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎﻫﻢ ﮐﻤﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠنّة ﻣﺎ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑ&= #65166; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﮐﺮﺩﻳ&#= 65250; ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺗﻤﺎمی ﺼﺎﺣﺒA= 166;ﻥ ﻮشایستگان ﺒ&#= 65260;ﺸﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻧﺪ (ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ الهی همین اﺯ&#= 65251;ﺎﻳﺸﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻟﻴﺒﻠﻮک= 605; ﺃﻳّﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﺗﺎ ﺷﻤﺎ A= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴ&= #65248;ﻮکی اﺯﻣﺎﻳﺶ کند ʄ= 00;ﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک اﺯ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺪﺍﺭﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻪ ﻭﻟﻮ شاء اﻟﻠﻪ ﻟﺄﻧﺘﺼ= 5198; ﻣﻨﻬﻢ ﻭﻟﮑﻥ ﻠﻴﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ</b= > ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩ&#= 65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺷ= 5252;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐ&= #65256;ﺪ (ﺗﺤﻤّل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ &= #65193;ﺷﻤﻨﺎﻥ اﻧﻬﺎ) ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻴﮕﻮﻳ= ;ﺪ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ اﻳA= 166;ﺕ ﺑﻤﻌنی اﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌ= نی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮ&#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ آزمایشی اله= 40; که ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐ= 5268;ﻪ ﻧﻔس و تمرین های ارادی ﻟﺎ&= #65199;م هستند). ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻮﺿﻮﻉ= ; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻣﻄﺮح ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻳﻌنی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﻬﺪ= ;ﻯ ﻤﻥ ﻴﺸاء ﻭﻳﻀ= ;ل ﻤﻥ ﻴﺸاء هر ک = 7; ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻭﻫُﺪ&#= 65263; ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;) ﻭﻫﺮ ﮐﻪ ﺭﺍ (ﺍﺯ= ; ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198;) ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺎﻣ&#= 65166;ﻧﺪگی ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻳﺎﺕ ﻧﻈﻴﺮ = ﺍﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﺋﻴ&#= 65250; ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺠﺎﺯﻯ &= #65262;ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺍﺭﺍﻯ ﺪﻭ معنی اﺳﺖ.ﻳکی اﻳﻦ ﻣﻌنی که ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ&= #65194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻬﺎﺭ&= #65165; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋﻘﺎ&#= 65167; ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ (&#= 1593;لیّ ﺮﻏم ﺘﻠﺎﺵ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺸﻬوﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &#= 65267;ﺎ ﻧﺪﻫﺪ ﻭلی ﺒﺎ= 5199; ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺍ= ;ﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﮕﺬﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﺍﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ= 5263; ﺸﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩ&= #65175;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ &= #65169;ﻀﺮﺭ ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﻭﺩﺭﻣﺮگ اﺧﺮA= 227;ﻤﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﺪ) ﻭﻣﻌنی ﺪﻳﮕﺮ = 4400;ﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭﻋﺎﻃفی= ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻴک ﺴﺎﻟ= 705; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65194; ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #1575;لهی ﭙس ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺑگفته ﺍﻳﻪ ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ثمود ﻓﻬﺪﻳﻨﺎﻫﻢ ﻓﺎﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ ﺍﻟﻌمی علیّ اﻟﻬﺪﻯ ﻤﺎ ﻗ᥾= 2;م ثموﺩ (شایستگ&#= 1575;ن ﺳﻠﻮک ﻮلی غیر= ;ﻋﺎﻣل ﻮﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎﻝ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ثمود ﻧﺎم ﻘﻮم= ;ی ﺘﺎﺭﻳخی اﺳﺖ A= 261;لی هماﻥ ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ (ﺧﻤʌ= 62;ﺩ) ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﮐﻮﺭ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﺗﺮﺟیح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﭙس ﺍﻣﺎم عسکری ﻤﻴﮕﻮﻳ= ;ﺪﮐﻪ ﺍﻳﺎﺕ قُرآن ᥷= 4;ﺍﺭﺍﻯ ﻣﺤﮑم ﻮ ﺭﻭﺷﻥ ( در معنی است ) ﻭ= ;ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﮐﻪ ﺷ&= #1615;ﺒﻪ ﺍﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﺒ= ;ﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻔﺴﻴ&#= 65198; ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺎﻥ که ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺪ= 5197;ﻭنی ﻮﺭﻭﺍنی ﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻔﺘﻨ= 5258; و آﺷﻮﺏ ﮔﺮﻯ ه= 587;تند. ﻣﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺏ ﮐﻪ ﻓفی ﺸّﺮﻋ&= #65170;ﺎﺩﻯ اﻟﺬﻳﻥ ﻴﺴﺘﻤ= 5228;ﻮﻥ اﻟﻘﻮﻝ ﻓﻴﺘّA= 170;ﻌﻮﻥ ﺃﺣﺴﻨﻪ ﺍﻭﻟﺌ&#= 1705; اﻟﺬﻳﻥ هدﻳﻬ = 5; اﻟﻠﻪ ﻭﺍﻭﻟﺌ= 705; هم اﻭﻟﻮ ﺍﻟﺎA= 247;ﺒﺎﺏ ﻣﮕﺮ ﺑﻨﺪﮔﺎ᥽= 3; ﻤﻄﻴﻊ (ﺳﺎﻟﻚ)ﮐﻪ ﻫﺮﭼ= ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﻨﻮ&= #65255;ﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺗﺒﻌﻴﺖ و دنبال ﻣﻴﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ ﺼﺎﺣ&#= 65170;ﺎﻥ عقل هستند (ﺗﺒ= ﻌﻴﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﺭﺗﻤA= 198;ﮐﺰ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻞ ﺑﺨش اﻥ ﺮﻭﺡ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی هستند.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1552 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ32 -ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﺍﻧّﻯ ﻠﻐﻔّﺎﺭ ﻟﻤﻥ ﺘﺎﺏ= ; ﻭ ﺁﻣﻥ ﻮﻋﻤل ﺼﺎ&#= 65247;ﺤﺎ ثمّ ﺍﻫﺘﺪﻯ <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮ ﻣﻥ ﺒ&= #65192;ﺸﻨﺪﻩ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ کسانی هستم ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65261; ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﻋﻤل ﺼﺎﻟﺢ ﻧ&#= 65252;ﻮﺩﻧﺪ (ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮکی &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﻭﺍﻭم عملی ﺩ᥷= 7;ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ&= #65263; ﺪﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﺣﺼﻮل ﺘﺤﻠﻴ= 5258;ﻫﺎﻯ اﺧﻠﺎقی ﻮﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65192;ﻮﺩ) ﻭﺳﭙس ﺑهدایت= ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. (ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻗﺎﺋم هُدﺍﻯ ʌ= 56;ﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑ&= #65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ هُدﺍئی ﻮحَج&#= 1617;ی اﺳﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ (حَجّ ﺃﻋﻈﻢ) ﺍ= 5203;ﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺘ= 5236;ﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ: ﻠﻬﺬ᥽= 7; ﺍﻟﺂیة ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻳﺪل ﺬ&#= 65247;ک اﻟﺘﻔﺴﻴﺮ عل®= 0;ّ ﺃﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﻳ&= #65240;ﺒل ﻤﻥ عمل عملا ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻤّﻥ ﻠﻘﻴﻪ ﺑﻮ&#= 65235;اء ﻤﻨﻪ ﺑﺬﻟک اﻟ= 5176;ﻔﺴﻴﺮ ﻭﻣﺎ ﺍﺷﺘﺮﻃ ﻔ&= #65268;ﻪ علیّ اﻟﻤﻮٴﻤ= ﻨﻴﻦﻭ ﻗﺎل اﻧّﻤﺎ ﺍA= 247;ﺘﻮبة علیّ اﻟﻠﻪ ﻟ᥼= 8;ﺬﻳﻥ ﻴﻌﻤﻠﻮﻥ اﻟﺴ= 608;ء ﺒﺠﻬﺎلة ﻳﻌن®= 0; کاﻠﺬﻧﺐ ﻋﻤﻠA= 258; ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ ﺍﻥ کاﻥ ﺒﻪ ﻋﺎﻟﻤ= 5166; ﻓﻬﻮ ﺟﺎﻫﻞ ﺣﻴ&= #65253; ﺨﺎﻃﺮ ﺑﻨﻔﺴﻪ فی ﻤﻌﺼﻴﻪ ﺭﺑ= 617;ﻪ ﻭﻗﺪ ﻗﺎل فی ﺬ= 5247;ک ﺘﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻳﺤکی ﻘﻮل ﻴﻮA= 203;ﻒ ﻟﺄﺧﻮﺗﻪ ﻫل علمتم ﻤﺎ ﻓﻌ᥼= 8;ﺘﻢ ﺑﻴﻮﺳﻒ ﻭﺃﺧﻴ&#= 65258; ﺍﺫ ﺃﻧﺘم ﺠﺎﻫ&#= 65248;ﻮﻥ ﻓﻨﺴﺒﻬم الی = 5;ﻟﺠﻬﻞ ﻟﻤﺨﺎﻃﺮﺗﻬم = 5170;ﺄﻧﻔﺴﻬم ﻔﻰ ﻣﻌﺼﻴﻪ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺁ᥾= 7;ﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ هست (= 5251;ﻌنی ﺒﺎﻃنی غیر ﺍ᥷= 9; ﻣﻌنی ﻈﺎﻫﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65199; ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻃﻥ ﺁﻥ ﺪﺭ= سلوک الهی ﻭﭘس ﺍﺯ ʋ= 97;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺒﺪﺍﻯ الهی ʌ= 62; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺁﺷﮑﺎﺭ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ) ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴچ عملی (ﻋﺒﺎﺩﺕ) = 5197;ﺍ ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ ( ﺑ= ;ﺮﺍﻯ مشیّت الهی ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻭل هر ﮐﺎﺭﻯ = 75;ﺳﺖ) ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ = ﺍﻭﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻴﺎﺑﺪ &= #64400;ﻪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ (ﺑﭙﻴ&= #65252;ﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬّﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭسلوک الهی ﻮ = ﺻﺒﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺃﻣ&= #65198; ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ &= #65262; ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ. ﮐﻪ ﺗﺠﻠ= ﻴﻪ الهی اﺳﺖ) ﻭﺍʌ= 67;ﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻗﺒﻮل اﻋﻤﺎل اﺯ ﻣﻮ= 52;ﻤﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اوم کنندﻩ ﻭﻧ= ﻪ ﻫﺮ مُدّعی ﻤﺴ= ;ﻠﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ&= #1606;ی ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﺮ = خودشان هم ﺁﺷﮑﺎﺭ می A= 208;ﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻌﺼّ&#= 65168; ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﮐ&= #65256;ﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.) ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺗﻮﺑﻪ ﭘﺬﻳﺮﻯ &= #65197;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺍﮔ&= #65198; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺯ &= #65183;ﻬﺎﻟﺖ ﻭﻏﻔﻠﺖﻋﻤلی A= 252;ﻴﮑﻨﻨﺪ (ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﭼﻪ= ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻏﻠﻂ ﻣﺎﺩﺍم ﺠ&#= 65166;ﻫل ﻮﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺭ= ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭسلوک الهی ﻭ اﻭم ﺪᥴ= 5;ﺷﺘﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی ﺒﺎﺷﻨA= 194;) ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻋﺒﺪ ﻭ &#= 65169;ﻨﺪﻩ (ﺳﺎﻟﻚ) ﺑﺎ ﺍﻳﻨ= ;ﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ = ﻭﻣطیّع ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #65183;ﺎﻫل اﺳﺖ. ﻣﺎﺩﺍﻣﻴ&#= 64401;ﻪ ﻳﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻔﮑ&= #65198; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺍﻓﺘﺎﺩ. ﻭﺟﺮﺃ&= #65173; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺧﺪﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﮐﺮﺩ (ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﮑﻨﺪ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ = ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻴ&= #65262;ﺳﻒ ﺑﺒﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ &#= 65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁﻳﺎ ﺣﺎﻟﺎ ﻓﻬ&= #65252;ﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺮ ﻳ= ﻮﺳﻒ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺁﻭ&= #65197;ﺩﻳﺪ؟ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺟﺎﻫل ﻮﻧﺎ ﺁﮔ&#= 65166;ﻩ ﺑﻮﺩﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺴ&= #65262;ﺏ ﺑﺠﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻏﻔ&= #65248;ﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺩ = ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻗ&= #65194;ام ﺒﻤﻌﺼﻴﺖ ﺧﺪﺍ &= #65261; تمرّد ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﻨﺪ. ( ﮐﻪ ﺳﻠﻮک ﻨﮑﻨ= ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺸﮑﻨند ﻭلی = 5;ﻳﻥ ﺒﻤﻌنی ﻤﻌﺎﻑ = 5169;ﻮﺩﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ هم ﻧ= 5268;ﺴﺖ ﻣﺎﺩﺍم که قُر= ;آن ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﻭﺣتی ﺮﻭ= 652;ﻴﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65261; ﺣﻮﺍﺩث ﺟﺎﺭﻯ &#= 65251;ﺪﺍم ﺘﺬﮐّﺮ الهی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳ= 5174; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ اﺗﻤﺎم = 581;ُجّت ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﺟ&= #65256;ﮕل ﻮ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﺩ&= #65261;ﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﻭ تمد= 617;ن ﻭ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻮ= سلوک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ. A= 261;ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺨﺒﺮﻣﺎﻧﺪ= 5257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﻤ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﻮ ﭘﻴﺮﻭ&= #65165;ﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺷﻬﻮﺩ الهی ʌ= 62; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻧﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭلی ﺘﮑﻴﻪ ﺑﺮﻣﻨﺒ&#= 65198; ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺰ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻭﮐ&= #65208;ﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.)<o:p></o:p> حدیث 1553 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ25= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﺪﺭم ﭙﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻧﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﻧﭽA= 258; ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ؟ (ﻳﺎ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑ&= #65228;ﺪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐ&#= 65258; کسی ﺒﺪﺍﻥ ﺪﺳA= 176;ﻮﺭ الهی ﺒﺮﺳﺪ) ﻭA= 267;ﺎ نهی اﺯ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﻗﺒﻠﺎ= ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﮕﻴﺮﺩ ﻭلی ﺒ= 5228;ﺪﺍ ﮔﻔﺖ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻴﺪ) ﻭﺍﻳﺎ = ﮐﻤک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ (= ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮐﻪ ﮐسی گناهی ﺒﮑﻨﺪ) ʋ= 65;ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩﻩ: امّا ﻣﺎ ﺳﺄﻟ&#= 65174; ﻫل ﻤنع اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﺃﻣﺮ ﺑﻪ؟ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﺠﻮﺯ ﺫﻟک ﻮ ﺍﻭﺟﺎﺯ &= #65195;ﻟﻚ ﻟﮑﺎﻥ ﻘﺪ ﻣنع اﺑﻠﻴس ﻋﻥ اﻟA= 204;ﺠﻮﺩ لآﺩﻡ ﻭ ﻟﻮ ﻣن= 593; اﺑﻠﻴس ﻟﻌﺬﺭA= 257; ﻭﻟم ﻴﻠﻌﻨﻪ ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ﻣﺎ ﺳﺄﻟﺖﻫل نهی عمّا ﺍﺭﺍ= ﺩ؟ ﻓﻠﺎ ﻳﺠﻮﺯ ﺫﻟ&= #65242; ﻭ ﻟﻮ ﺟﺎﺯ ﺫﻟک = ﻠﮑﺎﻥ ﺣﻴث نَهی آﺩﻡ= ; ﻋﻥ ﺃکلّ اﻟﺸﺠﺮة= ; ﺃﺭﺍﺩ ﻣﻨﻪ ﺃﮐﻠﻬﺎ ﻭ = ﻟﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﻣﻨﻪ ﺃﮐ&= #65248;ﻬﺎ ﻣﺎ ﻧﺎﺩﻯ ﻋﻠﻴ&= #65258; ﺻﺒﻴﺎﻥ اﻟﮑﺘ= 5166;ﺗﻴﺐ ﻭﻋصی ﺁﺩم ﺮﺑ= 17;ﻪ ﻓﻐﻮﻯ ﻭﺍﻟﻠﻪ &= #65247;ﺎ ﻳﺠﻮﺯ ﻋﻠﻴﻪ ﺃ&= #65253; ﻴﺄﻣﺮ ﺑﺸئ ﻮﻳ&#= 65198;ﻳﺪ ﻏﻴﺮﻩ ﻭ ﺃﻣّﺎ &= #65251;ﺎ ﺳﺄﻟﺖ ﻋﻨﻪ ﻗﻮ&= #65247;ﻚ هل ﺃﻋﺎﻥ علیّ= ; ﻤﺎ ﻟم ﻴﺮﺩ ﻓﻠﺎ ﻳ&= #65184;ﻮﺯ ﺫﻟک ﻮجَلّ اﻟ= ;ﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰﻋﻥ ﺃﻥ &= #65268;ﻌﻴﻥ علیّ ﻘﺘل اﻟﺄ= ;ﻧﺒﻴاء ﻮﺗﮑﺬﻳﺒﻬﻢ ﻭ &= #65239;ﺘﻞ ﺍﻟﺤﺴﻴﻥ ﺒﻥ ع&#= 1604;یّ ﻮ ﺍﻟﻔﻀلاء ﻤA= 253; ﻮُﻟﺪﻩ ﻭ ﮐﻴﻒ &= #65267;ﻌﻴﻥ علیّ ﻤﺎلم ﻴﺮ= ;ﺩ ﻭ ﻗﺪ ﺃﻋﺪّ جَ= 607;َنّم ﻠﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻪ ﻭ &= #65247;ﻌﻨﻬم علیّ ﺘﮑﺬﻳﺒ᥾= 0;م ﻠﻄﺎﻋﺘﻪ ﻭ ﺍﺭ&= #65175;ﮑﺎﺑﻬم ﻠﻤﺨﺎﻟﻔﺘﻪ ﻭ &= #65247;ﻮ ﺟﺎﺯ ﺃﻥ ﻴﻌﻴﻥ = علیّ ﻤﺎلم ﻴﺮﺩ ﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺃﻋﺎﻥ ﻔﺮﻋﻮﻥ &= #1593;لیّ کفرﻩ ﻭ ادّعا&= #65163;ﻪ ﺃﻧّﻪ رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻌﺎﻟﻤﻴﻦ ﺃﻓﺘﺮﻯ ﺃﺭﺍﺩ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﺮﻋﻮﻥ ﺃﻥ = ﻴﺪّعی اﻟﺮﺑﻮﺑیّة ᥾= 7;ﺴﺘﺘﺎﺏ ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺬﺍ ﻓﺎ&= #65253; ﺘﺎﺏ ﻣﻥ کذّﺑA= 258; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭᥴ= 5;ﻟّﺎ ﺿﺮﺑﺖ ﻋﻨﻘﻪ ʋ= 65;ﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﻣﺎنع ﺸ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺟﺎﻳﺰ ﻭ ﻣﻨﻄق&#= 1740; ﻨمی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻤﮑﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65169;ﺎﺑﻠﻴس ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ = ﺳﺠﺪﻩ ﺁﺩﻡ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺎنع اﺑA= 248;ﻴس ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﻧﻴﺰ ﻟﻌﻨﺖ (ﻭ ﻗ= ;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨﻢ) ﻧﻤﻴﮑﺮ&= #65193;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ نهی ﺒﺮﺍﻧﭽﻪ A= 191;ﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ نهی آʋ= 93;م اﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ اﺯ= 5193;ﺭﺧﺖ ﺳﻴﺐ ﺩﺭ ﺣﺎلی که ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺩم ﭽﻨﺎﻥ کاﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨ= 5194; (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ آﺩم ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺗ&#= 65252;ﺎﻡ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻫﺴتی = 5194;ﺭ ﺑﻨﺪ ﻫﺎﻯ ﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﻮ= ;ﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﺩم ﭽﻨﻴﻥ کند ﺑﭽA= 258;ﻫﺎﻯ ﻤﮑﺘﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺩ&= #65249; ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺨﺪﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭﺳﺮﻧﮕﻮ&= #65253; ﻮﺳﻘﻮﻃ ﻨﻤﻮﺩ .= ﻋصی ﺮﺑّﻪ ﻓﻐﻮﻯ ᥶= 4;ﺎﻳﺰ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺒﺪﻫ&#= 65194; ﻭلی ﺨﻮﺩ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪند ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﺒﺎﺟﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺟﺎ&= #65267;ﺰ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻳﻦ ﺍﮔ= ;ﺮ که ﺨﺪﺍ ﺸﺨﺺ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻄقی ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک کند .ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ &#= 65165;ﺯﻗﺒل اﻳﻥ کمک ﻮﻗﺪʋ= 97;ﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ = ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل &= #65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭلی اﻣﺮ ﺑﺮﺧA= 248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻋﻤل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﻗﺒلی ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﭘس ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻠﻒ ﮐﻨ&= #65194;. ﻭﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﮐﻨ&= #65194;) ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺟﺎﻳﺰ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤک ﻘﺒلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻨﻈﻮﺭ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑﺮﻭﺩ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﻤک کند ﺗﺎ ﺍﻧﺒﻴA= 166;ﻯ اﻭﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﺩﺭﻭ&#= 65231;ﮕﻮ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ( ﺗﮑﺬﻳ= ;ﺐ نبوّت الهی ا= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ = ﻳﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴنی کشته ﺷﻮﺩ. ﺩﺭA= 187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ جَه¡= 4;نّم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺨﺎ&= #65247;ﻔﻴﻥ ﺨﻮﺩﺵ ﺍﻣﺎﺩﻩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﻟﻌﻨﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﮐﻤک کرﺩﻩ ﺑﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻓﺮﻋ&= #65262;ﻥ ﺒﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ رَ= 576;ّ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎﻥ اﺳ= 5174; ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﻥ ﻘ&= #65166;ﺑل ﺘﻮﺑﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﺮﺩﻥ &#= 65200;ﺩﻥ اﻭ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. (ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺮﺩﻥ = ﺰﺩﻥ کاﺭ ﻫﻴچ کس ﻧʌ= 68;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; حَقّ ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261; ﺍﻫﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟ&= #65200; ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ کاA= 197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻘﺘل عدم ﺘﻮﺟʌ= 58; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﮑﻠﻴﻒ &#= 65203;وآل ﺮﻭﺷﻥ ﺸﺪ ﻭﻟﻰ = ﺑﺪﻳل آﻥ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&#= 65198;ﻳﻥ مشَخّص ﻧﺸﺪﻩ= ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﻤﺮﺑﻮ= 5219; ﺒﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴﺖ ﺍ= ﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺷأﻥ ﻤﻘﺎم اﻭA= 165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺯﻣﻴﻨ&= #65258; الهی ﻘﺒلی ﺸﺨ= ;ﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍئی اﻳﻥ A= 236;ﮑﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﺨ&= #65210; ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193; ﻭﻧﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺷﻮﺩ. ﻳﺎ ﺩﺭ ﻟﺤ= ;ﻈﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﻭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺪﺍA= 261;ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎﺭ&= #65263; کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﻯ کنند ﮐﻪ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍ ﻭ مُربّی اله&#= 1740; ﺪﺭ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮ الهی اﻧ᥶= 4;ﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ اﻧﺠﺎم <o:p></o:p> ﻮﻇ᥾= 8;ﻔﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ خودشان. ﺍﻭ= ;ﻟﺎﺩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ک= 575;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ هم= ;ه ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1554 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم کاﻇم ا᥸= 3;ﺖ(ﺝ۵ﺹ26= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602; اﻟﺨﻠﻖ ﻓﻌَل¡= 6;م ﻤﺎﻫم اﻟﻴﻪ ﺻ= 5166;ﺋﺮﻭﻥ ﻓﺄﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&#= 65166;ﻫﻢ ﻓﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫﻢ ﺑ&= #65258; ﻣﻥ شیئ ﻓﻘﺪ ﺟ= 5228;ل ﻠﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی اﻟﺄﺧﺬ ﺑʌ= 58; ﻭ ﻣﺎﻧﻬﺎﻫم عن = 7; ﻣﻥ شیئ ﻓﻘﺪ ﺟﻌل A= 248;ﻬم السبیل الی ﺘ&#= 65198;ﮐﻪ ﻭ ﻟﺎ ﻳﮑﻮﻧﻮﻥ = ﺁﺧﺬﻳﻥ ﻮ ﻟﺎ ﺗﺎﺭﮐﻴﻥ اﻟّﺎ ﺑﺄﺫﻧﻪ = 5261; ﻣﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻠﻪ = ﺃﺣﺪﺍ ﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ علی= 17; ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺑﻠل اﺧﺘﺒﺮﻫ= 05; ﺒﺎﻟﺒﻠﻮﻯ ﮐﻤﺎ ﻗﺎل ﺘﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺃﻣ= ﺮ ﻭنهی ﻨﻤﻮﺩ (ﮐ= 5258;ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65261;ﭼﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ. = ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎﺋﻴﮑﻪ A= 169;ﺴﻠﻮک الهی کمک ﻤﻴﺮ= ﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎﺋﻴ&#= 64401;ﻪ ﺑﻤﺴﻴﺮ ﺳﺎﻟک &#= 65216;ﺮﺭ ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺮﺳA= 166;ﻧﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣ&= #65248;ﺎل اﺳﺖ ﻳﺎ ﺣﺮﺍﻡ &= #64400;ﻪ آخوندﻫﺎ ﻣﻴﮕ= ;ﻮﻳﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ق&#= 1615;رآن ﻮﺍﺣﺎﺩیث ﭘﻴA= 166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺒﻄ&= #65262;ﺭ کُلّی اﻣﺪﻩ ﻭ= ; ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 204;ﺎﻟﻚ ﻫم اﻳﻨک ﺪﺭ ﺟ= 5200;ﺋﻴﺎﺕ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ هم &#= 1607;ستند ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ = ﻳﺎ نَهی اﻧﺮﺍ ﺑ᥸= 4;ﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭﺍ ﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ= نَهی کرﺩﻩ ﺭﺍﻩ ﺍﺟ= 5176;ﻨﺎﺏ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭﻯ اﻧﻬﺎ (ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ ﻭﺗﺮک ﻨﻮﺍﻫﻰ) &= #65169;ﺄﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ اله= 40; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ( ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻟﺤﻈﻪ= ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪﻫ&#= 1605; اﻳﻨک که ﻳﺰﻳʋ= 94; ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺮ&#= 65165; ﺑﮑﺸﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍفق ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل اﺟﺎﺯ= 5257; ﻭحَقّ ﺒﻬﺮﻩ ʄ= 04;ﻴﺮﻯ ﺒﻬﺮ ﺷﮑل اﺯ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻗﺒلی ا᥾= 1; ﺑﻮﺩﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺭﺍضی ﻨﺒ= 5166;ﺷﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ) &= #65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ&#= 65257; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺑﺎ (ﺑﻠﺎ) ﺍﺯﻣﺎ= ;ﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ( ﻳﻌﻨﻰ= ; ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ&= #65259;م ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻗﺒﻠ&#= 65166; ﻫم ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ﻯ گناﻩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ حقّ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ A= 165;ﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺤﻨﻪ ﭘ&= #65268;ﺶ ﺍﻣﺪﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﻧﮑﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮﻏﻴﺮﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺯ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ ﮔﻨᥴ= 6;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ جَ= 607;َنّم ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯ&= #65193;. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺤ&= #1606;ی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭثوﺍﺏ ﻭﻋﺒﺎA= 193;ﺕ هم ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑ= 5166;ﺯ ﺟﻬنم ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺴﻠﻮک الهی ﺮᥴ= 5; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻟﻴﺒ= ;ﻠﻮﮐم اﻳّﮑم اﺣﺴﻥ ʌ= 27;ﻤﻠﺎ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺪﺍم &= #65268;ک اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عمل کرﺩﻩﺍﻧﺪ= ; ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = الهی ﻮﭘﺎک ﻛﺮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﻨﺪ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ&= #1604;ی اﻳﻥ ﺪﺍﻧﺴﺘﻥ &#= 65170;ﻤﻌنی اﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﮐسی ﺒﺎﻳﺪ ﮔﻨ= 5166;هی ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻨﺪ.= ﺯﻳﺮﺍ جَهَنّم ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ = ﻫﻤﻪ ﻫﺴتی ﺒﺎﻟﺎﺧA= 198;ﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭﮐﻥ ﻔﻴﮑ= ﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ همه ﺗﺤA= 240;ق ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐ&= #65258; ﻫﺮﮐس ﻋﻘل ﻤﺎ= 5193;ﻯ و بشری ﻮﻣﺨﺎ᥼= 7;ﻔﺖ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65169;ﺎﺭﻫﺎ ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺠﻬ&#= 65256;م ﺠﻬﺎﻧﻮم ﺠﻬﺎ= 5253; ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎ ﻭ ﺟﺮﻡ ﻭﻣﺠﺮم &= #65208;ﺪﻥ ﻤﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﻋﻘ&= #1604; اﻳﺪﺍﻟﻴﺴتی ʌ= 62; ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65170;ﺎ ﻓﻬم ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65261; ﻋﺸق ﻤﻌنی ﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺷﺪ ﮔ= ﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺳA= 268;ﺪ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﺯ ﻗﺒ= 604; ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑس&#= 1575;ﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪحَقّ ʌ= 08;ﺨﺺ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740;س ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ = ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻗﺒلی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎﺯ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮﻡ ﻣﻴﺸﻮ&= #65193;. ﻫﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ &#= 65259;ﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ همر= 5;ﻩ ﺑﺎ ﺁﺑﺸﻥ ﻮ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺷﻮﺩ ﻳک ﻤﺠﻤﻮ&#= 65227;ﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺩﺭ ﺑ= ﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی اﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﺁ&#= 65169;ﺸﻥ ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺁﻧﻬم ﺨﺎﺹ سل= 08;ک الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 251;ﺸﻤﻮل ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﻭ ﺁثاﺭﻯ ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ هر ﻧﻮع = 575;ﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻴﺖ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺤﻴﻮﺍﻧﺎ&#= 65173; ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ آﺑ&#= 65208;ﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍم ا= 5199;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻫﺎ ﻳک گوﻧﻪ ﺍثا᥷= 7; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻘﻄ ﻴک ﻤﺴﻴﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﻓﻘﻄ ﺒﻴک ﺪﺭﺟ&#= 65258; ﭘﺎﺩﺍﺵﮐﺴﺐ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ &= #65251;ﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻓﻘﻄ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﮑﻨﺪ ﻭﺧﻠﺎﻑ &= #65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک الهی ﻨᤨ= 1;ﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭﻣ= 5204;ﻴﺮ ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻗA= 198;ﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻃﺒیعی ﺑﺮﺍﻯ A= 198;ﻓﺘﻥ ﺒﻨﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﻧ&#= 65262;ع اﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺒﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺧﺎلتی کرﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 64345;ﺎﺋﻴﻥ کشاﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑA= 228;ﺪﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻃﺒﻴ&#= 65228;ﺘﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺒﺎﻟ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻥ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #1606;وع بشری می ﺸﻮﺩ. ʋ= 69;ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺘﻰ ( بگفت= 07; ﻣﺠﻠﺴﻰ) ﺑﺎﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; الهی ﺪﺭ ﻫﺮﻋʌ= 52;ﻞﻋﻤلی ﺒﺎﻃل لاﻋﻘلی= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺪﺭ ﻣﻮﺿﻮع ﺠﺪ&#= 65165; ﺍﺯ ﻫم ﺪﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻫم ﺨﺪ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻫم اﺫﻥ ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍ ﻳ&= #65228;ﻨﻰ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﮐﺎﺭ ﺑ= ﺮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناه ﺭʋ= 65; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﻪ ﺁ&= #65191;ﺮﻯ کمک ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐA= 258; ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65199; ﻗﺒل اﺟﺎﺯﻩ ﻭ= 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ن&#= 1608;ع بشری ﺨﻮﺩ ﺩﺍʌ= 07;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ= ﮔﻨﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻣﺎنع ﺸﻮﺩ ﻭل= 40; کمک ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺿA= 166;فی ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻣ= 5166;نع ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﮐﻤ&= #1705; ﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1555 – <= /b>امام میگوید (ج؟ص؟؟) ﻤﺎ ﻋﺮ&= #65233; ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺸﺒَ&#= 1617;ﻬﻪ ﺑﺨﻠﻘﻪ ﻭﻟﺎ ﻭ&= #65211;ﻔﻪ ﺑﺎﻟﻌﺪﻝ ﻣﻥ ﻨ&= #65204;ﺐ ﺍﻟﻴﻪ ﺫﻧﻮﺏ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨᥴ= 6;ﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﮐس&#= 1740; اﻭﺭﺍ ﺗﺸﺒﻴﻪ &#= 65169;ﺨلق ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺪﻝ = ﻭﻋﺪﺍﻟﺖ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﮔ&#= 65198; ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65255;ﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻨﺴ= ﻮﺏ ﮐﻨﺪ. ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐﻋﻘل ﺠﺰئی ﺨﻮﺩ ﺷﻨ= 5166;ﺧتی ﺬﻫنی ﺪﺍﺭﻧﺪ. &#= 65261; ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻳ&= #65253; ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #1579;اﻟﻬﺎئی ﻤﺎﺩﻯ ﻮﺑﺸﺮﻯ &= #65252;ﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ &= #65261;ﻳﺎ ﻧﻮﺭﻯ ﻨﻴﺮﻭﻣ&#= 65256;ﺪ ﻭﺑﺎﻋﻘلی ﺒﺰA= 197;گ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک مُد¡= 7;عی ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم &#= 65194;ل اﻭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﻮ&#= 65211;ﻴﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ = ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎن= 740; ﻨﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣت= 740; اﺯ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮق ال= 07;ی ﻨﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺨﺼ&#= 65166; ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟ&#= 65268;ک ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺸﺒﻴﻪ &= #65169;ﺂﻧﭽﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺷﻨﺎ&#= 1574;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻭ = ﻳﺎ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻧﻘﺶ ﻓﺮ= ﺵ ﻋﺮﺵ رحمان ﺑ᥹= 2;ﻮﺭﺕ ﺷﺠﺮﻩ ﻭﺩﺭﺧﺖ &= #65203;ﺪﺭ ﻭﻳﺎ ﻧﻘﺶ ﭘﺮﺩ&= #65257;و ﺳﺘﺎﺭ ﻣﺎﻧﻊ ﮐ&= #65258; ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤﺎن هست. ﻭA= 247;ﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65194;ﻳﺪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺷﺮح ﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺸﻨﻮ&#= 65255;ﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ شاهد ﺑʋ= 98;ﺩﺍﺷتی ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺫﻫﻥ = ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻋ= ﺪل اﻟﻬﻰ ﻭﻗتی ﻨA= 166; ﺩُﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺩﺭ = ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس (ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺍ= ﺯ ﺍﻥ ﺬﮐﺮﻯ ﻧﻴﺴ&= #65174;) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻄﻠق ثوﺍﺏ ﻭ = 5165;ﻋﻤﺎلی ﭙﺎک ﺒﺸﻨﺎﺳﺪ. &= #65251;ﻮﺿﻮع ﺒﻴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺸﺮح &#= 65252;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟ= ﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﺨﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﻧﻬﺎ م&= #1615;دّعی اﺯﺍﺩﻯ ﺍﺭﺍﺩ= 5257; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭلی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65199;ﻯ نفس أمّاره ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭ= ک اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺭک اﻫ= 5252;ﻴﺖ سلوک الهی ﭼﻮ&= #65253; ﺠﻮﺍﻧﺎﻥ ﻮ ﺍﻃ&= #65236;ﺎﻝ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺮﭼﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﻔﻌلی آﻧ= ﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺤ= ﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65268;ک ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌ= 5264; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺘﻌﺒﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎﻟ&#= 65208;ﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﺑ&#= 65198;ﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ غی= 585; ﺳﺎﻟﻚ ﻫم ﻤﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﻃﺒیعی ﻮالهی اﺳﺖ ﻭﻫم ﻨﺘﻴ= 5184;ﻪ ﻣﻘﺎم ﺮﻭ ﺣی ﻨ&#= 65166;ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻟک ﻘﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭک اﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮک = 5198;ﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺤﺖ ﺗأ&#= 1579;یر ﻓﺮﻳﺐ آخوند ᥾= 1;ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍثر ﻧﻴﺮﻭ= 5251;ﻨﺪﻯ نَفسأمّاره A= 165;ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻮﺳﺮ= 5165;نی سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﺷﺮک اﺳﺖ. ﺣتی = 575;ﮔﺮﻋﺒﺎﺩﺕ محمدی ﮐﻨﺪ. ﻭʋ= 65;ﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻗﺘ= ﻀﺎﻯ ﻄﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺷﺄﻥ = ﻮ ﻣﻘﺎم ﺮﻭخی ﻮA= 263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺷﺮﻳک اﻋﻤﺎل = 75;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟ&#= 65198;ﺍﻯ هرﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ الهی کساﻧﻰ ﻫ= ﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ سعی ﻤﻴﮑﻨA= 256;ﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻨﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ که ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺧ= 5262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65198;الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ= ; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ﺍ ﺍﻋﻤﺎل الهی ᥽= 2;ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ کا= 5197; ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﮔﻨ= ﺎﻫﻯ اﺯ ﺳﺎﻟک ﺴﺮﺯ= 5193; ﻃﺒﻌﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #64404;ﻨﺎهی اﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﻋﻤﺪ&#= 65263; ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺴﻮﺏ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖ = ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #64404;ﺎهی گناهی ﻤﻴﮑﻨﺪ= ; ﻳﻌنی اﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65205; ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑ= ﺮخی کاﺭﻫﺎ ﺩﻭﺭﻯ گرﺩﺩ. ﻭﻳﺎ قُ= 85;آن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﮐﻪ ﮐﻠﻴﺎﺕ ﺍﻭ&= #65165;ﻣﺮ سلوک الهی هس= 578;ند. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺟﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&#= 65197; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺐ ﻗﺼﺎﺹ ﻭ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﭘﻨ&#= 65194;ﺍﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮ= ﺩﺍﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺑ&= #64401;ﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺍﺯﺍﺩ خودشان اﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ = ﺟﺒﺮالهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫم &= #65252;ﺸﺘﺮک ﺒﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺧﺪ&= #65165; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎمی ا= 04;هی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ خودشان ﻫﺮﭼﻪ= ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻣﺼﻮﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻮ&= #1605; هستند.ﻟﺬﺍ بَ= حث ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺍﻣﺎ رفتار آنان ﻧﺴﺒﺖ ﺑʋ= 94;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ ﻭ = ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ= ﺧﻄﺎ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻗﺎﻧﻮنی ﻮ ﺍﺟ= 5176;ﻤﺎعی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍتی اله= ;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﻄﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺍﻳﻥ حَقّ آﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥحَقّ ﺮﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻗﺒﻮل ﻘﺒلی = 5204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﮔﻨﺎهی ﻤﺤﺴﻮA= 167; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺿﻤ&= #65256;ﺎ ﺍﺯ ﻣﺤل اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ &= #65191;ﺪﺍئی ﻨﻴﺰ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﺪﻩﺍﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1556 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ29= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻯ ﺴوآ&#= 1604; ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﺎ ﺍ&= #65235;ﻌﺎﻝ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﺨﻠ&#= 65262;ق اﺳﺖ یا ﻏﻴﺮ ﻣ= 5192;ﻠﻮﻕ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯلی &#= 65262; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭﻣ&#= 65228;ﻴّﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ = ﺍﺯﻝ است ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍA= 239;ل ﻘﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65169;ﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﺸﺨﺺ ﺑﺎ= 5207;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻓﻌلی اA= 261; ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﻤﻴᤢ= 5;ﺮﺩﺍﺯﺩ ﻳﺎ ﻣﺨﻠﻮق ﻮ ﺳ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﻳﺎ آف&#= 1585;ینش ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﻠﺤﻈﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺍﻣﻮﺭ) ﻳﺎ ﻣﺨﻠ= ;ﻮﻗﺎﺕ ﻭﺣﺎﺩث ﻫﺴﺘﻨ= 5194; ﻭﻳﺎ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ ﺍ= ﺯلی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ کتبی ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5;ﻓﻌﺎل اﻟﻌﺒﺎﺩ ﻣﻘﺪ= 5197;ﻩ فی علم اﻟﻠﻪع= َزّ ﻭ جَلّ ﻗﺒل ﺨʌ= 48;ق اﻟﻌﺒﺎﺩ ﺑﺄﻟ= 601;ی عام ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ = ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﻘﺪّﺭ ﺩﺭﻋﻠ= 605; اﻟﻬﻰ ﻭﻗﺒل اA= 199;ﺧﻠق ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺪﻭ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟم میباﺷﺪ= ;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ اﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﻳﻌنی کاʋ= 97;ﻫﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺟ= 5170;ﺮﻯ هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ (ﻋﺒ= ﺎﺩ) ﻳﻌنی ﺒﻨﺪﮔﺎA= 253; ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺑ&= #65256;ﺪگی ﺪﺭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﻤ&#= 1604;ی ﻮﺳﻠﻮکی هستن= د. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ = ﺍﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮک هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻗﺮA= 165;ﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﻮﻗتی ﺘﻮﺑﻪ ﻭ &#= 65175;ﻌﻬﺪ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺠﻤﻮ&#= 65227;ﻪ ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮسالک = 5;ﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺸﺪ ﺍﻳﻥ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨصی ﻘﺒل اﺯʌ= 03;ﻠﻮﻙ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65166;ﻫم ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺗﻔﮑﻴک اﻧﻬ= 5166; ﻣﺤﺎل اﺳﺖ.ﻣث= 04;ا ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﭘ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﺸﮑﻨﺪ ﻭﺳﺎل= 740; ﺰﻣﻴﻥ گیرﮔﺮʋ= 93;ﺩ. ﻫم ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻣﺘ&#= 65262;ﻟﺪ ﻓﻌلی اﻭ ﺑﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ ﻭﻫم اثاʋ= 97; ﺍﻥ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺩﻳA= 194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻓﻬ&#= 1605; ﻮﻋﺸق اﻭ ﻓﻘﻄ &#= 65194;ﺭ سلوک الهی ﻤﻄ&= #65198;ح اﺳﺖ ﻟﺬﺍ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺠﺰ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﮑ= ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ= ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭالهی ᥾= 2; ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65261; ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭﺟﺒﺮ &= #1575;لهی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﺟ= ﺒﺮالهی اﺯﻟﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; اﺯلی ﺘﺎ ﺍﺑﺪ = 5165;ﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﻫﺮﭼﻴﺰ ﻃﺒیعی اﺳﺖ.ﻭ = 4;ی ﺠﺒﺮ الهی ﺪﺭʌ= 51;ﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻋ&#= 65264; ﺟﺒﺮ ﺗﺮﺑیتی = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻌﻠﻢ ﭘ= ﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮ&= #65197; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺻﻠ&= #65166;ح اﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﺎسخ ا= 5251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻗﺒل اﺯ آفرین= ش ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒﺪﻭ&#= 65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭﻋﻠم ا= 604;هی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌ= نی اﺯ ﻗﺒل ﻤﻘﺪّA= 197; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑمعنی = 75;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﻓﻌﺎل ﺒ= 5198;ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺗﻮﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮع ﻮ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺍﺩﻩ ﺗ= 5166; ﺑسلوک الهی ﻮ = ﻳﺎ ﺑﺠﻬﻨﻢ ﭘﺮﻭﺭ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ = ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻋﻠم الهی اﺯﻣ= ;ﺤل ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; اﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﻭﻣﻘﺪﺭ ﮐﺮﺩ. ﻧ= ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ اﺯﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﺸﺴ&#= 65176;ﻪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﺣ&= #1578;ی باﻋﻠم اﻭ ﺩﺳʋ= 74; ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺗﺤﻘق ﺒﻴﺎﺑ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺳ= ﺎﻟک ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷتی الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﻮﻗ= 578;ی ﻤﻮﺿﻮع اﺭﺍﺩA= 257; ﻭ ﺟﺒﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غاﻓل ﻮﺟﺎﻫل ʋ= 94;ﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮕﻴﺮﻳ&#= 65250; ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ= ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻣﺪّ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺍﻓﻌﺎ&#= 65247;ﺸﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭحی ﻮﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴ&#= 65166;نی خودشان ﺍﺳﺖ. ᥾= 1;ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65187;تی اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ &= #65191;ﻴﺮﺍﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻮﺍﺻل اﻟﻬﻰ ﺍ= 5197;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ= ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴ= 5194;ﺍﻧﺪ. ﻭﺟﺎﻯ ﺘﻔﮑﻴک &#= 65170;ﻴﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺍA= 197;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ = ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﺯﻗﺒل اﺻﻄﻠʋ= 66;ﺣی ﻘﺪﻳمی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺎﻥ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ = 5261;ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﺴﺮ&#= 64404;ﺮﺩﺍﻥ ﻗﺒل اﺯﺗﻮﻟﺪ = 5193;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻔ&= #65228;لی اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻫ= ﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﻠﻴﺎﺭﺩ= 5259;ﺎ ﺳﺎل اﺯ آفرین= ش ﺍﺯلی ﺒﺮﺍﻯ ه= 85; ﺭﻭح ﻮ ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﺠ&= #65252;ﻮﻋﻪﻫﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﻨﻮعی ﻘﺒل ﺠﻤA= 166;ﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65251;ﺪﺍﺭﻯ ﻮﻃﺒیعی ﺑﺎﻧʌ= 62;ﺍه گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;نی ﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﻣ&= #65262;ﻓﻖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺴﻴ&#= 65166;ﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻔﺼﻮ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ گ= 85;ﺩﺩ. ﻭﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺳﻠ= ﻮک و ﺗﮑﺎﻣل اﺭﺍA= 193;ﻯ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261;ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻳﺪﺍل ﻨﻮع ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑبی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ= 5255;ﻮﺍع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻌ&#= 65194;ﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳﺖ بی &#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺸﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻴچ ﺨ&#= 65268;ﺎلی هم ﻧﻴﺎشد.ﺍ ﻣA= 166; پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻴﺮﻭﻥ &= #65198;ﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺪﺕ = ﺳﺮﮔﺮﺩﺍنی ﺮﻭح ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮ&#= 65173; ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻥ ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺎﻥ &= #65262; ﺭﻭح ﺒﻮﺩﻥ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺟﻨﻴﻥ ﺪﺭﺷﮑم &#= 65252;ﺎﺩﺭ ﻭ ﮊِﻥ ﺩﺭﺳﻠﻮ&#= 65247;ﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ﺒﻮﺩﻥ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻌ&= #1604;ی اﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ &#= 65197;ﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎﻟق &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻨﺴﺒﺘ&= #65166; ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻄﻮل کشیدﻩ ﮐﻪ ﺍﮔʋ= 98; ﺗﮑﺎﻣلی ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪ ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺯ &= #65235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻘ= 5170;لی ﺨﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣلی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ شایسته ﻧﺴ= ;خ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65251;ﺮﻭﺯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ = ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻳﻥ علت ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐA= 198;ﺍﻣﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮعد = 5170;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258; ﺗﮑﺎﻣلی اﻧﻬʋ= 66; ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩ= ﺭﻫﻤﻴﻥ ﺤﺪﻭﺩ ﺩﻭﻫﺰﺍ&#= 65197; ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭA= 169;ﻬﺸتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﻫم ا= 4400;ﻨﻮﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #64381;ﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﻭﺵ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﻭﺑﺘﻮﺍنند ﺑʌ= 04;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ = ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ= ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺳﻠﻮک &#= 65256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﺑگفته قُرآن ﻳﻜﻬﺰﺍ= ;ﺭ ﺳﺎل اﻨﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬشتی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺼل ﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ شایستگی ﻮﺗﺴ&= #65248;ﻴﻤﻬﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﺭﻭﺡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ کنون®= 0; ﺮﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﺤل ا&= #65203;ﺘثنا ﻭبی عدالتی ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﮑسی ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ = ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭﺑﺮخی ﺒ= 5166; ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺪ = 5261; ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺟﻬن= 605;ی ﺪﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳ= ﻦ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒ&#= 1604;ی اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﺟﻬﺎنی ﺒﻴﺶ ﺍ= 5199; ﺍﻳﻥ آﻧﻬﺎ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ شایسته ﭘﺒ= ;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺴﺘﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﺤث ﺍ&#= 65251;ﺮﻭﺯ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ= ﺭ ﻓﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮ= 5263; ﺨﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ کرﺩﻩ ﻭﻣسخ ﺤʌ= 68;ﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭلی ﺼ= 5188;ﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻓﺮﺍﺩ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﻓﻌلی کماﻟﺎت= ی ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﻳﺎﻓﺘ&= #65258; ﻭلی ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ = 4400;ﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ &= #65203;ﺎﻝ ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻳﺎ ﺑ= ﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻠﮑ&#= 65262;تی ﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ = ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻭلی ﻤﺘﺄﺳﻔﺎA= 255;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺳﻮ&= #65191;ﺖ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺒ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻦ کرﺍﻣﺎﺕ = 5235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﻬﺘﺮ ﺑ= 5208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65256;ک ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺻﺮﻑ ﻟ&= #65196;ﺕ ﻭﺟﻬنم ﭙﺮﻭﺭA= 263; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻧﺘ&= #65262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ ﻧﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪ&= #65255;ﻴﺎ ﭼﻮﻥ هر ﮐﺎﻣل = 5252;ﺤﻤﺪﻯ و پیامبر گون= 607; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1557 - ﺑﻘﻮل اﻣﺎم ʋ= 98;ﺿﺎ ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴ&= #65198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ29= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>اﻟﺄﻋﻤﺎل ع= لیّ ثلاثة ﺃﺣﻮﺍﻝ= ; ﻓﺮﺍﺋﺾ ﻭﻓﻀﺎﺋل ﻮ ﻣﻌ&#= 65166;ﺻﻰ ﻓﺄﻣّﺎ ﺍﻟﻔﺮ= 5165;ﺋﺾ ﻓﺒﺄﻣﺮ ﺍﻟﻠﻪ &= #65175;ﻌﺎلی ﻮﺑﺮضی اﻟﻠﻪ A= 261; ﺑﻘﻀﺎﺋﻪ ﻭ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮﻩ ﻭ ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻭﻋ&#= 65248;ﻤﻪ ﻭ ﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻔﻀ&#= 65166;ﺋل ﻔﻠﻴﺴﺖ ﺑﺄﻣﺮ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻭﻟﮑﻥ ﺒﺮضی اA= 247;ﻠﻪ ﻭﺑﻘﻀاء اﻟﻠʌ= 58; ﻭ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺑﻤﺸﻴّت ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﺑﻌﻠم اﻟﻠﻪ &#= 65261; ﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤﻌﺎ= 589;ی ﻔﻠﻴﺴﺖ ﺑﺄﻣﺮ &= #65165;ﻟﻠﻪ ﻭﻟﮑﻥ ﺒﻘﻀاء = 5165;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﻘَﺪَﺭﺍﻟA= 248;ﻪ ﻭ ﺑﻤشیة ﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺑﻌﻠﻤﻪ ثمّ = 5268;ﻌﺎﻗﺐ ﻋﻠﻴﻬﺎ A= 165;ﻋﻤﺎﻝ (ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﻴک ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ) ﺑﺮ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ= ﺣﺎل هستند.ﻳکی اﻋ&= #65252;ﺎل ﻔﺮﺍﺋﺾ ﻭ ﻭﺍﺟ&= #65170;ﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻭﻳکی ﻔﻀ= 5166;ﺋﻞ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﻭل&#= 1740; ﻤُﺴﺘﺤَﺐ ﻭﻧA= 268;ﮑﻮ ﻭﻣﻔﻴﺪ و فضیلت ﺳﺎﻟﻚ) ʄ= 00;ﻪ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺳﺎﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﺑﺮﺗﺮﻯ اﻧﺴﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﺋل ال= 07;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ &= #65261; ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ الهی که ﺑﭙﻴﺸ= ;ﺮﻓﺘﮕﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭﺳﻠ&#= 65262;ک ﻮﺷﻬﻮﺩ بالاتر ﻣﻴﺪﻫ= ﺪ. ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒثر= 5261;ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ ﻣﻮ&= #65239;ﻌﻴﺖ ﻫﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎع= 40; ﺒﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭلی ﻮﺍ&#= 65183;ﺐ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ&= #65203;ﻮم ﻤﻌﺎصی ﻴﺎ ﮔﻨ= 5166;ﻫﺎﻥ (ﺍﻋﻤﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65192;ﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ ﻭ ﻣʌ= 28;ﺼﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﺳﺎ᥼= 7;ک اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮالهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﻧﺎ ﻓﺮﻣﺎنی ﻧ= 5268;ﺎﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻴﺰﺿﻤﻥ اﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﻧﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎ ﻓﺮﻣﺎ&= #65255;ﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎک ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ.) ﺍﻣﺎ ﻓﺮﺍﺋﺾ ﻭ&= #65165;ﺟﺐ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﻮﺩﻩ است. (ﮐﻠﻴﺎﺕ ﻋ&#= 65170;ﺎﺩﻯ ﻤﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ قُ= 585;آن ﻭﻳﺎ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ &= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ ﭘﻴﺮالهی پیامبر زنده بمعرفی خداو= 06;د اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺣﮑ&#= 65252;ﺖ الهی ﻨﻴﺰمی ﺑ= ;ﺎﺷﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﺋﺾ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﺿﺎﻯ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻭ ﺿﻤﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ= ; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;) ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻘﺪ&#= 65267;ﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭم= 614;شیّت ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﮔﺎه= 740; ﻮﻋﻠم اﻭ ﺑﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﻓ&= #65216;ﺎﺋل ﻮ ﺍﻋﻤﺎل ﻨﻴﻚ &= #65255;ﻴﺰ ﻭﺍﺟﺐ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ = الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻟﺰﺍم = 5194;ﺭ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی اﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﻋﻘل= ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺼﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻧﻴﺰ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻀﺎ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ = ( ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; الهی ﻘﺮﺍﺭ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ مَش®= 0;ّت) الهی ﻮ ﺗﻘﺪﻳʋ= 98; ﻭ مَشیّت ﻭﻋﻠم = ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻭ ﻣﻴA= 170;ﺎﺷﺪ (ﺟﺎئی ﻨﻤﻴﺮﻭ= 5193; ﻭﺩﺭﻧﻈﺮالهی= ; ﺒﺮﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺍﻳﻥ ا&#= 65227;ﻤﺎل ﻮ ﻓﻀﺎﺋل غیر A= 261;ﺍﺟﺐ ﻫﺴﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ ﻣﻌ= ;ﺎﺻﻰ (ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻴﺎ= ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﺩﻫﺎ ﻭﻧﺎ&#= 65235;ﺮﻣﺎﻧﻴﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺮ ﺍﻭﺍ&#= 65251;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ ﻭ= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 65227;ﻤلی ﻮﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺑﺄﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ (ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺩﺭ ﻗ&#= 65216;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ (ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ʌ= 40;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ مَشیّت ﻭﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﻗﺒلی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﺿﻤ= ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭﺩﺭﻋﻠم &= #65262;ﺍﻃﻠﺎع اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻌﻘﻴﺐ &= #65261; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; (ﻋﻠم اﺯﻗﺒل اA= 247;ﻬﻰ ﻭﻋلم ﺪﺭﺣﻴﻥ = 575;ﺟﺮﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻋلم ﺒA= 228;ﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻫﺎﻯ ﺮﻭﺡ) ﻗﻀﺎﻯ ال&#= 1607;ی ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻴﺰ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﺼﻤﻴم ﻘﺒل= 740; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ (ﻣﻨﻘﻀﻰ)= ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻳ= ﺎ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭ&= #65261;ﺣﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻘﺪﺭﺕ = ﺍﺟﺮﺍﻯ اﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﮐﻪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﻮ = 4400;ﺮﺍﻣﺎﺗﻴﮑﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ= ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺷﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺭﻭح ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺒﻌﺪﻯ (ﻳُﻌﺎﻗ&#= 65168; ﻋﻠﻴﻬﺎ) ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷ&#= 65262;ﺩ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺎﺏ &= #65261;ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻮﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻨﻮعی ﺒﺮﺍﻯ ﺮ= 5261;ﺡ ﺩﺭیک ﻤﺴخ ﺤﻴA= 262;ﺍنی اﺳﺖ. ﻣﻌﺎصی گناﻫﺎﻥ هستن&= #1583; ﻭلی ﺒﻤﻌنی ﺘʌ= 52;ﺮّﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮﻣﻌ&#= 65166;صی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65193;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ کُ= 04;ّی ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮ&= #65197;ﺍﺕ ﺟﺰئی ﺮﻭﺯ ﻣﺮ= 617;ﻩ ﻭ ﺟﺒﺮالهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ تمرّد ﻣﻴᤨ= 1;ﻨﺪ. مَشیّت ﺧﻮﺍﺳ= ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ مَشیّت الهی = 5194;ﺭ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺧﺪﺍ در هر نوعی که باشن= 583; ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﻣُﺮﺩﻩ &#= 65251;ﻴﻨﺎﻳﻢ. ﺗﮑﺎﻣل ﻮﻋﺒﻮ= 5197; ﺗﮑﺎﻣلی ﻴک ﺮA= 261;ﺡ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﭘس ﺍﺯ&#= 65227;ﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﮐﻤﺎل ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻭﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم هنوز ﺑﻴﻨﻬﺎ᥾= 7;ﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ &= #64344;ﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﻓﻀﺎﺋل ج&#= 1614;مع ﻔﻀل اﻧﭽﻪ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻋث ﺑﺮﺗﺮﻯ کسی ﺒA= 198; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﻣﻘ&#= 65166;م ﺮﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 262; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺮ= ﺗﺮﻯ ﺪﺭﻋﻘل ﻮﻋﻠﻢ &#= 65261;حَقّ ﺘﻘﺪم اﺟﺘﻤﺎ= 93;ی ﻴک کاﻣل ﺪﺭ ﺑA= 268;ﻥ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ از ﻤ= 5262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﻴ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮالهی ﺪᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻥ ﺒﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺑ&= #65198;ﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺒ&= #65268;ﺎﻯ اﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʋ= 87;تی ﺒﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﺍﻥ. ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻮﻓﻀل اﺯﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺩ&#= 65165;ﺭﺩ) ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ اﺯﻧ= 5224;ﺮﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ&= #65255;ﻮع ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ ﺍ= ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺟﺪﻳﺪ ᥸= 7;ﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺸﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ هر &#= 65165;ﻭلی اﻟﻌﺰﻣﻰ ﻫﻤﺎ= 5253; ﻤﻘﺎم الهی ﭙ᥾= 8;ﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;نند ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻗﻀﺎ&= #65263; الهی ﺪﺍﻭﺭﻯ ʌ= 62; ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﺣﮑم ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﺍ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ <= b>ﻭ ﻗضی ﺮﺑّک اﻟّﺎ ﺗﻌﺒﺪﻭA= 165; ﺍﻟّﺎ ﺍﻳّﺎﻩ= ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی A= 262;ﺍﺯلی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﺣﮑم &#= 65262; ﺍﻣﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺎ&= #65193;ﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧ= ﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎ ﻣﺮﺑ&= #65268;ﺎﻥ الهی وسیله ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﭘﻴﺮﮐﺎ&#= 65251;ل ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﭙﺮﺳتی که ﻫʌ= 52;ﺮﺍﻩ ﺑﺎ اذکار ﺩفع= ﺸﺮک ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1558- = 5;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ؟ ص39 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣ&= #65228;ﻨﻰ (ﺍﻋﻤﺎل ﻤﺨﻠﻮ&#= 65237;) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳ&#= 65228;نی اﻣﺮﻯ که ﻗﺪﻳ= 05; ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;.ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ این بحث ﺩﺭ ﻣ᥾= 2;ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮک او ﻭﺟﻮA= 193; ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻦ (ﺍﻋ= ;ﻤﺎﻝ) شا= 605;ل اﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭﻯ ها ﻭﻳﺎ شامل سرکشی ها ﻭ ﻣﺨ= ;ﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺳﺎﺯﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ن&#= 1614;فس ﻭ ثوﺍﺏ ﮐﺎﺭﻯ</s= pan>.<o:p></o:p> حدیث 1559- ﺍʋ= 99; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ30 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ)ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺄﻣﻮﻥ &= #65192;ﻠﻴﻔﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻤﻥ ﻤﺤﺾ ﺍﻟA= 166;ﺳﻠﺎﻡ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ= 5166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎلی لا ﻳ@= 401;ﻠّﻒ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﻭ ﺃﻥ ﺃﻓﻌﺎل ا&#= 65247;ﻌﺒﺎﺩ ﻣﺨﻠﻮقة ﻟﻠﻪ = 5191;ﻠق ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻟﺎ ﺧﻠ&= #1602; ﺘﮑﻮﻳﻦ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258;ﺧﺎلق کلّ شیئ ﻭﻟﺎ ᥽= 5;ﻘﻮل ﺒﺎﻟﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻟ&= #65176;ﻔﻮﻳﺾ ﺍﻳﻥ ﺪﺭA= 195;ﺍﺕ ﺍﺳﻠﺎﻡ (ﻳﺎ شرط ﺗﺴﻠﻴم ﺴʌ= 48;ﻮﮐﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﻴﺶ ﺍ&#= 65199; ﻭُﺳﻊ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﻣﮑﻠّﻒ ﻧﻤ= 5268;ﮑﻨﺪ ( ﺩﺭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&= #65166;ﻳﻒ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟک A= 252;ﻘﺮﺭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﻭ &= #65193;ﺭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺗﺎ ﺟﺎئی ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻟﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻓﻌﺎل ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻣﻄﻴﻊ) ﻣﺨﻠﻮق &= #1575;لهی ﺒﻮﺩﻩ (ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﭼﻨﻴﻥ اﻓﺮﻳﺪ= 5257;) ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺨﻠ&= #1602; ﻮ(آفرینش ﺗﻘﺪ= ;ﻳﺮﻯ) ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ (آفر= 740;نش ﺗﮑﻮﻳﻨﻰ)( آفر= 740;نش ﺗﮑﻮﻳنی ﻮﻃﺒA= 268;ﻌﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ ﺠﺴم ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺣ&#= 1578;ی ﺸﺎﻣل ﺘﻮﻟﺪﺍ= 5173; ﻗﺒل اﺯ ﻧﻮع ﺒ= 5208;ﺮﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍ&= #65251;ﺎ آفرینش ﺗﻘﺪﻳ= ﺮﻯ اﻥ است ﮐﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ سلوک الهی ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ &= #1591;ی گرﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪ ﺩﻭم ﺴﺎﻟک ﻮﺍ= 5211;ﻞ ﻭ شایسته ﺍﺳﺘ= ;ﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎ&= #65199;ﻡ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.) ﻭﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺧﺎلق همه ﭼﻴ᥸= 0;ﺍﺳﺖ. (ﺣتی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ &= #65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ هر ﮔﻨ= 5166;ﻩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘ&= #65254;) ﻭ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩ&= #65197; ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ = ﺑﺠﺒﺮو ﻳﺎ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻴﻢ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ= ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194; ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ = سلوک الهی کند .ﻭلی = ﺪﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ سلوک الهی کند ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ= 5176;ﺰﮐﻴﻪ نَفس ﺗﺼﻤﻴم ᥵= 0;ﮕﻴﺮﺩ سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺗﺴلیم الهی= ﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65175;ﻮکُلّ ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮ&#= 65193;ﻩ ﻭﮐﺎﻟﺖ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﻃﻮﺭﻯ که ﺻﻠﺎح ﻤﻴﺪA= 165;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65263; ﺮﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﺪ. ﭼ= ﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎتی A= 252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﭼﻘﺪﺭ ﺗﺄﺧﻴ&#= 65198; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨفع ﺴ= 5166;ﻟک ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺗ&= #65166; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎ ﻓ= ﺎﻳﺪﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭ ﻓ&= #65212;ل ﻨﻮعی ﺒﻬﺘﺮﻯ = 5193;ﺭﻧﻮع فوق بشری ﺍﻳﻨ= ﺪﻩ ﻭﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65251;ﺨﻠﻮق ﺒﻮﺩﻥ اﻋﻤﺎﻝ &#= 65267;ﻌﻨﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﻮA= 193;ﻥ ﻮلی اﺭﺍﺩﻩ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﻮﺍ&= #65253; ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65255;ﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺼﻮ&= #65267;ﺐ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﺳﺘ&#= 65236;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺍﻋﻤ= ل گناﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= 5247;ﻔﺎﻇ ﻮ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﮐﻤﺘ&= #65198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65169;ﻌﺎﺩ ﺑﺎﻃنی ﻮﻫﻤﻪ = 5183;ﺎﻧﺒﻪ ﻣﻔﺎﻫﻴم ﺒﺨﺼ= 5262;ﺹ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻮ س&= #1604;وک الهی ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣA= 262;ﺭ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﻧﻮع فوق بشری ﺮﺍ ﺑﻴﺎʌ= 53; ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﻧﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺳﻴﺮ ﮐﻠﻤﺎﺕ &= #64404;ﻮﻳﻨﺪﻩ تی اﮔﺮ قُرآن = ﻮ گفتار ﭘﻴﺎﻣﺒ= ;ﺮ ﻭ ﭘﻴﺮالهی ﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی اﻥ ﻤﺘA= 262;ﺟﻪ ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑ= ل ﺒﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ قُرآن ﻨﺎ᥹= 9;ق ﻮ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﺍﻫل اﻟﺬﮐﺮ ﻭالهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﭙﺮﺳﺪ.ﺗﺎ ﺑﻤ&= #65228;ﺎنی ﺒﺎﻃنی ﻮﻋﻤﻴ= 02; اﻳﻥ اﻟﻔﺎﻅ ﭼ= 5262;ﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮA= 263; ﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ. ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤ&#= 65166;ﺕ حَقّ ﻤﻄﻠﺐ ﺭʋ= 65; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴ&#= 1605; ﻮ ﻣﻘﺎﺻﺪ اله= 40; ﻮفوق بشری ﻮﻳﺎ ﮐﺎʌ= 51;ﻠﺎﻥ الهی ﺮﺍﻧﻤﻴ᥷= 8;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟ&#= 65268;ک ﻮﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ ﻭ&= #65193;ﺍﺭﺍﻯ اﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠ= 5234; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭﺑﺎﻃ&#= 1606;ی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1560 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮ= 5203;ﻴﺪﻩ(ﺝ۵ﺹ30= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ او ﻤ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ( ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ= ; ﺍﻓﮑﺎﺭﻣﺨﻠﻮ&= #1602; هستند؟ (ﻳﺎ ﺩ᥷= 7; ﺍﺻل ﻤﻘﺮﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65261;ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭﻗﺪﻳ&#= 1605; ﻤﻘﺮﺭ ﺍﺯ ﺍﺯل &= #65256;ﻴﺴﺖ) ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ قُر= 70;ن غیر ﻣﺨﻠﻮق ﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ (ﺍﺳ= ﺘﻄﺎﻋﺖ) ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻗﺒل از ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌ= 04; ﺒﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﻫ&= #1605; ﺰﻣﺎﻥ ﻔﻌل بوده است = .ﻭ ﺁﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺧﻄﻮﻁ = ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪنی اﺳﺖ ﻳﺎ = 5255;ﻪ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺻﺤﻴح &#= 65194;ﺭﺗﻮﺣﻴﺪ ﭼﻴﺴﺖ ﻭﺍﻳﺎ ﺣ&= #65198;ﮐﺎﺕ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﻳﺎﻧﻪ. ﻭ ﺍﻳﻤﺎ= ﻥ ﭽﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ؟ &#= 65165;ﻣﺎم ﺪﺭﭘﺎسخ ﻤﻴﻨA= 262;ﻳﺴﺪ ﮐﻪ ﺃﻥّ اﻟﻤﻌ= ﺮفة (ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263;) ﻣﻥ ﺼنع اﻟﻠﻪ = 593;َزّ ﻭ جَلّ (ﺩﺍﺩﻩA= 165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ اﺳﺖ)فی اﻟﻘﻠʋ= 68; ﻣﺨﻠﻮقة ﻭﺍﻟﺠﺤﻮﺩ ﺻن= 593; اﻟﻠﻪ فی اﻟﻘʌ= 48;ﺐ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭﻟﻴس &#= 65247;ﻠﻌﺒﺎﺩ ﻓﻴﻬﻤﺎ ﻣﻥ ﺼﻨ&= #65226; ﻭﻟﻬم ﻔﻴﻬﻤﺎ &#= 65165;ﻟﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻥ اﻟﺎﮐﺘﺴﺎ= 5167; ﻓﺒﺸﻬﻮﺗﻬﻢ ﺍ&#= 65247;ﺎﻳﻤﺎﻥ اﺧﺘﺎﺭ ﻭ ﺍﺍﻟ&#= 65252;ﻌﺮفة ﻓﮑﺎﻧﻮﺍ ﺑﺬﻟ&#= 1705; ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ عاʋ= 97;ﻓﻴﻦ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺗﻬم ا= 5247;ﮑﻔﺮ ﺍﺧﺘﺎﺭﻭﺍ ﺍﻟ&#= 65184;ﺤﻮﺩ ﻓﮑﺎﻧﻮﺍ ﺑﺬﻟ&#= 1705; کاﻓﺮﻳﻥ ﺠﺎﺣA= 194;ﻳﻥ ﻀُّﻠﺎﻟﺎ ﻭﺫA= 247;ک ﺒﺘﻮﻓﻴق الله= ; ﻟﻬﻢ ﻭ ﺧُﺬﻟﺎﻥ ﻤﻥ &= #65192;ﺬﻟﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺒﺎﻟﺎ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍﻟﺎﮐﺘﺴﺎﺏ &= #65227;ﺎﻗﺒﻬم اﻟﻠﻪ ﻭﺃثاﺑʌ= 60;م ﻣﻌﺮﻓﺖ (ﺷﻨﺎʋ= 91;ﺖ ﻋﻘلی ﻮ ﺷﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯﻣﺮ= 5165;ﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ) ᥴ= 5;ﺯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺩل اﻧﺴﺎﻥ &#= 65204;ﺎﻟک اﺳﺖ. (ﭼﻴﺰ ﺗﺎﺯ= ﻩﺍﻯ ﻮﺳﺎﺧتی ﺠﺪﻳA= 194; ﺩﺭ ﺩل ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷُﺮُﻑ &#= 65191;ﻠﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﻭم ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ مَشیّت ﺍﻭ ᥴ= 5;ﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯشایست= ;گیهاﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺳﺎﻟﻚ) ﻭ (ﺟُﺤﻮ= ﺩ) ﻳﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻴ&= #65200; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺩل ﻤﺨﻠﻮق اﺳﺖ (ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺴبی = 5262;ﺑﺎ ﻋﻘل ﺠﺰئی اﻧʌ= 60;ﺎ ﺩﺭ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﻘﺮ&= #65165;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭلی &#= 65208;ﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﻣﻬم ﻮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺣ= ﺪﻳث ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻣﺎﺩگی = 4345;ﺬﻳﺮﺵ ﻭﺗﺼﺪﻳق ﺮﺍ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳ&= #65253; اﻧﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ &= #65193;ل اﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺬﺍ= 5197;ﺩ. ﻫﺮﺣﺮکتی ﺪﺭ A= 183;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻓ= ;ﮑﺮ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺯﺑﺎﻥ ﻮﺻﻮﺭﺕ ﻭﻫﺮﮔ&#= 65262;ﻧﻪ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭﺟﺎﺑ&#= 65184;ﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔ= ﺎﻩ ﻭ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭح &= #65188;ﻴﻮﺍﻧﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺩﻳﺪﻥ &= #65262; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻤﺎﺭﺍ &= #65153;ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﻭح A= 208;ﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵ ﺩ&= #65197; ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65169;ﺸﮑل کاﻣل ﻮ ﻣﻨﺎﺳA= 168; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﺤﺎﻝ &= #65255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﺸﺨﺺ ﺍﻟﻮ= 5193;ﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺖ الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʌ= 55;ﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻤ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ = ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻨگ &#= 65176;ﻤﺎم ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻮﺍس &#= 65261; ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ب&= #1594;یرﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺩ= ﻳﺪﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻳﺎﻓﻬ&#= 1605; ﻮ ﻓﮑﺮ واقعی ʋ= 98;ﺍ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺍﻳﻥ اﻧﺤﺮﺍﻑ ﺣسی A= 198;ﺍ ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺷأﻥ ﻤﻘ&#= 65166;م ﺘﮑﺎﻣلی ﺸﺨﺺ = 588;ایسته ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﮑﻨﺪ. ﮐ= ﺎﺭ نَفس أمّاره = 5261; ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ &= #65239;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺯﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ = ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ &= #1578;وحّش ﻗﺒل بشری ﻤﻴ᥵= 0;ﺮﺩ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﻮ ﻋﺒﺎﺩ ﻧﻘشی &#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ( ﮐﻪ ﺑﺨﻮ= ;ﺍﻫﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﻴﺎﺑﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺑﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 64401;ﺎﺭ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍی خو= 83; ﺑﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺮﮐتی = 5220;ﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺴﻘﻮ&= #65219; ﺪﺭﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭحی ﻮﻋﻘلی ʌ= 62; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺣﺮﮐتی ﺒﺴ= 5262;ﻯ ﻘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺒﺴ&#= 65268;ﺎﺭﺑلند ﺑﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭل&= #1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺨﻠﻮﻗ&#= 65166;ﺕ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; (ﺍﻳﻥ ﻴﺎ ﺁﻥ) ﻫ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ&= #65247;ﻮ ﻣﻮﻗﺖ ﭘﻴﮕﻴﺮ&#= 65263; ﺒﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ = ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭﺳﺮﮐ&#= 1588;ی کند ) ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺷﺪﻳﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65228;ﺮﻓﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ&#= 65247;ﺬﺍ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮﻋﺎﺭ= 5233; ﺷﺪﻧﺪ (ﺍﻭم کننده ﺳﻠﻮکی = ﻮﻋﺎﺭﻑ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺮ&#= 65165;ﺗﺐ الهی ﺸﺪﻩ) ﻭ ﺑ= 5166;ﺯ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺕ ﻭﻣﻴل ﺒﮑﻔﺮ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65183;ﺤﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺳﺮ= ﮐشی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65235;ﺮ ﻣﻨﮑﺮ ﮔﻤﺮﺍﻩ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺃﻣﺮ ﺑﺎ= ﮐﻤک ﻮﺗﻮﻓﻴقی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻭ= ﻣﻴﺖ ﻭﺿﻠﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺼﻴ&#= 65168; ﺑﺮخی ﺒﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﮐﺘﺴ&= #65166;ﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻋﻘﺎ&= #65167; ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ( ﻭﻋ= ;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ ﻧﻮﻉ) ﻭ= ;ﻳﺎ ثوﺍﺏ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (&= #65261;ﻟﺒﺎس ﻭ ثوﺏ ﻧﻮع فو = 2; بشری ﻮ شایست&#= 1711;یهاﻯ اﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺩ.) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ قُرآن ﭙﺮﺳﻴﺪ= ;ﻯ که ﺍﻳﺎ مُحدَ= ث ﻏﻴﺮﻣﺨﻠﻮق اA= 203;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯلی ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳ&= #65174;: کان اﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭجَلّ ﻭﻟﺎ شی= ;ئ غیر ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻌA= 198;ﻭﻑ ﻭﻟﺎ ﻣﺠﻬﻮﻝ ﮐ&= #65166;ﻥ عز ﻭجَلّ ﻮﻟﺎ= ; ﻣﺘﮑﻠّم ﻮﻟﺎ ﻣﺮﻳﺪ ﻭﻟ&= #65166; ﻣﺘﺤﺮک ﻮﻟﺎ ﻓ&#= 65166;ﻋﻞ جَلّ ﻮعَزّ ﺭ&= #65169;ّﻨﺎ ﻓﺠمیع اﻟﺼﻔᥴ= 6;ﺕ مُحدَثة ﻋﻨﺪ = ﺣﺪﻭث ﺍﻟﻔﻌل ﻤﻨﻪ ج= 614;لّ ﻮعَزّ ﺭﺑّﻨﺎ= ; ﻭ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ کلا = 5; غیر ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻓﻴﻪ ﺧ&= #65170;ﺮ ﻣﻥ کاﻥ ﻘﺒﻠﮑ= 5250; ﻭﺧﺒﺮ ﻣﺎ ﻳﮑﻮ&= #65253; ﺒﻌﺪﮐﻢ ﺍﻧﺰل &#= 65252;ﻥ عند ﺍﻟﻠﻪعلی= ّ ﻤﺤﻤﺪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﭘﺎسخ اینکه A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﭼﻴﺰﻯ غ&#= 1740;ر از ﺍﻭ ﻧﺒﻮﺩ. ﭼ&= #65258; ﺍﻧﭽﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ &= #65261;ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎﻫ&#= 65256;ﻮﺯ ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65176;ﻪ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻧ&#= 65252;ﻴﺸﻮﻧﺪ. (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; شایسته ﺷﻬﻮﺩ= ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ ﻧﻬﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺍﻣﻮﺭ (ﺧ= ﺎﺭج اﺯ ﻫﺴﺘﻰ) ﺩﺭﻫ&= #65166;ﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء اﺳﺖ ﻫʋ= 98;ﮔﺰ تجلّی ﺸﺪنی ﻨ= ﻴﺴﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ &= #65261; ﻣﺘﮑﻠمی ﻨﺒﻮA= 193; ﻭﻫﻴچ ﻤﺮﻳﺪ ﺻ&#= 65166;ﺣﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﻣﺘ&= #65188;ﺮک ﻮ ﻓﺎعلیّ ﻨﺒʌ= 62;ﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳ&#= 65253; ﺼﻔﺎﺕ مُحدَث= ﻫﻨﮕﺎم ﺤﺪﻭث ﻓﻌل اﺯ = 5165;ﻭ ﺑﻮﺩﻩ. (ﺣﺎﺩث ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻭﻗتی ﻤﻨﺎ= 5203;ﺐ ﺑﻮﻗﻮع ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261; ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺪﻳﻢ &#= 65193;ﺍﺭﺍﻯ ﺰﻣﺎنی ﭽﻮﻥ ﺨ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣ&#= 65220;ﻠق اﺯﻟﻴﺖ ﻧﻴﺴﺖ. &= #1602;ُرآن کلام رَبّ ﺭﺣ&= #65252;ﺎن ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﻤﺪ ک&#= 1575;مل الهی ﻭﻫﺮ ﮐﺎʌ= 51;ﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗ= ﺪﺑﻴﺮ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ه= ;ستند. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺪ&#= 65197; ﺗﺪﺑﻴﺮ رَبّ ʌ= 39;ﺎﺋم نوع بشری ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻴﺰﻏﻴﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ رَ= 576;ّ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺎﺩﺭ&#= 65259;ﺴتی نوع بشری ﺒﻮﺩ= ﻩ ﮐﻪ ﺳﻮﻣﻴﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﻠﮑﻮتی ﻤﺤﻤA= 194;ﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ &#= 65261;ﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ &= #65197;ﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻮﻟﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧ&= #65260;ﺎﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ که = 5193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. قُرآن ﻫʋ= 66; ﻭﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬ&= #65166; ﺑﺮﺣﺴﺐ مَشیّ= ;ت ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭلی ﺪﺭﺳطح عقلی الهی وﺯ&#= 65169;ﺎنی ﻨﻮعی اﻭ ﻧﻴﺴA= 174;. ﻫﺮ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ﻉ ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ ﻨ&#= 65262;ع ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﮐﺘﺎ&#= 65167; ﻭ ﻭﺣی ﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺬ&#= 65259;ﻦ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩﻫﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺗﮑ&= #65248;م ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺣﺮ&= #64400;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺣﺎﺩث ﻭﺟﺪﻳﺪ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫم ﺰﻣﺎﻥ ﺤ&= #65194;ﻭث ﻓﻌل ﻠﺤﻈﻪ ﺑﻠ&#= 65188;ﻈﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺒﺎﺣث &#= 1602;ُرآن ﻮحدیث ها ﺳﺮﺍ= ;ﺳﺮ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻣ= ﺮ سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺗﮑﻠم ﻮ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳ&= #65166; ﺍﺯﻋﺒﺎﺩ ﮐﻪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤطی= 17;ع ﻮﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&#= 65248;ﻮکی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5256;ﺪ.) ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ا= 5193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ قُ= 585;آن کلام اﻟﻬﻰ ﻏ᥾= 8;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺍﻥ اﺧﺒﺎﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺒﺎﺭ = ﺍﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺸﻤﺎ ﻫﺴﺖ ( ﮐﺘﺎ= ;ﺏ قُرآن ﻤﺤﻤﺪ ᥽= 1;ﺨﻠﻮق ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻣﺨﻠﻮق اﺯ ﻗﺒ= 604; ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭلی ﺪ= 5197;ﺳﻄح رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 8;ﺣﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺩﺭ قُرآن اﺧﺒﺎﺭ= ﺗﺎﺭﻳخی گذﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭﭘA= 268;ﺶ ﺑﻴنی اﻳﻨﺪﮔʋ= 66;ﻥ ﺪﺭ ﺍﻥ ﻫﺴﺖ. (ﻋ᥽= 2;ﻠﺎ ﺩﺭ قُرآن ﻨﻪ ʋ= 65;ﺧﺒﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯﮔﺬﺷ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻫﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎ ﭼﻴﺰﻯ گفته ﺑʌ= 48;ﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺧﺒﺎﺭ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﺩﻳﺎﻥ گذﺷﺘʌ= 58; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ قُرآن = 7;ست. ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺘﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺧ&= #65198; ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ برتری مقام الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 61;ﻇﻬﻮﺭﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ &= #64400;ﻪ آغاز ﺩﻳﻦ ﺟﺪʌ= 67;ﺪ ﻭﻧﻮع فوق بشری ﺠﺪﻳﺪ ﺍʌ= 03;ﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کتاب = 02;ُرآن هست. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺩﺭ قُرآن ﮐﺘᥴ= 6;ﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩ= ﺭ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ.ﮐ&#= 65258; ﺩﻭ قُرّه و خورّه ﺟﺪﻳﺪ ᥻= 9;ﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺑﺮقُرّهﻫﺎ ﻭ= ;ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ا&#= 65193;ﻳﺎﻥ ﻮ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ گذ= 5207;ﺘﻪ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻭنو= 93; بشری ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ هفت ﺷ= 5260;ﻮﺩ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ الهی ﺪﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ ﻭﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮ ﺑﺮﺳﺪ) ﺍﻣ= ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺍﻳﻦ قُرآن ﻨᥴ= 6;ﺯل ﺸﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻮ&= #1604; ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ.( ﻧﺰﻭ= ;لی ﻤﮑﺎنی ﻤﻄﺮﺡ = 5255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ اﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ &= #65183;ﺎ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻟﻠ= ;ﻪ رَبّ ﺍﻟﺎﺭﺑᥴ= 6;ﺏ ﻫﺴﺖ. ﻭلی اﺯ ﮐ&#= 65166;ﻧﺎل رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥷= 8;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ رَبّ ﻧﺎﺩʌ= 67;ﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﻟﻬﺎ= 5249; ﺑﺨﺶ ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎم کاﻣﻠﺎʌ= 53; الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮع ف= 08;ق بشری ﺍﻧﻬﺎ ﺍʌ= 03;ﺖ.ﮔﺮﭼﻪ رَبّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭʋ= 65;ﺳﻄﻪ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥾= 1;ﻫﺮ ﺗﻌﻠﻴم ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ اﻟﻬﻰمحمد های زنده ﺩﺭﻫ= ﺮﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺗﺮﺑﻴتی رَبّ= ﻗﺎﺋﻢ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﻴ&= #65198; ﺗﺮﺑﻴﺖ رَبّ ʋ= 97;ﺣﻤﺎن ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ همه ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍA= 255;ﺴﺎنی بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﺳپسﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣمک ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﺎﺳﺘﻄﺎ= 593;ة ﻟﻠﻔﻌﻞ ﻓﺎﻥّ اﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ج= ;َلّ ﺨﻠق اﻟﻌﺒﺪ ﻭ &#= 65183;ﻌل ﻠﻪ ﺍﻟﺂلة ﻭ ﺍ&#= 65247;ﺼحّة ﻭهی اﻟقوّه ﺍ= ﻟتی ﻴﮑﻮﻥ اﻟﻌﺒﺪ &#= 65169;ﻬﺎ ﻣﺘﺤﺮﮐﺎ ﻣﺴﺘ&#= 65220;ﻴﻌﺎ ﻟﻠﻔﻌل ﻮﻟﺎ ﻣ&#= 65176;ﺤﺮک اﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺮ= 5267;ﺪ ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻭهی ﺼ= 601;ة ﻣﻀﺎفة ﺍلی ا᥼= 7;ﺸﻬﻮة ﺍﻟتی هی ﺧلق ا= ;ﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻣ= ﺮﮐبّة فی اﻟﺎﻧﺴﺎﻥ A= 235;ﺎﺫﺍ ﺗﺤﺮﮐﺖ ﺍﻟﺸﻬ&#= 65262;ة اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺷﺘﻬ= 5264; ﺍﻟشیئ ﻮ ﺃﺭﺍA= 193;ﻩ ﻓﻤﻥ ثم ّﻘﻴل = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﺮﻳﺪ ﻓﺎﺫﺍ ﺃ&= #65197;ﺍﺩ ﺍﻟﻔﻌل ﻮﻓﻌﻞ &#= 64400;ﺎﻥ ﻤﻊ ﺍﻟﺎﺳﺘﻄﺎ&#= 1593;ة ﻭ ﺍﻟﺤﺮکة ﻓﻤ= 5253; ثمّ ﻘﻴل ﻠﻠﻌʋ= 70;ﺪ ﻣﺴﺘطیّع ﻤﺘ᥶= 8;ﺮﻙ ﻓﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ اﻟ&#= 65166;ﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﮐﻨﺎ ﻏﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﻳﺪ ﻟﻠﻔﻌﻞ ﻭﮐﺎﻥ &= #65252;ﻌﻪ ﺍﻟﺂلة ﻭهی ا᥼= 7;قوّه ﻭﺍﻟﺼحّة ﺍﻟʌ= 48;ّﺘﺎﻥ ﺒﻬﻤﺎ ﺗﮑﻮﻥ ﺤ&= #65198;ﮐﺎﺕ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻓ&= #65228;ﻠﻪ ﮐﺎﻥ ﺴﮑﻮﻧﻪ ﻟ&= #65228;لّة ﺳﮑﻮﻥ اﻟﺸﻬﻮ= 577; ﻘﻴل ﺴﺎﮐﻦ ﻓﻮ&#= 65211;ﻒ ﺑﺎﻟﺴﮑﻮﻥ ﻓﺎ&#= 65195;ﺍ ﺍﺷتهی اﻟﺎﻧ᥸= 4;ﺎﻥ ﻮ ﺗﺤﺮﮐﺖ ﺷﻬﻮ&= #65175;ﻪ ﺍﻟتی ﺮﮐّﺒﺖ A= 235;ﻴﻪ ﺍﺷتهی اﻟﻔﻌل= ; ﻮ ﺗﺤﺮک ﺒﺎﻟﻘﻮ= 577; ﺍﻟﻤﺮﮐبة ﻓﻴA= 258; ﻭ ﺍﺳﺘﻌﻤل آل= 77; ﺍﻟتی ﻴﻔﻌل ﺒﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65236;ﻌﻞ ﻓﻴﮑﻮﻥ اﻟﻔﻌ= 604; ﻤﻨﻪ ﻋﻨﺪﻣﺎ ﺗ&= #65188;ﺮک ﻮ ﺍﮐﺘﺴﺒﻪ ﻓﻘ&= #65268;ل ﻔﺎﻋل ﻮ ﻣﺘﺤﺮ&#= 1705; ﻮ ﻣﮑﺘﺴﺐ ﻭﻣﺴ&= #65176;ﻄﻴﻊ ﺃﻭ ﻟﺎ ﺗﺮﻯ ﺃﻥ= ﺠمیع ﺬﻟک ﺼﻔﺎﺕ ﻳﻮ&#= 65211;ﻒ ﺑﻬﺎ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳ᥵= 6;ﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻌل ﭙﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻯ ( ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻴک ﻔﮑ= 5198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺟﺴم ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺗﺎ ﻓﮑﺮﻯ ﺒﻌﻤ&= #1604; ﺪﺭ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭل&= #1740; ﺴﺎﻟک اﻃﺎﻋﺖ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ سعی ﻤﻴﮑﻨﺪ = 5165;ﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ&= #65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ;ﻞ ﺑﺴﺎلک ﺪﺍﺩﻩ = 5207;ﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺧﻠﺎل &#= 65204;ﻠﻮک اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5194;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ مُدّعی ﺨﺪﺍ ﺷ= ;ﻨﺎسی ﻮ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ه&#= 1587;ت ﻭلی ﺴﺮﭘﻴچی ʋ= 70;ﺎﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = 5165;ﻓﻌﺎل غیر سلوکی ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ &= #65252;ﺘﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﻭﺣتی کاﺭʌ= 59;ﺎﻯ ﺗﻌﺒﺪ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65261; ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺣت&= #1740; ﺒﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭﺵ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻫﺴ&#= 65174;.ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ نوع بشری کنونی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﺮﮐس ﻧﻴﺮﻭﻯ هر ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎ = 5247;ﺬﺕ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ ﺑ= ﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ) ﺍﻣ= ﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65253; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5256;ﺪﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﻳﺪ = ﺩﺭ ﺍﻭ ﺁﻟﺖ ﻭﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺻﺤﺖ ﻭﺳﻠﺎمت= 40; ﻮﻋﻘل ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﺤﻴﺎتی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ &= #64404;ﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ق = 8;ّه ﻭ ﻧﻴﺮﻭئی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﺁ= ﻥ ﻨﻴﺮﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﺘﺤﺮک ﺒﺮﺍﻯ هر ﻓﻌﻞ ﺑﺎﺷﺪ. (= ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺴم &#= 65262; ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺗ= ;ﻤﺎﻡ ﺗﺤﺮﮐﺎﺕ ﻭ ﻓﻌ&= #65166;ﻟﻴﺘﻬﺎﻯ اﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ الهی ﺮﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺼﺮﻑ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻓﺮﺍﻫم کرﺩﻩ A= 169;ﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﮕA= 268;ﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐسی ﭽ= 5208;م اﺯ ﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺒﻴﻨﺪ. = ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭﻋﻘل ﺪﺭ ﺩ&#= 65267;ﻮﺍﻧﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭح ﻨﺎ&#= 64400;ﺎفی ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ &= #65235;ﺼل ﻨﻮعی عقب ﺗﺮ ʋ= 69;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﻣﺘﺤﺮک &= #65220;ﺎﻟﺐ (ﻓﻌل ﺤﺮﮐﺖ) ﺍﺳ= ﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺼﻔتی که ﺑﺸﻬﻮﺕ (ﻳﺎ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻭﻣﻴل ﻮهَوَس= ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ) ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮﺩﻳ= 5194; ( ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ) ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﺨﻠﻮ&= #1602; الهی اﺳﺖ (ﻭﺩʋ= 97; ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭ&#= 65261;ح هست) ﻭﺩﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ اﺯ ﻗﺒل ﺘﺮﮐﻴ= 5168; ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ = ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺷﻬﻮﺕ &= #65267;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺘﺤﺮﻳک ﺸﺪ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﻃﻠﺐ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ (ﻭﺧﻴلی ا= 5199;ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺑﺘﺤﺮﻳک ﻨﺎﺧ= 5262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﻘشی ﻨ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻤ&#= 1615;ﺮﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ. (ﺻﺎﺣﺐ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ) ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﮐﺎﺭﻯ کند ﺍﻥ کاﺭ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻄ= 5166;ﻋﺖ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺍﻭ ﻫﺴ&= #65174;. ﻭﺑﺎﺯ ﺑﻨﺪﻩ ( ﺍ= ;ﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ سالک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ که ﻣﺨ= 5248;ﻮق ﺨﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭل&#= 1740; عبدﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻧA= 170;ﺎﺷﺪ) ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت @= 400;ﻪ ﻣﺴﺘطیّع ﻤﺘ᥶= 8;ﺮک اﺳﺖ. ( ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ = ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﮐﻥ &= #1594;یر ﻣﺘﺤﺮک ﻤﺎﻧﺪ &#= 65261;ﻓﻌلی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍ&= #65255;ﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ (ﮐﻨﺘﺮل &= #65256;ﻔس ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻯ که ﺧﻮﺩ ﻋﻤلی = 75;ﺭﺍﺩﻯ ﻀﺪ ﻋﻤل ﺁﺯﺍﺩ &= #65261; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﻭﮔﺎﻧ&#= 1711;ی ﻤﻬمی ﺪﺭ ﺍﻓﻌ= 5166;ل هست. ﻭﮐﻨﺘﺮل = 06;فس ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﻭﺗﺴلیم ﺨﺪﺍ A= 165;ﺳﺖ ﻭﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮکُ= 604;ّ ﻮﺗﺴلیم ﻤﺪﺍʋ= 97;ﺩ. ﻭلی ﺪﺭﻋﻤل اʋ= 99;ﺍﺩ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻫﺮ &= #65191;ﻄﺎ ﺩﺭ ﻓﻌل هست ﮔA= 198;ﭼﻪ ﺗﻤﺎمی اثاﺭﻫ= ;ﺮ ﻓﻌل اﺯﺍﺩ ﺳﺮ= 5165;ﺳﺮ ﺧﻄﺎ ﻭﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ ﺳﺎﺯ ﻭﺍثاﺭ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍئی ﻮ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺼﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﻬ&= #65252;ﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗﻤﺎم غیر= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺪﻳﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65267;ﻨﺪﺍﺭﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﺍﻳ&= #65253; اﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ ﺳﮑ&#= 65262;ﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65240;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﻟﺖ ﻭﺳﻠﺎﻣ&= #1578;ی لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺤA= 198;ﮐﺖ ﻭ ﻓﻌل اﻧﺴﺎﻥ &#= 1607;ست. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻮﺍﻥﺴ&#= 64401;ﻮﻥ ﻮﺳﮑﻮﺕ ﻭﺍﺭﺍ&#= 65251;ﺶ ﺷﻬﻮﺕ (ﻳﺎ ﺳﮑﻮ= ﺕ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65203;ﺎﮐﻥ ﺒﮑﻨﺪ (ﮐﻪ ﺍﻳﻥ= ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﻗﺪﺭﺕ الهی ﺪﺭ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ه&= #1614;وَس ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) = ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻳﺎﻓﺖ ﻳﻌنی ﺸ= 5260;ﻮﺕ ﻭ ﻣﻴل ﻮهَوَس= ; ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ) ﻭﺗﺤﺮﻳک اﺭﺍﺩﻩ ﻭﺷﻬﻮ= 5173; ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺗﻤ&= #65166;ﻳل ﺒﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟ&#= 65200;ﺍ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺷﺪ&= #65257; ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳ= ﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﻓﻌ&= #1604; ﻮ ﺍثاﺭ ﺍﮐﺘﺴ= 5166;بی ان ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ &#= 65251;ﻴﻤﺎﻧﺪ ( ﺍﮔﺮﺳﺎﻟک ﺒﻮ&= #65193; ﺍثاﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ = 5261;ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﻮﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اثاﺭﻣʌ= 56;فی ﻮ ﺿﺮﺭﻫﺎﻯ هر &#= 65235;ﻌﻞ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ= ﺵ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﺑ= ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺍﺭﺩ &= #65153;ﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﺍﻭﺑﺎﻟﻤثل ﺪA= 267;ﺪﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎ &= #65169;ﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺂﻳ&#= 65194;. ﭼﻪ ﻗﺒل اﺯﻣﺮ= 4402; ﻳﺎ ﺩﺭ جَهَنّ= ;م ﺴﻮﻡ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻳ&= #65166; ﺩﺭ جَهَنّم چهاﺭم ﺒﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺖ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65169;ﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ گفت A= 235;ﺎﻋﻞ (ﮐﻪ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭﺑ= ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩ&#= 65257;) ﻭ ﻣﺘﺤﺮﻙ (ﺻﺎﺣ= ﺐ ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺍﺯﺍﺩ) = ﻭﻣﮑﺘﺴﺐ (ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺗﻮﺍ= ﻧﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩﺵک= 587;ب ﺍثاﺭ ﻣثبت ﻳᥴ= 6; ﻣﻨفی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ ﻣﺴ= ﺘطیّع ﺨﻮﺍﻧﺪ (ﮐﻪ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺷﺘ= 5258; ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺗﻤﺎم ا&= #65267;ﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺒﻴنی اﻧﺴﺎنی هستن&= #1583;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 215;ﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﭘﺮﺳﻴ&#= 65194;ﻯ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣمک ا&= #65247;ﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ &#= 65261; ﻣﺎ ﺫﻫﺐ ﺍﻟﻴﻪ = ﻣﻥ ﻘﺒﻠﻚ ﻓﺘﻌﺎل= 740; اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﻟ&#= 65268;س ﮐﻤثله شیئ ﻭﻫ= ;ﻮ ﺍﻟﺴمیع اﻟﺒ᥹= 2;ﻴﺮ ﺗﻌﺎلی اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﻳﺼﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻ&#= 65236;ﻮﻥ ﺍﻟﻤﺸﺒّﻬﻮﻥ = 575;ﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 604;ی ﺒﺨﻠﻘﻪ ﺍﻟﻤﻔ&#= 65176;ﺮقوﻥ علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭ جَلّ ﻓﻌﻠﻢ A= 165;ﻥّ اﻟﻤﺬﻫﺐ ﺍﻟﺼ= 5188;ﻴح فی اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ A= 251;ﺎ ﻧﺰل ﺒﻪ ﺍﻟﻘﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻠ&= #65258; عَزّ ﻭ جَلّ ﻓ= ﺎﻧﻒﻋﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺒﻄﻠ= 5166;ﻥ ﻮ ﺍﻟﺘﺸﺒﻴﻪ ﻓ&= #65248;ﺎ نفی ﻮﻟﺎ ﺗﺸﺒA= 268;ﻪ ﻫﻮ ﺍﻟﻠﻪ عَز= 17; ﻭ جَلّ ﺍﻟثاﺑﺖ= ﺍﻟﻤﻮﺟﻮﺩ ﺗﻌﺎلی اﻟﻠﻪ = 93;َمّاء ﻳﺼﻔﻪ ﺍﻟﻮﺍﺻ&#= 65236;ﻮﻥ ﻭﻟﺎ ﺗﻌﺪ ﺍﻟﻘ&= #65198;ﺍﻥ ﻔﺘﻀﻞ ﺑﻌﺪ ﺍﻟ&= #65170;ﻴﺎﻥ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﻳʄ= 05;ﺮﺍﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ ﮔﻔﺘﻨﺪﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺤﺮﻓﻬﺎ ﻭﺑﺮئ و ﺑﻪ ﺩﻭ&#= 65197; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گفتهʌ= 59;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬ= ﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺸﺒّ= 5260;ﻪ ﮐﺮﺩﻩ (ﺗﺸﺒّﻪ &= #64400;ﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253;) ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﻭ ﻧ= ﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغ ﺒﺨﺪﺍ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺑﺪﺍﻥ که &= #65251;ﺬﻫﺐ ﺻﺤﻴح ﺪﺭ ﺗﻮﺣ&#= 65268;ﺪ (ﻋﻤل ﻮﺍﺣﺪ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺨﻮﺩﻭ ﺗʌ= 52;ﺮﮐﺰ و توسل ﺩﺭ ﺻﻮʋ= 97;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻳﮕﺎ&= #65255;گی ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﮐﺴﺐ ﺣ= ﺎﻟﺖ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻮ ﺧﻠ&= #65204;ﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻳکی = 5208;ﺪﻥ ﺪﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ.&#= 65261; ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ (ﺗﻮ= ﺣﻴﺪ) ﺍﺻﻄﻠﺎحی ﻔﻠA= 204;ﻔﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺨص&#= 1740; ﭽﻪ ﻋﻘﻴﺪﺍﻯ ﺪ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﻴﮕ&= #65166;ﻧگی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65193;. (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻧﻈﺮﻯ)= ﻣﺮﺩم ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎﻃل &#= 65262; ﮐﻔﺮو شرک ﺍﺳʋ= 74; ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫم ﺪ&#= 65197;ﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎﻳﺪ (ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ)= ﻳﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭم عملی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺫﺍﺗ= ﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﺗﺮک ﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ (ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ هماﻧﻰ) ﺑﺎﻣﺮA= 165;ﺗﺐ الهی ﺒﻴﺎﺑﺪ)(A= 251;ﺬﻫﺐ و روش ﺻﺤﻴﺢ) ﺗ= 5262;ﺣﻴﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; اﻣﺪﻩ ( ﺑﺎﺯ ﺻﻔ= ﺎﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ قُرآ = 6; ﺷﺒﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍ= 5251;ﺎم اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65255;ﭽﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮﮐﺴﺐ قُرّهﻫ= ;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻳک &= #65176;ﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ ﻫﺮﮔﻮﻧ&#= 65258; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟک در رؤیا و شهود ﻨ&= #65208;ﺎﻥ بدهد ﮐﻪ ﻧﺘﻴʋ= 84;ﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺁ= ;ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﻭﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65255;ﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ رحمان در ولایت سلوکی = 605;حمدی ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ انرا ﺑﺮﺍﻯ ﭙʌ= 68;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍلا ﺷﺮح اﻳﻥ ﺪﻳﺪ= 5255;ﻴﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺑﺎﺯ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘ&= #65236;ﮑﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ تَصو¡= 7;ر ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﻣ= ﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺬﻫ&#= 65168; و روش ﺗﻮﺣﻴﺪ A= 211;ﺤﻴﺢ ﻫﻤﺎﻥ که (ﺭﺍﻩ &= #65195;ﻫﺎﺏﻋﻤﻠﻰ) ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮالهی خود ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ نهایت ﻫﻤﺎﻥ ق= ;ُرّهﻫﺎﻯ ﺪﻭﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺪﺭ ﻗﺎﺋﻢو ﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ) ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﺒ&= #65220;ﻠﺎﻥ ﻮﺗﺸﺒﻴﻪ ﺭﻫﺎ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺗث&= #1576;یت ﺻﻔﺎت ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺨﺪﺍ با چشمان ﻧﺴﺒﺖ ᥽= 1;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣثلا ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﭼﺸم ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻳ&#= 65166;ﺑ ﻨﺤﻮﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﭼ&= #65208;می ﺪﺍﺭﺩ (ﺍﻣﺎ ﺑﻄ= ﻠﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺵ (ﻧف&= #1740; ﺼﻔﺎﺕ) ﺍﺳﺖ.ﮐﻪ= ﻧﮕﻮﺋﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴ&#= 65253; ﻮ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖﺑ&#= 65248;ﮑﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴم ﻨﻪ ﭼ&#= 65256;ﻴﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺁﻥ ﭽ&= #65256;ﺎﻥ. ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨﻠﻮ&#= 65239;ﺎﺕ ﭼﺸم ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ&#= 65175;ﻥ ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮﺗﻐ&#= 65268;ﻴﺮﺍﺕ ﻭﻏﻴﺮﻩ بشری را ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻋ&#= 65166;ﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﻧفی ﺼﻔﺎﺕ &#= 65259;ﻴچ ﺼﻔتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎقی ﻨﮕﺬﺍﺭA= 267;ﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺵ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎﺯ = 5251;ﺎﺭﺍ ﺑﭽﻴﺰﻯ ﺪﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﻤﺎ ﺑﺎﻗﻰ = ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ سلوک الهی ﮐﻪ ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍ&= #65199;تجلّیات ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65204;ﺎﻟﻚ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺻﻠﺎح &= #65170;ﺪﺍﻧﺪ ﻭﻋﻘل ﻮ ﻗﺪﺭﺕ &= #65207;ﺨصی ﺴﺎﻟک ﻜﻤک ﻜﻨ= 5194; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻ&= #65236;ﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﺒ&= #65268;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑ= ﻨفی ﺼﻔﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎ&= #1579;باﺕ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻟﻮ ﺍﺳ&= #65176;ثنائی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴ&= #65234; ﻭﺍﺻﻔﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261; ﺍﺯ قُرآن هرﮔ= ﺰ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﮑﻦ ﮐ&= #65258; ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﺒ&= #65268;ﺎﻥ ﻮﺗﺸﺮﻳﺢ ﮔﻤﺮ&#= 65165;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻋﺪم &#= 65176;ﺠﺎﻭﺯ ﺍﺯقُرآن ﮐﻪ ᥷= 3;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺖ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ (ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ= ﺻﻴﻒالهی ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖﻭل= 40; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﻥ که &#= 65255;ﺒﺎﻳ از ان ﺗﺠﺎﻭﺯ A= 207;ﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭقُر¡= 7;ه ﺷﻬﻮﺩﻯ محمدی= ; ﺪﺭ سلوک اﻟﻬﻰ ﺍ᥸= 3;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل الهی که ﺁﻏﺎﺯ= ; ﻭ ﺍﻭ (قُرآن ﻨﺎʌ= 19;ﻖ) ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﺸﺮیح کنندﻩﻫﺮﭼﻪ ᥷= 3;ﺭﮐﺘﺎﺏ قُرآن هست ﻭﻳ&= #65166; ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺤ&#= 65166;ﺻل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺷﺨﺺ = ﺑﺎﻳﺪ سلوک الهی ﻮ ق&= #1615;رّه ﻳﺎبی ﺒﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺿﻠﺎﻟ= 5174; ﻭﮔمراهی ﻮﻣﺤ= ;ﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ اله= 40; ﻮﺣتی اﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ عقل ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎA= 173; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﻭ ʋ= 65;ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 262; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍ= ﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺗﻮ = ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﻨﺪ( ﺗﺎ= ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; اوﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬʌ= 64; ﮐﻪ ﻋقل کُلّی ﻮﻋ= ﺮﻓﺎنی ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﺍﻣﺎ&= #65249; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ از ﺍﻳﻤﺎﻥ &#= 64345;ﺮﺳﻴﺪﻯ: ﺴﺄﻟﺖ ﺭﺣﻤک ا= ﻟﻠﻪﻋﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻓﺎ= 5247;ﺎﻳﻤﺎﻥ هو اﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎA= 247;ﻠّﺴﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﺪ ﺑﺎﻟﻘﻠ&= #65168; ﻭﻋﻤل ﺒﺎﻟﺄﺭ= 4400;ﺎﻥ ﻓﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺒ&#= 65228;ﻀﻪ ﻣﻥ ﺒﻌﺾ ﻭ ﻗﺪ ﻳ= ;ﮑﻮﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻣﺴﻠﻤ= 5166; ﻗﺒﻞ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ = ﻤﻮٴﻤﻨﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻥﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﺎ حتی ﻴﮑﻮﻥ ﻤﺴA= 248;ﻤﺎ ﻓﺎﻟﺎﺳﻠﺎم ﻘ= 5170;ل اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻫ&#= 65262; ﻳﺸﺎﺭک اﻟﺎﻳA= 252;ﺎﻥ ﻓﺎﺫﺍ ﺃتی اﻟA= 228;ﺒﺪ ﺑﮑﺒﻴﺮة ﻣﻥ کباﺋﺮ ﺍﻟﻤﻌʋ= 66;صی ﺃﻭ ﺻغیرة ﻣﻦ A= 211;ﻐﺎﺋﺮ ﺍﻟﻤﻌﺎﺻﻰ اﻟ= 578;ی نهی اﻟﻠﻪ عَز= ّ ﻭجَلّ عنا ﮐﺎ= ﻥ ﺨﺎﺭﺟﺎ ﻣﻥ اﻟ&#= 65166;ﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﻗﻄﺎ ﻋﻨﻪ = ﺍﺳم اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭث= 75;ﺑﺘﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﺳم اﻟ= 5166;ﺳﻠﺎم ﺑﺪﺍﻥ که ﺍﻳﻤ= ;ﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ اﻗﺮﺍﺭ &#= 65169;ﺰﺑﺎﻥ (ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺯﺑﺎ&= #65255;ﻰ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ هاﻯ &#= 1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی قُرّه ﮔﻴﺮﻯ که ﭘس اﺯ ﺍﻥ ﺍ= 5227;ﺘﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﺑﺎ ﺻﺎﻟﺖ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺍﻟﻬﻰ سلوک ﻭʋ= 69;ﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی پیامبری زند= 07; ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ &= #65262; ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﻋﻘﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ (ﻣ= ;ﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻥ بیک عقید= ﻩ ﺑﻄﻮﺭ ثاﺑﺖ ﮐ= 5258; ﻫﺮﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ &#= 65239;ﺎﺑل ﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺯﻭﺍ&= #1604; اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑ&= #65258; ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﻨﺎ&#= 1588;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺑ= 5166;ﺷﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ اﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &#= 65262;ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻫﺮ ﻳ&= #1705; اﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺒﺴﺎلک ﻤﻴﺪﻫA= 194;. ﺍﻳﻥ غیر ﻗﺎﺑ= 04; ﺤﺬﻑ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ.) ﻭﻋﻤل ﺒﺄ= ﺭﮐﺎﻥ ﺍﺳﺖ (ﻭﻋﻤل اﻳ&#= 65253; عقیده ﻭ ﺍﻳﻥ = 5;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; اﻥ ﺑﺎ ﺍﺭﮐﺎﻥ &= #65262; ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ که &#= 65169;ﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺗﺎ &= #65193;ﺭ ﺩل ثاﺑﺖ ﮔﺮﺩA= 193;. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک عمل= 5; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺠﺴمی عباﺩﻯ ﻭﺍﻋﻤʋ= 66;ل ﺬﻫنی ﺪﺭ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺮﻭح= 740; ﺪﺭﻋﺸق ﻮ ﮐﺸﺶ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﺩ. ﻭﻓﻘﻄ ﺤﺮﻑ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ. ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺻﻔﺎتی ﺴﺎﻟﻚ = 5193;ﺭﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﺮﺑﻴʋ= 74; الهی اﻥ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺤﻘ&#= 1602; ﺪﺍﺩﻥ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮالهی سالک ﺍﺳﺖ) ﻭﺑA= 194;ﺍﻥ که ﺍﺟﺰﺍﻯ اﻳA= 252;ﺎﻥ ﺒﻬم ﺒﺴﺘﮕﻰ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. (ﺯﺑﺎﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ= ;ﻋﻤل ﺒﺎ ﻫم هستند. ʌ= 61; ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ. ﻭ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭﻡ A= 261; سلوک الهی ﺑﺎ = ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺗﺌﻮﺭ&= #65263; ﺒﺎ هم هستند. ᥾= 1;ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻣ&= #65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴک ﻴﺎ&#= 65235;ﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﻫﺮ ﻳک ا&#= 65199;ﺍﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ = ﺳﺎلکی ﺒﺘﻨﻬﺎئی ﺘﻌA= 240;ﻴﺐ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮ&= #65193; ﺑﺘﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ &#= 65193;ﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. = ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺮﺍ= 5263; ﻄﺮﺩ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﻭﺣﻴﻮﺍن= 740; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﮔ= 5198; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴکی اA= 199;ﺍﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺷﻮﺩ ﺗﺎﺭفع گ= 85;ﺩﺩﻫﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻧﻴﺰ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﻴکی = 75;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺎﺩﻗﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩل ﺒﺒﻨﺪﺩ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺼﻔﺎﺕ ﺯ&#= 65207;ﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺎ ﻫم ا&#= 65197;ﺗﺒﺎﻃ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮاله®= 0; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ = ﺒﺪﻧﺒﺎل هم هستند. ﮐﻪ ᥴ= 9;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﺮﺩﺑ&= #65166;ﻥ ﺼﻔﺎتی ﺒﺎﻟﺎ = 5197;ﻓﺖ. ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ. ﺑﻘﻮ= ل ﻤﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﺻﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻭ&= #1581; ﭽﻮﻥ ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﻥ اﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺴﺮ ﺑ= ﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﺗﻦ ﻣُﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک ا&#= 64404;ﺮ ﺻﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﺎقی گذﺍﺭﺩ ﺗﻤﺎم A= 184;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺰ= ﻧﺪﻩ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﻭﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ شاید ﺑﻨﺪʌ= 57;ﺍﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻣﻮٴﻤﻥ ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻨﺒﺎﺷ= 5194; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﻭᥴ= 9;ﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک ﻤطیّع ᥷= 2;ﺪﺍ ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮﻳ= 5258; سلوک الهی ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺳ= 5174;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺘﻤﺮﺩ ﻭﻋﺎصی ﺨﺪﺍ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ ﻧﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣطی= 617;ع در ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒ= 5262;ﺩﻥ. ﺩﺭ ﻧﺎم مسلمانی کاﺭ= 5259;ﻤﻪﻫﺴﺖ. ﻭلی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ = 5170;ﻮﺩﻥ که ﺗﺴلیم و مسلّم ﺴﻠﻮک ﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻳﻚ ﮐﺎﻣل ا= 604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭم کرﺩﻥ عملی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻓﻘﻄ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈﺮ= 5263; ﺑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ئی هستﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮﻯ ﻮﺍقعی اﺳﺖ ﻭʄ= 00;ﺎﺭ سلوک الهی کا= 5197;ﻯ ﻀﺮﻭﺭﻯ می ﺒﺎ= 5207;ﺪ.ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﻮٴﻤﻥ ﺸﺪﻥ ﺍ&#= 65247;ﺒﺘﻪ ﺍﻭل ﺒﺎﻳﺪ ﻣﺴ&#= 65248;ﻤﺎﻥ ﻈﺎﻫﺮﻯ (زبان®= 0;) ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﻤﻌنی ﺪﻳﮕA= 198; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺸﻮﻳﺪ ﻭ A= 165;ﻳﻤﺎﻥ عملی ﻨﻤﺎﺋﻴ᥷= 4;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺣتی ﺘﺴل= 40;م ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻯ ﻨ= ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻤﺎنی هم ﭙʌ= 68;ﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻪ ﻓﻘ&= #65218; ﺍﻳﻤﺎنی ﻨﻴﺴA= 174; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﻠﺎم= 740; هم ﻨﻴﺴﺖ. ﻳک غ= 740;ر ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻠﺎم عمل کند ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ = 5251;ﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 191;ﻴلی اﺯﺳﻨﻴﺎﻥ ﭽﻮ= 5253; ملّای رومی ﻮ&#= 65211;ﺪﻫﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺳ&= #65198;ﺷﻨﺎس ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﻴﻌﻪ &= #65255;ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭلی شعاع های ولایت ﺳﻠﻮکی = علیّ ﺮﺍ بهدایت الهی و معرفی &#= 1662;یر مناسب ﺩﻧﺒﺎل= ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ ﻤﻮ&= #65197;ﺩ ﻧﻈﺮ الهی ﺮﺳʌ= 68;ﺪﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ عشق ﻭﻟA= 166;ﻳﺖ در ﺩﻝ ﻭﺍﺳﻠﺎ= 605; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍ= ﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻘل&#= 1576;ی ﺒﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّیات ﺍﻟﻬﻰ و اهل کتاب بودن ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﭘس ﺍﺳﻠﺎم ﻘﺒ= 604; اﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳ&#= 65174; ﻭﺷﺮﻳک اﻳﻤﺎA= 253; (ﺍﻭل باید ﻣﺴʌ= 48;ﻤﺎﻥ در تسلیم خدا شد ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺳﺎ&#= 65247;ک گردید ﻳﻌنی اول ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺴA= 248;ﻴم ﭙﻴﺮالهی بمعرفی خداوند ﺸﺪ ﺑﻌ= ;ﺪ ﺑﺎﻋﻤﺎل عبادی ﺴﻠﻮکی = ﭙﺮﺩﺍﺧﺖ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﻳ&= #65194;ﻋﻠﻨﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ&#= 64400;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ باﺸﺪ. = 5169;ﺎﻳﺪ اول ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ= 05; ﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ گنا = 7; ﮐﺒﻴﺮﻩﺍﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﺎ ﺻ= غیرﻩﺍﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ نهی کرﺩﻩ ﺑﺎ᥸= 7;ﺪ که ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.( ﻧﻪﻓ= ﻘﻄ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﻈﺎﻫ&#= 65198;ﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪع= 604;یّ رغم اﺳﻠﺎم إد= ّعائی ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﺒﺰﺭگ ﻮ ﮐﻮﭼک &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺴﻠﻤ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ کا= 605;ل الهی ﺑﺮﺍﻯ ا᥻= 1;ﺎﺯ ﺍﻭم ﻮ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ﺍﮔﺮ ﺑﺨʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋ&#= 65252;لی ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 197;ﻋﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍقع اﻳﻤﺎﻥ عملی ن= ;یز ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺧﺎﺭج اﺯ ﺗﻌﻬ= 5194; ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ. = (ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65187;تی ﻨﺎم اﻳﻤﺎﻥ (ﻳ&#= 65228;نی ﻤﻮٴﻤﻥ ﺴﺎﻟک = 5170;ﻮﺩﻥ) ﺍﺯﺍﻭ ﺳﺎﻗﻄ ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ (ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ= ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ولایت ﻤﻴﺸﻮﺩ= ;) ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﺎم اﺳﻠﺎﻡ (ﻇﺎﻫﺮ&#= 65263; و قشری ) ﺑﺮ ﺍﻭ &#= 65169;ﺎقی ﺒﺎﺷﺪ. (ﻭﻳﺎ ﺭﻓ= ;ﺖ ﻭ ﺍﻣﺪﻯ ﺪﺭﺟﺎ&= #65251;ﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ﺑﺎ ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﺪ ﻭلی &#= 65170;ﻮﻇﺎﻳﻒ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺩʌ= 03;ﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل ﺨﻮ= 5193; ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ولی نه هر اخوند مُدّع= 40; اجتهاد .ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻔﺎﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ ﺍʌ= 03;ﺘﻐﻔﺮ ﻋﺎﺩ الی اﻟﺎʌ= 67;ﻤﺎﻥ ﻭﻟم ﻴﺨﺮﺟﻪ ﺍ&#= 1604;ی اﻟﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻟﺠ&#= 65188;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻟﺎﺳﺘﺤﻠﺎ&#= 65245; ﻭﺍﺫﺍ ﻗﺎل ﻠﻠ&#= 65188;ﻠﺎل هذﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﻟ&#= 65248;ﺤﺮﺍم هذﺍ ﺣﻠﺎﻝ ﻭ ﺩ&#= 65165;ﻥ ﺒﺬﻟک ﻔﻌﻨﺪﻫ= 5166; ﻳﮑﻮﻥ ﺨﺎﺭﺟﺎ &= #65251;ﻥ اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺍ&#= 65247;ﺎﺳﻠﺎم الی اﻟﮑﻔﺮﻭ ʄ= 00;ﺎﻥ ﺒﻤﻨﺰلة ﺭجَل= ;ّ ﺪﺧل اﻟﺤﺮﻡ ثمّ ﺪﺧل اﻟﮑ᥺= 8;بة ﻓﺄحَدَث فی ا&= #65247;ﮑﻌﺒﻪ حَدَثا ﻓﺎﺧﺮ= ج عن اﻟﮑﻌبة ﻭ᥺= 7;ﻥ اﻟﺤﺮﻡ ﻓﻀﺮﺑ= 5174; ﻋﻨﻘﻪ ﻭ ﺻﺎﺭ ﺍ= لی اﻟﻨﺎﺭ ﻭﺍﮔﺮ= ; ﺍﻳﻥ عاصی اﺯ ﺗﺴلی= م ﻮﺍﻳﻤﺎﻥ ﺘﻮﺑ&#= 65258; ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔ&= #65166;ﺭ ﻭ ﻃﻠﺐ ﺑﺨﺸﺶ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ (ﻳﻌن&#= 1740; سلوک الهی ﻮﺟ&= #65166;ﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎنی ﺴﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ ﮐﻪ ﺑﮑﻔﺮ ﻭ ﺍﻧ= ﮑﺎﺭ ﻭﺣﻠﺎل ﺪﺍﻧﺴ= 5176;ﻥ هر ﭼﻴﺰﺣﺮﺍم A= 170;ﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ. (ﺣﻠﺎل = ﻮﺣﺮﺍﻡ آخوندﻫﺎ ﺩﺭ ᥵= 5;ﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﺯﻯ &= #65256;ﻔس ﺍﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ&= #65259;م گفته ﺑﺎﺷﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﺭﺯﺵﻋﺒﺎﺩﻯ &#= 65262; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;) ﻭﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣA= 258; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺑﺎﺯ ﺣﻠﺎلی ﺮ= 5165; ﺣﺮﺍم ﺒﮕﻮﻳﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺣﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍﺣﻠ&#= 65166;ل ﺒﺪﺍﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺑﮑﻔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= سی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﺴﺠﺪ ﺍﻟﺤﺮﺍم ﻤﮑﻪ &#= 65261;ﺳﭙس ﺩﺍﺧل کعبه ﺑ᥸= 8;ﻮﺩ ﻭحَدَث (ﮔﺎﺯ᥸= 7;ﮑم ﻮﻫﺮ ﺍﻟﻮﺩگی = 5170;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖ ﻭﻗﺒﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197;ﭘﻴﺮ الهی اﻳﻥ گناه کاﺭﻯ عمدی ﺍﻟﻮﺩﮔ᥾= 4; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺠﺎﻯ ﺤﺎﺩثه = 5207;ﻬﻮﺩﻯ ﺤَﺪَث ﻨﻤﻮﺩʌ= 57;. ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭحَ= 80;ّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻃل &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ= ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺯﺩﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺠﻬنم ﺒﺮ= 5261;ﺩ . (ﺍﻳﻥ کعبه ﺳﻨ&#= 1711; ﻮ ﺍﺟﺮ مَکّه ʌ= 55;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ حَدَ= 9; ﻋﻤل ﺰﺷتی هم ﺒﺪﻭʌ= 53; اﺭﺍﺩﻩ ﺷﺪ ﮔﺮ&#= 65193;ﻥ ﺰﺩﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ اﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﺟﺘ&#= 65252;ﺎعی قانونی ﺪﺍﺭﺩ= ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﮐﻌ&= #65170;ﻪ ﻗﺒﻠﻪ ﺳﻠﻮک ﺴ&#= 65166;ﻟک که ﺩﺭ ﭘﻴﺮﮐﺎ= 5251;ﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65175;ﻤﺮﮐﺰ و توسل ﺩﺍﺋم ا= ;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗ= ;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65251;ﻄﺮﻭﺩ ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎنی ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ .ﻭﮔﺮ&= #65193;ﻥ ﺰﺩﻥ هماﻥ ﻃﺮA= 193; ﻭبی اﻋﺘﻘﺎﺩʌ= 63; ﺘﻤﺎم ﺠﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 1606;ی ﺒﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭﻧ= ﺎﺭ ﻭﺟﻬنم ﻨﻴﺰ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭﺡ اﻳﻥ ﺘﺎﺭ&#= 1705; ﺴﻠﻮک و صلات ᤢ= 5;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. (&#= 65251;ﺨﻠﻮﻕ) ﺍﻣﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65194;ﺍﻭﻧﺪ می آﻓﺮﻳﻨﺪ ﻭ = 5175;ﻨﻬﺎ ﻗﺪﻳم ﻮ ﺍﺯلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. قُرآن غی= ;ر ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﺳﺖ ﻳ&= #65228;نی ﻘﺪﻳم غیر ﻗﺎʋ= 69;ل ﺘﮑﺬﻳﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #1604;ی ﻤﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﮑ&= #65196;ﻳﺐ قُرآن ﻓﻬم ﻨﺎ= ;ﺩﺭﺳﺖ قُرآن اﺳﺖ. ﻫ᥷= 8;ﮐس ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨﺪ ﻟ&= #65166;ﺑﺪ ﻓﻬمی ﻨﺎﺩﺭﺳA= 174; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗ= ﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻘﺮﺍﻥ را ﺘﮑﺬ= 5267;ﺐ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭلی = 5236;ﻬم ﻨﺎﺩﺭﺳتی ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻧﮑﺎﺭ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ کاﻓA= 198;ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1561 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1779;۳ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻘَﺪ&#= 1614;ﺭ ﻭ ﻗُﺪﺭَﺕ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ گناه ﺑﺎ ﮐﻠﺎ = 5; ﻮﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ خودسرانه ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ که ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194;: <= b>ﻠﻴﺴﺖ ﺍﻟﺎʌ= 03;ﺘﻄﺎعة ﻣﻥ کلامی ﻮﻟᥴ= 6; ﻣﻥ کلام ﺁﺑﺎئی = ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﭼﻴﺰﻯ اﺯ ﮔﻔﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﻤﻥ ﻮ ﭘﺪﺭﺍﻧم &= #65256;ﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻴﻥ کاﺭﺑﺮﺩ ﻟﻔﻆ = 5165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺟﺪﻳ&= #65194;ﻯ ﺒﺠﺎﻯ ﻘﺪﺭ ﻭ ﻗ= ﺪﺭﺕ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ گردیده ﺍﺯ ﻣﻦ= ; ﻭﭘﺪﺭﺍﻥ ﻤﻥ ﺘﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺁﻧ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ &= #65255;ﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﻫل &#= 65176;ﺴﻨّﻦ ﮐﻪ ﻓﻠﺴفی ﺸﺪ= 5257; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65197;ﺍیج کرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﻫم ﺒﻨﺤﻮﻯ ﺸﻴ&#= 65228;ﻴﺎﻥهمین ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ کلامی ﻮﻓﻠﺴف= ی ﺒﺎﻃل ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺒﺤث ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭﮐﻠﺎم ﻤﻥ ﻮ &= #65267;ﺎ ﭘﺪﺭﺍﻧم ﺪﺭﮐ= 5248;ﺎﻣﺸﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭ= ﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺩ= ﺭ ﺭﺍﻩ ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭ&= #1581; ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﺭﺩ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #1588;انﻤﻘﺎم ﻮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﺍﻥ اﺯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&= #65197; قُرآن اﻣﺪﻩ هل ﻴﺴﺘطیّع ﺮ= ;ﺑّﻚ (ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺎﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑعیسی ﻤﺴʌ= 68;ح ﻮﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧ&= #65170;ﻴﺎ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺍﻳ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺴﻔ&= #65198;ﻩﺍﻯ اﺳﻤﺎنی ﺒﻔﺮʌ= 03;ﺘﺪ؟ (ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 62; ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻏﻴ&#= 65198; ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻣ&= #65228;نی ﻄﻮع ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65261; سعی ﺒﺮﺍﻯ گر᥷= 3;ﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻭ ﭘﺬﻳﺮ&= #65235;ﺘﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﻮﺍلی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﻣﺎ ﭼﻪ ﮔ= ﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺮﺍ ﺧوﺮﺳﻨﺪ ﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺷﺮﻃ ان ﺘﻨﻬﺎ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺤمل اثاﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻃA= 166;ﻋﺖ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1562 - @= 400;ﺎﺭﺑﺮﺩ ﻟﻔﻈ اﺳﺘﻄﺎﻋ= 5174; ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﺁﻣ&#= 65194;ﻩﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪﻣ= 5228;نی آیه ﻗﺮﺍنی ﻮ &#= 65239;ﺪ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳُﺪﻋ= 5262;ﻥ الی اﻟﺴﺠﻮﺩ ʌ= 61; ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ اﻧﻬ= ;ﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻋﻮﺕ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭﺳﺎلم ﻨﻴﺰ ﺑ= 5262;ﺩﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺩﻋﻮﺕ ﻣʌ= 68;ﺸﺪﻧﺪ ﻭﺟﻮﺍنی ﻮﺗﻮA= 165;نی اﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺎ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﭘﻴﺮﻯ = ﻭﻣﺮﮒ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻭﻗ= ﺖ ﻣﺤﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ سلوک الهی کنند ﮐﻪ ﻧﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭﻳﺎ &= #65235;ﺮﺻﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک= 40; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﻌن= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ&#= 65176;ﻴﮑﻪ ﻣﺴﺘطیّع ﺒﻮ᥷= 3;ﻧﺪ.ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨ= 5194; ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻳﺎﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ= 5255;ﺪ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴﺮ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ: ﻮﻫ= 605; ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ا= 5247;ﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍُﻣﺮﻭﺍ &#= 65169;ﻪ ﻭﺍﻟﺘﺮک ﻠﻤﺎ &#= 65255;ﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﻭ ﺑﺬﻟک ا&#= 65169;ﺘﻠﻮﺍ ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ&#= 1574;ی ﻮﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑ= ﺪﺍﻥ ﻤﺎﻣﻮﺭ اطاعت= ; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﻣﺎﻣﻮ&#= 65197; ﺑنی و امتناع از ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ &#= 65255;ﮑﻨﻨﺪ.ﻭلی اﻳﻨﺎﻥ ﺒﺪﻳﻥ &#= 65176;ﺮﺗﻴﺐ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓ= ﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ال= 607;ی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨ&#= 65194; (ﮐﻪ ثرﻭﺕ ﻭ ﺳﺮ&= #64404;ﺮﻣﻴﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺴﻠﻮک ﻨᤢ= 5;ﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺩﺭ ﺩ= 5267;ﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﮐﺎﺭﻯ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. (ﺑﻠﺎ= ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺳﻴله A= 175;ﻤﺮﻳﻥ ﻮﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﺒﺮ&#= 1608; اراده ﺗﺰﮐﻴﻪ= ; ﻧﻔس ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ غیž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻏﻔﺎ&#= 1604; ﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ = نفس ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻧﻌﻤﺖ ﻭثرﻭﺕ = 5261;ﻟﺬﺕ است ﻭلی ﺪﺭ ﺑʋ= 66;ﻃﻥ اﻳﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﻣ= 5174; ﻧﺎﮐﺎمی ﺪﺭ ﺯ= 5255;ﺪگی اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﺑﺘ&= #65194;ﺍ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﺗ&#= 65166; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65183;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ= ﺨﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻋﺎﻗﻠ&#= 65166;ﻧﻪ ﺗﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﻪ ﻓﻘ&#= 65220; ﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;ﻧﻮع فوق بشری ﻨﺪﺍ= ﺭﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﺮﻭح ﺪﺭ ﻣﺴخ ه= 575;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻨﻴﺰ = 5191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺯﻣﺎﻧ= ﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯﻯ ﺮﺍ ﻋﻘ&= #65168; ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭﻋﺬ&#= 65165;ﺑﻬﺎﻯ ﻤﮑﺮﺭ جَهَنّ= م ﻴﺠﻬﺎﻥ ﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ = ﺑﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﻥ ﻮ&= #65223;ﺎﻳﻒ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﺑﺎﺯ ﺳوآ&#= 1604; کنندﻩ ﻣﻴﭙﺮ᥸= 3;ﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨصی &#= 65262;ﻓﺎﺕ ﮐﺮﺩ ﻭﺻﺪ ﻫﺰﺍ&= #65197; ﺩﺭﻫم ﺒﺠﺎ ﮔﺬ&#= 65165;ﺷﺖ ﻭحَجّ ﻨﮑﺮﺩ ʋ= 65;ﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ح= 614;جّ کند ﻭ ﻧﮑﺮﺩ؟ A= 165;ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5165;ﺭﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭ&#= 1604;ی ﻤﺎل ﻮﺳﻠﺎمت®= 0; اﻭ ﻣﺎنع ﺸﺪ ﻭ= 5169;ﺪﺍﻧﻬﺎ ﺍﮐﺘﻔ ﺎﮐﺮﺩﻩ &= #65169;ﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻴّﺖ &#= 65261;ﻣُﺮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ = ﻮﻧﺎﺗﻮﺍنی اﻣﮑﺎﻥ حَجّ ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﺑحَج= ;ّ کعبه ﺑﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻧﺪ ﺑحَجّ اﮐﺒﺮ س= ;لوک الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﺠُﺮﻡ ﻭﮐﺎﺭﻣ= 5166;ئی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﻮﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﻭﺧﺮﻭج ا= 5199;ﻧﻮع بشری ﺒﻨﻮﻋﻰ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. (حَجّ) ﻫﻤﺎﻥ ﺤ= 5238; ﻭ ﻫﻤﺎﻥ تجلّ®= 0;ات الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ اراﺋﻪ ﻣﻴﮕﺮʋ= 93;ﺩ ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ مقام اینده ﺍ&#= 65255;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ اﻣﻮﺭحَقّ ﻮ ت= ;جلّیات الهی هفت ﮔﺎﻧ= ﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﭘﻴﺮ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ &#= 65193;ﺭﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥾= 2;ﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥽= 5;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭحَجّ کعبه ﻭﻗﺒﻠﻪ ʌ= 55;ﻤﺎﻳش ﻤﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ حَجّ ﻮﺍﻗʌ= 28;ﻰ حَجّ ﺍﮐﺒﺮ سل= ;وک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 44;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس ﺍﺯ ﻳﮕﺎﻧﻪ &= #1581;َجّ ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻌﺒﻪ ﺑ&= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ گفت ﻭﻋﻠﻴﮑم اﻟﺎﻥ ﺒﺎﻟحَž= 0;ّ اﻟﺎﮐﺒﺮ ﻭﺍﻳ= ;ﻨک ﻨﻮﺑﺖ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭﺍﺻ&#= 1604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ. ﻳ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺒحَقّ ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺒتجلّیات ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺩﺭ ﻗﺎﺋم که ح= 14;قّ ﻮ ﺳﻤﺒﻮل اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ حُجَّت ﺍﻟ= ;ﺎﺳﻠﺎﻡ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی بمعرفی خداوند بهر طالب لقای ال= 607;ی ﻮﺳﻴﻠﻪ حَجّ ʌ= 04;ﻔﺮ الهی ﺪﺭ ﺳﻠﻮª= 5; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻨ= ﺎ حَقّ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠ&= #65166;ﻥ الهی ﻮ ﺍﻣﺎم هر ﺯﻣﺎﻥ ﭽﻪ ﺍ&#= 65207;ﮑﺎﺭ ﻭﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ غایب ﺁﻳﺖ ﻭ ﻋA= 248;ﺎﻣﺖ الهی هستند ﻭ&#= 65203;ﻤﺒﻮلی ﺒحَقّ الهی ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﭘﻮل &#= 65170;ﺮﺍﻯ حَجّ ﺒﺠﺎﻯ ﻤʌ= 68;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺧﺮﻳﺪ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎﻯ عقب ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ A= 235;ﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﻮﮐﻠﺎﻩ &= #65207;ﺮعی ﻮﺧﻮﺩ و خدا ﻓA= 198;ﻳبی اﺳﺖ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ= ﺎ سلوک الهی ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧ&#= 65174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﭘﻮ&#= 65247;ﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺘﻌﻠق &#= 65170;ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣ= ﻌﺎﻣﻠﻪ بهشت ﻣﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1563 - A= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ(ﺝ۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ عدم ﺍﺳﺘA= 220;ﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ یا ﺳﻠﻮﻙﻭﺗﺴA= 248;ﻴم ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی بمعرفی خداو= 06;د ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺼﺎﺭﺕ ﺃﺻﻠʋ= 66;ﺑﻬم کصیاصی اﻟﺒﻘ&= #65198; ﻳﻌنی ﻘﺮﻭﻧﻬA= 166; ﻭﻗﺪ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳ&= #65194;ﻋﻮﻥ اﻟﻰ ﺍﻟﺴﺠﻮﺩ &#= 65261;ﻫم ﺴﺎﻟﻤﻮﻥ ﻮﻫم &#= 65252;ﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬA= 166;ﻭﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯﺴ= ;ﺨﺖﻭﺟﻮﺩشانʌ= 51;ﺎﻧﻨﺪثاخ گاﻭ ﻣﺤﮑم میبود . ﭼﻮﻥ ﺩA= 227;ﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻭ = ﻧﻤﺎﺯﻭیا ﺗﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺩﺭ ﻳک سلوک الهی ﻤﻴﺸدﻧﺪ= ; ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﻭلی ﻨﮑﺮﺩﻧﺪ = 4344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ گاو ثاﺧﺪﺍﺭ ᥾= 1; ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65253; حدیث ﻳﺎﺩ ﺁﻭʋ= 97; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری های مد&#= 1607;بی خذافاتی اﺳﺖ.<= o:p></o:p> حدیث 1564- ʋ= 65;ﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻧﻴﺰ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﮐسی ﺘﺎﻳﻴﺪ ﮐ= 5198;ﺩ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﺎ ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻓﺮﺽ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎم کاA= 197;ﻫﺎﻯ ﻮﺍﺟﺐ ﻣﺬﮐﻮﺭ &= #65193;ﺭ ﮐﺘﺎﺏ الهی ﺧʌ= 62;ﺩ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯ &#= 65165;ﻣﻮﺭی که ﻣنع ﺸﺪﻩﺍʌ= 67;ﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65169;ﺪﻫﻴم ﻮ ﻣﺎﺩﺍم که ﺑ= 5194;ﺍﻥ ﺘﻮﺍﻧﺎ ﻫﺴﺘﻴ&#= 65250;. <= span lang=3DAR-SA>ﺍﻣﺎم ﺘﺎﻳ᥾= 8;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65213; اعمالی ﻤﻨﻈﻮ= ﺭ ﺍﺳﺖ (ﻭلی اﻳﻦ (&= #65235;ﺮﺽ) سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺗ&#= 65264; ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ لا= 5199;م الهی ﺪﺭ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺠﻮﺩ ﻭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴ= 5258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ (ﮐﺘﺎﺏ) ﺍﻣﺪ= ;ﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65261; ﻣﮑﺘﻮﺏ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺗﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻮﮐ&= #1605; گناه ﻭ ﻧﻴﺮﻭʌ= 51;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ا= 5199;ﻣﺎﻳﺸﺎﺕ الهی هستند ﺑ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﻣ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻨﻤﺎA= 199; ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﭘس ﭼﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺰ = ﻳکی ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺪﺍA= 255;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺁ&= #65253; ﻴک ﺸﺮﻃ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ = ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺠﻮﺩ ﻳﻌنی ﺘ= 5204;ﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎ ﺗ= ﻤﺎم ﺴﻌﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎ&= #65227;ﺖ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺴﺎﻟک ﻤﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﺗﺎﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﺴ&#= 65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯالهی ᥷= 8;ﺳﻴﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1565 - ﻭ = 5165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ34= - ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺟﺰ &= #65193;ﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﻔﻌﻞ ﻭ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻫﻨﮕﺎم ﻔﻌل ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﻭ ﻗﺒل از اﻥ ﻨ= 5252;ﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ = ﺸﺮک ﻮ ﺭﺯﻳﺪﻩﺍﻧﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ یا ثوﺍﺏ ﺭﺍ ﻗA= 170;ﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩ</= span>ﻩ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻮﮐ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﺍﺳﺖ= . ﻭﺷﺮک ﻮﻣﺸﺮک ﺸﺪﻥ ا= 5255;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎﻳﻥ ﺨﺎﻃ&= #65198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ و&= #65239;تی ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭﻳﺎ ﺩﺭ&= #65165;ﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺍﻧﺎ= 5253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ ﺷ&#= 65198;ﻳک ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎل اﺳ&#= 65176;ﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #64400;ﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭلی = 575;ﻧﺎﻥ که سلوک الهی &#= 65255;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ متعبّد ﺑﺪﺍﻧ= ﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 1606;د ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﺟﺰ ﺷ= ﺮک ﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ<o:p></o:p= > حدیث 1566 - ﺑA= 166;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;(ﺝ۵ﺹ35= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: لاﻳﮑﻮﻥ اﻟﻌ&#= 65170;ﺪ ﻓﺎﻋﻠﺎ ﻭﻟﺎ ﻣ&= #65176;ﺤﺮﮐﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭﺍﻟﺎﺳ= 5176;ﻄﺎعة ﻣﻌﻪ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺍ= ﻧّﻤﺎ ﻭقع اﻟﺘﮑﻠﻴʌ= 34; ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﺒﻌﺪ ﺍﻟﺎﺳﺘﻄ&#= 65166;عة ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﮑ&= #65248;ّﻔﺎ ﻟﻠﻔﻌل اﻟّﺎ A= 251;ﺴﺘﻄﻴﻌﺎ ﺑﻨﺪﻩ (ﻋﺎﺑﺪ A= 251;طیّع ﻮ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴ&= #65248;ﻮﮐﻰ) ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻔﻌل ﻮ&#= 65187;ﺮﮐﺖ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ= ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ= ; ﺍﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺨﺼ= 5262;ﺹ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺕ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻟّﺎ ﻣ&= #64401;ﻠﻒ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻨﺒﻮﺩ &= #65261; ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﺍﻭ ﻭ= ﺍﺟﺐ ﻧﺒﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧ= ﮑﻪ ﺗﻮﺍﻥ اﻥ ﻗﺒل= 575; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﻌنی ﻴﺘﻮﺍﻥ باطاﻋﺖ ﺭﺍ ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﻣﮑﻠﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔ&#= 65258;ﺍﻯ گرﺩﺩ. ﻳﻌنی اʌ= 55;ﺴﺎﻥ که ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ= 5220;ﻠق ﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ = الهی ﻴﺎ ﻃﺒیعی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻟ&= #65166;ﻣﺮﻳﻥ اﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻘس= 740;م ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﺮ= ﺣﺴﺐ ﺷﺃﻥ ﻮﻣﻘﺎم ا= 5199; ﺷﺨﺺ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ا&= #65183;ﺮﺍﻯ ﻔﻌل ﺪﺭﺻﺤﻨﻪ &#= 65199;ﻧﺪگی ﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #65242; ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﭼ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﭘﺮﻭ&= #65197;ﻯ ﺒﺎ ﮐﻤک ﻨﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒ= ل ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩ= 5257; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺎﻟ&= #65236;ﻌل ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65243;ﺮﺩ ﮐﻤک اﺿﺎفی ﻮ A= 169;ﻌﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&#= 65197;ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻗﺴﻤ&= #65174; ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺍﻭ ʋ= 69;ﺎﻟﻔﻌﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1567 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ35= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ اﻟﻌ&= #65170;ﺪ ﻓﺎﻋﻠﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65261; ﻫﻮ ﻣﺴﺘﻄﻴﻊﻭ&#= 65239;ﺪ ﻳﮑﻮﻥ ﻤﺴﺘﻄﻴ&#= 65228;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻓﺎﻋﻞﻭﻟ&#= 65166; ﻳﮑﻮﻥ ﻔﺎﻋﻠﺎ &= #65165;ﺑﺪﺍحتّی ﻴﮑﻮﻥ ﻤﻌﻪ اﻟ&#= 65166;ﺳﺘﻄﺎعة ﺑﻨﺪﻩ (ﺩﺭﺑﻨʋ= 94;گی عباﺩﺕ ﺳﻠﻮکی= ; ﻮﻧﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262; ﻗﺸﺮﻯ ها ﮐﻪ ﺑ&#= 65256;ﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣﺘ&#= 65252;ﺮﺩ سرکش ﻣﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﻓﺎﻋل کاﺭﻯ ﻮA= 187;ﺮﮐتی ﺪﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ( ﺑ= ;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﮐﻪ ﻫﻤﺮʋ= 65;ﻩ ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ) ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺎ&= #65255;ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.(ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺑ&= #65228;ﺪﺍ ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﻮﻇﻴ= 5236;ﻪﺍﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﻔ= 5166;ﻋل اﻋﻤﺎﻝ (ﺳﻠﻮک= 740; ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻨﻔس ) &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل اﻋﻤﺎل ﺰﺷﺖ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ &= #65261;ﻟﻰ ﮐﻨﺘﺮلی ﻨمی ʌ= 56;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﻤثب= 8; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻨﻔس = 608; روان ﻧﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;.) ﻫﻴچ کس ﺩﺭﻫﺮ@= 400;ﺎﺭﻯ ﺘﻮﺍﻧﺎﻯ ﻔﻌل= 740; ﻮﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﺳ&= #65176;ﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻥ کاA= 197; ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ ( ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ᥵= 5;ﻮﺍﻥ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮعی هر ﺷﺤﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑسلوک الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥷= 4;.ﻭ ﺍﻓﻌﺎل عباﺩ᥾= 3; ﻤثبت ﻭﻳﺎ ﺍﻋﻤﺎل کنترل ﻨﻔس ﺩﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; کمک ﺒﻌﺪﻯ ﻮﺍA= 215;ﺎفی ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺴﺎﻟک ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﺎ ﺘ&= #65262;ﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨﻨﺪ &= #65261; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻓﻌلی = 5262;ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩ ﺷ&= #65198;ﺍﻳﻄ ﺮﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺍﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&= #64405;ﻨﺎهی ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺳﻠ&= #65262;ک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍﻯ اﻥ که ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎل اﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺍﻣ&#= 65176;ﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻳ&#= 65253; ﺤﺪﻳث ﻭﻣﻄﺎﻟ= 5168; ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺒﺪﻫﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃلی = 5198;ﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل کرA= 193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1568 </b= >- اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</s= pan>۵ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﺴﻴﺤﻠ&= #65236;ﻮﻥ ﺒﺎﻟﻠﻪ ﻟﻮ ﺍﺳ&= #65176;ﻄﻌﻨﺎ ﻟﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻌﮑ&#= 65250; ﻳﻬﻠﮑﻮﻥ ﺃﻧﻔ&#= 65204;ﻬﻢ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻠم اﻧّﻬم ﻠﮑﺎﺫʋ= 69;ﻮﻥ اﻧﺎﻥ ﺴﻮﮔﻨﺪ= ; ﺑﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﻮﺭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺴتیم ﺒﺎﺷﻤﺎ ﺧﺎﺭج &#= 65252;ﻴﺸﺪﻳﻢ. ﻭﺣﺎﺿﺮ ﺑﻬﻠﺎ&#= 64400;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻢ. = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭﻭ&= #1594; ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی ﺴﻮﮔﻨﺪ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65197;ﻧﺪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺒﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #64400;ﺮﺩ. ﻭﺣﺎﺿﺮﻧﺪ ﻧﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩﺭ= ﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗ&= #65170;ل ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﻭغ ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭﺑ&= #65166;ﻟﻌﮑس ﺩﺭﺣﺎل ﻘﻬﻘﺮ= 5165; ﺑﺮﺩﻥ ﻧﻔس ﺍﻧ&#= 65204;ﺎنی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ = ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ سلوک الهی ﻨﻤﻰ ﺑﻴʌ= 56;ﺪﻭلی گناﻩ ﻭﺭﺯﻯ ﻮA= 235;ﺴﺎﺩ ﮐﻨﻮنی اﻧﻬﺎ A= 197;ﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197;ﻭﻍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .ﺳﺎ&= #65247;ک اﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﻣثبتی ﺴﻠﻮکی= ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﮑﺎ= 5197; ﻣﻨﻔﻰ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65255;می ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. (ﺧﺮﻭ= ﺝ) ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺠ&= #65256;گ ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&= #65198;ﻭج اﺯﺧﺎﻧﻪ ﻭﺯﻧ= 5194;گی ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻳک ﺴ&= #65236;ﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻭﻋﺪم ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﺑﺨﺎﻧﻪ ﻭ ﺯﻧﺪ&= #64404;ﻰ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﮕﺮ ﺍ= ﻧﮑﻪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ اله®= 0; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺩ ﺭﺳ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﻳﻥ آیه ﺭﺍ ﭼA= 256;ﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: ﺃﮐ= 5196;ﺑﻬم لله ﻓ= 40; ﻘﻮلهم ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﻌﻨﺎ &= #65247;ﺨﺮﺟﻨﺎ ﻣﻌﮑﻢ ﻭ ﻗﺪ ﮐﺎ= ﻧﻮﺍ ﻣﺴﺘﻄﻴﻌﻴﻦ ﻟ&#= 65248;ﺨﺮﻭج ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮئی اʌ= 55;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺠﺎ = ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ (ﺍﮔ= ﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250;) ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﺭج &= #65252;ﻴﺸﺪﻳﻢ ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5251;ﻴﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺘﻮﺍ&= #1606;ی اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﺍ&= #65255;ﺎئی ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ&#= 65165;ﻯ هم ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺗﻮ= 5165;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺮﻭج ﺪ&#= 65197;ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺠﻨﮕﻬﺎ ب&#= 1594;یر ﺍﺯ ﺍثاﺭ ﺍﺟﺘ= 5252;ﺎعی ﻮﻣﺎﺩﻯ اﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اثاﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ A= 169;ﻮﺩﻩ ﻭﺩﻟﻴل ﻮﻓﺎﺩ= 5165;ﺭﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻘﻴﺪ ﻭ ﺷﺮﻃ اﻧ&= #65166;ﻥ ﺒﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65191;ﺮﻭج ﺒﺮﺍﻯ از سلوک الهی ﺪﺭ ﮐﺸﺘʌ= 53; نفس أمّاره ﺩﺭ ﻳک= ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری اﺳﺖ. ﺍﻳʌ= 56;ﺎﻥ ﺨﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺠﻨک در صف ﭘﻴﺎﻣﺒʋ= 98; ﻭ ﻳﺎﺍ ﺧﺮﺍج ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩ ﺍ= ;ﻣﺘﻨﺎع ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺣﻔﻈ اﺯﻣﺮگ ﻤ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65169;ﻬﻠﺎﮐﺖ ﻭﺣﻠﻖ ﺍوﻳﺰﻯ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ ا= 5251;ﻴﺰ ﺣﻴﻮﺍنی اﻳﻨʋ= 94;ﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺧ&= #65198;ﻭج ﺴﺎﻟک اﺯ ﺧﺎﻧ= 5258; ﻭﻋﺪم ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﻬ&= #65194;ﻑ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= ﺘﻌﺒﻴﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺪم ﺘﻐ&#= 65268;ﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﺰﺩ = ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ آ&= #1594;از ﺳﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺰA= 255;ﺪگی ﺴﺎﺑق ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺨﺎﻧﻪ &= #65261;ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.ﺧﺮ&= #65261;ج ﺴﺎﻟک اﺯ هَوَ= ;سها ﻭ ﺍﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﻋ= ﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺧﺮﻭج ﻮﺣتی = 575;ﺧﺮﺍج ﻨﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﻣﺮگ ﺴﻤﺒﻮA= 247;ﻴک اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ&= #65258; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﺳﺪ. ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍ&= #65268;ﻥﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ محمدی ᥽= 9;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ &= #65204;ﻠﻮکی اﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &#= 65165;ﮔﺮ ﺑﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ه= 605; ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎتی اﻭʌ= 47;ﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑ= ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﻬﺎئی ﺪﺭ ﻗﺎ= 5163;م ﻨﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺎﻥ ﺘ&= #65166; ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﺁ&= #65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺩﺭ ﺗﻘیّه اﺯ @= 404;ﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ک= 575;ﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﻤﻌﺼ&#= 65262;ﻣﻴﺖ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻥ اﻣ&#= 65166;ﺩگی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﮒ ﻭ ﻧ= ﺘﺮﺳﻴﺪﻥ اﺯ ﺍﻥ ﺷﺮط لاA= 199;م ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟﻚ ( باﮐﺴﺐ ﺣﺎﻟﺖ &= #65197;ﻭﺍنی بی ﺨﻮﺩﻯ ﻮ ﺧﻠ&#= 65204;ﻪ ﻭﺻﻤﺪ ﺷﺪﻥ ﻴﺎ = ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﺒﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل ﺸﻬﻮﺩ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺒﺨﺼﻮ&#= 65209; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ&= #65175;ﻤﺎم ﺁﻥ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭﻓ&= #65260;م ﻮﻋﺸق ﻮﺗﺤﻘق = 575;ﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﺯ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻘﺒلی ﻮ ﺗﻮﺍﻧ= 5260;ﺎﻯ ﺘﺪﺭﻳجی ﻮ ﺍﺿ= 5166;فی الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ هیچ گوﻧﻪ ﻣﻘ᥷= 4;ﻣﺎتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺣت= 740; ﺘﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﺩ&#= 65165;ﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1569 - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق A= 170;ﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻴ&= #65253; آیه ﻗﺮﺍﻧﻰ(ﺝ</sp= an>۵ﺹ36= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻧّﻬم کاﻧﻮA= 165; ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﻠ&#= 65248;ﺨﺮﻭﺝ ﻭﻗﺪ ﮐﺎﻥ فی ا= 5247;ﻌﻠﻢ ﺃﻧّﻪ ﻟﻮﮐﺎﻥ عرﺿﺎ ﻗﺮﻳﺒﺎ = 5261;ﺳﻔﺮﺍ ﻗﺎﺻﺪﺍ ﻟﻔﻌﻠ&#= 65262;ﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎﺭج گرﺩﻧﺪ (= 5169;ﺮﺍﻯ ﺠﻨگ ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨ&= #1711; ﺒﺎ ﻧﻔس أمّار= ;ه ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک سل= 608;ک الهی) ﻭ ﺩﺭﻋﻠ= 05; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی الهی ﺒﻮ= ;ﺩﻩ ( ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺍﻧﻬ= ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ (ﻋَﺮَﺽ &= #65261; ﻓﺎﻳﺪﻩ) ﻓﻮﺭﻯ = ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﻴﺎﻥ ﺒﻮ&= #65193; ﻳﺎ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﺪ&= #65197;ﺁﻥ ﻮﻣﻘﺼﺪﻯ ﺪﺭﻣ&#= 65268;ﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴ&= #65208;ﺪﻧﺪ. ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ &= #65203;ﻄح ﻠﺬﺕ نوع بشری= ﻭﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺨﻮﺩ &= #64380;ﻮﻥ ثرﻭتی ﻮ ﻳﺎ ﺍA= 235;ﺘﺨﺎﺭﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺣﺎﻟ&#= 65268;ﮑﻪ سلوک الهی ﻨف&#= 1593;ی ﺒﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻋﻘل ﻮهَوَس ﻧ= ;ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﺮﺍ ﺩ&#= 65197;ک ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1571 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ﻕ (ﺝ۵ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐسی ﻤﻴ&#= 64345;ﺮﺳﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﺪﺭﺩل م= 606; اﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺧﺎ&#= 65197;ﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﮕﺮ = ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﻔﺮﻣﺎ&#= 65163;ﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻨﻮﻡ. ﺍﻣ= ﺎم ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5251;ﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ ﺑﺎﺷﺪ = ﺿﺮﺭﻯ ﻨﺨﻮﺍهی ﺪﻳﺪ. &#= 65267;ﻌنی ﻔﮑﺮﻯ ﻘﺒل اﺯ &#= 65165;ﺟﺮﺍ ﻭ ﺗﺤﻘق هم ﻀﺮ= 5197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #65251;ﻴﮑﻪ ﻧﺘﻮﺍﻥ اﻧﺮﺍ ﻃﺮﺩ ﻧﻤ&#= 65262;ﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺘﺎ ﺑﺘﻮﺍنند A= 165;ﻓﮑﺎﺭ ﺑﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ= ﺩﻭﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ &= #64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﮐﻤک ﻤﻴﮕ&#= 65268;ﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺤﺎ&= #1604; ﻨﻴﺰ ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺫﻫ= ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨ= 5194; ﺟﺴم ﻮ ﺭﻭح اﻭ &#= 65259;ﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺍﻥ = ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ شاید ﻫم ﺒﻘʋ= 66;ﻯ ﺪﺍﺋم اﻓﮑﺎﺭ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﻮ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ا&= #1604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻧﻬﺎﻯ ﻨﺎشایسته ﻭ ﻧ= ;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65165;ﻟﻮﺩگی ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻴﺎﻥ اﺯ ﺻﻒ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺧﺎﺭج م= 740; گرﺩﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤ&#= 65198;ﻑ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺴﻠﻮک ﻨﻴﺴﺖ ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺍﮐﻨﻮ&= #65253; ﺘﻤﺎﻡ ﺍﻳﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﻮﺍﻧ&= #65260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭحی ﺮﺍ ﺻﺮﻑ &#= 65247;ﺬﺕ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﻧﺪ. ﺳﺎﺋل اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺒ&= #65194;ﻭﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻗﺎ= 576;ل ﺘﮑلیف ﻭﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; سالک ﻃﺎﻗﺖ ﺍʌ= 55;ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; نمی ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ@= 401;ﺎﺭﻯ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻣ&#= 64405;ﺮ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ مَش= 40;ّت ﻭ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ= ; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍ&= #65251;ﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: ه= 84;ا ﺩﻳﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻟ= ;ﺬﻯ ﺃﻧﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁ= ﺑﺎئی ﺍﻳﻥ ﺪﻳن ( ﻳﺎ = 5197;ﻭﺵ سلوک الهی) ﺍﺳ= ﺖ ﮐﻪ ﻣﻥ ﻮﭘﺪﺭﺍ&= #65255;م ( پدران الهی من ) ﺒﺮ ﺁﻥ هست= 740;م. ﻭ ﺁﻧﺮ ﺍﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻤﻴﺪﻫﻴﻢ. ﻭﭘﺪ&= #65197;ﺍﻥم ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﺍﺩﻧﺪ. (ﺩﻳﻦ) ﻟﻔظ ﻔﺎﺭ= سی ﺒﻤﻌنی آﺋﻴﻥ A= 268;ﺎ ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺗ= ﮑﺎﻣل ﺮﻭح اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1572 - <= /b>از امام صادق اس= 578; (ج؟ص؟؟ بحار ) که میفرماید - اﻥّ اﻟﻠﻪ عَز= ;ّ ﻭ جَلّ ﺨﻠق الخلق ﻓﻌلم ﻤ= ﺎ ﻫم ﺼﺎﺋﺮﻭﻥ ا= 5247;ﻴﻪ ﻭ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&= #65166;ﻫﻢ ﻓﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﻤ&#= 65253; شیئ ﻓﻘﺪ ﺟﻌل A= 248;ﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی ا= ;ﻟﺄﺧﺬ ﺑﻪ ﻭﻣﺎ ﻧﻬﺎﻫ&= #1605; عنه ﻓﻘﺪ ﺟﻌﻠ= 04; ﻠﻬم اﻟﺴﺒﻴل الی ᥵= 6;ﺮﮐﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻧﻮﻥ &= #65236;ﻴﻪ ﺁﺧﺬﻳﻦ ﻭﻟﺎ ﺗ&= #65166;ﺭﻳﮑﻴﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ ﺍ= 5247;ﻠﻪعَزّ ﻭ جَلّ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨ&= #65194; ﮐﺮﺩ ﻭﭼﻪ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ= ﻭ ﻧﻬﻰ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ&= #65165; ﺃﻣﺮ ﺑﺎﻧﺠﺎم &#= 65194;ﺍﺩ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. (ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﺭᥴ= 5;ﻩ ﺍﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ سالک اعضای ﺷ&#= 65184;ﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عمل®= 0; سلوک الهی اﺳﺖ) ﻭﺍʌ= 55;ﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ نَهی ﻨA= 252;ﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺗﺮﻙ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺑﺂﻧﺎﻥ ﻨ&= #65208;ﺎﻥ ﺪﺍﺩ. (ﺗﻮﺍﻥ کنترل ﻨﻔس ﺧﻮ= ;ﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﺩﻭ ﺣﺎ= ل ﭽﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ کنند ﻭﻳﺎ ﺗﺮª= 5; ان ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑ= 5166;ﺫﻥ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ علم و اطلاق ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62;ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ= ﺍﻃﻠﺎع الهی اﺯ ﻣﺤﻞ ʋ= 65;ﺭﺍﺩﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﭽʌ= 56;ﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌل&#= 1740; ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﮔﻴﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺸﺪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷت هاﻯ هفت ﮔﺎﻧ᥽= 8; ﺳﻠﻮکی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﻌﻠم &= #65262; ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻣﺘثال اﻧﻬﺎ= ; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻗﺪﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ الهی دﺍﺩﻩ ﺷ᥷= 4;ﻩ نوعی ﺑﺎﻧﻬﺎ ʋ= 65;ﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺟﺎ&= #65199;ﻩ الهی ﻨﻴﺰ ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65208;ﺮ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ&#= 65262;ﺩﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ سلوک الهی کن= 583; ﻳﺎ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ= ﺣتی ﭽﻪ ﻭﻗﺖ ﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﻟﺎ= ﺍﮐﺮﺍﻩ فی اﻟﺪﻳﻦ. ﻳﻌ= 606;ی همین ﻨﺒﻮﺩﻥ ʋ= 83;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﮐ= ﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﻴﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎﻡ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65165;ﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﻣﻘﺼ&#= 65198; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﭙس &#= 65165;ﺯﻣﺮﮒ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﻮﻋﺬﺍﺏ جَهَن= ;ّمی ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺮﺩ.<= o:p></o:p> حدیث 1573 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ38= ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍﻧﻴﮑﻪ ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺠ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺳﻠﻮک ﺪﻋﻮﺕ &= #65251;ﻴﺸﺪﻧﺪ ﻭﺳﺎﻟم ﻮﺗﻮﺍ= 5255;ﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻧ&= #64345;ﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ که ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ</sp= an>: <= b>ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻮ᥽= 3; ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ اﻟﺄﺧﺬ ﺑﻤﺎ ﺍ&#= 1615;ﻣﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺍﻟﺘﺮک ﻠ&= #65252;ﺎ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﻭ ﺑ= ﺬﻟﻚ ﺍﺑﺘﻠﻮﻩ ﻟﻴس &#= 1588;یئ ﻤﻤّﺎ ﺍﻣﺮﻭﺍ &#= 65169;ﻪ ﻭ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨﻪ ﺍ= ﻟّﺎ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﻔﻴﻪ ﺍﺑﺘلاء A= 262; ﻗﻀاء ﮐ᥽= 8; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨ= ﺪ ﺗﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭ&#= 65165;ﻣﺮ الهی کنند (ﺑﺮ= ﺍﻯ سلوک الهی) ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭﮐﻨ&#= 65176;ﺮل ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ کننž= 3;. ﻭﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﺒﺘﻠﺎ &= #65207;ﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎم اﻓ&#= 65200;ﻭﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻧﻬﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 65184;ﺎم ﺒﺮﺳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ نَهی ﺮʌ= 03;ﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﻠ= ﺎ ﻭﻗﻀﺎﻯ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺑﺘﻠﺎ ﺩﺭ ﮔﺮ&= #65235;ﺘﺎﺭﻯ ﺒﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ= ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻧﺸﺎﻥ= ﺒﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺻﺎﺩق هست = 6;د. ﻭ ﻗﻀﺎﻯ الهی A= 194;ﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ اﺯﻣﺎﻳ= 5208;ﺎﺕ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﭘس ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ ا&#= 1604;هی اﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔ= 587; ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; الهی اﻧﺠﺎﻡ ᥽= 1;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ الهی اﺰ ﻣﻘطع= ی اﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮ= ﺭﺕ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک اﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﻤ= 5268;ﻤﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷ&= #65262;ﺩ ﻳﺎ شایسته ﭘﺎ= ;ﺩﺍﺵ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺮ ﺍﻟ= ﻬﻰﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﮑﺎم = 5262; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭﻣ&#= 65240;ﺮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ= 606;َهی الهی ﺪﺭ ﺩﻭﺭʌ= 63; اﺯ ﺑﺮخی اﻋﻤʋ= 66;ل ﻤﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍئ= 740; گناﻫﺎﻥ ﺒﺎﺯ A= 165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل اﻳﻥ ا= 5251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧ&= #65194; ﻭﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈ&#= 65258; ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮاله®= 0; هستند. ﮐﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴک &= #65198;ﻭحی اﻥ ثبت ﻣﻴﮕﺮʋ= 93;ﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1574 - A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ38 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ = ﻤﺎ ﮐﻠ&#= 1617;ﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎ&#= 65193; ﮐُﻠّفة ﻓﻌﻞ ʌ= 61;ﻟﺎ ﻧﻬﺎﻫم عن شیئ= ; حتّی ﺠﻌل ﻠﻬﻢ ﺍﻟﺎ&#= 65203;ﺘﻄﺎعة ثمّ ﺃﻣﺮﻫم ﻮ A= 255;ﻬﺎﻫﻢ ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&#= 65228;ﺒﺪ ﺃﺧﺬ ﺍﻭﻟﺎ ﺗﺎ&= #65197;ﮐﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺳﺘﻄ= 5166;عة ﻣﺘﻘﺪمة ﻗﺒل = 75;ﻟﺄﻣﺮ ﻭ ﺍﻟﻨﻬﻰ ﻭ ﻗﺒ= ل أﺧﺬ ﻭ ﺍﻟﺘﺮﻙ &= #65261; ﻗﺒل اﻟﻘﺒﺾ ﻭ &#= 65165;ﻟﺒﺴﻄ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ= ﺴﻠﻴﻢ) ﺭﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻔ&= #65228;لی ﻨﮑﺮﺩﻩﻭ ﻳﺎ نهی اﺯ ﮐﺎﺭﻯ A= 256;ﻨﻤﻮﺩﻩ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻧﺠﺎم ان ﺮﺍ A= 193;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ= ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻣﺮ ﻭ نَهی الهی ﺼ= ﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎ&= #65227;ﺖ ﺍﻥ ﻗﺒل از ﺍﻣ= 5198; ﻭ نهی ﺒﺎﻧﻬﺎ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ. (ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ &= #65197;ﺍ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65203;ﻠﻮک ﻛﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺻﺮﻑ= ﻟﺬﺕ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ) ﻭ ﺍﺯﻗﺒل اﻣﮑ= 5166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣA= 198; ﻭ ﻧﻮﺍهی ﺮﺳﻴ= 5194;ﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک هم= 575;ﻥ ﻘﺒﺾ ﻭ ﺑﺴﻄ اﺳ&= #65174;. ( ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ ﻭ ﺍ᥽= 1;ﺴﺎک ﻮ ﺗﻮﻗﻒ ﻭﻳﺎ ﻗ= ﺒل اﺯ ﺑﺴﻄ ﻮ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺭﺳﻴﺒ کا= 5197;ﻯ اﺳﺖ. ﻗﺒﺾ ﻭ ﺑﺴ= ﻄ ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻥ = ﺨﺎﺭج اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ( ﺍﺣﻮﺍلی) مرﺗʋ= 70;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﮑ&= #65166;ﺭ ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ه&#= 1587;تند ﮔﺮﭼﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺑ&= #65260;م ﺸﺒﻴﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; در عرفان (ﻭﻗﺖ= ;) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی &#= 65204;ﺎﻟک ﺮﺍ ﺩل گرﻓﺘﻪ = 5193;ﺭ ﻗﺒﺾ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ = ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻭﻳﺎ &= #1579;اﺩ ﻭﺣﺎل بسط ﻤﻴʌ= 68;ﺎﺑﻨﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1575 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ38= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻥ ا= ﻟﻌﺒﺪ ﻗﺒﺾ ﻭ ﻟﺎ ﺑﺴﻄ اﻟّﺎ ﺑﺎﺳﺘﻄA= 166;عة ﻣﺘﻘﺪمة ﻟﻠﻘA= 170;ﺾ ﻭ ﺍﻟﺒﺴﻄ ﻗﺒʌ= 14; ﻭﺑﺴط اﺯﺑﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴ= 5174; ( ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭلی = غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺣﻮﺍﻟﺸﺎﻥ ﻘ= 5166;ﺑل ﻘﻴﺎس ﺑﺎ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﻭﺟﻠﻮ&= #65175;ﺮ ﺍﺯﻫﺮ ﻗﺒﺾ ﻭ ﺑ= ﺴﻄﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﻘﺒﺾ= ﺩل ﮔﺮﻓﺘگی ﻮ ﻧﮕ= 5198;ﺍنی اﺯ ﺍﻧﺠﺎم کاʋ= 97;ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒﺴ= ﻂ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺘﻨﺎ= 593; اﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ= ﺍﺟﺮﺍﻯ گناه ﺑﺎ ﻗﺪﺭʋ= 73; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎﻝ ﻭﺍﺟﺐ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ &#= 65267;ﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﻴک گن= 5;ﻩ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺑﺎ&= #65199; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓ= ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ کنونی اﻥ ﺮﺍ ᥷= 3;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1576 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق ﺮﺳﻴﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ39 -ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی گفت ʄ= 00;سی ﺪﺍﺭﻳم که ﻣﻴ@= 405;ﻮﻳﺪ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;م هرﮐﺎﺭﻯ که ﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨم ﻮ ﺍﮔﺮ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫم ﻨﻤﻴﮑﻨﻢ (ﭘﻴﺮ&= #65261; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65261; ﺗﻮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺳﺮ&= #65165;ﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﻔﺮﻣﻮﺩ: &#= 65240;ل ﻠﻪ ﻫل ﺘﺴﺘطی= 17;ع ﺃﻥ لا ﺗﺬﮐﺮ ﻣ&#= 65166; ﺗﮑﺮﻩ ﻭ ﺃﻥ لا &= #65175;ﻨسی ﻤﺎ ﺗﺤﺐ؟ ﻓﺎﻥ &= #65240;ﺎﻝ ﻟﺎ ﻓﻘﺪ ﺗﺮک ﻘ&= #65262;ﻟﻪ ﻭ ﺍﻥ ﻘﺎل ﻨﻌم &= #65236;ﻠﺎ ﺗﮑﻠّﻤﻪ ﺃﺑﺪ= 5165; ﻓﻘﺪ ﺍﺩعی اﻟA= 198;ﺑﻮﺑﻴّﻪ ﺑﻮﻯ ﺒﮕA= 262; ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ بیاﺩ ﻧﻴﺎﻭﺭʋ= 93;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ = ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻓ&= #65198;ﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﮔﻔﺖ ﻧﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65250; ﭘس ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ا= 583;ّعاﻯ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺖ ﺁﺭ= ﻯ. ﭘس ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺍ&= #65261; ﺻﺤﺒﺖ ﻣﮑﻦ.ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻭﻯ اﺩﻋﺎﻯ ﺭﺑ&#= 65262;ﺑﻴﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چوﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ﺒ= 5166;ﻳﻥ ﻤﺮﺯﻫﺎﻯ اﺣﻮ= 5165;لی ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻨﻘ= شی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﺣﻮﺍل ﺠﺪﺍ &#= 65165;ﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻫﺮᤦ= 0;ﻪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 64400;ﻤک ﺨﺪﺍ ﻭﭘﻴﺮ ﻭﺻ&= #65170;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﺣﻮﺍل ﺘﺎﺯﻩ = 5169;ﺮﺗﺮ برای او ﺑﺎﺯ ᤨ= 4;ﺮﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻔ&= #65198;ﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻳﺎ&= #65193; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ &= #65261;ﺣﺴﺮﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭﺍ&= #65199; ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﻧمی ﺨﻮﺭﻧﺪ (ﺭ&#= 65169;ﻮﺑﻴﺖ) ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65191;ﻮﻳﺶ و ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ رَب¡= 7; مُربّی ﻮ تجلّی الهی اوﻟﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1577 - ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ39 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭﮐﻮﻓﻪ ﺑﺮ ﮔ&= #65198;ﻭهی گذﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐ= 5258; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﻳﺎ ﻃ= ﺎﻗﺖ ﻭﺳﻌﻪ ﺑﺤث ﻣﻴ&#= 64401;ﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺮﺳﻴﺪ</s= pan>: <= b>ﺃﺑﺎﻟﻠﻪ ﺗʌ= 04;ﺘطیّع ﺃم مع اﻟﻠﻪ؟ ʋ= 55;م ﻤﻥﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &#= 65175;ﺴﺘﻄﻴﻊ؟ ﺍﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧّ&#= 65242; ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺗﺴﺘﻄ&#= 65268;ﻊ ﻓﻠﻴس ﺍﻟﻴک ﻤ= 5253; اﻟﺄﻣﺮ شیئ ﻭ A= 165;ﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧّک م= 93; اﻟﻠﻪ ﺗﺴﺘﻄﻴ= 5226; ﻓﻘﺪ ﺯﻋﻤﺖ ﺃﻧ&= #1617;ک ﺸﺮﻳک ﻤﻌﻪ فی = 5252;ُﻠﮑﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺰﻋﻤﺖ ﺃﻧ= ّک ﻤﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65175;ﺴﺘﻄﻴﻊ ﻓﻘﺪ ﺍﺩﻋﻴﺖ ﺍ&= #65247;ﺮﺑﻮﺑیّة ﻣﻥ ﺪﻭﻥ اﻟﻠﻪ &= #65175;ﻌﺎلی ﺍﻳﺎ ﺑﺎ = 5175;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺘﻮﺍنی ﺘﻮA= 165;ﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻰ. ﻳﺎ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮﺍﻥ اﻥ کاﺭ = 5165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﮔﺮﺑﮕﻮئی ﺒA= 166; ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍنست®= 0; ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎشی ﺸﺮﻳﻚ خداوند ﺷﺪﻩﺍ= ﻯ ﻮﺍﮔﺮ ﺑﺪﻭﻥ کمک ﺨﺪﺍ ﮐﺮﺩA= 257; ﺑﺎشی ﭙس ادّع= اﻯ ﺨﺪﺍئی ﻮ ﺭﺑﻮ= 5169;ﻴﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻯ. ﺁﻥ ﺸ= ﺨﺺ ﭘﺎسخی ﻨﺪﺍﺷʋ= 74; ﻭﺍﻣﺎم فرﻣﻮﺩ: ﺃﻣّﺎ = ﺃﻧّک ﻗﻠﺖ ﻏﻴﺮ ﻫﺬﺍ = ﻟﻀﺮﺑﺖ ﻋﻨﻘک ﭘس ﺍﮔﺮ= ; ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺪ= ﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ (ﻭ= ; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭسلوک الهی) ﺑ= ﻨﻤﺎﺋﻰ ﺑﺤثی ﺒﺎﺗﻮ ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍ&= #65253; هرﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑ= 5166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺑﺎشی پس ﺨﻮﺩ A= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷ&= #65198;ﻳک ﻨﻤﻮﺩﻩﺍﻯ. ﻭ ﺩ= ﺭ ﻣُﻠک ﻮ تدﺑﻴʋ= 98; ﻭ ﺗﺤﮑم الهی ﺸ᥷= 8;ﻳک ﺸﺪﻩﺍﻯ. ﻭ ﮐﺎﺭ= ﻯ ﻤﻌﺎﺩﻝ ادّعا= ;ﻯ ﺮﺑﻮﺑﻴﺖ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩﺍﻯ ﻮ ﺧﺪﺍئی کرﺩʌ= 57;ﺍﻯ ( ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= ;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ= ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﮐﻤ&#= 1705;ی اﺯﮐسی ﻨﻤﻴﮕʌ= 68;ﺮﺩ. ﻭﺣتی اﻭﻟﻴﺎʌ= 63; الهی هرﭼﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ = 5165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی که ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻥ ﺷﺨ= ﺺ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻥ اﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍنم کا᥷= 7;ﻯ کنم (ﻭ ﻳﺎ سلوª= 5; الهی ﻣﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﻢ) ﺍﻣﺎم گفت ﺍﮔʋ= 98; ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻤﻴﮕﻔ&#= 1578;ی گرﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﻴ= 5200;ﺩﻡ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 240;ﺸﺮﻯ ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﻧﻬﺎ ﺣتی اﮔA= 198; ثوﺍﺏ ﻭﻋﺒﺎﺩA= 173; ﮐﻨند ﺩﺭﺣﺎل گناﻩ ﻭﺷﺮک هس= ;تند ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﺍ ﺗﺴﻠﻴم ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﺘﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ = ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﻨﺘﺮل نفس A= 255;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮ= ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺩﺭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ= ﺮﺩ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻗﺒل&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳوء = 575;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﺴﺌﻮل اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﺩﻥ ﺰ= ﺩﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ طرد ﺸA= 192;ﺺ ﺑﻮﺳﻴﺒﻠﻪ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍلا &= #1617; ﺑﺮﺍﻯ کفر ﻭﺷA= 198;ک گرﺩﻥﺰﺩﻥ ﻮﺟA= 262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﻬﺪ است ت= 5; اخر ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋ= 5252;ﺮ ﺷﺨﺺ ﮐﺎﻓﺮﻫﺴ&#= 65174;. ﺗﺎ شاید ﺑﻌﺪʋ= 65; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪو سلوک نماید .ﻭلی ﺒﻤ= ;ﻌنی ﺤﮑم اﻋﺪﺍم ا = 8; ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﻄﺮﺩ ﻭ ﻗطع اﺭ= 5175;ﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺟﺎ= 5251;ﻌﻪ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ می ﺑ= 5166;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1578 - <= /b>ﻤﺄﻣﻮﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪ عبّاسی ﺍﺯ ﺍﻣ= ;ﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ(&= #65181;۵ﺹ40= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮر آی= 07; ﻗﺮﺍنی اﻟﺬﻳﻥ ﮐﺎﻧﺖ= ﺃﻋﻴﻨﻬم فی غطاء عن ﺬﮐ= ﺮﻯ ﻭ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻟﺎ ﻳ= ﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺴﻤﻌﺎ ﮐﺴﺎﻧ᥾= 8;ﮑﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﭼﺸﻤ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ&= #65195;ﮐﺮ ﻳﺎ ﺳﻠﻮک ﻮﺗﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ نمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺘʌ= 56;ﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺸ&= #65256;ﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ( ﻳﺎ ﻧﺼﻴﺤﺖ را = ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭلی ﺘ= 5262;ﺟﻪ ﺑﺄﻣﻮﺭ الهی ʌ= 62; ﺑﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮک ﻤﺎﻧﺪﻧ= 5194;. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻳ= ﺎ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺼﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﺩﺭ ﻇﻠﻤﺖ ﺟﻬل ﻮﺳ&#= 1578;م ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺗﺎﺭﻳکی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺬﮐﺮ ال= 607;ی ﻮﺗﺬﮐﺮ ﺍﻭ ﺩﺭ&= #65267;ک ﺘﻮﺳل سلوکی ﺒ= ;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻘ&= #65194;ﺭﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ&= #1604;ی اﻃﺎﻋﺖ ﻭﺷﻨﻮ= 5165;ئی ﻮﺩﻟﺪﺍﺩگی ﻨA= 194;ﺍﺷﺘﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺩﺭ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﻏﻄﺎﻯ ﭽﺸم &= #65252;ﺎنع اﺯ ﺫﮐﺮ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ (ﭘﻠک ﭽﺸم ﭽﻮﻥ &= #65169;ﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻣﺎنع اﺯ = 5195;ﮐﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﺬﮐﺮ عبادی ﺩﺭ ﻭﺳᥴ= 6;ﺋﻄ الهی ﺪﺭ ﺫﻫﻥ A= 256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﭙﻠک ﭽﺸم ﺮﺍ ﻣ&#= 65268;ﺒﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎ&= #1606;ی اﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮﺟ&#= 65258; ﻭ ﺗﺬﮐﺮ ﺩﺭ ﺻﻮ= ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻳﺎ ﻫ= ﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻧﺸﻮﺩ) ﻭ (᥷= 5;ﮐﺮ) ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﭼﺸم ﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺫﮐﺮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮک &= #65208;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ آغاز ﺳ= 5248;ﻮکی ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200; ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﺮ &= #1705;امل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﺒﭽﺸم ﺘﻥ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﻳﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﺣتی ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ غ= 740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺮﺍ ﺩﺭ قُرآن ʃ= 81;ﻮﻥ کوﺭﻫﺎ ﺗﺸﺒﻴA= 258; ﮐﺮﺩﻩ (ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ &= #65193;ﺭ ﻭﻗﺖ ﺣﻴﺎﺕ ﺍﻳ&= #65208;ﺎﻥ ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﺎ= 5193; الهی ﺍﻳﺸﺎﻥ ʋ= 94;ﺭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65176;ﻤﺮﮐﺰﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﭼﻮﻥ &= #65208;ﻬﻮﺩﻯ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻮﺭ ﻣﻌ&= #65256;ﻮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ هست= 06;د. ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺑگفت = 7; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﻟ&#= 65166;علیّ اﻇﻬﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴ= 606;ی ﻮ ﻧﺎ ﺭﺿﺎﻳتی &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻨﺪ ﺳمع ﻮ ﺷﻨﻮﺩﻥ &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﮐﻠ= ﺎم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻬﻤﻨﺪ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺳمع ﻮ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭﻳک ﺘﺴلیم ʌ= 04;ﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﻮﻟﺎ ﺣﻴﺎ&= #65175;ﺸﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﻟﺬﺕ ﻭ&= #65203;ﻴﺎﺳﺖ ﻭﺷﻬﻮﺕ ﻣﻰ ﺑﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﻧﻪﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺤل ﻨﻘ&#= 65210; ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮﺭﻭح اﻧﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﻠﻴﻒ ﻭﺍﺟبی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺎﻣﻮﻥ = ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗ&= #65228;ﺎﺭﻑ ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺍ فَر= 14;جی ﺪﺍﺩی ﻭﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﻓَﺮَج A= 170;ﺪﻫﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣأﻣﻮ= 5253; ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺎم رﺿﺎ ﺧﻮ= 5193; ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ = ﺪﻋﺎﻯ ﻤﺄﻣﻮﻥ ﻔَﺮَ= 80; ﻴﺎ ﻓﺮح ﻮ فَرَهِه ﻭﻓﺮ&= #1617; پادشاهی اله= 40; ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﻫﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﻨﻴﺰ ﻓﺮž= 1; و نجات ﺮﺍ ﺩﺍʋ= 97;ﺩ. ﻭﺧﻮﺩ ﻣﺎﻣﻮﻥ &= #65170;ﺎ اﻳﻥ ﺘﺼﺪﻳﻖ ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮج ﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﺮج ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﭙس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65184;ﺒﺮﺋﻴل اﺳﺖ. ﭘﺎسخ اﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻮﺩ:= اﻥ غطاء اﻟﻌﻴﻥ لا ﻳﻤنع ﻤﻥ اʌ= 47;ﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻟﺎ ﻳ= ُﺮﻯ ﺒﺎﻟﻌﻴﻮﻥ ﻭ ﻟ&= #64401;ﻥ اﻟﻠﻪ ﺷﺒّﻪ ﺍ= 5247;ﮑﺎﻓﺮﻳﻥ ﺒﻮﻟﺎیة علیّ= ﺒﻥ اﺑﻴﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎ= 5247;ﻌﻤﻴﺎﻥ ﻟﺄﻧّﻬم کاﻧ᥾= 2;ﺍ ﻳﺴﺘثقلوﻥ ﻗ᥾= 2;ﻟﺎ ﻟﻨبی ﻔﻴﻪﻭﮐA= 166;ﻧﻮﺍ ﻟﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮ&#= 65253; ﺴﻤﻌﺎ ﻓﻘﺎل ﻤ&#= 65166;ﻣﻮﻥ ﻔﺮﺟّﺖ ﻋﻨّﻯ = 5236;َﺮَﺝ ﺍﻟﻠﻪﻋﻨک <o:p></o:p><= /b> حدی&= #1579; 1579 - ﺩﺭ ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ که ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﺑﺮﺍﻯ اA= 251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﻨﻮﺷﺘﻪ(ﺝ<= /span>۵ﺹ40= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ: ا&= #65251;ّﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﺎﻧّﮑم = 5252;ﻌﺸﺮ ﺑنی هاﺷﻢ ﺍﻟʌ= 36;ﻠک اﻟﺠﺎﺭیة فی ا= ;ﻟﻠّﺠج اﻟﻐﺎﻣﺮة ﻭ ﺍ= 5247;ﺎﻋﻠﺎم اﻟﻨﻴّﺮة ﺍﻟʌ= 08;ﺎﻫﺮة ﺃﻭ ﮐﺴﻔﻴنة ﻮ= 5187;ﺎﻟﺘﻴن ﻨﺰﻟﻬﺎ ﺍﻟﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﻮﻥ ﻭ ﻧﺠﺎ ﻓﻴﻬﺎ ﺍ= ﻟﻤﺴﻠﻤﻮﻥ ﮐﺘﺒﺖ ﺍﻟﻴک ﻴ&#= 65166;ﺑﻥ ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﻋ= 5256;ﺪ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻨﺎف= 40; اﻟﻘَﺪَﺭ ﻭﺣʌ= 68;ﺮﺗﻨﺎ فی اﻟﺎﺳﺘﻄﺎŸ= 3;ة ﻓﺄﺧﺒﺮﻧﺎ ﻋﻠ&#= 65268;ﻪ ﺭﺃﻳک ﻮ ﺭﺃﻯ ﺁ&= #65169;ﺎﺋﻚ ﻓﺎﻥّ ﻤﻥ العلم اﻟﻠﻪ ﻋ= ;ﻠﻤﮑم ﻮ ﺃﻧﺘم ﺸﻬﺪا= 569; علیّ اﻟﻨﺎس ﻭ= ;ﺍﻟﻠﻪ شاهد ﻋﻠﻴﮑﻢ ʋ= 95;ﺭیّة ﺑﻌﻀﻬﺎ ﻣﻥ ﺒﻌ&= #65214; ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺳمیع = 93;لیّم ﭘس ﺍﺯ ﺗﻌﺎﺭ᥻= 5;ﺎﺕ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﻤﻴA= 194;ﺍﻧم که ﺷﻤﺎ بنی ها= ;ﺷﻢ (ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ ﺍﺯﻗ&= #65262;م ﻘﺮﻳﺶ ﮐﻪ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ.= ﻭﺩﺭ ﻭﺍقع ﺒﻤﻌنی ʌ= 04;ﺎﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﺒن= 740; اﺳﺮﺍﺋﻴﻞ که @= 400;ﺎﺭشان (ﻫَﺸم ﻮ ﺧﻮﺭﺩ &= #64400;ﺮﺩﻥ) ﻨﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #64381;ﻨﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65252;ﺎﻡ ﻋﺼﻮﺭ ﻋﻀﻮﻯ ا&#= 65199; بنی هاﺷم هست&#= 1606;د) ﻭﻓُﻠکی ﻴﺎ ﮐA= 208;تی ﺠﺎﺭﻯ هستید ( @= 400;ﺸتی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ ﺣﻤل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 1575;لهی ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ= 5263; ﭙﺮ ﺗﻠﺎﻃم ﻮ ﺧ&= #65220;ﺮ سلوک الهی) ﺩﺭ= ﺍﻣﻮﺍﺝ ﭘﺮ ﻣﻐﺎﻣﺮﻩ ﻭ = ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺷﻤﺎ ﭘﺮﭼﻤﻬﺎ ﻭﻋﻠ&#= 65166;ﺋم ﻨﻮﺭﺍنی الهی= ﻤﻴﺒﺎﺷﻴﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻮﺟﻮﺩﻯ الهی ﻮﻣﺠﺴّم= ﺪﺭ ﺗﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ خود هستند.ﻭ ﻧ= ﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﺭﺍ&#= 65255;ﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #1652;ﻴﺎﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = شاهد ﺷﻬﻮﺩ ﻭﭘﻴﺪﺍ &= #65261; ﺍﺷﮑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﻭ ﭼﻮﻥ کشتی ﻨﻮح هست&= #1740;د ﮐﻪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ اوم کننده ﻮﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺁﻥ ﺸﺪﻧ&= #65194; ﻭﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻧﺪ (ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ اﻭ= 605; کنندﻩ ﺳﺎﻟﻚ ʄ= 00;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺒﻮﺩﮔﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ = ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺤﻤﺪﻳﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘ&#= 65166;ﺋم ﻮﻫﻔتم عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻯ ﻔ= ﺮﺯﻧﺪ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻠﺎﻑ ﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗ&= #1614;ﺪَﺭ(ﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 74; ﻗﺒلی اﻧﺴﺎﻥ A= 261; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ ﻳ&#= 65166; ﺷﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﻟ= ک اﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ) ﻭ ﺑﺎﻋثﺣﻴﺮﺕ &#= 65251;ﺎ ﺩﺭ (مفهوم) ﺍﺳA= 176;ﻄﺎﻋﺖ ﺷﺪﻩ. (ﻭﻗتی کس= 740; ﺒﺎ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺷ&= #65192;ﺼﻰ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﭙﺎ&#= 1587;خ ﺪﺭﺳﺖ ﻭﻧﻬﺎئ= 740; ﺒﺮﺳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻤﻮﺭﺩ) ﭘ= ;س ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ ﺑﺪ= ﻩ ﮐﻪ ﻧﻈﺮ شما ﭼ= 5268;ﺴﺖ ﻭﻧﻈﺮ ﭘﺪﺭﺍﻧ&#= 65174; (ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﺎ&= #1606;ی ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣ&= #65166;ﻥها) ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ = ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠم ﻮ ﺍﮔﺎهی = 5208;ﻤﺎ ﺍﺯ ﻋﻠم الهی = 5;ﺳﺖ (ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻮ&= #65227;ﻠم لَدُنّی کاﻣ= 5248;ﺎﻥ الهی اﺯ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗ= ;ﻔﮑﺮﺍﺕ ﺷﺨصی غیر ﺳﺎ᥼= 7;ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻭﺭ = ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮ= ﺩ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺘﻔﮑﺮﺍﺕ ﺑﺎﻃ&#= 1604; اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #1587;لوک الهی ﻨﻤﻴﮑﺮ᥷= 3;ﻧﺪ. ﻭ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻌﻘ&= #65246; ﺟﺰئی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ) ﻭﺷﻤﺎ = ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ ﭙﺮ ﻧﻮﺭ ﻫﺴﺘﻴ&= #65194; ( ﮔﻮﺍهی ﻮ ﺩﻟﻴ&= #65246; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;ﺩم هستید ﮐﻪ ﺍﺯ ž= 1;َجّ اﮐﺒﺮ الهی ﺒᥴ= 6;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﺗﺎﻣﺮﺩم ﻨﻴﺰ &#= 65169;ﻬﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ شا= 07;د ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ (ﺳ= ;ﺎﻟک ﻨﻈﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﺪﺭ ﺣﺎلت= ; ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳک = ﺬﺭﻳّﻪ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻳﮑﺪ&= #65267;ﮕﺮﻫﺴﺘﻴﺪ (ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&= #1604;هی هر ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻳ&#= 64401;ﺪﻳﮕﺮ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﮐﻤﺎ&#= 1604; ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﺎﻧﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻨ&#= 65262;ﺍ ﻭ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. (ᥴ= 5;ﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺨﻠق ﻮﺳ&#= 65248;ﻮک ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ) ﺣﺴﻥ&= #65170;ﺼﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﻮﻟﺎعلیّ ﺒ᥾= 2;ﺩ ﻭلی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﮔ= 5198;ﻓﺘﺎﺭ ﻣُﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭ &= #65235;ﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎفیها ﺷﺪﻩ ʌ= 61;ﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﭽﻨﻴﻥ ﻔ&#= 65208;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺒﻬم عرﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﻫﺪ= 5233; ﺍﺻلی اﺳﻠﺎم ʌ= 62; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺟﺴﺘﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی عقلی ﺁﻥ ﺑﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﺭﻭﺷ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﺬﻫن= 40; ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﭼﻮﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ. ﺍﻣﺎم = ﺤﺴﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺣﺴﻥ = ﺒﺼﺮﻯ ﻤﻴﻨﻮﻳﺴﺪ: ﺒ᥸= 4;م اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢﻭﺻل = 6;ی کتاﺑﻚ ﻭﻟﻮﻟʋ= 66; ﻣﺎ ﺫﮐﺮﺗﻪ ﻣﻥ ﺤﻴ&= #65198;ﺗﻚ ﻭ ﺣﻴﺮﻩ ﻣﻥ ﻤض&= #1740; ﻘﺒﻠﻚ ﺍﺫﺍ ﻣﺎ = ﺃﺧﺒﺮﺗﻚ ﺃﻣّﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻤ&#= 65253; ﻠم ﻴﻮٴﻤﻥ ﺒﺎ= 5247;ﻘﺪﺭ ﺧﻴﺮﻩ ﻭﺷﺮﻩ ﺃ&= #65253;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﻌﻠﻤﻪ &#= 65235;ﻘﺪ ﮐﻔﺮ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺣﺎ= ل اﻟﻤﻌﺎصی علی= ّ اﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﻓﺠ&#= 65198; ﺍﻥ ﺍﻟﻠﻪ ﻟم ﻴ&= #1591;ع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭلم = 5268;ﻤﻬل اﻟﻌﺒﺎﺩ ﺳُﺪA= 263; ﻤﻥ اﻟﻤﻤﻠکة A= 169;ﻞ ﻫﻮ ﺍﻟﻤﺎﻟک ﻠ&#= 65252;ﺎ ﻣﻠّﮑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟ&#= 65240;ﺎﺩﺭعلیّ ﻤﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪ&= #65197;ﻫﻢ ﺑلأمر ﻫم ﺘﺨ᥾= 8;ﻴﺮﺍ ﻭ ﻧﻬﺎﻫم ﺘﺤﺬ&#= 65267;ﺮﺍ ﻓﺎﻥّ ﺃﺋﺘﻤﺮ= 5261;ﺍ ﻟﻠﻄﺎعة ﻟم ﻴA= 184;ﺪﻭﺍ ﻋﻨﻬﺎ ﺻﺎﺩﺍ ﻭ = ﺍﻥ اﻧﺘﻬﻮﺍ ﺍﻟﻰ &#= 65165;ﻟﻤﻌﺼیة ﻓﺸاء ﺃﻥ ﻴﻤﻥ= 617; علیّهم ﺑﺄﻥ ﻴ= ;ﺤﻮل ﺒﻴﻨﻬم ﻮﺑﻴﻨ= 5260;ﺎ ﻓﻌﻞ ﻭ ﺍﻥ ﻠم ﻴ= ﻔﻌﻞ ﻓﻠﻴس ﻫﻮ ﺍﻟﺬ&#= 65263; ﺤﻤﻠﻬم علیّه= ا ﺟﺒﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﺍﻟ&= #65200;ﻣﻮﻫﺎ ﮐُﺮﻫﺎ ﺑل ﻤﻥ= 617; علیّهم ﺒﺄﻥ ﺑ= ;ﺼّﺮﻫم ﻮﻋﺮﻓﻬم ﻮ ﺣﺬ&#= 65197;ﻫم ﻮﺃﻣﺮﻫم ﻮ ﻧﻬ&#= 65166;ﻫﻢ ﻟﺎﺟﺒل اﻟﻬم = 93;لیّما ﺃﻣﺮﻫم ﺒﻪ ﻓﻴ&#= 64401;ﻮﻧﻮﺍ ﮐﺎﻟﻤﻠﺎﺋکة A= 261;ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬم عل= 40;ّما اﻧﻬﺎهم عنه ﻭ= ;ﻟﻠﻪ ﺍﻟحَجّة اﻟﺒ= ﺎلغة ﻮ ﺷاء ﻠﻬﺪﺍﮐ= 605; ﺃﺟﻤﻌﻴﻦ ﻭ ﺍﻟ&= #65204;ﻠﺎم علیّ ﻤﻥ اﺗّب= ع اﻟﻬُﺪﻯ ﺑﻨﺎ= م ﺨﺪﺍ. ﻧﺎﻣﻪﺍﺕ = ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻴﺮﺕ ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ گفتی ﻭ ﺑﺪﺍﻥ که ﻫﺮﮐس ﻣﻌﺘA= 240;ﺪ ﺑﻘَﺪَﺭ(ﻗﺪﺭA= 173; ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺﻭﮔ&#= 65166;هی ﺒﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮA= 207;ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺼﻰ) ﻧ= ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻋم اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﺧﻴﺮﻯ اﻧﺠﺎم = 5252;ﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﺷﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨ&= #65194; (ﺧﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ = ﻭثوﺍﺏ ﻭﻳﺎ ﺷﺮ ﻭﮔﻨﺎ&= #65257; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺍﺗ&#= 65248;ﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; ﺨﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ= ﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮ ﮐس ﮐﻪ ﮔﻨاهاʌ= 53; ﺮﺍ ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻓﺎﺟﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; (ﻓﺎﺳﺪ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ= ﺍﺯ ﮐﻔﺮ ﻭﺟﻬل اﺳ= 5174;) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺍﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺯﻭﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;ک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﻭ&#= 65263; ﺸﮑﺴﺖ ﻭﻣﻐﻠﻮ&#= 65167; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; را تمرّد ﻭﻋﺼ= ﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺼﻴﺖ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺮﺍ ( ﻣ= ;ﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; که ﺑﻨﺪگی ﺪﺭ A= 175;ﺴلیم ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ) ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻫﻤﺎل &#= 65262;بی اﻋﺘﻨﺎئی ﺪﺭ A= 251;ﻤﻠﮑﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻧمی &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. (ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻃﺮ= ﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکی ولایتهای اه= 04; کتاب و سلوک ﺨﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺳﺎﻟک ﺮﻫﺎ ﺷﺪ&#= 65257; ﻧﻴﺴﺖ) ﺑﻠﮑﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻟک هماﻥ ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺗﻤﻠّک ﺒﻨﺪﮔA= 166;ﻥ گذﺍﺭﺩﻩ (ﮐﺮﺍ= 5251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﻮﻗﺪﺭﺕ = 5261; ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺑﻨﺪ&= #64404;ﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ سلوک الهی ﻤﺼ&= #65198;ﻑ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻟﺬﺕ= ﺟﻮﺋﻰ. ﺗﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ = ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﻭA= 255;ﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ ﺗᤨ= 1;ﺎﻣل کند ﻭ ﻳﺎ ﺷﺮ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ) ﻭلی ا= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ( ﮐﻪ ﺑﺮﺍ= ;ﻩ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234; ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﻭ&= #65255;ﺪ) ﻭلی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﺣ&= #65196;ﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ʋ= 98;ﺍ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩﻧﺪ &= #65261; ﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ اﺯ &#= 65197;ﺍﻩ الهی ﻤﻨﺤﺮﻑ ʌ= 55;ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻌﺼﻴ&= #65174; ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻥ ﻮ ﺳﺮ= ﮐشی ﻤﻨﺠﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ مَشی¡= 7;ت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ اله= 40; اﺳﺖ.ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ مَشیّت ﮐﻨﺪ ﮐ= ;ﻪ ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﻭ ﺍ&= #65235;ﻌﺎل ﻮﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺁﻧ&#= 65260;ﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﻣ= ﺎنع اﻧﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ) ﺍﻳﻥ ﻴک = ﺠﺒﺮ الهی ﺘﺤﻤﻴﻞ ʌ= 07;ﺪﻩ ﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ (ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65268;ﺎ ﺗﺮک ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ&#= 65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮالهی ʌ= 62; ﺍﺣﮑﺎم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک &#= 65262; قُرآن) ﺑﺠﺒﺮ ʌ= 61;ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻣﻠﺰم ﺒﮑﺎﺭ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻨﺸﺪ&= #65257;ﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨّ&#= 65174; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺸم ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻣﻌ&#= 65198;ﻓﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧ&= #65174; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮ = ﻭ نهی لاﺯم ﺮﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻮﻇ= ;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺒﻠّﻯ &#= 65262; ﻓﻄﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻮﻥ ﻤﻠﺎﺋک ﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. (ﺩﺭﻧﻴکی کرﺩʌ= 53; ﻤﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﻴﺮ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل کنند ﻭﻳﺎ ﭼﻮʌ= 53; ﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻴﻚ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﺠﺒﺮﻯ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;.) ﻭﻫﺮﮔﺰﻣﺠﺒﻮ= 5197;ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﺍﻣﺮ نَ= 607;ی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ اﺗ&#= 65252;ﺎم ﺤﺠﺖ ( ﻭ ﺣﺮﻑ ﺍ᥷= 1;ﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺩﻥ ﺼ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ) ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺒ= ﻠﻮغ ﻮﮐﻤﺎلی ﺒﺮﺳA= 166;ﻧﺪ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫم ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫ&#= 65252;گی ﺍﭼﻮﻥ ﺘﻮ ﺣﺴﻥ = ﺒﺼﺮﻯ) ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻳﺎ ﻫُ= ﺪﻯ ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺣﺴﻥ ﺒ&= #65212;ﺮﻯ ﭽﻮﻥ ﺪﺭﻋمل ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﻮ ﺭﺿﺎﻯ اﻣﺎم &#= 65200;ﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. (حُجَّت) ﻭﺳﻴ᥼= 8;ﻪ حَجّ ﻴﺎ ﺻﻮﺭʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ نیزﻫﻤʋ= 66;ﻥ ﺤﺠﺖ ﻭﺣﺮﻑ ﺍﺧ&= #65198; ﻭ ﺩﺭﺳﺖﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک = 575;ﺳﺖ. ﮐﻪ بغیر ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻤﺮﺍﺟﻌ᥽= 8; ﺑﺮﺍی کسب ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣA= 268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ (ﺳﻠﺎﻡ) ﺑﺮ ﮐس= ;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; هُدی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺳﻠﺎمی ﻴﺎ ﺗﺴ= 5248;ﻴم ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﭘس ﺍﺯ = ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺼﻠ&= #1581; ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺶ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی اﺳﺖ. ﺍﮔʋ= 98; ﮐﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻣﺪﺍﻭم اﺯﺻﻮA= 197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ آغاز ﺑA= 166; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺳﭙس ﺑ&#= 65260;ﺮ ﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟ= 5260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65228;ﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎئی A= 170;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﻄﻮﺭ ﻣﺪﺍﻭﻡ &= #65165;ﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎﺋم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻫ= ﺪﺍﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺘ&#= 65194;ﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖﻋﻘﻠﻰ &#= 65261;ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ اﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺸﺨﺺ ﻣﺴﺘﻌﺪ س&#= 1604;وک الهی ﻧﺴﺒﺖ ﺑʋ= 98;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65261;ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺯﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ الهی ﺨﻮﺩ ﺍﺑʋ= 76;ﺪ ﺍﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ= 5262;ﺩ ﻣﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻴ= ﻘﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ الهی A= 262;ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻓ= ;ﺎﺟﺮ) ﮐﻪ ﻓﺠﻮﺭ ﻭﻓﺴ&= #65166;ﺩ ﻭﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﻭﺗ&#= 65248;ﺎشیﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65256;ﻴﺴﺖ ﻭﻋﻠﻴﻪ سلوک الهی ﻨﻴﺰ ﻋﻤ = 4; ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻓﺮ = 5183;ﺎﻫل ﭽﻮﻥ ﻄﻔل ﻮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ عقب ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍA= 203;ﺖ.ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻣ&#= 65262;ﺭ الهی ﺮﺍ ﺩﺭک ʌ= 43;ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ مُدّعی ﻮ= ;ﻟﺎﻳﺖفقیه هستند. ﻭلی هر&= #64404;ﺰ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ&= #65261; ﺷﻬﻮﺕ ﻭﻏﺮﻭﺭ &= #65261;ﺳتم ﺒﺨﻮﺩ ﻭﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰﺍﻋم اﺯﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨ&#= 1617;ﻯ ﻮ مُدّعی ﻭﻟﺎ= ;ﻳﺖﻋﻠﻰّ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯالهی= ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻔﺮ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﻭ ﻓﺎﺟﺮ ﻭ ﻓﺎﺳ= ﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﮐﺮ= ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ= ﺷﺨﺼﺎ ﻣﻔﺴﺪفی اﻟﺎʋ= 97;ﺽ دنیا ﻳﺎ در ﺭ᥾= 1;ح ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍﻓﺎﺳﺪ ﺩﺭ ﺟ&= #65260;ﺎﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ .(ﺍ= ﺋﺘﻤﺮﻭﺍ) ﺗﻥ ﺒﺄﻣﺮ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯﺎﻃﺎﻋﺖ &#= 65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. (ﻣﻠ= ﺎﺋﻚ) ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻨﺰ&#= 65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&= #1604;ی ﺒﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺰﻣﺎﻥ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻥﭙس ﺩﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﺟﺒﻠ&#= 1617;ﺖ ﻭﺷﺄﻥ ﻮﻣﻘﺎم &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ= 604;ی ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻟ= ﺬﺍ ﮐﻠﺎم ﻮﺍﻋﻤﺎ= 604; ﻮ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺻA= 262;ﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ال= 607;ی ﻮ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ = ﺣسینی ﺪﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍ&= #65259;ل ﺒﻴﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. = ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺒل ازﮐﻤﺎل ﺨﻮﺩ @= 380;ﻨﺎﻥ ﻨﻘﺶ الهی ﻨﺪʋ= 65;ﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺘﺮ&#= 1705; ﺴﻠﻮک ﻮ ﻳﺎ ﻧﻴ&= #65252;ﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨ&= #65194;.<o:p></o:p> حدیث 1580- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ41 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻟﻠﻪ ﺃﮐﺮم= ; ﻤﻥ ﺃﻥ ﻴﮑﻠّﻒ ﺍﻟ&#= 65256;ﺎس ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮ&#= 65253; ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺃعَز= 17; ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ فی ﺴ&#= 65248;ﻄﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﻟﺎ ﻳﺮﻳﺪ <= /b>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑʌ= 68;ﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ&= #64400;ﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑﺎﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﺑ&= #65166;ﻣﻮﺭ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎق ﺘ&#= 64401;ﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَ= 86;ﻳﺰ ﺗﺮ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨ&#= 65194; ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65252;ﻠﮑﺖ ﻭ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺧﻮﺩ = ﺍﻣﺮﻯ ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﺒﺪﻭ= 5253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم = 5170;ﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟﺮ&#= 65165;ئی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ غی= 585; ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺳﺎ&= #1604;ک ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻯ ﺨ&= #65194;ﺍئی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻯ غیر ﺍﺯ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌنی س= 04;وک الهی ﻮ ﺍﺟﺮﺍʌ= 63; ﺃﻣﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ʋ= 98;ﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﺮﻭح ﺨﻮA= 193; ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍ&#= 65173; ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﭘس = 5165;ﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&#= 65262;ﺩ. ﮐﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭ= ﺍﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ &= #64380;ﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺒ&#= 65268;ﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&#= 65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ ﺗﻤ&= #65166;م اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺠA= 252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧ= ﻮﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﺍ= ﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮل ﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺘﺎ ﺗﻤﺎ&= #1605;ی اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﻭﺩﻳﺪﻥ تجلّی= ;ات الهی ﺒﺎﻟﺎﺗ᥷= 8; ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮ ﮔﺮﺩ&= #65255;ﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65268;ﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐسی ﺮ= 5165; ﺑﺰﻭﺭ ﻭ ﺍﺩﺍﺭ = ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺪﺍ&= #65193;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻟﺎ= 5199;ﻡ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮐﺎﺭﻯ &= #65170;ﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥾= 1; ﺗﺴﻠﻴم اﻭ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ &#= 1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻬ&= #65268;چ ﻮﻇﻴﻔﻪﺍﻯ اﺯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﻨﻴA= 204;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1581 -ʌ= 61; ﭼﻮﻥ کسی ﺒﺎﻣﺎم ﺼʋ= 66;ﺩق گفت (ﺝ۵ﺹ41 -ﺤﺎﺭ) ﮐ= ﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺠﺰ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻥﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺗﮑﻠﻴ= 5234; ﺑﻮﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﻨ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ که &= #65191;ﺎﺭج اﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺑﺎﺷﺪ (ﻣﻮﺿﻮﻉ)= ﻭﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻫﺮ ﭼﻪ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﻴﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = مَشیّت ﺍﻟ᥾= 0;ﻰ ﻭﻗﻀﺎ ﻭﺣﮑم ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ ﻮﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ= ﺻﺎﺩق ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65262;ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺬﺍ ﻟﺪﻳنی ﻮ &#= 65193;ﻳﻥﺁﺑﺎئی ﺑﺨﺪﺍ ﺳA= 262;ﮔﻨﺪ ﺍﻳﻥ عقیده ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺪﻳﻥ ﻤﻥ ﻮ ﺩﻳﻥ= ﺁﺑﺎﻯ ﻤﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳ= ﻌنی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ &= #65259;ﻤﻴﻥ عقیده ﺭﺍ ﺩﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﻳﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ &#= 65235;ﻠﺴفی ﺒﺘﻨﻬﺎئی ﺪﻳA= 253; ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﻳ&= #65253; ﻮ ﺭﻭﺵ ﻋﻘلی ﻄ&#= 65198;ﻳﻘﺖ ولایت سلوکی = 5251;ﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ عمل کرﺩﻥ ﺑﻴک= ; ﻤﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺩ&#= 65197;ﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﻠﺎﺻﻪ ﺍﻥ ﺘﺴلیم ﻮﺗA= 184;ﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴ&#= 65258; ﺁﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻥ ﺒ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ الهی ﭙʌ= 68;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑتجلّیات ال= 607;ی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;. (ﺩﻳﻦ) ﻟﻔﻈ ﻔﺎﺭ= ;سی ﻘﺪﻳم قریش زردشتی الأص= 04; ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨ&= #65264; (ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ) ﻭﻃ= ;ﺮﻳﻘﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس = 8; ره روی ﺑﺮﺍﻯک= ;سب ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺗﺸﮑ= ﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﺳA= 268;ﺎﺳﻰﻭﺣﮑﻮﻣﺘ= ;ﻬﺎﻯ کُلّیسائﻮ آ= 582;وندﻯ هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﻏﻴﺮ الهی ﻮﻏʌ= 68;ﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻏﻴﺮ ش&#= 1575;هد ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮﻧA= 258; ﻣﺎﻣﻮﺭﻳتی ا = 4;هی ﺒﺮﺍﻯ نمایند= گیی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65187;ﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳنی ﺒﺮ ﻣﺮﺩ= 5249;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1582 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ41 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﮐﻠّﻒ ﺍʌ= 47;ﻠﻪ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﺍﻟّ= 5166; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭ = ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻠّﻔﻬم فی ا᥼= 7;ﻴﻮم ﻮ ﺍﻟﻠﻴلة ﻠﻪ &#= 65191;ﻤس ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻭﮐﻠّ= 5236;ﻬم ﻤﻥ کلّما اتی = ﺪﺭﻫم ﺨﻤسة ﺩﺭﺍﻫﻢ = 5261; ﮐﻠّفهم ﺼﻴﺎ᥼= 9; ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ فی اﻟA= 204;نۀّ ﻭﮐﻠّﻔﻬم ﺤﺠ= 80;ة ﻭﺍﺣﺪة ﻭﻫم ﻴ= 5220;ﻴﻘﻮﻥ ﺃﮐثر ﻣﻥ ﺬﻟﻚ &#= 65261; ﺍﻧّﻤﺎ ﮐﻠّﻔA= 260;م ﺪﻭﻥ ﻤﺎ ﻳﻄﻴﻘ&= #65262;ﻥ ﻮﻧﺤﻮ ﻫﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑʌ= 56;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ( ﺗﻨﻬﺎ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ مطیع ﺩﺭ ﺗﺴﻠʌ= 68;م ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﻨﺪگ= 740; ﺘﺎ حدّ ﺑﺮﺩگ®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺠﺰ ﻋ&= #65166;صی ﻮ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻣﺸ= ﻤﻮﻝ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧ&= #65258; ﺍﺯ (ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎل آف= 14;رینش ﺩﻭم ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ) ﻣﮑﻠّﻒ ﺑﮑﺎﺭ= 5263; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #1587;ی ﻄﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻧ= 5260;ﺎ ﺭﺍ ﻣﮑﻠّﻒ ﮐﺮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷ= ;ﺐ ﭘﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﺻﻠ&#= 65262;ﺍﺕ ﻭﻧﻤﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﺯ ﻫ= ﺮ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺩﺭﻫم &#= 65192;ﻮﺩ ﭘﻨج ﺪﺭﻫم ﺒﺪ= 5259;ﻨﺪ. ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﻣﺎﻩ ﺭ= ﻣﻀﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﺎل ﺒﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺑحَ= 580;ّ ﺒﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻴﺶ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻃﺎﻗﺖ &= #65165;ﻧﺮ ﺍﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻃﺎﻗ&= #65174; ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺗﮑﻠﻴ&#= 65234; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻳ&= #65253; ﺤﺪﻳث ﻳک ﭙﺎس= 82; ﺪﺭ ﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺍﺣﺘ= 5268;ﺎﻃ کاﺭﻯ ﺪﺭ ﺑﺮﺍ= 5169;ﺮ ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ ﺤﺎﮐ&#= 65250; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎ= ل ﭙﺎﺳﺨﻬﺎﻯ ﻘﺎ&#= 65169;ل ﺘﮑﻔﻴﺮ ﺍﻣﺎم &#= 65170;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭلی مع ذلک ﭙﺎ= ;سخ ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻮﺍ&= #65235;ق ﻨﻈﺮﻳﺎﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺴﻨﻴﺎﻥ ﻮ ﺣتی &#= 65170;ﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻘ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﺎ ﻣﻌﺎنی ﺒﺎ= 5219;ﻨﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. &= #65175;ﮑﻠﻴﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ تنه= 5; سلوﻛﺎﻟﻬی ﺘᥴ= 6; ﺳﺮ ﺣﺪّ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋ= 5174; ﺍﺳﺖ ﻫﻴﭽﮑس ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻮ= ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﻫﻴچ گوﻧﻪ ﻗA= 194;ﺭتی ﺒﺮﺍﻯ هرﻣﺮﺣA= 248;ﻪ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻘرَب¡= 7; ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺣتی اﻃﻔﺎل ﻮ A= 193;ﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ که ﺳﻠﻮﻙ الهی= ; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺯﻧﺪگی ﺴﺨA= 174; ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﻮﺯﺷ&= #65260;ﺎﻯ اﻧﺪکی ﺪﺭﻭﻧʌ= 64; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻧﻴ= 5166; ﻧمی اﻣﺪﻧﺪ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒیعی ﻮﺣﻴﻮʋ= 65;نی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ سلوک الهی در قائم ﺒﺮﺳﺪ.ﺍʌ= 67;ﻦ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﺸﺮﻃ &= #65194;ﺍﺷﺘﻥ ﺘﻤﺎم ﻨﻴﺎﺯﻫ= 5166;ﻯ لازم ﺪﺭ ﺟﺴم ʌ= 62; ﺫﻫﻦ ﻭﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم &= #65176;ﮑﺎملی اﻭ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺷﺐ &= #65261; ﺭﻭﺯ ﭘﻨج ﻮﻋﺪ&#= 65257; ﻧﻤﺎﺯ ﺑﺎﺯ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺍﺯ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻ= ﻠﻪﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ها= 740; ﺴﻠﻮکی ﻮ توسل= ; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮ&#= 1604; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭙﻨج ﺘ&#= 65253; ال ﻋﺒﺎ ﺩﺭ ﭘﻨ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجم = 5252;ﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65169;ﺴﺘﻪ ﺑمَشیّت ﺍﻟﻬ= ﻰ ﺳﺎﻟکی ﺒﺸﻬﻮA= 193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﻌنی &#= 65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﻮﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﺯ ﺍﻳﻥ ﭙﻨج ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣ= ;ﻮﻓق ﺒﺪﺍﻥ ﺸﺪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع هدﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = 5261;ﺷﺮﻃ ﻨﺠﺎﺕاز نوع دبشری ﺑﺸﺮﻯ ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65204;ﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻥ ﭙنج &#= 65212;ﻠﻪ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ&= #65259;ﺎ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﺗﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺁﻥ ﺮﻭﺯﻫﺎ&= #65263; ﻤﻘﺪس ﻳﺎ ﺍﻭﻣ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻴلی هاﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ = 5165;ﻳﻥ ﭙﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﺯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﻨﺤﻮﻯ &= #65170;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻳﺎﺧﻮ&#= 65165;ﺑﻴﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ غ&#= 1740;رﻋرَبّی ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﭙﻨج ﻮﻋﺪﻩ ﻧﻤ&#= 65166;ﺯ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺳﺮﺍ&#= 65203;ﺮ ﺟﺰ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﺘﻤﺮﮐ= 5200; ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ A= 165;ﻳﻥ ﻨﻤﺎﺯ ﻳﺎ ﻧﺎﻣ&= #65262;س ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣی &#= 65262;ﻧﺎنی و زردشتی است &#= 65259;ﻤﺎﻥ اﺳﺮﺍﺭ و اسماء ﺍﻟﻬﻰ ᥾= 1; ﺍﺳﺎمی ﻮ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﺘﺠ&= #1604;ی الهی ﺪﺭﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣ ﺎ= ﭘنج ﺪﺭﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﻳ&= #65204;ﺖ ﮐﻪﺩﻭمیم ﺪﺭʌ= 11;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺟﺎﻟﺐ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪﻣﻌﺎﺩل ﺰﮐ= 5166;ﺕ ﻣﻌﻤﻮلی ﻔﻘﻬA= 166;ﻯ ﺯﻣﺎﻥﺒﻮﺩﻩ ﮔ&#= 65198;ﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﺴﺖ ﺩﺭ ﺻﺪ ﻳﺎﺧﻤس &= #65251;ﺎﻝ ﻳﺎ ﭼﻬل ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65267;ﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺰﻧﺪگی کننده = ﺩﺭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺩﻭ&#= 65247;ﺖ ﺍﺳﻠﺎمی ﺒﻮﺩA= 257; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺷﺖ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʋ= 65;ﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻫﺮ ﻗﺪم ﺴﺎ&#= 65247;ک ﺪﻩ ﻗﺪﻡ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺗﺎﻫﻔﺖ ﺻﺪ ﻗﺪ&= #1605; ﺠﻠﻮ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ= ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺪّ &#= 65165;ﮐثر ﺑﺎ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺻﺪ ﻣ= ;ﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﭘﺎک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻤﻴﺮﺳA= 194;. ﻭ شاید ﻫم کمتر ﺍﺯ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ. ﺍﻣﺎ (ﺻﻴﺎم ﻴﺎ = ﺻﻮﻡ) ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺯ ﻫ= ﻤﺎﻥ اوم ﻴﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﺗﻤᥴ= 6;م اﻋﻤﺎل ﺪﻳﻨﻰ = 5169;ﻬﺮ ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺑﻤﻌنی ﺘﻨﻬﺎ = 5267;ک کاﺭ ﻭﻫﻤﺎﻥ س= 04;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺍﺳم ع= 575;م ﻮکُلّی ﺑﺮﻫﺮ= ; ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺰئی اﺯسلوک الهی اﺳﺖ. ﺭﻭʋ= 99;ﻩ ﻫﺮ ﺳﺎلی یک ماه ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟ= 05; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﻭﺯﻩ ﻫﺎﻯ ﻤﺪ&= #65165;ﻭم ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ که &#= 65165;ﺯ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻧ&= #65166; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭﻣﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺭﻣﻀﺎﻥ ﻨﺎم یک ﻤﺎﻩﻋﺮﺑﻰ = 5169;ﺎﺯ ﺑﻤﻌنی سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺪﺭﺧﻠﺎل اﻳﻥ = 5194;ﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ( ﺭ= ﻣﺾ ﻋﻴﻦ) ﻭﭼﺸم اﺷ&#= 64401;ﻴﻥ ﺸﺪﻥ ﻮﺳﺮخ گرA= 193;ﻳﺪﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ثاﺑﺖ ﺩﺭ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174;. ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ = ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺩفع ﺸﺮک ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﺎﻩ ﺭﻣ&= #65216;ﺎﻥ ﻮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک &= #65204;ﺎﻟک ﺘﻤﺎم ﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻋﻴﺪ ﻭﺟﺸﻥ ﻮﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺗﻮﻓی= 602; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮ (ﻓﻄﺮ) ﻫﺮ ﮔﻮ᥽= 5;ﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﻳﺎ ﺑﺮﻳ&= #65194;ﻥ ﺁﻥ اﺯﻫﻤﻪ ﻣﻘ&#= 65198;ﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺗﮑﻠﻴ= ﻒ ﻳﻜﺒﺎﺭ حَجّ کعبه ﺑﺎﺯ ﺑﻤʌ= 28;نی هماﻥ ﻴک ﺒﺎﺭ A= 247;ﺰﻭم ﺴﻠﻮﻙ الهی ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘطیّع ﻮ ﺗʌ= 62;ﺍﻧﺎ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥾= 8;ﺎ حَجّ اکبر ﺍﻭ&= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺁﻥ هیچ ﻮﻇﻴﻔﻪﺍʌ= 63; ﻳﻌنی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= 5247;ﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﭘ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﻴﮕﺎﻧﻪ حَجّ ʌ= 04;ﻤﺒﻮﻟﻴک ﻜﻌﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻔ&= #65174; ﮐﻪ ﻋﻠﻴکم اﻟA= 154;ﻥ ﺒﺎﻟحَجّ اﻟﺎ= ;ﮐﺒﺮ ﻭ ﺍﻳﻨک ﺒﺮ ﺷﻤ&= #65166; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ پس ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﻮﺯﺵ ﻧﻤﺎﻳ= 5206; مادی حَجّ کعبه ﺪﻧﺒال ح= َجّ اﮐﺒﺮ ﻭ ﺑﺰﺭﮔ&#= 65176;ﺮ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺮﻭﻳﺪ ʋ= 75;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍ&= #65199;ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﭙﻨA= 184;ﮕﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭﻫﺮ&#= 65227;ﺼﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣﻘ&= #1617;ی ﻴﺎ ﺣجی ﺒﺮﺗﺮ &#= 65165;ﺯ تجلّی ﻘﺎﺋم ﺒ= ;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ مُ= 40;سّر ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻓﺮ= ﺍﺩ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺤﺪّ &= #65165;ﮐثرﮐﻤﺎل ﺮﻭحی ﻮﺻﻔﺎت®= 0; رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ ﺍﻳﺪ&= #65165;ل اﻥ ﻨﻮﻉ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑ&= #64401;ﻤال رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&#= 65163;ﻴل ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﻳﻥ = ﺤﺪﻳث ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﺘﻘﻴ&#= 1617;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ حد= 740;ث ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&#= 65258; ﻭﻗتی اﺯ ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺪﻳنی ﺼﺤﺒﺖ ﻣ= 5268;ﺸﻮﺩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﺷﮑ= 5166;ﺭ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﺤﺮﻑ ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ &= #1594;یر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65200;ﺩﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﮕﺎﻥ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65251;ﻘﺪﻣﺎتی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ &= #65211;ﺪﺍﻗﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺪﺍA= 193;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﮔﺎهی ﻨﻴﺰ &#= 65255;ﻔﺎق ﻮﺧﻴﺎﻧﺖ ﻫم ﻤ&#= 65268;ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ= ﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ اﺣﺘﻴﺎﻃ کاﺭʌ= 63; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس = ﺍﺯ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ اﺯ &#= 65211;ﺪﺍﻗﺖ ﻭشایستگی ﻮﻋ&= #65248;ﺎﻗﻪ ﮐﺴﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺪﻫA= 256;ﺪ. ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎ ﺭﺍﻧﺎﻥ ﻤﻴﮕﺬ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﺒﺎﺩ= 5165;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺘﻤﺎم ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑ&= #65166; ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺸ&= #65176;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻴﺰﻯ ﺠ&= #65200; ﺷﺮک ﻨﻴﺴﺖ ﺣت= 740; اﮔﺮ ﻣﺬﺍﻫﺒﻰ &#= 1605;ُدّعی تشیّع ﻮ ﻭﻟﺎ᥾= 7;ﺖ علیّ ﺒﺎﺷﻨﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﻌﻠ= 5268;می اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪ= 5257; الهی ﻨﻴﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﻭﺩﻧﺒﺎل هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﻭﻗیح ﻮﺳﻔیهی= ; هستند. ﻭ ﺟﺰ ﺧﺮﺍبی ﺪ&#= 65255;ﻴﺎ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﻭ (ﺳﻤﺎﻉ) ﺍﺯ ﭘ᥾= 8;ﺮ الهی ﻤﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻃ اﻭل ﻮ ﻟﺎﺯم ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻴک عباﺩﺕ ﺳﻠʌ= 62;کی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﺪﺍ ﻫﺮﮔﻮﻧ&#= 65258; ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی اﻣﻮﺯﺵ ﻧﻤﺎﺯ &#= 65261; ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺒﺪﻫﻨﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩ&#= 65203;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺑﺴﺘﻪ &= #65169;مَشیّت ﻧﻬﺎئی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺑ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﻮ ﮐﺴﺐ &= #65165;ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ اله= 40; ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.<= o:p></o:p> حدیث 1583 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ42 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﮐسی &= #65252;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ إﺯﺍﻯ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﮑﻠﻒ ﻫﺴﺘ&= #65250; ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻢ. ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&#= 65193;ق اﺯ ﻭﻯ ﭙﺮﺳﻴﺪ &= #65193;ﺭ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﻳﻌنی ﭽﻪ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻧﻴ= 5198;ﻭﻯ اﻧﺠﺎم ﻴﻚ ﻋﻤ= 604; اﻣﺎم ﺴﭙس ﮔﻔA= 174;: <= b>ﻘﺪ ﺍُﻋﻄﻴ᥵= 4; ﺍﻟﻘﻮة ﺍﻥ اﻋﻄﻴﺖ ﺍﻟ&#= 65252;ﻌﻮني ﭘس ﺗﺎ ﺍA= 267;ﻨﺠﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﻧﺠﺎ= 605; عمل ی ﺮﺍ ﺩﺍﺭA= 263; ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻌﻮﻧ&= #65174; ﻭ ﮐﻤکی ﻨﻴﺰ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻰ. ﻭﺷﻤﺎ ﻭ= ﻗتی عملا ﺩﺍﺭﺍﻯ ʌ= 40;ﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم هستی ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﮐﻤک &= #1575;لهی ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻰ (ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭ= ﻯ عمل ﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴ= 05;ی اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻮ&= #65165;ﻥ ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻘﺪﺭﺕ &= #65235;ﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘ&#= 65268;ﮑﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #1605; ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰ&#= 65263; ﺸﺪﻩ ﻭ ﻣﻠﮑﻪ ﮔ= ﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ = ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم ﻘﺎﺩﺭ ﺑﺎ&#= 65267;ﻔﺎﻯ ﻨﻘشی اﺳﺖ. ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺧﻮ&= #65197;ﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺵ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﻮﺍﻧ&= #64405;ﺎﻥ ﻮﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺮ&#= 65261;ﺍﻧﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺪﻳﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﻣ= ﮑﺎﻥ تعقّل ﻮ ﺍﺳﺘ᥺= 8;ﺪﺍﺩ ﺭﻭﺍنی ﻘﺒﻠﻰ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺒﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺍ&= #65199; ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ ﺪﺭ = ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻨک ﻮﻟﺤﻈﻪ &#= 65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻌﻮﻧ&#= 65174; ﻭﻣﻌﻴّﺖ ﻭ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍهی الهی ﺪﺭ ﺷﺨﺺ @= 344;ﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﺍﻥ ﺸﺨ= ﺺ ﭘﺮﺳﻴﺪ (ﻣﻌﻮﻧ&= #65174;) ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم = 4345;ﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮ&= #65235;ﻴق اﺳﺖ. ﻳﻌنی ﺘﻮ= 5235;ﻴق اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65255;ﻴﺮﻭﻯ ﺠﺴمی اﺳﺖ ﻭﺍA= 251;ﺮﻯ اﺗﻔﺎقی ﻨﻴﺴʋ= 74;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺮﻯ ﺘ&= #65194;ﺑﻴﺮﻯ ﻮﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻧﻴﺎﺯ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻓیق ﺮ= 5165; ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﻮﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗ&= #65170;ﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﻓ&= #65268;ق ﺪﺳﺖﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ هماﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑA= 198; ﺟﺒﺮﻯ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ = ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐ= ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻪ ﻓﻘ&= #65220; اﻳﻥ ﺠﺒﺮ ﺭﺍ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ هم ﻨﻴﺴ= 5174; ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻦ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﺴ= 5248;ﻮک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ &= #65183;ﺴﻤﻰ ﻭ ﻗﺪﺭتی عقلی= ; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ س&= #1575;لکان الهی ﺩﺍﻭﻃﻠ᥵= 0;ﺎﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺩﺭ ﺗسیم ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﺩ. ﺷﺨﺺ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺘﻮﻓیق ﭽﻴﺴﺖ= 67; ﺍﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠﻮ= ; ﮐﻨﺖ ﻣﻮﻓّﻘﺎ ﮐﻨﺖ &#= 65227;ﺎﻣﻠﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&= #64401;ﺎﻓﺮ ﺃﻗﻮﻯ ﻤﻨﻚ ﻭﻟ&= #65166; ﻳُﻌﻄﻰ ﺍﻟﺘﻮ= 5235;ﻴﻖ ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ عا= 5251;ﻠﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓق ﺒ᥾= 2;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 1606;ی عاﻣل ﺒﺎﺷﻰ (ﻧ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻤل ﺠﺴ&#= 65252;ﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ&#= 65263; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = شاید ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﻓﻴق هم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ .ﮐﻪ ﺣﺘ= ﻰ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﮐﺎﺭ= 5263; ﻀﺪ ﺗﻮﻓﻴق هم = 5252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺸﺮک ﻭﺭﺯ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋ&= #65252;ل سلوک الهی ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 1607;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﺘﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤک ﻠﺤ&#= 65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﻣﻌﻮ= ﻧﺖ ﻭﮐﻤک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5212;ﻮﺭﺕ ﻣﻌﻴّﺖ ﻭﻫﻤﺮ= 5165;هی ﻤﺪﺍﻭم اﻟﻬﻰ = 5261; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭘس ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗ&= #65262;ﻓﻴق ﻘﺒلی ﻳﺎ ﺗﻮﻓ= 5268;ق هم اﮐﻨﻮنی اﺯ= ;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ عاﻣل ﻮ ﺳﺎﻟک A= 262; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻧﻔس ﻭ ﺩﺭﻋﺒﺎ&#= 65193;تی ﻤﻘﺒﻮل الهی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎم اﺯﻓﻠﺴA= 236;ﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻧﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﻥ = ﻴﺎ سلوک الهی ﮐﻪ = آخوندﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺪﺍﻥ &= #65176;ﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺻﺤﺒ&#= 65174; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&= #65166;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﮐﺎﻓﺮ&= #65263; اﺯ ﺗﻮ ﻗﻮﻯ ﺘﺮ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺘﻮﻓﻴقی ʋ= 70;ﻮﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﻳﻌنی غیر ﺳﺎʌ= 47;ﮑﻰ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯ ﻳک ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197; ﺟﺴم ﻮ ﺗﻮﺍﻥ ﺠ&= #65204;م ﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺘﻮ&#= 65235;ﻴق ﻮ ﺗﻮﺍﻥ عقلی A= 262; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺒﻮﻯ ا= 5267;ﻦ ﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ = ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ عقلی ﺮﺍ ﻧﻤﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ کافی ﻮ ﻓﺮﺍﻭʋ= 65;نی ﺠﺴﻤﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺭﻭ&#= 65165;نی ﻮﺭﻭحی ﻮﺳﻠﻮ= 05;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﻭﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ.ﭘ&= #1587; ﺳﺎﻟک عامل اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮﺣتی ﻘﺸﺮﻯ ﻤ= 5176;ﻌﺒﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ = ﻣﺬﻫبی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺩﻳنی ک= 607; ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ سا= 604;ک الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻧʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺒﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻧﻤﺎ&#= 65199; ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﻭلی ﺘﻮﻓیق ﻮ A= 239;ﺒﻮل الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻮʌ= 27;ﺒﺎﺩﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭﻯ که ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺨﻮ= 5165;ﻧﺪ. ﻭﺣتی ﺒﻘﻮل ﭙA= 268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭﺻﻴ&#= 65166;م ﻮ ﺭﻭﺯﻩ ﻭ ﺷﺒﻬ= ﺎ ﺩﺭﻗﻴﺎم ﻮﻧﻤ= 5166;ﺯ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ = ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ ﻭﺑﺪﺗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﺮ&= #65211;ﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻤ&= #65228;ﻤﻮلی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭلی = 5252;ﺪﺍم گناه ﺷﺮک ﺪﺍ᥸= 7;ﺘﻪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ = ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺭﺍ می ﺒﺨﺸﺪ ا= 4404;ﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺳﻠﻮک &= #65243;ﻨﺪ. ﻭلی گناﻩ ﺷﺮک= ; ﺮﺍ ﻧمی ﺒﺨﺸﺪ ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﺑﺠﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی ﺪﺭ ﺗﺴﻠʌ= 68;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ آخو= 06;دﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭA= 259;ﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺒﺤث ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺼﺎﺩﻕ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍ= ;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65255;ﺎ ﻣﻔﻬﻮم ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍن&= #1740; ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﺘﻮ= 5235;ﻴقی ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل گناه ﮐﺎﺭﻯ غی= ;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺮ&#= 65227;ﻤل عَبَث ﻭ ﺑﺎﻃ᥼= 8;ل ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻧﺠﺎم ﺁﻥ ﺘﻮ= 5235;ﻴقی لاﺯم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻥ ﻤﻌ&= #65262;ﻧﺖ ﻭﻣﻌﻴّﺖ کمک ʋ= 97;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ا&= #65227;ﻤﺎل ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻮﻓﻴق &#= 65170;ﺮﺍﻯ کمک الهی ﺪﺭﻫ= ﺮ ﺣﺎل اﺗﻠﺎﻑ ﮐ= 5198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺘ&= #65253; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺗﻮﺍﻧ&#= 65260;ﺎﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع= 740; ﻮﺭﻭحی ﻨﻴﺰ ﺧ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﺎﻓﺮ کسی اﺳﺖ ﮐﻪ س = 4;وک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥷= 4; ﻭ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺩ&#= 65255;ﺒﺎل آخوندﻫﺎ ﺑﺮﺍ= ;ﻯ ﻋﺒﺎﺩتی بی ا᥷= 7;ﺯﺵ ﻭ ﺣتی ﻤﻀﺮ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; نوع بشری ﻮﺗﻮ= ﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴﻤﻰ ﻭﺣتی ﺘ= 5262;ﺍﻧﻬﺎﻯ هوﺳﺒﺎﺯﻯ ﺮﺍ = 5255;ﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﭼﮕﻮ= ﻧﻪ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﻭﺟ&= #65204;می ﻮﻧﻔسی ﺒﺒﺮﺩ. &#= 65261;ﻟﺬﺍ ﺗﻮﻓﻴق ﻮﻣﻌﻮ= 5255;ﺖ ﻭﺣتی ﻤﻌﻴّﺖ A= 165;ﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﻃﺮﻳق ﻔﮑﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮﻋﻘل ﺘﻮﺍﻧﺎ &#= 65261; ﻟﻮ ﺟﺰﺋﻰ ﺗﻮﺍ&= #65255;ﺎﻯ کنترل ﻨﻔس ﺧﻮ= ;ﺩ ﻭﻣﺤﺒﺖ ﺑﻮﺳﺎ&#= 65163;ﻄ الهی ﺒﻴﺎﺑﺪ ʌ= 61; ﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻓﮑﺮﻯ &= #65262;ﻋﻘلی ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻦ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻘﺒلی اﻥ ﻧﻴﺎA= 199; ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ اله®= 0; هم اﮐﻨﻮنی ﻮ᥽= 9;ﻤﺎﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺗ= ﺼﺪﻳق کند ﻭ ﺑﺪﺍﻥ عمل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ &#= 65193;ﺭﺳﺨﺘﻴﻬﺎﻯ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ ﺻﺒﺮ ﻧ= ﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ا&= #65251;ﺮﻯ ﺪﺭهَوَس ﻧﻔس= ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﺑﺎﺯﻯ = ﻨﻔس ﺑﻮﺍﻟﻬﻮس ﻧﻴ= 5204;ﺖ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭙﺬﻳﺮ &= #65255;ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ اله= 40; گرﺩﺩ ﻭﻳﺎ ﺗﺎ &#= 65165;ﺧﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﭙﺎﻳﺪﺍ&#= 65197; ﺑﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺸ= 5176;ﻥ ﻮ ﺩﺭﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠ&= #65166;م هرهَوَس ﺑﮑﻮ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺯﻣﻴﻨﻪ = ﻓﮑﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﻭ ﻋﺎ&#= 65251;ل ﺪﺍﺭﺩ ﻳکی اﺳA= 176;ﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒلی ﺪﺭ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒل ﺘﻮA= 247;ﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﭘس ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗ= ﻌلیم عقلی ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋA= 166;ﻣل کمک ﻤﺪﺍﻭم ا᥼= 7;ﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&#= 65197; ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺻﺪﺍﻗ&#= 65174; ﻭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ا&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬ= ﺎ ﺷﺮﻃﻬﺎﻯ لاﺯ= 05; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤ= ;ﺎم هستی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺑ= 15;ﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻋﻘلی = 5262; ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴم&#= 1740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻳﻌنی هیچ کاﺭ= ﻯ ﺠﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺴلیم ﺴﻠﻮﮐʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎنی ﻨﺴﺒﺘA= 166; ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺎ ﺣﺼ&= #65262;ل ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻓﻌال ﺠﺴمی ﻮﺣﻴﻮﺍ= 06;ی ﻮﻏﺮﻳﺰﻯ ﺑﺎﺯ &= #65165;ﺯﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. = ﻭﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﻫﺮﮐ&#= 65166;ﺭﻯ که ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻳA= 194; ﺑﮑﻨﺪ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65199; ﺧﺩﺍﻭند ﻣﺤﺴA= 262;ﺏ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65165;ﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻭﺍﻣﺎم اوﻡ ﺩA= 259;ﻨﺪﻩ ﻳﻌنی هر کامل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑʋ= 66;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺯﺑﺎﻥ ﭙﻴﺮ ﺯﺑ&= #65166;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮ= ﺩ قُرآن ﻨﺎﻃق الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺴ&= #65248;ﻮک ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺮﺧﻠ&#= 65166;ﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65260;ﻮس ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺩﺍ&= #65173; ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺟﺴمی اﻭ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﻋﺎﺩﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﻮ ﻗﺒلی اﻭ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺎبع ﺑﺎﺻﺪق A= 262; ﺍثباﺕ ﺍﻳﻦ ﺻA= 194;ﻕ ﺑﺪﺍﻥ اﻋﻤﺎل = 5176;ﺎﺯﻩ ﻋﺎﺩﺕ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻠ= ﺎﻗﻤﻨﺪ ﺑﺸﻮﺩ. ﺍﻋﻤﺎل &= #1594;یر ﺳﻠﻮکی اﻧﺴﺎʌ= 53; ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻫﺮﭼ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯﻯ &= #65256;ﻔس ﻭﺑﻘﺼﺪ ﻟﺬﺕ ﺟ&= #65262;ئی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻮ= عی بی ﺨﻴﺎلی ﻮبی= ; ﻔﮑﺮﻯ ﺪﺭﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭﭼ&#= 65268;ﺰﻯ ﺠﺰ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺟﻬل = ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻧﺒﺎﻝ = آخوندﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65183;ﺰ ﺷﺮک ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #64400;ﻪ ﺧﻴلی ﺒﺪﺗﺮ ﺍ= 5199; ﮐﻔﺮ ﻭﺟﻬل ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭﺻﺪ&= #65239;ﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺩ&= #65267;نی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 76;اﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ &#= 65165;ﻓﻌﺎل غیر ﺳﻠﻮکی ﻮ ʋ= 91;ﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ سرشار ﺍﺯ ﻧﻘᥴ= 6;ﻃ ﻀﻌﻒ ﻭﻋﻴﺐ ﻭ ﺍ= ﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺼﻮﺭﺕ ﻋﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﻣﻴﺎ&= #65267;ﻨﺪ. ﻭ ﺣتی ﻨﺎم عب= 5;ﺩﺍﺕ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ س&#= 1575;لکان الهی ﺗﻤﺮﻳﻥ عاﺩﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﺘ= 5256;ﺎع اﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺳ= 5198;ﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﺘﻘﻴّﻪ ʌ= 61; ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﻭﺭ= ﻯ اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻘﻮﻳﻨ&#= 65174; ﺭﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ سلو= 05; الهی اﺳﺖ. ﻭﻣʋ= 84;ﻤﻮﻋﻪ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻘﺒلی ﻮﺗﻮﺍﻧA= 260;ﺎﻯ عقلی ﻤﻘﺪﻣﺎ᥵= 5;ﻰ ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ عاطفی ﻮ ﮐﺸشی= ﻔﻌلی ﺴﺎﻟک ﻜﻪ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی = 5198;ﺍ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻳﻥ = ﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﺮﻭﻡ &= #65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺘم ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭﻏ&= #65268;ﺮ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﻠ&#= 65240;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﻤﻌ&= #65262;ﻧﺘﻬﺎﻯ الهی ﻮﻣﻌﻴّﺘ= ;ﻬﺎﻯ اﻭ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﻔس أ= 605;ّاره ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ آ&#= 1582;وند ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺍﺑ&= #65248;ﻴس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎ ﮐﺎ&#= 65197;ﻯ ﺪﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑ= ﻬﻤﺮﺍﻩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; حیوﺍنی ﺤﻘﻴﺮ= ;ﺗﺮﺍﺯرَبّ ﺍﻟﻨﻮع اﻧﺴﺎA= 253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﮐ&= #65258;پسﺍﺯﻣﺮﮒ ﺑﺪﺍﻣﺎﻥ اﻧﻬ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺠﺪﻳﺪ &= #65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ ﻣ= ﻴﭙﺮﺳﺪ: هل ﺘﺴﺘطیّع A= 170;ﺘﻠک اﻟﻘﻮة ﺩفع ا᥼= 7;ﻀﺮّ ﻋﻥ ﻨﻔﺴﻚﻭ ﺃﺧ&= #65196; ﺍﻟﻨفع اﻟﻴﻬʋ= 66; بغیرﻋﻮﻥ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎ&#= 65197;ک ﻮ ﺗﻌﺎلی ﺍﻳﺎ= ; ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻯ تنی که ﺩﺍﺭﻯ ʌ= 61; ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺧ&= #65170;ﺮ ﺩﺍﺭﻯ ﺍﻳﺎ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍنی ﺒﺎ ﺍﻥ ﺿﺮﺭ ﻭ ﺍ= ;ﺳﻴبی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭ= ﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻥ ﻨف&= #1593;ی ﺒﺴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺴ&= #65168; ﻧﻤﺎﺋﻰ؟ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ. (ﺧﻴﺮ) ʋ= 75;ﮑﺎﻣل اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨ&#= 1601;ع ﻮﺍقعی ﻮ الهی= ﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺪﻳﺖ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧفع ﻠA= 196;ﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺟﻨﺴﻰ &#= 65261;ﺣتی ﺴﺮﻗﺖ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺭ= ﻓﺎﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﻨﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ انجام ﻤﻴﮕﻴﺮ= ;ﺩ ﻭﺣتی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻫم که ﻣﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﺟﻠﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮ= 5193; ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻯ = ﺠﺴمی ﺮﺍ ﺍﺯﻗﺒل ﺪﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ ﻨﻴﺮA= 261; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺿﺮ&#= 65197; ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭلی &#= 65256;می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧفع اA= 169;ﺪﻯ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎ= ﻣل ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ال= 607;ی ﺮﺍ ﺗﺎﻣﻴﻥ کن= 583; ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﺍﻥ. ﺍﻣﺎ= م ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: <b= >ﻔﻠم ﺘﻨﺘﺤل ﻤﺎﻟﺎ &#= 65175;ﻘﺪﺭﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﺃﻧﺖ ﻋﻥ ﻘ= ﻮل اﻟﻌﺒﺪ ﺍﻟﺼﺎ= 5247;ﺢ ﻭﻣﺎ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ &= #65165;ﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﭘس ﭼ᥷= 8;ﺍ ﻧﻴﺮﻭئی ﺮﺍ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗ&= #65262; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻔ= ﻴﺪ ﺘﻮ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65169;ﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﻰ. = ﺗﻮﮐﺠﺎ ﻭﮔﻔﺘﻪ ﺍﻥ عب= 583; ﺻﺎلح ﺪﺭ قُرآ= ;ن ( ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻧﺴﺎ&= #65253; کاﻣل ﻮ ﭘﻴﺎﻣA= 170;ﺮ) ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻫﻴ&= #1670; ﺘﻮﻓﻴق ﻨﺪﺍﺭ= 605; ﻤﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻮﻓﻴق ﻨﻴﺮﻭﻯ عقلی ʌ= 62; ﮐﺸﺶ ﻋﺎﻃفی ﻮ ﺻﺒﺮ= 5263; اﻫﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎلک ﻔ= 5194;ﺍ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻫ= ﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎ&#= 65263; ﺒﻌﺪﻯ ﻮ ﺿﺮﻭﺭ&= #65263; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻭ ﭘس ﺍﺯﻫﺮ ﭘﻴ&= #65208;ﺮﻓتی ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ = ﻧﻴﺎﺯﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1584 - = 83;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ42 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺪﺭ ﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ: ﺃﺗﺴﺘطیّع ﺃﻥ ﺘﻌﻤل ﻤﺎل= 605; ﻴﮑﻥ ؟ اﻳﺎ ﺍ᥷= 9; ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺍﺯ ﻣﺤل ﻨﺎﺗ&#= 65262;ﺍنی ﻣﻴﺘﻮﺍنی کا᥷= 7;ﻯ ﻴﺎ ﻭضعی ﺒﻮﺟA= 262;ﺩ ﺍﻭﺭﻯ؟ ﺍﻥ ﺸﺨ&#= 65210; ﮔﻔﺖ ﻧﻪ. ﺍﻣﺎم پس ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻓف&= #1740; ﻤﺎ ﺃﻧﺖ ﻣﺴﺘط&#= 1740;ّع ﭙس ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯᤦ= 0;ﻪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍنی ﻤﻴﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ ﺍ&= #65199; ﭼﻪ ﻗﺪﺭتی ﻤﻴ= 4405;ﻮﺋﻰ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﮔﻔﺖ ﻧ= ﻤﻴﺪﺍﻧﻢ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5193;ﺍﺩ: اﻥ= 17; اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﺨﻠق ﺨﻠﻘﺎ ﻓﺠ&#= 65228;ل ﻔﻴﻬم آلة ﺍﻟʌ= 36;ﻌﻞ ثمّ ﻠم ﻴﻔﻮّ᥹= 3; ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻓﻬم ﻤﺴﺘﻄﻴﻌ= 5262;ﻥ ﻠﻠﻔﻌل فی ﻮﻗA= 174; ﺍﻟﻔﻌل مع اﻟʌ= 36;ﻌل ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ &= #65165;ﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﻓﻌل ﻨﻴﺰ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻧ&= #65194;ﺍﺩ (ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺳﺘﻔ&= #65166;ﺩﻩ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﺪﺍ&= #65193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺮﻳﻤﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺑﻌﺪﻯ ﭙ= ﻴﺪ ﺍﻣﻴﺸﻮﺩ) ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗتی ﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻓﻌلی ﺮﺍ ﺍﻧﺠ= 5166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻭﻗﺖ ﻋﻤل همرﺍﻩ ﺑʋ= 66; ﻓﻌل ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ( ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺪ= ;ﻥ اﮔﺮ ﻓﻌلی ﻨﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩنی ﻣ= 5228;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻔ&#= 64401;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻭلی اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ. &#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﻔﮑ&#= 65198; ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑﺮ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﺷﺄﻥ ﻮﻣﻘﺎﻡ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭحی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 65261;لی ﻘﺪﺭﺕ ﺟﺴم ﻤﺼ&#= 65198;ﻑ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﺷﺨﺺ ﺳ= وآل کنندﻩ ﮔﻔﺖ ﭘž= 7; ﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﻨﺪﮔ&#= 65166;ﻥ ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺟ= ﺒﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65251;ﺼﺮﻑ ﻧﻴﺮﻭﻯﺠﺴم ﺮ= 5165; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻓ= ﻌل اﺯﺍﻥ اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ می ﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&#= 65166;م ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻟﻮ= ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭﻳﻥ کاA= 255;ﻮﺍ ﻣﻌﺬﻭﺭﻳﻥ اﮔ= ;ﺮ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻌﺬﻭ&#= 65197;هم می ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺟ&#= 65166;ﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻟﺬﺍ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺮﺳﻴ&= #65194; ﭘس ﺍﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﻔ&= #65262;ﻳﺾ ﺍﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﮔ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97; ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﮔﺮ ﺟﺒﺮﻯ ﻨﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﻧﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﺑﻠﮑﻪ: علم ﻤﻨ= ﻬم ﻔﻌﻠﺎ ﻓﺠﻌل ﻔ&#= 65268;ﻬم ﺁلة ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻓ= 5166;ﺫﺍ ﻓﻌﻠﻮﺍ ﮐﺎﻧﻮ&#= 65165; ﻣﺴﺘﻴﻄﻴﻌﻴﻥ </= b>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می ﺪﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻓﻌلی ﻮﻋﻤلی = 7;ست ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺁﻟﺖ ﻓﻌﻞ (ﻭ ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻔﻌﻞ) ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ= ﺩ.ﻭﻟﺬﺍ ﺁﻧﺎﻥ اﻧﺠﺎم = 5194;ﺍﺩﻧﺪ. ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺴﺘ&#= 1591;یّع ﺒﻮﺩﻧﺪ. (ﺗﻮﺍﻧ= ﺴﺘﻥ هر ﺍﻣﺮﻯ ﻤﻌن= 40; ﺠﺒﺮﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﺎ&= #65199; ﻣﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97;ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻣﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5262;ﻇﺎﻳﻒ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳقی ﭙﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ = کیفیّت ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﺪﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻣﻄ&= #65198;ح اﺳﺖ. ﻭﺗﻮﺍﻥ ا&#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻴل ﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﻠﮑﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮ= 5197; ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣلی ﺠﺒﺮA= 263; اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻫم ﺒ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣطیّع ﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺟﺒﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﺍ&= #65247;ﺖ ﻓﻌل ﻮ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65165;ﻧﺠﺎم ﻔﻌﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯات ﻭ ﻗﺪ= 5197;ﺕ ﺑﺮﺭسی ﻔﮑﺮﻯ = 5262; ﻋﻘلی اﻥ ﻭ ﺍﮔ= 5198; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 165;ﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﭼﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﻣﻄﻠق ﺨﻮﺩ ﺩﺭ&#= 64400;ﺎﺭ ﺑُﺮﺩ ﻧﻴﺮﻭﻳ= 5228;نی اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺍﺳﺘ&#= 65220;ﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ شایž= 3; ﺍﺯ ﺗﺮس ﺑﮑﻨﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮﻯ اﺯ &= #65255;ﻮع ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5236;ﻌﻞ. ﻭﻓﻌل ﻨﻴﺰ ﺩﺭ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﻮﺍﺟﺐ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﮔﻴﺮﺩ ﻭﺭﺑطی= 17; ﻤﻴل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺨﺺ = ﺳﺎﻟک ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺒﺎﻃل غیر ﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﭼﻮﻥﺎﻋﻤﺎل ﺪ= 5267;ﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻋقلی A= 256;ﺪﺍﺭﺩ ﻭشایسته ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔﻄﺮﻯ و غریزی ﻤﻴﮑﻨﻨ= ;ﺪ.ﻭﻳﺎ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻗﺸﺮ&#= 65267;ﻮﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪA= 191;ﻮﺩ ﻓﺮﻳبی ﺒﻴﺸﺘA= 198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎ= ﻟک ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺟﺰ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ که ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫ= ﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ سرشار ᥴ= 5;ﺯ ﻧﻘﺎﻃ ﻮﺁثاﺭ = 5251;ﻨفی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻔﮑﺮﻯ = ﻮﺟﺴمی اﺯﻗﺒل ﺪﺭ ﺷﺨ= 5210; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮐﺎﺭ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﺍﻥ ﺪﺭ ﻭﻗﺖﻋﻤ&= #1604; ﻓﮑﺮﻫﻤﺎﻥﺴﺎ= 5267;ﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻜﻬᥴ= 6;ﻯ عادت ﺳﺎﺯ ﻓﮑʋ= 98; ﻭﺟﺴم اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺎﻃل ﻮﻏﻠﻄ ﻣﻨﺤﺮﻑ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘ&= #65166;م عقلی ﻮﺭﻭحی ﺸ= ;ﺨﺺ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل و نشان ﻤﻴﺪﻫﺪ. A= 261;ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ اﻋﻤﺎل اﻣA= 262;ﺭ الهی ﻤﺤﺴﻮﺏ ʌ= 07;ﻮﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. <o:p></o:p> حد= 40;ث 1585 - اﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﻣﺪﻩ(ﺝ</s= pan>۵ﺹ45 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮﻟﻠﻪ&= #1593;لیّ اﻟﻨﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ﻣﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﮐﻪ حَ= ;قّ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣ&= #65198;ﺩم اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﻳﺎﺑﻨﺪحَجّ ᥷= 2;ﺎﻧﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. (حَقّ ﺨﺪﺍ ﻳﻌ= 06;ی ﺘﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺘﻮﻟّﺪ ﺑﺸﺮﻯ &#= 65261;ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل اﻳﻥ ه= 05;ه ﻧﻌﻤتی ﺮﺍ ﮐﻪ &#= 65193;ﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﻫﻤﺎﻥ حَجّ یا= ;ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺴلیم ﺒﺎﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺒحَقّ ﺒﻮﺩﻥ ʋ= 65;ﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻋﻤل ﺒ&#= 65220;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠوکی ﻤﺤﻤﺪ A= 169;ﺎ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &= #65175;ﻮﺳﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺳﺎﻟک = ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ. (حَجّ ﺒﻴﺖ) ﺳﻔ= 5198; ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ ﺩ&= #65197; مَکّه ﻭ ﮐﻌﺒ᥽= 8; ﻧﻤﺎﻳشی ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻋﻤلی = 5262; ﺭﻭحی ﺪﺭ سلوک الهی ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس ﺍﺯﺗﻌﻠﻴم = 581;َجّ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ &= #65267;ﮕﺎﻧﻪ ﺳﻔﺮ حَجّ اﻭ ʋ= 69;ﮑﻌﺒﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨک &= #65256;ﻮﺑﺖ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑح&#= 1614;جّ اﮐﺒﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘ= 5198; ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﻳﺪ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺳﺎﻟکی ﺪﺭʌ= 03;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﺧﻮد ﺣﺠّﻰ ﻭﻳ= 705; ﺘﺠلی حَقّ ال&= #1607;ی اﺳﺖ. ﻭلی ﺸﻬﻮ= 5193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم حَž= 0;ّ اﮐﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ حَجّ ﻮž= 1;قّ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﺎﻧﻨ&#= 65194;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺒحَقّ ᥷= 4;ﺭﺳﻔﺮ ﺑحَقّ ﺨﻮﺩ ﺑʌ= 52;ﺮﺍﺗﺐ حَقّ اﻟﻬﻰ ﺍ᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 256;ﺨﺴﺘﻴﻥ اﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑ&#= 1581;َقّ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺎم &= #65200;ﻣﺎﻥ هرﻋﺼﺮ ﭼﻪ ﺍﺷ= 4401;ﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻏﺎﻳ&= #65168; ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺎمی ﺒ= 581;َقّ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﺵ حَج= 17;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ = ﺒﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺒﺮ= 5175;ﺮﻳﻥ حَقّ ﻮتجلّی &#= 65170;حَقّ الهی مُیسّر = 5169;ﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻨﻮﺯ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ تجلّی ﺒﺮﺗﺮ ᥴ= 5;ﺯ ﻗﺎﺋم ﻮ ﺭﺣﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻴﺰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻥ ﺘﻮﺍﻥ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65193;ﺭ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;.ﻭﻧﻪ ﻳک ﺴﻔﺮ ﮐﻪ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﻭﺳﺎﺗﺌل = 5198;ﻓﺎهی اﻥ ﻔﺮﺍﻫﻢ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴ= 5174; ﻭﺍﻗﻌﺎ ﭼﻘﺪﺭ &= #65251;ﺎل ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﻌنی = 575;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎلی ﺒﺎﺷﺪ.ﻭ= 5165;ﺯ ﻃﺮفی اﻧﺴﺎﻧʌ= 60;ﺎﻯ ﺒﺪﻭﻥ اﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺎﺯ ﺗﺎ = حدّ سعی ﺨﻮﺩ سلوک الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61;ﮐسی ﻤﻌﺎﻑ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= ﮕﺮ ﺑﺪﻭﻥ عقل ﻮﺩA= 267;ﻮﺍﻧﻪ ﻭﻃﻔل ﻮﻋﻘﺐ ﻣ&#= 65166;ﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺮﺍﻯ کوﺭ ﻭ ﺷﻞﻭ ﻫﺮ &= #65255;ﻘﺺ ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﺍ&#= 1605; که ﻋﻘل ﻮﺗﻔﮑA= 198; ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ بغ= 40;ر ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ که ﺩ&#= 65197; ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺑمع= 606;ی اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﮐ= ;ﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ &#= 65197;ﺍ علیّ ﺮﻏم ﺨﻮᥴ= 5;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵﺍ ﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ﻭﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس = 5165;ﺯ ﺍﻋﻤﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65192;ﺖ ﺗﻤﺎﻳل ﺒﺎﻧﻬ= 5166; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍ= ;ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65197;ﻭﻳﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺘﻄﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ حَجّ ﺒﻴﺖ A= 267;ﺎ حَجّ ﻃﺮﻳﻘﺖ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻫ= ل ﺒﻴﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺍﻣ&#= 65262;ﺯﺵ ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺳﺮﺳﭙ&= #65198;ﺩﮔﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﮐﻤﺎل ﺮ&#= 65261;حی ﺨﻮﺩ ﭼﻮﻥ هر ث= 575;ﮔﺮﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﻠم ﺨ&= #65262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ. ﻭ (ﺳﺒﻴﻞ) ﺭﺍﻩ ا= ;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ ﻣﻌ&= #65256;ﻮﻯ ﻭﺳﻠﻮکی ﺒﺴﻮA= 263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻳک ﺤﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺍﺳﺮ&= #1575;ء ﻮ ﻣﻌﺮﺍج ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ح اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ = 5175;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﺤﺮﮐتی = 5194;ﺭ ﻧﻴﺎﻳﺪ. ﺳﺒﻴل &= #65194;ﺭ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﻳﺎﻓﺘﻦ ʌ= 61; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﭙﻴﺮ کامل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮف ی ﺒﮑﻨﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺑﺘﮑﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺍقع= 40; ﺨﻮﺩ ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﭙﻴﺪ&#= 65165; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑ&= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﭘﺎسخ ﻤﻌنی ا᥸= 3;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #65211;ﺤﺖ ﻭ ﻣﺎﻝ ﻳﺎ ﺳﻠﺎ= متی ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺨﺮج &= #65204;ﻔﺮ (ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ= ; ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل اﻥ = 5252;ﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴﺖ ﺳﻠﺎمت= 40; ﺠﺴم ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ ﺑﮑ&= #65228;ﺒﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻣﺎ ﻭﺻﺤ&= #65198;ﺍ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧ&#= 65194;گی که ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴ= 5174; ﻭ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻨﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﺍﻳﺎ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺪﺭﺣﺎج هست ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻭ= ﻗﺖ ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ ﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﺠﺎﻥ ﺒﺪﺭ ﺑﺒﺮ&= #65193;.ﻭ ﮐسی هم ﻨﻴﺴﺖ @= 400;ﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﻭﻳﺎ بی آﺏ ﻭ بی غذاﺍئ= ;ی ﺘﺎﭼﻪ ﺣﺪّﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﻴ= ﻤﺎﺭ و معاف از سفر کند. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻥ &#= 65204;ﻠﺎمتی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی و ﺴﻠﺎﻣت= ;ی ﺘﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐ= ﻮﺭ ﻭﺷل همه ﺑﺎﻳʋ= 94; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺧ= ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻔﺮﻣﺎ= 5255;ﻬﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥﺴﻠ&= #65166;ﻣتی هماﻥ ﺴﻠﺎم ﻮʌ= 03;ﻠﻮک ﻮﻋﻤل ﺴﺎﻟم ﺸ= 5194;ﻥ ﺮﻭح اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼ&= #65240;ﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺟﺴم ﺨﻮ&= #65193; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﮐﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤ= ﺎﻥ سعی ﺤﺪّ ﺍﮐثر= ;ﺍﺳﺖ. ﺍﻣّﺎ مال ﺒﺎʋ= 99; ﻣﻌﻠﻮ ﻣن ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻘ&= #65194;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺧﺮج &= #65204;ﻔﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻳﮑﺴﺎل گفتهﺍ= ;ﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺧﺮج ﺴﻔﺮ&#= 1605;َکّه. ﻣﺎل ﺠﺰ ﺍﺯ ﭘﻮ&= #1604; هرﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍ= 5199; ﺁﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﺒﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ= ﺎل اﻭ ﺍﺳﺖ.ﻳﻌنی = 5176;ﻤﺎم ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺟﺴمی ᥸= 8;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;رسلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻤﺘﻌﺒﺪ ا= 04;هی ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی عاʋ= 69;ﺪ ﻣطیّع ﭙﻴﺮ ال= ;هی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻓﮑ= ﺮ ﮐﻨﺪ.ﻭ ﻳﺎ آخو= 606;د ﺍﻭ ﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳ&= #65194;. ﻭلی ﺪﺭﻫﺮ ﺣﺎ= 604; ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺮک ﻮ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻓ&= #65184;ﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺘﻔ&#= 65204;ﻴﺮ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ&#= 65251;ﻔﺎهیم ﺬﻫنی ﺪﺭ قُرآ= ;ن ﻮحدیث ها ﻭﻋﺮ= ;ﻓﺎﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ اﺗﻔﺎﻗﺎ ﺑﻘﻮ= 604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺨﻄ&#= 65166; ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ مهم اﺳﺖ A= 261;ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ اﻋﻤﺎ&#= 1604; ﻮﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﭘ&= #65268;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺖ = ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧ= ﺪﺍﺷﺘﻥ هرﮔﻮﻧﻪ ﺩﺳﺘA= 262;ﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻭﻧﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻥ هر ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺿ= 5166;فی ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﺸ&= #65198;ط ﻨﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺍﻧﮑﻪ = ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭخطا ﻨʌ= 68;ﺰ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1587- ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) <= b>ﻠُﻌﻨﺖﺍﻟﻘ= ;َﺪَﺭیّةعلی&#= 1617; ﻠﺴﺎﻥ ﺴﺒﻌﻴﻥ &= #65256;ﺒﻴّﺎ ﻗﻮم ﻴﺰﻋﻤﻮﻥ &#= 65155;ﻥّ اﻟﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧ= 5258; ﻗﺪﺭﻋﻠﻴﻬم اA= 247;ﻤﻌﺎصی ﻮ ﻋﺬﺑﻬم علی¡= 7;ها ﻃﺮﻓﺪﺍʋ= 97;ﺍﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻘَA= 194;َﺭ (ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺘﻮﺟﻪ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ که ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﺍ= ﺯﻃﺮﻑ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻥ ﻮ ﻧ= ﻔﺮﻳﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪ (ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻳﻌنی &#= 65200;ﻳﺎﺩ) ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘ&#= 65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍ&#= 65253; ﻘَﺪَﺭﭼﻪ ﮐﺴA= 166;نی هستند ﭘﻴﺎﻣﺒ= ;ﺮ ﺗﻮﺿﻴح ﺪﺍﺩ ﻗ&#= 65262;می هستند ( قوم قشری و ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥعبا&#= 1583;ی با غیر ولایت الهی ) ﮐﻪ مُدّ= ;عی هستند ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ گناﻩ A= 197;ﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65261; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ گذﺍﺭﺩﻩ. ﻭلی A= 170;ﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ آنان ﻋﺬﺍﺏﻣ᥾= 8;ﺪﻫﺪ. ﻗﺪﺭﻯ ها ﺧﻮﺩ= 5197;ﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻭﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎلی که ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌن= 40; ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒل&#= 1740; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻳﺪ ﮔﻨﺎهی ﺒﮑﻨﻨA= 194;. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﮐسی ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌ&#= 1606;ی ﭙﻴﺮﻭ ﺟﺒﺮ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗ&= #65262;ﺿﻴیح ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﺤﺪﻳث ﻧﻴﺎﻣﺪ= 5257; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ &= #65259;ﺮﻃﻮﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺭﻭح ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺂﺯ= 5165;ﺩﻯ عباﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧʋ= 94; ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍﻥ گناﻩ A= 191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌُﻬﺪﻩ ﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.<o:p></o:p>= حدیث 1588 شخصی ﻨﺰﺩ ﭘﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ(ﺝ۵ﺹ47 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺳﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴنی که ﺑﻮﺩﻯﭼﻪ ﭼ= 5268;ﺰﻯ ﺪﺭ ﻧﻈﺮﺕ ﻋﺠﻴ&= #65168; ﺗﺮﺑﻮﺩ؟ ﺍﻥ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65198;ﺃﻳﺖ ﻗﻮﻣﺎ ﻳﻨﮑﺤﻮ&#= 65253; اﻣّﻬﺎﺗﻬم ﻮʋ= 69;ﻨﺎﺗﻬم ﻮﺃﺧﻮﺍﺗﻬم ﻔ= 5166;ﺫﺍ ﻗﻴل ﻠﻬم ﻠﻢ ﺗ&#= 65236;ﻌﻠﻮﻥ ﺬﻟﻚ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻗ&= #65216;اء اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی = 93;لیّنا ﻭ ﻗﺪﺭﻩ = 5239;ﻮمی ﺮﺍﺩﻳﺪم که ﺑA= 166; ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮﺩﺧ&#= 65176;ﺮﺍﻥ ﻮﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍج ﻤﻴﮑ= 5256;ﻨﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﭘﺮﺳﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﭼﺮﺍ &= #64380;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨﻴﺪ ﭘﺎس= 582; ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﻀﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﮐʌ= 58; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ( ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺰ&#= 65197;ﺩﺷتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳک ﻤﺬ&#= 65259;بی ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ گفت= 07; ﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓ&#= 65204;ﺎﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻯ ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﺘ&= #65184;ﺎﻭﺯﺍﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﻟﻰ (ﻗﻮﻡ) ﺍﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳم ﺴﻠﻮکی که ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴ= 5166;ﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺑﻴ&= #65253; ﭙﻴﺮﻭﺍ ﻥﭙﻴﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻣﻴﮑ= 5256;ﻨﺪ. ﺩﻭﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍ= 5259;ﺮ ﻫم هستند ﻭﭼﻮ= ;ﻥ ﻴکی ﺒﮑﻤﺎل ﻨA= 260;ﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ حَ= 602;ّ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺴﺎﻟک عقب ﻣﺎʌ= 55;ﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﻗﺒلی &#= 65192;ﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻗﻀﺎﻯ الهی ﻴﺎ ﻫﻤﺎʌ= 53; ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ کاﺭﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮ= 05;ی اﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺪA= 165;ﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﮐﻪ ﻳکی ﺒسلوک الهی ﻮﺩﻳﮕﺮ᥾= 3; ﺒﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻤﻴﺮﻭﺩ. &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺴﻴﮑ᥾= 2;ﻥ ﻤﻥ اﻣّتی ﺃﻗʌ= 62;ﺍﻡ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻤثل = 5252;ﻘﺎﻟﺘﻬﻢ ﺍﻭﻟﺌک ﻤﺠﻮس = 5165;ﻣّتی ﺩﺭ ﺍﻣّﺖ ﻣﻦ ( در ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اA= 261;م کننده ﺑﺮﻭﺵ ᤢ= 4;ﻴﺎﻣﺒﺮ) ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ (ﻳﺎ ﮔ= ﺮﻭﻫﻬﺎﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65248;ﻮﮐﻰ ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺳﺎA= 247;ک هم ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭل= 40; اﻳﻥ عقیده ﺭﺍ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺁﻧﻬﺎ از ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ = ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺤﺮﻑ = ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﻤﺠﻮس ﺍﻣﺖ ﻣﻥ &= #1607;ستند (ﻧﮑﺎح ﻴﺎ ﺍﺯﺩ&= #65261;ﺍج ﺒﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮ = ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﻫﻴچ ﻔﺮﻗﻪﺍﻯ اﺳﻠﺎمی ﺘﺎﮐʌ= 56;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ کاﺭﻯ ﻨ= 4401;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ &= #65193;ﻳنی اﻳﻥ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍ&#= 65203;ﻠﺎمی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻫ&= #65198; ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺒﺎﻃل= 740; گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ اʌ= 55;ﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭ&= #65165;ج اﻧﺎﻥ ﺒﺎ ﻣﺎﺩ&#= 65197;ﺍﻥ ﻮ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ است .ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﺮﺍﺏ ﺑﺴﻴﺎ= 5197; ﺯﺷﺖ ﻣﻰ ﺍﻣﺪ. ﻭ= ;ﺍﻳﻦ (ﻧﮑﺎﺡ) ﻳﺎ ﺍﺯﺩ= ;ﻭﺍﺝ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﻤﺎﻥ&#= 1587;لوک الهی ﺪﺭ(ﻧﮕﺎʌ= 57;) ﻳﺎﺩﺍﺩﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺮﺍﻥ ﻮ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﻳﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺳﻠﻮک ﻨمی ﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. &#= 65165;ﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻮ&= #65191;ﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﻮﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺃﻣ&#= 65198; ﻋﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻳﺎ&#= 65249; توحّش ﺍﻧﺴﺎﻥ= ; ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻠﻪ ﻭﺍﺭ ﺯ= ﻧﺪگی ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺩﺭﺑﻴﻥ ﻴﻬﻮﺩ&#= 65267;ﺎﻥ اﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﺧ&#= 65166;ﻟﻪ ﻭﻋﻤﻪ ﺟﺎﻳﺰ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166; ﺍﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﺧ&#= 65166;ﻟﻪ ﺯﺍﺩﻩ ﮔﺎﻥ ﻮﻋ&= #65252;ﻪ ﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ﻮﺩﺍ&#= 1574;ی ﺰﺍﺩﮔﺎﻥ ﻮﻋﻤ&#= 65262; ﺯﺍﺩﻩﮔﺎ ﻥﺘﺤ&#= 65198;ﻳم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ که نزد مسلمانا= 06; اکنون ثواب نیز هست .ﺯﻳﺮᥴ= 5; ﻋﻠﺖ ﻭﻋﻴﺐ ﮊﻧﺘﻴک= 740; ﺪﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ بیشتر ﺧﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ &#= 65184;ﻨسی اﻣﺮﻯ اﺟﺘﻤﺎA= 227;ﻰ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﺸﺮ&= #65165;ﻳﻄ ﻴک ﺠﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﻭ حدیث ها ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻳﺎﺕ قُرآ = 6; ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯﺩﻭﺍ&#= 65181; ﻭﻧﮑﺎﺡ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197;ﻫﻤنشینی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﮕ= ﺎﻩ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻭﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭج &#= 65262; ﺟﻔﺖ ﻭﻳﺎ ﺷَف= 593; ﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻫم ه= 587;تند. ﺗﺎﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟکی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﺍﺯA= 193;ﻭﺍﺝ ﻣﻠﮑﻮتی ﺪﺭ ﺳ= 5252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ= ﺎﺋم ﺨﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﻴﺎ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﮑﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166; ﭘﻴﺮ ﺍﻳﻥ ﻮﺍﺻ&= #1604; ﺒﺪﻫﺪ ﻭﺟﺎﻯ ﭙ&= #65268;ﺮﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟ ﺒﺎ ﺧ&= #65262;ﺍﻫر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺣت= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺒحَقّ ﺪﻳﮕﺮ᥷= 3;ﺭﺣﮑم عمو ﻭ ﻋﻤﻪ ﻭ ﻳ&#= 65166; ﺧﺎﻟﻪ ﻭﺩﺍئی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ قُرآن ﭙﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﺬﻳﺮﺵ &= #64344;ﻴﺮﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﺪﻭﺩ &= #65169;ﺎﻓﺮﺍﺩﻯ ﺒﻮﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃ= ﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺮﻳشی کاﺭﻣ᥾= 8;ﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻴﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺮﺩ&= #65255;ﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﻮﻟﺎ ﻋ= ﻠﻰّ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘل ﺪ&#= 65197; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ کاﺭ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻮ&= #65165;بق ﺬﻫنی ﻘﻮم ﻘﺮA= 267;ﺶ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺠﺪ&#= 65267;ﺪ ﺍﻥ ﺰﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ&= #65263; ﻔﮑﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳخ اﺳ= 5248;ﺎمی اﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻳﻚ ش&#= 1575;خه ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎ&#= 65253; ﻨﺎم ﻤﺠﻮس ﻳﺎ &#= 65251;ﻐﻮس ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻭﺍقع اﻳﻥ = 5252;ُﻐﻬﺎ آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585; ﺳﺎﻟک ﺒﺮﻭﺵ ﺯ&#= 65197;ﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻮ&= #65253; آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺴ= ;ﻠﻤﺎﻥ ﺸﻴﻌﻪ ﻭ ﺳنّی که ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک = 5252;ﺎﻧﺪﻩ ﻭلی ﺮﻫﺒﺮﻯ ه= 75;ﻯ ﺪﻳنی قشری وم&= #1588;رکانه ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐ&= #65258; ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮﻭ ﺁﺧ&= #65262;ﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭﺣﮑﻢ ﺍﺯﺩﻭ&#= 65165;چ ﺒﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ &= #65262;ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ در گناه کاری &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ.مَکّ= ه ﻧﻴﺰ ﺷﻬﺮ ﻣﻐﻬ&= #65166;ﻯ ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ قشری ﺑﺮﻭﺵ ﺯʋ= 97;ﺩﺷتی اﻧﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺯﻧ&= #65166;ﻥ ﺨﺮﻳﺪﺍﺭﻯ ﻤﻴ&#= 65208;ﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ = ﺍﮐثرا ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ با مهریّه و شیر بها اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻥ کنیز (ﺍُمّ اﻟ= ﻮﻟﺪ) ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﺍﻳج &#= 65170;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﺍﺯﺩ&= #65267;ﺎﺩ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺧﺎﻧﻮ&#= 65165;ﺩگی ﻮﻳﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪﺍ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﻳﻥ ﻮ= ﻣﺬﻫبی ﺒﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﺪﺍ&= #65235;ﻊ ﻭﻣﻬﺎجَم ﺒﻴʌ= 08;ﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺪ ﺍ= ﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭﺗﺎﺭﻳخ اﻳA= 198;ﺍﻥ ﺒﭽﻨﺪ ﭘﺎﺩشا= 07; ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ ﺍﻳﻥ ﻨﺴﺒﺘﻬﺎ&#= 65263; اﺯﺩﻭﺍج ﺒﺎ ﻣ= 5166;ﺩﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﺩﺧ= ﺘﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻭج عصر ﻓA= 204;ﺎﺩ ﺟﻨسی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ &#= 65175;ﻌﺼﺐ ﻭ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭشان ﺒﺤﻔﻈ ﺰﻧﺎﻥ ﻨ&= #65200;ﺩﻳک ﺪﺭ ﻣﺤﻴﻂ خود= 88;ان کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ &#= 65231;ﺮﻳﺒﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ. ﺑ= ﺎﻟﻌﮑس ﺑﻴﻥ اﻋﺮﺍﺏ ﺑ&#= 65166;ﺯ ثایع ﺒﻮﺩﻩ ﮐʌ= 58; ﺍﺯ ﻣﺤل ﺠﻬل ﻮ ﺷﺮ&#= 65165;ﻳﻄ ﺼﺤﺮﺍئی ﺰﻧﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﻬﻮ&= #65247;ﺖ ﺑیک ﺪﻳﮕﺮ هدیه ﻣﻴﺪﺍﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﻧﻈﺎﻡ ﺍﺯﺩﻭ&#= 65165;ج ﺪﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎﻣﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ = 5261;لی ﺒﺎﺯ ﺍﺻﻠﺎح ﺒ&#= 65200;ﺭﮔﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮕﺬﺷﺘ&#= 65258; ﺍﻥ اﻗﻮم ﺒﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺵ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65251;ﻌﺎﻳﺐ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮ ﻳ= 5166;ﻋﻠمی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺍﺟﺘ&#= 65252;ﺎﻋﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﺩ&= #65165;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﺯﺩ= 5261;ﺍج ﺴﻠﻮکی ﻤﻌنی ʋ= 70;ﺎﻃنی ﻮﺍﺻلی ﻤﻄﺎﻟA= 168; ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻣﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65203;ﻠﺎﻣﻰ ﺍﻋم اﺯﺳنّی ᥾= 2;شیعی که ﺳﻠﻮکیر ﻨ᥵= 0;ﺎﺷﻨﺪ ﻣﺬﺍﻫبی ﻔﻠﺴ= 01;ی ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍفی ﺪ= 5197;ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣ= ﺬﻫﺐ ﺑﺪﻧﺒﺎل یک عقیده ﺭﻓﺘﻪ ᥾= 1; ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻘﺪﻳﻢ &= #65175;ﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ. ﻫﺪ&= #65233; ﺍﺯ ﺍﻳﻥگوﻧﻪ = 4404;ﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺩ&= #65239;ﻴﻘﺎ از اُمّت او ﻣ&= #65208;ﺨﺺ هم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐ= 5258; ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺎﻥ &= #65256;ﻮعی ﺨﻮﺩ ﻓﺮﻳبی ﺪ= 5197; ﺗﻤﺎمی ﻤﺬﺍﻫA= 168; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫ= ﺎﻥﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ا= 604;هی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﮐ&#= 65258; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65188;ﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎهی ه= 05; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻣﺸﺮک هستند. ᤨ= 0;ﻪ ﺩﻧﺒل آخوندﻫ= ﺎﻯ غیر الهی ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ مُد= 17;عی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ هم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ سالک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣطیّ= 93; عبادی ﭙﻴﺮﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﻫﻴﭽ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ اﺯ= 5191;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑ= ﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮ&= #1581; ﻮ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺖ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟکی ک= 07; ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺗﻔﺎقی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺍﺯﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩﺵ &= #65255;ﺪﺍﻧﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﻭ&#= 64380;ﺎﺭﻏﺮﻭﺭ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺯﻫﺪ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ علت ﻋﺪA= 249; ﺗﻮﻓﻴق اﻭ ﺩﺭ &#= 64400;ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻧﻴﮑﻴﻬﺎ&#= 1574;ی که ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﺗﻮﺍﻥ ﻮﮐﻤک او ﻣﻴﺪA= 165;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐﺎﺭ ﺍﺗﻔ&#= 65166;قی ﻤﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ @= 404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﺯﻋﻴﺐ ﺭﻭﺍ&= #1606;ی ﻮ شان ﻤﻘﺎم ﺤA= 240;ﻴﺮ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﺯﺷﺖ &= #65239;ﺒلی ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ &= #65255;ﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺘﻮ&= #65169;ﻪ ﻭﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭﮐ= 5198;ﺩﻩ ﻭﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺟﺒﺮ&= #65165;ﻥ عباﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ. ﺑﺤث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ اله= 40; ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺳ&= #65174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺴ= ﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ اﻓﮑﺎ= 5197; ﻭﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﺭﺯشی ﻘﺎﺋل A= 256;ﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻄﻤ= 74;ن ﺒﺪﺭﺳتی اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﭘﻴ= ﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺠﺰ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1589 - ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻴﮑﻮﻥ فی ﺁ᥷= 1;ﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻗﻮم &#= 65268;ﻌﻤﻠﻮﻥ اﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻭﻳ= 5240;ﻮﻟﻮﻥ اﻥ ﻘَﺪّﺭﻫﺎ A= 227;ﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺮﺍﺩّ ﻋﻠﻴ= 5260;ﻢ ﮐﺸﺎﻫﺮ ﺳﻴفه فی ﺴﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺩﺭ ﺍﺧﺮ ﺍﻟA= 200;ﻣﺎﻥ ( ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭﺗ= ﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺍﺧر&#= 1614;بّرتری ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻇﻬﻮﺭ &= #65251;ﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ سوشیانت سوم زردشت و دوم م&#= 1587;یح آغاز ﻣﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;) ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ اﻧﺴﺎنی ﻤﻌﺘʌ= 40;ﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ = ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌنی اﻭﻡ ﮐA= 256;ﻨﺪﮔﺎنی ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ = ﺩﺭﺳتی عباﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨʌ= 56;ﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ هر ﻣ&#= 65196;ﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨ= ﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﺼﻴ&#= 65166;ﻥ ﻮتمرّد ﺑﺮ ﺍ᥽= 1;ﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮک اله®= 0; ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; الهی ﻨمی ﻨﻤﺎ= ;ﻳﻨﺪ) ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﮐﻪ تمرّد ﻭﮔ᥽= 6;ﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭلهیﺮ = 4400;سی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﮑ&#= 65166;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﺩ&#= 65197; ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺷﻤﺸ&= #65268;ﺮ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ (= ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ &= #65197;ﻭﺷﻬﺎﻯ ﺘﻌﺒﺪﻯ ﻮﻏﻴﺮ &= #1575;لهی اﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ آخ= 08;ندﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ. ﺍﺧﺮ ﺍ= ﻟﺰﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ اﻳ= 5256;ﺪﻩ ﻭﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎدی = 05;ه ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #65241; الهی کمترﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺴﺌ&= #65262;ﻟﻴﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻌ&= #65260;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘ&= #65268;ﺮالهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کننž= 3; ﻣﻔﻬﻮم اﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ اﺯ ﺑﻴﻥ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65193;. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎ&= #65193;ﻕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻫﻤ&= #65258; ﺯﻣﺎﻥ ها ﻭ ﺩﺭ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻣﻌ&#= 65166;ﺻﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ شاهد ﺻʌ= 62;ﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اﻭ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﺟﺒﺮ&= #65263; ﺪﺍﻧﺴﺘﻥ اﻣﻮ= 5197; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻳ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻓﺮیبی اʌ= 03;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ. &= #65261;لی ﺪﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &#= 65211;ﺎﺩق اﻟﺒﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ ﻮ ﮐﻨﺘﺮﻟﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ= 5191;ﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ هرﭼﻪ ﺩﻟﺶ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭﺗﻌﻬﺪ &= #1587;لوک الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ا᥺= 7;ﻤﺎﻟﺸﺎﻥ ﺒﺮﻋﻬﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻣﺠﺎﺯ= ﺍﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺤتی اᤨ= 4;ﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﺧﻴ&#= 65198;ﺍﺕ <o:p></o:p> ﻭﻳᥴ= 6; ﺻﺪﻗﺎﺕ ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ انسانی ﺑﺎﺷﺪ= ﺑﺎﺯ ﺷﺮک ﻤﻴﺒﺎﺷﻨ= 5194;. ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻳﻥ ا&#= 65239;ﻮﺍﻡ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻥ کلام ﻮﻋﻘﻴﺪ᥽= 7; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﻭﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﺤتی اﮔʋ= 98; ﭼﻨﻴﻥ اﻓﮑﺎﺭﻯ هم ﻨA= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﻫﻨﻮﺯ ﺷ&#= 65252;ﺸﻴﺮﮐﺸﻴﺪﻥ ﻮ جنگ و ﺟﻬﺎﺩ = 5193;ﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﮐﺸﻴ&= #65194;ﻥ ﺒﺎ ﺩﺷﻤﻥ اله= 40; ﻨﻔس ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﺟﻨگ ﺒهمراه ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5260;ﺪ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; روش محمد اﺳﺖ.= ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮﺍﻯ س&#= 1604;وک الهی ﻮ ﺗﺮﺑﻴʋ= 74; ﺭﻭحی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺟﺴم&= #1740; ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﻳ= 5208;ﺘﻥ اﺳﺖ. (ﻗﺪﺭﻫﺎ) ﺍ= ;ﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬ&#= 65166; ﮔﺬﺍﺭﺩه ﻭ ﻳﺎ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ &= #65261; (ثاﻫﺮ) ﻧﺸﺎﻥ ﺪ&= #65259;ﻨﺪﻩ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﺭ ﻓﻀ&= #65166; ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺒﻮﺩ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺎل ﺠﻨک ا= 5203;ﺖ. (ﺳﺒﻴل اﻟﻠﻪ) ﺭ&= #65165;ﻩ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ = سلوک الهی ﺍﺳﺖ. ﻭﺳA= 166;ﻟک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺠﺰ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﺘﻮﺟ&#= 65258; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺁﻧﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﭘﻴ&= #65198; ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﺎ&= #65267;ﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1590 - A= 169;ﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺪﻳثی ﺎﺳ= 5174;(ﺝ۵ﺹ47= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﻴ&= #65226;) ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺰ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﮑﻠّ= 5234; ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (س&= #1593;ی کمّی ﺴﺎﻟﻚ ﻭʌ= 55;ﻴﺰ شانس ﺳﺮﻧﻮﺷت= ;ی ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼ= ﻪ ﺣﺪّﻯ اﺯ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ &= #65169;ﺮﻭﺩ ﻭﺑ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻨﺘﻮﺍﻧ&= #65194; ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟ&= #65194; ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ = ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺩ= ﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺗ&= #65252;ﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯﻴک ﺘﻮﺍﻥ ﻤﺴﺎﻭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; اﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﻣ&#= 65192;ﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ):= &#= 1575;ﻥّ اﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ج= ;َلّ ﻟم ﻴﮑﻠّﻒ ﺍﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﻳﻄﻴ= 5240;ﻮﻥ ﻭﺍﻧّﻬم ﻠم ﻴA= 228;ﻤﻠﻮﺍ ﺍلاّ ﺍﻥ ﻴﺸاœ= 9; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻳﺮﻳﺪ &= #65261; ﻳﻘضی ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﺪﺭ ﻃﺎﻗﺖ ﺗ&= #64401;ﻠﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭘس ﺍﺯ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ و داوری اﻭ ﺍﺳ= ;ﺖ (ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی همگاﻥ ﻮﺍﺭﺍ᥷= 3;ﻩ ﺧﺎﺹ ﻳک ﺴﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ ﺟﺬﺏ ﺳﻠﻮک ﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﺍﻧﻬم ﭙس ﺍﺯ= 5227;ﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ زنذه ﺯﻣﺎﻥ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ ﺘﺴلیم اﺯ ﺩﺳʋ= 76;ﻮﺭﺍﺕ ﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴﺮ &= #64404;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻦ ﻋ&= #65216;ﻮﻳﺖ الهی ﺪﺭ ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ کاﺭمتعبّدﺍ= 5253; ﻘﺸﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺷﺮک ﻨﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺭﺍ = ﺍﺟﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﮑﻨ&= #65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭ= ﺕ ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ &= #65183;ﺒﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ&= #1604;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑ= 5208;ﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #1605;َشیّت ﺍﻭ ﮐﻤک ﺒﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﻗﻀﺎﻯ اﺯ ﻗﺒ&#= 1604; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭﻟﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻨﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ = مَشیّت الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗ&= #65166; ﺍﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. (ﻗﻀﺎﻯ) الهی ﻴ= 4401;ﻰ ﺑﻤﻌنی ﺤﮑم ﺪA= 165;ﻭﺭﻯ ﻮﻗﻀﺎﻭﺕﺩﺍﺩ= 4404;ﺎهی الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺴخ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﭙس ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺩﺭ &= #65251;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﻧﻴﺰ بِدای = 5;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺍﮔﺮکسی ﺪﺭﺗʌ= 28;ﻬﺪ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﺷﺪ = 5191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺍﺯ ﺧﻮﺩی اﻧﺴﺎﻥ = 5267;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺻ&= #65198;ﺍﺭ ﺍﻭ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق اﻳﻥ ﻨﻈﺮ ﺭﺍ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﮔﻔﺖ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﺤﺮﻑ حَقّ اﺳ᥵= 4; ﻳﻌنی ﻤﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ ح&#= 1614;قّ ﻮحَجّ ﻮ ﺳﻠﻮʌ= 41; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻓﺘﻥ ﺒتجل¡= 7;یات ﺷﻬﻮﺩﻯ حَقّ ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓﮑ= ﺮ ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻦ ﻭﺩﻳﻥ اﻣﺎم ﻮ &#= 64344;ﺪﺭﺍﻥ اﻣﺎم ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی اﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﻤﮕ&#= 65264; ﺩﺭﺗﺴلیکم ﺴ᥼= 8;ﻮکی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺒ&= #65198;ﺍﻯ همه ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺗ= 5166; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺍﺯلی ﻴﺎ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯلی ﻤﻴﺨﻮﺍA= 255;ﻴﻢ. ﺍﻣﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65248;ﻮﻙ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯ&#= 65257;ﺍﻯ الهی اﺳﺖ ﻣﻴ᥷= 4;ﻫﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﮐﻤ= ک ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭ ﺍجَلّ ﺘﺎﺯʌ= 57; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻗﺒﻠﻰ &= #65259;ﺮﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭽﻘﺪﺭ &= #65175;ﻠﺎﺵ ﻭ سعی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ سعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗ= 5166; ﻣﺮﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﭙﻴﺶ ﻣ= 5268;ﺒﺮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﻫﺎی ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ. ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ= ﺍثاﺭ ﻣﻨفی اﺯ ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎ&#= 65253; ﺒﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﺟﺮ= ﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻔﺴ&#= 65166;ﻧﻰ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65255;ﻴﺎﺯ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺭﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ. ﻭ&= #1604;ی ﻨﻴﺎﺯ ﺑﮑﻨﺘﺮ&#= 65245; ﻫﺎﻯ عقلی ﺪﺍž= 5;ﺩ ﺗﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﺠﺴمانی مُیس&#= 1617;ر ﮔﺮﺩﺩ ﻭﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ ﻭﻧﻴکی ʋ= 94;ﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻭ &= #65193;ﻭﺭﻯ اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺗﻤﺎم سلوک الهی ﺮﺍ ﺗﺸﮑʌ= 68;ل ﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1591 - <= /b>اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ48 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ ﻗﺎﻟ= ﺖ ﺍﻟﻴﻬﻮﺩ فرﻣ= ﻮﺩ: ﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻐ᥼= 8;ﻮلة ﻓﮑ= ;ﺎﻧﻮﺍ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻘﺪ ﻓ&= #65198;غ ﻤﻥ اﻟﺎﻣﺮ ﺍﻧﺎﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎ&#= 65267;ﻥ ﻤﻌنی که ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﻣﺮ و ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65193;ﺍﺩ ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺭﺍ ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩ = ﻭﻫﺴتی ﺮﺍ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺑﺤ= ﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﺑ&#= 65192;ﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺑِﺪﺍء ﺑﻤﻌنی ﺘﻐﻴﻴA= 198; ﻧﻈﺮ الهی دﺭ ʌ= 03;ﺮﻧﻮشت ها ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﻧﺎ ﺩ= ﺭﺳتی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ کمال ﺮﺍ ﻗﺒﻠʋ= 66; ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺟﻠﻬﺎ ﻭ ﺍﺭ= ﺑﺎﺏ ﻧﻮع اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧ= ﺪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖﻫﺎ&#= 65263; ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒ&= #65198;ﺩ. ﻭلی ﺘﺤﻘق اﻳʌ= 53; کماﻟﺎﺕ ﻣﺘﻨʋ= 66;ﺳﺐ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻳک &= #65176;ﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﺼﻮﻝ (ﺣ= تی اﻋﻠﻢ) الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻭﺍ= ﻗﻌﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺭﺟﻪ &#= 65247;ﺰﻭم ﻮ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﮐ= ﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= تمرّدﻯ ﺪﺭﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺩه ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺼﻮﺭA= 173; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔ= ﺮﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨﻨﻤﻮﺩ ʃ= 80;ﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﺋﻴ= 4401;ﻪ ﺑﺎﺯ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬ&#= 65166; ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ا&#= 65253; اﺯ ﻗﺒل اﻣﺎﺩA= 257; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭﻣﻤ&#= 64401;ﻥ اﺳﺖ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ &#= 65175;ﺴلیم ﺨﻮﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻫﺎ ﺣﻔﻈ ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ&= #65259;ﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺪ&= #65169;ﻴﺮ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ اله= 40; اﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﻳʋ= 66; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ یا ﻫﻤﺎن اﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻟﺎﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ &#= 65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1592 - A= 187;ﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عاﺭﻑ ﺍ= 5199; ﺍﺑﻥ عمر ﻓﺮﺯA= 255;ﺪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺩﻭم ا= 5199; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ (ﺝ۵ﺹ 48 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮʌ= 51;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65204;ﺒق اﻟﻌﻠم ﻮ ﺟﻒّ = 5165;ﻟﻘﻠﻢ ﻭﺗمّ اﻟﻘﻀاء= ; ﺘﺤﻘﻴق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺗﺼ= 5194;ﻳق اﻟﺮﺳﺎلة ﻭ ﺍA= 247;ﺴﻌﺎﺩة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟ&= #65208;ﻘﺎﻭة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﻫﻤﻪ ﺍﮔA= 166;ﻫﻴﻬﺎﻯ الهی اﺯ ﻗﺒل ᥵= 0;ﻮﺩﻩ (ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧ= ;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤ&= #65228;ﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮐس= 740; هر ﻫﺪفی ﺪﺍﺭʋ= 93; ﺧﻮﺏ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻨک ﭽﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ&= #65169;ﮑﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻨﺠﺎ&#= 65251;ﻨﺪ) ﻭﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﻘﻠ&= #1605; ﺨﺸک گرﺩﻳﺪ (ﻭ &#= 65165;ﺯ ﻧﻮﺷﺘﻥ ﺒﺎﺯ ﺍ&= #65267;ﺴﺘﺎﺩ ﻳﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷA= 176;ﻬﺎ ﻣﻘﺮﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ. = ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺎس ﻳک عقیده ﺟﺒﺮﻯ ا= ;ﺳﺖ ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩه ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ الهی هست. ﺗﺎ ᥽= 9;ﺮﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #65249; ﺩﺍﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺣل ﺘﮑﺎﻣلی ﺒﻌﺪA= 263; ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺘﺠلی الهی ﻤﻴ= ;ﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻬﻘ= 5198;ﺍ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ و مسخ ها ﺧﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺭﻓﺖ) ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ا= ﻟﻬﻰ ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺗ&#= 65252;ﺎم گرﺩﻳﺪﻩ (ﺑﺪﻭ &#= 65251;ﻌﻨﻰ ﻳکی ﺪﺭﮔﺬﺷﺘA= 258; ﺗﻤﺎم ﺸﺪ ﻭﻳک= 740; ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﻤ&= #65166;م ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﻧ= ﭽﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺘﻤﺎﻣ &= #65208;ﺪ ﻳﻌنی ﺪﺍﻭﺭﻯ ها ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺍﺩﻥ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ بیشتر ﻭﺷﻬﻮﺩ= ;ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴ&= #65240;ﺎ ﻣﻄﺎﺑق اﻟﮕﻮA= 259;ﺎی ارَبّاب نوع = 5261; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اماده ﻘﺒلی ﺒ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65176;ﮑﺮﺍﺭﻯ ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺍ= 5207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍ= ;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ = ﺗﻤﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺑﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣ= ﻮﺍﺭﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&= #65193; ﺗﻤﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﺍﻳﻥ ﻤﻮﺍﺭﺩ ﺑ&= #65228;ﺪﻯ ﻳﺎ ﺷﺮﺍﻳﻄ لا= 5199;م ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ &= #65165;ﺳﺖ) ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺗﺤﻘﻖ (= ﮐﺘﺎﺏ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﺪﻫﺪ (ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ= ﻤﻌنی ﻘﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258;ﺗﺤﻘقی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠ&#= 64401;ﻪ قُرّهﻫﺎﻯ ﺪﻭ= ;ﮔﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺪ= ﻭ (ﺧﻮﺭّﻩ) ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﻘق ﺒ&#= 65268;ﺎﺑﺪ. ﻭﺳﺎﻟک ﺘﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺪﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﻴ&= #65240;ﺖ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺸﺮﻃ اﻭل ﺒﺮﺍ= 5263; ﺘﻤﺎم ﺸﺪﻥ ﻘﻀ&#= 65166; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺩﺍﺩﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ&= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﻭﺣﺼﻮل علم ال= ;هی ﺪﺭ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #65165;ﻭ ﻳﻌنی ﭙس ﺍﺯ ش= 75;یستگی عکس ﺍﻟﻌﻤل ﻨʌ= 08;ﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ= ﺷﺮﻃ ﺪﻭم ﺒﺮﺍﻯ ﺤﺼ&#= 65262;ل ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 64344;س ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺘﺎ&= #65167; ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻥ سلو= 05; الهی) ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= 02; ﺮﺳﺎﻟﺖ ﻣﺤﻤﺪ (ﻳﺎ ﻫﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﻨﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻣ&= #64405;ﺮ ﺍﻧﮑﻪ) ﺭﺳﻮل ا&#= 65197;ﺳﺎلی الهی ﻨﺰﺩ ﺧﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﻭﺗ&= #65212;ﺪﻳق ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭼﻪ= ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﭼﻪ ﺳﻤ&= #65170;ﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﺎ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ ﺑ= ﺎﻭﺭﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻋﺸق ﺪ&#= 65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺪ= ﻭﻥ اﻳﻥ ﺘﺼﺪﻳق ﺒ= 5252;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭﺑﺮﺘﺮ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﻨﻴﺰ ﺗﻤʋ= 66;م ﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﺮ= ﻃ ﺪﻭم ﭙس اﺯ ﺗﺤ= 5240;ق کتاﺏ ﻭﻃﺮﻳﻘʋ= 74; ﺗﺼﺪﻳق ﺮﺳﻮﻟﺎﻟﻬی ﺪ= 5197; ﻣﺤﻤﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺍﻭلی اﻟﻌﺰم ʌ= 62;ﻫﺮ ﻣﺤﻤﺪ کامل الهی زنذه ﺪﺭ = ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭﺷ&= #65198;ﻃ ﺴﻮﻡ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳA= 174; (ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺗﺤﻘق کتاﺏ ﻭ A= 175;ﺼﺪﻳق ﺮﺳﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﻮﺗﻮﻓﻴق بعدی ﺯﻳﺮﺍ ﻫʌ= 52;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯ ﺯ&#= 65251;ﻴﻨﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻴﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﮑم ا= 5191;ﺮﻳﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺣ&= #64401;ﺎم ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65200; ﻫﺴﺖ. ﺩﺭ ﺣﮑم ﻨ= ﻬﺎئی ﺴﺎﻟک ﺒﻨﺠﺎﺕ &#= 65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻃ ﭽﻬ= ﺎﺭم ﺒﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘق ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ) ﻭ ﺷﻘﺎﻭ&= #65173; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﺭﺳﺖ = ﻧﻘل ﻨﺸﺪﻩ. ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭ ﺳﺮﮐشی ﺒﺪﻭ ﻣ= 5228;نی اﺳﺖ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐ&#= 1587;ی ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ سلوª= 5; الهی ﺒﮑﻨﺪ ﻭ = 4;ی ﺒﺎﺯ ﺷﻘﻰ ﻭﮔﺮ&= #65193;ﻥ کشی ﻮ تمرّد ﻳ= ﺎ ﻋﺪم سلوک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﺯحَقّ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴﺮﮐش= 740; ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑﻤﻌ&#= 1606;ی ﺪﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ = ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65256;ﺪﻩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. = ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل اﻣﺎﺩﻩ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺣ= ﺪﻳث ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﻫ&#= 65252;ﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﮔﺎه&#= 1740; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻮﮐﻨ= 5176;ﺮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. = ﭼﻪﻋلم ﻘﺒﻠﻰ ﻭﭼﻪ ﺍﮔ&= #65166;هی اﺯ ﻭضع کنونی = ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﭼﻪ = ﺍﮔﺎهی اﺯ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &#= 64400;ﻪ ﺑﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ. = ﻭ ﺑﺎﺯ (ﺟﻒّ ﺍﻟﻘ&= #65248;ﻢ) ﻳﻌنی هدﻓﻬﺎ᥾= 3; الهی اﺯ ﻗﺒل ﺒﻄﻮﺭ &#= 65239;طعی ﻤﻌﻴﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑ&= #65262;ﺍﻟﻬﻮسی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻧ= ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺗﺤﻘق ﻘﻀﺎﻭ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻌنی ﻴ= 5166;ﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪﺍﻯ ﻮﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺭﻭ&#= 65165;ح اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&#= 65194; ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟک ﺒﺸﺮﻯ ﺗ&#= 65166; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﺗحَقّق اﻳﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺒ&#= 65166; ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی دﺭ ﻃﺮﻳ᥼= 0;ﺖ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻭﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﻭ = 5165;ﮔﺮ ﺭﺳﻮل الهی ﻨ᥾= 8;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ &= #65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﺗﻮﺍ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ سعی ﺒﺼA= 262;ﺭﺕ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﻮﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺒ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬ&= #65166; ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ا&#= 65231;ﺎﺯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭل&#= 1740; ﻨﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺘﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ.= ﻳﻌنی ﺘﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌ&#= 1604; ﻤﺤﺪﻭﺩﻯ ﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ هاﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟقوّه ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺷ= ﻘﺎﻭﺕ ﺳﺮﮐشی ﺴﻠﻮﮐA= 264; ﻭﺳﻌﺎﺩﺕ شانž= 7; ﺗﻮﻓﻴق اﺳﺖ. ﻭ ( ﺍﻣﮑﺎﻥ سعی ﻮﺍمکاﻥ عید ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮA= 183;ﺸﻥ ﻔﺎﺭغ اﻟﺘﺤﺼA= 268;لی اﺳﺖ.ﺍﺑﻥ عمر A= 165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻩ: = ﻘﺎل الله ﻳﺎﺑﻥ ﺁʋ= 93;ﻡ ﺑﻤﺸﻴّتی کنت= ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺸاء ﻨ= 5236;ﺴک ﻤﺎ ﺗﺸاء ﻭ ﺑﺎ&#= 65197;ﺍﺩتی کنت ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬA= 263; ﺘﺮﻳﺪ ﻟﻨﻔﺴک &#= 65252;ﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭﺑﻔﻀل &#= 65256;ﻌﻤتی علیّک ﻘﻮﻳﺖ ع= ;لیّ ﻤﻌﺼﻴﺘﻰ ﻭﺑﻌ&#= 65212;ﻤتی ﻮﻋﻔﻮﻯ ﻮ ﻋﺎف&#= 1740;تی ﺃﺩّﻳﺖ ﺍلی ﻔA= 198;ﺍﺋﻀﻰ ﻓﺄﻧﺎ ﺃﻭﻟﻰ ﺑ&= #65166;ﺣﺴﺎﻧک ﻤﻨﻚ ﻭﺃﻧﺖ ﺃﻭ&= #1604;ی ﺒﺬﻧﺒک ﻤﻨّﻰ = 5235;ﺎﻟﺨﻴﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺃﻭﻟﻴﺖ ﺑﺪﺍﻭ &= #65165;ﻟﺸﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺟﻨﻴﺖ ﺟﺰاءا A= 261; ﺑﺴوء ﻈﻨّک ﺒʌ= 68;ﻘﻨک ﻣﻥ ﺮﺣﻤﺘﻰ ﻓﻠ&= #65264; ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻟح&#= 1614;جّة ﻋﻠﻴک ﺒﺎﻟﺒﻴ= 5166;ﻥ ﻭلی اﻟﺴﺒﻴل Ÿ= 3;لیّک ﺒﺎﻟﻌﺼﻴﺎﻥ ﻭ&#= 65247;ک الجزاء ﺍﻟﺤُ&= #65204;نی عندﻯ ﺒﺎﻟﺄﺣʌ= 04;ﺎﻥ ﻟم ﺃﺩﻋک ﺘﺤﺬ= 5267;ﺮﻙ ﻭﻟم ﺃﺧﺬل عنž= 3; عَزّﺗﻚ ﻭﻟم اﮐﻠّﻔﻚ A= 235;ﻮق ﻄﺎﻗﺘﻚ ﻭﻟم ا= 5187;ﻤّﻠک ﻤﻥ اﻟﺄﻣﺎنة A= 165;ﻟّﺎ ﻣﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﻴ&= #65258; ﺭﺿﻴﺖ ﻣﻨک ﻠﻨ&#= 65236;ﺴﻰ ﻭﺭﺿﻴﺖ ﺑﻪ ﻟﻨ&= #65236;ﺴک ﻤﻨّﻯ (ﺑﺰﺑﺎ᥽= 3; علمی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3;ﮕﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ = 75;ﺯلی ﺒﺮﺍﻯ همه ﺍﺭA= 261;ﺍح اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﺘﺪﺭیج ﻮﺗﺎ = 5165;ﺑﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺼﻮﺭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﺘﺤﺖ ﺟﻤ= 5166;ﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧ= ﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎهی ﻮﺣﻴﻮA= 165;ﻧﻰ ﻭﺗﻤﺎم ﻔﺼﻮل = 5256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ عبور ﺗʄ= 01;ﺎﻣلی ﻨﻤﻮﺩ.ﻭاینک ʋ= 94;ﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺑ&#= 65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﮐﻤﺎﻟ= 5166;ﺕ ﺍﻳﺪﺍل ﻨﻮع ﺒ= 5208;ﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍ&= #65263; بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ= 5262;ﺍع فوق بشری ﭙﻴﺶ= ﺭﻓﺖ. ﻭﻟﺬﺍ بغیرﺍ᥷= 9; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺍﺯل&= #1740; ﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ا= 5199; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65256;ﻮعی ﻮﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺪﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑ= ﺎ ﻫﺮ ﻓﺼل نوع بشری ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ.ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒسلوک الهی داﻭﻃﻠﺒ= ﺎﻧﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﻮ&#= 65193; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻫﻔﺖ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﻄﺮﺡ = 5251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﻋﻘل ﻮﻋﺸ&#= 1602; ﻮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭﺑﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﺍﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻠﻴﻢ و ﺗﻮﺳﻞ ﺑﺘﺨﻠ&#= 65268;ﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍن= 740; نوع بشری ﭙﺮﺩ= ﺍﺧﺖ ﻭﺳﭙس ﺑﺘﺤﻠﻴ= 5258; ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﻨﻮع فوق بشری = ﺮﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻮ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﻨﻴﺎﻣﺪﻩ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺘﺎ= ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﺴ&#= 65166;ﺑﻘﻪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﭘ&#= 65268;ﺶ ﺩﺳتی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ&= #65225; ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ ﺠﻬﻨم اﻳﻨﺪﻩ = 5251;ﻨﻮﻃ ﺒﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺸم ﻘﺎﺋم رَ= 6;ّ ﺍﻟنوع بشری ﺍ= ﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﻮ&#= 65197; ﺩﺭ ﺍﻃﻠﺎع ال= 07;ی هست ﻭلی ﻤﺎ ﻧʌ= 52;ﻴﺪﺍﻧﻴم ﻮﻗﻠم ﺨﺸک ﺸﺪ= 5257;ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯلی = 575;ﻟﻬﻰ (ﻟﺎﺟﺮﻡ) ﺑﺎﻳﺪ= ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; (ﺟُﺮم ﻮ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;) ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﻫﺴﺖ. = ﻋﻠم ﻘﺒلی ﻮ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺘﻬﺎﻯ لا یتغیّر ﺑﻤ&= #65228;ﻨﻰ (ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﻫﺴ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65175;ﺤﻘﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ &= #65256;ﻴﺴﺖ.ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ تمرّد الهی کند ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮA= 165;ﻯ کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣA= 184;ﺮم ﺸﺪﻥ ها ﺑﺮﻭﺩ &#= 65261; ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎʋ= 97; ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65240;ﺒﻮل ﺠﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣل اﺯﺍﺯل ﺘﺎ أﺑA= 194; ﺍﺳﺖ. ﺟﺎﻯ ﺘﻐﻴ= ﻴﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻭلی ﻤﻐ= 5166;ﻳﺮ ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ &#= 65193;ﺭ ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی هž= 7;ت ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭالهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﺑﺪ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺘ&= #65166; ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌ&= #65174; ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮع= 740; ﻨﺠﺎﺕ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194;) ﺍﺑﻥ عمر ﺑﺰﺭ@= 404;ﺘﺮﻳﻥ ﻤنبع ﺮﻭﺍﻳا᥵= 4; و ﺍﺧﺒﺎﺭ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﺰﺩ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍ&= #65259;ل تسنّن اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ قشر®= 0; ﭙﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ آخوند= ;ﻫﺎ ﺑﺎﺯﻋﻤﻠﺎ ﭘﻴ&#= 65198;ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ &= #1593;لیّ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺑﻥ عمر ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ @= 400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ کفت خداﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ (ﺣﺪﻳث ﻗُﺪسی = 75;ﺳﺖ) ﮐﻪ ﺍﻯ ﻔﺮﺯﻧﺪ = ﺍﺩﻡ (ﻳﻌنی اﻯ ﺴﺎﻟ= 5242; الهی ﻔﺮﺯﻧﺪ ʋ= 97;ﻭﺣﺎنی ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93;) ﺑﺪﺍﻥ که ﺑﺎ م= 614;شیّت ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺎﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65175;ﻮﺍﻧﺴتی هرﭼﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍهی = 5170;ﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻰ (ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﺯلی ﺘﺎ ﺍﻣﺮ= 5261;ﺯ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﻟﻔﻌل اﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺪﻭﻥ &= #65256;ﻘشی اﺯﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; عاﻗل ﻮﻗﺎﺩﺭ A= 169;ﺴﻠﻮک ﻴﺎ تمرّد ﻧﻤᥴ= 6;ئی .ﮐﻤک عقلی ﻮﮐʌ= 52;ﮑﻬﺎﻯ ﺘﻮﺍﻥ ﻭ ﻧﻴﺮﻭ = ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮﮐﺮﺍ&#= 65251;ات ﺪﻳﮕﺮ ﺯﻳﺮﺍ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ. ﻫ= ﺮ ﮐﺎﺭﻯ به ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﮐﻤکی ﺮﺳﻴﺪ.ﺍ= 5199;ﺧﺪﺍ بوده .ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ ﺳﻨگ&#= 1740; ﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﺮﺗﺎﺏ = ﮐﺮﺩﻯ ﻮﻣﻮﻓق ﺸﺪﻯ ﻤ&#= 65253; ﭙﺮﺗﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;م ﻤﺎ ﺭﻣﻴﺖ ﺍﺫ ʋ= 97;ﻣﻴﺖ) ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﻀل ﻮﻧ&= #65228;ﻤﺖ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻴ= ﺮﻭﻯ ﻤﻌﺼﻴﺖ ﻭتمر¡= 7;د ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻰ. (ﺍﮔ= ;ﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﻳﺎﺳﺎﻟکی ک = 7; ﻏﻔﻠتی ﺒﺮﺍﻯ گناهی ᥽= 2;ﻴﮑﻨﺪ) ﻭ ﺑﺎ ﻋﺼﻤﺖ ﻭ ﺩ= ;ﺳﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﻤﻥ اﺯ ﺗ&= #65262; ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍ= ﻧﺴتی گناهی ﺮﺍ ﮐﻪ می ﺨﻮﺍﺳتی ﺒʄ= 01;نی ﻨﮑﺮﺩﻯ ﻭﺑﺎ ﻋ&= #65236;ﻮ ﻭﮔﺬﺷﺖ ﻣﻥ اﺯ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭ ﺳﻠﺎم&= #1578;ی ﻮ ﺗﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺍ&= #65267;نک ﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;نی ﺒﻔﺮﺍﺋﺾ ﻭ ﻭﻇ&= #65166;ﻳﻒ الهی ﻮﺳﻠﻮکی= ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻯ. (ﻋﺼ= ﻤﺖ ﺑﺴﺘگی ﻮﺑﺎ ﺑ= 5256;ﺪ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﻮﺩﻥ &= #65261;ﭼﻮﻥ اﻓﺴﺎﺭ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65256;ﺪﻫﺎﻯ عرﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﺨA= 268;ﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯﻯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺠﺴمی ﺬﻫنی ﻮ A= 197;ﻭحی اﻧﺴﺎﻥ ﻭﺳﺎﻟ= 5242; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺩﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻋﻔﻮ ﻣﻮﻗﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﻮ ﭘُﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ = ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋم ﺪﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺗﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻨﺸA= 262;ﻧﺪ. ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺭ&= #1601;ع ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﺍثاA= 197; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔ= ﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﻣﻥ اﻭلی ﻮ ﺩﺍﺭﺍA= 263; حَقّ ﺘﻘﺪم ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ اﺣﺴﺎﻥ ﻮﻧﻴک= 40; ﻬﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﺘ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻥ= ﺒﺪﺍﻧﻰ (ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻴﮑﻨﻰ) = ﻭﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﻭﻟﻰ ﻭ&= #65251;ﺴﺌﻮل اﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎنی = 07;ستی که ﻣﻴﮑﻨﻰ (عل= 40;ّ رغم ﺘﻌﻬﺪ ﺑﻌA= 194;م گناﻩ ﮔﻬﮕﺎﻩ A= 203;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #65261;ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺿﻌﻒ ﮔﻨﺎهی = 5252;ﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻮ&= #65165;ﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﻥ می ﻨﻤﺎﻳﺪ) &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻴﺮ(ﻭ&= #65191;ﻮبی ﻮﺗﮑﺎﻣل ﻮﻧﻌ= 5252;ﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ) ﺍﺯ ﻣﻥ= ; ﺒﺘﻮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ = ﺁﻥ اﻏﺎﺯﻣﻴﮑﻨﻰ (&#= 65259;ﺮﻗﺪم ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 5248;ﻰ) ﻭﺷﺮ (ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ= ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ) ﺑﺎﺯ = ﺍﺯ ﻣﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ.= (ﺑﺪﻭﻥ گناه ﺳﺎﻟﻚ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺷّﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65248;ﺎئی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨ&#= 65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯﮔﻨA= 166;ﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﭘﺎک اﺯﺍثاﺭ ʋ= 69;ﺸﻮﻧﺪ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ) = ﺩﺭﺍﻳﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﺯ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳوء ﻈﻥّ ﺘﻮ ﻭ= 5169;ﺪ ﺩلی ﺘﻮ ﺍﺯ ﺭﺣ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ= ﭼﺎﺭﻣﻴﺸﻮﻯ (ﺧﻴلی ها ﺍﺯﮐ= 79;رﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻣ&= #65268;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ عفو ﺍﻟA= 260;ﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﻤﺎﻥ گناﻫﮑﺎﺭﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺑﺮ&#= 65187;ﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺟﺪّﻯ ﺪ&= #65197;ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪﮔ&#= 65256;ﺎﻫﮑﺎﺭﺍﻥ هرﭼﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺍ= 5255;ﮕﻴﺰﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻓیق = 5204;ﻠﻮکی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻣﻔﻴﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ.) ﭘس ﺑﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺣ&= #65252;ﺪ (ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭﺳ= ﺘﺎﻳﺶ ﻭﺳﭙاس ﺳﻠﻮک®= 0; ﻮ ﻳﺎ ﺟﻤﻌﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; سلوک الهی ﺒﺎ = ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺎﻳﺪ ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; (ﻭ ﺷﺮک کنونی ʋ= 93;ﻧﺒﺎل ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﺒ&#= 65166;ﺷﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﻨﻴﺰ ﺩفع ﺸﺮک = 5170;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﺪﺍﺭﻯ) ﻭﺗﻨﻬﺎ = حُجَّت ﻭ ﺩﻟﻴﻞ (ﻭﻣﻌﻴ= ﺎﺭ ﺍﺭﺯﻳﺎبی ﻮ ﺩ= 5165;ﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘ&= #65206; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺳل ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺤﺠ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣل ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺍﻭ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﻮ= 5255;ﻪ تَصوّرﺍﺕ ﻏﻴ= ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺎ&#= 65219;ﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﻳﻥ &#= 65188;ﺠﺖ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ حَج= 17; ﻮ ﺳﻠﻮک ﺪﺭکامل الهی ﻭ ﻧﺪﺍﺷʋ= 76;ﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪﺍﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﻮﻯ ﺑﻤﻌنی ﺘﻤﺮﺩ = 5165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. (ﺳﺒﻴ= ;ﻞ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ = ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭ ﺩﻟﻴل ﻤﻦ ﺑﺮ&= #65227;ﻠﻴﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻋﺼﻴﺎ&= #65253; ﻮﺳﺮﮐشی ﻨﻤﻮA= 193;ﻯ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #65187;ُﺴنی ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ = ﺑﺎ حُجّت الهی ﻮ &= #65193;ﻟﻴل الهی اﺳﺖ (ﻭﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻳ&#= 65254; حُجَّت ﻳﺎکا&#= 1605;ل الهی ﻮﻫﻤﺴﻔ᥷= 8; ﺑحَجّ الهی اﮐﺒﺮ ﺩ᥷= 7; ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻣﺸﺨﺺ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65194;ﺭ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﻮﺣﺼﻮل ﺮﺿﺎﻳ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻣﻥ هرگز ﻫﻴﭽﮕﺎ᥽= 7; ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ ﺑ= ﺮﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻮ ﻳﺎﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ ﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍ&#= 65249; (ﭼﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍ= ﻧﺒﻴﺎ ﻭﮐﺘﺐﺍﻟﻬﻰ ﻭ&#= 65165;ﻭﻟﻴﺎﻯ هرﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ= 5203;ﺮﺍﺳﺮ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺘ= 5260;ﺪﻳﺪ ﺍﻣﻴﺰ ﻭﮐﺎﺑﻮ&#= 65203;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻭﺣتی هر ﻭﺍﻗʌ= 28;ﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی که A= 251;ﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﺧﻮﺩ ﻳ= ﺎﺩ ﺍﻭﺭ ﻟﺰﻭم سل= 08;ک الهی ﻭﻟﺰﻭم کسب ﺭﺿﺎﻯ اله= ;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺩﺭعزّﺕ ﺟﺴﺘʌ= 53; ﻮﺗﮑﺎﻣل ﻄﻠﺒﻰ ﺗﻮﺭﺍ ﻧ&= #65166; ﺍﻣﻴﺪ ﻧﮑﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻡ (ﺑﺎ سلوک الهی= ﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍهی ﺪﺍﺷﺖ. &#= 65261; ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮ= ﻳﻌﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ = ﻣﻘﺎم ﺨﻮﺍهی ﺮﻓﺖ) ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﻥ ﺒﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﺎ= ﻗﺖ ﺗﻮ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩﺍﻡ ( ﺗﺎ سلوک الهی= ; ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪهی @= 400;ﻤﺒﻮﺩ ﺗﻮﺍﻧﺎئی ها ʋ= 97;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل &= #65188;ﻤل اﻣﺎﻧﺖ ﺑﻴﺶ ﺍ&#= 65199;ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ. = (ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭم ﻮ سلوک الهی ﺣﺘﻤﺎ ﻧʋ= 70;ﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟکی ﺒﻨﻬﺎA= 267;ﺘﻬﺎﻯ اﻋﻤﺎل ﻮ ﻣﺮﺍ= 5187;ل ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&#= 65199;لی اﻭ ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻫﺮ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺎ &#= 65175;ﻮﻟﺪ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﻋﻘ&= #1604;ی ﻴﺸﺘﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ عبور ﺍﺯﺑﻘﻴ᥽= 8; ﻣﺮﺍﺣل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻣﺎﻧﺖ) ا= ;لهی هماﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﻭA= 165;ﻭم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺮﺳﻮﻟﺎﻟﻬی دA= 197; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻫ&= #65198; یک اﺯﺳﻤﺒﻮﻟʌ= 60;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺎﻧﺖ ﻃﺮﻳﻘ= 5174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻣﻰ = ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻧﺠﺎم اﻳﻥ ﺨA= 262;ﺍﺳﺘﻪ الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥷= 8;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ= ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﻤ= ﺎم ﺤﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ ت&#= 1608;حّش ﻭﻫﻮﺳﺒﺎﺯﻯ ا= 5253; ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ اله®= 0; ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑ&= #65194;. ﭼﻮﻥ ﻔﺮﺯﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﺎنتی الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﺮﻭح &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻧت&#= 1740; الهی اﺯ ﺍﺯﻝ ʋ= 75;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﭙﺮﻭﺷﻬ&#= 65166;ﻯ الهی روحی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺣﺴﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺻﺮﻑ = ﻫﻤﺖ ﻓﻌلی ﭙﺎﺩﺍش®= 0; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﻳﺪ ﺩﻟﻴل ﻤﺴﺌﻮﻟ= 5268;ﺖ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻤﻌﺎﻳ&#= 65168; ﺭﻭح ﻮ ﺍثاﺭﮔA= 256;ﺎﻫﺎﻥ اﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭ &= #65165;ﺳﺖ.) ﻭﻣﻥ هستم که ᥵= 5;ﻮﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩم ا= 5255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺘﻮ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ ﺮ= ﺍ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪم که A= 251;ﺮﺍ ﺑﺠﻮﺋﻰ (ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺠﺰئی اﺯﻫﺴتی= ; ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧل است ﻭ ﺧA= 262;ﺩ ﻳک ﺘﺠلی ﻮ ﻟﻮ &#= 65255;ﺎﭼﻴﺰ ﺍﺯ صفات ﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺠﻨ= ;ﻴنی ﺪﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﻭﺟﺰئی اﺯﻣﺎʋ= 93;ﺭ ﻫﺴتی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭙﺴﻨﺪﻳﺪﻥ ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﭘس ﺍﻳﻥ حَقّ ʋ= 70;ﺮﺍﻯ حَقّ ﻮﭘﺮﻭﺭ᥸= 5; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ هس= 78;. ﮐﻪ علیّ اﺯﺍ᥷= 3;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺴﻨﺪﺩ &= #65261; ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺳﺖ.ﻭﻧﻪ ﺟﺒﺮ &= #65219;ﺒیعی که ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴA= 166;ﻥ کرﺍﻣتی ﻘﺎﺋل= ; ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65255;ﺒﻮﻯ ﻮﻗُﺪسی ﺒﺨﻮʋ= 69;ﻰ ﺭﻭﺷﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ سلوک الهی = ﻭﺑﺎ حُجَّت ﻳﺎ ﺍﻭ= ;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺍʋ= 99; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1593 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ49= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﻥعب= 17;اسی ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﻣﻌن= 740; آیه ﻗﺮﺍﻧﻰ <s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮﻟﻮﺷ= 575;ء ﺮﺑّک لآﻣﻥ ﻤʌ= 53; فی اﻟﺎﺭﺽ ﮐﻠ= 17;ﻬم ﺠﻤﻴﻌﺎ ﺃﻓﺄﻧ&#= 65174; ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1581;تّی ﻳﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﻭ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻨﻔ= س ﺃﻥ ﺘﻮٴﻤﻦ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﺎﺫﻥ اﻟﻠﻪ ﺍ</= span>ﮔﺮﺧﺪ= 5165;ﻳﺖ می ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤ= 5258; ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65251;ﻴﻥ اﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭ= 5197;ﺩﻧﺪ. ﻭلی ﺘﻮ ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 65193;م ﺮﺿﺎﻳتی ﻨﺪﺍA= 197;ﻯ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ گرﺩﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎ= 5247;ﻴﮑﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5253; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. (ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺍﻧA= 204;ﺎﻧﻬﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﻳﺪ خودشان= ﻫم ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ عملی ʋ= 76;ﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ ﺪﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻧﻴﺎﺯﻣ&#= 65256;ﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﻘﺒلی کافی اﺳ= ﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﮐثرﺍ &#= 65193;ﺭﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣل ﺘﺪﺭﻳ= 580;ی ﻮﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺨA= 262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘس ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ کامل الهی ﺑﺎﻳﺪ ﺍʋ= 87;ﺘﺮﺍﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺎﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻗﺪ&= #65197; ﮐﻪ سعی کرﺩﻧ᥷= 4; ﺑﭙﺬﻳﺮند. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺴﺃﻟﻪ &= #65255;ﻔﺎق ﻮ ﻧﻴﺮﻧگ ﺒﺤث &#= 65193;ﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ الهی ﺒﺎﻳﺪ ﺑʋ= 94;ﺍﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ= لی ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ اﻋﺘﻘﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ = ﻭلی اﻴﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ (ﺍﻭﻡ) ﻫﻤﺎﻥ سل&= #1608;ک الهی ﻭ (ﻫﻤّﺖ) = 5203;ﻠﻮکی ﻮ (ﺍﻣّﻰ) ﺷﺪﻥ ﺘ= ;ﺎ حدّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﮔﺮ خودشان ﺨ= ﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭘ&= #65198;ﻭﺭﺵ ﻳک ﺴﺎﻟک ﺮﺍ ﺑ&#= 65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺪﺍﺩ ﺍﻧʄ= 05;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﭘﻴﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨ&= #65176;ﻈﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﻚ &#= 65197;ﺍ ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ک= 615;لّی ﻤﺸﻐﻮل ﻤﻴﺪﺍ= 5197;ﺩ. (ﺍﺟﺘﺒﺎ) ﻭﮐﺸﺶ= الهی اﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴ&#= 65176;ﻌﺪ ﺍﻣﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻬم ا= 5203;ﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻄﺮ &= #65175;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻭﻃ&= #65170;ﻴﻌﺘﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&= #65199;ﻟﻰ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ عاﻃ= 01;ی ﻮ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﺩ&= #65197;ﺍﮐﻰ ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ لاﺯم ﻮ ﺗﺪﺭﻳ= 80;ی ﺮﺍ ﺑﻬﺮ ﻣﺴﺘﻌ&= #65194; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍنند A= 251;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻤل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻤﮑﻬﺎ&#= 65263; الهی ﻮ ﻣﺸﻴﺘʌ= 60;ﺎﻯ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ = ﺍﺑﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻗطع ﻨﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #64344;ﺎسخ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﺴﺎنی ﺒ= 5262;ﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #64344;ﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﭼﻪ ﺧﻮ&= #65167; ﻣﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﻠ&#= 65166;م ﺘﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺬﺍﺷﺘﻰ ﺗﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺎ&= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮ ﺩ&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩﻏﺎﻟﺐ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪﻳﻢ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗ= 5198; می گرﺩﻳﺪﻳﻢ. (= 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻪ ﺍﺳﻴﺮﺍﻥ ﺠﻨگ= 740; ﺮﺍ ﺑﺎﺳﻠﺎم ا= 5261;ﺭﺩﻥ ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﮑﺮ&#= 65193; ﻭلی اﻳﻥ اﺳﻠʋ= 66;ﻡ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺒﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺳ= ﻠﺎم ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺗﺴلیم ﻤﺴﻠﻮª= 5;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ عام = 4; و مسلّم بودن &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ &= #65267;ک اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی اﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ (ﺍ= ;ﻭﻡ) ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺍﺳﻠﺎم ﻈﺎﻫﺮ= 5263; ﻮ ﻗﺸﺮﻯ و اجباری ﻭﻳﺎ ﺣ= ;تی اﻳﻤﺎﻥ اﻋﺘﻘA= 166;ﺩﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤلی A= 170;ﺎﻧﭽﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ عقیدتی ﺒﺎﺷﺪ= ﺍﺭﺯﺵ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ تجلّیا= ت ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪﻫم ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﺳﻠﺎم اﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻮ ﻧ&#= 65224;ﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﻪﺍﻯ ﻟﺎ&#= 65199;م ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮ ﺍﻳﻤﺎʌ= 53; عملی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻤﺎ= ; ﮐﻨﺖ ﻟﺄﻟقی اﻟﻠﻪ = 93;َزّ ﻭ جَلّ ﺒﺒﺪعة= ; ﻟم ﻴﺤﺪث ﺍلیّ ﻔʌ= 68;ﻬﺎ ﺷﻴﺌﺎ ﻭ ﻣﺎ ﺃﻧ= ﺎ ﻣﻥ اﻟﻤﺘﮑﻠّA= 236;ﻴﻥ شایسته ﻣﻥ ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﻠ= ﺎﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻳ&= #65250; (ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ) ﺧﻮﺩ= ; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﺪﻋتی ﺪﺭﮐﺎA= 197; ﺧﺪﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭﺗﺎ ﻭﻗ= ﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻦ (ﺣ= ;ﺪﻳث ﻭ ﺣﺎﺩثهﺍﻯ) ﺗ&#= 65166;ﺯﻩ ﻭ ﺣﺪﻳث ﺒﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺪﺳﺖ &= #65255;ﺪﻫﺪ ﺑﺒﺪﻋﺖ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﺪﺳﺖ ﻧﻤﻴﺰﻧﻢ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺘﮑﻠّﻔﻴ= 5254; ﻭﺳﺨﺖﮔﻴﺮﺍﻥ &#= 65262;ﻣﺠﺒﻮﺭﮐﻨﻨʋ= 94;ﮔﺎﻥ ﺒﺎﺷﻢ. ﻳﻌنی ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥵= 0;ﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺳﻮﺩ = ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨ= ﺼﺮ ﻭﻳﺎ بی علاﻗ᥽= 8; ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ&#= 1652;ﻤﻨﻴﻥ ﺒگفته ﺍﻣﺎم ᥷= 8;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;: ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻥ ﺒ= ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ آیه ﺭ ﺍﻧﺎﺯل کرﺩ ﮐﻪ ﺍﻯ ﻤﺤ&#= 65252;ﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﻣ&= #65268;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗ&#= 65252;ﺎم ﻤﺮﺩم ﺠﻬﺎﻥ ﺮ&#= 65165; ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻨﻤﺎﻳﺪ( که در بُرد دور چنی= 606; خواهد شد) علی&#= 1617; ﺴﺒﻴل اﻟﺄﻟﺠ&= #1575;ء ﻮ ﺍﻟﺄﺿﻄﺮﺍﺭ فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﮐA= 252;ﺎ ﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ عنž= 3; ﺍﻟﻤﻌﺎﻳنة ﻭ ﺭﻭٴیة ﺍﻟﺒA= 156;س فی اﻟﺂﺧﺮة ﻭʌ= 47;ﻮ ﻓﻌﻠﺖ ﺫﻟک ﺒﻬ&#= 65250; ﻟم ﻴﺴﺘﺤﻘّﻮA= 165; ﻣﻨّﻯ ثوﺍﺑﺎ A= 261; ﻟﺎ ﻣﺪﺣﺎ ﻟﮑن&#= 1617;ی اﺭﻳﺪ ﻣﻨﻬم ﺃ= 5253; ﻴﻮٴﻤﻨﻮﺍ ﻣﺨ= 5176;ﺎﺭﻳﻥ غیر ﻣﻀﻄﺮﻳﻦ A= 247;ﻴﺴﺘﺤﻘّﻮﺍ ﻣﻨّﻰ ﺍﻟﺰُﻟ= 01;ی ﻮ ﺍﻟﮑﺮﺍمة ﻭ= 5193;ﻭﺍم اﻟﺨﻠﻮﺩ فی ﺠ= 06;ّة ﺍﻟﺨُﻠﺪ ﺃﻓﺄ= 5255;ﺖ ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 65187;ﺘّﻰ ﻳﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤگی ﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5252;ﺎﻥ ﻮﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65262;ﺩ. ﺍﺯﺭﻭﺵ ﻭﺍﺩﺍ&#= 65197; ﺑﭙﻨﺎﻩ ﻭﺍﺿﻄ&#= 65198;ﺍﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴ&#= 64401;ﺮﺩ. ﻭلی ﻤﺼﻴﺒﺘﻬA= 166;ﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺍﺯ ﺗﺮس ﭘﻨﺎﻩ &= #65169;ﺎﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﻤﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪام که ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﺿﻄﺮﺍﺭ ﻭ ﻧﺎ&#= 64380;ﺎﺭﻯ ﺑﺪﺍﻥ اﻳﻤﺎﻥ &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ شایسته تَ&= #1602;رُّب ﺑﻤﻥ ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی A= 194;ﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﺑﺎ ﺁﻥ ﺤﺎل ﺘﻮ ﺍﺯ = ﺍﻧﺎﻥ ﺪﻟﮕﻴﺮﻭ ﻣﺘﻨ&#= 65236;ّﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ گرﺩﻧʋ= 94;؟ (ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪﻧ&= #65170;ﺎل کثرﺕ ﻣﺴﻠﻤﺎʌ= 55;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺪﻧﺒﺎل هرﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺩ= 5197; ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 4404;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65263; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻨﻄ&= #1602;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺒﻮﺭ &= #65207;ﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻤﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261;ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻥ ﻮﺑﺎﻫﻤّﺖ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻳﻥ ﻤﺮﺩم ﺪﺭﺁﺧﺮ= 5173; ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&= #64402; ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻴ&= #65166;ﻣﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩ&= #65197;ﺟﻬنم ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﺑﭽﻪ &= #65251;ﺼﺒﺘﻬﺎﻯ ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻋﺪم سلوک الهی ﺪﻭﭼﺎﺭ᥽= 1;ﻴﺸﻮﻧﺪﻫﻤگی اﺯ ﺗﺮس ﭘﻨﺎﻩ &#= 65251;ﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻥ اﻳﻨﺪﻩ ﻗﻬﻘﺮ= 5165;ئی ﻨﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﻋﻤﻠ= ﺎ ﻫم اﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳ= 5254; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ جَ= 07;َنّم ﺨﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﻨﺪ ﻭلی عقلا اﺩﺭ= ﺍکی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ &= #65170;ﺘﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍح اﺯ ﺍﺯ= 04; ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ش&#= 1575;ید ﻧﻴﺎﺯﻯ هم ﺒﺘ= 4401;ﺎﻣل ﻮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍئی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;. ﻭلی ﺠﺒﺮ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑ&= #65176;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﺮﺍﺳﺮﻯ ﺨﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍŸ= 3; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻫﺮﮐس ﻧﺮﺳﻴﺪ &#= 64344;س ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﺴ&= #65168; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻫﻤﻴﻥ &= #65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65175;ﺪﺭیجی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻘل ﺪ&#= 65197;ّﺍک ﺒﺎﻧﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧند = 570;ﻳﻨﺪﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻣﻴﺰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺒﻴنند . ﻭ ﺣﺘ&#= 65264; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎم اﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ &#= 65193;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ ﻣﻴ= 5170;ﻴﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺑﻮس ﻭ&#= 65259;ﺮ ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻭ ﺟﺎﻧ&= #65262;ﺭﻯ ﺘﺮﺳﻨﺎک ﺭﺍ ﮐ&#= 65258; ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺤﺎل کنونی ﺒﻤﺎﻧن= د ﻭلی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ = 5175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻳﻦ ﺍثاA= 197; ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﺍ= 5199; ﺧﻮﺩ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﻭﺑﺠﺎﻯ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ﻫﺎﻯ کاﺑﻮسی ﻮ ﺗﺮʌ= 03;ﻨﺎﻙ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺑ= 5260;ﺸتی و ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ند ﺩﻳﺪ. ﺍﮔﺮﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﻮﺩ ﺑﺰﻭﺭ ﺗﺮ&= #1587; ﻭﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﺸﻴﺪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻥ کاﺑﻮس ﮐﻪ ﺍﻳA= 256;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣ&= #65198;گ اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺸﺪن= 83;. ﻭلی عقل ﻮ ﻓﻬʌ= 50; ﻭﻳﺎ ﻋﺸق ﻮ ﮐﺸﺶﻭﻳ&#= 65166; ﺗﺼﺪﻳق ﻮ ﻓﺪﺍ&#= 64400;ﺎﺭﻯ لاﺯم ﺮﺍ ﺑﺮﺍA= 263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻨ= 5252;ﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﭘﺎﺩﺍشی هم ʌ= 56;می ﺒﻮﺩ. (ﺯُﻟفا ) ت&= #1614;قرُّب ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺗﺸﺒّ&#= 65258; ﺍﺧﻠﺎقی ﻮﺻﻔA= 166;ﺗﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎﻓﺖ = شایستگی ﻨﻮﻉ ﻓﻮق بشر®= 0; اﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ&= #65255;ﻴﺰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﺍﻣ&#= 64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #65169;ﺮﺗﺮ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 5261;ﺭﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ف&= #1608;ق بشری ﺩﺭ ﺭﺟﻌʋ= 74; ﭘس ﺍﺯﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ &= #65203;ﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ. (ﺧُﻠﻮﺩ) ﺟﺎﻭﺩ&= #65165;ﻧگی اﺳﺖ ﻭلی ﻨﻪ ﺑ= 5252;ﻔﻬﻮم ﺰﻣﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﺗﺎﻫﻔﺖ &= #65259;ﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65203;ﻮم اﻧﺘﻈﺎﺭ عرش ž= 5;حمان ﺧﻮﺩ پس ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 1711; بشری هستند. ﻭ&= #65203;ﭙس ﺑﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓ&#= 65174;. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﺳA= 256;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭼﻬﺎ&= #65197; ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل انتظاﺭ ﺑﻬﺸت= ی در سایه جبرو= 578; اول رحمان ﺒﺎ&= #65199; ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﺩﻭم ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﻴﻨﮑ&= #65258; ﺭﻭحی ﺒﻘﻬﻘﺮA= 165; ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺧ&= #65268;لی ﺼﺪﻫﺎ هزار ﺳʋ= 66;ل ﺒﮕﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍنی ﺮﺍ ﻣ= 4401;ﺮﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ ﺗﺎ &= #65169;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ کنونی ﺑﺮﺳﻨﺪ= ; ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺠA= 260;نمی اﺳﺖ. ﺟﺎﻭﺩﺍﻧ&#= 1711;ی ﻤﻄلق ﺪﺭﻳک ﺤA= 166;ﻟت ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺨ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠق است.ﻭلی اﺭﻭﺍح اﻟﻬﻰ A= 207;ﺪﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ&#= 65263; انواع فرشته گونه ﺪﺭ ﭘﻴﺶʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ آیه = 5193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺧﺮ ﺍﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: ﻮ ﺍﻣّﺎ ﻗﻮﻟﻪ= ; عَزّ ﻭ جَلّ ﻭﻣﺎﮐʋ= 66;ﻥ ﻠﻨﻔس ﺃﻥ ﺘﻮٴ= 5252;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ اA= 247;ﻠﻪ ﻓﻠﻴس ﺫﻟﻚ عل= 40;ّ ﺴﺒﻴل ﺘﺤﺮﻳم = 575;ﻟﺎﻳﻤﺎﻥ علیّها ﻭﻟﮑﻥ= علیّ ﻤﻌنی ﺃﻧّﻬﺎ A= 251;ﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﻟﺘﻮٴﻤ= 5254; ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ ا= 5247;ﻠﻪ ﻭ ﺍﺫﻧﻪ ﺃﻣﺮﻩ = ﻟﻬﺎ ﺑﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭ&#= 65251;ﺎﮐﺎﻧﺖ ﻣﮑﻠّفة متعب&= #1617;دة ﻭ ﺍﻟﺠاؤﻩ ﺍﻳ= 617;ﺎﻫﺎ ﺍلی اﻟﺎﻳﻤﺎʌ= 53; ﻋﻨﺪ ﺯﻭﺍل اﻟﺘﮑﻠA= 268;ﻒ ﻭ ﺍﻟﺘﻌﺒّﺪ ﻋ&#= 65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐسی ا= ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻤﻴﺎﻭﺭﺩ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﺎﺟﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻤﺎ&= #65253; ﺒﺮﻫﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻨﮑﻪ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﻴﺎﻭ&#= 65197;ﺩ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣ&#= 65188;ل ﺠﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﭘﻨ= ﺎﻩ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥالهی اﻭﺭﺩ. ﺑﺎﺯ ﻋﻠ&= #65264; ﺭﻏم ﻨﺒﻮﺩﻥ ا= 5183;ﺎﺯﻩ الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; اﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ = 5261; ﺑسلوک الهی ﭙ&= #65198;ﺩﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺩ= ﺭ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻬﺎ&#= 65255;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ گرﺩﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ= 5199; ﺍﻣﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194;. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺴﺎﻟ= 705; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺘﻮﺳل گرﺩﺩﻣﻌﺮفیﭙ= ;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺑﺎ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭ الهی ﺒﺮﺍﻯ هماﻥ کامل الهی ﺑﺮﺍﻯ ﺘʋ= 98;ﺑﻴﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی = 5194;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻨﺼﺎ&#= 1740;ح کُلّی ﻤﻴﮑﻨﻨ= ;ﺪ. (ﺍﺫﻥ) ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍ= ;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌنی اﻋﻠﺎم ﭽﻮﻥ اA= 195;ﺍﻥ گفتن ﮐﻪ ﺻﺮﻳʋ= 88;ﺎ ﺑﺴﺎﻟک ﺪﺭﺑﺎ= 5197;ﻩ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺑﭙﻴﺮا&#= 1604;هی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺍﻋﻠﺎم ﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭﻟﺬﺍ سلوک الهی با ﺍﺧﺘﻴ= ;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟﺰ ﺑ&#= 65166; ﻋﻘل ﻮ ﺍﺩﺭﺍک &#= 65194;ﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﺗﺪﺑﻴ= 5198;ﺍﺕ الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺘﻬﺎﻯ ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺩﻳﮕﺮ &= #65207;ﺮﺍﻳﻄ ﻤﻘﺪﻣاتی لاﺯ= ;م ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 259;ﻤگیﺪﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮔﺮﭼﻪ ﺣتی ﻔﮑ= 5198; ﻭ ﮐﺸﺶ ﺳﺎﻟک ﻮ = ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ سلو= 05; الهی ﺒﺎﺯ ﺩﺭʋ= 93;ﺳﺖ تدبیر ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺪ&= #65197;ﻫﺴتی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﻭﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻧ&= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1594 - دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳʄ= 05;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ51 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺨص= 740; که ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ &#= 65165;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﻣﻥ ﻤﺴﺘطیّع ʌ= 52;ﻴﺒﻮﺩﻡ. ﻭﭼﻮﻥ ﺘﺎ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﻣﺸﻴتی ﻨﺪﺍ= 5207;ﺘﻪ ﻣﻥﻨﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ &= #65256;ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻡ. ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟکی که ﻋﻠﺖ ﻋﺪم س= 04;وک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤ᥸= 4;ﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﻨﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ &= #65165;ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮسلوª= 5; الهی ﺒﻴﺎﻭﺭ᥷= 3;. ﻭﺍﻟّﺎ هَوَسهاﻯ ﺸﺨ&= #1589;ی که ﺩﺭ ﺣﺎل اﻧA= 184;ﺎم اﺳﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍ&#= 65183;ﺎﺯﻩ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ گناﻩ هم ﻨﻴﺴ᥵= 6;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭼﻮﻥ اﻳ&#= 65253; گفته ﺑﺎﻃﻠﺎ᥺= 5; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮﺳﻴﺪ ﺍ&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ:<= /span> &#= 65208;اء و ﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﻭﻟم &= #65268;ﺤﺐ ﻭلم ﻴﺮﺽ ﺷاء A= 155;ﻥ لا ﻳﮑﻮﻥ فی ﻤ= 15;ﻠﮑﻪ شیئ اﻟّﺎ ﺑﻌ᥼= 8;ﻤﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻣثل ﺬ&#= 65247;ک ﻮﻟم ﻴﺤﺐّ ﺃﻥ &#= 65268;ﻘﺎل ﻟﻠﻪ ثالث ثلاثه ﻭلم ﻴﺮ= ﺽ ﻟﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﮑ= 5236;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65255;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻭﺑﺮﺍﻯ همین ﻨﻴﺰ ﻣﺘʌ= 62;ﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺠ&#= 65260;ﺎﻥ ﺸﺪﻩﺍﻳﻢ) ﻭلی &#= 65194;ﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﺍض&#= 1740; ﻨﺸﺪ (ﺍﺯ ﮐﺴﻴﮑ= ﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ= ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﻭﺗﺮک ﺴ&= #65248;ﻮک ﻮﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ &= #65169;ﺎ سلوک الهی ﺸﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮ&= #65173; ﻭﻋﺪم ﺮﺿﺎﻳﺖ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﺹ ﻃﺎﻟب اﻥ &#= 65248;ﻘﺎﻯ الهی اﻭ ﻣﻴﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ&= #1590;ی اﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻰ (ﺍﺟ= ﺘﺒﺎء ) ﻭﮐﺸﺶ ﺑﺴﻮﻯ ﺮ= ;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﻤﺤ&= #65170;ﺖ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ ﮐﺸ= ﺶﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ عقلی ﻮ ﺍﺩﺭﺍʌ= 41; ﻟﺎﺯم ﻮﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل &#= 65262;ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺑﺎﻭﺭﻯ ﺨﺎﺹ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﻘﺎﻯ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ الهی هستند. ﻭ&= #65255;ﻪ ﺑﺎ آخوندﻫﺎﻯ هرﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘA= 268;ﻪ ﺳﻔﻴﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺟﺰ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷ= ;ﺮک ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻭﺩم اﺯ ﺍﻟﻮﻫ= 5268;ﺖ ﻭﻋﻠم الهی ﻮ ʋ= 93;ﻳﻦ ﻭ ﺣتی نمایند&= #1711;یی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺰﻧﻨﺪ. ﻭﺿﻤﻨﺎ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺮﺍ ﻣﻴﮑʌ= 08;ﻨﺪ ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﻨﺪ. ﻭﻣﺎنع اﺯ ﻣﺮA= 165;ﺟﻌﻪ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺒﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﻭمَشیّت ﮐﺮﺩ= ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﻮﺳﺮ= 5199;ﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ (ﮐﻪ ﺗﻤﺎم = هستی ﻣﻤﻠﮑﺖ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺑﺪﻭﻥ علم ﻮﺍA= 219;ﻠﺎع ﻨﺒﺎﺷﺪ (ﺑﺒﻴﻨ&= #65194; ﻭ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ= ﺮخی ﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﺍﻧﻬᥴ= 6;ئی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨ&= #65194; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺭﺍﻩ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺁﻧ= ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ= ﻩ ﺧﺪﺍئی ﻃﺮﺩ ﻣ= 5268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ضی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﭼﻨﻴ= ﻦ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻮA= 165;ﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻳکی اﺯﺳﻪ ﺗﺎ = 5255;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﺗثلیث ﻧﻨﻤᥴ= 6;ﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍضی ﺒﮑ= 5236;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻳﻥ ﻤﻄ= ;ﻠﺐ ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ ﺧﺎ&#= 65197;ج اﺯﻣﻮﺿﻮع اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194; ﺍﻗﺴﻤﺖ شده ﻣA= 204;ﻴح ﻴﻚ ﻗﺴﻤﺖ ﻭﺭﻭ&= #1581; اﻟﻘﺪس ﻗﺴﻤﺖ سوم اﻥ اﺳﺖ (ﮐA= 258;ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣﺼ&= #65220;ﻔﻮﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴﻴﺤﻴﺎﻥ سالک ﺪﺭﮔﺬﺷ᥵= 6;ﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﻧ= ﻴﺰ ﺟزء ﺴﻮم ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﺪ&#= 65165; ﺗﻘسیم گرﺩﺩ.᥾= 1;ﺑﺠﺎﻯ ﺪل ﺪﺍﺩﻥ ﺑﺨﺪ&#= 65165; ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩل ﺒﺎﺧﻮﻧﺪﻫ= 5166; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺟز&#= 1569; ﺴﻮم ﻤﻄﺮح ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ کاﺭ ﮐﻔ= 5198; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65198;ﺍضی ﺒﮑﻔﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺑﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبیرغیر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷﺮک ﻨﻴﺰ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1595 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ51= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭجَلّ ﺃﺭﺣم ᥵= 0;ﺨﻠﻘﻪ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﺠﺒﺮ ع&= #1604;یّ اﻟﺬﻧﻮﺏ ثمّ ʌ= 68;ﻌﺬّﺑﻬﻢ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻭﺍﻟﻠ&#= 65258; ﺃعَزّ ﻣﻥ ﺃﻥ A= 268;ﺮﻳﺪ ﺃﻣﺮﺍ ﻓﻠﺎ ﻳﮑ&= #65262;ﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺣی= ;م ﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻠق &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ عذﺍ= 5167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عز= 740;زﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ ﻭلی اﻧﺠﺎم ﻨʄ= 05;ﻴﺮﺩ (ﻫم ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭﻫم ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65165;ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﻭﺍﻳن ﺪﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ&= #65267;ک ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﻃA= 170;ﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻔﺼﻮل ﻨﻬﺎئی نوع بشری اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺟﺒﺮﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺪم اﺟﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺍﻣﺮ ﻣﻘʋ= 98;ﺭ ﺍﺯﻟﻰ ﺑﮑﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭﻫم اﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎبل اﻳA= 254; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ) = ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﻨﻴﺰ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻩ ﺷﺪ ﺍﻳﺎ ﺑﻴﻥ ﺠ= ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻳﺎ = ﻗَﺪَﺭﻣﻘﺎم ﺴﻮم ﺒﻴﻥ اﻳﻥ &#= 65194;ﻭ ﻫﺴﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﻔ= 5198;ﻣﻮﺭﺩ آﺭﻯ: ﻨﻌم ﺃﻭس= ع ﻤﻤّﺎ ﺑﻴﻥ اﻟ= 5204;ﻤاء ﻮ اﻟﺎﺭﺽ آﺭﻯ= ; ﻮ حتی اﻳﻥ ﺸِقّ= ﺴﻮﻡ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﻌﺖ ﺑﻴﻥ اﺳﻤﺎﻥ ﻮ &= #65199;ﻣﻴﻥ اﺳﺖ. (ﻳﻌنی ﺒﻴ&#= 65254; ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭﺳﻌﺖ ﻭ A= 165;ﻣﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺑﻨﻤﺎﻳند ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸِق= 617; ﺴﻮم امر ﺑﻴﻥ = 75;ﻣﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ اﺳﻤﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ ﺮﻭحی ﻮﻋﻮﺍﻟ= 05; ﻮﺟﻮﺩ الهی ﻮ تجلّی&#= 1575;ت الهی ﺴﻴﺮ ﻭ ﺳA= 268;ﺎﺣﺖ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫم اﺟ&= #65198;ﺍﻯ اﻣﺮالهی ﺸﺪﻩ= ; ﻭﻫﻢ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﻮﺩ&#= 65257;ﺍﻳم ﻮﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻴﻢ. ﻭﻫﻴگ کس ﻭ ﭼﻴ= 5200;ﻯ ﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻀﻄﺮ ﻭ= ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺣتی بگفته مولا علیّ ﻨﻪ = ﺗﺮس ﺍﺯﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻃمع ﺒﺒﻬﺸﺘﻬA= 166;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺟﺒﺮ ال&#= 1607;ی کاﺭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐ= 5198;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻴﻥ اﺳﻤ&= #65166;ﻥ ﻮ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﺳﻌﺖ = ﻭﻓﺮﺍخی ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ &= #65261;لی اﺳﻤﺎﻥ ﺮﻭح اA= 203;ﺖ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ هماﻥ = 5176;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺮﻭﺍﻥ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍنی بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺮʌ= 61;ح ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ غیر شاهدان نور قائم . ﮐﻪ ﺗﻨﻬ= 5166; سلوک الهی ﺘﮑ&= #65166;ﻣل ﺮﻭح ﻮﻋﺮﻭج ﺒ= 5204;ﻴﺎﺭ ﻭﺳﻴﻊ ﺍﻥ ﺒﺎﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﺘﺎ ﻋﺮﺵ رَبّ A= 197;ﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﻭﺯﻣﻴﻥ ﻮ&= #65183;ﺴم ﻮ ﺗﻦ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ= ﻧﻮعی بشری که ﺍﮔﺮ ᥸= 7;ﺨﺺ سالک الهی ﺸﺪ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭ&= #65235;ﺖ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;ﺘﻰ ﺍﮔﺮﻟﺎﺯم ﺸﺪ &#= 65211;ﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭحی اA= 199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍ&#= 1606;ی وحتی انواع گ= 740;اهی و جمائی ﺨﻮﺩ ᥴ= 9;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ الهی ﺪﺭ ﺳﻠﻮª= 5; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﺁﻥ گرﺩﺩ. ﮐﺎﺭ&#= 65263; که ﺗﻤﺎمی اﺭ᥾= 1;ﺍح ﺪﺭ ﻫﺴتی ﺒﺎﻳ= 5194; ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎم ﺴﻠﺴﻠﻪ= 5259;ﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ &= #65261; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻧﻮﻉ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺣﺘﻤ&= #65166; ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194; ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺎﺭA= 259;ﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣ&#= 65184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﺘﮑﺮA= 165;ﺭﮔﺮﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1596 – امام صاﺩق اﺳ&= #65174;(ﺝ۵ﺹ51= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ س&#= 1608;آل اﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﺎ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮﺍﮔﺬﺍﺭ ﻧﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ؟ (ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ سلوª= 5; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ = ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 94;ﺧﺎﻟتی ﺪﺭﺍﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ آخو= 606;دﻫﺎﻯ ﻤﺬ᥽= 9;ﺒﻰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺠ&#= 65166;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﻮﻫﺎ&#= 65193;ﻳﺎﻥ سلوک الهی ﻭ ﮐ= ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی گرﺩﻧﺪ؟ = ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻔﺮﻣﻮﺩ</s= pan>: اﻟﻠﻪ ﺃﮐبر ﻤ&= #65253; ﺃﻥ ﻴﻔﻮّﺽ ﺍﻟ&#= 65268;ﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻋﺪل &= #65252;ﻥ ﺃﻥ ﻴُﺠﺒﺮ ﻋﺒ&#= 65194;ﺍ علیّ ﻔﻌﻞ ثمّ= ﻴﻌﺬّﺑﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑ&= #65192;ﺸﻨﺪﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺮ الهی خوﺩ ﺭﺍ ᥵= 5;ﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ (= ﮐﺎﺭسلوک الهی ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤ&= #1591;یّع ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی هستند. ﻭﺑﺎ ﮐʋ= 98;ﺍﻣﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺖ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﺭﺣﻤ= ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺴﺎ&#= 65247;ک ﺒﺪﻫﺪ. ﭘس ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﻣ&= #65240;ﺎم ﻮشایسته ﺗﺮ ﺩ= ;ﺭﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﺤت= 740; اﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳتی عمل کند ﺑﺠﺎئ= ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎﻟﺎ &= #65255;می ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﮐﺮ= ﺍﻣﺖ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟ&= #65204;ﻤﻰ ﻭﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ= 606;ی ﻮ ﺭﻭحی ﺒﻴﺸﺘ= 5198;ﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺣتی &#= 65208;ﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮع فوق بشری فرشته گونه ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻓﺮﺷﺘﮕ&#= 65166;ﻥ ﺸﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻮﺍﺳ&= #65220;ﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﺮﻣﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻋمل®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ ﺑﮕﺬﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫ&#= 65194; ﻫﺮ آخوندﻯ ﺒ᥷= 2;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سل= 08;ک الهی ﺮﺍ ﺑﺠﺎʌ= 63; سلوک الهی ﺳﺮﮔﺮم عباﺩﺍﺕ ﻧﺎ ﻣA= 240;ﺒﻮل ﻘﺸﺮﻯ ﺒﮕﺬﺍﺭ&#= 65193;. ﻭ ﭼﻮﻥ اﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺍﮔ&#= 65198; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ اﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺪﺭﮐﺎ&#= 65197; ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﺎ ﺟ&= #65170;ﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﻴﺎﻥ اﺳﺖ&#= 1567; ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﺸم ﻮ&#= 64404;ﻮﺵ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋ&#= 65166;ﺩل ﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گو&#= 65255;ﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﺑﻌﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺠﺒﻮ&= #65197; ﮐﺮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65252;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺸ= 5166;ﻳﺴﺘﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ هم ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﻭلی اﻳﻥ کناه= ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﮔﻨﺎﻩ= ﮐﺎﺭﻯ اﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻮ ﺷﺃﻥ ﻤﻘﺎم روحی ونوعی ا= 5261; ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﻴﺮ &= #65261; ﺗﮑﺎﻣل ﭘﻴﺸﺮ= 5235;ﺖ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﺎﻓﻬم ﻮﻋﺸق ﺴﺎﻟک ﺪ= 5203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻧﻴﺰ شایسته ﺍ= ;ﺳﺖ. (ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ᥴ= 9;ﺮﺩﻩ ﻭﻣطیّع ﻤﻄلق= ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﻭﺗﻨﻬﺎ ʋ= 93;ﺭﻳک ﺪﻭﺭﻩ ﻧﺴﺒﺘﺎ &= #64400;ﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭ= ﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی که ( ﺍﻳﺎ = 5; اﻟﻠﻪ ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴ= ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎ&= #65247;ک اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭﺑ= 5166; ﻓﻬﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣط&#= 1740;ّع ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﺸم ﻮﮔﻮﺵ ﺑﺎ&#= 65199; ﻭﻣﻨﻄق ﻮ ﺑﺎﻭ&#= 65197;ﻯ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻭ ﺣ&= #65240;ﻴقی ﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﺑﺨ= ﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﺟﺒﺮ الهی ﻤﻌʌ= 48;م ﻴﮑﺴﺎﻥ ﭙﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭمَشیّت ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻭمَشیّت ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺎﻫم هستند.<o:p></= o:p> حدی&= #1579; 1597 - اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎʋ= 93;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ51 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻘﺎل ﺮﺳﻮل ا= ;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ ا= 5247;ﻠﻪ ﺗﻌﺎلی ﻴﺄﻣﺮ = 5169;ﺎﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻓ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸ&#= 65198;ّ بغیر ﻣشیة ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻦ ﺳُﻠﻄﺎﻧﻪ &#= 65261;ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟﻤA= 228;ﺎصی بغیر ﻗﻮة ﺍﻟ᥼= 8;ﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬﺏ علی= 17; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻦ ﮐﺬ&= #65167;علیّ اﻟﻠﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻳﻌنی = 5170;ﺎﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ ﺍﻟﺼ&#= 1581;ّة ﻭ ﺍﻟﻤﺮﺽ ﻭﺫﻟ&= #1705; ﻘﻮﻟﻪ عَزّ ﻭž= 0;َلّ ﻭ ﻧﺒﻠﻮﮐم ﺒﺎ&#= 65247;ﺸﺮّ ﻭ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻓﺘن&#= 1577; ﻫﺮﮐس ﮐʌ= 58; مُدّعی ﺸﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65175;ﻌﺎلی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺑﮑﺎﺭ سوء ﻮ ﺯﺷﺖ ﻭﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺮﺧﺪ&#= 65165; ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغ ﺒ&#= 65204;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس م&#= 1615;دّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﻴﺮ &#= 65261; ﺷﺮ ﺑﺪﻭﻥ مَش= 40;ّت الهی اﺳﺖ ﺑﺪᥴ= 5;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻭﺳ&= #65248;ﻄﻨﺖ ﺧﻮﺩ ﻃﺮﺩ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺗﺪﺑ= 5268;ﺮ ﻭ مَشیّت ﺑﺎق= ی ﻨﮕﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 83;ّعی ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫ&= #65166;ﻥ ﺒﺪﻭﻥ ﻨﻴﺮﻭئ= 740; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻭغ ﺒﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻴ= ;ﺮﻭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; کناﻫﺎﻥ اﺯﻗ᥵= 0;ل ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ ﺑﻌﻨ&#= 65262;ﺍﻥکرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ بالفعل دﺍﺩﻩ = ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﮑﺎﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺭﻭغی = 5170;ﺒﻨﺪﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺗﺶ ج&#= 1614;هَنّم ﻤﻴﺒﺮﺩ.ﻣﻌنی = 5192;ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺳﻠﺎمتی = 5262;ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺑ= ;ﺼﻮﺭﺕ ﻓﺘﻨﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻣﻴﮑﻨﻢ (ﻓﻄﺮﺕ = ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴتی ﻤﺮﺍﺣل A= 176;ﮑﺎﻣلی ﺮﻭﺡ ﻭﺧﻴﺮ ﻳﺎ = ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﺮﻭح= 740; ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠ= ﺎق ﺬﻫنی ﻮﻋﻘلی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﺮ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ= ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ هیچ ﻣﻮﺍA= 235;قتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺩﺍﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻯ اﺭﻭﺍح غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک ﭙس ﺍﺯﻣﺮﮒبشž= 5;ی ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﺮ و مجازات ﺑﻮﺩ= ﻩ ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﻴﺮ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪ = ﺑﺮﺍﻯ کسب ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ A= 251;ﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65193;ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭ &= #64400;ﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭﻋﻘ&#= 1604; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ سلوک الهی ﺷﻬﻮﺩ ﻗʋ= 66;ﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺪﺭﻫﻴ&#= 1670; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺪ= 5197; ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﮔ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻥ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻄﺒیعی هستند &= #65261;ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺸﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ نو&#= 1593; بشری ﺑﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎﻋﻘل ﻮﻓﻬم ﻮﻋﺸق ﺼ= 5262;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺮﻋ= ﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻴا= 740; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﻴﺎ&#= 65169;ﻨﺪ. ﻭﺑآﺳﺎنی ﻮ ﺳA= 198;ﻳﻌﺘﺮ ﻭﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺣتی هفت ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ= 04; ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒیعی ﺮﺍ ﺟﻠA= 262; ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣ= ;ﻘﺎﺑل ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻓﻬم &= #65262;ﻋﺸق ﻮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻋﻤ&= #1604; کنند . ﺑﺮﺍﻯ ﺗ= 4401;ﺎﻣل ﻮﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺩﻥ &= #64400;ﻪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺯﻭﺭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑ&= #65198;ﺩ. ﻭﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻣﻴ&= #1604; کسی عمل ﮐﺮﺩ. ʌ= 61;لی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺮ ﻭ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺰﻭﺭ ﻭ ﺍﮐ= ﺮﺍﻩ ﻫﺴﺖ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻯ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺪﻯ ﻮ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل نوع بشری ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 211;ﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴ&#= 65174; نوع بشری ﺒﻨﻤ= ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟّ ﺎﮐﺎﻣﻠ= 5166;ﻥ الهی ﭙس اﺯ ﮐ᥸= 4;ﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻬﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎ ﻣﻴﺘﻮA= 165;ﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﮐﻪ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍئی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺧﻴ ﺮﻭ= ﺷﺮ ﺩﺭ قُرآن ﻮ ﺍʋ= 87;ﺎﺩث ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ سلوª= 5; الهی ﻳﺎﻗﻬﻘ᥷= 8;ﺍﻯ ﺮﻭحی ﺒﺎ ﻣﻔﺎ= 5203;ﺪ ﺍﺧﻠﺎقی ﺁﻥ اA= 203;ﺖ. مَشیّت ﺩﺭ ﻫﺮ= ; ﺣﺎل هست ﻭلی ﺪﺭ ﺍʌ= 51;ﺮ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﺻﺖ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻋﺪم &#= 65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻣ= ﻘﺮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ شاید ʄ= 00;ﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭس&#= 1604;وک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭپس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺮﻭ&#= 65255;ﺪ. ﺍﺩﺧﺎل ﺪﺭﺟﻬ= 5256;ﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺑﺠﻬنم ﻴﺎ ﺟﻬ= 5166;ﻧﻮم ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 4404;ﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺭﺟ= ﻌﺖ ﻧﻴک ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺩ&#= 65197; ﻳک ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ &#= 65169;ﺸﺮﻯ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺻﻮﺭ= 5173; ﻧﻮع فوق بشری = ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻮﺭﻭﺩ ﺑ= 5170;ﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭم الهی ᥷= 4;ﺭﻫﻤﻴﻥ ﺠﻬﺎﻥ فرشته گونه اﺳﺖ. ﮐﻪž= 0;َهَنّم ﻮﺟﺤﻴم ﻤُﻌر¡= 4;بّ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﻔﻈ ﻴﻮ&= #65255;ﺎﻧﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﻮﻫﺎ&#= 65255;ﻮم ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺳﭙس &= #65169;ﻘﺮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﻴﺮ &= #65261; ﺷﺮ ﺻﺤﺖ ﻳﺎ بیماﺭﻯ اﺳﺖ ᥷= 3;ﺭﺳﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﻞ ﺳل&#= 1740;م و سالم ﺨﻴﺮﻃل= ;بی و تکامل ﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫA= 198;ﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #65261; ﺟﻨﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #64380;ﻮﻥ ﻨمی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗ= 4401;ﺎﻣل ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﻘ&= #1604; ﺒﻴﻤﺎﺭ ﻭﺭﻭﺍ&#= 65253; ﻮ ﻧﺎ ﺧﻮﺩﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﻭ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ&= #65227;ﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ &= #65165;ﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ اﺧﻠﺎقی ﻮ ﻋﺎA= 193;ﺍﺕ ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ ﻭ&= #65251;ﻠﮑات ﺷﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺣتی اﻣﺎﻣﺎﻥ غیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺣﺮﺍم ﺰﺍﺩ&#= 65257; درفطرت ﺧﻮﺍﻧ= ﺪﻩ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﻧگی ﺮ= 5165;ﻋﻠﺖ ﻋﺪم سلوک الهی اﻧﻬﺎ ﺩᥴ= 5;ﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴ= فی ﺪﺭﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ اﻧﺴ= 5166;ﻥ ﺪﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺧﺮ&#= 65165;ﺏ ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭ ﺩ&#= 65255;ﻴﺎ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ= ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒال ﺸ= 5260;ﻮﺕ ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ = ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻮ ﺗﺤﮑم ﻮﺑﺮﺗ&#= 65198;ﻯ ﺠﻮئی ﺒﺮﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪﻩ ﻭ&#= 65175;ﺮک سلوک الهی ﻮﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠ= ﺎق ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻤﻴﺠﻮ&#= 65267;ﻨﺪ.ﻋﺪم ﺘﻤﺎﻳل ﺒﺘﮑﺎ= 5251;ل ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ علاʌ= 51;ﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻮﻋﻘ&#= 65168; ﻣﺎﻧﺪگی ﻤﻘﺎA= 249; ﺗﮑﺎﻣلی ﺮﻭح = 75;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1598 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ52= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﻭﻋﺪل ﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ: <= b>اﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ᥳ= 5;ﻥ لا ﺗﺘﻮﻫّﻤﻪ A= 261;ﺍﻟﻌﺪﻝ ﺃﻥ لا ﺗﺘّهمه= ; ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﻥ = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻮ&= #65259;ّم ﻨﺸﻮﻯ (ﺧﺪﺍ ﺭﺍ= ﺩﺭ ﻭﻫم ﺨﻮﺩ ﻣﺠﺴ&#= 1617;م ﻮ ﻣﺘﺸﺒّﻪ ﺑﭽ&#= 65268;ﺰﻯ ﻨﺪﺍﻧﻰ که خوž= 3; را در توحید ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭﺳﻠﻮﻙ &= #1576;دانی . ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ= ;ﻮﺩ ﻫﺮ تجلّی ﻤﻨᥴ= 6;ﺳﺐ ﺭﺍ از خودش را= ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ= ﺧﺎﻃﺮ شاهدﺁﻥ هر تج&= #1604;ّی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65169;ﻌﺪﻯ سالک باﻗی با&#= 65207;ﺪ. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﻣﻨﮑﺮ&#= 65165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮ&= #65259;ّم ﺪﺭ ﻭﻫم ﻮﺗﺨﻴ&#= 1604; ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪﺍ&#= 65253; ﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭﻟ&= #65264; ﻣﺨﺎﻟﻒ سلوک الهی است که ﺩ&= #65203;ﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; منکر ﻫﺴﺘﻨﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑ= ﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258;ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی ﺘﺠلیاتی می ﺒ= ﺒﻴﻨند ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻮﻫﻤﮕ&#= 65264; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺰﺭ= 11; اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺃﺑ= ﺮ ﻭﻋﻘل ﻮﺩﻭﺩ ﻭ&#= 65255;ﻈﺎﻳﺮ ﺍﻥ ﺘﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ) ﻭﻋﺪل آن اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻬم ﻨ&#= 64401;ﻨﻰ (ﻋﺪل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ عاﺩ= 5247;ﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻬ&= #1605; و عامل گناﻫﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻧدانی .ﻭA= 165;ﻟّﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻋﺎمل ثوﺍﺏ ﻭﺗﮑﺎﻣ= 04; ﺨﻮﻳﺶ ﺩﺍﻧﺴﺘﻥ ﺪﺭﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺍﻳ&#= 65256;ﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺳﺘم ﺒﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻥ ﻨ= ﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﻴﮑﻴﻬ&#= 65166; ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺯﺷﺘ= ﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣتی ﻨﻴﮑﻴﻬﺎA= 263; آﻧﻬﺎ ﺷﺮک ﻮﮔ= 5256;ﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺯ خود= 588;ان ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1599 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿA= 166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ52 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﮐسی ﮕﻔﺖ ﻣﺮﺩ= 605; ﻤﺎ ﺭﺍ(ﭘﻴﺮﻭﺍ&= #65253;اﻣﺎﻡ) ﻣﺘﻬم ﺒﺘﺸﺒﻴ= 5258; ﻭ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮑ= ﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺒﺎﺭ &= #65199;ﻳﺎﺩﻯ اﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻘ&#= 65170;لی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍ= 5193; ﺃﺧ= 5170;ﺮنی عن اﻟﺎﺧﺒﺎﺭ A= 165;ﻟتی ﺮُﻭﻳﺖ ﻋﻥ ﺁﺑ&#= 65166;ئی فی اﻟﺘﺸﺒﻴﻪ A= 261; ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺃﮐثر = 5155;ﻡ ﺍﻟﺄﺧﺒﺎﺭ ﺍﻟ&#= 1578;ی ﺮﻭﻳﺖ ﻋﻥ اﻟن= 576;یّ فی ﺬﻟک ﺍﻳﺎ ﺍﺧﺒ= ;ﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭﺟ&= #65170;ﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﺪ&= #65197;ﺍﻥ ﻤﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳ&= #65174;ﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻧﻘل کرده اﻧﺪ= ;. (ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰ &#= 65251;ﻄﺎﻟبی ﺒﻴﺎﻥ کرﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺑﻮﻯ ﺠﺒﺮ ﻭﺗﺸ&= #65170;ﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ اﺳﺘﺸﻤ&#= 65166;م ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﺍﻳﻥ ﺪ&= #65261; ﻣﻮﺿﻮع ﺠﺪﺍ ﺍ&#= 65199;ﻫﻢ ﻳکی ﺠَﺒﺮ ﮐﻪ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﺯﺍ&= #65193;ﻯ ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧگ= 601;ته ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﻌﺪم اﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﺗﺸﺒﻴﻪ= ) تَصوّر ﺑﺎﻃل ﻮﻣﺠﺴم = 575;ﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮ&= #65263; ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺩ&#= 65197; ﺷأﻥ ﻔﻬم نوع بشری ﺍﻣﺪﻩ. ﮐA= 258; ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ تجل= 17;یات الهی ﺮﺍ ﺑﻨﺤʌ= 62;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺷﺒﻴﻪ = ﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ﻬمه = 07;ست.ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴک ﻮ ﺩﺭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻘﺒﻮل اﺳﺖ. ﻭ&#= 65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﺼﻮ&#= 65197; ﻭ ﻭﻫﻢ آفرینش= ; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﺑ&= #1591;ی ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺎﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻳ&#= 65174; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ= ﺍﻣﺎم ﻔﺮﻣﻮﺩ: ﻔﻠﻴ᥼= 0;ﻮﻟﻮﺍ ﺍﻥّ ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﮐﺎﻥ ﻴﻘﻮل ﺒﺎ&#= 65247;ﺘﺸﺒﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺍﺫﺍ = ﭘس ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺘﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﻭﺟﺒﺮﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ؟ ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﺬﺍﻫﺐ اﺳﻠﺎ= 605;ی ﺒﺮﺍﻯ اﺣﺘﺮﺍ= 605; ﺒﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﻤﺘفق هستند. ﻭ= ;لی ﺴﺎﺋل ﺒﺎﻣﺎﻡ &#= 65197;ﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳ&#= 65253; ﻤﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻧگفته ﺑﻠﮑﻪ ʋ= 65;ﺯ اﻭ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ(ﻳﻌنی ﺘﻤ= 5166;م ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻣﺘﺰﻟﺰل اﺯﺍA= 197;ﺯﺵ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65166;ﻃﺮ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ اﺯﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑ= 5268;ﻔﺘﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺟ&#= 65228;ل ﺨﺒﺮ ﻭ ﺩﺳﺖ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻫﺴﺖ ﻭلی ﺘﻌﻤ= 5268;م ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳ= ﺪ ﺩﻳﺪ ﺑﺎقُرآن= ; ﻴﺎ همان سلوک الهی ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب قُرّهﻫﺎ&#= 65263; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭽﻪ ﺍﺭ&= #65175;ﺒﺎطی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﺗ= ﻔﺴﻴﺮﺩﺭﺳتی ﺴﻠﻮکی اﺯﮔﻔʋ= 76;ﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﻨ&#= 65264; ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺮ&= #65261;ﺍﻳﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; شاهد ﺍﻥ ﻨﺸﺎʌ= 53; ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #64380;ﻮﻥ ﺘﺸﺒﻴﻪ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍ= ;قع اﺯ ﻳﻚ تجلّی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺟﺒﺮ ﻧﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﻣﺮا= 604;هی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 587;لوک الهی ﺪﺭ ﺑُﺮ᥷= 3; ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﮐ= ;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻫﻤ&#= 65268;ﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; لاﺟﺮم ﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎ= 5197; ﺟﺮم ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ= ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻧﻴ&#= 65200; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻮﺟ&= #65268;ﻪ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻔﻴﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎ&= #65249; ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻧگفته ﺑﻠﮑﻪ ʋ= 97;ﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﭘس ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ گفته ﭘﺪﺭﺍﻥ ʌ= 52;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥ گو= 5255;ﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ. ﻳﻌ= ﻨی اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨگف= 8;هﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺳﭙس ﺍﻣﺎﻡ ﺭ&#= 65215;ﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻤﻥ ﻘʋ= 66;ل ﺒﺎﻟﺘﺸﺒﻴﻪ ﻭ &= #65165;ﻟﺠﺒﺮ ﻓﻬﻮ ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣ&= #65208;ﺮﻙﻭ ﻧﺤﻥ ﻤﻨﻪ ﺑﺮّ&#= 1575;ء فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ = 5165;ﻟﺂﺧﺮﻩ ﺍﻧّﻤﺎ ﻭُضع = 5;ﻟﺄﺧﺒﺎﺭ ﻋﻨّ فی اﻟﺘﺸʋ= 70;ﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺠﺒﺮ ﺍﻟﻐ&= #65248;ﺎة ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺼﻐّﺮ= 5261;ﺍ ﻋﻈمة ﺍﻟﻠﻪ ﻓ= 5252;ﻥ ﺃﺣﺒّﻬم ﻔﻘﺪ = 5155;ﺑﻐﻀﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺃﺑﻐﻀﻬم &#= 65236;ﻘﺪ ﺃﺣﺒّﻨﺎ ﻭﻣﻥ &#= 65262;ﺍﻟﺎﻫم ﻔﻘﺪ ﻋﺎﺩﺍﻧﺎ &= #65261; ﻣﻥ عاﺩﺍﻫم ﻔA= 240;ﺪ ﻭﺍﻟﺎﻧﺎ ﻭﻣﻥ &= #65262;ﺻلهم ﻔﻘﺪ ﻃﻌﻨﻨﺎ ﻭ&= #65251;ﻥﻘﻄﻌﻬم ﻔﻘﺪ ﻭﺻﻠﻨﺎ ﻭ&= #65251;ﻥ ﺠﻔﺎﻫم ﻔﻘﺪ ﺑ&#= 65198;ّﻧﺎ ﻭﻣﻥ ﺒّﺮﻫم ﻔ= 5240;ﺪ ﺟﻔﺎﻧﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃ= ﮐﺮﻣﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﻫﺎﻧﻨﺎ &= #65261; ﻣﻦ ﺃﻫﺎﻧﻬم ﻔ&#= 65240;ﺪ ﺃﮐﺮﻣﻨﺎ ﻭﻣﻥ &= #65240;ﺒﻠﻬم ﻔﻘﺪ ﺭﺩّﻧﺎ ﻭ&#= 65251;ﻥ ﺮﺩّﻫم ﻔﻘﺪ ﻗ= 5170;ﻠﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺃﺣﺴﻦ ﺍﻟ&= #65268;ﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﺳاء اﻟA= 268;ﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃﺳاء اﻟ= 5268;ﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﺣﺴﻥ اﻟ&#= 65268;ﻨﺎ ﻭﻣﻥ ﺼﺪّﻗﻬم = 5236;ﻘﺪ ﮐﺬّﺑﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ کذّﺑﻬم ﻔﻘﺪ ʌ= 11;ﺪّﻗﻨﺎ ﻭ ﻣﻥ ﺃﻋﻄﺎﻫم &= #65236;ﻘﺪ ﺣﺮّﻣﻨﺎ ﻭﻣﻥ &#= 65188;ﺮّﻣﻬم ﻔﻘﺪ ﺃﻋﻄﺎﻧﺎ &= #65251;ﻥ کاﻥ ﻤﻥﺸﻴﻌﺘA= 256;ﺎ ﻓﻠﺎ ﻳﺘّﺨﺬﻥ &#= 65252;ﻨﻬم ﻮﻟﻴّﺎ ﻭﻟﺎ ﻧ&#= 65212;ﻴﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﺯ ʋ= 83;ﺒﺮ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣﺸﺮک اﺳﺖ. ﻭﻣﺎ (ﻭﻟﺎ= ﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی) ﺍﺯ ﺍﻧﺎA= 253; ﻤﺘﻨﻔﺮ ﻭ ﺑﻴﺰ&= #65165;ﺭ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻭ ﺍﻳﻥ= آخوندﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی غیرﺳﻠﻮکی هس&= #1578;ند ﭼﻪﺳنّی ﻴﺎ ﺷA= 268;ﻌﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺸﺒﻴﻪ = ﻭ ﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194;. ﭼﻮﻥعدم سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 255;ﺨﻮﺍﺳﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭﺣتی ﻮﺍﺩﺍﺭ = 4400;ﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺎﻥ ﺑﮕﻨﺎﻩ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒل= 740; اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ. ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻴﺰﺍ&#= 65197; ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺮﺕ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ = ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ= ﻓﮑﺮ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻧ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑسلوک الهی ﺘ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋک ﺒ&#= 65198;ﺳﻨﺪ) ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺗﺸﺒ&= #65268;ﻪ ﻭ ﺟﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻤﺎ= ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﺯ ﻏُﻠﺎﺕ ﻭ ﺯﻳﺎ&#= 65193;ﻩ ﮔﻮﻳﺎﻥ مبالغه آمیز = 5252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯﻣﺎ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ ﻭلی ﺒﺪﻳﻥ ﻮﺳ= 5268;ﻠﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﮐﻮﭼک &= #65244;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﻭﻳﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. &= #64344;س ﺗﻤﺎم اﻳﻥ غُلاﺕ ﺯﻳﺎﺩ᥽= 7; ﮔﻮﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﻴﻌﻪ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ ﻤﺎ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻧﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻔﺮﺕ ﻧ= ﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺎ ﺍﻧ&#= 65166;ﻥ ﺪﺷﻤنی کند ﺑ᥽= 2;ﺎ ﺧﺪﻣﺖ و محبّت= ; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﻫﺮﮐس ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﭙﺬ&= #65267;ﺮﺩ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺮﻳﺪﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺂﻧﺎ= 5253;ﻮﻓﺎ ﮐﻨﺪ ﺑﻤﺎ ﺟﻔﺎ = ﮐﺮﺩﻩ.ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺭ= ﺩ ﮐﻨﺪ ﻣﺎﺭﺍ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻴکی ﺒ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﺑﺪﻯ ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ = ﻭﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩﻥ اﻧﺎﻥ ﺗﮑﺬﻳﺐ &#= 65251;ﺎﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; کرﺩﻥ اﻧﺎﻥ عطاﻯ اﻧﻬﺎ ﺑʌ= 52;ﺎ ﺍﺳﺖ. ( ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ;ﺎ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻏُﻠﺎﺕ &#= 65207;ﻴﻌﻪ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺩﺷﻤ&#= 65256;ﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻧﺸﻮﺩ. = ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭﺵ ﺍﺯ ﻏ&= #1615;ﻠﺎﺕ آخوندﻫﺎﻯ ﺸﻴ= ;ﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ.ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ &= #65193;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺒﺘﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﻭﺟﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ.ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﺍﻣﺎم اﻳﺮﺍﻧA= 268;ﺎﻥ اﻧﻘﻠﺎبی اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﮔﻔﺖ سلوک الهی ﺮﻳﺎﺿﺖ ʋ= 65;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65170;ﺮﺧﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ اﻧﺮﺍ &#= 65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣثلا ﻣ= 5253; اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ. &= #65193;ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺼ&#= 65166;ﻓﺎ ﺍﻥ اﻧﺪﻙ شایž= 7;تگان ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﺠﺎﻣ&#= 65228;ﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ شایسته ﻭﺑﺎﻳ= ﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎﺋﻴﮑﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل کمکی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5194;ﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﻤﻮﻧﻪ = ﺟﺒﺮ ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍ&= #65259;ﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ آخ = 8;ندﻫﺎﻯ اﻧﺎﻥ همین ﺍ᥺= 7;ﺘﺮﺍﺽ ﻭﻧﻔﺮﻳﻥ ﻨﺎﻣ&#= 65258; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی &= #65170;ﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ (ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﻭﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ (ﻭﻟﺎﻳﺖ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ اله®= 0; ﺸﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;تجلّیات الهی اﺳﺖ. ﻭلی= ; ﺁﻧﺎﻥ ﻤﺎنع اﺯ ﺳﻠﻮ= 05; ﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ عباﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐʌ= 64; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس ﺍﺯ ﺷ= ﻴﻌﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌنی &= #65170;ﺪﻧﺒﺎل ﺸﻌﺎع ﻨﻮﺭﻯ ﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺎ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻠﻘﺎﻯ الهی ﺒʋ= 66;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺰﺏ ﺳ= ﻴﺎسی ﻮﻣﺬﻫﺐ ﺭﺳمی = 578;شیّع غیر ﺳﻠﻮکی ﺒᥴ= 6;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻣ= ﺬﺍﻫﺐ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﺍﺯ ﺁﻧﻬ= ﺎ ﻭلی ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ &#= 64344;ﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻣﺤﺒ= 5174; ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ&= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺼ= ﻴﺮ ﻭ ﻳﺎﻭﺭﻯ ﻨﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺑﻠﻘﺎ= 5263; الهی ﺪﺭ ﻗﺎﺋ = 5; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺮﺳﺎ= 5255;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1601 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺳﺎﺋلی ﻤﻴ= 4345;ﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ) ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﺠﺒﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ؟ ﺍﻣﺎم ﭙ= ﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺎﺩل ﺘﺮﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭعزیزﺗ᥷= 8; ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖﮐ&#= 65258; ﺗﻔﻮﻳﺾ و واگذار ﻧﻤﺎﻳ= ﺪ: اﻟﺠﺒﺮ ﻫﻮ ﺍﻟ= ;ﮑُﺮﻩ ﻓﺎﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭ&#= 1705; ﻮ ﺗﻌﺎلی لم ﻴ@= 401;ﺮﻩ علیّ ﻤﻌﺼﻴﺘ᥽= 8; ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﺍﻟﺠﺒ= 5198; ﺃﻥ ﻴﺠﺒﺮ ﺍﻟﺮ&= #1580;َلّ علیّ ﻤﺎ ﻳﮑﺮʌ= 57; ﻭعلیّ ﻤﺎﻟﺎ ﻳﺸﺘﻬﻰ &= #64400;ﺎﻟﺮجَلّ ﻴﻐﻠﺐ علیّ ﺃʌ= 53; ﻴُﻀرَبّ ﺃﻭ ﻳُﻘطع ﻴﺪA= 257; ﺟﺒﺮ ﻫﻤﺎﻥ اᤨ= 0;ﺮﺍﻩ (ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ ﮐ= سی ﺒﺎﺷﺪ) ﮐﻪ ﺑﺮﮐ= ﺎﺭﻯ ﻮﺍﺩﺍﺭ ﺷﻮﺩ ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ= 5197; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﻧمی کند (ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺩ= 5165;ﺭ ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧ= ﻮبی کرﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤ= 579; ﻗﺮﺍﺭﻧﻤﻴﮕﻴ= 5198;ﺩ) ﻳﺎ ﺑﮑﺎﺭﻯ که &#= 64400;سی ﺪﻭﺳﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐسی ﺮ= 5165; ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺰ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ&= #65239;طع ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻳﺎ ﮐ= سی که ﻗﺪرتی ﺪﺍ᥸= 7;ﺖ ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ = ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ: ﻔﺄﻣّﺎ ﻣَﻥ ﺃ= تی الی ﺃﻣﺮ ﻃﺎئŸ= 3;ا ﻣﺤﺒّﺎ ﻟﻪ ﻳﻌ&#= 1591;یّع اﻠﻴﻪ ﻣﺎﻟﻪ ﻟ&#= 65268;ﻨﺎل ﺸﻬﻮﺗﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65195;ﻟک ﺒﺠﺒﺮ ﺍﻧّﻤﺎ &#= 65165;ﻟﺠﺒﺮ ﻣﻥ اﮐﺮﻫﻪ ﻋﻠ&#= 65268;ﻪ ﺃﻭ ﺍﻏﻀﺐ حتّ= 40; ﻔﻌل ﻤﺎﻟﺎ ﻳﺮﻳﺪ ﻭ = ﻟﺎ ﻳﺸﺘﻬﻴﻪ ﻭ ﺫﻟ&= #1705; ﻜﺃﻥ اﻟﻠﻪ لم = 5268;ﺠﻌل ﻠﻬم هوﻯ ﻮﻟﺎ = 5207;ﻬﻮة ﻭ ﻟﺎ ﻣﺤبّة ﻭ= 5247;ﺎ ﻣشیة ﺍﻟّﺎ ﻓʌ= 68;ﻤﺎ علم ﺃﻧّﻪ ﮐﺎʌ= 53; ﻤﻨﻬﻢ ﻭ ﺍﻧّﻤﺎ ﻳﺠﺮ&#= 65261;ﻥ فی علمه ﻭ ﻗﻀᥴ= 6;ﺋﻪ ﻭ ﻗﺪﺭة ﻋلی اA= 247;ﺬﻯ فی علمه ﻭ ﮐﺘᥴ= 6;ﺑﻪ ﺍﻟﺴﺎﺑق ﻔﻴﻬ= 605; ﻘﺒل ﺨﻠﻘﻬﻢ ﻭ &= #65165;ﻟﺬﻯ علم ﺃﻧّﻪ ﻏﻴʋ= 98; ﮐﺎﺋﻥ ﻤﻨﻬﻢ ﻫﻮ ﺍﻟﺬ = ﻯﻠم ﻴﺠﻌل ﻠﻬم ﺸﻬ= 5262;ة ﻭﻟﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ʋ= 65;ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺪﺍﻭ= 5219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎل &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺎﻣ&= #65268;ﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣ&= #65212;ﺮﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺟﺒﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺟﺒﺮ ﺑﺎ ﻏﻀﺐ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭﺍ&= #65193;ﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ هَو¡= 4;س ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻳﺎ ﻋﻠ= ﺎﻗﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ &= #65194;ﺭ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨ&= #65166;ﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺒل هم ﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ.= ﻭﺍﻧﺎﻥ هر ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺩﺭ ﻋلم ﻮﺍﮔﺎ= 5259;ﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻀﺎ ﻭﺩﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﻗَﺪَﺭ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺒ= ﻠﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﭘﻴ&= #65208;ﻴﻦﻗﺒل اﺯ آفرینش ﺍﻧ= ﻬﺎ قبت ﺑﻮﺩﻩ (ﮊﻧ= 5176;ﻴک ﺮﻭحی اﻓﺮﺍﺩ A= 255;ﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;لی کنونی اﻧﻬﺎ) ᥾= 1; ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻠﺖ = ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ= ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65207;أﻥ ﻮﻣﻘﺎم هرﮐس ʋ= 93;ﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ &= #65267;ﺎ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯ= ;ﻝ ﺑﺮﺍﻩﺍ ﻓﺘﺎﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﺮ&#= 65165;ﻭﺍﻥ ﻘﺒلی ﺒﺸﺮﻯ ﺑ= 5166;ﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺳﻴﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;عی اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩ&= #65197; نوع بشری ﺍﻣﺮ= ﻭﺯ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺸﺨﺺ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ = ﻟﺬﺕ ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ ﺍﺳ= ﺮﺍﻑ ﺑﺎﻃﻞ ﮐﻨﺪ. ﻭﺩ= ﺭﻋﻮﺽ ﺑﺪﺭﺟﺎتی ﺒﺮA= 187;ﺴﺐ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﻨﻮعی ﺒﺮﻭﺩ ﺗ= 5166; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮ&#= 1593; ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ سلو= 05; الهی ﺘﺎﺷﻬﻮ᥷= 3; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᤢ= 5;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄل= 602;ا ﻧﻴکی اﺳﺖ ﻭﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #65251;ﻄﺎﺑق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ اﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺟﺴمی ﻮ= ; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻥ ﻨﻴﺰ = ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 1606;د کاﺭﻯ کند ﮐﻪ ʌ= 59;ﻴچ کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻯ ﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس &#= 65169;ﮑﻨﺪ ﻭﺟﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&#= 65173; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺑﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65194;ﺳﺖ ﻧﺰﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﻭﻗ&= #1578;ی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻴﺎﻓﺖ ﺍ&#= 65255;ﮕﺎﻩ ﻫﻴچ گناهی ﺒﺮ= ;ﺍﻳﺶ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻣﻌﺼﻮم ﻮﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻫﺮ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍتی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1602- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; <s= pan dir=3DLTR>:&= #65252;ﻨﺰلة ﺑﻴﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟ= 5176;ﻴﻥ فی اﻟﻤﻌﺎصی ᥾= 2; ﺳﺎﺋﺮ ﺍﻟﺎﺷﻴاء ﻓﺎA= 247;ﻠﻪ جَلّ ﻮعَزّ ﺍ&= #65247;ﻔﺎﻋﻞ ﻟﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻘﺎض&#= 1740; ﻮ ﺍﻟﻤﻘﺪﺭ ﻭ ﺍ= ﻟﻤﺪﺑّﺮ ﻣﻘ&#= 65166;م ﻮ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺑﻴﻥ = ﺪﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ ( ﻳﺎ همان ﺍﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻦ ﻭﻳﺎﺣ= 5166;ﻟﺖ و شِقّ ﺳﻮم ﺒ᥾= 8;ﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197;) ﺑﺮﺍﻯ گناﻫﺎʌ= 53; ﻮﺳﺎﻳﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺑﺤث ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﻭﻧ= 5258; ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﮐﺎ= 5197;ﻫﺎﻯ ﻨﻴﻚ ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼ&= #65198;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ گناه ﻧﮑﺮﺩﻥ ʄ= 00;ﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻟﺎﺯم اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻣﺎ ﮔﻨﺎﻫﻴﮑ&#= 65258; ﺟﺒﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻣ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻏﻔﻠﺖ ﻭﻋﺎ&= #65193;ﺕ ﻭﺧﻄﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻓﮑﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺣﺎﺩیث ﺍﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح = 575;ﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮ&= #65239;ﺘﺎ ﻣﻴﺒﺨﺸﺪ ﻭﺑﺎ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّﺍﻟ= ;ﻨﻮع ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ سلوª= 5; الهی ﻋﻔﻮﻋمی= ﻮﺩﺍﺋﻢ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی گناﻩ ᥽= 5;ﮑﺮﺩﻩ ﻭﺗﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﺩ&#= 65197; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻮﺩﻥ &= #65170;ﺎﺯ ﻣﺸﺮک ﻮﺩﺭ ﺑﺪ&#= 65175;ﺮﻳﻥ گوﻧﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﺳﺎﻳﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﻨﻴﺰ ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﻣﻄﺮح هستند. ᥾= 1;ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻳﻌنی ﻮ= 5223;ﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﻨﺪﺍﺩﻥ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺗﻮﺍﻥ همه ﺍﻋﻤﺎل ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ ﻭلی ﻔﮑﺮ ﻭﻣﻴ= 604; ﻮﻧﻴّﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮﺭﻭح®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯ = ﺑﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻮ= ﻣﻘام الهی ﺘﮑﺎﻣلی= ﺮﻭح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;. ﺧﺪﺍ ﻓﺎﻋل ﻮﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮﮐﺎ&#= 65197;ﻯ اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ &#= 65153;ﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﻮﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺩﺍﺩﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎ&#= 65199;ﻯ ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﻌﺪﻯ &= #65198;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. (ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﺤ= ث ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل عباﺩﻯ ﻮ ﺯﻧﺪ= 11;ی ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺭﻓ&= #65176;ﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل اﻧﻬ= 5166; ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ دواب وﺣﻴﻮﺍﻧ= ;ﺎﺕ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥنوعی ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ لا یتغیّر ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩ&= #65197; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻨﻴﺰ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺪﻭﻥ ﻘﻀ= 5166;ﻭﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍتی اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ = ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺍﻣA= 176;ﻴﺎﺯﺍﺕ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻧ= 5260;ﺎ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ &= #65235;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻧﻬﺎ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺳﺎﻟک ﭙس &= #65165;ﺯﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ اﻭ آغاز ﻣﻴﮕ᥷= 8;ﺩﺩ. ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻭ= ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎʋ= 69;ﺎ ﺍﺭﺯﻳﺎبی اﻋʌ= 52;ﺎل عباﺩﻯ ﭼﻮﻥ ﺘA= 252;ﺮﮐﺰ ﻭﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﻮ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺭﻭﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺤﻠﻴﻪ ﺑﻤﺮﺯ (ﺣتی اﻋ= 5248;ﻢ) الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻓﺎﻋل ﻔﻌﻞ هرA= 207;ﺨﺺﺣتی ﺪﺭ ﮔﻨﺎه کاﺭA= 263; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻗﺪﺭﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; اﺟﺮﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ &#= 65235;ﮑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﺬ ﺍﻓﮑ&= #65198; ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 199;ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎ= ;ﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺗﻌﻤﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺧﻄﺎ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺍﺗﻔﺎ&#= 65239;ﻰ ﻭﺑﺮﺣﺴﺐﻋﺎﺩ= 5173; ﻭﻏﻔﻠﺖ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻭضع اﻣﺮﻭﺯ ﺭA= 261;ح ﻮﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎ&#= 65257; ﺷﺨصی اﺳﺖ. ﻭﻧ= 5258; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. (ﻣ= ;ﻘﺪّﺭ) ﺩﺭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺩﺭ&= #65165;ﻣﺪﻩ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺪ&#= 65257;ﻭ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭﮐﺎف= 40; ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗ&#= 65194;ﺭﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻣﻌاصی ﻴA= 166; ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎ و ﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎﻥ هستند ﻭلی ﺒﻤ= ﻌنی ﺘﻤﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﻥ کشی ﻨﻤﻮﺩﻥ ﺑA= 198;ﺍﻯ عئم اﺟﺮﺍﻯ ا᥽= 1;ﺮالهی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻋﻤﺎ= 5245; ثوﺍﺏ ﺩﺭ ﻇﺎﻫ= 5198; ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ سل= 608;ک الهی ﻭﻳﺎ ﺣتی کافی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻤﻮﺍﺯﺍﺕ سلوک الهی ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺤﺮﺍم ﻮﮔﻨﺎﻩ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺮﺍم ﻮﺣﻠﺎل = 575;ﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻗﺎﻧﻮنی ﻮﻋﺮA= 233; ﺟﺎﺭﻯ ﻮ ﻗﺮﺍﺭ&= #65193;ﺍﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻗﺎ&#= 65169;ل ﻄﺮح ﺨﺎﺭج اﺯ = 5165;ﻣﺮ سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﻪ ﺍﻧﮑﻪ آخ= 608;ندﻫﺎ ﺑﻨﺎم ﻔﻘﻪ ﻭﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭضع کنند .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1603 -ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿʋ= 66; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لاﻳﮑﻮﻥ اﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻥ ﻤﻮٴﻤﻨﺎ ﺣﻘّA= 166; حتّی ﻴﻌلم ﺃﻥ= ; ﻤﺎ ﺃﺻﺎﺑﻪ لم ﻴﮑ= 5253; ﻠﻴﺨﻄﺌﻪ ﻭ ﻣﺎ&= #65155;ﺧﻄﺄﻩ ﻟم ﻴﮑﻥ ﻠﻴﺼﻴ&#= 65170;ﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮﺍقع&= #1740; ﻮ ﺑﺤﻖ ( ﺍﻭم کننده ﻭ سالک&#= 1575;ن الهی ﮐﻪ ﺑﺮﻭʌ= 05; ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺑﺴﻤﺖ حقّ ﻗ= 5198;ﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﻄﺎئی ﺪﻭﺭ ﺍ= 5199; ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ) ﺗﻨ= ﻬﺎ ﻭﻗتی ﻮﺍﻗﻌﺎ = 5251;ﻮٴﻤﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﺗﻔﺎ&#= 1602; اﻓﺘﺎﺩ ﻧمی ﺘA= 262;ﺍﻧﺴﺖ ﻧﻴﻔﺘﺪ. ﻭﻫﺮ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍ= ﻭ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻴﻔﺘ= 5166;ﺩ ﻧﻤﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺍ&#= 65175;ﻔﺎقی ﺒﻴﻔﺘﺪ(ﻣﻮٴﻤ= 5253; ﻮﺍقعی ﭙﻴﺮﻭ A= 165;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ بمعرفی خداوند ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﻨﺪ ﻭﻧﻪ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﻚ. ﻭﭘ= 5268;ﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻭﻯ &= #65208;ﺪﻩ ﻭ ﻫﺪﻑ ﮔﻴﺮﻯ ﺸ= ﺪﻩ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ اﺗﻔﺎقی ﻮ ﻳﺎ = 5165;ﺷﺘﺒﺎهی ﺪﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ الهی = 7;ستند. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺒﺮ ﺍ= ﻋﻤﺎل اﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&#= 64402; ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻦ &= #65255;ﻮع ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍئ= 40; ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ اﻧﻬ= 5166; ﺍﺳﺖ. (ﺍﺻﺎﺏ) ﻣ᥹= 2;ﻴﺒﺖ ﻭﺍﺭ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺑ&= #65166; ﺻﻮﺍﺏ ﻭﺩﺭﺳت= 740; ﺪﺭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭﺻﻮا= 5167; ﻭ(ﺳﻤﺖ ﺩﺭ ﻗﺼﺪ= ) الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻦ ﺑﻠ&#= 65166;ﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65165;ﺯ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻧﺼ&= #65268;ﺐ ﺍﻭ ﻧﺸﺪ ﻧﻪ ﻓﻘ= ﻂ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ ﺣ&= #65262;ﺍﺩث ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻋﺪم کسب ﺍﻣﺘʌ= 68;ﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﺎش= 740; اﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭ ﻧﺪﻳﺪﻥ عباA= 193;ﺍﺕ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﺎفی ﻨﺪﺍﻧﺴA= 176;ﻪ. ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; کرﺍﻣﺎﺕ الهی= ﺒﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺮﻯ ﺍﺗ&= #65236;ﺎقی ﻨﺒﻮﺩﻩ. ﺧﻠﺎﺻ&= #65258; ﺣﺪﻳث ﻟﺰﻭم ﺘ= 5262;کُلّ ﺴﺎﻟک ﺒﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧ= ﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳتی اA= 255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﻋ&= #65268;بی ﻮ ﻣﺎنعی اﺯ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺑﺎ جِدّیت ﺑﻴ= ;ﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺗفع = 5256;ﻤﻮﺩﻥ اﻥ ﺒﮑﻮﺷﺪ. ﺟﺒ&= #65198; الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 75;ﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ &= #65261;ﺩﺍﺩﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺍﻣﮑﺎ&#= 65253; اجرﺍﻯ اﻋﻤﺎل اﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮ&= #65227;ﻪﺍﻯ اﺯ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﺯﻟﻰ) ﺑﺮﺍﻯ ﻫ&= #65252;ﮕﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عبور A= 165;ﺯ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍʌ= 25;. ﻭ ثاﻧﻴﺎ (ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﮐﻪ ﺭﻭح&= #1740; ﺘﺎ ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮع&#= 1740; ﺪﺭﺟﺎ ﻣﻴﺰﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮع= 740;ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘ= ﻴﮑﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﮐﻤﺎ&= #65245; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺳﻮﻡ (ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻔﺮﺩﻯ) ﺑﺮﺍﻯ هرﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮA= 263; کنونی ﻮﺯﻧﺪﮔ= ;ﻰ ﻣﻌﻤﻮلی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺸت&#= 1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻮﻓﻘﺎ&#= 65253; اﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ= 5258; ﻭجَهَنّمی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ اﺯﺗﻮﻟﺪ ﮔﺬﺷ= 5176;ﻪ ﺧﻮﺩ می ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﭼﻬﺎﺭﻡ (ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻮ ﻣﻌﺮفی= ; ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻌ&#= 65240;ﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ= ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍج&#= 1614;لّ ﻭﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺎ ﺑِﺪﺍء ﻭمَشی= ّت ﺧﺎﺹ الهی ﺪﺳʋ= 74; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺸﺨﺼﺎ ﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ ب= 616;دای آﺧﺮ الهی ﺪﺳ᥵= 4; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻔ&= #65176;ﻢ مَعصومیّت ﻭ &#= 65251;ﺼﻮﻧﻴﺖ ﻭ ﻭﺟﻮﺏ ﺑﻬﺸﺘ&= #65260;ﺎ ﻭﻣﺤﺎل گرﺩﻳʋ= 94;ﻥ ﺠﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺗﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ﺪﺳﺖ ﻣﻴA= 194;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ&= #65259;ﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻮﺍ&#= 65253; ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; اﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ &= #65165;ﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻫﺮ &= #65247;ﺤﻈﻪﺍﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.<o:p></o:= p> حدیث 1604 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺴﺎﮐﻴﻥ ا᥼= 7;ﻘﺪﺭیّة ﺃﺭﺍﺩﻭﺍ ﺃﻥ ﻴ&= #65212;ﻔﻮا ﺍﺍﻟﻠﻪ عَزّ ʌ= 61; جَلّ ﺒﻌﺪﻟﻪ ﻓﺄﺧﺮ&#= 65183;ﻮﻩ ﻣﻥ ﻘﺪﺭﺗﻪ ﻭﺳ&= #65248;ﻄﺎﻧﻪ ﺑﻴﭽﺎﺭʌ= 57; ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ= 5193; ( ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺷﺘ= ﻥ اﺯﺧﻮﺩ) ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65228;ﺪل ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺯﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭﺳﻠﻄﻨﺖ ﺍﻭ ﻃ&= #65198;ﺩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. (ﻧفی &= #65240;ﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ = ﻫﺴتی ﻄﺮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ مَ&#= 1588;یّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﺟﺮﻳﺎﻥ اﻣﻮﺭ &#= 65261; ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻗﺎﺋل &#= 65256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺟﺮﻳ&= #65166;نی ﺮﺍ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ حالیکه ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ اﺯ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨﻮﺩ &= #65251;ﺴﺌﻮﻝ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮﻳﺶ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65207;أﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی = 5262; ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ= 604; کرﺩﻩ ﻭﭘس ﺍﺯ = 5175;ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎبی ﻮ &#= 65169;ﺮﺭسی خودشان ﺒﻮﺩﻩ= ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘﺤﺖ ﺗ= أثیرﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ &= #64395;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﻳﺎ &#= 65255;ﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻟﺬﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﻗﺪﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓﻄﺮ&= #65173; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺳ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65227;ﻤل کرﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺑﺮﺣ&= #65204;ﺐ ﻋﻘل ﻮﺍﺻﻮل عقلی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﺷﺨﺼﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧ= ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﻗﺎﺋل ﺒﻮ&#= 65183;ﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ اﺭA= 165;ﺩﻩ خودشان ﺍﻫﻤﻴ= ﺖ ﻗﺎﺋل ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﺍﻳﻨﺎﻥ هماﻥ A= 252;ﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ ﺩﻳ= 4405;ﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ هستند= ; ﮐﻪ آخوندﻫﺎ ﻭﻣﻠ= ;ّﺎﻫﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻏʌ= 68;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلی= 605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻔﮑﺮ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ = ﻭ ﻋﻤلی که ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65199;ﻯ ﺑﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻋﺒﺎﺩﺗﺸﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ= 5258; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﻘﺒ&#= 65262;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ&= #65193;ﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮﻯ ﺪﺭ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﻭ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎسی = 5192;ﻮﺩ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ﺍ (ﻗﺪﺭﻳﻪ) ﻣﻴﮕﻔ= ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺮﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯه= 585; ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋل هستند. ᥷= 3;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮعی ﺒﺎﻧﻬﺎ = 5193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍ= ﺣتی ﺒﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺍ= ﮔﺮﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻭ ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭﺳﺖ = ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺩﺍشتی ﺨﻮʋ= 93; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺯ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺣ&= #65204;ﺐ ﻋﻘل ﻔﻠﺴفی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﻮﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ &= #65153;ﻧﺎﻥ ﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭﭼﻪ ﺣﺪّﻯ اﺯ تجلّیات ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65264; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻭﺍﻫ&#= 1604; کلام ﻤﺬﻫﺒﻰ ʌ= 27;ﻤﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻨﻘﺶ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ &= #65261; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﺳﺮﺯ&= #65251;ﻴنی اﺯ ﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺳﺖ ﻃﺮﺩ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ&= #65203;ُﻠﻄﻪ ﻭ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻭ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﻭمَشیّت ﻫﺮ ﻟ= ;ﺤﻈﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ تمام ﻫﺴﺘﻰﻭ ʋ= 65;ﺯﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ&= #1607;َوَس ﻭﻣﻘﺎم ﺨﻮﺩ ﻭ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1605 - A= 261; ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ (ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻠﻮ ﺃﺭﺍﺩ ﺍA= 247;ﻠﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺃﻥ لا ﻳُﻌﺼﻰ ﻣﺎA= 191;لق اﺑﻠﻴس ᥴ= 5;ﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی گناﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻴ= 78;ی ﻨﮑﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍ&= #65169;ﻠﻴس ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﺍﻓﺮﻳ&= #65194;. ﺍﺑﻠﻴس ﺍﻫﺮﻳ= 5252;ﻦ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﻭ قُرآن اﺳﺖ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤ&#= 1579;بت ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ = ﻭﺟﻮﺩﻯ عدمی ﻮﻣﻨفی ﻮ= ; ﻃﺒیعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ&= #65268;ل ﺒﺴﻘﻮﻃ ﺴﻨگ ا= 5199; ﺑﻠﻨﺪﻯ اﺳﺖ. ﺭ&= #65261;ح هرﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ = 5251;ﻴل ﻄﺒیعی ﺒﺮﺍﻯ A= 240;ﻬﻘﺮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ و مجرم ﺷﺪﻥ ﻭ ﺗ@= 401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﺪﻥ ﻭ ﺍ= ﺟﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; کامل الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻋﻤ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭتمر¡= 7;دﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﮐﺮﺍ= ﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﻭﺍﻗﻌﻰﻫﺮ آخ= 08;ند ﻣﺬﻫبی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻤﻨﺤﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ &= #1594;یر ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭﻳ&#= 65166; ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﻗَﺪَﺭﻯ هستن= د ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨن&#= 1583; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺗﺎ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5169;ﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح آنها ﭘس ᥴ= 5;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ ﻴک &#= 65252;ﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ&#= 65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻧﻔس = أمّاره ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻭﺍقع هماﻥ ﺨﻮﺩ ﺍﻧA= 204;ﺎﻥ ﻄﺒیعی ﻮﺣﻴﻮʋ= 65;نی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋ&#= 65240;لی ﻴﺎﻓﺖ ﻭﺳﺎﻟک &#= 1593;اﻣﻞ ﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﻨﻔس &= #1571;مّاره ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺸﺪ ﻭب&#= 1740; أثر ﻣﻴﻨﻤﺎﻳʌ= 56;ﺪ ﻟﺬﺍ آفرینش ﺍ= ;ﺑﻠﻴس ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث &#= 65261; ﺍﻣﺎﻡ ﻓﺮﺻﺖ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ هرﮐس ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺒﺪﺍﻧﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﻫ&= #65252;ﺮﺍه ﺑﺎﻋﺪم ﺸﺪﻥ نسبی ﺪﺭﻣﻘﺎم روحی ﻮ ﺫﺍﺕ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ &= #64404;ﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺒﺠﻬﻨ&#= 1605; ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = (ﻟﺎ ﻳُﻌصی ) ﻭﺗﻨﻬ= 5166; ﺑﻤﻌنی گناﻩ ᥽= 5;ﮑﺮﺩﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺑʄ= 05;ﻴﺮﺩ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ عصیاﻥ ﻮ تمرّ&= #1583; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺍﻋﻤﺎل آﻧﻬﺎ = 4404;ﻨﺎﻩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ ﺣت= 40; اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥﺤﺪﻳث ﻣﻨﻈﻮﺭ سلوک الهی ﻮﺳﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ &= #65199;ﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. حدیث 1606 = - ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ &= #65165;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ (ﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ) ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻟﺎ ﻳُ&= #65220;ﺎﻕ ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑل ﺘ&#= 65188;ﻤل ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ؟ ( ﻋﺒﺎ&= #65193; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴم ﻮ ﻣطیّع اﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺮ ﺳﭙ&= #65198;ﺩﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65252;ﺬﻫبی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65187;تی مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻭلی غیر ﺳﺎﻟک= ; ﻮ ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎﻣﻰ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺗﮑﻠﻴﻒ= ) ﻭ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ &= #65262; ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65253; ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﺎﻗﺖ = ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﻤﻌنی اﺟﺎA= 199;ﻩ ﺗﺮک ﺴﻠﻮک اﻟA= 260;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺘﺎ ﺍﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ سعی کند= ; .ﺣتی اﮔﺮ ﺗﻤﺎم عمž= 5; ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﺪ ﻭﺑﺎﻧﺪ&#= 1705;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﺳﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺣتی اﺯ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ کا= 605;ل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 47;ﺎﺗﺮ ﻧﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ&= #65259;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﮐﺸﺶ ﻭA= 239;ﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ ﮐﺎفی ﺮﺍ &#= 65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﻬﻤّﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ غیر ﺍﺯ ﮐﺴﺎن®= 0; هستند ﮐﻪ ﻋﻤﺪﺍ ﮐﻮﺗ&= #65166;هی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﺣﮑم ﻤﺘ&#= 65252;ﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺻﺎﺩ&= #65239;ﺎﻧﻪ ﻋﻤل ﺴﻠﻮکی ﺮA= 165; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪ= 5259;ﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎ&#= 65203;ﺦ ﺩﺍﺩ کلّف ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺟﻤﻴﻌﺎ ﻟﺨﻠق &#= 65252;ﺎ ﻟﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﺍ&= #65253; ﻠم ﻴﻌﻨﻬم عل®= 0;ّه ﻓﺎﻥ ﺃﻋﺎﻧﻬم &#= 1593;لیّه ﺃﻃﺎﻗﻮﻩ ﻗﺎل اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮع= ;َزّ ﻟﻨﺒﻴّﻪ ﻭﺍﺻ= 5170;ﺮ ﻭ ﻣﺎ ﺻﺒﺮک اﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮق ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﻤﺎﻟﺎ ﻳﻄﺎق &#= 65176;ﮑﻠﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ = ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤک ﺒ&#= 65228;ﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗ&= #65166; ﻃﺎﻗﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺻﺒﺮ ﭘ= ﻴﺸﻪ ﮐﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺼﺒﺮ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻭ ﺍﮔﺮ= ; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﺭ ﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤک ﺒ&#= 65228;ﺪﻯ ﻨﮑﻨﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﺳ= 5176;ﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻋﻘل ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻟ&= #65166;ﺯﻣﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﭼﻮﻥ هرﻗﺴﻤﺖ = 5261;ﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺶ &= #65251;ﻴﺎﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻯ سالک الهی ﺍﺩﺭﺍک ᥾= 2;ﺗﺼﺪﻳق ﻮﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﻠﺎﻗ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤ&= #1711;ی ﺪﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐﻤک ﺒﻌﺪﻯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604;ی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65219;ﺒیعی ﻮﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﺣتی &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﺗﻠﺎﺷﻰ ﻗﺪﺭ&= #65175;ﻬﺎ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫ&= #65198; ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﻫم ﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻤک ﻨﻤﻮﺩ ﺍﻧ&#= 64405;ﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ &= #65219;ﺎﻗﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑﺎﻟ= قوّه ﻭ ﻓﻄﺮﺗﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ لاﺯم ﺪﺭ ﺟﺴم A= 262; ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭﺡ ﺭﺍ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪ= 5165; ﮐﻤک ﻜﻨﺪ. ﻭﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷ&#= 65192;ﺺ ﺷﺪﺕ ﺩﺭﺟﻪ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اله®= 0; همه ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻭ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻧﺘﺎئج ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎ= ﻧﻨﺪ ﮐﺸﺶ ﺩﺍﺩﻥ ﺒﺪ&= #1604; ﻮ ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻭﻣ&= #65228;ﺮفی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﻘﺪﺭﺕ ﻓﻬم اﻣﻮﺭ ﻋﺮ= 5235;ﺎنی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺮ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺻﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎ= ﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳ= 5208;ﺎﺕ الهی ﺪﺭ ﻓﺘﻨʌ= 58;ﻫﺎ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﺘﺮک ﺬﺍﺕ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ= ﻮﻥ عقل ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ه= 14;وَسها ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺘﺤ&#= 65240;ق ﻨﻴﺎﻓﺘﻪﻭﻫﺮ= 4404;ﻮﻧﻪ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺯﺷﺖ ﻣ&= #65248;ﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻥ ﻮ ﺻ= ;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺘﻮ ﻣ= ﻴﺮﺳﺪ. ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻩ ﮐﻪ = ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65211;ﺒﺮ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩﺍ&= #65263; ﻨﻴﻚ ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺮ&= #65203;ﺎﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165; ﺷﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ معنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﺍﺳﺘﺠﺎﺑتی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ کامل الهی ﺸﺪ&= #65257; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤک ﻴﺎبی اʋ= 99;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ س&= #1604;وک الهی ﺨﻮﺩ. ﺍﻣA= 166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک= 40; ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻤﻘ&= #65212;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= لی ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺗﺴﻠﻴم &= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ. ﻭ ᤢ= 4;ﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ ﻭﻓﺘﻨ&#= 65258;ﻫﺎ ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮ&= #65267;ﻥ اﺭﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65251;ﻴﺴﻮﺯﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩق &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺎﺳﺘﻘﺒﺎل ﺒ= 5248;ﺎﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ و تمرینات ال= 607;ی ﻤﻴﺮﻭﺩ.ﻭﺻﺒﺮ&#= 65165;ﻧﺮﺍ ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴ&#= 65198;ﻭ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯم &#= 65198;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺑﺎ ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓ&= #65176;ﻰ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗ= 5198;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭﺍﻳﻥ &= #65170;ﺎﻟقوّهﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎ&#= 65247;ﻔﻌل ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻟﻔﻌ= 604;ی ﻮ ﺗﺎ ﺣﺪّﻯ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ &= #65261; ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ&#= 1605;ی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ&#= 1606;ی ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺰﻧﺪگی &#= 1594;یر ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮل ﻤﻮﻟﺎ &= #65227;ﻠﻰّ ﺻﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭ&= #1581; ﭽﻮﻥ ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﻥ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﺎﻟک ﻮﺗ= 5188;ﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤ= ّﺖ ﺳﺎﻟک ﻮﺩﺳﺘﻮ= 5197; ﭘﻴﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ﺡ ﺍﻣﺮﻯ الهی ﻮʌ= 51;ﻠﮑﻮتی اﺳﺖ. ﭘﻴﺮﮐﺎﻣ&#= 65246; ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻴ&#= 65166;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&#= 65166;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺟﺴ&= #65168; ﺍﺟﻠﻬﺎ ﻭﻗﻮﺍ&#= 65255;ﻴﻥ ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻭﻓﻄﺮ&#= 65263; و الهی ﺨﻮﺩﺵ ʋ= 65;ﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻰ. ﻫﺮﮐﺎﺭ = ﺳﺎﻟک اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﺣتی ﻔﮑﺮ ﮐﺮﺩ= 5253; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ نموA= 193;ﻥ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻥ ﺼﺤ&#= 65268;ح اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ = ﺨﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺎﺭﻯ کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﭼﻴﺰﻯ= ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﭘ&#= 65268;ﺮ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻫﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟک ﻤﻨفی اﺳﺖﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺧ&#= 65262;ﺏ ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﺑ= ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ54= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻟA= 240;ﺪﺭ ﻭ ﺍﻟﻌﻤل ﺒﻤﻨ&#= 65200;لة ﺍﻟﺮﻭح ﻮ ﺍﻟﺠ&#= 65204;ﺪ ﻓﺎﻟﺮﻭح بغیر= ; ﺍﻟﺠﺴﺪ ﻟﺎﻳﺘﺤﺮک ﻮ ﻟ&#= 65166; ﻳﺮﻯ ﻭﺍﻟﺠﺴﺪ &= #1576;غیر ﺍﻟﺮﻭح ﺼﻮﺭة = 5247;ﺎﺣﺮﺍک ﻠﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺍﺟﺘ&= #65252;ﻌﺎ ﻗﻮﻳﺎ ﻭ ﺻﻠﺤﺎ = ﻭﺣﺴﻨﺎ ﻭ ﻣﻠﺤﺎ ﮐﺬﻟک اﻟﻘﺪﺭ ﻭ ﺍﻟﻌ&#= 65252;ﻞ ﻭ ﻟﻮلم ﻴﮑﻥ ا= 5247;ﻘَﺪَﺭ ﻭﺍﻗﻌﺎ علیّ = 5;ﻟﻌﻤﻞ ﻟﻢ ﻳﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨ&= #65166;لق ﻤﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮﻕ &#= 65261; ﻟﻮلم ﻴﮑﻥ اﻟA= 228;ﻤل ﺒﻤﻮﺍﻓقة ﻣﻥ = 575;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻟم ﻴﻤﺾ ﻭ ﻟم ﻴ&= #65176;ﻢ ﻭ ﻟﮑﻥ ﺒﺎﺟﺘﻤ&= #65166;ﻋﻬم اﻗﻮی اﻭ ﺻﻠﺤA= 166; ﻭﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﺍﻟ&= #65228;ﻮﻥ ﻠﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﺼ= 5166;ﻟﺤﻴﻥ ﻗﺪ&#= 65197; ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎ ﻋﻤﻞ = ( ﺍﻣﮑﺎﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﻴک عم = 4; ﮐﻪ ﻫﺮﻋﻤل کاﺭ ﺑA= 198;ﺩ ﻓﮑﺮﻯ ﺒﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ ﻗﺒلی ﺪﺍﺭﺩ) ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺮﻭح ﻮ ﺗﻥ هست= 06;د ﮐﻪ ﺭﻭح ﺒﺪﻭﻥ &= #65184;سم ﺤﺮﮐتی ﻨﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ. ( ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح ﻨ= ﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﺪ ﺩﺭ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺪﻧﻴﺎ = 5165;ﺳﺖ) ﻭﺣتی اﻳﻥ ﺮﻭ= 81; ﺪﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ. (ﭼ= ;ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﻣﺴﺘﻘﻠﺎ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﺠﺴمی ﺒﺘﮑﺎﻣ= 04; ﺨﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ ﺮﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖﻫﺎ&#= 65263; ﻨﻮعی ﻮ ﺩﻧﻴﺎ= 5263; ﻨﺎﺳﻮتی ﻮ ﺭﻭ= 5207;ﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺟﺴ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﺮﻭ&= #1581; ﺤﺮﮐتی ﻨﺪﺍﺭA= 193;. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎﻫم ج= 614;مع گرﺩﻧﺪ ﻗﻮﻯ ﻮ= 5211;ﺎلح ﻮ ﻧﻴﻜﻮ ﮐﺎﻣﻞ می ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻫﻤ&#= 65268;ﻥ گوﻧﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ &#= 65227;ﻤﻞ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫم همگام ﺒﺎﺷﻨﺪ= ; ﻭ ﻣﺘﺤﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ &= #65261; ﻣﻮﺍﺯﻯ ﻫم عم= 04; کنند ( ﻗﺪﺭﺕ ﺟ= 5204;می ﻮ ﺍﺩﺭﺍک ﺬﻫن= 740; ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭ&= #65261;ﺣﻰ جَمعا ﮐﺮﺍﻣﺎ= ;ﺕ بالفعل ﻧﻮﻉ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﺼل ﻨ&= #65262;عی ﺸﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭﻳک ﻔﺼل ﻨﻮ= 5227;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﻤﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 740; ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍ= ﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﺑه او ﺍﺟﺎﺯA= 257; ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; گناﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= 5247;ﻰ (ﮔﻨﺎﻩ) ﺑﻴﺸﺘﺮ= ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ کاﺭA= 169;ُﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی ثوﺍﺏ ﮐﺎʋ= 97;ﻯ آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺻل گناه ﮐﺎﺭﻯ است اﺳﺖ ﺯﻳﺮʋ= 65; تمرّد ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﻤﻰ @= 400;ﻨﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﺑﺮﻋﻤلی ﻮﺍقŸ= 3; ﻨﺸﻮﺩ ( ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﮕﺮﺩ= ;ﺩ) ﺑﻴﻥ ﺨﺎلق ﻮ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮق ﺘﻔﺎﻭتی ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻤل ﻤﻮ&= #65165;ﻓق ﻘَﺪَﺭ (ﺑﺎ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ) ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ = ﺗﺤﻘق ﻨﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭﺑ&#= 65166; ﺍﺟﺘﻤﺎع اﻳﻥ = 5194;ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ﺪﺳﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﮑﻥ اﻟﻠﻪ ﺣ= ;ﺒّﺐ ﺍﻟﻴﮑم اﻟﺎﻳA= 252;ﺎﻥ ﻭ ﺯﻳّﻨﻪ فی ﻘ= 5248;ﻮﺑﮑﻢ (ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤ&= #65170;ﺖ ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺩ ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻨ&= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻤﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﻭ ﮐﺸﺶ ﺍﻧﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭʋ= 83;ﺪﺕ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم ﺒﻴﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﻴﻥ ا&#= 65247;ﺸﻴﻄﺎﻥ ﻓﺎﻥ ﺃﺣﺒّﻪ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺗﻘﺪّﺳﺖ ﺃﺳﻤ= 575;ؤه ﺧﻠّﺼﻪ ﻭ ﺍﺳﺘ&#= 65192;ﻠﺼﻪ ﻭﺍﻟﺎ ﺍﺧﻠﺎ ﺑ&= #65268;ﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ عدّﻭﻩ = ﺗﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺳﺎﻟک ﻔﺮﺯﻧﺪ &#= 65165;ﺩم ﻮکامل الهی) ﺑ= ﻴﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺷﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻯ (ﺗ= ﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺸﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﺳﺎمی ا= 04;هی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭﺗﻘﺪﻳس ﺍﻧﺎ= 5253; ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺳل ﺒﺂﻧﻬ= 5166; ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺧﻠﺎﺹ ﺍﺯ ﻣﻌﺎ&= #65267;ﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺧ&= #65166;ﻟﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﻘﺪ&= #65267;س ﺍﺳﻤاء اﻟﻬﻰ A= 175;ﻌﺎﺭفی ﺰﺑﺎنی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﮕﻮئ= 740;م ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌ&#= 65166;ﻝ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻘﺪﻳس &#= 65227;ﻤﻠﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺒﺎﺳﺎمی الهی= ﺪﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﺑ&= #65176;ﺪﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ&= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﻘﺪﻳس ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ کاﻣﻠA= 166;ﻥ ﻮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺮﻓﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ &= #65198;ﻓﺘﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﺸﻴﻄﺎﻥ &= #65198;ﻓﺘﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1607 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی(ﺝ۵ﺹ&#= 1781;۵ ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﻓﻴﻠ&= #65204;ﻮﻑ ﻗَﺪَﺭﻯ ﻄﺮﻓA= 194;ﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻠﻴﻔ&= #65258; ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣ= ﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺷﺪﺟﻮﺍﺏ ﺍﻭ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭلی ﻔﺮﺯ&#= 65255;ﺪ ﺍﻭ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; که ﻫﻨﻮﺯ ﮐﻮﺩ= 705; ﺒﻮﺩ ﺑﻨﺰﺩ ﺍﻳ&= #65253; ﻘَﺪَﺭﻯ ﺮﻓﺘA= 258; ﻭﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺳﻮﺭ&= #65257; ﺣﻤﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍ&= #65253; ﻮﭼ᥾= 2;ﻥ ﺒﻌﺒﺎﺭﺕ ﺍﻳّ= 5166;ک ﻨﻌﺒﺪ ﻭ ﺍﻳّﺎ&#= 1705; ﻨﺴﺘﻌﻴﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮕﻔﺖ ﺍﺯﭼﻪ ﮐس&#= 1740; اﺳﺘﻌﺎﻧﺖ ﻭﮐ= 5252;ک ﻤﻴﻄﻠﺒﻰ ﻭ ﻧﻴ&= #65166;ﺯ ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻃ= ﻠﺐ ﻣﻴﮑﻨﻰ؟ .ﻭ ﻣᥴ= 6; ﺣﺎﺟﺘک الی اﻟﻤﻮٴﻮن= ة ﺍﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﺍ= 5247;ﻴک ﻤﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﺍﺳʋ= 76;ﻌﺎﻧﺖ ﻭ ﻣﻮٴﻮﻧﺖ ﻭ ﺯ&= #65165;ﺩ ﺭﺍﻩ ﻭﮐﻤک ﻮﺗ&#= 65262;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﻣﻴﻄلبی ﭽﻴﺴʋ= 74;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65262;ﺿﻮع ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑ&= #65192;ﻮﺩﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ = ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﻭ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻰ ﭼﺮﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﮐ&= #65252;ک ﻤﻴﺨﻮﺍهی ﺰﻳA= 198;ﺍ ﺍﻳﻦ (ﻗَﺪَﺭﻯ) &= #65267;ﻌنی ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺄﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻳک ﻤﺬ&#= 65259;بی ﻘﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭ= 5247;ﻴﺎ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﮐﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻬﺮ= آخوندﻯ ﻮﻣﺬﻫﺒﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65261;ﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍﺟﻌ&#= 65258; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ &= #65255;ﻤﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﮐ= ﻤک ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﭘس ﻋﻤ&= #65248;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻧﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65254; ﺍﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65267;ک ﺴﺎﻟک ﺪﺭﺗﺴل= 40;م الهی ﻘﺮﺍﺭ بگ= ;یرﺩ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65166;ﻧﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻮ&= #65197;ﻩ ﺣﻤﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ فتح عوالم الهی برای ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﻮﺭﻩﻫﺎ ﻫﺒچ کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5261;لی ﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ ﻟ&= #65240;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ تجل= 17;ی الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺧﻮ= 5193; ﺧﻮیشتن رﺍ ﺑ᥷= 2;ﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻩﺍ= 5263; که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻨﻴﺰ &= #65197;ﺍﻫﻨﻤﺎﻯ الهی ﻨﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪﺍﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ &= #64344;ﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﻭﻣﺘّک= 40; بعقل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&#= 65183;ﻮﺩ آخوندﻫﺎ ﻭ ﺩ᥷= 7; ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﺩﻳ&= #65166;ﻥ ﺍﮔﺮ سالک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61;ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﻟﻬی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋ&#= 1605; ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺟﺰ ﺍﻧﺒﻮهی اA= 199;ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺟﺎﻩ = ﻃلبی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65176;ﻠﺎشی کنندﻩ ﺟﺎﻣﻌ᥽= 8;ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺮﺹ = ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺤﮑﻮﻣﺘﻬﺎ ﻭ &= #65197;ﻫﺒﺮﻯ هاﻯ ﺴﻴﺎسی ﻮ A= 193;ﻳنی ﺪﺭ آخوندﻫﺎ ᥷= 3;ﺭ ﻃﻮل ﺘﺎﺭﻳﺦ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ بی ﻨﺘ= 5268;ﺠﻪﮔﻰ ﻭﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﺮﻭح ﻮجَهَنّ&= #1605; ﭙﺮﻭﺭﻯ اﻧﺴﺎ= 5255;ﻬﺎﻯ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﻃﺎﻟ&= #65168; ﻟﻘﺎﻯ الهی کا= ;ﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ&= #65165;ﻯ ﺑﺮﻭﺯﮔﺎﺭ ﮐﻮ&#= 65197;ﻯ ﮐﻪ ﻋﺼﺎکَس ﺍA= 261; ﮐﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯب= 575;شد.ﻭﺍﺻﻠﺎح کنندﻩ ﺭﻭح اﻭ= ; ﻋﻤﻠﺎ (ﻣﻔﺴﺪ فی اﻟﺎ= 5197;ﺽ) ﻭﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮﺭ&= #65261;ح ﻔﺎﺳﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1608 - <= /b>ﺪﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ56 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍنی ﻠﻮﻟﺎ ﻓﻀل اﻟ= ﻠﻪعلیّکم ﻮ ﺭﺣﻤﺘﻪ ﻟﺄﺗ&= #1617;ﺒﻌﺘم اﻟﺸﻴﻄﺎﻥ اﻟ= 17;ﺎ ﻗﻠﻴﻠﺎ ﺍﮔﺮ ʌ= 35;ﻀل ﻮﻣﻨﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺒﻮﺩ ﺟﺰﺍﻧﺪ&#= 1705;ی اﺯﺷﻤﺎ ﭘﻴﺮﻭ &#= 65207;ﻴﻄﺎﻥ ﻤﻴﺒﻮﺩﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ا<= /span>ﻧّک ﻠA= 176;ﺴﺄل ﻤﻥ کلام ﺃﻫل = 5;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻭﻣﺎ ﻫﻮ ﻣﻥ ﺪﻳ= نی ﻮﻟﺎ ﺩﻳﻥ ﺁﺑﺎ&= #65163;ﻰ ﻭﻟﺎ ﻭﺟﺪﺕ ﺃﺣ&= #65194;ﺍ ﻣﻥ ﺃﻫل بیتی ʌ= 68;ﻘﻮل ﺒﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﭙﺮﺳﺶ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ = ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﺃﻫل ﻘَﺪَﺭ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﻬﺎ = ﺭﻭﺵ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﻤﻥ = ﻮﭘﺪﺭﺍﻧم ﻨﻴﺴﺖ.ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎ= ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﮐسی ﺮﺍ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺎﻓﺘ&#= 65258;ﺍﻡ. (ﻣﻮﺿﻮع اﻣﺮ ﺑ&#= 65268;ﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻭﺧﺎﺹ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﻭسوآل کننده ﻣﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻧﻤﺎ= 5267;ﺪ. ﻭﺍﻣﺎم ﻨﻤﻴﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﺤث ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 65175;ﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮء اﺳ= 5176;ﻔﺎﺩﻩ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﻔﻴﺮ ﺍﻣﺎم &#= 65240;ﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺍﻳﻪ ﻗﺮ= ﺍنی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65208;ﺶ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺴﺎ= 5247;ک ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺍﻋ&#= 1605;ّ اﺯ ﺳﻨّﻯ ﻮ شی= 93;ی ﻮمُدّعی ﻮﻟﺎ= ﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﻧ&#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺧﻴﺎل کنند ﮐ᥽= 8; ﺍﻧﺎﻥ ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﮐﻤک ﺨ= ﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ&#= 65165;ﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; خودشان ﺪﺭﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺑﻬﺮ ﻣ&= #65196;ﻫبی ﺪﺭ ﺍﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. = (ﺩﻳﻦ) ﺍﻣﺎم ﻴﻌﻨﻰ ﺭ&#= 65261;ﺵ ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻭﻧA= 258; ﺩﻳﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎن= 740; ﺮﺳﻤﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺍﻣﺎم ﻮﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65261; ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﺭﻭ= ﺵ ﻋﻤل سلوک الهی ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣA= 196;ﻫبی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻭ&= #65205; ﻭﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺍﻣﺎم ﻮﺍﻫﻞ &#= 65169;ﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ تنها ﮐﺎﻣﻠﺎ᥽= 3; الهی ﺰﻧﺪﻩ هر ﺯﻣﺎ= 5253; هستند ﻧﻴﺰ ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻭﺵ ﻋﻤل&#= 1740; ﺳﻠﻮکی ﺪﺍﺭﻧA= 194;. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﺘﺎبع اﺑلیس ﻧ= ;ﻔس ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ = ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﺍﻣﺎﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 607;ی ﺰﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻧﻪ آخوندﻫﺎ= ; ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ = ﺑﺨﻮﻳﺸﺎﻥ ﻘﺮﻳش ﻮﻳﺎ ﺯﻧ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻧﻮﮐﺮﺍﻥ ﭙﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ.<o:p></o:p> حدیث 1609 - A= 165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ۵ﺹ56= ﺑﺤﺎﺭ) ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭﻳA= 262;ﻥ که ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍ= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ &= #65239;ﺸﺮﻯ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ &= #65251;ﺨﺘﻠﻒ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی چ= 07; سنّی یا شیعی &#= 1608; غیره اﻳﻥ آیه = ﻗﺮﺍنی ﺮﺍ ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﺮ= ;ﺃﺗﻪ ﻗﺪِﺭﻧﺎﻫﺎ ﻣ= 5253; اﻟﻐﺎﺑﺮﻳﻥ ک= 07; ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65199;ن ﻠﻮﻃ که ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻥ اورا ﺍﺯ ﻏﺎﺑʋ= 98;ﺍﻥ ﻮ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻮ&= #65191;ﺎک اﻟﻮﺩ شایسته = ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺪّﺭﮐﺮﺩﻩA= 165;ﻡ. ﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴﺮ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ: ﻮﻳ= 5188;ﻬم ﻤﻥ ﻘَﺪَﺭﻫﺎ = 5165;ﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک &#= 65262;ﺗﻌﺎلی ﺑﺪ&#= 65165; ﺑﺤﺎ انها ﭼﻪ ﮐسی غ= ;یر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ کرﺩ= 5257; ﺑﻮﺩ ﺯﻥ ﻠﻮﻃ ﭙ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻭﺍﮊﮔﻮنی = 5208;ﻬﺮسَدیم ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻓﺴﺎ&#= 65255;ﻪﻫﺎﻯ ﻘﻮم ﻴﻬﻮﺩ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺭﺍﺕ ﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ&#= 65191;ﻮﺍﺳتی الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩ&= #65261;ﺭﺗﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی اﻋﻤﺎل ﻮ ﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻋﺎ= 5251;ل اﺻلی اﺭﺍﺩﻩ ʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ هلاﮐﺖ A= 267;ﺎ ﺣﻠق اﻭﻳﺰﻯ اA= 255;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣ&= #65268;ﻮﺍنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻏ&#= 1615;ﺒﺎﺭ ﻭﺧﺎک اﻟﻮﺩﻩ = 5251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻏﺎﺑﺮﻳﻦ) ﮔﺬﺷ= ﺘﮕﺎﻥ ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺧ&= #65166;ک ﺸﺪﻩ ﺩﺭﮔﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﻤﻌنی ﺒﺪ ﺑﺨ= 5176;ﺎﻥ ﻮﺧﺎک ﺒﺮﺳﺮﺍ= 5253; هستند ﮐﻪ ﺑﺎ᥷= 9; ﺑﻤﻌنی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﺨﻮﺩ ﺳﺮ ﺩﺭ ﻋﺒ= ﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺪ= ﻧﻴﺎ ﺗﻮﻟﺪﻯ ﻤﺴخ ا= 5251;ﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﮔﻠﻪﻫﺎ ﻣﻴﺪﻭﻧﺪ ﻭﺧﺎ&#= 65241; ﺍﻟﻮﺩ ﻭﺣﻘﻴﺮ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻟﻮﺍﻃ گرﻯ ﻴک= 40; اﺯ ﺍﻋﻤﺎلی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺑﺎ&= #65253; ﺮﺍ ﭼﻪ ﻓﺎﻋل ﻮ&= #64380;ﻪ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺍﺯ سلوک الهی ﺪﻭﺭ ﻣﻴʌ= 56;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻭﺍﮊﮔﻮنی ﻘ= 5262;م ﻠﻮﺍﻃ گر ﻭﺍﮊ= 4404;ﻮنی ﺪﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺮﻓﺘA= 253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺯ= ;ﻥ ﻠﻮﻃ هم ﺠﻨس ﺑ= 5166;ﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺳﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ &#= 65255;ﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﺮﺳﺎﻟک غیž= 5; ﻣﻄﻴﻊ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻯ ﺒﺪ&#= 65175;ﺮ ﺍﺯ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻭ&= #65259;ﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻯ &= #65170;ﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.<o:p></o:p> حدیث 1610 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤؤم= 06;ین ﻤﻮﻟﺎعلیّ اﺳ= ;ﺖ(ﺝ۵ﺹ56 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ ﺃﻋ= 5184;ﺐ ﻣﺎفی اﻟﺎﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﻘﻠﺒﻪ ﻓﻴﻪ ﻣﻮ&= #65165;ﺩ ﻣﻥ اﻟﺤﮑمة ﻭ = 5155;ﺿﺪﺍﺩ ﻟﻬﺎ ﻣﻥ ﺨﻠﺎﻓ&= #65260;ﺎ ﻓﺎﻥ ﺴﻨح ﻠﻪﺍ &= #65247;ﺮﺟاء ﻮﻟﻬﻪ ﺍﻟﻄﻤﻊ &= #65261;ﺍﻥ هاﺟﺒﻪ ﺍﻟﻄمŸ= 3; ﺃﻫﻠﮑﻪ ﺍﻟﺤِﺮﺹ ﻭﺍﻥ &#= 65252;َﻠﮑﻪ ﺍﻟﻴﺄس ﻗﺘﻠﻪ &#= 65165;ﻟﺄﺳﻒ ﻭ ﺍﻥ عرﺽ ﻟﻪ ﺍ&= #65247;ﻐﻀﺐ ﺍﺷﺘﺪ ﺑﻪ ﺍﻟﻐ&= #65268;ﻆ ﻭ ﺍﻥ ﺃﺳﻌﺪ ﺑﺎ= ﻟﺮﺿﺎ ﻧسی اﻟﺘﺤﻔّ᥺= 2; ﻭﺍﻥ ﻨﺎﻟﻪ ﺍﻟﺨﻮﻑ &= #65207;ﻐﻠﻪ ﺍﻟﺤﺰﻥ ﻭﺍﻥ ا&#= 65211;ﺎﺑﺘﻪ ﻣﺼﻴبة ﻗﺼﻤﻪ = 5165;ﻟﺠَﺰَﻉ ﻭ ﺍﻥ ﻮﺟﺪ ﻣﺎﻟ= ﺎ ﺃﻃﻐﺎﻩ ﺍﻟﻐِ= 5256;ﻰ ﻭﺍﻥ عضّته ﻓᥴ= 6;ﻗقة ﺷﻐﻠﻪ ﺍﻟﺒلا= 69; ٴ ﻭﺍﻥ اﺟﻬﺪﻩ ﺍ&#= 65247;ﺠﻮع ﻘﻌﺪ ﺑﻪ ﺍﻟﻀﻌ&= #65234; ﻭﺍﻥ ﺃﻓﺮﻃ ﺒﻪ = ﺍﻟﺸبع کضّته ﺍﻟﺒﻄن= ة ﻓﮑل ﺘﻘﺼﻴﺮ ﺑ&#= 65258; ﻣﻀﺮ ﻭکُلّ ا᥻= 5;ﺮﺍﻃ ﻠﻪ ﻣﻔﺴﺪ ﻋﺠﻴﺐ ﺗﺮ= ;ﻳﻥ ﻤﺴﺄﻟﻪ ﺩﺭﺍ ﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻘﻠﺐ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﻮﺍﺩ ﻭ= ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ اﺯ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ ﺍﺿ&= #65194;ﺍﺩﻯ ﺒﺮﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﻣﻘﺎﺑل آﻥ هس= 8;. ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻴﺎﻓﺖ &= #65261;َلَع َاﻭﺭﺍ ﻭ ﺍﻟﻪ &#= 65261; ﻋﻠﺎﻗﻤﻨد ﺷﺪ= 5267;ﺪ ﻭ ﭘُﺮﻃمع ان ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ = ﺪﺭ ﻃمع ﻴﺎﻓﺖ ﺣﺮ= 5209; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﮑُﺸ= 5194;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻳﺄس ﻣﻠ&= #64401;ﻪ ﺍﻭ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺄﺳ&= #65234; ﻭﺣﺴﺮﺕ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻏ&= #65216;ﺐ ﻓﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻏ&= #65268;ظ ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺸﺪﻳﺪ = ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻏﻀﺐ ﺑﺪﻭﻥ کنترل ﻤﻴﻴﺎﺑ= ;ﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65165;ﻳﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺭ= ﺿﺎﻳتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65175;ﺤﻔّﻈ ﻮﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺎ&#= 65197;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣ&= #65262;ﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺮس ﻓﺮﺍ ﮔﻴﺮ&#= 65193; ﺣُﺰﻥ ﻮ ﺍﻧﺪﻭ&#= 65257; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸﻐﻮل &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ ﺑﻮﻯ اﺻﺎﺑﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ ﺟﺰع ﻮﻓﺮﻳﺎﺩ &#= 65261; ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﺸﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺎلی ﻴ&#= 65166;ﻓﺖ ﺍﻳﻥ غِنی ﻮثر= ;ﻭﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐﺮﻭﺭ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻃﻐﻴﺎﻥ ﻤﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺎﺯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺍﻣﻥ ﺒ= ﮕﻴﺮﺩ ﺑﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺸ&= #65232;ﻮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﮔﺮﺳﻨگی اﻭﺭʋ= 65; ﺭنج ﺒﺪﻫﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺿﻌﻒ ﺯﻣﻴﻥ گی= 585; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ إﻓﺮﺍﻃ ﺪﺭ ﺳﻴ&#= 65198;ﻯ ﻨﻤﻮﺩ ﺧﻔگی اA= 199;ﭘُﺮﺧﻮﺭﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﭘس ﻫ&= #65198; ﺗﻘﺼﻴﺮ ﻭﺗﻔﺮ&#= 65267;ﻄ ﻮ ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﻀ= 5198;ﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮﺍ= ﻓﺮﺍطی ﺒﺮﺍﻳﺶ ﻣﻔﺴﺪ &= #65165;ﺳﺖ (ﻗﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ= ﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﺍﺣﺴﺎس &#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﻃپش ﻧﺸﺎﻥ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺠﺎﻯ ﻔﮑﺮ &#= 65255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ&= #65259;ﺎ تَصوّر ﻓﮑﺮ ﺩ= ;ﺭ ﻗﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;ﻧﺪ. که ﺩﺭ ﻣﻐﺰﺳﺮ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﻓ&= #64401;ﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺍﻳﻥ ﺬﻫﻥ ﭽﻴﺰ&= #65263; ﺠﺰ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ &= #65170;ﻴﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ &= #65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗﻠﺐ= ﻭﻓﻮآﺩ ﻭﺍقغی اﻧﺴﺎ᥽= 3; ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧ= ﻔس أمّاره ﺍﻭ ﺍﺳ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺍثاﺭ ﮔﺬﺷ= 5176;ﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺩ= ;ﺭ ﺍﻥ ﺬﺧﻴﺮﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮐ= م ﺒﻮﺩﻫﺎ ﻳﺎ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺎﮐم &#= 65170;ﺮﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺨﺺ تَصوّر ﻣ= ;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻘل ﺮ&= #65165; ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ&= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻭﺗﺼمیم اﺯ ﺧʌ= 62;ﺩﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩ= ﺭ سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻓﻮﺃﺩ ﻭﻗﻠ&= #65168; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺎﺑل اﺻﻠﺎح ﻮ ﺩﮔﺮ= 4404;ﻮنی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗ= ﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ&= #65175;ﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﭘﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ.ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻘﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤ&= #64401;ﻤﺖ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭلی همیشه ﻣﻘ= ﺎﺑل هر ﺩﻟﻴلی ﻀﺪ A= 165;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﮐﻪ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺑﺎ&= #65259;م ﻔﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65204;ﺎﺯﻧﺪ. ﻭلی ﺪﺭﺣﮑﻤﺘA= 260;ﺎﻯ الهی ﻮﺍﻟﻬﺎ᥽= 1;ﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ کاﻣﻞ ﻭﺣتی ﺪʋ= 97;ﺳﺎﻟک ﺘﻀﺎﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ. = ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﻠﺎﻑ ﺣﺮﻓﻬﺎ&#= 65263; ﺴﺎﺑق ﻮﺟﻮﺩ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ اﻟﻬﺎ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻴﺰ ﻣﺨﺎﻟفت= 40; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻥ عمل ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. = 5203;ﭙس ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ک= 615;لّی اﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺘﻀ&#= 65166;ﺩ ﻗﻠﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺑﺮ ﻣﻴﺸﻤﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﻤگی اﺯﻧﻮع = 5;ﺣﻮﺍلی هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʋ= 65;ﺣﻮﺍلی ﺪﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﻭﻧﻔس ﻭ ﺭﻭح ا= 5261; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﺮﮔ&= #65166;ﻩ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻃمع ﻮ &#= 65165;ﻣﻴﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺣﺮﺹ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻠ&= #65166;ک ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﮐ&= #65258; ﻫﻠﺎﮐﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65188;لق اﻭﻳﺰﻯ ﺪﺭﻳک = 5252;ﺮگ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺍﻭﻳﺰﺍﻥ ﺸﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺩﺭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﺟاء ﻮﺍﻣﻴﺪ = 5259;ﺮﺩﻭ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﮐﺸﻨﺪ&#= 65257; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﺎ ﻏﻴ= ﺾ ﻭﻏﻀﺐ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #65169;ل ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﺩﻭ = ﻣﻮﺭﺩ ﻋﺪم کنترل ﻮﺗ= ;ﮑﺎﻣل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﺮ= س ﻭ ﺟﺰع ﻴﺎ ﺑﻴﺘ&= #65166;ﺑﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﮐﻤﺮ ﺷﮑ&= #65253; اﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻓ&= #65240;ﺮ ﻭﻏﻨﻰ ﻭﺳﻴﺮﻯ &= #65262; ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻓﺮﺍﻃ ﻮ ﺗﻔﺮﻳطیّ اʌ= 55;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺴﻤﺘﻰ ﺍﻧ&= #65188;ﺮﺍفی ﺴﻮق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻣ&= #64405;ﺮ ﺳﺎﻟک الهی که= ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﻮﺗﺴل= ;یم ﺒﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ = ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﺼﻔﺎﺕ ﻣﺘ&#= 65216;ﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺭﺍﻩ ﻣﺴ= ﺘقیم ﻮ ﻭﺳﻄ ﻮﺍﻋﺘﺪ&= #1575;ل ﻮ ﻋﺪل ﺴﺎﺯﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮕﻴ&= #65198;ﺩ. ﻓﺎﻗﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻔ&= #65240;ﺮ ﻭﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ ﺗ&= #65188;ﻔّﻈ ﻤﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﮐﻪ ﺗﺮک اﻥ اﺗ= 5206; ﺯﺩﻥ ﺎﺳﺖ. (ﻭﻟﻬ= ;ﻪ) ﻭَﻟَﻪ ﺍﻭ ﻭ ﻭ&#= 65165;ﻟﻪ ﻭﺷﻴﺪﺍ ﻭثاﻳ= 02; ﺒﻮﺩﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻮلع ﻮ= 5187;ﺮﺹ ﻭ ﻃمع ﻮﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺷﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺒ= ﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻳک ﺮ&#= 65261;ﺯﻧﻪ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ کسی اﺳﺖ.(ﻫﺎﺝ) &#= 65259;ﻴﺠﺎﻥ ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭ ﻫﻤﺎﻥ هیچ ﻔ= 5166;ﺭسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃمع ع= 75;ﻗﺒﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ هلاﮐﺖ ﻭﻋﺪم ʋ= 98;ﻓﺘﻥ ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺮﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 194;ﺭ ﻳک ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﺳﭙس ﺷ&= #65192;ﺺ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻦ ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﺍﺯ ﻗَﺪَﺭ ﺑﺎ ﺧﺒ= 5198; ﮐﻥ که ﭼﻪ ﻣﻌن= 740; ﻤﻴﺪﻫﺪ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = ﺑﺤﺮ ﻋﻤﻴق ﻔﻠﺎ ﺗﻠ&#= 65184;ّﻪ ﻗَﺪَﺭ ﺩﺭﻳﺎ= ﻯ عمیق اﺳﺖ ﻭﺧ᥾= 2;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺍج &= #65262; ﺍﻋﻤﺎق آﻥ ﻧﻴ= 5256;ﺪﺍﺯﺩ (ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭک = ﻘَﺪَﺭ ﻳﺎﻗﺪﺭ ﻭ ﻗﻴﻤ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒس ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻣﺮﻳﻪ الهی س= ;لوک الهی ﻮ ﺍﻳﻨﮑʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﭼﻮﻥ ﻀﻤﻥ ﺠﺒﺮ = الهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺣﺪّ وﺳﻄ &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻳﻌن= 740; اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳ= 5174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮ ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ = ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ&= #65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ اﻣﺘﻨﺎع ﻮ ﮐﻨ= 5176;ﺮل اﺯﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﻣﺪﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋم &#= 65194;ﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻫﻨﮕﺎم عباﺩﺕ ﻫﻤﺮﺍʌ= 57; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک اﺣﺘʌ= 52;ﺎﻟﻰ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻥ ﺸ= ﺨﺺ ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 4400;ﻨﺪﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = ﺑﻴﺖ ﻣﻈﻠم لا ﺗﺪﺧA= 248;ﻪ ﻗَﺪَﺭ ﺧﺎﻧﻪ= ﺗﺎﺭﻳکی ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﺁﻥ ﺪ= ;ﺍﺧل ﻤﺸﻮ. ﻗَﺪَﺭ ﻧ&#= 65262;عی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮ= 5193;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﻴﺎ ﺟﺒﺮʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ= ﺩﻭ ﺿﺪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ سلو= 705; الهی ﻮ ﺗﺎﺭﻳʄ= 01;ﻰ ﻫﺎﻯ ﺒﻴﺖ ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ولایت ﻭسلوک الهی اﺯﺑﻴﻥ ᥽= 6;ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﻭﻃ&#= 65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺟﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ &= #65251;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﭘس ﺩﺍﺧل آﻥ ﻤ= 5208;ﻮ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗل آن = 5256;ﺒﺎﺷﻰ. ﺑﺎﺯ ﺷﺨﺺ ﺍﺯ ﻗ= َﺪَﺭ ﻣﻴﭙﺮﺳﻴﺪ ﺍﻣ&#= 65166;م گفت ﺳﺮّ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻓﻠﺎ ﺗﺒﺤث ﻋﻨ&#= 65258; ﻗَﺪَﺭ ﺭﺍﺯﻯ= الهی اﺳﺖ ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺟ&#= 65204;ﺘﺠﻮ ﻣﮑﻦ. ﻳﻌنی اﻣ= 5198;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺧﺎﺹ &#= 65165;ﻣﺮالهی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ.ﺑﺤث= ; ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻥ ﺩ&#= 65165;ﻧﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺳﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻣﺴﺌ&#= 65262;ﻟﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨ= ﺺ ﺑﺎﺯ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 5169;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻣﻮ&#= 65247;ﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠﻤ= ;ّﺎ ﺃﺑﻴﺖ ﻓﺎﻧّﻪ &#= 65155;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺃﻣﺮﻳﻦ ﻟ&= #65166; ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﭼﻮﻥ نمی ﭙﺬﻳ= ﺮﻯ ﻮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻰ ﺑﺪﺍﻥ که ﻗﺪﺭ &#= 65165;ﻣﺮﻯ اﺳﺖ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻦ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﻧﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ= ﺭ ﺧﻮﺩﺍﻧﺴﺎﻥگ= 84;ﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ الهی ﺒﺮﻭﺵ ﺍʋ= 99;ﺍﺩ ﭼﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻣﺬ&= #65165;ﻫﺐ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻗَ&#= 65194;َﺭﺑﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺟﺒﺮ الهی ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﺠﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع = ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602;ی ﻘﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65199; ﻗَﺪَﺭ ﻗﺪﺭﺕ = 5261;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻋﺒA= 166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ ﺑﺎﺯ (᥸= 7;ﺐ ﻗﺪﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺐ= ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ تجلّیات ا&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮﻉ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سل&#= 1608;ک الهی ﻮ ﺍﻣﺮ ﺑA= 268;ﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺍﻳﻥ ﺤ&#= 65166;ﻟﺖ ﺳﻮم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ الهی ﻮ ﻣﺮﺑﻴʋ= 66;ﻥ الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ. A= 261; ﺗﺴلیم ﺒﺠﺒﺮ A= 165;ﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻴﺴتم = 5252;ﻘﺒﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺪ= 5197; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻭ ﺗ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺒ= ﮑﻤﺎل ﺘﺮﺑﻴﺖ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺎﺯ می گرﺩند= ;. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮال= 07;ی ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭل= 740; ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳ&#= 65234; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﻭ= ﻗﺘﻴﮑﻪ ﺑﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺒﺮﻭﻧﺪ (ﺗﻔﻮﻳ&= #65214;) ﻭ ﺍﮔﺬﺍﺭﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ الهی ﺒﺎﻧﺴﺎ᥽= 3; ﮐﻪ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ&= #65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ .ﻭلی اﻳﻥﺨﻮﺩ = 5203;ﺮﻯ ها ﺑﺮﻭح ﺘﮑﺎA= 251;لی ﻨمی ﺒﺨﺸﺪ. ﺑﻠ&#= 64401;ﻪ ﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍن®= 0; ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&= #65200; ﺑﺪﺍﻥ کاﺭﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺭ&#= 65165;ضی ﻨﻴﺴﺖ.ﻭﺁﻧﺮﺍ &= #65207;ﺮک ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﺴ&= #65164;ﻮﻟﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻥ ﺒﻌ&= #65260;ﺪﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ راﻋﺎﻟم ﻮ ﻧﻤA= 166;ﻳﻨﺪﻩ خداوند وﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ س&#= 1604;وک الهی هستند. ﻭ = ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﻭﺩﻳنی که ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5256;ﺪ. ﻣﻴل خودشان ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﺪﻳ&#= 65256;ﻰ ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﻣﺬ&#= 65259;بی ﻤﻄﻠﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ&#= 65263; گذﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی اﮔA= 198; آخوند ﺷﻴﻌﻪ ᥾= 1; مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﭘس ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &#= 65261; ﺭﻗﻴﺐ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻭʋ= 87;تی ﺪﺷﻤﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ &= #65261; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ اﻧﺎ= 5253; ﻮﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ س= 604;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﺳﭙس ﺳﺎﺋل ﮕﻔ= 5174; ﮐﻪ ﻓﻠﺎﻥ کس ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻣﻌنی ﻘَﺪَﺭ᥽= 9;ﻤﺎﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﺳ= 5174; (ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ) ﮐﻪ ﻣﻮﻟ= ﺎ ﺍﻥ ﺸﺨﺺﺭﺍ ﺍﺣ&= #65216;ﺎﺭ ﻭ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪﮐﻪ &= #65165;ﻳﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ= 5262;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻰ ﺑﺎ ﮐ&= #65252;ک ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﺑ= ﺪﻭﻥ آن .ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ &#= 65165;ﻣﻮﺯﺵﻣﻴﺪﻫʋ= 94; ﮐﻪ ﺑﮕﻮ: ﺃﻣﻠʄ= 01;ﻬﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ &= #65155;ﻧﺸأ ﻠک ﺍﻳﻥ اﺳﺘﻄ= ;ﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65249; ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﻳﻥ اﺳ&= #65176;ﻄﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻣﻠﮑ= ﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ( ﮐﻪ= ; ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭ&= #65183;ﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ اﻭ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍﻣﺎA= 173; ﺑﺎﻟﻔﻌل ﻨﻮع = 5170;ﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ&#= 65187;ﺪّ ﺍﻗلی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑهم= 07; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻤﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭﺳﻄﺢ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;تی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭح ﺸﺨﺺ ﻗﺎﺋل اﺳ= 5174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮐﺮﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﻄﻮﺭ ﺗﺪﺭﻳج= 740; ﻮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ُﺣﺴﻥ اﺳﺘ= 5236;ﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ اﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﻗَﺪَﺭ = 5261; ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺠﺎم عباﺩﺍﺕ ﺳﻠﻮª= 5;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻋﺘ&= #65240;ﺎﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ کمک ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ = 5259;ﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻧﻮعی کفر ﻭ ﺷʋ= 98;ک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک بوﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧ= 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﺮﺗﺪ ﺍﺯ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺴ&= #65248;ﻴﻤ ﻮﺗﻮکُلّ ﺸﺪ᥽= 7;ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1611 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ58 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﮑﺴﻰ ﮐ&= #65258; ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺪﺍﻧ= 5204;ﺖ ﻭﻯ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻋ&#= 65240;ﻴﺪﻩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭﻋﻤﻞ ﻳﻌنی = 4345;ﻴﺮﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺩ&= #65255;ﺒﺎل آخوندﻫﺎ ﺍﺳﺖ= ;. ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ ﭽﻪ کسی اﺯﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﻋﺬﺭ ﭘﺬﻳﺮ ﺗﺮ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ کیس ﺪ= 5197;ﻋﺬﺭﺧ= 5262;ﺍهی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺻﺎﺩق ﺒﺎﺷﺪ. (ﻋ= ﻠﺖ ﻭﻋﺎﻣﻞ ﺧﻄﺎ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﻮ&#= 65253; ﺮﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰﻋﺬﺭ ﻭ ﭘﺸ&= #65268;ﻤﺎنی اﻭﺭﺍ ﻣﻰ ﭘﺬﻳ&#= 65198;ﺩ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺧﻄﺎﻯ = ﻨﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴ= 5198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺁﻧﺎﻥﭙﺸﻴﻤﺎ= 5253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﭘس= 5165;ﺯﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻧمی ﺒA= 192;ﺸﺪﻭﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی شایسته ﻤﻴﺒﺮ= ﺩ.ﻃﺎﻭﻭس ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﮔ&= #65236;ﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐسی ع= 84;ﺭﭘﺬﻳﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.= ﭘس ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5198;ﺳﻴﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﺻﺎﺩق &= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65250; (ﻋﺬﺭ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ = ﺧﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍنم ﻮA= 267;ﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍ= 5249; ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫم ﻨ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻟﺎ ﭘﺸﻴﻤ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺘﻮ&#= 65169;ﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺨﻄﺎ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺩ= ﺭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴ&#= 65170;ﺨﺸﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻣ&= #65268;گفته ﺍﺳﺖ) ﻃﺎﻭﻭس ﮔ&= #65236;ﺖ ﺻﺎﺩق ﺘﺮﺍﺯ ﺍ&#= 65267;ﻦ ﺷﺨﺺ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﭘس ﺍﻣﺎم ﭙﺮﺳ= 5268;ﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮﻳﻥ عذﺭ ﭘﺬﻳﺮ ﺍﺳ= 5174; ﻋﺬﺭ ﮐسی ﺮﺍ ﻧ&#= 65252;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻢ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫ&= #1605; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻗَﺪَﺭﻯ ﻮﺗﻮA= 165;ﻧﺎﻯ ﺒﺪﻭﻥ ﺪﺧﺎﻟﺖ &= #65165;ﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭلی &#= 64381;ﻮﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻋﺬﺭ ﻣﻴ&= #65166;ﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘ&#= 1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #65227;ﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺍﺳﺖ ﻧ&= #1711;فته ﻭﺍﻳﻥ اﺯﺗﻮﺍ= 5255;ﺎئی اﻭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩﺭﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻣﻰ ﭘﻨ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ = ﻏﻴﺮ ﻗﺪﺭﻯ ﻮﻏﻴﺮ ﻣ&= #65176;ﻌﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑُﺮﺩ &= #65255;ﻴﺮﻭﻫﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻮʋ= 93; ﻋﺬﺭﺵ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴ&#= 65208;ﺪ. ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ هر ﻃﻮﺭ ﺑﺨﻮﺍ= 5259;ﻨﺪ ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺘ&= #65253; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻳﻦ ﺳﺎﻟک اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻫم ﺘﻮ&= #65165;ﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯﺧﺪ&#= 65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﻓ= ﻘﻂ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻧﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﻮﻗﺒ= 604;ی اﻭ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻢ ا&#= 64400;ﻨﻮﻥ ﺪﺭﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&#= 65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﻔﻌل ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻳ= ﺎ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼ&= #65262;ﺹ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺧﺪﺍ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک گناهی ﺒﮑﻨﺪ. ʌ= 67;ﻌﻨﻰ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤﺤﻴط= 740;ّ ﺮﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻨﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ &= #65259;ﺮﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻳک ﺪﻧﻴﺎ &= #64344;ﺸﻴﻤﺎنی ﻮﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ &= #65176;ﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯﻳک گناهی که ﮐﺮﺩ ﻣﻰ ﻳﺎ&#= 65169;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &= #65203;ﻠﻮﻙ ﻧﺒﺎﻳﺪ مُدّع= ;ی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺧﻮ= 5193; ﺳﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍ&= #65253; عقلی ﻮﺍﺭﺍﺩ᥾= 3; ﺨﻮﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ ﮐﺴﺐ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋ&#= 65196;ﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻤﻴﭙﺬ&#= 65267;ﺮﺩ. ﻭﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩﻕ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺻﺒ&#= 65198; ﻭﺗﻮکُلّ ﺨﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65194;ﺭﺳﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻣﻴﺸﻤ&#= 65198;ﺩ. <= span lang=3DAR-SA>ﻣﮕﺮ ﺑﺸﻬﻮʋ= 93; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﮐA= 258; ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴل ﭙﺬ&#= 65267;ﺮﺵ ﻭ ﺭﺿﺎﻯ اﻟﻬﻰ &= #65165;ﺯ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩ᥾= 3; ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ= ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﮕﻨﺎهی ﻨﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ ﺗﻮ&= #65235;ﻴق اﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑ&#= 65262;ﺩﻥ ﺪﺭ ﺗﺴلیم اله= ;ی اﺳﺖ. ﻭﮐﻤک ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ ﮐﻨﺘﺮ= 604; ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﭼﻮﻥ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺎ ﺍ&= #65251;ﺎم ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﻧﺒ&= #65166;ﻝ آخوند ﻣﺬﻫﺐ ᥸= 3;ﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻋﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. ﻣﺎﺩ&= #65165;م اﻣﺎﻡ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻃ= ﺎﻭﻭس ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﻥﻤﻥ ﻮ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺷﻤنی ﻨﻴﺴﺖ = 5261;ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮﻣﻴﺪﺍﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﮐﺠﺎ ﻗﺮﺍﺭ = ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﻦ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺗ= ﻮﺭﺍﻣﻴﭙﺬﻳﺮ= 5249;. ﻭﺩﺭ ﻭﺍقع قبول ﺮﺳﺎﻟﺖ ʋ= 65;ﻣﺎم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ&= #65205; ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺩﺷمنی ﺒﺎﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﻣﺮﻯ &= #65252;ﺤﺎل اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺩﺷﻤ&= #1606;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺍ&= #65255;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ آخوندﻫﺎ= ;. ﻭﻳﺎ ﺩﺷمنی ﺒﺎ ﺧﻮA= 267;ﺸﺘﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﮐﻪ ﺑﺴﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﻨﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﺩ. ﻭﺩﻭﺳتی ﺒﺎ آ= 82;وندﻫﺎ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ&#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺩﺷمنی ﺒﺎﻟﻔʌ= 28;ل ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ;(حقّ) ﻫﻤﺎﻥ (حَجّ ﻮ = 578;جلّی) الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ = ﮐﺴﻰ ﭘﻴﻤﺎنی ﺴﻠﻮ= 05;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﮐﻮﺗﺎهی ﺪﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺳ&#= 65166;ل کسی ﺒﻤﺎﻣﻮﺭʌ= 67;تی ﺒﺨﻠق ﻮ ﺩﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺩﻳﻥ = ﺠﺪﻳﺪ ﻭﻫﺮ ﺍﻣﺎم ﺰﻣ&#= 65166;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﻰ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻮﻧﺪ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻤﻌﺮف&#= 1740; کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺴ&= #65166;ﻟک ﺪﺭﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ = 5169;ﺎﺯ ﺭﺳﺎﻟتی ﻮ ﺁﻳ= 5174; ﻭ (ﺁﻳﺪﻯ) ﺍﺯﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺮﺳﻮل اﺭﺳﺎل®= 0; ﻮﻫﻤگی ﻨبیّ ﺪﺍﺭﺍﻯ A= 240;ﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء ﻭﺩﺭª= 5; اﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ هستند ﮔﺮﭼﻪ ᥴ= 5;ﻭلی اﻟﻌﺰم ﻨﻤﻴﺒA= 166;ﺷﻨﺪ.ﻭلی هماﻥ کرﺍﻣﺎﺕ= ; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡʋ= 97;ا ﺗﻤﺎمیذ کاﻣﻠ= ;ﺎﻥ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ. ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﺭﺳ&#= 65262;لد ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖ کُلّی ﻮﻋﻘلی = ﻮ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65184;ﻠﺐ ﻣﺮﺩم ﺒﺮﺍﻩ ا= 604;هی ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﮐسی ﺪﺍﻭﻃﻠﺐ = 5169;ﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟ&#= 65166;ﺯﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ= 5263; ﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍ= ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻮﺩف= 593;ﺸﺮک ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﻮ&= #65253; ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺍﻋﺘ&#= 65170;ﺎﺭالهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﺍﻣﺎم ﻮ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﺍﺳﺘﺪﻟᥴ= 6;ل اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﺒ&#= 65268;ﺐ ﺷﺨﺺ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺭﻭﺵ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﻗﺒﻮل س&#= 1604;وک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻧﺼﻮح ﻮ ﻧﺼﻮﺣﺎﻧﻪ سلوکی ﺗﺴﻠﻴم= ﺼﺎﺩق ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی است.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1612 - ﻫﻤﻴﻥ ﺪﺍﺳﺘ= 5166;ﻥ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﻣﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ58 ﺑﺤﺎA= 197;) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻟ= ﺰﻭم ﻘﺒﻮل عذﺭ ﻃﺮA= 235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺠﺒﺮ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻌ&= #65176;ﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ ﻣﻴﭙﺮﺳ&#= 65194; ﺍﮔﺮ از ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ عذﺭ = 5169;ﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫﺮﮐس &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺬ&= #65261;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻔﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ = 75;ﻟﻠﻪ ﻳﻌلم ﻤﻥ عبا᥷= 3;ﻩ ﺃﻧّﻬم ﻤﺎ ﻗَA= 194;َﺭﻭﺍ علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʌ= 61;ﻗﺎل ﻠﺴﺎﻥ ﺣﺎﻟﻬم اﻭ ﻣﻘﺎﻟﻬم ﻴ= 5262;م اﻟﻘﻴﺎمة ﻳﺎ = 85;َبّ ﻣﺎ ﻗَﺪَﺭﻧﺎ = 5227;لی ﻄﺎﻋﺘﻚ ﻟﺄﻧّ= 705; ﻤﻨﻌﺘﻨﺎ ﻣﻨﻬ&#= 65166; ﺍﻣ ﺎﻳﮑﻮﻥ ﻘﻮ&= #65247;ﻬم ﻮ ﻋﺬﺭﻫم ﺼﺤﻴ&#= 65188;ﺎ علیّ ﻘﻮل اﻟﻤ= ;ﺠﺒّﺮة ﻓﻴﺠﺐ ﻋلی ﻘﻮ= 5247;ﻚ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻘ= 576;ل هذﺍ ﺍﻟﻌﺬﺭ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﻮﺃﺧﺬ ﺃﺣﺪﺍ &= #65155;ﺑﺪﺍ ﻭﻫﺬﺍ ﺧﻠﺎﻑ ﻗ&= #65262;ل ﺃﻫل اﻟﻤﻠﻞ ﮐ= 5248;ّﻬم (ﺟﺒﺮﻯ ک= 07; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻤﺤﺘﻮم اﻟﻬﻰ = 5169;ﺪﻭﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﺑﻌﮑس ﺣﺪﻳث شماره قبلی ک= 607; ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻘﺪﺭﻯ &= #65220;ﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺍﻣﺎم اثباﺕ ᥳ= 5;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻧ&#= 65258;ﺟﺒﺮ ﻭﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭﺗﺴلیم = 75;ﺯلی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻤA= 268;ﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ (ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺤﺘ= ﻤﻰ) الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻧﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ (= ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﮐﻪ ﺑﺘ= ﺪﺭیج ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻨک اﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻯ ﺒﮕﺬﺭﺩ. ﻭﺑﺎ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺪﺍﻭﻃﻠᥴ= 8; ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺒ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﮐﻪ = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺍ ﻭ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻘ= ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی که ﺣﺎʌ= 15;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑسلوک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ= 5257; الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺮﻑ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻯ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﺪ&= #64400;ﻪ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻳکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﻭ ﻳﮑﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ = ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺶ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎسلوک الهی کند .ﻭﺣت= ی گناﻩ ﻫم ﻤﻴﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺣﺎل که ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﻮﺍﻗ&#= 65228;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﻋُﺬʋ= 97; ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﺎ ﺗﻮﺍ&= #65253; ﻨﻴﺰ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧ&#= 65258; ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﺳﺖ ﭘس ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ&= #65166;ﻣﺖ ﻋﺬﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭙ&= #65196;ﻳﺮﺩ. ﺩﺭﺣﺎلی که ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺮﺍ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی ﺪﺭ ﻃﺎﻋﺖ اله= 40; ﻨﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘ= 5258; ﻃﻮق ﻮﻃﻮع ﺒﻨ= 5194;گی ﻮﺗﺴﻠﻴم ﺒﺨﺪ= 5165; ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺮﺍ = ﺑﮕﺮﺩﻥ ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺬﺭ ﺍﻭ = ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭﻯ ﻭ&= #65259;ﻤﺎﻥ آخوند ﻗﺸﺮﻯ ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨ&= #65194;ﺍ ﻫﺴﺖ ﻭلی عبا᥷= 3;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭ = ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﮔ&#= 65166;ﻥ آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585; الهی ﻮ ﺟﺎﻩ ﻃA= 248;ﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن ﻤﻴᤨ= 5;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻔﺮ&= #65267;ﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺍ= ﻣﺎم ﻔﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺪﺭجَ= 07;َنّم هستند. ﻳﻌنی گناﻩ ﻓﺮﻳﺐ ﺧA= 262;ﺭﺩﮔﺎﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ.ﻭﺑﺮﻃﺮﻑ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮل عذﺭ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺍﻳﻥ ﺒﺮﺧﻠﺎﻑ &= #65227;ﻘﻴﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ (ﻣﻠﻞ) ﺍﺳ= ;ﺖ. ﻭﻣﻠل هماﻥ ﻤʌ= 48;ﺘﻬﺎ ﻳﺎﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺮ&#= 65235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺘﻤﺎم ﻤﮑﺎﺗﺐ &#= 65235;ﻠﺴفی ﻮ ﻣﺬﻫبی اﺳﺖ. &#= 65261; (ﺍﻣﺖ) ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﻠﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65176;ﻤﺎﻳﻠﺎﻥ ﺒﻤﮑﺎﺗﺐ ﻏﻴﺮ &= #65203;ﻠﻮکی ﻮ ﻣﺬﻫبی اﻃﻠA= 166;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻥ ﺠ= ﺒﺮﻯ ها ﮐﻪﺧﻮﺩﺭﺍ = 5251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﻌﺪم سلوک الهی ﻮﺗﺴلیم = ﺒﺎﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65267;ﻥ اﺣﺴﺎس ﺭﺍ ﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ &= #65197;ﺍﻩ الهی ﺒﺮﻭﻯ هیچ ﮐس ﺑﺴﺘﻪ A= 255;ﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺧﻠﺎ᥻= 3; ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻣﺮ&= #65169;ﻮﻃ ﺒﻈﺎﻫﺮ ﺍﺟﺘﻤ&#= 65166;ﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﻠﻮک اﻣﺮﻯ ﺒ= 5166;ﻃنی ﻮﺷﺨصی ﻮ ﺍﻋﺘ= 5240;ﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﮑﺮ = ﻭ ﻋﻘل ﻮ ﻋﻘﻴﺪﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﻴچ ﻤﺎ&#= 1606;ع و ﺭﺍﺩعی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮ سلوª= 5; الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﭘ= 87; ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﻳﺎ ﻧﺎﺗﻮ&= #65165;نی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی هست ﻭﻧﻪ= ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ عباﺩﻯ ﻤA= 268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ الهی ﺒﺎﺷﺪ ﻭʌ= 47;ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #64345;ﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥽= 9;م ﻨﺎم ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65191;ﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨﺪ. ﻭﻫ&= #1605; ﻨﺎم ﻘﺪﺭﻯﺪﺍ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻏﺎﻓل اﺯ ﺍﻳﻨ= 4401;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻤﺎ&= #65199; ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65165;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻮ &= #65255;ﻈﺮ الهی ﺒﻮﺩ ﺍﻧʄ= 05;ﺎﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮبی = 607;ستند. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻋث = 4404;ﻨﺎﻩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ ﻣﺎ= 5255;ﻨﺪ ﮐسی که ﺑﺨﻮﺍʌ= 59;ﺪ ﻧﻤﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺑﻘﺒﻠ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #65175;ﻮقع ﻘﺒﻮل ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﻳﻂ &= #65255;ﻤﺎﺯ ﻣﻬم اﺳﺖ ﻭﻧﻪ &#= 65191;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﺯ. ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑ= ;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐﻪ ﻧﻪ &= #65183;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﻰ ﻭﻧﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻘﺒﻮ&#= 1604; الهی ﻨﻴﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻫم &= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;کی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺍﻳﻥ عقاﻳﺪ ﺭA= 165; ﺩﻧﺒﺎل کند .ﻭA= 165;ﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍ= ﻣﺮ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺧﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ عاﻗل ﻮﻋﺎﻣل ʌ= 62;ﻋﺎﻟم ﺒﺤﻘﺎﻳق ﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ = ﺗﻮﮐﻠﺎﻟﻬی ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ اﻣﺮﻳﻪ ﺍﺯلی = 75;لهی ﺒﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺗ@= 401;ﺎﻣلی ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﻳﻨک ﻜﻪ ﺩﺭﻧ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ هست ﺑﺎA= 267;ﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮ= 5193;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺭﻫ= 5166; ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻗA= 260;ﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ه= 575; -ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍﮐﻮ= ﺍﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺮﺍ طی ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 64400;ﺮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻟﺎﺟﺮﻡ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻥ ﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﻣﺠﺮم &= #65262; ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎئ ﻤﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍتی = 5170;ﺠﻬﺎﻥ ﻨﺸﺪ.<o:p></o:p> حدیث 16132 - = 5193;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ58 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪﺣﺠﺎ&#= 1580; ﺒﻥ ﻴﻮﺳﻒ ثقف= 40; ﻭﺍلی اﻣﻮﻯ ﻮ ﺻﺪّﺍ= 605; عصر ﺧﻮﺩ در عر= ;اق ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺎ&#= 65175;ل ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻋﻠﻰّ ﻭ ﻳﺎ ﻃﺮ&= #65235;ﺪﺍﺭﺍﻥ ﻴﺎﺳﻰ ﻣﻮﻟﺎ ع&#= 1604;یّ ﺒﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨ&= #65194; ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺯﻣﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻓﺮﻣﺎتی ﻨﻮﺷA= 174; ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺩ= ﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻳﺶ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻭﻗﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﺟﺴﺘﻥ ﻨﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺗﻔﺘﻴﺶ ﻋﻘﺎﻳ&#= 65194; ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻔﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ = ﺍﻣﻮﻯ ﻮ ﻳﺎ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎ&= #65203;ﺪ. ﻭﮔﻔﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﺪﺭک ﻘﺘل خوž= 3;شان ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺑﻨفع اﻭﭼﻴﺰʌ= 63; گفتند ﻣﺪﺭﮐﻰ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﺳﭙﺮﺩگی اʌ= 55;ﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺟﺎﻟﺐ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ (ﺍﻣﺮ حَقّ = 5262; ﺍﻟﻬﻰ) ﺍﮔﺮ ﺍﺯ= ﻃﺮﻑ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ حق= 17; ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻗﺪﺍم ﻮ ﺗﻮﻃ&#= 65164;ﻪﺍﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑحَقّ کرﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻭ= 5203;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺧﺪﻣﺖ حقّA= 261; ﮐﻤم ﺒﺘرَبّی= ت ﻭﺗﻤﺮﻳﻥ ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ الهی ﺒحَقّ ﻨ&= #65252;ﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﺘ= ﻔﮑﺮﺍﻥ ﺪﺭﭘﺎسخ ﺤﺠّʋ= 66;ج ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻮﺷﺘﻨ&#= 65194;. ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عا= 5197;ﻑ ﮔﻔﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ &= #65252;ﻄﻠﺒﻰ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻡ &= #65165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ علیّ بن ابیﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﻳﺪ: <= b>ﺃﺗﻈﻥ ﺃﻥ الذی ﻨﻬﺎک ﺪ᥽= 9;ﺎﻙ ﻭﺍﻥ ﻤﺎﺩﻫﺎ ﻛ&= #65155;ﺳف ﻠک ﻮ ﺃﻋﻠﺎﻙ ﻭ = ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﻯ ٴﻤﻦ ﺫﻟک </= span>ﺗﻮﺧﻴﺎل ﻤ᥾= 8;ﮑﻨﻰ ﺍﻧﮑﻪ ﺗﻮﺭﺍ نهی کرﺩ ﺗﻮﺭᥴ= 5; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻭ ﺩلی= 604; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ &= #64400;ﺴﻴﮑﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﺼﻴﺒﺖ &= #65261;ﺩﺍﻫﻴﻪﺍﻯ ﺒﺪﻫﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭ= ;ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ کسی ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﻭﺍﺯ ﺍﻳﻥ کاﺭ= 5169;ﺮئ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ نهی اﻟﻬﻰ ﺑﺮʋ= 65;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﮔﺮﮔﻮنی ﻮﺟA= 262;ﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺰﻳﺮ &= #65261; ﺭﻭﻯ کرﺩﻥ ﻭﺟ= 5262;ﺩ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ &#= 65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺷ&#= 65268;ﻄﺎﻥ ﻮ آخوندﻫﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ. نهی ﺸﺮغی ﺒﺮᥴ= 5;ﻯ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 65235;ﺴﺎﺩ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺴﺎ&= #65247;ک ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ال= 607;ی ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎﻫﺮﻏﻴA= 198;ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﻭﻋﺎی &#= 65262;ﻣﺸﺮک ﭙﻴﺮﻭ آخوند ᥻= 1;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﻣﻨﻬﻴّﺎA= 173; الهی ﺮﺍ ﺭﻋﺎʌ= 67;ﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺒ&#= 65240;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ همه عمر ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺳA= 198;ﺍﺳﺮ ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﻤﺎﻣﺎ ﻗﺎﺋم بعبادت = ﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻌﺮ جَ= 607;َنّم ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻨﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ = ﺷﺮﺍﻳﻄ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﻘﺒ&= #65248;ﻪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﻨﻤﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓ&= #65198;ﻳبی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65253; ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻭ= ﺍﻣﺮ نهی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ A= 165;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺠﺒﺮ &#= 1575;لهی ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عملا ﺑﺮ ﻗﺮﺍʋ= 97; ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﺗ@= 401;ﺮﺍﺭﻋﺬﺍﺏ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮ&#= 65165;تی ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺤﻘق &#= 65194;ﻫﻨﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺗﻤﺎمی = 575;ﺭﻭﺍح اﺯﺗﻤﺎمی اﻧ᥾= 2;ﺍع ﻮ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع&#= 1740; ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺁﻥکسی ﻤﺼﻴﺒﺖ ﺳﺎﺯ ﻭ = ﺑﺪﺍﻫﻴﻪ ﻭﻫﻠﺎﮐﺖ ﻣﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍئی ﻤ= 5212;ﻴﺒﺖ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺭها ﮐﻨﺪ. ﻭﻫﻴ&#= 64379; ﺍﻣﻮﺯشی ﻨﺪﻫA= 194;. ﭼﻮﻥ ﻄﺒﻴﻌﻮﻥ &= #65170;ﺪﻭﻥ ﺨﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ که ﺧﺪﺍﻯ ﺒﺪﻭ= 5253; ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ = ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﮑﺎﺭ&#= 65263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺧﻴﺎ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻧﺎ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ اﻥ هستند. ﻣﻨ᥺= 4;ﻮﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺼ&= #65262;ﺭ ﺑﺎﻃل ﻘﺸﺮﻳﻮ= 5253; ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﻋﺪنم سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ @= 400;ﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻨﻔس ﺍﻟ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭأمّاره ﺍﻧﻬ= ﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺩ&= #65197;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮﮐس عملا ﺍ᥷= 9;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺴﺎس &= #64400;ﻨﺪ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ اله®= 0; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪکی ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﺫﻫنی ﺨﻮﺩ ﻣ&#= 65248;ﺎﺣﻈﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻗ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺗﺼﺪﻳق ﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣّﺎ ﻋ&= #65252;ﺮﻭ ﺑﻥ عبید ﺩﺭ ﭘA= 166;سخ حَجّاج را ﻨﻮ&= #65207;ﺖ: ﺃﺣﺴﻥ ﻤﺎ ﺳﻤ᥺= 8;ﺖ فی اﻟﻘﻀاء ﻮ ʋ= 65;ﻟﻘَﺪَﺭ ﻗﻮل اﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ علیّ ﺒﻥ ابی ﻄ= ;ﺎﻟﺐ: ﻟﻮﮐﺎﻥ اﻟﺰف= 40; اﻟﺄ ﺻل ﻤﺤﺘﻮ= 5251;ﺎ ﮐﺎن اﻟﻤﺰﻭﺭ فی اﻟﻘﺼﺎﺹ ﻣA= 224;ﻠﻮﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ کلامی ﺪﺭ ﺑﺎ᥷= 7;ﻩ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ= ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻡ (ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺪA= 197;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65258; سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻗﻀﺎﻯ ﺪﺍﻭﺭ&#= 65263; اﻭ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣ= ﺮﻣﺤﺘﻮم اﻭ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ پس ﺍﺯ ﻣﺮک اﺳA= 174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭ ﺑﺮ= ﺍﻯ هرﮐس ﻗﺪﺭﺕ ﺍA= 255;ﺠﺎم هرﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖʋ= 87;تی اﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ا&= #65199; ﺧﺪﺍ ﻭلی ﺨﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﺁﻥ ﺸأﻥﻮ ﻣﻘﺎ&#= 1605; ﻮﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺪ= ;ﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺗﻮﺍﻥ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎﻟﻔﻌل ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ;ﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣل &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻌﺪ= ﻯ ﻮ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣ= ﺪﺍﻭم الهی ﻮ ﮐﻤﮑﻬʋ= 66;ﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65212;ﻮﺭﺕ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮ ﮐﺸﺶ &#= 65169;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻗﺪ= ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺯ = ﺟﻤﻠﻪ متعبّدﻳﻥ ﻘﺸ= ﺮﻯ عذﺍﺏ ﻗﻬﻘﺮﺍA= 259;ﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺴ= ﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐمّی A= 262;ﮐﻴفی گناﻫﺎﻥ اﻧﻬᥴ= 6; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 5252;ﺤﺘﻮم اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65264; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﻣﺤﺘﻮم ﺴﻠﻮک= 40; ﺒﺨﺼﻮصی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ = ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺟﻠﻬﺎ&= #65263; ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﺎﻣ&#= 65268;ﻥ ﺸﺮﺍﻳط لازم ᥵= 0;ﮑﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ ال= 607;ی ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ(ﺣ= ;تی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺗﺎﻣ&= #65268;ﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎ&#= 65257; بِدای اﻟﻬﻰ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻳﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻧﻬﺎئی ﻘﺎئم ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﺑﻨﺠ&#= 65166;ﺕ ﺍﺯ نوع بشری ﺒ= ;ﺮﺳﺪ. ﻋﻤﺮﻭ ﺑﻥ عبی= 83; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﺒﻴﺎ&#= 1606;ی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ &= #65261; ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻮ= ﻟﺎ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺯﻭﺭ ﻭﺟﺒﺮﻯ ﺪ&= #65197;ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗ&= #65188;ﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﭘس ﮐﺴﻴ&#= 64401;ﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ = ﺯﻭﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65251;ﻈﻠﻮم اﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻯ کا= 585;ﻯ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; یا نمی خواهد &#= 65261;ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺭ ﺑﺮﺍﻯ گن= 575;ﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ = ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ عباﺭﺕ ﭼA= 256;ﻴﻥﺨﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﺩﺭ = ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻳﺎ = (ِﻭﺯﺭ) ﻭﺧﻄﺎ ﻭﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺍﻥ ﺤﺘمی ﺒﺎﺷ= 5194; ﺩﺭ ﻗﺼﺎﺹ ﻭ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺒحَقّ گناه ﮐ&= #65166;ﺭ ﺳﺘم ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.&= #65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺴﺘ= 5252;ﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ= ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﺻﺎﺩق ﺘ&= #65198;ﺍﺯﻣﻌنی ﻮﺯﺭ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍ= ﺳﺖ. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻗﻀﺎ ﻭ&= #65239;ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘم= 740; اﺳﺖ ﻭﻗﻀﺎ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘم= 740; ﻨﻴﺴﺖ. ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ نف= 587; ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﮐﺴ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺘﺪﺭﻳ&#= 65182; ﻫم ﻮِﺯﺭ ﻭ ﮔﻨ&#= 65166;ﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫم = ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭﺟ&#= 65170;ﺮالهی ﺮﺍ ﺑﺎ ﺭﻏﺒﺖ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻥ عطا ﻣﻌﺘﺰ= 04;ی ﻤﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮﺍﻯ &= #65188;ﺠﺎج ﻨﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺘ&= #65198;ﻳﻥ گفته ﺍﻯ که ﺩ᥷= 7;ﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻩﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ علیّ ﺒﻥ ابی ﻄ= ;ﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮ&= #65193;: ﺃﻳﺪﻟک علیّ = 575;ﻟﻄﺮﻳﻖ ﻭ ﻳﺄﺧﺬﻋﻠﻴک اﻟﻤﻀﻴق ﺍﻳﺎ= ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ﺘ&#= 65262;ﺭﺍ ﺭﺍهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎ= 5253; ﺒﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍ= ﻥ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﻮ = ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎʌ= 53; ﻤﻴﺪﻫﺪﺧﻮﺩ ﻣﺎنع ﺘﺤﻘق اʌ= 53; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻥ اﻣﺮﻯ غ= 740;ر ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺟﺒﺮ ﺍﺯلی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣ&= #65166;ﻧﻊ ﺍﺯﺗﺤﻘق اﻳﻥ = 575;ﻣﺮ ﺍﺯلی ﻨﻤﻴﺸﻮA= 193;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻭ ﻣﺨﺘﺎ&#= 65197;ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺒﺮ الهی ﺮﺍ A= 175;ﺎﺣﺪﻭﺩﻯ بی اثرﻣﻴﻨﻤﺎ= ;ﻳﺪ. ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐ= 5166;ﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65175;ﺠﺪﻳﺪ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑ= ﺎﺯ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌﻨﻰ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﮐسی سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی زنذه ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ ﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﻄﺎﻟ= 5168; ﺍﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎنع اﻭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺗ&= #65166; ﭘﻴﺮالهی ﻮﻫ᥷= 4;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ = 4;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﻧ= ﺪﻫﺪ. ﺩﻟﺎﻟﺖ ﺭﺍﻩ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ گ = 8;ﻧﺎﮔﻮﻥ الهی اﺳﺖ. ﺩﺭ A= 183;ﺴم ﺘﻮﺍﻥ لاﺯم ﻮ = 5193;ﺭ ﻋﻘﻞ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒ&= #65166;ﻭﺭﻯ اﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ = ﺼﺒﺮ ﻭﺍﺩﺭﺍک ﺮﺍﻩ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭ طریق و ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ ﺳﻠﻮک ﻤﻘﺒﻮﻝ &#= 1575;لهی ﺪﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺤﻤﺪﻯ &= #65194;ﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﮐسی ﺨﻮﺍA= 259;ﺎﻥ کاﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ= 5239;تی ﺮﺍﻩ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤ&= #65166;ﻯ ﺮﺍﻩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ= ﺒﻨﺪﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺍﻩ &= #64380;ﺎﺭﻩﺍﻯ ﺒﺠﻮﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ= ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺘﻮﺑﻪ ﻭ ﻗﺒﻮل &= #65176;ﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻮﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺒ&#= 65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻧA= 268;ﺰ ﻋﺎﻣﺮ ﺷَﻌﺒﻰ &#= 65169;ﺤﺠﺎج ﻨﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳ&#= 65253; کلام ﺪﺭ ﻗﻀﺎ A= 261; ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ = ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 593;لیّ ﺒﻥ اﺑی ﻄﺎﻟﺐ &#= 65267;ﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ: کلّما ﺍﺳﺘﻐA= 236;ﺮﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻓﻬ&= #65262; ﻣﻨﻚ ﻭﮐﻠّﻤﺎ &#= 65187;ﻤﺪﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻓ&= #65260;ﻮ ﻣﻨﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺭʋ= 65; ﮐﻪ ﻮﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍ&#= 65199; ﮔﻨﺎهی کرﺩﻯ ʌ= 27;ﻤلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺮ&= #65193;ﻩﺍﻯ. ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ &= #65175;ﻮﺍﻧﺴتی ﺤﻤﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑ= ﮑنی کاﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺳ= ﺘﻐﻔﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭﻯ اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ بعقل A= 262; ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟک گن= 75;ﻩ ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻓﮑ&#= 65198; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮔﻨﺎ&#= 1607;ی ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺣﺎل = 5208;ﺮﻙ بدترین گناه = 5259;ﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ تمرّد A= 169;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺸﻮﺩ&= #1606;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺣتی اﮔ= 5198;ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺒﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔ= 5166;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ه= 585;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻏﻔ&= #65248;ﺖ ﻭﻋﺎﺩﺕ ﻭﻓﺮﻳ&#= 65168; ﻧﻔس ﺧﻮﺭﺩﻥ گهگاه ﮐﻪ ﺧﻄᥴ= 6;ﻫﺎئی ﻨﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳ&#= 65166; ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﻣﺨﺼﻮ&= #65209; ﻫﻤﺎﻥ گناﻩ ﺭA= 165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻮﻗ&#= 65176;ﺎ می ﺒﺨﺸﺪ. ﺗﺎﺳ&#= 65166;ﻟک چوﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧ= 5260;ﺎئی ﻘﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ همیشه ﻣﻮﺭﺩ ᥺= 7;ﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻤ= ﺎمی گناهاﻥ گذﺷﺘ&= #65258; ﻭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﮔﻴﺮﺩ. ﺣﻤﺪ ﺧﺪ= ﺍ ﺳﭙﺎس ﺍﻭ ﻭ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺳﻠﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﺳﻠﻮکی اﻭ ﻭﭘA= 198;ﺳﺘﺶ الهی ﺒﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ همرﺍʌ= 57; ﺩﻓﻊ ﺷﺮک ﺪﺭ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺑحَقّ الهی ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻌﺮفی اﻭﺭﺍ A= 169;ﺴﺎﻟک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﻤ&= #65166;م اﻳﻥ ﭽﻨﺪ ﮔﻮﻧ&#= 65258; ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺑﻴک ﻤ&#= 65228;ﻨﻰ ﻭﻳک ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺍ&#= 65199; ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﻭﻟﻰ ﻫﻤگی اﻣA= 198;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﻧﺸ= 5166;ﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ .ﻭﻗﻀ&= #65166; ﻭ ﻗﺪﺭ ﺭﺍ ﺧﺎﺹ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮ ﺑ&#= 65268;ﻥ اﻣﺮﻳﻥ را ﻨﺸA= 166;ﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪﺳﺎ&= #65247;ک ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65220;ﺒیعی ﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺑ&= #65166; ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﻮﺗﻮﻓﻴق ﺪﺭ کسب ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ A= 203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﺑﻴ&#= 64401;ﺪﻳﮕﺮ ﺗﺒﺪﻳل ﻤﻴﮑﻨ= 5194;.ﻭﻋﺎﻗﺒﺖﺑﺎʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ششم ﻮﺑﺎ بِدا= ی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫ&#= 65252;ﻴﺸﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65220;ﺒیعی ﻴﻌنی نوع بشری ﻭﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﻭ مَعصو&#= 1605;یّت ﺗﺒﺪﻳل ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﻘﺪﺭﻯ ﺍﺯ ﻃﺮﻳ&= #1602; ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی ﺘﻐﻴﻴA= 198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭم&#= 1614;شیّت ﺧﺪﺍ ﻭمَشیّت= ﺳﺎﻟک ﻤﻮﻓﻖ ﻳﮑﺴﺎﻥ گرﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻭﺣ= 5194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻨﺼ= 5166;ﻳح ﻮ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ همگان ᥴ= 5;ﮔﺮ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻔﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺳ= ﺨن ﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻯ عمومی ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻋﺎ= 5239;ﻠﺎﻥ ﻨﮑﺘﻪ ﺳﻨج استدﻟﺎل ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﻄﻤﺌﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻳ&= #65168; ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺳﺮ&#= 65255;ﮕﻮﻥ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻣ&#= 65198;ﻯ ﺒﺰﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻧ&= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺳﺨﺖﮔﻴﺮ ﻭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺑﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓیقی ﺮﺍ ﻣA= 268;ﺪﻫﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1614 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ59 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗﻀﺎ = ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺍﺳﺘﻄﻌʋ= 74; ﺃﻥ ﺘﻠﻮم اﻟﻌﺒﺪ = 5227;ﻠﻴﻪ ﻓﻬﻮ ﻣﻨﻪ ﻭﻣﺎ لم ﺘﺴﺘطع ﺃﻥ A= 176;ﻠﻮم اﻟﻌﺒﺪ ﻋﻠﻴﻪ &#= 65235;ﻬﻮ ﻣﻥ ﻔﻌل اﻟﻠﻪ &#= 65267;ﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی A= 248;ﻠﻌﺒﺪ ﻟم عصیت ؟ ﻟم ᥻= 6;ﺴﻘﺖ؟ ﻟﻢ ﺷﺮﺑﺖ ﺍﻟﺨ&= #65252;ﺮ؟ ﻟم ﺰﻧﻴﺖ؟ ﻓﻬ= 5196;ﺍ ﻓﻌل اﻟﻌﺒﺪ ﻭ= 5247;ﺎ ﻳﻘﻮ ﻟﻠﻪ ﻟم ﻤ&= #65198;ﺿﺖ؟ ﻟم ﻘﺼﺮﺕ؟ ﻟم = 575;ﺑﻴﻀّﺖ؟ ﻟﻤﺎ اﺳﻮﺩّﺕ= 67; ﻟﺄﻧّﻪ ﻣﻥ ﻔﻌل اﻟﻠﻪ &#= 65175;ﻌﺎلی ﺍﻧﭽﻪ ﺭA= 165; ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭ ﺑﻨ&#= 65194;ﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟﻚ) ﻣﻴﺘﻮﺍ= نی اﻭﺭﺍ ﻋﻴﺐ ﺑﮕ&#= 65268;ﺮﻯ ﻭﺟﺎﻯ ﻣﻠﺎﻣﺖ &= #65261; ﻧﮑﻮﻫﺶ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﺘ= ;ﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﺍﻭﻟ= ;ﻴﺎﻯ الهی ﺴﺎﻟﻚ ﺍʌ= 61;ﺭﺍ ﻣنع کرﺩﻩ ﺑﺎʌ= 07;ﻨﺪ) ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ= ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻯ علت ﻋﻴA= 170;ﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺑﻨﺪﻩ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻗﺎﺑل اﻳﺮﺍﺩ ﻧﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ (ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺪﺍ&= #65253; کاﺭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣ= 5248;ﺎﻣﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻄ= ﺮﺕ ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺒﻨﺪﻩ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﭼﺮﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ&= #64404;ﺮﺩﻥ کشیکرﺩﻯ (ﺳﺎ᥼= 7;کی غیر ﻣطیّع ﭙﻴ= ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﻳʋ= 66; ﺩﻭﺭ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﭼﺮﺍ ﻓﺴﻖ ﻭﻓﺴﺎﺩ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ( ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯ= ;ی ﻭ ﺑﺎﻋﻘل ﻴﺎ ﭘ&= #1587; ﺮﻭﻯ ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺮﻭح ﺴﺎﻟﻚ ﮔﺮ&#= 65193;ﻳﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻨﻪ ﻓﻘﻄ گناه®= 0; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮﺍ &= #65191;ﻤﺮ ﻭﺍﻟﮑل ﺨﻮﺭﺩ= 5263; ﻭﻳﺎ ﺯﻧﺎ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻯ ( ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ گناﻫﺎﻥ کار ﻭ= ; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65262;ﺩ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭلی ﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ &= #64400;ﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷ&= #65194;ﻯ ﻭﻳﺎ ﭼﺮﺍ ﮐﻮﺗ&= #65166;ﻩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻯ ﻮ ﻳﺎ = ﺳﻔﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﺷﺪ&= #65263;( ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻄﺮ&= #65263; ﻮﮊﻧﺘﻴک ﺠﺴﻤ= 5166;ﻧﻰ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺭﻭﺍنی اﮔﺮعیبی ﺒﺎ ᥸= 7;ﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﺎﺯ&= #65257; ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165;ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﮐ&= #65166;ﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣ= ﻮﺭ ﻃﺒیعی ﻮﺍﻣﻮʋ= 97; ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺍﺿﻄﺮ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219; ﺒﻔﺮﺍﻣﻮشی ﻮ = 5255;ﺎ ﺗﻮﺍﻧﻰ ﻫﻴچ ک= 583;ﺍم ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﺎﻋث &= #65255;ﮑﻮﻫﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮﺍﻣﻴ&#= 64401;ﻪ ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺤﺮﺍم ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺁﻧﻬم ﺘﻨﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺣﺮﺍﻡ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭﺭﻩ س&#= 1604;وک الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 165;ﻳﻥ اﻧﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺑ= 5198; ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮهم = 5262;ﺍﺭﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﻧﮑﻮﻫﺶ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65166;ک اﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ا= 5203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ حَقّ اﻧﺘﻘﺎﺩ= ;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻟﻮﺳ&= #65166;ﻟک همیشه ﺍﺯﺍﺩ ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #1575;لهی ﺒﺸﻮﺩ ﻳﺎ ﻧﺸﻮ&= #65193;. ﻭﺟﺎﻯ ﺗﺤﮑّم = 5153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﻃﻴﻮﻥ &= #65170;ﻨﺎم ﺃﻣﺮ ﺑﻤﻌﺮﻭﻑ &= #65261; نهی اﺯ ﻣﻨﮑﺮ A= 255;ﻴﺴﺖ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1614 مکرر- ﺍﺯﺍﻣﺎ= م ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ59 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺠﻠس ﻣ&= #65156;ﻣﻮﻥ ﻤﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﮐﻪ &= #64344;ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺁﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﻮ ﺧ&= #65248;ق اﻟﻠﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻫﺴ= ;ﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯﻮ&= #64404;ﻨﺎهی که ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍ= 5251;ﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: اﻟ= ﻠﻪ ﺃﻋﺪل ﻤﻥ ﺃﻥ ﻴ&= #65184;ﺒﺮ ﺧﻠﻘﻪ ثمّ ﻴﻌA= 196;ّﺑﻬﻢ ﻓﻤﻄﻠﻘﻮﻥ ﻭﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺃﺣﮑم ﻤﻥ ﺃﻥ ﻳ&= #65260;ﻤل عبدﻩ ﻭ ﻳﮑلّه= ; ﺍلی ﻨﻔﺴﻪ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﻋﺎﺩل تر ﺍﺯﺍA= 267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﻠﻮ&#= 65239;ﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭﺳﭙس ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠ= ﺎﺯﺍﺕ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺨﺎ&= #65247;ﻒ ﻋﺪﻟل الهی اﺳ= ;ﺖ ( ﺧﻠق ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍ&#= 65247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65165;ﻋمّ اﺯ ﻣﺬﻫبی ﻮﻳA= 166; ﺟﺒﺮﻯ ﻤﺎﺩﻩ ﮔ&= #65198;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﻧ&#= 65240;شی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻗﺎﺋل ﻨﻴﺴﺘﻨ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﺮخی &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳ&= #65248;ﺎم هستند ﮐﻪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻇﺎﻫ= 5198;ﺍ ﻧﻘشی ﻘﺎﺋﻞ نیستند ﻭلی ﺪ&= #65197; ﻋﻤل اﺯ ﺍﺯﺍﺩ= 5263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ &#= 65165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ شاید ﭘﺎﺩﺍʌ= 05; ﻫم ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65165;ﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻨA= 252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻃﺎﻋﺖ ﺍA= 199; ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻭﺗ&= #65204;لیم ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. (ﻋﺬﺍﺏ) ﻧﺎ ﮔﻮﺍ= ;ﺭﺋﻰ ﺯﻧﺪگی ﺪﺭ جَ = 7;َنّم ﺠﻬﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺴخ &= #65188;ﻴﻮﺍﻧﻰ. ﻭﻗتی که ﺍﻧﻬʋ= 66; ﺩﺭ ﻳک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋ&#= 65264; ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﺣت= 40; گیاهی ﻤﻴﺂﻳﻨ= ;ﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #1606;وع بشری و ﺒﺎﻟﺎت= ;ر ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﻴ&= #65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 261; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ = ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; اﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺠ&= #65170;ﻮﺭ ﺩﺭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻣ&= #65228;ﺎﻑ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﺳ= ﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﺧﻠﻖ= ) ﻣﻨﻈﻮﺭﺣﺪﻳث ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺤتی اﮔﺮ ﻗﺸﺮA= 263; ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺩ&= #65197; ﻣﺤﺸﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5256;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65187;تی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻭﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺤﺎل &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺣتی ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺟﻬنم ﻮﻗﻬﻘﺮA= 165; ﺑﺎﺯ ﻧﻮعی ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ الهی ﻮ ﺩﺍﺩﻥ A= 236;ﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺣ&= #64401;متی الهی ﻮ ﺑﺪﺍئی= ; ﭙُﺮ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﻘ&#= 65212;ﺪ ﮐﺴﺐ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻧﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;نوع بشری اﺳﺖ. ﻗﺸʋ= 98;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی اﺳﻠﺎʌ= 51;ﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ه= 587;تند ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ = ﺭﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩA= 173; ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﻳﺸﺘﻥ ﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺷﺮک &= #65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑل ﺒ&#= 65192;ﺸﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻋﺬﺍﺏ ﺑﻌ= ﮑس ﻋﺬﺏ ﻳﺎ ﮔﻮﺍﺭ&= #65165;ﺋﻰ ﺑﻤﻌنی ﻨﺎﮔﻮA= 165;ﺭﺍئی ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺠﻬ= 5166;ﻥ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک ﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻧﻮع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی فسخ و گندیدگ= 740; گیاﻫﻰ ﻣﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #1606;وع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﺑʋ= 98;ﻭﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ الهی اﻧﺠﺎﻡ ᥵= 5;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65170;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻨﺪ) (ﺍﻫﻤﺎﻝ) ﻧﺎﺩﻳ= ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﻭ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺒﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﻫ&= #65166; ﮐﺮﺩﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ بی اﻋﺘﻨﺎئی ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﻫﻤﺎل ﻮﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65259;ﺎ ﺷﺪﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﻤ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺤﺘﻰ متعبّدﻳ= ﻥ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰ&= #65251;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65252;ل کنند ﻭ ﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻧﻴﺰﺁﻧﻬﺎﺭﺍ &#= 65197;ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻳ= ﻌنی اﻧﺎﻥ که ﺧﺪﺍA= 197;ﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺍﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺰ ﻓﺮﺍﻣﻮشی اﻧʌ= 60;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﺃﺣ= ﮑﻢ) ﺑﻮﺩﻥ ﺒﺎ ﺣﮑﻤ&= #65174; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺻﺎﺣﺐ &= #65187;ﮑم ﻮﻓﺮﻣﺎﻥ ﻮﺩﺍ&#= 65261;ﺭﻯ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺣﮑ&= #1605; ﻮﺣﮑﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﻳﺪﻩ ﺷﺪنی اA= 203;ﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65183;ﺴﺘﻪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭘس ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐم ﺤﮑﻤﺖ ﻧﺒﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ &#= 65165;ﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩ= ﺍﺩ ﻭلی ﺮﻫﺎ ﻧﻤﻮ= 5193;. (بکُلّی) ﺍﻭﺭᥴ= 5; ﻣﻮﮐﻮل ﺒﺨﻮﺩﺵ ﻭ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺑ&= #64405;ﺬﺍﺭﺩ. ﻭهیچ کس ﻨﻤﻴ᥵= 6;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ بعقل کُلّی ﻮ &= #1575;لهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳ&= #65194; ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #65184;ﻮﻳﺪ ﭼﻮﻥ کوﺭﻯ اﺳA= 174;ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﮐﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﺮﺍ هدایت ﺑﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻩﺍ= 5263; که ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩ= ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﺟﻬل ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺍ&= #65251;ﻮﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺳ&#= 65198;ﺍﻧﻪ ﺑﺎﮔﺎهی ﻨﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﻮﻋﺎ&#= 65239;ﻠﺎﻥ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ = الهی ﻤﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1615 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ60= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﺫﺍ ﮐﺎﻥ ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎمة ﻭ ج¡= 4;مع اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺨﻠﺎ= 5163;ﻖ ﺳﺄﻟﻬم عمّا ᥺= 7;ﻬﺪ ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ﺴﺄﻟﻬم عمّا ﻗﻀی علی&= #1617;هم ﭼﻮﻥ ﺮﻭﺯ ﻗﻴʋ= 66;ﻣﺖ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻠﺎﻳق ﺮﺍ جَ= 05;ع ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﺯ ﺁﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ خودشان گذﺍﺭ&#= 65193;ﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی ﻨ&#= 65204;ﺒﺖ ﺑﺎﻣﻮﺭ (ﻗﻀﺎﻯ)= ﺩﺭحق اﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﭘﺮﺳﻴﺪ ( ﻳﻌنی &= #65252;ﻨﻄقی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ &= #65169;ﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻳﻌنی ا= 5255;ﭽﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﺳʋ= 74; ﻭﺣﺘمی ﻮ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﻄﺒ&= #65268;ﻌﺖ ﻭ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﭼﻴﺰ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﭼﺮ= ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻳﺎ ﺑل&#= 1606;د ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﭼﺮﺍ = ﺳﻔﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﺍﺳﺖ = ﻭلی اﻣﻮﺭﻯ که ﺑﻌA= 260;ﺪه ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ ﺭ= ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻠﻮک &#= 1575;لهی ﻨﻤﻮﺩﻥ ﻭﻳﺎ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻨﻤﻮﺩﻥ ( ﺭﻭﺯ= ﻗﻴﺎﻣﺖ) ﺭﻭﺯ جَمع اﻭ᥷= 7;ﻯ اﺭﻭﺍﺡ ﺳﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ &#= 65255;ﻮعی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی اﻳA= 256;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻬن&#= 1605; ﺠﻬﺎﻧﻮم اﺳﺖ. &#= 65261;ﺍﻟﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻘﻮ&#= 1604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫم ا= 4400;ﻨﻮﻥ ﺘﺤﺖ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ = ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی هستند. ﻭ = ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺎﺯ &= #65239;ﻴﺎم ﻤﺠﺪﺩ ﻭ ﺳﺮﭘﺎ = ﺷﺪﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻳک ﺘﻮﻟ&#= 65194; ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬ ﺍﻗﻴﺎﻣﺖ ﺭ ﺍﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﺤﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ گفته ﺍﻧﺪ ﮐﻪ A= 165;ﻣﺮﻭﺯ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻨﺪﻩ ﺯﺑﺎﻥ ﺒﺴﺘﻪ ﻣ&= #65188;ﮑﻮم ﺒﺠﻬﻨم الهی ᥽= 2;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮔﻠّﻪ = ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ &= #65262;ﮔﺎﻭﺍﻥ ﺪﺭﻣﻴﺁﻳﻨﺪ ﻭ&#= 65227;ﻘل اﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺣﻴ&#= 65262;ﺍنی اﺳﺖ. ﻳک ﺮﻭح ﺘ&#= 65256;ﻬﺎ ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺮﻃ ﻮ ﺩ= ﻟﻴل ﺘﻮﻟﺪﻯ ﺪﺭ ﻫﺮ = ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻤﻴﺂﻳﺪ = 4400;ﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﻧﻮعی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ &= #65197;ﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻧﺴ&= #1582; ﺒﺸﺮﻯ کنونی ᥽= 5;ﻴزﺗﻌﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺧﺪﺍ رَبّ A= 261; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭحی = 575;ﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﻳک سلوک الهی ﺑﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﺍﻳﻥ عهد ﺧﻮﺩ = 5197;ﺍﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪ .ﻭ ﻳﺎ ﺑ= ;ﺮخی ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴ&= #65198; ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1616 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ60= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65192;ﻤسة ﻟﺎ ﺗﻄفئ ٴﻨﻴA= 198;ﺍﻧﻬم ﻮﻟﺎ ﺗﻤﻮﺕ ﺃﺑ&= #65194;ﺍﻧﻬم ﺮجَلّ أثرک ﻮ = ﺭجَلّ عق ﻮﺍﻟﺪﻳﻪ ﻭ &#= 65197;جَلّ سعی ﺒﺄﺧﻴﻪ ﺍ= 04;ی اﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﻔﻘ= 5176;ﻠﻪ ﻭ ﺭجَلّ ﻘﺘل ʌ= 56;ﻔﺴﺎ بغیر ﻧﻔس ﻭﺭج= ;َلّ ﺃﺫﻧﺐ ﻭﺣﻤل ﺬ&#= 65255;ﺒﻪ علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭجَلّ ﭘ= نج گرﻭﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ = 4400;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺗﺶ جَ= 607;َنّم اﻧﺎﻥ ﺨﺎﻣﻮﺵ &#= 65255;ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺪﻧﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65166;ﻥ ﻫﺮﮔﺰ ﻧمی ﻤﻴ= 5198;ﺩ( ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻮ&= #65191;ﺘﻥ ﻮ ﻋﺬﺍﺏ. ﺑﺪﻥ هرﮐس ﺑﺎﻣﺮگ ʌ= 52;ﻴﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ.ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮگ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﺭﻭح اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ &= #65259;ﻤﺎﻥ (ﺟﺴم ﻤثالی ﻮʌ= 67;ﺎ ﺟﺴم ﺮﻭﺣﻰ ﺍﮔ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﻭح ﻤﺎ&#= 65259;ﻴّتی ﻮ ﺷﮑل ﻮﻫﻴﺄت= 740; ﻘﺎﺋل ﺒﺎﺷﻴﻢ. &= #65165;ﻳﻥ ﺮﻭح ﺒﺎﻣﺮگ ﺘ= 5253; ﺒﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺯ&= #65255;ﺪگی ﺒﻨﺤﻮﻯ ﺪﻳﮕﺮ &= #65193;ﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺩﺍﺭﺩ. = ﮐﻪ ﺍﮔﺮ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﻣﺮگ &= #65194;ﻭّﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ همین ﺠʌ= 04;م ﺮﻭحی ﻮ اثیرﻯ= ; ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺠﺎ (ﺟﺴمی ﻨﻮﺭﻯ) ﻳ&= #65166; ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻳﻨﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65262;ق اﻟﻌﺎﺩﻩ ﺭﻗﻴ= 602; ﺘﺤﺖ اثیرﻯ ﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺮﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍنی = 575;ﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ کوﺭ ﻭ ﺩﺭ &= #65175;ﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻬل ﻮ ﭘﺮ&= #65267;ﺸﺎنی اﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; ﺍثیرﻯ ﺩﺭ ﺍﺷA= 228;ﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻫﺮ &= #65255;ﺎﺭ ﻭ ﻧﻮﺭﻯ که ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﺒﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﺴﻮﺯﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻥ ﻮ ﭘﻨ= ﺎه گاهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261; ﺍﻳﻥ ﺠﻬﻨم ﺴﻮ&#= 1605; اﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ﺗﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨم ﭽﻬﺎﺭم = 5262; ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﺒﻔﺴخ و گندیدگی گیا= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮوﻧﺪ. ﻭ = ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ اﺗﺸﻬﺎﻯ ﻤﻠﮑ= 5262;ﺗﻰ ﻭ ﺭﻧج های گر᥽= 1;ﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65255;ﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺼﺪﻫﺎ ﻫﺰ&= #65165;ﺭﺳﺎﻝ ﺍﻳﻥ کاﺭﻣﺎﻫA= 166; ﻃﻮل ﻤﻴﮑﺸﺪ ﺗ&#= 65166; ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65203;ﻠﻮک ﺘﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮔﺮﻣﺎﻯ ﺼﺤﺮﺍ ﻫﺎﻯ گر= 605; ﺪﻧﻴﺎ ﻭﮔﺮمی = 5198;ﺣم ﻤﺎﺩﺭ ﻭ ﮔﺮﻣﺎ&= #65263; ﺪﻭﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ &#= 65262;ﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍ&= #65175;ﺶ ﺳﻮﺯﺍنی هستن= د. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻳکی ﺁﻧﮑﻪ ﮐﻪ &#= 65207;ﺮک ﻤﻴﮑﻨﺪ.( ﺷﺮک ﺨ= ﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺖ ﭘﺮﺳ&= #1578;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ آ&= #1582;وند ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ صنم پرستی ﻭﻟﺎﻳﺘ= ;ﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ &#= 1575;لهی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻭ ﺗﻌﺒﺪ ﻏﻴﺮ ﻣ= ﻘﺒﻮل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 187;ﺎﺿﺮ ﺑﺘﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮ= 705; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ.) ﺩﻭم کسی که ﻭᥴ= 5;ﻟﺪﻳﻨﺶ ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺎق و طرد کرﺩﻩ ﺑﺎ᥸= 7;ﻨﺪ (ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﺍ= ;ﻟﺪﻳﻥ ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﮔ&= #65198; ﺍﻧﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﻮﺻﺎلح ﻮ ﺍﻳﺮ= 5165;ﺩ ﺑﺤﻘّﻯ ﺪﺍﺷﺘ= 5258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﻟّ= 5166; ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻤﻮٴ= 5252;ﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭ ﻭﺍﻟ&= #65194; ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﺴﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﻌ= 5260;ﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺳ= ;ﺎﻟک ﺮﺍضی ﻨﺒﺎﺷﻨA= 194;. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﻃﺮﺩ ولایت ﻧﻤﺎﻳﻨ= ;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺣتی اﺑﺮA= 165;ﺯ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺳﺎﻟ&= #1705; غیر ﻋﺎﻣل ﻮﻏʌ= 68;ﺮ ﻣطیّع ﻮﺧﻮﺩ ʌ= 03;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻟ&#= 65194;ﻳﻥ ﺸﻤﺎ ﻣﻥ ﻮعلی= 17; ّ هستیم. ﻳکی ا= ﻣﺎم زنده ﺰﻣﺎﻥ ﻭʌ= 67;کی ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍ&= #65247;ﺪﻳﻥ ﺮﻭﺣﺎنی ﻮ ﻣﺮ= 5169;ﻴﺎﻥ اﻧﺴﺎنی ﺴﺎﻟʌ= 42; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65165;ﺯ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺭﺣم = ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ﻮ ﭘﺮﻭﺭʌ= 05; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ.) ﻭﺳﻮم کسی که ᥸= 3;ﺨﻥ ﭽﻴنی ﺒﺮﺍﻯ ﺒ= 5198;ﺍﺩﺭﺵ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻧﺰ&#= 65193; ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺑﺠﺎﺳ&#= 65262;سی اﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮگ ﺒ&#= 65198;ﺍﺩﺭ ﺷﻮﺩ ( ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ هم ﺒﺮﺍ= 5193;ﺭ ﺭﻭﺣﺎنی هستن= د. ﻭﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﺠ&#= 65204;ﻤﺎنی ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﺑﺮﺍﺩ&= #65197; ﺗﻔﺎﻭتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﻗتی ﺠﺎﺳﻮﺳA= 264; ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65252;ﺮگ کسی ﺸﻮﺩ. ﺑﺎﺯ &#= 65187;ﺎﮐم ﻮﺳﻠﻄﺎﻥ ﺍﻋم= 617; اﺯ ﭘﺎﺩشاه ﺳʌ= 68;ﺎسی ﻮﻳﺎ آخوند ﺣᥴ= 6;ﮐم ﺒﺮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﻳ&= #1606;ی ﻤﺮﺩﻡ ﮐﻪ سال= 05; الهی ﺮﺍ ﺑﻤﺮʄ= 02; ﺑﺎﺳﺨﺘﻴﻬﺎئ= ی کشتاﺭ ﻣﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﺎ&= #65203;ﻮس ﺴﺎﻟک ﻤﻨﺎﻓق = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﻠﺎع اﺯﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴ= 5248;ﻮکی ﺴﺎﻟکی ﺪﺍﺭﺩ. &#= 64380;ﻪ ﺗﻬﻤﺖ ﻭﺩﺭﻭغ &#= 65170;ﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺮﺍﺳتی = 5252;ﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65255;ج ﺪﻳﺪﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65261; ﻓﺘﻨﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﻤﺮﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﻭ&= #65169;َﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ اﻭ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﭼﻬﺎﺭم کسی که ﻗﺘل ﻨﻔسی ʋ= 70;ﺪﻭﻥ ﻘﺘلی اﻧﺠﺎم ʋ= 70;ﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺪﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺭﺳم اﻋﺮﺍﺏ ﻭ= 5187;تی ﺪﺭﺗﻤﺎک ﻤﻠﻞ &#= 65261;ﻗﻮﺍنین گشوﺭﻫﺎﻯ ﻣﺨʋ= 76;ﻠﻒ ﻣﺘﻘﺎﺑﻠﺎ ﻗﺎ&#= 65175;ل کشته ﻣﻴﺸﻮﺩ. A= 261;ﺍﮔﺮ ﮐسی کشته ﺷﺪ ᤨ= 0;ﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﻗﺘ&= #1604; ﻨﺪﺍﺷﺖ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺎﺗل خم ﺒﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮﺗﻮﻓﻴق ﺪﺭ ﺗ&#= 65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﮔﺮﭼﻪ ﺳʋ= 92;ﺖ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔ&= #65256;ﺎﻩﻗﺘل ﻮﺣتی ﻘﺘﻠﻬﺎA= 263; ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺑ&#= 65268;ﻥ ﻤﻴﺒﺮﺩ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﺘﻠﻰ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔ= ;ﻨﺎهی ﺴﺮﺯﺩ ﭘﻴﺮ ﺩﺍ&= #65261;ﺭ الهی اﻭﺍﺳﺖ. ʋ= 65;ﻣﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻗﺘ&= #1604; ﻨﻔس ﺗﺮک اﻭﻟA= 268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻋﺪم ﭙ= 5256;ﺎﻩ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮ&= #65235;ﺘﻥ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺘل ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﺧﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ثوﺍﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍA= 253; ﻭﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭلی اﻳﻥ آخوند ﻗﺸ= ;ﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌ&#= 65194;ﺍﺩ ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﺎ= 5219;ﻞ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﻳﻔ&= #65176;ﻪ ﻭ ﻓﺎﺳﺪ ﺩﺭ ﻓﮑ= ﺮ ﻭاﺳﺘﻌﺪﺍﺩ روحی و تکامل &#= 65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑسل= 608;ک الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻦ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﻘﺒلی ﺒﺎﺷﺪ ﮐ= 5258; ﺑﺘﺮک ﺴﻠﻮک ﻮ= 5191;ﻴﺎﻧﺖ ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭقُر= 70;ن ﻠﻔظ ﻘﺘل ﻨﻔس = 5175;ﺮک ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻮﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﻭﭘﻨ= جَم کسی که ﮔﻨﺎهی= ﺒﮑﻨﺪ ﻭﻋﻠﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ (ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻄﺮﺯﻓﮑﺮﺟﺒﺮ= 5263; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ&= #65197;ﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ خود ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐ= 5258; ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻴﺸﺪ ﻭ&= #65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺴﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ &= #65184;ﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﻋشق ﺁﻧ= 5260;ﺎ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ &= #65193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﺎنع = 575;ﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ. ﻭلی اﮔﺮ ﮔﻨﺎA= 257; ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ ﻮﺍﺭ&#= 65215;ﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻳﻥ ﺠ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﺍﺑ&= #65194;ﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎهی ه = 5; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﻭﻣﺸﺮک ﻨ&#= 65166; ﺑﺨﺸﻮﺩنی هست= ;ند. ﺣتی اﮔﺮ ﻗﺘل®= 0; ﻨﮑﻨﺪ ﻭ ﮔﻨﺎهی ﺴﻨّA= 176;ﻰ ﻭﻋﺮفی ﻨﻨﻤﺎA= 267;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1617 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ32= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﺫﺍ ﺑﻠﻐﺖ ﺍﻟ= ;ﻨﻔس ﻫﺬﻩ ﻭ ﺃﻫﻮﻯ ﺒ= ﻴﺪﻩ ﺍلی ﺤﻨﺠﺮﺗﻪ = 5247;م ﻴﮑﻥ ﻠﻠﻌﺎﻟم &#= 65176;ﻮبة ﻭﮐﺎﻧﺖ ﻟﻠﺠﺎ&#= 65259;ل ﺘﻮبة ﺗﺎ ﻭﻗﺘ= ;ﻴﮑﻪ ﺗﻨﻔس ﻭنَفس ᥾= 7;ﺎ ﺭﻭح ﺒﮕﻠﻮ ﺑﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺒﺪﺳﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﺍثاﺭﻩ ﺑﮕﻠﻮA= 263; ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺑﺮﺍﻯ عاﻟم ﺘA= 262;ﺑﻪﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟ&#= 65268;ﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻫل ﺘ&#= 65262;ﺑﻪ ﻫﺴﺖ.(ﻋﺎﻟم اﺁ&#= 64404;ﺎﻩ ﻭ شاهد ﮐﺎﻣل ʋ= 76;ﻮﺑﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺁ= ﺧﻮﻧﺪ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﻮﺩﻥ &= #65261;ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﻠﻮ&#= 1605; ﺪﻳنی ﻮ ﻳﺎ ﺗﺎ&#= 65197;یخ اﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍ= 5259;ﺐ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺟﺎﻫ&= #65246; بی اﻃﻠﺎع اﺯ ʌ= 03;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﻭ&#= 65255;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﻠﺎل &#= 65262; ﺣﺮﺍﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪ&#= 65259;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﻭﻳ&= #65166; ﺍﺯ حدیث ها ﻭق= ;ُرآن ﺨﺒﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺯﻭ&#= 65193; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﺳﻠﻮک الهی کند ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎ&= #65259;لی ﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; هرﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺑ= 5258; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﻮﺩ&#= 65263; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮ&#= 65193; . ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺑﻪ ﺑ= ;ﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺰﺩ= ﻧﻔس أمّاره ﺧﻮﺩ ﻭ= ;ﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺟﺎﻫل &#= 1594;یر ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺍﺭﺯ&= #65207;ﻰ ﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﻮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی باﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒ&#= 65166;ﻟﻪ سلوک الهی ﻭﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ و وسیله الهی ﺒ&#= 65166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺑﺎ ﺩف&#= 1604;ع ﺸرک اﻧﺠﺎم ﺒʄ= 05;ﻴﺮﺩ. ﺣﺘتی اﮔﺮ ﺻﺎA= 193;ﻕ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﭘﻴﺮﻭ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺻﺤ&= #65170;ﺖ ﺍﺯ ﻋﺎلم ﺒﻮﺩ= 5253; ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺁﺧ&#= 65198;ﺕ ﮐﻪ ﻣﺠلسی ﻤﻴ@= 405;ﻮﻳﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﻣ&= #64405;ﺮ ﮐسی ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ = 4400;ﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﭼﻪ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﻴ= ﺸﻮﺩ؟ ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5208;ﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ ﮐﻪ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﻠ&= #65262;ک خودشان ﭽﮕﻮﻧ= ﻪ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﻳﺎ ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﭼﮕ&#= 65262;ﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺠﻠﺴ&#= 65264; ﺍﺯﺗﻮﺑﻪ ﮐﺎﻣ&#= 1604; ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ش&#= 1575;ید ﻣﻌنی ﺪﺭﺳتی ʌ= 56;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ سل&#= 1608;ک الهی که ﺗﺎ شا= هد ﻗﺎﺋم ﻄﻮل ﺒﮑ= 5208;ﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﻮﻗﻒ &= #65259;ﺮﮔﻨﺎﻩ ﭘﻴﺶﺧﻮﺩ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ گناﻫﻰ A= 175;ﮑﺮﺍﺭ ﻧﺸﻮﺩ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ= ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ بی ﺸ= 5252;ﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻔس &#= 1571;مّاره ﺑﺎﺯﻯ ﺴﺎﺯ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻋﻤﺮﻯ ﺪﺭﺍ&= #65199; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65262;ﺍع گناﻫﺎﻥ ﺒﮕﺬʋ= 97;ﺩ ﮐﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍ= 5267;ﻥ گناﻫﺎﻥ ﻴﻜﺒʋ= 66;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194;. ﻫﻤﺎﻥ عدم سلو= ;ک الهی ﮔﻨﺎﻩ ﻣʋ= 94;ﺍﻭم اﺳﺖ. ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺳﻨّ&#= 65176;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻌﺒّﺪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮﺭ&#= 65261;ﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ = ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻘﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ &#= 65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ .<o:p></o:p> حدیث 1517 –= 5;ز ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174; (ﺝ۵ﺹ68 ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺩﺭﻧ&= #65166;ﻣﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ اﺩﺍﺩ&#= 1607;اﻯ اﻫل ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﻫ&#= 1604; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اثباﺕ ﻋﺪل اﻟ= ;ﻬﻰ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﺰل&#= 1578; ﻮﻣﻘﺎمی ﺒﻴﻥ = 5194;ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺣﺎﻟت&#= 1740; ﺒﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ ﻧﺎ&#= 65251;ﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒ= ﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺍﺯ= ﻭﻗﻮع ﺪﺷم= ;نی ﺪﺭ ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﻣ= ﻄلع گرﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺧ= 5262;ﺍﺳﺘﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻥ ﺒﻮﺩﻳ&= #65194;.ﺍﻣﺎم ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺍ&= #65199; ﺍثاﺭ ﻭ ﺍﺧﺒﺎ= 5197; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎ&#= 65253; ﻮ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗعقل ﺒﺨ= 5194;ﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎلی = 575;ﺯ ﺩﻭ ﺣﺎل ﻨمی ﺒ= 5166;ﺷﻨﺪ اﻣّﺎ حَقّ ﻔA= 268;ﺘّﺒﻊ ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺑﺎﻃل &#= 65236;ﻴﺠﺘُﻨَﺐ ﺍﻣﺎ ﻣﻄلبی ح&= #1614;قّ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65193;ﻧﺒﺎل گرﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎ&#= 65219;ل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍ&= #65253; ﺒﺸﻮﺩ. ﻭ ﺗﻤﺎم اﻣّﺖ ﺍﺳﻠﺎﻡ ( &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقه اﻭم کنندگان ﺴﺎﻟ&= #1705; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ) ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #1602;ُرآن حَقّ اﺳﺖ ﻭ ﭼʌ= 68;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺩﻳﺪ&#= 65263; ﺒﻴﻥ ﺘﻤﺎمی ﻤ= 5204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ق&= #1615;رآن ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺧﺘﻠﺎ&#= 65233; ﺍﻥ ﭽﻨﺎنی ﺒﻴ= 5253; ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎ&#= 1605;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺒﻴ&#= 65254; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﺮ ﺗﻔﺎﻭتی ﺪ= 5197; ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺭﻭﺷ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻨﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺑﺎ ﻫم اﺧﺘﻠﺎ= 601;ی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺒﺸﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍ&= #65183;ﺐ ﻭﻫﻔتم عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﮕﺎﻥ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ) ﺣﺎ&#= 1604; اﮔﺮ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ &= #1581;دیث های ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎA= 267;ﺪ ﻣﻄﺎﺑق ﻘﺮﺍن ( &= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺪﻭ قُرّه ﺑ᥷= 8;ﺗﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻥ اﺧﺒﺎﺭ &#= 65251;ﻄﺎبق ﻘﺮﺍﻥ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻨﺎﻥ (ﺍﻭ&#= 1605; کنندﻩ) ﺯﻥ ﻮ ﻣ= 5198;ﺩ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑ= ﻪ ﺍﺯ ﺍﻫل عناد ʌ= 61; ﻟﺠﺎج ﺒﺎﺷﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺗﻤ= ;ﺎمی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻮ ﻣﺬ&= #65165;ﻫﺐ ﻣﺸﻤﻮل اﻳﻦ اهل عناﺩ ﻫﺴﺘ= ;ﻨﺪ) ﻭ فی ﺤﺎا اﺟﺘ&= #65252;ﺎﻋﻬﻢ ﻣﻘﺮﻭﻥ ﺒﺘﺼﺪ&#= 65267;ق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ﻴﻘﻪ ﻣثیبون ﻤﻬﺘﺪ= ;ﻭﻥ ﻮﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻳ᥽= 6;ﺎﻥ ﺒﺎﻫم ﻤﺘﻔق ﻮ &#= 1580;َمع ﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﺩﺭ ﺍﻥ هست (ﺍﻳ&#= 65253; اﺟﺘﻤﺎع ﺪﺭ ﻣ= 5248;ﺎﻗﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎﻫﻢ &= #65261;ﻳﺎ ﺍﺗﻔﺎق ﻨﻈﺮ ﺩ&#= 65197;ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻴﺪتی ﻮﻋﺒA= 166;ﺩﻯ هیچ گاه ﻧﻴﺰ ᥷= 3;ﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻧﻤﺎ= 5199; حَجّ ﮐﻌﺒﻪ ﻫʋ= 98;ﮐس ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻣﺎم &= #65252;ﺬﻫبی ﺨﻮﺩ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻮﻭ ﻭﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺳﻤﺒ&#= 65262;ل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ال= 607;ی و ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. &= #65261; ﻣﻨﺠﺮ ﺑجَم ﺸA= 194;ﻥ ﻮ ﻭﺍﺣﺪ ﺷﺪﻥ عاﺑﺪ ﺑﺎ ﻣﻌﺒ= 5262;ﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم ﺒ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. (ﻣﻘﺮ= ﻭﻥ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻘﺮﻳﻨ&#= 65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ قُرّه ﺷﻬ᥾= 2;ﺩﻯ نهائی ﻮﺳﻤﺒﻮ= ;ل الهی اﺳﺖ. ﭘس ʋ= 91;ﺒﺮﻯ که ﻣﻄﺎبق سلو= ک الهی ﻭ ﻣﻮﺭﺩ A= 175;ﺎﻳﻴﺪ قُرآن ﻨﺎﻃق ﻴ= ;ﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= ق کتاﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺗA= 166;ﻳﻴﺪ قُرآن ﻧﻴﺴﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺗﺼﺪﻳقی ﻨﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻥ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻣ= ;ﺬﺍﻫﺐ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﻔق ﺪ&#= 65197; ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺗﺼ&= #65194;ﻳق ﺪﺭ ﮐﻠﺎم اﻣﺎ= 605; ﺮﺿﺎ ﺗﺼﺪﻳق ﻮ &= #65175;ﻄﺒﻴق ﻴک ﺨﺒﺮ ﺑﺎ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ الهی ﺴﻠﻮﻙ ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ اﻣﺮﻳﻪ ﻣﮑﺘﻮ= 5167; ﻭ ﻣﻘﺮﺭ الهی = 75;ﺳﺖ.ﻭ ﻣﻄﺎﺑق ﻄﺮﻳﻘ= 5174; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﻳﻴ&#= 65194; ﭘﻴﺮ الهی ﻘﺮʋ= 65;ﻥ ﻨﺎﻃق ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هدﻑ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻥ ﺒﻘﺮﻳﻦ و این همانی مقام الهی ﻭقُرّه &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65165;ﻭل ﻮ ﺍﺧﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻴ= ﻜﺴﺎﻟک ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺗﺤ= ﻘﻴﻘﻪ) ﻳﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻥ ﺁﻥ ﻳﻌنی ﺒحَ = 2;ّ ﺮﺳﻴﺪﻥ نوع بشری ﻮ ﺑﺸﻬﻮʋ= 93; رَبّ النوع ﻭ ﺣﻘﻴ᥼= 0;ﺖ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻄﺮﻳﻘ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی ﺸﺨﺺ ﮐ= 5258; ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق ﻮ&#= 65169;ﮑﺴﺐ قُرّهﻫﺎﻯ ﺸﻬ= ;ﻮﺩﻯ ﻤﻨﺠﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺼﻴﺐ &= #65261; ﺩﺭ ﺻﻮﺍﺏ ﻭ ﻣﺼ= ﻴﺐ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺧﻮﺭﺩ ﺩ= ﺭﺳﺖ ﺑﻬﺪﻑ ﻭﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺴﺘﻥ ﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺗﺮﻳ= 5253; ﻤﻘﺎم ﺘﺠلی ا = 4;هی حَقّ ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ = ﺒﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭک ﺘﻄﺎﺑق اﺣﺎﺩﻳث ﺑﺎ ق= 15;رآن و بیا قران ناطق فرستاد= 07; الهی برای سالک ﻮ ﻭ= ﺍﺟﺐ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎ&= #65169;ل ﭙﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋ&= #65176;ﻘﺎﺩ ﻭ ﺗﺼﺪﻳق ﻮﻗﺒ&#= 65262;ﻝ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺼﺎﺋﺐ ﻭﺩﺭﺳﺖ &= #65261; الهی اﺳﺖ.ﻭ ﺍʌ= 55;ﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺑﻤﻌ= 5256;ﻰ (ﻣﻬﺘﺪﻭﻥ) ﺑهد&#= 1575;یت ﻭ شایسته ﮐﺴﺐ= ; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻫُﺪﺍﻫﺎﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺩﺭ = 5239;ﺎﺋم هُدﺍﻯ ﻨﻬﺎئی است ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ = 581;َجّ ﮑﻌﺒﻪ ﻗﺮﺑﺎن= 740; کرﺩﻥ گوﺳﻔﻨ᥷= 4; ﻫُﺪﻯ اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ <= b>ﻟﺎﺗﺠﺘمع ﺍﻣّتی علیّ ا&= #65247;ﻀﻠﺎلة ﮐﻪ ﺍﻣﺖ ﺍﺳﻠʋ= 66;می ﻤﻦ اوم کنندگان سال= 05; ﻫﺮﮔﺰﺑﺮﮔﻤﺮ= ;ﺍهی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65251;ﺘﻔق ﮔﺮﺩﻧﺪ (ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺩ&#= 65257; ﻗﺮﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺖ ﺳﻴﺎسی اʌ= 03;ﻠﺎمی ﻤﺘﻔق ﻨﺸﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻨﻴﺎ&#= 65253; ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﻨﺤ&#= 65262;ﻯ ﻤﺘﻔق ﺒﻮﺩﻧﺪ &#= 65165;ﻣﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺸﻴﻌ&#= 65258; ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﺸﻴ&#= 65226; ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ اﺗﺤﺎﺩ ﺳ&#= 65256;ﻴﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺭ&= #65169;ﻌﻪ ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻠﻔﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍ= ﻳﻦ (ﺍﻣّﺖ) ﺍﻭم کنندگان ﺴﺎﻟ&= #1705; هستند ﻭ ﺍﺟﺘ᥽= 2;ﺎع اﻧﻬﺎ جَمع ﺸ᥷= 4;ﻥ ﻮجَم گرﺩﻳﺪﻥ= ; ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺳﻴﺪ= 5253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺑﺠﺰ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻧ&= #65252;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔﺰﻭﺍﺳﻄ= 5258; ﺑﺎﻃل اﻟﻬﻰﻧA= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﻴﺮﺍ جَم کند ﻭ شاهد تج&= #1604;ّی الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65169;ﺎﻳﺪ سلوک الهی کر= 5193; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻣّﺖ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ جَم ﻭجَمع ﻮ= ; ﻣﺠﺘمع ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی گرﺩﻳﺪ ﻭ ﺗﺤﻘ= 602; ﻴﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﮔﻤﺮ= ﺍهی ﺴﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ) ﭘس ﺑﺪﺍ&= #65253; که ﻫﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺍ&#= 65251;ﺖ ﺑﺮ ﺍﻥ ﻤﺠﺘمع &#= 65262;ﻣﺘفق ﺸﺪﻧﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #1581;َقّ اﺳﺖ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﭽ= ﻨﻴﻥ اﺗﻔﺎقی ﺪﺭ ﻣA= 196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی ﺘﺎ ﮐ= 5256;ﻮﻥ ﺪﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭ = ﺍﮔﺮ ﻫم ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﺩﻟﻴل ﺤﻘﺎﻧﻴ= 5174; ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کنندﻩ ﻫﺴ= ;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ همگی A= 170;ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻮﺍﺣﺪﻯ ﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﻫم ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ&#= 1580;َم ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭح&#= 1614;قّ هماﻥ حَجّ ﻮ ﺳ= ;ﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴﺮ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺣﺪّ &= #65165;ﮐثر ﺩﺭحَجّ اﮐﺒﺮ= ; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥶= 4;ﺒﺮﺋﻴﻞ ﺷﺸﻤﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺍﻳﻥ اﺟﺘﻤﺎع که ﻫﻴچ ﻴک ﻤﺨA= 166;ﻟﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194; حَقّ اﺳﺖ. ﻭ ق¡= 5;رآن حَقّ اﺳﺖ (قُر= ّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ حَقّ ʋ= 70;ﺮﺍﻯ همه حَجّ کنن= 583;ﮔﺎﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﺎ ﻫ= م ﻤﺘﻔق هستند) ᤨ= 0;ﻪ ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳل ﻮ ﺗ&= #65212;ﺪﻳق اﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ( ﺗﻨﺰﻳل ﺒﻤﻌﻨ&= #65264; ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎﺟﻠﺪ &= #65261; ﮐﺎﻏﺬ ﻭﺟﻮﻫﺮ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻣﺪ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﻮضع کشتاﺭﻫﺎﻯ ﺪ᥷= 7;ﺍﺯﻯ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎمی ﺒﻮﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩ= ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﺰﻭ&#= 1604; ﻘﺮﺍﻥ ﺗﻨﺰﻳل &#= 65252;ﻨﻄقی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻬ&= #65166;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ&= #65268;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﻌﺒﺎ= 5197;ﺍﺕ ﻋﻤﻮمی ﻮ ﺟﻤﻠ= 5166;ﺕ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ = ﺗﻤثیلاﺕ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &#= 65176;ﺼﻮﺭ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼ= ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘ= ﻨﺰﻳﻞ ﻧﺰﻭل ﻤﻘﺎﻣﺎ= 5173; ﻭقُرّهﻫﺎﻯ ﺸ= ;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺼﻴ&= #65168; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65208;ﺎﻫﺪ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ قُر= 0;ن ﮔﺎهی ﺮﻭح ﺨﻮA= 193; ﻋﺮﻭج کرﺩﻩ ﻭ = 5169;ﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﻌﺮﺍ&= #1580; ﻮ ﺍﺳﺮاٴ ﺸﺪﻩ &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭﮔﺎهی ﻤﺮﺍﺗA= 168; الهی ﺮﺍ ﻧﺎﺯ = 4; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65262;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﺎﻟﺎ ﻧﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ ﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.= ﻭﻋﺮﻭج ﻔﮑﺮ ﻭ ﺭﻭح ﺒﺎ&= #65247;ﺎ ﺭﻓﺘنی ﭽﻮﻥ ﺮ= 5235;ﺘﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺗﻥ ﺒﻘﻠ&= #1617;ﻪ و کلّه ﮐﻮﻩ ﻭʌ= 67;ﺎ کُرِه ﻣﺎﻩ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ. ﭘس ﺗﺒﺪﻳل ﻘﺮ= 5165;ﻥ ﺘﺒﺪﻳل ﻤﻨﻄق= 40; ﻮ ﻧﺰﻭل ﺮﻭﺣﻰ ﻭ &= #65165;ﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ= ﻬﻰ ﻭﻧﺰﻭل ﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻴﺎ ﺗأﻳﻴﺪ ﺍﺻ&#= 65166;ﻟﺖ قُرآن ﺍﻟﺒﺘﻪ= ; ﮐسی ﺮﺍ ﻧمی ﺒﻴﻨﻴ= 605; که ﻧﮕﻮﻳﺪ قُž= 5;آن اﺯﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ &#= 65261; لی عملا ﻫﻤﻪ ᤨ= 0;س ﺑﺎﻳﻥﻤﻘﺎم اA= 247;ﻮهی ﻘﺮﺍﻥ ﺘﻮجه ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ قُ= 585;آن ﻴﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﻭ ق&= #1615;رّه ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺤﻤﺪ &= #65193;ﺭ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ادّعاﻯ= ; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﻪ = ﻭﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩ. ﻭ= ;ﺍﻳﻨکه هرﮐس ﮐﻪ ﺑﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﺗﺼﺪ&= #65267;ق ﻮ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ= ﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﭽﮕﻮﻧﻪ ʋ= 65;ﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ اﺣ&#= 65262;ﺍل ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺩﻳﺪﻥ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻴﻨ&= #65194;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ:ﻔﺎﺫﺍ= ; ﺷﻬﺪ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ ﺒﺘﺼ&#= 65194;ﻳق ﺨﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘ&= #65258; ﻭ ﺃﻧﮑﺮ ﺍﻟﺨﺒ&= #65198; ﻃﺎﺋفة ﻣﻥ اﻟA= 156;مّة ﻟﺰﻣﻬﻢ ﺍﻟﺎﻗ&#= 65198;ﺍﺭ ﺑﻪ ﺿﺮﻭﺭة ﺣﻴ&#= 65253; اﺟﺘﻤﻌﺖ فی اʌ= 47;ﺎﺻلع ﺘﺼﺪﻳق اﻟﮑﺘA= 166;ﺏ ﻓﺎﻥ هیج ﺤﺪﺕ = 5261; ﺃﻧﮑﺮﺕ ﻟﺰﻣﻬ&#= 65166; ﺍﻟﺨﺮﻭج ﻤﻥ ا= 5247;ﻤلّة ﻭﺍﮔﺮ قُرآن &#= 65208;ﻬﺎﺩﺕ ﻭﮔﻮﺍهی ﺒﺮﺻA= 194;ق ﺤﺪﻳثی ﻮﺧﺒﺮA= 263; ﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺗﺄﻳ= ﻴﺪ ﺍﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﺑﺎﺯ = ﺑﺒﻴﻨیم که ﮔﺮﻭهی اﺯ ʌ= 19;ﻮﺍﻳﻒ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠ&= #65166;ﻣﻰ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔ&= #65174; ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺑﺪﺍﻥ اﻗﺮﺍﺭ ﻭ ﻋﻤل بقره گیری ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻣﺖ ﺑﺮ ﺍﺻﺎﻟ&= #65174; قُرآن که ﻣﺘﻔ= ق ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻨک اﻳﻥ گرʌ= 61;ﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺤﺪ &= #65261; ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻟﺎﺯم ﻤﻴﺸﻮﺩ &#= 64400;ﻪ ﺍﺯ ﺣﻮﺯﻩ ﻣﻠﺖ = ﺍﺳﻠﺎم ﺨﺎﺭج ﻮ ﻃﺮﺩ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. (ﮔﻮﺍهی ﻘﺮﺍﻥ اﺯ ﺩﺭﺳتی ﻴک A= 192;ﺒﺮ ﻭﺣﺪﻳثﻫﻤﺎﻥ = 5220;ﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺳﻨ= ّﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺧﺒﺮﻯ ﺮﺍ ﺗﺎﻳ&= #65268;ﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴم ک= 607; ﮐﺠﺎﻯ ﻘﺮﺍﻥ ﺒ&= #65166; ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺒﺮ ﻣﻄ&= #65166;ﺑﻘتی ﺪﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﺍﺻﻮﻟﺎ ﭼﻨﻴﻥ &= #65176;ﻄﺒﻴقی مُیسّرهم ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺷﺪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻣ&= #65196;ﻫبی ﻮ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﻣﻨﺎفع ﻮ ﺗﻌﺼ= 5170;ﺎﺕ ﮐﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻥ = ﺘﻄﺒﻴﻖ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﺳ&= #65258; ﻣﻠﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ &= #65251;ﺘّکی ﺒﺘﻔﺴﻴﺮ قُر= 0;ن ﻮ ﺗﻄﺒﻴق اﻓﮑ= 5166;ﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺎ قُرآن هست&= #1606;د. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺗﺎﻳﻴﺪ قُرّه= ;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻃﺮﻳ&#= 65240;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﻮﻭﻟﺎﻳﺖ او ﺍ= 5199; ﻳک ﺨﺒﺮ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﺻﺎﻟ&#= 65174; ﺍﻥ ﺨﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ.= ﻳﻌﻨﻰ ﺍﮔﺮ ﺣﺪﻳثی ک= 75;ﺭ ﺑﺮﺩﻯ ﺴﻠﻮکی = 5194;ﺍﺷﺖ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﮔﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭﺳﺖ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺘﺎﻳﻴﺪ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ قُرآنﻨ= ;ﺎﻃق ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ ﻳﺎ ﺭﺩ ﺷﺪ. ﻭﺑﻘ= ;ﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&= #65247;ﻔﻌل ﻮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮔﻔﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻤﻄ= 5166;ﺑﻘﺖ ﺑﺎ قُرآن ﻮﮔ᥻= 6;ﺘﻪ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗ&#= 65198;ﺍ ﻥﻨﺎﻃق ﻮﻳﺎ ﺑ&#= 65252;ﺘﻥ کتاﺏ قُرآن ﺘ&= #65220;ﺒﻴق ﻨﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎﻳﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﮐﻮﺑ&#= 65268;ﺪ.ﻳﻌنیﭽﻮﻥ ﻃﭙﺎﻟﻪ ﮔﺎﻭ ﺑ&= #65166; ﺍﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨ&= #65268;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺎﻳﻴﺪ &= #65227;ﺘﺮﺕ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﻳ= ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻨّﺖ ﻭ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﻯ (ﺳ= ِﻨﺖ ﻭ ﻣﻘﺪّس ) ﮔﺮﺩ&= #65267;ﺪﻥ ﺍﺯ ﻳک حدیث ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭ= ﺗﺼﺪﻳق ﺨﺒﺮ ﻋملا ﺩﺭ = 5207;ﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﺼﺪﻳ= 5240;ﺎﺕ اﻓﺮﺍﺩ ﺣتی علماﻯ کاﺭﺩﺍ= ﻥ ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﭘﻴﺮ&= #65261;ﻯ اﺯ ﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﺩ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ ﻣ&#= 65196;ﻫبی ﻨﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﺮﻭ&= #1607;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ;ﻴپ ﻤﺬﻫبی ﺮﺳمی ʌ= 62;ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﺯ ﺩ= 5197;ﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺁﻧ= ﮑﻪ ﻋﻤلی ﻮسلوک الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﻭ ﺗﺤﻘﻴق ﺨﺒﺮ &= #65267;ﻌﻨﻰ ﺗﺤﻘﻘﺎت ﻭﻳﺎ &#= 65259;ﻤﺎﻥ که ﺳﺎﻟک ﻮﺩﺭ = 5203;ﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﺩﺭ= ﺳتی ﺨﺒﺮ ﻣﻨﻘﻮل ا= 5199; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻄل= 593; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; حدیث ها ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺍﺟﺘﻤعی ﻮ ﺳﻴ= 5166;سی ﻮﻋﻠمی ﻮﻏﻴﺮA= 257; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1578;جلّی الهی ﺎﺳﺖ. ﻭﺳA= 256;ّﺖ ﻭ ﻋﺘﺮﺕ ﺑﺎﺯ ﻫ= ﻤﺎﻥ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺮﺍ ﻣ&#= 65240;ﺪّس می ﮐﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎ ﻟﻬی ﺸﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﻭﻋﺘﺮﺕ ﺍﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﺩﺍ= 5173; ﻭﺯﻧﺎﻥ ﻮﺧﻮﻳ&#= 65208;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ عترت ﻧﻴﺴﺘﻨ᥷= 4; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮﻧﺪ&#= 65259;ﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺎ&= #65255;ﺸﻴﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻋﺘ&#= 65198;ﺕ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺗﻨﻬ&= #65166;ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ هر= ; ﺯﻣﺎﻥ هستندﮐﻪ ﻣﻨّ= ﺎ ﺍﻫل اﻟﺒﻴﺖ ﺷ= 5194;ﻩ ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮﻗ&= #65166;ﺋم ﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻋﺘﺮ&= #65173; ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍث&= #1575;ﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺍﺭث ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ;ﻘس ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺗﻮﺳّل ﻮ ﺗﻮﺳ= 617;ﻄ عباﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ A= 204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﻟﺰ&= #65261;م ﺒﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻴ&= #1705; ﺨﺒﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ &= #65251;ﻨﮑﺮﺍﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ قُ= 585;آن ﺮﺍ ﺗﺼﺪﻳق کرA= 193;ﻩ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﻧﺘﺎیج ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ.= ﻭﻫﺮﮐس ﺍﻧﮑﺎﺭ قُرآن= ; ﻭﻳﺎﻫﻤﺎﻥ اﻧﮑﺎﺭقُرّه&= #65259;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯﻮﺳﻠﻮ= 705; و دو قره محمد &= #65198;ﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ &= #65261;ﺍقع ﺨﺎﺭج اﺯ ﻣﻠﺖ &#= 65165;ﺳﻠﺎم ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﻧﻪ ﻓ&= #65240;ﻄ اﺩﻋﺎﻯ کاﺫﺏ A= 251;ﺴﻠﻤﺎنی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻃل ا= 5203;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ ادّعاﻯ= ; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻃل ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی ﺸﻴﻌﻴﺎA= 253; ﻮ ﺳﻨﻴﺎﻥ که س= 604;وک الهی ﻮ ﺗﺴﻠﻴ = 5; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ کسب قُرآن ﻴﺎ = ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ= ; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻨﮑﻮﺷﻨﺪ. ﺧﻮﺩ = ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺎﻓﻖ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﺎ ﻃل ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﺗﺤﻘﻴﻖ &= #65191;ﺒﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻄﺒﻴ&= #1602; اﻥ ﺒﺎ قُرآن ᥾= 1; ﻳﺎﻓﺘﻥ گوﺍهی ﺒﺮﺍﻯ ʋ= 76;ﺼﺪﻳﻖ ﺍﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﮐﻮﺷ&= #65268;ﺪ. ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﺍﻥ غیر ﻗﺎﺑل ﺘﻄʋ= 70;یق ﺒﺎ قُرآن ﻮ قُ= ;رّهﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﭼ= ﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎ&#= 65253; ﻮﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی گذﺷﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﻫ= 5198; ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ اﮔﺮ &#= 64380;ﻴﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﻨﺪ) ﻭ ﺟﺴ= ﺘﻦ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﮔﻮﺍ&= #1607;ی ﻮ ﺗﻄﺒیق اﻥ ﺒ= 5166; سلوک الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ کسب قُرّهﻫﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻭ = ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻳ&= #65258; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮﻙ ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻣ@= 401;ﺘﻮﺏ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ الهی = 75;ﺳﺕ ﻭﻃﻠﺐ ﮔﻮﺍهی = 5262; ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻫﻤﺎﻥ &= #65184;ﺴﺘﻥ ﺮﺍﺑﻄﻪ ﻣﻄﻠﺐ &= #65169;ﺎ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65234; ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﻄﺮﺩ ﮔﺮﺩﺩ. ﺰﻳ= ﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧّﻯ ﻤﺨ= ;ﻠّﻒ ﻓﻴﮑم اﻟثقلی= ن ﮐﺘﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ&= #65227;ﺘﺮتی ﺃﻫل ﺒﻴﺘﻰ ﻟﻥ &= #65176;ﻀﻠّﻮﺍ ﻣﺎ ﺗﻤﺴّﮑﺘم = 5170;ﻬﻤﺎ ﻭﺃﻧّﻬﻤﺎ ﻟﻥ &#= 65176;ﻔﺘﺮﻗﺎ حتّی ﻴﺮﺩﺍ عل= ;یّ ﺍﻟﺤﻮﺽ ﻣﻥ ﺪʋ= 97; ﺑﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﺩﻭ ﺍﻣﺮ ﺳ= ﻨﮕﻴﻥ ﻮ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻭﻣﻌ&= #65268;ﺎﺭ سنجس ﺑﺎ ﺍﺭﺯʌ= 05; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ. ﻳکی کتاﺏ ﺧﺪﺍ ﻭﻳ= 05;ی عترﺕ ﺍﻫل ﺒﻴ= 8; ﻤﻦ. ﻭﻣﺎﺩﺍم که ﺷA= 252;ﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﺘﻤ&= #65204;ّﻚ ﻭﻣﺘﻮﺳل ﺒﺎﺷ= 5268;ﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴﺪ ﺷﺪ ( ﻭﺟﺎ ﻣﺎند&= #65257; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺤﻮﺽ ﮐ= ﻮثر ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ پنج= 05; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻥ ﻤﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭ= ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺍ&#= 65255;ﻬﺎ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ= سلوک الهی ﺗﻤﺎم ﺸ᥷= 4;ﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65191;ﺒﺎﺭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺑﺎ قُرآن ﻮﻋ᥵= 6;ﺮﺕ ﺍﻧﻄﺒﺎق ﺪﺍﺷ= 5174; ﻭﺍﻣﺮﻯ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﻭﻋﺘﺮﺕ ʄ= 00;ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی زنده ﺰﻣ&= #65166;ﻥ وارثان ﻤﺤﻤﺪ= ﻭ ﺍثاﺭ ﺑﺎﻗﻴﻪ = 5165;ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻟ= ﻔﻈ کتاﺏ ﻭﻋﺘﺮﺕ A= 267;ک هدﻑ الهی ﺮﺍ ᥷= 7;ﺳﺎﻧﺪﻩ ﺳﺎﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﭙﻨﺠﻢ ﺩﺭﺣﻮﺽ &= #64400;ﻮثریا ﺣﺪّ اکثر ﻋﻘل= ; ﻮ ﮐﻤﺎل ﺒﺸﺮﻯ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔ&= #65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﮐﺮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧ&= #65260;ﺎئی ﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. (= ثقلین ) ﺩﻭ ثقیل ﻮ ﺳﻨ&#= 64405;ﻴﻦ ﻭﻣﻌﺘﺒﺮ ﻭ ﻣﻬ&= #65250; ﻭ ﻭﺯﻧﻪﻫﺎﻯ ﺴ&= #65256;ﺠش ﺑﺮﺍﻯ اﺭﺯﻳﺎ= 576;ی ﺤﻘﺎﻳق ﻮ ﻭﺍﻗ&#= 65228;ﻴﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ= ﺩﻳنی ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی ﺩﺍﺭﺍﻯ = 5;ﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ سلوک الهی ﻳﺎ = ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻣﮑﺘﻮﺏ A= 261;ﻣﻘﺮﺭ الهی ﺳﻠﻮکی ﺒ= ;ﺮﺍﻯ نوع داﻧﺴﺎﻥ ᥶= 3;ﺰ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻮ ﺧ&#= 65198;ﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃل&#= 1740; ﻴﺒن ﻨﺎم ﺪﻳﻥ &#= 65262; ﻣﺬﻫﺐ ﻧﻴﺴﺖ. (ﻣ= ;ﺨﻠّﻒ) ﺧﻠﻒ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ= ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺟ= ﺎﮔﺬﺍﺷﺘﻥ که ﺑﺎ ﻭﻓﺎﺕ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﻤ&= #65198;ﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺧﻠﻴﻔﻪ= ﻭﺍقعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻧﻪ ﺣتی ﺪﺭ ﺗﺮﺑﻴ= 5174; ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻥ ﻤﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﻋﺘﺮﺕ ﻗﺒل اﺯ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﻭﻣﻬم ﻤ&#= 65212;ﻄﻔﻮﻯ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.)ﺍﻫل &= #65170;ﻴﺖ ﻳﺎ شایستگان &= #65170;ﻴﺖ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ کامل الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ = 88;ایسته الهی ﺸﺪﻥ ﻭ ﺍA= 251;ﻮﺯﺵ ﺧﻠق ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻥ ﺒتجلّیات ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ کاﻣﻠﺎﻥ = 575;لهی هستند ﮐﻪ ﺑﺎ᥷= 9;ﮔﺸﺖ الهی ﺒﺨﻠق ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﻮﻯ ﻮ ﻋﺒﺎﺳ&= #65264; ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍ= ﻭﻟﺎﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻨﺒ&#= 65262;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ داده ﺑﺎﺷﻨﺪ.ʌ= 61; ﺍﺯﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ ﻤﺬﻫبی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﻨﺪ ﺍﮔﺮ ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻫﺮﺳﺎ&= #65247;ک ﻜﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘ= ﻨﺠﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﻣﺮﺍسم اﻫل ﺒʌ= 68;تی ﺪﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻳﺶ انجام= ; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﻟﻦ ﺗﻀﻠّﻮﺍ) ﻫ= ﺮﮔﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠﺎﻑ ﮔﻤﺮ&= #65165;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫ&= #65168; ﻭآخوندﻫﺎ ﺧﻮ= ;ﺩ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺸﺎ&#= 65253; گمراﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﻋﻮضی ﺒﺘ= 5198;ﮐﺴﺘﺎﻥ می ﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی = 5170;ﺎﺯ (ﺿﻠﺎﻟﺖ) ﺟﺎ ﻣﺎ= ;ﻧﺪگی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺭﺟ&= #65166; ﺯﺩﻥ ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴ&= #65258; نَفس ﻭﻏﻴﺮﻓ᥺= 8;ﺎل ﻮ ﻏﻴﺮ ﻣثبت ﺩ= 5197; ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65267;ﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ &= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﻬﻴپ ﺸﻬA= 262;ﺩﻯ الهی ﻨﻤﻴﺮﺳ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪ&= #65257; ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺪ&#= 65197;ﻫﺴتی ﺠﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮ = 5175;ﻮﻗﻒ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺟﻠﻮ ﺗﺮ ﻧﺮ= ﻭﺩ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻋﻘ&#= 65168; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺭﻭح اﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﻮ&#= 65165;ع ﺤﻴﻮﺍنی ﺤﻘﻴA= 198; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﭘ= س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺪﺍﻥ &#= 65256;ﻴﺰ ﻣﺴخ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧ= 5194;. (ﺗﻤﺴّﻚ) ﮔﺮﻓﺘ&= #65254; ﺩﺍﻣﺎﻥ اﻣﺎم = 5200;ﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮﺍﻭم ﺪﻫﻨ&#= 65194;ﻩ ﻳﺎ ﮐﺎﻣلی ال = 7;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی A= 208;ﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﭙﻴﮕﻴﺮ ﺗﺎ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺒﻬﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﺎ&= #65253; اﻭ ﺑﺮ ﻧمی ﺪﺍ= 5197;ﻧﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﮑﺘﺐ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﻫﺮﭼ&= #65258; ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺟﺎﻧﺸ&= #65268;ﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺒﮕﻮﻳﺪ &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺒﺪﻫﺪﺧﺪﺍئی A= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﻨ= ﺪ ﻧﺎﻑ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨ&= #65268;ﻥ ﻮﻃﻔلی ﺒﺎ ﻣﺎ= 5193;ﺭﺵ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺪ ﺍﺭﺗ&= #65170;ﺎﻃ ﻔﻀﺎ ﻧﻮﺭﺩ ﺑﺎ = ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺪ= ;ﻭ ﮐﻪ قُرآن کتاب ﺑﺎ قُرآ&= #1606; دو قُرّهﻫﺎﻯ = ﺸﻬﻮﺩﻯ اخر ﻮ ﻳﺎ ﻋﺘﺮ= 5173; ﻭ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﻭﻳ&= #65166; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ اﺯ ﻫم ﺠ&#= 65194;ﺍ ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﻃﻠﺐﻫﺮﮐﺪﺍم = 5256;ﻴﺎﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭ&= #65203;ﺎﻟک هرﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ &#= 65194;ﻭ ﺟﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻠﺎف ﻧﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺤﻮﺽ ﮐ&#= 65262;ثر ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨج&#= 1614;م ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﺮﺳﺪ. ﺗﺎﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍ&= #65199;ﺍﻫل ﺒﻴﺖ ﺷﻮﺩ. ﻭﺁﻣ= ﺎﺩﻩ ﺍﺳﺮﺍ ٴﻮ ﻣﻌﺮ&#= 65165;ﺝ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ گردد گرﺩﺩ. ﮐ᥽= 8; ﺍﮐثرﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺭ= 5235;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺪ ﻭﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬی ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭﺍﻧﺪکی ﺒﺎﺯ@= 404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﻋﻀﻮﻋ= 5176;ﺮﺕ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻣﺤ= ﻤﺪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﻭﺳﻴﺪ ﻭﺍقعی ﻮﻧﻮﺭʌ= 63; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ.ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﻣﺮﮒﺧﻮﺩ ﺩ= 5261;ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺒﻌﻮث ﻭ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﻭﻣﺎﻣﻮﺭ اله®= 0; ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﻭﻟ= ;ﻴّﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨ&= #65262;ﺍ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻴﻤ&#= 65262;ﻥ اﻟﺼﻠﺎة ﻭ ﻳﻮ= 652;ﺘﻮﻥ اﻟﺰﮐﺎﺕ ﻭﻫم = 5198;ﺍﮐﻌﻮﻥ ﻭ ﻣﻥ ﻴﺘﻮل اﻟ&#= 65248;ﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮﺍ ﻓﺎﻥّ &#= 65188;ﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪﻫم اﻟﻐA= 166;ﻟﺒﻮﻥ ﺒﺪﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ʌ= 61;لیّ ﻮﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻣﺤ&#= 65170;ﺖ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺷﻤﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺭﺳﻮﻟﺶ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺁﻧﺎنی که ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭ= 5197;ﺩﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﻣل الهی ʌ= 08;ﺪﻧﺪ. ﻭ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑ= ﺼﻠﺎﺕ ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﭙ&#= 65196;ﻳﺮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; عاﻣﻞ ﮐﻪ ﺟﻤﻌ= 5166; ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺠﺰ ﺣﺰﺏ ﺷﻴﻄﺎ&= #65253; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ: = ﻣﻨﺎبع تسنّن ﻨﻴﺰ ﺗᥴ= 6;ﻳﻴﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎعلیّ ﺪﺭ ﺣﺎل ﻨﻤﺎﺯ &= #65165;ﻧﮕﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﻘﻴ&= #65198;ﻯ ﺒﺨﺸﻴﺪ ﻭﺍﻧﺠ&#= 65166; ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﮔﻔﺖ ﻫﺮکَس ﮐA= 258; ﻣﻥ ﻮلیّ اﻭ ﺑA= 262;ﺩﻩﺍم علیّ ﻮلیّ اﻭ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ. ﻭ= ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮع= 604;یّ ﻮﮐﺎﻤﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮ (علیّ هاﻯ) ﺯﻣʋ= 66;ﻥ ﻮ (ﻣﺤﻤﺪﻫﺎﻯ) زنذه ﺯﻣﺎﻥ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺤﺒﺖ ﻭ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌل= 740;ّ گفت ﺍﻧﺖ ﻣﻨّ&#= 65263; ﺒﻤﻨﺰلة ﻫﺎﺭA= 261;ﻥ ﻤﻥ ﻣﻮﺳﻰ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺃﻧّﻪ ﻟﺎنبیّ= ; ﺒﻌﺪﻯ ﺘﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻦ @= 380;ﻮﻥ هاﺭﻭﻥ ﺒﺮﺍﻯ = 5252;ﻮسی هستی ﻭﺑﺎ ﺍﻳʌ= 53; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯﻣﻥ ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺧﻠﻴﻔﻪ = ﺳﻠﻮکی ﺒﻌﺪ ﺍز ﺷﻬﻮﺩ &= #65251;ﺮﺗﻀﻮﻯ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ پسس ﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ششم نور ﻗﺎﺋﻢ رَب= ;ّ النوع بشری ) ﻮ= ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩ علیّ ﻴﻘضی ﺪA= 267;ﻨﻰ ﻭ ﻳﻨﺠﺰ ﻣﻮﻋﺪ&= #65263; ﻭ ﻫﻮ ﺧﻠﻴفتی = 593;لیّکم ﻤﻥ ﺑﻌﺪﻯ علی= 17; ﺒﺪﻫﻴﻬﺎﻯ ﺪﻳﻥ ﻤﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻭﻋ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﻤﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻥ ﭙس &#= 65165;ﺯ ﻣﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻳ&#= 65253; اﺧﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﻄ&#= 65166;بق ﻘﺮﺍﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; زیرا سلوکی میباشد ﭘس ﺗﻤ= ﺎم اﻣﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳق ﺁﻥ کنند .ﻭﺍﻗA= 198;ﺍﺭ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﻨﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ (ﻫﻤﻪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎ&#= 65253; اﺳﻠﺎمی محمد کننده ﻭﺳﻠﻮک= ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳل ﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﺟﺎﻯ اﻧﮑﺎﺭ= 4400;سی ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭ ﺍﻥ ﮐﺎﺭﺍﻫل عناﺩ ﻭﻟج ﺑﺎʋ= 99;ﻯ اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&#= 65166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺃﻥّ ﺃﻗﺎﻭﻳل آل ﺮﺳﻮل اﻟﻠʌ= 58; ﻣﺘّﺼلة ﺑﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺗ= ;ﻤﺎم گفته ﻫﺎﻯ آل ᥷= 8;ﺳﻮﻝ (ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&= #1604;هی ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﻭ&#= 1605; ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ) ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺨﺪ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐﻠﺎ&= #1605; آﻧﻬﺎ حدیث ها= ﻭ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣتی = 5256;ﺼﺎﻳح اﺧﻠﺎقی ﭙﻴﺎʌ= 51;ﺒﺮ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁ= ;ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ شام = 4; ﺘﻤﺎمی اﻣﺎﻣﺎﻥ زنده هر ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺗﻤ= 5166;می کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ الهی ﺒﺨﻠق ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻣﻮ&#= 65197;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺑﺮﺍ= 5263; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋﻤل ﺒ= 5252;ﻄﻠبی ﻤﻨﻘﻮل اﺯ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﻣﺎﺩﺍم که ﻣﻮA= 197;ﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ امام سالک و ﭘﻴﺮ ال= ;هی ﻨﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﺟﺐ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﺣتی ﺤﺮ= 5165;م اﺳﺖ. ﻭ ﭘﻴﺮال= 607;ی ﻘﺮﺍﻥ ﻨﺎﻃق ا= 5203;ﺖ) ﻮﻧﻴﺰﺍﻳﻥ گ= 01;ته قُرآن که ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻥّ اﻟﺬﻳﻥ ﻴ= ﻮٴﺬﻭﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65258; ﻟﻌﻨﻬم اﻟﻠﻪ فی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭA= 165;ﻟﺂﺧﺮة ﻭ ﺃﻋﺪّ ﻟﻬم عذاﺑﺎ ﻣﻬﻴﻨʋ= 66; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ = ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65227;ﺬﺍﺏ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺑﺎﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ = ﻳﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﺸ&= #65198;ﻳﺖ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻥ = ﺪﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ. (ﺩَﻳﻦ)= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺪهی اﻭ ﻧﻴﺴA= 174;.ﺑﻠﮑﻪ تعهدات ﺩﻳﻥ ﻮ= ; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﭽ&= #65262;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯﻫ= 5204;تی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺭﻧ&#= 65194;. ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ الهی ﻨﮕﺮﻓﺘ᥽= 8; ﺍﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺳﭙس ع= 604;یّ ﻮﻫﺮ ﻭلیّ ﺠﺎA= 255;ﺸﻴﻥ ﺒﻌﺪﻯ أدای ﻮʌ= 27;ﺪﻩ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﺍﺭ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی اﺯﺍﺭ ﺑ᥵= 0;ﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻧ&#= 65258; ﻓﻘﻄ محمد ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤ&= #65166;م ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺎم ﺴ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65268;ﺎﻥ الهی اﻧﻬﺎ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣثال ﻴﻄﺒﻴق ʋ= 88;ﺪﻳث ﺑﺎقُرآن ﺍﻳﻥ= ; ﺨﺒﺮ ﺍﺳﺖ.ﮐ ﻪﺑﺎ ﺁﻥ= آیه ﻣﻄﺎﺑﻖ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺎﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮ&#= 65193; ﻣﻥ ﺁﺫﻯ علیّ&#= 1575; ﻓﻘﺪ ﺁﺫﺍﻧﻰ ﻭ = ﻣﻥ ﺁﺫﺍنی ﻔﻘﺪ ﺁ= 5195;ﻯ اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺁﺫ&= #65263; اﻟﻠﻪ ﻳﻮﺷک اA= 253; ﻴﻨﺘﻘم ﻤﻨﻪ ᥽= 9;ﺮﮐس علیّ ﺮﺍ ﺍﺯﺍʋ= 97; ﺩﺍﺩ ﻣﺮﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﻣ&= #65198;ﺍ ﺍﺯﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199;ﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ. ﻭﻗﺮﻳﺒ&= #65166; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #64404;ﺮﻓﺖ (علیّ ﺠﺎﻧﺸﻴʌ= 53; ﻤﺤﻤﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻌﻨ&= #65262;ﺍﻥﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻧﻴﺰﺩ&#= 65197;ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎت ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎعلی¡= 7; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﻴک ﻜﺎﻣﻠﺎﻟﻬ= 740; ﻮ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻭﺭﺋ&= #65268;س ﺗﻤﺎم ﻤﺤﻤﺪﻳ= 5166;ﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﺎﺋ&#= 1605; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; اﺯﺍﺭ ﺑﻤﻮﻟﺎ &#= 65227;ﻠﻰّ شامل ﺘﻤﺎﻡ ﺍʌ= 51;ﺎﻣﺎﻥ هر ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﺍ&#= 65207;ﮑﺎﺭ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ &= #65252;ﺴﺘﻮﺭ ﻭ ﻣﻐﻤﻮﺭ ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﻳﮑﺎﻳک ﻜﺎﻣﻠ= 5166;ﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐ= ﺪﺍم ﺨﻮﺩ علیّ ﺰﻣʋ= 66;ﻥ ﺨﻮﺩ ﻭﺣتی ﻤﺤ= 5252;ﺪ زنده ﺯﻣﺎﻥ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ = ﻧﻘش الهی ﺒﺮﺍﻯ سل= ;وک الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65259;ﻤﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯﺍ&#= 65197; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﭘﻴﺮ ﻭ = ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼ&= #65258; ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺭﺍﻣﻴﮑ= 5208;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺎم ﺨﺪ&#= 65165; ﻣﺎنع اﺯ ﻭﻇﻴA= 236;ﻪ الهی ﺪﺭ ﺗﺮﺑʌ= 68;ﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻰ گرﺩﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺭﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣﻥ ﺃﺣﺐّﻋﻠﻴ= ّﺎ ﻓﻘﺪ ﺃﺣﺒّنی A= 262; ﻣﻥ ﺃﺣﺒّنی ﻔA= 240;ﺪ ﺃﺣﺐ ﺍﻟﻠﻪ ﻫʋ= 98;ﮐس علیّ ﺮﺍ ﺩﻭﺳʋ= 74; ﺑﺪﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻳﻥﺤﮑﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﺳﺎﻟکان هستن&= #1583; ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65169;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﭘس ﺍﺯ = ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﻤﺤﺒ&#= 1617;ﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻣﺤﺒﺖ &= #65165;ﻫل ﺒﻴﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺯﻣ= ﺎﻧﻬﺎﻯ ﭙس ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺯ ﭘﻨج ﺘﻥ آل عبا ﻋﺒﻮﺭ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﺗﺎ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺭﺳ&= #65268;ﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ علاﻗA= 258; ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰ&#= 1617; ﺣتی ﺒﺎ ﻣﺤﺒﺖ &#= 65207;ﺪﻳﺪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔ&#= 65198; ﻫم ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼ&#= 65220;ﻔﻮﻯ ﻤﻨﺠﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ (ﺍﺑﻥ عرَب= 17;ی) ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ = ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﻴک ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺘ= 5264; ﺒﺪﻧﺒﺎل ﻨﺨﻮ= 5193; ﺳﻴﺎﻩ ﻓﺮﺳﺘﺎ&#= 65193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺪﺭ ﺍﻣﺮ A= 187;ﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐ= ﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﺘﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪﺍ&#= 65261;م ﺴﻠﻮک اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166;م ﺮﺿﺎ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﺪ = ﺣﺪﻳث ﻭحدیث ها ﺑﻌﺪ= ;ﻯ ﺮﺍ ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺣﺪﻳث ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻮﺍفق = 5240;ﺮﺍﻥ هستند ﺩﺭﻣﺘﻥ= ; ﻮ ﺩﺭﻣﻌنی ﺴﻠﻮ@= 400;ﻰ ﻭقُرّه ﺟﻮﺋﻰ= ; ﺑﻤﻌنی ﺪﺭﺳتی اﻥ اﺧʋ= 70;ﺎﺭ ﻭ ﺣتی ﻮﻇﻴﻔﻪ= 5165;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎ&#= 65255;ﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬ&= #65166; ادّعا ﻭ ﺣﺮﻑ ʌ= 55;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ سلو= 05; الهی ﻮﺗﻤﺮﮐ᥸= 0; ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺪﺭ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #1588;هود علیّ ﺮﺍ ﺩﺍﺷʋ= 74; ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀ&#= 65262;ﻯ ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻘﺎﺋم &#= 65198;ﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ عاﻣل ﺪﺭ ﺻﺪﺩ = 5165;ثباﺕ ﺍﻳﻥ عشق ﻮﻟﺎA= 267;ﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﻣﻮ= ﻟﺎعلیّ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮکا= 05;ل الهی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭA= 227;ﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣ&= #65240;ﺪﻣﻪ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻮ ﺯﻣﻴ&= #65256;ﻪ ﺳﺎﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﻨج ت= 606; آل عبا ﺍﺳﺖ. ﻭ = 5259;ﻤﺎﻥ ﻤﺤﺒّﺖ علیّ ᥾= 2; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻮ&= #65255;ﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ حد= 40;ث ها ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﮐﻪ ﺘﻄبیق ﺒﺎ = 602;ُرآن ﻴﻌنی سلوک الهی داز ﺍﺭﺩ= . ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺍﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺗﻄﺒیق ﺒﺎ ﮐﺘ= 5166;ﺏ قُرآن ﻨﺪﺍﺭﺩ= ;. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻄبیق ﺒﺮ ﮐﺘA= 166;ﺏ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻤﺤﻤﺪ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﺄﺑﻌثنّ ا= 5247;ﻴﻬم ﺮﺟﻠﺎ ﮐﻨﻔﺴﻰ &= #65267;ﺤﺐّ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟ&= #65258; ﻭ ﻳﺤﺒّﻪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ فی ﻋ&#= 1604;ی ﻴﻔﺴﺮ ﺍﻟﻴﻬم </= b>ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺘح ﺨﻴﺒﺮ ﺑﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻋﻠﺎ&= #65239;ﻤﻨﺪﺍﻥ ﺮﻫﺒﺮﻯ اﻳﻥ ﺠ&#= 65256;گ موﻓق ﻨﺸﺪﻩ ﺑA= 262;ﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﮔﻔﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪ&#= 1607;ی اﻧﺮﺍ ﺑﮑسی ﻤA= 268;ﺪﻫم که ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ&#= 1604; ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮل = ﻨﻴﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﻭﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮔﻔﺖ ﺍﻯ علیّ A= 170;ﺮﺧﻴﺰ ﻭ ﺑﺴﻮﻯ اﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﻭ. (ﺍﻳﻥ ﻔﺘح ﺨﻴﺒ&= #65198; ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮﻓﻴق &#= 65194;ﺭ ﻓﺘح اﻟﻔﺘﻮح A= 208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65207;ﺮﻃ ﻤﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ ﻭﺭ&= #65203;ﻮﻝ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺮﻫ&#= 65198;ﻭﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻀﺮﻭﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ کامل الهی ﻭ ﻣﺤﺒﻮʋ= 67; ﺧﺪﺍﺷﺪﻩﺍﻧﺪ= ;. ﻭﻟﺬﺍ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻭﻫﺮمُدّعی علم ﺪﻳﻦ ﮐﻪ ﺧ= 5262;ﺩ وظایف دﻳنی ﺮ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩ= 5257; ﻭﺳﺎﻟک ﻨﺒﻮﺩ= 5257;ﺍﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65203;ﺎﻟکی ﺮﺍ ﺑﻬﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65261; ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻋ&= #65170;ﺎﺩتی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤ&= #65166;ﻣﻮﺭﻳﺖ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻓﺘﺢ ﺧﻴ= ﺒﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﺯﻩ ﺩ= ﻧﻴﺎﻯ الهی ﻤﻠﮑﻮتی اﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎ&#= 65197; ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʌ= 62;ﺍﻭﻟﺎﺩ آل الهی علیّ &#= 65193;ﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﺑﻌ= ثَنّ ) ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫم = ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺒﻌث ﻭ &= #65199;ﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﭘس ﺍﺯﻣﺮ&#= 1711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﺴA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ ﺣ&= #65176;ﻤﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﺎﻣﻮ&#= 65197;ﻳﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ = کامل الهی ﺒﻌرﺵ ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺳﻮل ﻮ &= #65255;بیّ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻭﻟﻰ اﻟﻌﺰم = 5256;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻟﺄﺑﻌثن&= #1617; اﻟﻴﻬم غدا ﺭ᥶= 3;ﻠﺎ ﻳﺤﺐّ اﻟﻠﻪ ﻭ &#= 65197;ﺳﻮﻟﻪ ﻭﻳﺤﺒّﻪﺍﻟﻠA= 258; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ ﮐﺮّ&#= 65165;ﺭﺍ ﻏﻴﺮ ﻓﺮّﺍﺭ ﻟ&#= 65166; ﻳﺮجع حتی ﻴﻔت= ;ح ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ʋ= 97;ﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65191;ﻮﺍﻫم ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭﺭ ﺳﻮل اﻭﺭﺍ &#= 65193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐسی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺮّﺍﺭ ﻭﻣ&#= 64401;ﺮﺭ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﻓﺮﺍﺭ ﻧمی نماید .ﻭﻫﺮﮔ᥸= 0; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &= #65255;ﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺒﻴﺎﻳﺪ ( ﻭ ﺍﻳﻥ نیز سالک اله= 740; ﺼﺎﺩﻕ ﺟﺪﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم &= #65256;ﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﻭﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ ﻣﮑ&= #65198;ﺭ ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﻫﻤ&= #1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻮﻧﺎ = ﺍﻣﻴﺪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻫﺮﭼ&= #65258; ﮐﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎ&#= 65173; الهی ﺰﻳﺎﺩ ﻭʌ= 03;ﺨﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65227;ﻤﻴق ﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.= ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪﺑﻴﺎﻥ ﻤﺎ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ (ﺣ= ﺪﻳثها ﻭﺗﻄﺒﻴق ﺒﺎ ق= 615;رآن) ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ا&#= 65251;ﺮ ﺳﻮﻡ ﺑﻴﻥﺠﺒﺮ &= #65261; ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65251;ﺎ ﺩﺭﻫﺮﮐﺎﺭﺧﻮ= 5193; ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻴﻢ ( ﺩﺭ ﺑﻴ= ;ﺎﻧﺎﺕ ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل ﺪﻳنی ﺨﻮﺩ) ﻭ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺼﺎﺩق گفته ﺑ᥾= 2;ﺩ ﻟﺎ ﺟﺒﺮ ﻭﻟﺎ ʋ= 75;ﻔﻮﻳﺾ ﻭﻟﮑﻥ ﻤﻨﺰلة = 5169;ﻴﻥ اﻟﻤﻨﺰﻟﺘﻴﻦ = 5261;هی ﺼحّة ﺍﻟﺨﻠﻘʌ= 58; ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴر= 614;بّ ﻭ ﺍﻟﻤﻬلة فی A= 165;ﻟﻮﻗﺖ ﻭﺍﻟﺰﺍﺩ ﻣثل = 575;ﻟﺮﺍﺣلة ﻭ ﺍﻟﺴﺒﺐ ﺍﻟﻤ&= #65260;ﻴّج ﻠﻠﻔﺎﻋل علیّ= ; ﻔﻌﻠﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻘﺎمی = 5170;ﻴﻥ اﻳﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ &= #64400;ﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65199;ﺻﺤﺖ ﻭﺳﻠﺎمتی ﺪﺭ = 70;فرینش ﻓﻌﻠﻰ (ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍ= ;ﺷﺘﻥ اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&#= 64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ) ﻭ ﺗﺨﻠﻴ= ﻪ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺬﺍﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﻣﻬﻠﺖ ﻭ = ﺍجَلّ ﺰﻣﺎﻧﻰ (ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺍﻯ هرﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ = ﻃﻮﻟﺎنی ﺘﺮﺷﻮﺩ) ﻭﻧﻴﺰ = ﺯﺍﺩ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻭﻧﻴﺎﺯ = ﺭﺍﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺳﻔﺮ. (ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ= ﺩﺍﺷﺘﻥ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗ&= #65240;ﻮﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺭﺍﻫ&#= 65256;ﻤﺎئی که ﺯﻳﺎﺩ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭ ﻧﻴﺰﻋﻠﺖ ﻣﻬ&= #65268;ّﺞ ﻳﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ&= #65207;ﻮق ﻮﻋﺸقی که ﻓﺎŸ= 3;لیّ ﺒﺮﺍﻯ ه ر ﻓﻌل &#= 65192;ﻮﺩ ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&= #65267;ﻥ ﭽﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎ = ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﺍ&= #65267;ﻄ لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺴA= 166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺑﻘل امام ﺭﺿᥴ= 6; ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮکُلّ ﻤﺎ ﻭʌ= 59;ﺮﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;مَشیّت الهی ﺮﺍﻯ ﻨﺠʋ= 66;ﺕ ﭘﻴﺮﻭ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣ= ﺎم ﺼﺎﺩق اﻳﻥ ﭽﻨ= 5194; ﻓﻀل ﻮﺷﺮﻃ ﻮ ﺍ&= #65247;ﺰﺍم ﻤﻬم ﺮﺍ ﻣﻄﺮح &#= 65256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎ&= #65247;ک اﻳﻦ ﭘﻨج ﺨﺼﻠ= 5174; و صفت ﻭﭘﻨج ﺮʌ= 35;ﻴق ﺮﺍﻩ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩ&= #65263; اﻭ ﻭﺑﻰ اﺭﺯﺵ &#= 65261; (ﻣﻄﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﻄﺮ= ﻭﺡ) الهی اﺳﺖ ﺟﻮ= 5165;مع اﻟﻔﻀﻞ ﻓﺎﺫﺍ &#= 65255;ﻘﺺ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻣﻨﻬﺎ &= #65191;ﻠّﻪ (ﺧِﺼلة ) ﮐﺎﻥ ا&#= 65247;ﻌﻤل عنه ﻣﻄﺮﻭﺣﺎ A= 169;ﺤﺴﺒﻪ ﻭﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﻫمّ ﻮﻇﻴﻔﻪ A= 197;ﺍ ﺑﻴﺎﻥ کرﺩﻩ ﺑ= ﺄﺻل ﻤﺎ ﻳﺠﺐ علی اA= 247;ﻨﺎس ﻣﻥ ﻄﻠﺐ ﻣﻌﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﻭﻧﻄق اﻟﮑﺘﺎA= 167; ﺑﺘﺼﺪﻳﻘﻪ ﻓ᥸= 8;ﻬﺪ ﺑﺬﻟک ﻤﺤﮑﻤﺎ= 5173; ﺍﻳﺎﺕ ﺭﺳﻮلی = 5261;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﺻلی اﻧﺴﺎﻥ A= 194;ﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ &= #65261; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ = قُرآن اﻧﺮﺍ ﮔﻔﺘﻪ (ﻳ&= #65166; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ &= #65203;ﻠﻮﻙ الهی ﺒﻄﺮﻳﻘ᥵= 4; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻤر&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ ﺩ&= #1601;ع شرک ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ گوﺍهی اﻳﺎﺕ ق= ;ُرآن ﻮحدیث ها ﭘﻴﺎ= ;ﻣﺒﺮﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ الهی ﺪﺭ ﺳﻤﺒʌ= 62;ل ها ﺸﻬﻮﺩﻯ هف= 8; ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ= ﭘﻴﺮ الهی اﻭﻟﻴﻥ ᥳ= 3;ﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ (ﺁﻳﺖ ﺍ= ;ﻟﻠﻪ) ﻭﺍقعی اﺳﺖ. ﻭ = 5255;ﻪ آخوندﻫﺎ ﻭﻳﺎ= ; ﻫﺮﻏﻴﺮ الهی ﻳﮕﺮ. ﺍﻣA= 166;م ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺳ&= #65262;ل ﺨﺪﺍ ﻭﺁل اﻭ. (ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻮﻟﺎﻳﺖ) A= 261;ﺣﻘﺎﻳق اﺧﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﻃﺎ&#= 65247;ﺐ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺍﺯ قُ= 585;آن ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ﻨﺎﺯل ﺸ᥷= 4;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺩﻟﻴل کاﻓﻰ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻗﺘﺪﺍ ﻭ ﺗ= ﺼﺪﻳق ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ گفتاﺭﻫﺎﻯ ﺴ᥼= 8;ﻮکی ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64400;سﺍﺯﺁﻥ ﺘﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ ﺍ&= #65259;ل عناﺩ ﻭﻟﺠﺒﺎʋ= 99;ﻯ اﺳﺖ. ﻭﺍﺯ ﺟﻤﻠ&= #65258; ﺍﻳﻥ گفتار ﻫᥴ= 6;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻫ&#= 1604; ﺒﻴﺖ ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮﺑﻴﻥ اﻣﺮA= 267;ﻦ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔ= ﻮﻳﺾ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﺷﺪﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﻳﻌنی عصیاﻥ ﻮﻋﺪم ᥸= 4;ﻠﻮک الهی ﻮ ﻳﺎ تمر= ;ّد ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﻌﻬ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﮕﻨﺎهی ﻤ= 5264; ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ ﺍ= ﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻫﻮ= ﺍﻋﺪل ﻤﻥ ﺬﻟک که ﻋﺎ= ;ﺩلتر ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐسی ﺮﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺑﺎ&#= 65199; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻋﺪ= ﺍﻟﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﺑ= ;ﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﺎ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺭﺍ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺑﺒ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ کرﺩﻩ(ﺍﻣﺮ ﺍل= 40; ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﻭﻧﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﺎ ﻣﺰ&= #65165;ﺣم کاﺭ الهی اﻧﻬ= ﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣ= ﻮﺩ ﻫﻮ ﺍعَزّ ﻭ ﺃ&= #65239;ﻬﺮ ﻟﻬم ﻤﻥ ﺬﻟک ᥵= 6;ﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ خودشان ﺒﮕﺬﺍ= ﺭﺩ. عزیز ﻧﻴﺮﻭﻣ᥽= 6;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭﻣﻘ&= #65166;ﻡ ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﺃﻗﻬﺮ) ᥾= 7;ﺎ ﻗﻬّﺎﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ &= #65165;ﻥ اﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐ&#= 1587;ی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65165;ﻭﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﻨﺒﺮA= 193;. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﻧﻘل کلام اﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ: اﻟﻨﺎس فی اﻟ= 5240;ﺪﺭعلیّ ثلاثة ﺃﻭﺟﻪ ᥷= 7;جَلّ ﻴﺰﻋم ﺃﻥّ اﻟA= 166;ﻣﺮ ﻣﻔﻮﺽ ﺍﻟﻴﻪ ﻓ&= #65240;ﺪ ﻭَﻫَﻥ فی ﺴﻠʌ= 20;ﺎﻧﻪ ﻓﻬﻮ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻴﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻠ= 5258; جَلّ ﻮعَزّ ﺃ&= #65183;ﺒﺮ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﻋﻠﻰ &= #65165;ﻟﻤﻌﺎﺻﻰ ﻭ ﮐﻠّﻔﻬم ﻤﺎ &#= 65247;ﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓﻘﺪ &= #65223;ﻠم اﻟﻠﻪ فی ﺤﮑﻤA= 258; ﻓﻬﻮ ﻫﺎﻟﻚ ﻭ ﺭ= جَلّ ﻴﺰﻋﻢ ﺃﻥّ اﻟ= 5248;ﻪ ﮐﻠّﻒ ﺍﻟﻌﺒﺎ= 5193; ﻣﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻭ&= #1604;ن ﻴﮑﻠّﻔﻬم ﻤﺎA= 247;ﺎ ﻳﻄﻴﻘﻮﻥ ﻓﺎﺫ&#= 65165; ﺃﺣﺴﻥ ﺤﻤﺪ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻭﺍﺫﺍ ﺃﺳاء اA= 203;ﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻬﺬﺍ ﻣ&= #65204;ﻠم ﺒﺎلغ ﻣﺮﺩﻣﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮ ﻗَﺪَ= 5197; ﺑﺮ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺗ= ﻔﮑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻳکی ک= 07; مُدّعی اﺳﺖ ﺃﻣﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ. (ﺃﻣﺮ اله&#= 1740; ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮﻋﺒﺎدﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﮐﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث &= #65255;ﻴﺴﺖ) ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ= ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻫﺴتی کوﭼک کرﺩﻩ ﻭ᥼= 7;ﺬﺍ ﺑﻬﻠﺎﮐﺖ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ ﻳﮑﻰ ﻧﻴ= ;ﺰ ﮐﻪ مُدّعی اﺳ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ( ﮐﻪﺳﺎ= ﻟک ﻮﻣﻄﻴع دﺭﻋﻤ= 04; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ &= #65239;ﺸﺮﻳﻮﻥ ﻮﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﻋﻨ&= #65262;ﺍﻥ ﻤﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍ چون حیوانات = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺑ&= #65256;ﺪﻩ ﺧﺪﺍ) ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﻌ= ;ﺼﻴﺖ ﻣﺠﺒﻮﺭﮐﺮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ (ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ = ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺪم اﺟ= 5198;ﺍﻯ ﻔﺮﻣﺎﻥ ﺨﺪﺍ و &= #1585;سول خدا ﺩﺭﻋﺼﻴﺎʌ= 53; ﻮتمرّد ﻭﺳﺮﮐشی اﺳﺖ) = 5261;ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻏﻴ&= #65198; ﻗﺎﺑل ﻄﺎﻗﺖ ﻭ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﻣﮑﻠّﻒ ﮐﺮﺩﻩ &#= 65261;ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﮑ&= #65252;ﺖ ﺍﻭ ﻇﺎﻟم ﻮﺳﺘ&#= 65252;ﮕﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥﺸﺨ&#= 1589;ی هلاک ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 07;ﺪ(ﺣلق اویز ﺩﺭﻳک ﻘ᥾= 0;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﻮ ﺗﻮﻟﺪ= 5263; ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺠﻬA= 166;ﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺭﺣم ﻤﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺴﻘﻮA= 219; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ) ﻭ= ﺳﻮم ﺘﻔﮑﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺒﺎ&#= 65193; ﻣطیّع ﺨﻮﺩﺭᥴ= 5; ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﻭ ﺗﻮ= ﺍﻥ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ (= ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ= 5165;ﻣﮑﺎناﺕ جِدّیت ﺍﻣﺮﻭ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟ&= #1605; ﻮﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺗﺎ = ﺍﻥ ﺤﺪّ ﻣﮑﻠّﻒﻫA= 204;ﺘﻨﺪ.ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﮑﻠﻒ ﻧ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ (ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻄﺎﻗﺖ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی اﻳﻥ ﻄﺎ᥻= 9;ﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺟﺴ= م ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ = ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺪﺭﺍﻳﻥ ﻔﺼل ﻨ&#= 65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺘﻮﻟﺪ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻧﻘ= 5194;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ سلوک الهی بشری ﺨﻮﺩﺩﺭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم برﺳﻨﺪ A= 261;ﻟﺬﺍ ﺗﺎﻫﺮ ﺣﺪّ ﮐﻪ &= #65203;ﻠﻮک الهی کرﺩﻩ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪﻭ&= #65193; شایستگی ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی میﺒﺎﺷﺪ= .ﻭ ﻫﺮ کَس ﺍﺯ ﺁﻥ &#= 65176;ﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ ﺍﻫل عناʋ= 93; ﻭ ﻟﺠﺒﺎﺯﻯ اﺳﺖ. &= #65261;ﺍﺯ( دنباله حدیث ) 1= 750) شهود هاﻯ ﻤﻘﺪ= ;ﻣﺎتی ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ال= 07;ی آل عبا ﺮﺍ ﺩﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺎﺯ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺪ&= #65255;ﻴﺎﻯ نوع بشری ﺮﺍ ﺑ= ;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ = سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍطی کنند .ﻭ ʋ= 65;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺳﺴتی عمد᥾= 3; ﻮﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮکم علاقگی ﺪﺍﺷﺘ= ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65227;ث ﻋﺪم ﻨﺠﺎﺕ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ از نوع بشری ﺷ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﻌنی اﻥ ﻨﻴA= 204;ﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍتی = 5256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍ= ﮔﺮ ﮐﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺮک سلوک الهی کنند ﺑﺪ&= #65261;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻌ= ﮑس ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﺪﻳ&#= 65194; ﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺑﺮخی ﺴﻤﺒﻮﻟA= 260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭﻣﺎﺩﺍم که ﺗﻮﺍﻥ ﺒﻴﺸ= 5176;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺍﺷﺘﻨ᥷= 4; ﻭلی اﻧﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﻧ&#= 65170;ﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺘﮑ= ﻠﻴﻒ ﻋﺒﺎﺩ ﻭ ﺑﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭﻯ ﺪ= 5197; ﺯﻧﺪگی ﻨﻴﺴﺖ. &#= 64400;ﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺮﻭﺩ ﻭﭼ&= #65258; ﺑﮑﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ س&#= 1604;وک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟ&= #65260;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﻧﻈ&#= 65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همین ا᥽= 1;ﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋ= ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺒ&= #1604; اﺯﺗﻮﻟﺪ ﺗﻌﻬ= 5194; ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65261; ﺍﻳﻨک ﺁﻥ ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﻓﻄﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی اA= 187;ﺴﺎنی و تکاملی کرﺩ &= #65203;ﭙﺎس ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; (ﺍﺣﺴﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ = سلوک الهی ﻭﺗﺤﺴﻴ᥽= 3; ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ&= #65165;ﺧﻠﺎق ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65258; ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺳ&= #64345;س ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺮک ﺼﻔﺎﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ا&= #1604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻟ= 5260;ﻰ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﭙﺎ&#= 1587; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴﻚ ﺗﺤ&= #65204;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺪﺭ = ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﻳک &= #65208;ﻬﻮﺩ الهی ﺘﺎﺯﻩﺍ᥾= 3; ﺪﺭﻳک ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭح= 740; اﺯ ﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯ= ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎ&= #65199;ﻩ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺠﺪﺩ &= #65261; ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻥ ﺒﺄﻳﻥ ﺴﻤﺒﻮل &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ عباﺩﺕ ﻭ ﻫﻤﺎA= 253; ﺴﻠﻮﻙ ﻭ ﺍﺩﺍﻣ&= #65258; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174; ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐ= ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﻮﻇ= 5268;ﻔﻪ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ &#= 65261;ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ الهی ﻮ ﺣﮑﻤﺘʌ= 60;ﺎﻯ عقل کُلّی آن شهود جدید ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﮑﺮ ﺑﺎ&= #65227;ث ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻧﻌﻤ&#= 65174; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﻌنی &#= 65204;ﭙﺎس ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠ&= #65262;ﻙﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤ&= #65268;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﻧﻌﻤ= ﺘﻬﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﺣﻤﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻭا= 16;سراء ﻮﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ &#= 65252;ﻠﮑﻮتی ﻮ ﺟﺒﺮﻭتی ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻳﺎﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻋﻠم های لَدُنّی = 5261;ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻓﻮﺭﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65262;ﺍﺻل کاﻣل ﻤﻴﺮﺳﺪ. = 5175;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﺎ&#= 65197; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ احتمالی ﺨﻮﺩ = ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﻴﺰﭼﻨ&#= 65268;ﻥ نکرﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺑ@= 405;ﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄﺎئی ﭙﺮﺩA= 165;ﺧﺘﻪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ ﻃ&= #65248;ﺐ ﻋﻔﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﻳﻨﺎﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒ&#= 65166;لغ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺍﮔﺮ = ﺳﺎﻟک ﻨﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻧ&#= 65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﻭﭘﻴﻤﺎ&#= 65253; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ @= 344;ﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮ&= #65267;ﺶ ﮔﻨﺎهی کرﺩ ﻃʌ= 48;ﺐ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭﻋ&#= 65236;ﻮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺍﻭﺭﺍ &= #65251;ﻴﺒﺨﺸﺪ ﺑﺸﺮﻃ عدم ﺘﮑA= 198;ﺍﺭ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ اﺯﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ = 5261; ﺗﺸﺪﻳﺪ جِدّی= ;ت ﭘس ﺍﺯﻫﺮﮔﻨﺎ= 5259;ﻴﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﺍﻗ&= #65228;ﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭﺍﻃ= 5166;ﻋﺖ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺟﺮ= ﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ الهی ᥾= 2; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺷﺨﺺ ﺑﺎلغی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ شا&#= 1740;سته ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘل ﺠ= ﺰئی اﻳﺪﺁﻟﻴﺴتی ایدآل و کمال طلبی ﻮ ﻧﻔس لو= ;ّامه ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65193;. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﺨﻮﺩ ﻧﻴʌ= 00; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ الهی ﻮﻋﻘﻠﻬᥴ= 6;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ الهی ﻤʌ= 68;ﺮﺳﺪ ﻭ ﺑأﻧﻬﺎ ﺑﺎل= 594; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺎلغ ﺪﺭﺳﻥّ A= 252;ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ&= #65203;ﻥّ ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﻭ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺩﺭ ﺑﻠﻮغ ﻮ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﻋﻘ&#= 1604;ی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﺧﺒ&#= 65198; ﺩﺍﺩﻩ:<= /span> ا&= #65253;ّ ﻤﻥ ﺘﻘﻠّﺪ ﺍﻟ&#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﺍﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﺩﺍﻥ ﺒﻬﻤﺎ ﻓﻬﻮ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﺍﻟحَقّ ﻫﺮﮐ&#= 1587; ﮐﻪ ﻫﺮﻳک اﺯ ﺍ&#= 65227;ﺘﻘﺎﺩبه ﺒﺮ ﻭﻳﺎ بتوﻳA= 214; ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬ&= #65264; ( ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ= ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻥ اﻣﺮ= 5165;ﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﻧﻪ ﺗﻮ&= #65203;ل ﻮ ﺗﺴلیم ﺒﺎﻭA= 247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ لمعر فی خداو= 606;د در رؤیا که ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ &= #1594;یر ﺳﻠﻮکی ﻮ ﻣﺬﻫ= 5168; ﺳﺎﺯﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65240;ﻠﻴﺪ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ&#= 65263; هرﻓﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ = 575;لهی ﺮﺍ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل کنند متعبّد = 5203;ﺮﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮ&= #65263; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ = ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮک الهی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺍغاﺯ ﺁﻥ ا= 5199;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻄلق ﺸﺨﺺ ﻭ ﺗ&#= 65204;لیم کاﻣﻞ ﺑﺎﻭﻟﻴA= 166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺟﺒﺮ &= #65251;ﻄلق الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻫﺮ ﮐ= ;ﺞ ﺭﻭﻯ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺣﺪّ ﻭﺳﻄ ﻮ = ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ ﻫﺮی&#= 1705; اﺯ ﺟﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﻔﻮﻳﺾ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺮ &= #65191;ﻠﺎﻑ ﺭﺍﻩ حَقّ ﺒﻮʋ= 93;ﻩ (ﻭ ﻳﺎحَجّ اﮐʋ= 70;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&= #65203;ﻠﻮک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 61;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65175;ﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ می ﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&#= 65249; ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻣﻥ ﺸﺮح ﺠﺒﺮ ﺭ&= #65165; ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ = ﺑﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ &= #65153;ﻥ ( ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ= ;ﻨﻰ ﻭﮐﺎﺭﺩینی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺟ&#= 65170;ﺮ الهی ﻴﺎ ﻃﺒﻴʌ= 28;ﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 574;ی که ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ &#= 65255;ﻴﺰ ﺿﻤﻨﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻮ&#= 65255;ﺎﭼﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﮐﺎﺭ ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺧﻄ= 5166; ﺑﮑﻨﺪ (ﻳﻌنی ﺘ&#= 65208;ﻮﻳق ﺒﮕﻨﺎﻩ ﻫم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻫم ﺒﺎﻳ&#= 65194; ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﻭﺧﻠﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65174; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﮔﻨﺎﻩ = ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺗﻘﻠ&= #65268;ﺪ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺩﺭﮐﺎﺭﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻯ&= #1711;رﻯ) ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻤﻴﮑﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻃل ﺒﺮﻭﺩ ( ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺎ&#= 65263; عقل الهی ﺴﺮﭘ= ﺮﺳﺖ الهی ﺪﺭ ﭘﻴﺮ @= 400;ﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳ&#= 1606;ی ﻮﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﻗﻄﻌﺎ ﺭﺍﻩ ﺑ= ﺎﻃل ﻮبغیر ﺍﺯ ﻫﺪʌ= 33; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺍﻭ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭ&= #65193;) ﻭﻟﺬﺍ ﻟﺎﺯم ﻤ&#= 65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭ ﻣ= ﻘﺎم ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ا&#= 65253; ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ (ﺟﺒﺮ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﻭﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺩ&= #65263; ﺰﻧﺪﮔﻰ) ﺭﺍ ﺩﺭ= ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ.ﺍﻣﺎم &#= 65198;ﺿﺎ ﺳﭙس ﺍﺯ ﺍﻣﺎم &#= 65212;ﺎﺩق ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﺯﻫ&#= 65198; ﺑﺎﺏ ﻣثالی ﻤʌ= 68;ﺎﻭﺭﻡ ﺗﺎ ﺭﻭﺷﻥ گرﺩ= 5193;. ﻔﺎﻣّﺎ ﺍﻟﺠﺒ= ﺮ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﻠﺰم ﻤ&#= 65253; ﺪﺍﻥ ﺒﻪ ﺍﻟﺨﻄ&= #1571; ﻓﻬﻮ ﻗﻮل ﻤﻥ ﺰ&= #65227;ﻢ ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ جَ = 4;ّ ﻭعَزّ ﺃﺟﺒﺮ ʋ= 65;ﻟﻌﺒﺎﺩ علیّ اﻟﻤﻌﺎﺻ= ;ﻰ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﻬم عل= 40;ّها ﻭﻣﻥ ﻘﺎل ﺒﻬﺬ&#= 65165; ﺍﻟﻘﻮﻝﻓﻘﺪ ﻇ&#= 65248;م فی ﺤﮑمة ﻭ ﮐﺬ= 17;ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺠ᥵= 0;ﺮﻳﻌنی کهﻋﻠﺖ ﮐﺎﺭ ﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺨﺪﺍ &= #65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ ﭘس ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺘﻤ&#= 64405;ﺮ ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ ﺍﻭ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺗﮑﺬﻳ&#= 65168; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪ ﺍﺳﺖ ﻟﺎ ﻳﻈلم= ﺮﺑّک ﺃﺣﺪﺍ ﮐﻪ ﺧﺪʋ= 65;ﻳﺖ ﺳﺘمی ﺒﮑسی ﻨʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻗﺪﺍ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ &= #65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﻤﺎ ﻗﺪّﻣﺖ ﻳ&#= 65194;ﺍﻙ (ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺃA= 253; ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﺨﻮ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻋث ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻟﻨﺎس ﺃ= 5255;ﻔﺴﻬم ﻴﻈﻠﻤﻮﻥ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻥ ﻈﻠ&#= 1605; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ= ﮐس ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭ&#= 65227;ﻠﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﺑﺎﻋث ﻇﻠم ﺒﺨ= 5262;ﺩﺵ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; (ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ= نی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197; ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺑﺮ &#= 65165;ﺳﺎس ﺟﺒﺮ الهی ﺒﻮʋ= 93;ﻩ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﻗﺒلی اﻭ ﺍﻧﺠﺎم گن= 5;ﻩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ) ﮐ= ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﺰم ﻮ &= #65255;ﺎﭼﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ = ﺩﻳنی ﺨﻮﺩ ﺧﻄﺎ ﺑﮑﻨ&= #65194; (ﻳﻌنی ﺘﺸﻮﻳق = 5170;ﮕﻨﺎﻩ ﻫم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺍﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﺑ= 4401;ﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﺪ ﺧ&= #65248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒل= 740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤ= ;ﻌﺘﻘﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻃ&= #1604; ﻤﻴﺒﺮﺩ (ﺯﻳﺮﺍ = ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺎﻯ عقل اله= ;ی ﺴﺮﭘﺮﺳﺖ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺮﺍ&#= 65257; ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل ﺪﻳنی ﭙﻴﺶ ﺑﺒ= 5198;ﺩ ﻭﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ = ﺣﺎل ﺒﺒﺎﻃل ﻤﻴﺮﻭ= 5193;. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﮔﺮ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﻗﺴ= 5252;ﺖ ﺍﺯ ﻳک ﻤﺤﻴﻄ ﺪ&= #65165;ﻳﺮﻩﺍﻯ ﺒﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎئی ﺨA= 166;ﺭج گرﺩﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻳ= 705; ﺒحَقّ ﻮ ﺑﺴﻮʌ= 63; ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﺑ= ;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ کَمّیَت ﻭ= ﺩﺭ کیفیّت ﺑﺴﻮﻯ= ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻟﺎﺯم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193; ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭﻣﻘﺎ&#= 1605; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ﺠ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭدﺭ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭ= ﻧﻪ ﻫﺮﮐﺎﺭﻋﺎﺩﻯ &#= 65194;ﻳﮕﺮ) ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﺠﺒ&#= 65262;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﻋﺪه &#= 65259;ﺎﻯ الهی ﻨﻴﺰ ﻫﺴʋ= 74;. ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: ﻤﻥ کسب ﺳﻴئة ة ﻭ ﺃﺣﺎﻃﺖ ﺑﻪ = ﺧﻄﻴﺌﺘﻪ ﻓﺎﻭﻟﺌک ﺃﺻﺤ= 5166;ﺏ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻫم ﻔﻴ&#= 65260;ﺎ ﺧﺎﻟﺪﻭﻥ ﻫﺮᤨ= 0;س ﺑﺪﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻭ ﺧ= ﻄﺎئی ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65193;ﺍﻣﻥ گیرﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭA= 183;ﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﺪﺭ ﺍﺗﺶ ﺟﻬﻨﻢ = ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ <= b>ﺍﻥّ اﺎﻟﺬﻳﻥ ﻴﺄﮐ= 5248;ﻮﻥ ﺃﻣﻮﺍل اﻟﻴﺘA= 166;می ﻈﻠﻤﺎ ﻳﺎ ﻓﺮʌ= 51;ﻮﺩﻩ ﺍﻥّ اﻟﺬﻳﻥ کفروﺍ ﺑﺂﻳﺎ᥵= 5;ﻨﺎ ﺳﻮﻑ ﻧﺼﻠﻴﻬم &#= 65256;ﺎﺭﺍ ﮐﺴﺎنی که ﺍﻳʋ= 66;ﺕ ﻣﺎﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ &= #65261;ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﺗ&#= 65206; ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ. ﻭ ﺁﻳ= ﺘﻬﺎﻯ الهی هماﻥ کا&#= 65251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻳ&#= 65166;ﺕ ﻘﺮﺍنی که ﻣﻌ&#= 65166;نی ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﻧ= 4401;ﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﻳﺎ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺃﻓﺘﻮٴﻤﻨﻮﻥ = 5170;ﺒﻌﺾ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﮑﻔﺮﻭﻥ ﺒﺒﻌ&#= 65214; ﺍﻳﺎشایسته A= 259;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﺒ&= #65198;خی اﺯآیات ﮐﺘﺎﺏ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺒﺮخی ﺘﮑﺬ= 5267;ﺐ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی = 5170;ﺒﺮخی ﺎﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍنی که ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴ&#= 65194;ﺍﻧﻨﺪ ﻭﺑﺮخی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی اﻧA= 170;ﻴﺎ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ و شهودهای اله= 40; ﺮﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻭﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ ﺘﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﻧمی &#= 64345;ﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮخی ﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﭘﺬ= 5267;ﺮﻓﺘﻪ ﻭﺑﺮخی ﺪﻳﮕﺮ = 5197;ﺍ ﻧﻤﻴﭙﺴﻨﺪﻧﺪ &#= 65261;ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﻳﺎﺕ ﻭﻧ&#= 65224;ﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﻤﻮٴﻴﺪ ﻧف= 740; ﺠﺒﺮ ﺩﺭ قُرآ = 6; ﻮﮐﻠﺎم ﺨﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ&#= 65169;ﺎﺭﻩ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ واگذاری ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﻣﻰ اﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻓ= ;ﻮّﺽ ﺍلی اﻟﻌﺒﺎﺩ A= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺃﻣﺮﻩ ﻭ نهی ﻭ &#= 65155;ﻫﻤﻠﻬم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ= 5166;ﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ خ&#= 1608;دشان گذﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷA= 194;. ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺍﻫﻤﺎل ﻘﺮﺍﺭ &#= 65193;ﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺤﺎل غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟک ﺸﺎﻳﺪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭلی ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ= 4344;ﻴﻤﺎﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺗﺤﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶال = 7;ی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ &#= 65267;ﺎ ﺒگفته ﺍﻣﺎﻣᥴ= 6;ﻥ هُدی (ﺍﻤﺎﻣﺎʌ= 53; اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ &#= 65259;ُﺪﺍ ﺭﺳﺎﻥ ﺪﺭسلوª= 5; الهی) ﻟﻮ ﻓﻮّ&#= 65213; اﻟﻴﻬم علیّ جهة ﺍﻟﺎﻫﻤﺎ = 4; ﻠﮑﺎﻥ لاﺯﻣﺎ ﻟﻪ ﺭض= 40; ﻤﺎﺍ ﺧﺘﺎﺭﻭﻩ ﻭاﺳ= 5176;ﻮﺟﺒﻮﺍ ﺑﻪ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻭﻟم ﻴﮑﻥ علی¡= 7;هم ﻔﻴﻤﺎ ﺟﻨﻮح ا= 5247;ﻌﻘﺎﺏ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘʌ= 68;ﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﻣﻴﺸﺪ ﻭﺍﻫﻤﺎ&#= 1604; الهی ﺒﻮﺩ ﻟﺎʋ= 99;م ﻤﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ثوﺍﺏ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻫﻴ= ;ﭻ ﻋﻘﺎبی ﻨﮑﻨﺪ. (&= #65261;ﻫﺮﮐس ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ ﻭ = ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﻮ ﺑﺎﺯﻯ ﻓ&#= 65240;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ عباﺩﻯ ﻮﻣﺬﻫ= 6;ی اﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﻨﺎﻣ&#= 65256;ﺪ. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺭﻫﺎ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭ ﺣتی لاﺯم ﺒʌ= 62;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ ﻭ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﮔﺎ= 5253; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 1578;ی هم ﻨﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ&#= 1605; اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ گفته A= 175;ﻔﻮﻳﺾ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 1575;ﺩ ﺑﺪو ﻣﻌنی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ ﻳکی اﻳﻨﮑﻪ ﺑA= 256;ﺪﮔﺎﻥ ﺒﺨﺎﻃﺮ هَوَس= ; ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍ&= #65197; ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ&#= 64345;ﺬﻳﺮﺩ (ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺍ&#= 65183;ﺮﺍﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﺍﻯ هوس ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎA= 197; ﺑﺒﺮﻧﺪ.ﻭ ﻳﺎ ﺣ= ﺪّ ﺍﻗل ﻤﺎنع اﺯ A= 165;ﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﻧﺸﻮﺩ) ﻭ= 5247;ﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ هرﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑ= 5166;ﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ = ﺗﺒﻌﻴﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺩ. ﻭﻟﺬﺍ= ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺮﻳﺎﻥ اﻳﻥ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺘﻤﺮﺩﺍﻥ عقاب ﺩﺍﺭﺩ. ﺳ@= 345;س ﺍﻣﺎم ﻤﻮﺿﻮع = 575;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺮﺍ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﮑﺸﺪ ﮐﻪ (ﻃﻮ= ﻉ) ﺑﻤﻌنی ﺪﺍﻭﻃA= 248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺗﺴ&#= 65248;ﻴﻢ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺑ&= #65256;ﺪگی اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﻃﺮ= ﺯ ﻓﮑﺮ (ﻭﻫﻦ) ﻭﺿﻌ= ;ﻒ ﻭﻧا ﺗﻮﺍنی ﺨA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﺍ= ﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ = ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻫﻤﺎل ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ (ﻭبی اﻋﺘﻨﺎئ®= 0; اﻭ ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﻧﺴA= 166;ﻥ ﻳﻦ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑخودشان ﺼﻮﺭ= ﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﻫﺮﻃﻮﺭﮐﻪ ﺑﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ. ﻗ= ﺸﺮﻯ گرﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺑﺎ= 5199;ﻯ ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻧﺒ&= #65166;ل هر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘ= 5268;ﻪ ﺑﺮﻭﺩ) ﻟﺎﺯم ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65260;ﺮﮐﺎﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍضی ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﻭ ﻧﺎ ﺭﺿ= ;ﺎﻳتی اﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65194; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺎﻥ = ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺎﺩﺍم&#= 1614;کّه ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﺁﺯﺍ&#= 65193; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺣتی لاﺯم ﻤ᥾= 8;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎ&#= 65193;ﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 255;ﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (= ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔ&= #65196;ﺍﺭﻯ اﻣﻮﺭﻋﺒﺎﺩﻯ = 5170;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮمتعبّدﺍﻥ ﺒ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ = ﺑﺮﺍﻯ هرﺟﻨﺎﻳﺖ ﺍﻧA= 166;ﻥ ﻭ (ﺟﻨﺎﺡ) ﻳﺎﮔﻨ= ;ﺎﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻘل ﻘﺎ&#= 65163;م ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍ&= #65259;ﻤﺎل ﻮ ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬ&= #65165;ﺭﻯ ﻮﺍقعی ﺒﻮﺩﻩ A= 169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ گفته ﺗﻔʌ= 62;ﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﺒ&= #65194;ﻭ ﻣﻌنی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ اﺯﺭﻭﻯ ﻘﺪﺭﺕ &#= 65169;ﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﺎﻟﺐ ﺍﻣﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #64400;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; خودشان ﺒﮕﺬﺍ= ﺭﺩ. ﻭﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻭه= 614;وَسهاﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﻘﺒﻮل = 575;لهی ﺒﺎﺷﺪ.ﭼﻪ ﺧﺪ ﺍ= ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. پس ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻮﻫﻥ ﻮﺳﺴتی ﻮ= 5255;ﺎ ﺗﻮﺍنی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ (ﺗﻔﻮﻳ&= #65214;) ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺮﺍﻯ عباﺩﺕ تکاملی ﺍﻭ ﺑﺎ= ; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻮﺍ&#= 1607;ی اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﭽﻪ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔ&= #65196;ﺍﺭﻯ اﻣﺮ ﻭ نهی ﺮﺍ = 5169;ﺎ ﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺗ&= #65166; ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭ&= #65203;ﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ ﻋﻤل کنند ﺯﻳﺮﺍ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻭﺍﺩ&= #65165;ﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﻬﺮ ﮔﻮ&= #65255;ﻪ ﺑﻨﺪﮔﻰ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻔﺮ ﻭ= ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257;. (ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ= سلوک الهی ﻭ ﺭﺳﺎﻟʋ= 74; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ &= #65203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﺷﺮﺍ&#= 65267;ﻄ ﻤﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮ&= #65263; ﺑﺎﻭﺭﻯ عقیدتی ﻮ ﺍﻳﻤ= ;ﺎﻥ عملی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺮﺩﻩﺍﻯ ﺰﺭﺧﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ ﻭﻓﻀل &= #65262;ﺣﻘﻮﻕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪ&#= 65257; ﻭﻭﺍﻗﻒ ﺑﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻭ نهی اﺭﺑﺎﺏ A= 191;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤ= ;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺩﻩ ﻧﻴﺰ مُ= 583;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺗ&#= 65252;ﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺣ&= #64401;ﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی ﺮﺍ ﺑﺒﺮﺩA= 257; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻭ= ﻋﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺰﺭگ &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺗ&= #65260;ﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻌﺼﻴﺖ &= #65261;ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺭﺩ ﻧاک کرﺩʌ= 57; ﺍﺳﺖ.ﻭ ولی ﺒﺎﺯ ﺍﻳﻥ = 5170;ﺮﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻣﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﺍﻣ= ﺮ ﻭ نهی ﻨﻤﺎﻧﺪ. &#= 65261;ﭘﺎ ﺑﻨﺪ ﻧﮕﺮﺩﻳﺪ. = ﻭﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ نهی ﻮﺩﺳﺘﻮﺭ A= 165;ﻣﺘﻨﺎع که ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﻣﻮﻟ&#= 65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻨﻤﻮﺩ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺑل کاﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻳA= 176;ّبع اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﻪ &#= 65175;ﺒﻌﻴّﺖ ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﻧﻔس (أمّاره) ᥷= 1;ﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺩﻧﺒﺎ&#= 1604; هوﻯ ﻮهَوَس ﺧ= ﻮﺩ اﻣﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ &#= 65197;ﺍ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ ﻋﻤ&#= 1604; ﻤﻴﮑﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﻨﺪﺍﻧﺴ᥵= 4;) ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﺎﻟکی = 5256;ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ا= 5261;ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی = 5192;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ ﺍ= ;ﻭﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻭم&#= 1614;شیّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﭼﻨﻴﻥ ا&= #65197;ﺑﺎﺏ بی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍA= 251;ﺮ ﻭ نهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺒﻨﺪﻩ ﺧﻮیش ﻭﺍﮔﺬﺍA= 197; ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻫﺮ ﭼﻪ = ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺭ&= #65165;ضیﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺣ= ;ﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﻣﺎﻟک اﻭ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﻭﻣﺎﻟک اﻭﺭﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺨﺮﻳﺪ ﺍﺣﺘﻴﺎ&#= 65183;ﺎتی ﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭ ﻧﻴ&= #65166;ﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻣ&= #65208;ﺨﺺ ﮐﺮﺩ ﻭلی اﻭ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65197;ﺑﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻗ= ﺼﺪ ﺗﺤﻘق هوﺳﻬﺎʌ= 63; ﺨﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﭘﻴ= ﺮﻭ هَوَسهاﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺷﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﺒﻨﺰ&= #65193; ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺸﺖ (ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻩ= ﺑﺸﺮﻯ اﻭﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎ= 5235;ﺖ ﻭﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﭙس ﺍﺯ&#= 65251;ﺮﮒ ﺭﻓﺖ) ﺍﻳﻥﻤﺎل&#= 1705; ﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻠ= ﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ ﻋﻤ&= #1604; ﺸﺪﻩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﭼﺮ= ﺍ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;م اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻯ. &#= 65247;ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﺗّﮑﻠﺖ علی= 617; ﺘﻔﻮﻳﻀک اﻟﺄA= 251;ﺮ ﻣﻥ ﺒﻤﻮﺟﺐ ﺗʌ= 36;ﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ا&#= 65251;ﺮﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺨﻮﺩم عمل کر= ﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ هَوَس ﺧʌ= 62;ﺩ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﻳ&#= 65206; ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻨﻤﻮﺩ&#= 65249;. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺍﮔﺬﺍ&#= 65197;ﻯ ﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ هیچ ﻤﺤﻀﻮﺭ ﻭA= 251;ﻤﺎﻧﻌتی ﻨﻴﺴﺖ. ﭘس ﺍﻳﻥ = ﺘﻔﻮﻳﺾ ﺧﺪﺍ ﻣﺤﺎل ﺒﻨ&#= 65224;ﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻗﺎﺑ&#= 1604; ﻘﺒﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65169;ﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺁﻳﺎ ﻟ&= #65166;ﺯم ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;ﻟک اﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻗﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﺎﻳﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﮐ&= #65258; ﺍﺗﺒﺎع ﻮﭘﻴﺮ= 5261;ﻯ اﺯ ﺍﻣﺮ ﻭ نهی = 5262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65256;ﺪ ﻭﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺑﻨﺪﻩ ( ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ; ﺻﺎﺣﺐ ﻃﺎﻗﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ = ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻭ ﻧﻮع اﻣﺮ ﻭ نهی ﺨﻮA= 193; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻣﺮ ﻭنهی کر᥷= 3; ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋ&#= 65240;ﺎﺏ ﻣﻄلع کند ﺪ.ﻭ A= 165;ﻭﺭﺍ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﻳﺎ ﺗﺸ= ﻮﻳﻖ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ثوﺍﺏ &#= 65261;ﻋﻘﺎﺏ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﻨﺪﻩ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻤ= ﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧ&= #65194;. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺍنی ﺒﺮﺍ= 5263; اﻣﺮ ﻭ نهی ﺨﻮA= 193; ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﻏﻴ&#= 65168; ﻭﺗﺮﻫﻴﺐ ﺍﻭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﺎ= ﻣل عدل ﻮ ﺍﻧﺼﺎﻑ = 5255;ﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺻﺤ= ّﺖ ﻭ ﺩﻟﻴل ﻮﺍﺿﺢ &= #65169;ﺮﺍﻯ هر ﻋﺬﺭ ﻭ ﺑﺮﺣ&#= 65196;ﺭﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﺮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65193;ﺭﻫﺮ نهی ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﻨ= 4401;ﺮﺩ ﻋﻘﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻣ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﭼﻪ ﺧﻮبی کند ʌ= 67;ﺎ ﺑﺪﻯ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ &= #64400;ﻨﺪ یا ﺳﺮ ﭘﻴﭽﻰ. ﻧ&= #65166;ﺗﻮﺍﻥ اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ا&= #65199; ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اثباʋ= 70; ﻋﺠﺰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪﻯ اﻭ ﻭﻳﺎ ﺍﺑﻄﺎ اﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ ﺑﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ &#= 65261; ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ( ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﮑﺘﻮ= ﺏ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ ﻭﻳﺎ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﮐﻪ همه ﺍﻳﻨﻬA= 166; ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﻨﻴﺰ ﺍﻣﺪﻩ) ﺑﻮ= ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﺎ ﻳﺮضی ﻟﻌ= ﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﮑﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘ&#= 65208;ﮑﺮﻭﺍ ﻳﺮﺿﻪ ﻟﮑم ﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍضی ﺒﮑﻔﺮ (ﻭ &= #65165;ﻧﮑﺎﺭ ﻭﺟﻬل ﻭﻋﺪم ﺴ= 5248;ﻮﻙ) ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺷﻤﺎ ﺳﭙﺎس ﻭﺷ&#= 64401;ﺮ ﮐﻨﻴﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﺭﺍضی اﺳA= 174; ﻭ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍض&= #1740; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﮐﻪ= ﺷُﮑﺮ ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻭﺷﮑﺮ ﻋʌ= 52;لی ﻮ ﺷﮑﺮ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ = ﺩﺭﺟﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩﺕ A= 261; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ. = ﻭﺷﮑﺮ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺟ&= #65194;ﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍ= ﻳﻥ گفته ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺍﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ حَقّ ﺘʌ= 40;ﺎﺗﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﻤﻮﺗﻥ ا&#= 65247;ّﺎ ﻭ ﺃﻧﺘم ﻤﺴﻠﻤ&#= 65262;ﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﮐﻨﻴﺪ ʌ= 61; سعی ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ A= 187;ق ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻮ تَرس ﺍ= ﺯ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ &= #65169;ﺪﻫﻴﺪ. ﻧﻤﻴﺮﻳﺪ ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻧﮑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ در تسلیم ﺒﻮﺩﻩ ᥴ= 9;ﺎﺷﻴﺪ (ﻗﺒل اﺯﻣﺮگ ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم اﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭﺳﻠ= 5262;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﻭ= ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی هماﻥ ﺘﺮ= س اﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65252;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ = ﺑﺮﺩﻥ ﺒﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی ﻤﺠﺪﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﺗ&= #65240;ﻮﻳﺖ مقام ﺭﻭح ﺣﺎل= ; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﺎﻧ&#= 65174; ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ اله= 40; اﺳﺖ. ﻭﺗﻘﻴّﻪ &#= 65261; ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻫﺮﮔ= 5256;ﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﻳﻥ گفته ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻣﺎ ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺠِﻥ= 617; ﻮﺍﻟﺎﻧس ﺍﻟّA= 166; ﻟﻴﻌﺒﺪﻭﻥ ﻮ ʌ= 51;ﻥ ﺠﻥّ ﻮ ﺍﻧس ﺭﺍ &= #65255;ﻴﺎﻓﺮﻳﺪم ﻤﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ عب= 575;ﺩﺕ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻪ ﺭﺯقی ﺪﺭﺍﻳﻦ = 5227;ﺒﺎﺩﺕ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ = ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ (ﺟﻥ اﺭﻭﺍح ﺴﺮ&#= 64404;ﺮﺩﺍﻥ ﺪﺭﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﻤﻌنی ﻤﻮﺟﻮA= 193;ﺍﺕ ﻧﻮعی ﻘﺒل ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻫﻤگی ﺠِﻥ ﻮ ﺣ= 5240;ﻴﺮ ﻭ با ﺟﻨﻮﻥ ﮐم عقل هستند. ﻭﺟ= ﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #65261; ﻳﺎ ﮊِﻥ ها ﻭﻳ= 5166; ﺟﺎﻥ ها ﻭﺭﻭﺣ= 5260;ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ (ﺍﻧﺴ= ;ﺎﻥ) ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺘ&= #65262;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ اُﻧس ﺑﮕﻴA= 198;ﺩ ﻭ ﻗﺎﺑل ﺘﺮﺑﻴ&#= 65174; ﻭﺭﺍم ﺸﺪﻥ ﻭﺍ&#= 65259;ل ﻮﺍﻫل گرﺩﻳﺪʌ= 53; ﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺍ= ﺑﺎﺩﺍنی ﺮﻭح کند ﻭ ﻋﺒA= 194; ﻭ ﻋﺒﻮﺩﻳﺖ ﻭ ﺑ= ﻨﺪگی الهی ﺨﺪﺍﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺪﺭ&= #65203;ﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻣﻮ&= #65169;ﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮔﺮﺩﺩ &= #64400;ﻪﭼﻪ ﺭﺯقی ﺮﺍ ﺑﺨﻮ= 5197;ﻧﺪ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻧ&= #65192;ﻮﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎ&= #65255;ﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻮﻓﮑﺮﻯ&#= 65170;ﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻋﺒ= ;ﺪﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﺗﺸ&= #65198;ﮐﻮﺍ ﺑﻪ ﺷﻴﺌﺎ ﺧﺪʋ= 65;ﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨیدA= 261; ﮐس ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺷ= ﺮﻳک ﻨﮑﻨﻴﺪ. (ﻭﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺒﺖ ﭘﺮﺳتی ﻨﮑ= 5256;ﻴﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ آخو= 06;دﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰﺭﺍ A= 193;ﺭ ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﮐ&#= 65174; ﻧﺪﻫﻴﺪ ﻭﺟﺰ ﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻧﮕ= ﻴﺮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ گفته ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﻃﻴﻌﻮﺍ= ; ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻃﻴﻌﻮﺍ ﺍﻟ&#= 65198;ﺳﻮﻝ ﻭﻟﺎ ﺗﻮﻟّﻮﺍ &#= 65227;ﻨﻪ ﻭﺍﻧﺘم ﺗﺴﻤﻌ= 5262;ﻥ ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪʋ= 65; ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﮐﻨﻴﺪ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻭﺭ ﻧﺸ= ﻮﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﻳ&#= 65194;.( ﻭﺗﻔﮑﺮ ﻧﻤﺎﺋ&#= 65268;ﺪ ﻭﺳمع ﻮاﻃﺎﻋʋ= 74; ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭﺗﺎﺯ&#= 65255;ﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﮔﻮﻳ&#= 65166; ﻭﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺯﻧﺪ&= #65257; ﺑﺎﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﻮ&#= 65165;ﺋﻰ ﻭﺍﺯ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺍ= ﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ) ﭘس ﻫ&= #65198;ﮐس ﮐﻪ مُدّعی ﺸﻮ= ;ﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65251;ﺮ ﻭ نهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ( &= #65267;ﺎ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ سلوª= 5; الهی ﻭ ﺍﻃﻌﺎ = 5; هرﺭﺯﻕ ﻭﻳﺎ ﺩ= 5261;ﺭﻯ اﺯ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ) ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65261;ﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻋﺠﺰ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﺍثباﺕ ﮐﺮﺩﻩ A= 165;ﺳﺖ. ﻭ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﭼﻪ ﺧﻴﺮﻳﺎ ﺷﺮ باشد ﺑﭙﺬﻳﺮ᥷= 3; ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻭﺍ&#= 65251;ﺮ ﻭ ﻧﻮﺍهی ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺎﻃل ﻮﺑﺪﻭﻥ اﺭﺯﺵ ﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻃ&#= 1604; ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎﻳﻥ علت ﮐﻪ مُدّع&= #1740; ﺸﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﮐﺮﺩﻩﻭ ﻫﺮ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﺯﺍﺩ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑمَشیّت ﻭ= ;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻤل کند . &#= 64380;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻔﺮ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥ عملی ﺳﻠﻮکی ﺪ= ;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ= ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮﺩﺵ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺟﺎﻯ اﺧ&= #65220;ﺎﺭ ﻭ ﺣﺬﺭ ﻭ ﻣﺤﻀﻮ= ﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﭘس ﺍﻣﺎﻡ ﻨﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻓﻤﻥ= ; ﺪﺍﻥ ﺒﺎﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ع= 604;یّ هذﺍ ﺍﻟﻤﻌﻨﻰ = 5235;ﻘﺪ ﺃﺑﻄل ﺠمیع ﻤʋ= 66; ﺫﮐﺮﻧﺎ ﻭﻣﻥ ﻮﻋﺪﻩ ﻭ ﻭ= ﻋﻴﺪﻩ ﻭ ﺃﻣﺮﻩ ﻭﻧﻬﻴ&= #65258; ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ ʃ= 81;ﻨﻴﻥ ﺪﻳﺎﻧﺖ ﻭﺭﺯﻯ &= #65262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌن&#= 1740; ﺪﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭﺗﻤﺎم اﻧﭽﻪ = 5165;ﺯ ﻭﻋﺪﻩ ﻭﻭﻋﻴﺪ &= #65261; ﺍﻣﺮ ﻭ نَهی ا = 4;هی ﺁﻣﺪﻩ ﻋﻤﻠﺎ ﺑ&= #65166;ﻃل ﻮﺧﻨثی ﻨﻤﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﻭ شایست = 7; ﺍﻳﻥ آیه ﻘﺮﺍنی ﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺃﻓ&= #65176;ﻮٴﻤﻨﻮﻥ ﺒﺒﻌﺾ ﺍﻟﮑﺘﺎ&#= 65167; ﻭﺗﮑﻔﺮﻭﻥ ﺒﺒ&#= 65228;ﺾ ﻓﻤﺎ ﺟﺰاء ﻤﻥ &#= 65268;ﻔﻌل ﺬﻟک ﻤﻨﮑﻢ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺧﺰﻯ فی اﻟﺤﻴA= 166;ة ﺍﻟﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﻳﻮ&= #1605; اﻟﻘﻴﺎمة ﻳﺮʋ= 93;ّﻭﻥ الیه اﺷﺪّ ﺍﻟ= ;ﻌﺬﺍﺏ ﺍﻳﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ʋ= 70;ﺒﺮخی ﻮ ﻣﻨﮑﺮ ﺑﺮخی &#= 65194;ﻳﮕﺮ ﻣﻴﺸﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﺸﺨصی ﺭﺳﻮﺍئ®= 0; ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﺧﺮﺕ ﻭﻋﺬﺍ&= #65167; ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ (ﭼ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎ&= #65167; قُرآن ﻭ ﭼﻪ ﺍʌ= 67;ﺎﺕ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ = ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ اﻳﺎ= 5173; ﻣُﺮﺩﻩ ﺍﮐﺘﻔ= 5166; ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻧﺪکی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎﻯ ﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘ&#= 65170;لی اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﺎﻳ= 5256;ﺪ ﻭﺧﻴﺎب کنند ᤨ= 0;ﻪ الهی ﺸﺪﻩﺍﻧ᥷= 4;. ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #65169;ﺮﺗﺮ الهی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣA= 188;ﻤﺪ ﺍﻭﺭﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ &= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5193;ﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺴﻴ&#= 65188;ﻴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣ&= #65212;ﻄﻔﻮﻯ ﻮﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢﻭ &= #65261;ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮﺗﻤﺎمی اﻧﺒʌ= 68;ﺎ ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65262;ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ. ﻭﻧمی ﺨﻮﺍﻫﻨA= 194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ و نزدیکتر بخداوند ﻧﻴﺰ = ﺑﺮﺳﻨﺪ.ﻭﺍﻟّ ﺎﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ق= 615;رآن ﺒﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍ&= #65267;ﺎﺕ قُرآن ﺒﺎﻫم ﺘ= ;ﻀﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬ ﺍ= ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻨﺴخ اﻳﺎﺕ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻴ&#= 65206; ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺳﻨﻴﺎﻥ223 ﺍﻳﻪ &#= 65197;ﺍ ﻣﻨﺴﻮﺥ ﻭﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ۳ ﺍﻳﻪ نا مشخص ᥷= 7;ﺍ ﻣﻨﺴﻮخ ﻤﻴﺪﺍ= 5255;ﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ ﻧﺴخ ﺸﺪﻩ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﺵ ﺩﺭ قُرآن ﺰﺍᥴ= 3;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﺮﺍ ﺍﻳ= ;ﻥ اﻳﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮخ = 5198;ﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﻨ&= #64401;ﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳ= ﻥ اﻳﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮﺥ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻭﺍﻳﺎﺕ الهی ʌ= 52;ﻨﺴﻮخ هستند ﮐﻪ ﺑﺎ ʌ= 51;ﺮگ اﻧﻬﺎ ﺍﻋﺘﺒﺎ= 5197; الهی اﻧﻬﺎ ﺍ᥷= 9; ﺑﻴﻥ ﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺩﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒلی اA= 227;ﺘﺒﺎﺭ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65203;ﺎﻟک در ولایت اله= 740; جدید اﺯﺩﺳﺖ ᥷= 3;ﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺰﺍﻯ ﺸ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺯ ﻓ= ﮑﺮ ﺭﺳﻮﺍﺋﻰ (ﻭ ﺟﻨ= ﻮﻥ ﻮﮐﻔﺮ ﻭﺷﮑﺴﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺪﺭﺻﺤﻨﻪ ﺯﻧﺪ&#= 64404;ﻰ) ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﻭﻧﻴ&#= 65200; ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘ&= #1615;ﺮﻋﺬﺍﺏ ﺩﺍﺭﻳﺪ (ﻳﺎ ﻗﻬ= ﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) &= #65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻏﺎﻓل از ﺍﻋﻤA= 166;ل ﺸﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ ( ﮐﻪ= ; ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻣلی ﺴﻠﻮ@= 400;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ= ﭘﺮﻭﺭﻯ غیر ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻗ= 5208;ﺮﻯ گرﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎﺋA= 268;ﺪ) ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﺒﺮّﺍ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯﻃﺮ&= #65199; ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺪﻳّﻥ اﻫل ﺘﻔﻮﻳﺾ ﻣ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ (ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&= #1576;ی ﺘﻤﺎم اﺩﻳﺎﻥ = 5261;ﺩﺭمسلمان های ﺮﺍﺳﺮ ﻣﺬA= 165;ﻫﺐ ﻭ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺩﻳﻨ&= #65264; ﭼﻪ ﺳﻨّﻯ ﻮﻳﺎ &= #1588;یعی ﻮﺣتی مُدّعی طرفداری از ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ ﻫﻤگی اʌ= 59;ﻞ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﺷﺮک &= #1607;ستند. ﺯﻳﺮﺍ تَصوّر= ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺳ&#= 65176;ﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻨﻨ&#= 65194;. ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ آ= 582;وندﻫﺎ ﺑﻤﻌنی ﭙﻴﺮﻭA= 263; اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣ= ;ﻴﮕﻮﺋﻴم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻘﺪﺭ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ اطاع= 8; (ﺑﺮﺍﻯ هر ﻋﻤﻞ ﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺠﺎم اﻃﺎﻋʋ= 74; ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻧﻤﻮﺩ.= ﺗﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #64400;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺃﻣﺮ ﻭ نهی ﻨ&#= 65252;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174;. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺮﺍضی = 5252;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ نهی اﺯ ﻣﻌﺼﻴʋ= 74; و سرکشی (ﻳﺎ تم= ;رّد ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺑﺎ&= #65247;ﻌﮑس ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ) ﻧ= ﻤﻮﺩ. ﻭ ﻫﺮﻋﺎصی اﺯ = 5155;ﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺬﻣّ&#= 65174; ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍ&= #65173; ﻧﻤﻮﺩ. حَقّ اʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﻭ نَه= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺃﻣﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﮐ= ﺮﺍﻩ ﻭﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ نَهی ﻤʌ= 68;ﮑﻨﺪ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺍﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺑﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;. ﺗﺎ ﺍﻭﺍﻣﺮ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻌ= ﺎصی ﻴﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍ&= #65207;ﮑﺎﺭ ﺩﺭﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺑﺎﻟﻐ&= #65258; ﺍﺳﺖ (ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ = ﻭ ﻋﻘل ﻮ ﺭﻭﻳﻪﺍ&#= 65263; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﺎلغ ﺪﺭﻋﻘل ﻮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ) ﺧﺪﺍئی که حُج= َّت ﺍﻥ ﺒﺎﻟﻐﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﻋﺬﺍﺭ = ﻭﭼﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺬﺍﺭ( (حُ&= #1580;ّت ﺧﺪﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺪﺭسلوک الهی &= #1607;ستند ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ا= 604;هی ﻮﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺭ ﻫﺮ ﺑﺨﺸش ﻮ&= #65267;ﺎ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭﻣﺠﺎ&#= 65199;ﺍﺗﻰ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻫﻤﻴﻥ &= #65188;ﺠﺘﻬﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﻭ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ حَقّ اﺻﻄ᥻= 6;ﺎء(ﺩﺭﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﭘاک ﺎﻨﻤﻮﺩA= 253; ﺮﻭح ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ = ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﻗﺒ&#= 65262;ل اﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﻣﺤﺒ&#= 65262;ﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻥ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ) = 5169;ﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤﻄﻴﻊ ( ﮐﻪ ﺑﺎﺯ= ;ﮔﺸﺖ ﺑﺨلق ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5169;ﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺑﻠﺎغ ﺮﺳ&#= 65166;ﻟﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺪʌ= 67;ﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﺣ&= #65176;ﺠﺎج ﻮﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ﺒ= 5198; ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﺟ&= #65252;ﻠﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ = ﻣﺒﻌﻮث ﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎﻯ ا= 5261; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻠق ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺒﺮ&#= 1582;ی اﺯ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺤ&#= 65204;ﻮﺩ ﻭ ﻣﺘﮑﺒﺮ ﻗﻮم اﻭ ﻗﺮﻳﺶ ( ﻳﺎ ﺍ= ;ﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻘﺮ᥾= 7;ﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻄﺮﻳ= ﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷتی ﻮ ﺍﺑ= 5198;ﺍﻫﻴﻤﻰ یهود وﻘﺮﻳﺶ ᥽= 1;ﻌﻤﻮل ﺒﻮﺩ) ﮔﻔﺘﻨﺪ ʌ= 47;ﻮﻟﺎ ﻧُﺰّل هذا ﺍﻟ= ;ﻘﺮﺍﻥ علیّ ﺮجَلّ ﻤ&= #65253; اﻟﻘﺮﻳﺘﻴﻥ عظیم ﺑﻬﺘﺮ ﻧ&= #65170;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﻥ = (ﮐﺘﺎﺏ قُرآن ﻮلی ﺩﻭ= قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #65239;ﺎئم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65261;ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺠﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪ) ﺑﺮ ﻳکی اﺯ ﺩﻭقُرّه ﺩ= ;ﺍﺭ ﺑﺰﺭگ ﻨﺎﺯل ﻤ= 5268;ﺸﺪ. ( ﺩﻭقُرّه ﺟﺪʌ= 67;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭ ﺳﺮ ﺷ= ﻨﺎس قُرّهﺩﺍﺭ ﻗﺮ= ;ﻳﺶ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺩﻭ ﺩﻳ&= #65253; ﺮﺳمی ﻤﺴﻴﺤﻴA= 174; ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺖ ﻭ ﻳ&= #65166; ﺩﺭ ﺩﻭ ﺭهبر ﺭ= 5203;می ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﻋﺒ&#= 65194; ﺍﻟﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺍﺑ&= #65262;ﻃﺎﻟﺐ ﻭﻳﺎ ﺑﻘﻮل اﻣ= 575;م ﺮﺿﺎ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ= ﻣﻴّﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺑﺎﺻ&#= 65248;ﺖ ﻭﻣﺴﻌﻮﺩ ثقف®= 0; ) ﻭﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻧﺘﺨﺎﺏ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻈﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺟﺎﻳﺰ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺖ ( ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ᥷= 7;ﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ خودشان ﺮﺍ ﺑﺮ= ; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺮﺟ&#= 1740;ح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺃ<b= >ﻫم ﻴﻘﺴﻤﻮﻥ ﺮﺣم= 577; ﺭﺑّﻚ ﻧﺤﻥ ﻘﺴ&#= 1617;ﻤﻨﺎ ﺑﻴﻨﻬم ﻤﻌﻴﺸ= 5176;ﻬم فی اﻟﺤﻴﺎة ﺍʌ= 47;ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺭﻓﻌﻨﺎ ﺑﻌﻀ&= #65260;م ﻔﻮق ﺒﻌﺾ ﺩﺭﺟ&#= 65166;ﺕ ﻟﻴﺘّﺨﺬ ﺑﻌﻀ= 5260;م ﺒﻌﻀﺎ ﺳُﺨﺮﻳ= 617;ﺎ ﻭﺭﺣمة ﺭﺑّک ʋ= 92;ﻴﺮ ﻣﻤّﺎ ﻳﺠﻤﻌﻮ= 5253; اﻳﺎ ﻣﮕﺮ ﺍﻧᥴ= 6;ﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻯ رَبّ ﺗﻮﺭﺍ ﺗʌ= 40;سیم ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻥ = ﻤﺎﺑﻮﺩﻳم که ﺑﻴﻥ آنها ᥽= 1;ﻌﻴﺸﺖ ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺩ&= #65165;ﺩﻳﻢ (تقسیم ﺭﺯﻕ ﻣʋ= 66;ﺩﻯ ﻭﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﻌ&#= 65256;ﻮﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﺯﻗ&#= 65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﺎﺹ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥاﻟﻬﻰ وایتهای دیگ= 85; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺑﻤﺤﻤﺪ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ. = ﻭ (ﻗﺴﻤﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﺴ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هرﮐس ﻭحَقّ ﻮ= شایستگی ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65188;ﻤﺪ شایسته ﺑﻮﺩﻩ= ﻭﻳﺎ سران بنی ﺍﻣﻴ= ّﻪ. (ﺍﻣﻴّﻪ) ﻋﻀﻮ ﻗ= ﺮﻳﺶ ﻭاحتمالا ﺟﺪ&= #1617; ﺧﻠﻔﺎﻯ اﻣﻮی. &#= 65261; ﻳﺎ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑﻪ &= #65255;ﺎﻡ (ﺍﻣﻴّﻪ) ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﮐﻪ ﺑﻤﻌﻨی او= 05; کننده ﺑﺎﻃل ا= ﺳﺖ. ﻭﻋﮑس (ﺍﻣّﻰ) ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ نیز بود ﺑﻮﺩ. ﻭﻳﺎ &#= 65165;ﻧﺪکی اﻭم زردشتی ﺪ&= #65165;ﺷﺖ و قشری ﻭ ﺟِﺪّ= ;ﻯ ﻭﺑﺎ ﻫﻤّﺖ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩ. ﻭ(ﻣﺤﻤﺪ) امّی = 4400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﺯ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑﻪ ﺣﻤ&#= 65194; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﻭشایسته ﺍﺯ ﻧ= ;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮ&#= 65193;شایسته ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 08;ﺪﻥﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل ﻮ ﭘﺮﺳﺘ&#= 65206; سلکان ) ﻭﻣﺎﻫʌ= 04;تیم که ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑ&#= 65268;ﻥ خودشان ﺘﻔﺎﻭ= ﺕ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﺍﺩ&= #65267;ﻢ (ﻫﺮﺳﺎلک ﻨﺴﺒ= 5174; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺘﻔ&#= 65166;ﻭﺕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ در روان ﺩﺍﺭﺩ= ; ﻭﻫﺮﮐﺪﺍم ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻋﻘلی ﺪﻳﮕﺮﻯ = 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌﻴﺎﺭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻘسیم A= 252;أﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎ ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺮﺩﻥ = ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﻧﺰﻭل ﻘﺮﺍﻥ کتاب ﺑﺎقُرّ&#= 1607;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﺗﺎ = ﺍﻧﻬﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65252;ﺴﺨﺮﻩ و انکار ﺑﮕﻴﺮ= ;ﻧﺪ(ﻭﮐﻔﺮ ﻭﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ خودشان= ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯ خودشان تا اﺟ&#= 65198;ﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭﻗﺴﻤ&#= 65174; ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍ ﻧ= ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤت هاﻯ ﺨﺪA= 165;ﻳﺖ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﭽﻴﺰ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #1580;َمع اﻭﺭﻯ کنند ﺧ᥾= 8;ﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﺯ ﻃ= 5198;ﻳق جَمع ﺸﺪﻥﻭ جَ= ;م گرﺩﻳﺪﻥ ﻮﻭﺣA= 194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﺎﺷق ﻮ&#= 65251;ﻌﺸﻮق ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ = ﻭﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #65261;ﺗﺴلیم ﺮﻭح ﺒﺮﺍﻯ ﻣُ= 5198;ﺩﻥ ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﺬﻳﺮ&#= 65205; ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣ= 5198;ﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﻭﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ&#= 65191;ﻮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ نهی اﺯ ﻫﺮﭼﻪ A= 165;ﻭ ﺩوﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻃ&#= 65166;ﻋﺖ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ ثوﺍﺏ &#= 65165;ﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﻫ&= #65198;ﮐس ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65262; تمرّد ﮐﺮﺩ ( ﻭ = 5203;ﻠﻮﻙ الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺴﻠﻮکی ﻨﻨﻤﻮﺩ) ﻣﻮﺭﺩ = ﻣﻌﺎﻗﺒﺖ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻭ&#= 65239;ﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺍﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ (ﻫﻤﺎﻥ= سلوک الهی ﻭﻃﺮﺯ ﻋʋ= 70;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ) = ﺑﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ = ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻴﮑﺮﺩ ﻗﺮﻳﺶﻫم ﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺴﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﻴّ= 5258; ﺍﺑﻥابی اﻟﺼ᥼= 8;ﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺑﻮ ﻣﺴﻌ&= #65262;ﺩ ثقفی ﺮﺍ ﺍﻧﺘʋ= 92;ﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺑ= ﻨﻈﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﻤ&= #65194; شایسته ﺗﺮ ﺑﻮ= ;ﺩﻧﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺮﺍ &#= 64380;ﻨﻴﻦ ﺘﺄﺩﻳﺐ ﻭﺗﻌﻠ&#= 65268;م کرﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﻨﺪ ﻭﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻤ᥾= 2;ٴﻤﻥ ﻮﻟﺎ ﻣﻮٴﻤنة A= 165;ﺫﺍ ﻗضی ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭ&#= 65203;ﻮﻟﻪ ﺃﻣﺮﺍ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253;ﻠﻬم اﺨﻴﺮة ﻣﻥ ﺃﻣ= 5198;ﻫم ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻳک ᥽= 2;ﻮٴﻤﻥ ﭽﻪ ﺯﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻳ= ﺎﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65261;ﻟﺎﺯم ﺒﺪﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺪﺭ &= #65155;ﻣﺮ ﺧﻮﺩ (سلوک الهی) ﺑﻨﻤﺎﻳʌ= 56;ﺪ (ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ که ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻠ= 5262;ک انها ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﺰﻥ ʌ= 62; ﻣﺮﺩ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﭽA= 262;ﻥ ﺰﻥ ﻮﮐﺎﻣل ﺸﺪ&#= 65257; ﻭﻣﺮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺮالهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ سلوک الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺍʌ= 55;ﺘﺨﺎبی اﺯﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎ= 5163;ﻴﺪ ﻭﺗﺴﻠﻴم کاﻣʌ= 46; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺟﺎﻳﺰ ﺑﺮﺍﻯ انها ﻧﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ هَوَس= ;هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳن= 583; ﺍﺯﺍﻧﻬﺎ ﻫﻴﭽ&#= 1670; اﻣﺮﻯ ﻘﺎﺑل ﻘ= 5170;ﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ (ﺍﺗ= ;ّﺒﺎع اﻣﺮ) ﺍﻭ ﻭ (ﺍﺟﺘ= ;ﻨﺎﺏ ﺍﺯﻫﺮ ﻧﻬﻰ) ﺍﻭ= ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺭﺳﻮ&#= 1604; ﺒﺮﺍﻯ اﻭ (ﻫﺮﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺍ= ﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #65228;ﺮفی ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻄﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭﻫﺮﮐس ﺍﻃﺎﻋ= 5174; ﺍﻳﻥ ﻤﺼﻄﻔﺎﻯ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺑﺮﺷﺪ ﻭ ﺑﻠﻮغ &= #65262; رشادت ﺩﺭ ﻣﻘᥴ= 6;م ﻮﺷﻬﻮﺩ) ﻣﻴﺮﺳ&= #65194; ﻭ ﻫﺮ ﮐس ﮐﻪ ﺍﻭ= ﺭﺍ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ تمر= 17;د ﮐﺮﺩ ( ﮐﻪ سلوک الهی ﻨﻨﻤﻮﺩ ʌ= 61;ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤ&#= 1604;ی ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ شا= 05;ل ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣ&= #65166;ﻥ ﻮﻫﺮ کامل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ) ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ (ﻳﺎ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگ&= #1740; ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&#= 65199;ﺷﻬﻮﺩ)ﻭﻓﺮﻳA= 168; ﺧﻮﺭﺩگی ﺒﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ حُجّت ﻭ ﺩﻟﻴل= ; الهی ﺒﺮ ﺍﻭ ﻟﺎﺯم ﺒ&= #65262;ﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ مالک®= 0;ّت ﺩﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺃﻣﺮ = ﺍﻭﺭﺍ ﭘﻴﺮﻭﻯ کنﺪ ﻭ= 5165;ﺯ ﻣﻨﻬﻴّﺎﺕ ﺍﻭ &#= 64344;ﺮﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ &= #65165;ﺯ ثوﺍﺏ ﮐﺮﺩ (ثوA= 167; ﻭﭘﻴﺮﺍﻫﻥ جدید ﻮﻫﻤﺎﻥ ʌ= 12;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺪﻳﺪ ﻓﻮ= 602; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺑ= ﺮ ﺍﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﻧﺎﺯ&= #1604; ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺑﻠﺎﻳ&= #65166;ﻯ ﺰﻧﺪگی ﻮ ﺩﺭ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭحی ﻮﻣﺴخ ﺤA= 268;ﻮﺍﻧﻰ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﻮل ﺒﻴ&= #65253; ﻘﻮﻟﻴﻦ ﻧﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺍﺳﺖ. ( ﺍﻣﺮ ﺑﻴ᥽= 3; اﻣﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟﺖ &#= 65261;ﺳﻄ ﺒﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ&#= 65165;ﻃﺎﻋﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ = 5193;ﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺎ ﺍﻥ ﻤﻴﺎﻳﺴﺘﺪ &= #65261; ﻣﻴﻨﺸﻴﻨﺪ ﻳﺎ&#= 65259;ﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺗﻮ ﺍﺳ= ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺧﺪ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻯ ﻳﺎ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ = ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﮐﻪ ﭘﺎسخ= 740; ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻣﻮﻟﺎ &= #65165;ﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻭ = ﺣﺎل ﻮﺍﺟﺐ ﺍﻟﻘﺘل &#= 1607;ستی. ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮئی اA= 267;ﻥ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ داشتن )ﺭﺍ ﺑﺎ A= 191;ﺪﺍ ﺩﺍﺷﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺎﺧﺪﺍ ﮑﺴﺎﻥ&#= 1705;رﺩﻩﺍﻯ.ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮئی ﺒ= 5194;ﻭﻥ ﺨﺪﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍ تقسیم ﻘﺎﺋل ﻨ= ;ﻴﺴﺘﻰ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻴ&#= 64401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﮕﻮﻳ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﺎﻟک ا&#= 65253; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺍﻭﻣﺎ&= #65247;ک اﺻلی اﺳﺖ. ﮐﻪ = 5251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰﺍﺯ &= #65207;ﺨﺺ ﺳﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐ&= #65258;ﺧﻮﺩ ﻧﻮعی ﺒﻠﺎﻯ ا= 04;هی است زﻳﺮﺍ ﺧﻮʋ= 93; ﺍﻭ ﻣﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65175;ﻮﺭﺍ ﻣﺎﻟک اﻥ ﻨﻤﻮ= 5193;. ﻭ ﺍﻭ ﻗﺎﺩﺭﻯ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻗﺎﺩ&= #65197; ﻧﻤﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﻧﺸ= ﻨﻴﺪﻯ ﻤﺮﺩم ﻄﻠﺐ ﺣﻮ&#= 1604; ﻮ ﻗﻮﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ (ﺗﺤﻮ&= #1604; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ= 5165;ﻫند ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳ= ﻠﻮک ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﻠﻮک ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻟﺎﺣ= ;ﻮل ﻮﻟﺎ ﻗﻮة ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺎﻟﻠﻪ (ﻫﻴچ ʋ= 76;ﺤﻮل ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻝ = ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺳ= ﻠﻮﻙ ﺟﺰﺑﺎ ﮐﻤک ﺧﺪ&#= 65165; ﻧﻴﺴﺖ) ﻟﺬﺍ ﺭﺍ= ﻭﻯ اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺘﺎﻭﻳل ﻮﺗﻔﺴ= 5268;ﺮ ﺍﻳﻥ ﺬﮐﺮ ﺭﺍ ﻣ= ﻰ ﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ= 5194; ﻟﺎﺣﻮل عن ﻤﻌA= 166;صی اﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ= 5228;ﺼمة ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻟﺎ ﻗﻮ&= #1577; ﻟﻨﺎ علیّ ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65228;ﻮﻥ اﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺣﻮ᥼= 5; ( ﻭ ﺗﺤﻮل ﻮﺍﻧﺼ&#= 65198;ﺍﻑ ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ) ﺍﺯ= ﻣﻌﺎصی ﻮﮔﻨﺎﻩ ﺟﺰ ﺑﺎ = ﻋﺼﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ( ﻭ ﺩﺳﺖ ᥴ= 9;ﺴﺘگی ﺒﺒﻨﺪ الهی ﺪʋ= 97; سلوک الهی ﻮ ﭘﻴﻤﺎʌ= 53; ) ﻭﻧﻴﺰ ﻗﻮﻩﺍﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻄﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺤﺎل اﺳﺖ ﻣﮕ= 5198; ﺑﺎﮐﻤک ﻮﻋﻮﻥ اﻟﻬﻰ. ﻭﻟﺬﺍ ﺭ&= #65165;ﻭﻯ ﺪﺳﺖ ﻣﻮﻟﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﺒﻮﺳﺪ (ﺯﻳﺮ ﺍﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ ﺳﺎﻟک الهی ﭙ᥾= 8;ﺮﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣ= ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﮑسی که ﺩﺭﺑʋ= 66;ﺭﻩ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺷﻨﺎ&= #65191;ﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮﺻ&#= 65268;غی ﻮ ﻓﻠﺴفی غیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ) ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﮕ&= #65262;ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻰ (ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻰ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﻟﺎ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﻭ رَبّ ﻭمُرَ&= #1576;ّی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪ&= #65267;ﺪﻡ ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ &= #65256;ﻤﻴﮑﻨﻢ. ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺪﺭﭘﺎسخ ﻔﺮﻣﻮﺩ ﺑﺎﻟﺘ= ;ﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺬﻯ ﺨﻮّﻟﻨ= 5264; ﻭ ﺍﻟعقل ﺍﻟﺬ= ﻯ ﺪﻟّنی ﺒﺎ ﻗﺪA= 197;ﺕ ﺗﺸﺨیصی که ﺧ᥾= 2;ﺩﺵ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣ&= #65253; گذﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳA= 174; ( ﻭ ﻣﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ᤨ= 4;ﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎ&= #65167; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﮑﻨﻢ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮﺗﺮک اﺯ= ;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ&= #65251;ﻌﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﭽﺸم &#= 65194;ل اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺗ= ;ﻮﺻﻴﻒ ﻓﻠﺴفی ﻮﺍﺩب®= 0; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺗ= ﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟﺖ ﻧﺎﺩﺭﺳ&#= 65174; ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺯﻭﺍﻗ&#= 65228;ﻴﺖ ﺍﻭﺻﺎﻑ ﺧﺪﺍﻯ &= #65252;ﻄﻠق اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻋﻘل&#= 1740; که ﺧﻮﺩم ﺮﺍ ﺑ= 5166; ﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ ﻭ ﻫ= ﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ. ﺳﺎﺋل ﺒﻴ&= #65166;ﺑﺎنی ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65166; ﺗﻮ ﻤﺠﺒﻮل ﺃﻧﺖ ﻋﻠﻴﻪ ﺍʌ= 67;ﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﻠّﺖ ﻭﻓ&#= 65220;ﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﺠﺒ&= #65198; ﺳﺮﻧﻮﺷتی هست= ;ی ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﻣﺠ= ﺒﻮل ﻮ ﻣﺠﺒﻮﺭ جبلّت ﻓﻄﺮﻯ ᥵= 0;ﻮﺩﻡ ﻫﺮ ﻧﻴکی ﻮﺍﺣ= 5204;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ شایž= 7;ته ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫم ﺒﻮﺩ(&#= 65251;ﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩم که ﺑﮑﻨA= 250;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺳاءه = 575;ﺩبی ﺪﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺑﺪﻯ = ﻧﻤﻮﺩم ﻘﺎﺑل ﻤﺠﺮم ﺒ= 5262;ﺩﻥ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺒ&= #65262;ﺩم ﺰﻳﺮﺍ ﻣﺤﺴﻦ (ﻧ= ﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭ ﻭﺗﮑﺎﻣل &#= 65184;ﻮﻯ ﺭﻭحی ﺪﺭ ﺳﻠﻮ= 5241;) شایسته ﺗﺮ ﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﻤﻠﺎﻣﺖ ﺍﺯ ﻳک گناﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= 5196;ﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘم که ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺋم ﻮ ﺑﺎقی = 575;ﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ (ﻣﺎﺩﻭﻥ ا= ﻭ) ﺍﻣﺮﻯ ﺤﺎﺩث ﻭ &= #65187;ﺎﺋل ﻮﺯﺍﺋل اﺳﺖ.ﻭ &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻘﺪﻳم ﻮﺑﺎﻗﻰ ابدی ﺭﺍ ﭼﻮﻥʋ= 88;ﺎﺩث ﺯﺍﺋل ﺨﻮﺍﻧﺪ. &= #65203;ﭙس ﺳﺎﺋل ﺒﺪﻭﻯ ﮕ&#= 65236;ﺖ ﭽﻨﻴﻥ ﻴﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﮑﻴمی ﺸﺪﻩﺍﻯ ای ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ. ﻭﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺍﺻﺒﺤﺖ ᥽= 1;ﺨﻴّﺮﺍﻓﺎﻥ ﺃﺗﻴﺖ ﺍﻟﺴﻴّ= 574;ة ﺑﻤﮑﺎﻥ اﻟﺤَA= 204;َنة ﻓﺄﻧﺎ ﺍﻟﻤﻌﺎ&#= 65239;ِﺐ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﭼﻨﺎ᥽= 3; ﺸﺪم ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮﺑﺪﻯ ﺒﺠﺎﻯﺤﺴﻨﻪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻢ شایسته ﻋﻘﺎﺏ= ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻢ ( ﺍﻟﺎﻥ ﺒ= ;ﺎﻋﻘل ﺨﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧ= 605; ﺒﺪﺍﻧم که ﺑﺎA= 267;ﺪ ﺧﻮبی کنم (ﻭﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﺮﻭﺣﻰ) کنم ﺍﮔ= 5198; ﺑﺠﺎﻯ اﻥ ﺒﺪﻯ &= #64401;ﺮﺩﻡ ﺗﺼﺪﻳق ﺪﺍﺭم که ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎ= 5199;ﺍﺕ ﺷﻮﻡ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&= #65166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﻳﻥ ﻴک ﻨﻤﻮﻧ&#= 65258; ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪﺗﺎ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺴتم ﺤﺮﻓﻰ ﻧﺒﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﺎ ﺟﺒﺮ اله= 40; ﻮ ﺟﺒﻠّﺖ ﻓﻄﺮﻯ &#= 65252;ﻄﺮح اﺳﺖ ﻭﻳﺎﺍ ﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻭ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔ&= #1587; أمّاره ﭘُﺮﻋ&= #65240;ﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭل&= #1740; ﻮﻗتی ﻔﻬﻤﻴﺪA= 249; ﻭ ﺑﻘﻮل ﺘﻮ ﺣﮑ&= #65268;م ﻮﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﺷﺪ&= #65249; ﭘس ﻣﻴﺪﺍﻧم ک= 07; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻯ ﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ = ﻨﻴکی کنم .ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺮ&#= 65193;ﻡ شایسته ﻣﺠﺎﺯ= ﺍﺕ ﻫﺴﺘﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﻳﻥ ﺪﺭسالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗتی = 4345;ﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﭘﻴﺮ ﺑ= ﺴﺖ ﻭﻋﺎﺷق ﺮﺍﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺷﺪ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐ&= #65258; ﻧﻴکی اﻭﺭﺍ ﺑA= 166;ﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑﺪﻯ= ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﻮﻓﺼلﻨﻮعی ﺒʌ= 08;ﺮﻯ اﺯ ﻟﺤﺎﻇ کماʌ= 47;ﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ال= 07;ی ﻤﻴﺒﺮﺩ. ﭘس ﺍﮔ&= #65198; ﺑﺠﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65170;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﻡ ﻣﻘﺼﻮﺩ &= #65191;ﻄا ﮐﺎﺭ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﻮﻡ.(= ﺳﻴّﺌﻪ) ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺳﻴئ ﻮ&#= 65169;ﺪ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻭﺟُﻨﺎﺡ ﮐﻪ ﻣ&#= 65232;ﺎﻳﺮ ﺭﺍﻩ الهی ﺪﺭʋ= 75;ﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺣ= ﺴﻨﻪ) ﻫﺮﻧﻴکی ﻮﻫﺮ = 5165;ﺣﺴﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ = ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺮﻭﺡ ﺩﺭ ﻳک ﺘﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﻭﺗﺤﻠﻴ&#= 65258; ﺻﻔﺎﺕ الهی ﻮʌ= 55;ﻮﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺳ= 5174;. ﺩﺭﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ= 705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺖ ﻭ&= #65219;ﻠﺐ ﻭﺍﺭﺯﻭﻯ ﻨﻴک= 740; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺮ&#= 65263; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷ= 5194;.ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻠل اﻥ هدیه و موهبت= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﻋﻄﻴﻪ اله= 40; ﻮ ﮐﺮﺍﻣتی ﻤﺘﻨA= 166;ﺳﺐ نوع بشری اﻭﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #1587;لوک الهی کند. ﺍﻳﻥ= ; ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴ&= #65258; ﺍﺯ ﺑﺪﻯ ﻮﺗﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍ&= #65199; ﺻﻔﺎﺕ الهی ﻴʃ= 45; ﻴﺮﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ.ﻳﻌ&= #1606;ی ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮﻭ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷﺨﺺﺳﺎﻟک ﻤﺎ= 5245; ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻴﻪ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺴﺮﺍﺳﺮ مَشیّ= ;ت و داده ای اله&#= 1740; اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿ&#= 65166; ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺷﺨصی ﭙس ﺍﺯ ﺍ= 5255;ﺼﺮﺍﻑ ﻭﻯ اﺯﺳﻔﺮشا = 5; ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﺮﻭج &= #65252;ﺎ ﺑﺸﺎم ﺒﺮﺣﺴﺐ &#= 65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ الهی ﺒA= 262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟(ﺍﻣﺮﻯ ﺠ&#= 65170;ﺮﻯ ﻮ ﺍﺯﻗﺒل ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ ﺍﻯ ﺸﻴﺦ: ﻣﺎ ﻋA= 248;ﻮّﺗم ﺘلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒA= 220;ﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65169;ﻘﻀاء ﻮ ﻗﺪﺭ ﻣﻥ اﻟﻠ&= #65258; ﻫﻴچ ﺒﻠﻨﺪﻯ ᥽= 5;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ &= #65198;ﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪﻭﻳﺎ ﺩ&#= 65197;ّﻩﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﻥﻔﺮﻭﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #64405;ﺮﺍﻧﮑﻪ ﺑﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﻮﺍﺳﺘ= ﻪ ﻗﺒلی ﻮ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65261;ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی A= 262; ﺑﻌﺪﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ &= #65165;ﻣﺮﻯ ﻤﻘضیّ ﻮ ﺭﺃﻯ = 575;ﻟﻬﻰ ﻭﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻧﺠ= 5166;م گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺟﻬﺎﻥ ﻗطعی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮل &= #65252;ﻮﻟﺎﻧﺎ ﺫﺭّهﺍﻯ را از اﻳﻥ کهکشاﻥ ﺑ= ;ﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑﺸﻴﻢ ﺗﻤﺎﻡ &= #65259;ﺴتی ﺒﻬم ﻤﻴﺨﻮﺭﺩ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺯلی = 575;ﺑﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ هستی ﻤʌ= 28;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻥ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺗﻨﻈﻴم ﻮﻟﺎﺯ= 605; اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻧﺒﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺴﺎﻟ= ﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ اﺯ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﺎﺭج اﺯ ﻓﻄﺮ= 5173; ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮﻫﺴتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺗﻨﻬﺎ ﺗ&= #65166; ﺍﻳﻥ ﺤﺪّ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺴﻠم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻭسالک الهی ﺸ&= #65262;ﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ کامل الهی ﺸﺪ ﻫﺮ ﺣA= 198;ﮐﺘﺶ ﺣﺮﮐتی الهی ا= ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺫﮐﺮ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ= ﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣ= ;ﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺳﺎﺋل اﺯ ﻳک اﻣﺮﻣﺎA= 193;ﻯ ﺧﺮﻭج اﻣﺎم ﺒA= 208;ﺎﻡ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ(شا= 75;م ﻮ ﺷﻮﻡ) ﺑﻮﺩﻥ ﻮ= ;ﺗﺎﺭﻳکی ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺟﻬل ﻮ&#= 65227;ﺪم ﺸﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﺮﻭج ﺨﻮﺩ &= #65165;ﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ = ﻳﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ&#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺫﺍتی کنونی ﺨ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﺠﺮ= 5267;ﺪ ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ = ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی ﺣﻴﻮﺍن®= 0; ﻮﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺗ ﺎشا= 740;سته تجلّی ﻣﺮﺍﺗﺐ= ; ﺷﻬﻮﺩ الهی ﺸﻮﺩ) ﺍﻳA= 253; ﺸیخ ﺴﭙس ﺍﺯ ﻣ= 5262;ﻟﺎ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻮﺿﻊ ( ﻗﺪﺭ ﻭ ﺟ᥵= 0;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑﺮﺍﻯ (ﻋ= ;ﻨاء ﻮ ﺯﺣﻤﺖ خستگ®= 0; ) ﻭﺗﻠﺎﺵ ﻭﺟﻬﺎ&#= 65193;ﺵ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎقی ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ. (ﻳﻌن&= #1740; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﮕﻴﺮﻡ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﭼﻪ &#= 65251;ﻴﮕﻮئی ای ﺸﻴﺦ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ: ﻘﺪ ﻋﻈّم فی ﻤ&= #65204;ﻴﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻭفی ﻤﻘﺎﻣﮑم A= 262; ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻭفی اﻧﺼﺮﺍﻓʄ= 01;م ﻮﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ= 5235;ﻮﻥ ﻭﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ ﻤﻥ اﻣ᥾= 2;ﺭﮐم ﻤﮑﺮﻭﻫﻴﻦ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍلیه ﻣضطﺮّﻳ= ﻥ ﺍﺟﺮ ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ&= #64380;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﻴﺮ شام هستید. (ﺳﻴ= ;ﺮ ﻭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺒﺸﺎم غž= 5;ﻳﺒﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬﻮﺩ = 5239;ﺎم ﻮﻧﻮﺭ ﺍﻭ ﻧﺮﺳ&= #65194; ﺑﺨﺎﻧﻪﺧﻮﺩ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻭﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﭘﻨ&= #65166;ﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65192;ﺪﺍ ﻋﻈﻴم ﻮ ﺑﺎ ﺍﺭ&= #65199;ﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ &= #65165;ﻣﻮﺭ ﺍﺭﺯﺵ الهی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﺎفع = 5252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ ﺭﻓﺎ= هی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺿ&= #65198;ﺭ ﻭﻣﺮﺩﻭﺩ ﮐﺮﺩ&#= 65253; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﺒﺎﺯ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ= 605;نی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس آخوند = ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﺭﻳﺎ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ادّع= 5;ﻯ ﺒﺎﻃل اﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ اﺟﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &#= 65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ هست ﻣﺎﺩﺍم که= ; ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻣﻘﺎم &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ (ﺩﺭ ﻣﻘام ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ = ﻣﻌﺮﺍج ﺮﻭحی ﺪﺍﺭﻳﺪ = 5261;لی ﺠﺴﻢ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺭ= ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;تی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺪﻭﺭﻩ ﮐ&#= 65204;ﺐ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65204;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎم &#= 65194;ﺭ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺒﺸ&= #65166;م ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻥ = ﺴﻔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﺎ علی= 17; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺮ ﺧﻮﺩ ثوﺍA= 167; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ شام ﺮ= 5165; ﻓﺘح ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣتی ﺒ= 5194;ﺍﻧﺠﺎ ﻫم ﻨﺮﻓﺘﻪ ﻭﺑ&#= 65166;ﺯﮔﺸﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻃﺎﻋ&= #65174;ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65165;ﻃﻠﺎﻉ ﻗﺒلی الهی ﻨﻴ= ;ﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﺩﺭ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ &= #65207;ﻤﺎ ﭼﻮﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ ﺷ&= #65262;ﻳﺪ ( ﺩﺭ ﺳﻔﺮشام ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﻣﻌﺎﻭ&#= 65267;ﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺒﺸﺎم ﻨﻴﺰ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻫﺴﺖ ﻣﻬم اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮﮐ&= #65166;ﻣل اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩ&= #65197; سلوک الهی که &#= 64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ = ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک م= 40; ﺪﻫﺪ ﻭﺧﺘم ﺴﻠﻮک ﻮ &#= 65175;ﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ادام = 7; ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮک اﻭﺭﺍ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ.ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺍﻥ سلوک الهی ثو= 5165;ﺏ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣ&= #65166;ﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺳﻔ&#= 65198; ﺟﻨﮕﻰ ﻫﺮ ﺟﻨﮕ&= #65184;ﻮﻯ اﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻮﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﮐﻪ ش&#= 1575;م ﻮ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﻭ ﺗﺮ= ﮐﻴﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﻗﺴم= 578;ی اﺯﻣﺼﺮ ﻭ ﺣتی = 5184;ﺰﻳﺮﻩ ﻗﺒﺮﺹ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﻓتح کرﺩ ﻧﻤﻴʋ= 76;ﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪگی الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʄ= 00;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌ&#= 65260;ﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﭼﻪﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠ&= #65268;ﻔﻪ هم ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺸﻤﺎﺭﻩ &= #65267;ک ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261; ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻣﺒﺎ&#= 65197;ﺯﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺧ&= #65166;ﻧﺪﺍﻥ اﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﺪ&#= 65197; ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﮔ= ﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ= ﺑﺸﮑﺴﺖ ﺍﻭ ﻓﺘح ﻤﮑﻪ بوسیله محمد = 4404;ﺮﺩﻳﺪ) ﻭﺷﻤﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩ (ﺑ= ;ﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ) ﻫﺮʄ= 04;ﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65267;ﺪ (ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﻮ ﺳ= ﻔﺮ شام ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨA= 268;ﺪ. ﻭﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺷ= ﻤﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ. ﻳﻌ&= #1606;ی همگام کرﺩﻩ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ ﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻓﻄ&= #65198;ﺕ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺍﻯ که ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﻭﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﮐ&= #65200; ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ال= 607;ی ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ&= #65165;ﺟﺐ ﻭﺣتی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &#= 65261;ﺍﺟﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺷﻤ&= #65166; ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻀﻄﺮ ﻭ = ﺍﺯ ﺭﻭﻯ اﮐﺮﺍﻩ ﻭ &= #65183;ﺒﺮ ﻭﺍﺿﻄﺮﺍﺭ ( ﺑﺎ= ﻳﻥ ﺴﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ = ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍ= 5267;ﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ: ﻠﻌﻠّک ﻈﻨ= ;ﻨﺖ ﺃﻧّﻪ ﻗﻀاء ﺤA= 176;م ﻮ ﻗﺪﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ= ﻟﻮ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻜﺬﻟ&#= 65242; ﻟﺒﻄل اﻟثوﺍᥴ= 7; ﻭﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﺳﻘﻄ اﻟﻮﻋ&#= 65194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﻟ= ﻤﺎ ﺃﻟﺰﻣﺖ ﺍﻟﺎﺷ&#= 65268;اء ﺃﻫﻠﻬﺎ علی اʌ= 47;ﺤﻘﺎﺋﻖ ﺫﻟک ﻤﻘﺎلة ﻋ= 14;ﺒَﺪة الأوثان ﻮ ﺃﻭ= ﻟﻴاء اﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻦ ﺍ= 5253;ّ اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮ Ÿ= 3;َزّ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261;نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﻟم &#= 65268;طع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﺨﻠﻖ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &= #65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفرﻭﺍ ﻓﻮﻳل ʌ= 48;ﻠﺬﻳﻦ ﮐﻔﺮﻭﺍ ﻣﻥ اﻟ&#= 65256;ﺎﺭ شاید ﺍﻳﻥ ﺘﺼ&= #65262;ﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #1588;ی که ﻗﻀﺎﻯ الهی= ; ﺤﺘمی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺍﻭ ﻟﺎﺯ= م اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﻗﻀﺎﻯ الهی لاﺯم اﻟ&= #65166;ﺟﺮﺍ ﻭ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭ&= #65197; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺍ= 5251;ﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺠﺰ ﺳ&= #65248;ﻮک اﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳلوک ﮐﻪ ﺍﻧﺴA= 166;ﻥ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﻋﻘﺐ ﺑﻤﺎﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺣتی ﻤﺨﺎﻟﻒ اA= 253; عمل کند .ﻭﻋﻘᥴ= 8; ﺭﻭﻯ ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﭘﻴﺪ&= #65165; ﮐﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ اﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﺯلی کن ﻔﻴﮑ᥾= 2;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎ&#= 65253; ﺷﺪﻥ ﻮ ﺗﮑﺎﻣل &= #65268;ک ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺯل ﻮ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮﺍﻧﻮﺍع گیاه= ;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻣ&= #65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﻓﺼ&#= 65262;ل نوع بشری طیّ کند .ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﺘﺎ ﺗﮑﺎﻣل نو= 93; بشری ﺩﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺑﻨﻬﺎﻳ᥵= 4; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ بهتر اﻧﻮﺍع ﺒ= ;ﻴﺸﻤﺎﺭ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺘﺎ &= #65165;ﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﻣ= ﺪﺍم ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺪﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ (ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ= ﮐسی ﻘﻀﺎ ﻭﺣﮑم ال= 07;ی اﺯلی رﺍ ﺩﺭ ﮐA= 252;ﺎل ﺮﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺠﺒﺮﺋ= 5268;ل اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ = 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪ ﺍﺯ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺨﻬﺎ&= #65263; گیاهی ﻭ ﻳﺎ ﺭʌ= 03;ﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺎ ﭼ= ﻴﺰﻯ هاﻯ ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت&#= 1740; اﮔﺮ تمرّد ﺩﺭ= ; نوع بشری ﺘﮑﺮﺍﺭ ʌ= 07;ﺪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ = ﺑنوع بشری که ﺭﺳﻴﺪ= ; ﻭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﺟﺎﻭﺩ&#= 65165;ﻥ ﻤﺎﻧﻨﺪ جَهَن= ;ّم ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65184;ﺮم ﺸﺪﻥ هاﺭﺍ ﺩﻳ= 5194; ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&#= 65258; ﺣتمی سلوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺗﮑﺮ&= #65165;ﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻋﺎ= 5239;ﺒﺖ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺣت&#= 1605;ی الهی اﺯﺍﺩﺍﻧ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ عاﻗل ﺸﺪﻩ ﺍﻧA= 184;ﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.&= #65267;ﻌنی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺤ= 8;می ﻮ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟ= 5198; ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﮔ&#= 65198; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 262; ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﮑﺮA= 197; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ)= ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﺍﮔ ﺮﭼﻨﻴﻥ ﺒ= ﻮﺩ ( ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله&#= 1740; لاﺯم اﻟﺎﺟﺮᥴ= 5; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 97; ﻣﻴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎب = 740; ﺒﺎﻃل ﻮ ﺑﻴﻤﻌ&#= 1606;ی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻭﻋﻴ&= #65194; ﻫﺎ ﻭﺗﺤﺪﻳﺪﻫ&#= 65166; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ &#= 65203;ﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ= ﺍﺷﻴاء ﻮﺣتی اﻧﺴﺎﻧʌ= 60;ﺎ ﻣﻠﺰم ﻨﺒﻮﺩﻧ= 5194; که اﻫﻞ ﺣﻘﺎﻳ= 02; گرﺩﻧﺪ. ( ﻭ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻭﺍﻳﻥ اﻳﻥ گفته ﺣﺮ᥻= 3; ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻮﺍﻭ&#= 65247;ﻴای ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ (ﻳ&= #65228;نی ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ آخو = 6;دﻫﺎﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ ﮐﻪ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65247;ﻰّ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎ= ﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ هرﮔﺰ ﻣﻘﺒﻮل = 75;لهی ﻨﻴﺴﺖ. ﻫﻤﻴﺸﻪ = ﺩﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ &#= 65165;ﺑﻠﻴس ﻳک ﻨﻮع ﺸﻴﻄﺎ= 5253; ﻭﺣتی ﺮﻫﺒﺮ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻠب= 617;س ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ &#= 65197;ﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ا&= #65203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍ= ﻧﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَزّﻭجَلّ ﺪ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ. (ﻭ ﺃﻣ= ;ﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ) ﻭنَهی ﻨʌ= 52;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. (ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ سلوک الهی ﻫﺪ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻨﮕﻴﺮﺩ ﺑﻘﻬﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5188;ﻴﻮﺍنی ﺪﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨ&= #65166;ﻇﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگ= 740; اﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﮔﺮﺳﻨگ= 740; ﻮ ﺗﺸﻨگی ﻮ ﺩﺭ&#= 65267;ﺪﻩ ﺷﺪﻥ اﺳﺖ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #64400;ﺮﺍﻩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐA= 258; ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﻣﮑﺮﻫﺎﻧﻪ ﺑﺎ&#= 65251;ﻮﺭﻯ عباﺩﻯ ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮت= 605;رّد ﺷﮑﺴﺖ ﻧﻤﻴﺨﻮ&#= 65197;ﺩ. (ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ= م ﺘﻤﺮﺩ ﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﺪﺭسلوک الهی &= #65170;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺷ&= #64401;ﺴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺍ= ﻭ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨ= ﻬﺎﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258;ﺭﻭح اﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ &= #65251;ﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هزﺍﺭﺍﻥ ﺴﺎل A= 194;ﻳﮕﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑنوع بشری ﻮ ﺍ= ;ﻧﺠﺎم همینﺨﻮﺍﺳﺘﻪ= ; ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ رَب= 17; ﺍﻟﻨﻮﻋ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﺎ ﺑ= ﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﺎ&#= 65219;ﻞ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ (ﮐ&= #65258; ﻫﺪفی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ظَنّ ﻮتَصوّ= 585; ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﻓ&= #65198;ﺍﻥ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻘل ﻮ ﻓﻬم اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی ﺮﺍ ﭼﻮﻥ = 75;ﻃﻔﺎل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ا= 5199; ﺍﺗﺶ ﺑﺠﻬﻨم ﺠ&#= 65260;ﺎﻥ ﻭﺣﺴﺮﺗﻬﺎﻯ ﺪ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65165;ﻳﻨﺪﻩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65268;ﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷن= 583; ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﺨﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻮﺩه اﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65187;ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺟ&= #65204;می ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧند ﺟﺒﺮﺍﻥ گذﺷﺘA= 258;ﻫﺎﻯ ﺒﻌﺒث ﺧﻮﺩ ﺑﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺯﺩ. ﺭﺍﻭﻯ اﺿﺎﻓﻪ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋﻞ = 5203;َﺮ مولا ﺍﻣﻴﺮ ﺍʌ= 47;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﻌﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65251;ﺎﻡ (ﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ) ﻫ= ﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻭﺍ&= #65251;ﻴﺪﻭﺍﺭ ﺍﻭﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻢ (ﻭﺩ= ﺭسلوک الهیﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ A= 187;ﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﮐﻪ ﺭﻭ= ﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻯ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭﻏﻔﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. (ﺑﺎ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&#= 65166; ﻣﻮﻟﺎ ﻭ ﻳﺎﻫﺮ = کامل الهی زنذه ﺪﺭ&= #65259;ﺮﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣ&#= 65166; ﺗﺎ ﺑﺨﺘم ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; و عهد الست ﻭ ﻧ= ;ﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳ&#= 65174; ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻫﺮ = ﺧﻄﺮ جَهَنّم ﻮﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ ﻏﻔ= ﺮﺍﻥ ﻮﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋم ا= 5247;ﻬﻰ ﭘسﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&#= 65166;ﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ه= 587;ت. ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒ&= #1604; از ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺧﻄ= 5166;ﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;ﺘﻰ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199;ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻌﺼﻮم &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ا&#= 1604;هی اﺯ ﺟﻬﻨﻢ ﺷﺪﻩ &= #65261; ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﺟﺐ ﺍ&= #65247;ﺤﺼﻮل ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗ= ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی ﺘﻮ= 90;یح لاﺯم ﺮﺍ ﺩﺭﺑA= 166;ﺭﻩ ﺩﻳﻥ ﻤﺎ ﺑﺪﻫﻰ = (ﻳﻌنی سلوک الهی ﻮﻧ&= #65258; ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ) ﻭ= ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻠﺘﺒس ﻭ ﭘﻮﺷ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭﺍض&= #1581; کنی ( ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳ&#= 65174; سلوک الهی ﮐﻪ = ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ &= #65261;ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ الهی زنده ﺪﺭﻫﺮﺯ᥽= 1;ﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺘﻌﻬﺪ &#= 65219;ﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی ﺪʋ= 97; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ= ﺸﻬﻮﺩﻯ تجلّیات اله= 40; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺸ= ﺨﺺ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﻤّA= 174; ﻋﺎلی ﻮمَشیّ&= #1578; الهی ﺒﺪﺍﻥ ﺮʌ= 03;ﻴﺪ. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﻣﺨ= 601;ی ﺒﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭ&#= 65165;ﺭﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩ&#= 65165;ﺵ ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ &= #65251;ﺎ ﺩﺭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺘﻮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﮐﺮﺍﻣﺎ= ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻓﺼﻮ&#= 1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻮع فو= 02; بشری ﭘس ﺍﺯ ﻫʌ= 36;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ثواﺑﻬᥴ= 6;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ&#= 65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65195;ﺧﻴﺮﻩ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮ= ع فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ثوﺍA= 169;ﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻫم اﮐﻨﻮ= 5253; ﺪﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ&#= 65231;ﻔﺮﺍﻥ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﻓﮑﺮ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨم که ﻋﺬﺭﻯ ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ (ﺍﻧ= ﺮﺍ ﺟﺒﺮ الهی ﻮ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﺒﺪʋ= 65;ﻧﻢ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻌﺎ&= #65233; ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ = ﺣتی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ثوﺍA= 167; ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #64344;ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘ&= #65254; ﻭﻫﺮ ثوﺍﺏ ﻭﭘ= 5268;ﺮﻭﺯﻯ خود ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﻣﻨّﺖ ﻭﻋﻄﻴ= 5258; ﻭ ﻫِﺒﻪ و موهبت ﺍﻭ ﻣﻴ᥷= 4;ﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐ&#= 65258; ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﮑﻨA= 194; (ﻭﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺳﻠﻮ= ک ﻮﻧﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ) ﮐﻪ ﺳﺘم ﺒﺨﻮﺩ &= #65261; تمرّد ﺑﺨﺪﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﺯ ﮐﻠﺎم اﻣﻴ= 5198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺘﻨﺒﺎﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺑﺎﻃ&= #65246; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺪﻳ&#= 1617;ﻥ ﻮﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻭ&= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی هم ﺮﺍʌ= 57; ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻳﻌن= ی اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻮﺍﻓﻘ&#= 65174; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ال= 607;ی مکتوب ﺪﺭ سلو&= #1705; الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺍﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&#= 65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺍﻓﻘﺖ ﻭﻫﻤﮕﺎمی ﺒﺎ = 587;لوک الهی اﻣﺮﻯ ﺠ᥵= 0;ﺮﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻭ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴل &= #65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻟﺎﺯم &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ = ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩ&= #65253; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﺑﺎ&= #65219;ل ﻮﮐﻔﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳ&= #65168; ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﺑﻌﮑس ﻣﻮ= ﺍﻓﻘﺖ ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺼﺪﻳق کتاﺏ قُرآن ﻭ&= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ گناﺏ ﻭ = 5155;ﻣﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﻣﮑﺘﻮ&= #65167; ﺍﺯﻟﻰ) ﻭﺑﺎ ﭘﻨ= ﺎﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻴﻬﺎ ﻭ&#= 64400;ﻔﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ (ﮐﻪ ﺟ= ﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢﻭ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮکی نرﺳﻴ᥽= 0;. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261;ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم &#= 65197;ﺿﺎ ﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ&= #1652;ﻤﻨﻴﻦ ﻭﻫﺮکامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʋ= 94;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م رﺳﻴﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻘﻠﻴ&= #65194; ﺑﺎﻃل ﻤﻄﺮح ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ &= #65165;ﺳﻠﺎمی ﺒﻬﺮنام ﻣﺬﻫ= 6;ی گه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻋ= 605;ّ اﺯ ﺗﺴﻨﻥ ﻮ ﺗﺸ&= #65268;ّﻊ ﻭﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ علیّ ولی اﮔﺮ = ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴم کامل ا= ;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﺪﻩ ﻭž= 7;لوک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʌ= 61; ﺍﻣﺮﻳﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﻃﺎʌ= 27;ﺖ ﻧﻨﻤﻮﺩﺟﺎ ﻣﺎ&#= 65255;ﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﺮﻭم &= #65262;ﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪA= 257; ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻓﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﺮA= 261;حی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻤﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﮐﺸﻴﺪ) ﻭﻣﺎ (ﻭﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی اﻭم ﺪﻫﻨ= ;ﺪﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌنی ﻤ= 5196;ﻫﺐ ﺗﺸﻴّﻊ ﮐﻪ ﺍﻳ&#= 65253; آخوندﻫﺎ ﺑﺮﭘ= ;ﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ) ﺗﺪ&= #65267;ّﻥ ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ دینی ﺑﺠﺒﺮﻭ ʋ= 75;ﻔﻮﻳﺾ (ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ= ﺒﺮ الهی ﻮﻳﺎ ﺍﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄلق اA= 255;ﺴﺎﻥ) ﻧﺪﺍﺭﻳم ﺒﻠﮑ= 5258; ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻣ= ﻨﺰل ﻮﻣﻘﺎم الهی ᥷= 4;ﻳﮕﺮﻯ ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ = ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺰﻟﺘﻴﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﺋﻴم که ﻫﻤﺎﻧﺎ: اﻟ= ﺎﻣﺘﺤﺎﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ &= #65169;ﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 7;ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑﻨﺎ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭ ﺗﻌﺒّﺪﻧﺎ ﺑ&#= 65260;ﺎ ﻋﻠﻰ ﻣﺎﺷﻬﺪ ﺑ&= #65258; ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺩﺍ&#= 65253; ﺒﻪ ﺍﻟﺄﺋﻤّﻪ &#= 65165;ﻟﺄﺑﺮﺍﺭ ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮ= 604; ﺼﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ &= #65227;ﻠﻴﻬم ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ʌ= 61;ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اﻟﻬﻰ (ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺳﺎﻟک ᥷= 4;ﺭ ادّعاﻫﺎﻯ اﻳ= ﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ= ﺍﺳﺘﻄﺎﻋتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁ= 5255;ﺮﺍ ﺑﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ &= #65261;ﺑﺪﺍﻥ عباﺩﺕ ﻭ دین ورزی ﺩﺍﺭﻳﻢ. A= 259;ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎ= 5167; (قُرآن ﻮ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ) ﮔﻮﺍﻩ (ﻭ ﻣﺪﺭک = ﻤﺎ) ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺗﻤﺎم اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺠﺎ= 5173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍَﺑﺮ= 5165;ﺭﺁﻧﺮﺍ ﺗﺪﻳّﻥ ﻨﻤﻮﺩ= 5257; ﻭ ﺩﻳﻥﻮﺭﺯﻯ کرﺩﻩﺍﻧﺪ.ﺍﻣA= 166;ﻣﺎﻥ ﭘﺎک اﺯ ﺁل ﺮﺳ= 5262;ل ﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﻠﻮﺍ&= #65173; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺎﺩ (ﻳﻌنی ﺁل &#= 65198;ﺳﻮل ﻮ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﺗ= ﻤﺎمی کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺍﻋ= 5216;ای ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ شاهد A= 239;ﺎﺋم ﻮ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ ﺑ= ﺨﻠق هستند. ﻭﻧﻪ ﺯʌ= 55;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺧﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﻮﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﻫﺮ&#= 64400;س ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ ﺧﻮﻳﺶ ﻭﺑﺎ ﺍ= ﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 65194;ﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔ= 5200; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴ᥽= 0; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اله®= 0; عملا ﺩﺭسلوک الهی ﭘس ﺍﺯ ﭘʌ= 68;ﻤﺎﻥ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ک ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻭ ﻫﺮﮐﺪﺍم ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ طی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭقُرآن (ﺣتی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ تا ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ &#= 65207;ﺨﺺ ﺻﺎﺩق ﻮﻋﺎﺷﻖ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎک= 740; ﻨﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩ&#= 65197;ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﮐﻔﺎ= 5267;ﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﺭ= ﺳﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺤ= ﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل بمعرفی خداوند ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ = الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﻮﻳﮋﻩ سلوکی ᥾= 1; شاید ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻧﭽﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤ&= #65268;ﺸﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺗﺮک ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍ&#= 65255;ﺤﺮﺍﻑ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﺎﻥ ﻘ&#= 65260;ﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ = ﺭﺍ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺑﻠﻴ&#= 1587; آخوندﻫﺎ ﻭﻋﻘ= ;ﺎﻳﺪ ﻓﻠﺴفی ﻮﺗﻤﺎA= 267;ﻠﺎﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺍﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭهَ= 08;َسها ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭﺗﺮک ﻤﺎل ﻮﺟ= 5166;ﻥ ﻮﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻏﻴﺮ = الهی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺭﺿﺎﻳ&#= 65174; ﺑﮑﻨﺪ. ﻭﻫﺮ ﺑﺎ= ﺭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻳ&= #65176;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; اﻳتی ﺒﺮﺗﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋ&#= 65268;ﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ احتمالی ﻋﺮﺵ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﺳA= 194; ( ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮ= ﺍﻥ اﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫنی ʌ= 62;ﺭﻭحی روانی ﻤﻨﺎﺳﺐ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﻗﺒل ﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ= ﺩﺭ ﺟﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮک = 75;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻥ اﺳﺘʌ= 20;ﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎئی ﺮ= 5165; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ = ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮﺗﮑﺎﻣل اﻭ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﺬ&= #65173; ﺑﺮﺩﻥ ﻮﺍﺳﺮﺍ&#= 65233; ﻭﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل ﺩﺭﺭﺍ= ﻩ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻧﻔﺴﺎ&#= 1606;ی ﻮﺷﻴﻄﺎنی ﻮﻗA= 260;ﻘﺮﺍئی ﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ غیر ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ هر ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ &#= 65175;ﻮﺍنی که ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩﻩ &#= 65239;ﺒﻮل ﻄﻮع ﻮﻃﻮق ﺒﻨ= 5194;ﮔﻰ ﻭﺗﺴلیم ﺁﺯﺍʋ= 93;ﺍﻧﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ = ﻫﺮﺟﻮﺭ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ّ ﻭلیّ اﻭ ﻣﻴʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ. = ﻭ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ عمل کند .ﻭ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ حَجّ ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻥ اﻧﺪﮐﻰ ﻣﺎل ﻴ= 5166; ﺳﻠﺎمتی ﺠﺴم ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش ﮐﺎفی ﺒﺴ᥻= 6;ﺮ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺍ᥼= 7;ﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ. ﻭﺩﺍﺷﺘ&= #65253; ﺼﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤل لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘA= 204;لیم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. (ﺩﺍﻥ) ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯ= ;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﺭﻭﺵ ﻋﻤلی ﻮ&#= 65203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﻭﺩ&#= 65247;ﻴل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʋ= 97;ﺳتی ﻤﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﺤﻤﺪﻯ ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ = ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻤل کرﺩ ﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﺁل ﺮﺳﻮﻝ) ﺍﻫل = ﺮﺳﺎﻟﺖ الهی ﺪﺭ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭﺍقعی ﺒﺎ ﭘﻴA= 198;ﻭﻯ عملی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣث&#= 1575;ل اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﺒﺮﺍﻯ اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎ= 5255;ﻨﺪ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ= 5198;ﺩﻩ ﺍﻳﺴﺖ ﻭ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; ﻤﺎل ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺪ= ﺍﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﻣﺎل = ﺨﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﻳﻦ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65193; ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨﻴل= 740; اﻣﻮﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﮐ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﺎﻝ ﻫﺮ= ﺗﺼﺮفی که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﮑﻨﺪ. ﻭلی اﻭﺭﺍ نَه= ;ی کرﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= 5165; ﺑﻌضی کاﺭﻫﺎ ʌ= 61;ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﺩ (ﺍﺯﺍﺩﻯ ﻤﺸﺮﻭ&= #65219; ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ اﻣﮑ= 5166;ﻧﺎﺕ ﻣﺸﺮﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ &= #65261; ﺍﻭﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﺠﺒ&= #65198;الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ) = ﺗﺎ ﺑﺒﺮخی کاﺭﻫᥴ= 6; ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ&= #65263; اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﺪ. &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﺍﺯ ﺍﻥﻤال هزʌ= 67;ﻨﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﻣﺎل ﻮ ثرﻭﺕ ﺩ= 5197; ﺩﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮ&= #65233; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳکی ﺼ&#= 65198;ﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎ &= #65261; رَبّ ﻣرَبّی &#= 65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﺍﻧﺮﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼ= ﺮﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺗّﺒ= 5166;ع اﺯ نَهی ﻮ ﻏﻀʋ= 68; ﺍﻭ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺭﺑ&#= 65166;ﺏ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ. = (ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﻃﺮ= 5233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍ&= #65199;ﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩ. = ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺍﻳ&#= 65253; ﺪﺍﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.(ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ = ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭﺩﺍﺭ = ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ ﺑﻨﺎم ﺪﺍﺭ ﺍﺧ&#= 65198;ﺕ ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻳﺎ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺪﻧﻴ&#= 65166; ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯن&#= 1608;ع بشری ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪA= 175;ﺮ ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﺮﻭ&= #1580; نوع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮA= 193; ثوﺍﺏ ﻭﻋﻘﺎﺏ = 5193;ﺍﺋمی ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﻣﺎ&= #1604; ﺪﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ= 5262;ﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭﺗ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻥ عم= 604; کند ﺩﺍﺭﺍﻯ ث = 8;ﺍﺏ ﺩﺍﺋﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎ= ﻳﮕﺎﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﮐ&= #65258; ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ= ﺪﺍﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ&= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍ= ;ﻧﻔﺎق اﻳﻥﻤﺎلی ﺪﺭʌ= 11;ﻮﺭتی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ نَه= 40; ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺸﻮ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ او ﻋﻘﺎ= 5167; ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭﺟﺎﻳ&#= 64405;ﺎﻩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪA= 255;ﻴﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭﻣﻮﻟﺎﻯ اﻭ (ﺣ&= #65194;ّ ﻣﻌﻴﻨﻰ) ﺑﻮﻯ ﺪ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻥ اﻭ ﺩ&= #65197; ﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺤ&= #65194;ّ ﺭﺳﻴﺪ (ﻃﻮل عم= 585;) ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﺎﻟل &#= 65169;ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺪ&#= 65267;ﮕﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻣﻮﻟﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﻮﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺍﻳﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺍ&= #65199;ﺍﻭ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605;َکّه ﺩﺭﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﺍﻥ = ﺮﺍ ﺗﻤﺎم ﻨﻤﺎﻳﺪ (&= #65227;ﻤﺮﺵ ﺑﺂخرﻣﻴﺮﺳﺪ) = 5261;ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻓﺎﻯ ﺒﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ ﺯﻭﺩ= ;ﺗﺮ ﻧﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺎل &#= 65198;ﺍ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻨﮕﻴﺮﺩ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﻥ &= #65252;ﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﻋﺎﺩل &#= 65262; ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ = ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ( ʌ= 39;ﺎﺑل اﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﻋ= 5194;ﻩ ﺍﻭ می ﺒﺎﺷﺪ) ﺍ&= #65267;ﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻨﺪﻩﺍ&#= 65263; ﺻﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﺎل ﺮ&= #65165; ﺻﺮﻑ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺎ&= #65251;ﻮﺭﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻭ= ; ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻀل ﻮﻣﻨّﺖ = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﺑﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮ ثوﺍ= 5167; و پاداش ﺍﻃﺎﻋ= ;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍﺋ&= #1605; ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻯ &= #65194;ﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺪﻫﺪ ( ﺟ= ;ﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻬﺸ&= #65176;ﻬﺎﻯ اﺳﻤﺎنی ﻮ ﺭﺟA= 228;ﺘﻬﺎﻯ ﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ فو= 02; بشری) ﻭﻳﺎ ﺍﮔA= 198; ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻣﺎل ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ = ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ &= #65165;ﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻭ ﻭﺍ&= #65183;ﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺋم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65191;ﻄﺎﺭ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻴﺰ &= #65203;تمی اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺑ&#= 65198;ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗﺒﻠ= ﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ = ﺍﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﻋﺪﻩ &= #65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺎ ﮐﻨﺪ.= ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﻋﻴ= 5194;ﻫﺎ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎ ﻋ&#= 65252;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻭ= ﻗﺎﺩﺭ ﻭ ﻗﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ (ﻫ= ;ﺮ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; یک اﻧﺴﺎﻥ که ʌ= 61;ﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﺮﺍ = ﺩﺍﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.) ﻭﺍﻣﺎ= م ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﻭ ﺳﺮ= ﻭﺭ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺻل &= #65262;ﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ عَز¡= 7;ﻭ جَلّ اﺳﺖ ﻭ ﺍʌ= 51;ﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺩﺭ = ﻣثال ﺒﺎﻟﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻔ&= #65198;ﺯﻧﺪ ﺁﺩم اﻓﺮﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺩم اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ کاﻣل اﺳﺖ ﻭﻓʋ= 98;ﺯﻧﺪ الهی ﺍﻭ ﺳﺎلک= ; ﻜﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻣطیّ= 93; کاﻣﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎ&#= 1604; آفَرینش ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭم ال= 07;ی و پیامبرگون= 07; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑ&= #65192;ﻠق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣ= ﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻝ ( ﻭﺍﻣ= ;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮﻋﻰ= ﻭﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻮ ﻣﺎﻝ ﺷ= ;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪ= ﺭﺗﻬﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ ( ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗ= ;ﻮﺍﻥ ﻨﻮعی ﺪﺭ ﺍﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺷﺨﺺ) ﻭﻣﺤﻨﺖ ﻭ= ﻣﺸﮑل اﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﺣﮑ= 5252;ﺖ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻭﺗﻮﺍﻥ ( ﺍﺯﺍﺩ= ﻣﻄﺎبق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎﻧﻰ (ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺰ= 5165;ﺋﻞ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧ= ﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﻫﻤﻴﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎﻯ ﺪنیّ ﻮﭘﺴﺖ ﻭA= 255;ﺰﺩیک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺯ= ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻟل که = 5251;ﻮﻟﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴ= ﺎﺭ و اختبار ﺍﻃﺎ= ﻋﺖ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺯ&= #65255;ﺪﺍﻥ اﺩم ﺪﺍﺩ. ﺍﻣﺎ &= #65165;ﻣﻮﺭﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ= 5203;ﺘﻮﺭ ﺻﺮﻑ ﻣﺎﻝ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ (ﻗﻮﻝ ﭘﻴﻤﺎﻥﻮ&= #65175;ﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮﺍﻯ اﺗّﺒﺎA= 225; (ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ= ک ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﻤل= 740; ﻮﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺒﻴﺎ ﻭﺍﻗﺮﺍﺭ (قُر= 17;ه ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﻑ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ ﻭ ﺍﮔﺎهی ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ) ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. (ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔ= ﺖﮔﺎﻧﻪ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ او) ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﻭ ﺍ= ﺯ ﻋﻠل ﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳ&#= 65170;ﺎﺏ و(ﻭﺳﺎﺋﻞ) ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ نَهی اﻧﻬﺎ ﺭᥴ= 5; ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﺍﺳﺖ. (ﺩﻭﺭﻯ اﺯ= ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65236;ﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑُﺖ ﺳ&#= 65256;گی ﻮﻳﺎ ﺑّﺖ و صنَم ﺁﺧﻮﻧﺪ ʌ= 31;ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍ= ﺑﻠﻴس ﻭﺧﻮﺩ ﺍﺑﻠﻴس &#= 65259;ﻤﺎﻥ ﺎﺧﻮﻧﺪ ﻣلبّž= 7; ﺑﻠﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎنی کاﺫᥴ= 7; ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﻭ= ﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65228;ﻤﺖ ﺩﺍﺋم ﻮﺑﻬﺸﺖ اسن (ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍ= 5163;م ﻤﻘﺎم ﺮﻭﺣی وA= 256;ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65251;ﺤﻴطیّ ﺒﻬﺸتی ﻮﭘﺮﻋA= 240;ل ﺪﺭ ﻧﻮع فوق بشری) ﺍﻣﺎ ﺩﺍA= 197; ﻓﺎنی ﺪﻧﻴﺎ ﺍ= 5203;ﺖ (ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع = ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺮﻭح ﻤﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ = ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍﻣﺎ = ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی اﺧﺮﺕ (ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮعی فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺯﻧﺪگی ﻤﻮﻗﺖ = 5259;ﻔﺖﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻮ ﺑﻬﺸﺖ ﺍ&= #65255;ﺘﻈﺎﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ اﺳA= 174;) ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ = ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ = ﻫﻤﺎﻥ اختیار و اﺧﺘ&= #65170;ﺎﺭ( ﻭ ﻃﻠﺐ ﺧﺒﺮ ﺑﻮ= ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ ( ﺣ= ;ﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ (ﻭ ﺍ= ;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤلی ﺸﺨﺺ ﺩﺭ &#= 65203;ﻠﻮﻙ) ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﻠﺎ&= #65267;ﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﮐﺮﺩﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﺭ ﺑُﺮﺩ ﺍﺳﺘﻄﺎ= 5227;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ عملی و ﺍﺧﺘﺒᥴ= 6;ﺭ ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻥ همان ﭙﻨج ﻤثا= ﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ اﻣﻮ= 5197; جَمع ﺎﻭﺭﻯ ﺪʋ= 97; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ ﮔﻔ= ﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ= ﺑﺎ ﮔﻮﺍﻫﻴﻬﺎئی = 75;ﺯقُرآن ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﭙ&#= 1587; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣثاﻝ = 5165;ﻭل امام ﺼﺎﺩق ﺮᥴ= 5; ﺩﺭ (صحة ﺍﻟﺨﻠﻖ) ﻭ &= #65203;ﻠﺎمتی آفَرینش ﺟﺴﻤ&= #65166;نی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ: اﻥ ᥽= 2;ﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺨﻠق ﻠﻠﺄﻧ= 5204;ﺎﻥ ﺑﮑﻤﺎل اﻟﺤﻮA= 165;س ﻭ ثباﺕ ﺍﻟعقل= ; ﻮ ﺍﻟﺘﻤﻴﻴﺰ ﻭ ﺍ&= #65219;ﻠﺎق اﻟﻠﺴﺎﻥ ﺒﺎﻟ= 5256;ﻄق ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎﻯ ا᥽= 3; کاﻣل ﺒﻮﺩﻥ ﺨA= 248;ﻘﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻤ&= #65166;ل ﺤﻮﺍس ﻭ ثباﺕ A= 227;ﻘل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ( ﻭﺗﺸ= ;ﺨﻴﺺ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ) ﻭ ﻧ᥾= 8;ﺰ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ. ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻮ= ;ﮐﺮّﻣﻨﺎ ﺑنی ﺁﺩﻡ ﻭﺣﻤ= 5248;ﻨﺎه فی اﻟﺒﺮ ﻭﺍﻟA= 170;ﺤﺮو ﺭﺯﻗﻨﺎﻫم ﻤﻥ اﻟﻄﻴّﺒﺎﺕ ﻭ = 5235;ﻀﻠّﻨﺎﻫم علیّ کثیر ﻣﻤ&= #1617;ﻥ ﺨﻠﻘﻨﺎ ﺗﻔﻀﻴ&#= 65248;ﺎ ﻣﺎ ﺑنی اﺩﻡ (᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﮑﺎﻣﻞ) ﺭﺍ ﮐﺮﺍ= ﻣﺖ ﺩﺍﺩﻳﻢ ( ﺭﺣﻤﺘ= ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭﺍﻭﺭﺍ = ﺩﺭﺧﺸکی ﻮﺩﺭﻳﺎ ﺣﻤل ک= 585;ﺩﻳﻢ (ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ= ﺩﺭﺧﺸﮑﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ = ﻭﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﻮﺍل = 5252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﻓﮑ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺑُ&= #65188;ﺮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﻨﺎ &= #65207;ﻨﺎﺧﺘﻪ ﺳﻠﻮﻙ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﻄ&#= 65268;ّﺐ ﻭ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ ﻏﺬ= ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5262; ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎ= 5263; ﻴﺎ ﻏﺬﺍﻯ ﻔﮑﺮ = ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻃﻴّﺐ ﻭ ﺷﻔﺎ ﺑ&= #65192;ﺶ ﻭ ﻧﻴک هستند) ʌ= 61; ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧ= ﻴلی اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5191;ﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ (نوع بشری ﺒﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﺪﺭﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴ&#= 65166;هی ﻮﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﻳ&= #65228;نی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻓ&= #65216;ل ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺩﻡ (= ﺍﻧﺴﺎﻥﮑﺎﻣﻞ) ﺑﺮ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺨﻠ&= #65262;ﻗﺎﺕ ﮐﻪ ﺟﻤﻠگی ﺒﻬ= 5166;ﺋم ﻮ ﻭﺣﻮﺵ ﺧﺸکی &#= 65262; ﺩﺭ ﻳﺎ ﻭ ﭘﺮﻧﺪ= ﮔﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ &= #65187;ﺮﮐتی اﺳﺖ. ﮐﻪﺣﻮﺍس &#= 65169;نی آﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮ ﻧﻄق اﻧﺮﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸ= ;ﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﻤک عقل ﻮ = 5251;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﻮ اﻃﻠﺎ= 5227;ﺎﺕ ﻋﻠمی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ) ﮐﻪ ﻣ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠﻘﻨﺎ ᥴ= 5;ﻟﺎﻧﺴﺎﻥ فی ﺃﺣﺴﻥ ﺘﻘﻮ= 5267;م ﻤﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻘﻮﺍ&#= 1605; اﻓﺮﻳﺪﻳﻢ (ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺭﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;لی ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ = ﻮﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی ﺪﻳ= 4405;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺎﺍﻳّﻬﺎ ﺍﻟ= ﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎ ﻏﺮّک ﺑﺮﺑ= 617;ک اﻟﮑﺮﻳﻢ ﺍﻟﺬ= 5263; ﺨﻠﻘک ﻔﺴﻮﺍک = 5236;ﻌﺪّﻟﻚﻓﻴﺃﻯ= ;ﺼﻮﺭة ﻣﺎﺷاء ﺮﮐّﺒª= 5; که ﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﻧA= 166;سی ﻮﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺎ&#= 65197; ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮ ﻓﻄﺮﻯ A= 192;ﻮﺩ) ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮﺭ&= #65165; ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﮐﻪ ﺳﺮﮐش&= #1740; کرﺩﻩ ﻭﻓﺮﻳﺐ = 5191;ﻮﺭﺩﻩ سلوک الهی ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﻰ ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخو = 6;دﻫﺎ ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ ﺍﺯ رَ&= #1576;ّ ﺧﺪﺍﻯ ﭙُﺮ ﮐﺮ&#= 65165;ﻣﺖ تمرّد ﮐﺮﺩﻯ) ʄ= 00;ﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ = ﻭ ﺳﭙس ﭼﻨﺎﻥ ﺘﻮ&#= 65197;ﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ = ﻋﺪل ﻮ ﺳﺮﭘﺎ ﺷﺪﻯ ﻭ= ﺑﻬﺮ ﺻﻮﺭﺕ (ﻧﻮعی ﻮ&#= 65251;ﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣﻞ) ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺗﻮﺭﺍ ﺗﺮﮐﻴﺐ &= #65261;ﺳﺮﻫم ﻨﻤﻮﺩ ﻭﻧﻴﺰ ﺩ&= #65197;ﺍ ﻳﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﻯ که ﺍﻣﺪﻩ اﺖﭘ= 87; ﻓﺄﻭل ﻨﻌمة ﺍﻟﻠﻪع = 4;یّ اﻟﺎﻧﺴﺎﻥ ﺼح= 77; ﻋﻘﻠﻪ ﻭ ﺗﻔﻀﻴﻠﻪ عل= 740;ّ کثیرﻣﻥ اخلقه ﺑﮑﻤﺎل= العقل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺒ&= #65268;ﺎﻥ.. .ﻭﻫﻮ ﻗﺎﺋم ﺒﻨ&= #65236;ﺴﻪ ﺑﺤﻮﺍﺳّﻪ ﻣﺴ= 5176;ﮑم ﻠفی ﺫﺍﺗﻪ ﻓﻔ= 5216;ّل ﺒﻨﻴﺎﺩه ﺒﺎﻟ= 5256;ﻄق اﻟﺬﻯ ﻠﻴس فی = 94;یرﻩ ﺍﻭﻟﻴﻦ (ﺑﺮﺗʋ= 98;ﻳﻦ) ﻧﻌﻤﺖ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻠﺎ &#= 65261; ﻭ ﻓﻀل ﻮ ﺑﺮﺗﺮ&= #65263; اﻭ ﺑرَبّرخی&#= 1604;ی اﺯﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ = 5193;ﻳﮕﺮ ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ ﺳﻠﺎ&#= 65251;تی عقل است .ﻭﻧﻴ᥸= 0; ﺑﻴﺎﻥ (ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻠﺎم ﻮ&= #65251;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﺷﮑﺎﺭ ﻭﺑﻴّ= 5254; ﻭﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪﻥ &#= 65170;ﺎ ﺑﻴﻨﺶﻋقلی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭ ﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴ&= #65168; ﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺨﻮﻳﺸﺘﻦ (ﻣﺴ&= #65176;ﻘل ﻮﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮفع ﻨﻴﺎﺯﻫﺎ) &#= 65193;ﺭﺣﻮﺍس ( ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺧ= ;ﺎﺭجی ﺨﻮﺩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﻣل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻣﻄﻠ= ﻘﺎ ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎ&#= 65251;لی ﻮ ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺎ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﺒﮕﻴﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺮخ&= #1740; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&= #1604;ق ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺍ ﻧﺴ= ﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧﻄق ﻮﮐ&= #65248;ﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯﻏﻴ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل اﺣﺴﺎس ﻭ ﺩﺭک = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﺩﺍﺩ (ﻫﻴچ ﻤﻮﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻴﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ &= #65204;ﻠﻮکی ادم اﻧﺴﺎﻥ کا= ;ﻣل الهی ﺪﺭﻃﺒﻴ᥺= 8;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺮﺑّ= 740; الهی ﺪﺭﻣﻠﮑ᥾= 2;ﺗﻬﺎ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣل هستند= . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎ&= #1604; اﻳﺪﺁل ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣل ﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻥﻨ&= #65262;ع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ &#= 65239;ﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎ&#= 65253; ﭙﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺭﻭﺍ&= #1581; اﻧﻬ= ;ﺎ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻮﻓق = 5208;ﻮﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺗﻨﻬﺎ &#= 65197;ﺟﻌﺖ و معاد کنندگان ان ﻨ&#= 65262;ع اینده ﻫﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣ= ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨA= 262;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎ ﻭﺣتی ﻔﺴﺨﻬﺎ = 5261; ﺭﺳﺨﻬﺎ ﺩﻧﺒﺎ&#= 1604; کنند .ﺗﺎ ﺑﺎﺯ = 5169;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺭﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤِﻥ= ; ﺃجَلّ اﻟﻨﻄﻖ ﻣﻠّک = 75;ﻟﻠﻪ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم غیرʌ= 57; ﻣﻥ اﻟﺨﻠﻖﺣتی ﺼʋ= 66;ﺭ اﻣﺮﺍ ﻧﺎﻫﻴﺎ &#= 65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺴﺨّﺮ ﻟﻪ ﭘس= ; ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻤﻴﻥ ﻨﻄق ﻮﮐﻠﺎم اA= 203;ﺖ (ﻭﻣﻨﻄق ﺘﻔﺎﻫ&#= 65250;ﻭﺗﻔﻬﻴم ﻮﺗﻌﻠﻴم ﻮﺗﻌ= 5248;ّﻢ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65170;نی ﺁﺩﻡ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ)= ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁ&= #65251;ﺮ ﻭ ﻧﺎﻫﻰ ﻭﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ بغیر᥷= 1;ﻮﺩ باشد.ﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺨّﺮ ﺍﻭﮐﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ= ;ﺬﻟک ﺳﺨّﺮﻫﺎ ﻟﮑم = 5248;ﺘﮑﺒّﺮﻭﺍ ﺍﻟﻠﻪ علیّ ﻤʋ= 66;ﻫﺪﺍ ﮐم اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ= ; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ُﺨﺮﻩ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﻤ&#= 65166; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺗﮑﺒﻴﺮ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳ&= #65174; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. (ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﻮﺍﻟﻠﻪﺍﮐﺒﺮ &#= 65267;ﺎ ﺩفع ﺸﺮک اﺯ ﺍA= 255;ﭽﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺪﺍﻴﺖ &= #65261;ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮐﻪ (رَبّ) ﺧﺪﺍ &#= 65259;ﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ رَ= 576;ّ مُربّی ﭙﻴﺮ ک= امل الهی ﻣﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ ال عبا ﺩﺭﺣﺪ᥾= 7;ث ﮐﺴﺎ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;ﻥ ﭘﻮﺷﺶ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺍ= ﻟﺤﻤﺎﻳﻪ ﺍﻧﻬ ﺎﺷﺪﻥ ﺩﺭ&= #1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎن ﻮﻣﺮﺣ= 5248;ﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ ( ﺩﻧﺎ ﻭ= ; ﺗﺪﻟّﻰ ) ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ= ;تی الهی ﺪﺭ ﺑﺎﺯʄ= 04;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﺩﻳﺪن= 40; ﺸﺪنی اﺳﺖ. الله اﮐ᥵= 0;ﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﻮﻥ هر &#= 65195;ﮐﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;فع ﺸﺮک ﺴﺎﻟک هنگام تمرﮐﺰ &= #65227;ﺒﺎﺩﻯ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﻤﺪﺍم ﺒﺎﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1575;لهی خود ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ A= 191;ﺪﺍئی هستی ﻮلی ﺨﺪﺍ= ; ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺰ&#= 65197;ﮔﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ;ﭼﻪ ﺑﺰﺭگ ﻮ ﺍﻟﻬﻰ &= #1607;ستی) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺴ᥷= 2;ّﺮ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻟﺘﺄﮐ&#= 65248;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﻟﺤﻤﺎ ﻃﺮ&= #65267;ّﺎﻭﺗﺴﺘﺨﺮʋ= 83;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﺣُلیة ﺗʌ= 48;ﺒﺴﻮﻧﻬﺎ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﺨﻴﺮ = ﺷﻤﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ = ﺍﻥ گوﺷﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ= 5255;ﺮم ﺒﺨﻮﺭﻳﺪ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻴﺨ&= #64381;ﺎل ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65252;ﺎهی ﻮﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &= #65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺬﺧﻴﺮﻩ = 5231;ﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﺩﺍﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ.) ﻭ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎ ﺍﺳﺘ&= #65192;ﺮﺍج ﺴﻨﮕﻬﺎﻯ ﻘﻴﻤ&#= 1578;ی ﻮﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺯﻳﻮﺭ ﺷﻤﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﺍﺯ ﺩﺭﻳ= ;ﺎ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﻭ ﺍ&= #65199; ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ᥾= 3; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی اﻟﻬʌ= 64; ﺧﺎﺹ ﻳﺎﻓﺘﻥ که ﺳﻔ= 5198;ﻯ ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫﻔ&= #65174; ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ کسب هفت= ; ﺷﻬﻮﺩ الهی اﺳﺖ) ﻭﻳʋ= 66; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻟﺎﻧﻌﺎم ﺨ= ;ﻠﻘﻬﺎ ﻟﮑﻢ...ﻭﺣﻴﻥ ﺘﺴ= ;ﺮﺣﻮﻥ ﻭﺗﺤﻤل اثقاﻟ= ;ﮑم الی ﺒﻠﺪﮐﻢ ﻟ= 05; ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ ﺑﺎﻟﻐﻴﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺸق الأ ﺃﻧﻔž= 7; ﻭﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻌﺎم &#= 65262; ﺩﻭﺍﺏ (ﻭ ﻧﻴﺰﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﻌﻤتی ﺪﻳﮕﺮ = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐ&= #65252;ﮑﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ)ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻤﺎ آفریده ﺗ= ;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﮔﺮ&= #1605;ی ﻮﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﺎ&#= 65267;ﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. = ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮ&= #65197;ﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ ﺎﻧﻬ= ﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓ&= #65176;ﻦ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺷﻤ&#= 65166; ﺭﺍﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺎﺭﻫﺎﻯ ﺴﻨﮕﻴﻥ ﺸﻤﺎ ﺭ&= #65165; ﺑﺸﻬﺮﻫﺎئی ﻤA= 268;ﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧ= می ﺸﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﻣﮕ&#= 65198;ﺑﺎ ﺷقّ ﻨﻔس ( ﺟﻤﺎ&#= 1604; ﻴﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #1570;غاز ﺗﺮﻭیح ﻮ ﺭﻭح= 40; یابی ﺴﻠﻮکی ﺒ= ;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻭﻗتی ﺒﭙ= 5166;ﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭﺷ&= #65252;ﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴت= 40;د ﺑﺘﻨﻬﺎئی ﺒﺎ = 5169;ﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﻧﻮﺍ&#= 65239;ﺺ ﻭ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻣﻮ&= #65235;ق ﺸﻮﻳﺪ. ﻭﺁﺷﻨﺎ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 08;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻥ ﺒﺪﺍ&= #65253; ﺒﺎ ﺟﺎﻥ کندﻥ = 605;ُیسّر ﺍﺳﺖ. ﻭﺟﺰ ﺑﺎ ﻣ= ;ﺮگ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭلی اﻭﻟﻴﺎﻯ = 75;لهی کمک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ A= 175;ﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻨﺠ&= #65166;ﺕ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﺩﺭ ﺑﺎ= ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻌﻨﻮﺍ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻓﺮ&= #65165; ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺑﻨﻤﺎ&= #65163;ﻴﺪ (ﺃﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ= سلوک الهی ﻮﺳﺎﺋﻂ = 8; وسائل ﺯﻧﺪﻩ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ) ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍ&= #65261; ( ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ)= ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; ﺗﻔﻀﻴل ﻮﺑﺮﺗ= 5198;ﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ اﺧﻠﺎق اﺭﺍم ʌ= 62;ﮐﻤﺎل ﺒﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺮﻓ&#= 65174; ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻧﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ عباﺩʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻴ= ;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭﺻﺒﺮ&#= 64400;ﻨﺪ ﻭﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻨﻴﺰﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻋﻤل کنید &#= 65235;ﺎﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﻌﺘﻢ ﻭﺍﺳﻌﻮﺍ ﻭ ﺃﻃ&= #65268;ﻌﻮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻴﺪ ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی کنید (ﺗﻘﻮﻯ ﻴA= 166;سلوک الهی ﺒﻨﻤﺎﺋ᥾= 8;ﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺡ = ﻭﺳعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻘﻴّﻪ &#= 65165;ﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﮑﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻬ&= #65198;ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻃﻮل عمر ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ A= 251;ﻮﻓق گرﺩﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ &#= 65169;ﺮخی ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮ&#= 65241; الهی ﻨﻤﻴﺮﺳ᥷= 4;. ﻭلی ﺴعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐ&#= 65198;ﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻳﺎ ﻧ= ﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ معاد = 8; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻘﻴﻪ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺑﺎﺗʌ= 52;ﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﻭﺳﻌ&= #65264; ﮐثیر وﺳمع ﻮﺷ= ;ﻨﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻭﺍﻣﺮ &= #65261; ﻧﻮﺍﻫﻰ ( ﺍﺯ ﭘﻴ= ;ﺮ کامل الهی) ﺑﻨ= ﻤﺎئی ﻮﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ لاﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ʋ= 75;ﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻭس&= #1593; ﻮﺗﻮﺍﻥ ﺎﻭ ﻧم&#= 1740; ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻫﻤﻪ ﺍ= ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﺮA= 165;ﺣل سلوک الهی ﺘﺎ = ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻣﮑﺎ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺟﺴ&= #1605;ی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺣ&= #1740; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی &#= 65176;ﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳعی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65169;ﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨلق ﺒﻴﺎﺑﻨA= 194;. ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﺪﺍﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻮﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰﻭﺣتی ﺮʌ= 61;ﺯ ﻗﻴﺎﻣتی ﺪﺭ ﻣ= 5188;ﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُل ﺨ&#= 65198;ﺑﮕﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺭ= ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﺎﺹ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺘ= 5228;ﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﻴک ﺮﻭح غیر ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﺎﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﻣﺎ ﺍﺗﺎﻫﺎ ﻭ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی و ﺭﻭﺍنی ʋ= 98;ﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪﺍﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯ= 5257; ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻟﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشد .ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤگی ﺪﺭ ﻳﻚ ﻓ&#= 65212;ل ﻨﻮع ﻴﺒﺸﺮﻯ ﻨ&#= 65268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻔﺼل &#= 65256;ﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;ﺳعی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮک= 740; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻤﺎل ﭽﻨﺪ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65191;ﺮ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 203;ﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻳک ﻴ&#= 65166;رﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﺭفع A= 252;ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﻭﻯ اﻧﺘ&#= 65224;ﺎﺭ ﺘﻠﺎﺵ ﻣﺤﺎل ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻴس علی اﻟﺎﻋمی ﺤ= ;َﺮَﺝ ﻭﻟﺎ علیّ اﻟﺎﻋﺮج ﺤﺮج = ﺒﺮﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ ﺣﺮج ﻮ ﻣ&= #65204;ﺌﻮلیتی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺑﺮ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺸل ﻨﻴﺰ ﺣﺮﺟی &#= 65256;ﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ= ﺪﻭﺩ ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮﺩﺭ= 587;لوک الهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤ = 4; ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﻨﺎﺑﻴﻨﺎ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺧﻮ= ﺍﺏ ﻭﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﮐﻪ&= #64380;ﺸم ﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻭﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺻل که ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65259;ﺮ ﺍﻧﭽﻪ ﺗﺎثیرʋ= 65;ﺕ ﻋﺼبی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ= 5255;ﻮﺍﺭ ﺍﻧﺮ ﺍﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳک&#= 1740; ﺒﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﭽﺸ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺷ&= #65198;ﺍﻳﻄ ﻔﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳ= 5242; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ ﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﺪ. ﺩﺭسلوک الهی &= #65184;ﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨ&#= 65166;ﺑﻴﻨﺎ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺪﻫﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴم ﺪ&#= 65197;سلوک الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺮف&#= 1593; ﻨﻴﺎﺯ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣ= ﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺮﮐت= 740; ﺠﻮﻫﺮﻯ ﻮ ﺫﺍت&#= 1740; ﻮﻋﻘلی ﻮﺗﮑﺎA= 251;لی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ.ﻭ ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت الهی اﺳﺖ.ﺍﻋم= ;ّ اﺯﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ &#= 64400;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; الهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭA= 247;ﺬﺍ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻨﻘصی ﺒﺎﺷﺪ ﺭ= 601;ع وﻇﻴﻔﻪ ﺟﻬﺎﺩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺟﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﺩ= ﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ مصطفوی ﭙﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻣﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺷﻬﺎﺩ&= #65173; ﺟﻬﺎﺩ ﻭﻓﺪﺍﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺪﺍﮐﺮ&#= 65193;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎﭘس ﺍﺯ = 4344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﻨج ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ال عبا ﺭﺍ ﺭﺳﻴﺪ = 5175;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻣﺮ&#= 1711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴ&#= 1604; ﺮﻓﺖ. ﻭﺑﻌﺪ ﺑﺸ= ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎنی = 5198;ﺳﻴﺪ. ﻭﺟﻬﺎﺩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﺟﻬﺪ ﻭسلوک الهی ﺴﺎﻟک ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺍﺯ= ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺠﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ) ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺪ&#= 65253; اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5183;ﻬﺎﺩ ﺍﻭ ﻣﺮﺗفع ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﺑحَ= 80;ّ ﻮ ﺯﮐﺎﺕ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (حَج= 17; ﮑﻌﺒﻪ ﻭﻧﻴﺰ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻳﺎ سلوک الهی = ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺗ&#= 65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ) ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﻓﻘﻴﺮ ﺯﮐﺎ&= #65173; ﻭ حَجّ ﻮﺍﺟﺐ A= 255;ﻴﺴﺖ (ﻭلی ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺍ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭﺣی ﻮﺫﻫنی A= 170;ﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﺭﺍﻭﻯ اضاﻓﻪ A= 251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪشیخ ﺴﺎﺋل ʌ= 04;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺑ= ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺮ&#= 65263; اﺯﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷ= 5194;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل اﻳﻥ هدﻳﻪﺍﻯ = 75;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﻋﻄﻴﻪ اله= 40; ﻮ ﮐﺮﺍﻣتی ﻤﺘﻨA= 166;ﺳﺐ نوع بشری اﻭ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #1587;لوک الهی کند ﺍﻳﻥ= ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ= ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴ&= #65258; ﺍﺯ ﺑﺪﻯ ﻮ ﺗﺤﻠ= ﻴﻪ ﭘُﺮسازی ﻓﮑﺮ= ;ی ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻳﻌنی ﻨﻴﺖ ﻭ ﻓ&#= 64401;ﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺷ&= #65192;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺎﻝ ﺧﻮ&#= 65193;ﺵ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎﺯ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺑﻘﻴﻪ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65204;ﺮﺍﺳﺮ مَشیّت الهی = 575;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺎ&#= 65199; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺮﻭﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﮐ&= #65258; ﺷﺨصی ﭙس ﺍﺯﺍA= 255;ﺼﺮﺍﻑ ﻭﻯ اﺯﺳﻔﺮ شا= 05; ﭙﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺧﺮﻭج &= #65252;ﺎ ﺑﺸﺎم ﺒﺮﺣﺴﺐ &#= 65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ الهی ﺒA= 262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺍﻣﺮﻯ ﺠﺒ= ;ﺮﻯ ﻮﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎم اﻧﺮﺍ = 5193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎ= سخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺍﻯ ﺸﻴﺦ: ﻣﺎﻋﻠﻮّ طلعة ﻭﻟﺎ ﻫﺒﻄﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّ ﺎﺑﻘﻀﺎ ٴﻮ ﻗﺪﺭ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ</= b> ﻫﻴچ ﺒﻠﻨﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ ﺮﻓ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩ&= #65197;ّﻩﺍﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ﻥ ﻔﺮﻭﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﻘ&= #65216;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬس ﺒ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒل&#= 1740; ﻮﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی A= 262; ﺑﻌﺪﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ &= #65165;ﻣﺮﻯ ﻤﻘضیّ ﻮ ﺭﺃﻯ = 575;ﻟﻬﻰ ﻭﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻧﺠ= 5166;م گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ&#= 65169;ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺩﺭﺍﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ= ﻳﻥ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﺟﻬﺎﻥ ﻗطعی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮﺑﻘﻮل &#= 65252;ﻮﻟﺎﻧﺎ ﺫﺭّﺍﻯ اﻳﻥ کهکشاﻥ ﺮﺍ ﺑ᥾= 8;ﺮﻭﻥ ﺒﮑﺸﻴﻢ ﺗﻤﺎﻡ &= #65259;ﺴتی ﺒﻬم میﺨﻮﺭﺩ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺯلی = 5166;ﺑﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ هستی ﻤʌ= 28;نی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻫ&= #65198; ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻥ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﺗﻨﻈﻴم ﻮﻟﺎﺯ= 605; اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻧﺒﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺴﺎﻟ&= #65258; ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﺮ سلوک الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻫﺮ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ که ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﺎﺭج اﺯ ﻓﻄﺮ= 5173; ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻫﺴتی اﺯ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺎ ﺍﻳﻥ = ﺤﺪّ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ. = ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺎ&= #65247;ک الهی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﭼ= 5262;ﻥ کامل الهی ﺸﺪ = ﻫﺮ ﺣﺮﮐﺘﺶ ﺣﺮﮐت= 740; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 195;ﮐﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ = ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﺳﺎﺋﻠل ا&#= 65199; ﻳک ﺎﻣﺮ ﻣﺎﺩﻯ &= #65191;ﺮﻭج اﻣﺎم ﺒﺸﺎﻡ ﻣ= 5268;ﭙﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ اﺯ(شام ﻮ ﺷﻮﻡ) &#= 65169;ﻮﺩﻥ ﻮﺗﺎﺭﻳکی ﺸﺒA= 166;ﻧﻪ ﺟﻬل ﻮﻋﺪم ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﺧﺮﻭج ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ = ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ= ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍتی کنونی ﺨ= ﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﺠﺮ= 5267;ﺪ ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ = ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒلی ﻮ ﺣﻴﻮﺍ= 606;ی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺗﺎ شایسته تج&= #1604;ّی ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﺸﻮﺩ) ﺍﻳﻥ شیخ &#= 65204;ﭙس ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ ﻣﻴﭙ&= #65198;ﺳﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻮﺿﻊ ( ᥻= 9;ﺪﺭ ﻭﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺑ= ﺮﺍﻯ (ﻋَﻨاء ﻮ ﺯﺣﻤ= 5174;) ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﻭﺟﻬﺎ&= #65193;ﺵ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎقی ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ. (ﻳﻌن&= #1740; ﭙﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ کاﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﺨﻮ= 5193; ﻣﻴﮕﻴﺮﻡ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﭼﻪ &#= 65251;ﻴﮕﻮئی اﻯ ﺸﻴﺦ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ: ﻘﺪ ﻋﻈّم فی ﻤ&= #65204;ﻴﺮﮐﻢ ﻭ ﺃﻧﺘم ﺴﺎﺋﺮ&#= 65261;ﻥ ﻭ فی ﻤﻘﺎﻣﮑم = 5262; ﺃﻧﺘم ﻤﻘﻴﻤﻮ= 5253; ﻭ فی اﻧﺼﺮﺍﻓ@= 401;م ﻮﺃﻧﺘم ﻤﻨﺼﺮ= 5235;ﻮﻥ ﻭ ﻟم ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ فی شیئ من اﻣﻮ= ﺭﮐم ﻤﮑﺮﻭﻫﻴﻦ ﻭﻟ&#= 65166; ﺍلیه ﻣضطرّﻳ&= #65253; ﺍﺟﺮ ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﭼﻨ&= #65194; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﻴﺮ شام هستید. (ﺳﻴ= ;ﺮﻭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&#= 65199; ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺒﺸﺎم غž= 5;ﻳﺒﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ &= #65203;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬﻮﺩ = 5239;ﺎﺋم ﻮ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ ﻧﺮﺳ= ﺪ ﺑﺨﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ = ﻳﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻭﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻮﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﭘﻨ&= #65166;ﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﺒ&#= 65192;ﺪﺍ ﻋﻈﻴم ﻮﺑﺎ ﺍﺭ&#= 65199;ﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ &#= 65165;ﻣﻮﺭ ﺍﺭﺯﺵ الهی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ .ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﺎفع &#= 65252;ﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻮ ﺭﻓﺎ&= #1607;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺿ&= #65198;ﺭ ﻭ ﻣﺮﺩﻭﺩ ﮐﺮﺩ&= #65253; اﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﺒﺎﺯ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ= 605;نی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﺷﻴﻄ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔس أمّاره ﻭ= ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس آخوند = ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﺭﻳﺎ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ادّع= 5;ﻯ ﺒﺎﻃل اﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65267;ﻥ اﺟﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &#= 65259;ﻤﭽﻨﺎﻥ هست ﻣﺎﺩﺍم که= ; ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم &= #65192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﻤA= 268;ﺪﻫﺪ (ﺩﺭﻣﻘﺎم ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65251;ﻌﺮﺍج ﺮﻭحی ﺪﺍﺭﻳﺪ = 5261;لی ﺠﺴﻢ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺭ= ﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻧﺠ&= #65166;تی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﺪﻭﺭﻩ ﮐ&#= 65204;ﺐ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ &= #65239;ﺒل اﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ ﮐسی &#= 65204;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎم &#= 65194;ﺭ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺒﺸ&= #65166;م ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻥ = ﺴﻔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﺎ علی= 17; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; اﻣﺮ ﺧﻮﺩ ثوﺍA= 167; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ شام ﺮ= 5165; ﻓﺘح ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣتی ﺒ= 5194;ﺍﻧﺠﺎ ﻫم ﻨﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺸﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﺒ= 5262;ﺩﻩ ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻗﺒل&#= 1740; الهی ﻨﻴﺰ ﻭﺟʌ= 62;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺷﻤﺎ &= #64380;ﻮﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ ﺷﻮﻳﺪ (= ﺩﺭ ﺳﻔﺮ شام ﺒﺮﺍA= 263; ﺟﻨﮕ ﺒﺎ ﻣﻌﺎﻭ&= #65267;ﻪ ﮐﻪ ﺍﻧﺼﺮﺍﻑ ﺭ&= #65235;ﺘﻥ ﺒﺸﺎم ﻨﻴﺰ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻫﺴﺖ ﻣﻬم اﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل اﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺩ&= #65197; سلوک الهی که &#= 64344;ﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ = ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ &#= 65261; ﺧﺘم ﺴﻠﻮک ﻮ ﺗ&#= 65198;ک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺴﻠﻮک اﻭﺭﺍ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ= ﻠﻪ ﺍﻥ سلوک الهی ثوﺍﺏ ﺍﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻬ&= #65252;ﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﺑﺎ ﺳﻔﺮ ﺟﻨﮕﻰ ﻫﺮ&= #65183;ﻨگﺠﻮﻯ اﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻮﻥ &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﮐﻪ شام ﻮ ﺳﻮﺭﻳﻪ = 5261; ﺗﺮﮐﻴﻪ ﺍﻣﺮﻭ&#= 65199; ﻭﻗﺴﻤتی اﺯ ﻣA= 212;ﺮ ﻭﺣتی ﺠﺰﻳﺮﻩ = 5239;ﺒﺮﺹ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﺘﺮ&= #65165;ﻧﻪ ﻓﺘخ کرﺩ ﻧﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﺟﻨگ ﺒﺎ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪگی الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʄ= 00;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ ﺪﻣﺘﻌ&#= 65260;ﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﺍﻭ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﻠ= ﻴﻔﻪ هم ﺒﺸﻮﺩ. ﺩﺭﺣ&#= 65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺩﺷﻤﻥ ﺸﻤﺎﺭ ﻩ&= #65267;ک ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261;ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65166;ﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ الهی اﻭ ﺑﺨﺼ᥾= 2;ﺹ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ = ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﮑﺴﺖ &= #65261; ﻓﺘح ﻤﮑﻪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪ) ﻭﺷﻤﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩ (ﺑ= ﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ) ﻫﺮʄ= 04;ﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65267;ﺪ (ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﻮ ﺳ= ﻔﺮ شام ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨA= 268;ﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ سلوک الهی = ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺷ= ﻤﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻴﺪ .ﻳﻌ&= #1606;ی همگام کرﺩﻩ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟﻜ ﺪﺳﺖ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻓﻄ&#= 65198;ﺕ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ ﻭﻇ= ﻴﻔﻪ ﺍﻯ که ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺘﻤﺮﮐ&#= 65200; و توسل در ﻭﺍﺳ= ;ﻄﻪ الهی ﺪﺭﻋﺒﺎ᥷= 3;ﺍﺕ ﻭﺍﺟﺐ ﻭﺣتی ﺒ= 5268;ﺶ ﺍﺯ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻣ= ﻀﻄﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ اﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭﺟﺒﺮ ﻭﺍﺿﻄﺮ&#= 65165;ﺭ (ﺑﺎﻳﻥ ﺴﻔﺮﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺍﻟﻬﻰ) ﻧﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪﺍﻳﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ:ﻠﻌﻠّک ﻈﻨ= ﻨﺖ ﺃﻧّﻪ ﻗﻀاء ﺤA= 176;م ﻮ ﻗﺪﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ= ﻟﻮ ﮐﺎﻥ ﺬﻟﻚ اﻟﺒ&#= 65220;ل اﻟثوﺍﺏ ﻭﺍﻟʌ= 28;ﻘﺎﺏ ﻭ ﺍﺳﻘﻄ اﻟﻮﻋ&#= 65194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﻟ= ﻤﺎ ﺃﻟﺰﻣﺖ ﺍﻟﺎﺷ&#= 65268;اء ﺃﻫﻠﻬﺎ علیّ = 5;ﻟﺤﻘﺎﺋﻖ ﺫﻟک ﻤﻘﺎلة ﻋ= 14;ﺒَﺪة الأوثان ﻮ ﺃﻭ= ﻟﻴاء اﻟﺸﻴﺎﻃﻴﻦ ﺍ= 5253; اﻟﻠﻪ جَلّ ﻮع= ;َزّ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261;نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮﺍ ﻭﻟم &#= 65268;طع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﺨﻠﻖ ﺍﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &= #65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفرواﻓﻮﻳل للذین ﮐﻔﺮﻭﺍ= ; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ شاید &#= 65165;ﻳﻥ ﺘﺼﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎشی که ﻗﻀﺎʌ= 63; الهی ﺤﺘمی ﻮ ﻗﺪﺭ ﺍ&#= 65261; ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﻗﻀﺎﻯ الهی لا= ;ﺎم اﻟﺎﺟﺮﺍ ﻭﺩﺭ &#= 65169;ُﺮﺩ ﺩﻭﺭﻭﺑﺮﺍﻯ ه= 605;ه ﺍ ﻣﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ = ﺑﺠﺰ ﺳﻠﻮک اﺧﺘﻴﺎA= 197;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑ&= #65198;ﺩ ﺩﻭﺭ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #64400;ﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭﻋﻘﺐ &= #65169;ﻤﺎﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺣتی ﻤﺨﺎ= 5247;ﻒ ﺍﻥ عمل کند.ﻭ᥺= 7;ﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻮﮐﺎﺭﻣﺎ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ اﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﺯلی کن ﻔﻴﮑ᥾= 2;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎ&#= 65253; ﺷﺪﻥ ﻮﺗﮑﺎﻣل &#= 65268;ک ﺮﻭح ﻔﺮﺩﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺯل ﻮ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺩ= ;ﺭ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧ&#= 65262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻣ&#= 65184;ﻤﻮﻋﻪ ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﻓﺼ&#= 65262;ل نوع بشری طیّ کند .ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎ= 5253; ﺘﺎ ﺗﮑﺎﻣل نو= 93; بشری ﺩﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎئم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﮐﻤﺎل ﻭ ﺗﻮﻟ&= #65194;ﺍﺕ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ اﻧﻮﺍع ﺒﻴﺸﻤA= 166;ﺭ فوق بشری ﺘﺎ ﺍ= ;ﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﻣ= ﺪﺍم ﻤﺸﻐﻮل ﺸﺪﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ (ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻳﻌ= ;نی ﺒﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ = ﮐسی ﻘﻀﺎ ﻭﺣﮑم ال= 07;ی اﺯلی ﺮﺍ ﺩﺭ ﮐ= 5252;ل ﺮﻭحی ﻮﺷﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺠﺒﺮﺋ= 5268;ل اﻧﺠﺎم ﻨﺪﻫﺪ = 5169;ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺑﻌ= ﺪ ﺍﺯ تکرار ﻣﺴ᥷= 2;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣﺘ&#= 65264; ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ گیاهی ﻭﻳﺎ ﺭ᥸= 3;ﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﺎ ﭼ= ﻴﺰﻯ هاﻯ ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; اﮔﺮ تمرّد ﺩﺭ= ; ﻧﻮ عد ﺒﺸﺮﻯ ﺘﮑﺮ= 5165;ﺭ ﺷﺪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ک= 607; ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﺩﻭﺍ&= #65197; ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ ﻤﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺟﻬنمی ﻮﻗﻬﻘʋ= 98;ﺍﻫﺎ ﻭﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ه= 575; ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﺑﻬﻤﻴ&= #65253; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺣﺘمی = 587;لوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑا ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻋﺎ&#= 65239;ﺒﺖ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻯ ﺣﺘ&= #1605;ی الهی اﺯﺍﺩﺍﻧ= ;ﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاقل ﺸﺪﻩ ﺍﻧʋ= 84;ﺎم ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻳﻌنی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺤʋ= 76;می ﻮﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟA= 198;ﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﮔﺮ &#= 65175;ﮑﺎﻣل ﺮﻭحی ﻮ ﻗﺪﺭ ﻭ&#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺖ ﺗﺎ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺴﺨ&#= 65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﮑﺮA= 197; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ)= ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ (ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 740; و قضاوت او لا&#= 65199;م اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﻮﺩ= 5257; ﻭﺟﺒﺮالهی ﺪ᥷= 7;ﻣﻴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎب= 40; ﺒﺎﻃل ﻮ ﺑﻴﻤﻌنی ﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻭﻋﺪﻩﻫ= ﺎﻯ ﭙﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻭﻋﻴ&= #65194;ﻫﺎ ﻭ ﺗﺤﺪﻳﺪﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ ﺳﺎﻗﻄ ﻤﻴﺸﺪ. ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺷﻴاء ﻮﺣتی = 5;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻠﺰم ﻨﺒﻮﺩﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﺣﻘﺎﻳ&= #1602; گرﺩﻧﺪ. (ﻭاهل A= 207;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ) = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺎﻳﻥ گفت= 07; ﺣﺮﻑ ﺑُﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ &#= 65262;ﺍﻭﻟﻴﺎٴی ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ (ﻳ&= #65228;نی ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ آخو = 6;دﻫﺎﻯ همه مذاهب ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪﻭ&#= 65247;ﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65197; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65165;ﻥ هرﮔﺰ ﻣﻘﺒﻮل = 75;لهی ﻨﻴﺴﺖ.ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65193;ﺭقُرآن ﻮحدیث ها ﻣﻨﻈ= ;ﻮﺭﺍﺯ ﺍﺑﻠﻴس ﻳک ﻨﻮ= 593; ﺸﻴﻄﺎﻥ ﻭﺣتی = 5198;ﻫﺒر و معلم ﺷﻴﻄﺎ᥽= 5;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻠب= 617;س ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ &#= 65197;ﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻭﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ) ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ عَزّ ﻭ جَلّ ﺪ= ﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ. ( ﻭ ﺃ᥽= 1;ﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ) ﻭ نهی ﻨﻤ= 5262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. (ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﻭﻋﻴ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮ سلوک الهی ﻫﺪ&= #65233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻨﮕﻴﺮﺩ ﺑﻘﻬق= 585;ﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﺤﻴﻮﺍ= 06;ی ﺪﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻨ&= #65166;ﻇﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪک= 740; اﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. &= #65203;ﺮﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﮔﺮﺳﻨگ= 740; ﻮﺗﺸﻨگی ﻮ ﺩﺭ= 5267;ﺪﻩ ﺷﺪﻥ اﺳﺖ) ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #64400;ﺮﺍﻩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺷﺪنی = 5256;ﻴﺴﺖ. (ﮐﺎﺭ آخوندﻫᥴ= 6;ﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐA= 258; ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65165;ﺭ ﻣﮑﺮوﻫﺎﻧﻪ ﺑ= 5166;ﻣﻮﺭﻯ عباﺩﻯ ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ت&= #1605;رّد ﺷﮑﺴﺖ ﻧﻤﻴﺨﻮ&#= 65197;ﺩ (ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩ= م ﺘﻤﺮﺩ ﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اله®= 0; ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺷ&= #64401;ﺴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺻﺒﺮ ﺍ&= #65261; ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح ا= 5261;ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ هزﺍﺭﺍA= 253; ﺴﺎل ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴ&#= 65198;ﻭﺩ. ﻭ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ = ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; همین ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭﺳ&#= 65248;ﻮک ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ رَب= 17; ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ )ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﺪ ﺍﺳﻤﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮﻣﺎ ﺑ= ﻴﻥ اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺒﺎ= 5219;ﻞ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ (ﮐ&= #65258; ﻫﺪفی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻟﺒت&= #1607; ظنّ ﻮ تَصوّر &= #65255;ﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻘل ﻮ ﻓﻬم اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی ﺮﺍ ﭼﻮﻥ = 75;ﻃﻔﺎل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ &= #65255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ا= 5199;ﺍﺗﺶ ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻭ &= #65187;ﺴﺮﺗﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷند ﮐﻪ ﺭﻭ= 5199;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺟﺴمی ﻮ= 5227;ﻘﻠﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧند A= 183;ﺒﺮﺍﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺒA= 228;بث ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65193;. ﺭﺍﻭﻯ اﺿﺎﻓﻪ &#= 65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋﻞ = 5203;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﻌﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65251;ﺎﻡ (ﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ من ﻫﺴﺘﻰ) ﮐﻪ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﺍ&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻢ (ﻭﺩ= ﺭ سلوک الهی ﻭﻧ&= #65258; ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴ&= #65166;ﺳﻰمولا ) ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻧﺠﺎﺕ= ; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﺮﺣﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻢ ﻭﻏﻔﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. ( ﺑ ﺎ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺴﺎﻟﻚ ﺑ &= #65166;ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ کامل الهی ﺪﺭﻫﺮﺯ᥽= 1;ﺎﻥ ﭼﻮﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣ&#= 65166; ﺗﺎ ﺑﺨﺘم ﺘﻌﻬ&#= 65194; ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺮ جَ&#= 1607;َنّم ﻮﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺮﺳﻴﻢ. = ﮐﻪ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻮﻋﻔﻮ &= #65193;ﺍﺋم اﻟﻬﻰﭘس ﺍﺯﺷA= 260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;لک هست. ﻭﮔﻨﺎﻫﺎA= 253; ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮﻙ = 5261;ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;ﺘﻰکناﻫﺎﻥ ﭙس ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﺑﺨﻠﻖ که ﻣﻌﺼ= 5262;م ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﻴﻤﻪ &= #65207;ﺪﻩ الهی اﺯ ﺟﻬﻨ᥽= 0; ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﺟﺐ = ﺍﻟﺤﺼﻮل ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗ= ﻮ ﺗﻮﺍﻧﺴتی ﺘﻮA= 215;ﻴح لاﺯم ﺮﺍ ﺩﺭ ﺑ= 5166;ﺭﻩ ﺩﻳﻥ ﻤﺎ ﺑﺪﻫﻰ = (ﻳﻌنی دین سلوک اله= 740; ﻮﻧﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ) ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣُﻠﺘ&#= 65170;س ﻭ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﺮ = ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﺿح منی ( &#= 65197;ﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ سلوک الهی ﮐﻪ ﺻﻮﺭʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻮﻟﺎ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎ= ﻣﻞ الهی زنده ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﺘﻌﻬﺪ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ تجلّیات اله= 40; ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺸ= ﺨﺺ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻤّ= 5174;ﻋﺎلی ﻮمَشیّت اله= 740; ﺒﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ .ﮐ= ﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65267;ﻥ اﻳﻥ اﻣﻮﺭﻣﺨ= 01;یﺒﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی بشری ﺍﺳﺖ) ﻭﻟA= 196;ﺍ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺗﻮﺭﺍ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺭﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺘﻮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﮐﺮﺍﻣﺎ= ﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻮ&= #1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻧﻮع فو= 02; بشری ﭘس ﺍﺯﻫ᥻= 6;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳال ﺪﻳ= 4405;ﺮ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ثوﺍﺑﻬʋ= 66;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65195;ﺧﻴﺮﻩ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ ﺩﺭﻧﻮ&= #1593; فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ثواʋ= 69;ﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻫم اﮐﻨﻮ= 5253; ﺪﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ&#= 65231;ﻔﺮﺍﻥ الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ) ﻭﻟﺬﺍ ﻓﮑﺮ ﻧﻤ&= #65268;ﮑنم که ﻋﺬﺭﻯ ﺒﺮﺍ= 5267;ﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ ( ﺍﻧ= ;ﺮﺍ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺨﻮﺩم ﺒ᥷= 4;ﺍﻧﻢ ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ&= #65187;تی ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ثوﺍA= 167; ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .ﮐﻪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻭ= ﺍﻳﻥ رحمت ویژه الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس اﺯ &#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘ&= #65254; ﻭﻫﺮ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘ&#= 65268;ﺮﻭﺯﻯ ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻭﻣﻨّﺖ ﻭﻋﻄﻴ= 5258; ﻭ ﻫِﺒﻪ و موهبت ﺍﻭ ﻣﻴ᥷= 4;ﺍﻧﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮐس ﮐ&#= 65258; ﮐﻮﺗﺎهی ﺒﮑﻨA= 194; ( ﻭ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺳﻠ᥾= 2;ک ﻮﻧﻪ ﻗﺒل اﺯﺳ= 5248;ﻮﻙ) ﮐﻪ ﺳﺘم ﺒﺨﻮﺩ &= #65261; تمرّد ﺑﺨﺪﺍ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ). ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﺯ ﮐﻠﺎم اﻣﻴ= 5198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺘﻨﺒﺎﻃ ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺒ&= #65198; ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ( ﺑﺎﻃ= ;ﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺪﻳ&#= 1617;ﻥ ﻮﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻭ&= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی همرﺮﺍ= ;ﻩ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻳﻌن= ی اﻣﺮﺑﻴﻥ اﻣﺮA= 267;ﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻮﺍﻓﻘ&#= 65174; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ &= #65169;ﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ الهی ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&= #65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺍﻓﻘﺖ ﻭﻫﻤﮕﺎمی ﺒﺎ = 587;لوک الهی اﻣﺮﻯ ﺠ᥵= 0;ﺮﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻭ ﺭﺿ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻴل &= #65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.) ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻟﺎﺯم &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ = ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻳﺎ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩ&= #65253; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﺑﺎ&= #65219;ل ﻮﮐﻔﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳ&= #65168; ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ( ﺑﻌﮑس ﻣﻮ= ;ﺍﻓﻘﺖ ﻳﺎﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ &= #65175;ﮑﺬﻳﺐ ﺑﺠﺎﻯ ﺘﺼﺪﻳق کتاﺏ قُرآن ﻭ&= #65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ کتاﺏ ﻭ = 5155;ﻣﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﻭﻣﮑﺘﻮ&#= 65167; ﺍﺯﻟﻰ برای سلوک )ﻭﺑﺎ ﭘﻨA= 166;ﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﮔﻤﺮﺍﻫﻴﻬﺎ ﻭ &= #64400;ﻔﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ (ﮐﻪ ﺟ= ﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ ﻭﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﺳﻠﻮکی نرﺳﻴ᥽= 0;.ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺎﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺭﺿﺎ ﻭ ﺍ&= #65251;ﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴﻤʌ= 56;ﻴﻦ ﻭﻫﺮکامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ زنده ﺪﻳﮕﺮی ᤨ= 0;ﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65198;ﺳﻴﺪه ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165;ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺗ&= #65240;ﻠﻴﺪ ﺑﺎﻃلی ﻤﻄﺮح A= 256;ﻴﺴﺖ. ﻭلی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﺍﻫﺐ &= #65165;ﺳﻠﺎمی ﺒﻬﺮﻣﺬﻫبی ک = 7; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻋم اﺯﺗﺴﻨﻥ = 5262;ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ علیّ اﮔﺮ ﺧﻮ᥷= 3; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﺸﺪﻩ ﻭ سلوک الهی ﻨ= ﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﻪ اله= 40; ﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻨﻤﻮ&#= 65193; ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﻭﻣﺤﺮﻭم ﻮﺣت= 40; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺸﺪﻩ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻓ&= #65176;ﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮع= 740; ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65169;ﻤﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﮐﺸﻴﺪ) ﻭ ﻣﺎ (ﻭ᥼= 7;ﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی اوم ﺪﻫﻨ= ﺪﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨی ﻤ&#= 65196;ﻫﺐ ﺗﺸﻴﻊ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = آخوندﻫﺎ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65255;ﺪ) ﺗﺪﻳّﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ&#= 65240;ﺎﺩ ﺑﺠﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮﻳ&= #65214; ( ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ= ;ﺒﺮ الهی ﻮﻳﺎ ﺍﺧʋ= 76;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠق ا= 5255;ﺴﺎﻥ) ﻧﺪﺍﺭﻳم ﺒﻠﮑ= 5258; ﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯﻣ&= #65256;ﺰل ﻮﻣﻘﺎم ﺪﻳﮕﺮ= 5263; ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ = ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ و ﻣﻨﺰﻟﺘﻴﻥ ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﺋﻴم که ﻫﻤﺎﻧﺎ: اﻟ= ﺎﻣﺘﺤﺎﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ &= #65169;ﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 7;ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑﻨﺎ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻭﺗﻌﺒّﺪﻧﺎ ﺑ= 5260;ﺎ ﻋﻠﻰ ﻣﺎﺷﻬﺪ ﺑ&= #65258; ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭﺩﺍ&#= 65253; ﺒﻪ ﺍﻟﺄﺋمّة A= 165;ﻟﺄﺑﺮﺍﺭ ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮ= 604; ﺼﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ &= #65227;ﻠﻴﻬم ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ʌ= 61;ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ اﻟﻬﻰ (ﻭﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺳﺎﻟک ᥷= 4;ﺭ ادّعاﻫﺎﻯ اﻳ= ﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁ= 5255;ﺮﺍ ﺑﻤﺎ ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ &= #65261; ﺑﺪﺍﻥ عباﺩﺕ A= 193;ﺍﺭﻳﻢ.ﻫﻤﺎ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺘﺎ= 5167; (قُرآن ﻮ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎ) ﮔﻮﺍﻩ (ﻭ ﻣﺪﺭک = ﻤﺎ) ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺗﻤﺎم اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺠﺎ= 5173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺑﺮﺍ&#= 65197; ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺪﻳّﻥ &#= 65256;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ کرﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ ﭘﺎک اﺯ ﺁل ﺮﺳ= 5262;ل ﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺻﻠﻮﺍ&= #65173; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺎﺩ (ﻳﻌنی ﺁل &#= 65198;ﺳﻮل ﻮ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭﺗ= ﻤﺎمی کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺍﻋ= 5216;ای ﻄﺮﻳﻘﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ شاهد A= 239;ﺎﺋم ﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑ&#= 65192;ﻠق هستند. ﻭﻧﻪ ﺯʌ= 55;ﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺧﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﻮﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﻫﺮ&#= 64400;س ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ ﺧﻮﻳﺶ ﻭﺑﺎ ﺍ= ﺭﺗﺒﺎﻃ ﺒﺎﭘﻴﺎﻣﺒ ﺮﺑ&#= 65194;ﺍﻧﺪ. ﻭلیﺨﻮﺩ ﻫﺮﮔA= 200; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ &= #65197;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﺗﺴﻠﻴ᥽= 0; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬ= ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﻣﺘﺤﺎﻥ الهی عملا ﺩﺭ = سلوک الهی ﭘس ﺍﺯﭘ᥾= 8;ﻤﺎﻥ ﻳﺎﭘ ﻴﺮ ﮐﺎﻣل بمعرفی خداوند ﺼﻮﺭﺕ= ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ک ﻤﻄﺮج ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺒﺎ&= #65267;ﺪ طی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﻣ&#= 65228;ﻠﻮم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن (ﺣتی اﻋﻠﻢ) ﺍﻭ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭﺑﺪﺍﻧﺪ که ﺷ= 5192;ﺺ ﺻﺎﺩق ﻮﻋﺎﺷﻖ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﭘﺎک&#= 1740; ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&= #65197; ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺑﺴﺮﺣ&#= 65194;ّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈ&= #65198; ﺧﺪﺍ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ &= #65261; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺤﻠ&= #65268;ﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 69;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﻭ شاید A= 207;ﺪﻳﺪ ﺗﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ = ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻴﺸﺪ &= #64344;ﻴﺶ ﻣﻴﺁﻳﺪ. ﺗﺎ ﺗﺮ= ک ﺴﻠﻮک ﻮ ﺍﻧﺤﺮ&#= 65165;ﻑ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﭽﻨﺎﻥ ﻘ&#= 65260;ﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65197;ﺍ ﭘﺴﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺑﻠﻴس آخوند= ﻫﺎ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻓﻠﺴ&#= 1601;ی ﻮﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﺩ&#= 65255;ﻴﻮﻯ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺯﻭ&= #65259;ﺎ ﻭ هَوَسها ﻣﻘ= ﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﺮک = ﻤﺎل ﻮﺟﺎﻥ ﻮﻫﺮ ﺍﻣ&= #65198; ﻏﻴﺮ الهی ﺒﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ .ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ا&= #65169;ﺮﺍﺯ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﮑﻨﺪ. = ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺑﺮﺗﺮ از تج = 4;ّیات الهی ﺑﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ. ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻳ&= #65176;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; آﻳتی ﺒﺮﺗﺮ ﻣA= 268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺟﺒﺮﺋ&#= 65268;ﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&#= 1614;بّ ﺭﺣﻤن ﺒﺮﺳﺪ (ﺍ&= #65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻥ اطاعت ا= ;ﺯﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴ= 605;ی ﻮﺫﻫنی ﻮﺭﻭح®= 0; ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭ ﺍﻳ&= #65254; ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﻴﻥ ﺒ= ﻮﺩﻩ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ = ﺯﻧﺪگی ﻘﺒل اﺯﺳﻠﻮک = 75;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻥ اﺳﺘʌ= 20;ﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئیﺮʋ= 65; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﺗﮑﺎﻣل اﻭ ﺑ&#= 65262;ﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﺬ&= #65173; ﺑﺮﺩﻥ ﻮ ﺍﺳﺮﺍ&= #65233; ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ = اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩﺭﺭﺍﻩ ﻣﻔﺎﺳ&#= 65194; ﻧﻔﺴﺎنی ﻮﺷﻴA= 220;ﺎنی ﻮﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻮ = 5165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ اطاعت ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ غیر ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ هرﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ = 5175;ﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻗﺒ&= #65262;ل ﻄﻮع ﻮﻃﻮق ﺒﻨ= 5194;ﮔﻰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺁﺯﺍ&#= 65193;ﺍﻧﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ = ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261; ﻭلیّ اﻭ ﻣﻴﺨʌ= 62;ﺍﻫﺪ وﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫ= 5194;.ﻭﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ عمل کند= ; .ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺩﺭ &= #1581;َجّ ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻧﺪﮐ= 5264; ﻣﺎل ﻴﺎ ﺳﻠﺎﻣ&#= 1578;ی ﺠﺴم ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش ﮐA= 166;فی برای سفر حَج= 617; اﮐﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋﻢ. ﻭﺩ ﺍﺷﺘ= ﻥ ﺼﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل ل= 575;ﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. (ﺩﺍﻥ) ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯ= ;ﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻤلی ﻮ= 5203;ﻠﻮک اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﻭﺩ&#= 65247;ﻴل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʋ= 97;ﺳتی ﻤﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﺤﻤﺪﻯ ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻋﻤل کرﺩ ﻋﺒA= 166;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﺁل ﺮﺳﻮﻝ) ﺍﻫل = ﺮﺳﺎﻟﺖ الهی ﺪﺭ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﺎ&#= 65193; ﻭﺍقعی ﻴﺒﺎﭘʌ= 68;ﺮ ﻭﻯ عملی ﻤﻴﺒʋ= 66;ﺷﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣثال اﺯﻣʋ= 66;ﻳﺶ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥸= 3;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻳﺴ&= #65174; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﺎل &= #65262; ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&#= 65256;ﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﺪ= ﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﻯ ﺪﺳ= ﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﻣﺎل = ﺨﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﺎﻳﻦ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65193; ﻭﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨﻴل= 740; اﻣﻮﺭ ﺁﺷﻨﺎ ﮐ&#= 65198;ﺩ. ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﻤﺎﻝ ﻫﺮ= ﺗﺼﺮفی که ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﮑﻨﺪ. ﻭلی اﻭﺭﺍ نَه= ;ی کرﺩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= 5165; ﺑﻌضشی کاﺭﻫﺎ= ; ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺒﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ&= #65205; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳ&= #65174; ﻧﺪﺍﺭﺩ ( ﺍﺯﺍﺩ= ﻯ ﻤﺸﺮﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ &= #65261; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65204;ﺎﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺸ= 5198;ﻭﻃ ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺍﻭﺭﺍ &= #65215;ﻤﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﺗﺎ ﺑﺒﺮخ&= #1740; کتاﺭﻫﺎ ﺑﭙﺮʋ= 93;ﺍﺯﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ&= #65263; اﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﻨﺪ.&#= 65261; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺧﻠﺎ&#= 65233; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻥ = ﻤﺎل هزﻳﻨﻪ ﻧﮑﻨﺪ. &#= 65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎل ﻮثرﻭﺕ ﺩA= 197; ﺩﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮ&= #65233; ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻳکی ﺼ= 5198;ﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎ &= #65261; رَبّ مُربّی = 5192;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺿﺎ&= #65267;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﺍﻧﺮﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺼ= ﺮﻑ ﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺗّﺒ= 5166;ع اﺯ نَهی ﻮﻏﻀᥴ= 8; ﺍﻭ.ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﮐﻨﺪ. (ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭﺟ&= #65166;ﻳﮕﺎﻩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺪﺍﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = (ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻭﺟﺎﻳﮕ&= #65166;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎم &#= 65194;ﺍﺭ ﺍﺧﺮﺕ ﭘس ﺍﺯﻣ&#= 65198;ﮒ ﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65261; ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻣ= ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﺮﻭج ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ثوﺍﺏ ﻭﻋ= 5240;ﺎﺏ ﺩﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯﺪ= 5165;ﺭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩﻣﺎل ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎﻳ&= #65206; ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻬﻤﺎﻥ &= #65212;ﻮﺭﺗﻴﮑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻥ عم= 604; کندﺩﺍﺭﺍﻯ ثو= ;ﺍﺏ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﺩﺭﺟﺎ&#= 65267;ﮕﺎﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﮐ&= #65258; ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺪ&= #65165;ﻥﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ = ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻧﻔﺎق اﻳﻥ ﻤﺎل ﺪﺭﺻ= 5262;ﺭتی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ نَه= 40; ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺸﻮ&= #65193; ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻋﻘﺎ&#= 65167; ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ ﺟﺎﻳ&= #64405;ﺎﻩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪA= 255;ﻴﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭ ﻣﻮﻟﺎﻯ اﻭ (ﺣ= ﺪّ ﻣﻌﻴﻨﻰ) ﺑﻮﻯ ﺪ= ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻥ اﻭ ﺩ&= #65197; ﺩﺍﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺤ&= #65194;ّ ﺭﺳﻴﺪ (ﻃﻮل عم= 585;) ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻣﺎل ﻮ &= #65169;ﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺪ&#= 65267;ﮕﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻣﻮﻟﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎل ﻮﺧ&#= 65262;ﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﺍﻳﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺍ&= #65199; ﺍﻭ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎ= ﺩﺍم که ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻧﺨ&#= 65204;ﺘﻴﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭﺍﻥ &= #65198;ﺍ ﺗﻤﺎم ﻨﻤﺎﻳﺪ (&= #65227;ﻤﺮش ﺑﺂخر ﻣﻴﺮﺳﺪ) &#= 65261; ﻣﻮﻟﺎ ﻭﻓﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﻬﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ ( ﮐﻪ= ; ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻧﻤﻴﺮﺩ ﻭﻣﺎل &#= 65198;ﺍ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﺍ= ﺳﺖ ﺍﺯ ﻭﻯ ﻨﮕﻴﺮﺩ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﻥ = ﻤﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺩل &= #65262; ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻭﺑﺎ &= #65165;ﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ. ( ʌ= 39;ﺎﺑل اﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻮﻋ= 5194;ﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍ= ﻳﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻨﺪﻩ ﺍ&= #65263;ﺻﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﺎل ﺮﺍ ﺻﺮ&= #65233; ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺎﻣﻮﺭ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﺎ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻭ= ; ﺍﻳﻦ ﺗﻔﻀل ﻮﻣﻨّﺖ = 5197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی &#= 65194;ﻧﻴﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭﺑﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮ ثوﺍ= 5167; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﻧﻌ&= #65252;ﺖ ﺩﺍﺋم ﺪﺭ ﺩﻧﻴ&#= 65166;ﻫﺎﻯ ﺪﺍﺋم ﺒﻌﺪﻯ ﺒ&#= 65194;ﻫﺪ (ﺟﺎﻭﺩﺍﻧگی ﺪ= 5197; ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﺳﻤﺎنی ﻮﺭﺟʌ= 28;ﺘﻬﺎﻯ ﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ فو= 02; بشری) ﻭﻳﺎ ﺍﮔA= 198; ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻣﺎل ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﭽﻨﺪ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ = ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ = ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ = ﺍﻣﺮ ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻭﺍ= ﺟﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺋم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65191;ﻄﺎﺭ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳ= ;ﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻴﺰ &= #65203;ﺘمی اﺯ ﻣﻮﻟﺎﻳﺶ ﺑ&#= 65198; ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻗ= ;ﺒﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ = ﺍﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﻋﺪﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻓﺎ ﮐﻨﺪ.= ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﺩﺭ ﻭﻋﻴ= 5194;ﻫﺎ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎ ﻋ&#= 65252;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ .ﮐﻪ ﺍﻭ= ﻗﺎﺩﺭ ﻭ ﻗﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ (ﻫ= ;ﺮﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺒﻨﺪ&#= 65257; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻴک اﻧﺴ= 5166;ﻥ که ﻭﻇﻴﻔﻪ سل = 8;ک الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93; ﻣﻴﮑﻨﺪ.) ﻭﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍ&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ ﻭ ﻣﺤﺒ= ﻮﺏ ﺍﺻل ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ عَزّ ﻭ جَلّ ا&= #65203;ﺖ ﻭﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﺩﺭ ﻣثال باﻟᥴ= 6; ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺯﻧﺪ ﺁﺩم ا= 5235;ﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺍﺩم اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل = 5;ﺳﺖ ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻜﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻣط&= #1740;ّع کاﻣﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎ&#= 1604; آفَرینش ﺑﺮﺍ&= #65263;ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭم الهی ﺨﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯ &= #64404;ﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺎﻝ = ( ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﻧﭽﻪ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﻮ ﻣﺎﻝ ﺷﺨﺺ= ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ الهی = 5;ﺳﺖ (ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻨﻮعی ﺪﺭ ﺍﺧﺘ= 5268;ﺎﺭ ﺷﺨﺺ) ﻭﻣﺤﻨﺖ ﻭ= ﻣﺸﮑل اﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺣﮑ&#= 65252;ﺖ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻗﺪﺭ&#= 65173; ﻭﺗﻮﺍﻥ (ﺍﺯﺍﺩ = ﻣﻄﺎﺑق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ) ﻭ ﺩﺍﺭ ﻓﺎﻧﻰ ( ᥹= 1;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺰ= 5165;ﺋﻞ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻧ= ﻮﻋﻰ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮﻋﻰ) ﻫﻤﻴﻥ ﺪ= ﻧﻴﺎﻯ ﺪنیّ ﻮ ﭘﺴﺖ ﻭ= 5255;ﺰﺩﻳک ﺒﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ= ; ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺎل که ﻣ= 5262;ﻟﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻄ&#= 65166;ﻋﺖ (ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺧﺘﻴ= ﺎﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ) ﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﺑﻔﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ا= 5193;م ﺪﺍﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻣﻮ= ﺭﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ= 5203;ﺘﻮﺭ ﺻﺮﻑ ﻣﺎﻝ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭ ﺗ&#= 65262;ﺍﻥ (ﻗﻮﻝ)و (ﭘﻴﻤﺎﻥ= ﻮﺗﺴﻠﻴﻢ) ﺑﺮﺍﻯ اﺗّﺒﺎA= 225; ( ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮ= ;ک ﻮﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﻤل= 740; ﻮﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ (قُر= 617;ه ﮔﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﻑ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺮ&#= 65235;ﺖ ﻭﺍﮔﺎهی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ) ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5166; ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. (ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔ= ﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺭﻭﺵ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﻭ ﺩ= ;ﻭﺭﻯ اﻭ ﺍﺯ ﻋﻠل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﺍﺳﺒﺎﺏ (و ﻭﺳﺎ&= #65163;ﻞ) ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ن= 614;هی اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ. = ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺍﺑﻠﻴس ﺍ&#= 65203;ﺖ. ( ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻫﺮ ﻭ= ;ﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺸﻔﺎﻋﺖ ﻣﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺑُﺖ ﺳﻨگی ﻮﻳA= 166; ﺑُﺖ صَنَم ﺁﺧ= ;ﻮﻧﺪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﺑﻠﻴس ﻭ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺑﻠﻴس ﻫﻤﺎﻥ آخوند ᥽= 1;ﻠبّس ﺑﻠﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎ= 606;یت کاﺫﺏ ﺍﺳﺖ) ﻭﺍ&#= 65251;ﺎ ﺍﻧﭽﻪ ﻭﻋﺪﻩ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻌﻤﺖ ﺩ&= #65165;ﺋم ﻮ ﺑﻬﺸﺖ (ﻧﻌﻤﺖ= ﺩﺍﺋم ﻤﻘﺎم ﺮﻭﺣی نوع فوق بشری &#= 65193;ﺭ ﻣﺤﻴطیّ ﺒﻬﺸ= 8;ی ﻮ ﭘُﺮﻋﻘل ﺪﺭ &#= 65255;ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ) ﺍﻣ&= #65166; ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی ﺪﻧ= 5268;ﺎ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ= ; نوع بشری کنونی ﺮ&#= 65261;ح اصل وجود ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ = ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﻣﺎ= ﺩﺍﺭ ﻓﺎنی اﺧﺮﺕ( ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﻧﻮعی فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺮﺟﻌﺖ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺯﻧﺪگی ﻤﻮﻗﺖ = 5259;ﻔﺖﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل در ﺑﻬﺸﺖ سوم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺪﻧﻴﺎ = ﭘس ﺍﺯﻣﺮک اﺳﺖ) ﻭ &= #65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ = ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻫﻤﺎﻥ اﺧﺘﺒﺎﺭ (ﻭﻃﻠ&#= 65168; ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ (ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ= ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍ= ;ﻣﺘﺤﺎﻥ (ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤ= لی ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ)= ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﺨﺎﺹ ﮐﺮﺩﻥ ﻮﮐ&= #65166;ﺭﺑﺮﺩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻨﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ (ﺍﺯﺍﺩﻯ عمل ﻮ ﺍﺧﺘﺒﺎA= 197; ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑ&= #65166;ﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ) ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﭙﻨج ﻤثا= ;ﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ اﻣﻮ= 5197; جَمع اﻭﺭﻯ ﺪ᥷= 7;ﻋﺒﺎﺩاﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ ﮔﻔ= ﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ = ﺑﺎ ﮔﻮﺍﻫﻴﻬﺎئی = 75;ﺯقُرآن ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65250;. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺳﭙ&#= 1587; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣثاﻝ = 5165;ﻭل اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺮA= 165; ﺩﺭ ( ﺻﺤّﻪ ﺍﻟﺨ= ﻠﻖ) ﻭﺳﻠﺎمتی آفَ= رینش ﺟﺴﻤﺎنی ﻤﻴﮕA= 262;ﻳﺪ: اﻥّ ﻤﻌﻨﺎﻩ ﺍ= ﻟﺨﻠق ﻠﻠﺄﻧﺴﺎﻥ ﺑﮑ&#= 65252;ﺎل اﻟﺤﻮﺍس ﻭ ثبات ﺍﻟعقل ﻮ= ﺍﻟﺘﻤﻴﻴﺰ ﻭ ﺍﻃﻠﺎق اﻟﻠ= 5204;ﺎﻥ ﺒﺎﻟﻨﻄق ﮐﻪ ᥽= 1;ﻌﻨﺎﻯ اﻥ کامل ﺒﻮﺩ᥽= 3; ﺨﻠﻘﺖ اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻤ&#= 65166; ل ﺤﻮﺍس ﻭ ثبا= 8; ﻋﻘل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ (ﻭﺗﺸ= ﺨﻴﺺ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ) ﻭﻧﻴ= ;ﺰ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ. ﮐﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻮ= ;ﮐﺮّﻣﻨﺎ ﺑنی ﺁﺩﻡ ﻭﺣﻤ= 5248;ّﻨﺎهم فی اﻟﺒﺮ ﻭ ﺍﻟ= 5170;ﺤﺮ ﻭ ﺭﺯﻗﻨﺎﻫم ﻤ&#= 65253; اﻟﻄﻴّﺒﺎﺕ ﻭ = 5235;ﻀﻠّﻨﺎﻫم علیّ کثیر ﻣﻤ&= #1617;ﻥ ﺨﻠﻘﻨﺎ ﺗﻔﻀﻴ&#= 65248;ﺎ ﻣﺎ ﺑنی اﺩﻡ (᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; کاﻣﻞ الهی ) ﺭʋ= 65; ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺩﺍﺩﻳﻢ ( ﺭﺣﻤﺘ= ﻬﺎﻯ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65193;ﺭﺷﻬﻮﺩﻭﻋﻘA= 248;ﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ= ﺩﺭﺧﺸکی ﻮﺩﺭﻳﺎ ﺣﻤل ک= 585;ﺩﻳﻢ( ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﺧﺸﮑﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﺩﺭﻳﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65187;ﻮﺍ ل ﻤﺎﺩﻯ ﻮﺭﻭﺍ&#= 1606;ی ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠ= ﻮﻙ ﻭﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ &#= 65193;ﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﻨﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ) ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺭﺯﻗﻬ&= #65166; ﺍﺯﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﻄ&#= 65268;ّﺐ ﻭﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﻏﺬ&#= 65165;ئی ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5262;ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬᥴ= 6;ئی ﻴﺎﻏﺬﺍﻯ ﻔﮑﺮ &= #65261; ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻃﻴّﺐ ﻭﺷﻔﺎ ﺑ&#= 65192;ﺶ ﻭﻧﻴکو هستند)= ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ= ﺯ ﺧﻴلی اﺯ ﻣﺨﻠA= 262;ﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ (= نوع بشری ﺒﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﺪﺭﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴ&#= 65166;هی ﻮﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺗﺤ&= #65174; ﺟﻤﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﻳ&= #65228;نی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻓ&#= 65216;یلت ﻮﺑﺮﺗﺮﻯ اﺩﻡ (&= #65165;ﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ) ﺑﺮﺳﺎﻳ= 5198; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ &= #65183;ﻤﻠگی ﺒﻬﺎﺋم ﻮ ﻭﺣﻮ&#= 65205; ﺧﺸکی ﻮ ﺩﺭﻳﺎ &#= 65261; ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻮﻫ&#= 65198; ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣﺮﮐ&#= 1578; است ﮐﻪﺣﻮﺍس ʋ= 69;نی اﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮﻧﻄق اﻧﺮﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ( ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸ= ;ﻮﺩ ﺑﺎﮐﻤک عقل ﻮʌ= 51;ﺒﺎﺩﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﻮ اﻃﻠﺎ= 5227;ﺎﺕ ﻋﻠمی اﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﺩﺭ ﻳﺎﺑﺪ) ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠﻘﻨﺎ ᥴ= 5;ﻟﺎﻧﺴﺎﻥ فی ﺃﺣﺴﻥ ﺘﻘﻮ= 5267;م ﻤﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ ﻘﻮﺍ&#= 1605; اﻓﺮﻳﺪﻳﻢ ( ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺭﺍ ʋ= 93;ﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ کرﺍ= 5251;ﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮﺗﮑﺎA= 251;لی ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭﻋﻘﻞ &= #65262;ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻳﺎ ﺍﻳّﻬﺎ ﺍﻟ&#= 65166;ﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎ ﻏﺮّک ﺑﺮﺑ= 617;ک اﻟﮑﺮﻳﻢ ﺍﻟﺬ= 5263; ﺨﻠﻘک ﻔﺴﻮّﺍ= 05; ﻔﻌﺪّﻟﻚ فی ﺃﻯ ﺼﻮﺭة ﻣ= 5166; شاء رﮐّﺒک که = ﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﻧﺎسی= ; ﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺎﺭ &= #65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; الهی ﻮﻓﻄﺮﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ) ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ تو ﺭ&#= 65165;ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﮐ= ;ﻪ ﺳﺮﮐشی کرﺩﻩ ʌ= 61; ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥾= 4; ﻭ ﺩﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎی قشری ﻫﺴﺘﻰ) ﻭ = 5165;ﺯ رَبّ ﺧﺪﺍﻯ مر= ;َبّی پسز ﮐﺮﺍﻣﺖ ت = 5;رّد ﮐﺮﺩﻯ) ﮐﻪ ﺗﻮﺭ= ﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺳﭙس &= #64380;ﻨﺎﻥ ﺘﻮﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐ&= #65198;ﺩ ﮐﻪ ﻋﺪل ﻮ ﺳﺮﭘ&= #65166; ﺷﺪﻯ ﻭﺑﻬﺮ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ (ﻧﻮعی ﻮﻣﺮﺍﺣ= 604; ﺘﮑﺎﻣﻞ) ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﺮﮐﻴﺐ = ﻭ ﺳﺮﻫم ﻨﻤﻮﺩ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﺕ قرانی ﺯﻳﺎﺩ ᥷= 3;ﻳﮕﺮﻯ که ﺍﻣﺪﻩ اﺳﺖ = 4344;س ﻓﺄﻭﻟک ﻨﻌمة &= #65165;ﻟﻠﻪ علیّ اﻟﺎﻧﺴﺎ= ;ﻥ ﺼحة ﻋﻘﻠﻪ ﻭ ﺗ&#= 65236;ﻀﻴﻠﻪ علی کثیر ﻣﻥ ﺨ= ;ﻠﻘﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟل العق= ;ل ﻮ ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺍﻟﺒ&= #65268;ﺎﻥ...ﻭ ﻫﻮ ﻗﺎﺋم ﺒﻨﻔ&#= 65204;ﻪ ﺑﺤﻮﺍﺳّﻪ ﻣﺴ= 5176;ﮑﻤل فی ﺫﺍﺗﻪ ﻓﻔﻀّل ﺒنی اﺩم ﺒﺎﻟﻨﻄق اﻟﺬﻯ لیس فی غ= ;یرﻩ ﺍﻭﻟﻴﻦ (ﺑﺮﺗﺮ&= #65267;ﻦ) ﻧﻌﻤﺖ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘل اA= 261; ﻭ ﻓﻀیلت ﻮ ﺑﺮ= 5175;ﺮﻯ اﻭ ﺑﺮخی اﺯ ﻣA= 192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎ&= #65221; ﺳﻠﺎﻣتی عقل ا= ;ﺳﺖ. ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻥ (ﻗ= ﺪﺭﺕ ﮐﻠﺎم ﻮﻣﺒﺎﺩ= 5247;ﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﺷﮑﺎﺭ ﻭﺑﻴّ= 5254; ﻭ ﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪﻥ &= #65170;ﺎ ﺑﻴﻨﺶ ﻋﻘلی اA= 203;ﺖ. ﻭﺑﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; ﻫﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣ&= #65198;ﮐﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰﺧﻮﺩ ﻗﺎ&#= 65163;م ﺒﺨﻮﻳﺸﺘﻦ (ﻣﺴ&= #65176;ﻘل ﻮﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺮفع ﻨﻴﺎﺯﻫﺎ) &#= 65193;ﺭﺣﻮﺍس (ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺧ= ﺎﺭجی ﺨﻮﺩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.= ﮐﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐ= ﺎﻣل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻣﻄﻠ= ﻘﺎ ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ ﺑ&#= 65198;ﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #64400;ﻪﭼﻘﺪﺭ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸ&#= 65198;ﻓﺖ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮ ﺳﺒ= 5240;ﺖ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺮخی ﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻗﺎ&#= 65163;م ﻮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧﻄق ﻮﮐ&= #65248;ﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯﻏﻴ&#= 65198; ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻗﺎﺑل اﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭک A= 170;ﺎﺷﻨﺪ ﺩﺍﺩ (ﻫﻴچ ﻤﻮﺟ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺑﻨی ادم ﻴﺎ ﻓA= 198;ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺴﻠﻮکی اﺩم ا᥽= 5;ﺴﺎﻥ کاﻣل الهی ﺪﺭ= ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧ= ﻴﺴﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺮﺑّ= 740; الهی ﺪﺭﻣﻠﮑ᥾= 2;ﺗﻬﺎ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍ&= #65247;ﮕﻮﻫﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی هستن= د. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺑﮑ= ﻤﺎل اﻳﺪﺁل ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣلی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﻣ&#= 65166;ﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻥﻨ&= #65262;ع ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ &#= 65239;رﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎ&#= 65253; ﭙﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺭﻭﺍ&= #1581; اﻧﻬ= ;ﺎ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑ&#= 65268;ﺸﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ &= #1585;َبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻮﻓ= 02; ﺸﻮﻧﺪ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯﺗﻨﻬﺎ = 5197;ﺟﻌﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻨﻮ&#= 1593; اﻳﻨﺪﻩ برتر ᥽= 9;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻗﻬ&#= 65240;ﺮﺍ ﻭﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻨA= 262;ع ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭﻣ&#= 65204;ﺨﻬﺎ ﻭﺣتی ﻔﺴﺨﻬﺎ= 40; گیاهی ﻭ ﺭﺳﺨ᥾= 0;ﺎی جمادی و وسخ های تحت جماد= 740; ﺩﻧﺒﺎل کنند .ʋ= 75;ﺎ ﺑﺎﺯ ﺑنوع بشری مجدد ﺒﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺭﺍ ﺑﻨﻤʋ= 66;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤﻥ ʋ= 55;جَلّ اﻨﻄﻖ ﻣﻠّک اʌ= 47;ﻠﻪ ﺍﺑﻥ ﺁﺩم غیرʌ= 57; ﻣﻥ اﻟﺨﻠﻖ ﺣتی ﺼA= 166;ﺭ ﺁﻣﺮﺍ ﻧﺎﻫﻴﺎ &= #65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺴﺨّﺮ ﻟﻪ ﭘس= ; ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﻤﻴﻥ ﻨﻄق ﻮﮐﻠﺎم اA= 203;ﺖ (ﻭﻣﻨﻄق ﺘﻔﺎﻫ&#= 65250; ﻭﺗﻔﻬﻴم ﻮﺗﻌ= 5248;ﻴم ﻮ ﺗﻌﻠّﻢ) ﮐﻪﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑنی ﺁﺩﻡ (ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ) ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺁﻣﺮ ﻭ ﻧﺎﻫﻰ ﻭ= ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ بغیر ʋ= 91;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﻭﻫﻤﻪ &= #64380;ﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺨّﺮ ﺍﻭ&#= 64400;ﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﺬﻟک ﺳﺨّﺮﻫ&= #65166; ﻟﮑم ﻠﺘﮑﺒّﺮA= 261;ﺍ ﺍﻟﻠﻪﻋلی ﻤﺎ = 5259;ﺪﺍﮐم اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ُﺨﺮﻩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﻤ&= #65166; ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺗﮑﺒﻴﺮ ﺑﺮ = ﺍﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳ&= #65174; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ.(ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺍﮐﺒﺮ گفتن ﻳʋ= 66; ﺩفع ﺸﺮک اﺯ ﺍﻧﭽﻪ &#= 65251;ﻮﺭﺩ هِدﺍیت ﻭﻫُﺪ= ﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ .ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮ= ﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴ&#= 65194;. ﮐﻪ (رَبّ) ﺧﺪﺍ &#= 65259;ﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ رَ= 576;ّ ﻣﺮﺑّی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی ﻣﻌﺮفی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﭘﻨج ﺴﻤﺒﻮل ﺸ= 5260;ﻮﺩﻯ ال عبا ﺩﺭﺣﺪ᥾= 7;ث ﮐﺴﺎ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘ&= #65166;ﻥ ﭘﻮﺷﺶ ﻭﺗﺤﺖ ﺍ&= #65247;ﺤﻤﺎﻳﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ = سلوک الهی اﺳﺖ.ﺗﺎ ʋ= 69;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻫﻔﺘم عرﺵ رَب= ;ّ ﺭﺣﻤﺎن ﻮ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ (ﺩﻧﺎ ﻭ= ﺗﺪﻟّﻰ) ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ&= #1578;ی الهی ﺪﺭ ﺑﺎﺯʄ= 04;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻮﺩﻳﺪن= 40; ﺸﺪنی اﺳﺖ. ﺍلله اﮐʋ= 70;ﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﭼﻮﻥ هر= 5195;ﮐﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;فع ﺸﺮک ﺴﺎﻟک هنگام ﺘﻤﺮﮐﺰ= ;ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻴﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ= 5268;ﺪﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = ﻤﺪﺍم ﺒﺎﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1575;لهی ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 1574;ی هستی ﻮلی ﺨﺪﺍ= ;ی الله ﻧﻴﺴﺘﻰ ʌ= 61;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ الله ﺑﺰﺭﮔﺘ᥷= 8; ﺍﺯﺗﻮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺰ= ﺭگ ﻮﺍﻟﻬﻰ هستی) A= 261;ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺴ᥷= 2;ّﺮ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻟﺘﺄﮐ&#= 65248;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﻟﺤﻤﺎ ﻃﺮ&= #65267;ّﺎﻭﺗﺴﺘﺨﺮʋ= 83;ﻮﺍ ﻣﻨﻪ ﺣلیة ﺗﻠA= 170;ﺴﻮﻧﻬﺎ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﺨﻴﺮ = ﺷﻤﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ = ﺍﻥ گوشت ﺗﺎﺯﻩ ﻭʌ= 55;ﺮم ﺒﺨﻮﺭﻳﺪ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻴﺨ&= #64381;ﺎل ﺰﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ &= #65252;ﺎهی ﻮﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺬﺧﻴﺮﻩ = 5231;ﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﺩﺍﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ.) ﻭ&= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎ ﺍﺳﺘ&= #65192;ﺮﺍج ﺴﻨﮕﻬﺎﻯ ﻘﻴﻤ&#= 1578;ی ﻮﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺑ&#= 65256;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﺗﺎ ﺯﻳﻮﺭ ﺷﻤﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ( ﺍﺯ ﺩﺭﻳ= ;ﺎ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﻭﺍ&#= 65199;ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰﺭﺣﻤﺘ= 5260;ﺎﻯ عقلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﻮﺍﺣﻮﺍلی اﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﻳﺎ&#= 65235;ﺘﻥ که ﺳﻔﺮﻯ ﺒﺴﻮ= 5263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻋﺒ&#= 65262;ﺭﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎﻯ احوال ﺴﻠﻮکی = ﺒﺮﺍﻯ کسب هفت ﺷﻬﻮﺩ= ; الهی اﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﺎﻧﻌﺎم ﺨ= ﻠﻘﻬﺎ ﻟﮑﻢ...ﻭ ﺣﻴﻥ ﺘ᥸= 4;ﺮﺣﻮﻥ ﻭ ﺗﺤﻤل اثقا᥼= 7;ﮑم الی ﺒﻠﺪﮐﻢ ﻟ= 05; ﺘﮑﻮﻧﻮﺍ ﺑﺎﻟﻐﻴﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﺑﺸقّ اﻟﺎﻧﻔž= 7; ﻭﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻌﺎﻣ&#= 1605; دﻭﺍﺏ (ﻭﻧﻴﺰ ﻫ&= #65198; ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻌﻤتی = 5194;ﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ) ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = آفریده ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ = ﮔﺮمی ﻮﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﺎ&#= 65267;ﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﺑﺪﻫﻨﺪ. &= #65261;ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮﺭﻳ&#= 65194; ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ اﻧﻬ&= #65166; ﺷﺘﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓ&= #65176;ﻦ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺷﻤ&#= 65166; ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺑﺎﺭ&#= 65259;ﺎﻯ ﺴﻨﮕﻴﻥ ﺸﻤﺎﺭ&#= 65165; ﺑﺸﻬﺮﻫﺎئی ﻤA= 268;ﺒﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧ= می ﺸﻨﺎﺧﺘﻴﺪ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﺎ ﺷقّ ﻨﻔس(ﺟ= 5252;ﺎل ﻴﺎ ﺷﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ &= #1580;َم ﺸﺪﻥ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #1570;غاز ﺗﺮﻭﻳح ﻮﺭﻭح = 5268;ﺎبی ﺴﻠﻮکی ﻨﻤﺎﻳA= 194;. ﻭﻳﺎ ﻭﻗتی ﺒﭙ= 5166;ﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻭﺷ&= #65252;ﺎ ﻧمی ﺘﻮﺍﻧﺴﺘA= 268;ﺪ ﺑﺘﻨﻬﺎئی ﺒﺎ = 5169;ﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261;ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻭ ﻣﺎ= ﺩﻳﺎﺕ ﻣﻮﻓق ﺸﻮﻳﺪ. ﻭ&= #65153;ﺷﻨﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168;الهی ﺸﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘ&= #65253; ﺒﺪﺍﻥ ﺒﺎﺟﺎﻥ کندن مُیسّرA= 165;ﺳﺖ. ﻭﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻨ&= #65252;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی کمک ﻤﻴﮑ= ﻨﻨﺪ ﺗﺎﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺑ&= #65256;ﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﺩﺭﺑﺎ&= #65199;ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻌﻨﻮﺍ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻓﺮ&= #65165; ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯﺩﺳ= 5176;ﻮﺭﺍﺕ ﺍﻣﺮ اﻭ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65163;ﻴﺪ (ﺃﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ= سلوک الهی ﻮﺳﺎﺋﻂ ʋ= 99;ﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ) ﻭ ﺍﻃﺎﻋ= ﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ( ﻭ ﺍﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻭ) ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65236;ﻀﻴل ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ داد= 06; اﻭﺍﺳﺖ.ﮐﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اﺧﻠﺎق اﺭﺍم ʌ= 62; ﮐﻤﺎل ﺒﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺮﻓ&= #65174; ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻧﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ = ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ عباﺩʋ= 73; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ.( ﻣﻴ= ;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ = ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ) = ﭘس ﺷﻤﺎ ﻨﻴﺰ ﮔﻔﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻋ&= #65252;ل کنید ﻓﺎﺗّﻘA= 262;ﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﻌﺘﻢ ﻭﺍﺳﻌﻮﺍ ﻭ ﺃﻃ&= #65268;ﻌﻮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻴﺪ ﺗﻘﻮﺍﻯ الهی کنید (ﺗﻘﻮﻯ ﻴA= 166; سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﺋﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮ&#= 65187;ﻠﻪ ﺍﺯﺳﻠﻮک ﻮﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺡ = ﻭسعی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻘﻴّﻪ &#= 65165;ﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﮑﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻬ&= #65198; ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64400;ﻪ ﺩﺭﻃﻮل عمر ﺳʌ= 68;ﺪﻧﺪ ﻣﻮفق گرﺩﻳﺪ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺑﺮخی ﺒﻨﻬﺎﻳA= 174; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʌ= 52;ﻴﺮﺳند. ﻭلی ﺴعی ﺨﻮﺩ A= 197;ﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭﺭﺟ&#= 65228;ﺖ ﻳﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺭ&= #65183;ﻌﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﻘﻴﻪ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺑإﺗ᥽= 2;ﺎم ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ) ﻭﺳﻌ&= #65264; ﮐثیر ﺳمع ﻮ ﺷʌ= 56;ﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻭﺍﻣﺮ &= #65261; ﻧﻮﺍﻫﻰ ( ﺍﺯ ﭘﻴ= ;ﺮ کامل الهی) ﺑﻨ= ﻤﺎئی ﻮﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻟﺎﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻭ&#= 65203;ﻌﻬﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ʋ= 75;ﮑﻠﻴﻒ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﺭﺍﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻭس&#= 1593; ﻮﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﻧم= 740; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;مه ﻣﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک = 575;لهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 608;ﺭﻭﺣی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭلی = 5176;ﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳعی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65169;ﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﻴﺎﺑﻨ= 5194;. ﺗﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩﻳﮕ&= #65198; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261;ﺣتی ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣتی = 5194;ﺭﻣﺤﺸﺮ ﺧﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُل خ= 585; ﺑﮕﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺧﺎﺹ ﺩﺍﻭﺭﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ&#= 65256;ﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 268;ﻜﺮﻭﺣغیرﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﺎ ﻳﮑﻠّﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺗﺎﻫﺎ ﻭ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﻴﺎ ﺭﻭﺍن= 40; ﺮﺍ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺑﻮﻇی= 601;ه ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﻣﮕﺮ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯ= 5257; ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﮐﺮﺍ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺎﺯم اﻥ ﺮﺍﺩ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎشد ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤگی ﺪﺭ ﻳﻚ ﻓ&#= 65212;ل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻔﺼل &#= 65256;ﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮﻫﻤّﺖ A= 261;سعی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮک &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﮐﻤﺎل ﭽﻨﺪ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65191;ﺮ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮA= 203;ﺪﻧﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65258; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ ﻳکی = 575;ﺯﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩ ﺭفع مسؤلیت ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍ= ;ﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﻭ&= #65263; اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺘﻠﺎ= 5205; ﻣﺤﺎل ﻨﻴﺴﺖ) ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴس علیّ اﻟA= 166;ﻋمی ﺤَﺮَﺝ ﻭ ﻟﺎ ع= 604;ی اﻟﺎﻋﺮج ﺤﺮج = ﺒﺮﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ ﺣﺮج ﻮﻣ&#= 65204;ﺌﻮﻟﻴتی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺮ ﺍﻧ= ;ﺴﺎﻥ ﺸَل ﻨﻴﺰ ﺣﺮج = 5256;ﻴﺴﺖ (ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ= ﺪﻭﺩ ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺩﺭ &= #1587;لوک الهی ﺨﻮﺩﻋﻤل= ; ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #65169;ﻤﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭﺳﻠ&#= 65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺁﺩم ﻨﺎﺑﻴﻨﺎ &#= 65197;ﻭٴﻴﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭ ﺧﻮ= ﺍﺏ ﻭﭼﻪ ﻗﺒل ﮐﻪ ﭼ&= #65208;م ﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻭ ﺭﻭٴ&= #65268;ﺎﻫﺎﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺻل که ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65259;ر اﻧﭽﻪ ﺗﺎثیرᥴ= 5;ﺕ ﻋﺼﺒی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ&#= 65255;ﻮﺍﺭ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳک&#= 1740; ﺒﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﺑتخ= 605; ﭽﺸم ﺨﻮﺩﻭﻳﺎ &#= 65193;ﺭﺷﺮﺍﻳﻄ ﻔﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳ= 5242; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ ﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺒﻴ&= #65256;ﺪ. ﺩﺭ سلوک الهی = ﺠﺰﺗﻤﺮﮐﺰ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻨﺎﺑﻴﻨ= 5166; ﺭﻭٴﻴﺎ ﺑﺪﻫﺪ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴم ﺪ&#= 65197; سلوک الهی ﻮﺟ&= #65262;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺮفع ﻨﻴﺎﺯ. ﻭﻟ&#= 65196;ﺍ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #65187;ﺮﮐتی ﺠﻮﻫﺮﻯ ﻮﺫﺍت= 740; ﻮﻋﻘلی ﻮ ﺗﮑﺎ= 5251;لی ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ.ﻭ ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت الهی اﺳﺖ. ﺍﻋ = 5;ّ اﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; الهی ﺪﻳﮕﺮ) ﻭA= 247;ﺬﺍ ﺍﺯﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻥ ﻨﻘصی ﺒﺎﺷﺪ ﺭ= 601;ع وﻇﻴﻔﻪ ﺟﻬﺎﺩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ (ﺟﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﺩ= ﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴم ﻣﻴﺘ= 5262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭوﻗﺖ ﺷﻬﺎﺩ= 5173; ﺟﻬﺎﺩ جنگی ﻭʌ= 35;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺪﺍ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺑﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎﻳʋ= 94; ﺑﭙﻨج ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&#= 65240;ﺪﻣﺎتی ال عبا ﺭﺍ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ&= #65251;ﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;نوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﺮﻓﺖ.ﻭﺑﻌﺪ احتمالا با تولد دوم پیامبرگونه A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎن ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ. ﻭﺟﻬﺎﺩ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65264; ﺟﻬﺪ ﻭ سلوک الهی ﺴﺎﻟک ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺍﺯ= ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ و ﺠﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ) ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺪ&#= 65253; اﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ = 5183;ﻬﺎﺩ ﺍﻭ ﻣﺮﺗفع ﻤﻴ= 4405;ﺮﺩﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198; ﻣﺴﺘﻄﻴﻊ ﺑحَ= 80;ّ ﻮ ﺯﮐﺎﺕ ( و تزکیه نفی سلوکی ) ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺣجّ ﮑ&#= 65228;ﺒﻪ ﻭﻧﻴﺰ حَجّ اᤨ= 0;ﺒﺮ ﻳﺎ سلوک الهی = ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس در تخلیه وتحلیه تا تج= 604;ّیه ششم ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎA= 163;ﻢ) ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﻓﻘﻴ&= #65198; ﺯﮐﺎﺕ ﻭحج ﻮﺍ= 5183;ﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﻭلی ﺘﻐ&#= 65268;ﻴﺮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﻭ&#= 1581;ی ﻮﺫﻫنی ﺒﺮﺍﻯ = 587;لوک الهی ﺩﺍﺭﺩ. ﺭA= 165;ﻭﻯ اﺿاﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨA= 194; ﮐﻪ شیخ ﺴﺎﺋل A= 204;ﺮ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻮﺳﻴﺪ ﻭ ﮔ= ﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟﻠﻪ= ; علی اﻟﻨﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ﻣﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﺍﻳﻥ ž= 1;َقّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺩم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 1581;َجّ ﺒﻴﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐس ﺗﻮﺍﻧ= 5204;ﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺮﺍ = ﺑﻴﺎﻳﺪ (ﺳﻔﺮ ﮐﻌﺒﻪ ﻭﺳ= ﻔﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #1581;َجّ ﺒﻴﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﺤﻤﺪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺭ&= #65165;هی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﺑ&#= 65194; صوﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ = 4345;ﻴﺮﮐﺎﻣل اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ= 5259;ﺮ ﮐﺪﺍم اﺯﺳﻤﺒA= 262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65165;ﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺳﺎﻟ&#= 1705; با اﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ&#= 65255;ﻴﺰﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻣ&#= 65204;أﻟﻪ( ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺰ&= #65255;ﺎﻥ و تحریم انان برخود ) ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻈﺎﻫﺮﻭﻥ ﻤﻥ &= #65256;ﺴﺎﺋﻬﻢ ثمّ ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ A= 248;ﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻓﺘﺤﺮ&#= 65267;ﺮ ﺭﻗﺒﻪ ﻭﮐﺴﺎن= ;ی ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺰﻧﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #65203;ﭙس ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﻭﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻳک ﺒ&#= 65198;ﺩﻩ ای را ﺍﺯﺍﺩ ﮐA= 256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺮﺩﻩﺍﻯ اﺯﺍ= 5193; ﮐﻨﺪﭘس ﺷﺼﺖ ﻓ&#= 65240;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻃﻌﺎم کن= 83; (ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻴﻥ ﻔﻘﻴﺮ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﻴم ع= 586;ﻟﺖ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻟﻴل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺗﺎ= ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ نَهی اﻧﻬᥴ= 6; ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎ ﻧﮑﻨﻨﺪ ( ﻭ ᥴ= 5;ﻳﻦ (ﻧﮑﺮﺩﻥ) ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﺋ&#= 65264; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴﻤﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ&= #1604;ی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﺎ= 606;ی ﻮﻋﻘل کاﻓی ﻤʌ= 68;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮ= 5267;ﺸﺘﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ کنترل ﻨﻔس ﺑﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ = 5256;ﻴﺮﻭﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ) ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌنی ﺴ= 5248;ﺎﻣﺘﻰ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش (ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭ&= #65261;ﺡ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻭ&= #1605; اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺩ= 5197; (ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴَ&#= 1585;َبّ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺤﺎلی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی هم ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ ﺴﺮﺳﺨتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﻴک گناه ﮔﺮﺩ᥷= 3;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم اﻣﺮ ا= 04;هی اﺟﺮﺍ ﮐﻨﺪ. (ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ = ﻭﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻥ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ = ﺧﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﮕﺮ ﻫ= ﺮﮐس ﮐﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪ ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﻭﻯ ﻤﺤﻀﻮﺭ = ﻭﻣﺎنع گرﺩﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ &= #65261; ﭼﺎﺭﻩ ﺍﻯ ﭙﻴﺪ&= #65165; ﻧﮑﻨﺪ ﻟﺎﻳﺴﺘ= ;ﻄﻴﻌﻮﻥ ﺤﻴلة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺘﺪﻭﻥ ﺴﺒﻴﻠﺎ (ﻭ ﺍﻳA= 253; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺭ= ﺍﻫﻨﻤﺎئی ﻮﻫُﺪﺍﻯ ﺼﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ مُر= 76;ّی الهی ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧند ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻮﺯﻧﺎ&#= 65253; ﻮﺍﻭﻟﺎﺩ ﻣﺴﺘ&#= 65216;ﻒﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺴﺘﻀﻌﻒ (ﺳَر= 614;بّ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧ= ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺟﺎﻯ اﻳﺮﺍﺩ= 5263; ﺒﺮ ﻭﻯ ﻨﺴﻴﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ = ﻗﻠﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖﮐﻪ = 5261;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ.ﻭلی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻔﮑﺮﻯ &= #65262; ﺭﻭحی اﻭ ﭼﻨﺎA= 253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﻳ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯﮐﺎ= 5197; ﺧﻮﺩ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺫﺍﺗﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی کافی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺭﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻮﭘﻴﻤﺎﻥ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺗﺎ ﺑﻬﺮ= ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺭﺳ= 5268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺒﻘﻴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ &= #65166;ﺭ ﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ&= #65197; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴخ ﺒﻬ&#= 65176;ﺮﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &= #1575;لهی ﺒﺎﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65197;ﺳﻴﺪ (ﺳرَبّ ﻓﺮﺍﺭ A= 165;ﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻇﺮﻑ ﺁﺏ ﺍﺯ= ﺧﺎلی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻧ&#= 65258;ﺍﻯ ﺪﺭﻋﻮﺍﻟم ﺮﻭ= 581;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮیش ﺧ= 5166;لی اﺯﮔﻨﺎﻩ ﻭﻓﺴ= 5166;ﺩ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65193;. ﭘس ﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺎﺳﻠﺎمتی ﺠʌ= 04;م ﻮﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭان = 5170;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ ﻗطع اﻥ ﻭﻳﺎ ﺳ= 5204;تی ﺪﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺑ= ﺎ ﺭﺍه ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻌﻮﺍل= 605; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ: ﻮﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤﻬ= لة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻓﻬA= 262; ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤتّع ﺒﻪ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻥ ﺤﺪّ ﻣﺎ ﻳﺠﺐ ﻋ&= #65248;ﻴﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفةالی= ﺃجَلّ اﻟﻮﻗﺖ ﻭ ﺫﻟک &#= 65252;ﻥ ﻮﻗﺖ ﺗﻤﻴﻴﺰﻩ &= #65261;ﺑﻠﻮغ اﻟﺤﻠﻢ ﺍﻟﻰ ﺃ&#= 65253; ﻴﺄﺗﻴﻪ ﺃﺟﻠﻪ &= #65235;ﻤﻥ ﻤﺎﺕ علیّ ﻄﻠʋ= 68; ﺍﻟﺤﻖ ﻭﻟم ﻴﺪﺭک کماله ﻓﻬﻮ عل= یّ ﺨﻴﺮ ﺍﻣﺎ ﻣﺴʋ= 66;لة ﻣﻬﻠﺖ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺁﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ = ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻌﺮﻓﺖیافتن= ﺑﻴﺎﺑﺪ (ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ= ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮﺗﮑﺎﻣ= 04;ی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺻ= 5236;ﺎﺗﻰ) ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ آغ&#= 1575;ز ﺍﻥ اﺯ ﻭﻗﺖ ﺗﺸ&= #65192;ﻴﺺ ﻋﻘﻠﻰ ﻃﻔﻞ ﻭﺑ&= #65248;ﻮغی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #65208;ﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋ&= #65252;ﺮ ﮐﻪ ﻣﺮگ اذﻭ ﻓ= 5198;ﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ( ﺑﺎﺯ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک اﺯ ﻭﻗﺖ &#= 65207;ﻨﺎﺧﺖ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ که ﺩ&#= 65197; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ا= 04;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺟﻠ&= #65260;ﺎ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&#= 65262;کی اﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) = ﻭﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺮﻃﻠﺐ حقّ (ﻭحَجّ ﻮ ᥸= 7;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒحَقّ اﺯ تجل&= #1617;یات ﺍﻟﻬﻰ) ﭘﺎﻳﺪﺍ&= #65197; ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﮔﺮﭼﻪ ﮐﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65255;ﻴﺰ ﺩﺭک ﻨﮑﺮﺩﻩ (ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎئم ﻨﺮﺳﻴﺪA= 257;) ﺍﻭ ﺩﺭ ﺨﻴﺮ (ﻭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣل ﻮ ﻧﻴﻚ)ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻣﻥ ᥾= 8;ﺨﺮج ﻤﻥ ﺒﻴﺘﻪ ﻣﻬﺎ&= #65183;ﺮﺍ ﺍلی اﻟﻠﻪ ﻭ ﺭ= 5203;ﻮﻟﻪ ﻫﺮکَس ﺍﺯ ﺧﺎ= ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭج گرA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺧﺪ = ﺍﻭ ﺭﺳﻮل اﻭ ﺑﺎﺷ= 5194; (ﺧﺮﻭج اﺯﺧﺎﻧ= 5258; ﺑﻘﺼﺪ ﻋﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ الهی ﺭﺍ ﺑﻴﺎʋ= 69;ﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺭﺳﻮﻝ ال&#= 1607;ی ﺨﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ = ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﺮﻭج ا&#= 65199;ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﮐﺴﺐ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﻭ ﺭفع ﻤﻌﺎﻳﺐ &#= 65261;ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65261;ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ = ﺗﺎ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺗﺠﻠﻴ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺒﺸﻮﺩ) ﻭA= 165;ﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺼی ﺒ&#= 65192;ﻮبی اﻋﻤﺎل ﺸﺮﻋﻰ ( &= #65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺮﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﻣﻨبع ﺸﺮع الهی ﺪﺭقُرآ&#= 1606; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍﺍﻧﺠ&= #65166;ﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ ﻋﻠ&= #65174; ﻣﺎنع ﻮﺗﻠﺎﺵ = 5261;ﻗﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم اﻣﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔل غیر ﺑﺎﻟﻎ (ﺑﺪ= 5261;ﻥ ﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭﻣ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ᥽= 1;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻗل ﻠﻠﻤﻮٴﻤﻨﺎﺕ = 5267;ﻐﻀﻀﻥ ﻤﻥ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻥ <= /b>ﺒﺰﻧﺎﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒﮕﻮ ﮐ&#= 65258; ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ (ﺯﻥ ﺪ= ﺭ قُرآن ﻮحدیث ها همان ﺳﺎﻟﻜ= ;ان الهی ﻤطیّع ﺪ&= #65197; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ@= 380;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻥ و أمرد نامرد ﻤ&#= 65188;ﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ&= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﮑم ﺰﻧﺎﻥ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍʌ= 07;ﺘﻪ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺗﻮﺟﻪ &= #65169;ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﻧﻪ= ﻓﻘﻄ هوس ﻭﺷﻬﻮﺕ ﻧ@= 401;ﻨﺪ ﺣتی ﺒﺎﻋث ﺗﺤA= 198;ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; هم ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺩﺭﭼﺎ&#= 65193;ﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻨﻴﺴﺖب= 604;که ﺩﺭعزلت ﺳﻠﻮ᥼= 1; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺣﺮج ﻮ ﺍﻳﺮﺍﺩ&#= 65263; ﺒﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﻔ&#= 65166;ل اﻇﻬﺎﺭﺯﻳﻨﺖ = 5191;ﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ (ﻧﻘﺎﻃ = ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍنی تن خود ﺭ= ;ﺍﻣﺨفی ﺒﺮﺍﻃﻔﺎل ﻨﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﮑسی ﻨﻨﻤﺎﻳA= 256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﻃﻔل ﺒﺪﻭ&#= 65253; ﺘﺼﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺴﺎﺋل ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﮑﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭘس ﺍﺯﺳﻠﺎﻣﺖ &#= 65261;ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴرَبّ ﻭ ﻳﺎﻓʋ= 76;ﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺯﻣﺎﻧﻰ &= #65255;ﻮﺑﺖ ( ﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﻧﻴﺎ= ;ﺯ ﭼﻬﺎﺭﻡ) ﮐﻪ ﻣﻌ= نی اﻥ:اﻟﺰﺍﺩ ﻓﻤ= ﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺠﺪّة ﻭﺍﻟA= 170;لغة ﺍﻟتی ﻴﺴﺘﻌﻴA= 253; ﺒﻬﺎ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻋ&= #1604;ی ﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﺑﻪ ﮐﻪ ﻣﻌنی ᥳ= 3;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎل ﻮ &= #65251;ﺴﺎﺋل ﺰﻧﺪکی اﺳﺖ.ﮐA= 258; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﺑامکاﻥ اﻣﺮ ᥾= 1;نَهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﻣﺒﺪ&= #65259;ﺪ ( ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪگ&= #1740; ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ا&#= 65253; ﺸﺮطی اﺳﺖ ﮐﻪA= 203;ﺎﻟک ﻤﻨﮑﺮ ﺍﻥ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻘﺒ&#= 65248;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198; ﺯﻧﺪکی ﻮ ﺍﻃﻔ= 5166;ل ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﮑA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﺳﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍ&#= 65173; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ &= #65187;ﺪّ ﺍﻗل ﺰﻧﺪﮔﻰ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟِﺪّﻩ ﺑ= 5198;ﻭﺯﻥ (ﻋِﺪّﻩ) ﻫﻤﺎﻥ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﺩ= 5203;ﺘﺮسی ﺠﺴمی ﻮﺫﻫﻨﻰ = 5261; ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻴ&= #65166;ﻓﺘﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻭﺷفع = 5262;ﻫﻤﻨﺸﻴﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻌʋ= 98;ﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ (ﺑلغة )ﻳﺎ ﺍﻣ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﻠﻮغ ﻮﺭﺳﻴﺪ= 5253; ﺪﺭﺳﻥ ﻮ ﺳﺎﻝ ﻭ= ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺑﻠﻮغ ﻮﺭﺳﻴﺪ= 5253; ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ جِدّیت ﻮ ᥷= 9;ﻣﺎﻥ کاﻓﻰ ﺑﺎﺯ ﮔﺎ= 607;ی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ نمی ﺮﺳﺪ) ﻭﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻣﺎعلی اﻟﻤﺤﺴﻨﻴﻥ ﻤ= 5253; ﺴﺒﻴل ﮐﻪ ﺑﺮ᥽= 1;ﺤﺴﻨﺎﻥ ﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭ ( ﻭﻳ= ﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ کنند᥽= 7; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﺗﺰﮐﻴﻪ ) ﺭﺍﻩ ﺩ= ;ﻳﮕﺮﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ (= ﺟﺰسلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ) ﭘ= س ﻫﺮکَس ﻧﺘﻮﺍʌ= 55;ﺴﺖ ﺍﻧﻔاق ﺰﻧﺪگ®= 0; کند ﻋﺬﺭﺵ ﻣﻘA= 170;ﻮل اﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;ﻩ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ&= #1587;لوک الهی ﺒﮑلی ﻨﭙ= ;ﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﻟﺰﺍ= م الهی ﺒﺮﻫﺮکَ= س ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎئی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ حُجَّت= ﻭﺍﺗﻤﺎم حُجّت ﻭﺩﻟﻴل= ﻤﺤﮑﻮﻣﻴﺖ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ (ﺭﺍﺣﻠﻪ) ﻭﺳﻴ= ;ﻠﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ حَ= 580;ّ ﻮ ﺟﻬﺎﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻄ ﮑﻌﺒﻪ ﻭمَکّه= ; ﺑﻠﮑﻪ حَجّ اﮐﺒﺮحق&= #1617; الهی ﺪﺭ ﻗﺎﺋ = 5; ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ) ﻭ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎﻣﻌﺬﻭA= 197; ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﻋﺬﺭ ﻓ= ;ﻘﺮﺍ ﮐﻪحَقّ لاﺯم اﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻗﺴم= 578;ی اﺯ ﻣﺎل اﻏﻨﻴA= 166; ﺍﺳﺖ. (ﭼﻪ ﭘﺮﺩﺍ= ;ﺧﺖ ﻣﺘﻤﮑﻨﺎﻥ ﺒﻔ&#= 65240;ﺮﺍ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮑ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ آغاز A= 235;ﻘﻴﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ (ﺧﻮ= ﺩ ﻓﻘﺮﻯ) ﺭﺍ ﭘﺬﻳ= ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﻪ ﺳ&= #65166;ﻟک هم ﻨﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺯﻧﺪگی اﻧﻬﺎ A= 197;ﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﺎﺯ ﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺻﺮﻑ ﭙﻴﺮ&= #65261;ﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻠﻔﻘﺮاء اﻟﺬﻳﻥ اﺣﺼﺮA= 261;ﺍ فی ﺳﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎنی ﻔﻘﻴﺮ= (ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ حَقّ ʋ= 94;ﺭ ﻣﺎل اﻏﻨﻴﺎ) ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ(ﺻﺒﺮ ﺩﺭ حَجّ ﮑﻌﺒʌ= 58; ﻭﻳﺎ ﺟﻨگ ﻮﺟﻬﺎﺩ ﺟ&#= 65256;ﮕﻰ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺧﻮﺩ ﺩﺭ A= 251;ﺤﺎﺻﺮﻩ عزلت ﺳﻠﻮکی ﺨ= ;ﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﺗﻀﻴﻴﻘﺎﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻓﻘﻴﺮ ﺗﻨﻬ&= #65166; سالک الهی اﺳ&#= 65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻋﻔﻮ ﺍﻳﻥ &= #65236;ﻘﻴﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺗﻮﻓﻴق سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺎﻣﻴ&#= 65253; ﺰﻧﺪگی عاﺩﻯ ʋ= 92;ﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻬﺪ ﻭ ﺗ= ﻠﺎﺵ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻔﻘﺮﺍ ﻣﮑ&= #65248;ﻒ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺭﻯﮑﻪ ﻧﺎ= 5175;ﻮﺍﻥ ان هستند ﻧﻤﻴ= ﺒﺎﺷند. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧم= 40; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺑﺎﺭﻩ (ﺳﺒﺐ ﻣﻬ= ﻴّﺞ): ﻔﻬﻮ ﺍﻟﻨیّة &= #65165;ﻟتی هی ﺪﺍعیة ﺍﻟᥴ= 6;ﻧﺴﺎﻥ ﺍلی ﺠمیع اﻟﺎ= ;ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺣﺎﺳّﺘﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻘﻠﺐ ﻓﻤﻥ ﻔﻌل ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻭﮐﺎﻥ ﺒﺪﻳﻦ ﻟ&= #1605; ﻴﻌﻘﺪ ﻗﻠﺒﻪ ع&#= 1604;یّ ﺬﻟﻚ ﻟم ﻴﻘﺒل اﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺼﺪق اA= 247;ﻨﻴّﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴّﺖ ( A= 261; ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺍﻧﮕﻴ&= #65200;ﻩ ﻭﻣﺤﺮک ﻮﻣﺸّA= 262;ق اﺳﺖ) ﮐﻪ ﺩﻋﻮﺕ و ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ه ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺗم&#= 1575;م ا ﺎﻓﻌﺎل اﻭ ﺍ= 5203;ﺖ.(ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻔﮑﺮ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ = ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩکی ﻨﺎﺧA= 262;ﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﺒﺐ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻮ = ﻣﺤﺮک هماﻥ ﺬﺍﺕ ﻭ ﮊ= 5255;ﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻗﺪﺭﺕ &= #64400;ﺸﺶ الهی اﻭ ﻭ ﺩﺭª= 5; ﻮﻓﻬم اﻭ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ &= #65203;ﻠﻮک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ = 80;َمعا ﻓﮑﺮﻭﻋﻘل ﺮﺍ &#= 65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻋﻘل &= #65184;ﺰئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ = 5247;ﺎﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻘﻞ ﺟ&= #65200;ئی ﻤﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﻣﻠﺎﻣﺖ ﻭﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻘﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻘﻞ کُ= 604;ّی اﻟﻬﻰ قائم ﻭ᥽= 5;ﻬﺎﻳﺖﻋﻘل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒ= 5198;ﺳﺪ) ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻥ &#= 65256;ﻴﺰ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺍﺳﺖ.( ᥻= 9;ﻠﺐ ﮔﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﺣﺴﺎس ﻣﻴﻄﭙﺪ ﻭﻋﻘل &#= 65196;ﻫنی ﺪﺭ ﻣﻐﺰ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﺬﮐﺮ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﻗﻠﺐ ﺭ&= #65261;حی ﻴﺎ ﻓﻮآﺩ ﮊﻧﺘ&#= 65268;ک ﺮﻭحی ﮑﻪ ﻋﺎﻃ= 5236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ = ﺣس ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻫم ﺘ= 5208;ﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ورزی A= 262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﺳﻠ&#= 65262;ک ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ = (ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ) ﺑﺪﺍﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ ( ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳنی &#= 65262;ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺄثیر A= 197;ﻭﺍنی ﻮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &= #64400;ﺸﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻤﺎ&#= 1606;ی اﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻴﮑ= 5256;ﺪ ﻭﺧﻴلی ﺰﻭﺩ ﺳ= 614;ﺮ ﺩﺷﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ&= #1587;لوک الهی ﻮﻭﺍﺳﻄ᥽= 8; الهی ﻮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ) ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻘﻄ &= #65170;ﺎ ﺻﺪق ﻨﻴّﺖ ( ﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎ ﻋﻤل ﻮ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺻﺒﺮﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺑﻴﺪ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻓﮑﺮ= ﻭ ﺭﻭح ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺎﻭﺭﺩ) ﻮﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻥ ﻤﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﺒﺎﻓ= ;ﻮﺍﻫﻬم ﻤﺎلیس فی ﻗﻠ᥾= 2;ﺑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻋﻠم &= #65170;ﻤﺎﻳﮑﺘﻤﻮﻥ ﺒﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ʃ= 80;ﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل (ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ) ﺍ= ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭﺩل ﻤﺨفی کž= 5;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﺭﻭﺣﻰ = ﻫﺮ ﺷﺨﺺ مُدّعی ﺒ= ;ﺎﻣﻮﺭالهی ﻮﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺴﺒﺐ بی ﺒﻬﺮﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻥ ﺨﻴلی اA= 227;ﻤﺎل ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5203;پس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﻃ&#= 65198;ﻳﻘﭙﻴﺎﻣﺒﺮʌ= 05; ﺑﻤﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﺍ= 5267;ﻥ ﺘﻮﺑیخ ﺮﺍ ﻣﻴ= 4401;ﻨﺪ (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭﺣﺎل اﻭم کž= 5;ﺩﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ هستند= ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﻔﺎق ﻮ ﺩﻭ ﺭﻭ&= #1574;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻮٴﻤA= 256;ﻴﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﻭﻣA= 212;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻤﻌﺎﻳﺐ &= #65261; ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﮐ= ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻳﺎ ﺍ᥾= 7;ّﻬﺎ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮ&#= 65165; ﻟم ﺗﻘﻮﻟﻮا ﻣ= 5252;ﺎ ﻟﺎ ﺗﻔﻌﻠﻮﻥ ا</= b>ﻯ کساﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳʌ= 52;ﺎﻥ اﻭﺭﺩﻩﺍﻳﺪ (ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ &#= 65261; ﺑﺎﻭﺭﻯ عملی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻭﺍﻭم ﻮسلوک الهی ﺪﺭ ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻬ&= #65194;ﺍﻥ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﭼﺮﺍ = ﻣﻄﺎﻟبی ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺪﺍﻥ عمل ﻨﻤﻴﮑﻨﻴʋ= 94; (ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺪﻭﻥ اﻧﺠﺎم عملی ﺘﻌﻬﺪ ﺩʋ= 97; ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋمّ = 575;ﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮ ﻳﺎ ﺍ&#= 65251;ﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺘﻨﺎع ﻮﺩﻭﺭﻯ کرﺩﻥ = 5261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻋﺸ&#= 1602; ﻮﺭﺯﻳﺪﻥ ﺒﻮﺍ&#= 65203;ﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ)ﺍﻣﺎ ﺍﮔ&= #65198; ﺸﺨص ﻘﺎل ﻘﻮﻟ= ﺎ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺪ فی ﻘ&#= 65262;ﻟﻪ ﺩﻋﺘﻪ ﺍﻟﻨیّ= 77; ﺍلی ﺘﺼﺪﻳق اﻟﻘﻮA= 245; ﺑﺎﻇﻬﺎﺭ اﻟﻔ= 5228;ﻞ ﻭﺍﺫﺍ ﻟم ﻴﻌﺘ&#= 65240;ﺪ ﻟم ﻴﺘﺒﻴّﻥ ﺤ= 5240;ﻴقة ﻭ ﻗﺪ ﺃﺟﺎﺯ ﺍﻟ= ﻠﻪ ﺻﺪق اﻟﻨﻴّﻪ A= 261; ﺍﻥ ﮐﺎﻥ اﻟﻔﻌ&#= 1604; غیر ﻣﻮﺍﻓق ﻠʌ= 60;ﺎ ﻟﻌﻠّﻪ ﻣﺎنع A= 268;ﻤنع اﻇﻬﺎﺭ ﺍﻟﻔﻌ= 604; ﻔﻴﻘﻮﻟﻪ ﺍﻟّ= 5166; ﻣﻥ ﺍکُرِه ﻭ᥻= 9;ﻠﺒﻪ ﻣﻄﻤﺌﻥ ﺒﺎﻟﺎ&#= 65267;ﻤﺎﻥ که ﻗﻮل ﻤﻴﺪﻫ= ﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﻮل ﺨﻮﺩ = ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭ= ;ﻓﮑﺮ ﻭﻣﺤﺮک ﺪﺭﻭن= 40; اﻭ) ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺘﺼ&= #65194;ﻳق هرﮔﻔﺘﻪ ﻭﺍﻇA= 260;ﺎﺭ ﺍﻥ ﺒﻔﻌل ﻤﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. (ﻗﻮل ﺒﺎﻋﻘﻴﺪ&#= 65257; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻔﻌل ﻮ&#= 65227;ﻤل ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺑ&= #65268;ﻨﺶ ﺍﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ ( ﺍﺷ= ;ﮑﺎﺭﺷﺪﻥ ﻮﻗﺎﺑل ﺒﻴﻨﺶ &#= 65261; ﺑﻴﻨﺎئی ﻤﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197; ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﺼ= 5166;ﺩق ﺒﺎ ﺣُﺴﻥ ﻨﻴﺖ &= #65261; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ &= #65183;ُﺴﺘﻦ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪ&#= 1602; ﻨﻴّﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻮ&#= 1604; ﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻓﻌل ﺮﺍ ﻣﻮﺍف= 602; ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کند ﻭﻋﻠتی ﻤᥴ= 6;نع اﺯ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺎ&#= 65251;ل ﻔﻌل ﺸﻮﺩ (ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺪﺭﺳتی ﻘﻮل A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻔﻌل ﺒﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺪﺭﺿﻌ&= #65234; ﻓﻌﻞ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭﺟﺎ &= #65199;ﺩﻥ ﻤﻴﺰﻧﺪ) ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺼﺎ&#= 65187;ﺒﺎﻥ علت ﻣﻴﻔﺮﻣﺎʌ= 67;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎنی ﻤﺠ= 5170;ﻮﺭ ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﺭﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65193;ل اﻳﻤﺎﻥ ﻮﺍﻃﻤ= 5268;ﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﮕﺮ ﮐ= ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻓ= ﺸﺎﺭ ﻭﻣﺎنعی هستن&= #1583; ﻭلی ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ ﻤﻄﻤﺌﻥ ﻤﻴﻴﺎ&#= 65169;ﻨﺪ ( ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭل&= #1740; ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198; ﺟﻨﺒﻪ ﺍﻳﻤﺎن= 740; ﻮﻋﺸق ﺪﺍﺭﻧﺪ &#= 65261;ﮐﻤﺘﺮ ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺠﺴﻤﺎنی ﻤﻤﮑA= 253; اﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ &= #65197;ﻭح ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم الهی ᥵= 0;ﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65235;ﺮﻣﻮﺩﻩ ﻟﺎﻳﻮﺃﺧﺬﮐم = 575;ﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻐﻮ فی ﺃﻳ= 5252;ﺎن ﻮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﮐﻠﺎم ﻠﻐﻮعل®= 0;ّ ﺭﻏم اﻳﻤﺎﻥ ﻮ &#= 64344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ (ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﻓﺸﺎﺭ ﻭﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﻴﻤﺎ&#= 65253; ﭽﻴﺰﻯگفتند ﻭ= ; ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻳ= 5194; ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ ﻭ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ) ﻭقُ= 585;آن ﻮ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭحد= 740;ث ها ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩ= 5247;ﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﻠ&= #65168; ﻣﺎﻟک ﺤﻮﺍس ﻭ= 5175;ﺼﺤﻴح کننده ﺍﻓﻌﺎل= ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻗﻠﺐ ﻓﮑﺮﻯ که زﻣﻴﻨﻪﺍﻯ اﺯ = 4344;ﺎکی ﻨﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ = ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺗﺼﺤﻴح کند ﺑʋ= 66;ﻃﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65194; (ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﺼﺪ ﻧﻴّﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ. ﻭ ﻓﻌل ﻨﺎﻗﺺ ﺍ&= #65199; ﻣﺤل ﻨﺎﺗﻮﺍن= 40; ﻮ ﻓﺸﺎﺭﻋﻤل کاʌ= 51;ل ی ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘﻨج ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﭘ&#= 65256;ج ﺸﺮﻃ لاﺯم ﺪﺭ= 87;لوک الهی ﮐﻪ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ ﻫﻴچ ﺮﺑطیّ ﺒʋ= 66;ﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻘﺸﺮﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ ﻣﺴﺎ&= #65247;ﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮ= ﻳﺾ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. (ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻄ ﻔﻘﻄ= سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻯ ﺘ&= #65252;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧ&#= 65194;ﺍ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺃA= 251;ﺮ ﺍﺯلی اﻟﻬﻰ ( ﮐ&#= 65254; ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺸﻮ&= #65193; ﻭﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮ ﺭﺍ ﺑﺘدﺭﻳج ﺪ= 5197; ﺗﻤﺎم ﺘﮑﺎﻣﻠ= 5166;ﺕ ﺍﻧﻮﺍع اﻧﺠﺎA= 249; ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺑ= ;ﺸﺮﻳﺖ ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺳﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65169;ﺼﻔﺎﺕ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل است ﮐﻪ تجلّی = الهی ﻘﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻭ&= #65205; ﻣﺤﻤﺪ و ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎ = ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺭﺯﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎ &= #65191;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻭ= 5175;ﻌﺼّﺐ ﻭﺣﺰﺏ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ = ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺬﻫبی آخوند&= #65259;ﺎﻯ ﺠﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺭ&= #65193;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺍﻳﻥ ﭙﻨج ﺸﺮﻃ &= #65194;ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ جَمع ʌ= 08;ﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﮐﺎﻣل او ﺑﻮﺩ ﮐﻪﻋﻤ= 604; کند ﻫﻤﺎﻥ گو᥽= 5;ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻨ= ﺪﻩﺍﻯ (ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭﺑﻨﺪگی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ= 5262;ک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻧ= ﻘﺺ ﻭﺧﻠل ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺍﺯ ﺍﻭ&= #65203;ﺎﻗﻄ اﺳﺖ (ﺑﺎﺯ ﻣﻌن&#= 1740; ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬم اﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣتی ﻨﺎﺑﻴ= 5256;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﺎ&#= 65267;ج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﻤﺬﻫﺒﻰﺍﻋمّ = 75;ﺯ ﺳنّی ﻮ ﺷﻴﻌﻰ = 5261;مُدّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ که ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻮA= 247;ﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﻧﺒ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ ﺸﺮﺍﻳﻂ ﮐﺎﻓﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯهر ﻗﺪر ﺗﻮﻓﻴق ﺴ= 5248;ﻮکی ﻴﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭ ﻣﺮ&#= 65193;ﻥ ﺒﺎ (ﻧﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎ= ﻧﻰ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺸﺮک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻭ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﭽﻨﺎﻥ مسخ کنی= ;م ﮐﻪ ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﻤﻮﻥ ﻮﺧﻮک ﺒﻬﺘﺮﻳ= 5253; ﻤﺴخ جهنمی اﺳ= ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65165;ﻧﻮﺍع ﻘﺒل اﺯنوع بشری ﻫﺴﺘﻨﺪ. A= 165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪ ق&#= 1615;رآن: اﻣّﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪ = ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ علیّ الاﺧﺘﺒ&= #65166;ﺭ ﻭﺍﻟﺒﻠﻮﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺳﺘﻄﺎعة ﺍﻟتی ﺘجَمع ا= ﻟﻘﻮﻝ ﺑﻴﻥ اﻟﻘﻮﻟﻴ= 5254; ﻓﮑثیر اﻣﺎ ﺩ&= #65247;ﺎﺋل ﻤﺎ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ ق&= #1615;رآن ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺧ&= #65176;ﺒﺎﺭ ( ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ ا= ﻟﻬﻰ ﺩﺭ(ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ)= ﺍﺯﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺍ&= #65251;ﺘﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ مُد= 17;عی ﺴﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی هنوﺯ ثاﺑﺖ ﻧᤨ= 1;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ = ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʋ= 99;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻄﻮع ﻮﺍ&#= 65219;ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺍﻟﻬﻰ) ﮐﻪ ﻗﻮﻝ ﺑﻴﻥ ﻘ= ﻮﻟﻴﻦ (ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻦﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ) ﺭﺍ= ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﺩﺭقُرآن ﻔﺮﺍ= ;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ = ﻭﻟﻨﺒﻠﻮﻧّﮑ&= #1605; ﺤتی ﻨﻌﻠم اﻟʌ= 52;ﺠﺎﻫﺪﻳﻥ ﻤﻨﮑم ﻮ ﺍﻟﺼﺎ&#= 65169;ﺮﻳﻦ ﻭﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎ&#= 65197;ﮐم ﺸﻤﺎ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ = ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﻚ) &#= 64380;ﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺩﺭﺗﻨگی ﻘﺮ= 5165;ﺭﻣﻴﺪﻫﻴم که می ﺪﺍﻧﻴﻢ (= 5175;ﺎ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻴﻢ ﻭﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﮔﺮﺩ&= #65267;ﺪﻳﻢ) ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک ا= 5199; ﺷﻤﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ)= ﻣﺠﺎﻫﺪ ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ ﻭﺻﺎ&#= 65193;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧ&= #65170;ﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺘﺒﺎ&= #65197; ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤ&#= 65166; ﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ= ﻪ ﻭﻣﺼﺎﻳﺐ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒلی اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﺳﻴﻠ= ﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّ ﺎﺑﻠﺎﻳ= 5166;ﻯ الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʌ= 51;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ = 5261;ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ᥾= 3; ﺒﻌﺪﻯ ﻮجَهَن= ;ّمی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﺳﻨﺴﺘﺪﺭﺟﻬم = ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤ&#= 65262;ﻥ ﻤﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ A= 193;ﺭﺟﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺍﻧﺪ&#= 1705; اﻧﺪﻙ ﺑﻌﻘﺐ ﻭ &= #65193;ﺭﮐﺎﺕ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ ﮐﻪ خ&#= 1608;دشان همان ﺮﺍ ﻧﻤﻴʌ= 36;ﻬﻤﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ= ﻭﻣﻘﺎم ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻤﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ) ﻮﻳﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺃﻟم ﺃﺣﺴﺐ ﺍﻟ= ;ﻨﺎس ﺃﻥ ﻴﺘﺮﮐﻮﺍ ﺃ&= #65253; ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺃﻣﻨ&#= 1617;ﺎ ﻭﻫم لا ﻳﻔﺘﻨA= 262;ﻥ ﺍﻳﺎ ﻣﺮﺩم ﺨ᥾= 8;ﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5267;ﻢ ﻭلی هرﮔﺰ ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ( ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ= ﻫﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫ&= #65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺴﺎ= 5247;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ) = ﻭقُرآن ﻔﺘﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﻤﻌ&= #1606;ی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯ&#= 65251;ﺎﻳﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ﻮﻣᥴ= 6;ﺳﻠﻴﻤﺎﻥﺮﺍ(ﻫ= ﺮﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﻫ&= #65198;ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺍﺯ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻘﺒلی ﻮ ﮐﻨﻮن= 40; اﻭ) ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #65261;ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻮﺍﮔﺎﻩ ﺷ&= #65194;ﻳﻢ) ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻗﺼﻪ ﻣ= ﻮسی که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻓﺎﻧّﺎ ﻗﺪ ﻓﺘ= ;ّﻨﺎ ﻗﻮﻣک ﻤﻥ ﺒﻌﺪ&#= 65241;ﻭﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴﺎﻣﺮﻯ که = ﻣﺎ ﻗﻮم ﺘﻮ ﺭﺍ (ﺍﻭ= م کنندﮔﺎﻥ ﻄﺮ᥾= 7;ﻘﺖ ولایت ﺗﻮﺭﺍ) ʋ= 69;ﻌﺪﺍﺯ ﺗﻮ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓ= ;ﺘﻥ ﻤﻮسی ﺒﮑﻮﻩ ﻭ= 5187;تی ﻴپسﺍ ﺯ ﻭﻓﺎﺕ &#= 65251;ﻮﺳﻰ ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ) ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ&= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ. = ﻭلی ﺴﺎﻣﺮﻯ (آخونž= 3; ﻗﺸﺮﻯ اﺑﻠﻴس ﻭﻳﺎ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻥ ﻧﻔس ﻭﻳﺎ ﻫﺮ(ﺳ&= #1614;ﻤَﺮ) ﻭ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن &= #65262;ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ) ﺗﻮﺍﻧﺴ&= #65174; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻩﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎﮔﻔﺘﻪ ﻣﻮ&#= 1587;ی که ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍ= ﻥ هی اﻟّﺎ ﻓﺘﻨʋ= 76;ک اﻳﻥ ﺠﺰ ﻓﺘﻨ᥽= 8; ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻳﻌنی ﺠﺰ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺶ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻤﺎ= م ﺘﻤﺎم اﻳﻥ اﻳA= 166;ﺕ ﺑﺎ ﻫم ﻤﻘﺎﻳﺴ&#= 65258; ﻭ ﮔﻮﺍﻩ ﻳﮑﺪﻳ&= #64405;ﺮ هستند (ﺑﺮﺍﻯ = 5;ﺧﺬ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; عقلی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی غیر ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺭ قُرآن ﻮﺟ᥾= 2;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃ به (ﺑﻠ&#= 65262;ﻯ ﻴﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ) ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﻔﻴﻤﺎ ﺁﺗﺎﮐم</b= > ﺘﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﭽ&= #65258; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺘﺎﻥ &= #64345;ﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﺍﺯﻣ&#= 65166;ﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻳﺎ ﺍﺯ= ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺸﻤﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ثمّ ﺼﺮﻓﮑم عنها ﻠﻴﺒﺘﻠ᥾= 8;ﮑم ﻮ ﻳﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺮA= 165; ﺍﺯﺷﻤﺎ ﻣﻨﺼﺮ&#= 65233; ﻭ ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ= ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ (ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭﺭف&= #1593; ﺒﻠﺎ ﭼﻪﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﮐﺮﺩ)ﻭ ﻳﺎﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ ﺍﻧّﺎﺑﻠﻮﻧﺎ&= #65259;م کما ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃA= 211;ﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠنّة ﻭﻣﺎ = ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #64400;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎ&#= 65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. (ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻤﻮﻓقد ﺪﺭﺳﻠA= 262;ﻙ ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻬﺸﺖ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&= #65267;ﺪ ﺧﻠق اﻟﻤﻮﺕ ﻭ= ﺍﻟﺤﻴﺎة ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮگ ﻮﺯﻧﺪگیʋ= 98;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ اﻓ= 5198;ﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳ&= #65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺪﺍم ﺒﻬﺘﺮﻋ= 5252;ل ﻤﻴﮑﻨید (ﻭسل = 8;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮﺯ&#= 65255;ﺪگی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﻌ&#= 1604;ی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح &= #65236;ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨ&#= 65262;ﻥ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺍﻧﻮ= 5165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍع ﻨﺒﺎ= 578;ی ﻮﺣﻴﻮﺍنی عبو= ;ﺭﺗﮑﺎﻣلی کرﺩﻩ ﻭﻫﺮﺑﺎA= 197; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻣﻄﺎ&#= 65169;ق کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺩﺭﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق = 5170;ﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ&= #65267;ﺖ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻫﻤ@= 381;ﻨﺎﻥ ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65199; ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻮعی A= 262;ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺯﻳﺒﺎئی جسم= ; ﻮتَقرُّب الهی ﺒﺮﺳﺪ. ( ﺃ&#= 65187;ﺴﻥ عملا) ﻋﻤل ﺘﺤʌ= 04;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﻭح و تکامل ﺪﺭسل&= #1608;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮکَس ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻨفس اﻟﻮﺩﻩ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺧﻮﺏﻭ ﻧﻴک ﺒ&= #65194;ﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻭﺍﺫﺍ ﺍﺑﺘلی = ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﺮﺑّﻪ ﺑﮑﻠﻤﺎ= 5173; ﻭﭼﻮﻥ رَبّ ﺍ&= #65169;ﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻠﻤ&= #65166;تی ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﻣﺒ&= #65176;ﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ. (ﺑﮑﻠﻤﺎﺕ اله= 40; ﻀﻤﻥ اﺣﮑﺎم ﺴﻠﻮﻙ = 5169;ﺎﺯ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʃ= 80;ﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﻧﻬﺎﺭA= 165; ﺑﺎﻭﺭ ﻭ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200;و توسل ﻭ ﺩﺭﺗﺴʌ= 48;ﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻨﻴﺰ ﮐﻠﻤﺎﺕ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﮐﻤﺎ᥼= 5; ( ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺎ &#= 65169;ﺮﻫﻤﻦ) ﭘﺪﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ &= #65170;ﻨﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ یهود زردشتی = 5235;ﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻳ&= #65166;ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮکی ﻤ= 5188;ﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺣﻨﻴﻒ ﺷﺪﻥ = ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء اﻟﻠﻪ ﻟﺄA= 255;ﺘﺼﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻭﻟﮑﻥ ﻠ&= #65268;ﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ </= b>ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﻧﺼﺮﺕ ﻣﻴﺪﺍﺩ ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕ&= #65198; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ.(ﻏﻴ= ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺷﻴﺎﻃﻴنی هست= ;ند ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺻﺒﺮ ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻮ&#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺣﮑﻤﺖ آفرینش= ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آخ= 608;ند ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﺠﺰ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﻴﺎ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺄﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻴﺎﻃﻴ&#= 65253; ﻤﺰﺍﺣم ﻤﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ که ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ= 5252;ﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺎﻧﮑﻪ ﺭﺳ&= #65268;ﺪﻧﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻭﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1594;یر ﻭﺍﺻل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ&#= 1602;ُرآن اﺯ ﺑﻠﺎﻫﺎ ﻫﺴ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤ&= #65228;نی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ&#= 65191;ﺒﺮ ﺷﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;(ﺣتی ﻴﻌﻠﻢ) ﺍﻭ ﻭﺍﺯ= ﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪﻭجَهَ= ;نّم اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﻭﺍﻣثال اﻳﺎ᥵= 3; ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺩﺭ قُرآن ﻔﺮᥴ= 5;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ﺍﻣﺮ ﺍʋ= 91;ﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺑﻌﺒث &= #65261;ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻨﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑﻤ&#= 65174;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺎﺯﻯ ﺪﺭ ﻧﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺃﻓﺤﺴﺒﺘم ﺃﻧ= ّﻤﺎ ﺧﻠﻘﻨﺎﮐم عَ= 6;َثا ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺧﻴʋ= 66;ل کرﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ= 5170;ث ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪفی اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻳﺪ ( ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ هدﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = 5175;ﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ &= #65261; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; کسب ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍA= 191;ﻠﺎقد الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺗʋ= 66; ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻳﻨﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ. &= #65165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﭼﺮﺍ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻨﻤﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﮑﻨﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺭﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ= 5175;ﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﮐ= ﻪ ﺷﺨﺺ ﺣتی هرﻣʌ= 62;ﺟﻮﺩﻯ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193; ﻳک ﻮﻳﺮﻭس ﻫﻢ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤگی اﺯ ﺍﺯل A= 176;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠ&= #65258; ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ انواع ﻋﺒﻮﺭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺩﺭ نوع بشری ﻨﻴﺰ= ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭکسب ﮐA= 252;ﺎل رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ.ﻭلی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺮﺟیح ﺪﺍﺩﻩ = 5261;ﺩﺭﺳﺖهم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪﺳ&#= 65248;ﻮک ﻮﺗﮑﺎﻣلنوع بشری ﺑﺨﺎﻃﺮ ʋ= 93;ﺍﺷﺘﻥ عقل ﻭﺑﺎﭘﺮﻭʋ= 97;ﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘلی = 75;ﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﻋ&= #65208;ق ﻮ ﺍﺷﻨﺎئی ﻬﺮ= 4380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺎﻓ&#= 65260;م ﻮ ﺍﺩﺭﺍک علت = 08; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ. ﻭﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺪ ﺍ&= #65239;ل ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮع &= #65170;ﺸﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻥ= ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻫﺴﺘﻴ&#= 65250; ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581; ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻯ ﻮﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧ= 5258; ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺿ= ﺮﺭ ﺧﻴلی اﺯ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﺠﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﺒﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺮﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع فوق بشری ﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺮﻭح ﻮﻧﻔس ﺑﻠ= 4401;ﻪ شاید ﺫﻫﻥ ﻮﺟʌ= 04;م ﻨﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮﻋﺎﺷﻖ شایست= ;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65227;ﻘل ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﺒﻬﺘ&#= 65198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﺍل &= #1606;وع بشری اﺳﺖ ﺑﺪ᥸= 3;ﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﻳﻌن&= #1740; ﺒﺎﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ الهی ﺍﺯﻣﺎﻳ᥸= 6; ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺩﻳﺪﻥ ﺘﺤﻘق ثاﺑﺖ ﻭﺻﺎﺩق کماﻟﺎﺕ ﺩﺭ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﮐسی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﮑ= 5256;ﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261;ﻋﻮﺩ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺎA= 255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺒنوع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺫ&= #65165;تی ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺍﻳﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﺳ&#= 65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم رَبّ بشری ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﮔﺬﺷ&#= 65174; ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺪﺭ&#= 65165;ﺯ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﻧ&= #65262;ﺍع فوق بشری ﺗﮑﺎ= ﻣال ارﺍﺩﻯ نوع بشری ﻔﻌﻠﻰ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﻥ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺷﺮﻳﻔ&= #65176;ﺮﻳﻥ ﻨﻮع اﺳﺖ ﺍﻧﺠ= 5166;م ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭشای= 83; ﺑﺎ ﺭﻧج ﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘ&#= 65198;ﻯ ﭼﻮﻥ ﻤﻴﻤﻮﻧﻬ&#= 65166; ﺩﺭﻣﺤﺒس ﺟﻨﮕ= 5248;ﻬﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﻧ&= #65268;ﺰاﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﻨﺪ) اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ= 5236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺯ ﻗﺒل هم ﻤﻴﺪﺍA= 255;ﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ <= b>ﻭﻟﻮ ﺭﺩّﻭﺍﻟﻌﺎﺩA= 261;ﺍ ﻟﻤﺎ ﻧﻬﻮﺍ ﻋﻨ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮʋ= 93;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﻫﻤﺎﻥ کارﻫﺎ A= 197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭنَ= 607;ی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﻧﺪ ﻭلی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻭﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﮐﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮ= ﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻋﺪ&= #1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ل ﻮﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳک ﻔﺮﺻ&#= 65174; ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺍﺯ &= #64400;ﺠا ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑ= ﻮﺩﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﺯﻃ&= #65198;فی ﺘﺎ ﻭﻗتی گنا᥽= 7; ﻭﺧﻄﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ هم عاﺩﻟﺎﻧﻪ ʌ= 55;ﻴﺴﺖ) ﻭﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ = ﺍﻳﻦ ( ﺑﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ= ; ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺠA= 260;ﻨم ﺠﻬﺎﻥ) ﺑﺪﻭﻥ ﺪ= ﻟﻴل ﻮﻋﻠﺖ ﺍﺗﻤﺎﻡ &= #65188;ﺠﺖﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﺎ &= #65197;ﻭﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﻟﻮ= ; ﺍﻧّﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨﺎﻫم ﻟ= 5268;ﻌﻠّﻤﻬم عدﻟﻪ ﻭﻟﺎﻳﻌA= 196;ّﺑﻬم اﻟّﺎ ﺑحَجّة = ﺑﻌﺪ ﺍﻟﻔﻌل اگرﻣ&#= 65166; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 1578;یم ﺁﻧﻬﺎ ﺮﺍﺟﻠﻮ&#= 65175;ﺮ( از ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ) ﻣ&#= 65184;ﺎﺯﺍﺕکیم ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮔﻔﺖ <b= >ﻭﻟﻮ ﺃﻧّﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨ= 5166;هم ﺒﻌﺬﺍﺏ ﻣﻥ ﻘﺒ&= #65248;ﻪ ﻟﻘﺎﻟﻮﺍ ﺭﺑّ= 5256;ﺎ ﻟﻮﻟﺎ ﺃﺭﺳﻠﺖ &= #65165;ﻟﻴﻨﺎ ﺭﺳﻮﻟﺎ ﺧﺪﺍ᥾= 7;ﺎ ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ = ﺭﺳﻮلی ﻨﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ ﮐ&#= 65258; ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﮔﺎﻩ ﺍ= ﺯ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻰ = (ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﻓﻬ&#= 1605; اﻣﻮﺭ الهی ﺮᥴ= 5; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ &#= 65252;ﻤﮑﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻧ= ﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣل ﺠﻮ ﻭ&#= 65203;ﺎﻟک ﻮشاهد ﻣﻮﺭﺩ ʌ= 55;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻳﻢ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻣ᥺= 8;ﺬّﺑﻴﻦحتّی ﻨﺒﻌث ﺭﺳﻮﻟﺎ </= b>ﻭ ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰﻋﺬﺍ&#= 65167; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐس= 740; ﻨﻤﻴﺪﻫﻴﻢ ﻣﮕ&#= 65198; ﺍﻧﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺭ&= #65203;ﻮلی ﺮﺍ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﻴﻢ ( ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪﻫﺎ ﻭﭘ&#= 65268;ﺮکامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺴﺘﻌﺪ &#= 65261; ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65261;ﺵ ﺍﻭﻳس ﻗَﺮَﻥ A= 194;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﮐﻪ ﺣت= 740; هرﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻴﺮﺩﺭﻋﺎﻟﻢ &#= 65251;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺑﺪ.ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤ&#= 64405;ﺎﻥ اﻳﻦ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ &#= 65197;ﺍﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺪA= 197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﻮ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ &= #65193;ﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺗﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴﻢ. ﻭﻳﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ &= #65191;ﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻤﻴﮑ&#= 65198;ﺩ. ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻳﺎ ﻣﺎ شایس= 8;گی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65268;م ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. = ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭﻳک ﺘﮑﺎﻣل = 575;ﺭﺍﺩﻯ ﻮﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺩ&#= 65197;ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺠﺎ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مُر= 6;ّی اﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل عمیق ﺮﻭحی ﻮﺍ= ;ﺑﺪﻯ ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻧ&#= 65262;ﺍع فوق بشری ﺑﺎﺷ= ﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی A= 212;ﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻋﻘل ﻮ&= #65235;ﻬم ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65165;ﺩﺭﺍﻙ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎﮐسی اﻟﻒ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻣ&#= 65262;ﺯﺩ ﺣﺮﻑ ﺑاء ﺮﺍ ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ. ﻭ ﺗ= ﻤﺎم اﻣﻮﺭ ﺩﺍﻧﺴﺘ= 5256;ﻰ ﭼﻮﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺗﺮ &= #64344;ﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ هم ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﻤﻴ&= #65208;ﻪ ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻤﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨ&#= 65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع بشری ﻣﻌﻤﻮﻟ᥾= 4; ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺴﺎﺩﻩ ﻭ ﻧﻮﺭﻣ&= #65166;ﻝ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﺒﻮﺭ&#= 65251;ﺤال گوﻧﻪ ﻋﻘلی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ مَشیّت= ; الهی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65199; ﺑﻬﻤّﺖ ﺷﺨصی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌ&#= 65194; ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺭُﺳﻠﺎ ﻣﺒﺸّ&= #65198;ﻳﻥ ﻮ ﻣﻨﺬﺭﻳﻥ ﺮʌ= 03;ﻮﻟﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺒﺸّ= 5198; ﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65187;ﻘﺎﻳقی که ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳ&#= 65198; ﺩﺭنمی اﻭﺭﻳ᥽= 0;. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﻄﺎ&#= 65197; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﻔ&= #65260;ﻤﺎﻧﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ = ﻧﮑﻨﻴﻢ ﺑﭽﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻤﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻳﻢ. &= #65175;ﺎ شاید ﺍﺯ ﺗﺮس ž= 7;لوک الهی ﻮﺧﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺒحَ= 602;ّ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﻓ&#= 65176;ﺎﺭ ﻧﻤﻴﺸﺪﻳﻢ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻳک ﻤﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاﺩﻯﮐم ﺴﻮﺍʋ= 93; ﺗﺮ ﻭکم عقل ﺘﺮﺑᥴ= 6;ﺷﺪ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﺨﻄﺮ&#= 65165;ﺕ جَهَنّمی ﻮﻋ&#= 65196;ﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻴﺖ ﻭ توحّش ﻭ ﺳﺮʋ= 91;ﻮﺩﻯ ﮐﻨﺘﺮل ﻤﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ.ﻭ شایسته ﻫﺪﺍﻳ= ﺖ ﻭﺭﺍﻣم ﺸﺪﻥ ﻮ&#= 65165;ﻫل گرﺩﻳﺪﻥ ﻤﻴﺎA= 235;ﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاﻗلﺘﺮ ﺷﻮﺩ = 78;طمیع اوﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ A= 261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺪ&= #65233; ﮐﺸﺎﻧﻴﺪ. ﻭﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺍﻗلیتی اﻧﺪک= هستند ﮐ ﻪﻧﻪ ﺗﺮس ﺍﺯ&= #1580;َهَنّم ﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻧﻪ ﻃ&#= 65252;ﻊ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺷﺪﺕ ﻋﻘل ﻮﺗ&#= 65228;ﺠﺐ ﻭﻋﺒﺮت هاﻯ اʌ= 55;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮﺧﻮ&#= 65193;ﺵ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻥ اﻭﺑﺮﺍ= 5263; ﭙﺮﺳﺘﺶ ﻭتَقž= 5;ُّب ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ عبادت کنند ﻭ &= #65247;ﺬﺍ بغیر ﺍﺯ ﺑﻬﺸʋ= 76;ﻬﺎﻯ اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﻟﻘ= ﺎﻯ اﻣﺮﻭﺯﻯ ﻤﺮﺍ= 5175;ﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ ﺩ= ;ﺭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ.ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻓﺎﻟﺄﺧﺘﺒﺎﺭ= ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﺎ= 5203;ﺘﻄﺎعة ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑA= 260;ﺎ ﻋﺒﺪﻩ ﻭﻫﻮ ﺍﻟ&= #65240;ﻮل ﺒﻴﻥ اﻟﺠﺒﺮ ﻭ &= #65165;ﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﺑﻬﺬﺍ ﻧﻄق اﻟ= 5240;ﺮﺍﻥ ﻭ ﺟﺮﺕ ﺍﻟﺎﺧﺒ&= #65166;ﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺋمّة ʌ= 51;ﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮل ﭙ= س ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺯﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65257;ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣ&= #65220;ﻠﺐ ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ق&= #1615;رآن اﻧﺮﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ (ﺍﻭﻡ = ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ= 5260;ﻰ) ﺍﺯﺁل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﻭﺍﻫل ﺒﻴﺖ( تنها کاﻥ ﻤﺤﻤ= ;ﺪﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎ&= #65253;) ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧ&#= 65194;. (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﺍﺯﻣ= ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯﺒﺎ ﺧﺒﺮ&#= 65207;ﺪن ﻋﻤلی اﺯﺑﻨﺪʄ= 04;ﺎﻥ عاﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ &#= 65261; ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ= ﺤﺾ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ= ل اﻭ ﺩﺭﭘﻴﺮال = 7;ی اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65194;ﻭﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒ&#= 1581;َقّ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺯﮐسی عباﺩتی ﺮﺍ ﻧ᥽= 2;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ بدون ﻭʌ= 03;ﻴﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺣتی ﺸﺮک ﻨ= 5268;ﺰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﭘﺎکی ﻮﺷﻬﻮﺩA= 263; ﮔﻔﺘﻪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻟﻠﻪعلیّ اﻟA= 256;ﺎس حَجّ اﻟﺒﻴﺖ ᥽= 1;ﻥ اﺳﺘﻄﺎع اﻟﻴʌ= 58; ﺳﺒﻴﻠﺎ ﺍﻳﻥ حَقّ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪحَجّ ﺒﻴﺖ ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫ&= #65198;کَس ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎبن= 83; (ﺳﻔﺮ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ ﺳﻔﺮ ﺳ= ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ حَجّ ﺒʌ= 68;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ولای= 8; ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ زنده بمعرفی خداوند و ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴتند ا᥽= 5;ﻬﺎ را ﺑﻴﺎﺑند (ص = 8;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣل اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&#= 65259;ﺮ ﮐﺪﺍم اﺯ ﺳﻤﺒ= 5262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65165;ﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴتند ﺳʋ= 66;ﻟک ﺒﺎﺷند ) ﻭ ﻧﻴﺰ = ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65204;ﺎﻟﻪ (ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺒﺰ= ﻧﺎﻥ) ﮐﻪ ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ ʌ= 68;ﻈﺎﻫﺮﻭﻥ ﻤﻥ ﻨﺴﺎﺋﻬﻢ ثمّ ﻴﻌﻮﺩﻭﻥ A= 248;ﻤﺎ ﻗﺎﻟﻮﺍ ﻓﺘﺤﺮ&#= 65267;ﺮ ﺭﻗﺒﻪ ﻭﮐﺴﺎ᥽= 5;ﻴﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺰﻧﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﭙس &#= 65175;ﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﺯ ﺍﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﻳک ﺒ&#= 65198;ﺩﻩ ای را ﺍﺯﺍﺩ ﮐA= 256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍ&= #65255;ﺴﺖ ﺑﺮﺩﻩﺍﻯ اﺯﺍ= 5193; ﮐﻨﺪپس ﺷﺼﺖ ﻓ= 5240;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻃﻌﺎم کن= 83; (ﮐﻪ ﻣﺴﮑﻴﻥ ﻔﻘﻴﺮ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﻴم ع= 586;ﻟﺖ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻟﻴل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺗﺎ= ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺳﺘﻄ&= #65166;ﻋﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﺮﻭ ﻣﮑﻠ&= #1617;ﻒ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﻧﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ نَهی اﻧﻬᥴ= 6; ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎﻧﮑﻨﻨﺪ (ﻭﺍ&= #65267;ﻦ (ﻧﮑﺮﺩﻥ) ﻇﺎﻫﺮ= ﺍ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﺋ&#= 65264; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺠﺴﻤﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ&= #1604;ی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔﺴﺎ= 606;ی ﻮﻋﻘلی کافی ﻤ= ;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ ﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮ&#= 65267;ﺸﺘﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ کنترل ﻨﻔس ﺑﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ = 5256;ﻴﺮﻭﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ) ﻭﺍﻳﻥ ﻤﻌنی ﺴ= 5248;ﺎﻣﺘﻰ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش (ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺡ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻭ&= #1605; اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺩ= 5197; (ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴر&#= 1614;بّ) ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺎلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐسی ه= 05; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺴﺮﺳﺨتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍ= 5255;ﺠﺎم ﻴک گناﻩ ﮔﺮﺩʋ= 93;. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم ا= 5251;ﺮ الهی اﺟﺮﺍ ﮐ᥽= 6;ﺪ. (ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﻭﻃﺎﻟ&= #65168; ﺑﻮﺩﻥ ﺪﺭﮐﺎﺭ &= #65191;ﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮﻫﺮک= 614;س ﮐﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺷﺪ ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﻭﻯ ﻤﺤﻀﻮﺭ = ﻭﻣﺎنع گرﺩﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ &= #65261;ﭼﺎﺭﻩﺍﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ ᥼= 7;ﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮﻥ ﺤ&#= 65268;لة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﺘﺪﻭﻥ &= #65204;ﺒﻴﻠﺎ (ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئی = 5262;ﻫُﺪﺍﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65262;مُربّی الهی ﻨﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﺪ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻮ ﺯﻧﺎ&= #65253; ﻮ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻣﺴﺘ&= #65216;ﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺴﺘﻀ&= #65228;ﻒ (ﺳَرَبّ) ﺧﻮﺩ A= 197;ﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭﺟﺎﻯ اﻳﺮﺍﺩ= 5263; ﺒﺮ ﻭﻯ ﻨﺴﻴﺖ. ﺍ= ;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ&= #65239;ﻠﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.(= ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65261;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭلی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻔ= 4401;ﺮﻯ ﻮ ﺭﻭحی اﻭ ﭼﻨ= 5166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﺎﻳ&#= 1580; ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺯﮐﺎ= 5197; ﺧﻮﺩ ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺫﺍﺗﺎ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ ﻭﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی کافی ﻨﺪﺍﺭﺩ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺗﺎ ﺑﻬﺮ= ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺭﺳ= 5268;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺒﻘﻴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸ= 5198;ﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ &= #1575;لهی ﺒﺎﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎئم ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5197;ﺳﻴﺪ (ﺳرَبّ ﻓﺮﺍﺭ A= 165;ﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﻯ ﺎﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻇﺮﻑ ﺁﺏ ﺧﺎ= لی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻧ&#= 65258;ﺍﻯ ﺪﺭ ﻋﻮﺍﻟم ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺒﮑ&= #65208;ﺪ. ﻭﺍﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺎﺧ&= #65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺧﺎ&= #1604;ی اﺯﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴ&#= 65166;ﺩ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65193;. ﭘس ﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﺎﻣنی ﺠ= 5204;م ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺒ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻭ = ﺑﺪﻭﻥ ﻗطع اﻥ ﻭﻳﺎ ﺳ= 5204;تی ﺪﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻮﺑ&= #65166; ﺭﺍه ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻌﻮﺍﻟ&#= 1605; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ: ﻮﺃﻣّﺎ ﺍﻟﻤُ&= #65260;لة فی اﻟﻮﻗﺖ ﻓﻬA= 262; ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﻟﺬﻯ &= #65268;ﻤﺘّع ّﺒﻪ ﺍﻟﺎﻧﺴﺎ= 5253; ﻤﻥ ﺤﺪّ ﻣﺎ ﻳﺠ&= #65168; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮ&#= 1601;ة ﺍلی ﺃجَلّ اﻟ= ﻮﻗﺖ ﻭﺫﻟک ﻤﻥ ﻮﻗﺖ &= #65175;ﻤﻴﻴﺰﻩ ﻭ ﺑﻠﻮغ اﻟﺤﻠ= 5250; ﺍﻟﻰ ﺃﻥ ﻴﺄﺗﻴ&= #65258; ﺃﺟﻠﻪ ﻓﻤﻥ ﻤﺎ&= #65173;علیّ ﻄﻠﺐ ﺍﻟﺤﻖ ﻭﻟ&= #1605; ﻴﺪﺭک ﻛﻤﺎﻟﻪ &#= 65235;ﻬﻮ ﻋلی ﺨﻴﺮ ﺍﻣﺎ= ; ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﺯﺁﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑ&#= 64405;ﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ&= #65199;ﻣﺎﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻌﺮﻓﺖ الهی ʋ= 69;ﻴﺎﺑﺪ ( ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ= ;ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮ ﺗﮑﺎﻣ= 604;ی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺻ= 5236;ﺎﺗﻰ) ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ آغ&#= 1575;ز ﺍﻥ اﺯ ﻭﻗﺖ ﺗﺸ&= #65192;ﻴﺺ ﻋﻘﻠﻰ ﻃﻔﻞ ﻭﺑ&= #65248;ﻮغ ﺒﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ&#= 65263; ﺸﻴﻄﺎنی ﺨﻮﺩ = 5175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﮐﻪ ﻣ= ﺮگ اﻭ ﻓﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ( ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟک اﺯ ﻭﻗﺖ ﺷﻨﺎﺧ&#= 65174; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ که ﺩ&#= 65197; ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ا= 04;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﺟﻠ&= #65260;ﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&= #65262;کی اﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ) = ﻭﻫﺮکَس ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺮ ﻃﻠﺐ حقّ (ﻭحَž= 0;ّ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒ&= #1581;َقّ اﺯ تجلّیات ﺍ&= #65247;ﻬﻰ) ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮﭼﻪ &= #64400;ﻤﺎل ﻮﻧﻴﺰ ﺩﺭک ﻨﮑ&#= 65198;ﺩﻩ (ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻨ&= #65198;ﺳﻴﺪﻩ) ﺍﻭ ﺩﺭ ﺨﻴﺮ( ﻭﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﻧﻴﻚ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻣﻥ ᥾= 8;ﺨﺮج ﻤﻥ ﺒﻴﺘﻪ ﻣﻬﺎ&= #65183;ﺮﺍ ﺍلی اﻟﻠﻪ ﻭﺭ= ﺳﻮﻟﻪ ﻫﺮکَس ﺍﺯ ﺧﺎA= 255;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭج گرA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻭ ﺭﺳﻮل اﻭ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺧﺮﻭج اﺯ ﺧﺎﻧ&#= 65258; ﺑﻘﺼﺪ ﻋﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺭ&= #65165; ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭ= ﺳﻮﻝ الهی ﺨﻮﺩﺵ ﺩʋ= 97; ﭘﻴﺮ ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﺧ= ﺮﻭج اﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻳ= 5174; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ = ﺭفع ﻤﻌﺎﻳﺐ ﻭﻋﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎق ﺒﺸﺮ= 5263; ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261;ﺟﻮﺩ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65261;ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤ&= #65248;ﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴک ا= 604;هی ﺪﺭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ&#= 65175;ﺎ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺗﺠﻠﻴ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی ﺸﻮﺩ) ﻭﺍ@= 404;ﺮ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨصی ﺒ= 5192;ﻮبی اﻋﻤﺎل ﺸﺮﻋﻰ (&#= 65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺮﺳﻴﺪﻩ &#= 65165;ﺯ ﻣﻨبع ﺸﺮع ﺪﺭ = 602;ُرآن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍ ﺍﻧﺠ= ﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮﻋﻠ&#= 65174; ﻣﺎنع ﻮ ﺗﻠﺎﺵ &#= 65261;ﻗﺖ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ اA= 175;ﻤﺎم اﻣﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔل غ= 740;ر ﺑﺎﻟﻎ (ﺑﺪﻭﻥ ﻤ= ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻗ= ;ل ﻠﻠﻤﻮٴﻤﻨﺎﺕ ﻳﻐﻀﻀﻥ ﻤﻥ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻥّ ﺒ= ;ﺰﻧﺎﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒﮕﻮ ﮐ&#= 65258; ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ (ﺯﻥ ﺪ= ﺭ قُرآن ﻮحدیث ها ذِن و ﺳﺎلک= الهی ﻤطیّع ﺪﺭ ﭘﻴʋ= 98; کامل الهی ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ@= 380;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﺮ&#= 65193; ﺑﺎﺷﺪﺯﻥ ﻤﺤﺴ&#= 65262;ﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ = ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﮑم ﺰﻧﺎﻥ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ندﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ = ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ = ﻮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #64401;ﻨﺪ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ هوس ﻭ &#= 65207;ﻬﻮﺕ ﻧﮑﻨﺪﺣتی ﺒﺎA= 227;ث ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﻬﻮﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ هم ﻨﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺤﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﭼﺎ&= #65193;ﺭ سر ﺑﻮﺩﻥ ﻨﻴﺴ= 5174; ﺩﺭعزلت ﺳﻠﻮ᥼= 1; ﺑﻮﺩﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺣﺮجی ﻮ ﺍﻳﺮﺍ= 5193;ﻯ ﺒﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﻔ&#= 65166;ل اﻇﻬﺎﺭ ﺯﻳﻨﺖ &#= 65191;ﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ (ﻧﻘﺎﻃ = ﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍنی ﺨﻮﺩﺭﺍ = 5251;ﺨفی ﺒﺮﺍﻃﻔﺎل ﻨﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﮑسی ﻨﻨﻤﺎﻳA= 256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﻃﻔل ﺒﺪﻭ&#= 65253; ﺘﺼﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﻤﺴﺎﺋل ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻧﮑﺎ&#= 65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭘس ﺍﺯﺳﻠﺎﻣﺖ &#= 65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺴرَب¡= 7; ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﻤﻬﻠﺖ &= #65199;ﻣﺎﻧﻰ ﻧﻮﺑﺖ (ﺯﺍﺩ ﺍﺳ= ﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﭼﻬﺎﺭﻡ) = ﮐﻪ ﻣﻌنی اﻥ: اﻟﺰ&= #65165;ﺩ ﻓﻤﻌﻨﺎﻩ ﺍﻟﺠ&#= 1616;ﺪة ﻭ ﺍﻟﺒَلغة ﺍʌ= 47;تی ﻴﺴﺘﻌﻴﻥ ﺒﻬﺎ &= #65165;ﻟﻌﺒﺪ ﻋلی ﻤﺎ ﺃﻣﺮﻩ &#= 65165;ﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﮐﻪ ﻣﻌنی ᥳ= 3;ﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎل ﻮ &= #65251;ﺴﺎﺋل ﺰﻧﺪگی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺪ ﺑﮑﻤک آﻥ اﻣﺮ = 5261;نَهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ (ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪگ&#= 1740; ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ا&#= 65253; ﺸﺮطی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5203;ﺎﻟک ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ﻘﺒ&#= 65248;ﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198; ﺯﻧﺪگی ﻮ ﺍﻃﻔ= 5166;ل ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻨﮑA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍ&#= 65173; ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ&#= 65187;ﺪّ ﺍﻗلی ﺰﻧﺪﮔﻰ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟِﺪّﻩ ﺑ= 5198; ﻭﺯﻥ (ﻋِﺪّﻩ) ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﺩﺳﺘﺮسی ﺠﺴ= 605;ی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺣ= ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻴﺎﻓﺘﻥ &= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﻭ ﺷفع ﻮﻫﻤﻨﺸ= 5268;ﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻌʋ= 98;ﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺑَﻠﻐﻪ) ﻳﺎ ﺍ= ﻣﮑﺎﻥ ﺒﻠﻮغ ﻮ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺪﺭ ﺳﻥّ ﻮ ﺳﺎﻝ = ﻭ ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠ&= #65264; ﺑﺎﺯ ﺑﻠﻮغ ﻮﺭ&#= 65203;ﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ جِدّیت ﻮ ﺯﻣﺎﻥ کاﻓﻰ ﺑﺎﺯ ﮔﺎهی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﻧمی ﺮﺳﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻣﺎ علیّ اﻟﻤﺤﺴﻨ= ;ﻴﻥ ﻤﻥ ﺴﺒﻴل ﮐﻪ ʋ= 69;ﺮ ﻣﺤﺴﻨﺎﻥ ﻨﻴﮑ&#= 65262;ﮐﺎﺭ ( ﻭ ﻳﺎ ﺗﺤﺴﻴﻥ کننذﻩ ﺳﺎﻟﻚ ʋ= 93;ﺭ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ) ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ (ﺟﺰ سل&#= 1608;ک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ) ﭘ= س ﻫﺮکَس ﻧﺘﻮﺍʌ= 55;ﺴﺖ ﺍﻧﻔﺎق ﺰﻧﺪگ= 40; کند ﻋﺬﺭﺵ ﻣﻘA= 170;ﻮل اﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;ﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ= سلوک الهی ﺒﮑلّی ﻨ= ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻟﺰﺍ&= #1605; الهی ﺒﺮﻫﺮکَ= س ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎئی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ حُجَّت= ﻭ ﺍﺗﻤﺎم حُجّت= ﻭ ﺩﻟﻴل ﻤﺤﮑﻮﻣ= 5268;ﺖ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ (ﺭﺍﺣﻠﻪ) ﻭﺳﻴ= ;ﻠﻪ ﺳﻔﺮ ﺑﺮﺍﻯ حَ= 580;ّ ﻮ ﺟﻬﺎﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘ= ;ﻄ ﮑﻌﺒﻪ ﻭ مَکّ = 7; ﺑﻠﮑﻪ حَجّ اﮐﺒﺮحق&= #1617; الهی ﺪﺭﻗﺎﺋم= ; ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ) ﻭ&= #65231;ﻴﺮﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎﻣﻌﺬﻭA= 197;ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻋُﺬﺭ ﻓﻘﺮ= 5165; ﮐﻪ حَقّ لاﺯم اﻧﻬﺎ ﺑﺮﻗﺴﻤ= 578;ی اﺯﻣﺎل اﻏﻨﻴʋ= 66; ﺍﺳﺖ. (ﭼﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣ= ﺘﻤﮑﻨﺎﻥ ﺒﻔﻘﺮﺍ ﻳﺎﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﺩﺭآغ= 5;ز ﻓﻘﻴﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﻭ(ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ) ﺭ= ;ﺍﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪﺍ&#= 65255;ﺪ.ﻭﺍﻏﻨﻴﺎ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﻨ= 5170;ﺎﺷﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪگی = 575;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻥ کننذ ﺑﺎﺯ ﺍﻏʌ= 56;ﻴﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; هستند ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧ&= #65166;ﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺻﺮʌ= 33; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ) ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟ= ;ﻠﻔﻘﺮاء اﻟﺬﻳﻥ اﺣﺼﺮA= 261;ﺍ فی ﺳﺒﻴل اﻟﻠʌ= 58; ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎنی ﻔﻘﻴﺮ( &#= 65261; ﺩﺍﺭﺍﻯ حَقّی= ; ﺪﺭﻣﺎل اﻏﻨﻴﺎ)ﻫﺴﺘﻨ= 5194; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪ= ﺍ (ﺻﺒﺮ ﺩﺭحَجّ @= 401;ﻌﺒﻪ ﻭﻳﺎ ﺟﻨگ و ﺟﻬ&#= 65166;ﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﻭ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺩﺭسلوک الهی &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ حصار و ﻣﺤʋ= 66;ﺻﺮﻩ عزلت ﺳﻠﻮکی ﺨ= ;ﻮﻳﺶ ﻳﺎ ﺗﻀﻴﻴﻘﺎﺕ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻓﻘﻴﺮ ﺗﻨﻬ&= #65166; سالک الهی اﺳ&#= 65174;) ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻣﺮﻋﻔﻮ ﺍﻳﻥ &= #65236;ﻘﻴﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ (ﮐﻪ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺗﻮﻓﻴق سلوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺎﻣﻴ&#= 65253; ﺰﻧﺪگی عاﺩﻯ᥷= 2;ﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻬﺪ ﻭ ﺗ= ﻠﺎﺵ ﺩﺭسلوک الهی &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ) ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﻔﻘﺮﺍ ﻣﮑ&= #65248;ﻒ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺭﻯ که ﻧﺎ = 5175;ﻮﺍﻥ اﻥ هستند ﻧﻤﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺑﺎﺭﻩ (ﺳﺒﺐ ﻣُ&= #65260;ﻴّﺞ): ﻔﻬﻮ ﺍﻟﻨیّة &= #65165;ﻟتی هی ﺪﺍعیة ﺍﻟᥴ= 6;ﻧﺴﺎﻥ ﺍلی ﺠمیع اﻟﺎ= ;ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺣﺎﺳّﺘﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻘﻠﺐ ﻓﻤﻥ ﻔﻌل ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻭﮐﺎﻥ ﺒﺪﻳﻦ ﻟ&= #1605; ﻴﻌﻘﺪ ﻗﻠﺒﻪ ع&#= 1604;یّ ﺬﻟﻚ ﻟم ﻴﻘﺒل اﻟﻠﻪ ﻣﻨﻪ ﻋﻤ&#= 65248;ﺎ ﺍﻟّﺎ ﺑﺼﺪق اA= 247;ﻨیّة ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻴّﺖ (ʌ= 61;ﻓﮑﺮﻯ ﻮﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭﻣ&#= 65188;ﺮک ﻮﻣﺸّﻮق اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺗﻤﺎم اﻓﻌﺎل = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ᥻= 6;ﮑﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻧ= ﻴﺰﺧﻮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩ&#= 1711;ی ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺴﺒﺐ = ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻮﻣﺤﺮک هماﻥ ʋ= 96;ﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣ&= #65264; ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﮐﺸﺶ ا&= #1604;هی اﻭ ﻭ ﺩﺭک ﻮﻓﻬ&#= 1605; اﻭ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ &= #1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 183;ﻤﻌﺎ ﻓﮑﺮ ﻭﻋﻘل ﺮﺍ &= #65175;ﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻋﻘل &= #65184;ﺰئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ = 5247;ﺎﺯم اﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻘﻞ ﺟ&= #65200;ئی ﻤﺎﺩﻯ بشری ﺮʋ= 65; ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻠﺎﻣﺖ ﻭﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻘﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺩﺭﮐﻤﺎل ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻌﻘﻞ کُ= 604;ّی اﻟﻬﻰ ﻭﻧﻬﺎﻳ= 5174; ﻋﻘل ﻨﻮع ﺒﺸﺮ= 5263; در قائم ﺒﺮﺳﺪ= ;) ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﻗ= ﻠﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻗﻠﺐ ﮔﻮﺷ= ;تی ﺒﺮﺍﻯ اﺣﺴﺎس = 5251;ﻴﻄﭙﺪ ﻭﻋﻘل ﺬﻫنی ﺪA= 197; ﻣﻐﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺬ&= #64400;ﺮ ﺩﺍﺋﻢ ﻭﻗﻠﺐ ﺭ&= #65261;حی ﻴﺎ ﻓوآد ﺩﺭ ﮊ= 5255;ﺘﻴک ﺮﻭحی که ﻋﺎﻃʌ= 36;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ&= #65187;سّ ﻭﻋﻘل ﺒﺎﻫم ﺘ= 5208;ﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ= ﻘﺎﺩ ﻭﺳﻠﻮک ﺒﺎﺷﺪ &#= 64400;ﻪ ﺩﻟﺶ (ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﺎ= ;ﻭﺭﻯ ﻮﺍﻳﻤﺎﻥ) ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺘﻮﺟﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ &#= 65255;ﻤﻴﮕﺬﺭﺩ (ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳنی = 5262;ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ&= #65156;ثیر ﺭﻭﺍنی ﻮ ﺗﺰﮐ= 5268;ﻪ ﻧﻔس ﮐﺸﺶ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺍﻳﻤﺎنی اﻳﺠʋ= 66;ﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺧﻴ&#= 1604;ی ﺰﻭﺩ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ = ﺩﻭﺭ ﺍﺯ سلوک الهی = ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ) ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓ&= #65240;ﻄ ﺒﺎ ﺻﺪق ﻨﻴّﺖ (&= #65169;ﺎﻭﺭﻯ ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻫﻤ&#= 65198;ﺍﻩ ﺑﺎﻋﻤل ﻮ ﺍﺯﻣ&#= 65166;ﻳﺸﺎﺕ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺑﻴﺪ&#= 65165;ﺭﻯ ﻮﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻓﮑﺮ = ﻭ ﺭﻭح ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺎﻭﺭﺩ) ﻮﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻨﺎ&#= 65235;ﻘﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳ= ;ﻘﻮﻟﻮﻥ ﺒﺎﻓﻮﺍﻫﻬم ﻤ= 5166;ﻟﻴس فی ﻗﻠﻮﺑﻬﻢ ﻭ= 5165;ﻟﻠﻪ ﺃﻋﻠم ﺒﻤﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﻤﻮﻥ ﺒﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ʃ= 80;ﻴﺰﻫﺎئی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل (ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ) ﺍ= ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺩﺭ ﺩل ﻤﺨفی ک= 85;ﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = (ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻯ ﻔﮑﺮﻯ ﻮ ﺭﻭﺣﻰ = ﻫﺮﺷﺨﺺ مُدّعی اﻣﻮﺭ&= #1575;لهی ﻮﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﻫﻤ&= #65268;ﻥ ﺴﺒﺐ بی ﺒﻬﺮﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻥ ﺨﻴلی اA= 227;ﻤﺎل ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ) ﻭ= 5203;ﭙس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻃ&= #65198;ﻳق ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﺑﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺑیخ ﺮ= 5165; ﻣﻴﮑﻨﺪ ( ﺗﻨﻬﺎ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺣﺎل اﻭم ک= 85;ﺩﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ هستند= ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻧﻔﺎق ﻮﺩﻭ ﺭﻭ&#= 1574;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻮٴﻤA= 256;ﻴﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﻭ ﻣ= 5212;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﻤﻌﺎﻳﺐ= ; ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﮐ= ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻳﺎ ﺍﻳ&= #1617;ﻬﺎ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﺁﻣﻨﻮ&#= 65165; ﻟم ﺗﻘﻮﻟﻮا ﻣ= 5252;ﺎ ﻟﺎ ﺗﻔﻌﻠﻮﻥ؟ اﻯ کساﻧﻴﮑﻪ &= #65165;ﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩﻩﺍﻳﺪ (ﺑ&#= 65166;ﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ &#= 65261; ﺑﺎﻭﺭﻯ عملی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻭم ﻮسلوک الهی ﺪﺭﭘﻴﻤᥴ= 6;ﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻬ&= #65194; ﺍﻥ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ) ﭼ= ﺮﺍ ﻣﻄﺎلبی ﻤﻴﮕʌ= 62;ﺋﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ عمل = 5256;ﻤﻴﮑﻨﻴﺪ (ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺪﻭﻥ ا&= #65255;ﺠﺎم عملی ﺘﻌﻬﺪ ﺩʋ= 97; ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋم ّ= 575;ﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮﻳﺎ ﺍ= 5251;ﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺍ&= #65251;ﺘﻨﺎع ﻮ ﺩﻭﺭﻯ کرﺩﻥ &#= 65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﻋﺸق ﻮ ﺭﺯﻳﺪ&= #65253; ﺒﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264;) ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺸﺨص <= b>ﻘﺎل ﻘﻮﻟﺎ ﻭ ﺍﻋﺘﻘ&= #65194; ﻓﻴﻘﻮﻟﻪ ﺩﻋﺘ&#= 65258; ﺍﻟﻨیّة ﺍلی ᥵= 6;ﺼﺪﻳق اﻟﻘﻮﻝ ﺑﺎﻇﻬ= 5166;ﺭ اﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺍﺫﺍ &= #65247;م ﻴﻌﺘﻘﺪ ﻟم ﻴﺘ&#= 65170;ﻴّﻥﺤﻘﻴقة ﻭﻗﺪ ﺃﺟﺎﺯ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺻﺪق اﻟﻨیّة ᥾= 1; ﺍﻥ ﮐﺎﻥ اﻟﻔﻌل غ= 40;ر ﻣﻮﺍﻓق ﻠﻬﺎ ﻟ&#= 65228;ﻠّﻪ ﻣﺎنع ﻴﻤنع ا᥺= 3;ﻬﺎﺭ ﺍﻟﻔﻌل فی ﻘﻮA= 247;ﻪ ﺍﻟّﺎ ﻣﻥ ﺍکُ= 85;ِه ﻭﻗﻠﺒﻪ ﻣﻄﻤﺌ&#= 65253; ﺒﺎﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ک= 607; ﻗﻮل ﻤﻴﺪﻫﺪ ᥾= 1;ﺩﺭﻗﻮل ﺨﻮﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻭﻓﮑﺮ ﻭ= ; ﻣﺤﺮک ﺪﺭﻭنی اﻭ) ﺍﻭ= 5197;ﺍ ﺑﺘﺼﺪﻳق هرﮔʌ= 36;ﺘﻪ ﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﺍﻥ ﺒ&= #65236;ﻌل ﻤﻴﺒﺮﺩ. (ﻗﻮل ﺒ= ﺎ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺠﺮ &= #65169;ﻔﻌل ﻮﻋﻤل ﻤﻴﺸﻮﺩ) &= #65261;ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ &= #65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳ&#= 65194; ﻭﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65268;ﻨﺶ ﺍﻥ ﻨﻤﺎﻳﺪ (ﺍﺷ= ﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻮﻗﺎﺑل ﺒ&#= 65268;ﻨﺶ ﻭ ﺑﻴﻨﺎئی ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197;ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺒ= 5166; ﺣُﺴﻥ ﻨﻴﺖ ﻭﺑ&#= 65240;ﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟُﺴﺘ= 5254;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪ&#= 1602; ﻨﻴّﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻮ&#= 1604; ﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﻓﻌل ﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓ&#= 1602; ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤل &#= 65256;ﮑﻨﺪ ﻭﻋﻠتی ﻤﺎنع = 5;ﺯ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺎﻣل &#= 65236;ﻌل ﺸﻮﺩ (ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ = ﺑﺪﺭﺳتی ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&= #65236;ﻌل ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ ﻧﻪ ﻓ&= #65240;ﻄ ﺪﺭﺿﻌﻒ ﻓﻌﻞ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﻪ ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩﻥ ﻤﻴ&= #65200;ﻧﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻳﻥﺼﺎﺣﺒﺎﻥ علت ﻣﻴﻔﺮﻣﺎʌ= 67;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﺎنی ﻤﺠ= 5170;ﻮﺭ ﺑﺎﮐﺮﺍﻩ ﺭﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ &#= 65193;ل اﻳﻤﺎﻥ ﻮ ﺍﻃﻤ&#= 65268;ﻨﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ (ﻣﮕﺮ ﮐ= ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭﺍﮐﺮﺍﻩ ﻭﻓ&#= 65208;ﺎﺭ ﻭﻣﺎنع هستند = ﻭلی ﻘﻠﺐ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ = ﻤﻄﻤﺌﻥ ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ (ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻭلی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮ= 705;ی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ &= #65165;ﻳﻤﺎنی ﻮﻋﺸق ﺪﺍﺭﻧﺪ &#= 65261;ﮐﻤﺘﺮ ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻋ&= #65252;ال ﺠﺴﻤﺎنی ﻤﻤﮑA= 253; اﺳﺖ ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ&#= 65197;ﻭح ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ = ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴم الهی ᥵= 0;ﻤﺎﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65235;ﺮﻣﻮﺩﻩ لا ﻳﻮﺃﺧﺬﮐم اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﻐ= 5262; فی ﺃﻳﻤﺎﻧکم &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻠﺎم &#= 65248;ﻐﻮعلیّ ﺭغم اﻳﻤﺎﻥ ﻮ@= 344;ﻴﻤﺎﻥ ﻮﺳﻮﮔﻨﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺸﻤﺎ ﻣﻮﺃﺧﺬﻩ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ( ﺍﮔﺮ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﻓﺸﺎﺭ ﻭﺗﻬﺪﻳ&#= 65194;ﻣﺨﺎﻟﻒ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ گفتند ﻭﻳﺎ ﺍ᥽= 5;ﺠﺎم ﺪﺍﺩﻳﺪ ﻣﻮﺃﺧ&#= 65196;ﻩ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺭﻳﺪ) ﻭقُرآن ﻮ ﺍﺧ᥵= 0;ﺎﺭﻭ حدیث ها ﭘﻴﺎﻣ= ;ﺒﺮ ﺩﻟﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﺎﻟک &= #65188;ﻮﺍس ﻭ ﺗﺼﺤﻴح کننž= 3;ﻩ ﺍﻓﻌﺎل ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ (ﻗﻠﺐ ﻓﮑﺮﻯ که &= #65199;ﻣﻴﻨﻪﺍﻯ اﺯﭘﺎکی ﻨﺎﺧʌ= 62;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﮊﻧﺘ&= #65268;ک ﺮﻭﺣی ﺪﺍﺷﺘﻪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﻗﻠ&= #65168; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺗﺼﺤﻴح کند ﺑʋ= 66;ﻃﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65194; (ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﺼﺪ و ﻧﻴّﺖ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65255;ﻴﺴﺖ.ﻭﻓﻌل ﻨﺎﻗﺺ ﺍﺯ ﻣﺤل &= #65256;ﺎﺗﻮﺍنی ﻮ ﻓﺸﺎﺭﻋﻤل ک= 575;ﻣلی ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸ&#= 65262;ﺩ) ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘﻨج ﺸ&#= 65198;ﻃ اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (ﭘ&#= 65256;ج ﺸﺮﻃ لاﺯم ﺪﺭ = 587;لوک الهی ﮐﻪ ﺍﻳﻨʌ= 60;ﺎ ﻫﻴچ ﺮﺑطیّ ﺒʋ= 66;ﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻘﺸﺮﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﻠﺎ&#= 1605; ﻘﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻮ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; سلوک الهی ﺍﺳ&= #65174;) ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ ﻣﺴﺎ&= #65247;ﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎﺟﺒﺮ ﻭ ﺗﻔﻮ&= #65267;ﺾ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. (ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻄ ﻔﻘﻄ= سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭﻯ ﺘ&= #65252;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ اله= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺃʌ= 51;ﺮ ﺍﺯلی اﻟﻬﻰ (ﮐ= 5254; ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺸﻮ&= #65193; ﻭﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺒ&= #65208;ﻮ ﺭﺍ ﺑﺘدﺭﻳج ﺪ= 5197;ﺗﻤﺎم ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺍ ﻧ&#= 65262;ﺍع اﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨ= 5194;. ﻭ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻓ= ﻌﻠﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺮﺳﺪ. &= #65261; ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65169;ﺼﻔﺎﺕ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل اﺳﺖ ﮐﻪ تجلّی= ; الهی ﻘﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺭﻭ&= #65205; ﻣﺤﻤﺪ وﻭﻟﺎﻳ= 5174; ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎ = ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺭﺯﻭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ.ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎ &= #65191;ﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻭ= 5175;ﻌﺼّﺐ ﻭﺣﺰﺏ ﺑﺎﺯﻯ و تحزّب ﻭﻓﺮﻳﺐ= ; ﻣﺬﻫبی آخوندﻫﺎﻯ ﺠﺎ= ;ﻩ ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﭙﻨ&= #1580; ﺸﺮﻃ ﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; جَمع ﺸﺪ ﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺑﻮﺩ= 607; ﮐﻪ ﻋﻤل کند. ﻫ= 5252;ﺎﻥ گوﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (= ﮐﻪ ﺳﺎﻟک هم ﺒﺎﺷA= 194; ﻭﺑﻨﺪگی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﺴﻠA= 262;ک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﻧ= ﻘﺺ ﻭ ﺧﻠل ﺒﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﺍﺯ ﺍﻭ = ﺳﺎﻗﻄ اﺳﺖ (ﺑﺎﺯ ﻣﻌن&#= 1740; ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬم اﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣتی ﻨﺎ ﺑﻴ&#= 65256;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﺎ&#= 1740;ج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻗﺎ&#= 65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻗﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺍﻋم ا= 5199; ﺳنّی ﻮﺷﻴﻌﻰ A= 261; مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ علیّ که ﺩﺭ ﻭᥴ= 5;قع ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65197;ﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨ= 5194; ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺸﺮ&= #65165;ﻳﻂ ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﻗﺪﺭ ﺗﻮﻓﻴ= 02; ﺴﻠﻮکی ﻴﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺷﺮک ﻛﺎﺭﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺷﺮک اﺳﺖ ﻭ ﻣﺮ&#= 65193;ﻥ ﺒﺎ ( ﻧﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎ= ;ﻧﻰ) ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺸﺮک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 40; ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ او ﻣﻴA= 208;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﭽﻨﺎﻥ کنیم ﮐʌ= 58; ﺑﻴﻥ اﻧﻬﺎ ﻣﻴﻤﻮﻥ &#= 65262; ﺧﻮک ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ &#= 65252;ﺴخ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ&= #65256;ﻬﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل اA= 199; نوع بشری ﻫﺴﺘ= ﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺷ&= #65262;ﺍﻫﺪ قُرآن: اﻣّﺎ A= 207;ﻮﺍﻫﺪ ﺍﻟﻘﺮﺍﻥ علی¡= 7; اﻟﺎﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ &#= 65165;ﻟﺒﻠﻮﻯ ﺒﺎﻟﺎﺳﺘﻄﺎع= 77; ﺍﻟتی ﺘجَمع اﻟﻘﻮﻝ= ; ﺑﻴﻥ اﻟﻘﻮﻟﻴﻦ ﻓﮑ= 579;یر ﺍﻣﺎ ﺩﻟﺎﺋل ᥽= 2;ﺎ ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ قُر= 70;ن ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺧ&= #65176;ﺒﺎﺭ (ﺑﺎ ﺧﺒﺮﺷﺪﻥ ا&= #65247;ﻬﻰ ﺩﺭ( ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ= ) ﺍﺯﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ ﺍ= ﻣﺘﺤﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ مُد= 17;عی ﺴﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی هنوﺯ ثاﺑﺖ ﻧᤨ= 1;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ = ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﻭ = ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʋ= 99;ﻣﺎﻳﺶ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ (ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻄﻮع ﻮ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ) ﮐﻪ ﻗﻮﻝ ﺑﻴﻥ ﻘ= ﻮﻟﻴﻦ (ﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا= ﻣﺮﻳﻦ ﺟﺒﺮ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;) ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ &= #65193;ﺭ قُرآن ﻔﺮﺍﻭﺍ= ;ﻥ اﺳﺖ. ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ<b= > ﻭ ﻟﻨﺒﻠﻮﻧّﮑم A= 188;تی ﻨﻌﻠم اﻟﻤﺠﺎA= 259;ﺪﻳﻥ ﻤﻨﮑم ﻮﺍﻟﺼﺎ= 5169;ﺮﻳﻦ ﻭ ﻧﺒﻠﻮ ﺃﺧﺒﺎ&= #65197;ﮐم ﺸﻤﺎ ﺭﺍ (ﺳﺎﻟ@= 401;ﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭﺟﻪ &= #64344;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﻚ) &#= 64380;ﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺩﺭ ﺗﻨگی ﻘﺮ= 5165;ﺭ ﻣﻴﺪﻫﻴم که ﺑA= 194;ﺍﻧﻴﻢ (ﺗﺎ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ= ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ ﻭﺑﺎﺧﺒﺮ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻳﻢ) ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴک ا= 5199;ﺷﻤﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻣﺠﺎ= ﻫﺪ ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ ﻭﺻﺎ&#= 65193;ق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﺧ= ﺒﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻭ ﺍﺧﺘﺒﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤ&= #65166; ﺑﺎ ﺑﻠﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ= ﻪ ﻭ ﻣﺼﺎﻳﺐ ﺩﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﻘﺒلی اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﻭﺳﻴﻠ= ﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ = ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻠﺎﻳ= 5166;ﻯ الهی ﻮﺳﻴﻠﻪ ʌ= 51;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65251;ﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮجَهَن= ;ّمی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﺳﻨﺴﺘﺪﺭﺟﻬم ﻤﻥ ﺤﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ﻤﺎ ʋ= 65;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺪﺭ&= #65183;ﻪ ﻭ ﺍﻧﺪک اﻧﺪﻙ &#= 65169;ﻌﻘﺐ ﻭ ﺩﺭﮐﺎﺕ ﻣﻴﺒ&= #65198;ﻳﻢ ﮐﻪ خودشان همان ﺮﺍ ﻧﻤﻴʌ= 36;ﻬﻤﻨﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ= ﻭﻣﻘﺎم ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﻤﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ) ﻮﻳﺎ = ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺃﻟم ﺃﺣﺴﺐ ﺍﻟ= ;ﻨﺎس ﺃﻥ ﻴُﺘﺮﮐﻮﺍ &#= 65155;ﻥﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺃﻣﻨّﺎ ﻭﻫم ل= 75; ﻳُﻔﺘﻨﻮﻥ؟ ﺍﻳﺎ ﻣﺮﺩم ( ناس و ناسیان عهد الست )ﺨﻴﺎ= ;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﻭﺭﺩ= 5267;ﻢ ﻭلی هرﮔﺰ ﻣﻮʋ= 97;ﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﻗﺮﺍﺭﻧﮕﻴﺮﻧ= 5194; (ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎ= ﻫﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫ&= #65166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻣﻌﻨﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺯﻧﺪگی ﺴﺎ= 5247;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ) = ﻭ قُرآن ﻔﺘﻨﻪ ᥷= 7;ﺍ ﺑﻤﻌنی اﺧﺘﺒʋ= 66;ﺭ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻭﻟﻘﺪ ﻓﺘّﻨﺎ= ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ﻮﻣﺎ ﺳﻠﻴﻤﺎ᥽= 3; ﺮﺍ (ﻫﺮﺳﺎﻟک ﺪﺭﺗ&#= 65204;ﻠﻴﻢ ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل ﺸﺪ= 5257; ﺍﺯﺗﺴﻠﻴم ﻘﺒ= 604;ی ﻮﮐﻨﻮنی اﻭ) ﻣ= 5262;ﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺩﺍﺩﻳﻢ ﻭﺑﺎ ﺧ&= #65170;ﺮ ﻮﺍﮔﺎﻩ ﺷﺪﻳﻢ) = ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻗﺼﻪ ﻣﻮسی که ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳA= 194; ﻓﺎﻧّﺎ ﻗﺪ ﻓﺘ= ;ّﻨﺎ ﻗﻮﻣک ﻤﻥ ﺒﻌﺪ&#= 65241;ﻭ ﺃﺿﻠّﻬم اﻟﺴʋ= 66;ﻣﺮﻯ که ﻣﺎ ﻗﻮم ﺘﻮ= ; ﺭﺍ(ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻄﺮ᥾= 7;ﻘﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ) ﺑﻌﺪ ﺍﺯ= ; ﺗﻮ (ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻥ= ﻤﻮسی ﺒﮑﻮﻩ ﻭﺣتی ﭙ= 587; ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻮﺳ&= #65264; ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ) ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻭ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ. = ﻭلی ﺴﺎﻣﺮﻯ (آخونž= 3; ﻗﺸﺮﻯ اﺑﻠﻴس ﻭﻳﺎ ﺷ= 5268;ﻄﺎﻥ نَفس ﻭﻳﺎ ﻫﺮ (= 5203;َﻤَﺮ) ﻭﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍن= 740; ﻮﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ شب زنده داری ) = ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻩ ﮐﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘ= ﻪ ﻣﻮسی که ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ ﺍﻥ هی اﻟّﺎ ﻓ&= #65176;ﻨﺘک اﻳﻥ ﺠﺰ ﻓﺘﻨ᥽= 8; ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻳﻌنی ﺠﺰ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺶ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻤﺎ= م اﻳﻥ اﻳﺎﺕ ﺑﺎ= 5259;م ﻤﻘﺎﻳﺴﻪ ﻭ ﮔﻮ&= #65165;ﻩ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ( ﺑﺮﺍ= ﻯ اﺧﺬ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑ&#= 65198;ﺗﺮﻯ عقلی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی غیر ﺳﻠﻮ= کی ﺪﺭ قُرآن ﻮﺟ᥾= 2;ﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﺍﻣﺎ = ﺍﻳﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻃ به (ﺑﻠ&#= 65262;ﻯ ﻴﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ) ﮐﻪ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ الهی است ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﻔﻴ= ﻤﺎ ﺁﺗﺎﮐم ﺘﺎ ﺷ᥽= 2;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﭽﻪ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻳﺘﺎﻥ ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻳﺎ ﺍﺯ= ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺸﻤﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎ&#= 65173; ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺷﻮﻳﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ثمّ ﺼﺮﻓﮑم عنهم ﻠﻴﺒﺘﻠ᥾= 8;ﮑم ﻮﻳﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺮʋ= 65; ﺍﺯﺷﻤﺎ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﻭ ﺩﻭﺭ&= #1608; نهی ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍ= 5199;ﻣﺎﻳﺶ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ (ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺭف= ع ﺒﻠﺎ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫ&= #65194; ﮐﺮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻧّﺎ ﺑﻠﻮﻧﺎﻫم کم= 5; ﺑﻠﻮﻧﺎ ﺃﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﺠن= 617;ة ﻭ ﻣﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭA= 165; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ &= #64400;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺻﺎﺣﺒﺎ&#= 65253; ﺒﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. (ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﻤﻮﻓق ﺪﺭﺳﻠﻮ= 5241; ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻬﺸﺖ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ &= #65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺴﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧﻠق اﻟﻤﻮﺕ ﻭ= ﺍﻟﺤﻴﺎة ﻟﻴﺒﻠﻮﮐم ﺃﻳ= 617;ﮑم ﺃﺣﺴﻥ عملا ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮگ ﻮ ﺯﻧﺪگی = 5198;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ اﻓ= 5198;ﻳﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳ&= #65206; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﮐﺪﺍم ﺒﻬﺘﺮﻋ= 5252;ل ﻤﻴﮑﻨید( ﻭسل = 8;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﻮﺯ&#= 65255;ﺪگی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺩ&= #65197; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﻌ&#= 1604;ی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭح &= #65236;ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨ&#= 65262;ﻥ ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺍﻧﻮ= 5165;ع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ&= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻨﺒﺎ&#= 1578;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی عب = 8;ﺭﺗﮑﺎﻣلی کرﺩﻩ ﻭﻫﺮﺑﺎA= 197; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻣﻄﺎ&#= 65169;ق کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﺸﻬﻮﺩ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋم نوع بشر ﻣﻴﺘﻮ= ;ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮ= ﺍﻧﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻔﻮق = 5170;ﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ&= #65267;ﺖ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻫﻤ@= 381;ﻨﺎﻥ ﺒﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65199; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮعی = 5262;ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺯﻳﺒﺎئی ﻮ ت= 14;قرُّب الهی ﺒﺮﺳﺪ. (ﺃ= 5187;ﺴﻥ عملا ) ﻋﻤل ﺘﺤA= 204;ﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﻭح &= #65194;ﺭسلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮکَس ﺑﺮﺣﺴʋ= 68; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﻨﻔس الوﺩﻩ ﺧʌ= 62;ﺩ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺧﻮﺏ ﻭ ﻧﻴک ﺒ= ﺪﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎﻣﻴﻔﺮﻣﺎ= 5267;ﺪ ﻭﺍﺫ ﺍﺑﺘلی ﺍ= ﺑﺮﺍﻫﻴم ﺮﺑّﻪ ﺑﮑﻠﻤﺎ= 5173; ﻭﭼﻮﻥ رَبّ م&#= 1585;َبّی ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎتی ﺍ= 5199;ﻣﺎﻳﺶ ﻭﻣﺒﺘﻠﺎ ﻭﺍم= 578;حان ﻧﻤﻮﺩ. (ﺑﮑﻠﻤﺎ= ﺕ الهی ﻀﻤﻥ اﺣᤨ= 1;ﺎم ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ = ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ الهی ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﺎﻭ= 5197; ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻨﻴﺰ ﮐﻠﻤﺎﺕ ا&#= 1604;هی هستند. ﻭﮐﻤﺎ᥼= 5; (ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم ﻴﺎ ﺑﺮﻫﻤﻦ) ﭘﺪ= ﺭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺒﻨﻰﺍﺳﺮﺍﺋﻴ= 5246; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯﺭ ﺯ&= #65197;ﺩﺷﺖ ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻭﺵ = ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺣﻨ&= #65268;ﻒ ﺷﺪﻥ سلوکی ﻭ ʋ= 75;ﺰﮐﻴﻪ ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ = ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء اﻟﻠﻪﻟﺄʌ= 55;ﺘﺼﺮ ﻣﻨﻬﻢ ﻭ ﻟﮑﻥ ﻠ= ﻴﺒﻠﻮ ﺑﻌﻀﮑم ﺒﺒﻌﺾ </= b>ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﺼﺮﺕ ﻣﻴﺪﺍﺩ ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ. (ﻏﻴ= ;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺷﻴﺎﻃﻴن هستن= ;د ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺻﺒﺮ ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻮ&#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻗﺮﺍﺭﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ.ﺣﮑﻤﺖ آفرینش ﺷﻴﻄﺎ= ﻥ ﻭﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آخ= 08;ند ﻭﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ ﺠﺰ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﺑ&= #65166;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺄﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻴﺎﻃﻴ&#= 65253; ﻤﺰﺍﺣم ﻤﺠﺎﺯ= 5165;ﺕ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑرَبّرخ= ;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺎﻧﮑﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭﺳﻴ&#= 65248;ﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺗﺎ&#= 65267;ﻴﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻨﺰﺩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر ﻭﺍﺻل ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﺍﻧﭽﻪ ﺩﺭ &= #1602;ُرآن اﺯ ﺑﻠﺎﻫﺎ ﻫﺴ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ ﻤ&= #65228;نی اﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ&#= 65191;ﺒﺮ ﺷﺪﻥ و ازمایش= ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ(ﺣتی ﻴﻌﻠﻢ) ﺍ&= #65261;ﻭﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﻧﻪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺎ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ ﻭجَه¡= 4;نّم اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ کهحق انها در ای ن نوع می باشد) ﻭﺍﻣثال اﻳﺎﺕ ﺑﻠﺎﻳﺎ &#= 65193;ﺭقُرآن ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اثباﺕ ʋ= 65;ﻣﺮ ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺑﻌﺒث &= #65261;ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻨﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑﻤ&#= 65174;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﺑﺎﺯﻯ ﺪﺭﻧﻴﺎ&#= 65261;ﺭﺩﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺃﻓﺤﺴﺒﺘم ﺃﻧ= ّﻤﺎ ﺧﻠﻘﻨﺎﮐم عَ= 6;َثا ؟ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﺧʌ= 68;ﺎل کرﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ= 5170;ث ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪفی و مقصودی اﻓﺮ&= #65267;ﺪﻩ ﺷﺪﻩﺍﻳﺪ (ﺗﻨﻬ&= #65166; ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ هدﻑ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65192;ﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍ&= #65255;ﻴﺖ ﻭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ کسب ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍA= 191;ﻠﺎق الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺗʋ= 66; ﻣﻨﺎﺳﺐ تولد ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᤨ= 4;ﺮﺩید .ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ &= #64380;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗ&= #65170;ل ﻨمی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ = 4400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺑﮑﻨﺪ ( ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ&#= 65175;ﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻧﻪ ﮐ= ﻪ ﺷﺨﺺﺣتی هرﻣ᥾= 2;ﺟﻮﺩﻯ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮ&= #65193; ﻳک ﻮﻳﺮﻭس ﻫﻢ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﻫﻤگی اﺯ ﺍﺯل A= 176;ﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭﺳﻠﺴﻠ&#= 65258; ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻴﻨﻬﺎ&#= 65267;ﺖ انواع ﻋﺒﻮﺭ ᥵= 5;ﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺩﺭنوع بشری ﻨﻴﺰ ﺍﺯ A= 207;ﻬﻮﺩ ﻭﮐﻤﺎل رَبّ ᥴ= 5;ﻟنوع بشری ﺠﺒﺮﺋﻴل= ; ﻴﺎ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺬﺭ= 5193;. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5175;ﺮﺟﻴح ﺪﺍﺩﻩ ﻭﺩﺭﺳﺖ &= #65259;م ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻮﺗﮑﺎﻣل نوع بشری ﺑﺨﺎﻃﺮ ʋ= 93;ﺍﺷﺘﻥ عقل ﻭﺑﺎ ﭘﺮﻭA= 197;ﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘلی = 75;ﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻃﺒیع= 40; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎ ﻋ= ﺸق ﻮﺍﺷﻨﺎئی هرᤦ= 0;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﺎ ﻓ&= #65260;م ﻮﺍﺩﺭﺍک علت = 8; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل اﺭﺍﺩﻯ. ﻭﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺪّ &#= 65165;ﻗل ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ نوع بشری ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 169;ﺎ ﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍﺟ&= #65258; ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ <o:p></o:p></span= > ﺗﮑᥴ= 6;ﻣل ﺮﻭح ﻮﻋﻘﻞ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻮﺩﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺿ= ﺮﺭ ﺧﻴلی اﺯ ﻗﺴﻤA= 176;ﻬﺎﻯ ﺠﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﺒﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺮﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع فوق بشری ﻧﻪ ﻓ= ;ﻘﻄ ﺮﻭح ﻮﻧﻔس ﺑﻠ= 4401;ﻪ شاید ﺫﻫﻥ ﻮﺟʌ= 04;م ﻨﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮﻋﺎﺷﻖ شایست= ;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65227;ﻘل ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﻭﺍﺧﻠﺎق ﺒﻬﺘ= 5198;ﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﺍل &= #1606;وع بشری اﺳﺖ ﺑﺪ᥸= 3;ﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﻟﺬ&= #65165; (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﻳﻌن&= #1740; ﺒﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﺪﻥ ﺒ= ﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻋﻤﻠ&#= 65264; ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﺘﺤﻘق ثاﺑﺖ ﻭﺻﺎﺩق کماﻟﺎﺕ ﺩﺭ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﮐسی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﮑ= 5256;ﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣت= 740; ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 65261;ﻋﻮﺩ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺎA= 255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺒنوع بشری ﺒﺎﻟﺎ ﻣʌ= 68;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺫ&= #65165;تی ﻮﺭﻭحی ﻮﻋﻘل®= 0; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65261;ﻃﻠﺐ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل ا= 5197;ﺍﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎ&= #65255;ﻬﺎﻯ ﺪﺭﺍﺯ ﻭ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺗﮑﺎﻣل ارﺍﺩﻯ نوع بشری ﻔﻌﻠﻰ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﻥ ﺑﺼ&#= 65262;ﺭﺕ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺷﺮﻳﻔ&= #65176;ﺮﻳﻥ ﻨﻮع کره زمین اﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ= 4405;ﻴﺮﺩ. ﻭ شاید ﺑﺎ ﺭﻧ= 80; ﻔﺮﻭﺍﻥ ﺘﺮﻯ ﭼﻮﻥ ﻤﻴﻤ&= #65262;ﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺒس ﺟﻨﮕ= 5248;ﻬﺎﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﺨﻮﺩﺭA= 165; ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ. &= #65165;ﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻨ&= #64405;ﻮﻧﻪ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﺪﻫﻨﺪ) امام ﺮﺿﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻬم ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻟﺬﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩ<b= > ﻭﻟﻮ ﺭﺩّﻭﺍ ﻟﻌﺎﺩ= 5261;ﺍ ﻟﻤﺎ ﻧﻬﻮﺍﻋﻨ&#= 65258; ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﮔﺮʋ= 93;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻫﺎ = 5197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭنَ= 607;ی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭلی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﻣ&= #65166;ﻳﺶ ﻭﺍﺧﺘﺒﺎﺭ ﮐﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮﺷﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧند ﻋ= 5194;ل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﻋ&= #65252;ل ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻳک ﻔﺮﺻ&#= 65174; ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ ال= 07;ی اﺖ.ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻴ= 4405;ﻔﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﺎ= ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺏ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﺯ ﻃ= ﺮفی ﺘﺎﻭﻗتی گناﻩ= ; ﻭ ﺧﻄﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫم ع= 575;ﺩﻟﺎﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭﺑﺪﺍﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻏﻴﺮ &= #65165;ﻳﻦ (ﺑﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ= ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺠA= 260;ﻨم ﺠﻬﺎﻥ) ﺑﺪﻭﻥ ﺪ= ﻟﻴل ﻮﻋﻠﺖ ﺍﺗﻤﺎﻡ &= #65188;ﺠﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨﺎﺭﻭﺍ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻭﻟﻮ ﺍﻧّﺎ ﺃﻫ= ;ﻠﮑﻨﺎ ﻫم ﻟﻴﻌﻠﻤﻬم عدﻟﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﻌ= 5196;ﺑﻬم اﻟّﺎﺑحَجّة &= #65169;ﻌﺪ ﺍﻟﻔﻌل اگر ﻣ&= #65166; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳ&#= 1578;یم ﺁﻧﻬﺎ ﺮﺍﺟﻠﻮ&#= 65175;ﺮ(ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ) ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﻨﺪ &= #65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﻭﻟﻮ ﺃﻧّ= ;ﺎ ﺃﻫﻠﮑﻨﺎﮐم ﺒ= 5228;ﺬﺍﺏ ﻣﻥ ﻘﺒﻠﻪ ﻟﻘ&#= 65166;ﻟﻮﺍ ﺭﺑّﻨﺎ ﻟﻮﻟﺎ &#= 65155;ﺭﺳﻠﺖ ﺍﻟﻴﻨﺎ ﺭﺳﻮﻟ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻳﺎ ﭼﺮﺍ ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺭﺳﻮلی ﻨﻔ= 5198;ﺳﺘﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﺯﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65256;ﻰ (ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒ= ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳ&#= 1604; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﻓﻬ&#= 1605; اﻣﻮﺭالهی ﺮﺍ= ; ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻯ &#= 65252;ﻤﮑﻥ ﺒﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻧ= ﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭﺗﮑامل ﺠﻮ ﻭA= 203;ﺎﻟک ﻮشاهد ﻣﻮﺭﺩ ʌ= 55;ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻳﻢ) ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&= #65267;ﺪ ﻭﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻣﻌ&#= 65196;ّﺑﻴﻦحتّی ﻨﺒﻌث ﺭﺳﻮﻟﺎ &#= 65261; ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺬﺍ&= #65167; جلو تر ﻭ ﻣﺠﺎʋ= 99;ﺍﺕ ﮐسی ﻨﻤﻴﺪﻫﻴA= 250; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻗﺒ&= #65248;ﺎ ﺭﺳﻮلی ﺮﺍ ﻓﺮ= 5203;ﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ( ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺎﻣﻌﻪ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺳﺎﻟک ﻤﺴﺘﻌﺪ &#= 65261;ﺣتی ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64344;ﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﺵ ﺍﻭﻳس ﻗ&#= 1614;ﺮَﻥ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﮐﻪ &= #65187;تی هرﮔﺰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻴﺮ ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﻨﻴ&#= 65166;ﺑﺪ. ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗ= 5252;ﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65169;ﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤ&#= 64405;ﺎﻥ اﻳﻦ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ &#= 65197;ﺍﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺪA= 197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭﻳﺎ ﺑ&#= 65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻭﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﻮﺭﺳﻮﻟﺎﻥﻫﻤ= 5268;ﺸﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ &= #65193;ﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﺗﺎﻧﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴ= 5250;. ﻭﻳﺎ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ &= #65191;ﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻤﻴﮑ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻳﺎ ﻣﺎ شایس= 8;گی ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65268;م ﻴﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. = ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭﻳک &#= 65176;ﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﻮﻋﺎﻗ= 5248;ﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨ&= #65212;ﻮﺹ ﺍﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ مُربّی اﻳﻥ ﺘ= ﮑﺎﻣل عمیق ﺮﻭﺣی ﻮ ʋ= 65;ﺑﺪﻯ ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻧ&#= 65262;ﺍع فوق بشری ﺑﺎﺷ= ﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒیعی A= 212;ﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻋﻘل ﻮ = ﻓﻬم ﻨﻴﺎﺯ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65165;ﺩﺭﺍﻙ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒلی = 5198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎﮐسی اﻟﻒ باء ﺭﺍ ﻧA= 268;ﺎﻣﻮﺯﺩنوشت= 607; ای ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ. ﻭﺗ&= #65252;ﺎم اﻮﺭﺩﺍﻧﺴﺘﻨA= 264; ﭼﻮﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ&#= 64344;ﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ هم در ترتیب ﻫﺴﺘﻨﺪ= ;. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﺘﮑﺎﻣل ﻤﺮﺑﻮ= 5219; ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65170;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع بشری ﻣ= ;ﻌﻤﻮﻟﻰ ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺴﺎ&#= 65193;ﻩ ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻧﻴ&#= 65166;ﺯ ﺑﻌﺒﻮﺭ ﻣﺤلی = 5227;ﻘلی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ م&= #1614;شیّت الهی ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻤّﺖ ﺷﺨصی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﺘﻌ&#= 65194; ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺭُﺳﻠﺎ ﻣﺒﺸّ&= #65198;ﻳﻥ ﻮ ﻣﻨﺬﺭﻳﻥ ﺮʌ= 03;ﻮﻟﺎﻧﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺒﺸّ= 5198; ﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﻫﻨ&= #65194;ﻩ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ&= #65187;ﻘﺎﻳﻘﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﺩ&= #65197; ﻧمی اﻭﺭﻳﻢ. ﻭ= 5267;ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺧﻄﺎ&#= 65197; ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤ&#= 65166;ﻧﺪﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﮐﺴ&#= 65168; ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ&= #65255;ﮑﻨﻴﻢ ﺑﭽﻪﺭﻭﺯﮔﺎﺭ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻤﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻳﻢ. &= #65175;ﺎ شاید ﺍﺯ ﺗﺮس ʌ= 03;ﻠﻮک الهی ﻮﺧﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل نوعی روﺡ ر ﮐﻪ= ; ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ &= #65165;ﺩﻳﺎﻥ ﺒحَقّ ﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﺪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻧﻤﻴ&#= 65208;ﺪﻳﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﻳ&= #1705; ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﺩﻯ = 4400;م ﺴﻮﺍﺩ ﺗﺮ ﻭﮐم عقل ﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ = 5175;ﻬﺪﻳﺪ ﺑﺨﻄﺮﺍﺕ جَه¡= 4;نّمی ﻮﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻭﺭﺍ &= #65165;ﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭت= 608;حّش ﻭ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭش&#= 1575;یسته ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﺭﺍم &#= 65208;ﺪﻥ ﻮ ﺍﻫل گردﻳﺪʌ= 53; ﻤﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; عاقل ﺘﺮ ﺷﻮﺩ A= 175;ﻄمیع او ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ = 5261; ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﻬﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺪﻑ ﮐﺸﺎ&= #65255;ﻴﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻗﻠﻴ&= #1578; اﻧﺪک هستند ﮐ= ﻪ ﻧﻪ ﺗﺮس ﺍﺯجَ= 07;َنّم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﻃ&= #65252;ﻊ ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺷﺪﺕ ﻋﻘل ﻮﺗ&= #65228;ﺠﺐ ﻭﻋﺒﺮﺗﻬﺎﻯ ا= 5255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮ&= #65193;ﺵ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳﺴ&= #65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻥ اﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﭙﺮﺳﺘﺶ ﻭ تَق= 85;ُّب ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ بغیر ﺍA= 199; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﺣ= 5176;ﻤﺎﻟﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﺪﺍ&= #65197; ﻭ ﻟﻘﺎﻯ اﻣﺮﻭ&#= 65199;ﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰﺩﺭ رَبّ= ; ﺍﻟنوع بشری ﻘﺎﺋم ﻤ᥷= 8;ﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻓﺎﻟﺄﺧﺘﺒﺎﺭ= ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﻠﺎ= 5203;ﺘﻄﺎعة ﺍﻟﺘّﻯ ﻤﻠّﮑA= 260;ﺎ ﻋﺒﺪﻩ ﻭﻫﻮ ﺍﻟ&= #65240;ﻮل ﺒﻴﻥ اﻟﺠﺒﺮ ﻭ &= #65165;ﻟﺘﻔﻮﻳﺾ ﺑﻬﺬﺍ ﻧﻄﻘق القرﺍﻥ ﻭﺟﺮ᥵= 3; ﺍﻟﺎﺧﺒﺎﺭ ﻋﻥ اﻟﺄﺋمّة ﻣﻥ ﺁل اﻟﺮﺳﻮل ﭙ= س ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍﺯﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﻥ ا&#= 65203;ﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧ= ;ﻴﺰ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻴﻥ ﺠﺒ&= #65198; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ قُرآن اﻧﺮ= ;ﺍﮔﻔﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ (= ﺍﻭﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ) ﺍﺯ آل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻫل ﺒﻴﺖ (ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎ ﻥﻤﺤﻤﺪﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ) ﺧﺒﺮ= ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. (ﺍﺧﺘﺒﺎﺭ) ﺍﺯﻣ= ﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺎ ﺧﺒﺮ = ﺷﺪن ﻋﻤلی اﺯﺑﻨﺪʄ= 04;ﺎﻥ عاﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ &#= 65261; ﺑﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ= ﺤﺾ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮ&= #1604; ﻭ ﺩﺭﭘﻴﺮاله®= 0; اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﻗﺸﺮ= ﻳﻮﻥ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎﻯ ﺒ&#= 1581;َقّ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺯ ﮐسی عباﺩتی ﺮ= ﺍ ﻧﻤﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺣتی ﺸﺮک ﻨﻴﺰ ﮐﺮﺩ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎکی = 5262;ﺷﻬﻮﺩﻯ ندارند . <o:p></o:p> حدیث 1618 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ32 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻟﻴﺴﺖ ﺍﻟﺘﻮبة ﻗﺎل هو ﺍ&= #65247;ﻔﺮﺍﺭﺗﺎﺏ ﺣﻴﻥ لم ﻴﻨﻔﻌ= 5258; ﺍﻟﺘﻮبة ﻭﻟم A= 268;ﻘﺒل ﻤﻨﻪ ﻠﻠﺬﻳﻥ ﻴ&= #65228;ﻤﻠﻮﻥ اﻟﺴﻴّﺌﺎﺕ ح= 8;ّی اﺫﺍ ﺣﻀﺮ ﺃﺣﺪ&#= 65259;م اﻟﻤﻮﺕ ﻗﺎل اA= 255;ّﻯ ﺘِﺒﺖ ﺍﻟﺂﻥ </b= >ﺗﻮﺑﻪ &#= 65169;ﺮﺍﻯ کسانی ﻧﻴﺴﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ = ﺩﺍﺋم ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻤﺮگ ﺒﺂﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳک ﺸﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﺍﻳﻨک ﺘﻮﺑﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﻢ. ﻭﺍﻣﺎم ﺘﻔﺴﻴ= 5198; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﻳﻥ همان ﻔﺮﺍﺭ ﺗʋ= 66;ﺋﺐ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65197;ﺯشی ﻨﺪﺍﺭﺩ توﺑﻪ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘ= ﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ (ﺷﺮﻃ ﺴﻠ= ﻮﻙ الهی ﺪﺭﺟﻮﺍ᥽= 5;ﻰ ﺑﺎﮔﻨﺎﻫﺎﻥ کمتر ﻭﻗﺪﺭﺕ ʋ= 75;ﺤﻤّل ﻮﺻﺒﺮﻭﻋﻘل ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻧﻪ ﻋ= ﻘل کاﻓﻰ ﻭﻧﻪ ﻗﺪ= 5197;ﺕ ﺟﺴمی ﺘﺤﻤّل ʌ= 52;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﺴﺖ ﭼ&#= 65258; ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ = ﮐﺎﻓﻰﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&= #65256;ﻬﺎﻳﺖ واجب ﺳﻠﻮک ﺪ᥷= 7;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻦ (ﺷﺮﻃ ﻨﻬﺎ= ﺋﻰ) ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧ= ﻪ ﻣﺮﺍﺣل اﻭﻟﻴ= 17;ﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺩل ﺨ&#= 65262;شی ﺒﻪ ﺁﻥ. ﺍﺯﮐﺠﺎ= ﻣﻌﻠﻮم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺟ&= #65228;ﺖ ﺑﺎ ﻧﺴخ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﻬﺘﺮ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻴل ﻮﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺠﺎم سلوک الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1619 - = 75;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ87= - ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ ﺮﭘ&= #65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﻴﺎ &#= 65197;ﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﺭَﻗی ﺴA= 176;ﺸﻔی ﺒﻬﺎ ﻫل ﺘﺮﺩ ﻣ&= #65253; ﻘﺪﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘ&= #65166;ل اﻧّﻬﺎ ﻣﻥ ﻘﺪ= 5197; ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻳﺎ ﺭِﻗﻰ (ﺑ&= #65236;تح ﺮاء ﻮ ﺳﮑﻮﻥ ﻘ&#= 65166;ﻑ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺠ&= #1614;ﻤﺒَل ﻮﺗﻌﻮﻳﺬ ﻭ ﻧﻈ&= #65198; ﻗﺮﺑﺎنی اﺳﺖ) = 4400;ﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺸﻔﺎ ﺣﺎ&= #65211;ل ﻤﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﺎ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻘﺪ&#= 65197; الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ؟ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﻗ= َﺪَﺭﻭﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. = (ﺭَﻗﻰ) ﻳﺎ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺑﺎ&= #65255;ﻰ ﻭﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷ&= #65236;ﺎﺑﺨشی ﭽﻮﻥ ﺪﻋﺎ ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﺗﻤﺎمی ﺨﺮﺍف®= 0; ﻮﻭﻫمی هستند. ﻣﮕﺮ ﺩʋ= 97;ﺳﺎﻟکی که ﺍﻣﺮﻯ ﺮﺍ ﺍ&#= 65199; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﻔﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐ= ﻪ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65203;ﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺿﻤﻥ ﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭلی اﺯ ﺩﻋﺎ ﻭﺟﻤﺒ&#= 1604; ﻮﺍقعی ﺘﺮ ﻫﻤA= 166;ﻥ ﺪﺭﻣﺎﻥ ﻭﺩﺍﺭ&#= 65261; ﻭ ﺭفع هر ﮔﻮﻧA= 258; ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭﺑ&#= 65198; ﻃﺮﻑ ﮐﺮﺩﻥ هر= 4404;ﻮﻧﻪ ﻧﻘﺺ ﻭ ﻋﻴﺐ ﻭﻧ= ﺎ ﺑﺴﺎﻣﺎنی ﺨﻮA= 193; ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣتی = 5194;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺟﺎﺭﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﻀﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.ﺩﺭﻭ&#= 65165;قع ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭﻯ اﺯﻗﺒل ﻨﻮﺷﺘA= 258; ﺑﻤﻔﻬﻮم اﻧﺴA= 166;نی ﻨﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ عاﻗل ﻮ ﻣﺘﻔﮑA= 198; ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺴﻪ ﻋ&#= 65166;ﻣا اﺻلی ﺒﺎ ﻫم عمل ﻤﻴﮑﻨند ᤨ= 0;ﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ= ﺑُﺮﺩﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﻭﺍﺻل= 740; ﺘﺮﻳکی هستند.= ﺳﺮﻧﻮﺷتی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ کسی ﺘﻌﻴﻴﻦ ﮐA= 198;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﺯلی همگاﻥ ﮐ= ;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﻮA= 183;ﻮﺩﺍﺕ ﻳﮑﺴﺎﻥ اﺳﺖ.ﻭ &= #65259;ﻤگی ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻮﺍع عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی کنند .ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳک ﻨﻮ&#= 1593; ﻴﮑﺴﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣ= 604; ﻨﻮع ﺨﻮﺩ ﻋﺒﻮ&#= 65197; ﻭﺗﺄﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&#= 65267;ﻄ کنند ﻭﺳﻮم ﺴ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ کنوﻧﻰ @= 400;ﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺨﺎA= 209; ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺑﺮﺍ&= #65263; همین ﺘﻮﻟﺪ ﻓʌ= 28;لی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﮐﻪ ﺷﺨصی سالک الهی ﺷﺪ ﺍﻧﮕʋ= 66;ﻩ ﺑﺎ ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻥ &= #65256;ﻮع ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﻭﺑ&#= 65198;ﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﻔ= ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺰئی ﻮ= 5193;ﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﻭﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫ&= #1605; ﻮﭘس ﺍﺯﻫﺮﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺴﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺮﻭﺩ. = ﺗﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺍجَلّ ﻮﻣﻬﻠ᥵= 4; ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺗﻌﻴﻴ= 5253; الهی ﺪﺭ ﮐﻠﻴʋ= 66;ﺕ ﻭﻳﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠحظه وﺟﺰﺋ᥾= 8;ﺎﺕ ﺍﻥ ﻫﻤﮕﻰ ﻋﺎﻣ&= #1604; اﻭل ﺪﺭ ﺟﺮﻳﺎ= 5255;ﺎﺕ ﺯﻧﺪگی اﻧﺴﺎʌ= 53; ﻧﺎ ﻣُﻘﺪّﺭ ﻭﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭﻋﺎﻣل ﺪﻭم اA= 197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﺒﺤث ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻄ&#= 65198;ح ﻨمی کنیم ﮔﺮﭼ= ;ﻪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ = ﺣﺪّ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ&= #65165;ﺯﺍﺩﻯ عمل ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= 5165;ﻳﻥ عاﻣل ﺪﻭم ﺮﺍ A= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻌ&= #65194;ﺍﺩ ﺍﻭ می ﺪﺍﻧﻴﻢ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴ= 5198;ﺩ. ﻋﺎﻣل ﺴﻮم ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ᥶= 3;ﺪﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻳﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻳ&= #65166; ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ لحظ = 7; ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ﺪﺭ ﻣﻮﺭʋ= 93; ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﻨ&#= 65188;ﻮﻯ هست ﻭلی اﻧﭽﻪ= ; ﺩﺭ نوع بشری ﺩﺍﺭ= ﺍﻯ ﻨﻘﺶ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻳﻥ عاﻣل ﺒﻮʋ= 83;ﻮﺩ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺍﺩﺍ&= #65197;ﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯﺟﺴم &#= 65262;ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎ= 5253; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﻮﺗﻮکُلّ ﺒﺨ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻ= ;ﻮﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟ&= #65188;ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺧﻮﻳﺶ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻌﻴﻥ ﻘﺒلی ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭ= ;ح اﻧﺴﺎﻥ ﺘﺎثیž= 5; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨﺤﻮﻯ &= #65259;ﺪﺍﻳت ﺑﺘﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺤﻮ&= #1604; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﻴک ﻘﻀﺎ &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65197;ﺍ ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻫﺮﺳﻪ ﺍﻳﻥ عو= 5165;ﻣل ﺴﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ = ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ&= #65183;ﺪﺍئی هر یک اﺯﺍﻳﻥ عوﺍﻣﻞ ﺗﻨﻬﺎ = 5193;ﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺘﺰﺍ&#= 1593; ﺬﻫنی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﻮٴﻤﻦ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﻣﺘﻔﮑ&= #65198; ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﻴﺮ ﺟ&= #65170;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺍﺳﻴﺮ ﺧﺮ&= #65165;ﻓﺎﺕ ﻭبی اﺭﺍﺩگی ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣ&#= 65166; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻗﻀ&#= 65166; ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻳﺎ مَ&= #1588;یّت ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻫﻤگی ﻤﻔﺎ= 5259;ﻴم ﻨﺰﺩﻳک ﺒﻬم ﺪ= 5197;ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻳﮕﺎ= 5255;ﻪ ﺩﺭﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ= 5175;ﺮ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻗﻀﺎﻯ ال&#= 1607;ی ﺒﭽﻨﺪ ﻣﻌنی اA= 203;ﺖ. ﻳکی ﺤﮑﻤﻴﮑﻪ = 5193;ﺭ ﺍﺯل ﻮ ﻗبلا اʋ= 99; ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هرکَس ﻭ ﻫﺮ ﻣʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺍﻥ ﺘﻌﻴﻴﻥ کر= 5193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﻀﺎ ﺑﻤ= ;ﻌنی اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌ= نی ﺪﻭﻡ ﻗﻀﺎ ﺑﻤﻔ&= #65260;ﻮم ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﻴک ﻘﺎضی اﺳﺖ @= 400;ﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺣﻮﺍﺩ&#= 1579;ی ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺳ= ﭙس ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻴک ﻘﺎ&#= 1590;ی ﻮ ﺭﺳﻴﺪگی کننده شایست= 07; ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺍﻧﺮﺍ &= #65169;ﺮﺭسی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﻄﺎ ﻭﻋﻠتی ﺒ= 5262;ﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ گرﺩﺩ = 5261;ﻳﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺸﻮﺩ ﻭلی ﺎﻳ= 5253; ﺪﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻣﻘ&#= 65166;ﺻﺪ قُرآن ﻮحدیث &#= 1607;ا ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺭﻣﮑﺘﺐ ﺭﻭﺵ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺳ&= #1605;ی ﻮﻣﻘﺒﻮل اﻣﺮA= 261;ﺯ الهی اﺳﺖ. ﺗﻤʋ= 66;م اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺒل اA= 199; ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻔﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭﺍﻫ&#= 1604; کلام ﺒﺴﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺘﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻳﻥ اﻋﺘʌ= 40;ﺎﺩ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺃﻣﺮحَقّی ﺒﺪ= ;ﺭﺳتی ﺘﺼﻮﺭﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻋﻤلی ﺍﻥ عقیده ﺩﺭیک ﺴ= ﻠﻮک ﻤﻘﺒﻮل اﻟﻬﻯ = 575;ﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻣﻨﺠ= ﺮ ﺑﺪﮔﺮﮔﻮنی ﺬA= 165;ﺕ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍ= ل ﻴک ﺸﺨﺺ ﮔﺮﺩﺩ. = ﻭ شایسته ﮐﺴﺐ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭﺣﺎنی ﻮﺭﻭحی ﺘﺎﺯﻩA= 165;ﻯ گرﺩﺩ. ﺗﺎ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﻣﺮگ ﻨﻴﺰ شایسته ﺭ= ;ﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ فوق بشری ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = 5197;ﺍﻩ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪﺭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭحی ﺒﺎﺯ ﺑﺮ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﻔﻮﻕ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﺪﻧﺒﺎل کند. ﻭA= 169;ﻌﻘﻠﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺯیبا = 6;ی صورت ﻨﻮعی ﺒﻬ= ;ﺘﺮ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﻭ ﻓﻀل ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65261; ﺫﺍتی ﺒﺮﺗﺮ ﺍ= 5199; ﺍﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ&#= 65259;ﺴﺖ ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﺗﻔﮑﻴک ا= 5267;ﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ&#= 65251;ﻮﺍﻧﻊ ﻳﺎ ﻣﺤﺮک ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 76;ﻬﺎ ﺑﺪﺭﺳﺖ ﻳﺎ ﻏﻠ&= #65218; ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﺫﻫﻥ ا&= #65255;ﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح اA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺄﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻌﺘﻘ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ غی= 585; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺣت= 740; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﺍﻋم اﺯ ﺷﻴﻌﻪ &#= 65267;ﺎ ﺳﻨّﻰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= 5199;ﺍﺩ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65199;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﻣﻴﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋ= ﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧ= 5258;ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﺩ. ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح ا= 5261;ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﻤﻴﻨ&#= 65166;ﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻋﺪﺍ&= #65247;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻭ ﺍﻣ= ﺎﻧﺖ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی هست ﻭﺟﺎﻯ ﻨﮕA= 198;ﺍنی ﻮﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﭼﻮﻥ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﻭﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑ&= #65198;ﺩﻥ ﭽﻮﻥ ﺸﻴﻄﺎﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻل ﺒ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻧﻬﺎئی هستند = ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ تَصوّر= ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻳﻥ اﻣﻮﺭ ﻭ ﺗﻔﮑﻴ&#= 1705; اﺯ ﻫﻢ ﻭﺩﺭ ﺍﺻ&= #1604; ﻤﺘﺼل ﺒﺎﻫم ﺮ= 5165; ﺩﺭک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ &= #65165;ﺯ ﻳک ﺘﻔﮑﺮ ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﺣﻮﺍل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻥ ﻮﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯA= 251;ﺮگ ﺨﻮﻳﺶ ﻭﺗﻤﺎﻳ&#= 1604; ﻘﻠبی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺮﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮ&= #65267;ﺸﺘﻦ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻣﺤﺒﻮﺏ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﺮﺍ ﺍ&= #65197;ﺯﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧفع &#= 65192;ﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺬﺍﺭ ﻣﺤﺒﻮﺏ الهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﻣﻌﺎنی ﻤﺤﺘﻠA= 234; ﻗَﺪَﺭ ﺩﺭﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﻳﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﻭﺗ&#= 65262;ﺍﻥ ﺒﻤﻌﻨﻰ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻳﺎﮐ ﺎ&= #65197;ﺑﺮﺩ ﺗﻮﺍﻥ الهی ﺮʋ= 65; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻠﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺟﺪ&= #65165; ﮔﺎﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺯ= ﺭﻭﺍنی اﻳﺮﺍنی عقید&= #65257; ﺑﺠﺒﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪ ﻫﻨﺪﻯ ﻘﺪم ﺒﺎ&#= 65199;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ. و ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥﺰﺭﻭﺍﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1619 مکرر - ﺑﺎﺯ ﺩ᥷= 7;ﺣﺪﻳثی اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ87= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا A= 267;ﻮٴﻤﻥ عبد حتّی ﻴﻮٴ&= #65252;ﻥ ﺒﺄﺭبعة ﺣتی ᥾= 8;ﺸﻬﺪ ﺃﻥ لا ﺍﻟﻪ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺣﺪﻩ ﻟ&= #65166; ﺷﺮﻳک له ﻭﺃﻧ= 17;ﻯ ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﺑ= 5228;ثنی ﺒﺎﻟﺤﻖ ﻭ حتّ= 40; ﻴﻮٴﻤﻥ ﺒﺎﻟﺒﻌث ﺑﻌﺪ &#= 65165;ﻟﻤﻮﺕ ﻭﺣتی ﻴﻮٴﻤﻥ A= 170;ﺎﻟﻘﺪﺭ ﻫﻴ&#= 1670; عبد ﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻣ= 5262;ٴﻤﻨﻰ ﺑﺎﺍ ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻴ&= #65204;ﺖ ( سالک صادق) ﻣᤨ= 5;ﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﭽﻬﺎﺭ &= #65165;ﺻل ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻭ ﺑﺎﻭ&= #65197; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻳکی اﻳﻨﮑﻪ ﮔﻮﺍه= 40; ﻮﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧ= ﺪﺍ ﺧﺪﺍئی ﻨﻴﺴﺖA= 261; ﺷﺮﻳکی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻭ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩ&= #65261;م اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺤﻤﺪ &#= 65197;ﺳﻮل خدا ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎA= 193;ﻩ ﺍﻭ ﺑﺤﻖ (ﻭ ﺑﺮﺍ= ;ﻯ حَجّ و سلوک ) ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﻮم ﻤﻌﺘﻘﺪ &#= 65169;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﻌث ﻭ معاد و ﺍﺯ ﻧA= 262; ﺯﻧﺪ ﻩﺷﺪﻥ ﻮﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﻫﺴﺖ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ&= #65198;ﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﻘَﺪ= 614;ﺭو ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﺑ᥽= 6;ﺪﻩ موبد ﻣطیّع ﻮ = ﺑﺮﺩﻩ الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8;ﻫﺮﻏﻴﺮﺳﺎﻟک ﻮﻫﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺘ&= #65252;ﺮﺩ ﺑﺮﺧﻮﺍﺳت ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﺪﺍ&= #65255;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65192;ﻠﻮق ﺨﺪﺍ ﻫﺴﺖ ﻭلی عاﺻی ﺨﺪﺍ ﻣﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭﻣ= ﻄﻴﻊ. ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻳ&= #1705;ی ﻨﻈﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #64380;ﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺮﺍ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻭﺍق= 593;یذ ﻴﺎ ﺍﺻﻴل ﻮﻣﻬ&#= 1605; ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻳک&#= 1740; اﻳﻤﺎﻥ عملی ᥾= 8;ﺎ سلوک الهی ﻭﻋ&= #65252;ل ﺒﺪﺍﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ &= #65255;ﻈﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ = ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﻈﺮﻯ اﺭﺯﺵ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺑﺎﻋث ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭﺳﺖ &= #65267;ﺎ ﻏﻠﻄ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. (ﺍﻳﻤﺎﻥ) ﺩﺭ قُ&= #1585;آن ﻮحدیث ها ﻣﻨﺤ= ;ﺼﺮﺍ ﺑﻤﻌنی سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺰﻧﺪﻩ ﺭﻭﺯ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭبغ= 740;ر ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺻﻮل &#= 64381;ﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤﺘﻔﮑ&#= 65198; ﻭ ﺳﺎﻟک ﻤﺘﻌﻤ&#= 1617;ﻖ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺻﻮ&#= 1604; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺿﺮ&= #65261;ﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻋﺘﻘﺎ= 5193; ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65260;ﻤﺘﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻﻮل &#= 65252;ﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ (ﮐثر&#= 65173; ﻋﺪﺩﻯ) ﻧﺪﺍﺭﻧ&= #65194;. ﺑﻠﮑﻪ (ﮐثرﺕ ﻣ&#= 65240;ﺎﻣﻰ کیفی ﻭﭘﺸﺖ ﮔʋ= 98;ﺩﻥ) ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺻﻮل &= #65236;ﺮﺍﻭﺍﻥ هست ﻭلی هرﺍﺻ= لی ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕ&= #65198; ﺍﺻﻮل اﺳﺖ ﻭﺧ= 5262;ﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﺻﻮ&= #1604;ی ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65236;ﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﭙ&= #65248;ّﻪ (ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺻﻮﻟ&= #65264;) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻠﻪﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﻮﺍع حیاتی وﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳ&#= 65166; ﭘﻠّﻪﻫﺎﻯ ﺼﻔ= 5166;ﺕ ﻣﺘﻮﺍلی ﻮﻏﻴA= 198;ﻩ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭلی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺍﻳﻥ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭ ﺍﺻل ﺮﺍ ﻣﻬﻢ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻤگی اﻧﻬA= 166; ﻳکی هستند. ﻭﻫ= ;ﻤﺎﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺨﺪ= 5165; ﻭ ﺭﺳﻮل الهی = 5;ﺳت ﻭ ﻫﺮﻳک اﺯ ﺍﻳ&#= 65253; اﺻﻮﻝ ﺍﺻل ﺪﻳ= 4405;ﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﺪ&#= 65165;ﺭﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل اﺻﻮل ﺒﺮﺗﺮﻯ = 5259;ﺴﺘﻨﺪ ﮔﻮﺍهی ﺰﺑﺎﻧA= 264; ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻟﻪ ﻭﺍ&= #1602;عی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ حقیقی ᥾= 1;ﺍقعی ترین ﺪﺭﻫﺴتی اﺳﺖ. ﻭﺑﻘﻴﻪ ﻣ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺴﺒﻰ &= #65261; ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻤﺘﻌﻠ&#= 1602; ﻮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﻭ ﺍﺻلی الهی ا= ;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﻤﻪ ﻫﺴ&= #65176;ﻰ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل &= #65252;ﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل اﺯ&#= 65191;ﺪﺍ ﺧﺎﺭج اﺯﻫﺴت®= 0; هو و عمّاء ﺒﻴ= ﺮﻭﻥ اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺫ&#= 64400;ﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 705; اﺣﺘﻤﺎلی ﺴﺎʌ= 47;ﻚ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﺘﻤ&#= 65198;ﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭﻭﺍ&#= 65203;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺬﮐﺮ ﺳﻤ&= #65170;ﻮلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍ&= #65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺍﺳﺖ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪﺍﮐﺒﺮ ﻭ&#= 65203;ﺒﺤﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﺤﻤ= 5194;ﻟﻠﻪ ﻭﺍﻳﻥ ﺸﻌﺎﺋﺮ&#= 1587;لوک الهی ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺯﺑﺎن= 740; ﺮﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺗ&= #65262;ﺣﻴﺪ ﺻﻔﺎتی ﻮﺍﺧﻠA= 166;ﻗﻰ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭﻓ&= #65256;ﺎﻯ ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺷﺪﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺭﺩﺭک ﻮﺣﺪﺕ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺍ= ﺗﺐ الهی ﺪﺍﺭﺩ ﻭʌ= 59;ﺮ ﻳک لاﺯﻣﻪ ﺭﺳA= 268;ﺪﻥ ﺒﻤﻘﺎم ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ ﺷﺮﻳک ﻨﺪ= 5165;ﺷﺘﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻈ&#= 65262;ﺭ ﻭﻓﺮﺽ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺨﺪﺍ&= #65263; ﻴﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻤﺘﻔﮑﺮ ﺑﺎﺯ ﺑ&= #65204;ﺨتی ﻮ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺑﺎﻭ&= #65197; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺗﻨﻬ&= #65166; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺧ= ﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﺍﺣﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃ= ﺮﻳق تجلّیات ﺍﻭ ﺑ= ﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺷﺮﻳک ﺨﺪﺍ &= #1570;خوندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ تراش= 5;ن غیرﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳʋ= 66; ﻫﺮﺳﻮﮊﻩ ﻣﺎﺩﻯ ﻮﺩﻧﻴﻮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ &= #65191;ﺪﺍ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; ﺰﻧﺪﻩ الهی ﺪʋ= 97;ﻫﺮ زﻣﺎﻥ ﺧﻠﻔﺎ ﻭ &= #65255;ﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ&= #1608;جه ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻋﺸ&= #1602; ﺒﺎﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&#= 65165; ﻭﻋﺸق ﺒﻮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی آخوندﻫﺎ = ﺿﻤﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳ&#= 65166;ﻟک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﺷﻬﻮﺩﻯ الهی ﻮﻫﻴﭽﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&= #65260;ﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘل الهی ﻮ عقل کُلّ ی رَ&#= 1576;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﻨﺪﺍﺭ= 5255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ = ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑحَ= 02;ّ ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﻓﺘﻮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﮒ ﻭ آﺯﺍﺭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺩʌ= 57; ﻭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﺻل &= #65194;ﻭم گوﺍهی ﻮ ﺷﻬﺎʋ= 93;ﺕ ﺑﻤﻌنی اﻋﺘﺮʋ= 65;ﻑ ﻭ( ﺍﻗﺮﺍﺭ ﺯﺑﺎ= ﻧﻰ ﻭﻧﻴﺰ قُرّهﮔ= ;ﻴﺮﻯ عبادی ) ﻭ ﺷﻬﻮA= 193; تجلّی الهی ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ= کامل الهی ﮐﻪ ﻣﺤﻤʋ= 94; ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺭﺳﻮل یا ﻓﺮﺳA= 176;ﺎﺩﻩ ﻭمُربّی اله= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺮﺳﻮل &= #65262; ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﻣ&#= 65170;ﻌﻮث ﺑحَقّ ﺒﺮﺍﻯ ž= 1;َجّ الهی اﺳﺖ. ﺭﺳʌ= 62;ل ﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ A= 267;ﺎ ﻫﺮ ﻧبیّ ﻮکام= ;ل الهی ﻭﻧﻴﺰ ﻫʋ= 98;ﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻓﺮ&#= 65203;ﺘﺎﺩﻩﺍﻯ ﺨﺪﺍئی هستند.= ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﺮﺍﻯ هر= ; ﺳﺎﻟک ﺒﺨﺼﻮصی که ﺭʌ= 03;ﻮلیر اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺳﻮل ﻮ &= #64344;ﻴﺮ و پدر و امام ﻤ= ﺒﻌﻮث ﺍﺳﺖ. (ﺑﻌثت ) ﺑﺎ= ; ﺩﻭ ﺷﺮﻁ ﻳکی اﺯ ﻧ= 5262; ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭﻳ&= #1705;ی ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ئاشتناست .ﻭ ﺍ= ﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎن الهی= ; ﻮﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65240;ﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭﻣ&= #65170;ﻌﻮث ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻧ&= #65204;ﺎﻧﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻨﻴʌ= 00;ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﺤﺸ&= #65198; ﻭلی ﻤﺒﻌﻮث ﺑA= 194;ﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﻣﻮ&= #65197;ﻳتی الهی هستند. ح&#= 1614;قّ ﻴﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ حَجّ ﻮ سلوک الهی ﺭﺳﺎﻧﻨ᥷= 4;ﻩ ﺑﺘﺠلی ﺒﺮﺗﺮA= 263; الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 67;ﻥ حَقّ هماﻥ ﺤﺞ= ﻳﺎ حَجّ اﮐﺒﺮ ﺩ᥷= 7; سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ ﺮﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک نوع بشری ﺍﺳﺖ. ﭘس A= 175;ﻤﺎم کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺮﺳﻮل ﻮ ﻣﺒﻌﻮث ﻭلاA= 267;ﺖ الهی هستند. ﺧ&= #65194;ﺍئی ﺸﺪﻩ ﻭلی ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﺒﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5170;ﺮ الهی ﻴﺎ ﻃﺒﻴʌ= 28;ﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻫم ﻘﺒﻠ&#= 65166; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.ﻭ&= #65259;م ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺩﻳ&= #65254; ﻫﺮﮔﺰ ﺍﮐﺮﺍﻩ &= #65261;ﺯﻭﺭ ﻣﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻋﺘﻘ&#= 65166;ﺩ ﺑﺎﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣ&= #65198;ﻳﻥ ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی = 5252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯﺍﺩﺍ&#= 65255;ﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺤﻮﻳل ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩﺍﻭﻋﻤل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰﭘﺎک کرﺩﻩ @= 404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ ﮐﺮﺩﻥ اﻳﻨﺪﻩﻫﺎی نوعی و بهشتی &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسی = 5256;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﮐﻪ ﭘس ᥴ= 5;ﺯﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166; ﻭﺯﺷتی صورت ﻨ= ;ﻮعی ﻮﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﮐﻤ&#= 65170;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘلی ﻤﻴﮕﺮﺩA= 255;ﺪ. (ﻗَﺪَﺭ) ﺭﺍ ﺩﺭ&= #65165;ﻳﻥ اﺣﺎﺩﻳث ﺑﺠﺎA= 263;ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﻭ&#= 65175;ﻮﺍﻥ اﺯﺍﺩشان ﺪﺭ ʋ= 65;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﻳﺎ ﺗﺮک اﺯﺍﺩ= 5165;ﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ. ﻭﺗﻮکُلّ ﺒﺨ᥷= 4;ﺍ ﻭ ﺗﺴلیم ﺒﺎﻭ = 4404;ﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ال= 607;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺫﺍﺕ ﺍ= ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺸﺪﻩ &= #65261; (بِدای اﻟﻬﻰ) ʋ= 69;ﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒلی ﺤﺎﺻل گرﺩﺩ ﻭ= 88;ایسته ﺩﻳﺪﻥ تجلّیا= ت ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣتیﺨA= 262;ﺩ ﻣﻌﺎﺩل هماﻥ ʌ= 52;ﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍ&= #65199; تجلّی الهی ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ال= 607;ی وﻭﺍﺳﻄﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺸﺮﻯ سالک ﻤʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1620 - ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ(ﺝ<= /span>۵ﺹ87= ﺑﺤﺎﺭ) ﺃﺭ= 576;عة ﻟﺎ ﻳﻨﻈﺮ ﺍﻟﻠ&= #65258;ﺍﻟﻴﻬم ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻋﺎق ﻮ ﻣﻨّﺎﻥ ﻮ ﻣﮑ&= #65196;ّﺏ ﺑﺎﻟﻘَﺪَﺭ ﻭA= 251;ُﺪﻣِﻥ ﻤﻥ ﺨﻤﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺮ= ;ﻭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧ&#= 65260;ﺎ ﻧﻈﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. عاق شده والدین و منّ= 578; گذاران و منکران قَدَ= 85; وسرنوشت و نی= 586; معتادان خمر( &#= 65193;ﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65188;ﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65247;ﺒﺘﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﻧﻈﺮ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻟﻄفی اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻮﺭ = ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﭘس ﺩﺭ ﺍﺧﺮﺕ ﻭ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﮐﻮ&= #65197; ﻣﻴﺒﺎﺷند. ﮐﻪ &#= 65255;ﺎﻇﺮ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ ﻧʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑ&= #65198; ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﺤ&#= 65268;ﻮﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺧ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ با&#= 65267;ﺪ ﻣﺴخ اﻥ اﻧﻮﺍ= 93; گرﺩﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; هستند ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﻨﻈﺮﻯ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ = رَبّ مرَبّی ﺩﺍﺭﻧ= ﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻧﻈﺮﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ تجلّیا= ت الهی هفت ﮔﺎﻧ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ﺎﻣﺖ ﻭ ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ ﻮ= ﻗﻴﺎم کرﺩﻥ ﺪﺭ ﻏﻴﺮ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ&= #65184;ﺪﺩ ﻣﺴخ آﻣﻴﺰ ﺩﺭ &#= 1580;َهَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﭘس ﺍﺯﺳ&#= 65240;ﻮﻃ اﺯ ﺩﻫﺎﻧﻪ ﺭَ= 5187;ِم ﻤﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﺒﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; رَبّ اﻟنوع بشری ﮐﻪ ﻗﻴﺎ = 5;ی ﻘﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯﺎ ﻧﻬﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی ﻤﺤ= 5208;ﺮ ﺁﺳﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺒﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳ&#= 65253; ﻤﻮٴﻤﻦ ﻫم اﮐA= 256;ﻮﻥ ﻘﻴﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﺗﻤﺎم ﺸﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174; ﻳﻮم ﻴﺎ ﺭﻭﺯ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ (ﺍﻭم ﻮ ﺷﻬﻮﺩ) ﻗ= ;ﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ ششم اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍA= 191;ﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʌ= 04;ﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮ&= #1705; نوع بشری ﺍﻭ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻳﻥ ﭽﻬﺎﺭﮔﺮ&#= 65261;ﻩ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 7;ستند. ﺣتی اﮔﺮ مُدّ= عی سلوک الهی ﺒﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳ&= #65194; ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫ&= #65170;ی ﻮ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﻮٴ&= #65252;ﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻫم ﺒﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﮐﺴﺎنی که ﻋﺎ = 2; والدین ﺸﺪﻩﻭ نیز ﺳﻨّﺖ ﮔﺬʋ= 65;ﺭ ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐکننž= 4;ه ﻗﺪﺭﻭ یا ﻣﻌﺘ= 5166;ﺩ ﺧﻤﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ند .ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎق ﻮﺍ&= #65247;ﺪﻳﻥ ﺠﺴمانی ﻮﺍﺧ᥼= 8;ﺎقی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎعی اA= 203;ﺖ. ﻭ شاید ﻫم ﻮﺍʌ= 47;ﺪﻳﻦ ﻣﺤﺘﺮمی و ﺪﺍA= 197;ﺍﻯ ﻤﻘﺎمی الهی ﺒ= ;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﻮﺍﻟﺪﻳﻥ کاﻓﺮ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ &#= 65261; ﺩﺷﻤﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺟ&= #65166;ﻯ ﻋﺎق اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. &= #65261; ﺍﻳﻥ عاق و مطرود ﺸﺪﻥ ﺍ᥷= 9; (ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﺮﻭﺣﺎﻧﻰ) ﻳﺎ (ﺩ= ;ﻭ ﻭﺍﻟﺪ) ﭘﻴﺮ ﮐﺎ= ﻣل ﻮ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ&#= 65261;ﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﻮﺩ ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒﺖ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪﺍ ﻟﻬی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺤﺒﻮﺏ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس = ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻴچ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&#= 65255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻧ= 5252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻋﺎق اﺯ (ﻋﺎﻳﻖ) = ﻭﻣﺎنع اﺳﺖ. ﻫﺮ ﺳﺎﻟک &= #65244;ﻪ ﻣﻮﺍنع ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﺭﻓﻊ ﺍﻥ ﻨﮑﻨﺪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ تجلّی الهی &= #65256;ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻭ&#= 65247;ﺎﺩ ﻭﻣﺎل ﻮ ﺯﻧﺪگ= 740; اﺟﺘﻤﺎعی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻴ&#= 65194; ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧمی &#= 64345;ﺮﺳﺘﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﺍنع ﺮ&#= 65261;حی ﺪﻳﮕﺮﻯ هم هس= 8;ند ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ&= #65165;ﺧﻠﺎق ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﺎ ﻣﻄ= ﻠﻮﺏ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗفع ﻮ ﺗﺨﻠ= 5268;ﻪ ﺷﻮﻧﺪ. (ﻣﻨّﺎﻥ)= ﻳﺎ ﻣﻨّﺖﮔﺬﺍﺭ ﺑ= 5198; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﻫ&= #65198;ﮔﺎﻩ ﺧﺪﻣتی ﺒﮑسی ʋ= 70;ﺸﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺑﺎ ﻣﻨّﺖ ﺍﺯﺍ&#= 65197; ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. (ﻣﻨّ&= #65174;) ﺩﻫﺶ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣ= ﺪ ﻭ شایستگی ﻮ ﺍ= ;ﺳﺘﺤﻘﺎق اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺼﻔ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ = ﻧﻴکی اﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎ ﻫﻔ&#= 65174; ﺻﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﮔﺮ ﺭ&= #65261;ح ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﺪﻫﻴﻢ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﺍﺭج ﺒ&#= 65204;ﻴﺎﺭ ﺟﺎﻟب ﺘﺮ فوق بشری ﻤﻴﺪﻫﺪ. @= 400;ﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ح ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﺭﻭح &= #65236;ﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺧﻴلی ﺒA= 268;ﺶ ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺭﻭ&= #1581; ﻤﻴﻤﻮنی با ﺭʌ= 61;ج ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﻣ&= #65166; (ﻣُﮑﺬِّﺏ ﻗَʋ= 94;َﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; غیر ﺳﺎﻟک ﻮﻣʌ= 56;ﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻔﮑﺮ ﺍﻳ&= #65254; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭلی اﻳﻥ ﻘﺸﺮA= 263; ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺩﺭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷﺖ ﺟﺒﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﻳﺘﺮﻣﻴنیسم= ; ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ الهی ʋ= 70;ﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻳﻌنی &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ هم هس= 8; ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ سالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﻭﺑ&= #65166; ﺣﻔﻈ اﺻل ﺠﺒﺮ &#= 1575;لهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺯﺍﺩﺍA= 255;ﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ ﮐ= ﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺪﺭ ﺑﺎ = ﻗﺪﺭﺕ الهی ﻮ ﻳﺎ ﺳﺮA= 255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺨ&#= 65212;ﻰ ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎ ﻫم معجونی ﺪﺭ ﻳک عقیده ﺩﺭ سال&= #1705; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 93;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ (ﻣُﺪﻣِﻦ) ﻣﻌ&= #65176;ﺎﺩ ﺑﺨﻤﺮ ﻣﺸﺮﻭﺏ &= #65261; ﺍﻟﮑﻞ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫ= ﺮﺍﻣﺮﻯ که ﺧﻤﺎﺭﻯ ﻤﻴ= 5153;ﻭﺭﺩ ﭼﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪ&= #65197; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﻪ ﻟﺬ&= #65175;ﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﻭﻳﺎ ﻣﺎل ﻮﺟﺎ&#= 65257; ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭﻫﺮﮔ&#= 65262;ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺗﻴﮑﻪ ﺷﺨ&#= 1589;ی ﺮﺍ ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ= ﺨﺪﺍ ﻭﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1623 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮ= ;ٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۸۸ ﺑﺤﺎ= ;ﺭ)ﮐﻪ ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&#= 65240;ل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65251;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺴبعة ﻟﻌﻨﺘﻬم اﻟﻠA= 258; ﻭکُلّ ﻨﺒیّ ﻤ= ;ﺠﺎﺏ ﺍﻟمغیر ﻟﮑﺘᥴ= 6;ﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﻤﮑ&#= 65196;ﺏ ﺑﻘﺪﺭ ﺍﻟﻠﻪﻭ &= #65165;ﻟﻤﺒﺪّل ﻟﺴنّة ﺭﺳﻮل = 5;ﻟﻠﻪ ﻭﺍﻟﻤﺴﺘﺤل ﻤ= 5253; عترتی ﻤﺎﺣﺮّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻭ ﺍﻟﻤﺘﺴﻠّﻄ ف ی ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻟ&#= 65268;ﻌﺰّ ﻣﻥ ﺃﺫلّ اﻟﻠA= 258; ﻭﺍﻟﻤﺴﺘﺤل ﻠ= 5188;ُﺮُم اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻤﺘ&#= 64401;ﺒّﺮ ﻋﺒﺎﺩة ﺍﻟﻠﻪ= 593;َزّ ﻭجَلّ ﻫﻔﺖ ﮔﺮﻭ= ;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻨ&= #65174; ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ = ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺑﺪﻋﺖ ﮔﺬﺍﺭﺍ&#= 65253; کتاب یا ﺪﺭسل&= #1608;ک الهی ﻭﺍﻣﺮ ﻣʄ= 01;ﺘﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﻤﻴﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﻧﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ عَباʋ= 93;ﺕ ﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﻤل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﻗﺪﺭ ا&= #1604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﻨ&= #1617;ﺖ ﺭﺳﻮل ﺨﺪﺍ (ﻭﻫ&= #65198;ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ تمر= 17;د ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﻳ&= #65166; ﺑﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 604;هی ﻮﻋﺘﺮﺕ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮﺍم ﺮ&#= 65165; ﺣﻠﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194;. ﻭﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧ= 5194; ﮐﻪ ﺑﮑﻨﺘﺮل ﻨ&#= 65236;س ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻳﺎﮐﺴﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65165;ﺭﺍﻯ ﺴﻠﻄﻪ ﻭﻗﺪﺭﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ ﺫﻟﻴﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺮﺍ عَزّﺕ ﻭﺍʋ= 87;ﺘﺮﺍم ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼ&= #65262;ﻥ ﺤﮑﺎم که آخون= دﻫﺎﻯ ﺬﻟﻴل اﻟﻬﻰ ﺭ= 5165; ﻣﻘﺎم اﺟﺘﻤﺎ= 93;ی ﻮ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &#= 1593;زیزﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ= 5260;ﻰ ﺫﻟﻴل ﻮﺗﺤﻘﻴ= 5198; ﻭ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ ﻭﮐﺴﻴﮑﻪ ﺣﻠﺎ&#= 1604; ﻤﻴﮑﻨﺪﻫﺮ ﺣﺮ&#= 65165;م اﻟﻬﻰ را ﻭﻳﺎ = 5259;ﻤﺎﻥ کسیکه ﻣﺘﮑﺒﺮ= ;ﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ الهی ʌ= 56;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﻠﻮک نمی ﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ .ﻣﺘﮑﺒﺮﺍنی ک= 07; ﺣﺎﺿﺮﻧﻴﺴﺘﻨ= ;ﺪ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺸﻮﻧﺪ ﻭ @= 380;ﻮﻥ آخوندﻫﺎ ﺗﮑﺒ= ;ّﺮﻣﻰ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪ ﺗﻤﺎ&#= 1605;ی اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺗﻮ= 5183;ﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺒسلوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﻟﺰﻭﻡ &#= 65193;ﻭﺭﻯ اﺯ آخوندﻫﺎﻯ= ﺬﻟﻴل اﻟﻬﻰ ﻭمُدّع= ی اﻟﻮﻫﻴﺖ ﻭﺭﻭ= 5187;ﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺗﻤﺎمی ﻤﺨﺎ= 5247;ﻔﻴﻥ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﮐﻪ &= #65193;ﻭﺭ ﺷﺪﮔﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻣﺴخ هاﻯ ﺤﻴﻮA= 165;نی هستند. ﻭﻳﺎ ﺍʄ= 04;ﺮ متعبّد ﺑﺎﺷﻨ= ﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻮﺣتی ﺪﻭﭼﺎﺭ = 5207;ﺮم ﻮﮔﻨﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮﺳﺎﻟک ﺒ= 5166; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺑﺎﺷﻨﺪﻭلی ﺘ@= 401;ﺒّﺮ ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻬﺮﻩ&#= 65165;ﻯ اﺯﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ = 5255;ﻤﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭﺗﻘرَبّی ﺒﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺠﻮﻳﻨﺪ.<o:p></o:p= > حدیث 1624 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۸۸ﺑﺤﺎ= ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ شیئ فی اﻟﺴﻤﺎﻭﺍʋ= 73; ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﺍﻟّﺎ &#= 65169;ﺴبعة ﺑﻘﻀاء ﻮ ﻗَﺪ= 14;ﺭ ﻭ ﺍﺭﺍﺩة ﻭ ﻣش&#= 1740;ة ﻭﮐﺘﺎﺏ ﻭﺃجَ= 04;ّ ﻮ ﺍﺫﻥ ﻓﻤﻥ ﻘﺎ= ل غیر ﻫﺬﺍ ﻓﻘﺪ = 4400;ﺬّﺏ علیّ اﻟﻠ ﻪﺃ᥾= 1;ﺭﺩ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪعَ= 86;ّ ﻭ جَلّ ﭼﻴﺰﻯ = ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧ&= #65260;ﺎ ﻭﺯﻣﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﻯ این هفت ﺑﺎﺷﺪ= ;. ﻗﻀﺎﻯ (ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ الهی ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﻳﺎ &= #65187;ﮑم ﻮ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ ﻗ&= #65170;لی الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺍ&#= 65197;ﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل= 740; ﻴﮑﺴﺎﻥ ﻭ ﻗﻀﺎ&= #65263; ﻘﺒﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺘﮑﺎﻣﻠ= 5166;ﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻋﺒﻮﺭ &= #65175;ﺮﺑﻴتی اﺯﺗﻤﺎم اﻧﻮʋ= 65;ع ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺘﺤﺖ ﺟ&= #65252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺍﻧ&= #65262;ﺍع گیاهی ﻮﺣﻴﻮﺍ= ;ﻧﻰ ﻭﻓﺼﻮل ﻤﺘﻌﺪ= 5193; ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑ&= #65166;ﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﺗﺄﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺳ&= #65198;ﭘﻴﭽﻴﻬﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ هستند ᥽= 1;ﻨﺠﺮ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ) ﺩﻭم ﻘَﺪ&#= 1614;ﺭ ( ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ= ;ﺒلی ﺪﺭ ﻧﻮع ﻮ ﻓﺼل &= #65256;ﻮﻋﻰ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﻭﺩ= 5165;ﺷﺘﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﮐ= 5198;ﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ هاﻯ لاﺯﻡ ﻣﺘʌ= 56;ﺎﺳﺐ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺎﺭ ﺑ&= #1615;ﺮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ = ﺩﺍﺩﻩﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﭘﺎ&#= 1587;خ ﺨﮕﻮئی ﭙس ﺍﺯ = 5251;ﺮگ اﺳﺖ ﻭ اﮔﺮﻏﻴ= 5198; ﺍﺯسلوک الهی &= #65252;ﺼﺮﻑ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ قدرت نیز هما= 606; اترزی که در تحقیقات هام= 40; اتمی همه مراحل تکامل موجود= 75;ت بصورت انرژی میباشد که دا= 583;ه ای الهی ایت .)ﻭ= ; ﺳﻮم اﺭﺍﺩﻩ (ﭼﻪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʌ= 03;ﺮ ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒ&#= 65248;ﻰ و قدرت کنونی &#= 65261; ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻗﺒﻮل &#= 65252;ﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﭼﻬﺎ&= #65197;م مَشیّت (ﻳﺎ ﻫ᥽= 2;ﺎﻥ ﺒﺎﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ا&#= 1604;هی برجسب قَدَر که ﺍﻳﻨک ﺪﺭﺍA= 267;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﭼﻪ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺨﺼﻮ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ مَشیّت و خواست الهی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 175;ﻐﻴﻴﺮ ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣ= ﮕﺮدر سلوک الهی و بِدای ﻭﺩﺭﺳﺎ= ;ﻟک ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﻭﻫﺮﻳک اﺯﻣﺮﺍﺣل هفت= ; ﮔﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎ&= #65199;م ﺘﺤﻘقق ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻨجَ&#= 1605; کتاب (ﺑﺎﺯ ﺍﻣA= 198; ﻣﮑﺘﻮﺏ الهی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴ&= #1705; ﺮﻭحی او ﺩﻓﺘʋ= 98; ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65252;ثبت ﻳﺎﻣﻨفی ﺸﺨﺺ = 4400;ﻪ ﺍﺯ ﺍﺯل تا ﮐﻨ= 5262;ﻥ اﻧﺮﺍ ﮔﺬﺭﺍﻧ= 5268;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭﺷﺸم ﺃج&#= 1614;لّ (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮ= ﺷﺖ ﺷﺨﺺ ﺍﺯﻟﺤﺎﻇ &= #65262;ﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺍﻭﺳﺖ. ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺎﻳ&#= 65166;ﻥ ﺘﺤﻘق هرﻳک ا᥷= 9;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻤﺮﺍﺣل هفت ﮔʋ= 66;ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗ&= #65166; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ روح از نوع بشری ﻭﺑﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺖ ﺑﺨﻠق پیامبر&= #1711;ونه ﺸﻮﺩ.) ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ= ﺮﻩ ﺍﺫﻥ ﻴﺎ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺗﺤﻘق هرﺍﻣﺮ A= 204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺯﻧﺪگ= 740; ﺸﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ سلو= 05; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﺍA= 183;ﺎﺯﻩ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺸﺮ&= #1591;ی ﻀﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; سالک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎ= 5263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی اﺯ ﺍﺩﻭA= 165;ﺭ ﺯﻧﺪگی ﻘﺒلی ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ شای= 87;ته ﮐﺸﺶ ﻓﻌلی اﻭ = 5169;ﺮﺍﻩ سلوک الهی ﻭﺩ&= #65165;ﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ = ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم سلوک الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭA= 247;ﺬﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻔﻬم ﻮ&#= 65223;ﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭž= 7;لوک الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ ʌ= 61;ﺑﺎ ﮐﻤک ﻤﺪﺍﻭم اA= 247;ﻬﻰﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﻮﻳﮋ&#= 65257; الهی ﺒﺮﺍﻩ ال= ;هی ﺨﻮﺩﻭﻃﻠﺐ ﻣﺼ&#= 65198;ﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﻌﺮفی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی ﺑﻮﺍﺳﻄ᥽= 8; الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﻨA= 194;ﺩ ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻤﺮ= 5165;ﺣﻞ ﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﻳک= 740; هستند ﻭﻫﻤگی = ﻨﻈﺮ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک که ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﻮ= 5247;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس ﻫﺮ&#= 64400;س ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬ&= #65166; ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮﺧﺪ&#= 65165;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﻭ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ = ﭼﻴﺰﻯ اﺿﺎﻓﻪﮐﻨﺪ ﻭ= 5267;ﺎﮐم ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮑﺎ&#= 65197; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.= ﺍﻳﻥ اﻟﻔﺎﻇ ﺴﻠﻮک= 40; ﻮ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻈ&#= 65198;ﻳﻒ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ الهی A= 194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺰ= ﮐﻴﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی همه ﺍﻳﻥ = 5;ﻧﻮﺍع ﺨﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65259;ﻔﺕ ﮔﺎﻧﻪ الهی ﻤ= 9;بت ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺼﺎﺩق ﺒﻮﺩ ﻭ ﻫ&= #65252;ﮕﻰ ﻣﻮﻗﺖ ﻭﺑﺪﻧﺒ&#= 65166;ل هم هستند. ﻭﺗﺎ= ; ﺩﺭﻋﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165; ﻫﺎﻯ نوعی ﻮ ﻣA= 240;ﺎم ﺮﻭحی ﻮﻋﻘﻠﻰ = 5193;ﺍﺭﻧﺪﻭ ﺍﻳﻥ مَشیّت ﻭ= ; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ.<o:p></o:p= > حدیث 1625 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ89 بحاﺭ) @= 400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺭ&#= 65261;ﺯﻯ ﻤﻮﺳﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﺍ= ﺩم ﻤﻠﺎﻗﺎﺕ ﺑﺪﻫ&#= 65194; ( ﺍﻳﻥ ﺁﺩم اﺑﻮ = ﺍﻟﺒﺸﺮ ﻭﭘﺪﺭ ﺗﻤﺎم ا= 5235;ﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ.ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻧﺒﺎ&#= 65247;ﻪ ﺗﮑﺎﻣل طبیعی دﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧ= 5166;ﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺪ᥷= 7;ﻳجی ﺪﺭ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻮﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺁﻥ ﭙﺮﺳﺶ ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﺻل ﻤﺮغ ﺒﻮﺩ= 5257; ﻳﺎ ﺗﺨم ﻤﺮﻍ ﻫ&= #65198;ﮐﺪﺍم ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﻴ&= #65166;ﺯ قبلی داﺭﺩ ﻭل= ی ﺠﻮﺍﺏ ﺍﻳﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﻧ= ﻮع ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ.ﺗﺎﭼ&#= 65256;ﻴﻦ ﺗﺨم ﻤﺮغی ﺮﺍ = 5169;ﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺗﺨم ﻤﺮﻏ&#= 65260;ﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺪﺍم &#= 65259;ﺮﺩﻭ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺟﺪ&#= 65267;ﺪ ﻭﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻥ ﻮ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﻧﻘﻠﺎبی ﮋﻧA= 176;ﻴک ﻤﻨﺘﻘﻞ ﺑﺎﻭﻟ&#= 65166;ﺩ ﺷﺪﻩ ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ &= #65255;ﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ &= #65183;ﺪﻳﺪﻯ ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ) ﻟ&= #65196;ﺍ ﺍﺩم اﺑﻮﺍﻟﺒA= 208;ﺮ ﺩﺭﻭﺍقع ﻨﻈﺮA= 267;ﻪ ﻋﻠمی ﻤﺮﺩم ﺒA= 166;ﺑل ﻮ ﺍﻳﻠﺎم ﺪﺭ ﭘ&= #65256;ﺠﻬﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩ&= #64400;ﻪ تَصوّر آغازA= 263; ﻨﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮع اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘ= 5258;ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮐ&= #65248;ﻴﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﻮﻟﺪ&#= 65263; اﺯلی اﻳﻥ ﭽﻨʌ= 68;ن ﻨﺪﺍشته ﺍﻧﺪ. = 5199;ﻳﺮﺍ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧ&#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﭘﻴﺪ&#= 65165;یش ﻧﺎﮔﻬﺎنی اﻭʌ= 47;ﻴﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺻلی ﺠ= 5260;ﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﺭﻭح اﻟﺎ= 5197;ﻭﺍح اﻭﻟﻴﻪ فردی ᥽= 1;ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻥ= ﻔﮑﺎﻥ) ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻥ اﺭ&#= 65261;ﺍح ﻔﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﺍﺯل &= #64345;ﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺑﻤﻮﺟ&#= 65168; ﻓﺮﻣﺎﻥ دیگر (@= 400;ﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺑﺎﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﻫﻤﭽ&#= 65256;ﺎﻥ ﻤﺸﻐﻮل ﺘﺤﻘق = 575;ﻳﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65169;ﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﻧﻴA= 200; ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺗ&= #65194;ﺭﻳج نوعی ارواح ف= 585;دی ﺒﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65208;ﺪ. ﻭلی ﺒﺎﺯ (ﺁﺩﻡ) = ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎ&#= 65253; ﻘﺮﺍﻥ ﻮحدیث ها ﻳﻌﻨﻰ ﻳک ک= 75;ﻣﻠﺎﻟﻬی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق پس از مرگ قبل از مرگ که ﻗﺒﻠ= ;ﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65169;ﻌﺪ ﺑﺂﺩﻣﻴﺖ ﻭ ﮐﻤ&= #65166;ل ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺩﺭﻋﻘل ﻮﺍﺧﻠ= 5166;ق ﻮﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳﺪﺍ&#= 1604; رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺮﺳﻴﺪﻩ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻦ( ﻣﻮﺳﻰ) ﺑ= ;ﺎﺯ ﻣﻮﺳﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﺗﺎﺭﻳخی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻣﺤﺎلی ﺮﺍ ﺑﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺳﺎﻯ (= ﻣﺎﺷﻰ) ﻭﺳﺎﻟک ﺮﻩ ﺭﻭ &= #65261; ﺭﻭﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﻧﺒﺎﻝ (ﻣﻮﺳﺎ&= #65263;) ﻣﺎﺷﻴﻪ ره رو A= 261; ﻣﺴﺢ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ&= #65251;ﺴﻴح ﺸﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﭘ= ﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ا&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺮﻭﺵ ﺍﻭﻳس قرَن قره کیر سلوکی ﻃﺮﻳﻘﺖ ولایت ششم ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﭘﻴﺮ کامل الهی خود ﺭﺍ ﺍ= ;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65256;ﺎﺳﺪ ﻭﺑﻮﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭﺣتی ﻨﺮﺳﻴﺪA= 257; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭ&= #65261;ٴﻴﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩ= 5263; ﺨﻮﺩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166;ئفع ﺸﺮک عباﺩﺕ ﻣʌ= 68;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺣﺎل ﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺣ&= #65194;ﻳث ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻل ﭙ&#= 65268;ﺮ الهی خوﺩ ﺍﮔﺮ= ; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻘﺮ&= #65165;ﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ = ﺗﻮﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ = ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣ= ﻮسی ﺪﺭﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﺍﺩم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻯ ﭙ&= #65194;ﺭ ﻣﮕﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65175;ﻮﺭ ﺍﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65204;ﺎﺧﺖ ﻭﺩﺭ ﺗﻮ ﺭﻭحی اﺯﺧﻮﺩ ﻧﺪﻣﻴ= 5194; ؟ (ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺘﺎ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﻟ&#= 65260;ی ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ آفَرینش ﺩﻭم اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎ= 5253; ﻔَﺮّ ﻳﺎبی ﻮ = 62;ادشاهی الهی اﻳﻥ ﺴﺎ᥼= 7;ک ﻜﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺤﮑﻮﻣﺖ الهی برﺩﻟﻬﺎﻯ ﭙﻴA= 198;ﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ (ﻧﻔﺨﻪ) ﻳﺎ ﺩ᥽= 1;ﻴﺪﻥ ﻨﻔس ﺍﺯ ﺭﻭح ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ ﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﻳﻥ ﺴA= 166;ﻟک کاﻣل اﺳﺖ. ﮐﻪ = 588;ایسته ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; می ﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺗﻤ&#= 65166;م ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺮﺍ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﺳﺠﺪﻩ ﺗﻮ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺩﺍﺩ (ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻓ= ;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺠﺪﻩ ﺳ&= #65166;ﻟکان خود ﺒﻮﺩﻩﺍﻧʋ= 94; ﺑﻠﮑﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ &= #65191;ﺪﻣﺖ ﺗﺤﻘق اﻳﻥ کاʌ= 51;ﻠﺎﻟﻬی ﺪﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑ&#= 65192;ﻠق اﻭ ﺷﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺣﺎل ملک ﺸﺪﻥ A= 262;ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ ﻓﺮّ ﻳﺎﻓﺘﻥ &= #1607;ستند.ﮐﻪﺩﺭﺣ= ﺎﻝ ﺳﺠﺪﻩ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65268;ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل گشته ﻭ᥶= 7;تی ﺪﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺎ&= #65175;ﻮﺳل عباﺩﻯ همرﺍﻩ= ﺑﺎ ﺩﻓﻊ ﺷرک هستن= ;د) ﻭﺗﻮﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺭﺧﺖ ﻧ= ﺨﻮﺭﻯ. ﭘس ﭼﺮﺍ ﺍﻭﺭﺍ &= #1578;مرّد ﻭﺳﺮﭘﻴچی ﻨﻤA= 262;ﺩی (ﺍﻳﻥ اﻓﺴﺎﻧﻪ &= #65251;ﺮﺩم ﺒﺎﺑل ﻮ ﺗﻮﺭﺍ&#= 65173; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺩم ﺪ&= #65197; ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺯ ﺩﺭﺧ&= #1578;ی سیبی ﺨﻮﺭﺩ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺍﺯ ﺑﻮﺗﻪ ﮔﻨﺪ&= #65249; ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺒﺎﻳﺴ&#= 65174; ﺑﺨﻮﺭﺩ. ﻭلی ا= 5267;ﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65199;ﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔ&#= 65258; ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍ= ﺯﺍﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﻴ= ﻥ ﻨﺒﺮﻧﺪ ﻭﻧﺎﭼ&#= 65268;ﺰ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕ&= #65260;ی ﺨﻄﺎﻯ ﺁﺩم ﺪﺭ &= #65169;ﻬﺸﺖ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭ&= #65247;ﺎﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ج&#= 1614;هَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﺒﺪﻫﻨﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ &= #65175;ﮑﺎﻣﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯﺩﺭﺧﺖ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻥ ﺒﺮﮔ&= #65260;ﺎ ﻭشاخه ﻫﺎﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺪﺭﺧﺖ ﮔﺮﺩﺩ) ﺁ= ﺩم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ= 5165;ﻯ ﻤﻮسی ﺪﺭ ﺗﻮﺭ= 5165;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺧﻄﺎﻯ ﻘﺒ&= #1604;ی ﺮﺍ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺪ&= #65267;ﺪﻩﺍﻯ؟. (ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭ= ﺍﺕ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭﺟ&#= 65262;ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65251;ﺪﻩ ﮐﻪﺁﺩم سی ﺴﺎA= 245; (ﻭﺣتی ﺘا 30 ﻫﺰﺍ= 5197; ﺳﺎﻝ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ) ﺍﺯ= ﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔ&= #65262;الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ. ﺍ= ﻳﻥﺘﺎﺮﻳخ ﺴﺮﭘﻴچی اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﻋﺎﺩﻯ ﭘس ﺍﺯ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ سی ﺴﺎل ﻮﺣتی ʋ= 70;ﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ &= #65261; ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = ﻭﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻤﻴ&#= 64401;ﺮﺩ ﻣﺸﻤﻮل گناه ᥾= 1;ﺷﺮک ﺒﻮﺩ ﻭﭼﻮﻥ ﺒﭙ&= #65268;ﺮ الهی ﻮمَشیّ= 578; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺳʌ= 48;ﻮک ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﺗﻮ&= #65169;ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 56;ﻤﻮﺩ ﻭﺩفع ﺸﺮک ﺒﺎ = 5165;ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ کرﺩ = 5153;ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ&= #65255;ﺠﺎﺕ نوعی ﻣﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﻭﺍﺩم ﻴﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎ&= #65251;ل ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﻔﺮّ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮﺳﻴ&#= 65248;ﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺘ= 5262;ﺑﻪ ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺷﺪ. ﻭﻫ= ﺮﺷﺨصی اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;گی غیر ﺳﻠﻮکی ﺮᥴ= 5; ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻮسی که ﻣﻴﮕʌ= 62;ﻳﺪ سی ﺴﺎﻝ ﺍﺩم ﻤ= 5268;ﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭل&#= 1740; ﺠﻮﺍﺏ تمرّد ᥾= 1; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭﻋﻠﺖ ﺧﻄﺎ ﻭ ﻋ= ﺼﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻮسی م= 740; ﭙﺮﺳﺪ ﭘﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 5194;ﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﻠﺎم ﺮﺍ ﻣﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﺍﺩم ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻮس= 740; ﺮﺍ ﻣﺠﺎﺏ ﻭ ﺳﺎ= ﮐﺖ ﻣﻨﻄقی کند . ﺯA= 267;ﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺳﻰ نی= 586; ﺪﺭﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭﺩ&#= 65197; ﺟﻮﺍنی همین ﺴ= ;ﺎﻟﻬﺎﻯ سی ﺮﺍ ﺑﮕﻨﺎﻩ &#= 65261;ﻏﻔﻠﺖ ﺍﺯ سلوک الهی = ﺍﺷﺘﻐﺎل ﺪﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺗﺎﺭ= ﻳخ عرﻓﺎﻥ ﭽﻮﻥ ﻤ= 5262;ﻟﺎ ﻋﻠﻰّ بی ﺴﺎﺑA= 240;ﻪ ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﮐسی ﺪﺭ ﻧﻪ &= #65203;ﺎﻟگی ﺸﺮﻭع ﺒسلوک الهی کند ﺩﺭ ث= اﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﮐﻪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺒﺎلغ ﺪﺭ ﺟﺴم = 5252;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺎلغ ﺪ= 5197; ﺭﻭح ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﺷﺪ. ﻭﻫﻤﻪ= ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﻫﻤﻪ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﻗﺒل اﺯ= 587;لوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 251;ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گذﺷﺘ= 5258; ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑA= 268;م ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ = ﺑﺴﻠﻮﻙ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺷﺪﻳ&#= 65194;ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬ&#= 65194;ﻑ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﺪﻳﻮﻥ ﻮﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺗﺮ &#= 65251;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻋﻤﻴﻘﺎ ﺗﺮس &#= 65165;ﺯﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔ= ﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﺠﺎﺕ ال= 607;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺨﻮﺩ ﻧﺮﺳﺪ. ﺩﺭ= ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻮ ﺧﺮﺍﻓ&= #65166;ﺕ (ﻣﺠﻠﺴﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐ= ;ﻪ ﺍﺩم ﭙﻴﺶ ﺍﺯ آ&#= 1601;رینش ﺍﺯ ﮔِل ﺒﻮﺳﻴ= 5248;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ سی ﺴﺎلی ﺒﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍ= 5199; ﺧﻠﻘﺖ ﺩﻭم ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺁﺩم اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧ&= #65248;ﻘﺖ و افرینش ﺍﻭل هرﮐس ﺩﺭﺷﮑم ʌ= 52;ﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍ&= #65199; ﻧﻄﻔﻪ ﻧﺎﭼﻴﺰ &= #65183;ﺴم ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭ&#= 65267;ج ﻤﻴﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ = ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﺵ ﻣﺘﻮﻟ&#= 65194; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻦ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺰﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ. ﻭلی اﻥ &= #1570;فَرینش ﺑﺎ ﮔِل ﺒﺪﺳﺘ= 5166;ﻥ ﺸﺨصی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﺍﺩ&#= 1576;ی ﻮﻋﺮﻓﺎنی اﺯ A= 165;ﻣﻮﺭ ﻏﻴبی ﺍﻟﻬﻰ ﻣ= 5256;ﺎﺳﺐ ﻓﻬم عقل ﺒﺸﺮ A= 251;ﺎﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﻤﺠﻠسی ﻤﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﮐﻪ = ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻣ&#= 65262;سی ﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﻥ اﺯ ﻗﺒل &= #65170;ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﻣﺪﻩ ﮐﻪ سی ﺴﺎل اﺩ= 05; گناﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭلی ﻨﻪ ﺗﻮﺭﺍ= 5173; ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒﻮﺩﻩ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺒل ا= 5199; ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺧﻮﺩ &= #64404;ﻨﺎهی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﻗﺒل اﺯ سلوک الهی ﻮﺗﻮﻟﺪ ʋ= 93;ﻭم سلوکی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻧﺒﺎل ﺘﻮﻟﺪ &#= 65193;ﻭم ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ &= #65255;ﻬﺎئی ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدیث 1626 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ89= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺎ ﻳﺴﺘطیّ= ع اﻫل اﻟﻘَﺪَﺭ= ; ﺃﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﻭ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﻟﻘﺪ ﺧﻠق ﺁﺩم &#= 65248;ﻠﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺃﺳﮑﻨﻪ ﺍﻟﺠ&= #1606;ّة ﻟﻴﻌﺼﻴﻪ فی ﺮ= 5193;ّﻩ الهی ﻤﺎ ﺧﻠﻘʌ= 58; ﻟﻪ اهل القدر (ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ عقیدﻩ ﺍﺧﺘﻴᥴ= 6;ﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی اﺩﻳﺎﻥ که ﺧﻮA= 193; ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺕ الهی ﻤﻴﭙﺮﺩᥴ= 5;ﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺘﺴﻠﻴم ﻨﻴﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭ ﺑﻤﻴﻞ ﻭهَو= 14;س ﺧﻮﺩ ﻭﻳﺎ هَو= 14;س ﻳک آخوند ﻗﺸﺮ= ;ﻯ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩﻳنی = 5268;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ آخوندﻫﺎ ﺗﻌﻠ= ;ﻴم الهی ﻨﺪﻳﺪﻩ ʌ= 61; ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺻﺤﺒﺖ &= #65193;ﺭ ﺍﺣﮑﺎﻡ الهی ʌ= 56;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﺗﻔA= 166;ﻗﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻄﺎ ﮐﺎﺭ = ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﺍﻫل اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65193;م ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴ&= #65166; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭلی اA= 261;ﺭﺍ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺩﺭ ﺑﻬ&= #65208;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺍﻭﺭ= ﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﺮﺩﻩ &= #65261;ﺑﺎﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻥ اﻓﺮ= 5267;ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ&= #65199; ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ( ﺍﻳﻦ= ﻗﺪﺭ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻔﻬﻮم ﺠﺒﺮﻳ= 5262;ﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی اﻧﺴﺎﻥ = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻥ گفته ﻗʌ= 08;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی همه ﻣ᥷= 6;ﺍﻫﺐ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳ&= #65166;ﻥ غیر ﺳﻠﻮکی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻓﻌلی ﻤﺎ ﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﻭﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒل= 40; اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65251;ﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘ= 5268;م اﻳﻥ گناﻩ ﺭﺍ A= 255;ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻗﺒﻮ&= #1604; ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺣﺮﺍئی ﺠﺴم= 5;نی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺣ&#= 1740; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ گناﻩ = 4400;ﺎﺭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍ&= #65267;ﻢ ﭼﻮﻥ ﻘﺮﺍﺭﺑﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴ&= #65166; آفریده ﺷﺪﻩ ﺑ= ;ﺎﺷﻴﻢ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺟﺒﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ &= #64344;س ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺩم ﺮﺍﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻧﻬم ﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﺗﻤﺎم اﻓﺴﺎﻧA= 258;ﻫﺎﻯ اﺩم ﻮ ﺣﻮّﺍ ﻧ= 5224;ﺮﻳﻪ قُرآن ﻮﻋﻘﻴﺪ= ;ﻩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻣﺮ&#= 65193;م ﺒﺎﺑل ﻮ ﺍﻳﻠﺎ&#= 1605; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩ&#= 65267;ﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&#= 65203;ﻴﻠﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺯ ﺑﺎ&= #65169;ﻞ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘ&#= 65253; ﻤﺠﺪﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ &= #65165;ﺯ ﻣﺤل اﻃﻠﺎﻋﺎA= 173; ﺫﻫنی ﻮ ﻧﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺪﻳن= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍ&= #65173; ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ علمی ﺒﻌﺪﻯ ﻤʌ= 20;ﺎﺑﻘﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻥ ﺨ= ﻠﻘﺖ ﺍﺩﻡ آفرینش ﻳ= ;ک سالک الهی ﺒﻮ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﻧﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮA= 193;. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﮐ&= #1587; ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺮﺍ &= #1591;ی کند ﻭﺑﻴﺶ ﺍﺯ = 5165;ﻳﻥ ﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ الهی ﻨﺪﺍﺷﺘ᥽= 8; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﺩم گرﺩﺩ ﻭ ﺍ= 5193;ﻣﻴﺖ ﺑﻴﺎﺑﺪ.ﻭ شای= 87;ته ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭﻋﻘ&#= 65248;ﻬﺎ ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ هاﻯ = 575;لهی ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻥ اﺩ&= #65249; کامل الهی ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺟﻬ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﻭ پس از مرگ قبل از مرگ ﺑﺨ= ﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﺩﻭم الهی ﺩﺭ᥾= 7;ﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴ&= #65174; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﻌث= 578; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺳﮑﻮﻧ&= #65174; ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻮﺩ&= #1705;ی ﻮ بی عقلی شای&= #1583; ﻣﻌﻘﻮل ﺒﺎﺷﺪ &#= 65261;لی ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐA= 166;ﺭ ﮐﻪ ﺑﻘﻮل ﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﻭ ﻣﻮﺳﻰ سی ﺴﺎ&#= 1604; ﻘﺒل اﺯ ﺧﻠﻘﺖ &#= 65191;ﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻥ غ&#= 1740;ر ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻳک &= #65170;ﺎﺭ ﺧﻮﺭﺩﻥ اﺯ ﺩﺭ&#= 65191;ﺖ ﺳﻴﺐ ﻳﺎ ﺑﻮﺗﻪ = ﮔﻨﺪﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥﺸﺠ&#= 65198;ﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺠﺎﻯ ﺘﻘﻮﻳﺖ ﺷﺠﺮﻩ &= #65261;ﻟﺎﻳﺖ ﭼﻮﻥ ﺠﻮﺍﻥ ﺸﺎ&= #1582; ﻮ ﺑﺮگ اﻧﺮﺍ ﺑ&#= 65192;ﻮﺭﺩ ﻭﺩﺭﺧﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻨ= ﺎﺗﻮﺍﻥ کند ﮐﺎﺭﻯ که = 0;خوندﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی کشته ﺍﻧ&= #65194;. ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﭼﻪ ﺑﻬﺸﺖ &= #65251;ﮑﺎنی ﻮ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ ﻳ&= #65166; ﺑﻬﺸﺖﻋﻘلی ﻮ = 5251;ﻘﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎ ﺑﺸﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭﻳ&#= 65166;ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮعی ﺪﺭ ﺭﺟﻌ= 5174; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺁﺩﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﻬﺸتی ﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی اﻳA= 253; سالک الهی ﺪﺭ = ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ&#= 65175;ﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﻳ&= #65206; ﺑﺎﮐﻤک ﻮ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﻭﻳﮋﻩ الهی ﻤʌ= 68;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ شایسته ﺑﻬﺸ= ;ﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﭼﻬﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65193;ﺭ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺑ&#= 65260;ﺸﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻘﺎمی = 5262;ﻧﻮعی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻴﻚ ﺭﻭح ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﺮﻳک اﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪﻫﺎﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی ﻮ ﻓﻌﻠﺎ ﻫﻤﻴﻥ = ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ &= #65193;ﻧﻴﺎ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺸﺮ&= #65263; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻧﻴﺎﻯ ﺒﻬﺸﺖ &= #65169;ﻬﺸﺘﻰ ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺵ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒل&#= 1740; اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻥ ﺒﻬ&= #65208;ﺖ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ثاﻳﺴته ﺑʌ= 60;ﺸﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮ&= #1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻳ= 5256;ﺪﻩ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65165;ﮔﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ = ﺩﻧﺒﺎل ﻠﺬﺕ ﻭﺷﻬﺮﺕ ﻭ = ﺷﻬﻮﺕ ﻭﻣﺎل ﻮﻣﻨﺎل = 5252;ﺎﺩﻯ ﺸﻮﻧﺪ ﭘس ﺍﺯﻣ&#= 65198;گ ﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﺟ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ&= #65260;ﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﺍA= 263; ﺘﺠﺪﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﻴﺮﻭʌ= 55;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺣ&= #65176;می الهی ﻮ ﺳﺮﻧﻮʌ= 07;ﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﻓ&= #65198;ﺍﺩ ﻭ ﺍﺭﻭﺍح ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮﻭﺣی ﺒ&#= 65256;ﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮع ﻔﻌلی A= 192;ﻮﺩ ﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭ ﻣﻠﮑ&= #65262;ﺕﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬ&= #65166;ﻯ الهی اﻗﺎﻣﺖ ᥾= 1;ﻳﮋﻩﺍﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐ= ;م ﻮ ﮐﻴﻒ ﺍﻥ ﺍﻃﻠ= ﺎعی ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭﻣﻌ&= #65252;ﻮﻟﺎ ﺍﻧﺠﺎ ﺯﻧﺪگی = 5194;ﻧﻴﻮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ = ﻤﻄﺮح ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻭﻇﺎﻳفی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﻭﻇﻴA= 236;ﻪﺍﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﻣﻘ&= #65198;ﺭﺍﺕ ﺍﻥ عوﺍﻟم ﺮﺍ = 4400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻋﺎﻳﺖ &= #64400;ﻨﺪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻥ ﺨﻄ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻣﻰ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺎ&= #65247;ک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻬ&= #65208;ﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺳﻠﻮ&#= 1705; ﺨﻮﺩ ﻭﻣﺠﺎﻭﺭ&#= 65173; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻥ گناﻩ ﺍﻧﻬم ﻨʌ= 04;ﺒﺖ ﺑﺸﺠﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪ = ﺩﻟﻴل ﻄﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓ= ﺮﺍﻫم کرﺩﻩﺍﺳﺖ. ﻣﮕ= 5198; ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﭽ&= #65256;ﻴﻥ ﺨﻄﺎﻫﺎئی ﺒﮑA= 256;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&= #65197; ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻳک ﺴﺎ&#= 65247;ک ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﺪ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻭمَعž= 9;ومیّت ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ. ﻭﺁ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺯﭘﻴﻤﺎﻥ ﻮﺳ&#= 65248;ﻮک ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻥ گوﻧ&#= 65258; حدیث ها ﺑﻴﺎﻥ= ; ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻟﻔﻈی اﺯ ﺍﺣ= 5262;ﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻭﺣتی هرکامل الهی ﻨﺰﺩ ﺧﻮʋ= 93; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻨﺘﺎﻳجی ﻤ= 5268;ﺮﺳﺪ ﻭﻳﺎ ﻧﻈﺮﻳﺎت= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻓ&#= 65198;ﺍﻫم ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺟﻮﺍﺑﮕﻮﻯ ﺳﺌ&#= 65262;ﺍﻟﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ اﻧﺴ= 5166;ﻧﻬﺎ ﻭﺣتی ﺨﻮﺩ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ کاﻣل ﻤﻴﺸﻮﺩ. = 4400;ﻪ ﺍﻭﺿﺎع ﻘﺒلی A= 198;ﻭﺡ ﻭ ﻳﺎﺍﻭﺿﺎع ا= 5267;ﻨﺪﻩ ﺍﻥ ﭽﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﻭﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳج &#= 65194;ﺭﺳﺖ ﻭلی ﻨﺴﺒﻰ ﺭﺍ &#= 65169;ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻩ. ﻭﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻔﺎﻳﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻘﻴﻪ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 2;ودشان ﻨﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥ گو= 5255;ﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ &= #65255;ﺘﺎﻳج ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑ= ﺎ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ ﺍﻓﮑ&#= 65166;ﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺒﻬﺘ= 5198; ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﻨﺘﺎﻳج عقلی ᥽= 9;ﻴچ ﻀﺮﻭﺭتی ﺒﺮﺍA= 263; سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭلی اﻳﻥ ﻮﺳﻮA= 203;ﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65165;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﮕ&#= 65196;ﺍﺭﺩ ﮐﺸﺶ الهی اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ اﻓﮑ&= #65166;ﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺗﺮک ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻭﺧﻮﺭﺩﻥ اتلافی ﺪﺭﺧﺖ= ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ.ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺎﭼﺎﺭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #65165;ﺯ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﭙﻴﺸﻴﻥ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ &= #65262; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺳﺘﺪ&#= 65247;ﺎلی ﻮﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﻔ= 5198;ﺍﻫم کند ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ = 5203;ﺎﻟک ﻮﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪﻩ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﭼﻪ = ﺳﺎﻟک ﻤطیّع ﺘﺮ ﻭ ﺩA= 197; ﺗﺴﻠﻴم ﺼﺎﺩﻗ= 5166;ﻧﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻤﺘ&= #65198; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺴﺌﻮﺍ&= #65247;ﺎﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻣﻮﺟ= ﺐ ﺭﺍﺣتی ﭙﻴﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺯﻭ= ﺩﺗﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﻟﻘﺎ&= #65263; ﺒﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻟّ= 5166; ﺳﺎﻟک ﭙُﺮﺳﺌA= 262;ﺍﻝ شاید ﻓﻴﻠﺴﻮ᥻= 3; ﻋﺮﻓﺎنی ﺒﺸﻮﺩ ﻭلی ﺸﺎ= 5259;ﺪ ﻣﻴﺮﺍث الهی ᥽= 6;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ= ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ ﺩﺭ &= #65251;ﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺪ= ﻳث ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ &= #65165;ﻳﻥ ﻤﻄﻠﺐ ﻏﻴﺮ ﻣﻨ&= #65220;قی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺩم ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﻧﻴﺎ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﺪ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻗﺮﺍ&= #65197; ﺑﺪﻫﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺩﺭﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪ ﺟﺒﺮ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺩم ﻨﺒﻮﺩﻩ. ﭘ&= #1587; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺩم گناهی ﺒﻨﻤﺎﻳ= ;ﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﻫﺰ&= #65165;ﺭﺍﻥ هزاﺭ ﭘﺸﺖ ﻣﺮA= 193;م ﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ گنا= 07; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ = ﺍﮐثر ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳثهاʌ= 63; عرﻓﺎنی ﻮ ﺳﻤʋ= 70;ﻮﻟﻴﻚ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65193;م ﻮ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺪ&= #65267;م ﭙﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣ&= #65268;ﺸﻮﻧﺪ ﺍﮐثرﺍ ﺭﻭﺍﻳA= 166;ﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ = ﺻﺎﺩق ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&#= 65166; ﻋﻴﺐ حدیث ها ᥺= 7;ﺠﻴﺐ غریبه ﻭ ﻧﺎﻣ᥺= 8;ﻘﻮل ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻣ&= #65166;ﻣﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﻨﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻥ ﺴَﮑّﺎﻑ = 5197;ﺍﻭﻯ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍ&= #65255;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﻣﻌﻘﻮل ﻨﻴﺴﺖ &#= 64400;ﻪ ﺭﺍﻭﻯ ﻣﻌﺘﻘﺪ &= #65169;ﺎﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺭﻭغی ﺒﺒﻨﺪA= 193; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺳﺘﺎﻥ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک ﺮﺍ &#= 65165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺸﻨﻮﺩ &#= 65261;ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ &= #64404;ﻔﺘﻪﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺮﺍ ﮔﺮﻓ= 5176;ﻪ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻭﺭ&= #65165; ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺪﺍ= 5203;ﺘﺎنی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻗﺒ&= #65262;ل ﺸﻨﻮﻧﺪه ﻫﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﺻﻮﻟ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺴﻔﺎﺭﺵ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺑنی = 575;ﺳﺮﺍﺋﻴل ﻤﻄﻠﺐ ﺑﮕﻮﺋﻴ&#= 65194; ﻳﻌنی ﺪﺭ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ عرﻓﺎنی اﻣﻮﺯ= ;ﻧﺪﻩ ﺑﺴﺎﺯﻳﺪ. ﺑﻬﺮ&= #65207;ﮑلی که ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ عقلی ﺪﺭ ﺑﺮ ﺩA= 165;ﺭﺩ ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ عاﺭﻑ ﺭﺍ ﻣﺘﻮ= 5183;ﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ.<o:p></o:= p> حدیث 1627 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ90= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﺸاء ﻮ ﺃﺭﺍ᥷= 3; ﻭﻟم ﻴﺤﺐ ﻭلم ﻴﺮﺽ &#= 65207;اء ﺃﻥ لا ﻳﮑﻮﻥ ش= 740;ئ اﻟّﺎ ﺑﻌﻠﻤﻪ = 5261; ﺃﺭﺍﺩ ﻣثل ﺬﻟ= 5242; ﻭﻟم ﻴﺤﺐ ﺃﻥ ﻴ&= #65240;ﺎل ﻟﻠﻪ ثالث ثلاثة ﻭﻟم ﻴﺮ= ;ﺽ ﻟﻌﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﮑ&#= 65236;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65261;ﻳﺎ مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭ= ;لی ﻨﺨﻮﺍﺳﺖ ﻭﺭﺍ&#= 1590;ی ﻨﺸﺪ. ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ= ﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﺒﺎﺷﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﺑﺎﻃﻠﺎع ﻮﻋﻠ= 605; اﻭ ﻭ(ﺗﺤﻘق اﻧ= 5198;ﺍ) ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ &= #64400;ﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻳک ﺠزء اﺯﺳﻪ A= 239;ﺴﻤﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #64400;ﻔﺮ ﻭﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﺳﺖ (مَشیّت ﺍﻟﻬﻰ= ; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮ&#= 65197;ﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ.= ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭﺳﺖ &= #65255;ﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﺍضی ﻨﺸﺪ ﻫ&#= 65252;ﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺟﺰئ= 740; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻣﺎﻡ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪمَشی&= #1617;ت الهی ﭽﻴﺰﻯ ﻘʋ= 70;لی اﺳﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&= #65253; اﻣﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ ﻭ ﺑﻬﺒﻮ= 5193; ﺭﻭح اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ = ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﻣﻮ= 5197;ﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺒﺮA= 165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺭﻭح اﻭﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮ= 5165; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺣﻘﺎ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺩﻭﺳﺖ = ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ثوﺍﺏ ﻭ ﺳﻠ&#= 65262;ﻙ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ ﺩﻭﺳﺖ= ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﺷ&= #65198;ﻙ ﭼﻮﻥ ﺘثلیث ﻳʋ= 66; ثنوﻳّﺖ ﻣﻄﺮح گرﺩﺩ. ﮐﻪ ﺑﻌض= 740; ﻤﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﺭﺍ ﻳک ﺠﺰء ﻣﻴﺪﺍ= 5255;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺸ&#= 65166;ﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻳﻥ عب= 575;ﺭﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺭک ﻮﺣ&#= 65194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﻭ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻭﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ &= #65267;ﮑﺠﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ= ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ ﻭ ﺩﺭ ثنوﻳﺖ ﻭ= 5193;ﻭﮔﺎﻧگی اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺪﻳم = 5192;ﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭ ﺑﺮخی ﻤﺬ= 5165;ﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺰﺭﺩﺷت= 740; ﻨﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ= ﻭﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻗﻄﺐ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ش= 575;ید ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻥ ﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﻣثبت = 608;ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ &= #65261;ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳﻤﻥ ﺪﺭ ﻗ&#= 65220;ﺐ ﻣﻨفی ﻮﻋﺪمی ʌ= 62; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭ= ح ﺮﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ&= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ت= 08;حّش ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ = ﺑﺎﺯ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴ= 587; ﻫﻤﺎﻥ آخوند ᥽= 9;ﺮیک اﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻤ&#= 65166;می اﺩﻳﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮکی ﻨﻴ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ا= 83;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺍﻧّک لا ﺗﻬﺪʌ= 63; ﻤﻥ ﺃﺣﺒﺒﺖ ﻭﻟﮑﻥ اﻟﻠﻪ ﻳﻬﺪﻯ ﻤ&#= 65253; ﻴﺸاء که ﺗﻮﺍ&= #65263; ﻤﺤﻤﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;نی کسی ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳA= 174; ﮐﻨﻰ ﭼﻮﻥ ﺘﻮ ﺩ= ﻭﺳت ان را ﺪﺍﺭﻯ. ﻭ= 604;ی اﻳﻥﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮکس رﺍ ﺑ= 5192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; (ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی &#= 65240;ﺒﻠﻰ ﻭﮐﺸﺶ ﻗﻠبی ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭﻣﻌ&= #65198;فی ﻮﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻳ= ;ﺎﻓﺘﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65166;ﺧﺮﻩﺷﻬﻮﺩﻫA= 166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; اﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﻳﻥ ﻨﻬﺎ&= #1574;ی ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺧﺪﺍﻯ &= #65252;رَبّی اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ&= #65165;ﻳﻥ ﭙس ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺧﺪﺍﻯ ﻨﺎ ﺩﻳﺪ&= #65257; ﻭ رَبّ ﺑﺮﺗﺮ A= 197;ﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261;ﻫﺮکامل الهی ﻧﻤﻴﺘﻮᥴ= 5;ﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65197;ﺍ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭﻋﻘلی ﻮﻗﻠب®= 0; ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64380;ﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭشایž= 7;تگی اﻧﻬﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ. &= #65261; ﺍﻳﻦ ﻧﻮعی ﺠﺒ= 5198;الهی ﻮﻳﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺍ&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ کناه ﻣﺠﺎﺯﺍ᥵= 3; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ ثوﺍﺏ = 5261; ﮐﺴﺐ ﺃﻥ یشاء اﻠله ﻭﺷﻤﺎ ﻧ= ﻴﺰﻫﺮﭼﻪ مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ &#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ مَش= 40;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻤﺎ ﺍﺳﺖ. (ﺯﻳﺮ= ;ﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤﺮﮐﺎ&#= 65173; ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺍﻧﻘ= ﻠﺎﺑﺎﺕ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺗﺤﻮ&= #65247;ﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﻳ&= #65256;ﺸﻬﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ ﺭﻭﺣﻰ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻗﺪ&#= 65197;ﺕ ﻭﺣتی اﺟﺎﺯﻩ = 75;لهی اﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴA= 198;ﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣ= 5192;ﺘﻠﻒ نوع بشری ﺒﺎﻟ= ﻔﻌل ﺨﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﺪ. ﻭل&= #1740; ﺘﺤﻘﻴق اﻳﻥ ﻤ= 5212;ﺮﻑ ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻥ ﻭ = ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎ ﻣﻮ&#= 65165;ﻓﻘﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺩﺭحَقّ ﺸﺨﺺ ʌ= 51;ﻴﺪﺍﻧﺪ. مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭﻋﺪم اﺭﺍﺩﻩA= 165;ﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻳﻌنی کاﺭﻯ ﺒʄ= 01;ﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻴﺰﻯ = ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65188;ﺒﻮﺏ الهی ﺒﺨﻮﺍﻫ᥷= 4;. ﻭﻟﺬﺍ مَشیّت ﻫﻤﻪ ﻣ= ;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺎ مَشیّت ﺧﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻳک ﺴﻠﻮک ﺘ&#= 64401;ﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻳک ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺟﺒﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﺑﺎﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻫ&= #65204;ﺖ. ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺮ ﺭ= ﻭﺯﻩ ﺳﺎﻟک ﺪﺭسلوک الهی ﺩﺭ ﺍﻣﺮ A= 169;ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺪﻳﺪﻩ &#= 65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ ﭽﻴﺰ&#= 65263; که ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﻭﺗﺮک اﺯﺍﺩﺍA= 255;ﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ&= #65175;ﺴلیم ﺒﺠﺒﺮ ﺑﺮﺗﺮ ا&#= 1604;هی دﺭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺘﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭﺡ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮ ﺷاء ﺮﺑّﻚ ﻟﺄA= 251;ﻥ ﻤﻥ فی اﻟﺎﺭﺽ = 4400;ﻠّﻬم ﺟﻤﻴﻌﺎ ﺃﻓﺄﻧ&#= 65174; ﺗﮑﺮﻩ ﺍﻟﻨﺎس &#= 1581;تّی ﻴﮑﻮﻧﻮﺍ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﮔﺮ رَبّ ﻭ ﺧ&= #65194;ﺍﻯ ﻤرَبّی ﺘﻮ می= ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩ= 5165;ﺕ ﺭﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﺴﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴﺎﻭ&#= 65197;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﻰ ﻣﺮﺩمانی ﺮﺍ ʋ= 93;ﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65264; ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65251;ﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ (ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ = ﺒﺎﻭﺭﻯ اﻋﺘﻘﺎﺩﻯ اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰﺧ&= #65268;لی ﻤﻬم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻫ&= #65252;ﻪ ﮔﺮﻭه ها اﻳﻤʋ= 66;ﻥ اﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﺎ&#= 65261;ﺭﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 62; سلوک الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 259;ﻤﻪ ﻣﺮﺩم اﻳﻥ ﺴﻠ= 5262;ک ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭش&#= 1575;یدﻫم ﻨﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﮕﺎﻥ &= #65193;ﺭﻳک ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻭﻋﻘل کافی ﻮ ʋ= 65;ﺣﻮﺍﻝ ﻭﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒ&= #65198; ﻭ ﺳﻠﻮک ﻨﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﺳﺎﻟک الهی ﺸ᥾= 2;ﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺑﺮخی هنوز ﻧ= ;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65175;ﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭﻗ&#= 1578;ی کماﻟﺎﺕ ﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑسلوک الهی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʌ= 39;ﺎﺋم ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪﻫA= 166; ﺑﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺩ&#= 65197;ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺠﻬﻨ= 05;ی ﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ = ﺑﻨﻮﻋ ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﻘل ﻮﺻﺒﺮ &= #65261; ﻗﺪﺭﺕ ﻟﺎﺯم ﺮ&#= 65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭک ﻮ ﺑ&= #65256;ﺪگی سلوک الهی ﺒﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ. ﭘس ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ = کامل الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 55;ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻨﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﮐﻤک اﻧ= 5194;ک عقلی ﻮ ﺗﺮﺑﻴʋ= 76;ﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺪﺍﺩﺍ&#= 65173; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺟﺴمی &#= 65170;ﺎﻧﻬﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ &= #1588;اید ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65261; شاید ﺯﻭﺩﺗﺮ ʋ= 69;ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻔﻬ&= #65252;ﻨﺪ ﺩﺭﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯ &= #65165;ﺑﺪﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ا= 5251;ﺎﺩﮔﻰ سلوک الهی ﻤﻮ&= #65235;ق ﺘﺮﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&#= 65193;. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ= ﺭﻩ ﺯﻧﺪگی ﺴﻠﻮک A= 243;ﻨﻨﺪ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257;ﻫﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍ&#= 1578;ی سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی غ= 40;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ᥽= 1;ﺎﮐﺎﻥ ﻠنفسﺃﻥ ﺘﻮٴ᥽= 2;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﺎﺫﻥ اA= 247;ﻠﻪ شایسته ﮐسی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ س&#= 1604;وک الهی ﺒﮑﻨﻨﺪ ʌ= 61; ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﻣﮕﺮ ﺍﺫﻥ ﻮﺍﺟ&= #65166;ﺯﻩ ﻗﺒلی الهی ﺪﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺍﻳﻥ اﺟ= ﺎﺯﻩ الهی ﭙس ﺍﺯ ﺍʌ= 19;ﻠﺎع الهی اﺯ شایس&#= 1578;گی ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی ا᥻= 5;ﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ = ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ ﻳﺎﻧﻪ. ﻭ ﺑﺨﺼﻮ= ﺹ ﻭﻗتی ﺴﺎﻟک ﭙA= 268;ﺮ کامل الهی اﺯ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺍﮔ&#= 65198; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی ﺮﺍ ﻣﻌﺮفی ﻨﻤ= 5262;ﺩ ﺍﻳﻥ اﺟﺎﺯﻩ ﺍ&#= 65261; ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴ&#= 65198; ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺰ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺮﺍ ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻰ = ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﺮﺑﻴ&#= 65174; ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺪﺭ قُرآن ﻮ حد= ;یث ها ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮ= 705; عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 52;ﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻮﺳ&= #65166;ﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﻠﻨʌ= 36;س ﺃﻥ ﺘﻤﻮﺕ ﺍﻟّ &= #65166;ﺑﺎﺫﻥ اﻟﻠﻪ ﮐﺘﺎﺑﺎ &#= 65251;ﻮٴﺠّﻠﺎ ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﻧﻔž= 7; ﭼﻨﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﻴ&= #65198;ﺩ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺟﺎﺯ&= #65257; الهی ﻮﺑﺎ ﮐﺘʋ= 66;ﺏ ﺩﺍﺭﺍﻯ اجَلّ= ; (ﻣﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ&#= 65174; ﭘﺎﻳﺎﻥ عمر ﻭA= 191;ﺎﺗﻤﻪ ﻣﻬﻠﺖ ﺯﻧﺪکی = 5170;ﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍجَلّ هرکس قبلا ثب= 578; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; که ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ = 5169;ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﻳ= ﺎﻥ ﺴﻠﻮک ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻣ= ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;ﮐﻰ ﺑﺎﺗﺼﻮﻳﺐ ﻗﺒ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺟﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻭﺗ&#= 65188;ﻘق هر ﺍجَلّ ﻮ ﻣ᥾= 0;ﻠﺖ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ &#= 64344;ﺎﻳﺎﻥ ﺗﺤﻘق ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺘﺎ ﺷﺮﻃ کافی الهی ﻨﻴ&= #65200; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. (ﮐﺘ= ;ﺎﺏ) ﻳﻌﻨی ﻨﻮﺷﺘﻪ &#= 65239;ﺒﻠﻰ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴک &= #65198;ﻭﺣی ﺸﺨﺺ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻓ= ﺎﺗﺮﻯ ﺒﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ که &#= 1588;ایسته ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﻤ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ ﻠﻮ ᤨ= 0;ﺎﻥ ﻠﻨﺎ ﻣﻥ اﻟﺄﻣ&#= 65198; شیئ ﻤﺎ ﻗُﺘﻠʌ= 56;ﺎ ﻗل ﻠﻮ ﮐﻨﺘم ف= 740; ﺑﻴﻮﺗﮑم ﻠﺒA= 198;ﺯ ﺍﻟﺬﻳﻥ کتب ﻋA= 248;ﻴﻬم اﻟﻘﺘال الی ﻤ= ;ﻀﺎﺟﻌﻬم ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍᤨ= 4;ﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ (ﺃﻣﺮ= ) ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ &= #65170;ﻮﺩ ﮐﺸﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﺪ&#= 65267;ﻢ. ﺑﺎﻧﻬﺎ ﺑﮕﻮ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺍ&= #65255;ﺎن که ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮ &#= 64400;ﺸﺘﻪﺷﺪﻥ اﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&#= 65197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﺧﻮ&#= 65193; ﮐﺸﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. (ﺍﻣﺮ) ﺩﺳﺘﻮﺭﻫ= ﺮ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #1604;ی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺃﻣﺮ س&#= 1604;وک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 400;ﺴﺎنی اﺯ ﺗﺮس ﺭﻧج ﺴ= 5248;ﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﻋﻬﺪ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﻣﺮگ ﻮﺟﻬﺎﺩ ﻭ &= #65235;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮﻓﺪﺍئی ﺸﺪﻥ = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺿﻤﻥ ﻤﺮگ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻧ&= #65194;ﻩ ﺍﺯﺟﻨگ ﺒﺎﺯ ﮔ&#= 65198;ﺩﻧﺪ ﻭﺩﺭ ﻳک ﺮﻭٴﻴ= 5166; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎئم = 5252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﮑ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ کاﻣA= 248;ﻴﺎﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; اﮔﺮ ﺍجَلّ ﻤ᥷= 8;گ هرکَس ﺳﺮ ﺭﺳ᥾= 8;ﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣ= ﺎل ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ ﮐ&= #65208;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺑﺸﻬﻮﺩ هم ﻨﺮﺳﻴﺪ ﻭﻣ= 5260;ﻠﺖ ﺯﻧﺪگی ﺪﺍﺷﺘA= 258; ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣ&= #65268;ﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ = ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻫﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم ﻤﺼﻄﻔʌ= 62;ﻯ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸت= 740; ﺒﺨﻠق ﻨﺪﺍﺷﺘ= 5258; ﺑﺎﺷﺪ ﻭشایست= ;گی اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧ= 5194;. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ = ﻣﺮگ ﻮﺍﻗﻌﻰ ﺨﻮ ﺩﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨ= 5194;) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﻟﻮشاء رﺑّA= 244;م ما ﻓﻌﻠﻮﻩ ﻓﺬ= 5197;ﻫم ﻭﻣﺎﻳﻔﺘﺮﻭA= 253; ﻮ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻳʋ= 74; ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻤﻴﮑﺮ&#= 65193;ﻧﺪ ﭘس ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺤ&#= 65166;ل ﺨﻮﺩ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪ&#= 65257; ﻭ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﮔ= ﻮئی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ (ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ سلوک الهی هس= 578;ند ﺯﻳﺮﺍ مَشیّت= الهی ﺒﺮﺍﻯ کسانی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺳ&#= 65176;ﻌﺪﺍﺩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ روحی ﺍﺯلی اﺯ= ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ= ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻔ= 5228;لی ﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194; ﭼﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻘﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﻭﺡ ﻭﻳﺎ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﺗﮑﺎ&#= 65251;لات ﻄﺒیعی ﻤﺠﺪﺩ A= 187;ﻴﻮﺍﻧﻰ. (ﺫَﺭ) ﭼﻮﻥ ﺬﺭّ&= #65165;ﺕ ﮔﺮﺩ ﻭﺧﺎک ﭙﺮ&#= 65165;ﮐﻨﺪﻩ ﻭﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ ﭼﻮ&= #65253; ﻤﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺮﻳ&#= 65200; ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺩﺭ ﺻﺤ&= #65198;ﺍ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺤﺎ&= #1604; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ = ﺩﺭ ﻳک ﺘﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮ&= #1604; اﻭﻟﻴﻪ نوع بشری ﺒﺎﺷﻨﺪ. (= 5165;ﻓﺘﺮﺍ) ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻥ ﻮ &= #65193;ﺭﻭﻏﮕﻮ ﺷﻤﺮﺩﻥ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭ قُرآن و قبرّه های شهودی اﺳﺖ ﻭ ᥴ= 9;ﺎﺯ ﻓﺘﺮﺕ ﻭﻋﺪم ﺴ&#= 65248;ﻮک ﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ&#= 1574;ی که ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگی نوŸ= 3; بشری ﺨﻮﺩ ﺍﺳʋ= 76;ﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ;ﻟﻮﺷاء اﻟﻠﻪ ﻣﺎ أثرʄ= 00;ﻮﺍ ﻭ ﻣﺎ ﺟﻌﻠﻨﺎک &= #1593;لیّهم ﺤﻔﻴﻈﺎ ﻭ ﺍﮔʋ= 98; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣی ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺷﺮک ﻨﻤﻴﮑﺮﺩ= 5255;ﺪ ﻭﺗﻮﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮ&#= 1604; ﻮﻧﮕﻬﺒﺎﻥ اﻧ= 5260;ﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻳﻢ. ﺍﻳﻥ ﻤﺸﺮﮐﺎﻥ &= #65170;ﺖ ﭘﺮﺳﺖ ﻳﺎ ﻣﻨﮑ&= #65198; ﺧﺪﺍ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻧﻴﺴ&#= 65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺍ&= #65203;ﻠﺎمی ﺒﻬﺮ ﻣﺬﻫﺐ ﮐﻪ = ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭﻋﻤل غیر ﺻʋ= 66;ﺩق ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ علی¡= 7; ﻮﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺘ= ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻄ = ﺒحَقّ ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫﺎی ﻣﺬ= ﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ س&= #1604;وک الهی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʌ= 51;ﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺎﺯ&#= 65257; ﻭﮐﻤک الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﭼﻮﻥ ﺸﻔﺎﻋﺖ ﻭ = ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺳﻠﻮک اﻭﻟﻴﺎ = 5255;ﻴﺴﺘﻨﺪ.ﻭﺧﻮʋ= 93; صنَم وﺑُتی ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ &= #65261;ﻫﺮکَس ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﮐسی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. (ﺣﻔﻆ) ﺣﺎﻓﻈ ﻮﻧ= ;ﮕﻬﺒﺎﻥ ﻮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣ&= #65188;ﺎﻓﻈﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺁﻳﻪ ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻓﺮ= 5165;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلو= 05; الهی ﻤﻴﺮﺳﺎ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺒﺰﻭﺭ ﻧʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍ= 5197; ﺳﻠﻮک الهی کنند ﻣﮕﺮ ﺑﺎ A= 235;ﻬماﻧﺪﻥ ﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺩﻥ = ﺗﺎ ﺸﺨﺺ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ سالک الهی ﺸﻮ&= #65193;) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﻟﻮ ﺷﺌﻨﺎ لآ= ﺗﻴﻨﺎ کُلّ ﻨﻔس ﻫُﺪﻳﻬﺎ ﺍﮔﺮ= ;ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻴﻢ&#= 65259;ﺮکَس ﺭﺍ ﻫُﺪﺍﻯ اﻭ= 5197;ﺍ ﻣﻴﺪﺍﺩﻳﻢ (ﻫﺮ&= #65203;ﺎﻟک ﺭﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎ&= #1574;ی ﺪﺭ تجلّی ﺨﺪᥴ= 5;ئی ﻴرَبّ ﺍﻟنوع بشری ﻳﺎﻫُﺪﺍ= ; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5262; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﺩﻳﻢ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﺎ شایستگی= ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭحی ﻮ ﻧﻮعی A= 192;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ ﻫُ&= #65194;ﺍﻯ الهی ﺒﻴﺎﺑند= ﻭﻫﺪﺍﻳت هاﻯ عقلی ﻘﺒل= ی ﻮ ﺒﻌﺪﻯ ﺍﺯﺷ&#= 65260;ﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﻓﻤﻥ ﻴﺮﺩ ﺍﻟ᥼= 8;ﻪﺃﻥ ﻴﻬﺪﻳﻪ ﻴﺸﺮح &#= 65212;ﺪﺭﻩ ﻟﻠﺄﺳﻠﺎﻡ ﻭﻣ&#= 65253; ﻴﺮﺩ ﺃﻥ ﻴﻀﻠّ&#= 65258; ﻳﺠﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺣ&#= 65198;ﺟﺎ ﮐﺄﻧّﻤﺎ ﻳﺼﻌ= 583; فی ﺍﻟﺴﻤاء هرکَس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﻫﺪﺍﻳﺖ (ﻋﻘﻠﻰ)= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺎ&= #65199; ﻭﭘﺬﻳﺮﺍ ﻭﺍﺩ&#= 65197;ﺍک اﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﺳ&#= 65248;ﺎﻡ (ﺗﺴﻠﻴم ﻮ سلو= 05; الهی ﺒﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻫ= ﺮکَس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺟﺎ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺳﻴﻨﻪ (ﻭ ﻓﮑﺮ) ᥴ= 5;ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺘﻨگ میشوﺩ ﮐ᥽= 8; ﺩﺭ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻤﺮگ ﻘ&#= 65198;ﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﺎﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﮑﺸﻨ&#= 65194; ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﻠ&= #65262;گ ﻛﻨﺪ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺳﻤﺎﻥ ﺒﺎﻟ&#= 65166; ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺗﻨگ ﻨ&#= 65236;س ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; گمرﺍهی ﻮﺿﻠﺎ= ;ﻟﺖ ﮐسی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﻰ ﮐ&= #65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺿﻠﺎﻟﺖ درﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪگ®= 0; ﻮﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﻤ&#= 65258; ﺭﺍﻩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨ= ﺼﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ ﻋﻤل ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻋﺸق ﺒﺎﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮ= 5247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #1605;ی ﻮﺭﺯﻧﺪ. (ﺷﺮح ﺼ= ﺪﺭ) ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺴﻴ&= #65256;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺷﻥ ﻔ&= #64401;ﺮﻯ ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ کشش = 5261;ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ = ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻳﻌنی ﺘﺴﻠﻴم A= 204;ﻠﻮکی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ (ﺣَﺮَﺝ) ﺑﺤﺮﺍ&#= 65253; اﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺤ&#= 65198;ق ﻮ ﺳﻮﺧﺘﻥ اﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺗﻨگ ﻨَﻔَ= 87; ﻭ ﺧﻔگی ﺪﺳﺖ ﺑﺪ= 5259;ﺪ. ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺳﻤﺎﻥ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﻣﻌ&= #65198;ﺍج ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭﺳﻠﻮک ﻮ ﺭﻭٴﻴﺎﻯ ﺧﻮ&#= 65193; ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺩ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺩﺭ = ﺑﻌﺮﻭج ﻮﺍﺳﺮاء ﻨﻴﺴA= 174;. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻣﻴ&#= 65253; گیر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = 5261;ﻋﺮﻭج ﺮﻭح ﺴﺎﻟک ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;م اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺍﺯ ﺑﻴﺖﺍﻟﻤﻘﺪس = 5267;ﺎﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺎکی کاﻓی روان ﺒﻤﻌﺮﺍج= ; عرﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥵= 0;ﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﻳﺎ&= #65253; ﺴﻠﻮکی ﻮﺍﺟﺐ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥼= 7;ﻴﺒﻴّﻥ ﻠﮑم ﻭ ﻳﻬﺪﻳﮑ&#= 1605; ﺴُﻨَﻥ اﻟﺬﻳʌ= 53; ﻤﻥ ﻘﺒﻠﮑﻢ ﻭ ﻳﺘﻮ&= #65167; ﻋﻠﻴﮑم ﺨﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺸﻤﺎ ﺗﺒﻴﻴﻥ ﺒ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ (ﻭﺑﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﺒﮕ= ﻮﻳﺪ ﻭﺑﺎ ﺑﻴﻨﺎئی = 5256;ﺸﺎﻥ ﺪﻫﺪ ﻭﺑﺎ ﺑﻴﻨ&= #65206;ﻋﻘﻠﺎ ﺍﺩﺭﺍک ﺪﻫﺪ) ﻭ&= #65207;ﻤﺎ ﺭﺍ ﺁﺷﻨﺎئی ﺒ= 5198;ﻭﺷﻬﺎ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ (ﺳﻠ= ﻮﮐﻰ) ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺸﻤ&#= 65166; ﺑﺪﻫﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. (ﺳُﻨ&= #1614;ﻦ)جَمع ﺴُﻨّﺖ ﻳﺎ ﻗﺎ= 5255;ﻮﻥ ﻮ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻭ ﺭﻭ= ﺷﻬﺎﻯ عملی سلوک ال= 607;ی ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ = ﺍﺻل ﻴکی ﺒﻮﺩﻩ ﻭل= 40; ﺪﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻤﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻧ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻭﺳﻄﻮ&#= 1581; عقلی ﻤﺘﻔﺎﻭ᥵= 3; ﻭﻓﺼﻮل ﻨﻮعی ﻤﻨﺎﺳﺐ = 5153;ﻥ ﺘﮑﺘﻴﻚ ﻫﺎﻯ عملی ﻤﺨﺘﻠﻒ ʌ= 67;ﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭلی هدﻑ = 5175;ﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ اﺯﻋﻘﺪ= 5257;ﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﻣ= ﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﻥ ﺒ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; اﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻭﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻤﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات الهی ﺪﺳﺖ ﺑﺪʌ= 59;ﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥳ= 5;ﻥ لا ﻳﺠﻌل ﻠﻬم ﺤﻈّﺎ فی اﻟﺎﺧﺮة ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺧﺮ&= #65173; شانس ﻭﻧﺼﻴبی= ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺣﻆّ ) ﻟ᥷= 6;ّﺕ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻮﻧﺠ&#= 65166;ﺕ ﻭشانس ﻭ ﻧﺼﻴ= 6;ی اﺯ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘﻠ&#= 65264; ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮع &#= 65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ (ﺍ= ﺧﺮﺕ) ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ ﺑ= ﻌﺪﻯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﻭح ﺪ&#= 65197; ﻣﻘﺎﺑل ﺠﺴﻢ ﮐ&#= 65258; ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﺠ&#= 65204;می هم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭحی = 5256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﻭﻳﺎ ﺻﺎﺩق ﻨﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎﺯ ﺁﺧﺮﺕ ﭘ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻣﻠ= ﮑﻮﺕ ﻭﺯﻧﺪگی آن ﭽʌ= 56;ﺎﻧﻰ ﻭ ﭘُﺮ ﺭﻧج اﺭ= 5261;ﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ جَهَنّم ﺴﻮم &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪ دون قرمز ﺧﻮﺭ= ﺷﻴﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ ﻭ ﻧﻮ= ;ﺭﻯ ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺴﻮ&= #65199;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻘ&= #65170;ﻮل کاﺭﻣﺎ ﻭ جَهَ= ;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﺨﻮﺩ ﺩ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ= ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی ﻮ ﺗﺠﺎ= 585;َبّ ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65261; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨ&#= 65194; ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺴﺐ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮﻉ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺸﻮﻧﺪ.&= #1608; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻮ &= #65169;ﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻥ کاﺭﻣﺎﻫA= 166; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ) = ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥳ= 5;ﻥ ﻳﺨﻔﻒ ﻋﻨﮑم ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺘﺨﻔ&#= 65268;ﻒ ﺑﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ = ( ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪگی = 5194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺨﻔﻴﻒ ﺑﺎﺭ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﮐﻪ ﻋﻘلی= ; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻮ&= #65223;ﺎﻳﻒ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ گدﺷA= 176;ﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺎﻥ&#= 65176;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻘﺪﻳم ﻨﺠﺎﺳﺖ &#= 65197;ﻭﻯ ﺒﺪﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ= ﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ چاقو ﻤﻰ ﺑA= 198;ﻳﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺗﺎﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﺏ ﺑﺸﻮﻧﺪ = ﻮﺭفع ﻨﺠﺎﺳﺖ ﻭﺍﻟﻮ&#= 65193;گی ﺸﻮﺩ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﻠﻪ ᥴ= 9;ﮑم اﻟﻴُﺴﺮ ﻭﻟﺎ = 5267;ﺮﻳﺪ ﺑﮑم اﻟﻌﺴﺮ ﻭ= ;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ ﺍﺳ&= #65166;نی ﻮﺳﻬﻮﻟﺖ می ﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻋُﺴﺮ ﻭﺳ&= #65192;ﺘﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﻣﺮﻭﺯ ﺳﺨﺖ ﻭ&#= 1604;ی ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭ&#= 65199; ﺍﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #65169;ﻌﺪﺍ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﺩﺩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺳﺨتی عذﺍﺏ ﻣʌ= 04;ﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧ= ;ﺎﻇﺮ ﺯﻧﺪگی ﺴﺨﺖ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ = ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﺭﻭﺵ ﻣ= ﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪ&#= 65267;ﻤﺘﺮ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ &= #65261;ﺍﺳﺎﻥ ﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮ= ﻧﺪﻩ ﺮﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺗﺮﺟﻴح &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺍﺳﺎﻥ = ﺘﺮ ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤ&#= 65194;ﻯ و نه اسلام رسمی تسنّن ی= 575; تشیّع ﺮﺍ ﺑﭙ᥷= 6;ﻳﺮﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﺮﻳﺪ= ; ﺃﻥ ﻴﺘﻮﺏ ﻋﻠﻴﮑﻢ ﻭ ﻳﺮﻳﺪ ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﺘّﺒﻌﻮﻥ اﻟﺸﻬﻮﺍﺕ ﺃﻥ &#= 65176;ﻤﻴﻠﻮﺍ ﻣﻴﻠﺎ ﻋﻈﻴﻤﺎ</= b> ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺑﻪ = ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﻃﺎﻟﺐ ﭘﻴﺮﻭﻯ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺗﻬﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷ&#= 65252;ﺎ ﺳﺨﺖ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎ&#= 65267;ل ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشی= 83;.ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺗﻮﺑﻪ الهی ﺘʌ= 56;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﮔﻨﺎﻩ ﺩ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﻨﺤﻮﻯ ﺘﺨﻔﻴﻒ ﮔﻨﺎﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ سلوک الهی ﻮﺗﺰﮐﻴ᥽= 8; ﻧﻤﻮﺩﻥ اﺳﺖ.ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﮑﺮﺩﻥ ﻀﻤﻥ اﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺨﻄﺎﻯ ه&#= 1605;ه ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ &= #65203;ﺮ ﻣﺬﻫبی ﺪﺭﻋﺒA= 166;ﺩﺍﺕ ﺧﻮﻳﺶمیباﺷﺪ= ;. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﺒﻮل &#= 65176;ﻮﺑﻪ الهی ﻨﻤﻴﺸﻮ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺗﺨﻔﻴﻒ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﻨﺨﻮﺍﻫA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. (ﺗﺒﻌﻴّ&= #65174;) ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﭘ&= #65198;ﺳﺘﺶ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1;ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65261;ﻗﻴح ﻮﺳﻔﻴﻬﻰ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺷﻬ&#= 65262;ﺍﺕ ﭼﻪ ﺷﻬﻮﺕ ﺟﺴﻤ&= #65264; ﻭﻳﺎ هَوَسها&= #65263; ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭﻋﻘﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ ﻨﻔس أمّاره ﺑ= ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ= ; ﻣﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺮﻳﺪ ﻇ&= #65248;ﻤﺎ ﻟﻠﻌﺒﺎﺩ ﻭﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﻗﺼﺪ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ &= #65170;ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193; (ﻋﺒﺎﺩ جَمع عبد ﻭﻋﺎﺑﺪ ﻭ = 5251;ﻮﺑﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮﺑﻨﺪگی ﺪﺭ ﺍ= 5219;ﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﺳﺘم ﺨﺪﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; عدم ﺘﻮﺟﻪ ﺍﺣA= 176;ﻤﺎلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺘﻠ&#= 65166;ﺷﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﻧﻬﺎ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻤ&#= 65166;ﻡ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; عباﺩﻯ ﻮ ﺗﺰﮐA= 268;ﻪ ﻭﮐﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ &= #65261; ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺭﺩ. ﻭﻣﺤﺮﻭم ﺪﺭﭘ= 5166;ﺩﺍﺵ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺑﺎ = ﮐسی ﺒﺪ ﺣﺴﺎبی ﻮ ﺍ&#= 65203;ﺘثنائی ﻘﺎﺋل ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻬﺬᥴ= 5; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻧﺎ فی اﻟﺎﺭﺍﺩة ʌ= 61; ﺍﻟﻤشیة ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻮﻧﺎ &#= 65267;ﺸﻨّﻌﻮﻥ علیّنا فی ﺬﻟ&= #65242; ﻭ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ اﻧ&#= 1617;ﺎ ﻧﻘﻮل اﻥ اﻟﻠA= 258; عَزّﻭجَلّ ﺃ&#= 65197;ﺍﺩ ﺍﻟﻤﻌﺎصی ﻮ ﺃ= 5197;ﺍﺩ ﻗﺘل اﻟﺤﺴﻴﻦ = 5261; ﻟﻴس ﻫﮑﺬﺍ ﻧﻘ&#= 65262;ﻝ ﻭﻟﮑﻨّﺎ ﻧﻘﻮ= 5245; ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ عَž= 6;ّﻭجَلّ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253; ﻤﻌﺼیة ﺍﻟﻌﺎA= 211;ﻴﻦ ﺧﻠﺎﻑ ﻃﺎعة ﺍ= 5247;ﻤﻄﻴﻌﻴﻦ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﺘﮑ= ﻮﻥ اﻟﻤﻌﺎصی غیر= ﻣﻨﺴﻮبة ﺍﻟﻴﻪ ﻣﻦ جهة = 5165;ﻟﻔﻌﻞ ﻭﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑ&= #65262;ﻥ ﻤﻮﺻﻮﻓﺎ ﺑﺎﻟ&#= 65228;ﻠم ﺒﻬﺎ ﻗﺒل کوﻧA= 260;ﺎ ﺍﻳﻥ عقیده ﻣ&#= 65166; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﻭمَشیّت ﺍﺳﺖ= (ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺒﺎﻭﺭ&#= 65263; ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺍﻭم عملی اﺳﺖ. ﻭمَ= ;شیّت ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174;. ﺑﺴﺘﻪ ﺑمَشیّ= ;ت ﺍﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; مَشیّتﻭ ﺧﻮﺍ= ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺳ&#= 65248;ﻮک ﺘﺎﺷﻬﻮﺩ ﻗائ= 05; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ = ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭلی ﻤﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻤﺎ &= #65169;ﺮﻣﺎ ﺯﺷﺖ ﻭﺩﺭﻭغ ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻧﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻗﺘل ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ (ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻴﺰﻳﺪ ﻭﺷﺮﺍﺭ&#= 65173; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻦ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﻭ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍ= ﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫ&= #65166;ﻯ الهی عمل ﮐﺮﺩ= ﻧﺪ.ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ = ﻣﺎنع اﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65262;ﺩ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&#= 65193; ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻗﺘل اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒ= 5262;ﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺷﻤﺮ ﭘﺎ= ﺩﺍﺵ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻣﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳ= ﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺒ= ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﻧﺪ.ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #65169;ﻨفع اﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺩ&#= 65197; ﺟﺒﺮالهی ﺒﻮ᥷= 3;ﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﻮﻗﺖ ﻟﺬ= ﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻳ&= #65166; ﺩﺭﻋﺪم اﻃﺎﻋA= 174; ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﻣ&#= 65166;م ﺤﺴﻴﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﻭ ﺧﻮﺩ ﻗﺒﻮل ا&#= 65267;ﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﺍ ﮐ&= #65198;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮﮐﺪ&#= 65165;م ﭽﻮﻥ اﻣﺎم ﺤﺴ= 5268;ﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎ&= #1605; ﻤﻨﺎفع ﻤﺎﺩﻯ = 5262; نوع ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮA= 193; ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺸ&#= 65192;ﺼﺎ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻧﺠﺎﺕ &= #65267;ﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ. ﻭلی اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒ= 5220;ﻮﺭ کُلّی اﺯ ﺍﺑﺘ= ;ﺪﺍ ﺳﻤﺒﻮل ﺘﻤﺎم = 5252;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ= ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ ﻭﻏ&#= 65268;ﺮﻩ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﺭ&= #65165; ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴ&#= 65253; ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ. ﻭﻫﺮ = ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺒﺎﺯﮔﺸ᥵= 6;ﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻮﻥ اﻣ&#= 65166;م ﺤﺴﻴﻦ ﺷﻬﻴﺪ ش&#= 1575;هد ﻭ ﻓﺪﺍﮐارﺑﻬA= 198; ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯ&= #65255;ﺪﻩ ﻭ ﻣﺒﻌﻮث ﻭ ﺍﺭ&= #65203;ﺎل گرﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. &#= 65261; ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل اﻣﺎﻣﺎﻥ هر ﺯA= 251;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻓﺎ&= #65219;ﻤﻪ ﺯﻫﺮا ﺴﻤﺒﻮل = 5252;ﺎﺩﺭ ﻫﺴتی نوع بشری ﻭ رَبّ ﺍ= ﻟﻔﺼل اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣﺪﺍ&= #1605; ﻤﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ. ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ چهارم ﺻﻮﺭﺕ ᥷= 3;ﺭﻧﻘﺎﺏ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #64345;ﺪﺭﻫﺴتی ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴ&= #65170;ﺮﺩ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ = ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﻮﺻ&#= 65166;ل ﺼﻮﺭﺕ تجسّم انسانی ﺷﻬﻮﺩ= ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺪﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺮ&= #65219; لاﺯم ﺒﺮﺍﻯ ﺸA= 260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم هستند ﻭ= ; ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 261;ﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺣُﺴ&#= 65253; ﻨﻴّﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻭ ﺍ&= #65199; ﭘﺸﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼ&= #65262;ﻥ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﺨﺎﻧﻪ &= #65169;ﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭنه &#= 65165;ﺯ ﺑﺎﺏ ﻭ ﺩرَبّ A= 165;ﻥﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ بمعرفی خداوند ﺍﺳﺖ ﻭ= ;ﺍﺭﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻨ&#= 65192;ﻮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65251;ﻴﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ &= #65187;ﮑﻤﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺠ= ﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺪﻳﮕ= 5198; ﺷﻮﻧﺪ. ﻭلی ﻤﺤ&#= 65198;ﻭﻡ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻧﺠﺎﺕ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯﺁﻥ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷتی ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺍﻣﻮﻳﺎ ﻥﺸﺎی= 593; کرﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ = 5239;ﺘل امام ﺤﺴﻴﻦ ﺟʋ= 70;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی لازم ﺒﻮﺩﻩ ﻭʋ= 69;ﺪﻳﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﺧﻠﺎﻓ&#= 65174; ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻴ&= #65258; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﺪﻟﻴل ﺮﺍ ﻧﻴﺰ &= #65165;ﺯ ﺯﺑﺎﻥ اﻣﺎﻣﺎ= 5253; گفته ﺍﻧﺪ ﮐﻪʋ= 65; ﮔﺮﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺿﺮﻭﺭ&= #65173; طیّ ﻤﺮﺍﺣل ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ.) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻭلی ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻴ= 5204;ﺖ ﻭ ﻧگفته ﺍﻳﻢ. = 5169;ﻠﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم که A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ اراﺩﻩ A= 261; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﺳ= ﺮﭘﻴچی غاﺻﺒﺎﻥ ﻤﺨﺎA= 247;ﻒ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺒﺎ= ﺷﺪ ﮐﻪ ﻃﺎﻋﺖ ﻣﻄﻴ&= #65228;ﺎﻥ اﺳﺖ (ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴ&= #65174; ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺑﺪﻭﻥ گناﻩ ﻧA= 268;ﺰ ﮔﻨﻪ ﮐﺎﺭﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ تمرّد ᥾= 1;ﻋﺼﻴﺎﻥ اﺯ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻋم اﺯ ﺑﺖ ﭘﺮ= 5203;ﺘﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ &= #65192;ﺪﺍ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&= #65255;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ کرﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨA= 194;. ﺍﻋم اﺯ ﺳنّی ʌ= 62;ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ مُدّعی کاﺫﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ = 593;لیّ ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻃﺎ&= #65227;ﺖ ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﺩﺭ &= #1587;لوک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﻧﻤﺎﺯﻯ کرﺩ ﻭ آخوندﻫ= ﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺍﺩند ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣطی= 617;ع ﺨﺪﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﻣطیّع ﺪﺭﺗﺴ᥼= 8;ﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ کا= 605;ل الهی ﮐﻪ ﺑﺮﺍʌ= 63; هر ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﻃ= 5166;ﻟﺐ ﺍﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 240;ﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤA= 268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65176;ل اﻣام ﺤﺴﻴﻦ ﺩA= 197;ﺣﺪﻭﺩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣطیّع ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ = ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻣﺪ&#= 65227;ﻴﺎﻥ ﺒﺎﻃل ﻤﺬﻫﺒﻰ &#= 65165;ﻋم اﺯ ﺧﻠﻔﺎﻯ اﻣ= 5262;ی ﻭﻋﺒﺎﺳﻰ ﻭﻳﺎ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺮ ﭼﻘﺪ&= #65197; ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻣﺎم= 740; که ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ) &#= 65261;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻌﺎصی = 5262; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ اﺯﺟ= 5260;ﺖ ﻓﻌﻞ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ (ﻳﻌنی &#= 65176;ﻔﮑﺮﻭﻧﻴّﺖ ﺍﺳﺎس ﮔﻨﺎﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﻭ&= #65253; ﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ قصد ﻋﻤل ﮔﻨﺎʌ= 57; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ&= #65165;قعی ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ;ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﺁﻥ ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق گناه ﺧ᥾= 2;ﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﻭلی ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟ= 5198;ﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ نوع بشری ﺪﺭ ﺟ= ;ﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺸ&= #65192;ﺺ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ= ﺳﻠﻮک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭلی اﻭ ﻣﻴﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﺑﻠﺬﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠ&= #65260;ﻨم اﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻗﺒ&#= 65262;ل ﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺎل ا&#= 65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑﺎﺭ &= #64404;ﻴﺮﺩ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ ﺍ&= #65199;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻗﺪ= ;ﺭﺕ ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺷ= 5192;ﺺ ﺑﺮﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎ= 5197; ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻫم &= #65268;کی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺮ = ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ. ﻭﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻗﺮʋ= 65;ﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;م ﻣﻮﺻﻮﻑ ﺑﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻥ علم ﻮ ﺍﮔﺎهی ʌ= 40;ﺒل اﺯ ﺣﺪﻭث ﺑﺎﺷ= 5194;. (ﺑﺎﺯ ﺩﺭ قَدَ= 85; و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒ&#= 1604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﮔﺎهی ﻘﺒل اʋ= 99; ﻭﻗﻮع ﻔﻌﻞ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ هماﻥ ﺠﺒﺮ اله= ;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﺖ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻮﺿﺮﻭʋ= 97;ﻯ ﻤﻨﻈم اﺯﻗﺒل A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮع ﺒ&= #65208;ﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﻋﻘ= 604;د اﺯﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ س&#= 1604;وک الهی ﻮ ﻭﻇﻴﻔʌ= 58; الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺒﺪﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ&= #65194; ﻭﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65239;ﺸﺮﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﺑﺎﺷﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ هَوَس ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﺪ ﻭﻳﺎ آخوندﻯ هوس ﮐﻨﺪ ﻋﺒﺎA= 193;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕ = ﺩﻫﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺒﺮالهی ʋ= 98;ﺍ ﺑﻘﺒﻮل اﺯﺍﺩ = 5251;ﻴﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕ= ﺎﻩ ﻣﺮﺍﺣل لاﺯم ʋ= 70;ﺮﺍﻯ عبور ﺗﮑﺎﻣلی= ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺟﻠﻬ&#= 65166; ﻭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺳﻠﻮکی اﻧﺠﺎ = 5; ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اداﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫʋ= 94; ﻣﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺘﻞ &= #65187;ﺴﻴﻥ ﻤﻴﮕﻮﺋﻴم که A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻳﻥ &= #65240;ﺘﻞ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﺑﺮﺧ&= #65248;ﺎﻑ ﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻳﺎ می گوﺋﻴﻢ: ﻮﻧ&= #65240;ﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&= #65253; ﻴﮑﻮﻥ ﻘﺘل اﻟ= 5188;ﺴﻴﻥ ﻤﻌﺼیة ﻟﻪ ﺧﻠ= 5166;ﻑ ﺍﻟﻄﺎعة ﻭ ﻧﻘ= 5262;ﻝ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ ﻴﮑﻮ&= #65253; ﻘﺘﻠﻪ ﻣﻨﻬﻴّ= 5166; ﻋﻨﻪ ﻏﻴﺮ ﻣأﻣ&#= 65262;ﺭﺑﻪ ﻭﻧﻘﻮل اﺭﺍﺩ = 5165;ﻟﻠﻪﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﻣﺴﺘﻘﺒ&#= 65188;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﺤﺴﻦ &= #65261;ﻧﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭجَلّ ﺃﻥ ﻴﮑʌ= 62;ﻥ ﻘﺘﻠﻪ ﺳﺨﻄ اﻟ&#= 65248;ﻪ ﻏﻴﺮ ﺭﺿﺎﻩ ﻭ ﻧ= ﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭ جَلّ ﺃﻥ لا᥾= 7;ﻤنع ﻤﻥ ﻘﺘﻠﻪ ﺑﺎﻟ&= #65184;ﺒﺮ ﻭﺍ ﻟﻘﺪﺭة ﮐﻤ&#= 65166; ﻣنع ﻤﻨﻪ ﺑﺎﻟ= 5256;ﻬی ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ᥷= 2;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺘل ﺤﺴﻴﻥ اﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ نَ= 07;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐسی ﻤ&#= 65156;ﻣﻮﺭ ﺑﺂﻥ ﻨﻴﺴﺖ. (ﺍﺯ= ; ﺟﻤﻠﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭﺍﺟﺐ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65204;ﻮﺏ ﺑﺨﺪﺍ ﺷﻮﺩ.ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺳﺎﻟک هرﻭﻇﻴʌ= 36;ﻪ ﺍلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ&#= 65256;ﺴﻮﺏ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ.= ﻭلی ﺨﻄﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ عمل ﻨ= 5240;ل ﻘﺒﻴح ﻮ ﺯﺷﺖ ( ﻭ= ;ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﺯﺷﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ = ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺁﻳﻨﺪﻩ = 5193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺎﺷﺪ) ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﺤﺴ&#= 65253; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍ= ﻣﺮﻯ ﻨﻴک ﺤُﺴﻥ ﻮ ﺗ&#= 65188;ﺴﻴﻥ ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح= 740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﻤثب= 78; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺯﺷ&= #65176;ﻴﻬﺎ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯﻘﻬﻘ= 5198;ﺍئی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عملی ﻣﺨﺎﻟﻒ ʋ= 55;ﻣﺮ الهی است ) می گوﺋﻴم که ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻗ&= #65176;ل ﺤﺴﻴﻥ اﺯ ﻣﻮﺍ&#= 65197;ﺩ ﺳﺨﻄ ﻮ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ= ﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺭﺿ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ. (ﮐﻪﺭﺿﺎ&= #65263; الهی ﺪﺭ ﺍﺟﺮʋ= 65;ﻯ اﻣﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﺳﻠ&#= 65262;ﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﻋﻤل &= #65194;ﻳﮕﺮ ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﺑ&= #65166;ﻋث ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻗﺘل = ﺤﺴﻴﻥ غیر ﺍﺯ ﺍﻣﺎم A= 188;ﺴﻴﻥ ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﺎﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻥ هرﮐﺎA= 251;ﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺤﺴﻴنی ﺪﺭﻫﺮA= 227;ﺼﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ متعب¡= 7;دﺍﻥ ﻤﺘﻤﺮﺩ ﻭ ﺑﺨﺼ&= #65262;ﺹ آخوندﻫﺎ ﻗﺸﺮ= ;ﻳﻮﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺗﻤﺎم اﺣﺎﺩﻳ= 79; ﻋﺪم ﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﮑم کشتن ﺍﻧﻬﺎ ﺍʌ= 03;ﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴ&#= 1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺒ&= #65198; الهی ﻤﺎنع ﻘﺘ= ;ﻞ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺧﻮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ ﻤن&= #1593; ﻘﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ گناﻩ ﻗﺘل اﺳ᥵= 6;ﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠ&= #65166; ﻓﻘﻄ ﻨﻬی اﻥﺼ= 5262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ) = ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﭘﻴﻢ: ﻮ ʌ= 55;ﻘﻮل ﺃﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&= #65253; لاﻳﺪفع اﻟﻘﺘ= ;ل عنه ﮐﻤﺎ ﺩفع = 5;ﻟﺤﺮق عن اﺑﺮﺍﻫﻴﻢ A= 187;ﻴﻦ ﻗﺎل عزّ للنار ﺍﻟتی ا&= #65247;ﻘی ﻔﻴﻬﺎ ﻳﺎ ﻧﺎﺭ = ﮐﻮنی ﺒﺮﺩﺍ ﻭ ﺳﻠﺎﻣ&= #65166; ﻋﻠﻰ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴ&#= 1605; ﻮ ﻧﻘﻮل ﻠم ﻴﺰ&#= 1604; اﻟﻠﻪﻋﺎﻟﻤﺎ = 5169;ﺄﻥ اﻟﺤﺴﻴﻥ ﺴﻴﻘ= 5176;ل ﻮ ﻳﺪﺭک ﺒﻘﺘﻠ&#= 65258; ﺳﻌﺎﺩة ﺍﻟﺄﺑ= 5194; ﻭﻳﺸقی ﻘﺎﺗﻠA= 258; ﺷﻘﺎﻭة ﺍﻟﺄﺑ= 5194; ﻧﻘﻮل ﻤﺎ ﺷاء = 575;ﻟﻠﻪ ﮐﺎﻥ ﻭﻣﺎﻟم ﻴ&#= 65208;اء لم ﻴﮑﻦ ﻫﺬﺍ ﺍ&#= 65227;ﺘﻘﺎﺩﻧﺎ فی اﻟﺎﺭﺍﺩﻩ A= 261;ﺍ ﻟﻤﺸﻴّﻪ ﺩﻭﻥ &#= 65252;ﺎ ﻧﺴﺐ ﺍﻟﻴﻨﺎ أ&#= 65259;ﻞ ﺍﻟﺨﻠﺎﻑ ﻭ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﻨّﻌﻮﻥ علیّنا ﻣﻥ ﺃﻫ= ;ل اﻟﺎﻟﺤﺎﺩ ﻣﺎ= ; ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65166;نع ﻘﺘل ﻨﺸﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; گوﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎن= 93; اﺯﺳﻮﺧﺘﻪ ﺷﺪ= 5253; ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ (ﺩﺭ&= #65165;ﺗﺶ ﻧﻤﺮﻭﺩ) ﺷﺪ. ﺯﻳ= ;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺗ&#= 65206; ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ &= #64400;ﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺍﻯ اﺗ&#= 65206; ﺳﺮﺩ ﺷﻮ ﻭﺳﻠﺎ&= #65251;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﺮﺍﻫ= 5268;م ﺒﺎﺵ (ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﻔﺮﻣﺎﻥ هاﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ هرﺎﻟک A= 256;ﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﻭﺯﻯ که ﺷﺮﺍ= 5267;ﻄ لاﺯم ﺪﻭﺭﻩ ﺳA= 248;ﻮک ﺨﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﺑﺪ &= #65165;ﺗﺶ ﻭ ﺳﺨتی ﭙﻴﻤﺎ= 5253; سلوک الهی ﭙﺎ&= #65267;ﺎﻥ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺳﺎﻟ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺑﺮ&= #65165;ﻫﻴم ﻮ کامل الهی ﻭ= ﺑﺮﻫﻤﻦ ﻭﺍﺏ ﺭﻫﻨﻤﺎ ﻭ&= #64344;ﺪﺭﺍﻭم کننده ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم &#= 1705;ه ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺍ&= #65199;ل ﻮﻗﺒﻠﺎ ﺍﮔﺎﻩ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺣﺴﻴﻥ کشت= 07; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ ﻗﺘﻞ ﺧﻮﺩ = ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍﺑﺪﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭﻗﺎﺗل اوﺷﻘʋ= 66;ﻭﺕ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺍﺑﺪﻯ &= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. (ﻭﻫﺮ ﺳﺎ= ;ﻟک الهی ﭽﻮﻥ ﺤﺴʌ= 68;ﻦ ﻭﭼﻮﻥ ﭙﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺣﺴﻴﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﻣ= ;ﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺗﺎ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﺎ&#= 65199; ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺨ&= #65248;ق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺗ= ﻮﻟﺪ ﺩﻭم ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭﻗﺘل ﺤﺴﻴﻥ ﻮ&#= 65259;ﺮ ﺳﺎﻟک ﺤﺴﻴﻨﻰ &#= 65169;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭﻗﺘل &#= 65256;ﻔس أمّاره ﺧﻮﺩ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ آخون= دﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺩﺷ&= #65252;ﻨﺎﻥ سلوک الهی اﻭ&#= 65197;ﺍ ﺭﻧج ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. &= #65267;ﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﮑ&#= 65208;ﻨﺪ ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻴﻦ ﻗﺒﻠﺎ ک&#= 1575;مل الهی ﻭﺑﺎﺯﮔ᥸= 8;ﺘﻪ ﺑﺨﻠق ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65239;ﺘل اﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳ&#= 65200;ﻳﺪ ﻭ ﺷﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﺍجَلّ ﻤﺮگ ᥵= 0;ﺸﺮﻯ اﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭلی ﺠﻤﻌﺎ ﺍﻣﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻥ اﺯﮐﻮﺩکی ﻨﻘʌ= 06; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟک ﻮﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺯ&= #65193;ﻥ ﺒﺮﺍی اﻣﺎم ﺤA= 204;ﻴﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺒﺮ ﺳﺮﮐ&= #65262;ﺑﻴﺪﻥ هرکَس ﺑﺮﺍﻯ ᥾= 8;ﺎﻓﺘﻥ اﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﭙ= 5268;ﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍ&= #65261;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﺴ&= #65268;ﻥ کنند ﺭﻭح اﻭ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺷﻘﺎﻭﺕ) ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﺑﻤﻌنی گرﺩﻥ کشی غیرﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻤ&= #65228;نی عذﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻴﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻭﺍﺑﺪﻳﺖ ﺩﺭ ﺳ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ پ= 587; ﺍﺯﻣﺮگ ﺘﺎ هف= 78; ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎل اﻧA= 176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﺳﭙس &#= 65197;ﺟﻌﺖ فوق بشری ﺒﺪﻧ= ﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺑﺪﻳﺖ= ﻋﺬﺍﺏ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻧﻬ= 5166;ﻯ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ&#= 65175;ﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ &= #65251;ﺴﺦ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺩﺭﮐ&#= 65194;ﺍم ﻨﻮع ﺤﻴﻮﺍنی A= 188;ﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺣﺴﺐ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺑﻔﺴخ گیاهی ﻮ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﮑﺸ&#= 65194;) ﻭﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴ&#= 1605; هرﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺪ ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ که ﻧﺨﻮﺍﺳ= 5174; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﮐ= ﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥﺠﺒﺮ &= #1575;لهی است ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ = 5193;ﺭﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴتی هست. ﻭﺗʌ= 56;ﻬﺎﺩﺭﺳﺎﻟک ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭﺍﺯﺍﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﺟﺪﺍل ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﺷﺪ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺗﮑﺎﻣل لاﺯم ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷت ﻘ&#= 65170;ﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺗﮑﺎ&= #65251;لی ﻮﻋﻨﺎﺻﺮ مُر= 6;ّی ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺳﻴﺴﺘ&#= 65252;ﻬﺎﻯ مشَخّص ﻭ ﻋﻠﺎ= ;ﺋم ﺮﺍﻩ ﻭﺍثاﺭ ﻣ= 579;بت ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻧﻮعی &#= 65170;ﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = مَشیّت ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ&= #1587;لوک الهی ﻇﺎﻫﺮﺍ ʌ= 59;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ مَشیّت ﺳﺎ= ;ﻟک ﺼﺎﺩق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1628 - A= 165;ﺯﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ(&= #65181;۵ﺹ93= ﺑﺤﺎﺭ) <s= pan dir=3DLTR>: اﻥّ اʌ= 47;ﻠﻪ عَزّ وجَلّ ﻘ&#= 65194;ّﺭ ﺍﻟﻤﻘﺎﺩﻳﺮ ﻭ &= #65193;ﺑّﺮ ﺍﻟﺘﺪﺍﺑﻴﺮ ﻗ&#= 65170;ل اﻥ ﻴﺨﻠق ﺁﺩم = 5170;ﺄﻟﻔﻰ ﻋﺎم ﺧﺪʋ= 65;ﻭﻧﺪ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ و برآورد ﮐﺮﺩ= ﻩ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻟ&#= 65166;ﺯم ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ پیشبینی ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﭘ= ﻴﺶ ﺍﺯ آفَرینش ﺁ= ﺩم اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65165;ﺯ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﻣﻮٴﻴ&#= 65194; ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ا&#= 1604;هی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﻭﻟ= ﺰﻭم ﺘﺤﻘق همه ﺍﻥ A= 203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ= ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌنی اﺩﺍﺭʌ= 57; ﮐﺮﺩﻥ ﺪﺭﻋﻤل ﻠﺤﻈﻪ &#= 65169;ﻠﺤﻈﻪ الهی ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ ﻗﺒل اﻣﺎﺩ= 5257; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺩﺭ ﭼ= ﻨدﻴﻥ ﺼﻮﺭﺕ نوعی ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 1575;لهی ﻴﺎ ﻗﺪﺭ ﻭﻗﺪﺭ&= #65173; ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #65236;ﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻥ ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﮐﻪ= ; ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺘﺪﺭﻳج ﻮﺍﻧﺪک اﻧﺪﻙ = 5165;ﺯ ﺗﻤﺎمی اﻧﻮﺍŸ= 3; ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺘﺎ ﺟﻤ&= #65166;ﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻨ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ= ﺩﺭﻫﺮﮐﺪﺍم عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﺪﺍلها®= 0; ﻨﻮع ﻤﺮﺑﻮﻁ ﺩﺭ ﺍﻟ&= #64405;ﻮﻯ کماﻟﺎﺕ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺭﺩ. ﻭ= ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک گوﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﮑﺎ= 5251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺑﺪﻭ&#= 65253; اﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺴﺮ ﭘﻴچی ﺼﻮﺭ= 5173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎ = ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗل ﺠﺰئی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ &= #1587;لوک الهی کندﻭ ﺑﺎ= ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﻮ ﻓﻄﺮA= 263; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﻘﻬ= ﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻣﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ &= #65251;ﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها ﺑﺮﻭﺩ. &= #65261; ﺍﻳﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ بالفعل ﻧﻮﻋﻰ= ﺩﺭﺟﺴم ﻮدر ﺫﻫﻥ ﻮدر A= 197;ﻭح ﺒﻮﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65174; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65253; سلوک الهی ﻭﻣ&= #65212;ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭﺷﻬ&#= 65262;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺍﻣّﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ &= #65193;ﺭﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ= ﻠﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ &= #65165;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ ﺑﺸﺮﻳ= 5174; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺟﺴمی = 5262;ﺫﻫنی هستند ﻭلی ﺪﺭ= ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺮ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻭﻣﺸﻤﻮل ﻘﻬﻘ= 5198;ﺍﻯ ﺮﻭح ﻮﻋﻘل ﻨﻮ= 593;ی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻫم ا&= #64400;ﻨﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭح اﻧﻬﺎ ﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎ = ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 1604; اﺯ ﺍﺩﻡ ﺍﮔﺮ ﻓ&= #65198;ﺽ ﮐﻨیم که اﺩم ا= ;ﺑﻮ ﺍﻟﺒﺸﺮ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ کامل الهی = (ﺍﺩﻡ) تازه ای ﺍﺳﺖ ᥾= 1; ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 65246; ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65165;ﺕ ﻗﺒل اﺯ ﻓﺼل ﻨ= 5262;ع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ال= 607;ی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻨﻮعی ﻮ ﺳﺮﻧﻮ= 5207;ﺖ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔﻌ= 04;ی اﻭﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ= ﻳک ﺮﻗم ﺴﻤﺒﻮﻟﻴ= 5242; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﺍﺯ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺰﻣﺎ= 5253; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻭ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻳﻌنی ﺰﻣ= 5166;ﻥ اﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ &#= 65251;ﻘﺪﻣﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺭﻭﺍح ﺼﻮﺭﺕ = 4404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻣﻮﻓق ﺒﺎﻣﮑﺎ= 5253; ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻄﺮﻳﻘ&#= 65174; سلوکی ﺗﺎﺯﻩ ᥽= 1;ﺤﻤﺪﻯ ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻧﻮع اﻧﺴﺎنی ʋ= 70;ﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺼو= 604; ﻨﻮعی ﻔﺮﺍﻭﺍA= 253; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ3= 00 ﻫﺰ&= #65165;ﺭ ﺳﺎل ﭙﻴﺶ ﺗﺎﮐ&#= 65256;ﻮﻥ ﺩﺭﺣﺎﻟﺖ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﺘﺪﺭﻳجی ﻔﺼﻮ= 04; ﻨﻮﻋﻰ ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65203;ﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼ&= #1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﻴﻠﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ &= #65165;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ اﻥ ﺮ&#= 65165; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺎﺑ= 5256;ﺪ ﻭﺑﻘﻬﻘﺮﺍی پ= 87; از مرگ ﻧﺮﻭﻧ᥷= 4; ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑنو&= #1593; بشری ﺒﺮﺗﺮ ﺑʋ= 98;ﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺮﺳ&= #65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﻘﺸﺮA= 267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻤﺸﺮﻙ = 5193;ﺭﻋﻤل عبادی باطل خود هستند ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴ&= #65258; ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ= ﻭﭼﺎﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺸﺪﻳ&#= 65194;ﺗﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ گناﻫ@= 401;ﺎﺭﺍﻥ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭم= 615;دّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﺳﻠ&= #65166;م ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= لی ﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ال= 07;ی ﺪﺭﻋﻤﻞ ﺣتی ﺪ= 5261; ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻘﺒ&#= 1604; اﺯﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل= 40; اﺩم ﻴﺎ ﻫﺮ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺗﻮﻟ&#= 65194;ﺍﺕ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65235;ﻌلی اﻧﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ.<o= :p></o:p> حدی&= #1579; 1629 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ94 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65204;َﺒَق اﻟﻌﻠم ﻮ ﺟَﻒ= 17; ﺍﻟﻘﻠﻢ ﻭﻣضی اﻟﻘﻀاء= ; ﻮ ﺗمّ اﻟﻘﺪﺭ ﺑA= 176;ﺤﻘﻴق اﻟﮑﺘﺎﺏ ﻭ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳﻖ ﺍﻟﺮﺳﻞ ﻭ ﺑﺎﻟ&= #65204;ﻌﺎﺩة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﻤﻥ &= #65153;ﻣﻥ ﻮ ﺍﺗّﻘﻰ ﻭﺑﺎ&#= 65247;ﺸﻘاء ﻠﻤﻥ کذّﺏ ﻭ ﮐ= 5236;ﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﻮﻟﺎیة = 5251;ﻥ اﻟﻠﻪ ﻟﻠﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻦ ﻭﺑﺎﻟﺒﺮاءة ʌ= 51;ﻨﻪ ﻟﻠﻤﺸﺮﮐﻴﻥ </b= >ﺍﮔﺎهی اله&#= 1740; ﻘﺒﻠﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻗﻠم ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮﻳس ﺧﺸک ﺸﺪ= 5257; ﻭﻗﻀﺎ (ﻳﺎﺩ ﺍﻭ= ﺭﻯ) الهی اﻣﻀﺎ ﮔ᥷= 8;ﺩﻳﺪ ﻭ ﺗثبیت ( وسایبرنیتیª= 5;) شد ﻭ ﻗﺪﺭ ﺗﻤﺎ&#= 1605; گرﺩﻳﺪ. ﺍﻧﮕﺎ= 5257; ﭼﻮﻥ کتاب ( ﻳﺎ &#= 1587;لوک الهی ﻭﻃﺮﻳﻘ᥵= 4;) ﺗﺤﻘّق ﻴﺎﻓﺖ ﻭﺗﺼﺪﻳ&#= 1602; ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺑﺎ ﺳﻌ&= #65166;ﺩﺕ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ کسیکه ᥴ= 5;ﻳﻤﺎﻥ (ﻭﺍﻭﻡ عملی) ﺍ= 5261;ﺭﺩﻩ ﻭﺗﻘﻮﻯ کرﺩ (ﻳ&#= 65166; ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʌ= 52;ﻮﺩ. (ﺑﺎﺯ ﻓﻌﻠﺎ ﺍﺑ= ﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ الهی A= 262; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﻄع= 740; اﻓﺮﺍﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺪﻭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺼی ﻤ&#= 65198;ﺩم ﺪﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65169;ﻴﺎﺷﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎ= ﺭﻣﺎ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍ&= #65193;ﻭﺍﺭ ﻭﺍﮐﻮﺍﺭ ﺻﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﺯﺍ&= #65193;ﻯ اﻓﺮﺍﺩ ﺟﺒﺮﺍ= 5253; ﺑﺎﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣ&#= 65184;ﺮم ﺸﺪﻥ ها ﻣﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&= #65166; ﺗﺠﺪﻳﺪ نوع بشری همین ﺴﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻫ= ﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻣ&= #65166;نی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ = ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻀﺮﺭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ &= #65193;ﺭ ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺻﻮﺭ&#= 65173;ﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﭙُﺮﻋﺬʋ= 65;ﺏ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤط&#= 1740;ّع اﻟﻬﻰ ﺗﻔﺎﻭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﺰﻣﺎنی ﺮﺍ ﺑﺎ &#= 65227;ﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگی غیر ᥸= 3;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖﻫﺎﻯ &= #65204;ﻮم ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭ&= #65175;ﻬﺎ ﻧﺰﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧ&= #65262;ع ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ&= #65227;ﺮﺵ رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ&#= 1578;ی ﻨﺎﻣﻔﻬﻮم ﻮﻏ= 5268;ﺮ ﻗﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭ ﻣ&#= 65166;ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘ&= #1587; ﺳﺒﻘﺖ ﺍﻃﻠﺎع اﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ﻭʋ= 65;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65236;ﺮﺩﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮی &#= 65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی عاﻗﺒﺖ ﺑﻨﺠﺎA= 173; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺧﺸک ﺸﺪﻥ ﻘﻠ&#= 65250; ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘ&#= 65253; هر ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﻄﺒیعی ﻮ ﺗﺪﺑA= 268;ﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605; اﻣﻮﺭ ﺍﻥ اﻳﻥ &#= 64381;ﻨﻴﻦ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﺯﻟﻰ ﻭﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥ ﺒﺪﻭﻥ اﺳﺘثن= 5; ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺍﻣﺮﻯ ﺪﺭ ﻃﺒﻴ&= #65228;ﺖ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 63; اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑس= 604;وک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﺩ. ﻭﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥ ﻮ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺍﺯنوع بشری ﻤﻴﺮﺳﺪ. A= 261;بِدای الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ نوع بشری اﻭ ﺩﺳﺖ ʌ= 51;ﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭﺗﺮﻯ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﻌﺪﻯ ﺠʋ= 66;ﺭﻯ گرﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ &#= 65240;ﻀﺎﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258;ﺍﻯ اﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﻴﺸ= 5262;ﺩ. (ﺍﻣﻀﺎ) ﻭ ﺗﺎﮐﻴ= ;ﺪ ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ &= #65193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺧﻠﺎل هرﻣA= 198;ﺣﻠﻪ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی و شهودی ﺼﻮﺭﺕ= ; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺸﻮﺩ. &= #65261;ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻳک اجَلّ= ; ﻮﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳک &#= 65170;ِﺪﺍﻯ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎم ﺸﺪﻥ ﻘ&= #65194;ﺭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ &= #65169;ﺸﺮﻃ ﺘﺤﻘق کتاﺏ ﻳʋ= 66; ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳک &#= 65262;ﺍﺳﻄﻪﺍﻯ و وسیله الهی اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒلی ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 1606;د. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﻴﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ &= #65251;ﻴﺮﺳﺪ ﺍﺯﺍﺩﻯ عمل ﻮA= 165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= لی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﺤﺮﮐ= 5176;ﻰ ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻮﺩﻭﺭ &= #65191;ﻮﺩ ﮔﺸﺘﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ. = ﻭﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﻤﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ &= #65175;ﺎ ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ = ﺍﻳﻥ کتاﺏ ﻭ ﻣﮑﺘﻮA= 167; ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﺤﻘق ان ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﭼﻮﻥ حَقّ ﻮحَ= ;جّ ﻮ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺷﻬﻮ&= #65193; الهی ﺪﺳﺖ ﺑﺪʌ= 59;ﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴ&= #1602; ﺒﺎ ﺗﺼﺪﻳق ﺮﺳ&#= 65262;ﻟﺎﻥ ﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎ&#= 65253; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;ﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻥ ﺮﺳ= ﻮل اﻭلی اﻟﻌﺰم ᤦ= 1;ﻮﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﮐ&= #65208;ﻒ ﺟﺪﻳﺪ شهودی برای نخستین بار در جهان ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣل &= #64345;ﻴﺮﻭ أﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʃ= 80;ﻮﻥ ﺘﻤﺎمی کاﻣﻠᥴ= 6;ﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ &#= 65261;ﺣتی هر ﺭﺳﻮل اﻟﻬʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﻭٴ= 5268;ﺎﻫﺎﻯ اﻭ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﻟﺎ&#= 65253; ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک هستند. ᥾= 1; ﺗﺼﺪﻳق اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﺳ&#= 65174; ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﺑحَق= 17; ﺒﻮﺩﻥ ﺪﺭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺍﻭ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻮﺳل ﺴﺎﻟﻚ ﻭ &= #65175;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭلی اﻳ= 5253; ﺘﺼﺪﻳق ﺮﺳﻮﻟ= 5166;ﻥ ﻭﺗﺤﻘﻴق ﻮﻇﻴ= 5236;ﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺤﻘ&= #1602; ﻘﺪﺭ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺪﺭ ﺗﻮکُلّ ا᥷= 9;ﺍﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﻗتی ﺪﺳ= 5174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺗﺴ&= #65248;ﻴﻢ ﺟﺒﺮ الهی ﻮﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺸﻮﺩ. ﺧﻮﺩ ﺳﻌﺎﺩتی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65227;ﻴﺪ ﻭ ﺟﺸﻥ این ﺴﻌ= 5166;ﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ث&= #1575;ﺩﻯ کند ﻭ ﺗﻮﻓﻴق A= 236;ﻮق اﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﻬم = 5170;ﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻗتی که = 75;ﻳﻤﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒﻴﺎﻭﺭ&#= 65193; ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ عمل= 40; ﻮﺍﻭم ﻮ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﻤﺮ= ﮐﺰ ﻭ ﻫﻤّﺖ ﺑﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﻮﺍ ﮐﻨﺪ.= ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح &= #65192;ﻮﺩ ﻭﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ = (ﺟﺒﺮالهی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷت ه= 75; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ = ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺩﺍ&= #65197;ﻳﻢ. ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﺤﻤﻴ&#= 1604; اﺭﺍﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴﻢ ﺑﺠﺒﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﺎﺋل اﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺩ ﻣ&#= 65198;ﺣﻠﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺳﭙس ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭﺳﺮﮐشی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ عذﺍﺏ ﺑﻌﺪﻯ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﮐﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ&= #65219;ﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪﻯ &= #65262;ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺠﺪﻳﺪ &= #65165;ﮐﺘﺸﺎفی ﻤﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ و نیز کشف شهودهای مرتضوی و مصطفوی ﺗﮑﻔﻴ= ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ &= #65207;ﺪﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺍﻳ&= #65252;ﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘﻦ ﻭﺷﻘﺎ&#= 65261;ﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ اله= 40; ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʋ= 66;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻋﻀﻮ ﺷﺠﺮﻩ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐ&= #65258; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; اﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﻭﺍﻭم ﻮﺳﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﻟﺎﻳ&= #65174; ﺧﺎﺹ ﻣﻮٴﻤﻨﺎ= 5253; اﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ&#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ. = 4380;ﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﺪﻧﺒﺎﻝ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻓﺎﺳﺪ ﻫﺮ ﻓﻘﻴ&= #65258; ﺳﻔﻴﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺗ&= #65198;ﺍﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی &#= 65252;ﺸﺮﮐﺎﻥ اﺯ ﺍﻥ ﺒﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺑﺮاءﺖ ﺩﺍﺭﻧA= 194; ﻭﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ الهی ﻮ ﻣﻮٴﻤ᥽= 6;ﺎﻥ کاﻣل ﻮﻋﺎﻣﻞ = 78;َقرُّب ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﮐﺎﺫ&#= 65167; آخوندﻫﺎ ﻭ ﻗ᥸= 8;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ = ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺩﺳ&= #65198;ﺍﻧﻪ ﻭﻃﻮﺭﻯ که هَ = 8;َس ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺳﭙس &= #65197;ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻘ&= #65262;ل ﻴﺎﺑﻥ ﺁﺩم ﺒﻤ&#= 65208;ﻴّتی کنت ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬA= 263; ﺘﺸاء ﻨﻔﺴک ﻤA= 166; ﺗﺸاء ﻮ ﺑﺎﺭﺍ= 5193;ﺗﻰ ﮐﻨﺖ ﺃﻧﺖ ﺍﻟﺬ&= #65263; ﺘﺮﻳﺪ ﻟﻨﻔﺴک &#= 65252;ﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭ ﺑﻔﻀل &= #65256;ﻌﻤتی علیّک ﻗﻮﻳﺖ ᥺= 7;ﻠﻰ ﻣﻌﺼﻴتی ﻮ ﺑﻘ= 5262;تی ﻮﻋﺼﻤتی ﻮﻋﺎA= 235;یتی ﺃﺩّﻳﺖ ﺍلی ﻔA= 198;ﺍﺋﻀﻰ ﻭ ﺃﻧﺎ ﺃﻭﻟﻰ ﺑ= ﺤَﺴَﻨﺎﺗک ﻤﻨﻚ ﻭﺃﻧﺖ ﺃﻭ&= #1604;ی ﺒﺬﻧﺒک ﻤﻨّﻰ = 5165;ﻟﺨﻴﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﻤA= 166; ﺃﻭﻟﻴﺘک ﺒﻪ ﻭ &= #65165;ﻟﺸﺮ ﻣﻨّﻯ اﻟﻴک ﺒA= 252;ﺎ ﺟﻨﻴﺖ ﺟﺰاءا A= 261; ﺑﮑثیر ﻣﻥ ﺘﺴA= 248;ّطیّ ﻠﻜﺎن ﻄﻮﻳﺖ ﻋ&#= 65253; ﻄﺎﻋﺘﻰ ﻭﺑﺴو= 569;ک بیّ ﻘﻨﻄﺖ ﻣﻥ = 5198;ﺣﻤﺘﻰ ﻓلی اﻟﺤﻤﺪ ﻭ = 5165;ﻟحَجّة ﻋﻠﻴک ﺒﺎﻟﺒﻴ= 5166;ﻥ ﻭﻟﺎ ﺳﺒﻴل عل= 40;ّک ﺒﺎﻟﻌﺼﻴﺎﻥ ﻭ&#= 65247;ک اﻟﺠﺰاء اﻟﺤُ= ;ﺴﻥ عندی ﺒﺎﻟﺎﺣ᥸= 4;ﺎﻥ ﻟﻤا ﺃﺩﻋت ﺘﺤ= 5196;ﻳﺮک ﺒﻰّ ﻭﻟﻥ ﺁﺧﺬ&#= 1705; عند عَزّﺗﻚ ﻭ= ﻫﻮﻟﻪ ﻭﻟﻮ ﻳؤاﺧﺬ ﺍ= 5247;ﻠﻪ ﺍﻟﻨﺎس ﺑﻤﺎ ﮐ&#= 65204;ﺒﻮﺍ ﻣﺎﺗﺮک علیّ ᥺= 3;ﻬﺮﻫﺎ ﻣﻥ ﺪﺍﺑّﻪ ﻟﻤ&#= 65166; ﮐﻠّﻔک ﻔﻮق ﻄA= 166;ﻗﺘﻚ ﻭ ﻟم ﺃﺣﻤﻠک ﻤ&#= 65253; اﻟﺎﻣﺎنة ﺍﻟ¡= 7;ﺎ ﻣﺎ ﺃﻗﺮﺭﺕ ﺑﻬ&= #65166; علیّ ﻨﻔﺴﻚ ﻭʋ= 97;ﺿﻴﺖ ﻟﻨﻔسی ﻤﻨک ﻤA= 166; ﺭﺿﻴﺖ ﺑﻪ ﻟﻨﻔ&= #65204;ک ﻤﻨّﻯ ﺑﺎﺭﺍﺩ= ;ﻩ ﻣﻥ ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘ= ﻮﺍنی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍهی ﻮ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﮐﻨﻰ (ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ا= ﺟﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺴ&= #1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺒ= ﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ اﺟﺮﺍ= 574;ی الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ ﺣتی ﺨﻮﺩ ﻫﻤﺎ= 5253; ﻨﻴّﺖ ﻭ ﺗﻔﮑﺮ &= #65239;ﺒل از ﻋﻤﻞ ﮐﻪ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮﺍ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻭﺍقع &#= 65208;ﺨﺺ ﻣطیّع ﻔﺮﻣﺎ᥽= 5;ﺪﻩ ﻧﺎﺷﻨﺎس ﻧﺎ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﮊﻧﺘﻴ&= #1705; ﺮﻭحی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5247;ﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻧ= ﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭﮐ&= #65252;ﺒﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ= ﺑﺘﻔﮑﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺷﺨ&= #65210; ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻐﻠﻄ &= #65252;ﺘﻔﮑﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166;ﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻳﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﻨﺎ&= #65193;ﻳﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺄﻥ ﻭ= ;ﻣﻘﺎم ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261;ﻧﻪ ﺍﻧﺘﻘمی اﻟﻬʌ= 64;. (ﺑﺮاءﺖ) ﺑَﺮﻯ= 617; ﺸﺪﻥ ﻮ ﻣﺘﻨﻔﺮ = ﻭ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ اﺯ ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﮐ&#= 65258; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸﺮ&#= 1705; ﺼﻔﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘ= س مَشیّت ﺍﻧﺴﺎ= ﻥ ﺪﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺸﻴ&= #1578;ی الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋ&= #1579; ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ &= #65255;ﻔس أمّاره ﻭﻣﻘﺎ= م ﺮﻭخی اﻧﻬﺎ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭ ﺁﻧﻬم ﺪﺳﺖ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﻭﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻥ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻴ&= #65200;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65192;ﻮﺍﻫﻰ (ﺑﺎﺯ مَشیّت ᥾= 1; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ ﻭﺗ&= #65236;ﺎﻭﺕ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣل ﻤﺨ= 5176;ﻠﻒ ﺍﺟﺮﺍئی ﺪﺭ ﺩ= 5261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ مَشیّت ﺍﻧ= ;ﻬﺎ ﻣﺸﻴتی اﻟﻬﻰ A= 261;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣ= ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺍﻧ&= #65184;ﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ اله®= 0; اﺳﺖ ﭼﻪ ﺩﺭﮐﻨ&#= 65176;ﺮل ﻔﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳ&= #65166; ﮐﻨﺘﺮل ﺠﺴم ﻮ &#= 65165;ﻋﻀﺎﻯ ﺘﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑ= ﻔﻌل ﻮﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤثبتی ﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﺩ) ﻭﺑﺎ ﻓﻀل اله®= 0; ﻤﻦ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺪﺍﺩ&= #65253; هاﻯ ﻤﻦ ﺑﺼﻮﺭ= 5173; ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65263; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻥ ﻴﺎ&= #65235;ﺘﻪ ﺍﻯ (ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑنی اﺩم ﻴﺎ ﺳﺎﻟک = 5236;ﺮﺯﻧﺪ ﭘﻴﺮ ﮔﻬﮕﺎﻩ ت&#= 1605;رّد ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﺧA= 262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65255;ﻌﻤﺖ الهی ﻮﻧﻌﻤﺖ ʌ= 61;ﺭﺣﻤﺖﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ شام= 04; عقلی ﻮﺷﻬﻮﺩ ʋ= 69;ﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻤ&= #65192;ﺘﻠﻒ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﺴمی ﻮ &#= 65195;ﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭ= 581;ی اﺳﺖ) ﻭﺑﺎ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ الهی ﻤﻨّﺖ ﻭ᥺= 7;ﺼﻤﺖ ﻳﺎ ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮ = ﺑﻤﻦ ﻭﺳﻠﺎﻣتی ﻮﺗA= 262;ﺍﻥ اﺩﺍﺭﻯ ﻔﺮﺍﺋ= 5214; ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧ= جام ﺒﺪﻫﻰ. ( ﺍﺩﺍﻯ ᥻= 5;ﺮﺍﺋﺾ ﺳﺎﻟﻚ تجلّی ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭ ﺗﺮک گناﻩ ﻭA= 175;ﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ الهی ﻮ ﺍﺧﻠﺎ = 2;ی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎ = شایسته ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘلی = 5170;ﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮﻯ گر= 5193;ﺩ) ﻭﻣﻥ أولا ﺘﺮ A= 165;ﺯ ﺍﻥ ﻬﺴﺘﻢ ﺍﮔﺮ = ﺣﺴﻨﻪ ﻭﻧﻴکی اﻧﺠﺎ = 5; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻰ ( ﻭﭘﺎﺩﺍ= ﺷﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ شامل ﺸ᥾= 0;ﻮﺩﻫﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺍﺭ&#= 65165;ﻣﺶﻫﺎ ﻭﮐﺸﺶﻫﺎ ﻭﺣﮑ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮ ﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩل ﺨ&= #65194;ﻣﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍ= ﻳﻥ ﭙﺎﺩﺍﺷﻬﺎ ﻗﺎ&#= 65169;ل ﻘﻴﺎس ﺑﺎ ﺧﺪﻣ&#= 65166;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ) ﻭﺗﻮ ﺧﻮ= ﺩﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ شایست= ;ه ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65259;ﺴﺘﻰ ﺗﺎ ﻣﻥ که ﻣﺴﺌ&#= 65262;ل گناﻫﺎﻥ ﺘﻮ ﺑA= 166;ﺷﻢ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻴﻥ ﺸﺄ&= #65253; ﻭ ﻣﻘﺎم ﮋﻧﺘﻴ&#= 1705; ﺮﻭحی ﻮ نَفس أ= ;مّاره ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= ﺤﮑم ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭهَو= 14;س ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; اﺟﺮﺍئی گناﻫ= ﺎﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ = ﺑﺨﻮﺩﺕ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪهی ﻮ= 5255;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ( ﻭﺧﻴ= ﺮ ﻭﻣﺼﻠﺤﺖ ﻳﺎ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل و صلاح واصلا= 581; ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65165;ﺯ ﻣﻥ ﺒﺪﺍﻧﻰ ﮐﻪ&= #65175;ﻮﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﺎﻧﺪ&#= 1605; ﻮﺷﺮّ ﻭﻋﺬﺍﺏ &#= 65255;ﻴﺰ ﺍﺯﻣﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺰﺍﻯ ﺨﻴﺎﻧﺖ ﺑﺎﻣﺎ&#= 65255;ﺖ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺟﻨﺎﻳ&#= 65174; ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺘﻮ ﺍﺳﺖ. ﺟﻨﺎح هماﻥ گناه ﮐﺮ= ﺩﻥ ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﺨﺖ &= #65261; ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ ﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ &= #65261; ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮ&#= 65165;ﻧﻰ ﻭﺑﺎ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ &= #65239;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻯ ﻮ ﺍﺯ ﻣﻥ= ﺒﻮﺩﻩ ﺑﻌﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5261;ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻤﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻯ. ( إﻧﻄﻮاء ) ﺩﺭﻭ&= #65253; گرائی ﺴﺎﻟﻚ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ الهی ʌ= 62;ﺟﺪﺍ ﺸﺪﻥ ﻭﺳﺮﺧﻮﺩ &= #64404;ﺮﺩﻳﺪﻥ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری ﭼﻮﻥ ﺒﭽʋ= 98;ﺍﮔﺎﻩ ﺯﻧﺪگی ﻤﺎﺩﻯ = 5262; ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ) = ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳوء ﻈ= 5253; ﻮ ﺑﺪ ﺩلی ﺘﻮ ﻧ&= #65204;ﺒﺖ ﺑﻤﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻥ ﻨﺎﺍ&= #65251;ﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﻯ (ﺍﮐثر&#= 65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﮔﻨﺎﻩ &= #65235;ﺮﺍﻭﺍﻥ که ﺩﺭﺧﻮﺩ ﺳﺮ= 5165;غ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﺩﺭ ﺗﻮﺑﻪ سلو= 05; الهی هستند. ﻭ&= #1578;َصوّر ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺎﺩ&#= 65263; گناﻫﺎﻥ ﻧﺠﺎʋ= 73; ﺷﻬﻮﺩﻯ او آنان ﺭﺍ ﻣ᥶= 8;ﺎل کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ&#= 65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻋﻤل عباﺩﻯ ﺒﮑﻨﻨʋ= 94; ﺯﻳﺮﺍ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ&= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﻟﻌﮑس ﮐم گناﻫﺎﻥ ﻭʌ= 67;ﺎ ﭘُﺮ ثوﺍﺑﺎﻥ A= 170;ﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑ&= #65192;ﻮبی ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﻣﻐﺮﻭ&= #65197; ﺑﺰﻫﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198;ﮔﺰﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻭﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﺴﺎ&#= 1587;ی اﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺮﺍ= 5263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری ﻣﺎل ﻮﻣ᥽= 6;ﺎل ﻮ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻥ اﺟﺮﺍﻯ هوس ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ) ﭘس ﺣﻤﺪ ﻭﺳﭙﺎ&#= 1587; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻥ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ = حُجَّت ﻭوسیله و ﻭﺍﺳ= ;ﻄﻪ حَجّ ﻮحَقّ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻗﺎﺋم ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻮﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺗﻮ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ حَج= 17; کنی ﻮحَقّ ﺒﻴ= ﺎبی ﻮ ﺗﺤﻘق ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺠﻮﺋﻰ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺗﻤﺎم ﺤﺠﺖ ا= 604;هی ﺸﺪﻩﺍﻯ. ﻭﺑﺎ ﺑ= ﻴﺎﻥ ﺨﻮﺩﺕ ﺩﺭ ﮐﻠﺎ&= #65249; ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺨﻮﺩ&= #65173; ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺶﻋﻘل= 740; ﻮﺑﻴﻨﺎئی ﺸﻬA= 262;ﺩﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎﻳﻥ ﺤﺠﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭح&#= 1614;جّ اﮐﺒﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋﻢ ﻭﻋﺪم ﻤﺤﮑﻮﻣ= 5268;ﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻯ) ﻭ= ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﻣﻥ اﺳ&= #65174; ﻭﺍﮔﺮ تمرّد ᥾= 1; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﺩﺭﻋﺼﻴﺎﻥ ﺴﻠ&#= 65262;کی ﻨﻤﻮﺩﻯ ﺍﺯﺧﻮ&#= 65193;ﺕ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺗ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺭﻫﺮﻭﻯ کرﺩﻯ = 4345;ﺎﺩﺍﺵ ﻧﻴﻜﻮ ﺗﺤﺴﻴﻥ و بهبود ﺮﻭح ﻮ= ; ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺰﺩ ﻣﻥ ﺪﺍﺭﻯ اﮔﺮ ﺑﺎﺣﺴﺎﻥ &#= 65262; ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮﺗﮑﺎ&#= 65251;ل ﺮﻭح و مقام نوعی ﺒﺎ سلوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻯ) ﻭﻣﻥ هرﮔﺰ (ﻭﺍ&#= 64400;ﻨﻮﻥ) ﺑﺮﺣﺬﺭ ﺷﺪﻯ ﻭ&= #65193;ﻭﺭﻯ ﺘﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﻣنک= 585;ان ندﺍﺭم ﻮﻫﺮﮔʌ= 00; ﺗﻮﺭﺍ ﻣﺎنع ﻨﻤﻴﺸﻮA= 249;. ﭼﻮﻥ ﺒﺎ ﺯﻭﺭ ﻭ= ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻥ ﺪﺍﺭﻯ ﺴﺮﮐ&= #1588;ی ﻤﻴﮑنی (ﺯﻳﺮﺍ &#= 65165;ﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﻬﻠﺖ ﻋ&#= 65252;ﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﮐﻨﻰ ﻭشاید ﻫ = 5; ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﺭ&= #65261;ﺯﻯ ﺴﺮﻋﻘل ﺒﻴﺎﻳ= 740; ﻮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻰ. ﻭ= ; ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ عمر ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮA= 165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 64405;ﻴﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯﻣر= 711; ﻮﻣﻬﻠﺖ ﺣﻴﺎﺕ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﺑﺪﻭﻥ هر ﺍﺳﺘثنا ﻭᥴ= 9;ﺪﻭﻥ هر ﻋﻔﻮ ﻭ ﺷﻔﺎ&#= 65227;ﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ). ﺳ= ;پس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﻥ هماﻥ گفته ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮ&= #65193; ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻓﻮﺭﺍ ﻭﺑﺎ = ﻫﺮ ﮔﻨﺎهی اﮐﺘﺴʋ= 66;ﺑﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﻮ&= #65155;ﺧﺬﻩ ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﮐسی ﺒﺮﻭﻯ ﺰﻣ= 5268;ﻥ ﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎقی ﻨ= 5252;ﻴﻤﺎﻧﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﮔﻨﺎ&= #65257; ﺍﺯﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ت&#= 1608;حّش ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﺎﻳA= 258; ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺴﺎ&= #65227;ﺎﺕ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺑﺪﻭﻥ ﻤﻮﺃﺧﺬﻩ ﻭﻣن= 593; اﻋﻤﺎل ﻤﻴﮕﺬA= 165;ﺭﺩ ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻧﺘﻘﺎم الهی= ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﻮﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍن= 740; اﻧﻬﺎ آغاز ﮔ᥷= 8;ﺩﺩ) ﻭﻧﻘل ﻘﻮل ﭙﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫ= ﺮﮔﺰ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﮑﻠّﻒ &#= 65261; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺒﻴﺶ &= #65165;ﺯﻃﺎﻗﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺘﻮ ﻧﮑ&= #65198;ﺩﻩﺍﻡ (ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65256;ﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻧﻮعی ﺪﺭ ﺟﺴم = 5262; ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭح ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ) ﻭﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺭ ﺍ= ﻣﺎﻧﺖ ﺳﻨﮕﻴﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ = ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻮ ﻧﮑﺮﺩﻡ (ﮐﻪ= ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭم کرA= 193;ﻥ ﻮسلوک الهی ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻴﻥ عل= 578; ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5255;ﻮﻋﻰ بالفعل ﺭﺍ ﺩﺭ= ; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﻮ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍ&#= 65249;) ﻭﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻥ اﻗﺮ&#= 65165;ﺭﻭﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺑﺮعلیّه ﺧﻮﺩ= ; ﮐﺮﺩﻥ (ﺩﺭﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ = ﺍﻟﻬﻰﻭﺩﺭﭘﻴ= 5252;ﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﻚ ﮐ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﺸﺪﻩﺍﻯ) &= #65261;ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍضی ﺒﻮ= 5193;ﻯ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘ= ﻮﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﻭﻳﺎ &= #65197;ﺍﺿﻰ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺪﺭ حَق= 617; ﺘﻮﭼﻪ ﮐﻨﻢ (ﻭﺳ= ﺎﻟک ﺪﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ &= #64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﺘʌ= 28;ﻬﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ = ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ﺮﺍ ﺍﺯ ﭘA= 268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ &= #65261;ﺗﻮکُلّ ﺒﺨﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺗﺴﻠﻴم ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺎﻩ ﻭﺑﻬﺮ ﺗﺮﺗﻴب= 740; ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻭح &#= 65262; ﺭﻭﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺳ&#= 65166;ﻟم ﻮشایسته ﺷﻬﻮ= ﺩ نهائی ﻣﺮﺍﺗﺐ= ; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1630 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ (ﺝ۵ص5 ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﻗﻀﺎ ﻭﻗﺪﺭ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>لا ﺗﻘﻮﻟﻮﺍ= ; ﻭﮐّﻠﻬم اﻟﻠﻪ ﺍلی ﺃﻧA= 236;ﺴﻬم ﻔﺘﻮﻫّﻨﻮﻩ ﻭ= 5247;ﺎ ﺗﻘﻮﻟﻮﺍ ﺟﺒﺮ&#= 1607;م علیّ ﺍﻟﻤﻌﺎص= ;ی ﻔﺘﻈﻠﻤﻮﻩ ﻭﻟ&#= 64401;ﻥ ﻘﻮﻟﻮﺍ ﺍﻟﺨﻴ&#= 65198; ﺑﺘﻮﻓﻴق اﻟﻠA= 258; ﻭﺍﻟﺸﺮ ﺑﺨﺬﻟ&#= 65166;ﻥ اﻟﻠﻪﻭﮐﻞّ ﺳA= 166;ﺑق فی علم اﻟﻠﻪ </span= >ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐʌ= 58;<s= pan dir=3DLTR> ﺧﺪᥴ= 5;ﻭند آﻧﻬﺎ را</span= > <= /span>ﺑﺤﺎل = 5192;ﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ ﺘﺤﻘﻴﺮ ﻭ ﺍﻫﺎ&= #65255;ﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭت= 614;صوّر ﺑﺎﻃلی اﺳﺖ. ( تمامی ﻣﻮﺟﻮﺩ= ;ﺍﺕ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 5268;ﻌﻰ بوده و ﺳﺮﺍﺳ᥷= 8; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭو کنترل ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ا= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻤﻨﮑﺮ ﺳﻠﻮک ا= 604;هی ﻮ ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ = ﻤﺬﻫبی که ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧ= 5258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻄ و وسائل بحقّ ا= 604;هی اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭح ﺮﻫﺎ ﺷﺪﻩ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺣتی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 205; ﺷﺪﻩ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨ&= #65194; ﻭاﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺪ&#= 65169;ﻴﺮ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ هن= 608;ﺯ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺣتی &= #65194;ﺭﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﻗﺒﻀ&= #65258; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﻭلی اﻳﻦ ﺗﻌﺒA= 268;ﺮﻯ عرﻓﺎنی اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ قُ= 585;آن ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭﺗﺬﮐﺮ ﻭ ﺗﻬﺪ&= #65267;ﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﻤﻴ&#= 1604; ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. (ﻭﻫﻦ= ) ﻣﻮﻫﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﻮ ﮐﻮﭼک &= #65262; ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ= ﺎﻋث ﺗﻮﻫﻤﺎﺕ ﺑﺎﻃ&#= 1604; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65184;ﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺘم ﺒﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ( ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻄلق ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ. که ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨ= 5256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﺩﺭ ﺟﺒﺮ ﻭﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻀﺮﻭﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ&= #64404;ﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻥ ﻤﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﻴﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﻭﺗﺴﻠﻴم ﺪﺍﻭ= 5219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺠﺒﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ &= #1605;َشیّت ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻭ= ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ الهی = 5;ﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ) بلک= 07; ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﺧﻴﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘ&= #65262;ﻓﻴق از ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ= 5203;ﺖ ﻭﺷﺮّ ﻧﺘﻴﺠﻪ &#= 65191;ُﺬﻟﺎﻥ و عدم کمک اله&#= 1740; اﺳﺖ ﻭﻫﺮﺩﻭ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﺯ ﻗﺒل دﺭﺍﻃ= 5248;ﺎع ﻮﺍﮔﺎهی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. (ﺧﻴ= ;ﺮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﺪﺭ سلوک الهی = ﺑﺎﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ت&#= 1580;لّی ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻬ&#= 65166;ﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻃ&#= 65258;ﻭ نیز ﻣﻌﺼﻮﻣﻴʋ= 76;ﻬﺎ ﻭﻣﺼﻮﻧﻴﺘﻬﺎ &#= 65261; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﭼند ﮔﻮﻧﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﮔﺮ = ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65262; شایستگی ﺒﺴﺎ&= #65247;ک ﺮﺳﻴﺪه ﺑﺎﺯﻣ= 5256;ّﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻧﻪ حَقّ ﺴﺎﻟک عا= ﻣﻞ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻴﺮ ﻭ ﭘ= ﺎﺩﺍﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﻟﻬﻰ &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻋﻈﻤﺖﻫﺎﻯ کیفی ﻗﺎﺑل ﻤ᥼= 0;ﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺎﺕ ﻭﻓ&= #65194;ﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺴﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65207;ﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﺧﺬﻟﺎﻥ ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖﺍ&#= 65199;ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺩﻭ ﺩ&= #65197; ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﻃﻠﺎع &= #1607;ستند. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺪﺭ ﺍ&= #65199;ل ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑند @= 400;ﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑند ﮔﺮ = 4380;ﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ. ﻭﺩﺭﻫﺮ = ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻭ ﻳﺎ ﺗﮑﺎمل ﻄ&#= 65170;یعی ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮﺩﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﻤﺮﺑﻮﻃ᥽= 8; ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1631 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ95 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ</= span>ﺪ</sp= an>: ث= 05;انیة ﺃﺷﻴاء لا ﺗﮑ&#= 65262;ﻥ اﻟّﺎ ﺑﻘﻀاء = 5;ﻟﻠﻪ ﻭ ﻗَﺪَﺭﻩ ﺍﻟ= 5256;ﻮم ﻮ ﺍﻟﻴﻘظة ﻭ ﺍ&#= 65247;ﻘﻮّة ﻭ ﺍﻟﻀﻌﻒ ﻭﺍﻟ&= #65212;حّة ﻭ ﺍﻟﻤﺮﺽ ﻭ ﺍﻟ= ﻤﻮﺕ ﻭﺍﻟﺤﻴﺎة ﻫﺸ= ;ﺖ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﮕ&#= 65198; ﺑﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍ= ﻟﻬﻰ (ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘﺼﻮﻳ&= #65168; ﻭ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟ= ﺮﺍئی ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺪﺑ= ﻴﺮ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ &#= 65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻋﻤ&#= 65166;ل غرﻳﺰﻯ اﻧﺴﺎʌ= 53; هستند ﻭﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎلی اختیاری ﻨﻤﻮ&= #65193;ﻥ ﻮﺑﻌﻠتی ﺪﺭﮔA= 256;ﺎﻩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ &= #65262; ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺒﺎ ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﺸﺨﺺ که A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﺍﺏ (ﮐﻪ ﻧﻮع&= #1740; ﻤﺮگ ﻮ ﺷﺒﻴﻪ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻭ نیز ﺟﺎﻳﮕﺎA= 257; ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ غ= 740;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎج= 614;هَنّم ﺪﻭم اﻧﺎﻥ اﺳA= 174;. ﻭﮔﺮﺩ ﺷﻬﺎﻯ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ کاﻣﻠﺎﻥ ﻮ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﻬﺸ&#= 65174; ﺩﻭم اﻭﻟﻴﺎ ﺍ= 5203;ﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﺍﻧﺘ&= #65240;ﺎل ﺮﻭح آﻧﻬﺎ ﺑﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; ﺪﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻣﺮگ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺨﻮﺍﺏ &= #64400;ﺎﺑﻮسی آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺣِس ﻣﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ= ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﻴﺪﺍﺭ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﻣﺮگ کا&#= 65251;ﻠﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺩﻧ&= #65170;ﺎﻟﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺮﻭٴﻴ= 5166;ﻯ ﻤﻠﮑﻮتی آﻧﺎʌ= 53; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻤﺎم &= #65248;ﺤﻈﺎﺕ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺭک ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻧ= ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻴ&#= 65194;ﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺍ= ﺏ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻ&#= 1604; ﺒﺒﻌضی اﺯ ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ ﺑﻴﺨﺒﺮﻯ اﺳﺖ &#= 65175;ﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺪﺭ &#= 65267;ﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺩ&= #65197; ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮﺑﺸ= 5198;ﻯ ﺒﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ &= #65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ. ﻭﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘﺎم &= #65198;ﻭح عمل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳʋ= 94;) ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻴ&#= 65194;ﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﭙس ﺍﺯ ﺧﻮ&= #65165;ﺏ ( ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ᤨ= 4;ﺸﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺰﻧﺪک= 740; اﺳﺖ ﻭ ﺍﺣﻴﺎﻯ اﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ= ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎم ﻨﻔس ﻭ ﺗ&#= 65184;ﺪﻳﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ سلوª= 5; الهی ﻳﺎ تمرّ&= #1583; ﺑﺮ ﺍﻭﺍﻣﺮ ال= 607;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﻮﻡ = ﻗﻮﻩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ هر ﻧﻴA= 174; ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺎ ﺣﺮ= ﮐﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65169;ﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘ&= #65166;م ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ) ﻭﺿ&#= 65228;ﻒ ﻳﺎ ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻧﻴ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎ&= #65245; (ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺪ= ﺍﺷﺘﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﮐﺎفی در ﺠﺴم ﻮ ﺫﻫن= 40; ﻮ ﺭﻭحی اﻭﻟﻴﻪ A= 165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65166;ﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﮐ= 5166;فی ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) = ﻭ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺖ ﻭ ﺳﻠ= ﺎﻣﺘﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺽ ﻭ ﺑ= ;ﻴﻤﺎﺭﻯ که ﺍﻣﮑﺎﻥ سل = 8;ک الهی ﻮﮐﺎﺭ ﺑ¡= 5;ﺮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺮﻭﻯ ﺘﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭ= ح ﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫم ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&= #65198;گ ﻮ ﺯﻧﺪگی اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;گ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎ&= #65253; ﻋﻤﺮ ﻭﺍجَلّ ʌ= 52;ﻌﻴﻥ اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺪ&#= 65197;ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮ ﺍجَلّ ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮA= 193; ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍﺣل لاﺯم ﻮ ﺷﺮﺍﻳA= 220; ﺒﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﺗﺎ ﺣتی اﻋﻠم = 75;لهی ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;.ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ = ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﮔﺎ&#= 65253; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺟﻌﺖ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﻋﻮﺩ ﺑﺪﺗ&= #65198; ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮعی ﺒ&#= 65194;ﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑ= ;ﺪ ﺍﻳﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺷﺪ&= #65253; ها ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ= 5197;ﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199;ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم که ﺿﺮﻭA= 197;ﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺑﺮخی ﭙ= 587; ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﻬﺎئ= 740; آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #65261;ﺍﻧﺪکی ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠ&= #65166;ﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ اﺯ&#= 65191;ﻮﺍﺏ ﻣﺮگ ﻮ ﻫﻨﮕﺎم &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ الهی ﺩ= ;ﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪﻫﻠﺎک = 575;ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘ= س ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻴﺎﻓﺘﻥ ﺪﺭ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ غرﻳﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ.= 5169;ﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯﻫﻤّﺖ ﺳ= 5166;ﻟک ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻮ = ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﻴﺰ ﻓﻀ&= #65166;ﻯ الهی ﻮ ﺍﺭﺍﺩʌ= 57; ﺍﻭ ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﺘ= ﻴﺠﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻭﮐﺸﺶ ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻥ &= #65170;ﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1632 - A= 165;ﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ ۵ﺹ95 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴﻘﻮل اﻟﻠﻪ= ; عَزّ ﻭ جَلّ ﻣﻥ ﻠم A= 268;ﺮﺽ ﺑﻘﻀﺎﺋﻰ ﻭﻟم &#= 65268;ﺸﮑﺮ ﻧﻌﻤﺎﺋﻰ ﻭﻟم &#= 65268;ﺼﺒﺮ ﻋﻠﻰ ﺑﻠﺎﺋﻰ ﻓ&= #65248;ﻴﺘّﺨذ ﺭﺑّﺎ ﺳﻮﺍئی </sp= an>ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣʋ= 76;ﻌﺎل ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻫ&#= 65198;کَس ﮐﻪ ﺭﺍضی ﺒﻘﻀ= 5166; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭ مَشیّت ﻣﻦ ᥽= 5;ﺒﻮﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﻌﻤﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﮐﻨﻮﻥ ﻤﻥ ﺒ&= #65258; ﺍﻭﺭﺍ ﺳﭙﺎس ﻧ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺑﺮ ﺑﻠﺎ= ﻳﺎﻯ ﻤﻦ ﺩﺭﺳﻠﻮک ﻨ&#= 65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘس ﺑﺮﻭ&#= 65193; رَبّ ﻭمُربّ= 740; ﺪﻳﮕﺮﻯ غیر ﺍA= 199; ﻣﻥ ﺒﺠﻮﻳﺪ. ﺍﻳ= ﻥ اﻣﺮﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ &#= 65251;ﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖو ولایت ﻣﻘﺒﻮل= الهی ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻟﻬﻰ = 5259;ﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ که ﻭﺟﻮﺩ ﻗﻀﺎ= 5263; الهی ﺮﺍ ﻣﻌﺘʌ= 40;ﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﺮﺍﺿﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﻮ ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ = ﻭﺣتی وسیله و ﻴک ﻤﺮ= ;ﺑﻰ الهی ﻨﺪﺍﺭﺩ ʌ= 61; ﺩﻧﺒﺎل رَبّ ﻭﺧﺪﺍﻯ ʌ= 52;رَبّی ﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪﺍﻯ ﺪﺭ آخوند ﻭ ﻣʋ= 98;ﺩﮔﺎﻥ ﻤﻘﺪس ﺩﺭ هرﻣA= 196;ﻫﺐ ﺩﻳﻥ ﺮﺳمی ﻮ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻗ= ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺍﻭﺭﻯ ʋ= 65;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻮ ﻣﺮ= ﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺍﺯ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺳﺎﻟک که ﺩA= 197; ﺗﻮکُلّ ﭙﻴﺎ᥽= 1;ﺒﺮ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺭ&= #65165;ضی ﺒﻬﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻭ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻣﺮ= 5261;ﺯ ﺩﺍﺭﺩ صبر ﻣﻴ@= 401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ شا&#= 1740;سته ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65169;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ ﻤﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺍﻭﺭ&#= 65263; الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﺑﭽﻪ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﻰ ﺭﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍ= 5253; اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻤﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻔﺮA= 203;ﺘﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺭ دیگر A= 197;ﺍﻩ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﻄﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﺪﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺷﮑﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻭ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﺍﻭ ﺍﺯ ﮐﻞّ ﻧﻌ&= #65252;ﺘﻰ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻴ&= #65166;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= ﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری ﻭﻣﻌ= ﺮفی ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋ&= #65240;ل ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﮐﺸ&= #65206; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی اﺳﺖ. (ﻧﻌA= 252;اء ) جَمع ﻨﻌﻤﺖ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﻋﻢّ ﺍﺯ ﻧ&= #65228;ﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘ&= #65198;ﻳﻥ اﻥ ﺪﺭ آغاز ﺳʌ= 48;ﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; کامل الهی اﺯ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺻﺒ&= #65198; ﺩﺭ ﺑﻠﺎ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻓﺘﻨ&= #65258;ﻫﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭﺍﻣ&#= 65176;ﺤﺎﻧﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺪʌ= 67;ﺪﻥ ﺪﺭﺟﻪ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺻ= ﺪﺍﻗﺖ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﺗ&#= 65256;ﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65253; ﻮﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺯﻳﺮﺍ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺼﺒﺮ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ &#= 65261;ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺘﺪﺭﻳج کسب ʄ= 04;ﺮﺩﺩ ﺻﺒﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﻬ&#= 65252;ﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65188;ﻤﺪﻯ اﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﺿﺮﻭ&#= 65197;ﻯ اﺳﺖ. ﻭﺑﻘﻮل ﻤ&#= 65262;ﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﭼﻮﻥ ﺳﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻥ اﺳﺖ. ﻭ (ﺍﺗّ= ﺨﺎﺫ) ﺟﺴﺘﻥ ﻮﺑﮑﺎﺭ &= #64404;ﺮﻓﺘﻥ رَبّ ﺩﻳﮕﺮ ﮐʌ= 58; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ا= 5267;ﻥ رَبّ مُربّی = 5194;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﺳ= ﺎﺋﻄ الهی اﺯ ﺍﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʌ= 59;ﻤﺎﻥ آخوندﻫﺎ ﻭﻓﻘ= ;ﻬﺎﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ک هستند ﮐﻪ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳنی ﻤﻴﺪﻫﻨA= 194;. ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی رَبّ ﻫﺴﺘﻨﺪ ʌ= 61;ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل حسینی بمعرف= 40; خداوند ﻮ ﻧﻴﺰ= ; رَبّ مُربّی اﺳﺖ. ﻭ= ; ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﻗﺎ&= #65163;م ﻤرَبّی ﺴﻠﻮک= ی اﺳﺖ ﻭ رَبّ ﻧʋ= 66;ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع فوق بشری ﺒﺮﺍ= ﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺭَﻉ) ﻣﺼﺮﻯ ﺒﺎ= ﺯ ﻫﻤﺎﻥ رَبّ ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #1585;َبّ و رابی ﮔﻔﺘﻨ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺍﺻلی ﻤﺼﺮی ﺩA= 165;ﺷﺘﻪ ﻭﺧﺪﺍﻯ ﻔﺎﺭس= 740; هماﻥ هُداﻯ ﻘ= ﺮﻳﺶ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺮﻳق&#= 1578;ی ﺰﺭﺩ ﺷتی ﻮ ﺍﺻ&#= 1604;ی ﻔﺮﻫﻨگی ﻮ ﺳﻠ= 5262;کی اﻳﺮﺍنی ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ (گاﺩ ) ﻓﺮﻧگی ا= 5203;ﺖ. <o:p></o:p> حدیث 1633 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻧﺎﻣﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﺮﺩم اﻫﻮﺍA= 199; ﺍﺯ ﻗﻮل اﻣﻴﺮ &#= 65165;ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ می ﻨﻮﻳﺴﺪ(ﺝ۵ﺹ95 ﺑﺤﺎر) ﻠﻌﻠّک ﺃﺭﺩA= 173; ﻗﻀاءا ﻟﺎﺯﻣʋ= 66; ﻭﻗﺪﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ ﻟﻮ ﮐﺎﻥ = ﺬﻟک کذﻟﻚ ﻟﺒﻄل ث = 8;ﺍﺏ ﻭ ﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺳ= ﻘﻄ اﻟﻮﻋﺪ ﻭ ﺍﻟﻮ&#= 65227;ﻴﺪ ﻭ ﺍﻟﺄﻣﺮ ﻣﻥ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻨﻬﻰ ﻭ ﻣﺎ= ﮐﺎﻧﺖ ﺗﺄتی ﻤِﻦ ﺍﻟA= 248;ﻪ ﻟﺎﺋمة ﻟﻤﺬﻧA= 168; ﻭﻟﺎ ﻣﺤﻤﺪة ﻟ&#= 65252;ﺤﺴﻦ ﻭﻟﺎ ﮐﺎﻥ اﻟﻤ&#= 65188;ﺴﻥ ﺃﻭلی ﺒثوﺍﺏ ʋ= 65;ﻟﺎﺣﺴﺎﻥ ﻣﻥ اﻟﻤﺬﻧﺐ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺍﻟﻤﺬﻧﺐ ﺃﻭل= 740; ﺒﻌﻘﻮبة ﺍﻟﺬA= 255;ﺐ ﻣﻥ اﻟﻤﺤﺴﻦ ﺗ&#= 65248;ک ﻤﻘﺎلة ﺍﺧﻮﺍA= 253; ﻋﺒﺪة ﺍﻟﺎﻭش= 75;ن ﻭ ﺟﻨﻮﺩ ﺍﻟﺸﻴ&= #65220;ﺎﻥ ﻭﺧﺼﻤاء اﻟﺮʋ= 87;ﻤﻦ ﻭ ﺷﻬﺪاء الز᥾= 1;ﺭ ﻭ ﺍﻟﺒُﻬﺘﺎﻥ &#= 65261; ﺃﻫل اﻟﻌمی ﻮ A= 165;ﻟﻄﻐﻴﺎﻥ ﻫم ﻘﺪﺭیّة ﻫʋ= 96;ﻩ ﺍﻟﺎمّة ﻭ ﻣﺠA= 262;ﺳﻬﺎ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ= 5166;لی ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261; نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮᥴ= 5; ﻭﮐﻠّﻒ ﻳﺴﻴﺮﺍ ﻭﻟم ﻴ&#= 65228;ﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ ﻭﻟم &#= 65268;ﻄﻌم کرﻫﺎ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺮ&#= 65203;ل اﻟﺮﺳل هزﻟﺎ ʌ= 61;ﻟم ﻴﻨﺰل اﻟﻘﺮﺍA= 253; عَبَثا ﻭﻟم ﻴ= ﺨﻠق اﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &#= 65165;ﻟﺄﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ = ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈﻥّ اﻟﺬA= 267;ﻥ کفروﺍ ﻓﻮﻳل ᥼= 8;ﻠﺬﻳﻥ کفروﺍ ﻣﻥ اﻟ᥽= 6;ﺎﺭ شا= 40;د ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﺍﻳﻥ &= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; لازﻡ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍ= 5261; ﺣﺘمی اﻟﺎﺟﺮʋ= 65; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮ&= #65193; ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺷﺖ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ (ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65261;ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﺎهی ﺒﺮﺍﻯ A= 204;ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮ&= #65165;ﺣل ﺴﻠﻮکی ﺰﻳﺮ ﻧ= 5224;ﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ اله= 40; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ شایست= ;گی کافی ﺪﺭ (ﺷﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯﻡ) ﺗﺤﻘﻖ ﻳ&#= 65166;ﻓﺖ (ﺷﺮﻃ کاﻓﻰ) ﺭﺿ&= #65166;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑِﺪﺍئی = 75;لهی ﺘﺎﺯﻩ ﻭﻣﻘﺎم &#= 65198;ﻭﺣﺎنی ﺠﺪﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65165;ﻳﻦ (ﻗﺪﺭ) ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ﺿﻤﻨﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟﺒﺮ&#= 1575;لهی ﻮ مَشیّت ﺍﻭ ᥽= 1;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮﻏﻴ&#= 65198; ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻟﺤﺎ&= #65223; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 170;ﺤﺎل طبیعی ﺨﻮﺩ ﺭ᥽= 9;ﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ= ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ ﭘس ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭﻯ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﻣ&#= 65262;ﻟﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﻣﺮ ﻃﺎﻋﺖ (ﺑﺮ&= #65165;ﻯ سلوک الهی ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺍﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ال= 607;ی ﻮﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺮ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺍﻯ الهی ﺼﻮﺭʋ= 73; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگ&#= 1740; غیر ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ توحّش ﺣﻴ᥾= 2;ﺍﻧﻰ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ اله= 40; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺸﮑل ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭﺩﺭﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;ﺠﻰ ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣل ﺮ= 5261;ﺡ ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ &#= 65170;ﻤﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﮐﺎ= 5197;ﻣﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ= نَهی اﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ (ﺩﺭ&= #65227;ﺼﻴﺎﻥ اﺯ ﺍﻧﺠﺎم ﺴﻠ= 5262;ﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣتی ثوﺍﺑﻬﺎﻯ اﻧʌ= 60;ﺎ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﺧ= ﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺮک ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ = ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ نَهی ﺼʌ= 62;ﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪﺍﻳﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 62; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺘﺪﺑﻴﺮﻯ هفت @= 404;ﺎﻧﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﻤ&#= 65220;ﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ) ﻭﻧ&= #65268;ﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻮﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻌل ثوA= 165;ﺏ ﻭ ﺣﺴﻨﺎﺕ (ﺑﺎ ﺗ= ;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺗﺤﻘق ﺁ&= #65253; ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﻣﮑﺎ&= #65253; ﻮ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5175;ﻠﺎﺵ ﺍﻭ.(ﻓﻌل ﺤَﺴَ= 5256;ﻪ) ﻫﻤﺎﻥ سلوک الهی ﻮ ﺗﺤﺴﻴʌ= 53; ﺮﻭح اﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺍﻋﻤ= ﺎل ﺒﺎ ثوﺍﺏ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198; ﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ ﺒﺎﻃل ﺒﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻥ ثوﺍﺏ ﺑ= 5166;ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ آثار ʌ= 51;ﻨفی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭ ﺗﺮﻙ معصیت ʋ= 69;ﺎﺯ ﺳعی ﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣ= 5258; ﺳﻠﻮک ﻮﻧﻴﻤﻪ &#= 64400;ﺎﺭﻩ ﺭﻫﺎ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭ = ﺷﺮک ﻨﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﻣﻌﺼ= یت ﺑﺪﺗﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ&= #65251;ﻌﻮﻧﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65240;رَبّ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ (ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ تَق= 585;ُّب ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﻮ ﺳﻤﺒﻮʌ= 47;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻣﻮ&= #65199;ﺵ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﻮﺗﻘﻠ&#= 65268;ﺪ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﺧﻠ&= #65166;قی اﺯ ﺍﻧﻬﺎ) ﻭ (ﺧُ= ﺬﻟﺎﻥ) ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ هرکَس ﮐﻪ ﺧﺪᥴ= 5; ﺭﺍ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #1578;مرّد ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی اﺯ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 07;ی ﺘﻤﺮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ &= #65261;ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﮑﻨﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭ= ;ﻋﺪﻩ ﻭ ﻭﻋﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253;) ﻭﺗﺮﻏﻴﺐ ﻭﺗﺮ&#= 65259;ﻴﺐ (ﺑﺎ ﺗﺸﻮﻳق ﺴﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪ ﻏﻴﺮ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ) ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65239;ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻓﻌʋ= 66;ﻝ ﺍﺳﺖ. (ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻗ= ;ﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اله= 40; اﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﺟﺎﻯ ﻘﺪﺭ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍ&#= 65255;ﺎئی الهی اﻧﺴﺎﻥ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺴﻠﻮک®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ= ﺁﻧﻬﺎ ﺣتی ﻔﮑﺮﺵ ﺭﺍ &#= 65255;ﻴﺰ ﻣﮑﻦ. ﺯﻳﺮﺍ ﻇﻦ= ّ (ﻭﺧﻴﺎل ﺨﻮﺩ ﺳ&= #65198;ﺍﻧﻪ ﺫﻫﻦ) ﺍﺣﺒﺎﻃ کنندﻩ ﻭ ﺑﺎﻃ = 4; کننده ﺍﻋﻤﺎﻝ= ; (ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣلی ﻘﺒ= 604;ی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻣﺎ ﺩ= ;ﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧ= ﻴلی ﺒﺎ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی ﻔﺮق ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺸ&#= 65198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﭘ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻮﺭﺩ = ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﮑﺪﺍم ﻨﻮ&#= 1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺎﻳA= 194; ﻣﺴخ ﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ = ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ&= #65165;ﺯ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ &= #64380;ﻮﻥ گذﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺗﮑ= 5198;ﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻨﻮ= ع ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی نوع بشر= 740; ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ ﺣ&= #65240;ﻴﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﺑﺸﺮ&= #65263; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺁﻧﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺤﺸ&= #65198; ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ آﻧ= 5166;ﻥ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮ&= #1705; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭتم= 85;ّد ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺮﻳ&= #1705; ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﮕﺬﺍ᥷= 7;ﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1634 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ97= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗ= ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ: <= b>انّ اﻟﻠﻪ ع&= #1614;زّ ﻭجَلّ ﺍﺫﺍ جَ= ;مع اﻟﻌﺒﺎﺩ ﻳﻮم = 575;ﻟﻘﻴﺎمة ﺳﺄﻟﻬم عمّا ᥺= 7;ﻬﺪ ﺍﻟﻴﻬﻢ ﻟﻥ ﻴﺴ&= #65156;ﻟﻬم عمّا ﻗﻀی علی&= #1617;هم ﻭﺍﻟﮑﻠﺎم فی = 75;ﻟﻘﺪﺭ ﻣنهیّ عنه ﮐﻤ= ﺎ ﻗﺎل ﺃﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﻟﺮجَلّ ﻘﺪ ﺳʋ= 56;ﻟﻪ ﻋﻥ اﻟﻘﺪﺭ ﻓﻘ&#= 65166;ل ﺒﺤﺮ ﻋمیق ﻔﻠA= 166; ﺗﻠﺠّﻪ ثمّ ﺴʋ= 56;ﻟﻪ ثانیة ﻴﻪ ﻓﻘᥴ= 6;ل ﻄﺮﻳق ﻤﻈﻠم ﻔ= 5248;ﺎ ﺗﺴﻠﮑﻪ ثمّ ﺴA= 156;ﻟﻪ ثالثة ﻓﻘﺎل ﺴ= ;ﺮّ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﺗﮑ&= #65248;ّﻔﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧʋ= 94; ﭼﻮﻥ ﺒﻨﺪﮔﺎﻥ (ﻣطی= 617;ع ﻮ ﺳﺎﻟﻚ) ﺭﺍ ﺭﻭ= ;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ جَمع ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ (ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑﺎﻥ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭلی غیž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65251;ﻴﺮﻭﻧﺪ) ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﻌ&= #65260;ﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ (ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴ= ﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺒﻮل ﺘ&#= 65198;ﺑﻴﺖ رَبّ ﺍﻟﻬﻰ در تولد بشری بعدی ﺯﻳﺮﺍﻏ᥾= 8;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪ&#= 65257; ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﻟﻰ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ که ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﭘﻴ&#= 65252;ﺎﻥ ﺒﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﭙس &= #65255;ﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨ&#= 65194;) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﻧمی ﭙ= 5198;ﺳﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺒﺮﻋﻠﻴﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ&= #65257;. (ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩ= ;ﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﺗﺒﺎﺩل = 5256;ﻈﺮﻯ ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ اﻃﻠﺎع اﺯ ﺍﺣA= 262;ﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻓﻘ&= #65220; ﺒﺎ ﻳﺎﺩ ﺍﻭﺭﻯ = ﭙﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭﭼﻮﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﺤ&#= 65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #64404;ﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﺪﺍم ﻨﻮ&#= 1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺎﻳA= 194; ﻣﺴخ گرﺩﻧﺪ ﺗA= 166; ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎ ﺗﮑA= 198;ﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻧﻘ&= #65194;ﺭ ﺟﺒﺮﻯ ﻮ ﻃﺒیع= 740; ﻮﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﭘﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟ&= #65166;ﻯ کسب ﻧﻈﺮ ﺭﻭح A= 256;ﻴﺴﺖ) ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺪ&= #65197; ﻗَﺪَﺭ نَهی ﺸ= ;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨ= ;ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﮑ&= #65256;ﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺪﺍﻭﻃ= 5248;ﺒﺎﻧﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﺒﻮﺩ. ﻭﺑﺤث ﻭ ﻓﻠﺴﻔ&#= 65258; ﺑﺎفی ﺪﺭﺑﺎﺭA= 257; ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻣﺎنع اﺯﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ= 5263; ﻤﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﺎ = ﻧمی ﺸﻮﺩ ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺮﻯ ﻨﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﺍﺳﺖ. ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻮﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒل= 40; ﻮ مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ که ﺑA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻳﻌنی ﻨﻴﺮﻭ ﻭ &#= 65175;ﻮﺍﻥ ﻮﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالفعل ﺟﺴمی &= #65262; ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭحی = 75;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴ&= #65168; ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺼل ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65263; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﻟقوّه ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺭُﺷﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺠﺴم ﻮﺫ&#= 65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ ﻗﺪﺭﺕ ﺑ= ﺎﻟﻔﻌل ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳ= 5174; ﺁﻧﺮﺍ ﺁﺯﺍﺩﺍ&#= 65255;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ&= #65203;ﺎﺋﻄ الهی ﺒﮕﺬﺍﺭ᥷= 3;. ﻭﺗﺴﻠﻴم عتاﺷﻘﺎﻧﻪ ﮔʋ= 98;ﺩﺩ) ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﻔﺮﻣﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﺴﺎﻟﻪ (ﻳﺎ ﻫﻤ= ﺎﻥ سلوک الهی) ﺭﺍ= ﻩ ﺗﺎﺭﻳکی اﺳﺖ A= 193;ﺭﻭﻥ ان ﻨﺮﻭ (ﺑﺪﻭﻥ &= #64345;ﻴﺮ ﻭمُربّی ره رفته اﻟﻬﻰ ﻧ᥽= 2;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺠﺎئی ﺮﺳﻴﺪ. &#= 64400;ﻪ ﮐﻮﺭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ = ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭﺍﻩ سلوک الهی ﺑﺪﻭﻥ ﺮʋ= 65;ﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑ= ;ﺪﻭﻥ اﻧﺰﺍل الهی ا= ﺯﻋﻠﺎﺋم ﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻏﻴﺮﻗ&#= 65166;ﺑل عبورﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑA= 194;ﻭﻥ کشتی ﻮﻟﺎﻳﺖ ʌ= 61;ﮐﺸتی ﺒﺎنی ﭽﻮﻥ ﻨﻮ= 581; اﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ&= #65267;ﺎﻫﺎﻯ ﻄﻮﻓﺎنی ﻮ ﺗﺎ= 5197;ﻳک ﻮﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ (ﻗﺪﺭ) ﺳﺮ= ;ّﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍA= 267;ﻥ ﺪﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺍﻣA= 262;ﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ال= 607;ی هستند. ﮐﻪﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤک ﻜﻨ&#= 65194; ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎی ر= 07; روی کرده ﻣﻌﺮ= فی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻧﺒﺎ= ﻳﺪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ&#= 65197; ﺗﮑﻠّﻒ ﻭﮔﺮﻓ= 5176;ﺎﺭﻯ ﺒﻴﻨﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﻧﻮ&= #65197;ﻫﺪﺍﻳتی اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻭﺳﻴ&= #65248;ﻪ الهی ﺪﺍﺷﺘﻪ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ ﺗﮑﻠّﻒ ﻭ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ &= #65261;ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻑ ﺳﺮ ﺩﺭﮔ&= #1615;م اﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭﺧﺴ= 5176;ﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺪﻭﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻘﺒ&#= 65262;ل اﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﺘ&#= 65252;ﺮﮐﺰ و توسّل ﻭ ﺩفع= ﺸﺮﻙ ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻄ ﺒح&#= 1614;قّ الهی ﭙﺬﻳﺮﻓ᥵= 6;ﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﻣʌ= 56;ﺠﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 65261; ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻮ&= #65193;. ﻭﻋﻘل ﻮ ﺭﻭح ﺘ&#= 65228;ﺎلی ﻨﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺍ&= #65251;ﮑﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﻌﺪﻯ &= #65170;ﻨﻮع فوق بشری ﻨﻴﺴ= ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1635 - = 75;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ97= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗ= ﺪﺭ ( ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧ= ;ﻮﺷﺖ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻮاله®= 0; اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﺗﺤﻘق اﻭ= ;ﺍﻣﺮ ﺍﺯلی اﻭ ﺩﺭ (ﮐ&#= 65253; ﻔﻴﮑﻮﻥ) ﺍﻣﺪﻩ = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻟّﺎ ﺍﻥّ ا= ﻟﻘﺪﺭ ﺳﺮّ ﻣﻥ ﺴﺮّ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﻭ ﺣﺮﺯ ﻣﻥ ﺤﺮﺯ= ﻣﺮﻓﻮع فی ﺤﺠﺎﺏ ﺍﻟﻠ= 5258; ﻣﻄﻮﻯ ﻋﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻣﺨﺘﻮم = 5170;ﺨﺎﺗم اﻟﻠﻪ ﺳﺎﺑق ف= 40; علم اﻟﻠﻪ ﻭُض= ;ع اﻟﻠﻪ ﻋﻥ اﻟﻌ= 5170;ﺎﺩ ﻋﻠﻤﻪ ﻭ ﺭﻓﻌﻪ = ﻓﻮق ﺸﻬﺎﺩﺍﺗﻬﻢ ﻟ&#= 65156;ﻧّﻬم لا ﻳﻨﺎﻟﻮﻧﻪ = 5169;ﺤﻘﻴقة ﺍﻟﺮﺑّﺎنیة ᥾= 1;ﻟﺎ ﺑﻘﺪﺭة ﺍﻟﺼﻤ= 5194;ﺍنیة ﻭﻟﺎ ﺑﻌﻈمة ﺍ= 5247;ﻨﻮﺭﺍنیة ﻭﻟﺎ ﻳﻌﺰﻩ ﺍﻟ&= #65262;ﺣﺪﺍنیة ﻟﺄﻧّﻪ ﺑﺤﺮ ﺯ&#= 65165;ﺧﺮ ﻣﻮّﺍﺝ ﺧﺎﻟﺺ &#= 65247;ﻠﻪ عَزّ ﻭجَلّ ﻋ&= #65252;ﻘﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﻥ اﻟﺴﻤ&#= 1575;ء ﻮ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻋﺮﺿ&= #65258; ﻣﺎ ﺑﻴﻥاﻟﻤﺸ= 5198;ﻕ ﻭﺍﻟﻤﻐرَبّ ᥳ= 5;ﺳﻮﺩ ﮐﺎﻟﻠﻴل اﻟﺪA= 165;ﻣس ﮐثیر ﺍﻟﺤﻴّᥴ= 6;ﺕ ﻭ ﺍﻟﺤﻴﺘﺎﻥ ﺗ&= #65228;ﻠﻮ ﻣﺮّة ﻭ ﺗﺴﻔﻞ &#= 65165;ﺧﺮﻯ فی ﻘﻌﺮﻩ ﺷﻤس = 5175;ﻀیئ ﻟﺎ ﻳﻨبغی ﺃﻥ = 5268;ﻄّاع علیّها ﺍﻟّﺎ = ﺍﻟﻮﺍﺣﺪ ﻭ ﺍﻟﻔﺮﺩ ﻓﻤﻥ = ﺘﻄلّع علیّها ﻓﻘﺪ ﺿ= ;ﺎﺩ ﺍﻟﻠﻪ فی ﺤﮑﻤ= 5258; ﻭ ﻧﺎﺯﻋﻪ فی ﺴ&#= 65248;ﻄﺎﻧﻪ ﻭ ﮐﺸﻒ ﻋﻥ ﺴﺮّ&= #65257; ﻭ ﺳﺘﺮﻩ ﻭﺑاء &#= 65170;ﻐﻀﺐ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﺄ&= #65261;ﺍﻩ جَهَنّم ﻮﺑِ&#= 65164;س ﺍﻟﻤﺼﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺮﻯ ا&= #65199; ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺳﺖ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﻘﺒلی ﻮ ﺍﺭﺍﺩ= 5257;ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺸﻴﻥ ﻮ ﻗﻄع&#= 1740; اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻭﻏﻴ&= #65198; ﻗﺎﺑل ﻔﻬم اﻧA= 204;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺭﺍﺯﻯ که ﻫﻴﭽ= 4405;ﺎﻩ ﮐﺸﻒ ﺷﺪنی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. (ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷتی ﺒﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺑﺼﻮﺭﺕ ʌ= 27;ﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯﻣʋ= 84;ﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺳﺎمی اﻭ ﻭ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﻮﻋﻘل ﻮﺻﻔﺎﺕ &#= 65183;ﺪﻳﺪﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪ&#= 65165; ﺑآﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ &#= 65175;ﺎ شایسته ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺒﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮع فوق بشری ﻮ ﺑﻬﺸﺘʌ= 60;ﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ) ﻭﺣِﺮ&#= 65199; و احتراز اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺣﺠﺎﺏ &= #65259;ﺎﻯ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ(ﻭﻳکی اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﻭ ﺩﺳ&= #65174; ﺭسی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ = 5255;ﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻣﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺑ= ;ﺎﻟﺎﻯ ﺤﺠﺎﺏ الهی ﺪʋ= 97; ﭘﺮﺩﻩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺳﺖ= ﺭسی ﺒﻪ ﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ= ﻳﻥ ﺤﺠﺎﺏ ﺑﻮﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭفع = 5208;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﺯ تجلّیات ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺯﻭﺍ&= #1604; ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺒ&= #65208;ﺮﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺮﻓﺖ. ﺗ= ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #64380;ﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﺸﺎﻥ &= #65170;ﺪﻫﺪ. (ﺣﺮﺯ) ﺑﺎﺯﻫﻤﺎ= ﻥ حفظ ﺮﺍﺯ ﮐﻪ ﺑ= 5166;ﻳﺪ ﺣﺮﻳﺼﺎﻧﻪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65165;ﺣﺘﺮﺍﺯ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺭسی باشد. ﻭ ﺗʌ= 62;ﻓﻴﻖ ﺍﻥ ﺪﺭ ﺭفع ﺤﺠ&#= 65166;ﺏ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎم &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﻳﺸﺘﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ) ﻣﻄﻮﻯ عن ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻣﺨﺘﻮم = 705;ه ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺍﻟʌ= 60;ﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﭘﻴﭽﻴﺪ᥽= 7; ﻭ ﻣﺨفی ﺸﺪﻩ ﺍﺯ &#= 65255;ﻈﺮ ﺧﻠق ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎ ﻣُﻬﺮ اله®= 0; لاک ﻮ ﻣﻬﺮ و ختم ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﮐ= 5204;ﻰ ﺍﻧﺮﺍ ﻧﺒﻴﻨﺪ. = (ﻃَﻮﻯ) ﻫﻤﺎﻥ (ﺗﺎ ﺷﺪﻥ= ) ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻭﺑ&= #65204;ﺘﻪ بندی ﺍﺳﺖ. ﻭﺳA= 166;ﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ (إﻧﻄ&= #65262;اء ﻮ ﺍﻧﺘﻮﻳﺸﻦ) و&= #65193;ﺭﻭﻥ گرﺍئی ﻮﺧﻮﺩ را ﺩﻳﺪﻥ ﺪﺭﺍ= 5267;ﻨﻪ دل ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺠﺎ= 5263; ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ &= #65193;ﺭﻭﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ ا&#= 65199; ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺒﺮﻭ&#= 65193;. ﺗﺎ ﻣﻮﻓق ﺒﺪﻳ&#= 65194;ﺍﺭ الهی ﺪﺭ تجلّ&= #1740;ات ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. (ﺧﺘﻢ) ﻣﻬﺮ ﻭ ﺧᥴ= 6;ﺗﻤﻪ یافتن ﺍﺯﺩﻳﺪ= ; ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﻧﺎ ثاﻳﺴ= 5174; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﮐﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺩﺭﻋﻠم ﻮ&#= 65165;ﮔﺎهی اﺳﺖ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﻤﺴﺘﻌﺪ ﭘس ﺍﺯ &= #65165;ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ = ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭ فع اﻳﻥ ﻤﻬﺮ &#= 65261; ﺩﺭ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻣ&= #65198;ﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻗﺒلی همگاﻥ ا= ﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑ= ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺤﻤل عذﺍﺏ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ= 5260;ﺎﻯ ﻤﮑﺮﺭ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﺣﺼ&= #65262;ﻝ نوع بشری ﻤﺠﺪ= ﺩ ﺑﺮﺍﻯ همین سل= ;وک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; نور ﻗﺎﺋم رَب= ّ النوع بشری ﺮ&#= 65203;ﻴﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔ&= #65166;هی ﻮ ﺍﻃﻠﺎع ﻮ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﻳﻥ اﺳﺮﺍﺭ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺪ&= #65261;ﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ (ﻣﮕﺮ ﺍ= ﻧﮑﻪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ کما = 4; ﻟﺎﺯم ﺪﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻤ&= #1591;یع ﺒﺮﺳﻨﺪ) ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﻭﺍﺳ&= #65198;ﺍﺭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺩ&= #65267;ﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65239;ﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ (ﺷﻬﻮﺩ نوری ﻘﺎﺋم ﻮ᥺= 7;ﺮﺵ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘلی = 575;ﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﭘس ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; الهی اﺳﺖ) ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻨَﻴل = 5262; ﺣﺼﻮل آﻥ علم ʌ= 62; ﺍﮔﺎهی شهودی اﺯ ﺍﺳﺮ= ;ﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﺤﻘﻴ&= #65240;ﺖ الهی ﺁﻥ ﻨﺮﺳʌ= 68;ﺪه اند (ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ= 5199; ﺑﻄﻮﺭﺳﻤﺒﻮﻟ= 5268;ﻚ ﻭ ﺑﺠﺰ ﻗﺪﺭﺕ ﺻ= ﻤﺪﺍنی و حالت وحدت وجود ﺒﺪﺍﻥ ﻨʌ= 52;ﻴﺮﺳﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﺑعظَت ﻧﻮﺭﺍ᥽= 5;ﻴﺖ ﻭﻳﺎ ﺑﻌﺰﺕ ﻭ ﺑ= ﺰﺭگی ﻮﺣﺪﺍﻧﻴﺖ. (ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻋﻠم ﻮﺍﮔﺎهی = 75;ﻧﺴﺎﻥ اﺯﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺎ ﻗُﺪﺭﺕ ﺟﺰ &= #65169;ﺎﺣﺎل ﺴﺎﻣﺎﺩﻯ ﻴﺎ ﺻ&= #65252;ﺪﻯ ﻮ ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭک &#= 65262;ﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺑﺰ&= #65197;ﮔﻯ اﻧﻮﺍﺭﺷﻬﻮﺩ = 5262;ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ ( ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﺳعی &= #65204;ﻠﻮکی ﻮ ﮐﻤﻚ ﻭ مَشی= 17;ت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﺮکَس ﻣﻴﺘﻮʋ= 65;ﻧﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 03;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65267;ﺶ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴ&#= 1705; اﺳﺖ و نه بشکل مادّی . ﻭﻧﻪ ﺍA= 255;ﭽﻪ که ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺣﻘ&#= 65268;قی ﻮالهی ﺨﻮﺩ ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺒﺮﺩﺍﺷﺖ &= #65169;ﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘل ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺣ&= #65166;ﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺳﺎﻣﺎ&= #65193;ﻯ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺩ&= #65197;گ ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺍʋ= 87;ﺴﺎس ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭﻳ&= #1705;ی ﺸﺪﻥ ﻮ ﺑﻴﺨﻮﺩ&= #65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 1575;لهی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﻨ= ﻮﺭ ﻋﻈﻴم ﺘﺮﻭ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻮﺣﺪﺕ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗ&#= 65198;الهی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭ ا= 04;هی ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺳﺮ&= #1617; ﻣﺨﺘﻮم ﺪﺭﻳﺎ= 5263; ﭙُﺮ ﺧﻄﺮ ﻭ ﭘُ&#= 65198; ﺧُﺮﻭﺵ ﻭ ﭘُﺮ &#= 65251;ﻮج ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧ= ﺎﺹ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻘﺼﺪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ. ﻭ ﺧﻮ= ;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﺧﺎﻟﺺ ﻧﻤﻮﺩ) ﻭ= ﭼﻨﺎﻥ غمیق که ﻋﺮﺽ ᥴ= 5;ﻳﻥ ﺪﺭﻳﺎ ﺩﺭﻋُﻤ= 602; ﻔﺎﺻﻠﻪ ﺍﺳﻤﺎ&#= 65253; ﺘﺎ ﺯﻣﻴﻥ اﺳﺖ. = ﻭ ﻋﺮﺽ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻣﺸ= ﺮق ﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﻣﻐر&#= 1614;بّ ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺪﺭﻳﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ = ﺗﺎﺭﻳک ﭽﻮﻥ ﺸﺐ ﻓﺮﻭ ﺭ= ﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳکی اA= 203;ﺖ (ﺩﺍﻣِس) هماﻥ A= 220;ﻤس ﻭﻏﺮﻗﻪ ﻭﻓﺮﻭ &= #65197;ﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ&= #65197;ﻫﺎ ﻭ ﻧﻬﻨﮕﻬﺎ ﺍﺳ&= #65174; (ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ= ﻣﻴﮑﺸﺪ ﻳﺎ ﺑﺪﻫﺎﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﺍﻣﻮﺍ&= #1580; آﻥ گاهی ﺒﺎﻟᥴ= 6; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭﮔﺎهی ﺒﭙﺎﺋA= 268;ﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﺍﻧﻘﻠ= ﺎﺑﺎﺕ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﻮ ﺗ= 5188;ﻮﻟﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﺭ&= #65261;ج ﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ = ﺪﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﺋﻴﮑ= 5258; ﻭﺍﺻﻞ در احوال ﺳﻠﻮکی = ﺪﺍﺭﺩ) ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺮّ ﺁﻥ = ﻮ ﻧﻬﺎﻳﺘﺶ ﺧﻮﺭ&#= 65207;ﻴﺪ و ﺭﻭﺷنی هست ( A= 193;ﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻳﻦ ﺗ&#= 65166;ﺭﻳکی ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﺭ ﺧ&= #65262;ﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺸﺐ ﺗ= ﺎﺭﻳک دل سالک اﺳﺖ. ᥽= 9;ﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ &#= 65169;ﻘﻌﺮ ﺯﻣﻴﻥ ﻔﺮﻭ ﺭﻭ&= #65267;ﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕ= ﺮﺵ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺸﻮﻳﻢ &= #65169;ﺎﺯ ﺑﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻴﻢ) ﻭ شایسته ﺍﻃﻠ= ;ﺎع کسی اﺯ ﺍﻳﻥ ﻘ= 14;ﺪَﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺩ&= #65197;ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺣ&#= 65194;. ﻳﺎ ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسی که ﺑﺘﻮﺍ᥽= 5;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی ﻴکی ﺒﮑﻨ= ;ﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻥ = ﺨﻮﻳﺶ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻫﺮکَس ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﺮ ﺍ&= #65199; ﺁﻥ درﺒﻴﺎﻭﺭA= 193; ﺩﺷﻤﻥ ﺒﺎ ﺧﺪﺍ = ﺩﺭ ﻣﻤﻠﮑﺖ الهی ʋ= 94;ﺭﻫﺴتی اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻠﻄ&= #65256;ﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭ ﻣﻨ= ﺎﺯﻋﻪ ﻭ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ= ﭘﺮﺩﻩﻫﺎﻯ ﭙﻮثاﻧﻨﺪﻩ ﺍA= 203;ﺮﺍﺭ ﺍﻭ ﻓﺎﺵ ﮐﻨﺪ. (ᤨ= 0;ﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭ آخون= ;دﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﻨﺪ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﻯ کنند ﻭﺧﻮﺩ ﺭʋ= 65; ﺟﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺒﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ مُدّعی ﺍﺳﺮ= ;ﺍﺭ الهی اﺯ ﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺷﻤن&= #1740; ﺒﺎ ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻮ&= #1602; الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺿﻤ&#= 65253; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ الهی هستند. ﻫ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﮐﺸﻒ ﺍﺳﺮ&= #65165;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ= 5251;ﻔﺎﻫﻴم عرﻓﺎنی الهی &= #65256;ﻤﻮﺩﻩ ﻭﻫم ﻀِﺪّﻳﺖ A= 169;ﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺣتی ﻤﻨ= 5166;ﺯع ﺨﺪﺍ ﻭ ﺩﺷﻤﻥ ا&= #65261; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻏﻀﺐ ﺧ&= #65194;ﺍ ( ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤ= ;ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﻌﺪA= 263;) ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺎ&= #65267;ﮕﺎﻩ ﺑﻌﺪﻯ اﻭ ﺟﻬﻨ&#= 65250; ( ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﺪﺭﺻ= ;ﻮﺭت ها یﻨﻮعی ﺤﻘ᥾= 8;ﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﻴﺰ ﺑﺪ ﺟﻮﺭﻯ اﺯ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺻﻴﺮﻭ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺷﺪﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ = ﻭﺍﺣﻮﺍل ﺠﻬﻨمی ﻮ ﻣﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻗَﺪَﺭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ مقرر اﻟﻬﻰ ﻭ ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻧﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸ&= #65166;ﻧس ﻭشایستگی ﺩﻳ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﻤ= ﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﺣِﺮﺯﻫﺎﻯ ﺠ&#= 65166;ﺩﻭئی اﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧ&= #65248;ﻖ ﮐسی ﻘﺎﺩﺭ ﻧﻴ= 5204;ﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭﻯ کن= 583; . ﺗﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔ= ;ﺮﺩﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﺹ ﺩ= ﺭﻳﺎﻫﺎﻯ الهی ﻮ ﺳﺎﻟﮑʋ= 66;ﻥ ﺘﺎبع اﻧﻬﺎ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ = ﺗﺎ حدّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋA= 198;ﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﻮ ﺍﺳﺎمی الهی= ; ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻨﻮ&= #65219; ﺒﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭﺗ&#= 64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #1601;وق بشری ﺒﻌﺪﻯ ا᥸= 3;ﺖ. ﻗَﺪَﺭ ﺍﮔﺮ ﺑ= 5252;ﻌنی اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 740;ن ﻭﻏﻴﺮﺍﺯ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺎﺷA= 194; ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65251;ﺮﻯ ﻤﺸﺘﺮﻙ ﺍﻧﻬﺎ &= #65261; شامل هرﺩﻭ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ سلو= 05; الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &#= 65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ &= #65261;ﺗﺴﻠﻴم ﺠﺒﺮالهی ﻮ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﻭﻓِﻄﺮﺕ و خمیر مایه ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻄﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ = ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65251;ﻨﺎﺯع آﻥ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65251;ﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺰ جَهَنّم ﺠﻬ= ﺎﻥ ﻮ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷ= ﺪﻥ اﺯ ﻧﻮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺮﺍﻫﻰ A= 255;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎﭘس ﺍﺯ ﻗﺮﻧ&#= 65260;ﺎ ﻭهزاران ﻗﺮن = ﻭ ﺗﺒﺪﻳل ﺼﻮﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺘﻮﺍل®= 0; ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﻥ سلوک الهی ﺘﺎ = ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﺣنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ کاﺭA= 251;ﺎﻫﺎ ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﻣﺠ&= #65198;م ﺸﺪﻥ ها ﻭ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﻫﺎﻯ ﺒﺎﺩﻭﺍﺭ &= #65239;ﺒلی ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﺪﻫ&#= 65166; ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷ&= #65262;ﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺍﻟﻬ= 5264; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺗﮑﺎﻣلی اﺯنوع بشری ﻮ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﮕﺬﺭﻧ= 5194;. ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻫﺮﭼﻪ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺩبی کلامی ﻴﺎ ﺗﻄ᥵= 0;ﻴق ﺪﺍﺩﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴم ﻤﺎﺩ= 5263; ﺤﻘﺎﻳق عرﻓﺎ = 6;ی ﻮالهی ﺮﺍ ﭘﻴʃ= 81;ﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ= ﺯ ﺫﻫﻦ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﻳﻥ ﺒﻴﺎﻧﺎﺕ &= #65251;ﻮﻟﺎ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻄ&= #65170;ﻪ ﺍﺩﺑﻰ ﻭشاهکا= ;ری ﻠﻐﻮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻘﻴﻤﺖ ﻣﺨفی = 5208;ﺪﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎن= 740; ﺒﺎﻃنی ﻤﻴﺸﻮA= 193; ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥاﻟA= 260;ﻰﻭﺍﺻل ﺒﻬﻤﺎﻥ اﺣﻮﺍ= 5247;ﻴﮑﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65261;ﺑﺪﺍﻥ ﺘﻔﮑﺮﺍﺕ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺑﺪﺭک ﺁﻧﻬﺎ ﺭ&#= 65203;ﻴﺪ. ﻣﻌﺎنی اﻳﻥ ﺒA= 268;ﺎﻧﺎﺕ ﺟﺰ ﺣﻘﺎﻳق عملی ﻮ ﺳﻠﻮکی= ; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ هیچ ا᥽= 5;ﺴﺎنی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65199; ﻋﻘل ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭ&#= 65253; سلوک الهی و ﺍ&= #65247;ﻬﺎم ﺮﻭحی اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺭ&#= 1705;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ ﺭﻗﺎﻳ= ق عقلی ﺒﺮﺗﺮ ﺑʌ= 68;ﺎﺑﺪ. ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ ﻗ&= #65212;ﺪ ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻥ ﺮﻗﺎ&= #65267;ﻖ ﻋﺎﻟﻴﻪ ﺭﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺴ&= #65252;ﺒﻮﻟﻴک اﺯ ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺻل &#= 1587;لوک الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﺗA= 166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﻗﺎﻳق عقلی= ; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ. <o:p></o= :p> حدیث 1636 - A= 169;ﺎﺯ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ97 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺠﺎﻯ ﺨﻮﺩ = ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻳ= ﻮﺍﺭﻯ ﺴﺎﻗﻄ ﺸﺪﻭﺁﻳ&#= 65166; مولا ﺍﺯ ﺗﺮس ʌ= 61; ﺍﺣﺘﻴﺎﻃ کاﺭﻯ ﺠﺎﻯ ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ. ﺑ= ;ﺎﻳﺸﺎﻥ ﮔﻔﺖ ﻳﺎ ﺍﻣﻴﺮ = ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴA= 254; ﻣﻴﺨﻮﺍهی اﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65235;ﺮﺍﺭ ﮐﻨﻰ؟ (ﺍﮔﺮﺧﺪ&#= 65165; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﺮﻭﻳ&#= 65174; ﺑﻴﻔﺘﺪ ﭼﮕﻮﻧ&#= 65258; ﻣﻴﺨﻮﺍهی اﺯʋ= 91;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﺍ&#= 65197; ﮐﻨﻰ؟ ﺍﻳﻦ ﻗﻀ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﭽﻨﺪ ﻣʌ= 28;نی اﺳﺖ ﺩﺍﻭﺭﻯ ا= 604;هی اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا= 5251;ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ= الهی اﺯﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﻧ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻗﻀﺎ= ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌنی A= 188;ﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺍﺩ&= #64404;ﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﺯل گرﻓﺘﻪ ﺷA= 194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﻌلی ﺒﺸﺮﻯ اA= 255;ﺴﺎﻥ ﻤﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺍﻥ ﻓﺮﺍﺭ ﻧ&= #65252;ﻮﺩ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺨ= 5194;ﺍﺩ ﺃﻓﺮ ﻣﻥ ﻘﻀاء اﻟﻠﻪ ﺍلی ﻘَʋ= 94;َﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ اﺯ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻘَﺪَʋ= 97;الهی ﭙﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﻡ. = ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺤʄ= 01;می اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65165;ﺟﺮﺍ ﺷﺪﻥ اﻥ ﺘﻨﻬﺎ &= #65169;ﺸﺮﻃ سلوک الهی ﺩﺭ = ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65239;ﻀﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒ&= #65248;ﻰ ﻭ ﻧﻈﺮ ﻗﺒلی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺘ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ بِدا®= 0; اﻭ ﺣﺎﺻل ﺸﻮﺩ. &= #65261;ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ = سلوک الهی ﺪﺳﺖ ﻣید= ;ﻫﺪ ﻭ ﺷﺪنی ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﺨص&#= 1740; ﻮ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤل &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟ&= #65170;ﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘ&= #65198;ﺭ ﻗﺒلی ﺒﮕﺬﺍﺭA= 193; ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻤک ﻘﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ= ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﺪﺭﺕ &= #65261; ﺗﻮﺍﻥ ﺴﻠﻮکی = 5208;ﺨﺺ ﻭﻫﻤﺖ ﺍﻭ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻥ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 94;ﺭ ﺭﻭح ﻮﻋﻘل ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم الهی تر ﺮﺳﻴﺪ= ; ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ اﺯ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﺑﻬم ﺒﺎ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65175;ﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻓ= ﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻘﺎﺑل ﺘﻔﮑﻴﻚ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎﺯ ﻫﻤگی اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻳگ ﻮﺣﺪﺕ ﻭ&= #65183;ﻮﺩ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی هستند. ﮐﻪ ﺟﺰ A= 191;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻬﻤﺎ&#= 65253; اﺣﻮﺍﻝ ﻧﻤﻴﺘ= 5262;ﺍﻥ ﺪﺭک اﻧﺮﺍ ﮐﺮ= 5193;. ﻳﻌنی ﺪﺭک اﻣʌ= 62;ﺭ ﻋﺮﻓﺎنی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻗﺒل اﺯطی ﻤﺮʋ= 65;ﺣل ﻮﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍﻩ ﺳ&= #65248;ﻮک مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= . ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻳﺪ ﻭ ﺍ= ;ﻣﮑﺎﻥ ﺸﻨﻴﺪﻥ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;.ﻭﺳﻮﺩﻯ هم ﺪﺭ ﺷﻨﻴﺪﻥ &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺸﻨ&#= 65262;ﺩ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﭼ= ﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫ= ﺮ تَصوّر ﻣﺎ ﺍﺯ= ; ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺑﺎ ﺣﻘﻴﻘ&= #65174; ﺍﻥ ﺧﻴلی ﻔﺮق = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺍ= 5207;ﺘﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﻳ&#= 65256;ﺪه ﻫﺎﻯ غیبی ﺪﻭʋ= 97; ﺩﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ف&= #1608;ق بشری ﮐﻪ ﺑﺸﺮ A= 193;ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﻤﻮﻥ ﻮﺧﻮکبی ﺒﻴﺸʋ= 76;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺤﺎل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺣتی ﺘﺼﻮﺭ= 5263; اﺯ ﺷﻨﻴﺪﻩﻫﺎ &#= 65255;ﻤﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑ&#= 65198;ﻭﺩ ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺮﺍ &= #65251;ﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ اﺯ&= #65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ ﭘﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﺩﻋﺎ ﻭ= ﺟﻤﺒل ﻮ ﺟﺎﺩﻭ ﻭﻫﺮﻫ&= #65256;ﺮﻯ (ﺑﺠﺰ سلوک الهی) ﻣﻴﺘﻮﺍʌ= 55;ﺪ ﺩع ﻘَﺪَﺭ ﺭﺍ = 5169;ﮑﻨﺪ.ﻭﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫ&#= 65204;ﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﻭ&= #65197; ﮐﻨﺪ. (ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ= ﻣﻴﺒﻴﻨﻴم ﻤﻌﺎﻟﺠﻪ ﻃﺒﻰ &= #65261; ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ = 5261; ﺩﻋﺎ ﻭ ﺍﺭﺯﻭﻯ = ﺸﺪﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺟﻤ&= #65170;ل ﻮﺟﺎﺩﻭ ﻭ ﺳﺤﺮ = ﺭفع ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﭘس ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎک ﺼﺎ&= #65193;ق ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5259;ﻤﻴﻦ (ﺭَقی ﻴﺎ ﺟَﻤA= 170;َﻞ) ﻭﺟﺎﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺟ&= #65200;ئی اﺯ ﻗَﺪَﺭ ﺍﺳA= 174;. ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺑﻤﻌ&= #1606;ی ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮ&= #65165; ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺿﻤﻥ اﻥ ﺒﻴﻤﺎﺭ ﺷﺪ&#= 65253; ﻮ ﺷﻔﺎﻯ ﺒﺎ ﺩﺍ= ﺭﻭ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ &= #65251;ﺸﮑل ﺮﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ = ﺟﻤﺒل ﻮ ﺩﻋﺎ ﻭ ﺟﺎﺩﻭ= ﺍﺭﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺿ&= #65252;ﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﮕﻴﺮﺩ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺑﻴﺎﻥ اﻫﻤﻴﺖ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﻤﻌنی ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭ ﺑﻤﻌنی ﻘﺪﺭ= 5173; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﻳﻌن= 740; ﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﮐ&#= 65258; ﺍﺳﺘثنائی ﺠﺎ= ;ﻟﺐ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻫﺮ (ﻗَﺪَﺭ) ﻭﻫ&= #65198;ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒلی ﺮﺍ ﻭﺣت= 40; ﻤﺎﻫﻴّﺖ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ ﺑ= ﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ کند A= 175;ﺎ بِدای الهی ﺮ&#= 65165; ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻴ&= #65166;ﺑﺪ. ﻭﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﺴﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻨﻮعی ﻮ A= 235;ﺮﺩﻯ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺮﻑ ﻧ&= #65224;ﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ مَعصو= ;میّت ﺍﺯ ﺧﻄﺎ ﻭ ﻣﺼﻮ= ﻧﻴﺖ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴ&= #65268;ﺎﺑﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺭَﻗﻰ) ﻭ= ;ﺍقعی اﺳﺖ ﮐﻪ (ﺭﻗی ﺒ&= #65252;ﻌنی ﺠَﻤﺒﻞ) ﻭﺟﺎﺩ&#= 65261; ﻭ ﺳﺤﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ (ﻧﺮﻣﺶ = ﻭ ﺗﺮﻗﻰ) ﻭ ﺗﻌﺎل&= #1740; ﺮﻭﺣی ﻮﺷﻬﻮﺩ= 5263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &#= 65165;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺗﻌﺎلی ﺠﺴمی ʌ= 62;ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣنی ﺘﻌﺎلی ʌ= 36;ﮑﺮﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺟﺰ ﺗ= ﻌﺎﻟﻴم موﻗﺖ ﻭ ﺑﺎﻃل = 5208;ﺪﻧﻰ ﻭﺧﻴﺎلی ﻮ ﻭَA= 259;ﻤس ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﺗﻌﺎلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣ&#= 1740; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﻭ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺴ&#= 65248;ﻮکی ﭙس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65255;ﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺗﺤ&#= 65248;ﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﺼﻔﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ پیر ﻣﻴﺘﻮﺍﻧʋ= 94; ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ تجلّی اﻟﻬﻰ ﻣ= ;ﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ نوع بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﮐA= 258; ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﺷﻬA= 262;ﺩ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﻮ ﻗﺎ&#= 65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&#= 1614;بّ ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧ&#= 65258; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒ= 5192;ﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺠﻴ&= #65168; ﺍﻳﻨﮑﻪ شیخ ﻤA= 236;ﻴﺪ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺭﺍ &= #65165;ﺯ ﺷﻮﺍﺫ ﻭ ﻧﺎﺩﺭ = ﻫﺎﻯ ﻘﺎﺑل ﺘﺮﺩﻳﺪ &#= 65251;ﻴﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌﺎنی = 5204;ﻠﻮکی ﻘﻀﺎﻯ الهی ﺮʋ= 65; ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳ&#= 65256;ﮕﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﻓﻘ&= #65220; علما ﻣﻴﻔﻬﻤ᥽= 6;ﺪ. ﺍﻧﻬم ﻮﻗﺘﻴﮑ= 5258; ﻣﺪﺍﺭک اﻳﻥ ﺤ= 5194;ﻳث ﻭﮔﻔﺘﻪﻫﺎ ثاA= 169;ﺖ ﺷﻮﺩ. ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ&= #65253; ﻤﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺑﻘﻠ&= #1617;ﺖ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺣتی ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ = 5169;ﻮﺩﻥ ﻭﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﺪﺳﺖ = ﺑﺮﺩﻥ ﻨﺎﻗﻠﺎﻥ ﺪﺭ ﺍ&= #65193;ﻳﺎﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻋﻠ&= #65252;ﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند؟ ﺍﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ; ﻭﺣﺪﻳث ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﮐﻪ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ اﺯ ﺣﺪﻳث ﻧمی A= 236;ﻬﻤﻨﺪ. نمها ﺑﺘﺎﺭﻳخ= ; ﭽﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﺎﻗل &#= 65192;ﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65240;ﺮﻳﺒﺎ حدیث ها ﺑﺎﻳﺪ= ; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺴﻠﺴﻠﻪ &= #65197;ﺍﻭﻳﺎﻥ ﻭ ﻧﺎﻗﻠﺎﻥ آﻥ &= #65184;ﺎﻯ اﺑﻬﺎم ﻔﺮﺍﻭA= 165;ﻥ ﻭﺣنی ﺸﻨﺎﺧﺘ= 11;ی ﻮ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﺍ= ﺻﺎﻟﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ.ﭼﻮﻥ ﺨﺒﺮﻯ ﻤﺸﮑﻮک &#= 65255;ﺎﻣﻔﻬﻮم اﺯ ﻳک ﺮﺍﻭﻯ ﺒ&#= 65194;ﺍﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺿﻤﻦ ﺭﺍ&= #65261;ﻳﺎﻥ ﻣﺸﮑﻮک ﻘﻠﻤﺪ= 5165;ﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﻋﺎﻟم آﮔﺎﻩ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ اﺣﻮ&#= 65165;ﻝ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﺯ ﻣﺤل آﻥ اﺣﻮﺍ= 04; اﻳﻥ گفته ﻫﺎ ʌ= 61; حدیث ها ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓ= 5176;ﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺠﻠسی ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ (ﻗﻀﺎ) ﺩﺭ ﻟﻐﺖ ᥷= 3;ﺭ ﻟﻐﺖ ﺭﻭﺷﻥ اﺳ&#= 65174; (ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ)= ﻭﻳﺎ ﺷﻮﺍﻫﺪﻯ اﺯ ق= 615;رآن ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻌﺎن= 740; ﻘﻀﺎ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ = ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻳکی ﺒﻤﻌﻨﻰ آ= 01;رینش (ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣ&= #64401;م کرﺩ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ آﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ. &= #64400;ﻪ ﻣثلا ﺩﺭ قُرآ= ن ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﻓﻘﻀ= ;ﺎﻫﻥّ ﺴبع ﺴﻤﺎﻭﺍﺕ </b= >ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ &= #65259;ﻔﺖ ﻃﺒﻘﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ &= #65194;ﺍﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧ&= #65194; (ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ سل&= #1608;ک الهی ﻫﻔﺖ ﺷﻬʌ= 62;ﺩ ﺍﺳﻤﺎنی ﻴﺎ ﺭ= 5261;حی ﻮ ﻣﻠﮑﻮنی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻣﻴ&= #65204;ﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻭ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺤﺼﻮل عبوﺭ ﺗʄ= 01;ﺎﻣلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﻭح &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺳﻤﺎ&#= 65255;ﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺩ= ﻳﮕﺮ ﻗﻀﺎ ﺑﻤﻌنی ﺃ= 5251;ﺮ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ اﺳﺖ. = (ﻳﻌنی ﭽﻨﻴﻥ اﻣﺮ ﻭﺩ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﻣﺮ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮسل = 8;ک الهی اﺳﺖ. ﻳﻌ = 6;ی ﺤﮑم ﻮ ﻗﻀﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﻳﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍح اﺯﻫﻤA= 258; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; عبور ﺗﮑﺎﻣلی کنند . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺮ = ﻓﺮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﺗﻤﺎک ﻤﺮﺍﺣل = 575;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺒﮕﺬﺭﺩ. ﻭ ﻫﻔﺖ= ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ طی ﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻋﻠﺖ &#= 65191;ﻠﻘﺖ ﺍﻭ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺨﻠﻘ= ﺖ ﺗﻤﺎم هستی اﺳ= ;ﺖ. ﻭ ﺍﺯ قُرآن ﻤ= 9;ال آیه ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ @= 400;ﻪ ﻗﻀی ﺮﺑّک اﻟ&#= 1617;ﺎ ﺗﻌﺒﺪﻭﺍ ﺍﻟّﺎ ﺍﻳّﺎﻩ </b= >ﻭﭼﻨﻴﻥ ﺨﺪﺍﻳﺖ ﻣﻘﺮﺭ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺣﮑک ﻮﻗﻀﺎ ﻧ&#= 65252;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﭘ= ﺮﺳﺘﺶ ﻧﮑﻨﻴﺪ. ﻳﻌنی &#= 1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﻭﻫﺮﻏﻴ= 5198;ﺧﺪﺍ ﻭﻏﻴﺮ الهی ﺸʋ= 66;ﻣل آخوندﻫﺎ ﻭ ﻣᤨ= 1;ﺎﺗﺐ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻓﮑﺮﻯ &= #65261;ﺣنی هر ﺍﻣﺮﻯ ﺪﻧﻴ= 5262;ﻯ ﭽﻮﻥ ﻤﺎل ﻮ ﻣﻨ&= #65166;ﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65207;ﺮک ﻮﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﭘﺮ&= #65203;ﺘﻴﺪﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ= ﻳﻥ ﺤﮑم الهی ﺒﺮᥴ= 5;ﻯ ﺍﻧﺠﺎک سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﻣ᥺= 8;نی ﺴﻮم ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻀ&#= 65166; ﺍﻋﻠﺎم ﻮ ﺍﮔﺎ&#= 1607;ی ﺪﺍﺩﻥ ( ﻭﻳﺎ ﺩﺳ= ;ﺘﻮﺭ الهی ﺒﺴﺎﻟﮑᥴ= 6;ﻥ ﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻮﺳ&#= 65268;ﻠﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ آﮔﺎهی A= 208;ﻬﻮﺩﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺣﮑم اﻟﻬﻰ ﻗ&#= 65170;ﻮل ﻠﺰﻭم ﺪﺳﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﺳﺖ. &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﮐﺮﺩﻥ = ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&= #65240;ﺒﻮل اﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﻣثال = 5240;ﺮﺍﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﻭ ﻗﻀﻴﻨﺎ ﺍلی ﺒ= 5256;ی اﺳﺮﺍﺋﻴل ﻮ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺑنی اﺳﺮﺍﺋﻴʌ= 46; ﭼﻨﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻴﻢ. ﻭﻣ&= #65240;ﺮﺭﮐﺮﺩﻳم ﻮ ﺍﺑﻠﺎغ ﺪﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ الهی ﻨﻤﻮﺩﻳ᥽= 0;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺒنی اﺳﺮA= 165;ﺋﻴل ﺒﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻌﺮﺍج کنندﻩ= ; ﻭﺍﺳﺮاء ﺮﻭﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻳ&= #65248;ﻴﺎ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﻠ= ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ش&= #1575;مل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻨﻴ&#= 65253; سلوک الهی کنندﻩ ﺗﺎ ﺩﺍʌ= 61;ﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 66;ﻳﺴﺘگی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﭼ= ;ﻬﺎﺭم ﻤﻌنی ﻘﻀﺎ ﺩﺍ= 5261;ﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﺣﮑم ʋ= 94;ﺍﺩ ﮔﺎهی اﺳﺖ. ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65188;ﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65252;ﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻮ ﻓ= ﻌﻠﺎ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ &= #65153;ﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﺯ قُرآن اﻳﻥ= ; ﻤثال ﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻳﻘضی= ﺒﺎﻟحَقّ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺍʌ= 61;ﺭﻯ ﭽﻮﻥ هرﻗﺎضی ʌ= 08;ﺮع ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; ﺑحَقّ ﺨﻮﺍﻫ᥷= 4; ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺴخ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺧ&= #65248;ﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ &= #64400;ﻪ شایسته ﭼﻪ ﻣﺮ= ;ﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻋﻘل= 740; هستند. ﺍﻣﺎ ﻫʌ= 52;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎﻧﻰ ﻗ&= #65216;ﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴک ﻤﻌﻨ= 5262;ﻯ ﻮ ﺍﺩبی ﻮ ﻟﻐﻮ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﺻﺪﻭق ﻮ ﻣﺠ&= #65248;سی ﻮﻫﺮ آخوند ﻗ᥸= 8;ﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ که ﺑﮑ= 5166;ﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩ= ﺭسلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ الهی ﺒﻤﻌﻨﻰ ʋ= 93;ﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻭ ﺑ= ﻤﻌنی اﻣﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65261; ﺣﮑم ﺼﺎﺩﺭﻩ ﺩ&#= 65197; ﻫﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ. ﻭ= ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﺑﻮﺩ&#= 65253; همه ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑA= 166;ﻥ ﺘﺤﻘق ﻴﻴﺎﺑﺪ &#= 65261;ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻﻞ ﺑ&#= 65260;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻧﺮﺍ &= #65193;ﺭک ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﻗ= ﺸﺮﻳﻮﻥ عمر ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻ= 5198;ﻑ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻮ ﻣﻌﺎ&= #1606;ی ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﻮ ﺑﺸﺮﻯ اﻳﻥ ا&#= 65247;ﻔﺎﻇ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺷﺮک ﺒﺨﺪﺍ ﻗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65192;ﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65227;ﺎﻗﺒت ﺠﻬﻨمی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1637 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۰۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ رَ&#= 1576;ّ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: لا ﻳﺠﻮﺯ فی ﻘ&= #65216;ﻴّﺘﻪ ﺍﻟﺨﻠق الی ﻤʋ= 66; ﻋﻠم ﻤﻨﻘﺎﺩﻭﻥ ﻭع= 604;یّ ﻤﺎ ﺳﻄﺮ ﮐﺘﺎﺑ&= #65258; ﻣﺎﺿﻮﻥ ﻟﺎ ﻳﻌ&= #65252;ﻠﻮﻥ ﺨﻠﺎﻑ ﻣﺎ ﻋﻠم &= #65252;ﻨﻬﻢ ﻭﻟﺎ ﻏﻴﺮﻩ ﻳﺮ&= #65267;ﺪﻭﻥ ﺩﺭﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬ= ;ﻰ ﺭﺍهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤ= 5192;ﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺧﻠ= ﺎﻳق ﺒﺴﻤﺖ ﺍﻧﭽﻪ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻣﻨﻘﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﻬﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻧﻮﺷﺘﻪ ﭘﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﮔﺎ&= #1607;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯخ= 608;دشان عملی ﺒﮑﻨﻨﺪ ʌ= 61; ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺴʋ= 98;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی هستند ﻭ= ﺩﺭ ﻗﻀﺎ ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ = ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭﺳﻠﻮک اﺳﺖ = 5261;ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ @= 345;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ &= #65261; ﻣﻘﺮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;لی اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﺍﺩﻯ ( = ﺩﻳﻦ ﻭﺳﻠﻮﻙ) الهی A= 170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑِﺪﺍئی ﺪﺭ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﺑﺪﻫﺪ. ﻳﺎ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ ﻗﺸﺮﻯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ = ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺤ&= #1604; ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭحی اA= 255;ﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ= ﺳﻮﺍﺑق ﺨﺪﻣﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﻰ ﻳﺎ تمرّدﻫﺎﻯ= ; ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ می &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟ= 05; ﺒﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺑﺎ ﻫ&= #65252;ّﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ &= #65193;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩ&= #65203;ﺖ ﺑﻬﻴچ عملی غی= ر ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﭘ= 5268;ﺶ ﺭﻓﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;.ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199;ﻫﺮ ﻗﻀﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺪﺭﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺳﺘم ﻨﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭ ﺧﻴ= ﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. = ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪ&= #65267;ﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل &#= 65204;ﻠﻮکی ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻧﻮع= 40; ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ= 5165;ﻯ ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. = ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 740;ر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﻣﺬ&= #65259;بی ﻘﺸﺮﻯ که سلوک الهی ﺮﺍ ﻧمی ᤢ= 5;ﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻐﻀﻮﺏ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻠم الهی ﭙﻴ᥸= 6; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.ﻋلم الهی ﻴﻌﻨﻰ ﺍʌ= 19;ﻠﺎع الهی اﺯ ﺳﺮﻧ᥾= 2;ﺷﺖ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﻮ ﺩﺭﻤﻮﺭﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟﻚ. ﺍﮔ= 5166;ﻫﻰ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺘﺪﺭﻳ&#= 65184;ﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ کنونی عقلی ﺪ&#= 65197; ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺷﺃﻥ ﻮ= ﻣﻘﺎم ﺮﻭحی ﺪﺭ ﺑﺎﻃ= 5253; ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻨﻘ= ;ﺎﺩ) ﻳﻌنی اﻓﺴﺎﺭž= 8;ان ﺒﺪﺳﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻳﻌنی هما= ;ﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّ= 5198; ﺍﺭﻭﺍﺡ. ﻭ ﺩﺭﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﭼﻮﻥ ﻗﺸﺮی ها = 5193;ﺭ ﺍﻧﻘﻴﺎﺩ ﻧﻔس &#= 65259;ﻮﺳﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻧﻔس ﻫ&#= 65262;ﺳﺒﺎﺯ ﻳک آخوند ﻭﻳﺎ= ; ﻳﻚ ﺭﻫﺒﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎ&#= 65227;ﻰ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﮐﻪ = ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﺮﺍ A= 169;ﺪﻧﺒﺎل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻳ= ﺎ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺴﻴﺎس= 740; ﻮ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮐﺴﻴﮑ&#= 65258; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﻬ&= #65198; ﻓﻥّ ﻮﻓﺮﻳبی A= 170;ﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍ= ﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ = ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ قُرآن= ; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘ&= #65268;ک ﺮﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻳﺎﺩﺍ&= #65207;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ ﺍﻣﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺑﻬ&= #65198; ﻧﺤﻮﻯ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺭ&#= 65165; ثبت ﻭ ﻣﻌﻴّﻥ A= 252;ﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺨﻠﺎﻳق ﭙ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ= 740;عی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧ&= #65260;ﺎﻯ ﻨﻴک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﺳﻄح ﺘﮑﺎﻣل ﺤ= 5268;ﻮﺍنی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ &= #65191;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺼل ﻨﻮ&#= 1593;ی ﺒﻬﺘﺮ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی بهر نامی که باشند که ﺑﺮﺣ= ﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﻭﺡ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ غیر ﺳﻠﻮکی ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﮐﻨﻨﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻧﺪ. (ﻣﺎ ﺳَﻄَﺮ) ﺁﻧ&= #64381;ﻪ ﻣﺴﻄﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﻄ&= #65262;ﺭ ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﮕﺎ&#= 65207;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﻣﺎﺿ= ﻮﻥ) ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65261;ﺍﻣﻀﺎﻯ ﻘﻀﺎﻯ الهی ﻤʌ= 68;ﮑﻨﻨﺪ. ﻳﻌنی هرﭼﻪ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ&= #65175;ﺤﻘق ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65256;ﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻠﺎ&#= 65233; ﻋﻠم الهی ﻨﻤ᥾= 8;ﺘﻮﺍﻧند ﻋﻤﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒ&= #64401;ﻨﻨﺪ (ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ) ﺗﻨ= ;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ عاﻗﻞ ﺗﺒﺪﻳل A= 170;ﺎﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻣ&#= 65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ &= #65231;ﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ کن= 83;. ﺩﺭﺍﺻل ﻮﺣﺪﺕ &#= 65261;ﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﺎﻟق &#= 65262;ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻳﮑﺎﻳک هست. ﺑA= 208;ﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﻠو= 02; ﻗﺪﺭت ﺗﺴﻠﻴم ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﻓﻄﺮﻯ ﺨﺎﻟﻖ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ = ﺟﺴم ﻮ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. (ﺟَﻮﺭ)= ﻇﻠم ﻮﺳﺘم ﻮ ﺑﺪ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ = ﺒﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺻل آﻓﺮﻳ= 5194;ﻩ ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﮐﻨﻮﻥ &= #65170;ﺎﻳﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﺮﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴ&= #65198;ﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p></span= > حدیث 1638 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۰۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ ﻠﻠﻪ ﺍﺭﺍ= ﺩﺗﻴﻥ ﻮ ﻣﺸﻴّﺘﻴﻦ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩة ﺣﺘم ﻮ ﺍﺭﺍﺩة &#= 1593;َزّﻡ ﻳﻨﻬی ﻮﻫﻮ ﻟم &#= 65268;ﺸﺎٴ ﻭ ﻳﺄﻣﺮ ﻭ ﻫﻮ ﻟ= ;ﺎ ﻳﺸﺎٴ ﺃﻭ ﻣﺎ ﺭ&= #65155;ﻳﺖ ﺃﻥّ ﻟﻠﻪ نَه®= 0; ﺁﺩم ﻮ ﺯﻭﺟﺘﻪ ﺃﻥ ﻴ= ﺄﮐﻠﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﺸﺠﺮةﻭ= 5259;ﻮ ثاٴ ﺬﻟﻚ ﻭﻟﻮ = 5247;م ﻴﺸﺄ ﻟم ﻴﺄﮐﻠ&#= 65166; ﻭﻟﻮ ﺃﮐﻠﺎ ﻟﻐ&= #65248;ﺒﺖ ﻣﺸﻴّﺘﻬﻤﺎ ﻣ= 588;یة ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻣﺮ ﺍ= ﺑﺮﺍﻫﻴم ﺒﺬﺑح اﺑﻨﻪ ﻭ &#= 1579;اٴ ﺃﻥ لا ﻳﺬﺑﺤﻪ &#= 65261;ﻟﻮ ﻟم ﻴﺸﺄ ﺃﻥ لا &#= 65267;ﺬﺑﺤﻪ ﻟﻐﻠﺒﺖ ﻣشیة A= 165;ﺑﺮﺍﻫﻴم ﻤشیة اﻟﻠﻪ عَ= ;زّ ﻭجَلّ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺭﺍ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍ= ﺭﺍﺩﺕ ﻭ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ مَ= 588;یّت ﻫﺴﺖ. ﻳکی اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﺣﺘﻢ (ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ= ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻘﻮﺍﻧﻴﻥ ﻄﺒی= 593;ی ﻮﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻨﻮعی ﻘﺒل ﺒﺸA= 198;ﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ = ﺍﺭﺍﺩﻩ عَزّﻡ (ﻳﺎ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺳﺎﻟک ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ عَزّﻡ ʌ= 61;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪّﻯ ﻮ ﻫﻤّﺖ &#= 65193;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ = ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﭙﻴ&#= 65208;ﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻫم ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ&#= 65175;ﻐﻴﻴﺮ ﺗﺪﺭﻳجی ﺪﺍﺭA= 193;. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺒِ&#= 65194;ﺍﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘʌ= 32;ﻴﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻮع ف= 608;ق بشری ﺒﺮﺳﺪ. ﻭA= 251;ﺸﻴﺘﻬﺎﻯ اﻭ ﻳک ﻨﻬی اﺯ = 5165;ﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻭ&#= 65267;کی ﺃﻣﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 64381;ﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺍ= ﻳﺎ ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻯ که = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺩم ﻮ ﻫﻤﺴﺮ&#= 65205; ﺩﺳﺘﻮﺭ نَهی ʌ= 52;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﻧ= ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭلی ﺨﻮﺩ مَشی= ;ّت ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ( ﻳﻌن&= #1740; قدرت اجرای قدرت ما از خداوند در ﺍﺧﺘﻴﺎ= ;ﺭ آﺯﺍﺩ ﺍ= ;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ = ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳ&= #65174;. ﺍﺯﻫﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔ&#= 65174; ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی &#= 65194;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺒﺪﻭﻥ ﻤﺨﺎﻟﻔ&#= 65176;ﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﺩﺭﻋﻮﺽ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 64344;س ﺍﺯ تمرّد ﻭ ﻋʌ= 12;ﻴﺎﻥ ﻮﻣﻌﺼﻴﺖ ﺑﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎم ﺮﻭحی ﻮA= 227;ﻘلی ﻮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﭙﻴ&= #65206; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﭘس = ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬﻘﺮﺍ= 5263; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65169;ﺮﻭﺩ ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ = 5165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هست @= 400;ﻪ ﻳکی ﺤﺘمی اﺳ᥵= 4; ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﻭﺍﻳﻥ ﺨ&= #65166;ﺹ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧ&#= 65268;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺣ= ﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﻄ&= #65262;ﺭ ﻃﺒیعی ﺘﮑﺎﻣ = 4; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ع&#= 1614;زّم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺍﻯ الهی اﺳﺖ ʋ= 65;ﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ نیز ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ A= 203;ﻠﻮکی الهی ﻨﻤﺎﻳﺪ. A= 261; ﺍﻳﻥ عزم ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺩﺭعَزّﻳﻤﺖ ᥾= 1;ﻫﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﮐﻪﮐﻨﺘﺮ&#= 1604; اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎل کن= 83;. ﺑﺎﺯ مَشیّت ا= لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧ&#= 65166;ﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65207;ﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑ&= #65252;ﻴل ﺨﺪﺍ ﻋﻤل ﻨﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻗ&#= 65262;ﺍﻧﻴﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻥ الهی خاص ﻘﻬﻘ= ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ عکس ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ که ﻣﺸﺨﺺ الهی= ; هستند. ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﮔ= ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻣﮑﻦ ﻭلی ﻤﻴﮕ= 5196;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﺍﻳﻥ هماﻥ کا᥷= 7; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4;. ﺣتی اﻧﺴﺎﻥ بی عقل= ; ﻭ ﻭﺣشی ﻮ ﺣتی ﻤA= 256;ﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘ&#= 65262;ﺭﺍﺕ ﺍﻭ ﻧمی ﺸﻨﺎﺳ= 5256;ﺪ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻣﺠﺎ= ﺯﺍﺕ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; همین اﻣﺮ ﺭﺍ ʋ= 69;ﺎ ﮐﻤک ﺘﻮﺍﻥ ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ و توسّل یا ﻫﺮﮔ= ﻮﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﻮﺍﺟﺐ &#= 65227;ﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺑﺎ ﮐﻤک خدﺍ = 5165;ﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﺃﻣﺮ) ᥷= 1;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻣﺎ نَهی ﺪﺳʋ= 76;ﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﺎﺯ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﻋﺎﻳﺖﺍﻣﺮ ﻭ نَهی اﻟﻬﻰ ʋ= 97;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣ= ﺮ ﻭ نَهی اﻟﻬﻰ ʋ= 65;ﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم &= #65198;ﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;می ﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﺩم ﻮ &= #65187;ﻮﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﻧﻤﻰ = ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻴﺨﻮ&= #65197;ﻧﺪ مَشیّت ﺍﻧﻬﺎ= ﺑﺮ مَشیّت ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = (ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﺍﺟﺮ&= #65165;ﻯ ﻄﺒیعی ﻤﻘﺮﺭʋ= 65;ﺕ ﺳﺮﻧﻮﺷتی غیر= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ اﺳﺘﺪﻟﺎ= 604; ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﻭﻟ&#= 65264; ﺍﮔﺮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣ&= #65268;ﮑﺮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی ﻤﺎﻧﻨﺪ = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﺍﻳﻥ غلبه ﺍʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﻭ مَشیّت ﺳﺎﻟ= ;ک ﺒﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165; ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻏ= ﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓ&= #65198;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﻳﺶ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65175;ﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ = ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﺩم ﻮﺣﻮﺍ ﮐ&#= 65258; ﺧﻠﺎﻑ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65261;ﻗتی ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻨﻮ&= #65199; ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʋ= 70;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ&#= 65197; ﮐﻮﺩکی ﺪﺭ ﺑﻬ= 5208;ﺖ بی ﺨﺒﺮﻯ ﻮﺣﻴ= 5262;ﺍﻧﻴﺖ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ م&= #1614;عصومیّت ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﭙس ﺍ&#= 65199; ﺑﻠﻮغ عقلی ﻮ ʃ= 44;ﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ &= #65197;ﻋﺎﻳﺖ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺑﮑ&#= 65256;ﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﻣثلا ﺩﺳA= 176;ﻮﺭ ﺫبح اﺳﻤﺎﻋﻴ = 4; ﺒﺎﺑﺮﺍﻫﻴم ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5255;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﮑﻨ&= #65194; (ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻤﺮﺩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ غیرﺳﺎﻟک اﺳﺖ= ;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک اﻧﺠﺎم A= 252;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻗﺘل ﻨﻔس أم= 17;اره ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194;. ﻭﻫﺮ کامل الهی ﺳﺎﻟک ﭙ᥾= 8;ﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺯ = ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒ&#= 65198;ﺩ. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﺪﺍئی ﺪﺳﺖ ﺑ= 5194;ﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻮﺍﺻﻞ ﺑﻘﺎﺋﻢ &= #65261;ﺑﺎﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ&= #65251;ﺒﻌﻮث ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻦ بِدای الهی ا= 5203;ﺖ. ﻭ ﻣﺮگ ﻮﺍقعی A= 204;ﺎﻟک ولایا محمدی = 5194;ﺭ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﻘﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳ= 5194;. ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﺮگ ﺤ&= #65166;ﺻل ﻤﺮگ ﻮﺍقعی ا᥾= 1; ﻫﺴﺖ ﻭ بِدای الهی &= #65194;ﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺨﻠق &= #65170;ﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎﻣﺎ&= #65253; ﭽﻮﻥ هر کامل الهی ﻭﺻﺎﺣﺐ ʌ= 51;ﻌﺮﻓﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﺑ&= #65198;ﺍﺑﺮ ﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﻣﮑ&#= 65198;ﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ&#= 65259;ﺎﻯ عقلی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﮔﺮﺟﻮﺍﺏ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ &= #65262;ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺍﻓﺮﺍﺩ᥾= 3; ﻧﺎﺩﺍﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; شایسته ﮔﻮﺵ ﺩ= ;ﺍﺩﻥ ﺒﻨﺼﺎﻳح سلوک الهی ﻨمی ﺒﺎﺷ= ;ﻨﺪ.ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣ&= #65166;ل ﻮ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﺍﻓﺮ&= #65165;ﺩ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫنž= 3; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣ&= #65194;ﺭک ﻘﻄﻌﻰ ﻭﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺣﺪﻳث انها ﻟᥴ= 6;ﺯم اﻟﻘﺒﻮل ﻧﻤﻴA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻓ= ﻘﻄ اﺯ ﻧﻈﺮ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ اﺣﺎ&#= 65193;ﻳث ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭﻳﮑﻨ&#= 65262;ﺍﺧتی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻟّ&#= 65166; ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻫﻤﮕ&= #65264; ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺍﺯﻧ= ﻈﺮ ﻣنطق ﻤﺎﺩﻯ ﻀA= 194; ﻭ ﻧﻘﻴﺾ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺑﮕﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1639 - A= 197;ﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ(ﺝ۵ﺹ105 ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﺭﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺟﻨگ &= #65208;ﺨصی ﺮﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﺍﻫ&= #65253; ﺪﻳﺪم ﭙس ﺑﺴﻮ= 5263; ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺩﻳﺪ&= #1605; که ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ= 5262;ٴﻤﻨﻴA= 253; اﺳﺖ (ﺍﻳﻥ ﻠﻘﺐ = ﻣﻮﻟﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ) ﻭﺭﺍﻭﻯ ا&= #65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65208;ﺎﻥ ﭙﺮﺳﻴﺪم ﺪﺭﭼ= 5256;ﻴﻥ ﺸﺮﺍﻳﻂ (ﺟﻨگی ) = ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻣﻌﻤﻮﻟ= 5264;؟ (ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺰﺭﻩ) ﻣ= ;ﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺁﺭ= 5263;: اﻧّﻪ ﻟﻴس ﻣﻥ عبد ﺍﻟّﺎ ﻭ ﻟA= 258; ﻣﻥ اﻟﻠﻪ عَز¡= 7; ﻭجَلّ ﺣﺎﻓﻈ ﻮ ﻭﺍﻗی&#= 1577; ﻣﻌﻪ ﻣﻠﮑﺎﻥ ﻳ&= #65188;ﻔﻈﺎﻧﻪ ﻣﻥ اﻥ ﻴﺴﻘﻄ ﻤ&= #65253; ﺮﺃس ﺟﺒﻞ ﺃﻭ ﻳ&= #1602;ع فی ﺒﺌﺮ ﻓﺎﺫﺍ &#= 65255;ﺰﻟﺎ ﻟﻘﻀاء ﺨﻠّﻴʋ= 66; ﺑﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ کلّ شیئ= ; ﻫﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﻨﺪﻩ ﻣطیّع = 5;ﺳﺖ و نه مخلوق بشری غیر سال= 705; ) ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺤﺎﻓﻈ= ﻮﺣﻤﺎﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺼﻮﺭﺕ ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺎ&= #65235;ﻈﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍ= ﺯﻗﻠّﻪ ﮐﻮﻩ ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻌ&= #65198;ﭼﺎهی اﻓﺘﺎﺩ ﺍﻭ ﺑﮕ&#= 65268;ﺮﻧﺪ ﻭﺣﻔﻈ کنند .ﻭ = 5165;ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻗﻀﺎﻯ ال= 607;ی سر ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻣﻴ&= #64401;ﻨند ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﻭﺗﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮ= 5193;ﺍﺕ ﺩﺭ ﺣﻔﻈ الهی = 07;ستند ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻓﺮﺩﻯ عمل ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ غ®= 0;ر ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺧﻮﺩ &= #65199;ﻧﺪگی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺴﺖ &= #65261;ﻟﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﻳک ﻘ= ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻴﺸ&#= 65258; ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ حد= 740;ث ها اﺳﺖ ﮐﻪﻋﺒA= 166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 261;ﻟﺬﺍ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨ&#= 65256;ﺪ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﻫﺮ ﺟﻤﺎﺩ ﻭ ﺣﻴ= ﻮﺍﻥ ﺪﻳﮕﺮ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔ= ﺮ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65193;ﺭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.&= #65165;ﺑﺘﺪﺍ ﺗعقل ﻤﻴﮑﻨﺪʋ= 69;ﻌﺪ ﺗﻮکُلّ ﻤﻴﻨ᥽= 2;ﺎﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭﻯ ا&#= 65199; پیش ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴ@= 401;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﻓﺮ= ﺷﺘﮕﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯهمه هست= ند ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳث ﺣﻔﻈ الهی اﺯ ʌ= 03;ﺎﻟک ﻤطیّع ﻮ ﺑﻨﺪʌ= 57; ﻭﺍقعی ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﺳ= 5174;. ﻭﭼﻮﻥ ﻘﻀﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻴﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷA= 174; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻮش&#= 1740;ح اﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮ&= #65165; ﮔﺮﺩﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑ= ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ به ﺸﺮﻁ ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎ ﺍﺳﺖ.ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣتی هر ﺳﻘﻮﻃ A= 262;ﺑﻠﺎئی ﺨﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ ﻋﻠﺎﻣﺖ &= #64344;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﻭحی اﻭ ﺍﺳﺖ. &#= 65251;ﺎﺩﺍم که ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم = 5262; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ= ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳ&= #65253; ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ا = 4;هی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮ&= #65183;ﻮﺩ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ ﻭﺭ&= #65261;ح اﻭ ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻫﺎ&#= 1574;ی ﺪﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ ﻋﺮ&= #65261;ﺳک ﺨﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ&= #65263; ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ اﻧﮕ= 5208;ﺘﺎﻥ ا اﺩﺍﺭﻩ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ = ﺑﺮﻭﻯ هم ﻤﻴﺮﻳﺰﺩ. ﻭ&#= 65187;تی ﺬﺭﺍﺕ ﻭﺟﻮﺩﺵ &= #65165;ﺯﻫم ﻤﺘﻠﺎشی ﻮ ﻓﻨ= 5166; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﻘﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﺳA= 198;ﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩ &= #65193;ﺭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻔﻌلی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘ= ﺮﺑﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﺴم ﻮ= ﺫﻫﻥ ﻮﺭﻭح اﻭ ﺳﺮﭘ= 5166; ﻭﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺍ&= #65223;ﻬﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩﻯ کند (ﺍ= 5255;ﮕﺎﻩ ﻣﺠﻠﺴﻰقشری) = 5;ﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺒ&= #65166;ﻟﻐﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺑ= ﻠﺎﻳﺎ ﻭﻣﺼﺎﺋﺐ ﮐﺮﺩ. = ﻭﺗﺮک ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻧﻤﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺍﻭﻫﺎ&#= 1605; ﺪﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺣﺘﻤﺎ&#= 65247;ﺎﺕ ﺫﻫنی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﺎنع ﻨﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺎﻟ= ﺎﺧﺮﻩ ﻣﺠﻠسی ﻤﻌﻠﻮ= 05; ﻨﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍ&= #65197; ﮐﺮﺩ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺭﺍ ﺧﻨثی ﻨﻤﻮ= 5193; ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﻘﻌﺮ ﭼﺎﻩ = ﭘﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻣ= ﮑﻠﻒ ﺑﺤﻔﻈ اﺳﺖ. پس= 5165;ﻳﻥ ﻔﺮﺍﺭ ﻳﺎﻋﺪم &#= 65236;ﺮﺍﺭ ﭼﻴﺴﺖ. ﻭ ﻭﻇﺎﻳ= ﻒ ﮐﺪﺍﻣﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭ ﻇﻬ&= #65262;ﺭ ﺧﻄﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻳﺎ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﺯﺧﻄﺮ دور ﻣA= 166;ﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1640 - A= 261; ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ10= 5 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> &#= 65192;ﻤسة ﻟﺎ ﻳﺴﺘﺠﺎﺏ ﻟ&= #65260;ﻢ ﺃﺣﺪﻫم ﺮجَلّ= ; ﻤﺮ ﺑﺤﺎﺋﻄ ﻤﺎﺋﻞ &= #65261;ﻫﻮ ﻳﻘﺒل اﻟﻴﻪ ﻭ= 5247;ﻢ ﻳﺴﺮع اﻟﻤﺸﻰ = 581;تّی ﺴﻘﻄ علیّه </s= pan>7ﻳکی اʋ= 99; ﭘﻨج گرﻭهی که ﺩﻋﺎ= ;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﺠﺎ= 5167; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ (ﻳﻌن&#= 1740; ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ت&#= 1580;لّیات الهی ﻮ ﭘﺬﻳﺮʌ= 05; الهی ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﮐس&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ &= #65193;ﻳﻮﺍﺭ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺴﻘﻮﻃ</= span><s= pan dir=3DLTR> ﻮﻣᥴ= 6;ﺋل بگذرد <= /span>ﻭ ﺪﺭ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺭﻓﺘﻥ ﺨﻮﺩ تسریع نکند ﺗ&#= 65166; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺴﻘﻮﻃ &= #65194;ﻳﻮﺍﺭ ﺑﺮﺍﻭ ﮔﺮﺩﺩ(ﻳ&= #65228;نی ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ.و &= #65267;ﻌنی اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &#= 65251;ﻬم اﺳﺖ ﻧﻪ ﺟﺒﺮا= 604;هی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ.ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﺪﺍﺳﺘﺎﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65262;ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ که ﻤﺨﺘﺎﺭ ﺑﺎ= 5197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷن= 583;. ﺩﻋﺎ ﻭسلوک الهی اﻧﻬﺎ ﻣ᥸= 4;ﺘﺠﺎﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺳﺎﻟک هم ﻤﻠﺎA= 187;ﻈﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﻭﻫﻢ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﺗعقل ﻤﻴﻨﻤʋ= 66;ﻳﺪ ﻳﻌنی ﺘﻮکُلّ= ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ا&#= 1604;هی هرﭼﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻳﻌنی ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261; ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳ&#= 65174; ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﻭ ﻓﻬم ﺪﺭسلوª= 5; الهی ﺒﺎﻭﻟﻴᥴ= 6;ﻯ الهی ﻤﻴﮑﺸﺪ.<o:p>= </o:p> حدیث 1641 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ106 ﺑحاﺭ) ﮐﻪ ﺑﻤﻮ&#= 65247;ﺎ علیّ گفتند ﺷ&#= 65192;صی ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت الهی ﺼﺤﺒﺖ ﻣʌ= 68;ﮑﻨﺪ. (ﻳﻌنی اﺧﺘﻴﺎA= 197; ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧ= ﺒﻮﺩﻥ ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺳA= 198;ﻧﻮﺷﺖ) ﻭﻟﺬﺍ ﻭﻯ اﺣﻀ&#= 65166;ﺭ ﺷﺪ ﻭﻣﻮﻟﺎ ﭘﺮ&= #65203;ﻴﺪ ﺍﻯ ﺒﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ = ﺍﻳﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﺍﻧﻄﻮﺭ &= #64400;ﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﻓ&#= 65198;ﻳﺪ ﻳﺎ ʋ= 65;ﻧﻄﻮﺭﻯ که ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻴﺨ= 5262;ﺍﺳﺘﻰ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺍﺩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻧﻄﻮ&#= 65197; ﮐﻪ خداوند ﺧﻮ= ;ﺩﺵ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﭼﻮﻥ ﺒ&= #65268;ﻤﺎﺭ ﺷﺪﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﺨﻮ&= #65165;ﺳتی که ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻮ= 5263; ﻳﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ؟ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺎسخ &#= 65194;ﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65264; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ. ﻣﻮﻟ&= #65166; ﺳﭙس ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ &#= 65261;ﻗتی ﺸﻔﺎ ﻳﺎﻓتی ﺘ= 5262; ﻣﻴﺨﻮﺍﺳتی ﻴA= 166; ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺸﻔﺎ ﺭﺳﻴﺪﻯ&#= 1567; ﺍﻥ ﻤﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺍ= ﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮ= ﻟﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﻫﺮ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﺷﻮﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261;مَشیّت ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎم&#= 1614;شیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ؟ ﻭﻣ= 5198;ﺩ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ &#= 1605;َشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﻮﻟﺎ گفت ﺍﮔﺮﻏﻴﺮʋ= 65;ﺯ ﺍﻳﻥ ﻤﻴﮕﻔتت= 40; ﺒﭽﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﻰ ﮐﻮﺑﻴﺪﻡ (ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻫﺎﻧﺖ &= #65255;ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻨﻮﺯ حَقّ هرﺍﻧﺴﺎنی هس= ت ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺑﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺧ&= #65262;ﺩﺵ ﻣﺴﺌﻮل ﻔﮑﺮ ﻭ&#= 65227;ﻤل ﺨﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ&= #1740; ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﻤﻮﻟﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ خود ﺑﻔﻬﻤﺎﻧʋ= 94; ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﻥ اﺭﺍﺩﻩ&#= 65165;ﻯ که ﺩﺍﺷﺘﻰ ﺩﺭ= 5165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﮔﺬﺍﺷﺘﻰ &= #65261;ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘ&#= 65264;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮک ﻤﻄﺮح ه= 87;تند ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴ&= #65240;ﺎ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻮ ﻣﺮﺍ&= #65187;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ طی کنند تا شایس= 578;ه ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ اﻣﺮ ﺑﻴʌ= 53; اﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ از آ= 606; ﺧﺪﺍ است ﻭﻫم = 75;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166;ﻫم هستند. ﮐﻪ ﺳﺎʌ= 47;ک ﺒﺎ ﺗعقل ﻮ ﺗﻮ= 705;ُلّ ﻤﻴﺸﻮﺩ.ﮐﻪ ﺗع&#= 1602;ل اﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ</= span>. <= span lang=3DAR-SA>تمامی ایا= 8; قرآنی و تمامی حدیث= 607;ای پیامبرو امامان و اولیای الهی تنها در سالک= 575;ن کارَبّرد دارد و نه قان&#= 1608;نی برای جامعه های غیر سالک الهی باشد . <o:p></o:p></sp= an> حدیث 1642 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ106 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨص&= #1740; اﺯ ﺍﺗﺒﺎعد ﺒ= 06;ی اﻣﻴّﻪ ﺑﺮ ﻭﻯ &#= 65261;ﺍﺭﺩ ﺷﺪ. ﻭ ﺭﺍﻭﻯ خبر ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ A= 255;ﮕﺮﺍﻥ امام ﺸﺪﻳم ﻮ ʄ= 04;ﻔﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ = ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻳم ﻳﺎ ﺑﮕﻮ&#= 65163;ﻴم که ایشان ﺍﻳﻨ= ﺠﺎ ﻧﻴﺴﺘند.و ﺍﻣﺎم گف&#= 1578; ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻥ ﻮﺍﺭ= ﺩ ﺷﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺳ= ﻮل ﺨﺪﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ <= b>اﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ عند ﻟﺴﺎﻥ کلّ= ; ﻘﺎﺋﻞ ﻭﻳﺪک ﻠﺒﺎﺳﻂ &#= 65235;ﻬﺬﺍ ﺍﻟﻘﺎﺋل لا ﻳA= 204;ﺘطیّع ﺃﻥ ﻴﻘﻮل اﻟّA= 166; ﻣﺎ ﺷاء اﻟﻠﻪ = 5261;ﻫﺬﺍ ﺍﻟﺒﺎﺳﻄ لا ﻳ= 5204;ﺘطیّع ﺃﻥ ﻴﺒﺴﻄ ﻴﺪﻩ = ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺎ ﺷاء اﻟﻠA= 258; ﻓﺪﺧل علیّه ﻓ= ;ﺴﺄﻟﻪ ﻋﻥ ﺃﺷﻴاء ﺁﻣ= 5253; ﺒﻬﺎ ﻭ ﺫﻫﺐ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰﺩ ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ گوﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭﺳA= 174; ﻫﺮکَس ﺍﺳﺖ ﮐA= 258; ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩ. ﻟﺬﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﮕﻮﻳﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ (ﻧﻤﻮ&= #65255;ﻪ ﮐﻠﺎم اﻫل ﺠﺒA= 198; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺴتی ه= 585;ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ = ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺴتی غیر ʋ= 65;ﺯ ﺧﺪﺍ ﮐسی ﻨﻴﺴ= 5174;. ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻳک ﺘﻮﻫ&#= 1617;م ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺪﺭﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻫﺮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ &= #65183;ﺰهَوَس ﻭﻓﺸﺎﺭ ﻧﺎﺧﻮ&#= 65193;ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻧﺎ= ﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﻫﺮکَس ﻧﻴﺰ ﺩA= 203;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣﻘ= ﺎمی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭحی = 575;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ ﻣﻰ ﺑ= ﻴﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﺒﻴﻨﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺑﺠﺎﻯﻤﺎ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺎﻧ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ = ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻴ= ﻔﻬﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﻤﺎ ﺩﺳ= ﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻤﺎ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺤﺮﮐﺖ ﻭﺍد&#= 1575;ر ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ گفته ﺍﻣﺎم اﺳ= ;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗتب ﺼ= 5188;ﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺣ= ﺮﮐﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﺮﺑ&= #65262;ﻃﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮ= ﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮ= 5165; ﺑﺎﺁﺯﺍﺩﻯ عم= 04; ﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ &= #65197;ﻭﺍﻥ ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ آلوده ﻣﺎ ﺍﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﺘﺎ ﮐﻨﻮ= 5253; اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺗ= ﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی ﺪﺍﺭﺩ ﺍ= 5199; ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺳ= ;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﺩﺳ= ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺗﺎﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻮ&#= 65267;ﺴﻨﺪﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ&= #1575;لهی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﺍﻣﺮ&= #65263; ﻮﻫمی ﻤﻴﺪﺍﻧA= 194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗ&#= 65256;ﻬﺎ ﺩﺭسالک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﺍﻋم اﺯ ﺍﻳﻨﮑ= 5258; ﺍﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﻮ&#= 65259;می ﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺍﺻﻴ&= #65246;. ﻭلی ﺤﺮﮐﺎتی ʌ= 52;ﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﮔﺸ= ﺘﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﻟق ﻘﺒﻠﻰ ﻭ&#= 65251;ﺪﺑّﺮ ﮐﻨﻮنی ﺮﻭﺍﻥ = 575;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻧﭽﻪ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤ&#= 65166; ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ که &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ&= #64400;م گذﺍﺭﺩﻩ ﻭﻣﺎ = 5197;ﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﺍﻣﺎم اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻳﻥ &= #65208;ﺨﺺ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﻣﻨ= ﺒﺴﻄ ﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ= ﺳﺖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﻣﮕﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻭﺍﺭﺩ = ﺑﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺷﺪ ﻭﺳﺌ&= #65262;ﺍﻟﺎتی ﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ ﺑﺎﻭ&#= 65197; ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ. ﻣﻄ= ;ﺎﻟﺐ ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﮐ&= #65258; ﺧﺎﺹ سلوک الهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ A= 169;ﺪﺍﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻮﻣﻌﺘ= 5240;ﺪ ﻭﻋﺎﻣل ﺒﺪﺍﻥ &#= 65208;ﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ. ﻳﻌنی ﺴ&= #65166;ﻟک اﻣﺎم گرﺩﻳﺪ ʌ= 67;ﺎ ﻳک ﻘﺪم اﻭﻟﻴA= 258; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻤ&#= 65166;ﻥ ﺴﻠﻮکی ﺒﺮﺩﺍA= 207;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺟﻌ&#= 65166;ﻥ اﻣﺎﻣﺎﻥ ﺟﺰ ﻃ&#= 65166;ﻟﺒﺎﻥ سلوک الهی ﻨﺒ&= #65262;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ نی= 586; که ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺒ= 5188;ث ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨ= 5194; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮔﻔ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗ&#= 65156;ثیر ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﺻ&= #65262;ﻟﺎ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ&#= 65267;ﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﻭ&= #1587;یع اﺯﻃﺮﻑ ﺍﻣﺎﻣ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ &= #65251;ﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﻥ = ﺠﺒﺮ الهی ﻴﺎ ﺳﺮﻧʌ= 62;ﺷﺘﻰ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻭﻫمی اﻧﺴﺎﻥ = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻣﻴﺪﺍ&#= 65197;ﺩ ﻭﺍﻭﻫﺎم عقلی= ; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎم ﺤﻘ&#= 65268;ﺮ ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 65197;ﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺗﺴ&= #65248;ﻴک ﭙﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می ﺸﻮﺩ. ﮐﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻜﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺟﺰ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻭﻣﺼﻮّﺑﺎﺕ ﭘ= 5268;ﺮ ﺭﺍ ﻋﻤل ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻥ اﻋﻤﺎل ﺮ&#= 65165; ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻤﻴ&= #65194;ﺍﻧﺪ. ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ ﻘﺒلی اA= 199;ﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﻣﻀﺎ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﻴک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﻭﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ال= 07;ی ﻮ ﻗَﺪَﺭ خویش= ; ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﺍﻧﭽﻪ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻭ &#= 65165;ﻣﺘﻨﺎع اﺯ ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی کاA= 197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻴ&= #1670; کاﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ = 5169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻋﻤﺎل غ= 585;ﻳﺰﻯ ﭽﻮﻥ ﺘﻨﻔّس ﻭ= 5231;ﻴﺮﻩ ﻫﻴﭽﮑﺪﺍم ﺒﺎ= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﺎﺭ ﺟﺴ= م اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ.ﻭﺍﻓﮑﺎﺭA= 263; که ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳ= 5194; ﺟﺰ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻮ ﺗوسل عبادی = ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﺗعقل ﺪﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﺗﻮکُلّ کاﺭ= ;ﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﺎﺭ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. = ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻭ&= #65211;ﺎﺣﺒﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺘ= ﻔﮑﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬ&#= 65264; ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩفع ﺸ= 5198;ک ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﺗﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ &= #65235;ﮑﺮ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺘﺪﺭﻳج ﻔﺮﺍﻣﻮشی اﺯ @= 404;ﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ ﺑﻴ&= #65192;ﻮﺩﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺑ᥽= 6;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺣﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺧ&= #65248;ﺴﻪ ﻭﻓﺮﺍﻣﻮشی ﺨA= 262;ﻳﺸﺘﻦ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس &= #65165;ﺯﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎA= 263; ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&= #65166;ﮐﻤک ﻮ بِدای الهی &= #65170;ﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ. = ﻭﻳک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﻫﻔ&= #65174; ﻗﺪم اﺻلی ﻨﺠʋ= 66;ﺕ ﺭﻭح اﺯﻧﻮع ﺒA= 208;ﺮﻯ ﺒﻨﻮع فوق بشری ﺑﺮﺳﺪ.<o:p></o:p></= span> حدی&= #1579; 1643 - ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ112ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻘﻀاء = 5262; ﺍﻟﻘَﺪَﺭ ﺧﻠA= 240;ﺎﻥ ﻤﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ &#= 65261;ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺰﻳﺪ فی اﻟﺨA= 248;ق ﻤﺎ ﻳﺸاء ﻗﻀﺎ= ; ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﺍﺯ ﻣﺨ= 5248;ﻮﻗﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ (ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻩ ﺑﻌﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍ&= #65251;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺮﻯ ﺨ= ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺿﻤ&#= 65253; ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻣﺸﻴﺘﻬﺎی &#= 65239;ﺒلی اﺳﺖ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻭ مَشیّت ﮐﻨﺪ= ; ﻣﻴآﻓﺮﻳﻨﺪ.(ﻋ= ﻠﺖ ﺍﻳﻦ آفرینش ﻗ= ;ﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭﻫﺮﭼﻴ&= #65200; ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﻭ ﻣ= ﺸﻰ ﻭ ﺑﺠﺮﻳﺎﻥ اﻧ&#= 65194;ﺍﺧﺘﻥ اﻣﻮﺭ ﺑﺴﻮﻯ ﺘ&#= 64401;ﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻔ&= #65204;ﺎﺩ ﺭﻭح ﺒﺎ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻫﺎ ﺍﺳﺖ) ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ = ﺩﺭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭﮐثرﺕ ﻋﺪﺩﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺰﺍﻳ&= #65206; ﻣﻘﺎمی هر ﻣﺨʌ= 48;ﻮق ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨ= ﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ. = ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﻓﺰ&#= 65165;ﻳﺶ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح اA= 255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ= ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ = ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻄﺮﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﺸʋ= 66;ﻣل ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ ﺴﺎ&= #65247;ﻚ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻋﻤ&#= 65166;ل ﺴﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺣ= 4401;م ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﮐس ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠʌ= 64; ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ک ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮ&= #65255;ﻰ ﻭﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔA= 228;لی ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ = الهی ﺸﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻗ&= #65216;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻣﮕﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﭘس &= #65165;ﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐ&#= 65264; ﺩﺭﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮ= 581; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭ ﺑﻠ&= #65166;ﻳﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﺍﺳﺎس ﺍﻳﻦ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﺗ= 5166;ﺳﺎﻟک ﺼﺒﻮﺭ ﻭ ﻭﺭﺯﻳ&= #65194;ﻩ ﻭ ﭘﺎک ﺸﻮﺩ ﻭﺑ&= #65208;ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ (ﻗَﺪَ&= #65197;) ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻘ= 5194;ﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺟ&= #65170;ﺮ الهی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ A= 165;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﻭﺍﮔﺎهی اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﮐ&#= 65166;ﺭﻯ میثبت ﻳﺎ ﻣﻨف= ;ی ﺪﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣ= ﻔﻬﻮم ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺑﺎ= ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠ= 5170;ﺮ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﻣﺸﺘﺮ&= #1705; آﻧﻬﺎ ﺩﺭﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ &= #65193;ﺭ قشری های ﻤﺬﻫ= ﺒﻰ همه ادیان رسمی ﮐﻪ ﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﺑﻤﻴل ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻣﻘﺒﻮل الهی ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺨ&= #65248;ﻖ ﻳﻌنی اﺯﺩﻳﺎʋ= 93; ﻋﺪﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل ﻤﻘﺎﻣﻰ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ= 4400;ﻤک کرﺩﻥ ﻤﻘﺎم ﺮA= 261;ﺣی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ غیر A= 203;ﺎﻟک ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1644 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺴﺠﺎ= 5193; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ112ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻧﺼﻴﺐ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴ&= #65198;ﺳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗَﺪَA= 197;(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ) ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳ= ﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻤﻞ( ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤل ﺴﻠﻮﮐﻰ) = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ</sp= an>: اﻥّ اﻟﻘَﺪَA= 197; ﻭ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺑﻤﻨ&= #65200;لة ﺍﻟﺮﻭح ﻮ ﺍﻟﺠ&#= 65204;ﺪ ﻓﺎﻟﺮﻭح بغیر= ; ﺟﺴﺪ ﻟﺎ ﻳﺤس ﻭ ﺍﻟﺠ&= #65204;ﺪ بغیر ﺭﻭح ﺼﻮ᥷= 7;ة ﻟﺎ ﺣﺮﺍک ﺒﻬﺎ &= #65235;ﺎﺫﺍ ﺍﺟﺘﻤﻌﺎ ﻗﻮﻳ&#= 65166; ﻭ ﺻﻠﺤﺎ ﮐﺬﻟک اﻟﻌﻤل ﻮ ﺍﻟﻘ= 5194;ﺭ ﻓﻠﻮ لم ﻴﮑﻥ ا= 5247;ﻘﺪﺭ ﻭﺍﻗﻌﺎ علیّ = 5;ﻟﻌﻤﻞ ﻟم ﻴﻌﺮﻑ ﺍﻟﺨ&#= 65166;ﻟق ﻤﻥ اﻟﻤﺨﻠﻮﻕ &#= 65261;ﮐﺎﻥ اﻟﻘﺪﺭ شیئا ᥼= 7;م ﻴﺤس ﻭﻟﻮ ﻟم ﻴ&#= 64401;ﻥ اﻟﻌﻤل ﺒﻤﻮﺍA= 235;قة ﻣﻥ اﻟﻘﺪﺭ ﻟم &#= 65268;ﻤﺾ ﻭﻟم ﻴﺘﻢ ﻭﻟﮑ&#= 65256;ّﻬﻤﺎ ﺑﺎﺟﺘﻤﺎﻋﻬم= 75; ﻗﻮﻳﺎ ﻭ ﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﺍﻟ= ﻌﻴﻮﻥ ﻠﻌﺒﺎﺩة ﺍﻟﺼ= 5166;ﻟﺤﻴﻥ ﻗﺪﺭ ﻭﻋﻤل ﻤᥴ= 6;ﻧﻨﺪ ﺭﻭح ﻮﺟﺴﺪ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ رﻭح ﺒﺪﻭﻥ &#= 65184;ﺴﺪ ﺍﺣﺴﺎسی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭﺟﺴﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺭ&= #65261;ح ﺼﻮﺭﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﺤ&= #65198;ﮐﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ= ; ﻫم جَمع ﺸﺪﻧﺪ ﻗʌ= 62;ﻯ ﻮﺻﺎﻟح ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﻧﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﻤل ﻮ ﻗ= ﺪﺭ ﭼﻨﻴﻥ اﺳﺖ ( ﺩﺭ= ﺳﻠﻮک ﺠﺒﺮ الهی ﻮ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻫم &#= 65194;ﺭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣﺮ&= #65267;ﻥ جَمع ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4;) ﻭﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ ﻭﺍقع ﻮ ﻣ&#= 65256;ﻄﺒق ﺒﺮ ﻋﻤل ﻨﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺧﺎﻟق ﻮ ﻣﺨﻠﻮ&#= 1602; اﺯ ﻫﻢ ﻗﺎﺑل ﺸ&#= 65256;ﺎﺧﺖ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻗﺪ&= #65197; بی ﺤس ﻣﻴﻨﻤﻮA= 193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻤل ﻤﻮ&= #65165;ﻓق ﻘﺪﺭ ﺑﻮﺩ ﺍﻳﻦ = ﻋﻤل اﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺗﻤﺎ&#= 1605; ﻨﻤﻴﻴﺎﻓﺖ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎ ﺍﺟﺘﻤﺎع ا= 5255;ﻬﺎ ﻗﻮﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ بِدای ﺧﺪﺍ᥾= 1;ﻧﺪ ﭼﺸم اﻧﺪﺍﺯﻯ = 5170;ﺮﻋﺒﺎﺩ ﺻﺎﻟح ﺨﻮﺩ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭﻋﻤل اﺭﺍﺩﻩ = 5165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻗﺪﺭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻗﺒلی اA= 203;ﺖ. ﻭﻋﻤل ﻨﺘﻴﺠﻪ &#= 65175;ﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﺩﺭ= 5231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻋﻤ= 5166;ل اﻧﻬﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ &= #65252;ﻔﻴﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;.ﻭ حدیث ها ﺳﺮﺍﺳ= ;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﮐﻪ ﻋﻤل اﻧﻬﺎ &#= 65165;ﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟک ﺤتی اﮔʋ= 98; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺗ= ﻮﺍﻥ کم ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5194; ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺷﺨ&= #65210; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮک ﻮسع= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣﻰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮ&= #65193; ﻭﭘﺎک ﻨﻤﺎﻳﺪ. &= #65175;ﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 84;ﺪﻳﺪﻯ ﺪﻫﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺮﻧ= ﻮﺷت هاﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻏ= 5268;ﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﺘمی ﻤﺨﻠﻮﻗA= 166;ﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 4400;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ&= #65165;ثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﺨﺎﻟ&#= 65234; ﺍﻥ کاﺭﻯ ﻨﻤﻴ= 4401;ﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﺠﺒﺮ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴ= ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭ ﻳ= ک ﺴﺎلک ﻮﻇﻴﻔﻪ = 5169;ﻮﺩﻩ ﻭﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻭﻣﻄﺎﺑق ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺴﺠﺎﺩ ﺭ&#= 65261;ح ﻮﺟﺴﺪ ﺭﺍ ﻣثا= 604; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻋﻤ&#= 1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺎﻭﺭ= 5193;. ﮐﻪ ﺟﺴﺪ ﺑﺪﻭﻥ = ﺮﻭح ﺪﺭک ﻮﺣﺴّﻰ ﻧ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬ ﺍﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; نیز ﺒﺪﻭﻥ عمل= ; ﺴﺎﻟک ﺘﺤﻘق ﻨﺪﺍﺭﺩ. &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ع مل ﺗﮑﺎﻣل اʌ= 55;ﺴﺎﻥ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; گیاﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﺤA= 198;ﮐﺖ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻌن&#= 1740; ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﮔﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎع &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺟﺒﺮ الهی ﺒA= 166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﻋﺪم اﺳﺘﻔ= 5166;ﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺑﺎﻫم جَمعت ﺸ= ;ﻮﻧﺪ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح ﻮ &= #65175;ﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄ&= #65166; ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ ﺴﻠﻮ&#= 65241; الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ ﻭﺻﺎلح ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ ﮐﻪ ﺍﺻﻠﺎح ﺮﻭ&#= 1581; ﺴﺎﻟک ﭙس ﺍﺯ ﺗ&#= 65200;ﮐﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺁﻥ ﭙس ﺍ= ;ﺯ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﺎﻟﻚ &#= 64400;ﻪ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65175;ﺮک اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 64401;ﻨﺪ ﻭﻣطیّع ﺨﺪﺍ ʌ= 61; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺷﻮʋ= 93;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺩﺭﺧتی ﺒﺪﻭﻥ = 5188;ﺮﮐتی اﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺧﺖ(&= #64404;ﺮﭼﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ نیز ﻤﻴﮑﻨA= 194; ﻭلی ﺠﺒﺮﺍ ﻭ ﻃ&#= 65170;ﻴﻌﺘﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺍﺭﺍﺩﻯ) ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻤ&#= 65166;ﻟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ &= #65255;ﻘﺶ ﺧﺎلق ﻮ ﻣﺨﻠﻮ= 602; گم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘ&#= 65264; ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت A= 235;ﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎلقی نیز لاﺯم ﻨﻴﺴ= ;ﺖ. ﻭلی ﻮﻗتی ﺴﺎʌ= 47;ک اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﻭ = ﺗﺮک اﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺩ= 5267;ﮕﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 52;ﻴﺮﺳﺪ ﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻧﻔ&= #1587; و نقش ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = 5255;ﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻭﻫم ﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮض و جعل ﻨﺨﻮﺍﻫʋ= 94; ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﻀﺎﻯ ﻗﺪﺭ ﻳ&= #65228;نی اﺧﺮﻳﻥ اﺟﺎﺯA= 257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺤﻘق هر ﺧﻮﺍA= 203;ﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻳﻌن&#= 1740; اﺟﺎﺯﻩ ﻋﺒﻮﺭ &#= 65261; ﮔﺬﺭ ﻭ ﺍﺗﻤﺎم &= #65262; ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻥ هر = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﻗﺒلی اA= 203;ﺖ ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم اﻭﻟﻴﻪ ʋ= 65;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﭼ&= #65208;ﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ عباﺩ ﺻA= 166;ﻟح ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻳﻌ&= #1606;ی ﺪﻳﺪﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ(ﺣتی اﻋﻠﻢ) &#= 65165;ﻭ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻮﻗﺘﻰ = ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺪﺳﺖ ﺩﺍA= 193;ﻩ ﺷﺮﻃ کافی اله= ی نیز ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪA= 259;ﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ عباﺩ ﺑ= 5256;ﺪﮔﺎﻥ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺣﺎل اﺻﻠﺎح ﺨﻮﺩ ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﻮ ﻣﺮﺍﺗʋ= 68; ﻣﺪﺑﺮ الهی ﻨﻴﺰ ﻧﺎʌ= 23;ﺮ ﺑﺮ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: اﻟّﺎ ﺍﻥّ ﻤﻥ اﺟﻮﺭ ﺍﻟﻨﺎس = 5251;ﻥ ﺮﺃﻯ ﺠﻮﺭﻩ ﻋﺪ&= #65247;ﺎﻭ ﻋﺪﻟﺎ ﻟﻤﻬﺘﺪ&#= 65263; ﺠﻮﺭﺍ ﺃﻟﺎ ﺍﻥ = ﻟﻠﻌﺒﺪ ﺃﺭبعة ﺃﻋﻴﻦ A= 227;ﻴﻨﺎﻥ ﻴﺒﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺃ&= #65251;ﺮ ﺁﺧﺮﺗﻪ ﻭﻋﻴﻨ&#= 65166;ﻥ ﻴﺒﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺃ&= #65251;ﺮ ﺩﻧﻴﺎﻩ ﻓﺎﺫﺍ &= #65155;ﺭﺍﺩ ﺍﻟﻠﻪ عَزّ ﻭž= 0;َلّ ﺒﻌﺒﺪ ﺧﻴﺮﺍ ﻓ&= #1578;ح ﻠﻪ ﺍﻟﻌﻴﻨﻴﻥ اﻟﻠّﺘﻴﻥ فی ʌ= 40;ﻠﺒﻪﻓﺄﺑﺼﺮ ﺑﻬﻤﺎ ﺍﻟﻌﻴﺐ &= #65261;ﺍﺫﺍ ﺃﺭﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﺫﻟ&= #65242; ﺗﺮک اﻟﻘﻠﺐ ﺑ= 5252;ﺎ ﻓﻴﻪ ﺑﺪﺍﻥ که= ; ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﺟﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﻣﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺟﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻋ= ﺪﻝ ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻭﻋﺪل &= #65208;ﺨﺺ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﺮﺍ ﺟﻮ&= #65197; ﺑﺪﺍﻧﺪ.(ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺟﻮﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﺎﻟ= 705; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺣﻤ&= #65174; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﺳﻴﻠ&= #65258; ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ ﺗﺮﺑ&= #65268;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ) ﻭ= ﻋﺪل کسی که ﻫﺪﺍﻳ᥵= 4; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺭﺍ ﺟﻮﺭ ﺑﺪﺍﻧ&= #65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨﺪﻩ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ ﭽﻬﺎﺭ ﭼﺸم اﺳ= 5174;. ﺩﻭﭼﺸم که ﺑﺎ = 5165;ﻥ ﺃﻣﺮ ﺍﺧﺮﺕ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ (ﺩ= ﻭ ﭼﺸﻢ ﺩل که ﺍﻣ= 5262;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﻣﻴ&= #65170;ﻴﻨﺪ) ﻭﺩﻭﭼﺸم ﺪﻳﮕ= 5198; ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺩﻧﻴﺎ = ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺒﻴﻨ&#= 65194;.(ﺩﻭ ﭼﺸم ﺘﻦ) ﻭﺍﮔﺮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻴA= 198; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺪﺭ = ﻗﻠﺒﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﺗﺎ ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ. (ﻭﻋﻘﺐ= ﻣﺎﻧﺪگی ﻤﻘﺎم ﺮﻭح ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ. ﺗ= ﺎ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﻣ&= #65240;ﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﺨﻴﺮ ﻧﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﻗﻠﺐ &= #65207;ﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺤﺎل ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ ( ﺗ= ;ﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﮐﺴﺐ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻧمی ﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ&#= 65165;ﻣﺎم ﺒﺴﺎﺋل گفت ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ = ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳ&= #65174;. (ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯل&#= 1740; ﺪﺭﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮ&#= 65193;ﺍﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ اﺯ ﺍﺯ&#= 1604; ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﻭ ﺑﺘﻤ= ﺎم کماﻟﺎﺕ ﻧﻮعی اﺳﺖ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭﻫ&= #65198; ﻧﻮعی که ﺭﻭﺣʌ= 64; ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﮑﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺒﺮﺗﺮ&#= 65267;ﻥ ﺪﺭ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨک ﺮﻭح ﻤﺎ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺑﮑﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﻭﭘﺎکی ﻮ ﺗﻘﺪ= 617;س رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥼= 0;ﺎﺋﻢ ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﻤ&#= 65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧ= ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;ح ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﮐ&= #65256;ﻮﻧﻰ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺧﺎﺹ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ.= ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺯﻧﺪگی ﺒﺸﺮﻯ = 5252;ﻄﺮح اﺳﺖ. ﻭلی ﭽﻮﻥ &#= 65204;ﺎﻟک ﺸﺪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻮ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺘﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194; (ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮﺧﺪﺍ ﻭ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟﻚ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ عم= 604; ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺩﺳﺮ&#= 65263; ﺨﻮﻳﺶ ﻣﺸﻤﻮل &#= 65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻨﻴﺴﺘA= 256;ﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺸﻤﻮل &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮائی ﺘﺪʋ= 97;ﻳجی هستند. ﮐﻪ ﻭﻗʋ= 74; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻨ&= #65262;ﻉ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺪﺭ&= #65183;ﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺑﺎﺯ ﺑﺤث ﻗَﺪ= 614;ﺭ ﺩﺭﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑ= ق عقل و عمل ﺴﺎﻟ= ;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﺗﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮ ﮔ= ﺎﻩ ﻋﻤل ﺴﺎﻟک ﻤﻄ= 5166;ﺑق ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻭﺍقع= 40; ﺪﺭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻦ ﺍﻣﺮ&= #65267;ﻥ خاص سالکان ﺪ&#= 65203;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺠﺒﺮالهی ﺮﺍ ʋ= 69;ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﭙﺬﻳﺮﻓﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1645 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ113 ﺑ= ﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨگ ﺼﻔ&= #1617;ﻴﻥ علیّه ﻣﻌﺎﻭﻳ= ;ﻪ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺘﻨ&#= 65224;ﻴم ﺠﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺣﺎل ﺮَﺟَﺰ ﺧA= 262;ﺍنی ﻮﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ ﺍﺗ&= #65252;ﺎﻡ حُجَّت ﺩﺷﻤﻥ= ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﺳﻠﺎح ﺒﺮ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﻮﺩ. ﮐسی گفت ﻳﺎ ﺍʌ= 51;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ ﺍﻳﻥ &= #65252;ﻠﻌﻮﻥ ﺘﻮﺭﺍ ﻏﺎﻓﻠﮕ&#= 65268;ﺮ ﮐﻨﺪ ﻭﺁﺳﻴﺐ ﺑ&= #65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﻠﺌﻥ ﻘﻠﺖ ﺫﺍ᥼= 1; ﺍﻧّﻪ ﻏﻴﺮ ﻣﺄﻣﻮﻥ ع&#= 1604;یّه ﺪﻳﻨﻪ ﻭ ﺍﻧّﻪ &= #65247;ﺄﺷقی اﻟﻘﺎﺳﻄﻴﻦ ﻭ &#= 65155;ﻟﻌﻦ ﺍﻟﺨﺎﺭﺟﻴﻥ ع= 604;یّ اﻟﺄﺋمّة ﺍﻟ᥽= 2;ﻬﺘﺪﻳﻦ ﻭ ﻟﮑﻥ کفی ﺒﺎ= 5247;ﺄجَلّ ﺤﺎﺭﺳﺎ ﻟﻴس ﺃ&#= 65187;ﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎس ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻭ ﻣﻌﻪ ﻣﻠﺎﺋک&#= 1577; ﺣﻔظة ﻳﺤﻔﻈﻮA= 255;ﻪ ﻣﻥ ﺃﻥ ﻴﺘﺮﺩﻯ فی ﺒِﺌﺮ ﺃﻭ ﻳ= 602;ع علیّه ﺣﺎﺋﻄﺃ= ; ﻭ ﻳﺼﻴﺒﻪ ﺳﻮٴ ﻓ&#= 65166;ﺫﺍ ﺣﺎﻥ ﺃﺟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1617;ﻮﺍ ﺑﻴﻨﻪ ﻭﺑﻴﻥ ﻤ&= #65166; ﻳﺼﻴﺒﻪ ﻓﮑﺬﻟ&#= 1705; ﺃﻧﺎ ﺍﺫﺍ ﺣﺎﻥ = ﺃﺟﻠﻰ ﺍﻧﺒﻌث ﺃﺷﻘﺎ= 5259;ﺎ ﻓﺨﻀﺐ ﻫﺬﻩ ﻣﻥ هذﺍ ﻭ ﺃثاﺭﺍ = 4;ی ﻠﺤﻴﺘﻪ ﻭ ﺭﺃﺳ&= #65258; ﻋﻬﺪﺍ ﻣﻌﻬﻮﺩ&#= 65165; ﻭ ﻭﻋﺪﺍ ﻏﻴﺮ ﻣ= ﮑﺘﻮﺏ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﭽﻪ که= ; ﮔﻔتی ﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺍﻭ ﺗ&= #65156;ﻣﻴنی ﺒﺮ ﺩﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﻧ= ﺪﺍﺭﺩ (ﺩﺭ ﺩﻳﻥ ﺨﻮﺩ ﺍ= ;ﻭم ﻮ ﺳﻠﻮک ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻣﺎﺩﺍم ﺒﺎ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺰﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ می &#= 65184;ﻨﮕﻨﺪ) ﭘس ﺍﻭ سَرکِش= ﺗﺮﻳﻦ ﻗﺎﺳﻂ (ﻭمُدّŸ= 3;ی کاست و سلوک الهی ﻮ ﻣﺴﻠﻤʋ= 66;نی اﺳﺖ) ﻭﻣﻠﻌﻮﻥ &= #65176;ﺮﻳﻥ ﺨﺎﺭجی ﺒﺮ ﺍﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ ﻣﻬﺘﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ (ﺳﺮﮐشی غیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻣ= 5166;ﻣﺎﻥ اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ= 5259;ﺪﺍﻳﺖ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ کا= 05;ل الهی ﮐﻪ ﻫﺪﺍʌ= 67;ﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس &= #1587;الکان الهی ﻧﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ادّعاﻯ اﺳﻠﺎم ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ) ﭘس ﮐﺎفی اﺳﺖʄ= 00;ﻪ ﺍجَلّ ﺸﺨﺺ ﻧʄ= 05;ﻬﺒﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻳﻌنی ﭽ&= #65262;ﻥ ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 88;ﺎﻓﻈ اﻭ ﻭ ﻣﺎنع اﺯ = 4400;ﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻮﻯ ﻤﻴﺸﻮ&= #65255;ﺪ. ﻭ ﻭﺑﺮﺍﻯ کشت= 07; نشدﻥ اﻣﻴﺮﺍ᥼= 7;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺤﺮﺍﺳﺖ ﻣﻴﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗﺖ ﻣﺮ&= #1711; اﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﻣﺎ&#= 1605; اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﺮﮐس اﺯ ﻣﺮﺩ= 5249; ﻣﻠﺎﺋکی ﺤﺎﻓA= 224; ﻮ ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﮐﻪ ﮐسی ﺪﺍﺧل = 4381;ﺎهی ﺒﻴﻔﺘﺪ یا ﺩﻳ= 5262;ﺍﺭﻯ ﺒﺮ ﺍﻭ ﺑﻴﻔﺘﺪ = ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻯ ﺒﻮﻯ ﺒﺮﺳ&= #65194;. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮﺍجَ= 04;ّ اﻭ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑ&= #65188;ﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ = 75;لهی ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺴﺮ&= #64344;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) = ﻭﻣﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﮔﺮ ﺍﺟﻠ&= #65250; ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ ﺷﺨ&= #1589;ی ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺷقی ﺘﺮﻳﻥ اﺳA= 174; ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺁ= ;ﻥ ﺨﻮﻧﻴﻥ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194;.(ﻭ امام ﺍثاﺭﻩ ﺑ= ;ﺮﻳﺶ ﻭﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ) ﻭﺍﻳﻥ عهد ﻣﻮ= 05;ّد (ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻦ) ﻭ ﻭ᥺= 7;ﻴﺪ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻮٴ&#= 1705;ّدی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﺎﺗل ک= 607; ﻗﻄﻌﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (= ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﺎﺗل ا= 5203;ﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺶ ﮔﻮئ&#= 1740; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﮐﻪ ﻣﺮگ ﻭ&#= 65193;ﺭﺟﻨگ ﻮﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻭ= ﺟﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ (= ﻭﻫﺮﺳﺎﻟک ﻤﺮگ اﻭ ﺩﺭﺗﻠ= 5166;ﺷﻬﺎﻯ ﭙُﺮﺧﻄﺮ ﺳﻠﻮ= 705;ی اﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮگ ﻤﻨﺤﺼﺮﺍ &#= 65193;ﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ اجَلّ= ; ﻮﻃﻮل عمر ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪA= 259;ﺪ ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﺳﺨﺖ ﺑ= ﻌﻬﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ ﭙﻴﺸﮕﻮئی ﻤﻌA= 176;ﻘﺪ بوده ﺍﺳﺖ ﮐﻪ A= 203;ﺮﺵ ﺯﺧمی ﻮﺑﺎ ﺧﻮ= 5253; اﻥ ﺒﺮﻳﺸﺶ ﺩﺭ &= #65203;ﺠﺪﻩ ﻧﻤﺎﺯ ﺁﻏﺸﺘﻪ می ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ = ﻭﻗﺖ ﺍجَلّ ﻔﺮﺍ ﺭʌ= 03;ﻴﺪ ﺑﻌثت ﻭ ﭘﻴﺪﺍ= 5267;ﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﻘﺎA= 175;ل ﺪﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺩ. ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ ﺷقی &#= 65176;ﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﻴﮑﺸﺪ (ﻭﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ= ﻚ ﻭﻫﺮمتعبّد ﻗ= ﺸﺮﻯ که ﺗﺴﻠﻴم اﻭʌ= 47;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﺣﮑم &= #65240;ﺎﺗل اﻣﺎم ﺨﻮﺩ می A= 169;ﺎﺷﺪ.ﺯﻳﺮﺍ بی اﻋﺘﻨﺎئی ᥵= 0;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭحکم ʌ= 39;ﺘل اﻭ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ &= #65239;ﺘل اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨﻴﺰﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﻤﺪ&= #1617;ﻋﻴﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﮐﻪ آخوندﻫﺎﻯ= ; ﺘﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﭼﻨﻴﻥ کرﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨA= 256;ﺪ. (ﻋﻬﺪ ﻣﻌﻬﻮﺩ) ﮐ= ;ﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻏﻴﺮﻣﮑﺬﻭﺏ ﮐ&#= 65258; تحقق یاﻓﺘنی اﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗ&= #65252;ﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ &= #65187;ﻔﻈ الهی اﺯ ﺍﺯل ᥵= 6;ﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺒﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺣتی ﺠﻬﻨﻤﻴﺎA= 253; ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎ&#= 65253; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﻭ ﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ ا= 604;هی هستند. ﮐﻪ ﺑﻤʌ= 04;ﺦ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺮA= 261;ﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی ﺼﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭ&= #65173; ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻮﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166; ﺗﮑﺎﻣلی ﻄﺒیŸ= 3;ی ﺘﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﻠﻮک الهی ﺘᥴ= 6; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ با یک ولیّ ولایت محمدی = 5169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.ﻭلی ﻤﻄﻠﺐ ﺣﺪﻳث ﻫ&#= 65166; ﻭ ﺍیاﺕ قُرآن= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻴﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ &= #1587;لوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﻧﺘﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ الهی ﺒﮑﻨﻨﺪ. A= 261;ﺟﻨگ ﺒﺎ ﻧﻔس أمّار= ;ه ﻭﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮﺍﺑ&#= 65248;ﻴس آخوند ﻣﻠﺒّس = ﺑﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧ&#= 65268;ﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ا&#= 65255;ﺠﺎم ﺴﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺑﺠ&#= 65256;ﮕﻨﺪ ﻭﺩﻓﺎع اﺯ حَ = 2;ّ ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺮﺍﻯ هرﻧﻮع A= 192;ﻄﺮ هنگام ﺳﻠﻮﻙ ᤨ= 0;ﻪ ﺩﺭﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل اﻭ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﺍ&#= 65199; ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ ﻤﺘﻮ&#= 65239;ﻒ ﮐﻨﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑ&= #65176;ﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﻭﻗ&= #65174; ﻣﺮگ اﻧﻬﺎ ﻧﺒ= 5166;ﺷﺪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎ ﻨﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﻣُﺮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ= 5207;ﺪ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﺑﻮﺩﻥ = ﻮﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﻫﺮ ﻗﻠﻌ&= #65258;ﺍﻯ ﺒﻮﺩﻥﻋﺎﻣل ﻘ= 5176;ﻞ ﻭﻣﺮگ اﻭﻣﺒﻌA= 262;ث الهی ﭘﻴﺪﺍ ﺷʋ= 94;ﻩ ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﺨﻮA= 165;ﻫﺪ ﻣُﺮﺩ. ﻭﻣﺮگ ا= 5261;ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﻟﺰﻭمی هم ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ ﻗﺎﺗل اﻧﺴﺎﻥ = 5165;ﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ اﻭ ﺑﻮ&#= 65263; ﺤﻤﻠﻪ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ= ﺍﮐثرﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻋﻮﺍ&#= 65251;ل ﺪﺭﻭﻥ اﻧﺴﺎﻥ اﻧﺠﺎم ﻤﻴﮕﻴA= 198;ﺩ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﺎﻳﺴ&= #65176;ﺪﻳﺎ مغز ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ A= 261;ﻳﺎ ﺑﺪﻥ ﻔلَج گر᥷= 3;ﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1646 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ11= 4ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: کما ﺃﻥّ ﺒﺎﺩ&#= 65263;ٴ اﻟﻨﻌم ﻤﻥ اﻟA= 248;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻭ= ﻗﺪ ﻧﺤﻠﮑﻤﻮﻩ ﮐﺬ&#= 65247;ک اﻟﺸﺮّ ﻣﻦ ﺃﻧ= 5236;ﺴﮑﻢ ﻭ ﺍﻥ ﺠﺮﻯ ﺒﻪ ﻗ= ;ﺪﺭﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐʌ= 58; آغاز ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻤ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻫ&= #65166; ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﻗَﺪَﺭ <= /span>الهی ᥵= 0;ﺮ ﺍﻥ ﺠﺎﺭﻯ ﺸﺪﻩ.= ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻗَﺪَﺭ الهی ا= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻦ (ﻗَﺪَﺭ) ﻗﺪﺭﺕ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪﻗﺒﻠﺎ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; کرامات بالفعل ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ است ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = 5176;ﮑﺎﻣل ﻮسلوک الهی کند ﻭلی اﻧﺮﺍ= ; ﺻﺮﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﺭ&= #65173; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; ﺨﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺷﺨﺺ ﻭ= ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔ= ﺎهی ﺨﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; دﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﺒﮑﻨﻨﺪ خودشا= ;ن ﻤﺴﺌﻮل ﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺫﺍت ﻭ ﻧﻔس أم= 17;اره ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺍﻃ&#= 65248;ﺎع ﻘﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﺎﻳل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ= 5169;ﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺑ= ;ﺎﺩئ اﻟﻨِﻌَﻢ) آغا= ;ز ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻫﺶ ﻧ&= #65228;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ = ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #1576;ِدای ﺨﻠق اﻭﻟﻴﻪ ﻫ= 5198; ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﻫﺮﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻮﻓق = 5170;ﺮﺳﺪ. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺤل عباﺩﺍﺕ ﺷﺨﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻧﺤّﻠﮑﻤﻮﻩ) ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺤﻠﻪ و مذهب و طریقت &#= 65261; ﺣﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺭ ﻧﺤﻠﻪ ﻭ ﻣﺬ= ﻫﺐ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﺤﻠﻪﻫﺎﻯ تحمیلی و ﺑﺎﻃ= ل هستند. ﻭ ﺗﻨﻬʋ= 66; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = هست ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺍقع= 40; ﻮ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﻭﺯ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ= ﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند هستن= 83;. ﻧﺤﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65261;ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺫ= ﻫﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻴ&= #65258; ﺫﻫﺎﺏ ﺑﺸﮑل ﺪ&#= 65261;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺘﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1646 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ114ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: کما ﺃﻥّ ﺒﺎﺩ&#= 65263;ٴ اﻟﻨﻌم ﻤﻥ اﻟA= 248;ﻪ عَزّ ﻭ جَلّ ﻭ= ﻗﺪ ﻧﺤﻠﮑﻤﻮﻩ ﮐﺬ&#= 65247;ک اﻟﺸﺮّ ﻣﻦ ﺃﻧ= 5236;ﺴﮑﻢ ﻭ ﺍﻥ ﺠﺮﻯ ﺒﻪ ﻗ= ;ﺪﺭﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐʌ= 58; آغاز ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﺍﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻤ&= #65166; ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻫ&= #65166; ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﻗَﺪَﺭ <= /span>الهی ᥵= 0;ﺮ ﺍﻥ ﺠﺎﺭﻯ ﺸﺪﻩ.= ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65198;ﺣﺴﺐ ﻗَﺪَﺭ الهی ا= ﺳﺖ ﻭلی ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﺍ&= #65267;ﻦ (ﻗَﺪَﺭ) ﻗﺪﺭﺕ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪﻗﺒﻠﺎ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﺨ&#= 65210; کرامات بالفعل ﺭﺳﻴﺪ= ﻩ است ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ = 5176;ﮑﺎﻣل ﻮسلوک الهی کند ﻭلی اﻧﺮﺍ= ; ﺻﺮﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﺭ&= #65173; ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭ&#= 1581; ﺨﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺷﺨﺺ ﻭ= ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﺧﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮔ= ﺎهی ﺨﻠﺎﻑ ﺩﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; دﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﺒﮑﻨﻨﺪ خودشا= ;ن ﻤﺴﺌﻮل ﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺫﺍت ﻭ ﻧﻔس أم= 17;اره ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺪ= ﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﺮﭼﻪ &= #65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺍﻃ&#= 65248;ﺎع ﻘﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﻰ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﺎﻳل ﻨﺒﻮﺩﻩ &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65261;ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ= 5169;ﺎﺭﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺣﺘﻤﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻣﺎﺩﺍ&= #1605; که ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭﮐﻨﺘﺮل ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ. (ﺑ= ;ﺎﺩئ اﻟﻨِﻌَﻢ) آغا= ;ز ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻫﺶ ﻧ&= #65228;ﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ = ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ&= #1576;ِدای ﺨﻠق اﻭﻟﻴﻪ ﻫ= 5198; ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﻫﺮﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺗ&= #65166;ﺯﻩ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻮﻓق = 5170;ﺮﺳﺪ. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﻣ= ;ﺤل عباﺩﺍﺕ ﺷﺨﺺ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻧﺤّﻠﮑﻤﻮﻩ) ﺷ&= #65252;ﺎ ﺭﺍ ﻧﺤﻠﻪ و مذهب و طریقت &#= 65261; ﺣﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺩﺭ ﻧﺤﻠﻪ ﻭ ﻣﺬ= ﻫﺐ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﺤﻠﻪﻫﺎﻯ تحمیلی و ﺑﺎﻃ= ل هستند. ﻭ ﺗﻨﻬʋ= 66; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ شاهد ﻗﺎʋ= 63;م ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = هست ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﺍقع= 40; ﻮ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﺮﻭﺯ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ= ﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند هستن= 83;. ﻧﺤﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65261;ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺫ= ﻫﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻴ&= #65258; ﺫﻫﺎﺏ ﺑﺸﮑل ﺪ&#= 65261;ﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺘﺮ&= #64400;ﺴﺘﺎﻥ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1647 - = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65208;ﺪﻩ (ﺝ۵ﺹ114ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ<sp= an dir=3DLTR>: <= b>ﻘَﺪّﺭ ﺍﻟﻠ= ;ﻪ ﺍﻟﻤﻘﺎﺩﻳﺮ ﻗ&#= 65170;ل ﺃﻥ ﻴﺨﻠق اﻟﺴ= 5252;ﺎﻭﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﺑﺨﻤ&= #65204;ﻴﻥ ﺃﻟﻒ ﺳنة ﺧَﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ&#= 65175;ﻘﺪﻳﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺣتی ﻘﺒل اA= 199; آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺒﭙﻨﺠ&= #65166;ﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻤﻌ&#= 65268;ﻥ کرﺩﻩ ﺑﻮﺩ. (ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻬﺎ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﮔﻔﺘ&#= 65258; ﺷﺪﻩ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ &= #65239;ﺒل اﺯ آفرینش ﻫﺴ= تی ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ اﺯلی اﺳﺖ. ﺯﻳA= 198;ﺍ ﻭﻗﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65248;ﻮﻗﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣلی ﭙﻴﺪA= 165; ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘل ﻮ &= #65211;ﻔﺎﺕ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ ʋ= 53;ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺴتی ﺮﺍ ﺍﻓﺮ= 5267;ﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻘق ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﺒﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی اﺭﻭﺍﺡ ﺍﺯ ﺗﻤ&#= 65166;می ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 65225; ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺗ&= #65252;ﺎم ﻔﺼﻮل ﻨﻮغ ﺒﺸ= 5198;ﻯ کنونی ﻮ ﺭﺳﻴ᥷= 4;ﻥ ﺒﮑﻤﺎل اﻟﮕﻮA= 263; نوع بشری اﻳﺪ&= #65165;ل ﺪﺭﻗﺎﺋﻢ با و= 04;ایت محمد ﺑﺘﻤﺎمی اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﻭﺩ. &= #64400;ﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی ﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭلی اﻥ اﺳﻤﺎﻥ ﻮ ﺯﻣﻴ&#= 65253; که آفریده ﺷﺪ&= #65257; ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺭ&= #65261;ح اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی اﻭ ﺍﺳﺖ= ; ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﺍﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺘ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی اﻳﻥ ﺮﻭ= 81; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯ= ل آﻏﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺣﺪّ ﺍﻗل ﭙﺎ= 5255;ﺼﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺴﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ کُرِه= ; ﺯﻣﻴﻥ ﺴﺮﺩ ﺷﺪﻩﻭ ﺍﺭ&= #65261;ﺍح ﻔﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&= #65165;ع ﭙﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ کرﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ &#= 65227;ﺒﻮﺭ تکاملی نوعی = 4400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺻﺤﺒتی اﺯ ﻣ= 5198;ﺍﺟﻌﺎﺕ ﺭﻭحی کُرﺍﺕ ᥷= 3;ﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭ ﻫﻨ= ﻮﺯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧ= 5176;ﻬﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ᥵= 5;ﮑﺎﻣل های گذشته ها= 740; ﺍﺯلی اﻓﺮﺍﺩ انسانی ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧ&= #65262;ﺍع ﻘﺒﻠﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻮﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﻣﮑﺎ= ﻧﺎﺕ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﻫﻤ= 5166;ﻥ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ&#= 1574;ی اﺯ ﺗﻮﺍﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﺭ ﻫﺮکَسﻫﺴʋ= 74; ﺗﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﻛﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺎﺧﺮین مرحله سلوک الهی نوع بشر= 740; ﺒﺮﺳﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی هفت ﮔᥴ= 6;ﻧﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮک ﺴ&#= 65166;ﻟک آﻏﺎﺯ ﻣﻴشود ʄ= 00;ﻪ ﺍﮔﺮ ﮐسی ﺴﺎﻟ= 705; ﻨﺸﺪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ را ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ &#= 65175;ﻤﺮﻳﻥ ﻮﺍﺻﻠﺎح ﻮﺗﻘ= 5262;ﻳﺖ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﻣﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. ﻳک ﺮﻭﺡ ﻓ= ﺮﺩﻯ اﺯ ﺍﺯﻝ در ﺍﻧ= 5262;ﺍع ﺘﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ = ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ &#= 1591;ی کرﺩﻩ ﮐﻪ ﭘس ﺍ= 5199; ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﺠﻤ&= #65262;ﻋﻪ ﻔﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭﻋﻘل ﻮ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭ&= #65165; ﺑﮑﻤﺎل ایدآل= رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65240;ﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل ﺒ&#= 65198;ﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ&= #65259;ﺎﻯ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ ﺒﺎ= 5255;ﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﻮﮐﻤﺎﻟᥴ= 6;ﺕ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع ﻤ&#= 65198;ﺑﻮﻃﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ و الوهیّت نزدیک تر و تشبّه تر بخداوند الل= 07; آهرمزدا برساند که آنگاه در زما= 606; ابدی هنمچنا= 06; بخداوند هو بیرون از هستی ها نرسیده است .<o:p></o:= p> حدیث 1648 - @= 400;ُﻠﻴنی ﺪﺭ ﺻﺤﺎح ﺨﻮﺩ &= #65165;ﺯ (ﻋﺎﻟٍﻢ) ﻳﻌنی اﻣﺎم ﻨﻘل ﻤﻴ@= 401;ﻨﺪ(ﺝ۵ﺹ10= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﻤﻴﭙ= 5198;ﺳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮﺍﮔﺎ&#= 1607;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻳﻌن&#= 1740; آﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ علمی ﺍﺯ ﻣﺒﺪʋ= 55; ﻫﺎﻯ ﻔﻴﺰﻳکی ﻮ ﺷﻴ= 5252;ﻴﺎئی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ (ﮐﻥ ﻔﮑ= ;ﺎﻥ) یک باره ﺑﻮﺟﻮ= ;ﺩ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﻧﻴ᥸= 0; ﺑﻤﻌنی ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺮﺩﻯ ﻭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺳﻠﻮک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65165;ﮔﺎهی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﺗﺼﻤﻴم ﻘﺒلی = 75;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ &= #65227;ﻠم الهی ﻮﺍﮔﺎهی اﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم ﻘ&#= 65198;ﺍﻥ ﻮ حدیث ها ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺑﻤﻌنی اﻃﻠﺎŸ= 3; الهی اﺯ پیشزفت ﺍﺣ= ﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﺗﺼﻤﻴم ﺸﺨﺺ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس &#= 65191;ﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺍﻳﻥ اﮔﺎ&#= 65259;ﻴﻬﺎﻯ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﺩʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳث ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ هستند. ʋ= 65;ﻣﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩﻩ ﺍ= 5203;ﺖ (ﻋَﻠِمَ ﻮ ﺷاœ= 9; ) ﺍﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ م&= #1614;شیّت ﮐﺮﺩ ﻭ (ﺍﺭﺍﺩﻩ= ﻭ ﻗﺼد ) ﻧﻤﻮﺩ. (ﺍᤨ= 4;ﺎهی اﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ مَ= 88;یّت ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻫﺮﭼﻪ = ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65198;ﺍ نیز ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. = 5261; ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ هر ﻣﺨﻠﻮق اﺳʋ= 74;.ﺍﻳﻥ ﻮﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﻤﻄ&#= 65248;ق آﮔﺎهی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻳک ﻤﺴﺎﻟﻪ ﭘَ= 5198;ﺗﺎﺏ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ ﺩ&= #65197; ﺗﺎﺭﻳکی ﻨﻴﺴA= 174; ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺪﺑّﺮ &#= 65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺯﻳﺮﺗﺮ نیز بتصوّر انسا= 06; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻃﻠﺎع ﭙﺎﺋ= 5268;ﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ ﺒﺎﻟﺎﺗ&= #65198; ﻣﻨﻄقی هم ﻨﻴʌ= 04;ﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65199;ل اﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭ&#= 1581; ﻔﺮﺩﻯ ﻭﺍﻟﮕﻮ&#= 65259;ﺎﻯ ﻨﻮعی هستی ها&= #65263; ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻣﺎﺩﻯ &= #65262; ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﻏﻴﺮ&= #65257; ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭ&= #65197;ﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎʌ= 07;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 64400;ﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﮔﺎه&#= 1740; ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑ&#= 65194; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺮﺍ و باندازه اند= 05; ﻧﻴﺰ معنی ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 267;ﻌنی ﺒﺮﺍﻯ هرﻧﻮع A= 262;ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺗ= 5262;ﺍﻥ ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻟﺎﺯم = ﺮﺍ در تن و ذهن و روان و امکانات بالقوّه برا= 40; بهتر شدن در مراتب &#= 1606;وعی بالاتر را ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮ&= #65241; ارادی ﻭﻳﺎ ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭﻟﺬ&#= 65173; بردن ﻭﻗﻬﻘﺮᥴ= 5; رفتن ﺑﮑﺎﺭ ﺑʋ= 70;ﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻥ ﻤﻘﺪﺍﺭ&#= 65263; ﻘﺪﺭﺕ لازم ﺍʌ= 03;ﺖ. ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷأﻥ ﻮ&= #65251;ﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﻮ ﻧﻮ= 593;ی ﺁﻥ ﺮﻭﺡ) ﻭﺳﭙس خداوند (ﻗﻀﺎ ᥾= 1; ﺍﻣﻀﺎ) ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻗﻀﺎ و اقتضا دانست = 5165;ﻣﻀا ﻮ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻭ ﺗﺼ= ﺪﻳﻖ ﻧﻤﻮﺩ. (ﭘس ﺍﺯ ﻭ= ;ﻟﺎﺩﺕ ﻫﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭقَ= 583;َر وﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨ= 589; و یا اگر ﮐﻪ ﺳʋ= 66;ﻟک الهی ﺸﺪ ﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪ ﺗﺤﻘق ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5174;ﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻣﻀ&#= 65166; ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ = ﻗﻀﺎ ﻭﺣﮑم برای ﺴ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺰﺍﻧﺠﺎم ﻤ= 5268;ﮕﻴﺮﺩ (ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65220;ﻴﻊ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎی ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﺟ= 5198;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65240;ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﻤﻘﺎم نوع بشری اﻧﻬﺎ ﺑ᥵= 6;ﺪﺭﻳج ﻄﺒق هماﻥ ﻘﻮʋ= 65;ﻋﺪ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻘ&= #65168; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻨﺎ ﺑﺎلغ عقلی= ; ﻮبی ﺘﻤﺪﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺣﻴ= ﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی هستند &= #65169;ﺎﺯ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺍﺩﻩ &#= 65191;ﺎﺹ ﻣﺨﻠﻮق ﭙﻴﺶ ﻣ&#= 65268;ﺮﻭﻧﺪ. ﻓﻘﻄ ﺴﺎﻟکان = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﻠﻮ ﻭﻳﺎ = ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻘﺐ &= #65261;ﻃﺒق ﻨﻈﺎم ﺨﺎﺹ ﺣﺮ&#= 64400;ﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻣﻮﺍﻓق ﺨﺪﺍ ﻣ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖﻫﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ = ﻭ ﺑﺠﺮﻳﺎﻥ ﻮﺗﺤ&#= 65240;ق ﻤﻴﺎﻓﺘﻨﺪ.ﻭ ﻗ&= #65216;ﺎﻯ الهی ﺴﺮﻧﻮﺷت= ;ی ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ &= #65261; ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65258; ﭼﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65261; ﻓﻘﻄ ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎ&= #1605; ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﻭح A= 208;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍﻳ&#= 65166; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ) ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻄﺮﺩﻯ که ﺗﻘﺪ= 5267;ﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻗﻀ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65268;ﮕﻴﺮﺩ (ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&= #65197; ﺗﻮﺍﻥ ﻮﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح هرﻓﺮﺩ ﺗﻌﻴﻴA= 254; ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭ&= #65173; ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ اﺣﻮ= 5165;ل ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ) ﻭ= ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ &= #65175;ﻘﺪﻳﺮ ﮐﺮﺩ (<= /span> ʋ= 69;ﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷتی که ʌ= 51;ﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮ= ﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ (ﺟﺪﺍ ﺍﺯ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ) &= #65251;ﻨﺎﺳﺐ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﻘﺪﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65240;ﺎﻭﻣﺖ ﻭ تمرّد ﺩﺍﺩ᥽= 7; ﺍﺳﺖ) ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺘﻰ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65184;ﺴمی ﻮ ﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 740; ﺒﺮ ﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ. (ﺗ= ;ﻘﺪﻳﺮ) ﻳﻌنی ﺒﻤﻘﺪﺍA= 197; ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺩﻥ ﻭ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﻣﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺸﺨﺺ ﻫ&= #65252;گی ﭙس ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﻗﺒلی اﻭ ﺍﺳﺖ = 5261;ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ اﺯ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒل اﺯ A= 175;ﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺎﺷﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; ﺒﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ ﻘﺒل&#= 1740; ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻘﺪّﺭ ﻭﺍﺭﺩ &#= 65165;ﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; اﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻘﺪﻳﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ﻘﺒل ا&#= 65199;ﻫﺮ ﺩﻭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; مَشیّت ﺷﺮﻭع = ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑ&#= 65166;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﻭﻣ&= #65240;ﺪﺍﺭ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﻭ A= 169;ﺎﺟﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﻭﺍ= ﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺗﺮﺗﻴﺐ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻭﺑﺎ &= #64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺯ ﺳﺎﻟ= 705; مَشیّت الهی = 5194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺗﺼﺪ&#= 65267;ق اﺟﺮﺍﻯ هرﻣﺮʋ= 87;ﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮﺍA= 197;ﺍﺩﻩ ﺷﺨﺼﻰ ﻭﺑﺎﻟﺎ&#= 65191;ﺮﻩ ﻗﻀﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﺍ&#= 65261; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭽﻨﻴﻥ ﭙﺎسخ ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ عَلِم ﻮ ﺷاء A= 261; ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﻗَﺪَ= 5197; ﻭﻗضی ﻮ ﺃﻣﻀﻰ &#= 65235;ﺄﻣضی ﻤﺎ ﻗﻀﻰ ﻭ ﻗضی &= #65252;ﺎ ﻗﺪَﺭﻭ ﻗَﺪّʋ= 97; ﻣﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻓﺒﻌﻠﻤ&#= 65258; ﮐﺎﻧﺖ ﺍﻟﻤشی= 77; ﻭ ﺑﻤﺸﻴّﺘﻪ ﮐﺎ= 5255;ﺖ ﺍﻟﺄﺭﺍﺩة ﻭ ﺑ&#= 65166;ﺭﺍﺩﺗﻪ ﮐﺎﻥ اﻟﺘﻘﺪﻳ= 5198; ﻭ ﺑﺘﻘﺪﻳﺮﻩ ﮐ&= #65166;ﻥ اﻟﻘﻀاء ﻭﺑﻘʌ= 16;ﺎﺋﻪ ﮐﺎﻥ اﻟﺎﻣﻀا= 69; ﻓﺎﻟﻌﻠم ﻤﺘﻘﺪﻡ علیّ = 5;ﻟﻤشیة ﻭ ﺍﻟﻤشیة ثان= ;یة ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺍﺩﻩ ثالثة ﻭ ﺍﻟﺘ᥼= 0;ﺪﻳﺮ ﻭﺍقع علیّ اﻟ= ﻘﻀاء ﺑﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻓA= 248;ﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 1604;ی اﻟﺒِﺪاء ﻓﻴ᥽= 2;ﺎ ﻋﻠم ﻤتی ﺸاء ʌ= 62; ﻓﻴﻤﺎ ﺃﺭﺍﺩ ﻟﺘﻘﺪﻳ&#= 65198; ﺍﻟﺎﺷﻴاء ﻓﺎA= 195;ﺍ ﻭ قع اﻟﻘﻀاء ʋ= 70;ﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻓﻠﺎ ﺑِﺪاء ﭘ= س ﺑﺎ ﻋﻠم ﻮ ﺍﻃﻠ&= #65166;ع اﻟﻬﻰ (ﮐﻪ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﻤﻌنی ﺨﻮﺍﺳA= 174; ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺁﮔﺎهی اﻭ) ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ مَشیّت ا= لهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ = ﺑمَشیّت ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩﺍﻯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑ= ﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺗﻘﺪﻳﺮ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 39;ﻀﺎﻯ الهی ﺪﺳﺖ ﻣﻴʋ= 94;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﻘﻀﺎﻯ اﻭ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺍﺟ= ﺮﺍ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺩ= ﺭﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺗ&= #65260;ﺎئی ﺪﺭ ﻣﻌﺎنی ﻤﺮ= 5187;ﻠﻪﺍﻯ اﻟﻔﺎﻇ ﻘﺮﺍﺭ &#= 65193;ﺍرﻳﻢ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻔﺎ&= #65223; ﻮ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻬم ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ &#= 65169;ﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﻠﻮک= 740; اﻣﺎم اﺯ ﺍﻧﻬA= 166; ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ = ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻭ م= 614;شیّت ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; الهی ﻮ ﺗﻘﺪﻳʋ= 98;ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻗﻀﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺍﻣﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﻄﻮﺭ کُلّی ﭽﻨﻴﻥ ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ (ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻌﻤ= ﻴﻤﻰ) ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺍﻥ (ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ) ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ بی ﻨﻴA= 166;ﺯﻫﺎﻯ اﺟﺮﺍئی ﻮﺑﺮʋ= 65;ﻯ ﺘﺤﻘق هرﻣﺮﺣʌ= 48;ﻪ ﺍﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺼﺪ&#= 65267;ق لاﺯم اﺳﺖ. ﮐﻪ = 5251;ﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪﺍﻯ (ﺍﻣﻀﺎ ﻭ ﺗﺼﺪﻳ= ﻖ) ﻟﺎﺯم اﺳﺖ. ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; ﻔﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺮ &= #64344;ﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﺯﻳﺮ ﺩﺳ&= #65176;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻃﺒق ﻨ&= #65224;ﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ﻥ هستند ﮐﻪ ﻗﺪ᥷= 7;ﺕ ﺍﺟﺮﺍئی ﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺴA= 248;ﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺣل ﻮ &= #65255;ﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎﺹ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ= ﺍجَلّ هر ﮐﺪﺍم ﺪﺳﺖ = 5255;ﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑ&= #65228;ﺪﻯ ﭽﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻨ&= #65184;ﺎ ﻣﺎ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺒﺘ&= #65228;ﺮﻳﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺯ ﺍﻣ&#= 65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﮐ&#= 65258; ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ اله= 40; ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ سالک ﺮʌ= 61;ﺑﺮﻭ ﻤﻴﺸﻮﻳﻢ که همان معنی سلوک الهی اس= 578; و ﺩﺭک ﺘﻔﺎﻭﺕ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &#= 65261;ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﺪﺍئی ﻮ ﺑﺸﺮ &#= 65203;ﺨﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺳﺮﺍﺳﺮ = ﺟﺒﺮ الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʋ= 91;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺪ&= #65197; ﺣﺪﻭﺩ ﺩﻭﺭ ﺧﻮ&= #65193; ﮔﺸﺘﻦ ﻭﺟﺎﻯ ا&#= 65261;ل ﻤﺎﻧﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع اﺧﺘA= 268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻨثی ﺸ= 5194;ﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﺧﻨثی ﺸﺪﻥ هوʌ= 03;ﻬﺎﻯ ﮐﻮﺩﻙ ﺩﺭ ﺑﺮﺍ&= #65169;ﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺒﺮﻯ &= #65252;ﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﻣ= ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭسالک= اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&= #65197;ﺍﺩه ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﻭﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ʋ= 92;ﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﺪﻓ&#= 65240;ﻄ ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﺍﻣﺮ&= #1575;لهی ﮐﻪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﺑﻠﺎغ &= #65208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﺍﺩ= ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘس ﻋﻠ&#= 1605; ﻮ ﺍﮔﺎهی الهی= ; ﭙﻴﺶ ﺍﺯ مَشیّت ﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﻭﭘس ﺍﺯﻋﻠﻢ ﻧ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻦ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻌﺮﻳ&= #65234; مَشیّت ﺩﻭم ا&= #65203;ﺖ. ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﻮﻡ ﻭﺗ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻘﻀ&#= 65166; ﺑﺎ ﺻﺪﻭﺭ ﺍﻣﻀ&= #65166; ﺍﺳﺖ. (ﺩﺭﺍﻳﻨﺠ= ﺎ ﻋﻠم ﻮ مَشیّت= ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;مه ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺨﺪ&= #65165; ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻥ ﭽ&#= 65258; ﻭﻗﺖ مَشیّت ﺷ= ;ﺮﻭﻉ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ.= ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺻل همه ﻫA= 204;تی ﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&= #65165;ﺣﺪ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮ&= #65193; ﺍﺳﺖ. ﻭﻏﻴﺮ ﺍﺯ= ﺧﺪﺍ ﮐسی ﺪﺭﻫﺴتی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺄﻟ&#= 65258; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﻀﺎ = ﻭ ﺍﻣﻀﺎ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ (ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺑﻬم &= #65192;ﻮﺭﺩﻥ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺍﻳﻥ &#= 65204;ﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺁﺧﺮ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﻘ&#= 65194;ﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ = ﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻳﺎ هَ&#= 1608;َس ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺳﻠﻮکی ﻘﻀﺎ ﻭ &#= 65193;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﻳﺎ (ﺍﻣﻀﺎ) ﻳﻌنی ﻴ&= #65184;ﺮﻳﺎﻥ اﻓﺘﺎﺩﻥ ﻮﻋﺒ= 5262;ﺭ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﮔﺬA= 207;ﺖ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻴﻚ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ(ﺑﺤت&#= 1740; أعلم ) ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻨﻴ&= #65253; ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎ &= #65169;ﺮﻭﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻨﻴ&= #65200; ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65239;ﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﻭ&= #65175;ﻮﺍﻥ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب A= 175;ﮑﺎﻣل ﻮﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﺟﺮﻳ&= #65166;ﻥ اﻥ ﻤﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺘﻤﺎم اﻣﮑﺎﻧA= 166;ﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65187;ﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﮕﺬﺭ&#= 65255;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸق ﭙﻴ&#= 65198; ﮐم ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻘﺘﺼ&#= 65194; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﻣ&= #65262;ﺍنع ﺮفع ﻨﺸﺪﻩ ﺩﺭ &#= 65197;ﻭﺍﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮکی کنونی اﻭ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل ﺒﻌﺪﻯ &#= 65236;ﺮﺻتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧ= ﺎشی اﺯ ﺣﮑﻤﺖ اله®= 0; اﺯ ﺍﺣﻮﺍل گذʌ= 07;ﺘﻪ ﻳﺎﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺤث ﻣﺎ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺍﻥ ﺪﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﻭﺑﺎ ﻣﻮﺍنع ﺒ= 5200;ﺭگ عقلی ﺮﻭﺑﺮﻭ ʌ= 51;ﻴﺸﻮﻳم که مَشیّت ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﺑﺎ مَشیّت= ; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻫﻢ ﻣﻮﺍﺟﻪ &= #65251;ﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮالهی = 5;ست ﻭﭘﻴﺮﻭﺯﻯ مَ= 88;یّت ﺧﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘ= ;ﻴﺮﻭﺯﻯ مَشیّت ﺍﻧﺴﺎ= ﻥ ﺴﺮﮐﺸﻰ ﻭﺭﻓﺘ&#= 65253; ﺒﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ &= #1605;َشیّت ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ اﺳﺖ ﻭ= 5259;ﺮﺩﻭ ﻭ مَشیّت ﺑﺎﻫ= ;ﻢ ﻭﻳکی ﻮﻫﺮﺩﻭ = 5193;ﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻋﺒﻮ&= #65197; ﺗﮑﺎﻣلی اﺯﻫʋ= 98; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺑﺎ ﻳ&= #1705; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﻭ ﻳﻚ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&= #65173; ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻳک کنترل ﻤﺠﺪﺩ ا= ;لهی ﻮ ﺍﻣﻀﺎ ﻧﻤﻮﺩ&= #65253; ﻮ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻔﺮﻣ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺎﺧﺮﻳ&#= 65253; ﺒِﺪﺍﻯ الهی ᥷= 4;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم جبرئیل ﻤﻴﺸﻮ= ﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&= #65258; ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ ﺒﺎﺯﮔﺸته ﺑﺨA= 248;ق ﺠﺮﻳﺎﻥ ﺪﺍﺭﺩ &= #65165;ﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ&#= 65263; ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺪﺍ&#= 65197;ﺍﻯ اﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻭ ثوﺍﺏ ﻫﺮﮐﺎﻣ= 04; ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ = ﻧﻮع فوق بشری اﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻔﺎﻭ&#= 65175;ﻬﺎﻯ ﻔﺼل ﻨﻮعی فوق بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ (ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ِﺑﺪ&#= 65165;ء) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻪ ﺍﮔﺎ&= #1607;ی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺯﻏ&#= 65268;ﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﭼﻪ ﻣﺸﻴتی ﺪ= 5165;ﺷﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻤﻴ= ﮑﻨﺪ. ﻭﭼﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺟ&= #65194;ﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ امور ﺪʋ= 65;ﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ که خاص سالکا= 606; صادق میباشد. &#= 65261;لی هرﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= 5239;ﻀﺎئی ﺒﺎﻣﻀﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺑﺮﺍﻯ گذشت ﻭʌ= 27;ﺒﻮﺭﺣﺎﺻل ﺸﺪ بِدﺍﻯ اله= ;ی ﻤﻄﺮح ﻨﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺑﻮﺩ. بِدای ال= ;هی که ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈ= 5198; الهی ﻤﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ʌ= 40;ﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ آﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺒل اﺯ&#= 65153;ﻥ ﺠﺎﻯ ﺘﻮﺑﻪ ﺟﺒ&= #65198;ﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. بِدا®= 0; اﻟﻬﻰمَشیّت &= #65193;ﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻤ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65193;ﺍﺭﺩ. ﭘس ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺎ= 5169;ق ﺪﺳﺘﻮﺭﻋﻤل ک= 85;ﺩﻩ ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮ&#= 65187;ﻠﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ = ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﺑﻴک &#= 65208;ﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ (ﺑِﺪ&= #65165;ﺋﻰ) الهی ﻮﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;ﺖ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻣ= ﻀﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑ&#= 1616;ﺪﺍ اﺧﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑِﺪﺍئی ﻮA= 165;ﺟﺐ ﺍﻟﺤﺼﻮل ﺒﺮﺍ= 5263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻣﺮ&#= 65165;ﺣل ﺒﻌﺪﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻬﺎ&#= 65267;تی هنم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. = 5261;بِدای الهی آﻧﻬﺎ ﺑᥴ= 6; ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5176;ﻬﺎ ﻭ ﻗﻀﺎﻫﺎ ﻭﻏﻴ&= #65198;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ = ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻥ غیر = 5203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ هستند ᤨ= 0;ﻪ ﭼﻮﻥ اﺯﺑﻘﻴﻪ &#= 65227;ﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭﺗﻮﺑ&#= 65258; ﻭﺳﻠﻮکی ﻨﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ ﻭ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺑﺪﺍئی ﻤثبت ᥽= 5;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی هنوﺯ بِد&= #1575;ی ﻤﻨفی ﺪﺍﺭﻧﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻫﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5169;ﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ بِدای ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻌنی ﺘﻐﻴﻴﺮ = 5227;ﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑ= ﻬﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻤﻴ&#= 65208;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒِﺪ= 5165;ﻯ ﻣثبت ﻭﺑﻨفع ᥷= 8;ﻭح ﻤﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65263; ﻤﻨفی ﻮ ﺩﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﻭ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261;ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺼﻮﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺩﺭ= 5165;ﺯ ﻣﺪﺕ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ&#= 65165;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65247;ﺎﺧﺮﻩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮﻧﻮعی ᥾= 2;ﺑﺨﺼﻮﺹ نوع بشری ﻤﺠﺪ= ﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﻠ= ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟنوع بشری ﺒﮕﺬﺍﺭ᥽= 5;ﺪ. ﺑﺎﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺒ&= #1616;ﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ &= #65261;ﻗﻮع ﻘﻀﺎ ﻭ ﺍﻣﻀﺎ ﮐ= ﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ مَعصو= ;میّت ﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﻭﺑﺪﺍئی الهی= ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ &#= 65193;ﻳﺪﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻭʋ= 65;ﺻﻠﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎئم = 5262;ﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: اﻟﻌﻠم ﺒﺎﻟﻤ&= #65228;ﻠﻮم ﻘﺒل کوﻧﻪ ﻭ ﺍ= 5247;ﻤشیة فی اﻟﻤﺸاء ﻘ᥵= 0;ل عینه ﻭ ﺍلأﺭﺍ= ;ﺩة ﻓﻰ ﺍﻟﻤﺮﺍﺩ ﻗ&= #65170;ل ﻘﻴﺎﻣﻪ ﻭ ﺍﻟﺘ&= #65240;ﺪﻳﺮ ﻟﻬﺬﻩ ﺍﻟﻤﻌﻠ&#= 65262;ﻣﺎﺕ ﻗﺒل ﺘﻔﺼﻴﻠﻬ= 5166; ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻠﻬﺎ ﻋ&= #65268;ﺎﻧﺎ ﻭ ﻗﻴﺎﻣﺎ ﻭ ﺍﻟ= ﻘﻀاء ﺒﺎﻟﺎﻣﻀاء ﻫA= 262; ﺍﻟﻤﺒﺮم ﻤﻥ ا= 5247;ﻤﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﺫﻭﺍﺕ ﺍﻟﺎﺟﺴ&#= 65166;ﻡ ﺍﻟﻤﺪﺭﮐﺎﺕ ﺑ&#= 65166;ﻟﺤﻮﺍس ...ﻓﺎﺫﺍ ﻭقع اﻟ&= #65228;ﻴﻥ اﻟﻤﻔﻬﻮم اﻟʌ= 52;ﺪﺭک ﻔﻠﺎ ﺑِﺪاء ﭘ= س ﺍﮔﺎهی ﻮﻋﻠم A= 170;ﺄﻣﺮﻯ که ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠم = 5262; ﺍﻃﻠﺎع الهی ا= ;ﺳﺖ ﺍﺯ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴ&#= 65194;ﺍﻳﺶ ﻭ ﺗﮑﻮﻳﻥ اﻥ ﻤ&= #65228;ﻠﻮﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭﺍﻟﺪ= ﻳﻥ که ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ = 5235;ﺮﺯﻧﺪﻯ ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻄﻔﻪ = ﺍﻧﺮﺍ ﻧﺒﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﭘ&= #1587; ﺍﻃﻠﺎع ﻘﺒلی = 75;ﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺣﺘﻤ&#= 65166;لی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑ&= #65228;ﺪ ﮐﻪ ﺗﮑﻮﻳﻥ ﻮ ﮐ= ﻴﻨﻮﻧﺖ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ مَش®= 0;ّت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯﻋﻴﻨﻴﺖ ﺩﺳ= 5174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻳﻌنی &#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭﺗﮑ&#= 65262;ﻳﻥ اﻥ مَشیّت ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻟﺎﺯم اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65187;ﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﭘﻴ&= #65194;ﺍ ﮐﻨﺪ ( ﻭ ﺑﺎﺯ ﺩ᥷= 7; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65251;ﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﮕﻮ= 574;ی هستند ﻭﻫﻤﻪ ᥴ= 5;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻧﻴﺰ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ = (ﺣتی أﻋﻠﻢ) الهی ﺪʋ= 97; ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮکی ﺴﺎﻟک = 05;ه ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﺮﺍﻯ (ﻋﻴﻨﻴﺖ = ﻭ ﺑﭽﺸم ﺪﻝ) ﺩﻳﺪ&= #65253; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ = ﺍﻥ ﻄﻔﻞ ﭘس ﺍﺯ ﻧﻄ&= #65236;ﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ عینی ﻤﻴﺸﻮﻧ᥷= 4; ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ. ﻓﮑﺮﻯ که ﺗﺤﻘ= 602; ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ) = ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻄﻠﻮﺏ &= #65191;ﻮﺩ ﻗﺒل اﺯ ﻗﻴﺎم = 5212;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ (ﮐﻪ ﺻ= ﺮﻳﺤﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒل ا= 5199; ﻗﻴﺎم ﺴﺎﻟﻚ ﺑ&#= 65166;ﻋﻤﺎل ﺨﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩ&= #65267;ﮕﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺳﺖ &= #65169;ﺪﻫﺪ.ﻭ ﻗﻴﺎم اﻋﻤﺎل A= 204;ﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻴﺎم &#= 65240;ﺎﺋم ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5204;ﺎﻟک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﻣﺎم اﺯ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &#= 65261;ﺑﺤث ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭﺑA= 166;ﺭﻩ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﻣﺮ ﻭﺳﻂ ﺑﻴ= ﻥ اﻧﻬﺎ ﺧﺎﺹ سل= 08;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺗﺎﺳﻴس ﺣﮑﻮﻣتی ﻘﺸﺮA= 263; ﻮﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﻳﺎ &= #65175;ﻨﻈﻴم اﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎ= 593;ی ﺠﻣﻌﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65227;ﻘﺎﻳﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﭽ&= #65260;ﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ ﭙﻴﺶ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻫ= ﻤﻴﺸﻪ ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻫ&= #65166;ﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﺒﺮ@= 344;ﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺍﮔﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺸﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ&= #65193;ﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻰ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺴﻴﺎ&#= 65197; ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭلی &= #65256;ﻪ ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣتی ﻤ= 5196;ﻫبی ﺒﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ) ﻭ= ﺗﻘﺪﻳﺮ (ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧ= ﻮﻳس ﻭﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍ&= #65193;ﻥ اﺟﺮﺍئی ﺒﺴﺎʌ= 47;ﻚ ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺩﺍﺩﻥ بغیر ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ= ی شهودی ) ﺍﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ (ﺣتی ا= 5227;ﻠﻢ) الهی ﻮ ﺭﺳﻴﺪʌ= 53; اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭ ﻣ&#= 65188;ﻤﺪﻳﺎﻥ ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﻣﻄﺎﺑ&= #65240;ﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎ&#= 65173; ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65170;لی هست ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻳﻌ&#= 65256;ی ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺘﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻧﻔس ﻭ ﺗﮑﺎﻣل &#= 65198;ﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﺎﺑق اﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﺷﺮ&#= 65165;ﻳﻄ لاﺯم ﭙﻴﺪﺍ ﺷA= 194;ﻩ ﻭﺣتی اﻋﻠم ﻮ A= 165;ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮﻯ ﻮ ﺗﺮ&= #65169;ﻴتس الهی ﺪﺍﺩﻩ ﺍʌ= 55;ﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65239;ﻴﺎﻣﺖ ﺍﻭ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; هر ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ الهی ﺑﺮﺗﺮ ﺑʌ= 28;ﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﺗ= ;ﻔﺼﻴﻠﺎﺕ) ﺍﻳﻥ ﻤﻌﻠﻮﻣﺎ&#= 65173;ﻳﻌﻨﻰ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﻣﺮﺍ&#= 65187;ل عباﺩﻯ ﻭ ﺷﺮﺍA= 267;ﻄ لاﺯم که ﺑﺎﻳ᥷= 4; ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ. ﻭ (ﺗﻮﺻﻴﻞ= ;) ﻭ ﻭﺻﻞ ﮐﺮﺩﻥ ای= 606; اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺑﺨ= 5194;ﺍ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65199; ﻭﺳﺎﺋﻄ الهی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺕ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﻳﺎ ﺻِﻠِﻪ ﻭ ﺍ&#= 65197;ﺗﺒﺎﻃ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻣﻮ&= #65199;شی ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺮ &= #1575;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺒ&#= 65198;ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ (ﺗ᥾= 2;ﺣﻴﺪ) ﺑﺎﺯ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ &= #65169;حَقّ ﻮ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺧﻮﺩ = ﻭ ﭘس ﺍﺯﻫﺮ ﺍجَ= 04;ّ ﻭﻫﺮ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺍ&= #65183;ﺮﺍئی اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻋﻴنی ﺘﺎ ﻗﻴﺎ= 605; ﻘﺎﺋم اﺳﺖ. ﺍﻣ&#= 65166;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ (&= #65193;ﺍﻭﺭﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺑﺎ &= #65203;ﺮﮔﺬﺷﺖ ﻗﺒلی ﻔﺮﺩﻯ ﮐ= 5258; ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺮ= 5165;ﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﻣﻀﺎ ( ﻭ ﺗ᥹= 2;ﻮﻳﺐ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﺗ&= #65166;ﻳﻴﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺧﻮﺩ = ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺮﺍم اﺯ ﻣﻌA= 240;ﻮﻟﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65251;ﺮ ﻣﺎﺩﻯ غیر ﺯﻧA= 194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﺟﺴﺎم ﻘﺎﺑل اﺩﺭﺍﻙ = 5261;ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻧگ ﻮ ﺑﻮ ﻭ ﻏﻴ= ﺮﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻓﻴﺰ&= #65267;کی ﻮﻃﺒیعی ﻮﻣﺎʋ= 93;ﻯ ﺩﺭ ﺟِﻥّ ﻮ إﻧ= 587; ( ﻣﺎﺩﺍم که ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ ﻨﺎسی ﻔﺮﺍﻣﻮA= 207;ﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﭘﺮﻧ= ﺪﮔﺎﻥ ﻭﺩﻭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻫ&#= 65252;گی ﺪﺭ ﻣﻌﺮﺽ بِد= 75;ی الهی هستند. ﻣ&= #65166;ﺩﺍمَکّه ﻋﻴﻨﻴﺖ ﻧﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻴﻨ&= #65268;ﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭﻗﺎ&#= 65169;ل ﺪﺭک ﻮ ﻓﻬم ﺸﺪ&#= 65255;ﺪ ﺑِﺪﺍئی ﻨﺪﺍʋ= 97;ﺩ (ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ حقّ ﺑِﺪﺍء ﺭᥴ= 5; ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺮﺍﻳطیّ A= 194;ﺍﺭﺩ ﺟﺰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩﻯ که ﺧ= 5262;ﺩ ﺗﻌﻬﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺑِﺪﺍئی ﺒﻀﺮʋ= 97; ﻭﺍﺻل ﺁﻥ ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻟ= ;ّﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ&= #65263; ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣ&= #65176;ﺤﻘق ﻤﺎﺩﻯ ﺸﺪ ﻭﺣﻴ&= #65262;ﺍﻧﻴﺖ ﻭﮔﻴﺎﻩ ﺑﻮﺩﻥ &= #65194;ﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﺟﺮﺍ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺟ= ﻤﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺣﺎل تکامل= ; ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺑِﺪﺍئی A= 170;ﻤﻔﻬﻮم ﻤﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197;ﻯ هم ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ&#= 65219;ﺒق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. = ﻭلی اﻳﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺴ= 5166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ&= #65166;ﻟکی عاﻣل ﺒﻮﺩ ﺳﺒA= 240;ﺖ ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﮕ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳ&= #65166;ل ﺠﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ &= #65261; ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻓﺼﻮ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻧ= 5268;ﺎﻣﺪﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = بِدای ﻤثبت ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= 5231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺑ= 5184;ﺎﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺮ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ تمرّد ﺩᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎ&= #65193; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #65165;ﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = بِدای ﻤﻨفی ﺪﺍﺭﻧﺪ = 5261;ﭼﻮﻥ ﻤُﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺩ&#= 65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﻣﺤﺸʋ= 98; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻦ ﻧﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺟ&= #65166;ﻯ ﺒِﺪﺍﻯ ﻤثبت ʌ= 59;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻃﺒیعی ﺒA= 198;ﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻥ ﻤﺮﺑ&#= 65262;ﻃﻪ ﻃﺒیعی ﭙﻴﺶ ﻣA= 268;ﺮﻭﻧﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﻔﻌل ﻤﺎ ﺷاء ﻮ ﺧﺪᥴ= 5;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ &= #65175;ﮑﻮﻳﻥ اﮔﺎهی ﺪﺍﺭﺩ A= 261; ﺑﺎ مَشیّت ﺍﻭ= ; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺣﺪ= ﻭﺩ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﻗ&= #65170;ل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ (ﺩﺭ ﺩ= ﻧﻴﺎ) ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ = ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻔ= ﺎﻭﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺭﻧﮕﻬﺎ ﻭ ﺻﻔﺎ&= #65173; ﻭ ﺣﺪﻭﺩ ﻣﺸﺨﺺ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ا&#= 65235;ﺮﺍﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ &= #65175;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒلی هر= ;ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ = ﺑﺸﺮﻯ ﻔﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ.= 5259;ﻤﻪ ﺍﺯﺻﻔﺮ ﺷﺮﻭع &#= 65256;ﮑﺮﺩﻩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﺪﻟﻴل اﺯلی ﺪʋ= 97; ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧ&= #65256;ﺪ ﮐﻮﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻮﻳ&= #65166; ﮐم عقل ﺒﻮﺩﻥ A= 262;ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&= #65176;ﻤﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;ل اﺯ اﮐﻨﻮن آﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺷﺪﻩ) ﻭ= ﺑﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻗﻮﺕ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی ﻮﺧﻮﺩ ﺍﻭل ﻮ ﺍ&= #65191;ﺮ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ (ﻭﺑﺎ = ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮﻳ&#= 65254; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺳﺎ&#= 65247;ﻚ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺳﻠﻮک اﻭ ﻭﻫﺮ &#= 65239;ﻮّﺕ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ.= ﮐﻪ ﻗﻮﺕ ﺟﺴم ﺪﺭ ﻏ&= #65196;ﺍ ﻭﻋﻘل ﺪﺭ ﺍﻧﺪ&#= 65267;ﺸﻪ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﺪﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ نیز = 75;ﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 65199; ﮐﺠﺎ ﺷﺮﻭع کرA= 193;ﻩ ﻭکی ﺨﺘﻢ ﻣﻴﺸ= 5262;ﻧﺪ. (ﻣﺮﺍﺣل ﻘﻬﻘﺮ&#= 65165; یا ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ) ﻭ&#= 65259;ﻤﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﻟﺤ= ﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻣﻴﺒﻴ&#= 65256;ﻨﺪ ﺗﺎ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) &= #65165;ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺑﺒِﺪﺍﻯ ﻤثبت ﻭﮐﺴﺐ ﺷA= 260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻤثبت ﺭﻭح ﺒﺮʌ= 03;ﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ &= #65239;ﻀﺎﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﻤﺮﺩم ﻨﺸﺎﻥ ﺩ&#= 65165;ﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﮐﻥ اﻧ&#= 65260;ﺎ (ﻣﻘﺎم ﺁﻧﻬﺎ) ﮐ= ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ= ;ﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺪﻟﺎﻟﺖ &= #64400;ﺮﺩ ( ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻴﻨ= ;ﺶ ﺑﭽﺸم ﺪﻝ ﻭﻋﻘ&#= 1604;ی ﺘﻮﺍﻧﺎ ﮐﻪ ﻣﻘ&= #65166;م ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 64400;ﺠﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭٴ= ﻴﺎﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻳﺎ ﻣﺤ&= #65166;ﺳﻦ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭﻋ&= #65194;م ﺮﺿﺎﻳﺖ الهی = 5;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ) ﻭ= ﺑﺎ ﺍﻣﻀاء (ﺍﺯ ﺍﻳ&#= 65253; قضی ﺍﺳﺖ)ﮐﻪ ﺷ= 5198;ح علل ﻮ ﺗﺒﻴﻥ ﺃ= 5251;ﺮ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ عزیز ﺗﻮﺍﻧﺎ ʌ= 61; ﻋﺎﻟم آﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺤثه= 75;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ &= #65236;ﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ آﻣﺪ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&= #65228;ﮑس ﻧﻪ ﻓقهی هستن= د ﻭﻧﻪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋ&#= 65264;. ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺴفی ه= 05; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 199;ﺑﺎﻥ عرﻓﺎﻥ و وسیله معرفت = 608; شهود مراتب ا= 604;هی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ ﺩﺍ&#= 65255;ﺸﮕﺎهی اﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺣت= 740; اﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻧم= 740; ﻔﻬﻤﻨﺪ.ﺍﮔﺮ ﻧ&= #65236;ﻬﻤﻨﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪم ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻭﺳﻠﻮﻙ عملی ʌ= 61; ﭼﻮﻥ ﺮﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭﻋ&= #65252;ل ﺘﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮنی ﺪ= 5197; ﺭﻭح ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;.ﺑﺨﻮبی ﭙﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻫﻴچ کس ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺑﺮﺩﺍﺷتی ﺬﻫ= 06;ی ﻮﻓﻠﺴفی ﺍﺯ ﺍ= 5267;ﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ ﺣﺪﻳث &#= 65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک و ﻮﺍﺻل ﭽﻮﻥ ا= 5251;ﺎﻣﺎﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﺣﺪﻳث ﻣﻨﺤﺼﺮ= 5165; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮐثر= 5193;ﺭﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎنی ﺸA= 260;ﻮﺩﻯ اﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ &= #64404;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻥ ه&= #1605;ه ﺯﺣﻤﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻨ= 5194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻋ&#= 65252;ﺎل ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻫﺮ ﮐﻤ&= #1705;ی اﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ الهی = 7;ستند ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﻋﻠم ال= 07;ی ﻮ مَشیّت اله&#= 1740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺗﻘﺮﻳﺮ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﻭ ﻭﺍﻣﻀﺎﻯ اﻭ &= #65261; بِدای اﻟﻬﻰ ﻭ= ;ﺣتی اﻋﻠم اﻭ ﻭ ﺍﻳ= 5256;ﮑﻪ ﺑﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺸﺎ&= #65267;ﺴﺘﮕﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺴ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی و الهی تر ﺍﺯ ᥽= 5;ﻈﺮ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﭼﻴﺴﺖ. ﻫﻤﻪ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭل= 740; ﺪﺭ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻔﻴ&#= 65194; ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65251;ﺮﻭﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﺑﻌثت ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1649 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ104 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻭﺩ ﭘﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮ ﻭحی کرﺩ ﮐﻪ ﺍA= 263; ﺪﺍﻭﺩ ﻴﺎ ﺩﺍﻭﺩ ﺗَ&#= 65198;ﻳﺪ ﻭ ﺍﺭﻳﺪ ﻭﻟﺎ ﻳ= ﮑﻮﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺭﻳ= 5194; ﺍﻥ ﺃﺳﻠﻤﺖ ﻟﻤ&= #65166; ﺍﺭﻳﺪ ﺃﻋﻄﻴﺘ&#= 65242; ﻣﺎ ﺗﺮﻳﺪ ﻭﺍﻥ = ﻠم ﺘﺴل ﻠﻤﺎ ﺍﺭﻳ&#= 65194; ﺃﺗﻌﺒک ﻔﻴﻤﺎ &#= 65175;ﺮﻳﺪ ثمّ لا ﻳﮑﻮﻥ = 5;ﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺭﻳﺪ ﺍﻯ ﺪﺍﻭﺩ= ; ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺨ&= #65262;ﺍهی ﻮﻣﻥ ﭽﻴﺰ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫم ﻮ ﭼ&#= 65256;ﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﻴﺨ= ﻮﺍﻫﻢ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺗﺴل&= #1740;م ﻤﻥ ﺒﺎﺷﻰ ﺍﻧﭽ&= #65258; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻴﺨ= ﻮﺍهی ﺒﺘﻮ ﻣﻴﺪﻫﻢ ﻭ&= #65165;ﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴم ﻨﺸﻮﻯ &#= 65175;ﻮﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻢ ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ = ﻣﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻢ. ﺩﺍ&= #65261;ﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ جنگجوی ﺗﺎﺭﻳ= خی ﻘﻮم ﻴﻬﻮﺩ ﺍﻧ&#= 65204;ﺎﻥ کاﻣلی در ولایت زردشت = 608; ابراهیم ﺒﻮﺩ.= ﻭلی اﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺍﺯ &#= 65193;ﺍﻭﺩﻯ ﺼﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﻭﮔﺎهی ﻨﻴﺰ ﻣ= 591;یّع پیر خود ﻨﻴﺴﺖ= ;. ﺩﺍﻭﺩ ﮐسی اﺳﺖ ﮐﺎﻣ= 04; الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍﻭ= ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ ﺭ&#= 65165; ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ عقب ﻣﺎﻧﺪﮔﻴʌ= 60;ﺎﻯ تکامل ﺮﻭحی ﻮ= ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻨﺎ&= #65191;ﻮﺩﺍﮔﺎﻩ ﻧﻔس أمّاره ﺷ= ﻔﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍ= ﻭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺍم ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﺍﻳﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺴ&#= 65166;ﻟﻚ ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪﻫﺎئی ﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ = ﺳﺎﻟکی ﻭ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﻫﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭلی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻓﻘﻄ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭ&= #65261;ح ﺸﺨﺺ ﺍﺯﻃﺮﻳق &#= 65176;ﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺧﻮﺩ = ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی مُیسّ&= #1585; ﺑﺮﺍﻯ نوع بشر= ; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ رَبّ ﺍʌ= 47;ﻨﻮع ﻘﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&#= 65163;ﻴل اﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍﺣﺘ&#= 65264; ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻨﺒل&= #1740; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺍﻥ ﻨﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻯ ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ &= #65175;ﻮ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻥ اﺳ&= #65174;. ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻥ اﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭمَشیّت ﻭ ﺗﻘ= ;ﺪﻳﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﮔ= ﺮ بخوﺍهی ﺒﺨﻮﺍ= ;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩﺕ ﺑﺮﺳﻰ ﺍ&= #65169;ﺘﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ= 5263; اﻟﻬﻰ ﻣﻥ ﺒﺮس. &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻥ ﻨﻴﺰﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻮﻣﺎﺩﻯ &= #65262;ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺘﻮ ﻣﻴﺮ&= #65203;ﻢ. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎی الهی توﻣﻴﺮﺳ= ﺎﻧﻢ ﻭلی ﺸﺮﻃ آﻥ ﺘ= 5204;ﻠﻴم اﺳﺖ ﮐﻪ (ﺍﺳﻠﺎ&= #65249;) پذیرفته اله= 40; ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﻮﺍﺳ= 5220;ﻪ الهی در سلوک اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺗ&= #65204;ﻠﻴم الهی ﻨﺒﺎﺷﻰ ʌ= 61; ﺳﺎﻟک ﻤطیّع اﻭﻟﻴﺎ= ;ﻯ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐA= 166;ﻣل الهی ﻧﺒﺎﺷﻰ᥾= 1;ﻳﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 604;هی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎل هرﭼʌ= 58; ﺑﺮﻭﻯ ﺠﺰ ﺧﺴﺘگی ﻨﺨ= 5262;ﺍﻫﻯ ﺪﺍﺷﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻧ= ﮑﻪ ﺍﻧﭽﻪ ﻣﻥ ﻤﻴﺨ&= #65262;ﺍﻫﻢ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﺍ&#= 65175;ﻔﺎﻗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ʋ= 65;ﻧﭽﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻓ&#= 65262;ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺯﻳﺎ= ﺩﺗﺮ نیز ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗA= 166; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ جَه¡= 4;نّم آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﺎﺧﻄﺎﻫﺎ ﻭﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎنی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﺎﺯ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐسی ﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &#= 65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣتی اﮔA= 198; ﺳﺎﻟک هم ﻨﺒﺎA= 207;ﺪ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭ&= #1605; اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫ= 5166;ﻯ ﻤﺎﺩﻯ اﻭ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ هوس ﺍA= 261; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺳﺎﻟک ﺸﻬﻮﺩ تجلّی الهی ﻭ ﻧﺠﺎﺕ A= 261; ﺭﺿﺎﻳﺖ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻨﻬ&#= 65166; ﺑﺎ ﺗﻤﻨﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ &= #65169;ﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ &= #65255;ﻔس خودشان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. قُرآن ﻨﺎم ﭙﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﻣﺴﻠ= 5252;ﺎﻥ ﻤﻴﻨﺎﻣﺪ ﻳﻌن= 740; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠ&#= 65262;کی ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی ﻤﺮﺗﺒﻄ ﺸﺪﻩ ﻭ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩ&= #65197;ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ. &= #65153;ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎل ﻨﻬ&#= 65166;ئی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; به ﺸﻬﻮﺩ ششم ʌ= 39;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʌ= 51;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &#= 65261;ﻣﻌﺼﻮم اﺯﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ &#= 65251;ﺠﺎﺯﺍﺕ الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ا&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌن&= #1740; ﭽﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺍﺯﺍ&= #65193;ﺍﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺳ&= #1593;ی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻨﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ&= #1740; از پیش ﺧﻮﺩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻫﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺣتی هوس ﺍﻧﻬᥴ= 6; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺼﻮﻥ ﻮ ﺩﺳﺖ ﻭ= ﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮل ﭙ= 5268;ﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍئی ﻤﻴﮕﺮA= 193;ﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻏ&= #65268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮی ﻤﺬﻫﺒﻰ &#= 65187;تی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﻯ دینی ﻮﻋﺒﺎﺩ᥾= 3; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺮک ﻛﺮ&#= 65193;ﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻧﻔس أمّاره و آلوده بفساد = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ ﺍ= ﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ <o:p></o:p> حدیث 1650 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ10= 4ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﺮﺍ ﻏﻠﺎمی ﺒﻮﺩ ﺑ= 5256;ﺎم ﻘﻨﺒﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﻟ&= #65166; ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻮﻟﺎ ع&#= 1604;یّ اﺯﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﺭ= 580; ﻤﻴﺸﺪ ﻗﻨﺒﺮ ﺑ&= #65166; ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﻭﺭﺍ &= #65193;ﻭﺭ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻤﻮﻟ= 5166; ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻤﻴﺮﻓ&#= 65174;. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ= ﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ علت ﺭﺍ ﭘﺮﺳﻴA= 194; ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ببین که ﭼﮕﻮﻧ= ;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ = ﺑﺮﺍﻳﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻬﺴﺘﻢ.&= #65165;ﻣﺎم ﭙﺮﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﻣ&= #65198;ﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ا&#= 65203;ﻤﺎﻥ ﺤﻔﻈ ﻤﻴﮑﻨﻰﻭ&#= 65267;ﺎ ﺍﺯﻣﺮﺩم ﺰﻣﻴ= 5254;؟ ﻗﻨﺒﺮﮔﻔﺖ ﺍﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﺮﺩک ﺰﻣﻴﻥ. ا&#= 65251;ﺎم ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﮐﻪ</s= pan>: <= b>انّ ﺃﻫل اﻟ&= #65156;ﺭﺽ ﻟﺎ ﻳﺴﺘﻄﻴﻌﻮ&#= 65253; ﺒشیئ ﺍﻟّﺎ ﺑʋ= 66;ﺫﻥ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻤﻦ ﺍﻟﺴﻤاء ﻓ= 5166;ﺭﺟﻊ ﻓﺮجع ﺑ᥷= 4;ﺍﻥ که ﻣﺮﺩم ﺰﻣﻴA= 253; ﻨمی ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ = 5169;ﻤﻥ ﻀﺮﺭﻯ ﺒﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺍﺫ&= #65253; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍʌ= 53; ﺒﺎﺷند. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ = ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﭘس ﺗﻮ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩ. ﺍﮔﺮ= ﺗﻴغ عاﻟم ﺒﺠﻨﺒﺪ A= 199;ﺟﺎﻯ ﻧﺒﺮﺩ ﺭگی ﺘﺎ &#= 65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﺪﺍﻯ. ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺩﺭﻣﻨﻄق عقل مادی بشر= 4381;ﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻓﻄﺮ= ﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ حف= 592; ﺨﻮﺩ ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ &= #65227;ﻘلی اﻭ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺍ&#= 65199; ﺧﻮﻳشتن ﺍﺳﺖ. = 5261;ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺑﻠﻨﺪﻯ ﻮ ﺑﺪﺭﻳﺎ ﻏﻮﻃ&= #65258; ﻭﺭ ﺷﺪﻥﺑﺎﻋث &#= 65251;ﺮگ ﺰﻭﺩ ﺭس ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;.ﮔﺮﭼﻪ ﺍین عاﻗﺒﺖ ﻭ A= 251;ﺤﺎﻓﻈﺖ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﻤﻨﻈ&#= 65262;ﺭ ﺣﺪﻳث ﻭﻫﻤﻪ ح= 583;ﻳثها تنها ﺳﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; الهی هستند. ﮐﻪ ﺍﺳʋ= 76;ﻄﺎﻋﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﺑﺠﺰ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻭ مَشیّت ﻭ ﺗ᥹= 2;ﻮﻳﺐ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺟﺎ= ﺯﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺪﻧﺒﺎ&#= 1604; ﺪﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘﻌ= 5194;ﺍﺩ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗ&= #65170;لی اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; اﻭﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ = ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻔﻬم ﻮ&#= 65227;ﻘل ﻮﻋﺸق ﺒﺮﺍﻩ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﺎﺷﺪ.ﻭ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ&= #65263; ﺒﻠﺎ ﮐﻪ ﺩﺭﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺩﻗﺖ ﻭ= ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ &= #64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی اﻣﺎﺩﻩ A= 251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻴک اﻋﺮﺍبی که ﺷ᥵= 6;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩرَب= 17; ﻣﺴﺠﺪ پسامبر ﺭﻫﺎ ﮐ= ;ﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﺠ= ﻠس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻨﺸ&#= 65268;ﻨﺪ ﻭلی ﺸﺘﺮﺵ ﺭﺍ &#= 65169;ﺮﺩﻧﺪ ﻭﺩﻟﻴل کاﺭ ﺧA= 262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻮکُلّ ﺒʋ= 92;ﺪﺍ ﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﭘ= ﺎﻯ ﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺒﺴﺘ&= #65258; ﺑﻮﺩ ﻭلی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ ﺑﻮﻯ گفت ﺃﻋﻘ&= #65248;ﻬﺎ ﻭ ﺗﻮکُلّ ﻋﻘ&= #1604; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ببند ﺑﻌﺪ ﺗﻮª= 5;ُلّ کن ﻭﻳﺎ ﭘﺎﻯ ﺸ&#= 65176;ﺮ روان ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﺑﺘﺪﺍ بعقل ﺒﺒﻨﺪ ﺑʌ= 28;ﺪ ﺗﻮکُلّ کن ﻭﺣ= ;تی عقل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻋ= 5240;ﺎل ﻮﭘﺎ ﺑﻨﺪ کن ﺁ&#= 65255;ﮕﺎﻩ ﺩﺭسلوک الهی &= #65192;ﻮﺩ ﺗﻮﮐﻞ ﮐﻦ. تا ﺍ&= #65199; ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺴﺮﺧﻮ&#= 65193; ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﻧﮑﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩ&= #65197; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺍﻭﻃ&#= 65248;ﺒﺎﻧﻪ ﻭﻣﺪﺍﻭم ﺒﺨﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1651 - اﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ (= 5181;۵ﺹ10= 5ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ٴﻤﻨﻴA= 253; ﻴک ﺒﺎﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﻳ&= #65262;ﺍﺭﻯ ﺪﺭ ﺷُﺮُﻑ ﺳﻘ= 5262;ﻃ ﻨﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﻴﻥ ﻤ= ﺮﺩم ﺒﺪﺍﻭﺭﻯ ﻤﻴﭙ&#= 65198;ﺩﺍﺧﺖ. ﺑﻮﻯ گفتند ﮐ᥽= 8; ﺰﻳﺮ ﺍﻳﻥ ﺪﻳﻮﺍﺭ ﺧ&= #65198;ﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣ= ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ گفت ﺣﺮث ﺍﻣر= 569; ﺃﺟﻠﻪ ﻧﮕﻬﺒᥴ= 6;ﻥ ﻮ ﺣﺎﻓﻈ اﻧﺴﺎ&#= 65253;ﺍجَلّ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﭼﻮﻥ مولا ﭙﺬﻳﺮﻓ᥵= 4; ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﻳ&#= 65262;ﺍﺭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻭ ﺭﻳﺨ&= #65174;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65268;ﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 607;میشه ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻮﻧ&= #65224;ﺎﻳﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﮑﺮﺩ. ﺩﺭ= ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ کاﺭﻋﻴﻥ الیقی ﺒﻮﺩ ﺑ᥺= 8;ﮑس ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻘﻨﺒ&#= 65198; ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ ﺣﺮﺍ&= #65203;ﺖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍ= ﺟﺐ ﻧمی ﺪانست . ﺩʋ= 97;ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻗﺒﻮل کلام ﺪﻳﮕﺮﺍ᥽= 3; ﻤﻴﮑﺮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﻋﻘل ﻮ ﻣﻨﻄق ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮ&= #65193;ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻧ&= #65176;ﻴﺠﻪ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﻮﻟﺎ &= #65165;ﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﻌنی = 5176;ﺪﺑﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ&= #65193;ﺍﺭﺍﻯهدﻑ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺪ&= #65165;ﻧﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺪ&= #65169;ﻴﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺒﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ &#= 65239;ﺎﺋل اﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﻮ کامل الهی ﮐ= ﻪ ﺟﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165; ﻓﮑﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﺎﻗﻠ&= #65166;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ خدا ﻣﻴﮕﺬﺍﺭʋ= 93;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺮﻓ= ﺘﺎﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻧﻤﻴ&#= 64401;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺒﺤﺮﺍ&#= 65253; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭ = ﻭ ﺗعقل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = 5193;ﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺵ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ &= #65193;ﺍﺭﺩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 65259;ﺪﻓﺶ ﮐﻤک ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺩ&= #65197;ﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ &= #65235;ﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻮ= ﺍﺳطﻪﻫﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ اﺣﺎﺩﻳث = 5251;ﺘﻨﺎﻗﺾ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﮔﺮ = ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻣ&= #65198; سلوک الهی ﻨﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺘﻨﺎ&#= 65239;ﺾ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺍ&= #65187;ﮑﺎم ﻮ اﺻﻮﻝ ﻗﻄﻌﻰ &= #65165;ﺯﺍﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ اﺳ= 5176;ﺨﺮﺍج کرﺩ. ﻭلی ﺪﺭ س= 04;وک الهی ﻫم ﺴﺮﻧ᥾= 2;ﺷﺖ ﻭﺟﺒﺮالهی اﺳ= ;ﺖ ﮐﻪﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎل اﺟ&#= 65198;ﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣت ا&#= 64404;ﺮ ﮐسی اﺯ ﮐﻨﺎﺭ = 5193;ﻳﻮﺍﺭ ﺧﺮﺍبی ﺒﺮ ﺧﻴ= 5200;ﺩ. ﻳﺎﮐﻨﺎﺭ ﺩﻳﻮ&#= 65165;ﺭ ﻣﺤﮑمی ﻤﻴﻨﺸA= 204;ﺖ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ = ﺪﻳﻮﺍﺭ ﻣﺤﮑم ﺴﻘﻮﻃ ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﻣﺮ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺒﺎﻋث مرگ گرﺩ= ;ﺩ. نیز اﺭﺍﺩﻩ ﺍʋ= 99;ﺍﺩ ﻭﻋﻘل اﻭ ﻣﻄﺮ= 581; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65236;ﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺗعقل ﻮ ﺳﭙس ﺗﻮکُل¡= 7; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ᥴ= 5;ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﺗﻮکُلّ گف= 578;ه بود . ﻭلی ﺒﺎʋ= 99; ﭼﻮﻥ ﻤﻮﺿﻮع ﺨﺎﺹ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻧﻪ ﺟﺒﺮ ﺧﺪﺍ ﻋ= ﻤﻠﺎ ﺟﺎﺭﻯ اﺳﺖ ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺧﻮ&#= 65193; ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65183;ﺒﺮ الهی ﺮﺍ ﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﻧﺴ= ﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩﺳﺮ &#= 65261; ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ&= #65261;ح اﻭ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ= ﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺘﻌﻘﻞ &#= 65261; ﺗﻮﮐﻞ ﻭﻳﺎ ﺁﺯ&= #65165;ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺍﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﮐﺮﺩﻥ او اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺣتی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﮐﻤک ﺒﻬﺪﻓﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﺪ. ﻭﻧﻪ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ &= #65193;ﺭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﻤﻌنی ﻴﻘﻴﻥ ﺪ= 5197; ﺍﻋﻤﺎل اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ &= #65170;ﺎ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ. = ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺒﻔﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗ= ﺮﺩﻳﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗ&= #65194;ﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ= ﻳک ﺘﺴﻠﻴﻢ (ﻣﻌﻘﻮ&= #1604; ﻮ ﺍﺯﺍﺩ) ﺩﺭ ﺭﺍ= ;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺍﻳﻥ = 5262;ضع ﺘﻮﮐﻞ ﺑﺎ ﺗﻌﻘ&= #65246; ﺧﻮﺩ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﺑﮑﻤﺎل ﺒﺎﺷﺪ &#= 64400;ﻪ ﻫﺴﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ هر ﻣ&#= 65212;ﻴﺒت ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ ﺸ&= #65194;ﻥ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﻀﻤﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ&#= 65175;ﺴلیم ﺪﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ &#= 65169;ﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65187;تی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ&#= 65259;ﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍوﻧﺪ ﻧﻴﺰﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺎﻧﻪ ﺭﺍضی ﻨﺒﺎﺷﺪ.<o:= p></o:p> حدیث 1652- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174;(ﺝ۵ﺹ114 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺟﻌ= ل ﻘﻠﻮﺏ ﺍﻟﺄﺋم= 617;ة ﻣﻮﺭﺩﺍ ﻟﺄﺭﺍ&#= 65193;ﺗﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺷاء ا<= b>ﻟﻠﻪ ﺷ&#= 65268;ﺌﺎ ﺷاءﻮﻩ ﻮﻫﻮ ﻗ= 5262;ﻟﻪ ﻭﻣﺎ ﺗﺸاءون = 5;ﻟّﺎ ﺃﻥ ﻴﺸاء اﻟﻠA= 258; رَبّ ﺍﻟﻌﺎﻟ᥽= 2;ﻴﻥ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻣﺎﻣ= 5166;ﻥ ﺮﺍ ﺭﺍﻩ ﻭﺭﻭﺩ = ﺑﺮﺍﻯ اﺭﺍﺩﻩ الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺍﮔﺮ مَشیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﻫﻤﺎﻥ مَشیّت= ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﻫﺮ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﺷﻤﺎ مَشیّت ﻭ= ;ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﭘس ﺍﺯ م&#= 1614;شیّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺟ&#= 65260;ﺎﻧﻴﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. (ﻗﻠ= ;ﻮﺏ) ﺩﻟﻬﺎ ﺑﻤﻌنی = 5240;ﻠﺐ ﮔﻮﺷتی ﻤﺤل اʋ= 87;ﺴﺎس ﻭ ﻃپس ﻭ ﻫﻤﭽﻨ&#= 65268;ﻥ ﻤﻐﺰ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻣ= ﺎﻣﺎﻥ اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ سالکان ﻭ نیز تمامی ﮐﺎﻣﻠﺎ= ;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ا&#= 65247;ﻬﺎﻣﺎﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎم ﻮ ﻭَﺣ= 740; هاﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ&#= 65166; ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﺘﺎﺯ&#= 65257; ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺑﺘﺪ&= #65165; ﺑﺪﻟﻬﺎ ﻭ ﻓﮑﺮ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی می ﺮﺳﺎﻧ= ;ﺪ. ﻭ ﺭﻭح اﻭﻟﻴﺎ &#= 65251;ﺤل اﺣﻮﺍل ﺘﺎﺯﻩ = 5261; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ و امکانات ﻧﻮع&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ(ﻓﻮﺃﺩ ﻭ ﺩﻝ) ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮊ= ;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; اﻟﻬﻰ ﻣﺤل اﻧA= 240;ﻠﺎﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﮔﺮﮔﻮ&#= 1606;ی ﻤﻘﺎم ﺮﻭحی ﻮ = 575;لهی اﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک = 5262;ﺍﺻل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﺃﺋﻤ&= #1617;ﻪ) ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﻮﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65169;ﺘﻨﻬﺎئی ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻭلی اﻳﻨک ﻮﻫʌ= 52;ﻴﺸﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎ&#= 65253; غاﻳﺐ ﻭ ﻧﺎﺷﻨ= 5166;ﺧﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻥ اﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی هستند. ﻭ&= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯﺑ&= #65268;ﻥ ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ اله®= 0; اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭم &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺰﻣﺎﻥ زنده خود ولی ناشناس دیگران ﻣﻴﺮﺳ= ﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮکَس = 4400;ﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺎم ا&#= 65251;ﺎم ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺭﺍ&#= 65257; ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻣ&#= 65166;ﺕ و داده های ﺍﻟ= ﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ تجلّ®= 0;ات ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻨ= 5166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑ= ﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﮔﺮﻭهی = 607;ستند ﮐﻪ ﭼﻮﻥ مَشی¡= 7;ت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﻨ&= #65194; ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ مَش= 40;ّت ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑ= ﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; تا زنده هستن= 583; ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ال= 07;ی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اﺷﮑ= 5166;ﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ الهی اﻣﺎﻣﺎﻥ= ; ﻘﺒلی ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; اﻣﺎﻣﺎﻥ ﻤﺴﺘ= 5262;ﺭ ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65255;ﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.ﻭلی = 575;ﺭﺗﺒﺎﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﺒﺎ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﺪ&#= 65197; ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻌﺮفی اﻣﺎﻣʋ= 66;ﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺒﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴ&#= 64405;ﺮﺩﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤ&#= 65258; ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻣ&#= 65166;ﺕ الهی ﻮ ﺍﻓﮑﺎʋ= 97; ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ کُ= 04;ّی ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﻋﺎ&#= 65251;ل ﺒﺮﺳﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ&= #65262;ﺩ ﻭﻣﻮﻟﺎ علیّ ʋ= 94;ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ سلئکی ﺧﻮﺩ ﻭن= ;یز ﻫﺮ کامل الهی = اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺍﻣﺎم &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65165;ﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﻧﻪ= ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺘﻌﺼﺐ &= #65153;ﻣﻴﺰ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎتی ﻮ = 5251;ﺬﻫبی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺍ&#= 65251;ﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﻮ ﺑﺎ ﻣﻘ= ﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ ﺟ&= #65166;ﻧﺸﻴﻥ ﻮﺍقعی ﻮ ﺳﻠﻮ= 05;ی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭﺣتی اﻳ= 5253; اﻭﻟﻴﺎﻯ ﻤﺤﻤ= 5194;ﻯ ﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘﺒل اﺯ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; شاهد ﻗﺎﺋم ﺒ᥾= 2;ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘ&= #65170;ﻠﻰ ﻭﺣتی ﻤسیح اﻳ= ;ﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻨﺪ. (ﻣﻮﺭﺩ) ﻣﺤل ﻮﺭ= ﻭﺭﺩ ﻭ ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ = ﺮﺳﻴﺪﻥ اﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭﻋ= 5248;م ﻠﺪنی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩ&= #65197;ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ال = 7;ی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪﻫﺎ ﮐ&#= 65184;ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺣﮑﻮ&#= 65251;ﺖ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﭼﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ. ﭘس مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم الهی ه= ;ستند ﺩﺭ ﻭﺍقع مَشی= ;ّت ﻗﺒلی الهی ﺪﺍ= ;ﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺤل اﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺩ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﮐ&#= 65198;ﺩﺍﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ &= #65184;ﺴﻤﺎنی اﻧﻬﺎ الهی هس= تند. ﺣتی اﮔﺮ ﺧﻮﺩ = 607;َوَس ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮ= ﺧﻠﺎﻑ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ کا= 5197;ﻯ کنند . (رَبّ) ﻣʌ= 40;ﺎم ﺨﺪﺍﻯ ﻤرَبّی= ; ﻴک ﻨﻮع یا فصل نوعی اﺳﺖ ﮐﻪ ž= 5;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65240;ﺎﺋﻢ ﻗﺎﺑل ﺸﻬﻮﺩ ﺩ&#= 65267;ﺪﻥ کاملان ﻭرَب= 617; ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺪﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ = رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥾= 1; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻧ&= #65262;ﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع فو= 602; بشری اﺳﺖ. (ﻋﺎA= 247;ﻤﻴﻦ) ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ &= #65262;ﻫﺴﺘﻰ ها ﺑﺎﺯ ﻳﻌنی عاﻟﻤﺎﻥ ﻮﺍﮔA= 166;ﻫﺎﻥ ﻮشاهدﺍﻥ ﻤﺮᥴ= 5;ﺗﺐ تجلّی الهی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ م&#= 1615;ربّی اﻳﻥ کاﻣﻠﺎﻥ = 75;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺍﻥ = ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ. ﻭﻟﻰ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮ ﻗA= 208;ﺮﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلیم A= 170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 00;ﻣﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺘﺮﺗﻴ&#= 65168; ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺍﺭﺍ= 5193;ﻯ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. &= #65261; ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺮﺑﻴت= 740; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺪﺑ&= #65268;ﺮﻯ ﺠﺴﻤﺎنی ﻮ ﺫﻫ= 606;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. (مَشی= 17;ت) ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ روش = 5261; ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ اﺳﺖ &#= 65259;م ﺒﺮﺍﻯ ﻄﺮح کُ= 04;ّی اﻭﻟﻴﻪ ﻭﻳﺎ ﻃ&#= 65198;ﺣﻬﺎﻯ اﺟﺮﺍئی ﻮﺟﺰ= 4;ی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﻳﺎ ﺗﺎ&= #65267;ﻴﺪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥶= 3;ﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺍ&#= 65247;ﻔﺎﻇ ﻤﺸﺎﺑﻪ ﺑﻬﻢ ﺍ&= #65199; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻣ&= #65216;ﺎ ﻭﻗﻀﺎ ﻭﻏﻴﺮﻩ &= #65251;ﻄﺮح ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ= ﺍﻳﻥ مَشیّت ﻳﻌنی اﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ بوده ﮐﻪ ﻫﻤﻴʌ= 08;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ.ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺟﺒﺮ ال= 607;ی ﻘﺒلی ﻤﻴﻨﺎﻣA= 268;ﻢ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ همیشه ﺩﺭ ﺍﺧ᥵= 6;ﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م هستند ﻭﺩﺭﻏﻴ= ;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﺴﺮﺧﻮA= 193; ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺧﻮیش ﻫ= 5204;ﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻴﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑﺮ = ﻭ ﺗعقل ﻮ ﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺍﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧ&#= 65166;ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻫﺮکَس A= 169;ﻌﻨﻮﺍﻥ ﻨﻔس ﺣﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ= ﺐ ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑ&#= 65166;ﻣلی ﺮﻭح هرکَس ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻋﻤل &#= 65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨمی گذﺍﺭﺩ ﻧʌ= 36;س أمّاره ﺍﻭ ﻧﻘ= ;شی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍم ﺒﺎ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺗﻀﻌﻴ&= #65234; ﻭ ﺣتی کشتن ﻨ᥻= 6;س أمّاره ﺧﻮﺩ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﺍﺯ ﻓ&= #65248;ﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎمی ﻮ ﺗﺼ= 5262;ﻑ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺳﺎ&= #65191;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺍﺭﺍ= ﺩﻩ ﻭمَشیّت ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﻧﻘشی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع اﻳﻥ مَش= ;یّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ اثر ﻧﻔس أمّا&= #1585;ه ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﺘﻔﮑﺮ ﻭ ﻧﻴﺖ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﺪل &#= 1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺴ&#= 65164;ﻮل آن ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﻫﻤﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&#= 65173; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷ&= #65192;ﺺ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣل &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩA= 263; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺑﻮﺩﻩ ﺻﺮﻑ ﺍﻳﻥ گناA= 259;ﮑﺎﺭﻯ ﻮﺳﻴﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ &= #65194;ل ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ &= #65219;ﺎﻟﺐ ﮔﻨﺎﻩ باز ﺑﻴA= 208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﺎ ﻧﻴﺖ = ﻭﻓﮑﺮ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﺨ&#= 65210; ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩﺵ = ﺷﺮﻭع ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﭙس &= #65169;ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65257; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻗ&= #65194;ﺭﺗﻬﺎ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍ&#= 65203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭ&#= 65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ &= #65197;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﮑ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65199; ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ ﺪﺭﻋﻤل ﺸﺨصی A= 256;ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ آفریده ﮐﻪ ﺳﻠ= ;ﻮک الهی ﻮﻫﺮ ﺭﻭʌ= 05; ﺯﻧﺪگی ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .ﭼ= ﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺍﻣ&#= 65166; ﺍﻓﻌﺎل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺒﻌﮑس ﺑﺎ ﺍﺗﺼ&#= 65166;ل غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮ ﻓﺮق ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ تنها اﺭﺍﺩﻩ ای ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐ= 5258; ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻨﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ &= #65169;ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺠﺎم = 5256;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ خودشان ﻨﻴﺴﺖ= . ﺍﻣﺎ نَهی ﻮﺗﺮک گناﻩ ﻭ ﺑﻌﻀﻰ = 4400;ﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎم &= #65256;ﺪﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقعت ﺴﺎA= 247;ک ﻜﺎﺭﻯ نمی کند= ; ﺟﺰ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کند ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻨA= 252;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ = ﺳﺎﻟﻚ (ﻧﮑﺮﺩﻥ ها ) ﺍﺳ= ﺖ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﺳﺎﻟﻚ ﺑدﺴﺘﻮﺭ ﺧﺪﺍ &#= 65261; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی سالک ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 03;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1653 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ11= 6ﺑﺤﺎﺭ)ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺍﻳ&#= 65166; ﺑﻴﻥ ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ( ﻗَﺪَﺭ) ﻣﻘﺎم = 5262; ﻣﻨﺰﻟتی هست؟= ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺁﺭﻯ ﻮ ﺁﻥ ﺴﺮّ ﻣﻥ ا= ﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﻥ ﺮﺍﺯﻯ ا&#= 65199; ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻳﻌنی ﻤﻮﺿﻮع = 75;ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ و سلوک الهی خا= 589; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﺯ = ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ و یگانه هدلف الهی از آفرینش انسا= 06;ها الهیﺎﻭﻟﻴﺎﺭ= ;ﺳﺎﻧﻨﺪﻩﺷﺨﺺ&#= 65169;ﺪﺭﻛﺎﻣﺮﺑﻴʌ= 53;ﺎﻣﺮﻳﻥﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ.ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ &= #65175;ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺮﺍﻯ نو= ;ع بشرﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ A= 165;ﺳﺮﺍﺭ ﻭتجلّیات ال= 607;ی ﻮ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭلی هنوﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ A= 169;ﺴﻴﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭﭘ&#= 65268;ﺶ روی ﺍﻧﻮﺍع فو= ;ق بشری ﺪﻳﮕﺮﻯ = 5;ﺳﺖ. ﺣتی اﺯ ﭘﻴﺎﻣA= 170;ﺮ ﻧﻴﺰ ﻣﺨﻔﻰ ﻣﺎ&= #65255;ﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺑﻮﻃ &= #65170;ﺎﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪ= ﻯ اﺳﺖ. (ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧ= ﺪﺍ) ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻴﻮﻧﺎ&#= 65255;ﻰ ﻧﺎﻣﻮس الهی ا= ;ﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ هفت نام الهی وهف= 578; ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ &#= 65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺗﻤ= 5198;ﮐﺰ ﻭ ﺩقع ﺸﺮک ﺒﺎ &#= 65165;ﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﺑﮕﻴﺮﺩﻭﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﺑﻴک= 740; اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺟﺪ&#= 65267;ﺪ و ناموس الهی &#= 65198;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻭﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺍﻳﻥ اﺳﺮﺍﺭ ﺩ&#= 65197;نوع بشریﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮاندکی پیامبر گونه درﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ= 06; ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻧﺎﺷﻨ&= #65166;ﺧﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻏﻴبی = 5262; ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘنی = 75;ﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ = ﺗﻤﺎم کاﻣﻠﺎﻥ الهی هر ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤگ= 40; ﻤﻘﺎم الهی حسینی ﻨ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻥ در پنج تن آل عبا ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧA= 194;. ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﭘﻨج ﺘﻥ آل عب= 5; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺎم ﻮ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮهستند. ﻭﺍﻳﻥ ﭙﺎسخ اA= 251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﮐﻪ ﺍﻣﺮ ﺑ= ﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦ ﺑﻴﻥ ﺠ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳ&= #65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺑﻮﻁ &= #65169;سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 203;ﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳﺮﺍﺭالهی ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ &= #65251;ﻌﺮفی ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺳﻠﻮکی هر ﺴﺎʌ= 47;ک ﺑﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ پنج تن ﻮ ﺍﺳﺮʋ= 65;ﺭ ﻭ ﺍﺳﻤاء اﻟﻬA= 264; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟ= ک ﺒﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴم ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪﻩ الهی خود ﺸﺪﻩ= ﻭﺟﺒﺮ الهی ﺮﺍﻣﻰ ﭘʋ= 96;ﻳﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻦ ﻫﻴچ ک= 75;ﺭﻯ ﺒﺼﺮﺍﺣﺖ ﺗﻮﺻ&#= 65268;ﻒ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻨﺸﺪ&#= 65257; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣ&#= 65260;ﻤﺘﺮﻳﻥ ﻤﺴﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﻓﻠﺴفی ﻮ ﻋﺮﻓ= 5166;نی اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻋﻤ&= #1604; ﺒﺪﺍﻥ اﺳﺮﺍﺭ &#= 65261; ﺩﺭ ﻛﺎﺮ ﺑﻴﻥ ا&= #65251;ﺮﻳﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﺳﺮ&= #65165;ﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮخی ﺸ= 5260;ﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺑﺮخی ﺪﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﺨﺎﺹ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ است. ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣ= 5248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ اﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ ال= 07;ی هستند. ﮐﻪ ﭼﻪ A= 165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﺳﺎ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﻭﺻﻮﺭﺕ وسیرت= ; ﻭﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ اﺯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺧﺪﺍئی اﺳﺖ. ﮔ= 5198;ﭼﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی اﻭﻟﻴﻦ ﻣﻘﺎم = 5176;ﺮﺑﻴتی ﻮ رَبّ ﺳﻠﻮکی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1654 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﻣ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ116ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐ&#= 65258; ﺍﻯ ﻔﻠﺎﻥ ﺤﺮﻑ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻘَﺪَﺭﻳﻪ (ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ داشتن ) A= 197;ﺍ ﻣﺰﻥ ﺰﻳﺮﺍ لا ﺗﻘ= 04; ﺒﻘﻮل اﻟﻘَﺪَﺭیّة = ﻓﺎﻥ اﻟﻘﺪﺭیّة ﻟم= ; ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺑﻘﻮل ﺃﻫل اﻟA= 184;نّة ﻭﻟﺎ ﺑﻘﻮل ﺃﻫ&#= 1604; اﻟﻨﺎﺭ ﻭﻟﺎ ﺑ&#= 65240;ﻮل اﺑﻠﻴس ﻓﺎﻥّ A= 155;ﻫل اﻟﺠنّة ﻗﺎﻟ᥾= 2;ﺍ ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺬﻯ ﻫﺪﻳﻨﺎ ﻟﻬﺬﺍ &= #65261; ﻣﺎ ﮐﻨّﺎ ﻟﻨﻬ&#= 65176;ﺪﻯ ﻟﻮ ﻟﺎ ﺃﻥ هدانا ﺍﻟﻠﻪ ᥾= 1;ﻟم ﻴﻘﻮﻟﻮﺍ ﺑﻘﻮ&#= 1604; اﻫﻞ ﺍﻟﻨﺎﺭ ﻓ&#= 65166;ﻥ ﺃﻫل اﻟﻨﺎﺭ ﻗ= 5166;ﻟﻮﺍ ﺭﺑّﻨﺎ ﻏﻠﺒﺖ &#= 65227;ﻠﻴﻨﺎ ﺷَﻘﻮَﺗﻨﺎ ﻭ = 5239;ﺎل اﺑﻠﻴس رَبّ ﺑ= ;ﻤﺎ ﺍﻏﻮﻳﺘنی ﺯﻳﺮﺍ &#= 65239;ﺪﺭﻳّﻪ ﺣﺮﻑ ﺍﻫل ﺒﻬﺸ&#= 65174; ( کاملان الهی )= <s= pan dir=3DLTR> ﺭﺍ ʌ= 55;ﻤﻴﺰﻧﻨﺪ<s= pan dir=3DLTR> ﻭﻳᥴ= 6;<s= pan dir=3DLTR> ﺣﺮ᥻= 3;<s= pan dir=3DLTR> ﺍتش= جَهَنّم ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺰ&= #65255;ﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑ= ﻠﻴس ﺭﺍ نیز ﻧﻤﻴﮕA= 262;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻫل ﺒﻬ&#= 65208;ﺖ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺳﭙ&#= 65166;س ﺧﺪﺍﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣ= ﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮ&= #65193;.( ﻭﻫُﺪﻯ ﻮﺷﻬﻮ= 5193; ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮﺻﻮﺭﺕ = 5207;ﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮالهی ﺪﺍ᥷= 3;) ﻭﻣﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴت= 40;م هدﺍﻳﺖ ﺷﻮﻳﻢ (&#= 65261; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺘﻬﺎﻯ غقلی ﺒﺮﺗﺮﺑ᥷= 8;ﺳﻴﻢ) ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ (ﮐﺸﺶ و ﺍﺟﺘﺒﺎ&= #65263; اﻭﻟﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65198;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻌﺮفی ﺼ= 5262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﻭ ﻭﺍﺭث ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ بی ﭙﺎﻳﺎﻥ هدʋ= 65;ﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ = 5;ی ﺪﺭ ﻋﻠم لَدُن= ;ّی) ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺣﺮﻑ ﺍ= ﻫل ﺠﻬﻨم ﺮﺍ ﻧﺰﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﻴ&= #64405;ﻔﺘﻨﺪ ﺧﺪﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﻳ&#= 65253; ﺴﺮﮐشی ﻮ ﮔﺮﺩ= 5253; کشی ﻣﺎ ﺑﻮﺩﮐA= 258; ﺑﺮ ﻣﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﺷ= ﺪﻩ ﺑﻮﺩ (ﮐﻪ ﺑسلو= 705; الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻴﻢ) ﻭﻣﺎ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺳﺮﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺷﺪ&= #65267;ﻢ (ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ اﺯﻋ&#= 65194;م سلوک الهی) ﮐﻪ= ﺧﻴلی ﺪﻳﺮ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍ= ﺧﺮﻋﻤﺮ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ هست = 6;د. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭ&#= 65251;ﺎﻫﺎﻯ و جُرم ﺠﻬﻨم ᥽= 2;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﭘﻴ&= #65206; ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑﻨ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﻭ = ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ&= #65169;ﻠﻴس (ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻫﺮﻳ&#= 65252;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﺑﺮﻋﺪ= 605;ی ﻮ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﻣ= ﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻧ= ﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟ&= #65196;ﺏ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﺎﻧﻮ= 5165;ع ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ = ﺟﺬﺏ ﺑﺎﻧﻮاع ﺤﻘﻴA= 198;ﺗﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﻤﻴA= 256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮب ﻘﺮﺍ&#= 65253; ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ اﻳﻥ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻨﻮ&#= 1593;ی مسخ شدن ﻤﻴﻤﻮ= ;نی ﻮ ﺧﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺑﻠﻴس ﻫﻤﺎﻥ = 570;خوند ﻣﺬﻫبی قشری ﺪ= ;ﺭﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ ﻭﺗﻤﺎ&#= 1605;ی اﺩﻳﺎﻥ هستند= . ﮐﻪ ﻣﻠﺒّس ﺑﻠﺒﺎ= 87; ﻓﺮﻳﺐ ﺯُﻫﺪ ﻭﺳﺮ ﺗﺎ &= #64344;ﺎ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﺖ ﮐﺎ&#= 65195;ﺏ میباشند. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﻭﺟﻮﺩ پاک ﻧﺸﺪﻩﺍﻧʋ= 94; ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ ﻨ&= #65268;ﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ادّعاﻯ علم ﺪﻳﻥ ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﻥ ﻤﻨ&= #65188;ﺼﺮﺍ ﻳﻌﻨﻰ سلوک الهی ﻭﻧﻪ ﺗﺸʄ= 01;ﻴﻠﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻣﺬﻫ&= #65168; ﺳﺎﺯﻯ. ﻭﺑﺎﻟﺎ&= #65191;ﺮﻩ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻨﻔس أ= 605;ّاره ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ.) ﻭﺍﺑﻠﻴس ﻧﻴﺰ &#= 64404;ﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺗ&= #65262; ﺑﻮﺩﻯ که ﻣﺮﺍ &#= 65235;ﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻯ ﻭﺍﻏﻮﺍ &= #65255;ﻤﻮﺩﻯ (ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل ﺸﻴ&#= 65220;ﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺐ &#= 64400;ﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﺳﺖ. &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ = ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﻋﺘ&= #65198;ﺍﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺧﻄﺎﻯ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺪﺭﻳﻪ &= #65261; ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺠﺒﺮ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍ ﻣﻴ= 5194;ﺍﻧﺪ. آخوندﻫﺎ ﺍﺑﺘ= ;ﺪﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﺍﻧﺪکی = 5194;ﺍﺷﺘﻪ ﻭﺩﺭﺳﺖ ﻭﻏﻠﻄ &= #65194;ﻳنی ﺮﺍ ﺍﺯ ﻓﺮﻳﺐ ﺧ= ﻮﺭﺩﻫﺎﻯ ﻘﺒلی ﺨﻮﻳﺶ ﺍ= 5251;ﻮﺧﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺳﭙس ﺷﻴﻄﺎﻥ &#= 65256;ﻔس ﺍﻧﺎﻥ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎﺑﻠ= 5268;س ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭﻣﺮﺩ&#= 1605; ﭙﻴﺮﻭ ﺭﺍ ﻟﺸﮑ&= #65198;ﻳﺎﻥ اﺑﻠﻴس ﻭ ﺷﻴﻄ= 5166;ﻥ کرﺩﻧﺪ. ﺭﺍﻭﻯ &#= 65170;ﺎﻣﺎم ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65256;ﻈﺮ ﻣﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ = ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭﻗضا ﻮ ﺗﻘﺪﻳ= 5198; ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺍﻣ= ﺎم گفت ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ A= 255;ﻴﺴﺖ: ﻮ ﻟﮑﻥ لا ﻳﮑﻮ= ;ﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺷاء = 75;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻭﻗَﺪ&#= 1617;ﺭ ﻭ ﻗﻀﻰ ﺃﺗﺪﺭﻯ = ﻤﺎ ﺍﻟﻤشیة ؟ ﻫﻮ A= 165;ﻟﺬﮐﺮ ﺍﻟﺎﻭﻝ ﻭﺗﺪﺭ&#= 65263; ﻤﺎ ﺍﻟﺄﺭﺍﺩة &#= 65165;ﻟﻌﺰﻳمة علیّ ﻤﺎ ﺷاء ا= ;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺗﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﻟ= ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻫﻮ ﻭضع اﻟﺤﺪA= 261;ﺩ ﻣﻥ اﻟﺂﺟﺎل ﻮ &#= 65165;ﻟﺎﺭﺯﺍق ﻮ ﺍﻟﺒﻘاء ﻮ ﺍ&#= 65247;ﻔﻨاء ﻭ ﺗﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﻟ= ﻘﻀاء ﻫﻮ ﺍﻗﺎمة ﺍﻟ= 5228;ﻴﻦ ﻭﻟﺎ ﻳﮑﻮﻥ اﻟ&#= 1617;ﺎ ﻣﺎ ﺷاء اﻟﻠﻪ فی اﻟﺬﮐﺮ ﺍﻟA= 166;ﻭل (ﺍﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ گ = 7; ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﺟﺒﺮ الهی ﺒﻮʋ= 93;ﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﻭ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﭘﺸ&= #65268;ﻤﺎﻧﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﺳ᥵= 4; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻل ﻤﻨﮑﺮ</= span><s= pan dir=3DLTR> ﺧﺪا= ;<s= pan dir=3DLTR> ﺒﻮ᥷= 3;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺳ&= #65198;ﮐشی ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ و ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﭙﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ عملا A= 191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻣﮑﻠّﻒ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65261; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل گن= 75;ﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ = ﺣﺎلی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= 5197; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻫﻤگی = 5252;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺎ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ &= #65165;ﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭﺧﺪﺍ ﻭمَشیّت ﻭﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﮐ&= #65258; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ ﺗﻬﻴ&= #65258; ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻦ ﺑﻴﻥ ﺠ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﻳ= ﺎ شامل هرﺩﻭ ﻣﻴ= ;ﺒﺎﺷﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ) ﺍﻣ&= #65166;م ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 5169;ﺎﺯ ﭼﻨﻴﻥ ﭼﻴﺰﻯه= 605; ﻨﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&= #64401;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﻭ ﻣﻘﺪّﺭ ﻧﻨﻤ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﻘﻀﺎ&#= 1569; (ﺩﺍﻭﺭﻯ) ﻧﻤﻮﺩ= . ( ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍ&= #65227;ﺘﻘﺎﺩ ﺭﺍﻭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65183;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭﻫﺴتی اﻣﺮʌ= 63; ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ هم ﻨﻴﺴﺖ ﻭﺍﺳ= 5176;ثناﻫم ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫ= ﺴتی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗل است ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍA= 259;ﺪ سلوک الهی ﻭ ﺑ= ﺪﻗﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻟﻌ&#= 64401;س ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ سلوª= 5; الهی ﺒﮑﻨﺪ. ﺑA= 248;ﮑﻪ تمرّﺩ ﻭ ﻋﺼﻴʋ= 66;ﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺣﺎ&#= 65215;ﺮﻫم ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣ= ﻘﺎﺑل اﻳﻥ اﺯﺍﺩﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﺑﺠﻬﻨم ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ﻫﺎ و کارمای ﺧﻮﺩ= ﺑﺮﻭﺩ. ﻭلی اﮔﺮ سالک الهی ﺸﺪ ﺗﻤﺎ = 5; آﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬ= 5166;ﻯ ﻘﺒﻠﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ &= #65169;ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎA= 263; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ = ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺒِﺪﺍﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ = ﻧﻬﺎئی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻮم ﺒﺨ&#= 65248;ق ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ) ﺍﻣ= ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی هماﻥ ﺬﮐﺮ ﻧﺨA= 204;ﺘﻴﻦ ﺍﺳﺖ (مَشیّت ᥷= 1;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﻭﻟﻴﻥ &#= 65176;ﺬﮐﺮ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ اﻭ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5239;ﺒل ازﺍﻳﻥ ﺘﺬﮐﺮ = 5255;ﺨﺴﺘﻴﻦ ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ بی اﺭﺍﺩﻩ ﻧﺒﻮﺩ= 5261;برای ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مفهوم (ﻗﺒﻠﻰ) A= 239;ﺎﺑل ﺘﺼﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= لی اﻳﻥ ﺘﺬﮐﺮ ﻭ ﻳ&= #65166;ﺩ ﺍﻭﺭﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺩ&= #65197; ﺗﻤﺮﮐﺰو توسب= ; ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻴﺮ الهی اﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﺤ&#= 65204;ﻴﻨﻰ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺮﺍﻩ &= #65261;ﺭﻭﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ) ﻭ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ عزﻳﻤﺖ ﺑﺮ ﺍﻧ= 4381;ﻪ مَشیّت ﮐﺮﺩﻩ= ﺍﺳﺖ ( ﻭﻗتی ﻤﺴﺎﻟﻪ&#= 65165;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﺭ ﺍﻭ&= #65245; ﺑﻔﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﺫ&= #64400;ﺮ ﻭﺗﺬﮐﺮﺍﻭ ﻗﺮ&#= 65165;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﺭﺍ ﺗ= ﺤﻘق بدﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺪﻫ= 5194; (ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﻤثاﻝ ﺍﻣ= 5166;م آﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ &= #65251;ﻬﺘﺪﻯ ﻴک اﻳﺪﻩ ﺑﺬﻫ= 5256;ﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ ﻭﺳﭙس &#= 65251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺪﻩ ﺭﺍ ﭘ= ﻴﺎﺩﻩ و اجرا ﮐﻨﺪ. ﻭA= 175;ﺼﻤﻴم ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺍ&= #65239;ﺪﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺑﮑﻨ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺘﺼﻤﻴﻢ &= #65193;ﻭم الهی اﻭ ﺍﺳﺖ. A= 261;ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ (ﺍﻣﺮ) ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ مَشیّت ﻧﺎم گرﻓﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟ= 5268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤثال = 5252;ﻬتدی ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65263; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5262;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ ﻓ&= #64401;ﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮﺷحی = 575;ﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ ﻫم &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍ&= #65253; ﺘﺮﺷﺢ ﻭﻧﮕﻬﺒ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺣﺎﻓﻈ آﻥ ﻔﮑ&= #65198; ﻗﺒل اﺯ ﺗﺮﺷﺢ &#= 65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺪﻫﻨﺪﻩ = 5165;ﻳﻥ اﻳﺪﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺑ&#= 65252;ﻬتدی ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯ &= #65165;ﻭل ﻤﺘﺬﮐﺮ ﻓﮑﺮﻯ &= #65208;ﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻯ ﺑ&= #65198;ﺗﺮﻯ اﻳﻥ ﻔﮑﺮ ﺭﺍ ﺑ&= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺍﺻﻮﻟﺎ قبل اﺯ ﺧﺪﺍﻯ A= 252;ﻄﻠق ﺘﺼﻮﺭ ﮐﺴﻰ ﻣﻄ&= #65198;ح ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍ= ;ﻭ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65169;ﺮﺳﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ. (عَزّﻳﻤﺖ) ﻭع¡= 4;زّم ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻧﭽﻪ م&#= 1614;شیّت ﮐﺮﺩ ( ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ= ; ﺗﺎﺯﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺘﺤﻘق آﻥ ﻔﮑﺮ &#= 65165;ﻭﻟﻴﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; عَزّم ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ کنذ ﮐﻪ = 5165;ﻥ ﻔﮑﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﻣﻬﻨدسی که ﺍﺯ ﺑﻴﻥ ﭽﻨ&#= 65194; ﻓﮑﺮ ﻳکی ﺮﺍ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎ= 5167; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺬﮐﺮ = ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻔﮑ&= #65198; ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭﺳﭙ&#= 1587; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺎﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ اﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺎل ﺒ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﻗﺪﺍمی کند ᥾= 1; ﻭﺳﺎﺋل ﻄﺮح ﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﮐ&= #1605; ﻮ ﺯﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ = ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ کُ= 04;ّی ﻮ ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ ﺑﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ ﻄﺮح ﻘ&= #65166;ﺑل اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﭘ&= #1587; ﺍﻳﻥ ﻤﻬﻨﺪس ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﺗﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﻧ= ﺘﺨﺎﺏ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺸ&= #65252;ﻮل عزﻳﻤﺖ ﻭ ﺗﻠﺎ= 5205; ﻭعَزّم ﻮ ﻫﻤّ= ;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﭽﻪ= ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺤﻘق ﺒﺪﻫﺪ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #64344;ﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻏﻴﺮ &= #65165;ﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭآ&#= 1594;از ﺷﺮﻭع کرﺩﻩ ﺑA= 262;ﺩ. ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺎم اﻳ= 5256;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺍ&= #65255;ﺘﺨﺎﺏ ﻳک ﻔﮑﺮ ﺑﻌﺪ ع&#= 1614;زّم ﺪﺭﮐﺎﺭﺵ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ&#= 64380;ﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #65193;ﺭ ﺍﺯل ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ( کن فیکون ) که ﻫ= ;ﻤگی عینا ﻫﻤﺎﻥ ﺸʋ= 94;ﻩ ﻭﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65194;. ﻭلی اﻳﻥ ﺴﺎﻟA= 242; الهی ﻤﻮﺿﻮع ᥶= 8;ﺪﻳث ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ ﻭلی ﺒﺮخی ﺮﺍ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺎﺩگی ﻘﺒل®= 0; ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻗﺒ&#= 1604;ی کنونی ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ= ﻌﺰﻳﻤﺖ ﻭﻫﻤﺖ ﻭ جِدّ®= 0;ت ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺟﺪﻳ&#= 65194; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺸﻮ&#= 65193;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺍﻭﺭﻯ = ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎ&= #65197; ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﮔ&#= 65198; ﺩﺭ ﻫﺴتی اﻧﺘA= 192;ﺎﺏ الهی ﺒﺼﻮﺭﺕ ʋ= 75;ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﻴﺒﻴʌ= 56;ﻴﻢ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﻮﺯ&#= 65205; ﮔﻴﺮﻯ اﻭ ﻧﻤﻰ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ &= #65251;ﺮﺍﺣل ﻤﺘﺪﺭّج ﺘﺮﺑA= 268;تی هستند ﮐﻪ ﻫﻤ᥽= 8; ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺤﻘﻴﺮ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭ&= #65199;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺸﻮ= 5255;ﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺑﺪﻳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﺤﺪ&= #1617; ﺍﮐثر ﮐﻤﺎﻟﺎA= 173; ﻣﻴﺴﺮ ﻭ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; آﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺮﺍ &#= 65219;ﻰ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﺭﺍ ﻳ= 5166;ﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= عَزّم ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ&#= 65187;ﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﻭﻫﻤﻴ&#= 65253; ﺴﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺩﺍﻭ&#= 65219;ﻠﺒﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺍﻣﺎ ﺗﻘﺪﻳﺮ (ﻳ= ﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑ&= #65166;ﻟﻔﻌﻞ ﻭﺳﭙس ﮐﺮﺍﻣﺎ= 5173; ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺒﺎ&#= 65247;قوّه ﻭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ مورد نظر اله= 740; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻴﺎﻓﺘ&#= 65258; ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺪ) ﻫﻤﺎﻥ ﺘ= ﻌﻴﻴﻥ ﻮ ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ. ﺣ= ;ﺪﻭﺩ (ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ)= ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﻠﻬﺎ (ﭼﻪ ﺍج&= #1614;لّ ﻤﺮگ ﻨﻬﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = 5165;ﺧﺮﻳﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮک اﻭ ﺍﺳ= 5174;. ﻭﭼﻪ ﺍﺟﻠﻬﺎﻯ هر ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻬ&#= 65248;ﺖ ﺯﻣﺎنی هرﻣﺮ᥶= 7;ﻠﻪ ﻭﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯA= 249; ﺑﺮﺍﻯ عبور ﺍʋ= 99; ﺍﻥ ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮک= 40; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﺭﺯﺍﻕ ﺍﺳﺖ (ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ = ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮیوﻥ ﻭﻳ= 5166; ﺭﺯق هاﻯ ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﻧﻮعی ﻮﺭﻭحی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻫ&= #65198; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮ&#= 65235;ﺖ ﺍﻧﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭ&= #65257; سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻘاء ا= 5267;ﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺮﺯ&#= 1602;ی ﺒﺎ ﺷﺨﺺ ﻭﻳﺎ ﺯ= ﻭﺍل آﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣ&#= 65194;تی که ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒ= 5166; ﻫﺮ ﻧﻌﻤتی که A= 193;ﺍﺭﻧﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﭘﺮﺳ&= #65176;ﺶ ﻭﺳﭙﺎس ﺑﮑﻨﻨ= 5194; ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ. = ﻭﻫﺮ ﮐﺪﺍم اﺯ ﻣﺮﺍ= 5187;ل ﺪﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ = ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘل= 740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی اﻧA= 260;ﺎ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻣﺤﻔﻮ&#= 65223; ﺘﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی اﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺘ&= #65166; ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻤﺎﻧﺪ ﻭلی ﻨ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺒﺮﺳﺪ ﺗﻤﺎم ﺤ&#= 65240;ﻮق ﺴﻠﻮکی اﻭ ﻭ ﺁ= 5191;ﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﻣﺤﻔﻮﻅ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭح ﺴﺎﻟک ﻮ&#= 65235;ﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺪتی اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ= 606; سوم عرشی ﮐﻪ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ هر ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪ= 5251;ﺎتی هزﺍﺭ ﺳﺎل ﺪﻧA= 268;ﻮﻯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸ&#= 1578;ی ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮA= 193;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺮﻳﻥ ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻳﻥ هزﺍ= 5197;ﻫﺎ ﺳﺎل ﺮﺍ ﻣﻨﺘﻈ&#= 65198; ﻣی ﻤﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺎ ﻧﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴل &#= 65204;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻗﺮ= ﻳﺐ ﻭ اکثریّت ﺑﺎ= ﺗﻔﺎق کاﻣﻠﺎﻥ ﻨﻬﺎ= 74;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻫﻤﻴﻥ &#= 65170;ﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﻨﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺼﻮل ﻨ&#= 65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1606;ی مُیسّر ﻧﻴﺴﺖ= . ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺪﺍﻭ&#= 65173; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺨﻮA= 193; ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; شایستگی ﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ= ﺳﺎﻟکی ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘ&= #65253; ﻴﻜی ﻴﺎ ﭼﻨﺪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻳﺎ &= #65239;طع اﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﺗﺬ&#= 64400;ﺮ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﭘ= ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ= ﻫﺮﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻤﻠﮑﻮ&#= 1578;ی ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65175;ﻤﺎم اﻳﻥ اﻣﺘﻴﺎﺯA= 165;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﺮﺍ ﺍﺯ &#= 65193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺭﻭح اﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺤ&#= 65198;ﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻥ اﻣﺘﻴﺎ&#= 65199;ﺍﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎﺯ ﺩ= ﺭﺳﺎﻟک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 93;ﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺧﻮﺩ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺻ&= #65166;ﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺸ= ﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ ﻗﺎﺋم ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ &#= 65261; ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻣﻌ&= #65212;ﻮم اﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا= 5187;ﺘﻤﺎلی ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ شایسته ﺍﻣﺘ= ;ﻴﺎﺯ های ﻋﻘلی کُل&= #1617;ی ﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ و داده های ﺍﻟﻬ= ﻰ ﻭﺑﺮﺍﻯ همیشه= ; ﻭ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ = ﺳﺎل ﭙس ﺍﺯﻣﺮگ ﻮ ﭘ&#= 1587; ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑ&= #65260;ﺸتی ﺪﺭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﺎ &= #65239;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎقی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5251;ﺎﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓ= ﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﺯ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻞ &= #65169;ﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﻮ&= #1593; فوق بشری ﻭ ﮐﺴ= ;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ رَ= 576;ّ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺘﻔA= 166;ﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ.ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭﻫﺮﻳک اﺯ ﻣ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ = ﻭ ﺻﻤد ﺸﺪﻥ ﺪﺭﻳ&#= 1705; ﺨﻠﺴﻪ ﻭﺍﺣﺴﺎ&#= 1587; ﻳﮕﺎﻧگی ﻮﺟﻮA= 193; ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺳﻤﺒﻮ&= #1604; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﻳﺶ &= #65227;ﻤﻠﺎ ﺩﺭک ﻴک ﻤﺮگ ﻘ= 5170;ل اﺯ ﻣﺮگ ﻤﻴﮑﻨ= 5194;. ﻭﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﻤﺤﺒ&= #65262;ﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠ&= #65258; ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻘﺴﻤﺖ &= #65267;ک عباﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐʌ= 64; ﺑﺎﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل وتجلّ= ی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ الهی ﻤʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻋﺒﺎ= ﺩﺕ بروش ﺟﺪﻳﺪﻭ ʋ= 75;ﻤﺮﮐﺰ ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺗﺎﺯﻩ &= #65261;ﺣتی اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺳﺎ= ;ﻟک ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺸﻴ&= #65236;ﺘگی ﻮ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺪ&#= 65173; ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ = ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻨ= 5260;ﺎﺋﻰ ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ ﻣﻴﻤ&= #65268;ﺮﺩ ﻭﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎﻯ &= #65251;ﺘﻨﻮع اﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺮﺍ &#= 1591;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻔﺖ &= #64404;ﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎدﺍﺕ ﺩﺍﺭ= 5193;. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤ&= #65196;ﻫبی ﻮ آخوندﻫﺎﻫﻴ= ;چ کدﺍم اﺯ ﺍﻳﻥ = 75;ﻧﻮﺍع ﭙﺮﺳﺘﺸﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65192;ﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = ﻧمی ﺸﻨﺎﺳند. ﻭ ﻟﺬ&#= 65165; ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﺪﻧﺒﺎل اﻳﻥ عباﺩﺍﺕ قشری = ﺑﺎﻃل ﻮ ﺷﺮک اﻣﻴﺰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ. = ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻣﺎ ﻗﻀﺎﻯ ا&= #1604;هی اﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﺒﺮﭘﺎئی ﭽﺸم = 75;ﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﮑﻪ ﻫﺮﭼ&= #65258; مَشیّت ﺷﺪﻩ ﺩ= ;ﺭ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ ﻫﻤﺎ&#= 65253; اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ (ﺍ&= #64404;ﺮ ﻣﻬﻨﺪس ﺩﺭﻃﺮ= 5185; ﺭﻳﺰﻯ ﺨﻮﺩ تغییرﺍﺕ ﺩﺭ ᥻= 5;ﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ&= #65169;ﺎ عَزّم ﻮﺗﻠﺎﺵ= ; ﻓﮑﺮی ﺭﺍ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﻭﺍﻳﻨک ﻮﻗﺖ ﺗ&#= 65240;ﺪﻳﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴ&= #65198;ﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﻫ&= #65264; الهی ﻣﻴﺮﺳﺪ. @= 400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ هرﺷﻮق A= 262; ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺪﺭﻃ&#= 65198;ح ﺨﻮﺩ ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭ&= #65175;ﻬﺎئی هست. ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ &#= 65235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺗﻐ&= #65268;ﻴﺮﺍتی ﺘﺤﻘق ﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺵ ﻫﺮﮔ&= #65200; ﻗﺎﺑل ﻘﻴﺎس ﺑ= 5166;ﮐﺎﺭ ﻣﻬﻨﺪس ﻧﻴﺴﺖ. &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍ&= #65199;ل مفهوم ﺰﻣﺎﻧﻰ= ; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺬﮐﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﺯ&#= 1604; ﺰﻣﺎنی ﺒﺮ بی A= 192;ﺒﺮﻯ ﻮﻧﺎ ﺍﮔﺎهی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺣﮑﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭ= ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮ&= #65193;ﻥ ﻄﺮﺣﻬﺎﻯ ﺨﻮﺩ &= #65259;ﻴچ ﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺟﺰ&#= 1574;ی ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﮐﺎ&= #65197;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ = ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻣﻮﺯﻯ ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ&= #65259;ﺴﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&= #65194; ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﺍﺯل ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﭘﻴﺶ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﺩ. ﻭ ﺁﻧﺮﺍ (ﮐﻥ ﻔﻴ= ;ﮑﻮﻥ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ= ﻨﻴﺰ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺷﺪ. ﻭﺩﺭﺣﺎل ﺸ&= #65194;ﻥ ﻮﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﮐﺴ&= #65168; ﺍﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻴ&#= 65260;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺯﻣ= ﺎﻥ اﺑﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺍﻳ&#= 65253; ﺸﺪﻥ ها ﺍﺩﺍﻣ= 5258; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺁﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺤﻘ&#= 1602; ﺒﻴﺎﺑﺪ ﻫﻤﺎﻥ فرمان (ﮐﻥ ﻔﮑʋ= 66;ﻥ) ﻣﻴﺒﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻗﺪﻳم ازلی ﺼﻮﺭﺕ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣ= ﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﺻل ﺮﻭح ﻔﺮ&#= 65193;ﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣ&= #65198;ﺑﻴﺎﻥ ﻮ ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ ال= 607;ی ﺪﺭﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ. &= #65261;لی ﺪﺭ ﻫﺴتی ﻴﻚ ﺍ&#= 65203;ﺘثنا ﺩﺭﻋﺪم اﮐﺮﺍA= 257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65194;ﻳﻥ ﻮﻳﺎ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﻫﻤ&#= 1617;ﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ ﻭﺍﮔﺮﺑﻮﺩ ﻫﺮ &= #65261;ﻗﺖ ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺮک &#= 65212;ﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل ﺠ&#= 65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴﺦ &= #65187;ﻴﻮﺍنی ﻮﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺮA= 165; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺗﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;ﻴﻌﻰ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﻟA= 196;ﺍ ﺗﻤﺎمی اﻳﻥ ﺤA= 194;ﻳث ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &= #64400;ﻪ ﺷﺮحی اﺯ ﺍﻣﻮA= 197; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺘﻮﺿ= 5268;ح اﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705; سالکان ﺒﺎ ﻭﻟ= ;ﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﻤﺮﺍﺣل ﻤﺨﺘﻠ= 5234; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭعَزّم ﻮﻏﻴﺮ= ;ﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﺍﻳﻥ ﻄﺮﺣﻬﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺪﻭﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃ بغیر ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. &= #65261; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﻗ= ﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺑﻬﻮس ﺧﻮﺩ&#= 65261;ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﺑﺎﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎ&#= 65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺟﺒ&#= 65198;ﺍﻥ ﺨﻮﺩﺳﺮﻯ ﻮﻋﻘ&#= 65168; ﻣﺎﻧﺪگی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺎ= ﻥ که ﺑسلوک الهی ﭙﺮﺩﺍﺧ᥵= 6;ﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﻮ ﺗﻮکُلّ اله= ی هستند ﻭ ﺩﻳﮕ᥷= 8; ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻧﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮاله®= 0; ﺮﺍﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ= ﺍﻧﺪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻏ&#= 65268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺟﺒﺮاله®= 0; ﺮﺍ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻣﻴ&#= 64345;ﻴﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&= #65268;ﺰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʋ= 93; ﮐﻪ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻮ ﺍﻋﻤﺎل اﻭ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ (ﺣتی اﻋﻠﻢ) الهی ﻮ = 88;ایستگی ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﻭ &#= 65193;ﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘلی ﻮ ﺭﻭح= 40; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﻫم ﺨ&= #65262;ﺩ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻳﺪ ﺗ&#= 65252;ﺮﮐﺰو توسل ﺑﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﺗﺎ ﺍﻥ ﺘﺤﻘﻘﻬﺎ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮﮐ&#= 65166;ﻣل ﺤﺴﻴنی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5208;ﻬﻮﺩ ﺩﻭم ﺤَﺴَنی ا= ;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﺩ&= #65197; ﺭﻭٴﻴﺎ ﻣﻴﺮﺳ= 5194;. ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ = ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮ&= #1605; ﻔﺎﻃمی مادر الهی نوع بشر= 740; ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑﺎ ﺗ= ﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﻤﺮﺗﻀﻮﻯ ﻤﻴﺮ&#= 65203;ﺪ. ﺗﺎ ﻭﻗتی ﺒﺸﻬ= 5262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ مجسّم ﻣﺼﻄﻔﻮ= ;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻋﺒ&= #65262;ﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65252;ﻘﺪﻣﺎتی ﭙﻨج ﺘﻥ آل عب= 5; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ طی تکاملی = ﻧﻤﻮﺩﻩ است . و ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺪ&#= 65197; مَشیّت ﺧﺎﺹ ا= لهی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟک هرﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻫﺮ= 5175;ﻤﺮﮐﺰﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻓﻨﺎ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ﺒﺮﺳﺪ. ʌ= 61; ﻟﺬﺍ (ﺍﻗﺎﻣﻪ ﻋﻴﻦ) ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺍﻣﺎﻡ &= #64344;ﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺍﺋ&= #65250; ﺑﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﭼﺸ&= #1605; ﺒﻬﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ گوﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ = 5251;ﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل الهی ﺒᥴ= 6;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﻫ&= #65198; ﭼﻴﺰﻯ که ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﺑتدﺍ ﺧﻮ= 5165;ﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺣﺎ&= #65211;ل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻟ= ﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻯ ن&#= 1608;ع بشری ﻭ ﺍﻟّﺎ ʋ= 65;ﻧﺘﻬﺎﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65169;ﺮﺍﻯ یک ﺮﻭﺡ ﺗﺎ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮﻕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ و ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻴﭙ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ هست= 40; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻳک ﺮﻭح اﺯ ﻧﻬ= 5166;ﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; ﻘﺒل ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ &= #65183;ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع گیا = 7;ی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺗ= ﺎ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮعی ﺒ= 5208;ﺮﻯ گذﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﭘس = 5165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑ&= #65268;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ اﻧﻮاع فوق بشری گرچه بیرون از کره زمین ﭘﻴﺶ ﺧﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻫﺮ ﮐﺪﺍم = ﻴک ﺮﺟﻌﺖ ﻧﻮعی ﺒ= 5194;ﻧﻴﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩ= ﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع ﭽﻨﺪ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻭ ﻫﺮ ﺑ= ﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193;ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺭﻭح ﺪﺭﮐﺎﺭ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕﻫﺎ &#= 65175;ﮑﺮﺍﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻧﻴﻮﻯ انواع حقیر ت= 585; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺗﺎ ﺑﺎﺗﮑﺎﻣل غیž= 5; ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65165;ﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮع ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی که ﻣﻠﺎﺤﻈﻪ ﻣ= 5268;ﮑﻨﻴﻢ ﮔﺮﻭهی اﺯ ﺍﻓA= 198;ﺍﺩ ﻳک ﻨﻮع ﺒﺒﺎﻟ= 5166; ﺍﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ = ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮعی ﻮ ﮐﺮﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺳﻌﺎﺩ&#= 65175;ﻤﻨﺪﺍﻥ هستند. ﻭلی ﺒر= َبّرخی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻓ&#= 65198;ﺍﺩ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﺎﻟﺎ= 5175;ﺮ ﭘﺎﺋﻴﻥ اﻣﺪﻩ &#= 65261; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺘﻨ&#= 65260;ﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴ= 5198; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺣ= ﻴﻮﺍﻧﻴﮑﻪ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﻭﺭﻩ ﻗ&= #65170;لی اﻧﺴﺎنی ﺨﻮﺩ A= 169;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺒ&= #65268;ﻨﺪ ﻭ ﺭﻧج ﻤﻴﺒﺮﺩ &= #65261;ﻟﻰ ﻧﻄﻔﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍنی که ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﺍ&#= 65255;ﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎ ﻭضع ﺒﻬﺘﺮ= 5263; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺍﻣﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺟ= ﺪﻳﺪ ﻭﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺧﻮش ﺒﺨﺖ ﻣ&= #65268;ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65255;ﻴﮑﻪ ﺯﻧﺪﺍنی ﻨﻴﺴA= 174; ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯﺍ= 5193;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﻧﺴ&#= 65166;نی که ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺑﻴﺎﺩ ﺍ&= #65267;ﺎم اﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺭﻧج ﻤﻴﺒﺮﺩ. = ﻭ ﺍﺯ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺍﺯ&= #65165;ﺩﻯ که ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﻴﺒﺮﺩ &= #65193;ﺭ ﺣﺪﻳثهاﻯ ﭙﻴʌ= 08;ﻴﻦ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﻣﻔﻬﻮ&= #1605; ﻤﺨﺘﻠﻒ مَشیّ= ;ت ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭکُل¡= 7;ی ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬم هس= 78;ند ﻣﺎﻧﻨﺪ مَشیّ= ;ت ﻭ ﻗﻀﺎ ﻭ ﺍﻣﻀﺎ= ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﺘﺎ&= #65167; ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗ= َﺪَﺭ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﻧﻈ&= #65166;ﻳﺮ ﺍﻥ ﮐﻪ ﻫﻤگی آ= 5255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮم اﻧ= 5204;ﺎنی ﺸﺒﻴﻪ ﺑﻬم هس= 78;ند. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65253; ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﻧﻬﺎ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷتی اﺯﻟﻰ ﭼﻪ ﻣﺮﺍ&#= 65187;لی ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻤﺨA= 176;ﻠﻒ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﺘﻴ&#= 65184;ﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65166;ﺯ ﺳﺎﻟک اﺣﺴﺎس A= 165;ﺭﺍﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺍ&= #65251;ﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻦﻳ= 5228;نی ﺸقّ ﺴﻮﻡ ﺑﻴﻥ &#= 65184;ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻳﺎ = ﻫﻤﺎﻥ عاﻣل ﻤﺸﺘﺮک ʋ= 84;ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ = ﺩﺭﺳﺎﻟک ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻤک ﺒﺘﺤﻘق ﻨﻈﺮ ا= 604;هی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻋﺪم &= #65204;ﻠﻮﻙ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺰﺍﺣ&#= 65252;ﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ = ﻭ ﺑﺎﻋث ﻋﺬﺍﺏ ﻣ&#= 64401;ﺮﺭ جَهَنّمی کاA= 197;ﻣﺎﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ذات ﺭﻭ= 81; و ژنتی ک روح ا&= #65255;ﺴﺎنی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1655 - ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ&#= 65252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ118ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>اﻥّ اﺭﻭﺍح اﻟﻘﺪﺭیّة ﻳُ= ;ﻌﺮﺿﻮﻥ علیّ اﻟﻨﺎﺭ ᥻= 1;ﺪﻭّﺍ ﻭ ﻋﺸﻴّﺎ ﺣتی = 5176;ﻘﻮم اﻟﺴﺎعة ﻓﺎﺫʋ= 65; ﻗﺎﻣﺖ ﺍﻟﺴﺎعَ ﻋُﺬʋ= 69;ﻮﺍ مع ﺃﻫل اﻟﻨﺎʋ= 97; ﺑﺄﻟﻮﺍﻥ اﻟﻌﺬﺍﺏ ﻓﻴﻘ= 5262;ﻟﻮﻥ ﻴﺎ ﺭﺑّﻨﺎ ﻋﺬ&#= 65169;ﺘﻨﺎ ﺧﺎصّة ﻭ ﺗﻌﺬA= 169;ﻨﺎ ﻋﺎمّة ﻓﻴُﺮ᥷= 3;ّ ﻋﻠﻴﻬم ﺬﻭﻗﻮ= 5165; ﻣسّ ﺳَﻘَﺮ ﺍʌ= 55;ّﺎ کُلّ شیئ ٴﺨﻠ&= #65240;ﻨﺎﻩ ﺑﻘَﺪَﺭ ﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ کس= 75;ﻧﻴﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪﺭﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﺸﺮﻳ&= #65262;ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک اﺳﺖ) ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ج&= #1614;هَنّم هرﺻﺒح ﻮ شامی= ﺪﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺍﺗﺶ ﻗﺮ&= #65165;ﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ &= #65261;ﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﻴﺎم ﺪ&#= 65203;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴ= ;ﺎﻋﺖ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻫل ﺠﻬ&#= 65256;م همگی ﺮﻧگ عذﺍ= ﺏ ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ (ر&= #1614;بّ ﻣﺎ) ﻣﺎ ﺭﺍ ﻋﺬﺍ= ;ﺏ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻯ ﻭﺍﻳﻨک عذاﺏ ʌ= 27;ﻤﻮﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻰ. ﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﺎسخ = 5194;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﭽ&= #65208;ﻴﺪ (ﻧﻔﻮﺫ) ﺳَﻘَﺮ &= #65183;ﻬﻨﻢ ویژه ﺭﺍ. ﺯﻳﺮA= 165; ﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮ= ﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗَﺪَA= 197; ﻭﻣﻘﺪﺍﺭ آفر®= 0;دهﺍﻳﻢ. (ﻗَﺪَﺭ) ﺍﻧﺎﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ = ﺘﻮﺍﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; هر ﮐﺎﺭﻯ که ﺧA= 262;ﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻗﺪ&= #65197; ﺩﻭم اﺯ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ&#= 65263; ﻭﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ث= 575;ﻳﺴﺘگ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻧﻮعی تلف شده = ﻮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ هرA= 175;ﻮﻟﺪ می ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﻨﻮﻋ= 5264; ﺗﺎ شاید ﮐﺮﺍʌ= 51;ﺎﺕ ﺑﺎﻟقوّه ﺑﻴ᥸= 8;ﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﻠﻮﻙ ﻭﺗﮑﺎﻣل اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﺪ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺮﻭح ﺪ&#= 65197; ﺟﺴم بشری ﺒﺎ᥾= 7;ﺪ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﺒʄ= 01;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; همین ﺪﻧﻴﺎﻯ ʌ= 12;ﻮﺭﺕ نوع بشری اﻣﺪ&= #65257; ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭلی آ= 5255;ﺎﻥ ﺒﺮﺧﻠﺎﻑ ﻋﻬﺪ &= #65165;ﻟﺴﺖ ﻗﺒلی ﻮ ﻓﻄﺮﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺴﻠﻮک الهی ᥾= 2; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻤﺮﺑﻴﺎﻥال = 7;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻧﮕﺮﻓﺘ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﻠﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ = ﻭ ﺍﺳﺘﻬﻠﺎک ﻮﺍ= 5175;ﻠﺎﻑ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5169;ﺎﻟﻔﻌل در جسم و ذهن روان ﻨﻴﺰ ﺑﺠʋ= 66;ﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﭙ= 5198;ﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.و ﺩﻭﭼﺎﺭ شایست= ;گی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح گرﺩﻳﺪﻧʋ= 94;. ﮐﻪ ﭘسﺍﺯ ﻣﺮگ &#= 65194;ﺭجَهَنّم ﺴﻮﻡ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺭﻭح ﺒﺪﻭﻥ ﺠﺴ&#= 1605; و تن در ﻤﺠﺎﻭʋ= 97;ت کُرِه ﺯﻣﻴﻥ ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮ= ﺭﺷﻴﺪ ﺑﺸﺪﺕ ﺭﻧج ﻤﻴ&#= 65170;ﺮﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮﺍﺗﺶ &= #65261; ﻧﻮﺭﻯ ﺣتی اﮔA= 198; ﻧﻮﺭ ﺷمعی ﺒﺎA= 207;ﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ می ﺴ&#= 65262;ﺯﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟس ﺍ&= #65187;ﻀﺎﺭ ﺍﺭﻭﺍح اﻳﻥ ﻨ= 5262;ﺭ ﺷﻤﻊ ﻣﺎنع اﺯ = 5187;ﻀﻮﺭﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺑﺎﻧ&= #65262;ﺭ ﻓﺴﻔﺮ ﮐﻪ ﺳﺮﺩ = ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ &= #65165;ﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65197;ﻭﺡ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ آنها ﺒﺮﺍﻯ ﺠʌ= 60;ﻨم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍنی ﻮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎ&= #65253; ﻭ ﻳﺎ ﺣتی ﺪﺭ ﻓ&= #65204;خ و گندیدگی گی= 575;ﻫﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺭسخ ﺠﻤﺎ&#= 65193;ﻯ ﺑﺮﺍﻯ زمان های ﺍﻳﻥ ﺮﻧج A= 204;ﻮﺯﺵ ﺭﻭﺡ ﺑﺪﻭﻥ ﭙﻮ&= #65207;ﺶ تن ﺩﺭﺟﻬﻨﻢ ﺳ= 5262;م ﻤﻠﮑﻮتی ﺷﺨﺼA= 166; ﻭﻓﻄﺮﺗﺎ ﺣﺎﺿ&#= 65198; ﺑﺎﻳﻥ ﻤﺴخ هن= 75; گرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺳﺮ ﺍ&= #65199; ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺭ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭ&#= 65263; ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5268;ﺎﻭﺭﺩ. ﻭ ﺭﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ ا&= #65235;ﺘﺎﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺎم &#= 65262; ﺳﺮﭘﺎ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ = ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻴﺎﻥ ﺒﺪﺗ&#= 65198; ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ= ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒﻴﻌس ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻰ ﻳﺎ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺩﻭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺭﺍﺯ &= #65165;ﻧﻮﺍع ﺮﺍ طی ﻨﻤﺎﻳﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺑنوع بشری= ﺒﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک &= #65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65197;ﻭﺍح که ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪ= 5197;ﻯ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﺧﺘﻴ&= #65166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65198;ﮐشی ﻮﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ&= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻨمی ﺸﻮﻧﺪ ( ﻣﻨﻈﻮﺭ= ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی هستند = ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ هَوَس ﺧﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭش هاﻯ &#= 65252;ﻘﺒﻮل اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧ&= #65252;ﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﺴ&#= 65176;ﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ اله= 40; ﻤرَبّی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﻋث ﻓﺮﻳﺐ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ جَ= 607;َنّم ﺴﻮم ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻣ&= #65194;ﺍم ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺸﺐ ﻭ= ﺭﻭﺯ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﻴ&= #65194; ﺍﺷﻌﻪ ﻣﺮگ با= 85; رادیوایشن ﺍ= 5199; ﺻﺒح ﺘﺎ شام دارند ﻭ ﺷﺐ ﮐʌ= 58; ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳکی اﺭﺍ = 5; نمی گیرند ﺗﺎ&= #65197;ﻳکی ﻮ ﺗﺨﻴﻠﺎﺕ ﻭﺗ&= #65198;س ﺧﻮﺩ جَهَنّم اﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕ&#= 65198;ﻯ اﺳﺖ .(ﻏُﺪﻭّ ﻭ &= #65227;َﺸﻰّ) ﺻﺒح ﻮﺷﺐ ﮐﻪ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﺮﻭﺯ ﻭﺷﺐ ﺩﻧﻴ&= #65166; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ= ﮑﻪ (ﺳﺎﻋﺖ) ﺍﻧﻬﺎ ﻗ= ;ﻴﺎم کنذ ﻳﻌنی ﻘﻴᥴ= 6;م ﺴﺮﭘﺎ ﺷﺪﻥ ﺪﺭ&= #1580;َهَنّم ﭽﻬﺎﺭم نسخ ومسخ ﺨﻮﺩ ﺑﺠʌ= 60;ﺎﻥ ﻤﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ.&= #65261; ﺍﻳﻥ عذﺍﺏ ﺧﺎ= 5209; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ &= #65175;ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﭙس ﺍﺯ A= 251;ﺮﮒ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﮐ= ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻓﻮﺭﺍ &= #65169;ﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮ &= #65251;ﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ عاصی ﺒﺮ ﺍﻣﺮ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺪﺭجَهَ&#= 1606;ّم ﺴﻮم ﺨﻮﺩ ﻣﺪت= 740; که ﺑﺮﺍﻯ اﺭﻭA= 165;ح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻄﻮ&#= 65247;ﺎﻧﻰ ﻭ ﺭﻧج آﻭﺭ ﺍﺳ&#= 65174; ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﺗﺎ = ﺩﺭ ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﻣﺴخ اﻣﻴﺰ ﺩﺭ جَه¡= 4;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﺨﻮﺩ ﺑ&#= 65198;ﻭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ عذﺍﺏ ﻋ&#= 65166;م ﺪﺭجَهَنّم ﭽ&= #65260;ﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﺪﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻴﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ &#= 65193;ﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5262;ﺭﺩ ﻓﺘﻨﻪ ﻗﺎﺑل ﺘ&#= 65188;ﻤل هستند. ﻭﭼﻮﻥ ʋ= 70;ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5203;ﻴﺪﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﺯ&= #65251;ﺎﻳشی اﻟﻬﻰ ﻭﻓﺘﻨﻪ &#= 65261;ﺑﻠﺎیای سلوکی نیز ﺗﻤ&= #65166;م ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺴﺎﻟک اﻳﻥ عذʋ= 65;ﺑﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﻮ تقویت ﺻﺒﺮ ﻭ ʋ= 65;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺻﺪق ﺘﻌﻬﺪ ﺍﻧ&#= 65166;ﻥ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﻴﺎم &#= 65240;ﺎﺋم ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم &= #65170;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻃﻮل ﻤﻴﮑﺸﺪ. ﻭ = ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻄﺮ&#= 65267;ﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳﻢ ﺑﺎﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ هر ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ گرﻓA= 176;ﺎﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ = ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺪﺭ جَهَنّم ﭽ= ﻬﺎﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺟﻬﻨﻤﻴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #64400;ﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﻋﺬﺍﺏ &#= 65193;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع ﺼﻮﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﻨﻮعی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; ﻮ ﮔﻴﺎهی ﻮ ﺟﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ = ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺪﺭ ﻧﺴخ ﺒﺪﺗﺮ&#= 1601;صل ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65235;ﺼﻮل اﺑﺘﺪﺍئی ﻮ ﺣA= 208;ﻴﺎﻧﻪ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺍﻳﻥ اﺭﻭﺍح گِلِه = ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭلی ﺒﺎﻧﻬﺎ ﮔ= 5236;ﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ (ﻣَسّ ) ﻭﭼﺸﻴﺪ&#= 65253; ﺮﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ = ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺭ&= #65261;حی ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﺗﺮ ﺍﺯﻋﺬﺍﺏ ﻓﮑﺮ&#= 65263; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻌﺬﺍ&= #65167; ﻣﺎﺩﻯ ﺘﻥ قاب= 04; درمان ﺨﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﻭ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺣﻮﺍ&= #65193;ث ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ = ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭطی کنند. ﮐﻪ ʋ= 75;ﮑﺎﻣل ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻃﺒ&= #65268;ﻌﻰ ﻳک ﺴﻠﺴﻠﻪ ﺑﻴ&#= 65256;ﻬﺎﻳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺍﺯ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﻣﺘﺪﺭۀج ﺪﺭ ﭘ= 5268;ﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭ= ﺡ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ = ﺍﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﺳ= ﺘثنائی ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ.= ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭس ﻋﺒﺮ&#= 1578;ی ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮ ﮐﻪ ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍ&#= 65173; ﺑﺎﻃل شرک آمیز ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒ&#= 65268;ﻌﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﺴﻠﻪ &= #65193;ﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺘ= 5262;ﺍﻟﻰ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑ&= #65268;ﺸﻤﺎﺭ ﻣﺘتالی ﺮﺍ ﺩʋ= 65;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ= ﺍﻧﺮﺍ ﭼﺮخ ﻔﻠک ﻮ ﭼﺮ&#= 1582; ﺴﺎﻣﺴﺎﺭﺍ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪﺍﻧﺪ ﻭﻫﻤﺎﻥ کاﺭﻣA= 166;ﻫﺎﻯ ﻤﺴﻠﺴل ﻮ ﻣﺘﻮ&#= 65165;لی ﺪﺭصورتهای نوعی ﻤﺨﺘﻠﻒ ʋ= 65;ﺳﺖ. ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮐﻪ = ﺑنوع بشری ﺮﺳﻴﺪﻧ᥷= 4; ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک الهی ﺘᥴ= 6; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. قیام (ﺳﺎﻋﺖ) ﺑ= 5198;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻣﺮ= 711; اﺳﺖ ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟک ﻮﻗﺖ ﺷﻬﻮﺩ شش= 605; ﻗﺎﺋم در ولای= ت محمدی ﻮ ﺑﺮﺍ᥾= 3; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199; ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; الهی ﺪﺭ ﺻﺤﻨʌ= 58; ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﻘﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﻋﺖ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮﺳﻘA= 262;ﻃ ﺒﺮﻭﻯ ﺰﻣﻴﻦ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭﻓﻴﻠ&= #65252;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭﻗ&= #65268;ﺎم ﻮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻗﻴﺎم ﺪﺭﻣﺤﺸ= 5198; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #65262; ﺗﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺸﺎﻳA= 204;ﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺗ&= #65262;ﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺪﻧA= 268;ﺎ ﮐﻪ ﺳﺮﭘﺎ ﺑﺎﻳ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﻧﺒﺎل ﻤ&#= 65166;ﺩﺭ ﺑﺪﻭند ﻭﺍﻟّʋ= 66; ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺩﺭﻳﺪگی ﻮ ﺗﮑ= 5198;ﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . (ﻋﺬﺍ= ;ﺏ) ﻳﻌنی ﻨﺎﮔﻮﺍA= 197;ﺍئی ﺰﻧﺪگی ﺪﺭ ﺻﻮ= 5197;ﺗﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﻋ&= #64401;س (ﻋَﺬﺏ) ﻭﮔﻮﺍﺭ&= #65165;ئی ﻮﮐﺎم ﺮﻭﺍئی A= 262; ﺧﻮشی ﺪﻳﺪﻥ ا= 87;ت.(ﻣَسّ) ﺑﻌﮑس ﺣِسّ ﻳʋ= 66; ﻟَﻤس ﮐﻪ ﻟمس ﺑﭽﺸﻢ &#= 65261;ﺣس ﺑﺤﻮﺍس اﺳﺖ ﻭ= 604;ی ﻤسّ ﺑﺮﻭح ﻮ ﺭ= 5261;ﺍﻥ در رنج ﻤﺘﺼل ᥽= 2;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭجَهَنّم ها &#= 65197;ﻧج ژنتیک ﺮﻭحی ﺪ= ﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﺳ&= #65198;ﺍﺳﺮ ﺗﺮس ﻭ ﺍﺣﻮﺍل= 740; ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺭﻭ&= #65165;نی اﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺍﻣﻮﺯﺵ ﻃﺒﻴﻌ&#= 65264; ﺑﺠﺎﻯ اﻧﭽﻪ ﺩ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﻮﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻣﻮ&#= 65199;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻗَﺪَﺭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺪﺭﺣ&#= 65194;ﻳث ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻮ ﺍﺣ&= #65204;ﺎس ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ مت= 593;بّد ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﻭل= 740; ﻘَﺪَﺭ ﺩﻭﻡ ﺳ= 5198;ﻧﻮﺷﺖ الهی ﺒﺎ ﻗﺪﺭʋ= 73; الهی ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ عاقل اﺳﺖ. ﻓﻠʌ= 04;ﻔﻪ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻭ ﺍﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣ&= #65198;ﻳﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65169;ﺤثی ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. <o:p></o:p> حدیث 1656- ʋ= 65;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ118 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺃﻧﺰل ا᥼= 7;ﻠﻪ <b= >ﻫﺬﻩ ﺍ&#= 65247;ﺂﻳﺎﺕ ﺍﻟّﺎ فی اﻟﻘʋ= 94;ﺭیّة ﺍﻥ اﻟﻤﺠﺮﻣﻴﻥ ف= 740; ﻀﻠﺎﻝ ﻭﺳَﻌَA= 198; ﻳﻮم ﻴُﺴﺤﺒﻮA= 253; فی اﻟﻨﺎﺭﻋلی= ; ﻮﺟﻮﻫﻬﻢ ﺫﻭﻗﻮﺍ ﻣسِ ﺳ= 5240;ﺮ ﺍﻧّﺎ کُلّ شی= ئ ﺧﻠﻘﻨﺎﻩ ﺑﻘﺪ&#= 65197; ﺍﻳ&#= 65253; اﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍنی A= 194;ﺭ حَقّ ﻘﺪﺭﻳﻪ ʌ= 55;ﺎﺯل ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘ&= #65194; ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; (ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻗَﺪ&= #1614;ﺭﻯ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ. ﻳکی ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ = 5192;ﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻥ= ﻮ ﺫﻫﻥ اﺣﺴﺎس ﻣ= 5268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﺧﺒﺮﻯ اﺯﺗﺤ= 5252;ﻴل ﻮﺑﺮﺩﮔﻰ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﺯ نفس و ﻧﺎﺧﻮﺩ A= 165;ﮔﺎﻩ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺪﺑ&= #65268;ﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﺮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺣتی ه= 83;ﻑ ﻏﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اA= 267;ﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﻮﺭ&= #65193; ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎ&#= 1578;ی ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐ&= #65258; توحّش ﻭﺟﻬﺎﻟ= ;ﺖ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺎ&= #65253; اﺳﺖ. ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩ&= #65197;ک ﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ = ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻭ&= #65249; ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪ&= #65267;ث ﺑﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤذﻫبی هستند&#= 64400;ﻪﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #65247;ﻰ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ ال= 607;ی اﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮ= 705;ی ﻮﺗﺴﻠﻴم ﻮﺗﻮ= 5203;ل ﻮﺍﻟﮕﻮ ﮔﻴﺮﻯ &= #65256;ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺬﺍﻫ&#= 65168; ﺍﺳﻠﺎمی اﺯ ﻧA= 224;ﺮ قُرآن ﻮ ﭘﻴﺎ᥽= 1;ﺒﺮ ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﻋﻠﻰ ﻭﺿعی ﺒﺪ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻤﺴ&= #65248;ﻤﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ اصل ﻭﻟﺎﻳﺖعل= ;یّ هستند. ﺯﻳﺮﺍ ʌ= 39;ﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧ&= #65198;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﻨﻴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻓﻌلی = 5188;ﻘﺎﻧﻴﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ&= #65241; ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﺑ&= #65198;ﺩ الهی اﻧﺮﺍ ﺑ᥷= 4;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭلی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ = 5208;ﻴﻌﻪ ﮐﻪ ﺩﺭک ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻦ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﺎﻣ&= #65166;ﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺪ&= #65197; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻬم اﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺎﻣﺎ&#= 65253; ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎ&= #65253; ﺤﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪﺍﻯ الهی هستند. ﻭ = ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺸیع= 40; ﺪﻧﺒﺎل عقاﻳﺪ ﻣُﺮﺩᤨ= 4;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣت&= #1740; اﮔﺮ ﻣُﺮﺩﮔﺎA= 253; اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﻴ&= #65174; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻥ عباﺩﺍﺕ A= 261; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻣ&#= 65240;ﺒﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻘﻮ= 04; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺩ&= #65197; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ = ﺑﺎﺷﻨﺪ همچنان ﺩﺭ ﻗﻌ= ;ﺮ جَهَنّم ﻤﻴﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺒﺎﺩت= 740; ﻤﻘﺒﻮل اﻟﻬﻰ = 5165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ = ﻭﻋﺸق ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻣﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﺗﺎ ﺍﻳﻥ عباﺩA= 173; ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ &= #65261; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺣ&#= 65268;ﻮﺍنی ﻮ ﻭﺣشی ﺒﺸﻮﺩ &#= 65261; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺘﺤﻠﻴ&#= 65258; ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65165;ﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴﺮ ک&#= 1575;مل الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ شایست= ;ه تجلّیات ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥽= 5;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 65;ﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ ﺗﻮﺳّل A= 262; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺟ&#= 1617;ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎ ﺗﻮﺳل ﺒﺎﺧ&#= 65262;ﻧﺪﻫﺎﻯﻔﺎﺳʋ= 94; ﻏﻴﺮالهی ﻮﻏ᥾= 8;ﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ = ﻤﺎﻣﻮﺭﻳتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65197;ﺯﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﻨفی ﻤﻴﮑﻨﻨA= 194;. ﻭ ﺷﺮﻙ ﺑﺠﺎﻯ ثوﺍﺏ جَمع آﻭ= ﺭﻯ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺳل ﺒﻤُﺮﺩ@= 404;ﺎﻥ ﻤﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩ ﻟﺰ&= #65261;می ﻨﺪﺍﺷﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎئی ﺮﺍ ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ &= #65235;ﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻬﻤﺎﻥ اﺩم ﻮ ﻧﻮح ﻤﻴ= 5208;ﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺗﻘﻠ&#= 65268;ﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﻭلی اﻧA= 204;ﺎﻥ ﺪﺭﺣﺎات کاﻣل= ; ﺪﺭ ﻓﺼﻮل ﻨﻮعی ﺒA= 260;ﺘﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﺮﺑﻴ&#= 65166;ﻥ ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ = ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﻘﻮل &#= 64345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗ&= #65170;لی الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻫʌ= 04;ﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﺩﺭﻋﻘل ﻮ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭﭼﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻘرّﺐ ﺑﻴ= 5208;ﺘ ﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ&#= 65255;ﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻨﻮع فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥴ= 9;ﻮﺩﻥ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮ&#= 65251;ﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻤﺠﺮﻣ&#= 65166;ﻥ ﻮﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﺍ&#= 65253; ﻳﻌنی گاﺭﻣﻪ ʌ= 07;ﺪنی ﻮﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺪA= 197;ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬﺎﻥ هستند. ʌ= 61; شایسته ﺍﺗﺶ جَهَنّم = ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒ&= #65204;ﻮﻯ اﺗﺶ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣ&#= 65268;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ&= #65165;ﺗﺶ ﻣﻴﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭﺑ&#= 65166;ﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65169;ﭽﺸﻴﺪ ﺭﻧج آﺗﺶ ﻭ ﺳَ= 5240;َﺮ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺮﺍ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﺍﻓﺮﻳﺪﻳم ﺒﺎ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪ&= #65165;ﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭﭘ&= #65268;ﺮﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻫﺪ&= #1601;ی ﺒﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65252;ﺠﺪﺩ ﺩﺭ حَقّ آﻧﻬᥴ= 6; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ= ﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﻘﺪﺭ&= #65173; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯ&= #65165;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺘﺨﺎ= 5167; ﻭ ﺩﺍﺩﻥ کرﺍﻣ= 5166;ﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧ&= #65262;ﻋﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﺑﺎﻳﻥ هدﻑ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ &#= 65169;ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮﻃﺒیعی = ﻮ ﻓﻄﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65203;ﺪ. ﻭ ﺗﺎ حدّ ﺍﻣﮑ= 5166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; اﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ &= #65169;ﺮﻭﺩ. (ﻣﺠﺮﻡ) ﺟﻨﺎﻳﺖ= ﮐﺎﺭ ﻭﺧﻄﺎﮐﺎﺭ ﻭﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﭘﻴﺸﻪ ﻭﻫﻤﺎﻥ &= #65248;ﻔﻈ هندﻯ ﻮ ﺍﺩﻳﺎA= 253; ﻘﺪﻳﻤﺘﺮ ﺩﺭ ﻓ&= #65248;ﺴﻔﻪﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎنی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮم ﻘ&= #65198;ﻳﺶ ﺯﺭﺩﺷتی ﺪﺭ ﺍ= 5211;ﻞ ﺑﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳ&= #64405;ﺮ ﺩﺭ ﻳﻤﻥ ﺒﺎ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺍﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮ&= #65193;ﻧﺪ. ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﻨ&= #65194;ﻯ ﺠُﺮم ﻴﺎ ﮔﻮﺭ= 605; ﻮ ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﮐﺎ= ﺭﻣﺎ ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ &= #65175;ﺎﻋﻴﻥ هماﻥ گناﻫﺎﻥ= ﺒﺮ ﺳﺮﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭ&#= 65193; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻫﻤﺎﻥ = ﺍﻟﺴﻥ ﺒﺎﻟﺴﻥّ ﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﻭ قُرآن ﻭ ﻣﺠʋ= 66;ﺯﺍﺕ ﺑﺎﻟﻤثل عاﺩ᥼= 7;ﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻣﺎﺋ&= #65268;ﺎﻥ ﺪﺭ قُرآن ﻤﺠ᥷= 8;ﻣﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﻫﻤ᥾= 8;ﺸﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺰ&= #65261;م ﺮﻓﺘﻥ ﻮﺳﻘﻮﻃ &= #65194;ﺭ جَهَنّم جها= 06; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭجَهَنّم هم= 575;ﻥ ﺠﻬﺎﻧﻮم ﻴﻮﻧ= 5166;نی ﻮﺟﻬﺎﻥ ﻔﺎﺭس= 740; دری اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩ= 5197; ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﮑﺎﺭ &= #65169;ﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ قُر= 570;ن ﺠﻬﻨم ﻮﺟﺤﻴم = 5208;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ جَه= 614;نّم ﺠﻬﺎﻥ ﺳﻮﺯﺵ ﺍ&= #65199;ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭﺍﺗﺶ ﻭ ﻧﻴﺰﺳ&= #65262;ﺯﺵ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﺣﺴﺮ&= #65175;ﻬﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﺰ&#= 65255;ﺪگی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺳﺨ= 5174; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺭﻭﺍح = ﺪﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺨﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍ&= #65267;ﻥ عذﺍﺑﻬﺎ ﻣﻴﮕA= 198;ﺩﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺧ&= #65166;ﻃﺮﻩﺍﻯ اﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65261;ﻧﺠﺎﺕ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ &= #65183;ﺒﺮﻭﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮ= م اﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭﺳﭙ= 587; ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎ&= #65197;م ﺮﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺑﺎ ﻋﻘل ﻮ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺧ&= #65268;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ ﺗ= ﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻞ ﻭ تمدّن = 5;ﻧﻬﺎ ﺧﻴلی ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &#= 65175;ﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘل ﻨﻮع اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺒﺎﻧﻮع قبلی ᥽= 2;ﻴﻤﻮﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺿِﺎ&= #65245;) ﮔﻤﺮﺍهی ﺒﺮﺍA= 263; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺑﺨﺎ&#= 65219;ﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ و نفس پرستی ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤ= ;ﺎﻥ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮ = 5251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی اﺳﺖ ﮔﺮᤦ= 0;ﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺕ ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭﺻﺪ&#= 65239;ﺎﺕ ﻭﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﻓﺪ&= #65165;ﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ ﺪﺭ ﺟﻨگ هاﻯ ﻤ= 5196;ﻫبی ﻮ ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ ﺷﺪ&= #65267;ﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺟﺰ ﺷﺮ= ک ﻛﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺎﺋل ا= 5247;ﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮک ﻨﺪﺍﺷﺘﻨ= 5194; ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﻮﺟﻪ ﻭ&= #65169;ﺖ ﭘﺮﺳتی ﺮﺍ ﺩﺭ &#= 1570;خوندﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐ= ﻪ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺎ ﺍ= 5267;ﻥ آخوندﻫﺎ نیز &= #65165;ﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴA= 194;ﻯ ﻮ ﺩفع ﺸﺮک هم A= 169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺨُﺮّﻩ و قرّه ای ﺸﻬﻮﺩ= ;ﻯ ﻭﺑﺨﺸﻮﺩگی اʋ= 99; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺗﻨ= ﻬﺎ ﺗﻮﺳل ﺒﺎ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻭﻧﻪ ﺣتی ﭙﻴﺎ= 5251;ﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺒح&#= 1614;قّ ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩتی بقول پیامبر = 5170;ﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻟﺎ نم= 740; ﺮﻭﺩ. ﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ= ;ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐ= ﻪ ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻮ &= #65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﺒ= 5166; ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺍﺳﻄ= 5258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﮐﺰ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ که ا= 04;هی هستی ﻭلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. (ﺳَﻘَ&#= 65198;) ﻭ ﺳَﻌﻴﺮ ﺍﺗﺶ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ اﺗﺶ ﺳ&= #65262;ﺧﺘﻥ ﺪﺭ ﺍﺷﻌﻪ ﺧﻮﺭ&= #65207;ﻴﺪ ﺩﺭ جَهَنّم ﺴ= ﻮﻡ ﻭجَهَنّم ﺤﺴ&= #65198;ﺗﻬﺎﻯ ﺮﻭحی ﻤﺴخ ﺸﺪA= 257; ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ&= #65165;ﺕ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5169;ﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭼﻪ ﺍ= ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭﻣﻘﺎمی نوعی= ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ&= #65219;ﻠﺴم ﺤﻘﺎﺭﺕ ﺍﺳﻴﺮ &= #65261;ﮐم عقل و ﮐﻮﺭدل ᥾= 1; ﻧﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﻣسّ ﺳﻘﺮ) ﻧﻔﻮ&= #65195; ﻭ ﺭﻧج ﺪﺭ ﺭﻭح &= #65262; ﺭﻭﺍﻥ ﺪﺭ جَه= 14;نّم ﺴﻘﺮ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ = ﻭﮐﻮﭼکی ﻮﺻغیر ﺑﻮﺩﻥ A= 193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﻨﻮعی ﻮA= 193;ﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﻗَﺪَﺭﻣﺬﮐA= 262;ﺭ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺳﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥻= 5;ﺮﺍﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻧﻴ&= #65200; ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﺋﻴﮑ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ &= #65235;ﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺩ = ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮعی یا ﻫA= 198; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ کن= 08;نی ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﮐﺎ= ﺭسلوک الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66; ﻣیدﻫﻨﺪ. (ﻳُﺴﺤﺒﻮﻥ عل= 40;ّ ﻮﺟﻮﻫﻬﻢ) ﮐﻪ ﺑ= ﺮﻭﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺸﻴﺪﻩ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻌنی ﻘﻬﻘﺮﺍ = 5262;ﻋﻘﺐ روی ﺪﺭﺻﻮﺭﺕ A= 255;ﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺴﺦ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ کشیده ﺷﺪﻥ اﺯ= ; ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍ&#= 65255;ﻰ ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﻣ&= #65204;خ آﻣﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻗﺪﺭﻳﻪ) ﮐﺴﺎن&= #1740; هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ﺧA= 262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻘشی ﻘ= 5166;ﺋﻞ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65197;ﺍ ﻓﺮﺿﺎ ﻗﺒﻮل ﺪ&#= 65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65256;ﻈﻮﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻏﻴﺮ&#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; هَوَس ﺧﻮﺩ ﻳᥴ= 6; هَوَس آخوندﻯ عباﺩ&#= 65173; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;ﮔﺎﻥ ﻮﺍقعی ﺨﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍ&= #65251;ﺎﻣﺎﻥ ﻘﺒلی ﻮ ﻓﻌلی A= 256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣتی گناﻫﺎﻥ اﺣﺘﻤﺎلی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺿﻤﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺍ&= #65199; ﺑﺮخی گناﻫﺎﻥ= ; ﺪﺭ ﺣﺪﻳث ها ﺍﻣﺪA= 257; ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎنی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒﻴﺪﺍ&#= 65197;ﻯ ﻮﺟﺪﺍﻥ ﻮﻋﻘل &#= 65262; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺠ&= #65170;ﺮﺍﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻋﺪم &#= 65204;ﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺘﺮﺳﺪ. = عباﺩﻯ ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194; ﻭﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ چون دین ورزان غیر سلوکی ﻣﻘﺒﻮل= ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻗﺸﺮﻳ= ﻮﻥ ﺒﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﻠﺴﻔ&= #65258;ﻫﺎ ﻭعقیده آخون= 583;ﻫﺎ ﻭیا ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐ= 5258; ﻧﺘﻴﺠﻪ هَوَس= ;هاﻯ ﻧﻔس ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻭ &= #64344;ُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪﺍﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ اﺯ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺼﻮﺭ ﻭ= ﮐﻮﺗﺎهی ﻮﻏﻔﻠﺖ ﺩﺭﻫﻤ&#= 65166;ﻥ عباﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺑA= 170;ﻴﻨﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﻴﮕﻨﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﺮﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻤﺮﻧﺪ. ﻭش&#= 1575;ید نیز ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ش= 75;یسته ثوﺍبی هم ﺒﺪﺍ= ;ﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻳ&= #65256;ﺎﻥ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﻨف ع &#= 1582;ودشان ﺒﻮﺩ ﺟﺒﺮﻯ ﻬﺴ&= #65176;ﺘﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻣﻨﺎ&= #65203;ﺐ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧ&= #65166;ﻯ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻴﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺼﺮﻑ ﻗ= ﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻣA= 268;ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ اﮔﺎ&#= 1607;ی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ اله®= 0; اﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ (ﺩﺍ= ﻧﺎئی ﺘﻮﺍﻧﺎﺋﻰ) ﺍﺳ&= #65174; ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮ ﺩﺍﻧﺎ ﺟﻮ&= #65165;ﻥ ﻮﺑﺮﻧﺎ ﺩﺭ ﺭﻭ&= #1581; اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1657 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳ&#= 65174; (ﺝ۵ﺹ118 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎ= ﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ</= span>: <= b>ﺼﻨﻔﺎﻥ ﻤﻥ = 75;ﻣّﺘﻰ ﻟﻴس ﻟﻬمﺎ فی = 75;ﻟﺎﺳﻠﺎم ﻨﺼﻴﺐ ﺍﻟﻤﺮﺟ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻘَﺪَﺭی¡= 7;ة ﺩﻭ ﮔﺮﻭA= 257; ﺍﺯ ﺍﻣّﺖ ﻣﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎم &= #64381;ﻴﺰﻯ ﻨﺼﻴبی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ( ﺍﺯ ﺳﻠ᥾= 2;ک و عبادات ﻧﺼﻴ= بی اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﮔﺮ &= #64400;ﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻳک گرﻭﻩ ﻣﺮﺟA= 164;ﻪ ﻭ ﻳﮑﻰ ﮔﺮﻭﻩ ﻗ= ﺪﺭﻳﻪ. ( ﮔﺮﻭهی که ﮐﺎ= 5197; ﺳﻠﻮک ﻮ ﻭﻇﺎﻳ&#= 65234; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺑﻔﺮﺩﺍ ﻫﺎ ﻣﻮ&= #64400;ﻮ می کنند و یا ﻭ= ﮔﺮﻭﻫﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ ﻋ= ﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ) = (ﺍﻣّﺖ) یعنی ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ ﻮﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ مُ= 583;ّعی سلوک الهی هس= 578;ند ﻭ ﭘﻴﻤﺎنی هم A= 170;ﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣلی ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧ&= #65166; ﺩﺭﺳتی ﺪﺍﺭﻧA= 194; ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﻭﻇﻴﻔ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﻔﺮﺩﺍ ﻫﺎﻯ لب اﻧﺘﻬﺎ ﻣﻮ@= 400;ﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯﭘ&= #65268;ﺮ الهی ﺪﺳﺘﻮﺭ᥽= 5;ﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ و توسّل ﺍﻭﻋﻤ= ;ل ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﻧﺘ= 5166;ﻳج ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﻨﺪ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺣتی ﻀﻤﻥ ﻤﺴﻠ= 5252;ﺎﻧﺎﻥ وﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤ= 5252;ﺪﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = (ﻣﺮﺟﺌﻪ) ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ ﻣﻮ&#= 64400;ﻮل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻧ&= #65194;گی نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻥ ﻘَﺪَﺭﻯ که ﮐʌ= 52;ﺘﺮ ﺑﭙﻴﺮ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ تَ= 602;رُّب ﺩﺍﺭند ﻭﺑﺎﻳA= 194; ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺮ ﺣﺬ&= #65197; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺳ&= #65248;ﻮک ﺨﻮﺩ ﻣﻮﻓقیت®= 0; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺮ&= #65175;ﺮ ﺷﺮﻭع کرﺩﻧﺪ A= 255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺨﻮبی ﻮ ﺗﺎ ﺁ&#= 65191;ﺮ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭﮔﺎه&#= 1740; ﺪﻳﺮ ﮐﺮﺩﻩﻫﺎ &= #65175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻣﻮﻓ&= #1602; ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﻭﺟﺒﺮﺍﻥازکی= ;ه روان اﻥ ﻤﺸﮑ᥼= 6; ﺗﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻧﺎ= ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺮ ﺷﺪﻩ اندو A= 211;ﺒﺮ ﻭﻋﺸق ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﻭﺗﺤﻤّل ﺰﺣﻤA= 166;ﺕ سلوک الهی ﺭﺍ = ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫ= م اﮐﻨﻮﻥ ﺒﺎ ﻟﺬ&#= 65173; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭتمر¡= 7;د ﻃﻮﻟﺎنی ﺘﺮ ﺟ= 5200; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮ = ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺒﺨ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧدا= 85;ند. ﻭ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﻴ= ﺰ ﻭﻗﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺘ= ﺰﮐﻴﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔ= ﺮﻭﻩ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﻳﺎ ﮐﺴ&= #65166;ﻧﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻧ&= #65240;ﺶ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی اثرﻯ ﻗﺎﺋل ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی هستند ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺷﻴﻌﻪ مُدّعی= ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ هم ﺒﺎﺷﻨ= ;ﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴ= 605; ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻃﺎ= 5227;ﺖ ﺗﻌﻠﻴماتی سلوکی اﺯ ﺍﻭﻟ= ;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ الهی و وﺍﺭثا&= #1606; علیّ ﻮ ﻣﺤﻤﺪ A= 261; ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی زنذه ﺰﻣﺎﻥ ﻨʌ= 68;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺩﻧﺒﺎل تقلید کور آخ= 608;ندﻫﺎ می باشند ﮐﻪ ﺧ= ;ﻮﺩ الهی ﻨﺸﺪﻩ ﻭʋ= 91;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ &= #1575;لهی ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺩ= ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻤﺮﺩ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﻬﺎﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮم ﺒﺎﺯﻯ &#= 65256;ﻔس آلوده بشری ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺗﻤﺎس ﺍﻧﻬ= 5166; ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩ&= #65197; ﺗﺎﺭﻳخ اﺳﻠﺎ= 05; گرﻭهی ﻨﻴﺰ ﻣʋ= 98;ﺟﺌﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸ&= #65262;ﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ اﻳ= 5253; ﻔﻠﺴﻔﻪ ﻣﻴﮕﻮ&#= 65267;ﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﺎ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻌﺪ = ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻮﺑﻪ آنها بکنند ﻭلی ﺘﻮ= ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳک س&#= 1604;وک الهی ﻣﻴﺴﺮ ﺍʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ ﮐﺮﺩ ﺗ= ﻮﺑﻪ ﺩﺭﭘﻴﺮﻯ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ = ﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎمی همگی= ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﺌی ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻝ عباذت قشری و ادامه ﮔﻨﺎﻩ و شرک می ﺑﺎﺷﻨ᥷= 4; ﺗﺎﺑﻌﺪ ﺗﻮﺑﻪ چه توبه ای بکنند . ﺯﻳ᥷= 8;ﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ همه مداهب و تمامی ادیان رسمی و اسمی غیرسلوکی ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑ&= #1570;ﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﮔﺬﺍﺭ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻩ و نمی کنند . ﻭ ʌ= 55;ﻴﺰ ﺗﻤﺎمی اﻳﻥ ﻤA= 196;ﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺪﺭﻯ = ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﮑﺮ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; گناه ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 255;ﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; خویش ﻣﻴﺪﺍﻧ᥽= 6;ﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﻤگی ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ (ﻓﺮﻗﻪ ﻧﺎﺟﻴﻪ)= ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮ فرقه های ﮐﺎﻓ= ﺮ تصور میکنند . &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﻤگی کاʌ= 35;ﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻳﻨﺎ&#= 65253; ﻤﺸﺮک هستند. ᥷= 9;ﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک الهی ﺒᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ خود ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. = 5261; ﭘﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﻣُ&= #65198;ﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻧﻘشی ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺗ= ﻮﺳل ﺴﻠﻮکی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ. ﺗﺎ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ= ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&#= 65166;ﻧﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﺎﺋ&#= 65250; ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭ&= #65199;ﻩ ﻭﺑﺎ ﻣأﻣﻮﺭﻳ= 5176;ﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻌﺮف= 740; شده ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ A= 169;ﺴﺎﻟﻚ ﻗﺎﺑل ﺘﻮﺳل ﻮ &#= 65175;ﻮﻟّﻯ ﻮ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﺧ&= #65248;ﺎقی ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﻘل &= #65262; ﮐﻠﺎم الهی ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺩﺳﺖ = ﻭ ﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺧﻮﺩ قُرآن ᥽= 6;ﺎﻃق سالکان خویش = 5252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻋمّ اﺯ ﺍﻳﻨ@= 401;ﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ ﻗﺒ&= #65248;ﺎ ﺳنّی ﺒﻮﺩﻩ ﻭA= 267;ﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﻣﺤﻴﻄ ﺸﻴﻌ&= #65258;ﻳﺎ ﺳﻨّی ﺒﺎﺷﻨﺪ. &#= 65261;ﺣتی اﮔﺮ ﺩﺭﻣﺤﻴﻄ &#= 65165;ﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدیث 1658 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ118 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴُﺤﺸﺮ ﺍﻟ᥽= 2;ﮑﺬﺑﻮﻥ ﺒﻘَﺪَﺭ ﺍﻟﻠA= 258; ﻣﻥ ﻘﺒﻮﺭﻫﻢ ﻗ&= #65194; ﻣُﺴﺨﻮﺍ ﻗِﺮA= 193;ة ﻭ ﺧﻨﺎﺯﻳﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ʋ= 75;ﮑﺬﻳﺐ ﺗﺪﺑﻴﺮ</spa= n> <= /span>الهی= <s= pan dir=3DLTR> ﻮ <= /span>ﺗﻘﺪﻳ= 5198;<s= pan dir=3DLTR> ﺍﻭ ʌ= 56;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺍﺯ ﮔﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﭘ= س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻮﻥ ﺨ= ﺎﺭج گرﺩﻧﺪ ﺑﻤﺴخ A= 252;ﻴﻤﻮﻥ ﻮ ﺧﻮک ﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﻗﺪﺭﺕ خدا ﺗﻮﺍﻥ اﻭ A= 193;ﺭ ﺗﺤﻘق ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258;ﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ = ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ هر= ;کَس. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻘق ﺪ&= #65165;ﺩﻥ ﺟﺒﺮالهی ﻮ ﺧʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﻣﻮکّد ٴﺍﻭ ﺩʋ= 97;ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ک= 07; ﺍﻳﻨک ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺎﺳﻠﻮﻙالهی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &= #65175;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس ﺍ&#= 65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺼﻮﺭA= 173; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ (= ﺣﺸﺮ) ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﺭﻭﺍﺡ ﺳﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺸﻮ = ﻭ ﻃﻠﺴم ﺸﺪﻥ اﻧ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ &= #65256;ﻮعی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣ= ;ﺮگ کنونی ﻮ ﻧﻴﺎ᥷= 9; ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﺣﻴﻮ&#= 65165;ﻧﻰ ﻭ شاید ﻫم ﺒﺪʋ= 75;ﺮ ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ گیاهی ﻮ ﺭﺳﺨ᥾= 0;ﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ= ;ﺸﺮﻯ کنونی اﻧﻴﺒﺎ= ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ همیشه ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺮﻭح اﺯ ﺑ= 5268;ﻥ ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻴلی ﺪﻳﺮﺗﺮ = 5169;ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65212;ﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺻﻮ= ;ﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ &= #65251;ﺴﺘﻠﺰم ﻴک ﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬ&#= 65166;ﻥ بشری اﺳﺖ ﻭﻫ᥾= 8;چ ﺮﻭحی هیچ گاﻩ= ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻳک نوعی ﺼʌ= 62;ﺭﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮﻓ&#= 1602; ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ زنده ﮐﻪ ﻣﺮﮒ A= 239;ﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺍﺳﺘﻘﺒﺎ ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮخ= 740; اﺯ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻴﺪ&#= 65165;ﻥ ﺸﺎﻫﺪ ﺭﺍﻣﺠﺪ&#= 65193;ﺍ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭ&= #65173; ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﺯﻧ= 5194;ﻩ ﻭ ﻣﺒﻌﻮث ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺭ= ﻭح ﻮ ﻔﮑﺮ ﻭﺻﻔﺎت&#= 1740; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻳ&#= 65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻴﺮﺕ ا&#= 1604;هی اﻧﻬﺎ ﻣﻠﮑﻮت= 40; اﺳﺖ ﻭلی ﺒﺎ ﺻ= 5262;ﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻮﻗﺖ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍجَلّ اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ.ﻭﭼﻪ = ﺧﺪﻣﺎتی ﺘﺮﺑﻴتی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﻨﺪ. ﺣﺸﺮ ﻭﺍقعی ﺮA= 261;ح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺪﺭ &= #65267;ک ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮل = ﻘﺮﺍﻥ ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ ﺤﺎﻟ&#= 65174; ﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺼﻮ&= #65197;ﺗﻬﺎﻯ ﻨﻮع ﻤﻴﻤﻮنی A= 262;ﺧﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷند. ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﻤﺘﻮﻟﺪﺍﻥ ﭽﻨ&#= 65166;نی ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺑ= ﺎ ﺯﺑﺎن کاﻣﻠﺎ = 6; ﻃﺒیعی ﻤﺠﺪﺩﺍ ﻭﭘس ﺍ&#= 65199; ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﺒﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﻧﺪ.ﻭﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮکی ا= 5197;ﺍﺩﻯ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻋ= ﻘل ﻮ ﻋﺸق ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﺍلاّ ﺗﮑﺮﺍﺭ A= 165;ﺩﻭﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ ﺍ&= #64400;ﻮﺍﺭ ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65194;ﺍﺭﻯ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒﻴﻌﻰ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ا= 5267;ﻥ ﺠﻬﺎﻧﻰ ﺑﮑﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎتی ﺒ= 5198;ﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ = ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑسلوک الهی ﻮ = ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣﺎ= 5253; ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ. (= ﻣُﮑﺬّﺑﻮﻥ) ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ سلو= 05; الهی ﻮ ﻭﺟﻮﺩ A= 203;ﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻫﺪﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ = ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ = ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65194;ﻧﺒﺎل آخوندﻫﺎﻯ ﻔﺮ= ;ﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭ&= #65235;ﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﻭ= ﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻮ&= #1604; ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙ&= #65198;ﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺷﺮک ﺨﺪﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭ= ﻭﺣﺎنی ﻮ الهی ﻮﺻﺎﺣʋ= 68; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺭﻭﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓ&= #65240;ﻴﻪ ﻭﻗﻴح ﻮ ﺳﻔیه= 40; ﺮﺍ ﻣﻴﺸﻨﻮﻳﻢ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ شایسته ﺗﻌلی&#= 1605; الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﺤﺘﺎج ﺒﺘﻌﻠ= 5268;م اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; هستند. ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﺑﻠﮑﻪ آخوندﻫﺎﻯ هم&= #1607; ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﻴﮑﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺟﺘﻬ&#= 65166;ﺩ ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺟﻬ&= #1604; ﻮ ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻣ= ﻴﺪﻫﻨﺪ. (ﻗَﺪَﺭ ﺍﻟﻠﻪ )&= #65239;ﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ا&= #65261;ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺨﻮﺍﺳﺘ= 5258;ﻫﺎﻯ اﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ= 5207;ﺘﻬﺎ ﺍﺯلی ﻮ ﻧﻮغی A= 262; ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻳ&#= 65166; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎی = 5259;ﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﺴﺮﻧﻮﺷتی اﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻨﻈﻴﻢ &= #65261;ﺑﻌﺪﺍ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭﺑﺎﺭ&#= 65259;ﺎ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﻋ&= #65166;ﺻﻴﺎﻥ غیر ﻣﺎﻳل ﺒﺨʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ س&#= 1604;وک الهی ﺒﻘﻬﻘﺮᥴ= 5;ﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴ&= #65262;ﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ &= #65175;ﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟ&#= 65166; ﺍﻣﺪﻩ ﺑﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔ&= #65258; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ = ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠ&= #65258; ﺩﺭﺍﺯﻯ اﺯ ﺗﻮ&#= 65247;ﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺠ= 5198;ﻡ ﺷﺪﻧﻬﺎ ﺍﻳﻥ ﻮ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺯلی الهی ﺮﺍ= ; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺑﺪﻳ&= #64405;ﺮ ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻴﺎﻥ &#= 1601;وق بشری ﺗﺎ ﺍﺑﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ ﺑﺮA= 261;ﻧﺪ. (ﻗﺒﻮﺭ) ﺍﻧﻬﺎ ﮔ= ;ﻮﺭو قبر ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺟﺴم ﺒﺸﺮﻯ ﻤُ= 5198;ﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ نیز ﻨﻴA= 204;ﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﻧﻮغی قبر نوع بشری اﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖﮐﻪ ﺍﺯﺍﻳﻥ گوﺭ ﻭ &#= 65255;ﻮعی ﺨﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﻣﺴ= 582; ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮔﻮﺭ = ﻫﺮکَس ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ = ﻫﻤﻴﻥ ﺠﺴم ﻮﺗﻥ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻭﭼﻮﻥ ﻤُﺮﺩﻩ &#= 65183;ﺎﻳﮕﺎﻩ ﺗﻠﺎشی ﺠﺴم اʌ= 61; ﻭلی ﺪﺭ ﻭﺍقع ﻤﻘﺎ= 605; هرکَس ﺟﺎﻳﮕﺎ= ;ﻩ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ روح = 75;ﻭ ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮع ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻳک= 740; اﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﺣﺪﻳ&#= 1579;ی اﺯ ﺍﻈﻬﺎﺭﺍﺖ &#= 64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ قُرآن ﻮ ﺍﻣʋ= 66;ﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﺗﻤﺎم&#= 1740; اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; هر ﺯﻣﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﺭﻭﺍح غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﺒﺤﺸﺮ ﻭ A= 255;ﺸﺮ ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﺪﻧA= 268;ﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. = ﺣﺸﺮﻯ ﻤﺴخ اﻣﻴﺰ ﻭ ﻧ&#= 65208;ﺮﻯ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﭼﻮ&#= 65253; گَلِه ﭘﺮﻳﺸﺎ= ;ﻥ در صحرا ﻤﻴﺒﺎ= ;ﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1659 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ = 5239;ﺮ ﻭ ﺻﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<= /span>۵ﺹ11= 9 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍ= ﻳﻪ ﻗﺮﺍﻧﻰ: ﻭ کُل= ّ اﻧﺴﺎﻥ ﺃﻟﺰﻣ= 5256;ﺎﻩ ﻃﺎﺋﺮﻩ ﻓﻴﻌﻨ&#= 65240;ﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎنی ﺮ= ;ﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﻭ ﭘﺮﻧﺪ&= #65257; ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﻥ اﻭ ﻣﺘﺼل ﻮﻟﺎ= 5199;م ﻨﻤﻮﺩﻳﻢ. ﺑﺎ ﻗ= ﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﺭﻭﺡ برای معر= اج ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﺮﺩﻥ ﺒﺠﺎﻳﮕ&#= 65166;ﻩ الهی باﻟﺎ ﻳﺎ= ; ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮعی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﻟ&= #65200;ﺍﻣﻰ ﻭﺑﻮﻯ ﭽﺴﺒﻴﺪ&#= 65257; ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﭙﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭج ﻮﺍﺳﺮاء روح ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 212;ﺎﺩق ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍتب غیبی ﻭ= ;ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65194;ﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺳﻮﻕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺩﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﻮﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;َﺪَﺭﻩ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪّﺭَA= 257; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﻄﺎﺋﺮ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺁﻥ ﻮضع ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭ &#= 65165;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻗ= ﺪﺭ ﻫﺮﮐس ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻮﺍ= ;ﻥ اﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ &= #65261; ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﻥ ﺒ&= #65198;ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ= ; ﺨﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﮔﻠ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻋث ﻃ= 5268;ﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺴﺌ= ;ﻮﻟﻴﺖ ﺍﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﻧﺘﺎﻳج ﻤثبت ʌ= 61; ﻣﻨفی ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺣای ا= 4404;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨﺒﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﻣث بت ﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی هنوﺯ ﺑﺮ ﻋﻬﺪA= 257; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 5170;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل کقبت ﺧ= ;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍشی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. آخوندﻫﺎﻯ ﻤﻨ= ;ﮑﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﻣﺎنع ﺪﻳﮕﺮﺍA= 253; ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩک ﻬﺪﺍﻳت= 40; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ&= #65259;ُﺪﺍ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻔ= 5198;ﺽ ﻣﺤﺎل اﻳﻥ آخ = 8;ندﻫﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺣﺮﻑ &= #65193;ﺭﺳتی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 4345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺰﻧﻨﺪ وهنوﺯ ﺭﺿﺎﻳ᥵= 4; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧﮑﺮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴ&#= 65168; شایستگی اله= 40; ﻘﺒل اﺯ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕ= 5198;ﺍﻥ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠ&= #65166; (ﻃﺎﺋﺮﻩ) ﻗَﺪَ&#= 65197;ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ﺝ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟفت ﺑ= 5166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1659 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ ﻗﺮ ﻭ = ﺻﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ119 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍﻧﻰ: ﻭ کُلّ اﻧﺴﺎ= 5253; ﺃﻟﺰﻣﻨﺎﻩ ﻃﺎ&#= 65163;ﺮﻩ ﻓﻴﻌﻨﻘﻪ ﻫﺮ ʋ= 65;ﻧﺴﺎنی ﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﻭ ﭘﺮ= ﻧﺪﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﺮﺩﻥ اﻭ ﻣﺘﺼل ﻮﻟﺎ= 5199;م ﻨﻤﻮﺩﻳﻢ. ﺑﺎ ﻗ= ﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ = ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﺭﻭﺡ برای معر= اج ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺒﺮﺩﻥ ﺒﺠﺎﻳﮕ&#= 65166;ﻩ الهی باﻟﺎ ﻳﺎ= ; ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮعی اﻭ ﻣﻴﺒA= 166;ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﻟ&= #65200;ﺍﻣﻰ ﻭﺑﻮﻯ ﭽﺴﺒﻴﺪ&#= 65257; ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻃﺎﺋﺮ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﭙﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭج ﻮﺍﺳﺮاء روح ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 212;ﺎﺩق ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ اله®= 0; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﻣﺮﺍتب غیبی ﻭ= ;ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ &#= 65194;ﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭل&#= 1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺎﻧﻮﺍع ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﺳﻮﻕ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺩﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺸﻮﺩ) ﺍﻣﺎم ﭙ&= #65166;سخ ﻮﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻪ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;َﺪَﺭﻩ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺪّﺭَA= 257; ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻳﻥ ﻄﺎﺋﺮ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ= ﺁﻥ ﻮضع ﺘﻘﺪﻳﺮ ﻭ &#= 65165;ﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻗ= ﺪﺭ ﻫﺮﮐس ﺳﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻮﺍ= ;ﻥ اﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ &= #65261; ﻳﺎ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻮ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ اﻥ ﺒ&= #65198;ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ= ; ﺨﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﮔﻠ&= #65262; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻭح ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&#= 65165;ﺩ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻋث ﻃ= 5268;ﺮﺍﻥ ﻮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ = ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺴﺌ= ;ﻮﻟﻴﺖ ﺍﻥ ﺒﻌﻬﺪﻩ ﺷﺨ&= #65210; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﻧﺘﺎﻳج ﻤثبت ʌ= 61; ﻣﻨفی ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺣای ا= 4404;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻨﺒﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﻣث بت ﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻣﺴﺌﻮ&#= 65247;ﻴﺖ ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی هنوﺯ ﺑﺮ ﻋﻬﺪA= 257; ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻪ ﻏ= ;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 5170;ﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل کقبت ﺧ= ;ﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍشی ﻨﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. آخوندﻫﺎﻯ ﻤﻨ= ;ﮑﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﻣﺎنع ﺪﻳﮕﺮﺍA= 253; ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩک ﻬﺪﺍﻳت= 40; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ&= #65259;ُﺪﺍ ﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ= ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʌ= 56;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻔ= 5198;ﺽ ﻣﺤﺎل اﻳﻥ آخ = 8;ندﻫﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺣﺮﻑ &= #65193;ﺭﺳتی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 4345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺰﻧﻨﺪ وهنوﺯ ﺭﺿﺎﻳ᥵= 4; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧﮑﺮﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﻭﮐﺴ&#= 65168; شایستگی اله= 40; ﻘﺒل اﺯ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕ= 5198;ﺍﻥ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠ&= #65166; (ﻃﺎﺋﺮﻩ) ﻗَﺪَ&#= 65197;ﻫﺮکَس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﻮ ﺍﺳﺮاء ﻮﻋﺮ= 5261;ﺝ ﻤﺮﺍﺗﺐ الهی = 5;ﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨ&= #65210; ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟف ت ﺑ&#= 65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1661 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 1 بحاﺭ) ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&= #65262;ٴﻤﻨﻴA= 253; ﻔﺮﻣﻮﺩﻩ: <= b>ﻴُﺠاء ﺒﺄﺻ= ﺤﺎﺏ ﺍﻟﺒﺪع ﻴﻮم اA= 247;ﻘﻴﺎمة ﻓﺘﺮﻯ اﻟﻘﺪﺭ= 740;ّة ﻣﻥ ﺒﻴﻨﻬﻢ ﮐﺎ&= #65247;ﺸﺎمَة ﺍﻟﺒﻴﻀاء فی = 5;ﻟثوﺭ ﺍﻟﺎﺳﻮﺩ ﻓﻴﻘ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻤﺎ ﺃﺭﺩﺗﻢ؟ ﻓ&#= 65268;ﻘﻮﻟﻮﻥ ﺃﺭﺩﻧﺎ ﻭﺟﻬﻚ &= #65235;ﻴﻘﻮل ﻘﺪ ﺃﻗﻠﺘم عث= 85;ﺍﺗﮑﻢ ﻭ ﻏﻔﺮﺕ ﻟﮑم ﺰ&= #65247;ّﺎﺗﮑﻢ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻘﺪﺭ= 740;ّة ﻓﺎﻧّﻬﻢ ﺩﺧﻠ= 5262;ﺍ فی اﻟﺸﺮک ﻤﻥ A= 188;ﻴث ﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ </= b>ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺒʋ= 94;ﻋﺘﻬﺎ ﻭ ﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ ها&#= 65263; اﻧﺤﺮﺍفی ﺮﺍ A= 197;ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺣﻀﺎ&#= 65197; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺧﻮ&= #65165;هی ﺪﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘ&= #65194;ﺍﻥ ﻘﺪﺭﻳﻪ (ﭘﻴﺮﻭ = ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ و قشری های عبادی ) ﺩﺭ= ;ﺑﻴﻥ اﺣﻀﺎﺭ ﺷﺪﻩﮔ= 5166;ﻥ ﭽﻮﻥ ﺨﺎل ﺴﻔﻴ&#= 65194;ی ﺩﺭ ﭘﻮﺳﺖ تن گاو ﺳﻴﺎﻩ ﺩﻳA= 194;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺷ&#= 65252;ﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﭽﻪ ﺑﻮ&#= 65193;ﻳﺪ؟ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194; بهدف ﺪﻳﺪﺍﺭ ʋ= 97;ﻭﻯ ﺘﻮ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ ﺗ= ﻮﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳتیم . = 5261;ﭘﺎسخ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮ&= #65267;ﺪ ﺷﻤﺎ ﺧﻴلی ﺪﻭ= 4380;ﺎﺭ ﺧﻄﺎی ﺯﻳﺎﺩ ﺷ&#= 65194;ﻳﺪ ﻭلی ﺨﻄﺎ ﻭ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ می ﺒﺨ&#= 65208;ﻢ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺎﻧﮑﻪ &= #65165;ﺯﺷﻤﺎ ﻗﺪﺭﻯ( قشری مشرک معتقد ﺑ&#= 65166;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ در عبادات مذهب= 40; غیر سلوکی ) ﺑﻮ= ;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﻭ&= #65165;ﺭﺩ ﺷﺮک ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ نمی ﺪ= 5165;ﻧﺴﺘﻨﺪ ( ﻳﻌنی ﻘﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﭙﻴﺮﻭ آخوندﻫ= ;ﺎ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺧﻮ= ﺩ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍ= ;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺸﺪﻧﺪ. A= 261;ﺑﺮ ﺣﺴﺐ هَوَس ﺧ᥾= 2;ﺩ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺎﻣﻘ&#= 65170;ﻮﻝ الهی کرﺩﻧﺪ. ᥷= 7;ﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎ ﺧﻄﺎ ﻫﻤﺎﻥ = ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎمت ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;م ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺻ&= #1604; ﺒﺪﻋﺖ ﺭﻭﺷﻬﺎ&#= 65263; غیر الهی ﺮﺍ ﺩ= ;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺪﻧﺒﺎل کنذ . ﺑﺨﻴﺎل اA= 267;ﻨﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ شایسته ﻃ= ;ﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳم ﻮ ﺟﺎﺩﻭ&#= 65163;ﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻘﺮﺭ ﺭ&= #65261;ﺵ ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﻤﻌﺬ= 5197;ﺕ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭ ﺗﺮک ﺒﺪﻋﺖ ﺳ&= #65248;ﻮکی کنند ﻭﺗﺴﻠﻴم= ; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻧ&= #65170;ﺎﻳﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65165;ﻧﻪ ﺗﺴلیم ﺠﺒﺮ ا = 4;هی ﻮ ﭘﻴﺮ الهی ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺍﻳﻥ ﺒﺪﻋﺖ ﮔﺬ&= #65165;ﺭﺍﻥ ﻮ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺍﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ &= #1575;لهی هستند. ﮐﻪ ﻗﺼʋ= 94; ﻭﺟﻪ الهی ﻮ ﺭﺿﺎﻯ = 75;ﻭ ﺩﺭ بِدای ﺘﺠل= ;ی اﻟﻬﻰ ﺳﭙس ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺒﺸﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨ&= #65262;ع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺳ&= #65198; ﺑﺎ آخوندﻫﺎ ᥾= 1; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣتی ﺘﻨﻬ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ گناﻫﺎʌ= 53; ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 1578;ی ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻣﺸﺮک هستند ﮐ= ;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65204;ﺌﻮل ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻨﺎﻥ گاهی ﻄﺮﻓﺪﺍ᥷= 7; ﺟﺒﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺧﻮﺩ ﮔﺎهی ﻄﺮ= 5235;ﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺑﻴﻥ ﺠﺒ&#= 65198; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻣ&= #65198; ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ سلوکی ﺮﺍ ﺩﻧ᥵= 0;ﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺴلیم اﺭﺍﺩ᥽= 7; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .= (ﺍﻗﻠّﺖ) ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﺘﻘ&= #1604; کرﺩ ﻭﻗﻠﻴل ﻮ = 5175;ﺤﻘﻴﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65261; ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻨق ی ﺸﺪﻩ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺩ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. (ﻋَثَرﺍﺕ) ﭘﺎ@= 404;ﻴﺮﻯ ها ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺨﻮ&#= 65197;ﺩﻥ ها ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻄ= 5166; ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮ&= #65197;ﺍﺕ ﭘﻴﺮ کامل الهی اﻧﻬﺎ ﺍ᥸= 3;ﺖ. (ﺯﻟّﺎﺕ) جَمع A= 200;ﻟّﺖ ﻭ لغزیدن و لیز ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻮ = 5165;ﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ&#= 65263; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی هستند = ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﺮﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺪ&= #65165;ﻧﺴﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﺮک ﻤ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ آخوندﻫ= ;ﺎ ﺭﺍ ﺷﺮﻳک اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی کرﺩﻩ ﻭﺑ= ;ﺠﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎی ﺍﺯ ﺁ= 5191;ﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عقاʌ= 67;ﺪ ﺑﺎﻃل اﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1662 – ار پیامبر نق= 604; شده لکلّ اُمة ﻣﺠﻮس ﻭ= ; ﻣﺠﻮس ﻫﺬﻩ ﺍلأمّة ᥴ= 5;ﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭ ﻫﺮﺍﻣّﺖ ﻭﻣﻠ= ;تی ﻤﺠﻮسی ﺪﺍﺭﺩ (&#= 65259;ﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻭم کننده ﺳﺎﻟﻚ ᥴ= 5;ﻓﺮﺍﺩﻯ ﭽﻮﻥ ﺘﻔﮑﺮﻣﺠ&#= 65262;س ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻭ ﮐﺴﻴ= ﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻗ&= #65194;ﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ (ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #1578;ی ﺪﺭﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #65261; ﻳﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ گناﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ = 5239;ﺪﺭﺕ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﻣﺬﻫبی ﻮ آخون= ;دﻫﺎی قشری ﻫﺴﺘﻨﺪ. @= 400;ﻪ ﮔﺎهی ﺠﺒﺮﻯ ﻮ &#= 64404;ﺎهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭث وثوﺍﺑﻬﺎﺋﻴᤨ= 1;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺍﺯﻋ&#= 65252;ل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨ&#= 65194;. (ﺍﻣّﺖ) ﺍﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻤﻠﺖ ﻭ ﺟﻤ= ﻌﻴﺖ. ﻭﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﻴﻥ خودشان ﺍ= ;ﻓﺮﺍﺩ ﻣﺠﻮس ﺩﺭ ﺗﻔﮑ&#= 65198; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺠﻮس &= #65267;ﺎ ﻣﻐﻮس ﺑﺰﺑﺎﻥ &#= 65268;ﻮﻧﺎنی آخوندﻫﺎﻯ ﺰﺭ= ;ﺩﺷﺘﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻥ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ ﻤﺴﻠﻤﺎنی است= ; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﺖ مسلمان مذهب= 40; ﻣﺤﻤﺪﻯ هستند. ﻭ ﺍﻳﻥ A= 252;ُﻐﻬﺎ و ﻣﻠﺎﻫﺎ آخو = 6;دﻫﺎ ﮐﺴﺎنی هستند = ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻗﺪ&#= 65197;ﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ = ﻳﻌنی گاهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4; ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨ&#= 65194;ﺍﺭﻳﻢ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻫﺎ&#= 65253; ﻤﺎ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ;ﻮﻳﻨﺪ ﻣﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی = 575;ﺯ ﻗﺒل ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ &#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻴم هرﺟﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ= 5262;ﺍﻫﻴﻢ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻴﻢ. = ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻨﺒﺎﺷﻴ᥽= 0;. ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻧﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍنیم ﺴﻠﻮﻙ الهی کنیم ﺯﻳﺮﺍ تنها ﺑﺮخی اﺯ= ﻣﺮﺩم ﻘﺪﺭﺕ سلوک الهی ﻮ ﺭﻳﺎﺿʋ= 74;ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪﻭل&= #1576; ﻤﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ &= #64380;ﺮﺍﺍﻳﻥ اﻗﻠﻴﺖ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺴﺌﻮل = 5176;ﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳنی ﻤﺮﺩم ﻨA= 208;ﻮﻧﺪ. ﻭآخوندﻫﺎ ﻫﺮ= ;ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﻨﺪ. ﻭﻗتی ﻤﻴﮕﻮﻳA= 256;ﺪ ﻫﻴچ ﻘﺪﺭﻯ ﻨﻴ&#= 65204;ﺖ ﻳﻌنی ﻘﺪﺭﺕ ﺑ= 5198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﻳﻢ ﻭﻫﺮ ﮔﻨﺎهی ﺮ= 5165; ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻮﺩﻳ&#= 65250; ﻭیا ﺍﺯﻏﻔﻠﺖ = 5251;ﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻏﻔﻠﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﻤﺴﺌﻮل غفلتها ﻭ ﻧﺪﺍ= ;ﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳ= ﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺒﺮA= 165;ﻯ ﺰﻧﺪگی ﻔﻌلی ʌ= 52;ﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ = ﺸﺒﻴﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍ&#= 65255;ﺎﺕ ﺪﺭﭼﺮﺍﮔﺎﻩ ﺯ&#= 65255;ﺪگی میکنند .ﻧﻮﻳﺴ= ;ﻨﺪﻩ ﺍﺯﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﺰ&#= 65197;گ ﻮ مُدّعی آﻳﺖ= ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻈﻤﻴﮑﻪ ﺍﻣﻴ&#= 65194; ﺍﻣﺎم ﺍﻣﺖ ﺩﺭ &= #65175;ﻠﻮﺯﻳﻮﻥ بود ﺷﻨﻴﺪم ﮐʌ= 58; ﮐﺎﺭ ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﺎﻥ اﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺗﻨ&#= 65260;ﺎ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﻧ&= #65204;ﺖ ﺑﺮﺧﻴﮑﻪ ﺩﺭﻫ&#= 65252;ﻪ ﻧﻴﺴﺖ.ﻭلی ﻤﻌ= 5248;ﻮم ﻨﻴﺴﺖ ﺍﻳﻥ ﻨﺎ = ﺗﻮﺍﻧﺎﻥ ﭽﺮﺍ ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﺍ&= #65253; ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺗﻮﺍﻥ&#= 65252;ﻨﺪﺍﻥ اﻟﻬﻰ ؟<o:p></o:p> حدیث 6063 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ(= 5181;۵ﺹ10= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﺒﻤﻮ&#= 65247;ﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﺭﻩ ( ﺍﻫﻞ ﻗﺪﺭ) ﭼﻪ ʌ= 51;ﻴﮕﻮﺋﻰ؟ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﺣ&= #65204;ﺎس ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺪﻳ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ س&= #1604;وک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ الهی ﻮ ﻭﻟﺎﻳʋ= 74; ﺩﺍﺭﻧﺪ) ﻣﻮﻟﺎ ﭘﺎسخ ﺪ= 5165;ﺩ ﺍﻳﺎ ﮐسی اﺯ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ <= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻳﺎ ﺩﺭ &= #65191;ﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﺍ&= #1594; ﺪﺍﺭﻯ؟.ﺷﺨﺺ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣ= ﻴﺨﻮﺍﻫﻰ ﺑﮑﻨﻰ؟ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65251;ﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻡ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻧ&#= 65194; ﮔﺮﺩﻥ اﻧﻬﺎ ﺭ&#= 65165;ﻣﻴﺰﻧﻢ. ﻣﻮﻟﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍ&#= 65253; اﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ رسمی ﻮﺧﻠﻴﻔ᥽= 8; حکومتی ﺑﻮﺩ ﻫ= ;ﻤﺎﻥ ﺮﻭﺷﻴﮑﻪ ﺧﻠﻔ&#= 65166;ﻯ ﺭﺍﺷﺪﻳﻥ هم ﺒ= 5256;ﺎم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﺑ= ﺪﻳﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻣ= 5262;ﻟﺎ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﺑﻪ سلوکی ᥴ= 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ آنرا ﺩﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ دینی ﻧʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ سالک الهی در پیما= 606; ﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﻥ = ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷِ&#= 1602;ّ سوّمی یا اﻣﺮ = ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮﺍ ﺍﻧ&#= 65176;ﺨﺎﺏ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ سلو= 705; الهی کرﺩﻩ ﻭﺩ= ;ﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; الهی ﺒﮕﺬﺍﺭ᥽= 5;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍ&= #1606;ند ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎم ﻮﻫﺮکامل الهی حَقّ اﮐ&#= 65198;ﺍﻩ ﮐسی ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻳ= 5253; ﻴﺎ سلوک الهی = ﻨﺪﺍﺭند. ﻭﺟﻬﻨﻢ ﻭﻣﺠﺎ&#= 65199;ﺍﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭلی عد= 05; اﻋﺘﻨﺎﻯ بامام ﺰﻣﺎﻥ ᥾= 2;ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65199;ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻬﺎ بی اﻋﺘﻨﺎئی سلوکی کنند ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع اورا کشتهﺍﻧﺪ. ﺯﻳʋ= 98;ﺍ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﺎﻧس &#= 65197;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓ&= #65176;ﻪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ = ﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻣﻌﻤﻮ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴ&= #65200; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻠﻮک اله®= 0; کنند . ﺍﻣﺎم ﺰA= 251;ﺎﻥ ﺼﺎﺣﺐ الهی ﺍʌ= 35;ﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮک &#= 65243;ﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ اگر ﺧʌ= 62;ﺩ سر ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺪ= 5175;ﺮ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻥ ﻮ ﺑﻘ= ﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻥ اﺳﺖ. ﮐﺸ&= #65176;ﻥ ﺤﺪّ ﺍﮐثر ﻣﺠA= 166;ﺯﺍﺕ ﺳﺎﻟک ﺨﺎﻃﻰ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺣ= ﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﺷﻮﺩ.<= /span> <o:p>= </o:p> حدی&= #1579; 1664- ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻦ (ﺝ۵ﺹ102 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﻏﻠﺎ ﺃﺣA= 194; فی اﻟﻘﺪﺭ ﺍﻟ= 17;ﺎ ﺧﺮج ﻤﻥ اﻟﺎﻳ= 5252;ﺎﻥ ﮐسی ﻨﻴ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺪﺭ (ﻗﺪ= ;ﺭﺕ) ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﮐﻨﻨ&#= 65194; اﺯ ﺍﻳﻤﺎﻥ اﺧ= 5198;ﺍج ﻨﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﺯ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ = ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﮐﻪ سلوک الهی = ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﭽﻨﻴﻥ هستند. ʌ= 61; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﮕﺮ ﻣﻮ&= #1652;ﻤﻥ ﺪﺭﺣﺎل اﻭم ﻮ = 5165;ﻳﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﺳﻠﻮک ﻮ ﭘﻴ&= #65252;ﺎﻥ که ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴ= 5174;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل = 593;باﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺭﺯﺵ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻗﺎﺋل ﺸﻮﺩ ﺩﻳ&#= 64405;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ = ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ. ﺍﻧﺪ= کی اﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪّ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ = ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ.= ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ = ﺟﺒﺮالهی ﻮﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ &= #65165;ﻥ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩ = ﻭ تجلّیات ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺘ= ﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ = ﭘﻴﺮالهی ﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﻳﺎ ﺩ&= #65197;ﺗﻤﺮﮐﺰﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺻﻠﺎح ﺬﺍﺕ ﺭ= 5165; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑ= ﺎﻣل ﺮﻭح ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. (= ﻏﻠﺎ) ﻏﻠﻮّ کرد ﻭ ﻣA= 170;ﺎﻟﻐﻪ نمود ﻭ ﺍﻧﺮﺍ A= 251;ﻬم ﻮﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭل ﺒ&#= 65194;ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ ﻘﺪﺭ ﺍﺧ= ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p></span= > حدیث 1665 - = 75;ﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ120 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﺎ ﺍﻟﻠﻴل ʋ= 70;ﺎﻟﻠﻴل ﻮ ﻟﺎ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ = ﺑﺎﻟﻨﻬﺎﺭ ﺃﺷﺒﻪ ﻣﻥ اﻟﻤ&#= 65198;ﺟئة ﺑﺎﻟﻴﻬﻮﺩیّ= 7; ﻭﻟﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﻘﺪﺭیّ= 77; ﺑﺎﻟﻨﺼﺮﺍنی&= #1577; ﺷﺒﻬﺎ ﻳA= 166; ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺍ&= #65267;ﻥ ﺸﺒﺎﻫﺖ ﺭﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺟﺌﻪ ﺑﻴ&= #65260;ﻮﺩﻳﺎﻥ ﻮ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﺑﻤﺴ&= #65268;ﺤﻴﺎﻥ ﺸﺒﺎﻫﺖ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﮐﺴﺎنی هستن= ;د ﮐﻪ سلوک الهی = ﺮﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261;لی ﺒﺎﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻣ&#= 65262;ﮐﻮل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻗ= ﺪﺭﻳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺣﺎﺟﺐﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ شامل = 5240;ﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﭙﻴﺮﻭ = 570;خوندﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻬ&= #65262;ﺩﻳﺎﻥ که ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ = 4404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭﭼﻨ&#= 65194; ﺭﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﻨ&= #65250; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻴم ﺒﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺍﻧﻘ= ﺪﺭ ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑ= سلوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻳﻢ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ س= 604;وک الهی ﺟﻮﺍنی ﻮ= ; ﻧﻴﺮﻭﻯ عقلی غقل ﻮ ﺍﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻯ ﻤﺎﻧﺪﻥ &= #65194;ﺭ ﺟﻬﻨﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﺪ ش&#= 1575;ید ﻣﻬم ﻨﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #1604;ی ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﻤﺴخ ﺸﺪﻩ ﺗﺎ ﺣ&= #65212;ﻮل ﺼﻮﺭﺕ ﻣﺠﺪﺩ ﻧ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺍﻳﻥ ﺠﻬ&= #65256;م ها ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ= 5197;ﺩ. ﻗﺪﺭﻳﻪ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺩﺭ ثوﺍﺏ ﺍ&#= 65187;ﺘﻤﺎلی ﺼﺎﺣﺐ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ = ﺍثر ﻭﺍقعی ﻤﻴﺪﺍʌ= 55;ﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﭙﺎﻯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 94;ﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﺣتی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ &= #65251;ﺴﺌﻮﻝ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65255;ﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺮ&= #65263; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ث= 608;ﺍﺏ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ;ﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮعی ﻮ= 5227;ﻘلی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣ= ﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ الهی که ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪ= 5165;ﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ سلوک الهی ﮐﻨﻨﺪ ﺍʌ= 55;ﺮﺍ ﺻﺮﻑ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1666 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ120 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی ﻣﻴﭙﺮﺳA= 194; ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﭼﻴ= ﺴﺖ ؟(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ال= 07;ی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺪﺍﺩ&#= 65257; ﺗﺎ ثوﺍﺏ ﻳﺎ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ) ﺍﻣﺎﻡ ﻓ= ﺮﻣﻮﺩ: <= b>هما ﺧﻠﻘﺎﻥ= ﻤﻥ ﺨﻠق اﻟﻠﻪ ﻭﺍ= 5247;ﻠﻪ ﻳﺰﻳﺪ فی اﻟﺨA= 248;ق ﻤﺎ ﻳﺸاء ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗ&= #65166;ﺕ الهی هستند (ﺍ&= #65251;ﺮﻯ هستند ﮐﻪ ﺩﺭ ʌ= 03;ﻠﻮک ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮو کنترل الهی ا= 5199; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; اﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻯ ا&#= 65199;لی ﻮ ﺍﺯ امور ﻗﺪA= 267;م ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻥ ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ &= #65169;ﻠﺤﻈﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ شایست= ;گی ﺮﻭﺯی ﺳﺎﻟک ﻤ= 5268;ﺪﻫﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ آفرینشﻫﺎ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻴﻔﺰﺍﻳ&#= 65194; (ﻭ ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65260;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﻫﺎ ﺩﺳﺖ = ﺑﺒﺮﺩ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫ&= #65194; ﻭ ﺑِﺪﺍء ﻧﻤﺎ= 5267;ﺪﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍلی ﺘﺪﺑA= 268;ﺮﻯ ﺪﺭﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ= 705; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;) ﻳﻌنی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; دﺭسرنوشت ها &#= 65259;ﺮﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ &= #65175;ﺎ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﭙﻴ&#= 65208;ﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ ﺑﭙ&= #65268;ﺸﺮﻓﺖ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺒﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭا&#= 1604;هی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺘ&= #65262;ﺑﻪ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻨﻌﻘ&= #65194; ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺳﻠﻮک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ ﮐﻪ ژنتیک ﺭﻭح= ;ی ﺴﺎﻟک ﺒﻴﺶ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﭽﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﻣ&= #65194;ﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣل کند . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺴ&#= 65176;ﻪ ﺑﻬﻤﺖ ﺍﻧﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ = ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧ= 5194; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮک= 740; الهی ﭙﺎﻳﺎﻥ ʌ= 52;ﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺧﻮﺍﺳﺘم ﺪﺭﺑ= 5166;ﺭﻩ مَشیّت ( ﻳﺎ ﺍʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ) ﺑﭙﺮﺳﻢ = ﺍﻣﺎم ﺰﻭﺩ ﺗﺮ ﺩﺍﻧﺴ&= #65174; ﻭ ﮔﻔﺖ ای ﻓﻠﺎ&#= 65253; ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﺤﺒتی &#= 65256;ﻤﻴﮑﻨﻢ ﺍﻳﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ &#= 65165;ﺯﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ= ﻋﺒﺎﺩﺕ چون قشری ها ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ا= 5197;ﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺗﺴلیم ﺠﺒﺮ ا = 4;هی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣ= 5166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک ﺼﺎﺣﺐ مَشیّت= ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ اﺯﺍﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎ= 5193;ﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻘﺎﻣ&#= 65264; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ = هَوَس ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﺍﻧ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﮔﺮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.<= o:p></o:p> حد®= 0;ث 1667 - اA= 199;ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ<= span lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ120 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ه= 04; ﺃتی علی ﺍﻟﺎﻧﺴﺎʌ= 53; ﺤﻴﻥ ﻤﻥ اﻟﺪﻫﺮ ﻟم ﻴﮑﻥ ﺸﻴﺌﺎ ﻣﺬﮐﻮﺭﺍ ﺍﻳᥴ= 6; ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴد که ﺯﻣﺎﻥ ﺪﺭﺍ= 5199;ﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ &= #65184;ﺎﻯ ﺬﮐﺮ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻧ= ﺒﻮﺩ؟ (ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴﺪﺍ&#= 65267;ﺶ ﺭﻭح شحصی ﺪﺭ ʋ= 65;ﺯﻝ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻋ= ﻠم الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺗʋ= 66; بعدا ﭘﻴﺪﺍ ﺷʌ= 62;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ = ﻭﮐﻮﺩکی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ = ﻭﻋﻘلی ﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65170;ل اﺯ سلوک الهی &= #64400;ﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ &#= 65175;ﮑﺎﻣلی ﺒﺮﺗﺮﺍﺯ ﺍﻧﭽ&#= 65258; ﻫﺴﺖ ﻧﺒﻮﺩ ﻭل&#= 1740; این ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ = 75;لهی هستند ﮐﻪ ﺩﺭ = 6;وع بشری ﺑﺮﺗﺮﻳ᥽= 3; ﻔﻀل ﻮ ﻣﻘﺎم الهی ʋ= 98;ﺍ یافتند. ﺍﻣﺎم= ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: کاﻥ ﺸﻴﺌﺎ ﻭﻟم ﻴﮑ&#= 65253; ﻤﺬﮐﻮﺭﺍ ﺍﻳﻥ اﻧﺴ= ﺎﻥ ﭽﻴﺰﻯ ﺒﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﻘﺎﺑل ﺘﻮﺟﻪ ﻧ&#= 65170;ﻮﺩ.ﻭﻣﻘﺎمی ﺘﮑﺎﻣلی ﻮﻧﻮ= 93;ی ﻨﺪﺍﺷﺖ. ﻭﻳﺎ ﺟ= َﻨﻴﻥ ﺒﻮﺩ ﻭﺍﻧﺪکی گوﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﺍﻳ&#= 65253; اﻧﺴﺎﻥ ﻘﺎﺑل = 5196;ﮐﺮ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺗﻮﺍﻧ= ﺎﻯ (ﺫﮐﺮ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ) ا= ;لهی ﻨداشت. ﻭﻟﺬﺍ A= 193;ﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﮐﻮﺩک&#= 1740; ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺩﻭﺍ&= #65197; ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺍﻳﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﻧ= ﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻄﺮح ﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺎم ﺪ&= #65197;ﺑﺎﺭﻩ سوآل آیه ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﺍﻳﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣ&= #65248;ﺎﺣﻈﻪ ﮐﺮﺩه ﮐﻪ ﻣﺎ ﻗ&= #65170;ﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ آفریده= ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﻭلی ﭽﻴﺰﻯ ﻘﺎ= 5169;ل ﻨﺒﻮﺩ. (ﻣﻠﺎﺣﻈ= ﻪ ﻧﻄﻔﻪ ﻭجَنین= ; ﺴﻘﻄ ﺸﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﮐﻮﺩ&= #1705;ی ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﻳ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ= ﻤﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ= ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒل &#= 65170;ﺸﺮﻯ که ﺟﺰ ﺣﻘﺎﺭﺕ &#= 65255;ﻮعی ﺪﺭ ﻣﻘﺎم هنوž= 6; ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ&#= 65263; ﺠﺴمی ﺪﺭ ﺫﻫﻥ &#= 65262; ﺭﻭحی کاﻓی ﻨ᥵= 0;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&= #65255;ﺪ ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ A= 191;ﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﺑﻤﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺷﻬﻮﺩﻯ گرﺩﺩ. ﺣتی ﺴﺎA= 247;ک ﺒﺰﺭگ ﺴﺎل ﺒﺎ &#= 65193;ﻭﺍم ﻮﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘل ﺠ&#= 65200;ئی اﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ طالب عیذآل ت= 705;املی ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻥ ﭽﻨﺎ&= #65255;ﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&#= 65204;ﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻓﻴﺾ ﻭ = ﺭﺣﻤﺖ ﻋﻘلی ﺒﮑﻨﺪ. ﺍ&#= 65251;ﺎﻡ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ﻠم= ﻴﮑﻥ ﺸﻴﺌﺎ فی کتاᥴ= 7; ﻭ ﻟﺎ ﻋﻠم ﭼﻮﻥ ʋ= 94;ﺭ ﮐﺘﺎﺏ الهی ﻨʋ= 70;ﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻋﻠم ا= 5247;ﻬﻰ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻗﺒل اﺯﻋﻠم ا = 4;هی ﻮ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺴﺘﻰ = ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65253; هرﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍA= 193;ﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ آغاز @= 400;ﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﺽ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ آغاز ﻋﻠم ᥷= 2;ﻮﺩ ﻭمَشیّت ﺍﺯل&= #1740; ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺷﺨﺺ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; گفت ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 191;ﺒﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﺪﺍﺷﺖ.= ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ (ﮐﺘ= ﺎﺏ) وظیفه مکتوب سرنوشتی برا= 40; ﺳﻠﻮﻙ الهی اﺳﺖ ﻭﺳ᥷= 8;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺗﺎ ﻭﻗتی کسی ž= 7;الک الهی ﺪﺭ ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﺳﻠﻮکی ﻨﺒﺎﺷA= 194; ﺩﺭﻋﻠم ﺨﺪﺍ ﺍ&#= 65199; ﻟﺤﺎﻇ ﺘﺪﺑﻴﺮ &= #65247;ﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻫﺮﺳﺎ&#= 65247;ک ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼ= ﻮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65166;ﺕ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﺭﻫ&#= 65166; ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺿﻤ= ﻨﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ&#= 65203;ﻄح ﺴﺮﻧﻮﺷﻨﺘﻰ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﻤ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺣتی اﮔﺮ متعب= ّد ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎ آخو= 06;د ﻫﺎﻯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ &= #65251;ﺬﻫبی ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺠﻠسی جامع خحدیث ه= 575; ﻘﺸﺮﻯ که ﻧﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮ ﺳﻠﻮکی ﺪﺭ ﻣ&#= 1578;نی اﺯ ﺍﻟﻔﺎﻇ اﺣ= 5166;ﺩﻳث ﺑﮑﻨﺪ ﻧﺎﭼﺎﺭ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻋ&= #65248;م ﻮ ﺍﮔﺎهی اﻟﻬA= 264; ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی = 5194;ﺭﻋﻠم اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴ= 5204;ﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65219;ﻠﺎع اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻪ &#= 65165;ﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ= ﺣﺪﻳث ﺟﺎئی ﺪﺍﺭﺩ. ﻋ&#= 65248;م الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ ( ﺣﺘﻰ= ﺍﻋﻠﻢ) الهی ﺪﺭﮐﻨﺘ᥷= 8;ل ﻠﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﮐﺘ= ﺎﺏ ﻓﻘﻄ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮔﺮʃ= 80;ﻪ ﺑﻤﻌنی ﻘﺮﺁﻥ = 5262;ﺩﻓﺘﺮﭼﻪﺍﻯ ﻭﻳﺎ ﺑﻤﻌنی ﺴ= 5198;ﻧﻮﺷﺖ ﻣﻌﻴﻥ ﻮﻳﺎ ﺗﻌ&= #65260;ﺪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ اﺳﺖ.<= o:p></o:p> 1667 مکرر- حدیث دیگری ﺍﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ&#= 1777;۲۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥ= 17; اﻟﻠﻪ ﺍﺫﺍ ﺃﺭ&#= 65165;ﺩ ﺷﻴﺌﺎ ﻗَﺪّﺭA= 257; ﻓﺎﺫﺍ ﻗﺪّﺭﻩ &#= 65239;ﻀﺎﻩ ﻓﺎﺫﺍ ﻗﻀﺎﻩ ﺃ&= #65251;ﻀﺎﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ ﺗ&#= 65240;ﺪﻳﺮ ﺍﻧﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ (ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻟﺎﺯ&= #65249; ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧدگی A= 262;ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﻓﺘﻥ ﺒ&= #65256;ﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺿع&#= 1740; که ﻫﺴﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ = ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻘﺪﻳﺮ و مقدّر ﻧﻤﻮﺩ ᥻= 9;ﻀﺎﻯ اﻧﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﺪ.(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﺗﺼﻮﻳﺐ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﺟﺮﺍ ﻤﻴﺪﻫﺪ. &= #65261; ﻫﻤﺎﻥ ﺪﺍﻭﺭﻯ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ آفَرین= ش ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺴ&= #65166;ﻟگ ﻮ ﻓَﺮ ﻳﺎبی ﺘ= 5166;ﺯﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ; ﺍﻧﺮﺍ ﻗﻀﺎ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻣ&= #65216;ﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ اﺟA= 166;ﺯﻩ ﻭﻋﺒﻮﺭ ﻭﻳﺎ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ ﺭﺍ ﻣﻴ= ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ ﻫﻤگی ﻤﺘﻌ= 5248;ق ﺒﻴک اﻣﺮ الهی= ; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭘ= ﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐسی سلوک الهی ﺭﺍ ﻣﻴﻨʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﻳﻌنی ﺪﺭ ﻓﺼﻞ &#= 65255;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ شایستگی ﺮﺳﻴ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍ= ﺟﺘﺒﺎﻯ اﻧﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﻔَﺮ= 617; ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﻴﺎﺑ&#= 65194; ﻭﺑﺨﻠﻘﺖ ﻭ ﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ&= #65263; ﺒﺮﺳﺪ ﻭ آفریž= 3;ه ﺷﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺪ= ﻧﻴﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻳک ﺼﻮﺭ&= #65173; ﻧﻮعی ﻤﻴﻔﺮﺳA= 176;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺒﻮﺩ ﺑﻴک کاﻣ= 04; اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮفی A= 252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭلی ﺒﺎ ﺗﻬﻴﻪ &#= 65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت گاﻧﻪ ﺟﺪ᥾= 7;ﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ آﻥ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺴ= ;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣﺮﺍﺣلی هست ᤨ= 0;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻨ= ﻴﺎﺑﻨﺪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺮﻓتنی ﻨﻴﺴﺘʌ= 56;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #1575;لهی ﺪﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠ&= #65262;ﻙ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ;ﺎ ﺳﺎلک ﺸﺎﻳﺴﺘA= 258; ﮐﻤﺎل ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&#= 65198;ﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﻫﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. ﻭﺍ= ;ﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65198;ﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺗﻤﺎم &= #65208;ﺪﻩ ﻭ(ﻣضی ﻮ ﮔﺬﺷﺖ) = ﻭﻋﺒﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﺟﺮ&= #65165; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﮔﺬ&= #65207;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﺗﮑﺎمل ﻄﺒیعی= ; ﺪﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﮕﻴ&#= 65198;ﺩ. ﻭ ﻭﺍﺻل ﺒﺘﻘﺪ&#= 65267;ﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ = ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪﺧ&#= 65220;ﺎئی کنند. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ = 5165;ﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65263; عمل ندﺍﺭﺩ. ﻭʋ= 65;ﮔﺮ ﺳﻠﻮک ﻛﺮﺩ ﻣﺮ&#= 65165;ﺣﻞ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ ﻮ ﺍﻣﻀﺎ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭﺍﮔﺮ سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﺮﺍﻓ&= #65166;تی ﻤﺬﻫﺒﻰ ﻣﺎﻧﺪ &= #65261;ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﺩ&= #65165;ﻭﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭﺷﺮک اﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣ= ﺮگ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺭ&#= 65263; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 170;ﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮﻉ ﻣ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1668 – اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎA= 239;ﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۲۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: لا ﻳﮑﻮﻥ ﺸﻴﺌ= ﺎ فی اﻟﺎﺭﺽ ﻭﻟA= 166; فی اﻟﺴﻤاء ﺃ᥼= 7;ﺎّ ﺑﻬﺬﻩ ﺍﻟﺨﺼﺎ&#= 1604; اﻟﺴبعة ﺑﻤشی= ة ﻭ ﺍﺭﺍﺩة ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭ ﻭ ﻗﻀاء ﻭ ﺍﺫﻥ &= #65262; ﮐﺘﺎﺏﻭ ﺃجَل¡= 7; ﻓﻤﻥ ﺰﻋم ﺃﻧّﻪ ﻳﻘ= 5194;ﺭ علیّ ﻨﻘﺺ ﻭﺍʋ= 87;ﺪة ﻣﻨﻬﻥّ ﻔﻘﺪ ﮐ&#= 65236;ﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﺯﻣʌ= 68;ﻥ ﻮ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻥ هفت = 5191;ﺼﻠﺖ ﻭ شروط ﺭﺍ ﺧﻮA= 165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ (ﻫﺮ ﭼﻴﺰ= ﻯ ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻫﺮ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل اﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩ&= #65197; ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺟ&#= 65252;ﺎﺩﺍﺕ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃ&= #65170;یعی ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺩ= ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻳﻥ &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘﻮﺍلی ﻴﺎ ﺩ= 5165;ﻭﺭﻯ ها ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕ= 5268;ﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ غ&#= 1740;ر ﺳﺎﻟک ﻘﺸﺮﻯد= 85; هر مذهب و دیزنی اسمی ﺩ&#= 65197; ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ &= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ &= #65175;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻤ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻥ هفت خصلت= ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ مَشیّت (ﻓᤨ= 1;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﻭﻟ= 5268;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #65258; ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ الهی اﺳﺖ) ﻭ ﺳ@= 345;س ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﮐ= ﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﺯ ﺑ&= #65268;ﻥ ﭽﻨﺪﻳﻥ اﻳﺪﻩ &#= 65165;ﺳﺖ.ﮐﻪ ﮐﺪﺍم ﻴﮑﻰ ﺭﺍ &= #65169;ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ( ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻈ᥷= 8;ﻳﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎ&= #65167; ﻭ ﺍﺟﺮا اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ برای تفهیم ﺘ&#= 65208;ﺒﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ آ&#= 1594;از ﺗﻔﮑﺮ ﻭ مَشی¡= 7;ت آغازﻳﻥ ﺨﻮﺩ ʋ= 99;ﻣﺎﻥ ﻘﺒلی ﻨﺪﺍﺷﺘA= 258; ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ کا&#= 65197; ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺨﺒﺮ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭلی اﻳﻥ سالک= الهی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ آغاز A= 175;ﻔﮑﺮ الهی ﺪﺭ مَشی&= #1617;ت ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻃﻠﺐ ﺑﺎ ﺍﺻﺮ= ﺍﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮ&#= 65197;ﺕ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎﺹ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ آفَرینش ﻫﻤﺎ&= #65253; ﭙﺬﻳﺮﺵ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; ﻫﺮﺳﺎﻟک اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ ﻋ&= #65166;ﺷﻘﺎﻧﻪ ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ) ﺩ&= #65197; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻮم ﻘ&#= 65194;َﺭ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳ= ;ﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﻣ= ﻘﺪﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺪﺭ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ &= #65259;ﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی اA= 203;ﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔ&= #65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎم ﺠﺰﺋﻴ&#= 65166;ﺕ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺧ&#= 65166;ﺭجی اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻓ&#= 65198;ﺍﺩ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﭘﻴﻤﺎﻥ الهی ʋ= 94;ﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ = ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻴ&= #1670; کاﺭﻯ از پیش خود ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ ﻭ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﻳﺪ ﮐ= ﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﺑﮑﻨﺪ. که &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﻨﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65261; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﺳ= 5174;. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺴﺌﻮﻝ &= #65153;ﻥ کاﺭﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ = 5251;ﮕﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﮐﻮ&#= 65175;ﺎهی اﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ کاﺭﻫﺎ. ﻭﻟﺬﺍ &#= 65251;ﻘﺪّﺭ ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺍﻧﺪ&= #65165;ﺯﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭﭘس ﺍﺯ مَشیّ= ;ت ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﻨﻴ&#= 65200; ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﺭﺍﺩﻩ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﺘﺨﺎﺏ ﻳک ﺸﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﺩﻥ هدﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ ﮐ= 5166;ﻣﻞ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑ&= #65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻓﮑﺮ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 175;ﺎ ﺍﺧﺮ ﺩﻧﺒﺎل ﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻗﺪ&= #65197;ﺗﻬﺎ حتی قطره ها ﻭ = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺻﺎA= 193;ﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻘﺪﻳ&#= 65198; ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ&#= 65263; ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺍﻧﺪﺍ&#= 65199;ﻩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻌﻠ&#= 65262;م ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﻗﻀﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻳ&#= 65228;ﻨﻰ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 08;ﺮﻭع ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ معرفی پیر ال= 607;ی ﺒﺮﺍﻯ عمل ﺴﺎA= 247;ک اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﻄﺒیعی ﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 65193;ﺍﻭﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺤﺸ= 5198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﻌﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی ﻴک ﺮﻭح ﺴﺮﮔﺮ= 5193;ﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﻘﻀاء ﻴﺎ قضاوت و ﺩﺍﻭﺭ= ;ﻯ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ = 5261; ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺴ&= #65248;ﻮﻙ ﺍﺳﺖ) ﭘﻨﺠﻤﻴﻥ = ﻤﺮﺣﻠﻪ إﺫﻥ الهی ﻮ ﺍʋ= 83;ﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮ&#= 65165;ﻯ هر ﻳک اﺯ ﻣﺮﺍA= 187;لی ﻴﮑﺎﻳﻚ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﺯ= 5267;ﺮﺍ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ هر= ; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺎ= ; ﺗﻮﻓﻴق همرﺍﻩ ﺑﻮﺩ ﺑA= 252;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ ﺩﺍﻭﺭ&= #65263; ﺠﺪﻳﺪﻯ ﭙﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﺩ. ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻤ= ﺮﺣﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷتی هف = 8; ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭ ﺍﺫﻥ = ﺠﺪﻳﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑ&= #65166;ﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺫﻥ ﻮ ﺍﺟ= ﺎﺯﻩ ﺑﻤﻌنی ﺸﻨﻴﺪA= 253; ﻮ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﻮ= ﺳﻤﺎع اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﺎ ﮐﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193; ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺑﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﺳﺘﻤﺎع ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺗأثیرﻯ ال= ;هی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ ﻤﻨﺎﺳ&= #65168; ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﺄﻳﻴ= 5194; ﻗﺒﻮل الهی اﻭ= ;ﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺄ&= #65267;ﻴﺪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﻭﺷﺸم ﻤﺮﺣﻠﻪ &#= 64400;ﺘﺎﺏ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟ&= #65194;ﻳﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺘﺎﺯ&= #65257; ﻭﺣﮑم اﻟﻬس ک = 7; ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;ﻣﻀﺎ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺑﺎﻟ&= #65166;ﺧﺮﻩ ﺍجَلّ ﻤﻬﻠﺖ ʌ= 51;ﻘﺮﺭ ﺯﻣﺎنی ﺒﺮﺍﻯ هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠ= 5262;کی ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی اA= 203;ﺖ. ﻭﺗﺎ ﺗﻤﺎم ﺸﺮ&#= 65165;ﻳﻄ لاﺯم ﺘﮑﺎﻣلی= ; ﻮ ﺯﻣﺎﻥ لاﺯم ﻨ@= 405;ﺬﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺪ&= #65203;ﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮﻳ= 705; اﺯ ﻣﺮﺍﺣل هف= 8; ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻮﺗﺎهی ﺪﺭ ﺍ= 5183;ﺮﺍﻯ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻣﺮﺑﻮ&#= 65219;ﻪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ = ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻘﺮ&= #65197; الهی ﻄﻮل ﺒﮑ᥸= 8;ﺪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﭙس ﺗﻮﻗ&= #65234; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺗﻤﺎم ﻤﺮﺍ&#= 65187;ل ﺴﻠﻮک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻮﺗﺎهی ﻮ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﻭ ﺍﺭ= ﺟاء ﺑﺎﻳﻨﺪﻩ ﺑﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻥ = ﺒﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﻣﻄﺮﻭﺩ &= #64344;ﻴﺮالهی ﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﺟ&#= 65248;ﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻣﺮگ ﻮ = ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&#= 65198;ﮒ ﻗﺒل اﺯﻣﺮگ همّت ﮐﻨﺪ. ﻭﻓA= 194;ﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ تَ= 89;وّر ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﺮﻫﺮﻳک اﺯ ﺍ= 5267;ﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻏﻠﺒﻪ &= #64400;ﻨﺪ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻩﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ تَصوّر ﮐﻨ= ;ﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳکی = 575;ﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻨﮑ&= #65198; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺭ= ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﮐﺎﻓﺮ = ﻭ ﻣﻨﮑﺮ ﭙﻴﻤﺎﻥ &= #65176;ﺴلیم ﺴﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺷ= 5194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺧﻮﺩ &= #64400;ﺎﻓﺮ ﻭﺟﺎﻫل اﺴﺖ ﻭ= 5239;ﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی غیر ﺳᥴ= 6;ﻟک که ﺧﻮﺩ ﻣﺸﺮک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣﺪﻳث ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫ= ﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻫ&= #65236;ﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ الهی ﺪﻳﮕﺮﻯ ʃ= 81;ﻮﻥ اﻣﻀﺎ ﻭﻣﺤﺒﺖ &#= 65261;ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻄﺮح ﻨﺸﺪﻩﻫ= 5252;گی ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﺑﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺍﺯ ﺗﻤم A= 252;ﺮﺍﺣل ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﻗﻴ&= #65238; ﺑﺎﺷﺮﺍﻳﻄ لازم تا شرط ک&#= 1575;فی از نظر خداون= 583; ﺍﺯﻫﺮ ﻳگ اﺯ ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﻣ&= #65194;ﺍم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪﺭ = ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﺗﺄﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ لاﺯﻡ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1669 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۲۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ= ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺻﺤﺒﺖ = ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ( ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ= ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮمَشیّت ﺍﻭ ﻭ= ;ﻣﺤﺒتی که ﺷﺨﺺ ﺑﮑسی A= 194;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺳﻪ= ﺍﻳﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﺪﺭ ﺑ&#= 65166;ﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳ&= #65174;. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺗ&= #65262;کُلّ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑ= ﺤث ﺍﻳﻥ ﺴﻪ ﻧﻔﺮﺍ&= #65199; ﭘﻴﺮ الهی ﺁﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻥ ﺴﻪ ﺍ= ﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﭙﺮﺳ= 606;د ﺍﻳﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﻋﻤ&= #65248;ﺎ مَشیّت ﻭ ﺍﺑﺮ= ;ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ؟ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﺍﺭﻯ. ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴ= ﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺍﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ &= #65267;ﺎ ﺍﻳﻥ کفر ﻭ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺍﻓﺮﺍ&#= 65193; ﺍﺳﺖ؟ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺭﺍضی ﺒﻮﺩﻩ ﮐ= 5258; ﺍﻧﺎﻥ کفر ﺑﻨA= 252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ. (ﮐﻔﺮ ﻳﺎ ﻋﻤل سالک ﺪﺭ ﺧﻠﺎʌ= 33; سلوک الهی ﻣﺎﻧﻨﺪ ʄ= 04;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻋﻤﺎل ﺨﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﻭ تمرّد ﺧﻮﺍ᥸= 3;ﺘﻪ ﺷأﻥ ﻤﻘﺎم ﺮﻭ= 581; ﺤﻴﻮﺍنی ﺸﺨﺺ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ ﻮ ﺗﻮﻟﺪ = ﻓﻌلی اﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍشضی ﻨﻴﺴﺖ @= 400;ﻪ ﺷﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳ&= #65166;ﻟک اﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &#= 65235;ﺮﺩﻯ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺨ= 5248;ﺎﻑ ﮐﺎﺭﻯ ﻀﻤﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻓﻄﺮتی = 75;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺸﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک &= #65244;ﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ = سلوک الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺳʋ= 98;ﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ اﻭ ﺗﺒﺪ&#= 65267;ل ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&#= 65262;ﮐﻰ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺪ= ﻟﻴل عدم ﺸﺎﻳﺴﺘگی کافی ﺴﺎﻟﻚ ﺑʋ= 98;ﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5174; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻨﻔس ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺩﻟﻴل عدﺪم = 5;ﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺴﺎﻟ&= #1705; ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ کفر ﻭ ﻗ= 5260;ﻘﺮﺍ ﻭﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﻔ&= #64401;ﺮ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺍﺧﺘﻴ&#= 65166;ﺭ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺨﺪﺍ ﮐ= ﺸﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺸ&= #65268;ﻄﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﻨﺮ ﻣﻴل کرﺩﻩﺍﺳﺖ ﺩﺭ = 5203;ﻠﻮﻙ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒ&#= 65248;ﻰ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻋﻘلی ﺪ&#= 65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻋﺸق ﻮ &= #65175;ﺴﻠﻴم ﺪﺍﺋم ﺒﻮﺳﺎﺋ= 5220; الهی ﻤﻄﺮح هس= تند ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﻭﺍق= 93;ی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺷ= ;ﺮک ﻮ ﮐﻔﺮ ﺩﻭﺭ ﻣﻴ= ﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍ = ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﺑخو= 583;شان ﻮﻳﺎ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ اﺑﻠﻴﺴﻰ ﻭﺷﻴ= 5220;ﺎنی اﻫﺮﻳﻤﻥ ﻮ ﻃﺎ&#= 65247;ﺒﺎﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻋﺪﻣ&= #65268;ّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺭﺍﻭ&= #65263; اﺯﺍﻣﺎﻡ ﮐﻪ لفظ ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪA= 165;ﺳﺖ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﭘس ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭ مَشیّت ﮐﺮﺩ= ;ﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﺍ&= #65215;ﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ. (ﺩﺭﻭﺍ= قع ﭙﺎسخ اﻳﻥ سوآ= ;ل ﺒﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﻪ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭمَش®= 0;ّت ﻧﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﮑﺎﺭ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﮑﺮ ﮐ&= #65256;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻥ اﺭ&#= 65165;ﺩﻩ ﻭمَشیّت ﺧﻮﺩ= ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷأﻥ ﻮ&#= 65251;ﻘﺎم ﺪﺭﻭنی اﻭ ﺍﻧA= 184;ﺎم گرﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺨﻄﺎ ﻭ ﺧﻠ&= #65166;ﻑ ﮐﺎﺭﻯ ﻭﮐﻔﺮ ﻭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺪﻳشی ﺮﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺒﺎ &#= 65191;ﻮﺩﺳﺮﻯ ﺸﺨﺺ ﺭﺍضی ﻨﻴ= 5204;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﻜ&= #65236;ﺮ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻓﮑﺮ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻭﺍق&#= 1593; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍ&= #65193;ﻩ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﺯ= ﺑﺎ ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻴﺮ&= #65261;ﻯ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻋ= ﻤﺎل ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻮ ﮔ= 5256;ﺎﻩ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﮐﻤ= ک اﺟﺮﺍئی ﺨﺪﺍ A= 261; ﻨﻪ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ = ﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ اﺯ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻮل اﺭﺍﺩﻩ = 5165;ﻳﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩA= 257; ﻭلی ﺒﺪﺍﻥ ﺮﺍ= 590;ی ﻨﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﻭﺳ&= #65174; ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺍﻣﺎم &= #64345;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ حدیث ʋ= 65;ﻳن ﻄﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺎ = ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺳﻴ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎم ﻨﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﻭﻯ = ﺒﺤث ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺒﮑﻨﺪ. = ﻭ (صدور ﺤﺪﻳث ) ﻣ= 5220;ﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﻘﺒلی ﻮ ﺍﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻫﻤگی ﺪ= 5197; ﻣﺴﻴﺮ ﻳک ﺨﻄ ا&#= 65247;ﻬﺎمی هستند. ﻭ ﻫﻤﮕʌ= 64; ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺤﺮ&= #65233; ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻭﻣﺠﺮ&= #65263; اﻭﺍﻣﺮ ﮔﺬﺷﺘ= 4405;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻥ اﻭﺍﻣﺮ ﺳﻠ= 5262;کی ﻘﺒلی ﺮﺍ ﻗﺒﻮ= 604; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﻧ= ﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﻘلی اﻣﺎﻣﺎʌ= 53; ﻭﻫﺮ کامل الهی ﺪﺭ&= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ &= #65199;ﻣﺎﻥ خودشان ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺎﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻤﺨﺎﻟﻒ ﻫم ﻨﻴ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﺟﺰﺋﻴ= 5166;ﺕ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺍﺳ&#= 65176;ﺪﻟﺎل ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﺩﺭ ﺟﺰ= ﺋﻴﺎﺕ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ که ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻭﺣتی ﺴﺎﻟﻚ ﻫ= 5252;ﻴﺸﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= لی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﮐﻔﺮ ﻭ&= #65183;ﻬل ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺳ= ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ= ﺳﺎﻟک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣ&= #65198;ﺣﻠﻪﺍﻯ ﺑﻴﻥ مَشیّت ﻭ= ; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩ= ﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻄﺒق ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤل ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ&#= 64344;ﻴﺶ میرﻭﺩ. ﻭﭘﺎ ﺑ= 4345;ﺎﻯ اﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺑ= ﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻤﻬم اﺳﺖ ﺗﺎ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ الهی ﺪʌ= 03;ﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی ﺍﺯ ﺧﺪﺍ &#= 65261; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺁﻏﺎﺯ &= #65251;ﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻣ= ;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮکی ﺘﻤﺎﻣA= 166; ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻭ ﺑﺪ= ﻭﻥ اﺳﺘثناﻫﻤﮕﺎ= ;ﻥ اﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍ&= #64404;ﺮ ﺑﺮخی ﻤﻮﻓق ﻨA= 268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑ&= #65194;ﺍﻥ ﺗﻮﻓﻴق ﻤﻴﺮﺳ= 5256;ﺪ ﻗﺼﻮﺭ ﺍﺯ خود= 88;ان ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺩﻧﺒال ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65247;ﺸﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ = ﺗﺴﻠﻴم ﻮﺗﺪﺑﻴﺮالهی= ; ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1670 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ12= 2 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻟﻤشیة ﻣُﺤﺪفة ﮐﻪ م&= #1614;شیّت ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﺤ&= #65166;ﺩث و مخلوق ﺍﺳﺖ ᥾= 1; ﺍﺯلی ﻘﺪﻳم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺩﺭ حدیث ها ﻗ᥵= 0;ﻠﻰ مَشیّت ﺭﺍ (ﻋ᥼= 8;م ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ) اله= 40; ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴ&= #64401;ﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ= 5227;ﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻌنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261; ﺍﻳﻥ ﻨﺸﺎﻥ ﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻓﻘ&= #65220; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ م&= #1614;شیّت ﻭ ﻣﺮﺍﺣل اﺭﺍ= 5193;ﻩ ﻫﺎﻯ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻄﺮح ﻤ= 5268;ﮕﺮﺩﺩ. ﭘس مَشیّت ﻭﺧ= ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ (ﻣَﺸﻰ) الهی = 5198;ﻭﺵ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ= ; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﻫﻨﮕﺎم ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻛﻪ مَشیّت ﺧﻮ= ;ﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ مَش= 40;ّت الهی ﻤﻴﺪﺍﻧ᥷= 4; ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺻ&#= 65220;ﻠﺎﺡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﺪ&= #65165;ﻧﺪ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﺳﺎﻟک &= #65170;ﻘﻮل ﺨﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ م&= #1614;شیّت ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩﻭ&= #1605; را ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ &= #65165;ﮔﺮ ﺍﻳﻥ مَشیّت ﺍ= ;ﻭﻟﻴﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﻚ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﺑﺪ &#= 65193;ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻭﻟﺬﺍ مَ= 588;یّت ﺍﻟﻬﻰ (ﺍﻣﺮﻯ ﺤ= ﺎﺩث ) ﻭ (ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ᥸= 7;ﺪﻧﻰ) ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟ&#= 65166; ﺻﺎﺩق اﻟﻌﻬﺪ = 5193;ﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ مَشیّت ﺍﻟﻬ= ;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ علم اﺯ = 4;ی الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐسی ﻨﺠ= 5166;ﺕ ﻳﺎﺑﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همگاﻥ ﺨﻮﺍﺳ᥵= 6;ﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺣتی ﻮ ﻳ&#= 65198;ﻭﺳﻬﺎ ﻭ ﻗﺒﻞ از وﻳﺮ= 5261;س ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﺮ= ﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣلی اﺯ ﺍA= 255;ﻮﺍع ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺣتی &#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺩ&= #65267;ﮕﺮ ﻫﻤگی ﺒﺎﻳﺪ ﺗ= 5252;ﺎم اﻧﻮﺍع ﺒﻌﺪﻯ گیاﺎهی ﻮ ﺣﻴ᥾= 2;ﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺼﻮ= ل نوع بشری ﻮ ﻫﻤ= ;ﻪ ﺍﻧﻮﺍع بی نهایت فوق بشری ﻨﻴﺎﻣﺪ᥽= 7; ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; کنند. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑ= 585;َبّرخی اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧم= 40; ﺨﻮﺍﻫند ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﻨﺪ ﭼ&= #65262;ﻥ هنوﺯ ﺷﺄﻥ ﻮ ﻣ= 5240;ﺎم اﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧ= 5194; ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺴﺎﻟﻪ = مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻗﻀ= ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻭ ﻗﻀاء &= #65262; ﺍﻣﻀﺎء ﻭﺗﻘﺪ= 5267;ﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻣ= ﺤﺒﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; ﺪﻳﮕﺮ الهی ﺴʋ= 98;ﺍﺳﺮ ﻓﻘﻄ ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. = ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺸ= ﺮﻳﻮﻥ ﻣﺬﻫبی ﭙس ﺍﺯ = 4400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍﻧﻰ ﺑﺎﺯ ﺑنوع بشری ﻮﻫﻤﻴﻥ ʌ= 62;ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ (ﻋﺒﻮﺭ ﺻ= ﻔﺎتی) ﻮﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﺪﺁل نوع بشری ﺪﺭ ر= َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺍ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ ﮔﺬﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1671 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ122 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﺷﺨﺼی ﻤﻌﺘﻘﺪ &#= 65169;ﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﭘس &= #65165;ﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش= 40;ّت ﻭﻗضا ﻮ ﺗﻘﺪﻳ= 5198; ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺨﻮﺩﺵ &= #65165;ﺳﺖ؟ ﺍﻣﺎ= 605; کفت ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴA= 204;ﺖ ﺑﻠﮑﻪ لا ﻳﮑﻮ= ﻥ اﻟّﺎ ﻣﺎ ﺷاء = 75;ﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﺭﺍﺩ ﻭ ﻗﺪّ&= #65197; ﻭ ﻗﻀی ﺍﻣﺮﻯ ʌ= 56;ﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ مَشیّت ﮐﻨﺪ ﺳ= ;ﭙس ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺳﭙس (ﻗﻀ= ;ﻰ) ﻧﻤﻮﺩ ( ﺍﻣﺎم م&= #1614;شیّت ﺭﺍ ﻣﻘﺪم ﺒﺮ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭﺗﻘﺪّﺭ ﻭﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﺩهی ﺮﺍ ﻣﻘﺪم = 5170;ﺮ ﻗﻀﺎﻭﺕ الهی ʌ= 52;ﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮع &#= 65194;ﺭﺑﺎﺭﻩ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ مَشیّت ﺍﺯلی &= #65262; ﻗﺒلی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 4400;ﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﻠﻮک ﻛﻨ&#= 65256;ﺪ. ﻭلی ﭽﻮﻥ ﺘﻨﻬ= 5166; ﺑﺮﺧﻰ ﻃﺎﻟﺐ س&#= 1604;وک الهی هستند. ﻟ&= #65196;ﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﮐسی عملا ﺑﺴﻠﻮﻙᥴ= 9;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻄﺮح ﻤﻴﺸﻮﻧ= 5194;. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ هر ﻳک = 575;ﺯ ﺍﻳﻥ اﺟﻠﻬﺎﻯ هفتﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺍﻭ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎ= ﻣﻠﺎﻥ ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎ&= #65173; ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨ= ﻬﺎ ﺑﺎﺯ مَشیّت ﺗ= ;ﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257;ﺍﻯ ﻨﻮﻳﻥ ﻮ (ﺑِﺪﺍ&= #1569;) ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﺍﻟﻔﺎﻇ ﻤﺮﺑﻮ&#= 1591; ﺒﺎﺭﺍﺩﻩ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ ﺍﻣﺎم = ﺼﺎﺩق آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻔﺖ &= #64404;ﻮﻧﻪ ﻭﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﻤﻴﺸﻮﺩ. (مَشیّت ﺍﻭﻟﻴ= ;ﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻌﺪ&= #65263; ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫ&= #65264; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮع ﻮ &= #65235;ﺼل ﻨﻮﻋﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ &#= 65169;ﺎﻟﺎﺧﺮﻩ (ﻗﻀﺎ) ﻳﺎ ﻗﻀﺎﻭ= ;ﺕ ﻭﺑﺮﺭسی عاﺩ᥼= 7;ﺎﻧﻪ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʋ= 92;ﺺ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65188;تی ﻤﺮگ ﻤﺘﻌﺒﺪ ﻗ&#= 65208;ﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺑﺎﺷﺪﻭلی ﺪﺭ = 5175;ﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎ الهی ᥸= 0;ﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداوند ﺨﻮﺩ ﻧ= ;می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ ﻣﻮ= ﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗ&= #65262;ﺟﻪ ﺑﺴﻮﺍبق اﺯلی= ; ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓ&= #65228;لی اﻭ ﺍﻳﺪﻩ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﮔﺎهی &#= 65194;ﺍﺭﺩ ﻭﺷﺮﻭع ﻤﻴﮑﻨ= 5194;. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ مَشی¡= 7;ت ﺑﺎﻧﺠﺎم اﻧﺘA= 192;ﺎﺏ ﻭﺍﺟﺘﺒﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ ﺩﺍﺩﻥ عشق ﻮ ﮐ= 5208;ﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧ&= #65198;ﻩ ﺑﺎ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺴﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی هفت ﮔᥴ= 6;ﻧﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟک ﺘﻬ&#= 65268;ﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑ= ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯﻣﺎﻳشی اله= ;ی ﺪﺭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻣﺘﺤﺎﻥ ﺼﺪق = 5204;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮ= ﺍﻯ همین ﺪﻳﺪﻥ ﻧʋ= 76;ﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺻ&#= 65220;ﻠﺎخ ﺪﺍﻭﺭﻯ ﺪﺍﺭﺩ. = ﻭﺣﮑم ﺼﺎﺩﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﮔﺸتی هم ﻨʋ= 94;ﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺧﺎﺹ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺍﺧﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﺍ&#= 65247;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی ﺨ= 5262;ﺩ ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 605;ُدّعی اﺳﻠﺎم ﻮ ﻭﻟﺎ= 5267;ﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻌﮑس &#= 65235;ﺮﻣﻮلی ﺘﻌﺎﻟﻰ ﺗﺪﺭﻳ&#= 1580;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮ&#= 65267;ﻮﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺘﺪﺭ&#= 65267;جی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭلی ﺸ&#= 65166;ﻧس ﺗﻮﺑﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261;لی هرﭼﻪ ﺩﻳﺮ ﺗﺮ &#= 65203;ﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎ&= #65173; ﮐﻤﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻨﺎﻩ &= #64400;ﻨﺪ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺠﺒ= 5198;ﺍﻥ ﻮ ﺍﺻﻠﺎح گناʌ= 59;ﺎﻥ اﻳﻥ ﺘﻮﻓﻴﻖ ﻣ&#= 65188;ﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐ= ﻪ ﺩﻳﺮ ﮐﺮﺩ ﺳﻠﻮ&= #64400;ﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻋﻘ&= #1604; کمتر ﻭ ﻓﺮﺳﻮʋ= 93;ﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍ&= #65253; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺿﻌﻴﻒ &= #65175;ﺮ ﻭﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻨ&= #65166;ﺗﻮﺍﻥ ﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ = ﻭ ﻓﻬم لاﺯم ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ جَهَنّ= م ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺪﺍغ &#= 65176;ﺮ ﺍﺯجَهَنّم ا&#= 65187;ﺘﻤﺎلی ﻤﻨﮑﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ &= #65169;ﻮﺩﻩ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺎ ﺿﻌﻒ ﻓﺼل ﻨ&= #65262;عی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺪﺍﺋﻰ &= #65261;ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﮐم عقلی ﻮ A= 203;ﺎﺩگی ﺒﺪﺍﻭﺕ ﻭ ﺣتی &#= 65188;ﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ توحّش ﺩﺭ ﺍʌ= 67;ﻥ اﻧﺴﺎن ﺒﺪﺍئ®= 0; هست. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65255;ﺘﻈﺎﺭ ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘ&= #65258; ﺫﮐﺮ ﻣﺮﺍﺣل ﻤ&#= 65176;ﻌﺪﺩ ﻣﺸﺒﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﻭ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﻗﻀ= ﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭽﻮﻥ اﺻﻄﻔﺎ ﻭ &= #65165;ﺟﺘﺒﺎ ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ &= #65255;ﻮﻳسی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﻭﮐﺸﺶ = ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &= #64344;ﻴﺪﺍﻳﺶﻋﻠت®= 0; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻔﺮﺕ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻮﭼ&= #1705;ی ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ شا= 40;ستگی ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺴﻴ&#= 65166;ﺭ ﺑﺘﺎﺧﻴﺮ ﺑﻴﻨ&#= 65194;ﺍﺯﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔاق = 5262; ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ&= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﻫﺮ تمرّد ﻣᤨ= 1;ﺮﺭ ﻋﻤﺪﻯ ﻭﻫﺮ ﺩﺭ&= #65183;ﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺸﮑنی = 575;ﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳﻥ ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ مَش= 40;ّت ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺧﺎﺹ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﺗ&#= 65228;ﺒﻴﺮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﺸﺒ&#= 65268;ﻪ ﺑﺎﻋﻤﺎل اﻧﺴA= 166;نی ﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; اﻭل ﻔﮑﺮﻯ ﺒﻨ= 5224;ﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑ= ﻴﻥ ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮﻯ اﻧ&#= 65176;ﺨﺎبی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺳ&= #64345;س ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ&#= 65263; ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﻋ&= #65252;ل ﻮ ﺍﺟﺮﺍ ﺗﺼﻤﻴ&= #1605; نهائی ﻤﻴﮕﻴﺮ= ;ﺩ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺪﺍﻭ= ﺭﻯ ها ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻣ&#= 65198;ﺣﻠﻪﺍﻯ ﻤﺪﻳﺮ ﮐﺎﺭﺧﺎ&#= 65255;ﻪﻫﻴچ کدﺍم اﺯ ﺍﻳﻥ A= 252;ﻔﺎﻫﻴم ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ ﻧ&= #65258; ﺟﻬل ﻘﺒل اﺯﻋA= 248;م ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺍﻧ&= #65176;ﺨﺎﺏ ﺑﻴﻥ ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮ = ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﻧﻘ= ﺺ ﻭ ﺧﻄﺎئی ﺒﺮﺍ= 5263; ﺘﺼﺤﻴح ﺪﺭﻋﻤ= 604; ﺪﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ ﺣت&#= 1740; ﺠﺒﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻤ&= #65184;ﺮﻯ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی گفت ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳA= 194; ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺳ&#= 65248;ﻮﻙ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﻟﺤ&#= 65224;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﻠﻮک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺣتی ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳ= 5253; ﻠﺤﻈﻪ ﺗﺮک ﺴﻠ&#= 65262;ک ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻣ= ;ﺠﺎﺯﺍتی ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ کارما و ﻗﻬﻘﺮ= ;ﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺗﻐ= ﻴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﻳﻚ ﻋﻤل اﻟﻬﻰ &#= 65193;ﺭﻫﻴچ ﺰﻣﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ= ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻠ&= #65268;ﺪ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ) ﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻌنی مَشیّت &= #65261; ﺍﮔﺮ (ﺷاء) ﻭ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ چیست؟ ﺍﻣﺎم ﭙ= ;ﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺑﺘﺪﺍﻯ ﻔﻌﻞ (&= #65203;ﻠﻮﻙ) ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭ= ﻟﻴﻥ کاﺭﺧﺪﺍ مَشی= ّت ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﻭﻟﻴﻥ کاﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ک= 07; ﻓﮑﺮﻯ ﺒﺬﻫﻨﺶ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ آغا= 86;ﻋﻤل ﻨﺪﺍﺭﺩ ﺍﻳﻥ ا&#= 65231;ﺎﺯﻋﻤل اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺎم ﺮ&= #65215;ﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ مَش®= 0;ّت ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65193;ﺭ ﻭﺍ قع ﺪﺭ ﺁﻏﺎ&#= 65199; ﻋﻤل ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﻔﮑﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ سلوک الهی بکند. ﻭﺍﻳﻥ اʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺑ&= #65262;ﻃ ﺒﺎﻣﻮﺭﻏﻴبی A= 262; آینذه های ﻧﻴ&= #65166;ﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻟﺬﺍ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65248;ﻮﻙ ﺩﺭ ﻭﺍقغ ﻴک اA= 197;ﺍﺩﻩ الهی اﺳﺖ. ﮐﺴʌ= 68;ﮑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟ&= #65166;ﺗﺮﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻫﺎ &= #65261;ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒبی ﺍﻧﻮﺍ= 93; ﺒﺮﺗﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ. ﺳﭙس ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺿﺎ&#= 65235;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ (ﺍﻟثبوﺕ ﻋﻠﻴA= 258;) ﺍﺳﺖ. ﻳﻌنی ﭙﻴ&#= 64405;ﻴﺮﻯ ﻮ ثبات وﭘﺎﻳ᥷= 4;ﺍﺭﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻧﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺩﻳﺪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ مَش= 740;ّت ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻫ&= #65166; ﮐﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65235;ﮑﺮ سلوک الهی ﺮﺍ = ﮐﻪ مَشیّت ﮐﺮﺩ ﻭ= ; ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ نیز A= 170;ﺮﺍﻯ اﻭ مَشیّت ﮐﺮ= ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ= ﺭ ﻫﺴتی کسی غیر = ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍ= ;ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎﻳﺪ ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ &#= 64400;ﺎﻣﻠﺎ ثاﺑﺖ ﻗﺪم ﺪﺭ = 5235;ﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ سلوک الهی ﻭ ﺩﺭ ﺗﺼA= 252;ﻴم ﻘﺒلی ﺴﻠﻮک ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴ&= #65198; ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺘ&#= 65192;ﺎﺏ ﻳک ﻔﮑﺮ ﺍﺯ ﺑﻴ&= #65253; ﭽﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﻥ هزﺍﺭ= 5165;ﻥ ﻔﮑﺮ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮ&= #65193; ﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ سل= 608;ک الهی ﺭﺍ ﺍﻧﺘʋ= 92;ﺎﺏ می ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻟ&= #65196;ﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﺮﺍ&= #65183;ﻌﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ا&= #1604;هی معرفی شده خداوند ثاﺑﺖ &= #65239;ﺪم ﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ&= #65267;ﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﺩ&= #65197; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺳﺪ ﮐ&#= 65258; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم اﺳﺖ. سلوک الهی ﭽﻨﺎﻥ ﻨʌ= 68;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ = ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑﻘﻮل ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ = ﺩﺷﻤﻥ ﻨﻔس ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻧ&#= 65208;ﺪ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ در نبرد ﭘﺸﺖ ﮐﺮʋ= 93;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث ﻧ&#= 65166;ﺑﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻴﺐ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺮﺿﺎ ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺪ&= #65197; ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺍﻧ&= #65194;ﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺩﻫﻰ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧ&= #65166;ﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺩﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍ&#= 65263; ﻴک ﻄﺮح ﺒﺎ ﻣﺸ&#= 65192;ﺼﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﺪﺍ&= #65199;ﻩﻫﺎﻯ ﻃﻮل ﻮﻋﺮﺽ ﻳک &#= 65220;ﺮح اﺳﺖ. ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺮ&= #65165;ﺣل ﺴﻠﻮکی ﺒﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟک ﻤﻬم اﺳﺖ. ﺗﺎ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ثبات ﻗﺪم ﺪﺭ ʃ= 44;ﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺯﻣ= ﺎﻥ لاﺯم هر ﻣﺮﺣ᥼= 8;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﺒ&#= 64401;ﺸﺪ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65194;ﺍﺋم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ جزا و ﻣﺠﺎﺯﺍ= 8;ی هم ﻨﺸﻮﺩ ﻭلی A= 252;ﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍ= 5173; الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﻃﻮل ﻮ ﻋﺮﺽ ﻳک ﭽﻴﺰ = ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ آف= 85;ینش ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ &#= 65267;ﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼل ﻨﻮ&#= 65227;ﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﮑﺎ&#= 65255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593;ی ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﺭﻭح ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻌ&#= 65256;ﻰ (ﻗﻀﻰ) ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮ= ;ﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻣ&= #65198;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎﻭﺕ &= #65239;ﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65176;ﻰ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻳ= ;ﻌنی هرﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﺍ= 5261;ﺭﻯ الهی اﺯ ﺣﺎل ᥸= 4;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ شایسته ﻧﺠ= ;ﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﻓﻴق هرﻣA= 198;ﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #64400;سی ﻤﺎنع ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑﺎﻟﻌ= ﮑس ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺪﺍﻭ&#= 65197;ﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﺎ ﺭﺳ= ﺎئی کاﺭ ﺳﺎﻟک ﺒﺎA= 207;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎ&= #1578;ی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻯ اﻭ ﺣﺘﻤﻰ ﺍﺳﺖ &= #65261;لی ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﻔ= 5198;ﺻﺖ ﺗﻮﺑﻪ ﻫﺴﺖ. ﺣت&= #1740; ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻨﺎﻓق &#= 65176;ﻤﺎﻡ ﻋﻴﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﺎ &= #65215;ﻌﻒ ﺩﺭک ﻮﻋﻘل ﻮ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻬ&#= 65166;ﻳﺖ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺻ= ﺎﺩق ﺒﻤﺎﻧﺪ ﻭلی ﻤ= 5262;ﻓق ﺒﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻨﺸﻮﺩ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸتی ﻨﻴﺰ ﻫ= 5204;ﺖ. ﻗﻀﺎﻯ الهی ﻴʌ= 28;نی ﺪﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﻟﻬس اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #65251;ﻀاء ﻴﻌﻨﻰ ﺯﻳﺮ ﺣﮑ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﮐﻨﺪ = ﻭ ﺗﻮﺷﻴح ﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﮐﻪ ﺣﮑم ﻮﺍﺟﺐ &= #65165;ﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ ﻫﺴتی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﺩﺭ ﻳک ﺘﺸﺒﻴﻪ &= #65169;ﺎ ﺻﺪﻭﺭ ﺣﮑم ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ اﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻦ (&#= 65165;ﻣﻀﺎ) ﺍﺯ (ﻣضیّ ﻴﺎ ﮔ&#= 65196;ﺷﺖ) ﻭ ﻣﺎضی ﺸﺪﻥ ﻔ&#= 65228;ل ﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﻮ ﺗﺤﻘق اﻥ ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ هر ﻳک ا= 5199; ﻣﺮﺍﺣل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺮﺍ می ﺮﺳﺎﻧﺪ. &= #64400;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم آن را ﻴﺎ= ;ﻓﺖ ﻭﺑﻬﻴچ ﻮﺟﻪ ﺍ&#= 65203;ﺘثنائی ﺪﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ; ﺍﮔﺮ ﺣﺘﻰ (ﺍﻋﻠم اﻟ&#= 65260;ﻰ) ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺁﮔ= ﺎﻩ ﺍﺯ شایستگی ﺴ= ﺎﻟک ﺸﺪ ﺣﮑم ﻨﺠﺎﺕ &= #65255;ﻬﺎئی ﻮ ﻳﺎ ﺗﻮﻓﻴق ﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ&#= 65219;ﺮﺩ ﺳﺎﻟﻚ. (ﻣَﺮَﺩ) = ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪم ﺘ&= #65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ بِدای مَشیّ= 78; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺣﻮﺍل= 740; ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺗﺪ ﻭ ﻣ= َﺮﺩﻭﺩ ﺑﻌﻘﺐ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ = ﻭ ﺗﺎﺭﻳخ ﺰﻧﺪﮔ= 5268;ﻬﺎﻯ ﭙﻴﺸﻴﻥ ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ= ﻫﻤﺎﻥ (بِدای ﻤﻨﻔﻰ) = 75;لهی ﻮ ﻏﻀﺐ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺳ= ;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻓﻌﻠﻰ &= #65175;ﺎ ﺍجَلّ ﻮ ﻣﺮگ ʋ= 94;ﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﻫ&= #65198; ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺟﺒﺮﺍ&#= 65253; ﺗﺎﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ = ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺭﺩ. ﺗﻤﺎم ﻤﻔﺎﻫﻴ= 605; مَشیّت ﻭ ﺍﺭﺍ= ;ﺩﻩ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺍﻳ= ﻥ اﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﺤA= 212;ﺮﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ولایتها ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮐﻨﺘ&= #65198;ل ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈ&= #65258; ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی = 5;ﺯﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﻗﻴق &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﻴ&= #65242; ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻭآغاž= 6; ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺪﺭﺳﺖ &= #65261;ﮐﺎفی ﻮ ﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ کاﺭ ﺳﺎﻟک غیر= ; ﻗﺎﺑل ﺘﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣ= ﺠﻠسی ﻘﺸﺮﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﻔ&= #65228;ل ﺒﺮﺍﻯ مَشیّت= ﻳﻌنی اﻏﺎﺯ ﻧﻮﺷﺘﻥ اﻣﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﺘﺎ&#= 65167; ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻳﺎﺩﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻬﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍA= 261;ﻟﻴﻥ کاﺭ ﻓﺎﻋﻞ ﻧﺎ= 588;ی اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻠﺖ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺎﺭ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﻣﻄﺎبق کاʋ= 97; ﺑﺸﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻥ حدیث وتمام مطالب الهی ﻤﺨﺼﻮﺹ ʌ= 03;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای ال= 07;ی اﺳﺖ و نه آخوندها ﮐﻪ ﻣ= ﺠﻠسی ﭽﻴﺰﻯ اﺯﺟﺮﻳ= 5166;ﻥ سلوک الهی یگانه هدف نهائی الهی ﻨ&#= 65252;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ سلوک الهی اﺯﺍﺩ ﺩ᥷= 7; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ &= #65169;ﺎ ﻣﺮﺍﺣل آﻏﺎﺯ = 5261; ﻭﺳﻄ ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ = ﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک ﺘﺤ&#= 65240;ق ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳ= ;ﻠﻮﻙ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺄﮐﻴﺪ ﮐﺮﺩﻥ اﺯﺍﺩﻯ عمل ﻤʋ= 94;ﺍﻭم ﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯﻫﻤ&#= 65258; ﻣﺮﺍﺣل اﺣﻮﺍ= 04; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻬل &#= 65240;ﺒل اﺯ ﻋﻠم ﻨﺪﺍﺭ= 5193; ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ ﻧ&#= 65268;ﺎﺯﻯ ﺒﻌﻠﺖ ﻭﺍﺩﺍﺭ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻠتی = 5252;ﻌﻠﻮلی ﺮﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ = ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻏ&= #65268;ﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣل آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺗﮑﺎﻣلی ﺴﺎﻟ= 05; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﺤﻔﻮ&#= 65223; ﺒﺪﺍﺭﺩ ﻭﺑﻬﺸ&#= 65176;ﻬﺎ ﻭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ف&#= 1608;ق بشری بجهان آ= 5251;ﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= ﺮﺳﻴﺪگی الهی ﺮﺍ ﺑﻌﻨʌ= 62;ﺍﻥ کاﺭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎ= 5253; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ.<= o:p></o:p> حدی&= #1579; 1672- ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿA= 166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ122 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65263; ﻔﻠﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ&= #65257; ﻗَﺪَﺭ ﺻﺤﺒﺖ = 5261; ﺑﺤث ﻣﮑﻦ (ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺤث ﻗﺪﺭ ﻭ ﻧﻈ&= #65166;ﻳﺮ ﺍﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤ&= #65166;م ﻤﻔﺎﻫﻴم الفاظ ﻘﺮﺍﻥ ᥾= 1; حدیث ها ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻭ ﻣ&#= 65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ سلوک ال= ;هی ﻮ ﮐﻤک ﺒﺴﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ &= #65262;ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎفی ﻮ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴم &#= 1575;لهی ﺮﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ = ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ که ﭼ= 4405;ﻮﻧﻪ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس &#= 65259;ﻮﺳﺮﺍﻥ ﻮ ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = تَصوّر ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺮﻯ &= #65262;َﻫمی اﺳﺖ. ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺍ&= #65191;ﺘﻴﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ = ﺗﮑﺎﻣل روان و ژنتیک روحی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ &= #65261; ﺍﺳﻴﺐ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ = ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ) ﺳﺎﺋ&= #1604; ﻤﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﻣﻥ ﻔﻘﻄ ﻤﻴﮕﻮ&= #65267;م هیچ کاﺭﻯ ﻨﻴ᥸= 4;ﺖ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴ&= #65198;ﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ مَ= 588;یّت ﻭ ﻗﻀﺎ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻗ= ;َﺪَﺭ ﺑﺪﻫﺪ. (ﺍﻳﻥ ﺸﺨ= ;ﺺ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193; ﺍﻳﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم &#= 65192;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. &= #65261;ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴ&= #65204;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻫﻤﻪ کناهان ﺭ= ;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺭأس ﺍﻥ گناه ᤨ= 0;ﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺑﻐﻠ= 5220; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺑﺨﺼﻮﺹ آخوند= ;ﻫﺎ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍﻣ&#= 65262;ﺭ ﻫﺴتی ﻮ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺪﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ ﻭﻳﺎ خودشان ﻮ= ;ﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﭼﻨﻴﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ مَ= 588;یّت ﻭﺳﭙس ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﻭﺑﻌﺪ ﺑﻘَﺪَA= 197; ﻭﺳﭙس ﺑﻘﻀﺎ م= 740; ﻨﺸﻴﻨﺪ (ﺑﺮ ﺧﻠ= ﺎﻑ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﮐﻪ ﺍﻭل اﺭﺍﺩﻩ ﺑ= 5228;ﺪ مَشیّت. ﻭﺍﻭل= ﻘﻀﺎ ﻭﺑﻌﺪ ﺗﻘﺪﻳﺮ. = ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺣﻞ ﻫ&= #65236;ﺖﮔﺎﻧﻪ ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﺍ&= #65197;ﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘ&= #65174; ﺑحَقّ ﺒﺎﺷﺪ. A= 247;ﺬﺍ ﺍﺟﺮﺍﻯ هز ﻣﺮ= 5187;ﻠﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳ= 5168; ﻋﻤل ﺴﺎﻟک اﺳA= 174;. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟ&#= 65242; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺳﻠﻮک کند ﻭﺑʋ= 92;ﻮﺍﻫﺪ جِدّیت ﺑﻨﻤﺎ= ﻳﺪ ﻭﺑتواند ﺭﺿﺎ= ;ﻳﺖ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻧ= ﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ هرﮐﺪﺍم اﺯﺍ᥾= 7;ﻥ ﻤﺮﺍﺣل اﺯﺧﻮA= 165;ﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ&= #65263; ﺴﺎﻟﻚ ﻳک ﺨﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺑﮕﻮﻧﻪ ﺟﺪﻳﺪ&#= 65263; اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﺟﺘﺒﺎ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﻭﻳﺎ ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍ&#= 65253; ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﺒﻴک ﺘﺠلی اﻟʌ= 60;ﻰ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳ&= #65174; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم در ولایت محمدی ﻮ ﺑﺎﺯᤨ= 4;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ.ﮐﻪ &#= 65259;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻥ ﻳک &= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ الهی ﺒﺪﻧﺒﺎل= ; ﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197;آغاز ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐ&= #65258; سلوک الهی ﺒﮑ&= #65256;ﺪ ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﻧﻴﺰ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯﺳﻠ&= #65262;ک ﺨﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ = ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﻤﺮﺣﻠﻪ ﮐﺸﺶ الهی ﻮ ﺗA= 248;ﺎﺵ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65268;ک ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭﺑﺪﻧﺒﺎل ﻴﻚ &#= 65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺘﻪ الهی هست. ﺗﺎ ᥺= 7;ﺎﻗﺒﺖ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎ = ﻫﻔﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ= ﻪ ﻧﻴﺰ ﻫﻔﺖ ﺗﺤﻮ&= #1604; ﺪﺭﺳﺎلک ﭙﻴﺪA= 165; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻠﺎفی = 5208;ﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ مَشیّت ﺍﻟ= ;ﻬﻰ ﻳﻌﻨﻰ همّه ﺑʋ= 66;ﻟشیئ آﻏﺎﺯ ﻫﻤّﺖ ا= 04;هی ﺒﺮﺍﻯ ﻴک ﻜﺎﺭ&#= 65263; اﺳﺖ ﮐﻪ مَشیّ= ;ت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺗﻤﺎﻣﻪ علی&#= 1617; اﻟﻤشیة (ﺗﮑﻤ&= #65268;ل اﻳﻥ مَشیّت ﻭ= ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻗﺼﺪ ﺍﻧﺮﺍ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ) ﻭﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ (ﻗَﺪَﺭ) ﻭ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌ&= #1606;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ &= #65252;ﻬﻨﺪسی ﻴﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩ&= #65259;ﻰ ﺍﺯ ﻃﻮل ﻮﻋﺮﺽ &= #65261;ﺑﻘاء آﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳ&= #64345;س ﺍﻣﺎم اﻓﺰﻭﺩ = 5165;ﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ م&#= 1614;شیّت ﮐﺮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﺗﻘ&= #65194;ﻳﺮ ﻭﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩه= 740; و سرنوشت ﻤﻴﺪ= ﻫﺪ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﻳ= ک ﻤﻬﻨﺪس ﮐﻪ ﻓﮑ&#= 65198;ﻯ ﺮﺍ ﻃﺮح ﻮ ﺍﺑﻌ&= #65166;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘ&= #1602; اﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺘﻘﺪﻳﺮ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65239;ﻀﺎﻯ و داوری اﻟﻬﻰ= ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻃﺮح ﺒ= ﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک= 40; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻈ&#= 65166;ﺭﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭﺕ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻣﻀﺎ ﻭ = ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺐ و توشیح ﺻﻮﺭﺕ ᥽= 1;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪ&= #65261;ﺭ ﮐﺘبی یک ﺤﮑم ʌ= 40;ﻀﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ پاداش یا مجازات برتی آن ﺑﺎﻣﻀ= ;ﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺳﭙس ﺍ&= #65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ (ﻗﺪ= ﺭﻯ ها) ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨ= 5194; ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻤﺎ مَ= 588;یّت ﮐﻨﻴﺪ ﺍﺯ مَش= 40;ّت الهی اﺳﺖ. ﻭﻳʋ= 66; ﺣﺮﻑ ﺍﻫل ﺒﻬﺸﺖ ( وصلان الهی ) ﺭ= ﺍ ﻧﻤﻴﺰﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #64404;ﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﺳﭙﺎس ﺧﺪﺍ ﺭﺍ &= #64400;ﻪ ﻣﺎﺭﺍ بدان ﻫʋ= 94;ﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ که ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ هداﻳﺖ ﻫʋ= 98;ﮔﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﻧمی = 5268;ﺎﻓﺘﻴﻢ. ﻭﻳﺎ ﺣﺮﻑ ﺟﻬﻨ&= #65252;ﻴﺎﻥ ( غیر سالکان و قشری ها) ﺮﺍ ﻧʌ= 52;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻤ= ﺎ ﺭﺍ ﺍﻏﻮﺍ ﮐﺮﺩ = ﻭ ﺑﺮﻣﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﮔ&= #65198;ﺩﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑ&= #65248;ﻴس ﺭﺍ ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺗﻮ = ﺑﻮﺩﻯ که ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﻏﻮ&#= 65165; ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻯ = ﻮﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻮح ﺮﺍ &= #65255;ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ = ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ = ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻣﻥ ﭽﻪ ﺳﻮﺩﻯ ﺨ= ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟ= ﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻯ ﺒنی آﺩ= 5249; (ﺳﺎﻟﻚ)ﻫﺮﭼﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳتی ﻤﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #65262;ﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻤ= ﻦ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻯ &#= 65261;ﺑﺎ ﻧﻌﻤﺖ ﻣﻥ ﺘﻮﺍ&= #1606;ستی ﺴﻨتی ﺴﺮﭘﻴﭽ= 87; کنی .ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺮ= 4380;ﻪ ﻧﻴکی ﺒﻮﺩ ﺍﺯ &#= 65251;ﻥ (خداوند) ﺒﻮﺩ. A= 261;ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺪﻯ ﺪﻳﺪﻯ اﺯ &= #65191;ﻮﺩﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﮐﺴ&= #65264; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣ= ﻥ ﺒﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65166;ﻳﻥ ﻤﻌنی اﺳﺖ ﮐﻪ = 5251;ﻥ همه ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻭ = 5255;ﻴﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ.<o:p></o:= p> حدی&= #1579; 1673 – اﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ123 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﭘﺮ&= #65203;ﻴﺪﻧﺪ (ﻗﺪﺭ ﺑﻤﻌنی ا= 5191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ عبادات ﻗﺸﺮﻳ= ﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ عبادﺕ ﻏﻴﺮ سلوکی ﺨﻮﺩ) ﻣʌ= 62;ﻟﺎ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺴﺮّ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﺗﻔﺘّﺸﻮﻩ ﺭﺍ= ;ﺯﻯ الهی ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑA= 194;ﻧﺒﺎل اﻥ ﻨﺒﺎﺷﻴﺪ (ﻳ&= #65166; ﻣﻌﺎنی اﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ اخطار ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺎﻳﺪ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﻮﺗﻮکُلّ گذﺍ= ﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍﻳ= ;ﻦ (ﻗﺪﺭ) ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ= الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭک ا= 5253; ﺒﺮﺍﻯ هر کسی ʌ= 52;ﻤﮑﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭلی ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ ﺑﺎ &= #65259;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺍﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺍﺯﻟﻰ ﻭﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﺮﻭحی ﺪʋ= 97; ﻫﺮ ﻧﻮﻉ حیاتی ﻭ᥽= 5;ﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮ&= #65255;ﻰ ﻭ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺠ&#= 65198; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1585;َبّ ﺍﻟنوع بشری ﺟ= ﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم &#= 65262; ﺁﺧﺮ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺭﺣﻤﺎن ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﻣﻌ&= #65212;ﻮم ﻮ ﻣﺼﻮﻥ اﺯ ﻫﺮ = ﻗﻬﻘﺮﺍی نوعی پس از مرگ می ﺸﻮﺩ ﺯʌ= 67;ﺮﺍ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ نوع بشری ﺮﺍ ﮐﺎﻣʌ= 48;ﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻭﺭﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻳﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ غیر ﺳA= 166;ﻟک ﭽﮕﻮﻧﻪ ﭘﻴﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﻭﺩ. ﻣﻔﻬﻮم کسی ﻨʌ= 52;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭘﺎسخ اﻳﻨﮑﻪ ﺟﺒﺮا= 04;هی ﭙس ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺑُ&#= 65198;ﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻭ ﭘس ﺍ&= #65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #65184;ﺪﻳﺪ ﺷﺨﺼﻴﺘﻬﺎ ﻭ ﻋ&= #65240;ﻠﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺒﺮ ال= 607;ی ﺘﺤﻘق ﻤﻴﻴﺎﺑ= 5194;. در ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳ= 5166;ﻟک عاﻗﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ = 5235;ﻬﻤﻴﺪه ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍ&= #65199;ﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ = ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺟﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍ&= #65173; ﺳﻠﻮکی کاﺭﻯ ʌ= 56;ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﮑﺎﻧ&#= 65268;ﺰﻣﻬﺎﻯ اﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&#= 65198; ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺤتی = 5252;ﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ᥾= 3; اﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤ&#= 65194;. ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ مذهبی ﻮﻏﻴﺮﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻴﻥ کرﺍﻣﺎA= 173; ﻧﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳج ا= 5199; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ &= #65261; ﺑﺨﺮﻓتی عقلی= ﻮ ﻧﺎﺗﻮﺍنی ﺠﺴA= 252;ﻰ ﻭﺑﺪﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍ&= #65197; ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺪﺭ ﻣﺸ&= #64401;ﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪگی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ثرﻭ= 5175;ﻤﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟ= ﺘﻤﺎعی ﻮ ﺭﻓﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﻧ&= #1580; ﻤﻴﺘﺮﺍﺷﺪ ﺗﺎ &= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﻘﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻫﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫA= 166; ﺑﺮﺳﺪ. ﺳﭙس ﻣﻮ&= #65247;ﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺻ&= #65198;ﺍر ﺳﺎﺋل ﻔﺮﻣﻮﺩ بحرﻋﻤﻴق ﻔﻠ= 5166; ﺗﻠﺤقوّه ﺩﺭ&#= 65267;ﺎﻯ ﻋﻤﻴقی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺑﺪﺍﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﺭسید .ﺩﺭﻳﺎﻫA= 166;ﻯ اﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑ= 5166;ﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺭﻭٴﻴ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻭ &= #65251;ﻘﺎﻭﻣﺖ ﻧﻔس أمّاره ﻭ= ﺍﺑﻠﻴس ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﻳﺎ ﺍ&= #65259;ﺮﻳﻤﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻃﻠﺐ ﮐ&= #65258; ﮐﻤﺘﺮ ﮐسی ﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﺮ&= #65267;ﺐ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﻣ&#= 65240;ﺎﻭﻣﺖ ﻨﻤᥴ= 6;ﻳﺪ. ﺑﺎﺯﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺳﺎﺋل ﻔﺮﻣﻮﺩ ﻣﺎ ﻳ᥻= 6;تح اﻟﻠﻪ ﻟﻠﻨﺎس = 5251;ﻥ ﺮﺣمة ﻓﻠﺎ ﻣﻤ= 5204;ک ﻠﻬﺎ ﻭﻣﺎ ﻳﻤﺴ&= #1705; ﻔﻠﺎ ﻣﺮﺳل ﻠﻬ&#= 65166; ﻫﺮﺩﺭﻯ ﺮﺍ ﮐʌ= 58; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﺣﻤ&#= 65174; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩم ﺒ&#= 65166;ﺯ ﮐﻨﺪ (ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ) ﻫﻴﭽﮑس ﻧ&#= 65252;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺎنع اﻥ گرﺩ᥷= 3; ( ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺭﺣﻤﺘﻴﮑﻪ ﺍﺯ ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺯ ﮔ= ﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﮐسی ﻨﻤﻴ= 5176;ﻮﺍﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺤﺮﻭم ا= 5199; ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65166;ﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ. ( ﻗﺸﺮ= ;ﻳﻮﻥ ﻤﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻫﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ) ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻤﺎ&#= 65193;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ه= 605;ه ﻫﺴﺖ ﭼﻮﻥ ﺮﺯق &= #65252;ﺎﺩﻯ ﻮ ﮐﺴﺐ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ= ﻭ ﻟﺬﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ بشری. ﺍﻣﺎ ﻣﻨA= 224;ﻮﺭ ﺑﺎﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ&#= 65263; ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺍﺩب&#= 1740; ﻮﻋﻘلی ﻨﻴﺰ ﻧ= 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ ه&#= 1587;تند. ﻭلی ﺮﺣﻤﺖ ال = 7;ی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺟﺎ&= #65195;ﺑﻪﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﺣﻮ= 5165;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻘل &= #65184;ﺰﺋﻰ ﺍﻳﺪﺍﻟﻴﺴﺘﻰ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﻋث ﻋﺒﺮﺕ ﮔ&#= 65268;ﺮﻯ ﻮ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺍﺳﺘ= ﻐﻔﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺿ&= #65228;ﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻋ&= #1579; ﺗﻤرﺪ سالک ﺍ᥷= 9; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐA= 166;ﻣل ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺳﭙس ﻣ&= #65262;ﻟﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ (ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ) ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ ﻭﭘ= 5198;ﺳﻴﺪ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺑﺪ&#= 65261;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ = ﻗﺪﺭ ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻋﻤﺎل ﺠﺴمی ʌ= 62; ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ( ﺍﺳﺘﻄﺎ= ;ﻋﺖ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ&= #65253; ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﻟﻔ&#= 65228;ل اﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻩ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭ&= #65199;ﻣﺮّﻩ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی اﺳﺖ. ﺗﻮﺍﻥ گناه ﮐﺮﺩﻥ ا᥷= 9; ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭلی انسان ﺨﻮﺩﺵ ᥽= 1;ﺴﺌﻮل گناﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ A= 169;ﻮﺩ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﺍﻟﻮﺩگی ﺮﻭح A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻟﺬ&= #65165; ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻫﺮ ﭘ= ﺎسخ ﺒﻤﻮﻟﺎ ﺑﺪﻫﺪ &= #64400;ﺎﻓﺮﻯ کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ش= 575;یسته ﻗﺘﻞ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ = ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕ&= #65166;ﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ و پیمان ﺍﺳﺖ.ﻭ᥼= 7;ﺬﺍ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ا&#= 65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﻣﻮﺯﺵ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ = ﺒﮕﻮﺋﻴﺪ ﺗﻤﻠﮑﻮﻧﻬﺎ ﺑ= ;ﺎﻟﺬﻯ ﻴﻤﻠﮑﻬﺎ ﺪﻭﻧ&#= 64401;ﻢ ﻓﺎﻥ ﺃﻣﺪّﮐم = 5170;ﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ عطاءه ﻭ ﺍﻥ ﺴʌ= 48;ﺒﻬﺎ ﮐﺎﻥ ﺬﻟک ﻤﻥ ﺒ&= #65248;ﺎﺋﻪ ﺍﻧّﻤﺎ ﻫﻮ ﺍﻟ&#= 65252;ﺎﻟک ﻠﻤﺎ ﻣﻠّﮑﮑﻢ &#= 65261; ﺍﻟﻘﺎﺩﺭ ﻟﻤﺎ &= #65227;ﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪﺭﮐﻢ ﺃﻣﺎ &= #65175;ﺴﻤﻌﻮﻥ ﻤﺎ ﻳﻘﻮل اﻟﻌ= 5170;ﺎﺩ ﻭ ﻳﺴﺄﻟﻮﻧﻪ ﺍ&= #65247;ﺤﻮل ﻮ ﺍﻟﻘﻮّة ﺣﻴ= 579; ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ لاﺣA= 262;ل ﻮ ﻟﺎ ﻗﻮة ﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻟﺎ ﺣﻮ&= #1604; ﻤﻥ ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﺑﻌﺼﻤﺘﻪ ﻭﻟﺎ &= #65239;ﻮة علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʋ= 65;ﻟّﺎ ﺑﻌﻮﻧﻪ ﺍﻳﻥ ʋ= 76;ﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻥ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&= #65199; ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻤﺎ ﺍﻳﻥ اﻣ&#= 65194;ﺍﺩ ﻭ ﮐﻤک ﺮﺍ ﮐﺮﺩ = ( ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟﻔﻌ&#= 65246; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺎﻟق&#= 1608;ّه ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺮﺳﺪ) ﺍﺯﻋﻄﺎ = ﻭ ﻣﻨّﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. = ﺍﻳﻥکرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻧﻴﺮﻭ= 5259;ﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺒﺎﻟﻔ&#= 65228;ل اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺘ= ;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ گناﻩ ﮐ= 5256;ﺪ. ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺑﺨﺎﻃﺮﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯکمک ﺒﻌﺪﻯ ﺮﺍ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺑﺎﻟﻘ= ﻮه ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺎ&= #65247;ﻔﻌل ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻳﺎ &= #64400;ﻤک ﺪﺭﺧﻠﺎل عمل ʋ= 98;ﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻤک ﺪ&= #65197; ﺧﻠﺎل عمل ﻣﻨʋ= 88;ﺼﺮﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ا= 5255;ﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻳﻥ کر= 5165;ﻣﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ&= #65257; ﺑﺸﺨﺺ ﻭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 65247;ﻰ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻓﻌلی ﺠ&#= 65204;م ﻮ ﺫﻫﻥ اﻭ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻮﻯ ﻤﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭحَقّ اﺳﺘﻔﺎ= ;ﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺪﺭ ﮔﻨﺎ= ﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺍﻟّﺎﻋﻤﻠﺎ = 5261; ﺩﺭ ﺑُﺮﺩ ﺩﻭﺭ &= #65183;ﺒﺮ الهی ﭙﻴش ﻣﻴᥴ= 6;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل کاﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮ= 605; ﺸﺪﻥ ها ﺩﻭﺑﺎ= 5197;ﻩ ﺑﺒﺸﺮﻳﺖ ﻣﺠﺪ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم &= #65184;ﺒﺮ الهی ﻮﺳﺮﻧﻮ᥸= 7;تی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍ= ;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﻠﺐ &= #65165;ﻳﻥ ﻘﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﻮ&= #65193; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ الهی اﺳﺖ (ﮐﻪ @= 404;ﺎهی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮔﻨﺎهی ﺮﺍ ﺑﮑ= 5256;ﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎهی = 5192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ گرﻓﺘﻥ = 5176;ﻮﺍﻥ گناﻩ ﺷﺮﺍﻳﻂ A= 165;ﻧﺠﺎم گناﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳ= 5166;ﻟک ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﮔ&= #65256;ﺎهی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨ= ;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻓ= ﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺪ= 5267;ﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194; ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻤﺎﻝ &= #65175;ﺎ ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﺭA= 165; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ &= #65165;ﺯ ﺧﻴلی گناﻫﺎﻥ= ; ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ اﺳ&#= 65174; ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = 5193;ﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﻨﻌﻤتی = 575;ﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166; ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻣﺤﻴﻄ= ﺴﺨﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳ&= #1579; ﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ هستند. ﮐﻪ ﺍﮔʋ= 98; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺷﺪﻧﺪ &= #65261; ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺨﺎﺭج اﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎ&#= 65247;ک ﺮﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﮕ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻣ&= #65184;ﺎﺯﺍﺕ الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭA= 267;ﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﺩ&= #65197; ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺧﻮﺍﺏ &= #65261;ﺷﺮﺍﻳطیّ اﻳﻥ گوﻧﻪ ﺑﺎA= 207;ﺪ ﮐﻪ ﺩﺍل ﺒﺮﻋﺪ&#= 1605; اﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟک = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻬم اﻳﻦ ﺍﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺳﺎﻟک ﺠﺰ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻭ شایسته ﻣﺤﺒ= ;ﺖ ﻭ تَقرُّب ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ &= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭ ﺯ&= #65255;ﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺪﻭﺭﻩ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﻧﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ &= #65191;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﮑﻨﺪ) = ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65259;ﺮ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺗﻮﺍ&#= 65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺳﺎﻟک &= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺩ= ﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻤﺎ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺪﺭتی ﺒﺪﻫﺪ = 5175;ﺎ ثوﺍﺏ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ= 5267;ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺯﻣﺎﻳ&#= 65206; ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺒﻨﻤﺎﺋﻴﺪ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﻮﺍﻧﺎ&= #1574;ی ﺘﻮﺍﻧﺎﺗﺮ ﺍﺳ&#= 65174;. ﺍﻳﺎ ﻧﻤﻴﺸﻨﻮ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﻮ = ﻋﺒﺎﺩ (ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪ= ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺩﻭﺭ&#= 65257; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻭﻧﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻤﺘﻤﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﻗ&= #65208;ﺮﻳﻮﻥ ﺨﻮﺩ ﺳﺮ) ﮐﻪ ﻫﻤ= ;ﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣ&= #65262;ﻝ ﻭﻗﻮﺕ ﻣﻴﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻟ= ;ﺎ ﺣﻮل ﻮﻟﺎ ﻗﻮة &#= 65165;ﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﺟʌ= 00; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺤﻮ&#= 1604; ﺤﺎﻝ (ﻭ ﺗﮑﺎﻣل = ﺮﻭح ﻮ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻘﺎ&= #65249; ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮک= 740; ﺠﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ (ﭼﻪ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻭﻳﺎ ﺭ= ﺳﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻭﭼﻪ ﺑ= ﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣ&= #65198;ﺍﺣل ﻤﺸﮑل ﺘﺮ ﮐﻤک &#= 65262; ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺳﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺍﺣل &#= 65170;ﻌﺪﻯ اﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &#= 65165;ﺯ ﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &= #65207;ﻮﺩ) ﻭ ﺳﭙس ﻣﻮﻟﺎ ﺩ&= #65197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﻮل ﻮ &= #65239;ﻮﻩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ᥾= 2;ﻟﺎﺣﻮل عن ﻤﻌﺼﻴﺘﻪ ﺍ= 5247;ّﺎ ﺑﻌﺼﻤﺘﻪ ﻭﻟﺎ &= #65239;ﻮة علیّ ﻄﺎﻋﺘﻪ ʋ= 65;ﻟّﺎ ﺑﻌﻮﻧﻪ ﻫﻴچ ا= ;ﻣﮑﺎﻥ ﺘﺤﻮل ﻮ ﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;ل ﻮ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﮔﻨﺎﻩ (ﺑﺮﺍﻯ ﺴ= ﺎﻟﻚ) ﺑﺪﻭﻥ عصمت ﻭ A= 193;ﺳﺖ ﺑﻨﺪﻯ ﻮ ﺟﻠﻮﮔ&= #65268;ﺮﻯ الهی ﻨﻴﺴﺖ (ﻳA= 228;نی همیشه ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﺒﻮﺏ &#= 65197;ﺍ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳطیّ A= 252;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺗﻮﺍﻥ گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨA= 176;ﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﻭﺑ= ﻬﺮ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ ﻗﻴﻤت&#= 1740; که ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺪﺍ= 5255;ﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻘﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﭘ= ﻴﺪﺍﻳﺶ ﺷﺮﺍیط ﻤﺤﻴط®= 0;ّ ﻤﺤﺎل کنندﻩ ᥴ= 9;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم گناه ) <o:p>= </o:p> حدی&= #1579; 1674 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺤﺴA= 268;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ = 5187;ﺴﻥ ﺒﺼﺮﻯ عارف ﺍʌ= 67;ﻥ ﺪﺳﺖ ﺧﻄ ﺮﺳﻴﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ.(ﺝ۵ﺹ 123 ﺑﺤﺎﺭ)= ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ سوآ = 4; اﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗ&#= 1614;ﺪَﺭ (ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ) می ﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﻔﺎ= 5175;ّبع ﻤﺎ ﺷﺮﺣﺖ ﻟک فی اﻟﻘﺪﺭ ﻣﻤ= 17;ﺎ ﺍﻓضی اﻟﻴﻨﺎ A= 165;ﻫل اﻟﺒﻴﺖ ﻓﺎﻧّA= 258; ﻣَﻥ ﻠﻢ ﻳﻮٴﻤ= 5253; ﺒﺎﻟﻘَﺪَﺭ ﺧA= 268;ﺮﻩ ﻭ ﺷﺮّﻩ ﻓﻘﺪ ﮐ&= #65236;ﺮ ﻭ ﻣﻥ ﺤﻤّل اﻟ= 5252;ﻌﺎصی علیّ اﻟﻠﻪ عَ= زّ ﻭ جَلّ ﻓﻘﺪ ﺍA= 235;ﺘﺮﻯ علیّ اﻟﻠﻪ ﺍ᥻= 5;ﺘﺮءا ﻋﻈﻴﻤﺎ ﺍﻥّ ا= 5247;ﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﻟﺎ ﻳﻄﺎع ﺒﺎﻟ&#= 65156;ﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻟﺎ ﻳﻌصی ﺒﻐ&#= 65248;بة ﻭﻟﺎ ﻳﻬﻤل اﻟ= 5228;ﺒﺎﺩ فی اﻟﻬﻠکة ﻟᤨ= 1;ﻨّﻪ ﺍﻟﻤﺎﻟک ﻠﻤﺎ &#= 65251;ﻠّﮑﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻘﺎﺩﺭ ﻟﻤ&= #65166; ﻋﻠﻴﻪ ﺃﻗﺪﺭﻫ&#= 65250; ﻓﺎﻥ اﺋﺘﻤﺮﻭ= 5165; ﺑﺎﻟﻄﺎعة ﻟم A= 268;ﮑﻥ اﻟﻠﻪ اﺩﺍ ﻋﻨ= 5260;ﺎ ﻣﺒﻄﺌﺎ ﻭ ﺍﻥ ا&= #65163;ﺘﻤﺮﻭﺍ ﺑﺎﻟﻤﻌﺼیة ﻓA= 208;اء ﺃﻥ ﻴﻤﻥّ علی¡= 7;هم فی ﺤﻮل ﺒﻴﻨﻬ= 05; ﻮ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﺍﺋﺘﻤ&= #65198;ﻭﺍ ﺑﻪ ﺍﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺍ= ﻥ ﻠم ﻴﻔﻌﻞ ﻓﻠﻴ&#= 1587; ﻫﻮ ﺣﻤّﻠﻬم ع= 04;یّها ﻗُﺴﺮﺍ ﻭﻟﺎ ﮐ&#= 65248;ّﻔﻬم ﺠﺒﺮﺍ ﺑل ﺒﺘﻤ&#= 64401;ﻴﻨﻪ ﺍﻳّﺎﻫﻢ ﺑﻌﺪ &#= 65165;ﻋﺬﺍﺭﻩ ﻭ ﺍﻧﺬﺍﺭﻩ ﻟﻬ&= #65250; ﻭ ﺍﺣﺘﺠﺎﺟﻪ ﻋ&= #65248;ﻴﻬم ﻄﻮﻗﻬﻢ ﻭﻣﮑّ= 5256;ﻬم ﻮ ﺟﻌل ﻠﻬم اﻟ= 5204;ﺒﻴل الی ﺃﺧﺬ ﻣﺎ ﺍ= 5247;ﻴﻪ ﺩﻋﺎﻫﻢ ﻭ ﺗﺮک &= #65252;ﺎ ﻋﻨﻪ ﻧﻬﺎﻫﻢ ﺟ&= #65228;ﻠﻬم ﻤﺴﺘﻄﻴﻌﻴﻥ ل= 571;ﺧﺬ ﻣﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﺒﻪ &= #65251;ﻥ شیئ ٴغیر ﺁﺧﺬ= ﻳﻪ ﻭ ﻟﺘﺮﻙ ﻣﺎ ﻧﻬ= ﺎﻫم عنه ﻣﻥ شیئ ٴغ= یر ﺗﺎﺭﮐﻴﻪ ﻭﺍﻟ&#= 65188;ﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺠﻌ&= #1604; عباﺩﻩ ﺃﻗﻮﻳ= 5;ء ﻟﻤﺎ ﺃﻣﺮﻫم ﺒ&#= 65258; ﻳﻨﺎﻟﻮﻥ ﺒﺘﻠ&#= 1705; اﻟقوّه ﻭ ﻣﺎ ʌ= 55;ﻬﺎﻫم عنه ﻭﺟﻌل اﻟ᥺= 8;ﺬﺭ ﻟﻤﻥ ﻴﺠﻌﻞ ﻟﻪ = ﺍﻟﺴبیل ﻠﺤملا ﻣﺘﻘﺒ¡= 7;ﻠﺎ ﻓﺄﻧﺎ علیّ ﺬʌ= 47;ک ﺃﺫﻫﺐ ﻭﺑﻪ ﺃﻗ&= #65262;ﻝ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻧﺎ = ﻭ ﺃﺻﺤﺎبی اﻳﻀʋ= 66; ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﻟﻪ ﺍﻟﺤﻤﺪ <= /b>ﭘس ﺗﻮ &#= 65255;ﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺍﻧ&#= 64381;ﻪ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺩﺭ ﻗﺪ&= #65197; ﻣﻴﮕﻮﻳم ﭙﻴﺮ= 5261;ﻯ ﺒﻨﻤﺎ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﭽﻨﻴﻦ ﺑﻤﺎ ﺍﻫل ﺒﻴﺖ &= #65197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﭘس ﺣﺴﻥ ﺒ= ﺼﺮﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﮐﺎﻣل است که ᥸= 0;ﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﻮﺯﺵ کُ= 604;ّی ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ سالکان ﺩﻳﮕﺮ= ﺍﺯ ﺍﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ &#= 64400;ﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺣﺴﻥ ﺒﺼﺮ&= #65263; ﺒگفته ﺑﺮﺧﻰ ʌ= 51;ﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﻣﺎم ﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﻤﻄ&= #65166;ﻟﺐ ﺗﺸﺮﻳحی ﺪﺭ س= 04;وک الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺑﻴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻣﻮﺍف ق ﻨﻈﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔ&#= 65268;ﻦ ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭﺍﻳﻥ ﺘﻌﻠﻴم کُلّی اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ همه ﺍﻫل ﺒﻴﺖ A= 165;ﻭ ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻧﺪﻩ هر= ; ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﺍﻟﻬﺎمی الهی= ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮ کامل الهی = ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﻫل ﺒﻴ&= #65174; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺁل &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﮐﺎﻣ&#= 65248;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ زنده ﺯ᥽= 1;ﺎﻥ هستند. ﺍﻋمّ ا= ﺯ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍ= ﻧﺎﻧﮑﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺴ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻋﻠﻮﻯ ﻭﻳﺎ ﺧﻮ&= #65267;ﺸﺎﻥ ﻘُﺮﻳﺸﻰ ﺍﮔﺮ= 587;الک الهی ﻨﺒﻮﺩﻩ ʋ= 69;ﺎﺷﻨﺪ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻨﺒﻮ&#= 1578;ی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭ= ﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ &#= 1607;مه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗشیع A= 262; ﺗﺴنّن ﻭﺣﺘﻰ A= 251;ﺪﻋﻴﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭلی غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺑﺪﻭﻥ &= #65176;ﺴﻠﻴم ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ شایستگی اﻟﻬﻰ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65166;ﻥ ﺠﻌﻔﺮ ﮐﺬّﺍﺏ &#= 65191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻌﮑس ﺟﻌ&= #65236;ﺮﺻﺎﺩﻕ ﺍﻣﺎم اﻭم کر᥷= 3;ﻩ ﻭﺍﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ &#= 64380;ﻮﻥ هز کامل الهی &#= 65252;ﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍﺏ = ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎم ﻮ ﺑﺮﺍﺩ&#= 65197; ﺍﻣﺎم عسکرﻯ ᤨ= 0;ﻪ ﻧﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻭﻋ= 5216;ﻮ ﺗﻮﻃﺌﻪ گری متوکّل ﺧﻠﻴﻔ= ﻪ ﻋﺒﺎسی ﺒﻮﺩ. ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺟﻌﻔﺮ یعنی با= ; ﻓَﺮّجَم ﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑ= ﺎ شهود ﻗﺎﺋم جَ= مع گرﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻓﺮ= 617; الهی ﻳﺎﻓﺘﻪ ʋ= 69;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎج ﺸﺎهی = 575;لهی ﺒﺮﺍﻯ اﻭﻟﻴﺎ= 5263; الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʋ= 98;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﻘﺸﺮﻯ ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻳﻦ آخوندﻫﺎ= ;ﻯ کاﺫﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷ= 78;ی ﺸﺮک آﻣﻴﺰ ﻭﻗ= 5260;ﻘﺮﺍئی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺗﻤﺎم عمر ﺩﺭ A= 255;ﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺷﻨ&= #65194;) ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮک= 614;س ﮐﻪ ﻣﻮٴﻤﻥ ﺒﻘ&#= 65194;ﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺧﻴ&= #65198; ﺁﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺷﺮّ ﺍ= ﻥ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ( ﺍﻳﻥ ﻘَﺪَﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﺟﺒﺮالهی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ این وظیفه ﺻﻮ&= #65197;ﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻘﻬ&= #65240;ﺮﺍ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎﻣ&= #1604; ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺭA= 203;ﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻤ&#= 65184;ﺪﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩد. &= #65175;ﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺗ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮ&#= 65165; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻗَ&#= 65194;َﺭﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65204;ﻠﻮکی هفت ﮔﺎﻧﻪ ﻣﻮ= 52;ﻤﻨﺎﻥ اوم کننده ﺳﺎ&= #65247;ک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺗ= ﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ينتیک ﺭﻭحی ﻤ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻋﻤﺎل اﻳﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﻭ ثوﺍﺏ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ= 5267;ﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺸﺮّ ﻭ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭﻳﺎ &= #65255;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65191;ﻴﺮﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺳﺮ&#= 65165;ﺳﺮ ﺩﺭ ﺷﺮّ ﻭ ﺷﺮک &= #1607;ستند . ﻭﺣتی ﺨﻴﺮﺍﺕ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺘﺎﺯ&#= 65257;ﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻴﺮﺍ&#= 65173; ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻥ ﻭ&#= 65211;ﺪﻗﺎﺕ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮐﻨﻨﺪ&#= 64404;ﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﻦ ﺑﺎﺯﻯ ﺠ= ﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺨ&= #65166;ﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣل عمل ﻤʌ= 68;ﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﺘﻤﺮّﺩ ﺑﺮ &#= 65165;ﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ هر ﻣﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﻭ ﺷﺮّ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ = الهی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65176;ﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤﺎل آﻧﻬﺎ = 5165;ﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻥ &= #65204;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻈﺎﻫﺮ &= #65169;ﻠﺎﻳﺎ ﻭﻓﺘﻨﻪﻫﺎ ﻭﺳ&#= 65192;ﺘﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک = غیر ﻋﺎمل ﻤﻤﮑﻥ اA= 203;ﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺷﺮّ ﺑﺨ&#= 65262;ﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟک عا᥸= 7;ق ﻮ ﻣﻄﻴﻊ ﺍﻳﻥ ﺴ= ﺨﺘﻴﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﺮ ﻧمی ﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺑأﺳﺘﻘﺒﺎل = 570;ﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻤﺮ&= #65267;ﻥ ﻤﻔﻴﺪ ﺧﻮﺩ میداند ﻭﺑﺎﻋ= ث ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺨﻮA= 267;ﺶ ﻭ ﺭﺿﺎﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ= ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. = ﮐﻔﺮ ﻭ ﮐﺎﻓﺮ ﺷﺪﻥ ﻣ= ﻮﺿﻮﻋﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫﻤﺎﻥ ﺠﻬل ﻮ ﻧﺎﺩﺍﻧ&#= 65264; ﺍﺯ ﻳک ﺤﻘﻴﻘت= 740; الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﭽﻮﻥ ﺪﺭ ﺗﻌﻠﻴ&= #1605; ﭙﻴﺮ الهی ﻘﺮʋ= 65;ﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺨﻴ&#= 1604;ی اﺯ ﻣﺴﺎﺋل اﻟA= 260;ﻰ ﺍﺷﻨﺎ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ = ﻭﻋﺎﻟم آﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺁﮔﺎهی ﺁﻧﻬﺎ (&#= 65227;ﻠم اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ) ﺍﺳ&#= 65174; ﻭ ﻧﻪ (ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴ= ;ﻘﻴﻨﻰ) ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166;ی کاملان ﺩﺳﺖ ﻣ= ;ﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﮔﺎ&= #65259;ﻴﻬﺎﻯ حَقّ اﻟﻴﻘﻴن= ی که ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯ= 4404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ شاهدﺍ᥽= 3; ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ) ﻭﻫﺮ&= #1705;َس ﮐﻪ ﻣﻌﺎصی ﻮ ﮔ&#= 65256;ﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬ&#= 65165;ﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺴﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺍʌ= 61; ﭼﻨﻴﻥ گناهی کرﺩﻩ ﺍ= ﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺮفی ک= 07; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ ﻋ= ﺪم ﺴﻠﻮک ﻛﻪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻣﻬم ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺮخ= 740; ﺒﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭﻳ&#= 65166;ﺿﺖ ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻭﻣﺎ ﻣ&= #65176;ﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ. &= #65261;لی ﭽﻮﻥ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮ&= #65165;ﻧﺪﻩ ﺍﻳﻥ ﻤﺠﺘﻬﺪ ﻭ = ﺭﻭﺣﺎنی ﻮ الهی ﺸﺪﻩﺍʌ= 67;ﻢ. ﺑﺎﺯ ﻣﻌﻠﻮم ﻨ&#= 65268;ﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺴ&= #65248;ﻤﺎﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺗﻮ&= #65165;ﻧﺎﻥ ﺒﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭ ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﺎ&= #65253; ﺘﻮﺍﻧﺎ ﮐﻪ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪﻩᥴ= 5;ﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ عزل= 78; ﻭ ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ ﻭﺣت= 740; اﻭﺍﺭگی ﻮ ﻗﺘA= 246; ﻭ ﺗﺮس ﺍﺯ ﻓﺘﻮ&= #65165;ﻫﺎﻯ اﻳﻥ آخوندﻫﺎ= ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ) ﻭﻫﺮک&#= 1614;س ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻌﺎص&#= 1740; ﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﻓﺘ&#= 65198;ﺍ ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺴ&= #65268;ﺎﺭ ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺰﺭﮔﻰ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺍﺯﻃ&= #65198;ﻳق اﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﺑﺰﻭ&#= 65197; ﻭ ﺟﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘ&= #65258; (ﻳﻌنی ﺴﻠﻮک ا= 04;هی ﺒﺠﺒﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻓﻬم &#= 65262;ﻋﺸق ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ= ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎ ﻣﻌﺎصی اﻓﺮﺍʋ= 93; ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ( ﺍﺧﺘ= ﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65227;ﺎصی ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭتم= 585;ّد ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﺑﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﻤﺘﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣ&= #65232;ﻠﻮﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻗﺒلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺭﺍ ﺯﻣﻴﻥ ﻨﺰﺩ&= #65257;ﺍﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ ﮐ&= #65166;ﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ نسخ و ﻣﺴﺨﻬA= 166; ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65194; ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﺑﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﻤﺮﺩم ﺮﺍ ﺑﺎ ﻧ&= #65166;ﭼﺎﺭﻯ ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑسلوª= 5; الهی ﻮﺍﺩﺍﺭ ʌ= 55;ﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺬﮐﺮ ﻣ&= #64401;ﺮﺭ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻤﺪﺍﻭم ᥵= 0;ﺎﻳﺪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﮐ&= #1587;ی ﺒﻨﺎﭼﺎﺭﻯ سل= 08;ک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﮐﻪ ﺳﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﺩﺭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺷﺮﺍ= ﻳﻄ ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺳﻠﻮک &#= 65256;ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺷﺮﺍﻳﻄ گناﻩ A= 261; ﺍﻣﮑﺎﻥ گناﻩ A= 261; ﻧﻴﺮﻭﻯ هوس ﺑ@= 405;ﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﻣ= ﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ) ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5227;ﺒﺎﺩ ﺭﺍ ( ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ;ﻥ ﻤطیّع ﻮﻣﻮﺑ᥷= 4; ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻪ م&= #1578;عبّدﺍﻥ ﻘﺸﺮﻯ) ﺭﺍ ﺭﻫﺎ= ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻠﺎک ﻨﺸﻮ&#= 65255;ﺪ (ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; هرﮔﺎﻩ ﻃﺎﻗﺖ = 5183;ﺴمی ﻮ ﺫﻫنی اﻭ ﺗﻤ= 5166;م ﺸﺪ ﻓﻮﺭﺍ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﮑﻤک اﻭ ﻣﻴﺮ= 5203;ﺪ. ﺍﻳﻥ هلاک ﻤﺮ«= 1; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻴﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ هلاکت ᥽= 9;ﻤﺎﻥ ﺤﻠق ﺁﻭﻳﺰﻯ ﺪ&#= 65197; ﻳک ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮ&#= 65165;نی ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺑ&= #65194;ﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174;) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴ&#= 65200; ﻣﺎﻟک هرﭼﻪ ﮐA= 258; ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ &= #65251;ﺎﻟﮑﻴﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮﺫﻫﻥ &= #65262; ﺭﻭح که ﺩﺭ ﺍﺧ= 5176;ﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ هست. ﺗ= 5166; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک عملی ﺒﮑﺎﺭ ﺑʋ= 70;ﺮﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎ&= #65193;ﺭﺗﺮ ﻭ ﻣﻘﺘﺪﺭ ﺍﺯ ﻣ= ﺘﻤﺮﺩﻳﻥ اﺳﺖ.ﭘس ﺍﺯ ﻗﺒ&#= 65262;ل اﻣﺮ ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎن= 593; آﻧﻬﺎ ﻭﺣتی کُند ﮐﺮﺩﻥ ﻘʋ= 94;ﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭح ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﮐﻤ= 4401;ﻬﺎﻯ اﺿﺎﻓﻰ ﺟﺪﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ. ﺩﺭﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﻭﺻﺒﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261;شایستگیهاʌ= 63; ﺮﻭﺣﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ) = ﻭلی ﻨﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪ &= #65261; تمرّد ﺩﺭ ﺳﻠ᥾= 2;ک ﻮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. ( ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ= ;ﺎ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= 604; ﺠﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮﻭﻧ&#= 65194;) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #1605;َشیّت ﮐﻨﺪ ﻭﻣﻨّﺖ ﺑ&#= 65198; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣ&#= 65166;نع اﺯﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ= 5263; اﻧﻬﺎ ﺑﺸﻮﺩ. ( ﺗ= ;ﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ &= #65239;ﺪﺭﺗﻬﺎﻯﺠﺴ= 05; ﻮﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ = ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ&#= 65257; ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺷﺮﺍﻳ= ﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ اﻧﻬﺎ ﻓﺮﺍﻫم = 5256;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﺎنع اﺯ ﮔﻨﺎA= 257; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﻧ&#= 65208;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﻮﺍ&#= 65193;ﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ گناهی ﺠﺒﺮﻯ ᥷= 4;ﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺍﻧﺴﺖ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻥ اﻣ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺍﺧﻄ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﻧﻤﻮ= ﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺗﻤﺎک &= #1581;ُجّت ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ&= #65165; ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻳﻥ اﻣﮑﺎﻥ ﻤ= 5264; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺗﻌﻴﻴﻥ ﺮ&= #65165;ﻩ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩﻋ&#= 65262;ﺕ الهی ﻨﻤﻮﺩﻩ ʌ= 61; ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺮک آﻧﭽﻪ نَ = 7;ی ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺩﻩ ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻃﻮ&= #65197;ﻯ آﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭ &= #65169;ﺪﺍﻥ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ( ﺍﻣﺮ ﺍ= ;لی ﺘﻨﻬﺎ سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65203;ﺖ) ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗ&= #65166; ﺁﻧﭽﻪ نَهی ﺸʋ= 94;ﻩﺍﻧﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺳﭙﺎ&= #1587; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﮐ&= #65258; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍﻩ &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ &= #65261;ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﭽﻪ ﻣ&#= 65166;ﻣﻮﺭ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺮ= ﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧ&= #64381;ﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ &= #65251;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻧﭽﻪ = ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻭﺭﻯ کنند مو= ;ﻓق ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺣ= تی ﺨﻠﺎف کاﺭﻯ ﻨA= 166;ﺗﻮﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧ= ﺠﺎم ﻮﻃﻴﻔﻪ ﺭﺍ ﻧﻤ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺳﭙﺎس ﮐﻪ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ ﺍﺳ&= #65174;. ﻭﻣﻥ ﻨﻴﺰ (ﺍﻣﺎ= م گوﻳﻨﺪﻩ) ﺑﻬﻤ= 5268;ﻥ ﻤﺬﻫﺐ ﻭﺭﻭﺵ ﻭ&= #65227;ﻤل ﻬﺴﺘﻢ ﻭﭘﺪﺭﺍ&#= 65253; ﻤﻥ ﺒﺪﺍﻥ ﺒﻮﺩ&= #65255;ﺪ. ( ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺵ ﺳﻠ= ;ﻮکی ﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﮑﺎ&#= 65197; ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﻴﺒﺮ&= #65267;ﻢ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠ&#= 65166; ﻗﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﺩﺍﺩﻩ ﻭلی ﺼﺮ= 5233; ﺗﮑﺎمل ﻨﻤﻮﺩA= 255;ﺪ. ﻭ ﮔﺎهی ﺨﺪﺍ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺩﺭ ﺷُ&#= 65198;ُﻑ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﻣﺎن&#= 1593; ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺎ ﺩﺍ= ﺩﻥ ﺘﻮﺟﻬی عقلی ᥾= 1;ﻳﺎ ﺗﺬﮐﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65170;ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻳﺎ ﮔﺮﻓﺘﻥ ﺸ&= #65198;ﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ ا= 5255;ﺠﺎم گناه ﺍﺳﺖ. ﺗﻮA= 165;ﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺎﻋﺖ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ (ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤطی= 617;ع ﻮﻃﺎﻟﺐ ثوﺍﺏ = 5261;ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻨﻔس ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ) = ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑ&= #65166; ﮐﻤک ﻮ ﻣﻌﻮﻧﺖ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﻮﻩ ﺍﺟ= ﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻭ ﺩفع ﺸﺮک ﻮ ﺻ&#= 65170;ﺮ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﮑﺮ&= #65193;ﻥ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻃﻮع ﻮ = ﭼﻮﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&#= 65198; کامل الهی ﮐﻪ = ﺍﻳﻥ کمک ﺒﻄﺎﻋﺖ ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ (ﮔﺎهی ﺴﺎﻟک ﻄ= 5166;ﻟﺐ ثوﺍﺏ ﻭ ﺧﺪﻣﺘ= 5264; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺷ&#= 65198;ﺍﻳﻄ ﻤﺴﺎﻋﺪ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﺘﻐﻴﻴﺮﻯ ﺪﺭ ﺗ&= #65262;ﺍﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳﺎ ﺗﺸ&= #65262;ﻳق او ﭼﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&#= 65188;ﻴﻄ ﺘﺮﺗﻴﺐ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ثوﺍﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺒﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺪﺍ &= #65207;ﺪﻥ کسی ﻨﻴﺎﺯﻣﻨʋ= 94; ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﺎﻟک ﻜ&#= 65258; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﻚ &= #64400;ﻨﺪ ﻭ ثوﺍﺏ ﻭ ﺗﻤﺮ&#= 65267;ﻥ ﺨﻴﺮ ﺧﻮﺍهی ﺪ= 5165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65239;ﺒﻠﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﮐﻤﻚ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺪ&= #65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی ﻨﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻣﺤ&#= 65268;طیّ ﻨﺒﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺭﺯ&= #65261;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺘﺤﻘق ﭙ= 5268;ﺪﺍ ﮐﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1675 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(۵ﺹ12= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤَﻥ ﺰﻋم اﻥ= ;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻓ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ﺍ= ﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ بغیž= 5; ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣِﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻣَﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ا= 5247;ﻤﻌﺎﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﺎﻟﻠﻪ ᥾= 1; ﻣﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭ ﻫﺮکَس ﮐ= ;ﻪ مُدّعی ﺸﻮﺩ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑ&= #65260;ﺮ ﮐﺎﺭ ﻮ ﻓﺴﺎﺩﻯ = ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﻭغ ﻨ&#= 65204;ﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﺮکَس ﮐﻪ مُدّعی ﺸﻮ= ;ﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴﺮ ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﺷﺮّﻯ ﺒﺪﻭﻥ مشیّت ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻭ&= #65165;قع ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65268;ﺮﻭﻥ اﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺳ&#= 65248;ﻄﻨﺖ ﺍﻭ ﻧﻤﻮﺩﻩ. ﻭ ﻫ= ;ﺮ ﮐس ﮐﻪ مُدّعی= ﺸﻮﺩ ﻣﻌﺎﺻی بغیر ᥴ= 5;ﺯ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ&= #65199; ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﻭﻍ = ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﻫﺮ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﮐﻨ&= #65256;ﺪﻩ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺗﺶ ﻣ&= #65268;ﺒﺮﺩ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻢ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﻄﻠﺒﮑﺎﺭ ﭘﺎﺩ&#= 65165;شی ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺧA= 262;ﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﭽﻪ &= #65267;ﺰﻳﺪ ﺩﺭ حَقّ کشتن = ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ گفته ﺑʌ= 62;ﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ عقیده ʋ= 83;ﺒﺮﻳﻮﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺸﺨﺼﺎ ﻧﻘشی ﺪ= 5197; ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65193;. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺍ&#= 65203;ﻴﺮ ﻧﻔس أمّاره ﺧ= ﻮﺩ ﻭﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﮔﺎﻩ = ﻣﺤﺮک آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺭﻭح ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻫم که ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺍ= 5203;ﺘﻪ ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍ= ﻟّﺎ ﺳﺎﻟک ﺠﺰ ﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﻨﻔس ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴ&#= 65253; اﻳﻥ ﺠﺒﺮﻳﻮﻥ &#= 65252;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ &= #65193;ﺍﺭﺍﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎ&= #65253; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺒﻴﻌ&#= 65268;ﻮﻥ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺪﺑﻴﺮ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ= ﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﻘﺎﺋل ﻨ= 5268;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺧﻮﺩﺭ&#= 65165; ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. = 5259;ﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺣﻴﻮ&= #65165;ﻧﺎﺕ ﻭﺣﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65262;ﺣﺶ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ &= #65251;ﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ = ﻫﻤﻴﺸﻪ حدیث ها ﺑﺮﺍﻯ= ; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮنیز ﺗﻮﺟﻪ دادن ﻏﻴﺮ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی سنّی یا شیعی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ &= #65165;ﮔﺮ ﻓﺮﺿﺎ ﺍﺣﺴﺎس &#= 64400;ﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ثوﺍب= 40; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65194;ﺍﻧﻨﺪ. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧﻮ&#= 65165;ﺳﺘﻴم ثوﺍﺏ ﮐﻨﻴم ﻮA= 247;ﺬﺍ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﭘﺎﺩ&#= 65165;ﺵ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍ= ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺣﻴﺎﻧ&#= 65166; ﮔﻨﺎهی ﺒﺮﺣﺴA= 168; ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65267;نی و مذهبی ﺨﻮﺩ ᥴ= 9;ﮑﻨﻨﺪ ﺍﻧﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭ = ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻳ&#= 65250; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ&= #65250;. ﻭنمی گوﻳﻨﺪ ᥷= 1;ﻮﺍﺳﺘﻴم که ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ= 5250;. ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﻴ&= #65250;. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ &= #64344;ﺎﺩﺍﺵ ﻫﻢ ﭼﻮﻥ ﻴﺰﻳﺪ = ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻧﺘﻈ&#= 65166;ﺭ ﻣﺠﺎﺯﺍتی ﺮﺍ = 5259;م ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﻋﮑس &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ثو&#= 65165;ب ﻮﻧﻴکی کرﺩﻧ᥷= 4; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﻫم ﻔﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ&#= 65165;ند ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﻫم اﻣﮑﺎﻥ ثوﺍﺏ A= 261;ﻫم ﺪﺳﺘﻮﺭ ثوﺍﺏ = 5261;ﻫم ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻤﺤﻴﻄ&#= 65264; ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ عقل= 40; ﺍﻧﺠﺎﻡ ثوﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ= 5263; ﺴﺎﻟک ﻔﺮﺍﻫم = 5256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ &= #65170;ﺎﺭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻬﺘﺮ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮐﻤ&= #1617;ﻯ ﻴﺎ ﮐﻴﻔﻰ ﻭﻳﺎ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ. ﻭ= ;ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65235;ﻀل ﻮﻣﻨّﺖ ﻓﺮﺍﻭ= 5165;نی ﺒﺮﺳﺎﻟک ﺪﺍﺭ= 5193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺴﺎ= ﻟک اﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﺟﻬ&= #65166;ﻟﺖ ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 64404;ﻨﺎهی کرﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍ= 5197;ﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺄ&= #65253; ﻮﻣﻘم ﻣﻔﺎﺳﺪ &#= 65197;ﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ ﻧﻔ= س أمّاره ﺧﻮﺩﺵ= ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ = ﺨﻄﺎئی کرﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩ&#= 65203;ﺘﻮﺭ ﺍﺯ ﻧﻬﻰ ﺧﺪﺍ ﺩ= ﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﻭﻧﻴ&= #65198;ﻭﻯ اﻧﺠﺎم گناه ﺭ= ;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺑﻨﺎحَقّ ﺘﻠ᥻= 4; ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧ= ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻤ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺮﻣﻨﺪ&#= 65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﺮس &= #65165;ﺯﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻣﻴﺪﺍ= ﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻮ ثوﺍﺏ ﻭﺧﻴﺮ &#= 65261; ﭘﺎکی اﺯ آثاﺭ= ; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5193;. ﻭﻧﻪ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﺩ.= ﻟﺬﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65262;ﻓﻴﻘﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺑﺘ&#= 65156;ﺧﻴﺮ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ شاید ﻫم کاﻣ= ;ﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭم &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻟﺬﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗ= ;ﻘﻮﻳﺖ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻨ&#= 65252;ﻮﺩﻩ ﻭﻧﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧ&= #65236;س ﺧﻮﺩ ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎ&= #65247;ک اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮ= 5267;ﻥ ﺮﺍ می ﺸﻨﺎﺳﺪ &#= 65267;ﻌنی ﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺒ= ﺮﻯ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ بستن ﭘﻴﻤʋ= 66;ﻥ ﻮ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺧﻮﺩ = ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ال&#= 1607;ی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻤﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ ﺧﻮ= ﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺴﻠﻴ&= #65250; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭﺭ&#= 65165; ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﮐس&#= 1740; اﻭﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ &#= 65255;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺗﺴﻠﻴم ﺨ&= #65194;ﺍ ﺷﻮﺩ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮐﺎﺭﻫ&#= 65166;ﻯ ﺒﺪ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔ= ﻨﺎﻩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭﺣتی = 575;ﻣﮑﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎم گناﻩ ʋ= 97;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺒﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ= ﺑل ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬ&#= 65264; ﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺍ&= #65199; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺗﺎﺯ&#= 65257; الهی ﭼﻮﻥ ﺸﻬʌ= 62;ﺩ برتر ﻭﻟﺬﺍ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65193;ﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی ﻨﺸ= 5262;ﺩ ﻭﺣتی ﻔﻬﻤﺎﻧA= 194;ﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﭼﻪ ﺍ= ثاﺭ ﻧﺎ ﻣﻄﻠﻮبی ﺒ= 5198;ﺍﻳﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﺗﻤﺎ= م ﺤﺠﺖ ﻭ ﺍﺳﺗﺪﻟ&= #65166;ل ﻮ ﺗﻔﻬﻴم ﻨﻤﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی باز A= 252;ﺎنع گناﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﻧA= 252;ﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺪﺭ ثوﺍﺑﺸﺎﻥ = 5256;ﻴﺰ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194; ﻭﺑﺤث ﺣﺪﻳث ﺩ= 5197;ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﮔﺎهی غفلت ﮔﻨ= ;ﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺗﻌﻤّﺪ ﮔﻨﺎﻩ &#= 65261; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻥ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯُﻣﺮﻩ &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺮﻭﻥ ﺒُﺮﺩ= 5257; ﻭﺩﺭ ﺯُﻣﺮﻩ ﻣ&#= 65256;ﺎﻓﻘﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﻟ&= #65170;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ گناﻩ ﺳﺎﻟک را= ; ﻄﻮﺭﻯ ﻓﺮﺍﻫم کند ﮐʌ= 58; ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﮑﻨﺪ. ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﻴﺮ&#= 65165; ﺑﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟک ﺪ&#= 65197; آغاز ﮔﻨﺎﻩ ﺑʌ= 36;ﺮﺳﺘﺪ ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣم ﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5169;ﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ ﻓﺮﺻ= 5174; ﺧﻴلی اﺯ ﮔﻨﺎA= 257; ﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗ&= #65262;ضیح ﭙﻴﺮﺵ ﺑﻔﻬﻤﺪ &= #65261; ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﭼﻘﺪﺭﮔﻤﺮﺍه= 40; ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻏﻔ= 5248;ﺖ ﻭﺍقعی ﺴﺎﻟﻚ @= 400;ﻪ ﺩﺭ ﺣﺎل ﺘﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ بی ﺨﻮﺩﻯ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ هزﺍﺭA= 165;ﻥ گناﻩ ﻧﺎﺧﻮﺍʌ= 03;ﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻫﺴﺖ. = ﮐﻪ ﭼﻮﻥ هر ﺧﻮﺍﺏ &#= 65165;ﻟﻮﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎنع ﻤﻴﺸﻮﺩ = 5261;ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺮﺍ ﻃﻮﺭﻯ ﻔﺮﺍ&= #65259;م ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻨ&= #65166;هی ﻨﺸﻮﺩ. ﻣثلا ﺳ= 5166;ﻟک ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺭﺍ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻭﺗﻤﺎم اﻋﻀا®= 0; اﻭﺭﺍ ﺩﺭ بی ﺤ= 5166;لی ﻘﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﻣﻴلی ﺒﺮﺍﻯ گناه ﻃﺒیعی ﻨ= ﺒﺎﺷﺪ. و با گرﺳنگیﺣ&= #65166;ل ﺴﻴﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟک ﻤﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻏﺬﺍئی ﺒﺪﺯﺩA= 193;. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺍثاﺭ ثرﻭﺕ ﻭ ﻣﺎﻝ ﭼ&#= 65256;ﺎﻥ ﻤﺘﻨﻔﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک با د= 75;شتن ﻔﻘﺮ ﺷﺪﻳﺪ ﺭﺍ&= #1590;ی ﺒﻔﻘﺮﺑﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65247;ﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻳﻮﺳﻒ ﺳﺎﻟک ﺸ&#= 65198;ﺍﻳطیّ ﻔﺮﺍﻫم کرﺩ ﻭ = 5165;ﻳﺎتی ﻮ ﺁثاﺭﻯ اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ باز ﻤ= 5268;ل ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﻤ&= #65248;ﻪ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺮ ﺯﻟﻴ&= #65192;ﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﻧ= ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓ&= #65198;ﺳﺘﺎﺩﻥ ﺷﻮی ﺰﻟﻴﺨﺎ ﮐ&#= 65258; ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻭﻓﺸﺎ&#= 65197; ﺯﻟﻴﺨﺎ ﻧﻴﺰ ﭘ&= #65166;ﻳﺎﻥ ﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻳﺎ ﻳﻮ= ﺳﻒ ﺑﺰﻧﺪﺍﻥ ﺑﺮﻭ&#= 65193; ﮐﻪ ﺯﻟﻴﺨﺎ ﺑﻌ&= #65194;ﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺘﻮ&#= 65219;ﺌﻪ ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺧﻮﺩ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﺟﺮمی ﻴﻜﻄﺮﻓA= 258; ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺮس ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯﻣﺰﺍﺣﻤﺎﻥ = 5261;ﺗعقل او ﻭ ﺗﺬﮐّﺮ ﺗ= 5260;ﺪﻳﺪﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ &= #65165;ﺣﺴﺎس بی علاﻗگی ﺪﺭ= ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﺗﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺧﺴﺘگی ﻮ ﺩﺭﺩ= 5261; ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻦ ﻫ&= #65252;ﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺣﻮﺍ&#= 1604;ی ﻤﺤﻴطیّ ﻮﺟﺴ = 5;ی ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ = 5204;ﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤگی &#= 65194;ﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺿﻤﻨ&= #65166; ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﮑﻨﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﻓﻄﺮﻯ ﺘﻥ ﻮ ﺫﻫ= ﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎ&#= 65253; اﺳﺖ ﺳﻘﻮﻃ ﻘﻬ&#= 65240;ﺮﺍﺋﻰ ﺍﻣﺮﻯ ﻄﺒیعی = 75;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻨﺘﺮل &#= 65256;ﻔسﺍﻣﺮﻯ ﺴﺨﺖ ﻭ ﭼﻮﻥ کو&#= 65257; ﻧﻮﺭﺩﻯ ﺘﻌﺎﻟ&#= 65264; ﻣﺸﮑل اﺳﺖ. ﮐﻪ&#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ ﻠﺬﺕ = ﺍﺯ ﻧَﻔَس می اﻧﺪ= ;ﺍﺯﺩ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳ&#= 65262;ﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻠﺬتی ﺮﺍ ﻣﻴﺒ= 5198;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻳک ﺰﻧﺎ ﮐﺎ&= #65197; ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺍ= ﻣﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﻣﻌﺼﻮم ا= 5199; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. می ﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨ= 5166;ﻩ ﮐﻨﺪ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮ&= #65165;ﺳت ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭلی ﻤ= 5184;ﺎﺯتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻧ= ﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﻴﻤﻪ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻨﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ گذA= 207;ﺘﻪ ﻭﺍﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬ&#= 65166; ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ &= #1575;لهی اﺳﺖ. (ﻣﻌﺼﻮﻡ) ﺩ= ;ﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﻓﺴﺎ&= #65197; ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﺑﺴﺘ&#= 65258; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﮔﻨﺎهی کند . ﺩA= 197; ﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺟﺒﺮ = ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﻴﻤ= ﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺘفی = 5252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﻋ&= #65212;ﻴﺎﻥ ﻮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻣ= ;ﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫ&= #65166;ﻯ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺟﻬﻨﻤ&#= 65264; ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍنی ﻤﻌﺎﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ثوﺍ= 5167; ﮐﺎﺭﻯ ﻔﺮﺍﻭﺍ&#= 65253; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻴ&= #65166;ﺯﻯ هم اﻣﺮﻭﺯ ﺑﭙA= 166;ﺩﺍﺵ ﺍﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﺕ ﻳ&= #65166; ﻧﻮﻉ ﺍﻳﻨﺪﻩ ف&#= 1608;ق بشری آﻧﻬﺎ ﺫ᥷= 1;ﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺩ= ﺭ ﻧﻮع فوق بشری ایندﻩ ﺑﺎ ﻓﺼ = 4; ﻨﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ فوق بشری ﺒﺪﻧﻴﺎ تولد ﮐﻨﻨﺪ ﺑʋ= 66;ﻋﻘل ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ&= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ فوق بشری ﺑﺎﺯ= ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭشانس ﺗﻮﻓﻴق= ; ﺪﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺘﮑﺎﻣ= 604; فوق بشری ﺮﻭح = ﺨﻮﺩ ﺗﻮﻓﻴق ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺩﺭﺳﺎﻟک ثوﺍﺏ ﺑﻘﺼﺪ ﺗ= 5204;ﺮیع ﺪﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ که ﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴ= 5194;ﻩﺍﻧﺪ ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻧﻴﺎﺯ&#= 65263; هم ﺒثوﺍﺏ ﻭﭘʋ= 66;ﺩﺍﺵ ﻓﻮﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻴ= ﺰ ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﺩﺍ= 5197;ﻧﺪ. ثوﺍﺏ ﻃلبی ﻴᥴ= 6; ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺭﺯﻯ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﻠﻮﺗﺮ &= #65197;ﻓﺘﻦ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩ&= #65253; اﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب A= 207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﺳﺖ. ﻭ= 5165;ﻳﻥ هماﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺍA= 267;ﻪ ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻌﺘ&= #65198;ﺽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻣ= ﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣ= ;ﻠﺎل اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻣﺤﺎل اﺳﺖ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﺮ &= #65187;ﻠﺎلی ﺮﺍ ﺣﺮﺍم ﺸﺮع= 740; ﺒﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣ= ﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﻮ ﻣﺤﺮﻭم ﺪﺍﻭ&#= 65219;ﺒﺎﻧﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍ= ﻳﻨﻬﺎ ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ ﺸﺮ&#= 1593;ی ﻮ ﺳﻠﻮکی هستن= ;د. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ&= #65259;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65194;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ سلوک الهی بر اﻮ ﻭﺍ= ;ﻗﻌﺎ ﺣﺮﺍم ﺒﻮﺩﻩ ﻭ&#= 1604;ی اینک ﺒﺮ ﺍﻭ ﺣA= 198;ﺍم ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺵ ﺍﻳ&= #65256;ﺪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﺎ&#= 65253; ﺤﺮﺍمهاﻯ اﻧ᥾= 0;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴ= ﺰ ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻴﮑﺮﺩ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺪﺭ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﻮ ﻏ= ﻴﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻟﺎﺯ= 5249; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻳﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﺣت= 740; ﻨﻤﺎﺯ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑ= ﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ الهی عبا= ﺩﺍﺕ ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ نماز ﻭʌ= 03;ﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﻭﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺴﺎﻟک ﻴﺎ ﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺬﻫبی ﻘﺸﺮﻯ = 5261;ﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ مَشیّت ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﺟﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﻧﺒ&#= 65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ﺮ ﺗﻤﺎم ﻤﺨﻠﻮﻗ= 5166;ﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. بویژه ﺭ ﻣﻮﺭ᥷= 3; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻ&= #1604; اﻟﻬﻰ (ﺣتی اﻋA= 248;ﻢ) ﺍﻭ ﻭ ﺍﮔﺎهی ﻮ&#= 65263; از شایستگی ﺴ&#= 65166;ﻟﻚ ﺑﺪﻗّﺖ ﺻﻮﺭﺕ &#= 64404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ غفل= 8; ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺴﺘﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ الهی ﺨﺎﺗﻤﻪ ʌ= 67;ﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻔﻆ ث&= #1608;ﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل = 5;ﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺑﺎ= ﺻﻄﻠﺎح ﺒﺎ ﮐﻤﺎل ﻴﺎﻓ&#= 65176;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻓﺮﺷﺘﻪ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻧﻮﻳس ﺍﻭ ﺑﺮﺍ&#= 65263; همیشه ﻣﻴﺮﻭﺩ= ; ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ ثوﺍﺏ ﻧﻮﻳس ﺍA= 261; ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺒﺎ ﺍ&= #65261; هست . ﭘس ﮔﻨﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺒﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮ&= #65165;ﻥ الهی اﻧﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻭﺣتی ʋ= 92;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻭ ﻓﺮﺻ&= #65174; ﺍﻧﺠﺎم گناه ᥷= 7;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫ= ﻤﭽﻨﺎﻥ ﻤﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﺍﻭ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65263; ﺠﺴمی ﻮ ﻧﻴﺮﻭ= 5263; ﻔﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻄ&= #65198;ح ﺮﻳﺰﻯ گناه ﻭʌ= 55;ﻴﺮﻭﻫﺎﻯ اﺣﺴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺣ&#= 65262;ﺍلی ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻠﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ اﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺩﺭ&#= 65193; ﻳﺎﻓﺘﻥ اﺯ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻫﺮﮔﺰ ﮔﻨﺎهی = 5212;ﻮﺭﺕ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﭘس &= #65259;ﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ &= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟکی که ﺍﺣʌ= 04;ﺎس ﺷﻬﻮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261;ﻳﺎ ﮐﺸﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑ&= #65248;ﺬﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ &= #65255;ﻔس ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻭ ﺍﮐث&#= 1585;ﺍ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺭﻭﺑ&= #65198;ﻭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺼﺎﺩق عقب ﺗﺮ A= 251;ﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ = 5255;ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻠﺎ&#= 65261;ﻩ ﺑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ &= #65170;ﺎﻟﻔﻌل ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65176;ﻴﺎﺭ ﺗﻥ ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭ= ;ﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺪﺍﻡ ﮐﻤ&= #64401;ﻬﺎﻯ ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭ ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﻧﺼﻴﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺼﺎﺩﻕ ﺗﺮﺍﺳﺖ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫبی ﻮﺣتی ʌ= 04;ﺎﻟک غیر ﺻﺎﺩﻕ ﮐﻤ@= 401;ﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐA= 166;ﺭﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ جَ= 607;َنّم آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻭﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺴﺦ ﻧﻮعی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻋﻤﻴق ﺘﺮ ﻭ&= #65183;ﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ ﺿﻌﻒ ﻋﻘلی ﺁ&#= 65255;ﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ &= #65203;ﻮﺧﺖ جَهَنّم آﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻳﻨﺎﻥ هم اﮐA= 256;ﻮﻥ ﻔﺮﺍﻫم ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ.<o:p></o:p> 1676 حدیث - = 575;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ127 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ¡= 7; اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻔ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ ﻋای اﻟﻠA= 258; ﻭﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ ﺍ&= #65247;ﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮ بغیر A= 251;ﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻭ&= #65251;ﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻤﻌ= 5166;ﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭ᥽= 1;ﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭﻫﺮکَس مُد= 617;عی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻔﺤﺸ&#= 1575; ﻮﺯﺷتی ﻤﻴﺪﻫA= 194; ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨ= ﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯم اﻟ= 5166;ﺟﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻣطیّع ﺨﺪﺍ ﺩʋ= 65;ﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻴ= ﺮﻭﻯ ﺒﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺩ&= #65197; ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻗﺒﻠﺎ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺒسلوک الهی ﻮ ﺗﮑﺎﻣ = 4; ﻮ ﺧﻴﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮ&= #65267;ﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ که ﺩ= 5197;ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم م= 740; ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ مُدّ= 93;ی ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ &= #64404;ﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺩم ﺮ&= #65165; ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩ ﻣﻴﺁﻭﺭﻧA= 194;) ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 83;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺷﺮّ ﺑﺪﻭﻥ م&#= 1614;شیّت الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﻠﻄﻪ ﻭﺳﻠﻄﻨ&#= 65174; ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ اله= 40; ﺍﻭ ﺑﺮ کلّ ﻫﺴﺘﻰ = 5261; ﺍﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯﻯ ﻄﺮﺩ ﻧﻤ&= #65262;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮ= 5165;ﺩ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺣ&= #1578;ی اﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﭽﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺨﺺ &#= 65169;ﻮﺩﻩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﻣنع گرﺩﺩ ﺗﺎ A= 165;ﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ . مع ﺬﻟک &= #64381;ﻮﻥ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﻰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ &= #65165;ﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; ﺠﻬﻨم ﺒﻌﺪﻯ ﻭ&#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﻫ&= #65166;ﻯ ﺠﻬﻨﻤﻰ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; تمرّد ﻭ ﻣﻌﺼ᥾= 8;ﺖ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﻨﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩ&= #65197; ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺳ&= #65166;لی ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺒ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنوﻧﻰ ﻭﻫﻤﺮʋ= 65;ﻩ ﺑﺎ ﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ&#= 65198;ﻯ مُیسّر ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺧﻴﺮ= ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﭘس اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘ= 5258; ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﮐﻨﻮنی ﺴﺎﻟﻚ = 5169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﮐﻤﮑﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ اﺿﺎ= 5235;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘﻖ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ م¡= 5;دّعی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ بغیر ﺍﺯ ﻧA= 268;ﺮﻭﻯ الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻩ ﻭ= ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺩﺭﻭغی ﻤﻨﺴﻮA= 167; ﮐﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺧل آﺗﺶ ﺟﻬ= 5256;ﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪﺕ (ﺳ= وء ﻮ ﻓﺤﺸاء ﺍﻣﻮ= 5197;ﻯ ﺬﺍتی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ک ﺤﺮﺍم اﺳﺖ. ﻭ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﻔﺤﺸاء = 5194;ﺭﻫﺴتی ﺴﺎﻗﻄ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺎ&#= 1606;ع اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭ ﺗﺮﻗﻴﺎﺕ ﺳﻠ&= #65262;کی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ نیز ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﺴﻨﺘﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﺗ&= #65166; ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ &= #64400;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭلی ﺠﺒﺮﺍﻥ عدم سلوک اله= 740; ﺮﺍ ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳ&= #65256;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺯﻧﺪگی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭس&= #1575;ﻟک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 04;ﺎهی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎنی ﺒA= 198; ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ &= #65261;ﺿﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ کنترل ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی شهود ﺨ= ;ﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸ&= #65174; ﺑﺨلق ﻤﺒﻌﻮث A= 251;ﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ &= #64400;ﺎﻣل ﻮﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ &#= 65193;ﺭ نوع بشری هست= 606;د ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌ= 5212;ﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﻭﮔ᥽= 6;ﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺒﻨﺎم گناﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭ ﻣﻌﺎصی ﻴﺎ ﻣ&#= 65228;ﺼﻴﺘﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﺒﺎﺷﺪﺑﻤﻌنی A= 176;ﻤﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﭘﻴچی اﺯ = 5193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1677- ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ126 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻴﻐﻠﺐ ﺍﻟﻤʌ= 40;ﺪﺍﺭ علیّ اﻟﺘﻘﺪﻳ= ;ﺮ حتّی ﺘﮑﻮﻥ ا᥼= 7;ﺂفة فی اﻟﺘﺪﺑﻴﺮ </sp= an>ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﺮ A= 175;ﻘﺪﻳﺮ ﻏﻠﺒﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗ&= #65166; ﺑﺠﺎﺋﻴﮑﻪ ﺁﻓ&#= 1578;ی ﺪﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﺪ= 5169;ﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﻘﺪا&#= 65197; قَدَر ﻫﻤﺎﻥ ᥵= 0;ﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ﻟﺎﺯﻡ ولو قطره قطره باشد ﺍﺯ ﻗﺪﺭʋ= 73; ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ها ﺍﺳﺖ. &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺣ&= #65204;ﺐ ﻧﻴﺎﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﺣ&= #65248;ﻪ تکامل روحی ﻭ&#= 1604;ی ﺒﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64400;ﻤﻴت ﻮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺿﺎ&= #65235;ﻪ ﺑﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻘﺪ&= #65267;ﺮﻯ ﻮ پیش بینی و برآورد در ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷتی سالک ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 169;ﻄﻮﺭی ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣم اﻭ &#= 65255;ﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣثلا = 4400;می ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘل ﻤ&#= 65256;ﺠﺮ ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﻮ ﻏ= ﺮﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﮐمی = 5170;ﻴﺸﺘﺮ ﺯﻭﺭ ﺗﻥ ﻤﻨﺠﺮ = ﺑﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻤﻴ&= #65208;ﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5193;ﺭﻫﻨﮕﺎم ﺘﺪﺑﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺁﻓتی ﺒﺮﺍA= 263; او ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ﻣ= 5208;ﮑل ﺘﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ کم عقل هنرﻯ ﻨ= ﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﺎﻗ&= #65248;ﺘﺮ ﺳﻠﻮک ﻮﺍﻗﻌﻰ &#= 65261; ﺗﺴﻠﻴم عاﻗﻠʋ= 76;ﺮ ﻭ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪ ﺗﺮ = ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺘﺮ ﺩﺭ = ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨ&= #65184;ﺎﺕ ﺧﻴلی ﺴﺮﻳﻌﺘA= 198; ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮ= ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﮐﻨﺘ&#= 65198;ل ﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﻣﺸﮑ&#= 1604; ﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ= ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻭ ﺍﺯ ﺣﻴ&= #65262;ﺍﻧﻴﺖ ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ تو&#= 1581;ّش ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﻫ= ﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋُﻘﺪﻩ ﻭ ﮐﻤﺒ&#= 65262;ﺩ زوانی ﺁﺳﺎﻥ ᥵= 6;ﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﺍﻧﺴﺎﻥ که ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎﺕ نوع بشری ﻣﻨﺎ= ﺳﺐ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65263; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﮐﺴﺐ &= #1588;ایستگی ﻨﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻭﻫﻤﻴﻥ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺩﺭ ﻧﻮع ﻤﻴﻤﻮ&#= 1606;ی ﺒﺴﻴﺎﺭ ﮐم ﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﻭ شاید ﺩﺭ ﻧﻮ= 93; ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ اﻧﻘﺪﺭ &#= 65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻭ ﻓﺮﺍ&= #65261;ﺍﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑ&= #1604; ﺘﺴﻠﻴم الهی آ= ;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨ&= #65174; ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65207;ﻬﺎﻯ عظیم ﺘﺮ الهی = ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ عاﻗﻠA= 176;ﺮ ﻭﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻮ&= #65205; ﻭ ﺍﺩﺭﺍک ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻭﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎ&#= 65173; ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی سرشار = ﺗﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65261;ﭼﺎﺭ ﺍﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ ﺤﺠﺎﺏ ﺍﻋﻈﻢ ﺍ&= #65261; ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﻳﻥﻔﻬم ﺒﺎﺯ &#= 65169;ﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ = ﻓﻬم ﻮ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻔ&#= 65198;ﺍﻭﺍﻥ ﺘﺮﮔﺮﭼﻪ ﺗﺴﻠ&#= 65268;می ﻤﺸﮑل ﺘﺮ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﻭلی ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺑ= 5260;ﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺍ&= #65199; نوع بشری اﻭ ﺍ= ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻪ &= #65165;ﻳﻥ ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻣﺨ&#= 65176;ﻠﻒ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻴﮕ= ﻴﺮﺩ. ﻭﺑﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍ= 606;ی کم عقل ﻮﮐم اﺭ= ;ﺍﺩﻩ ﻭﮐم اﺣﺴﺎس ﻭ = 4400;ﻢ ﺍﺩﺭﺍک ﻤﻴﺒﺮ= 5193;. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺨﻮبی اﻳﻥ اﺣﻮﺍل ﺮA= 165; ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ &= #65169;ﻴﭽﺎﺭﻩ ﻭ ﻓﻠک ﺰﺩﻩ ﺧﻮ&= #65193; ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﺒﺎﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺍ&= #65255;ﺪﺍﺯﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ اﺯ ﺍ&#= 65197;ﺍﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭﺗ&= #65262;ﺍﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺪﺭ ﮐﻪ = ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺳ&= #65248;ﻮکی آﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﻴﺮﻭ&#= 65251;ﻨﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺮﺩﻥ اﻧﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺗﮑﺒﺮ = ﻭﻋُﺠﺐ ﻭ ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ = ﻋﻠﺎﻣتی ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﮐﺴﺎن= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻳﺎﺩ&#= 65263; کرﺍﻣﺎﺕ ﺁﻧﻬA= 166; ﺑﺎﻋث ﻧﺎﺑﻮﺩ= 5263; ﺒﻴﺸﺘﺮ آﻧﻬﺎ &#= 65261;ﺁﻓتی ﺒﺮﺍﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺷﺒﺨﺖ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﻯ ﮐﻪ &= #65227;ﻘل ﺨﻮﺩﺭﺍ بعقل ʌ= 62;ﭘﺎ ﭘﻴچ و عقال ﺒ᥵= 0;ﻨﺪ. ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻬ= ﺘﺮ ﺗﻮکُلّ گند ﻭ= ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺟﺎﻫﻠ= 5176;ﺮ ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ش&#= 1575;نس ﺗﺮقی ﻨﻮعی ﻨʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻃﻮﻳﻠﻪ و اصطبل ﺧﺮﺍﻥ ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﻭﺧﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺮ&= #65165;ﻥ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﻭ ﺳﺮﺧﺮﺍﻥ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﺸﻴ= ;ﻄﺎﻥ اﮐﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ= 76;ا عنوان پُر طمطراق آیت الله و حجّت الآسلام ولی آفت الله ﮐﻪ انسانهای پُ= 85; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ برای ﺩﻳﻥ ﻮﺭʋ= 99;ﻯ ﻮ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ ﺨﺪ&= #65165; ﺟﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺑﭙﺎﻯ کثیف آخوندﻯ &#= 65184;ﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻭ ﻣﻐﺮﻭﺭ&= #1608; آفتی الهی ﻭ ﺳ= ﺮﺍ ﭘﺎ ﺍﻟﻮﺩگی ﻨ= 5236;س ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ. ﺑﺮ&= #65165;ﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ عا= ;ﻗﻠﺘﺮ ﻭ ﺍﺯﺍﺩ ﺗﺮ ﻭ ﻧ= ;ﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺑﮕ&#= 65256;ﺎﻩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻥ ثرﻭﺕ ﻓﺮﺻﺖ ﻫ= 5198; ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍ&= #65187;تی ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﻴﺮ= ﺍبی نیز ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= 5235;ﻘﻴﺮ ﺍﺭﺯﻭﻯ گناﻩ @= 400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭلی &#= 65256;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ به آن برسد .ﻭل= ی سالک الهی ﺒﺎ = ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻭﻃﺮﺩ ﻣ&= #65166;ل ﻮ ﻫﺮ ﺍﻣﮑﺎنی اﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﻳﻜﺸﺒﻪ A= 197;ﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺮ&= #65261;ﺩ. ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩﺭﺍ ʋ= 69;ﺠﺎﻯ ﺁﻓﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻳ&= #65174; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﭙﺎ&= #1587; ﮔﻮﺗﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧ= ﻮﺷﺒﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳ&= #65253; عاﻗل ﺘﺮ ﺭﺍ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻳﺮﺍﻯ عبوﺭ ﺭﻭح ﺴﺎʌ= 47;ک اﺯ ﺻﺮﺍﻃ مستقیم قائم رسان سلوک الهی ﺑﻘﻮﻝ ﭘʌ= 68;ﺎﻣﺒﺮ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ &= #65262; ﺳﺮیع از پل سرنوشتی سلو= 05; الهی ﻤﻴﮕﺬﺭ᥷= 3;. ﺑﻄﻮﺭﻯ ﻄﻴّﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺣتی ﺪﺭ ﺳﺮﺍﺳ= 5198; ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﭘ&= #65166;ﻳﺶ ﺑﭙل ﺼﺮﺍﻃ ﻨم= 740; ﺨﻮﺭﺩ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ که ﺑﻘﻠّﺎﺑﻬʋ= 66;ﻯ ﺁﻥ گیر ﻧﻤﺎﻳA= 194;. (ﺻﺮﺍﻁ) ﺍﺳﺘﺮﻳ= ﺖ ﻭﺭﺍﻩ ﺍﺳﺘﺮﺍ&#= 65267;ﺖ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭب&#= 1740; اﺷﮑﺎل ﻮﻗﺎﺋ= 05; ﺮﺳﺎﻥﻘﻴﺎﻣﺖ ساز ﺳﺎﻟک ﻤﺤʌ= 52;ﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ شش= 605; ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺎﻥ که &= #65175;ﻨﻬﺎ ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ اﻣ= 5198;ﻭﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺷﺮ&= #65267;ﻔﺘﺮﻳﻥ ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴ&#= 65176;ﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒنی اﺳﺮﺍﺋﻴل اﺳʋ= 98;اء ﻄﻠﺐ ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ = ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ و اولاد الهی ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺠ= ﺰ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻋﺬﺍ&= #65167; جَهَنّم ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮﻙ نداشتهو ﺑﻌﺪ&= #65165; ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻔﺮ&#= 65165;ﻭﺍﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ دارنž= 3; . آﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ &#= 65262; ﺍﺳﻴﺐ ﻭ ﺍﺷﮑﺎ&= #65247;ﺎﺕ نا شناخته ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﻴﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ &= #65153;ﻓﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻮﺳﻘﻮ&#= 65219; ﻘﻬﻘﺮﺍئی ﻨﻮ= 93;ی اﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1678 - ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ126 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺟﻨگ ﺼﻔّﻴA= 253; ﺪﺭﭘﺎﺳخ مرﺩ = 88;اﻣﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﻨگ &#= 65252;ﻮﻟﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﭘ&= #65198;ﺳﻴﺪ ﺍﻳﺎ ﺍﻳﻥ ﺮﻓﺘ&= #65253; ﻮ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﺷﺪﻥ = ﻤﺎ ﻭﺷﻤﺎ ﺿﻤﻥ ﻘﻀ&= #65166; ﻭ ﻗَﺪَﺭالهی= ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻳﺎ ﺍﻳ&= #65253; ﺴﺮﻧﻮﺷتی اله= ;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﻮﻟﺎ ﻭ = ﺟﻨگ ﺠﻮﻳﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ</= span>؟ ﭘس ث= 08;ﺍﺏ ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﭼﺮﺍ ﻣ= ﻄﺮح اﺳﺖ؟ ﻣﻮﻟﺎع = 4;یّ ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ: &#= 65262;ﻳﺤک ﻠﻌﻠّک ﻈﻨﻨﺖ = 5239;ﻀاءا ﻟﺎﺯﻣﺎ ﻭ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭﺍ ﺣﺎﺗﻤﺎ ﻭﻟﻮ ﮐ&= #65166;ﻥ ﺬﻟک ﻠﺒﻄﻞ ﺍﻟ&#= 1579;وﺍﺏ ﻭ ﺍﻟﻌﻘﺎﺏ ﻭ ﺳ= ﻘﻄ اﻟﻮﻋﺪ ﻭﺍﻟو= 93;ید ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﺳﺒ= 5188;ﺎﻧﻪ ﺃﻣﺮ ﻋﺒﺎﺩﻩ ﺗ&= #65192;ﻴﻴﺮﺍ ﻭ ﻧﻬﺎﻫم ﺘﺤﺬ&#= 65267;ﺮﺍ ﻭﮐﻠّﻒ ﻳﺴﻴﺮ= 5165; ﻭﻟم ﻴﮑﻠّﻒ ﻋ= 5204;ﻴﺮﺍ ﻭ ﺃﻋطیّ علیّ اﻟﻘﻠﻴل کثیر= ﻭ ﻟم ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠﻮ&#= 65169;ﺎ ﻭﻟم ﻴﻄﻌم کُž= 5;ﻫﺎ ﻭﻟم ﻴﺮﺳل اﻟA= 166;ﻧﺒﻴاء ﻠﻌﺒﺎ ﻭ ﻟم ﻴﻨ&= #65200;ﻝ ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻟﻠﻌ&#= 65170;ﺎﺩ ﻋﺒثیا ﻭﻟﺎ ﺧA= 248;ق اﻟﺴﻤﺎﻭﺍﺕ ﻭ &#= 65165;ﻟﺎﺭﺽ ﻭﻣﺎ ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ &= #65169;ﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟﻚ ظَنّ اﻟ᥷= 6;ﻳﻥ کفرﻭﺍ ﻓﻮﻳل ʌ= 48;ﻠﺬﻳﻥ کفروﺍ ﻣﻥ اﻟ᥽= 6;ﺎﺭ ﻣﻤﮑﻥ اʌ= 03;ﺖ ﺧﻴل کرﺩﻩ ﺑﺎA= 207;ﻰ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻯ اله= 40; ﺤﺘمی ﻮ ﻗَﺪَﺭ ﺍﻭ ﻟ&#= 65166;ﺯم اﻟﺎﺟﺮﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺎﺷﺪ (ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭلی = 5252;ﺠﺒﻮﺭ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯﺍ&= #65193; ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻋﻤﺎ&#= 65245; ﺳﻠﻮﮐﻰسالکا= ن ﺑﺮﺍﻯ عَباد ᥾= 7;ﻌنی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ موبž= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻋ= ﻘﺎﺏ ﺧﺎﺹ ﺍﻳﻨﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺠ&= #65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻧ&= #65166;ﺩﺭﺳﺖ ﻋﻤل نکنند .ﻭᥴ= 5;ﻟّ ﺎﮐسی اﮔﺮ ﺑﮕA= 198;ﺩﺵ ﻭﻫﻮﺍ ﺧﻮﺭﻯ ﺒ&= #65198;ﻭﺩ ﻳﺎ ﻧﺮﻭﺩ ﻭﻳﺎ = ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻳﺎ = ﻧﺨﻮﺭﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﻋﻘﺎ&#= 1576;ی ﺪﺭ ﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑ= ;ﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺴﺎﻟﻚ ﻭﺟﺰ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ و پی= 85; کامل بمعرفی الهی یا بکم ﮐ&= #65166;ﺭﻯ گرﺩﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = 4344;ﺎﺩﺍﺵ ﻣﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&#= 64404;ﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #65197;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ = ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧ= ;ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪﻋﻘﺎﺏ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ ﻣ= ﺴخ ﻨﻮعی ﺤﻴﻮﺍﻧA= 264;ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫ= 5194; ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻭ شایستگی ﻮ ﻧ= ;ﻴﮑﻴﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭﺗ&= #65198; ﺷﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮ= ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍ&= #65267;ﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194;. ﻭﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ اﺿﺎﻓﻪ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻥ الهی ﺒﺎﺯ ﺑﻬʋ= 98;ﻩ ﺳﻠﻮکی ببرﺩ ᥾= 1;ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﺳوء اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﻧﮑﺮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫم &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ کرامات بالفعل ﻣﻴﺪﻫ= ﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘ&= #65258; ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍ&= #65203;ﺖ ﻫم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65215;ﺎﻓﺎﺕ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍ&= #65251;ﺪﺍﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻣ= ﮑﺎﻧﺎﺕ نوع بشری ﺨﻮﺩ= ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺳ= ﺘم ﻮﻓﺴﺎﺩ ﻭﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘلی = 5262; ﺫﺍتی ﺨﻮﺩ ﻣﻴ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ عباʋ= 93;ﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﺣتی اﮔﺮمُدّ&= #1593;ی ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﺟﺰ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻮ ﺷِﺮک ﻨﻴﺴﺖ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ ﺨﻮ= 5165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎ= ل ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﻓﻘ&= #65268;ﻪ ﻭﻗﻴحی ﺒﺮﻭﻧA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65262;ﻟﺎﻳﺖ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺴﺎﻟک ﻄﺎﻟﺐ &#= 65251;ﻌﺮفی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﺮ&#= 65261;ﺩ. ﭘس ﻗﻀﺎﻯ اله®= 0; ﻴﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﻄع= 740; ﻨﻴﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65183;ﺮﺍ ﺷﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ ﻟﺬ= ﺍ ﭘس ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎ= 5259;ﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﻤﮑ&= #65198;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65261; ﻗﻀﺎﻯ الهی ا᥽= 5;ﺠﺎم ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻗَ&= #65194;َﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻳﺎ = ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻫﻴﻬﺎﻯ اﻟﻬ= 5264;ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑA= 248;ﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ گناه ﮐﺎﺭﻯ ﻤʌ= 12;ﺮﻑ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ= ;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ &= #65267;ﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮک &#= 65194;ﺭ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ اﺳA= 174;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻗﻀﺎ ﻭ = ﻗﺪﺭﻫﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭلی ﺒﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﻘﻀﺎ = 5261; ﻗﺪﺭ ﻭ ﻣﺸﻴﺘﻬ&= #65166; ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ&#= 65263; اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑُﺮ= 5193;ﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺣﺘمی = 607;ستند. ولی اﺧﺘﻴﺎﺭ ʋ= 53;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺩ&= #65197; ﻣﻴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭﻟ&= #65196;ﺍ سلوک الهی ﻴﺎ = ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﺒﺎ ﺍﮐﺮ&= #65165;ﻩ ﻭ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺯﻭﺭ ﻧ= ;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒ&#= 65166; ﺭﻏﺒﺖ ﻭﻋﺸق ﻮ &= #65235;ﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺗﺎ ﭘ= ﺎﻯ ﻤﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣA= 198;گ ﺒﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮ&#= 65193; ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﭼﻨﻴﻥ ﻔﮑﺮ ﻣﮑ&= #65254; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﮑﺮ = ﺑُﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻮﺣﺰ&#= 65167; ﺷﻴﻄﺎﻥ اﺳﺖ. ﻳ&= #65228;ﻨﻰ آخوندﻫﺎﻯ ﻮﻟ= ;ﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔﻘﻴﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻤ&= #65176;ﻤﺮﺩ ﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﺩ= ﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮ &= #65251;ﻘﺒﻮﻝ الهی هستند. ﺍ&= #65267;ﻥ ﺤﺪﻳث ﺑﺮﻭﺍﻳ= 5174; ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﭼ&= #65256;ﻴﻥ اﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:ﻤﺎ= ; ﻋُﻠﻮّ ﺗمّ ﺘﻠﻌﻪ (ﻃﻠ&#= 65228;ﻪ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ) ﻭﻟﺎ= ﻫﺒوﻄﺘم ﻮﺍﺩﻳﺎ ﺍﻟّﺎ &#= 65261;ﻟﻠﻪ ﻓﻴﻪ ﻗﻀاء ﻮ ﻗ&#= 65194;ﺭ ﺍﺫﺍ ﮐﺎﻥ اﻟﻘ&#= 65216;تء ﻮ ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺳﺎﻗ&= #65166;ﻧﺎ ﺍلی اﻟﻌﻤﻞ ﻓA= 252;ﺎ ﺍﻟثوﺍﺏ ﻟﻨﺎ = 593;لیّ اﻟﻄﺎلعة ﻭﻣᥴ= 6; ﻭﺟﻪﺍﻟﻌﺬﺍﺏ علیّ اﻟﻤﻌﺼی= ة ؟ ﺃﻭ ﻇﻨﻨﺖ ﺃﻧ&= #65258; ﻗﻀاء ﺤﺘم ﻮ ﻗ= 5194;ﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﻟﺎ ﺗﻈﻥ = ﺬﻟﻚ ﻓﺎﻥ اﻟﻘﻮل ﺒ= 5252;ﻘﺎلة ﻋَﺒَﺪة ﺍﻟﺎʌ= 61;شان ﻭ ﺣﺰﺏ ﺍﻟﺸﻴﻄ&= #65166;ﻥ ﻭ ﺧﺼﻤاء اﻟﺮA= 187;ﻤﺎﻥ ﻭﻗﺪﺭیّة ﻫﺬʌ= 57; ﺍﻟﺎمّة ﻭ ﻣﺠﻮﺳﻬﺎ ﺍﻥ اﻟﻠﻪ جَلّ ﺠ᥼= 8;ﺎﻟﻪ ﺃﻣﺮ ﺗﺨﻴﻴﺮﺍ &= #65261; نَهی ﺘﺤﺬﻳﺮᥴ= 5; ﻭ ﮐﻠّﻒ تیشسرﺍ= ﻭﻟم ﻴطع ﻤﮑﺮﻫﺎ ﻭ= 5247;م ﻴﻌﺺ ﻣﻐﻠﻮﺑﺎ &= #65261;ﻟم ﻴﺨﻠق اﻟﺴﻤﺎA= 261;ﺍﺕ ﻭ ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻭ ﻣﺎ= ﺑﻴﻨﻬﻤﺎ ﺑﺎﻃﻠﺎ ﺫﻟک ﻈ&#= 65253;ّ اﻟﺬﻳﻥ کفرﻭᥴ= 5; ﻓﻮﻳل ﻠﻠﺬﻳﻥ کفرﻭʋ= 65; ﻣﻥ اﻟﻨﺎﺭ ﺍﻳﻥ گفته ﺑُﺖ ﭘﺮ᥸= 3;ﺘﺎﻥ (ﻏﻴﺮ ﻭﺳﺎﺋﻄ ا&= #1604;هی ﭙﺮﺳﺖ) ﻭ ﮔﻔﺘﻪ= ﺣﺰﺏ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻴﺎ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﺩ= ﻳﺎﻥ غیر ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ@= 404;ﻔﺘﻪ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺮﺣﻤ&#= 65166;ﻥ ﻴﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻄ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﺋﻴﮑA= 258; ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ هفتم ﻋﺮﺵ ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ هماA= 253; ﻗﺪﺭﻯ ها ﻣﺎﻧ= 5256;ﺪ ﻣﺠﻮس ﺍﻳﻥ اﻣ= 5174; ﺍﺳﻠﺎمی هستن= د ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮ= ﺍﻧﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65261; ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﻬﺮ ﮐ&= #65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﻤﻐﻬﺎﻯ &= #1570;خوند ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﺣت= 740; غیر ﺯﺭﺩﺷتی ᥵= 0;ﻬﺮ ﺩﻳﻥ ﻮ ﻣﺬﻫﺒﻰ = ﻣﺎﺩﺍک که ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ A= 261;ﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ ﻗﺪﺭﻳﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﺠﺎﺯ و قادر ʌ= 61; ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻬﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮ عقیده و ﻭﺳ᥾= 8;ﻠﻪﺍﻯ که ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨ&#= 65194;. ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧ&#= 65194;ﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ های شش گانه ﺳ&= #65248;ﻮکی ﻤﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ا= 5261; ﺍﺳﺖ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺧﻮﺩ ﺃﻣﺮ ﮐﺮﺩﻩ ( ﮐﻪ= ; ﺳﻠﻮک الهی ﺪﺭ ﻣﺤﺪʌ= 61;ﺩﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﻗ= ﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﻧﺠﺎم A= 170;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺗﻤﺎم اﻋﻤﺎ= 604; اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻤ= 5262;ﺟﺐ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﻧﻴ= ﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ &= #65175;ﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪ&= #65165; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺍﻣﺮ = ﺧﺪﺍ ﺑﺸﺮﻁ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی اﺳﺖ ( ﻭ ﺗ= 5188;ﺬﻳﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ هما = 6; ﺑﺮﺣﺬﺭﻧﻤﻮﺩ= ﻥ ﻮﻫﻤﺎﻥ ﺗﻬﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻋﻠﺎم ﺨﻄﺮ &#= 65169;ﺮﺍﻯ عقاﺑﻬﺎ ﺍﺳﺖ) = 5261; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65175;ﮑﻠﻴﻒ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺗﻴﺴﻴﺮ ﻭ ﺗﺴﻬ&= #65268;ل ﻨﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺁﺳﺎ&= #65253; ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻧ&= #65198;ﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﺗﮑﻠﻴ&= #65234; ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ اﺳﺖ ﻭ ﭘُﺮ ﺗﮑ&#= 65248;ّﻒ ﻭﺳﺨتی ﻨﻴﺴﺖ) &#= 65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻐﻠ&#= 65262;ﺏ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﻨﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. (ﭼﻮﻥ ﺒﺎ ﮐﺎﺭﻣ= ﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ &= #65187;ﻴﻮﺍنی اﻳﻨﺪﻩ ﻋﺎﻗﺒ= 5174; ﻫﻤﻴﻥ کاﺭ ﺻﻮ= 5197;ﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ) ﺯﻳﺮ&= #65165; آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= ﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﺒﺒﺎﻃ&= #1604; ﻨﺒﻮﺩﻩ (ﻫﺪﻑ ا&= #1604;هی عاﻗﺒﺖ ﺻﻮﺭﺕ = 5251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺯﻣﻴﻥ ﻮ ﺁﺳﻤ= ﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺗﻦ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﻫﺪفی الهی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻥ هست) ﻭ ﺍﻣﺎ &#= 65187;ﺮﻓﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﮐ&= #65166;ﻓﺮﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎ&#= 65197; ﻭﻳل ﻮجَهَنّ&= #1605; ﻮ ﺍﺗﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ.= ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻗﻀﺎ ﻭ ﻗﺪﺭ ﺭﺍ= ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻗﺒﻮﻝ: اﻟﺎﻣﺮ= ; ﺑﺎﻟﻄﺎعة ﻭﺍﻟنهی عن اﻟ= ;ﻤﻌﺼیة ﻭ ﺍﻟﺘﻤﮑﻴﻥ ﻤ&= #65253; ﻔﻌل اﻟﺤَﺴَن= ;ة ﻭ ﺗﺮﻙ ﺍﻟﺴﻴّ&#= 1574;ة ﻭ ﺍﻟﻤﻌﻮنة ع= 04;یّ اﻟﻘرَبّة ﺍﻟ= ﻴﻪ ﻭ ﺍﻟﺨُﺬﻟﺎﻥ &#= 65248;ﻤﻥ عصاﻩ ﻭ ﺍﻟﻮﻋA= 194; ﻭ ﺍﻟﻮﻋﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﻟﺘﺮﻏﻴﺐ ﻭ ﺍﻟﺘﺮﻫﻴﺐ ک&#= 1615;لّ ﺬﻟک ﻘﻀاء اﻟʌ= 48;ﻪ فی ﺃﻓﻌﺎﻟﻨﺎ = 5261; ﻗﺪﺭﻩ ﻟﺄﻋﻤﺎ&#= 65247;ﻨﺎ ﻓﺄﻣّﺎ ﻏﻴﺮ ﺫ&#= 65247;ﻚ ﻓﻠﺎ ﺗﻈﻨّﻪ ﻓ&#= 65166;ﻥّ اﻟﻈﻥّ ﻠﻪ ﻣُA= 188;ﺒﻄ ﻠﻠﺄﻋﻤﺎل ﻗﺒ= ;ﻮل ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺧﺪ&#= 65165; ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎﻡ &#= 65261; ﻳﺎ ﻣﻨﻬﻴّﺎﺕ &#= 65165;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺭﻯ ا&#= 65199; ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65170;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﻧﮑﺮﺩﻥ A= 262; ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ تمر= 17;د ﻧﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (= ﺍﻭﺍﻣﺮ الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ ﻏ&#= 65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺠﺰ ت&#= 1605;رّد و سرکشی ﻧﺪﺍﺭ= ;ﻧﺪ) ﻭ ﺗﻤﮑﻴﻥ ﻮ ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ = ﻭ ﺗثبیت ﮐﺎﺭﻫᥴ= 6;ﻯ ﺤَﺴَﻨﻪ ﻭﺗﮑA= 166;ﻣلی ﻮ ﻧﻴک اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65175;ﺤﺴﻴﻥ کنندﻩ ﺭﻭح ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﮔ&= #65268;ﺮﺩ) ﻭ ﺗﺮک ﺴﻴّئة A= 261; ﺑﺪﻯ ﻮ ﺯﺷﺘﻰ) ﻭ= ;ﻧﻴﺰ ﻃﻠﺐﺍﺳﺘﻌﺎﻧ= 5174; ﻭﮐﻤک اﺯﺧﺪﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺘﻘرَبّ ﺑﻴﺸ᥵= 6;ﺮ ﺑﺴﻮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ (= ﺑﺎ تَقرُّب ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﻭﺗﺸﺒّﻪ به ﺍA= 191;ﻠﺎق الهی ﭙﻴﺮ ﻭ ﺟA= 204;ﺘﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﻃﻠﺐ ﻣ= ﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﮐﻤک ﺪﺭ ﺍﻳّ= ;ﺎک ﻨﺴﺘﻌﻴﻥ برا&= #65263; عبادات ﻭ ﺑﻬﺘ= ;ﺮ ﻧﻤﻮﺩﻥ کیفیّت ﻋﺒﺎﺩ= ﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﻭﺧُﺬ&#= 65247;ﺎﻥ ﻮ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪ= ﺭ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺘﻌﺒﺪﺍﻥ ﻘﺸ&#= 65198;ﻯ که ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ = 5203;ﻠﻮکی اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 604;هی ﻨﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ&= #64400;ﻤک ﻮ ﻣﻌﻮﻧﺖ ﻭ ﺍﺭ= ﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﻣَﻌﻴّﺖ ﺑﺎ &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺒﻮﺩﻥ ﻤʌ= 28;ﺼﻴﺖ ﻭ تمرّد ﻧﺪﺍ᥷= 7;ﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻨﻤﻴ= 4401;ﻨﻨﺪ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ = ﻭﻋﺪﻩ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ ﻭﻋ&= #65268;ﺪ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻭ ﺗﺸ= ﻮﻳق ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺗﺮ&= #65259;ﻴﺐ ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ = ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺿ&= #65252;ﻥ اﺭﺍﺩﻩ ﻭ مَش®= 0;ّت الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﻪ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎﻳﺪ &#= 65165;ﺯ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ= ﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍع عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی کنند. ﻭﺗﺸﺒّ᥽= 8; ﺻﻔﺎتی ﻮﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﺩ= 5197;ﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﺗعقل = 575;لهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ= ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻗﺪﺭ الهی هست= ند ﻭلی ﺒﺎ ﺍﺯﺍﺩ= 5263; اﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟﻚ. &= #65261;ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻏﻴﺮ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ اﺯ ﻗﻀﺎ ﻭ = ﻗﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻃل کنندﻩ ﻭﺧُﻨث= ی کنندﻩ ﺍﻋﻤﺎ᥼= 5; ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﺎ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺎﺷﻴﻢ. ﻭ ﻋﻠﺖ= ﺑﻄﻠﺎﻥ عباﺩﺕ ﻗﺸﺮﻳʌ= 62;ﻥ همین اﺳﺖ. (إﺣʋ= 70;ﺎﻁ) ﻫﺒﻮﻃ ﻮ ﺳﻘﻮﻃ = ﻮ ﺧﻨثی ﺸﺪﻥ اﻋA= 252;ﺎل عباﺩﻯ اﺳﺖ ﺣ= 8;ی ﺒﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒ= 5198; ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺭ&= #65261;ﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺻﻴﺎم ﻮ ﺷﺒ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻡ ﻋﺎﻗ&= #65170;ﺖ جَهَنّم اﺳﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎم آﻳﺎﺕ ﻗ= 5198;ﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳﺖ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺑ= ﺎﻳﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷتی ﺴﻠA= 262;کی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﻤﻮ&= #65193;.<o:p></o:p> حدیث 1679 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ127 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻤَﻥ ﺰﻋم ﺃ᥽= 3;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﺴوء ﻮ ﺍﻟﻔﺤﺸاء ﻔ= 5240;ﺪ ﮐﺬﺏ علیّ اﻟ᥼= 8;ﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥّ &= #65165;ﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ بغیž= 5; ﻣﺸﻴّﺘﻪ ﻓﻘﺪ ﺃﺧﺮج اﻟ= 5248;ﻪ ﻣﻥ ﺴﻠﻄﺎﻧﻪ ﻭ = ﻣﻥ ﺰﻋم ﺃﻥ اﻟﻤﻌ= 5166;ﺻﻰ ﻋﻤﻠﺖ بغیر ﻗʌ= 62;ة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺪ ﮐﺬ&= #65167; علیّ اﻟﻠﻪ ﻭ ʌ= 51;ﻥ کذﺏ علیّ اﻟﻠ= ﻪ ﺃﺩﺧﻠﻪ ﺍﻟﻠﻪ &= #65165;ﻟﻨﺎﺭ ﻫﺮکَس م= ُدّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻔﺤﺸ&#= 1575;ء ﻮ ﺯﺷت کاری نمی ﺪﻫﺪپس ﻋ᥽= 2;ﻠﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 65261;ﻍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ( ﮐﺴ= ;ﺎﻧﻴﮑﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟﺮA= 165; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣ&= #1578;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻣطیّع ﺨﺪﺍ ﺩʋ= 65;ﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻴﺮﻭﻯ &= #65170;ﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻥ ﺒسلوک الهی ﻮﺗﮑﺎﻣل= ; ﻮ ﺧﻴﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒ&#= 65194;ﻫﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮ= ﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ که ﺩ&#= 65197;ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ مُدّعی ﻫﺴﺘ= ;ﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ &= #64404;ﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﺩم ﺮ&= #65165; ﺑﺪﻭﺭﺧﻮﺩ ﻭ ﺑ&= #65194;ﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی گرﺩ ﻣﻴﺁﻭﺭﻧA= 194;) ﻭ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ مُ= 583;ّعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺷﺮّ ﺑﺪﻭﻥ م&#= 1614;شیّت الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65199; ﺳﻠﻄﻪ ﻭ ﺳﻠﻄﻨ&= #65174; ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻭ ﺑ= ﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺪ= ﺑﻴﺮ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎ&= #65199;ﻯ ﻄﺮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ( ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﮔ= ;ﻨﺎﻫﺎﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﻚ ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﺳﺎ= 5247;ک ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #1602;ع ﭽﻮﻥ اﺧﺘﻴﺎﺭ &#= 65207;ﺨﺺ ﺑﻮﺩﻩ ﺭﺿﺎﻳﺖ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﻣﺎتع گرﺩﺩ ﺗʋ= 66; ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺴ&#= 1605; ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭح ﺨ= ﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﻨﺪ. مع دلک @= 381;ﻮﻥ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧ&#= 65194;ﮔﻰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ &= #65165;ﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑ&= #1604; ﺠﻬﻨم ﺒﻌﺪﻯ ﻭ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﻫ&= #65166;ﻯ ﺠﻬﻨﻤﻰ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; تمرّد ﻭ ﻣﻌﺼ᥾= 8;ﺖ ﻓﻌلی ﺨﻮﺩ ﺩﺍ= 5207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ &= #65255;ﻮع فوق بشری ﻨﭙﺮ= ﺩﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩ&= #65197; ﺻﻮﺭﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺳ&= #65166;لی ﻤﻌﺪﻭﺩ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺒ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنونیﻭﻫﻤﺮﺍ= ﻩ ﺑﺎﻋﻘل ﺒﻴﺸﺘ= 5198;ﻯ مُیسّر ﺧﻮﺍﻫ= ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺧﻴﺮ= ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﺯلی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﮐﻨﻮنی ﺴﺎﻟﻚ = 5169;ﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﮐﻤﮑﻬ&= #65166;ﻯ ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ اﺿﺎ= 5235;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘﻖ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ م¡= 5;دّعی ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ &= #65192;ﻮﺩ ﺭﺍ بغیر ﺍﺯ ﻧA= 268;ﺮﻭﻯ الهی اﻧﺠﺎم ﺪ= ;ﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻭغ بسته ﺍ᥸= 3;ﺖ ﻭ ﺗﻬﻤﺖ ﺯﺩﻩ ﻭ= ﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭغی ﻤﻨﺴﻮA= 167; ﮐﻨﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺧل آﺗﺶ ﺟﻬ= 5256;ﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ (ﺳو&= #1569; ﻮ ﻓﺤﺸاء ﺍﻣﻮ= 5197;ﻯ ﺬﺍتی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟک ﺤﺮﺍم اﺳﺖ. ﻭ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺪﻭﻥ ﻔﺤﺸاء = 5194;ﺭ ﻫﺴتی ﺴﺎﻗﻄ ﻨ= 5252;ﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺎ&#= 1606;ع اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﻭﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ ﺳ= 5248;ﻮکی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ &= #65239;ﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺎ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ ﺴُﻨّﺘﻰ ﮔﺮﭼA= 258; ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻟﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭل= 740; ﺠﺒﺮﺍﻥ عدم ﺴA= 248;ﻮک الهی ﺮﺍ ﻧﻤﻰ A= 255;ﻤﺎﻳﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ سلوک الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺯﻧﺪگی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭس&= #1575;لک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 04;ﺎهی ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65194;ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﮕﻨﺎﻫﺎنی ﺒA= 198;ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ ﻋﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺑﺮﺍﻯ کنترل ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ= ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﻤﺒﻌوث A= 251;ﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺑﻄﻮﺭ &= #64400;ﺎﻣل ﻮﻣﺎﺩﺍﻣﻴﮑﻪ &#= 65193;ﺭ ﻧﻮغ ﺒﺸﺮﻯ هس= 78;ند ﻣﻌﺼﻮم اﺯ ﻣﻌ= 5212;ﻴﺖ ﻳﺎ تمرّد ﻭ ﮔʌ= 56;ﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻌﺎ&#= 65233; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺻﻮﻟﺎ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﻋﺎ&#= 65267;ﺖ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺒﻨﺎم گناﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧʋ= 94;. ﻭﻣﻌﺎﺻی ﻴﺎ ﻣ&#= 65228;ﺼﻴﺘﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑ&= #65258; ﺑﻤﻌﻨﻰﮔﻨﺎﻫ= 5166;ﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺑﻤﻌنی = 5176;ﻤﺮﺩ ﻭ ﺳﺮپیچی اﺯ ʋ= 93;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʌ= 48;ﻮک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1680 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎA= 193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: آلآجَلّ المقضی ﻫﻮ ﺍﻟ= ;ﻤﺤﺘﻮﻡ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﻀﺎﻩ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﻭ ﺣﺘّﻤﻪ ﻭ(ﺍﻟ&= #65156;جَلّ) ﺍﻟﻤﺴﻤّﻰ ﻫﻮ &#= 65165;ﻟﺬﻯ ﻔﻴﻪ ﺍﻟﺒﺪاء = 5267;ﻘﺪّم ﻤﺎ ﻳﺸاء ﻮ ﻳﻮ&#= 1652;ﺨّﺮ ﻣﺎ ﻳﺸاء ﻭ ﺍﻟ&#= 65252;ﺤﺘﻮم ﻠﻴس ﻓﻴﻪ ﺗﻘﺪ&#= 65267;م ﻮ ﻟﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ A= 155;جَلّی که ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎ= 5263; الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʋ= 98;ﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺮﻯ ﺤﺘ&= #1605;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺮ&#= 65165; ﻗﻀﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺣ&= #65176;م ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ (م&= #1614;شیّت الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ = 5165;ﺳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ نوع بشری اﺳﺖ = ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘل ﻮ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ&= #1587;لوک الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﻣﻘﺎﺑ&#= 1604; ﺠﻬﻨم ﻮ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; تمرّد ﺑﻨﻤﺎﻳ= ;ﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮ&#= 65165;ﻧﻪ ﻣﺬﻫبی اﮐﺘﻔʋ= 66; ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﺤﺘﻤﻴﺖ ﺭ&= #65165; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﺑﺸﻮ&= #65193;. ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟ&= #1705; ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮک= 740; ﺒﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻨʌ= 28;ﻘﺪ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒلی اﻟﻬﻰ ﺑA= 166; ﻗﻀﺎﻯ ﺒﻌﺪﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻣ&#= 65194;. ﻭﻗﻀﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﺍﻥ مَشیّت= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻨﺠﺎ = ﺑﻤﻌنی ﻘﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﺍﻭ&= #65197;ﻯ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎلک ﺒﺎﻳ= 5194; ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺗﻤﺎم &#= 65252;ﺮﺍﺣل ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭحی A= 198;ﺍ ﺑﺪﺭﺳنی اﻧﺠʋ= 66;م ﺒﺪﻫﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺒﺴﺘﻪ &= #1605;َشیّت ﻗﺒلی الهی ﺮﺍ= ; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ مَش= 40;ّت ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﺗﻤﺎم ﻨﻤﻮﺩA= 257; ﺑﻮﺩ ﺣﺎل عمل= 5; ﺍﻧﺠﺎم گرﻓﺘﻪ ﻣﻮﺭﺩ = 5193;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻳﻦ A= 239;ﻀﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﻣ= ;ﺮﺣﻠﻪ ﺗﻮﻓﻴق ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻭ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷتی ﺘﺎﺯﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65267;ﺎﻓﺖ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺣ&= #65248;ﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺎﺯ ﺗﻠ&= #65166;ﺵ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺩﺍﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʋ= 98;ﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ.) ﻭﺃجَل= 617; ﻤﺴﻤّﻯ هماﻥ = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ (ﺑِﺪ= ﺍء) ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻮ&#= 65183;ﺐ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎ ﻭ ﺩﺍ= ﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮ= ﺣﻠﻪ ﺗﻘﺪﻳم ﻮ ﺗﺎﺧ&#= 65268;ﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻳﺠﺎ&#= 65193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻘﻀﺎﻭ&= #65173; ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺳﺖ ﻭ &= #65169;ﺤﺪّ ﮐﺎفی ﺼﺎﺩق ﻮA= 227;ﺎﻣل ﺒﻮﺩ ﺗﺴﺮیع ﺪ= 5197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ&= #65257; ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺎم ﺒِﺪﺍء A= 193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻧﺎ شایستگی ﻮ ﻧﻘ= ﺺ ﻭ ﻋﻴبی ﺪﺭ ﮐﺎ&#= 65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ هماﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ A= 261; ﻃﺒق هماﻥ ﺴﺮʌ= 55;ﻮﺷﺖ ﻭﺍجَلّ ﻤﻘﺮ᥷= 7; ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ ﺍﻧﮕﺎ&#= 65257; ﺗﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻭ ﺣتی اﺣﺘﻤﺎA= 247;ﺎ ﻃﺮﺩ ﺍﺯ ﺳﻠﻮک &= #65194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻳﻥ = ﺒِﺪﺍﻯ الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍجَلّ اﻳﻥ ʌ= 52;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; بِدای الهی ﻨ&#= 65166;م ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺧﺎﺹ ﺳ= ;ﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای شش گانه الهی نو= 593; بشری ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﺍجَلّی ﻴﺎ ﻣ᥾= 0;ﻠﺖ ﻭ ﺷﺮﺍﻳطیّ اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺣﺘمی ﻮﺑﺎ= 5267;ﺪ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻃﻰ مراحل و شرای= 591; ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺳﺎﻟ&= #1705; اﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻯ &= #65208;ﻬﻮﺩ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﻣﻘﺼﻮ= ﺩ ﺍﺯ ﺍجَلّ ﻤﺴʌ= 52;ّﻰ ﻫﻤﺎﻥ اجَلّ ᥽= 2;ﻘﺮﺭ ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻤ&= #65198;ﺣﻠﻪ ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﺎﻳ&= #65194; طی ﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻥ &= #65194;ﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟک&#= 1740; ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍ&= #65219;ﺎﻋﺖ ﻣﺤﺾ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5262;ﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هرﻳک اﺯ ﻫﻔﺖ A= 251;ﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ هفت ﺷﻬﻮﺩ تجل= ;ّیات ﺍﻟﻬﻰ ﺑِﺪﺍء = 5251;ﻘﺮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗغی&#= 1585; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗ&= #65170;لی ﺒﺴﺮﻧﻮﺷتی ﺒA= 198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺘﺒﺪﻳل گرﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺒ&#= 1616;ﺪﺍء ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈ&= #65198;الهی ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎفی ﺪ= 5267;ﺪﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﻤʌ= 62;ﻓق ﻨﻤﻮﺩﻥ اﺳﺖ. ﻭ&= #65193;ﺭ ﻭﺍقع ﺘﻐﻴﻴﺮ = 5255;ﻈﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﮐ&= #65166;فی ﺪﻳﺪﻥ ﻮﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; ﺪﺍﺩﻥ ﻴک ﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65268;ک ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮک= 740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﻮﺩ. ﻣ= ﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﻨﺎﻗﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺟ&= #65166; ﻣﻴﺰﻧﺪ ﻭﺩﺭ ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﺎ ﺗﮑ&= #65252;ﻴل ﺒﻘﻴﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ &= #65252;ﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻧﻔﺎ&= #1602; ﻮ ﺗﻌﻤﺪ ﺩﺭ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻭ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ = ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ اﺯ ﭘﻴﺮ الهی ʋ= 94;ﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﺗﻤﺎم اﻣﺘﻴﺎA= 199;ﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒلی = 582;ُنثی ﺸﺪﻩ ﻭﺍﺣﺒﺎﻃ &= #65252;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم ﺮﺳ= 5268;ﺪ. ﺑﻴﻤﻪ الهی ﺸʋ= 94;ﻩ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;.ﻭلی اﻣﮑﺎﻥ ﺘﻌﺎﻟ= 5268;ﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭﻋ&#= 65248;م لَدُنّی ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺑﺮخی ا= 5183;ﻠﻬﺎ ﻳﺎ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ &= #65200;ﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ که ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ اﺳﺖ ﺗﺴﺮیع ﻮ = 5175;ﻘﺪﻳم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 75;جَلّ آﻧﻬﺎﺳﺎﻋﺖ ﻣ= 5198;گ آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳ= ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﺎﻳﺎﻥ گرﻓﺘﻥ ﻔﺮﺻﺘA= 260;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65262;ﺑﻪ ﺳﻠﻮکی ﺁﻧﻬﺎ = 5251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻥ اجَلّ ᥴ= 9;ﺎﺯ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻳ&= #65194;ﺗﺮﻯ ﻤﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺮﻳ&#= 65253; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﻭﻳﺎ ﻧﻔﺮﻳﻥ ﻤ&= #65224;ﻠﻮﻣﺎﻥ اﺯ ﺳﺘم آنان ᥷= 9;ﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﺪﺗ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻤﺮ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺑA= 268;ﺸﺘﺮﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺣﺘﻤ&= #65268;ﺖ ﻣﻄﻠق اﻳﻥ اﺣA= 262;ﺍل ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺭﺍﻯ ﺪ&= #65165;ﻭﺭﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ &#= 65240;ﻬﻘﺮﺍئی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺁﻥ ﻤُ&#= 65188;ﺮﺯ ﺍﺳﺖ. ﺍجَلّ ﻤA= 204;ﻤّﻯ ﻮ ﻣﻌﻴﻥ ﺨﺎﺹ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺍجَلّ عام غیر ﻣﺴﻤّ= ﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻳ&= #65253; اجَلّ ﻣﺴﻤّﻯ= ﺤﺘمی اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺘ= ﻘﺪﻳم ﺰﻣﺎنی ﻨﻴﺴﺖ (&#= 65203;ﺮ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣ&= #1615;ﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻘ&= #65260;ﻘﺮﺍﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎی ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺑﺪ&= #65175;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺪﺭ ﻧﻮع &= #65170;ﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﻭ ﺗغیر ﻧﻈﺮﻯ اʋ= 99; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻐﻴﻴﺮ = ﻧﻈﺮالهی ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩ&= #65197; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗت= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ &= #65227;ﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺟﺪّﻯﺘﺮ &= #65261;ﺑﺎ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯ&#= 65257; ﺳﺎﻟک ﻤﻨﺠﺮ ﺑ&#= 65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑ&= #65256;ﺎم ﺒِﺪﺍء ﻭ ﻗﻀﺎ= 569; ﻭ ﻳﺎﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ = ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﭙ&= #65166;ﺩﺍﺵ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺩﻥ = ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺮﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺩﺭ = ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ = ﻭﺍقع اﺟﻠﻬﺎﻯ ﻤﻬم = 571;ﺟﻠﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﺩﺭﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺨﺘﻠA= 234; ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺭﺩ. = ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻄ هر ﮐﺪﺍم ﺪﻗﻴA= 240;ﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ. ﺗ&= #65166; ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65251;ﻨﺠﺮ ﺑﺒِﺪﺍﻯ اﻟﻬA= 264; ﭘس ﺍﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍ= ﺭﺍﺩﻩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺪﺭ ﻣ&= #65204;ﻴﺮ مَشیّت ﺍﺯلی &= #1575;لهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= بِدای الهی ﺘﻐﻴﻴﺮ ʌ= 55;ﻈﺮﻯ ﺒﺪﻭﻥ ﺘﺎﻣﻴﻥ &= #65176;ﻤﺎم ﺸﺮﺍﻳﻄ لاﺯﻡ = 5261;ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗ= ;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ &#= 65165;ﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔ&= #65198;ﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍجَلّ A= 169;ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺭﺳ= ﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨ&= #65248;ق اﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳ&= #65166;ﻟکی که ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻤﺮ= 711; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭلی &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑِﺪاء ﮐﺮﺩ ﺩA= 261; ﺑﺎﺭﻩ ﺟﺎﻥ اﻭ&#= 65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴ&#= 65194; ﺗﺎ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ = ﮔﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻋﻤﺮ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ ﻮ ﺣتی اﮔﺮ ﻟﺎ= 5199;م ﺒﻮﺩ ﻋﻤﺮﻯ ﺪﺭ&= #65165;ﺯ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮ&= #65193;. ﺗﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﺑ= ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﻧﻴﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺒﺎﻳﻥ کاﻣﻠﺎA= 247;ﻬی ﭽﻘﺪﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; همیشه ﺩﻋﺎﻯ ᥶= 4;ﺪّﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻋﻤﺮ ﭘﻴﺮ ﺁﻧﻬ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﺪ = ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮﻯ ﺒﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺳﺎﻟکی که ﭘﻴʋ= 98;ﺵ ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ ﻳﺘ&= #65268;م الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;.ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺣﺘ&#= 65252;ﺎﻟﺎ ﭘﻴﺮ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ &= #65252;ﻌﺮفی ﻨﮑﻨﺪ. ﻭ ﺗﻘﻠﻴ= ﺪ ﺑﺮ ﻣﻴﺖ ﻣﺸﮑل &= #65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺍ= ;ﺣﺴﺎﻥ) ﻳﻌنی سلوک الهی ﻭﺗﺤﺴﻴ᥽= 3; ﻮﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5166; سلوک الهی ﻭﻣ&= #65256;ﻈﻮﺭ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺻﺪﻗ&= #65166;ﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65256;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺩﺍﺧ&= #65174; ﭘﻮل ﺨﺪﺍ ﺑﻌﻨ&#= 65262;ﺍﻥ ﺼﺪﻗﻪ ﺑﺎﻋث ﻃ&#= 65262;ل عمر ﺍﻧﻬﺎ ﺷﺪA= 257; ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺭفع ﺨ&#= 65220;ﺮ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﺑﻴﻤ&= #65166;ﺭﻯ ﻮ ﺣﻮﺍﺩثی ﮔﺮ= 5193;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻَﺪَﻗA= 258; ﻳﺎ ﺍثباﺕ ﺻِʋ= 94;ق ﺴﺎﻟک اﺳﺖﮐﻪ = 5191;ﻄﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﺎنع A= 208;ﻬﻮﺩ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ = ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺳﺎﻟک ﺼ&= #65166;ﺩق که ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم = 5262;ﺍقعی ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﺤﺾ = ﻭ ﻋﺸق سرشار ﻭ ج= ;ِدّیت ﻭ ﻓﺪﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﻔ= ﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪﻫﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌ&= #1606;ی هماﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭʋ= 65;ﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ کیفیّت= ; ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﮔﺮ ﺑ&= #65166; کیفیّت ﺑﻴﺸﺘ= ﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻤﻴتی ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65247;ﺬﺍ ﺍجَلّ ﻮ ﺗﺎﺭʌ= 67;خ عمر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍA= 199; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺯﻣﺎن= 740; ﺒﺎﺷﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65165;ﺳﺘﻬﻠﺎک ﻛﺮﺍﻣﺎﺕ نوع بشری کنونی ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس ﺑﺮ ﺣ= ﺴﺐ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻮ ﺗ= 4401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﺨﻮﺩ ﮐﺮ= 5165;ﻣﺎتی ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺻﺮﻑ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺒﺎﻋث ﺍﺯﺩﻳﺎ= 5193; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺎ = ﺻﺮﻑ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻟﺬﺗ&= #65260;ﺎ ﺑﺎﻋث ﭘﺎﻳﺎﻥ &#= 65262; تَقرُّب ﻣﺮﮒ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐ= سی کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 4401;ﺎﻧﺎﺕ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65211;ﺮﻑ سلوک الهی ﻭﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮑﻨ&#= 65194; ﻧﻪ ﻓﻘﻄ کرﺍﻣ= 5166;ﺕ ﺍﻭ ﮐم ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑ&= #65198; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺩﺭﺍ&= #65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﻗﺪﺭﺗ= 5260;ﺎﻯ ﺬﻫنی ﻮﻋﻘﻠﻰ = 5261;ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ ﺸﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺭﻭﺍ&= #1606;ی ﻮﻋﺸﻖ ﻭﻋﺎﻃﻔ&#= 65258; ﺑﮑﺎﺭ الهی ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﭼﻨ&= #65194; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺨﺼﻮ&#= 65209; ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ ﺮ&#= 65261;ﺍﻧﻰ ﻭﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﻋ&#= 65212;ﺒﻰ ﻭﺗﻌﻘﻠﻬﺎﻯ ﻨ&#= 65166; ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﮐﺴﺐ &= #65251;ﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺪﺭ ﺯ&= #65255;ﺪگی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1681 – <= /b>امام میفرماید کا&= #65253; اﺑﻠﻴس ﺃﻭل ﻤ= 14;ﻥ ﻨﺎﺡ ﻭ ﺃﻭل ﻤﻥ = ﺘﻐﻨّﻰ ﻭ ﺃﻭل ﻤﻥ ﺤَﺪ&#= 65165; ﻗﺎﻝ ﻟﻤّﺎ ﺃک= 604; ﺁﺩﻡ ﻣﻥ اﻟﺸﺠ&#= 65198;ة ﺗﻐﻨّﻰ ﻗﺎﻝ ﻓ&#= 65248;ﻤّﺎ ﺍﻫﺒﻄ ﺤﺪﺍ ﺑﻪ = ﻗﺎﻝ ﻓﻠﻤّﺎ ﺍﺳﺘﻘ= 5198; علیّ اﻟﺄﺭﺽ ᥽= 5;ﺎﺡ ﻓﺄن کُرِه ﻣﺎ= ;فی اﻟﺠنّة ﻓﻘﺎل= ; ﺁﺩﻡ رَبّ ﻫﺬﺍ ﺍﻟʋ= 96;ﻯ ﺠﻌﻠﺖ ﺑﻴنی ﻮ &#= 65169;ﻴﻨﻪ ﺍﻟﻌﺪﺍﻭﻩ ﻟﻤ&#= 65155; ﻗﻮّﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺃ&#= 65255;ﺎ ﻓی اﻟﺠﻨّﻪ ﻭ = 5165;ﻥ ﻠﻤﺘﻐﻨّﻯ عل®= 0;ّه ﻟﻤﺃ ﻗﻮّﻋﻠﻴ= 5258; ﻓﻘﺎل اﻟﻠﻪ ﺍ= 5247;ﺴﻴّئة ﺑﺎﻟﺴﻴّئة ﻭ A= 165;ﻟﺤﺴنة ﺑﻌﺸﺮ ﺃﻣثاﻟA= 260;ﺎ ﺍلی ﺴبع ﻤﺎئة= ; ﻗﺎل رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ﻝ ﻟﺎ ﻳﻮﻟﺪ ﻟک ﻮ&= #65247;ﺪ ﺍﻟّﺎ ﺟﻌﻠﺖ ﻣ&#= 65228;ﻪ ﻣﻠﮑﺎ ﺃﻭ ﻣﻠﮑ&= #65268;ﻥ ﻴﺤﻔﻈﺎﻧﻪ ﻗﺎ&#= 1604; رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ﻝ ﺍﻟﺘﻮبة ﻣﻌﺮA= 261;ضة فی اﻟﺠﺴﺪ ﻣﺎA= 193;ﺍم ﻔﻴﻬﺎ ﺍﻟﺮﻭﺡ &= #65239;ﺎﻝ رَبّ ﺯﺩﻧﻰ ﻗʋ= 66;ل ﺃﻏﻔﺮ ﺍﻟﺬﻧﻮ&#= 65167; ﻭﻟﺎ ﺍُﺑﺎﻟﻰ &#= 65239;ﺎل ﺤﺴبی ﺍﺑﻠﻴس = ﺍﻭﻟﻴﻥ کسی ﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻧ= 5262;ﺣﻪ ﺧﻮﺍنی ( برمیّت وامو= 85; نا مطلوب ابلیس ) &= #65170;ﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ (ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫ&= #65168; ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺮﺍ ﺍ= ﺑﻠﻴس می ﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ &#= 65169;ﻠﺒﺎس ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻭ ﺭﻳﺎ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﺮ ﺗﻦ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ= لی سلوک الهی ﺨﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨمی ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺑﻠﻴس ﻧﻮﺣﻪ = 5191;ﻮﺍﻥ ﻭ ﺟﻨﺠﺎل ﺮﺍﻩ &= #65165;ﻧﺪﺍﺯ ﮐﻪ (ﻭﺍ اﺳﻠﺎﻣ&= #65166;ﻩ) ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻥ ﺸ&= #65268;ﻄﺎﻥ ﻮ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻭ ﻣﻨ= ﺤﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ اﺳﺖ) ﻭ ﺍﻭ ﺍﻭﻟ= ﻴﻥکسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻐﻨّ= 5263; ﻮ ﺑﺂﻭﺍﺯ ﭘﺮﺩ&= #65165;ﺧﺖ. ( ﻭ عملا شادما= نی کرﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗ= 578;ی ﺁﺩم اﺯ ﺩﺭﺧﺖ &#= 65187;ﺮﺍم ﺨﻮﺭﺩ ﺍﺑﻠﻴس &#= 65169;ﺂﻭﺍﺯ ﺧﻮﺍنی از خورسندی ﭙﺮﺩ&= #65165;ﺧﺖ) ﻭ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪﺁﺩ&#= 65249; ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺳﻘﻮﻃ کرﺩ ﻧﻮﺣﻪ ﺧﻮ= 5165;نی ﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ &= #65261; ﺳﺮﺍئی ﺮﺍ ﺍﺩ= 5165;ﻤﻪ ﺩﺍﺩ. ﻭﭼﻮﻥ ﺮﻭ= ﻯ ﺰﻣﻴﻥ ﻤﺴﺘﻘﺮ &= #64404;ﺮﺩﻳﺪ ﻧﻮﺣﻪ ﺧﻮﺍنی = 5198;ﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﻳﺎ&= #65193; ﺁﻭﺭﻯ هاﻯ ﺒﻬ= 5208;ﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ. (ﺻﺮﻑ= ; ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻳ&= #65260;ﻮﺩﻳﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻣﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﺪم ﻨﺎﻟﻪ &= #65165;ﺯ ﺍﺳﻠﺎم مورد نظر خود کرﺩﻩ = ﻭ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺭﺍﻩ ﻣ&= #65268;ﺎﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺍﺯﺑﻬﺸﺖ ﻳﺎ&= #65193;آوری ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭﺣﺎ&#= 65247;ﻴﮑﻪ خودشان ﺑﻔﮑﺮ= ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ʋ= 92;ﻮیش ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ) ﻟﺬﺍ = ﺁﺩم (انسان کامل ب&#= 1575;زگشته بخلق پیامبر گونه بخداون= 83; گفت ) ﺍﻳﻥ اﺑﻠ= 5268;س ﮐﻪ ﺑﻴﻥ ﻤﻥ ﻮ ﺍ= ;ﻭ ﺩﺷمنی اﻧﺪﺍ᥷= 1;ﺘﻰ( ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺒﺎﺭ&#= 65199;ﻩ ﺑﺎﻧﻔس أمّار= ه ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺷﻤنی با ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸ= 5198;ﻯ مشرک ﺑﺮﺍﻯ هر= ;ساﻟﻚ ﻭ کامل الهی ﺁ= ﺩم چون هر پیامبری شده ) &= #65251;ﻥ ﺪﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪ ﺑ= ﻮﺩﻡ ﺗﻮﺍﻥ ﻤﻘﺎﻭﻣ&#= 65174; ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65250; ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍ ﮐﻤ= ک ﻨﮑﻨﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﻗ&= #65166;ﺩﺭ ﺑﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺎ &= #65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺘﻢ. (ﺳﺎﻟک = ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻔس ﺃﻣّﺎﺭﻩ = 5191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮل &= #65170;ﮕﻴﺮﺩ ﻭﻳﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫ&#= 65166; ﺑﺎﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ &#= 65169;ﺎﻃل ﻮ اکثریّت ﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ ﻭﺗﺤﮑّﻤﻬﺎﻯ = 5153;ﻧﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭ ﻤﻘﺎﻭﻣ&#= 65174; ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟک ﻜﻤک ع= 02;لی ﻮ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩ= ﻩ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ) و ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻔﺖ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳ&= #65253; ﭙس ﺑﺎ ﻫﺮ ﺑﺪﻯ = ﻴﻚ ﺑﺪﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ &= #65251;ﻴﺪﻫﻢ ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻴکی &#= 65194;ﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﺎ ﻫﻔ&= #65174; ﺻﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻣﻴﺪﻫﻢ. ﺑﺎﺯ ﺁ= ﺩم گفت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑ@= 405;ﻮ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﺑﺪﻩ. ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻫ&= #65198; ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺗﻮ ﮐﻪ = ﻣﺘﻮﻟﺪﺷﻮﺩ( فرزند الهی انسان کامل ک= 607; تولد دوم اله= 740; بازگشت بخلق پس از مرگ قبل از مرگ را یافت ) ﺑﺎ ﺍﻭ ﻓ&#= 65198;ﺷﺘﻪﺍﻯ هنمراه ﻤﻴﮑﻨ= ﻢ ﻳﺎ ﺩﻭﻓﺮﺷﺘﻪ &= #64400;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺣﻔﻈ ﻨﻤ&= #65166;ﻳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ ﺁﺩﻡ ﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻤک ﺨ&#= 65262;ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻓ&= #65200;ﻭﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ه&#= 1605;ه ﻭﺍﺟﺐ میکنم ᥾= 1;ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺭس ﻫﻤﻪ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﻡ (برای همه طالبان نجات از هر کامل ال&#= 1607;ی ) وتا ﻣﺎﺩﺍﻣﻴ= 4401;ﻪ ( طالب توبه از هر کامل الهی &#= 65199;ﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻭح ﺪﺭ&= #65183;ﺴم ﻭ ﺍﺳﺖ و ﭘس ﺍﺯ = ﻣﺮﮒ طالب نجات و پس از وفات هر کامل الهی فرصت ﺗﻮﺑﻪ پذیری خداون= 83; و امکان ﺳﻠﻮک= ﻨﻴﺴﺖ) ﺑﺎﺯ ﺁﺩم ( انسان کامل ب= 575;زگشته بخلق پیامبر= 11;ونه ) کمک ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔ&= #65236;ﺖ ﻣﻥ گناﻫﺎﻥ ﺮA= 165; می ﺒﺨﺸﻢ ﻭﻫﻴ= 670; ﻨﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﻋﺘ&= #65256;ﺎئی ﺒﮑسی ﻮ ﭼﻴﺰﻯ &#= 65256;ﺪﺍﺭﻡ. (ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨ= ﺪ ﻭ ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ سالک ﭽﻘﺪﺭ ﺑʋ= 66;ﺷﻨﺪ) ﻭﺁﺩم آتگاه گفت ﻣﺮﺍ ﮐﺎف®= 0; اﺳﺖ ( زیرا در هستی با ارزش تر این عفو و نجات الهی برای نوع بشر= 740; نیست ﻭ (ﺁﺩﻡ) ﻫ&#= 65198; کامل الهی ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻄﺎﻟﺐ ﮐﻤک ﺒﻴﺸﺘﺮ نیست. ﻭﺧﺪﺍﻭʌ= 55;ﺪ ﻧﻴﺰ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; کمک ﺒﺎﻭﻟﺎﺩ الهی ﺁﺩﻡ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هر ﺰﻣﺎﻥ= ; ﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻘﺸﺮﻳﻮ&= #65253; ﺨﺮﺍﻓﺎﺗﻰ هر = 583;ین ومذهبی غیر سلوکی ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐﻣﻴﺪﻫﻨ= 5194;ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎﺋﺐ ﻣﻴﻨﺎﻣ&#= 65256;ﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1678 - ﺍﺯ ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ&#= 1779;۳ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺮﺣم اA= 247;ﻠﻪ ﻋﺒﺪﺍ ﺗﺎﺏ ال= 740; اﻟﻠﻪ ﻗﺒل اﻟA= 252;ﻮﺕ ﻓﺎﻥ اﻟﺘﻮبة A= 251;ﻄﻬّﺮة ﻣﻥ ﺪﻧس ﺍﻟﺨﻄ&#= 65268;ئة ﻭﻣﻨﻘﺬﻩ ﻣﻥ ﺸ&= #65236;ﺎ ﺍﻟﻬﻠکة ﻓﺮﺽ = 5165;ﻟﻠﻪ ﺑﻬﺎ علیّ ﻨﻔʌ= 04;ﻪ ﻟﻌﺒﺎﺩﻩ ﺍﻟﺼ&#= 65166;ﻟﺤﻴﻦ ﻓﻘﺎﻝ ﮐﺘﺐ ﺭﺑ&= #1617;ﮑم علیّ ﻨﻔﺴﻪ ﺍʌ= 47;ﺮﺣمة ﺍﻧّﻪ ﻣَﻥ عم = 4; ﻤﻨﮑم ﺴوءا بجهالة ثمّ ﺗﺎﺏ ﻣﻥ ﺒ= 5228;ﺪﻩ ﻭ ﺃﺻﻠﺢ ﻓﺎﻧّ&#= 65258; ﻏﻔﻮﺭ ﺭﺣﻴﻢﻭ&#= 65251;ﻥ ﻴﻌﻤل ﺴوءا ﻭʌ= 67;ﻈﻠم ﻨﻔﺴﻪ ثمّ یستغفر ﺍﻟﻠﻪ= ﻳﺠﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻏﻔﻮﺭﺍ &= #65197;ﺣﻴﻤﺎ ﺭﺣ&#= 65252;ﺖ ﻭﺑﺨﺸﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺧﺎﺹ ﻋﺒﺪ ﻭ ﺑﻨ= ﺪﻩﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ &= #65169;ﺨﺪﺍ ﮐﻨﺪ. که ﻗﺒل ا= 5199; ﻣﺮﮒ ﺳﺮ ﺑﺮﺳﺪ(= ﻋﺒﺪ تنها ﺑﻨﺪﻩ ﻣŸ= 1;یّع ﺴﻠﻮﮐﻰ است ) ﺯ&#= 65267;ﺮﺍ ﺗﻮﺑﻪ (ﺳﻠﻮﮐﻰ)= ﭘﺎک ﻛﻨﻨﺪگی ﺁثا᥷= 7; ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا= 5203;ﺖ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪ&= #65257; ﺍﺯ ﺷﻔﺎ یا پرتگاه ﻫﻠﺎﮐ= ﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺽ ﮐ= ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮑﻤک &= #1593;باﺩﺕ ﺻﺎﻟﺤﺎﻥ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم اﻓﺰﻭﺩ = 4400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺧ&#= 65262;ﺩ ﻓﺮﺽ ﻭ ﺗﻌﻬّﺪ &= #65261; ﻭﺍﺟﺐ ﺩﺍﻧﺴﺘ&#= 65258; ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺪﻫ&= #65194;. ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﺷ&= #65252;ﺎ ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻧ= ﺪﺍﻧم کاﺭﻯ ﺑﺪﻯ کرʋ= 93; ﻭلی ﺘﻮﺑﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎ&#= 1604; ﺁﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﻭﺧﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﺻﻠﺎح کرA= 193; ﺍﻭﺭﺍ ﻋﻔﻮ ﻭﻏ&= #65236;ﺮﺍﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﻭ ﺭﺣﻴم = ﺒﺎﺷﻢ ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺪﻯ کند ﻭ ﺑﺨﻮﺩ ﺳ= 5176;م ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل ﺁﻥ اﺳﺘﻐﻔﺎﺭ &#= 65255;ﻤﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻏﻔﻮﺭ = ﻭ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﻭ ﺭﺣ&= #65268;م ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ &= #65219;ﻠﺐ ﻏﻔﺮﺍﻥ اﺯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺒﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﭘس ﺍﺯ ﺭ&= #65215;ﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ مَشی¡= 7;ت (بِدای) الهی ا&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﻳ&#= 65253; گناﻫﺎﻥ ﻘﺒلی اﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﻏ&= #65236;ﻠﺖ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﺒﻮﺩه ﺍﻧﺪ. ﺗﻌ&= #65252;ّﺪ ﻭﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﮐ&= #65258; ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﻗ&#= 65208;ﺮﻳﻮﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺑﺎﺯ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65193;ﺭ ﺗﻨﻬﺎئی ﺨﻮﺩ = 5193;ﻭﺭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﺁﻥ کاﺭ ﺩﻳﮕﺮ &#= 65197;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮ= ﺑﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣ&= #65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺳﻠﻮک الهی ﺒᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﺗﺎ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪ. ﺍ&= #65211;ﻠﺎﺡ ﻧﻔس ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁ&#= 65253; ﺒﺼﻔﺎﺕ الهی ʌ= 56;ﻮخ فوق بشری اﺯ ﭘ= ﻴﺮکامل الهی اﺳﺖ. (ﻋﻤA= 246;) ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ سالک ﺑﺮﺍﻯ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰو توسل ﻭ ﺑﺎ ﺩﻳ@= 405;ﺮﺍﻥ ﺒﺨﺸﺶ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﮐﻤک ﻜﺮﺩﻥ ﺑﺪ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧند = 4344;س ﺍﺯ ﺭفع ﻤﺸﮑﻠ= 5166;ﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ و بشر®= 0; ﺨﻮﺩ به سلوک الهی &#= 65170;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.(ﮐ= ﺘﺐ ﻋلب ﻨﻔﺴﻪ ﺍﻟ= 5198;ﺣمة ) ﺗﻌﻬّﺪ ﺗﺮﺣ = 5; اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ= 5191;ﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺼﻮ&#= 65197;ﺕ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺳ&#= 65248;ﻮکی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1679 مکرر - ﺍﺯ ﭘﻴﺎ= 5251;ﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ34 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻳک اﻋﺮﺍبی ﺒʌ= 56;ﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ&= #65169;ﺎﺭﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﻭﺷﻥ کن ﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ &= #65239;ﺎﺑل ﻘﺒﻮل ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ؟ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣ&#= 65262;ﺩ: اﻥ= 17; ﺒﺎﺑﻬﺎ ﻣﻔﺘﻮح لإبن ᥳ= 3;ﺩﻡ ﻟﺎ ﻳﺴﺪ حتّی A= 176;ﻄلع اﻟﺸﻤس ﻣﻥ ﻤﻐ= 5198;ﺑﻬﺎ ﻭ ﺫﻟﻚ ﻗﻮﻟﻪ ﻫ= ل ﻴﻨﻈﺮﻭﻥ اﻟّA= 166; ﺃﻥ ﺘﺄﺗﻴﻬم ا= 5247;ﻤﻠﺎﺋکة ﺃﻭ ﻳﺄتی ﺮﺑّA= 242; ﺃﻭ ﻳﺄتی ﺒﻌﺾ &#= 65153;ﻳﺎﺕ ﺭﺑّﻚ ﻭ هی ﻄﻠ= 5262;ع اﻟﺸﻤس ﻣﻥ ﻤﻐ= 5198;ﺑﻬﺎ ﻳﻮم ﻴﺄتی ﺒﻌA= 214; ﺁﻳﺎﺕ ﺭﺑّﻚ ﻟ&#= 65166; ﻳﻨﻔﻊ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65267;ﻤﺎﻧﻬﺎ ﻟم ﺘﮑﻥ ﺁﻣﻨﺖ &= #65251;ﻥ ﻘﺒﻞ ﺃﻭ ﮐﺴﺒﺖ فی اﻳﻤﺎﻧﻬﺎ A= 191;ﻴﺮﺍ ﺑﺎ&#= 65167; ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨی ﺁﺩ&#= 65249; ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﺯ ﺍ&= #65203;ﺖ (ﻗﺒل اﺯﺗﻮﺑﻪ &#= 65203;ﻠﻮکی هر ﺍﻧﺴﺎﻥ غیž= 5; کامل الهی (ﺑﻨ= ﻰ ﺁﺩﻡ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ = ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5170;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺑﻥ = ﺁﺩم هستند. ﻭ ﺑنی ᥳ= 3;ﺩﻡ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘ&= #65268;ﺮﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﻴﺎ ﺁﺩم کاﻣل اله= ی هستند) ﻭ ﺍﻳﻥ A= 170;ﺎﺏ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻧ&= #65252;ﻴﺸﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﻭﻗ&= #1578;ی ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ از ﻣ= 5232;رَبّ ﻃﻠﻮع کند. ( ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺪﺍﺋم ﻮ ﻫﻤﻴﺸ&#= 64405;ﻰ ﺯﻳﺮﺍ ﻃﻠﻮع ﺨ&#= 65262;ﺭﺷﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﻐرَبّ م᥺= 8;نی ﻤﺤﺎل ﺒﻮﺩﻥ ﺮ&#= 65165; ﻣﻴﺪﻫﺪ.ﻭﺿﻤﻨ&#= 65166; ﻣﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﻏ= 5198;ﻭﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻃﻠﻮ&#= 1593; ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ ﻣ&= #65232;رَبّ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻄﻠﻮع ﻨﻮﺭ ﻗﺎ&#= 65163;ﻢ ﺩﺭ ﻣﻐرَبّ ﻭ A= 165;ﺧﺮ ﻭﻗﺖ ﻏُﺮﺑﺖ ﻭ &= #65165;ﻧﺰوﺍﻯ ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳA= 174;. ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﺪﻳﮕ&= #65198; ﺭﺍﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 262; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﻄﺮ&#= 1581; ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺁ&#= 65267;ﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ ﺗﻮ&= #1602;ع ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65207;ﺘﮕﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧ&= #65166;ﺯل ﺸﻮﺩ. ( ﺑﺠﺎﻯ ﻤ᥶= 8;ﻤﺪ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ) ﻭﻳ= ﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻳ&#= 65174; ﺑﺎ ﺑرَبّرخی اﺯ ﺁﻳﺎﺕ و مراتب و فرشتگان ﺧﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺑﻨﺰﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ. ( ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺁ= ;ﻣﺪ ﻧﻴﺎﺯ بتوبه ᥽= 5;ﻴﺴﺖ ﻭﺑﺮخی ﺁﻳﺎﺕ = 575;لهی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ و نه آخوندها &#= 64400;ﻪ ﺑﺪﻭﻥ سلوک الهی آیات شهودی ﺒﺮﺍﻯ ᥳ= 3;ﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺁ= ﻧﮕﺎﻩ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ = ﻧﻴﺎﺯ ﺑسلوک الهی ﺗ&= #65262;ﺑﻪ ﻭ ﺍﺻﻠﺎح ﺬﺍﺕ نیاز ﻧﺪﺍﺭﻧ᥷= 4;) ﺁﻳﺎﺕ الهی ﻮﺍقعی ﺒ= ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ دز پ= 40;مان همان کاﻣﻠﺎﻥ= الهی ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د بسالک هستند) &#= 65261; ﺍﻣﺎم ﺪﺭﺗﻔﺴ= 5268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻄﻠﻮ&= #1593; ﺨﻮﺭﺷﻴد اﺯ ﻣ= 5232;رَبّ ﺍﺳﺖ. (ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ= ; ﻤﻠﺎﺋک ﻮ ﺁﻳﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ اﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ شخصا ﺑﻴﺎﻳﺪ ʋ= 93;ﺭ ﻣﺮگ و محشر ومسخ ﺁﻧﻬﺎ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺮﺍﻓ= ﺎﺕ ﺩﻳنی ﺒﺮﺍﻯ ﻤ= 615;ﺮﺩﮔﺎﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع هاﻯ ﺣA= 268;ﻮﺍنی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺁﻳ&#= 65256;ﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺁ= ;ﻥ ﺒﻘﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺭﻭﺯﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65169;ﺮﺧﻰ ﺁﻳﺎﺕ ﺧﺪﺍﻳش= 575;ن ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻧف عی ﺒﺮﺍﻯ کسی اﺯ ﺍﻳﻤﺎʌ= 53; ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ (ﻭ ﺳﻠﻮ= ﻙ عملی ) ﺧﻮﺩﻧﺨA= 262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺯﻭﺩﺗ&= #65198; توبه را آغاز &#= 64400;ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥ ﺒﺎﻭﺭﻯ ﻨﻈﺮﻯ &= #65261; ﻋﻤلی ﺴﻠﻮک ﺁA= 255;ﻬﺎ ﻧفع ﺨﻴﺮ ﻭ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺮ= ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1580 - ﺍﺯ ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﮔ= ﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ: ا<= /span>ﻧّﻪ ﮐ= 5166;ﻥ ﻠﻠﺄﻭﺍﺑﻴﻥ غفوﺭﺍ ﻗﺎل هم اﻟﺘﻮﺍﺑﻮﻥ اA= 247;ﻤﺘﻌﺒّﺪﻭﻥ ﮐﻪ &= #65165;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻭّﺍﺑA= 166;ﻥ ﻮ ﭘﻨﺎﻩ ﺟﻮﻳﺎ&= #65253; غفوﺭ ﻭ ﺑﺨﺸﻨA= 194;ﻩ ﺍﺳﺖ( ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﭙﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻩ ﺑ&= #65192;ﺪﺍ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕﺍﻭ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ ﻭﺍﺳ&= #65220;ﻪﻫﺎﻯ ﺒحَقّ الهی کاملان پیامبر و اما= 605; گونه ﺨﻮﺍﻫند= ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺠﺎ&= #65255;ﺸﻴﻨﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ هستند) ﺍﻣﺎم ا= ;ﻳﻥ عباﺭﺕ را ﺗﻔ᥸= 4;ﻴﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎ&= #65253; ﺘﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﮔ&#= 65166;نی قبلا ﻤﺘﻌﺒّﺪ قشری بوده ﻳﻌ&= #1606;ی کسانی ﺘﻮﺑﻪ ᤨ= 0;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺁ= ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺗﻌﺒّﺪ ﻭ ﻇﺎﻫ&#= 65198; ﺍﻋﻤﺎل عباﺩ᥾= 3; ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﺘﻘﺪ&#= 1617;س دﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺠﺎﻯ &= #65153;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺎﻭﻟﻴ&#= 65166;ﻯ الهی ﺒﺮﺩﻩﺍ᥽= 5;ﺪ ﮐﻪ شایسته ﻏﻔ= ;ﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺍﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ= 5165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺗ&= #65228;ﺒّﺪﻯ هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪﺍA= 255;ﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻋﺒﺎ= 5193;ﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ برا وسیله ﺭﺍ ﻋﺒᥴ= 6;ﺩﺕ مقبول خدا میخوﺍند ﻭ ﻋﺒ= ;ﺎﺩﺕ باطل شرک آمی= 586; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ هر ﻤ= 5196;ﻫب اﺳﻠﺎمی رﺍ حتی ﺍﻋﻤﺎل همه مذاهب ﺳﻨ&= #1617;ﻯ ﻮ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُد= 617;عی ﻮﻟﺎﻳﺖ (متعب¡= 7;د) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ= ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻭﺧﻴ&#= 65166;ل ﻤﻴﮑﻨند ﮐﻪ ﻋ= 5170;ﺎﺩﺗﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻮّﺍ&#= 65167; ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺪﺭ ﺗﻮﺑﻪ نصو= 81; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1681 - اﺯ ﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﺷﺨصی ﻤﻴﮕﻮﻳA= 194; ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎ&#= 1606;ی ﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺳﺎﺯ = ﻭﻏﻨاء ﺪﺍ᥷= 7;ﻧﺪ ﻭﻣﻴﻨﺸﻴﻨم ﺁ= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻫ&= #65250;. ﺍﻣﺎم گفت ﭼﻨʌ= 68;ﻦ ﻧﮑن. ﺷﺨﺺ ﮔﻔﺖ = ﺣﺮﮐتی ﻨﺪﺍﺭﻡ ﺻﺪﺍئ= 740; اﺳﺖﮐﻪ ﺑﮕﻮش= 05; ﻤﻴﺮﺳﺪ (ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟ= ک ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻣﺎم ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ از ﻃرَبّ ᥷= 3;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺧﻮﺵ ﻣﻴﺂﻳ&= #65194;. ﻭﺿﻤﻨﺎ ﻣﺎنع = 587;لوک الهی ﻮ ﺗﻤﺮﮐʌ= 00; و توسل ﺍﻭ ﺍﺳʋ= 74;. ﻭ ﻣﻨﻊ ﺍﻣﺎم ﺒ&= #65198;ﺍﻯ ﺠﺎﻧﺸﻴنی اﻳʌ= 54; ﻃرَبّ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم گف= 78; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﺮ= 5165; ﻧﺸﻨﻴﺪﻩﺍﻯ ک= 607; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا= ;ﻥّ اﻟﺴمع ﻮ ﺍﻟﺒA= 212;ﺮ ﻭ ﺍﻟﻔؤاﺩ کُ = 4;ّ اﻭﻟﺌک کاﻥ عنه ﻣﺴﺌﻮﻟﺎ A= 239;ﺎﻝ ﺑﻠﺎ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﻓ= ﮑﺄﻧّﻯ ﻠم ﺃﺳمع هذﻩ ʋ= 65;ﻟﺂیة ﻗﻄّ ﻤﻥ کتاﺏ A= 165;ﻟﻠﻪ ﻣﻥ عجمی ﻮﻟﺎ A= 251;ﻥ عرﺑﻰ ﻟﺎ ﺟﺮﻡ &#= 65165;ﻧّﻯ لا ﺃﻋﻮﺩ ﺍﻥ ﺸ&#= 1575;ء اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻧّﻯ &#= 65155;ﺳﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻘﺎل ل= 607; ﻗم ﻔﺎﻏﺘﺴل ﻮ &#= 65211;ل ﻤﺎ ﺑَﺪﺍ ﻟﻚ ﻓ&= #65166;ﻧّک کنت ﻣﻘﻴﻤﺎ ع = 4;یّ ﺃﻣﺮ ﻋﻈﻴﻢ ﻣﺎ = ﮐﺎﻥ ﺃﺳﻮء ﺣﺎﻟﻚ ﻟ&#= 65262; ﻣُﺖ علیّ ﺬﻟ᥼= 2; ﺍﺣﻤﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺳﻠﻪ ﺍ&= #65247;ﺘﻮبة ﻣﻥ کلّ ﻤﺎ ﻳﮑ= 5198;ﻩ ﺍﻧّﻪ ﻟﺎ ﻳﮑﺮ&#= 65257; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻘﺒﻴ= 5186; ﻭ ﺍﻟﻘﺒﻴح ﺪﻋ&#= 65258; ﻟﺄﻫﻠﻪ ﻓﺎﻥ ﻠ&= #64401;لّ ﺃﻫﻠﺎ ﮐﻪ ﮔﻮʌ= 05; ﻭﭼﺸم ﻮ ﺩﻝﻫﻤگی ﻤﺴ= 5164;ﻮل کاﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ. آن ﺷﺨﺺ ﮔﻔﺖ ﺁ&#= 65197;ﻯ ﻣثل این اﺳﺖ ᤨ= 0;ﻪ ﻣﻥ اﻳﻥ آیه ﺭA= 165; ﻧﺸﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ&#= 65249;. ﻟﺎﺟﺮ ﻮ ﻟﺎﺑﺪ = ﺍﻥ ﺸاء اﻟﻠﻪ ﺩﻳ@= 405;ﺮ ﺑﺪﺍﻥ کاﺭ ﻧم= 40; ﭙﺮﺩﺍﺯﻡ. ﻭ ﻣﻥ اﺯﺧﺪﺍ ﺍ&= #65203;ﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. ﺍﻣ&= #65166;م گفت ﺑﺮ ﺧﻴﺰ ﻭ= 5231;ُﺴل کن ﻭ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ &#= 65169;ﺮﺍﻳﺖ ﻇﻬﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺻ= ل کن ( ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻯ ﻭﻧﻈ&= #65198;ﻯ که ﺗﺎﺯﻩ ﻳﺎﻓ= 5176;ﻰ . ﻭ (ﺻﻠﺎﺕ) ﻧﻤﺎʋ= 99; ﻭ (ﺻِﻠﻪ) ﻭ ﺍﺭﺗﺒ= ﺎﻃ ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ وتوسّل ﺧﻮﺩ ﺑ= ;ﮑﻦ) ﺗﻮ ﺑﺎ اﻭﻣﻘﻴ&#= 1605; ﻮ ﺃﻣﺮﻋﻈﻴﻤﻰ &= #65197;ﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻰ. ﻭ ﺑﺪﺗﺮ= ﺍﺯ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﻣﻴﻤُﺮﺩﻯ ﻭﺑ= 5166; ﺁﻥ ﺤﺎل ﻤﻰ ﺑﻮ&= #65193;ﻯ. ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﭙ&= #65166;س ﮔﻮ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺗ= ;ﻮﺑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻩ. ﺍﺯ ﻫﺮ= ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻭ ﺑ= ﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺍﺯ (ﻗﺒﻴﺢ) ᥴ= 5;ﮐﺮﺍﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻗﺒﻴ= ح ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺸﺎﻳ&= #65204;ﺘﮕﺎﻥ ﺁﻥ ﺮﻫﺎ ﮐﻦ ﮐﻪ= ﺧﻮﺩ ثاﻳﺴﺘﮕﺎنی ᥷= 4;ﺍﺭﻧﺪ. (ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ا&#= 65227;ﻀﺎﻯ ﺘﻥ اﻭ شاهد وگواه ﻫﺴﺘﻨﺪ= ; ﻧﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮐﻪ = ﺟﺴمی نیز ﺤﻀﻮﺭﻯ ﻨA= 194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺭﻭح ﺪﻳﮕﺮ ش&#= 1575;یستگی ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺠﺴم ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺪﻧﻴ&= #65166; ﮐﻪ ﺁثاﺭ ﮔﻨﺎ= 5257; ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﭙﻴﺪﺍ = ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐ= 5258; ﺁثاﺭ ﺳﻠﻮکی ʌ= 62; ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺪﻥ = ﺴﺎﻟک ﭙﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣ= ﺎم ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ ﻭﺿﻮ &= #65261;ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻭﻗ&#= 65174; ﮐُشی ﺪﺭ ﺩﻭﺭA= 257; ﺯﻧﺪگی کند. (ﻗA= 170;ﻴﺢ) ﺯﺷﺖ ﻭ ﺯﺷﺖ ﮐﻨ= ﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺃﻫﻞ) شای&= #1587;تگان ﺪﺍﺭﺍﻯ اﻫﻠﻴ= 617;ﺖ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ &#= 65208;ﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﺍلهی هستند<o:p></o:p= > حدی&= #1579; مکرر 1582 – اﺯ ﺍﻣﺎ= ;م ﺼﺎﺩق ﺎﺳﺖ (ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ34= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: ﻤﺎ &#= 65251;ﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻴﺬﻧﺐ &#= 65195;ﻧﺒﺎ ﺍﻟّﺎ ﺃجَلّ ᥸= 4;بع ﺴﺎﻋﺎﺕ ﻓﺎﻥ ا&#= 65203;ﺘﻐﻔﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻏُﻔﺮ ﻟ&#= 65258; ﻭ ﺍﻧّﻪ ﻟﻴﺬﮐ&#= 65198; ﺫﻧﺒﻪ ﺑﻌﺪ ﻋﺸ&= #65198;ﻳﻥ ﺴنة ﻓﻴﺴﺘﻐﻔA= 198; ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻴُﻐﻔ= 5198; ﻟﻪ ﻭ ﺍﻥ اﻟﮑﺎ&= #65235;ﺮ ﻟﻴﻨسی ﺬﻧﺒﻪ = 5247;ﺌﻠّﺎ ﻳُﺴﺘﻐﻔﺮﺍﻟ= 04;ه ﻫﺮ &= #65251;ﻮٴﻤﻨﻰ (ﺳﺎﻟک اﻭم کن = 6;ده ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﭼﻮ= ﻥ گناهی کند ﻫﻔ&= #65174; ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮﻯ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎ&#= 65197; ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ گناﻩ ﻧﻤﻮﺩ ﻣA= 262;ﺭﺩ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻮ ﻋﻔﻮ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﻴﺴ= ﺖ ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ﺑﻴﺎ&#= 65193; ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻮﺭ&= #65193; ﻋﻔﻮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﻭلی کاﻓﺮ ﺍﺳʋ= 74; ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻧﻤﻴ&= #65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺧﺪ&#= 65165; ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻫ= ﻔﺖ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻬﻠﺖ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎ= ﻋﺘﻬﺎ ﺷﺼﺖ ثاﻧﻴﻪﺍA= 263; ﻨﻴﺴتند. ﻭلی ʋ= 70;ﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘس ﺍﺯ&#= 65259;ﻔﺖ سعی ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺴA= 166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم گناﻫﺎﻥ ﺒﻄﻮʋ= 97; ﻧﻬﺎئی ﺒﺨﺸﻮﺩﻩ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺴﺎﻟﻬﺎ = ﺑﻌﺪ ﺑﻴﺎﺩ ﺑﻴﺎورA= 256;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺸﻮﺩﻩ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻩ ﺫ&= #65165;ﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣثبت @= 380;ﻮﻥ ثوﺏ پیراهن ﻧ&= #65194;ﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65227;ﺪمی ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ه= 87;تند. ﻣﻬم ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ &#= 65262; ﺩﺭک اﻧﺴﺎﻥ ﺑ= 5192;ﻄﺎﻯ کاﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳ= 5174;. ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍ&= #65199; ﻳک عمل ﺑﺎ ﺯﺑA= 166;ﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ; ﺁثاﺭ ﺭﻭحی ﺒﺠﺎﻯ ﻨ= 5252;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻋﺪ&= #65251;ﻴّﺖ ﺻﻔﺎنی ﺪﺭ ﺭﻭ= 580; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺟ= ﺒﺮﺍﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍی ﻭﻯ ا= 5203;ﺖ. ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮٴﻤﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﻓﻬﻢ ﻣﻬم اﺳﺖ. &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻓﻬﻤﻴﮑﻪ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺗث&#= 1576;یت ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺣﺮﻑ ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻤ&= #65220;ﻠﺒﻰﻭ ﻓﻬم ﺁﻥ کافی ʌ= 56;ﻴﺴﺖ. ﮐﺎﻓﺮ ﺟﺎﻫل ﻮ &= #65259;ﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. (ﺃج&#= 1614;لّ) ﺑﺘﺄﺟﻴل ﻮ ﺗﺄ&#= 65191;ﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭلی = 5252;ﻨﻈﻮﺭ ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺃج&#= 1614;لّ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠ&= #65262;ﮐﻰ ﻭ ﻣﻬﻠﺘﻬﺎﻯ ﻤ&= #65240;ﺮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ه= 585; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺄ&= #65191;ﻴﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪّﻯ &= #65194;ﺭ ﻳک ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﺠﺮ &= #65169;ﻌﺪم ﺘﺸﻮﻳق ﻤﺮﺍﺣ= 604; ﺒﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﻟﺬﺍ ﻫﻤّﺖ ﻭ جِدّی= ;ت ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺸﺪﻳ&= #65194; ﻭﺗﻠﺎﺵ ﻃﺎﻗﺖ فلرﺳﺎ ﺷﺒﻴﻪ = 78;َقرُّب ﺑﻤﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ&#= 65165; ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻥ ﻴک ﻤﺮﺣﻠﻪ مقدماتی ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﺮ&#= 65165;ﺣل ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺮﻭﺩ. ﺃ= جَلّ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻤﻌن= 740; ﻔﺮﺻﺖ ﻃﺒیعی A= 262; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ و اعمال ﺳﻠﻮﮐﻰ= ;ﺩﺭﻳک ﻤﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ (ﺍج&= #1614;لّ) ﻫﻤﺮﻳﺸﻪ ﺑﺎ (ﻋ= ﺠﻠﻪ) ﻭ ﺑﺎ (ﻋﻘﻞ) ﭘﻴ᥷= 8;ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻓﻬم هر ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ = ﻓﻬم اﺯ ﻣﺮﺍﺣل ﻮ ﺃ&#= 65183;ﻠﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻮ ﺑﻌﺪﻯ &#= 65165;ﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1683 - ﺍﺯﺍﻣﺎ= ;م ﺤﺴﻥ اﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ35 ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍ&= #65213; ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺎﻭﻳ&#= 65258; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ (ﺍ&= #65251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﺨﻠﻴﻔﻪ ﭘ&= #65256;جَم ﺮﺍﺷﺪﻳﻥ ﺒﻮﺩ. = ﮐﻪ ﻫﻔ&#= 65174; ﻣﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ = ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥﭘ= 587; ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ علی¡= 7; ﺒﻮﺩ. ﻭلی ﺒﺎ ﺷﻮﺭﺷ= 5260;ﺎﻯ ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﺩﺭث= 575;ﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻟﺎ ع&= #1604;یّ نبرد ﺪﺍﺷﺖﻭᤢ= 4;س ﺍﺯﺗﺮﻭﺭ ﻣﻮﻟ&#= 65166; ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ &= #65251;ﻌﺎﻭﻳﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ترور ﺸﺮﻳک ﺒ᥾= 2;ﺩ ﺑﺎ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ &= #65170;ﻤﺬﺍکُرِه ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻋﺎ&= #65239;ﺒﺖ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺤﺎ&#= 65215;ﺮ ﺷﺪ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ&#= 65263; ﺮﺍ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳ&= #65258; ﺑﺒﻨﺪﺩ ﮐﻪ ﭘس &= #65165;ﺯ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺤﺴﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ امام حست زند= 607; نبود ﺑﺎ ﺍﻣﺎʌ= 49; ﺣﺴﻴﻥ خلیفه ﺒﺎﺷﺪ. ʌ= 61;لی ﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﻳﺰﻳ&#= 65194; ﭘﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺧﻠﻴ&= #65236;ﻪ ﺩﻭم اﻣﻮﻯ ﻤﻨ= 5212;ﻮﺏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻴﻌﺖ ﮔ= ﺮﻓﺖ. ﻭﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺮ&#= 65165; ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻤﻮم ک= 585;ﺩ ﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ ﻮﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻴﺎﺳﺖ &= #65261; ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ همیشه ﻓﺮﺍﻣﻮ= ;ﺵ ﺷﺪ.ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑ&#= 65258; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺎﻧﺪ&#= 65165;ﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; (ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐ&= #65264;) ﺑﻮﺩﻩ ﮔﺮﭼﻪ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻦ (ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳ&= #65264;)ﮐﻤک ﺒﺘﻮﺳﻌﻪ ﻓﻌﺎ&#= 65247;ﻴﺘﻬﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻮالهی ﻤﻴﺸﺪ. A= 193;ﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻗﺴ&#= 65252;تی اﺯ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻣﺎ&#= 65249; ﺣﺴﻦ ﺑﻤﻌﺎﻭﻳ&#= 65258; چنین آمده ﺍﺳ&= #65174;: ﻔﺄﻣّﺎ ﺍﻟﻘﺮ= ﺍبة ﻓﻘﺪ ﻧﻔﻌﺖ ﺍﻟ&= #65252;ﺸﺮﻙ ﻭهی ﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﻟ&#= 65248;ﻤﻮٴﻤﻥ ﺃﻧﻔﻊ ﻗﺎل ﺮﺳ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ ﻟﻌﻤّﻪ = 5155;لب ﻄﺎﻟﺐ ﻭﻫﻮ فی اﻟﻤﻮﺕ ﻗل لا A= 165;ﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺃ&#= 65207;فع ﻠک ﺒﻬﺎ ﻳﻮﻡ ﺍ&= #65247;ﻘﻴﺎمة ﻭﻟم ﻴﮑﻥ ﺮﺳﻮ&#= 1604; اﻟﻠﻪ ﻳﻘﻮ ﻟﻠ&#= 65258; ﻭ ﻳﻌﺪ ﺍﻟّﺎ ﻣ&= #65166; ﻳﮑﻮﻥ ﻤﻨﻪ عل= 740;ّ ﻴﻘﻴﻦ ﻭ ﻟﻴس ﺫ&= #65247;ک لأحد ﻣﻥ اﻟﻨᥴ= 6;ی ﮐﻠّﻬﻢ ﻏﻴﺮ ﺷ&#= 65268;ﺨﻨﺎ ﺃﻋنی ﺃﺑﺎ ﻃﺎ= 5247;ﺐ ﻳﻘﻮل ﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭجَلّ ﻭ ﻟﻴﺴʋ= 74; ﺍﻟﺘﻮبة ﻟﻠﺬﻳﻥ ﻴﻌﻤﻠ&#= 65262;ﻥ اﻟﺴﻴّﺌﺎﺕ ح= 8;ّی اﺫﺍ ﺣﻀﺮ ﺃﺣﺪ&#= 65259;ﻢ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻗﺎل ا= 5255;ّﻯ ﺘﺒﺖ ﺍﻟﺂﻥ ﻭﻟ&= #65166; ﺍﻟﺬﻳﻥ ﻴﻤﻮﺗ&#= 65262;ﻥ ﻮﻫم کفّارا ﺍ= ﻭﻟﺌک ﺃﻋﺘﺪﻧﺎ ﻟﻬﻢ &= #65227;ﺬﺍﺑﺎ ﺃﻟﻴﻤﺎ ﺍﻣّﺎ= ;ﺧﻮﻳشی ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&= #65256;فع ﻤﺸﺮک باﺸﺪ ﻭ= 04;ی ﺒﺨﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤ&= #65262;ٴﻤﻥ اﻳﻥ ﻘﺮﺍﺑﺖ ﻣ&#= 65236;ﻴﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ= ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ شا= 582;ه ﺑنی اﻣﻴّﻪ ﻗʋ= 98;ﻳﺶ دز مکّه بود ﻭ = ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻧﺶ ﺍ&= #65199; شاخه ﻫﺎشمی قریش اﺳﺖ که قرّه گیران س= 575;لک زردشتی بوده که ﺑنی اُﻣﻴّ= ﻪ زرئشتیان غی= 85; سالک بدون او= 605; و توسل عبادی بودند و امیه اسم بی مسمّی برای قشری زر= 574;شتی بود. ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﭘ&#= 65268;ﺪﺍﻳﺶ نبوّت برای ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻭم کننده اومّی = 5261; ﺳﺎﻟک ﻘﺮﻳشی A= 170;ﻮﺩ و هاشمی یعنی هشم و خورد کننده روان خ= 608;د بودند که بشه= 608;ئ مراتب زردشت وبعدا مسیح برسند ﻭﻗﺸﺮﻯ= ; ﻘﺮﻳشی ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ بقشری های زر= 583;شتی مکه ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ = 5169;ﺠﺎﻯ (ﺍﻣّﻰ) ﺑﻨﻰ (ﺍﻣ= ;ﻴّﻪ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸ&#= 65194;ﻧﺪ.ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ ﺑ= 5166;ﺯﺭﮔﺎﻥ. بودند . ﺯﻳﺮﺍ A= 259;ﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎق قشری ثرﻭﺗﻤﻨ= ﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭلی &#= 65208;ﺎﺧﻪ ﻫﺎﺷمی ﮐﺎﺭش= 5;ن ﺪﺭ ﺳﻠﻮک اﻟﻬ= 5264; (ﻫَﺸم ﻨﻔس ) ﻭﺧ&= #65262;ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﻨﻔس أم= 17;اره ﻭﺣتی کشتن ﺁﻥ= ; ﺪﺭﺳﻠﻮک ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ&= #1581;دیث ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻫم ا= 5193;ﻋﺎﻯ ﺨﻮﻳشی ﺒﺎ ﭘﻴ= 5166;ﻣﺒﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&= #65259;ﺎ ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﻮ ﻋ&= #1579;ماﻧﻴﺎﻥ ﻭﻓﺎﻃﻤﻴﺎﻥ ﻫ&#= 65252;ﻴﻥ اﺩﻋﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻨﺪ. ﻭلی اﻣﺎم ﺤﺴʌ= 53; ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻣثال ﻤﻌA= 166;ﻭﻳﻪ ﻣﺸﺮک هستند ﺯ= ;ﻳﺮﺍ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧ&= #65194; ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ بوده ﻭﻳﺎ ﭘﻴʋ= 98;ﻭ ﻳک ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ مشرک ﺒﻮﺩﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﺩﺭﻫﺮﺣﺎل ﺴﺎ= 5247;ک اﻭم کننده ﻧﺒ= ﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﻤ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻥ ﻘﺮﺍﺑﺖ ﺑ&= #65166; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺍ&= #64404;ﺮﺑﻨفع ﺘﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻤﻮٴﻤﻥ سالک اوم کننده ﻮﻗ&= #1606;ی ﻤﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻮ شاخه ﻫﺎﺷمی= ; ﺒﺮﺳﺪ. ﺑﺎﺯ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﻭ = ﺧﻮﻳﺸﻰ ﺑﻤﻌنی ﺪﺭﺳﺖ = 5175;ﺮ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺘﻘرَبّ ﺍﺳﺖ. @= 400;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﻮ ﺧ&= #65166;ﻧﺪﺍﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﻮ شاهد ﻗﺎﺋم ʋ= 70;ﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ = ﻭ ﺍﻣثال او ﮐﻪ ʌ= 03;ﺎﻟک ﻨﺒﻮﺩﻧﺪ ﺗﻔﺎ&#= 65261;ﺕ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻳﺎﺩ &= #65193;ﺭ تَقرُّب ﻣﻌﻨ&= #65262;ﻯ ﻮ ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﻋ= 5240;لی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ) ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﻤﻮﻳﺶ ﺍﺑﻮ&#= 65219;ﺎﻟﺐ (ﭘﺪﺭﻣﻮﻟﺎﻋﻠ&#= 65264;ّ ﻭﭘﻴﺮ زردشتی قشری ﺁﻧﺮﻭﺯ ʌ= 39;ﺮﻳﺶ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻥ ﺮﻫ&= #65170;ﺮ ﺩﻳنی ﻘﺮﻳﺶ و پرده دار کعب= 607; ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﺭ ﻭﻗﺖ= ﻣﺮﮔﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﻯ گفت ﮐﻪ ﺑﮕﻮ ﺟ= 5200; ﺧﺪﺍ ﺧﺪﺍئی ﻨ= 5268;ﺴﺖ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﺑﻨفع ﺘﻮ ﺷﻔﺎ= 5227;ﺖ کنم .( ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻧﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻭ شایسته ﺷﻔﺎ= ;ﻋﺖ ﻫم ﻨﺒﻮﺩ. و رو= 586; یامت روز شهو= 583; قائم است ﻭ ﺷﻔ= ;ﺎﻋﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻣﺮ&#= 65261;ﺯ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﺩﺭ = ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ ﻣ&= #65228;نی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65193;ﺭﺻﺤﺮﺍﻯ ﻤﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ &= #65191;ﺎﺹ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻓﺮﺳ&#= 65176;ﺎﺩﻥ ﻴﻚ ﺭﻭح غیر ﺳA= 166;ﻟﻚ ﺣتی ﺤﻀﻮﺭﻯ ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﻤﺤﻤﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ&= #65193;ﺭ ﺷﺄﻥ مقام الهی شده اﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺤ&= #1579; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﻮ ﻃ&= #65166;ﻟﺐ ﭘﺪﺭ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠ&= #65264;ّ ﺁﻳﺎ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ جدید ﻣﺤﻤﺪ ﺍʌ= 67;ﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻳﺎ ﻧﻪ ﺍ= ﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﻴﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &= #1593;لیّ ﻮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ اﻭ &= #65199;ﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻥ ﻤﺴ= ﺄﻟﻪ ﻣﻬمی نیز ﻧﻴ᥸= 4;ﺖ. ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺨﻮ&#= 65193; ﺭﻭح اﺑﻮﻃﺎﻟA= 168; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺑطیّ = 5170;ﻤﻮﻟﺎ ﻭﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻮﺩ&#= 65267;ﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.) ﺍﻣﺎم = ﺤﺴﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧ&= #65268;ﺰ ﮔﻔﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﻬ&= #65166;ﺩﺗﻰ (ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺩ= ;فع ﺸﺮﻙ وﻫﻤﺮﺍﻩ &#= 65175;ﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﺳﻠﻮ= 705; ﻤﻌنی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ&#= 65255;ﻪ ﺻﺮﻑ ﺑﻴﺎﻥ ﻴﻚ = ﺟﻤﻠﻪ اینکه خدا ال= 607; است ) ﺑﺎﻳﻥ ﺸﺮ&#= 65217; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ کلام A= 194;ﺭﺟﻤﻠﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺎ عی= 606; الیقین شهود= 40; ﺒﺎﺷﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ= ﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠم ا= 5247;ﻴﻘﻴﻥ اﻭ ﻭﻯ ﺮﺍ ﺑﺒﺎ&= #65261;ﺭﻯ ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳ&#= 1578;ی ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ = ﺑﻌﺪﺍ سالک ﺑﻌﻴﻥ ا᥼= 7;ﻴﻘﻴﻥ ﺸﻬﻮﺩ هفتم ال= ;هی ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ = ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻥ ﺟﻤﻠ&= #65258; ﮐﻪ ی: ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣ= ﻴﺪی ﺍﺳﺖ ﺷﻔﺎﻋتی = 608; شهود قائم ﻨﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﻤﻴ&#= 64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣ&= #65170;ﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮﺍقعی ﺪﺍﺭﺩʃ= 44;س ﮔﻔﺘﻥ آن ﺟﻤﻠ= 5258; ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺯﺵ خواهد بود. (ﻭﺍ= ;ﮔﺮﭼﻨﻴﻥ ﻴﻘﻴنی ﺒﺎﺷﺪ = 5169;ﺰﺑﺎﻥ ﺮﺍﻧﺪﻥ اﻫﻤﻴ= 617;تی ﻨﻤﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﮑﻮم کرﺩﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻣ= 5192;ﺎﻟﻔﻴﻥ ﻤﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺮﻳ&= #65206; ﺑﻮﺩ.(ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺰ&#= 65197;ﮒ ﻗﻮم ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ &#= 65239;ﺪﻳم ﺰﺭﺩﺷتی ﻘﺮﻳA= 206; ﺑﻮﺩﻧﺪ.ﺍﻣﺎم &#= 65188;ﺴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐ&= #65258; شیخ ﻤﺎ ﻳﻌنی ʋ= 84;ﺪّ ﺑﺰﺭگ اﻣﺎم ﺤA= 204;ﻦ ﻭ ﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ روحانی زردش= 78;ی قریش ﻏﻴﺮﺍﺯ ʋ= 65;ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﺒﺪ ﺍ= ;ﻟﻤﻄّﻠﺐ ﺟﺪّ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ &= #64344;ﻴﺮ ﻗﻮم ﻘﺮﻳﺶ قب= 04; از ابوطالب ﺑ&#= 65262;ﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭ&= #65165; در ولایت زردشتی محمد = 5169;ﺰﺭگ کرﺩ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤ= 5166;ﺕ ﺩﻳنی اﻭﻟﻴﻪ A= 197;ﺍ ﺑﻮﻯ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ &= #65169;ﻮﺩ ﻭ ﺳﭙس ﺍﺑﻮﻃﺎ&#= 65247;ﺐ ﭘﺪﺭ جسمانی و روحانی ﻣﻮﻟﺎ= ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻄ&= #65198;ﻳﻘﺖ ﻗﺪﻳﻢ ﺯﺭﺩﺷت= 740; ﻮ ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩ &#= 65261; ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65169;ﻮﺩ.ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; سالک پیشین خود ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣA= 268;ﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺍﻋﻠﺎم ﻮ&#= 65165;ﺑﺴﺘگی ﻨﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ = ﺍﻟّﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ &= #1605;تعبّدﺍﻥ قشری ﻘﺮﻳﺶ ﻭ A= 251;ﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺤﻤﺪ = ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ ﮐﻪ ﺭﻳﺎ&= #65203;ﺖ ﻗﺮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺟﺪ&#= 1617; ﺍﻭ ﺭﺳﻤﺎ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣ&= #65170;ﺎﺭﺯﻩ ﮐﻨﻨﺪ.) ﺍﻣﺎم ﺤ= ﺴﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍ&#= 65267;ﻨﮑﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65267;ﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎه کاﺭﺍﻥ ﺪﺭ ﻭﻗ= 5174; ﻣﺮگ ﺒﺨﻮﺍﻫﻨ= 5194; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ. (ﭘ= ;س ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ&#= 65261;ﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ در آغاز جوانی ﺭ&#= 65165; ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﻗﺒﻠ= 5166;ﻫم ﺘﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮکی کرﺩﻩ ﺑﻮﺩ) ﻭ ﺑ&= #64405;ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺂﻥ ﺘﻮﺑ&= #65258; ﻣﻴﮑﻨﻢ. ﻭ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسانی ᥽= 6;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁ&= #65255;ﻬﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﺩﻧﺎ&#= 1705; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﻳ&#= 65250; ( ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮ= ﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﻤﺤﮑﻮ= 605; هستند. ﻭﻟﺬﺍ ʌ= 51;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﺎﺹ ﺗ&= #65228;ﻴﻴﻥ ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;ﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻓﺴخ گیاهی گناﻩ ﮐ&= #65166;ﺭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻠﺎ&= #65211;ﻪ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ به = 5252;ﻌﺎﻭﻳﻪ ﭘﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ = 4400;ﻪ ﺩﻟﻴل ﺘﻮ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ اﺑﻮ&#= 65219;ﺎﻟﺐ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻌﺪ&= #1605; ﺤﻘﻮق ﺒﺮﺍﻯ ا= 5251;ﺎم ﺤﺴﻥ ﺸﻮﺩ ﻣﻨﻄ&= #1602;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ ﻋﻤل &#= 65256;ﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺗ= ﻮﺑﻪ ﻗﺒﻮل ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ&= #1604;ی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﻣﺮگ اﺻﺮﺍﺭ ﺩ= 5165;ﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭﻫﻨﻮﺯ ﻫ&= #1605; ﺮﻭﺷﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐ&= #65258; ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ جمله را ﮔﻔﺘﻪ= ; ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ &= #65193;ﺭ ﺩل گفته ﺍﺳﺖ. A= 261;ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #65169;ﻔﮑﺮﻋﻤلی سلوک الهی ﺑﺎ = ﻋﻠم اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺒﺎﺷ= 5194; ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻋ&= #65268;ﻥ اﻟﻴﻘﻴﻥ ﺒﺮﺳ= 5194; ﻭ ﺩﺭ ﮐﻤﺎل ﻨﻬ&= #65166;ئی ﻨﻴﺰ ﺑحقّ الیقین ﻤﻴﺮﺳ= ﺪ. شاید ﺑﺤث ﺍﻣᥴ= 6;ﻡ ﺣﺴﻥ اﺯ ﻟﺤﺎﻇ اﺳﺘﺪﻟﺎل ﻤﻨA= 220;ﻘﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ&= #1604;ی اﻧﺴﺎﻥ ﻤﺴﻠﻤ= 5166;ﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯ ﻗﺒل باور داشته ﺒﺎﺷﺪ. ʌ= 61;ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻮﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺑ= ﺎﻳﻥ ﺪﻟﻴل که ﺣﺎﻟA= 166; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﺍﻗ&#= 65228;ﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐ&= #65258; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻟﻴﮑﻪ ﺗﻤﺎم کسانی که ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮ&#= 64402; ﺑﺨﻮﺍﻫند ﺗﻮA= 169;ﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺍﻗﻌﺎ &= #65169;ﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65227;ﻠﺎﺋم ﻤﺮگ ﺮﺍ ﺩﻳﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭلی ﺴﻮﺩﻯ ﻨﺪ= 5165;ﺭند.<o:p></o:p> حدی&= #1579; مکرر 1684 که ﺍﺯ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۶ﺹ35 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا</= span>ﻟﺘﺎﺋ= 5168; ﺍﺫﺍ ﻟم ﻴﺴﺘﺒﻥ ﺃث= 585; ﺍﻟﺘﻮبة ﻓﻠﻴ= 87; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻳﺮضی اﻟﺨﺼﻤ= 5;ء ﻮ ﻳﻌﻴﺪ ﺍﻟﺼﻠ&= #65262;ﺍﺕ ﻭ ﻳﺘﻮﺍضع ﺒﻴ= 5253; اﻟﺨﻠﻖ ﻭﻳﺘّ= 02;ی ﻨﻔﺴﻪ ﻋﻥ اﻟﺸ&#= 65260;ﻮﺍﺕ ﻭ ﻳﻬﺰل ﺮﻗﺒﺘ&#= 65258; ﺑﺼﻴﺎم اﻟﻨﻬA= 166;ﺭ ﻭ ﻳﺼﻔﺮ ﻟﻮﻧﻪ = ﺑﻘﻴﺎم اﻟﻠّﻴﻞ ﻭ ﻳﺨ= 5252;ﺺ ﺑﻄﻨﻪ ﺑﻘلّة A= 165;ﻟﺄﮐﻞﻭ ﻳﻘﻮّس ﻇﻬﺮﻩ = 5251;ﻥ ﻤﺨﺎفة ﺍﻟﻨﺎA= 197; ﻭ ﻳﺬﻳﺐ ﻋﻈﺎﻣ&= #65258; ﺷﻮﻗﺎ ﺍلی اﻟA= 184;نّة ﻭ ﻳﺮﻕّ ﻗﻠﺒﻪ &= #65251;ﻥ هول ﻤﻠک اﻟﻤ᥾= 2;ﺕ ﻭ ﻳﺠﻔﻒ ﺟﻠﺪﻩ = علیّ ﺒﺪﻧﻪ ﺑﺘﻔﮑّ= 5198; ﺍﻟﺄجَلّ ﻓﻬ᥷= 6;ﺍ ﺃثر ﺍﻟﺘﻮبة ʌ= 61; ﺍﺫﺍ ﺭﺃﻳﺘم اﻟﻌﺒA= 194; علیّ هذه ﺍﻟﺼ= ﻮﺭة ﻓﻬﻮ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﺎ&= #1589;ح ﻠﻨﻔﺴﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨ= ;ﻨﺪﻩ ﺍﮔﺮ ﻋﻠﺎﺋم ﻮ&#= 65153;ثاﺭ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﺎ&= #65253; ﻨﺪﻫﺪ ﺗﺎﺋﺐ ﻣ&= #65188;ﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺑﺎ= ﺍﻋﻤﺎل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﮔﻔ= ﺘﺎﺭ ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌ= نی ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺩ&#= 65197;سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ) ﺍ= ﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65193;ﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪگ&#= 1575;ن ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍضی کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65211;ﻠﻮﺍﺕ ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ. ( ᥵= 5;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋم ﺪﺭ ﺻﻠﻪ &= #65261; ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ.) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻠق = ﺒﺘﻮﺍﺿﻊ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺩ= ﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ ﺷ&= #65260;ﻮﺗﻬﺎ ﻭ هَوَسها ﺑﮑ= ﻨﺪ (ﺣتی اﮔﺮ ﺯﻥ ﺸ&#= 65198;عی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﭼ= ;ﻨﺎﻥ گرﺩﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65169;ﺎ ﺭﻭﺯﻩﻫﺎ ﻟﺎﻏ&#= 65198; ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻭ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷ&#= 65194;) ﻭ ﺭﻧﮕﺶ ﺑﺎ ﻗﻴ= ﺎﻣﻬﺎﻯ ﺸﺒﺎﻧﻪ ﺯﺭﺩ ﺷ&= #65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ (ﺑﻴﺨﻮﺍ&= #1576;ی ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﻧﻤ&= #65166;ﺯﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪ&= #65165;ﻭم ﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﭼ= ;ﻨﺎﻥ ﺸﮑم کندﻩ ﺍﻭ A= 169;ﮑﻤﺮﺵ ﺑﭽﺴﺒﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻧﺨﻮﺭﺩﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﻭﺣتی کمرﺵ ﺍﺯ ﺗﺮس A= 153;ﺗﺶ جَهَنّم ﺨم ﺸ&= #65262;ﺩ ﻭ ﻗﻮس ﺑﺮ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬ&#= 65166;ﻳﺶ ﺫﻭﺏ ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ = ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻮق ﺒﻬﺸﺖ (ﻳﺎ کسب ﺷﻬﻮﺩ نهائی ) ﺑﺎﺷﺪ (= 5169;ﺎ ﺳﺮﺳﺨتی ﺪﺭ ﺑ= 5198;ﺍﺑﺮ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎﻯ اﻳ= 5252;ﺎﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻘﺎﻭ&#= 65251;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﻧ= ;ﻴﺰ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﺯ ﺗﺮس &= #65261; ﻣﺮگ ﺮﻗﻴق ﺸﺪ= 5257; ﺑﺎﺷﺪ. ( ﺭﻗّﺖ ﻗ= ;ﻠﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻭ ﺗﺮک ﺘﮑﺒّﺮ &#= 65259;ﺎﻯ ﻘﺒﻠﻰ) ﻭ ﭘﻮﺳﺖ= ﺗﻥ اﻭ ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺶ ﺧ&= #65208;ک ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺑ= ;س ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ ﺍجَ= 604;ّ ﻮ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﻣﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ ( ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻋﻤ= ;ﺮ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﻨ= 5184;ﺎﺕ ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩA= 263; ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ اﺯ ﻋﻠﺎ&= #65163;م ﻮ ﺁثار ﺗﻮﺑﻪ = 5165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩﺍ&= #65263; ﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺪﻳﺪ&= #65267;ﺪ ﺗﺎﺋﺐ ﻭﺍقعی A= 262;ﻧﺎف ع ﺨﻮﻳﺶ ( ﺩﺭ ﺳﻠ= ;ﻮم ﻨﺼﻮﺣﻰ) ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ ﻮ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺷﻬﺎ&= #65193;ﺕ ﮔﻔﺘﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ. ﻭﺷﻔﺎﻋﺖ ﺧﻮﻳ&#= 1588;ی ﻮﺩﻭﺳتی ﻨﻪ ﮐ= 5166;ﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ &= #65261;ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺬﻳ&#= 65198;ﺍ ﺍﺳﺖ. (پیوستن ʃ= 44;ﻴﺪﺍ ﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﮔﺮﺩ&= #65193; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﺑ&= #1604; ﺒﻴﻨﺎئی ﻔﺎﺭA= 203;ﻰ ﻭ ﻗﺎﺑل ﺒﻴﻨﺶ &= #65227;ﻘلی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺎﻇﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍثر ﺗﻮﺑﻪ ﻫﻤ= 5166;ﻥ ﺁثاﺭ ﺳﻠﻮک ا = 4;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ = ﺍﻭﻟﻴﻥ عمل ﺴﻠﻮﻙ ﻭﺑA= 198; ﺗﻤﺎم ﺪﻭﺭﻩ ﺳ&#= 65248;ﻮک ﻨﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃ&= #65248;ﺎق اﺳﺖ. (ﺧﺼﻤاء ) د&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟف ﻮ ﺁﺳﻴ&#= 65168; ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ هست = 6;د. (ﺗﻮﺍﺿﻊ) ﺑﺨﻠﻖ= ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺟﺴم = 5170;ﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﻭﺗﻐﻴﻴ&#= 65198; ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎق= 740; ﻮ ﻓﮑﺮﻯ ﻮ ﺍﻋﺘ= ﻘﺎﺩﻯ ﻫﻤﻪ ﺁثاﺭ ﻗﻄ= 593;ی ﻮ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺒﺮﺍ&= #65263;( ﺣتی اﻋﻠﻢ )ال = 7;ی ﺪﺭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺑﺎ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﻴﻚ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﺎص&#= 1581; ﻨﺼﻮح ﻮ سالک الهی اﺳﺖ ﻭ(ﻋʋ= 70;ﺪ) ﺑﻨﺪﻩ موبد ﺩʋ= 97;ﺣﺎل ﺘﺴﻠﻴم ﻮ ﻋﺒﻮ&#= 65193;ﻳﺖ ﻭ ﺑﻨﺪکی ﻮ ﻣﻮ&#= 65169;ﺪ ﺷﺪﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﻧﻪ ﻫﺮﮐس ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻣﻮٴﻤﻥ ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺪل ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎ ﻭ&= #65247;ﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻳﻥ علائم گر= ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﭽﺸﻢ &= #65193;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﺣﺪّ ﺍ&#= 65239;لّی ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ کاﺭ ﻳک ﺴﺎﻟک = 75;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺮ = ﺍﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮﻇ&= #65268;ﻔﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺒﺎﻭﺭ ﮐ&= #65198;ﺩﻥ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﮑﺎﺭ خودشان= ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﺁثاﺭ ﻧﻬﺎئی ʌ= 08;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘلی اﺳﺖ.<o:p></o:p><= /span> حدی&= #1579; مکرر 1685 - ﺍﺯ ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ35 ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺃﺗﺪﺭ= 5261;ﻥ ﻤﻥ اﻟﺘﺎﺋﺐ؟ = 5165;ﺫﺍ ﺗﺎﺏ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ&= #1604;م ﻴﺮﺽ ﺍﻟﺨﺼﻤا= 569; ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴﺰﺩ فی اﻟﻌﺒﺎﺩة ʌ= 35;ﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟم ﻴغیر ﻟﺒʋ= 66;ﺳﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ لم ﻴغی= 85; ﺭﻓﻘاءه ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟﻢ ﻳغی= 585; ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;غیر ﻓﺮﺍﺷﻪ ﻭ ﻭﺳﺎ&= #65193;ﺗﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴغی= 85; ﺧﻠﻘﻪ ﻭﻧﻴّﺘﻪ ﻓﻠﻴ= 587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟﻢ ﻳﻔتح ﻘﻠ= 5170;ﻪ ﻭﻟم ﻴﻮسّع گفّه ﻓﻠﻴس ﺑ᥵= 6;ﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺼّﺮ ﺃﻣﻠﻪ ﻭﻟﻢ ﻳﺤ&= #65236;ﻈ ﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺪﻡ (ﻳﻔﺪﻡ) ﻓﻀل ﻘﻮ= ﺗﻪ ﻣﻥ ﺒﺪﻧﻪ ﻓﻠﻴ&= #1587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭ ﺍﺫﺍ = ﺍﺳﺘﻘﺎم علیّ هذﻩ ﺍﻟﺨ= ;ﺼﺎﻝ ﻓﺬﺍک اﻟﺘﺎﺋA= 168; ﺁﻳ&#= 65166; ﻣﻴﺪﺍنی که ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨ= 5194;ﻩ ﻭﺍقعی کیسسا &= #1567; ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ (ﺳﺎﻟ&= #1705; ﻤطیّع اﻭﻟﻴﺎ= ;ﻯ اﻟﻬﻰ بمعرفی خداوند ﮐﻪ ﺗﻮ= ;ﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭلی اﮔﺮ = 4400;ﻪ ﻣﺨﺎﺻﻤﺎﻥ ﻮ ﺩ&= #65207;ﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ = ﻧﮑﻨﺪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﺩﺍ= ;ﻣﻪ ﺩﺷمنی ﻨمی ﭙ᥷= 8;ﺩﺍزﺩ ﻭﺣتی ﺪﺷﻤﻨﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍ= ضی ﻮﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑ&#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻓ= ﺰﻭنی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺖ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ. (ﻧ= ;ﻤﺎﺯ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﺮﺍ= 5263; عوﺍﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺤ= 5236;ﻈ ﺁثاﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺭ &#= 65183;ﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﺎ ﺻﺒح ﻨﻤﺎﺯ ﻭ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍﺣت= 740; ﺘﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﻭ ﺑ&= #65166; ﺗﻤﺎﻡ جِدّیت= ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺒﺎس ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﻧ= ;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻠﺒﺎﺳﻬﺎ&#= 65263; ﺰﻳﺒﺎ ﻭﻇﺎﻫﺮ&#= 65203;ﺎﺯﻯ گذﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻤﻈﺎﻫﺮ &#= 65261; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺮﻓﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮﺍﻥ عوﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ&#= 65258; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻟﺒﺎس &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ &= #65255;ﻈﺮﻳﻪ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺯﻣ&= #65166;ﻧﻪﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ثاﻝ ﻭ ﻟُ= 5256;گ ﻮ ﻳﺎ ﻟﺒﺎس ﭘﺸ&= #65252;ﻴﻨﻪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ= ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻴک ﻨﺤﻮ ﺭﺍﻳ&#= 1580; ﺃﻫل ﺘﺼﻮﻑ ﺍﺳ&#= 65174;) ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧ= ﮑﺮﺩ ﺗﻮﺑﻪﺍﻯ ﻨﮑﺮ&#= 65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ( ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ= ; ﺒﺪ ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻧ&#= 65204;ﺎﻥ سالک الهی) ﻭﻳ= ﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ&= #1604;ی ﻤﺠﻠس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺗﺎﺋﺐ &= #65255;ﻴﺴﺖ (ﻧﻮع اﺟﺘﻤﺎﻋ= 5166;ﺕ ﻭﻣﺠﺎﻟس ﻭ ﮔﺮ&#= 65261;ﻫﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺧﺎ= ﻧﻘﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﺧﺘﺨﻮ&= #65165;ﺏ ﻭ ﺑﺎﻟﺸﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﺎ&= #65163;ﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﺗﺮک ﺮﺧ&= #65176;ﺨﻮﺍﺏ ﻧﺮم ﻮ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ = ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺳﺎ&#= 65193;گی ﻮ ﺑﻴﮕﻨﺎهی ﺪ= 5197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﻭ ﻧ&= #64405;ﺬﺭﺍﻧﺪﻥ اﻭﻗﺎﺕ ﺷﺒﺎﻧ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨ&= #65262;ﺍﺏ) ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺍﺧﻠﺎق ﻮ ﻧﻴ&#= 1617;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧ= ﮑﺮﺩ ( ﭼﻮﻥ ﺴﺎبق ﺘﻮ&= #65219;ﺌﻪ ﮔﺮﻭ ﻣﻨﺘﻘﺪ ﺍ&= #65255;ﺘﻘﺎم ﺠﻮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ= ضع ﻮ ﺗﺮﺣّم ﻮ ﮔﺬ&#= 65207;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺣن®= 0; ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺑﺪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺩل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﻨﻤﻮﺩ ﻭ = ﮐﻒ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ= ﺳﻌﺖ ﻧﺪﺍﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺩﺳﺖ ﺑﺪ= ;ﻩ ﻳﺎ ﺑﺨﺸﻨﺪگی = 5262; ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﻭ دس= 578; ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ دل ﻨﺮمی ﻮ ﻣﺤA= 170;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﻭ ﺗ= 5262;ﺳﻌﻪ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل ﻮﻋ= 5248;م ﺨﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ&= #65197; ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﻮﺭ ﺳ&= #65248;ﻮکی ﺨﻮﻳﺶ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑ= ﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻣ&#= 65262;ﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198;ﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﺠ= ﺎﻟس ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺑأﻣﺮ ﺳﺎﺩﮔﻰ &#= 65261; ﺩﺭﻭﻳشی ﻤﻴﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ= ﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﻭ = ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒﺂﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ &= #65261; ﺯﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺣﻔﻆ نموﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺗA= 166;ﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻣﻴﺪ ﺑ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ&= #1607;َوَسها ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﮔﺬﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺑﺂﻳﻨ&#= 65194;ﻩ. ﻭ ﻣﻮٴﺪﺏ ﺑﻮﺩ&#= 65253; ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﻋﺪم ک= 606;آیه ﺯﺩﻥ ﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﺯ= ﺑﺎنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ) ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑ= ﺂﺯﺍﺭ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&= #1604; کرﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺷﮑم &= #65192;ﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﺳﻴﺮ ﮐﻨﺪ (ﻏ= ;ﺬﺍﻯ ﺰﻳﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﺎﻝ = ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺣتی ﺒﺨﺸﻴﺪ= 5253; هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5261;ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﺗﺎ ﺑﺎﻋث ﺧﺮﺳ&#= 65256;ﺪﻯ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﺍﮔﺮ ﮐ= ﺴﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺼﺎل ﻮ &= #65211;ﻔﺎتی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺁﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ( ﻭ= ﺗثبیت ﻋﺎﺩﺕ ﻭﻣﻠﮑﻪ &= #65165;ﻭ ﺷﺪ) ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎ= ﺋﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺑ= ;ﻪ ﺳﻠﻮکی ﻤﻮﺭﺩ = 5255;ﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺍﻋﻤﺎل عباﺩی= ; ﺸﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ = ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺍ= ﻭل اﻋﻤﺎل ﺒﺎ ﺩﻳ= 4405;ﺮﺍﻥ ﺑﻘﺼﺪ ﺑﻬﺒﻮﺩ &= #65165;ﺧﻠﺎق ﻮ ﻋﺎﺩﺍﺕﺧﻮﻳ&#= 65208;ﺘﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.حدی= 9; مکرر 1686 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۶ﺹ36 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻟم ﻴﺼﺮّﻭﺍ علیّ= ; ﻣﺎﻓﻌﻠﻮﺍﻭﻫ&= #1605; ﻴﻌﻠﻤﻮﻥ ﺒﺸ᥷= 8;ﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺍﺻﺮﺍ= 5197;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ کاﺭﻯ ﮐ= 5258; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﻔﺮﻣﻮﺩ: اﻟﺎﺻﺮﺍﺭ= ﺃﻥ ﻴﺬﻧﺐ ﻭﻟﺎ ﻳﺤ&= #65194;ّث ﻧﻔﺴﻪ ﺑﺘﻮبة = 5235;ﺬﺍک اﻟﺎﺻﺮﺍﺭ ﺍﺻﺮﺍ= 5197; ﺑﺮﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻨﺎهی ﺒﮑﻨﺪ = 5261; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧﻮ&= #65193;ﺵ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺒﺖ از &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﻌنی اﺻA= 198;ﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬ= م ﻮ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺮﺍﻩ = ﭼﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﺯ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﻨﺪ ﻭﺑ&= #65166; ﻧﻔس ﺧﻮﻳﺶ ﻧﮕ&#= 65236;ﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی ﻤﻴ= 4401;ﻨﺪ.حدیث مکرر 1687 ﺍﺯ ﺍﻣﺎ= م ﺼﺎﺩق اﺳﺖ (ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۶ﺹ36= ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ا<b= >ﻟﻤﻘﻴ= 605; علیّ اﻟﺬﻧﺐ ﻭ ﻫﻮ ﻣ&= #65256;ﻪ ﻣﺴﺘﻐﻔﺮ ﮐﺎﻟ&#= 65252;ﺴﺘﻬﺰء ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻳک گن= 75;ﻩ ﻭ ﭼﻮﻥ اﺳﺘﻐﻔ&#= 65166;ﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ گناﻩ ﮐ= 5256;ﺪﻋﻤﻠﺎ ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ کرد = 7; است . (ﻧﻮعی اﺻA= 198;ﺍﺭ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻭ ﻟ&= #65184;ﻮﺟﺎﻧﻪ ﻭﺑﺎ ﺍﻃﻠﺎع کافی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #65261;ﻟﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﺩﺍ= 5251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﻘ&= #65268;م ﺒﺎ ﺩﻭﺍم ﻮﻳﺎ &= #65169;ﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1688 - ﻭ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠ= 5166;ﻏﻪ ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻔﻬﻮم &#= 65198;ﺍ حدیث قبلی را چنین ﻤﻴﻔﺮﻣᥴ= 6;ﻳﺪ (ﺝ۵ﺹ 142 ﺑحار) کفی ﺒﺎﻟᥳ= 6;جَلّ ﺤﺎﺭﺳﺎ ﺑﺮﺍ᥾= 3; اﻧﺴﺎﻥ کافی ا= ;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍجَلّ ﻨﮕʌ= 60;ﺒﺎﻥ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺮگ ﺨﺎﺭج اﺯ ﻣﻬﻠ= 5174; ﺍجَلّ ﻧﺨﻮﺍ᥽= 9;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘس ﻧﺒﺎﻳ&= #65194; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺘﺮﺳﻴ&#= 65194;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻘ&= #65166;ﻋﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ بی اﻋﺘA= 256;ﺎﺋﻰ ﺑﺒﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭﺳ&#= 65248;ﺎمتی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩ= ﺭ ﮐﺎﺭ سلوک الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺼﻰ = ﺳﺎﻟک الهی ﺒﻮﺩ ﺣﻔʌ= 24; الهی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل الهی ﺸﺪ ﺩﻳﮕʋ= 98; ﺯﻧﺪگی نوع ﺒﺸﺮﻯ ﺪﺭ = 5251;ﻘﺎﺑل ﺰﻧﺪگی فوق بشری هفت هزا= 585; سال ﺒﻌﺪ ﻧﺎ ﭼ= 5268;ﺰ ﻭ ﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﺗﻮﺣ= شی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻏﻴﺮ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﺍﻳﻥ بی اﻋﺘﻨA= 166;ﺋﻴﻬﺎ ﺑسلوک الهی ﻭ&= #65203;ﻠﺎﻣﺖ ﺭﻭح ﺨﻮﺩ ﻭ ﻋﻤ&= #1604; ﺒﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺪﻑ = ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋث ﺗﺴﺮیع A= 194;ﺭﻣﺮگ گرﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1689 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 5 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ:<= /span> ا&= #65253;ّ اﻟﺮﺯق ﻠﻴﻨﺰ= 04; ﻤﻥ اﻟﺴﻤاء الی ا= ﻟﺎﺭﺽ علیّ عدد ﻗَﻄ&= #1614;ﺮ ﺍﻟﻤَﻄَﺮ الی کلّ ﻧﻔس ﺑﻤﺎ A= 239;ﺪّﺭ ﻟﻬﺎ ﻭ ﻟﮑﻥ لله ﻓﻀﻮﻝ ﻓﺎA= 203;ﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&= #65258; ﺭﺯق ﭽﻨﺎﻥ اﺯ= ; ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺒﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ ﮔﻮئی ﺒﺎﺭ= 5165;ﻥ ﻘﻄﺮه های ﺍﻥ A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﮐس ﻭﻫ&#= 65198;ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍنی ﺒﻘﺪA= 197; ﺗﻘﺪﻳﺮ شده ﺍA= 261; ﻣﻴﺮﺳﺪ.ﻭلی ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻓﻀل ﻮ ﺯﻳﺎ&= #65193;ﻩ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺭﺯق اﺳﺖ پس ﺷA= 252;ﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ &= #65255;ﻤﺎﺋﻴﺪ. ﻣﺪﺍم ﺮﺯﻗﻬﺎ= 5263; ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻌﻨﻮ&= #65263; ﻮ مینوی ﺷﻬﻮ᥷= 3;ﻯ ﻮ ﺳﻌﺎﺩﺕﻫﺎ ﺍ&= #65199; ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺪﻧﻴﺎ &= #65261; ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺮﻭ&= #1581; ﺒﺮﺍﻯ ﺪﻧﻴﺎ ﻭ = ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻥ اﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﺮ&= #65165;ﻭﺍﻥ اﺳﺖ. ﻭلی هرﮐž= 7; ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﻭ = ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣل عقلی ᥾= 2; ﺭﻭحی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎ = ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺮﺯق غیر ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﻬﺪ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘ= ﺼﺪ ﺗﻮﺍﻥ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ اﻧﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ گناA= 257; ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ = 5197;ﺍ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗ&#= 65198; ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ال= 07;ی ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﺎﺹ = 5165;ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1690 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮﻟﻥ ﻴ= ﻮٴﺨّﺮ A= 165;ﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﺫﺍ ﺟا&#= 1569; ﺃﺟﻠﻬﺎ ﮐﻪ ﺍجَل&#= 1617; کسی ﺒﺘﺎﺧﻴﺮ A= 255;ﻤﻴﺎﻓﺘﺪ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺃجَ= 604;ّ ﻔﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ. ( ﺍج= ;َلّ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻘﻄعی ﺁﻧﻬﺎ ﻭ &#= 65165;ﺧﺮﻳﻥ ﻔﺮﺻﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﺒ&= #65198;ﺍﻯ سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻮ ﭘ= ﺎﻳﺎﻥ ﻤﻬﻠﺖ ﺟﺰ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; مجدد ﺒﺮﺍﻯ ﻏʌ= 68;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺤتی = 575;ﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ غیر سالک ﺒﺎﺷﺪ ﻭʋ= 83;ﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: اﻥّ عند ﺍﻟﻠ= 5258; ﮐُﺘﺒﺎ ﻣﻮﻗﻮ= 5235;ﻪ ﻳﻘﺪم ﻤﻨﻬﺎ ﻣ&#= 65166; ﻳﺸاء ﻮ ﻳﻮٴﺨ= 17;ﺮ ﻓﺎﺫﺍ ﮐﺎﻥ ﻠﻴ&= #1604;ة ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺃﻧﺰل &#= 65236;ﻴﻬﺎ کُلّ شیئ یکو= 5253; الی ﻤثلها ﻓﺬ= لک ﻘﻮﻟﻪ ﻭ ﻟﻥ ﻴﻮ= ٴﺨّﺮ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍ&= #65195;ﺍ ﺟاء ﺃﺟﻠﻬﺎ ﺍ= 5195;ﺍ ﺃﻧﺰل ﻮ ﮐَﺘَA= 170;ﻪ ﮐُﺘّﺎﺏ ﺍﻟﺴA= 252;ﺎﻭﺍﺕ ﻭﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ لا &#= 65267;ﻮٴﺨّﺮﻩ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ &= #65252;ﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﻭﻗﺘﻬﺎﻯ ﻤﻌ&= #65268;ﻥ معنی ﺪﺍﺭﺩ. ﮐA= 258; ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺘﺎ&#= 65191;ﻴﺮ ﻭﻳﺎ ﺗﻘﺪﻳم م= 740; اﻧﺪﺍﺯد ( ﻭﺍﻳ&#= 65253; ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﻟک ﺒﺘﺪﺭﻳ= 580; ﻨﺠﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ = تمرّد ﺳﺎﻟک ﺘﺄﺧّﺮ = 5207;ﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﺸﺐ ﻗﺪﺭ= ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴم ال= 07;ی ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻧ&= #65166;ﺯﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺗ= ﺎ ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ( ﻭ ﺩﺭ= ; ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺑﻌﺪﻯ) ﻣﻌ= ﻠﻮﻡ (ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله= 40; ﻮ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ) = ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﭙس (ﮐ= ;ﻪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺗﺼ= ﻤﻴم اﻟﻬﻰ ﻧﺎﺯل ﺸ= 5194;) ﻣﻨﺸﻴﺎﻥ اﺳﻤ= 5166;نی هرﮔﺰ ﺗأﺧﻴﺮʌ= 63; ﺪﺭ ﺍﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐ&= #65198;ﺩ ( ﺍﻳﻥ ﺪﺭ ﻣﻮﺭﺩ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ = ﺷﺐ (ﺷﺐ ﻗﺪﺭی ) ﻭﻫﺮ= ; ﻗﺪﺭﺷﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺃجَل= 17; ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک = 570;ﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻭ ﺗﺎﺧ&= #65268;ﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺪ&#= 65197; ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺪﻩ ﻫﻴچ ﺘﻐﻴ&#= 65268;ﺮﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65267;ﺎ ﻣﻨﺸﻴﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻭﺣتی اﺯ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﻣﻮﺭʋ= 93; ﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﺻل ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. (ﺑِﺪﺍء) ﻓ= ﻘﻄ ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166; ﻭ ﻣﺮﺍﺣل ﺴﺮﻧ&#= 65262;ﺷتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ &#= 65261; ﺃجَلّ ﭙﺎﻳﺎ᥽= 3; ﻤﻬﻠتی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣ&= #65198;گ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳ= 5174; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ هر &#= 65155;جَلّ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻫﻔﺖ ﮔ&= #65166;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻧﻔﺴﺎ) ﻫ᥷= 8;ﮐس ﺭﺍ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻔس = ﻭ ﺭﻭحی ﺤﻴﻮﺍن®= 0; اﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﺮﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺑﻤﻘﺎم ﺠﺪﻳﺪ &#= 65255;ﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﺗﺒ= 5194;ﻳل ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺭﻭ&= #1581;ی الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 93;ﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1691 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ث&= #1605;ّ ﻘضی ﺃﺟﻠﺎ ﻭ ﺃ&#= 1580;َلّ ﻤﺴﻤّﻯ عندﻩ &= #65261; ﺳﭙس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65239;ﻀﺎﻯ ﺃجَلّی کرﺩ ﻭ= ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ﻤﺴﻤّﻯ= ; ﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ) ﺍﻣ= ﺎم ﭽﻨﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟA= 156;جَلّ اﻟﺬﻯ غیر ﻣﺴʌ= 52;ّﻯ ﻤﻮﻗﻮﻑ ﻳﻘﺪم &#= 65252;ﻨﻪ ﻣﺎ ﺷاء ﻮ ﻳﻮﺧ&#= 1617;ﺮ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ ﺷاء ﻭ &= #65155;ﻣّﺎ ﺍﻟﺄجَلّ اﻟﻤ= ;ﺴﻤّﻰ ﻓﻬﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﻴُ&#= 65256;ﺰّل ﻤﻤّﺎ ﻳﺮﻳﺪ ﺃ&#= 65253; ﻴﮑﻮﻥ ﻤﻥ ﻠﻴل&#= 1614;ة ﺍﻟﻘﺪﺭ ﺍلی ﻤ= 579;لها ﻣﻥ ﻘﺎﺑﻞ ﻓﺬﻟ&= #1705; ﻘﻮل اﻟﻠﻪ ﺍﺫ= 5165; ﺟاء ﺃﺟﻠﻬم ل= 5; ﻳﺴﺘﺄﺧﺮﻭﻥ ﺴﺎعة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺴ&#= 65176;ﻘﺪﻣﻮﻥ ﺍج= 614;لّ (ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻤّﻰ) ﻗ= ﺎﺑل ﺘﻮﻗّﻒ ﻭ (ﺗﻐﻴ&= #65268;ﺮ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺑﺮﺣﺴﺐ مَشیّ= ;ت الهی ﺘﻘﺪﻳم ᥾= 8;ﺎ ﺟﻠﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ &= #65261;ﻳﺎ ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ ﻭ ﺑﻌ&= #65240;ﺐ ﻣﻴﺎﻓﺘﺪ. ﺍﻣﺎ = (ﺃجَلّ ﻤﺴﻤّﻰ) ﻫﻤﺎﻥ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺯل &= #65252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.ﺮﭼ= 5258; ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65197;ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻧﺎﺯل ﻤﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺑﺮ= ﺍﻯ ﺴﺎل ﺒﻌﺪ ﮐﻪ ﻧ&= #65200;ﻭل ﺠﺪﻳﺪﻯ ﺪﺳﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺐﻗﺪ= ﺭ ﺭﺍ ﺳﺎﻝ یک ﺒﺎ&#= 65197; ﺩﺭ ثُلث ﺍﺧﺮ A= 251;ﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ گفته ʋ= 65;ﻧﺪ ﻭلی هر ﺷﺐ ﺷﺐ = 5239;ﺪﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ = ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ &= #65259;ﻤّﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﺷﺐ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮفت و ره صد ساله دیگر= 575;ن برود. ﮐﻪ ﺣﺘﻤA= 166; ﻫﻔﺖ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻭ= ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬ= ﺎﻯ هر ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻫﺰﺍﺭﻣ&#= 65166;ﻩ ﻳﺎ ﺻﺪ ﺳﺎل عم= 585; ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤﻌنی آی= ه ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﮔﺮ ﺍجَلّ آ᥽= 5;ﻬﺎ ﺳﺮﺍﻣﺪ ﻧﻪ ﺳﺎ&= #65227;تی ﺒﺠﻠﻮ ﻭ ﻧﻪ ﺳﺎ= ﻋتی مرگ ﺘﺄﺧﻴﺮ ﺧA= 262;ﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ (ﻫم ﺪﺭﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ﻣ= 5198;گ ﻘﻄعی هست ﻭﻫم= ; ﺪﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که ش= 75;یسته ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺎجَ= 04;ّ ﻤُﺴﻤّﻰ ﻭ ﺣﺘ= 5252;ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ شایست= ;ه ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ.ِ ﻭ&= #65165;ﻳﻥ ﺸﺐ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ بِدا®= 0; الهی ﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍ= جَلّ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮ&= #65207;ﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺮﺣﻠﻪ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺪﺭﺳﻠﻮک اﺟﺮA= 165; ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻫﺮ&= #64404;ﺰ حَقّی اﺯ ﺳﺎﻟ= ;ﻚ ﭘﺎﻳﻤﺎل ﻨمی A= 208;ﻮﺩ. ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ا᥷= 9; ﺭﻳﺸﻪ ﻋﻘل ﻮﻋﻘل که A= 165;ﻋﺮﺍﺏ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﺃجَلّ ﺮﺍ ﻧʌ= 68;ﺰ (ﺃﮔﻞ) ﺑﺠﺎﻯ (ﺃج= ;َلّ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; عقلی اﻧﺴﺎﻥ ᥸= 4;ﺎﻟک ﺪﺭﻫﺮ ﻳک اﺯ ﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎ&= #65253; ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 1576;عقل کُلّی رَبّ ﺍ&#= 65247;ﻨﻮع ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻋﻘ&= #1604; مُیسّر ﺑﺮﺍﻯ= نوع بشر ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭA= 227;ﺒﺎﺭﺕ قُرآن الاّ ﻭ= ; ﻟﻬﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻌﻠﻮم هرﮐس ﻭﻫﺮ ﻧﻔ= س ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻴﮑﻪ ﺩ&= #65165;ﺭﺍﻯ کتاب ﻣﻌﻠﻮم ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌنی ﺃجَلّ ﻤ= ;ﻌﻠﻮم و نوشته شده ی&#= 1575; مقرر گردیده = 575;ﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻭح ا= 5255;ﺴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک ﺴﺮ A= 261;ﻗﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣُﺮﺩ &#= 65261; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮ&#= 65223;ﻴﻔﻪ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ مکتوب ﺳﻠﻮﻙ ا= ;لهی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ &= #65193;ﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها بغیر ﺍﺯ قُ= رآن ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﮑﺘﻮ&#= 65167; ﻭ ﻣﻘﺮﺭ ﺑﺮﺍﻯ = سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1691 مکرر - و از ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ<s= pan lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ139 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁنی ﻮ ﻟﻥ ﻴ= ;ﻮٴﺨّﺮ A= 165;ﻟﻠﻪ اﻟﻤﺴﻤّﻯ ﻤﺎ = 5203;ُﻤّﻯ ﻠﻤﻠک اﻟﻤﻮﺕ فی ﺘﻠک اﻟﻠﻴʌ= 48;ﻪ ﻭ ﻫﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﻘﺎ= ل اﺫﺍ ﺟاء ﺍﺟﻠA= 260;م ﻔﻠﺎ ﻳﺴﺘﺄﺧﺮ&#= 65261;ﻥ ﺴﺎعة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺴ&#= 65176;ﻘﺪﻣﻮﻥ ﻮ ﺍﻟﺂﺧﺮ ﻟﻪ ﻓ= ﻴﻪ ﺍﻟﻤشیة ﺍﻥ ﺸ= 75;ء ﻗﺪّﻣﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺸ&= #1575;ء اﺧّﺮﻩ ﺍجَلّ ﻤ= 5204;ﻤّﻰ ( ﻭ ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺷﺪﻩ= ; ﻭ ﺍﺑﻠﺎغ ﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65256;ﺎم ﺼﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک &= #65194;ﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍ&= #65203;ﺘﺤﻘﺎق اﻭ. ﺯﻳﺮﺍ شای= 87;ته (ﺳﻤّﻮ ﻭ ﺗﺴﺎﻣ&= #65264;) ﻭﺗﻌﺎلی ﻮﻋﻠA= 262;ّ ﺑﺮﻧﺪﻩﻭ ﺑﺎﺳ&#= 65252;ﺎﻥ الهی اﺳﺮاء ﺸ= ﻮﻧﺪﻩ ﻭﻋﺮﻭج کنندﻩ= ; ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺳﻴﻤﺎﻯ ﺘﺎﺯﻩ &= #1575;لهی گرﺩﻳﺪﻩ. ﻭﺧﻮ= 5193; ﻳکی اﺯ ﺳﻤﺒﻮA= 247;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ) ﻫﻤﺎﻥ اﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﺑﻤﻠک اﻟﻤ= 5262;ﺕ (ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭ ﺍﺑﻠ= ﺎﻍ) ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ = ﺩﺭ ﺍﻥ ﺸﺐ ﮐﺪﺍم ﻴ&= #65242; (ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﻤﺮگ ﻘﻄعی اﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻄعی &#= 65262;ﺣﺘمی ﻮ ﻟﺎﺯم اﻟﺎﺟ= 5198;ﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺩﺭ حَقّ ﺴﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﺑﺎ ﺑِﺪﺍء ﻭ ﺗ&#= 65232;ﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻘ&= #65194;ﻳم ﻮﺗﺴﺮیع ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ بِدای اﻭﺑﺮ= ;ﺍﻯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺪﺍﺩﻥ &= #65252;ﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺳﻠﻮکی ﻔﻌلی = 5;ﻭ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﻣﺮA= 187;ﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65170;ﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺎ= ;ﺭ ﺳﺎﻟک ﻨﺎﺩﺭﺳ= 5174; ﺑﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ &= #65176;ﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘس ﺍج&#= 1614;لّﻣﺴﻤّﻯ ﻮدر نام ﺗﺴﻤ᥾= 8;ﻪ ومشخص ﺷﺪﻩ ﺩ᥷= 7;ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ (ﺳ= ﻴﻤﺎ ﻭ ﺳﻤﻮّ) ﺟﺪﻳﺪ = ﺩﺭ ﻣﻘﺎم اﺳﺖ. ﻭ ﺩ&= #65197; ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &#= 65194;ﺭ ﻣﺮگ ﺤﺘمی اﺳʋ= 74;. ﻳﺎ ﺍجَلّ ﻤﺤʋ= 76;ﻮﻡ. ﺑﺎﺯ ﺃجَلّ ﻤʋ= 88;ﺘﻮم ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭﻫﻨ&#= 64405;ﺎم ﺸﺎﻳﺴﺘگی هست= ;. ﮐﻪ ﺍجَلّ ﺠﺪﻳﺪ ʌ= 61; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍجَلّ ﺪﻳﮕʋ= 98;ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ = مَشیّت الهی هست ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺟﻠﻮ ﻣ&= #65268;ﺎﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ &= #65169;ﻌﻘﺐ ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ (ﮐ&= #65258; ﺍﻳﻥ مانند دیگر حدیثها = 608; آیات قرآنی ﺨ&#= 65166;ﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ مَشیّت ﻗﺒ= ;لی اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺍﺭﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﻌﺪﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65176;ﻔّق ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ آغاز ﺳﻠʌ= 62;ک ﺴﺎﻟک ﻮ ﻗﻀﺎﻭ&#= 65173; الهی ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧA= 260;ﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭﺳﺎﻟک اﺳA= 174;. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺸﺎﻳﺴ&= #65176;گی ﺴﺎﻟﻚ ﻣﻌﻠﻮم &#= 65208;ﺪ بِدای الهی ﻮ &= #1605;َشیّت ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎ ﺗﻐﻴ&= #65268;ﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.)<o:p></o= :p> حدی&= #1579; 1692- ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 5;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 0 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ&= #65166;ﻟﻰ ﻟم ﻴﺠﻌل ﻠﻠﻤ= 5262;ٴﻤﻥ ﺃجلا فی اﻟﻤﻮ= ;ﺕ ﻳﺒﻘﻴﻪ ﻣﺎ ﺃﺣ&= #65168; ﺍﻟﺒﻘاء ﻓﺎﺫA= 165; ﻋﻠم ﻤﻥ ﺃﻧّﻪ &#= 65203;ﻴﺄتی ﺒﻤﺎ ﻓﻴﻪ ﺑﻮﺍ&= #65197; ﺩﻳﻨﻪ ﻗﺒﻀﻪ ﺍ&= #65247;ﻴﻪ ﺗﻌﺎلی ﻤُﮑﺮʌ= 59;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ ﻤﻮٴﻤﻦ (ﺳﺎﻟک &#= 65262; ﮐﺎﻣل بازگشته بخل= 02; زنده ) ﺍجَلّی = ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮگ بشری ﻘﺮᥴ= 5;ﺭ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭﻫﺮ ﻗ&= #65194;ﺭ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﻃﻮل ﺰ&= #65255;ﺪگی ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﮐﺎﻣﻠ= ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﻣ&= #65236;ﻴﺪ هدایت ﺩﻳﮕﺮﺍ= ;ﻥ برای ﺳﻠﻮک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʋ= 99;ﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎﺭ= ﻳخ ﻘﻄعی ﻤﺮگ ﺒﺮA= 165;ﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ و قشری ها اﺳﺖ= ) ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﻧ&#= 65204;ﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣل اﻟﻬ= 5264; (ﺑﺎﻳﺮ) ﻭ ﺑﺪﻭﻥ= ; ﻤﺼﺮﻑ و نتیجه ﮔﺮﺩﻳ= ;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﺾ ﺭﻭح اﻳﻥ کاﻣل الهی ﻤﻴﺸﻮﺩ. A= 193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65255;ﻴﺰ ﺭﺍضی ﺒﺎﻳﻥ ﻤ= 5198;گ ﻨﻴﺴﺖ (ﻭ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎ &= #65193;ﺭﺟﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ اﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ و سالکان ﺯﻣﺎﻥ= ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣﺮگ کاﻣل اله= ی ﺒﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺍﺯ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ بشری ﻧﺠﺎﺕ ﻳʋ= 66;ﺑﺪ ﺗﺎ ﺑﻮﻋﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; الهی ﺨﻮﺩ نوع فوق بشری فرشته گونه ب= 575; هزاران براب= 85; عقل و امکانات نو= 593; بشری ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ= 04;ی ﺒﺎﺯ ﺯﻧﺪگی ﺒ= 5268;ﺸﺘﺮ ﻳک کاﻣل الهی = ﺪﺭ نوع بشری کنونی ﺨﻮﺩ ﺩ᥷= 7; ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ و کرامات و امکانات ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﺧﺮﺕ ﻳ&#= 65228;نی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮﻉ ﺍﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ اﻭ= 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺼ= ;ل ﻨﻮعی ﺒﻴﺸﺘﺮA= 263; ﺮﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳخ ﻤ&#= 65198;گ ﻘﻄعی اﺴﺖ ﻭل®= 0; ﭽﻮﻥ سالک الهی ﺸﺪ = ﺍﻳﻥ ﻘﻄﻌﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ و مراحل بِدای الهی د= 575;رد . ﮐﻪ ﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= ی ﺒﺎﻳﺪ ﺑﻤﻴﺮﺩ. = ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﮔﺮ ﺍﺯ ﺯﻧﺪگ= 740; اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑ= 5198;ﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺍجَل= 17; ﻤﻌﻴﻥ ﺰﻣﺎنی ﻮﻗﺒل®= 0; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﮐﻪ = ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻨفع آﻧA= 260;ﺎ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻤﺘﺮ = ﮔﻨﺎﻩ ﻭ تمرّد ﻭ ﻗﻬʌ= 40;ﺮﺍﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 170;ﻌﺪﻯ ﺒﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻫﺮﭼ&= #65258; ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑﻤﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ = جَهَنّم کارمای ﺨﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﺩﺍﻏﺘﺮ ﻭ ﮔﻮﺭ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺎﺭﻳﻜﺘﺮ &= #65261; ﺩﺭﻋﻘل ﻮ توح¡= 7;ش عقب تر ﻣﻴرود = . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻠﻘﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ ﮐﻪ &= #65169;ﻌثت ﺑﺨﻠق ﭙﻴﺪﺍ ﮐ&#= 65256;ﻨﺪ ﻟﻐﻮ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﺎ&= #65197;ﻳخ ﻤﺮگ اﺯ ﻧﻮﻉ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﺍ&= #65261;ﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺪّس ﺷ= 5194;ﻥ ﻣﻮﻓق ﺒﺸﻬﻮﺩ &#= 65207;ﺸم ﻘﺎﺋم رَبّ النوع بشری ﺸ&#= 65194;ﻩ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1693 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 0ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﻥ ﻴﻤﻮﺕ ﺑA= 166;ﻟﺬﻧﻮﺏ ﺃﮐثر ﻣﻤّﻥ ﻴA= 252;ﻮﺕ ﺑﺎﻟﺂﺟﺎﻝ ﻭ ﻣ&= #65253; ﻴﻌﻴﺶ ﺑﺎﻟﺄﺣ&#= 65204;ﺎﻥ ﺃﮐثر ﻣﻤّﻥ ﻴA= 228;ﻴﺶ بالأﻋﻤﺎﺭ <sp= an lang=3DAR-SA>ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ʋ= 69;ﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺰﻭﺩ &= #65175;ﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺎنی هس= 8;ند ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍجَلّ A= 252;ﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﮐﺴﺎنی ﺒﺎ ﺍ&#= 65187;ﺴﺎﻥ (ﺗﮑﺎﻣل ژنتیک= ; ﺮﻭحی ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ تحسین و بهبو= 583; مییابند ) ﺯﻧﺪ= ;گی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺎﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﻮل عم= 585; ﻣﻌﻴﻥ ﺰﻧﺪگی = 5252;ﻴﮑﻨند. ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﺟﺎ&#= 65247;ﺐ ﻭﺍﺿﺤﺘﺮﻳﻥ ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﺎﺭﻳ&#= 1582; ﻤﻌﻴّﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 65252;ﺮگ هستند. ﻭلی ﭽﻮ= ;ﻥ گناﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨʋ= 94; ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭحی ﻨﻮع ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺍﺗﺶ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺑ= ﻴﻤﺎﺭﻯ هاﻯ ﺴﺮﻃﺎﻥ ﻮ &#= 65165;ﻳﺪﺯ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ باعث A= 251;ﺮگ ﺴﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣﻴﺸ&#= 65262;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; ﺑﺎ سلوک الهی = ﺘﮑﺎﻣل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﮐﺮ&= #65165;ﻣﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﻋʋ= 66;ﻳﺖ ﻭﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴ= 5236;ﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣ&= #65176;ﻰ ﺍﮔﺮ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ &= #65236;ﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺗﻤ&= #65194;ﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺷﻤﺎ= ﺑﺎﻳﺪ ﺳعی کنید ﺑﺎ س= ;لوک الهی ﻭﺗﻮﺳﻌ᥽= 8; ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣلی ﻮ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ روان ﺨﻮﺩ ﺍﺯ A= 235;ﺮﺻﺖ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳ&#= 65194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺮﺯق ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺭﺯ&= #65239;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﺎمی ﻮﻋﻘ = 4; کُلّی ﻮﻋﻠم لَدُنّ&= #1740; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ &= #65169;ﺨﻠق اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻓﻀ&= #1604; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺯﻳﺎﺩ&= #1607; ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﺭﺯق ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﺩﺍﺷﺘﻥ ها ﻭ یاﻓﺘﻥ ها ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻴﺎﻓﺘ&= #1606;ی هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ= 5227;ﻘل کُلّی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﺍﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&= #65267;ﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﻤ&= #65262;ﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻮ&= #65231;ﻴﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮی &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم الهی ﺪﺭ ﻫﺴﺘʌ= 64; ﺩﺍﺷﺘﻥ حیات و تجسّم &#= 65256;ﻮع ﺒﺮﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ &= #65262;ﻋﻘلی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65259;ﺪﺍﻳﺖ ﻳﺎﺑﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ &= #65170;ﻴﺸﺘﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﻟﻴل ﺴﻠﺎ&#= 65251;تی ﺮﻭح ﻮ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﻣ&= #65194;ﺍم ﺪﺭ ﻧﮕﺮﺍنی ﻮ= 5227;ﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﺮ ﮐﻠّﻪ ﺧﻮﺩ &= #65199;ﺩﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﺳﻤ= اء ) ﺍﺳﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﻭ= ﻧﻴﺰ بمعنی ﺭﻭحی که ﺳﻤﻮّ ﻭ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﻮ ﺗﻌﺎلی ﺮﺍ ﺩ&#= 65197; ﺯﻣﻴﻥ ﻤﻴﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. (ﺍﺭﺽ) کره ﺯﻣﻴ&#= 65254; ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﮔﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ بمعنی ʋ= 83;ﺴم ﻮ ﺗﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺣتی ﺬﻫﻥ ﺒﺮﺍ= 5263; ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭح اﺳ= 5174; که اسمان انسان و زمین= 607; ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻔس &= #65261; ﺭﻭح ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ&#= 65169;ﺮﺗﺮ نو ف وق بشری ا&= #1604;هی گونه ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1694 – از ﺍﻣﺎم ﺼﺎʋ= 93;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ146ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﻌﻴﺎﺩﺕ ﭘﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ= ﺭﺍ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺍﺣﺘﻀ&#= 65166;ﺭ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺪ= ﻳﺪ. ﭘس ﺍﻣﺎم ﺒﻮﻯ گفت ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ A= 191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣُﺴﻥ ﻈﻥ ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺑﺎﺵ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭ&= #65165;ﺭ. ( ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ= ;ﻤﻴﺸﻪ (ﺣُﺴﻥ ﻮ ﺗَﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﻮ ﺍﺣﺴﺎﻥ) ﺧﻮﺍ= ﺳﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ سلوک و ʋ= 76;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ&#= 65263; ﻮضع ﺮﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﻘﺎم ﺴﻠﻮک= 740; ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺸﺨﺺ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻓﺮﻣﻮﺩ</sp= an>: &#= 65155;ﺣﺴﻥ ﻈﻨّک ﺒﺎﻟﻠﻪ </s= pan>ظَنّ ﻮ ﺍﻧﺘ= ﻈﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻧﻴک ﺒﺪﺍﺭ ( ﺍﺯ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣُﺴﻥ &#= 65262; ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺣﺴﺎ&= #65253; ﺨﻮﺍﺳﺘﻦو ﻫﻤ= 5166;ﻥ توفیق در ﺘﺰﮐ= ﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ&#= 65263; ﻮضع ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ &#= 65251;ﻘﺎم ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﺷﺨﺺ ﻣﺤﺘﻀﺮ ﺍﻇﻬﺎ&#= 65197;ﻏم ﺒﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65193;ﺧﺘﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍ= ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻔﺮﻣﻮﺩ: <= b>ﻮ ﺍﻟﺬﻯ ﺘﺮﺟﻮﻩ &= #65247;ﺘﻀﻌﻴﻒ ﺣَﺴَﻨﺎﺗک ﻮ A= 251;ﺤﻮ ﺳﻴّﺌﺎﺗﻚ ﻓﺎ= 5197;ﺟﻪ ﻟﺄﺻﻠﺎح ﺤﺎل = 5170;ﻨﺎﺗﻚ ﺍﻣﺎ ﻋﻠﻤﺖ ﺭﺳ&= #65262;ل اﻟﻠﻪ ﻗﺎﻝ ﻟﻤ&#= 1617;ﺎ ﺟﺎﻭﺯﺕ ﺳَﺪﺭ= 614;ة ﺍﻟﻤﻨﺘﻬی ﻮ ﺑ&#= 65248;ﻐﺖ ﺃﻏﺼﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﻗ&= #1615;ﻀﺒﺎﻧﻬﺎ ﺭﺃﻳﺖ ﺑﻌﺾ ﻗُ&#= 65216;ﺒﺎﻧﻬﺎ ﺃﺷﺪّاء ٴﻤﻌ᥼= 8;ّقة ﻳﻘﻄﺮ ﻣﻥ ﺒﻌﻀ&= #65260;ﺎ ﺍﻟﻠّﺒﻦ ﻭ ﻣﻦ &= #65169;ﻌﻀﻬﺎ ﺍﻟﻌﺴﻞ ﻭ ﻣﻥ ﺒ= ﻌﻀﻬﺎ ﺍﻟﺪُﻫﻦ ﻭ ﻳﺨ&#= 65198;ج عن ﺒﻌﻀﻬﺎ ﺷﺒ= 5258; ﺩﻗﻴق اﻟﺴﻤﻴA= 196; ﻭ ﻋﻥ ﺒﻌﻀﻬﺎ ﺍ= ﻟثیاﺏ ﻭﻋﻥ ﺒﻌﻀﻬﺎ ﮐ&= #65166;ﻟﻨﺒﻖ فی هوﻯ ﺬﻟک کُلّه ﻧﺤﻮ ﻟᥴ= 6;ﺭﺽ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ ʃ= 81;ﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺮﺩﻥ &= #65188;َﺴَﻨﺎﺕ ﻭﻧﻴک ﺸﺪﻥ ﺨﻮ&#= 65193; ﻭ ﻣﺤﻮ ﺯﺷﺘﻴﻬ&= #65166;ﻯ ﺮﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺨﻮﺍهی ﺒﺮﺍﻯ اﺻﻠﺎح = 5188;ﺎل ﺪﺧﺘﺮﺍﻥ ﺘﻮ ﻭ&= #65165;ﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ. ( ﺯﻳﺮﺍ ﺑ᥾= 0;ﺒﻮﺩ ﺣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎم روحی ونوعی ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ= 581;ی ﻤﻨﺠﺮ ﺑآثاﺭ A= 169;ﻬﺘﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻔﺮﺯﻧﺪ&#= 65165;ﻥ ﺪﺭ ﻃﺮﺯ ﺗﺮﺑﻴ&= #65174; ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﺍﻟﮕ= 5262;ئی ﺨﻮﺏ ﺑﺮﺍﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ) ﻣ= ﮕﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻰ ﮐﻪ &= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﭼﻮ&= #65253; اﺯ ﻣﺮﺯ ﺳِﺪﺭ= 577; ﺍﻟﻤُﻨﺘﻬﻰ (ﻳ&#= 65166; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﺠﺮﻩ ﻭ&= #65203;ﺪﺭت ﻭ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻘﺪّ&#= 1587; ﺪﺭ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺷﺠﺮ= ﻩ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ رَب= 17; ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘ&= #1605; ﺪﺭﺍﺳﻤﺎﻥ هفتم ﮐﻪ ﻫﻨﮕʋ= 66;م ﺘﻌﺎلی ﺴﺎﻟک A= 194;ﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ &= #65191;ﻮﺩ ﺍﻳﻥ ﺴﺪﺭﻩ ﻭ ﺷ= ﺠﺮﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴِﺘﺎﺭ &#= 65261; ﺳِﺘﺮﻩ ﻭ ﭘﺮﺩ&#= 65257; ﭘﺎﻳﺎنی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ مُیسّر ﺑﺮﺍﻯ= ﻤﺘﻌﺎﻟﻴﺎﻥ ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﻮﺭﺍنی ﻮ ﻧﻤ= 5166;ﻳﺶ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻤ&#= 65170;ﻮﻟﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﻌﺪﻯ آینده اﺳﺖ. ﮔ᥷= 8;ﭼﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65227;ﺮﺵ ﻭ کُرسی ﻭ ﺯﻣʌ= 68;ﻨﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ قرار و ʋ= 65;ﺳﺘﻮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠ&#= 1602; ﺒﺮﻫﺴتی ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ که الله أهورمزدا (ﺧﺪ = ﺍ ﺩﺍﺧﻞ) ﻣﻴﺒﺎﺷ&= #65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻫ= ﻔﺘم ﺴﺎﻟﻚ شایستگ= ی ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴل قائم ﻨﻴﺰ ﺑﺎʌ= 47;ﺎ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﻘﺎمی = 5194;ﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺸﺎﻫﺪ ﺍﻳﻥ عر= 5205; ﺭﺣﻤﺎن ﺑﺮﺗﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻘﺒل= 740; اﺳﺖ. ﻭﻧﺼﻴﺐ ا&#= 1740;ن ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﻴ&#= 65200; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭ= ;ﺡ ﺳﺎﻟک ﻜﻪ ﺗﺎ ﮐ&= #65256;ﻮﻥ ﺮﻭﻯ ﺰﻣﻴﻥ اﻳ&#= 65204;ﺘﺎﺩه ﺑﻮﺩﻩﻩ ﻭ ﺑﺎﺳ&= #65252;ﺎﻥ ﻨﮕﺎﻩ ﻣﻴﮑﺮﺩ&#= 1548; ﻧﺎﮔﻬﺎنی اﺯ A= 199;ﻣﻴﻨﻪ ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪّ= 587; ﻳﺎ ﺫﺍﺕ ﭘﺎک ﺸ&= #65194;ﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﺰﺩﻳ&#= 1705; عرﺵ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ &#= 65165;ﺳﺮاء می کند ﻭ ﺑﻤﻌʋ= 98;ﺍجی و ﺍﺭج ﻮ ﺍﺭﻳﮑ&#= 65258; الهی ﻤﻴﺮﺳﺪ. @= 400;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺎم ﺪ= ;ﻧﺎ ﻭ ﺗﺪﻟّﻯ اﺳﺖ= ;. ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ تعالی های ﻨﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ معراج کننده = 5165;ﻭﻳﺰﺍﻥ عرﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺑﺎﻟﺎﻯ اﻥ ﻨﻤ&#= 65268;ﺮﻭﺩ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻭ ﻋﺒﻮ&= #65197; ﺍﺯ ﺍﻳﻥ مرز ﺴ= 616;ﺪﺭَت ﺍﻟﻤُﻨﺘﻬا ﻨ@= 401;ﺮﺩ. ﻭ ﺣﺪّ ﺍﮐثر ﻫ= 5252;ﻴﻥ عرﻭج در ﻤﻘﺎم= ; ﺪﻧﺎ ﻭ ﺗﺪلّا ﻮﻧﻪ = 5169;ﺎﻟﺎﻯ عرﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ. &= #65261; ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﻤﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ &#= 65165;ﻟﺰﻣﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎنی ﺒﺮﻭA= 193; ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = رَبّ ﺭﺣﻤﺎنی ﻤﻴﺮA= 203;ﺪ) ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ بدﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺑ&#= 65208;ﺎﺧﻪﻫﺎ ﻭﺳﺎﻗﻪﻫﺎﻯ ا= 5253; ﺪﺭﺧﺖ ﺭﺳﻴﺪﻡ (= ﺩﺭﻣﻘﺎم ﺪﻧﺎ و ﺗﺪﻟّﻰ) &= #65193;ﻳﺪم که ﺍﻳﻦ شاخه ᥽= 9;ﺎ ﻣﻴﻮﻩﻫﺎئی ﭽA= 262;ﻥ ﭙﺴﺘﺎﻥ اﻭﻳﺰ= 5165;ﻥ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻥ= ﺸﻴﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻤﻴﺮﻳ&#= 65200;ﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺑﻌﻀﻰﺳﺎ&= #65239;ﻪﻫﺎ ﻭ ﻣﻴﻮﻩﻫﺎ ﻋﺴ&= #1604; ﻤﻴﺮﻳﺰﺩ. ﻭ ﺍﺯ= ﺑﺮخی ﺮﻭﻏﻦ (ﺯﻳﺘﻮﻥ = ﻤﻐﺬّﻯ) ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮخی اﺯ= 5165;ﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ (ﺳ= ﻤﻴﺬ) ﻭ ﺧﻤﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﺭ= ﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻔﻴ&= #65194; ﻓﺎﺭسی ﻮ ﺁﺭﺩ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ ﻧﺒ= ﺎﺕ ﻭ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻌ= ;ضی ﺴﺎﻗﻪﻫﺎ ﭼﻴﺰ&#= 65263; ﭽﻮﻥ ﺪﺍﻧﻪ ﻣﻴ&= #65262;ﻩ ﺩﺭﺧﺖ ﺳِﺪﺭ ﻭ &= #65259;ﻤﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺴﻮﻯ ﺰ&= #65251;ﻴﻥ ﻤﻴﺮﻳﺰﻧﺪ. (بهره های شهود عقلی و الهامات لدنّی شاهدا= 06; عرش) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻘﻠ᥵= 4; فی ﻨﻔﺴﻰ ﺃﻳﻥ &#= 65252;َﻘﺮّ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺨﺎﺭﺟ&#= 65166;ﺕ ﻋﻥ هذه ﺍﻟﺄﺷA= 194;ّاء ﻭ ﺫﻟک ﺃﻧّﻪ ﻟ&#= 65250; ﻳﮑﻥ معی ﺠﺒﺮA= 163;ﻴﻞ ﻟﺄﻧّﻯ کنت ﺟʋ= 66;ﻭﺯﺕ ﻣﺮﺗﺒﺘﻪ ﻭ ﺍﺧ&= #65176;ﺰل ﺪﻭﻧﻰ ﻓﻨﺎﺩﺍ&#= 1606;ی ﺮﺑّﻰ عَزّ ﻭج= ;َلّ فی ﺴِﺮّﻯ ﻳﺎ A= 251;ﺤﻤﺪ ( نخستین باز = 06;ام تازه و الهی پیامبر که بمعنی وسیله حمد و پرستش سالکان دیگر برای مقام عرشی آنها می= 576;اشد ) ﻫﺬﻩ ﺃﻧﺒﺘﻬʋ= 66; ﻣﻥ هذا ﺍﻟﻤﮑﺎﻥ = 75;ﻟﺄﺭﻓﻊ ﻟﺄﻏﺬﻭﺍ ﻣﻨﻬ&#= 65166; ﺑﻨﺎﺕ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ ﻤﻥ اُﻣّﺘِک ᥾= 2; ﺑَﻨﻴﻬﻢ ﻓﻘل لآﺑاء اﻟ= ;ﺒﻨﺎﺕ ﻟﺎ ﺗﻀﻴﻘﻥّ ﺼ&#= 65194;ﻭﺭﮐﻢ علیّ ﻔﺎﻗَﺘﻬ= ;ِﻢ ﻓﺎﻧّﻯ کما ﺧʌ= 48;ﻘﺘﻬم ﺃﺭﺯﻗﻬُﻥّ ﻭ= ﻣﻦ (ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ) ﺩﺭ ﺩ= ;ل ﺨﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ&= #1605; ﻮ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﻳﻥ ﻤ= ﻮﺍﺩ ﺧﺎﺭجی ﺸﺪﻩ ﺍ= 5199; ﭘﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﮐﺠ&#= 65166; ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ (ﮐ= ﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ آﺭﺯ= 5261;ﻯ اﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &#= 65165;ﺳﺖ) ﭼﻮﻥ ﺠﺒﺮﺋﻴل &#= 65194;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻮﻗﺖ ﺑﺎ ﻣ= ﻥ ﻨﺒﻮﺩ (ﺯﻳﺮﺍ ﻗ= ﺎﺋم ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ &= #65197;ﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﻤ&= #65240;ﺎم ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ مقا= 05; ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮع بشری اﺳﺖ) ﻭ ﺍA= 199; ﻣﻘام ﺠﺒﺮﺋﻴ= 04; ﻨﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺑ&= #65262;ﺩﻡ ( ﻗﺎﺋم رَبّ م¡= 5;ربّی ﺘﻤﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ شاهد ﻗA= 166;ﺋم ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎ&#= 1606;ی ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﺟﺒ= ﺮﺋﻴل ﻴﺎﺭﺍﻯ ﺮﻓﺘﻥ &= #65153;ﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﻟ&#= 65260;ﺎ یا عقل ﺠﺒﺮﺋ᥾= 8;ل ﻤﻴﺴﻮﺧﺖ. ﻭلی &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﺗﻤﺎم کاﻣﻠA= 166;ﻥ ﻤﺤﻤﺪ شده که ʋ= 70;ﻌﺮﺵ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺍﺟ&#= 65166;ﺯﻩ الهی ﺒﻮﺩ ﺑﺒʋ= 66;ﻟﺎﻯ عرﺵ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳ= 5194;ﻥ ﻨﻮﺭ رَبّ ﺭﺣʌ= 52;ﺎن ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65188;ﻤﺪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﮐ&= #65166;ملان ﻤﺤﻤﺪﻯ همین = 5;ﺯﻣﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣ= ﻮﻓﻖ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﻧ&= #65262;ﺑﺖ ﺑآحرین کامل محمدی در مقا= 605; آن کسی شایست= 607; تر ﺒﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑ&#= 65176;ﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ عرﺵ = 5197;ﺣﻤﺎﻥ ﺒﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﻭ ﻫﻤ= ;ﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻳﺎ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ &#= 65165;ﻟﺰﻣﺎﻥ ﺪﻳﺎﻧﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻨﻮع &= #65170;ﺸﺮﻯ ﻮ آغاز ﭘﻴﺎﻣʋ= 70;ﺮﺍﻥ الهی ﻨﻮع ﻔﻮق= ; ﺒﺸﺮﻯ که ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ = 5236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﻣﻬﺪ&= #65263; ﺘﻮﺳل ﻨﻤﻮﺩﻩ &#= 65175;ﮑﺎﻣﻞ روحی فوق بشر= 740; خود را ﻣﻴﻴﺎᥴ= 9;ﻨﺪ. ﻭلی کاﻣﻠﺎﻥ ʌ= 52;ﺤﻤﺪﻯ اﺯ ﺣﻮﺯﻩ ﺗﻌﻠ&#= 65268;م سلوک الهی ﻤﺮ&= #65169;یان قائم ترَبّی= 78; الهی یافته و &#= 65170;ﻴﺮﻭﻥ آﻣﺪﻩ ﺗﺤﺖ ﺗﺮ&#= 65169;ﻴﺖ مستقیم رَبّ = 5255;ﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.) پیامبر ادام= 07; میدهد، در این هنگام &#= 65183;ﺒﺮﺋﻴل اﺯ ﻣﻥ ﻔﺎﺻﻠﻪ &= #64404;ﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘس ﺧﺪﺍﻳ&#= 65250; (رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ) = 5193;ﺭ ﺩل ﻮ ﺭﻭح ﺒﻤﻥ &= #65256;ﺪﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻟﻬﺎم کرئ ﮐﻪ ﺍﻯ ﻤﺤ= 5252;ﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﻣﻴﺒن&#= 1740; ﺪﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴ&= #65198;ﻭﻳﺎﻧﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻮ ﻣ= ;ﻨبع ﻮ ﻣﻘﺪسی اﺳﺖ. &#= 65175;ﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻣﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﻣّﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﭘﺴﺮﺍﻥ آﻧﻬﺎ &#= 65197;ﺍ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻧﻤﺎﻳ&#= 65250; (ﺭﺯق عقلی ﻮ ﺍA= 187;ﻮﺍل ﺒﺮﺍﻯ ﺪﺧﺘﺮﺍ&#= 1606; ﻴﺎﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙ&#= 65268;ﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﻭ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻴﺎ ﮐ= ﺎﻣل ﺸﺪﮔﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺑ&= #65166;ﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨلق هستند ﺗ= ﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﭘ&= #65198;ﻭﺭﺵ بدﻫند. ﺍﻣّﺖ ʌ= 51;ﺤﻤﺪ تنها ﺍﻭﻡ کنندگان ولایت سلوکی = 5252;ﺤﻤﺪ ﻳﺎ تنها ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ هستند ﻭﻧﻪ ﺍ᥽= 1;ّﺖ ﺑﻤﻌنی ﻤﻠﺖ ﺳ= 5268;ﺎﺳﻰ غیر سالک ﻭﭘﻴ= ﺮﻭﺍﻥ هر ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺴ= 5248;ﻤﺎﻧﻰ اسمی و رسمی ق&#= 1588;ری . ﻭلی اﮔﺮ ﻣﻮٴ= 5252;ﻥ ﺪﺭﺣﺎل اﻭﻡ ﻭ &#= 65187;تی ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ ﺪﺭ ﺣ&= #65166;ل ﺘﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﻙ &#= 65169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻨﺒﺎﺷند= ﺍﻣﺖ محمد و مسیح و&#= 1605;وسی و زردشت نبوﺩ&#= 65257; ﻭﻗﺸرﻯ ﻮ کارمائی ﺑﺠﻬ&= #65256;م نسخ ومسخ و فسخ و رسخ و حتی وسخ ﻤﻴﺮﻭ= ;ﻧﺪ. ﻭﻣﻘﻬﻮﺭ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ) ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺩﺭ ﻭحی ﺨﻮﺩ بپیامبر ﺍﺩﺍ&= #65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺮﺍﻯ &= #64345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﻴﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻨ&= #64405;ﺮﺍنی ﺒﺨﺎﻃﺮ ﻓﻘﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﺒﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ آفریدهﺍﻡ= ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺭﺯق و روزی ﻤﻴﺪﻫ᥽= 0; (ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﻃﻔﺎل ﻤ&#= 65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺣتی ﺘﻤﺎم غیر= ; ﻣﻮٴﻤﻨﺎﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭ&#= 65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻮﻏﺬﺍئ= 740; و ذهنی ﺒﺮﺍﻯ ادامه ﺯﻧﺪگی = ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی اA= 267;ﻥ ﺪﺧﺘﺮﺍﻥ ﻮ ﺯﻧ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ جَمع ﺳﺎﻟʄ= 01;ﺎﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺪﺭ قُرآ&= #1606; (ﺯَﻥ که همان ذِن سالک است ) = ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻣطیّع ﭽﻮﻥ ﺰʌ= 55;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﭘ= ;ﺴﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی اﺯ ﺑﻴﻥ ﺸﺎﻳﺴ&#= 65176;ﮕﺎﻥ آنها در ﭙﻴﺮﻭ= ;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; زنده هر ﺰﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘ= 5256;ﺪ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ &= #65203;ﻠﻮکی ﻮ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﻮﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭﺍ= 606;ی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ هست= 06;د. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﺍﻗﻌ&#= 65166; ﺳﺎﻟک ﻮ ﺻﺎﺩق &#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ ﻳﻌنی ﺪﺧﺘﺮﺍA= 253; ﺴﺎﻟک ﻮ ﭘﺴﺮﺍ&#= 65253; شاهد ﺸﺪﻩ ﮐﻪ A= 251;ﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل ﻮ ﺭﻭح= 740; ﻮﻋﻘلی ﺒﺎﻟﺎ = 5175;ﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻓﻘﺮ ﺮ&= #65199;ق عقلی ﺪﺍﺭﻧﺪ ʌ= 61; ﻓﻘﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧ&= #65224;ﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ.<o:p></o:= p> حد®= 0;ث 1695 - اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮐﺮم اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ146 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻧﺰﻭل آیه &= #65261; ﺍﺳﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻣﻥ ﻔﻀﻠﻪ ﺍﺯʋ= 91;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻨ&#= 65268;ﺪ ﺗﺎ ﻓﻀل ﻮ ﺭﺣﻤ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ = ﺑﺪﻫﺪ.(ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی = ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺭﺯق ﻤ= 5166;ﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﺠ&= #65252;ﻮﻋﻪ ﻓﻀﻞ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ = ﺸﺨﺺ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺹ ﺩ= ﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺭﺣ&= #65252;ﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی اﻟﻬﺎمی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﭘس ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰ&#= 1617; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﻫ&= #65268;ﺖ ﺍﻳﻥ ﻔﻀﻞ اله= 40; ﭙﺮﺳﻴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ ﻣ&= #65262;ٴﻤﻨﺎﻥ ﺠُﺮﺃﺕ ﺳﻮﺃل کرﺩﻥ اﺯ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #65251;ﮕﺮ ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻦ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﻓﻀ&= #1604; ﭽﻴﺴﺖ؟ ﻭ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﭘﺎسخ ﺪﺍﺩ: ا<= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻥّ اﻟA= 248;ﻪ ﺧﻠق ﺨﻠﻘﻪ ﻭﻗ&#= 65204;ّم ﻠﻬم ﺃﺭﺯﺍﻗﻬ= 605; ﻤﻥ ﺤﻠّﻬﺎ ﻭﻋ&#= 65198;ﺽ ﻟﻬم ﺒﺎﻟﺤﺮﺍ= 605; ﻔﻤﻦ ﺍﻧﺘﻬک ﺤ&#= 65198;ﺍﻣﺎ ﻧﻘﺺ ﻟﻪ ﻣﻥ اﻟ&= #65188;ﻠﺎﻝ ﺑﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﺍﻧﺘ&= #65260;ک ﻤﻥ اﻟﺤﺮﺍم ﻮ &#= 65187;ﻮﺳﺐ ﺑﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ آفریدهﻫﺎ= ﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻓﺮﻳﺪ (ﻳ= ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایت ها را ﻓ&= #1614;ﺮّ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﮐﻤﺎ&= #1604; اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻧﻬﺎ ﺗﻘﺴﻴم = 5198;ﺯق ﻨﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫ= ;ﻤﻪ ﻧﻮع ﺤﻠﺎل ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﻨﺪ ( ﮐﺴﺒﻴﻬﺎﻯ ﺣﺮ= ﺍﻡ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺭ&= #65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎل ﻮ&#= 65231;ﺬﺍ ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ &= #65251;ﺎﺩﻯ ﺪﻧﻴﺎ ﺭﺯق ﺤﺮ&#= 65165;م ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻭ ﻟﺬﺍ ﺭﺯق نی= 586; ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﺑﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ &= #65267;ﺎﺩآﻭﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺍق &= #65188;ﺮﺍم آﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﭘس ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺗ&#= 65184;ﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺮﺯق ﺤﺮﺍم ﻴﺮﺳﺎﻧ= 5194; ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﻠﺎل اﻭ ﮐم ﻤﻴﺸﻮﺩ ( = ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺯق ث= 575;ﺑﺖ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ) ﻭﮔﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻤﻘﺪﺍ&#= 65197; ﺭﺯق ﺤﺮﺍم کس= 6; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤ&= #65166;ﺳﺒﻪ الهی ﺒﺎﻗﻰ ﻣʌ= 68;ﻤﺎﻧﺪ (ﻫﺮ ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ = غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ = ﺣﻠﺎل اﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ&#= 65204;ﺐ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﭼﻮﻥ = ﻤﺎنع کاﺭسلوک اله= 740; کنونی ﻮ ﺍﻳﻨ᥷= 4;ﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺣﺮﺍم هس= 78;ند. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ &= #1575;لهی ﺪﺭﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭﺫﻫ&#= 1606;ی ﻮ ﺭﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ = سلوک الهی ﻮﺗﮑﺎﻣل= ; ﺮﻭح ﺨﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ آفرینش ﺩﺭ= ; ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﻧﻘﺺ ﺭﺯﻕ ﺣﻠﺎﻝ ﻳﻌ&= #1606;ی همان کم شدن کرﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭح®= 0; ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺤ&= #65198;ﺍم خوﺩ ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳ= 5256;ﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ = ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﺣﺘﻤﺎل= 40; ﺨﻮﻳﺶ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺎﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; اﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ &#= 65207;ﺪﻩ ﻭ سلوک الهی ا&= #65187;ﺘﻤﺎلی اﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺨ&#= 65174;ﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺩﻳﺮﺗ&= #65198; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺟﺴم= 740; ﻮﻋﻘلی ﺒﺮخی ʋ= 94;ﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ= ﺭﺷﺪ ﻃﻔﻮﻟﻴﺖ ﺑﻮﺟ&#= 65262;ﺩ ﺍﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ عقل ﻮ ﺯ= 5267;ﺮکی ﻮ ﺗﻠﺎﺵ ﺟﺴمی &#= 65262; ﺫﻫنی ﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #64380;ﻮﻥ ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک &= #1575;لهی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﺣﺮﺍ&#= 65249; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼ&= #65258; آخوندﻫﺎ ﺍﻧﺮ= ;ﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺣﻠﺎل کنند. ﺣﺮﺍم آ᥽= 3; اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع از ﺳﻠﻮﻙ الهی= ; ﺸﻮﺩ. ﺣﻠﺎل ﻮ ﻣﺠﺎﺯ آﻥ اﺳﺖ که ﺍﺭA= 175;ﺒﺎطی ﺒﺮﺷﺪ ﺳﻠﻮکی = 5256;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی ﻮﺍ= 5183;ﺐ ﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ= ﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩ ﺗ&#= 65166; ﺭﺯق ﺤﻠﺎل ال = 7;ی ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ = ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮکی ﺒﺴﺎﻟA= 242; ﺑﺮﺳﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ ﺭﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; ﻤﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺟﺴم &= #65262; ﺫﻫﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺻ= ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗ= ﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ت&= #1608;حّشﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺕﻫﺎ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺴﺎﻟگ= 740; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﺭ&= #65199;ق ﺤﻠﺎل ﻮﺍقعی ʌ= 62; ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﻓ&= #65176;نی ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65175;ﺮک ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;کی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﻟّﺎ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﺍ&#= 65211;ل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﻣﺮﺣﻠﻪ مَعصو= ;میّت ﻭ ﻣﺼﻮﻧﻴﺖ ﻧﻪ = ﻓﻘﻄ ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻘﺒل= 740; آﻧﻬﺎ ﺣﺬﻑ ﻧﻤ&#= 65268;ﺸﻮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺭﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; عقلی کُلّی ﻮ &= #65165;ﺣﻮﺍل آﺭﺍﻣﺶ ﻭﺳﻌﺎ= 5193;ﺕ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟ&= #65194;نی ﻮ الهی آﻧﺎﻥ ʌ= 56;ﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﺪﻭ&= #65253; هرﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺎA= 203;ﺒﻪ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺘﺎنب = 5192;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1696 - = 75;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬج اﻟﺒﻠﺎﻏﻪ ﺍﻣ= 5194;ﻩ(ﺝ۵ﺹ14= 7 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ می ﻔﺮﻣﺎﻳ= 5194; اﻟA= 198;ﺯق ﺮﺯﻗﺎﻥ ﺭﺯق ﺘ&#= 65220;ﻠﺒﻪ ﻭ ﺭﺯق ﻴﻄﻠﺒﻚ &= #65235;ﺎﻥ ﻠم ﺘﺄﺗﻪ ﺃﺗﺎ&#= 65241; ﻓﻠﺎ ﺗﺤﻤﻠﻬﻢ &= #65203;ﻨّﺘک علیّهم ﻴﻮﻣک کفاک ﻔﺎﻛل ﻴ᥾= 2;م ﻤﺎ ﻓﻴﻪ ﻓﺎﻥ ﺘ= ﮑﻥ اﻟﺴنة ﻣﻥ عمر= ;ﻙ ﻓﺎﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﻌ&#= 65166;لی ﻴﺠﺪﻩ ﺳﻴﻮٴﺘ= 711; فی کل غد ﺟﺪﻳ᥷= 4; ﻣﺎ ﻗﺴّم ﻠﻚ ﻭ ﺍﻥ &= #65248;م ﺘﮑﻥ اﻟﺴنة ﻣA= 253; عمرﻙ ﻓﻤﺎ ﺗﺼ= 06;ع ﺒﺎﻟﻬم ﻠﻤﺎ ﻟ&#= 65268;س ﻟﻚ ﻭ ﻟﻥ ﻴﺴﺒق&= #1705; الی ﺮﺯقک ﻄﺎ᥼= 7;ﺐ ﻭﻟﻥ ﻴﻐﻠﺒک ع= 604;یّه ﻏﺎﻟﺐ ﻭﻟﻥ ﻴﺒ&= #65220;ئ عنک ﻤﺎ ﻗﺪ ﻗﺪ= 617;ﺭ ﻟک &#= 65197;ﺯق ﺪﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ = ﻳکی ﺮﺯﻗﻴﮑﻪ ﺗﻮ ﺩ&= #65255;ﺒﺎ آﻥ هستی ﻭ ﺍﻥ A= 268;کی ﺮﺯﻗﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﻧﺒﺎل ﺘﻮ ﻣﻴﺪﻭﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺘﻮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻨﺮ&= #1587;ی اﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﺘﻮ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺍﻣﺪ. ﭘس ﺗﻮ ﻧﻴ= ﺎﺑﺪ هَمّ ﻮﻏم ﺴﺎل= ; ﺮﺍ ﺑﺮﻫَمّ ﻮ ﻏَ = 5; ﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻔﺰﺍﺋ&#= 65264; (ﻏم ﺮﻭﺯ سلوک الهی ﻭ ﻣﻘﺪﻣʋ= 66;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ ﺩﺭ = ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ) ﮐﺎفی ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﺮ= ﭼﻪ ﺑﻴﺎﺑﻰ ﺑﺪﺍﻥ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﺎﺋ= 5264;. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎلی ﺪ&#= 65197;ﻋﻤﺮ ﺗﻮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭ&#= 65165;ﻯ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖﻫﺎ ﻭ&#= 65193;ﺍﺷﺘﻥ ها ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮ ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ= ﺭﺯق ﺘﺎﺯﻩﺍﻯ که ﺑ= 5198;ﺍﻳﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻣﻴﻴﺎﺑﻰ. ﻭ ﺍﮔ= ﺮ ﺍﻳﻥ ﺴﺎل ﺪﺭ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺑﺴ= ﺎل ﻨﻤﻴﮑﺸﻴﺪﻯ ﭼ&#= 65198;ﺍ ﻏﻢ ﭼﻴﺰﻯ ﺮﺍ ﻣ= ﻴﺨﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻥ ﺘﻮ ﻧ= ;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﭘﻴﺶ ﺩﺳتی بر A= 176;ﻮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺭﺯق ﺘﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻫﺮﮔ&= #65200; ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍA= 255;ﺪ ﻏﺎلبی ﺒﺎﺷﺪ @= 400;ﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ &= #64400;ﻨﺪ ﻭ ﺭﺯﻗﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ= ﺑﺎﻳﺪ. ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻧﭽﻪ = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ = ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯﺗﻮ = ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ (ﺣﺮﺹ ﺭﺯق ﻤﺎﺩ&= #65263; ﺒﺎﻋث ﺗرس ﺍﻓA= 198;ﺍﺩ ﮐم عقل اﺳﺖ ﮐʌ= 58; ﻣﺒﺎﺩﺍ از ﮔﺮﺳﻨگی ﺒʌ= 52;ﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﻘﺺ ﺩ&#= 65197; ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻣﻘﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭﻟ= 5196;ﺕ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮﺩﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ شانس ﺧﻮبی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﮐ&#= 65258; ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻔﺴﺎﺩ &= #65193;ﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ= ﺟﺴم اﻭ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍ&= #65251;ﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ عقل®= 0; ﻮ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺴﻴﮑ&#= 65258; ﺩﻧﺒﺎل آﻥ ﻨﺒ= 5166;ﺷﺪ. ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺣﺴﺎس &#= 64400;ﻤﺒﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ نیز ﻨﺪA= 165;ﺭﺩ. ﻭ ﻏﺼﻪ ﺍﻥ ﺮﺍ ﻧ= ;می ﺨﻮﺭﺩ. ﻣﻨﻈﻮﺭ = ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟکاﻥ ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل ﺮﺯ&#= 65237; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﻮ ﺍﺣﻮﺍلی ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﮑﺮ = ﺭﻭﺯی ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻳﻌن&#= 1740; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻘ= ﺎم عقلی ﻮﺳﻠﻮکی= ﻔﻌلی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ا&= #1604;هی ﺨﻮﻳﺶ ﻋﻤل ﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻤﺮﮐ&= #65200; ﻣﺪﺍﻭم ﻮﻋﺸق = 5212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﻮﺭﺯﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ شایستگی ﺸﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺍﺣﻮﺍل الهی ᥵= 0;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﺑ&= #65166;ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. = ﻭ ﺍﻥ ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎﻟک هستند. ᥾= 1;ﮐسی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍ&#= 65255;ﺮﺍ ﺑﺮﺑﺎﻳﺪ. ﺍﮔﺮ&= #65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ ﻃ&#= 65166;ﻟﺐ ﺍﻥ نیز ﻨﻴﺴﺖ. &#= 65261; ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎل آﻥ ﺪ= 5197; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﻮﺩ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺧﻮﺩ ﺭﺯق ﺨﻮﻳ&#= 65206; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ و = رَبّ ﻤرَبّی ﺨﻮﻳﺶ= ; ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺭﺯﻗﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺠﺎﻫﻞ ﺩﻧﺒﺎل آﻥ اﺳﺖ ﭘﻮل ﻮ &#= 65251;ﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎعی اﺳ᥵= 4;. ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺟﺎﻫل ﺪﻧ&#= 65170;ﺎل آﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭحی نوع بشری ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 211;ﺮﻑ ﺍﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ;ﺑﺮﻭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ آﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. &= #65197;ﺯﻗﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک &#= 65212;ﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﻚ ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم A= 198;ﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ﺷ&= #65198;ﻃ کافی ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﺟ= ;َﺪّﻩ) ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺗﺠﺪﻳ&= #65194; ﻭ جِدّیت ﻭ ﺗ᥼= 8;ﺎﺵ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩ&= #65197; ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻳﻌنی = 605;الکیّت ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺖ. = ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺩﺍ&= #65255;ﺴﺘﻨﻴﻬﺎﻯ لاﺯم اﻟﻬﻰ ﮐʌ= 58; ﻫم حَقّ ﻮ ﻭﻇﻴﻔʌ= 58; ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺍ&= #65261;ﺭﺩ ﻭﻫم ﺸﺪّﺕ ﻋﻠ= 5166;ﻗﻪ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻋﺠﻠ&#= 65258; ﺷﻴﻄﺎنی ﺒﻮﺩA= 257; ﺁﺭﺯﻭﻯ غیبی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﺟﻮﺍنی ﺮﻭحی ž= 1;َقّ اﺳﺖ (ﺳَﻨَﺘِʌ= 42;َ) ﺳﺎل ﺘﻮ ﻭ (ﻫَﻢ&= #1617;) ﻏﺼّﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ (= ﺍﻭﻡ) ﻳﺎ سلوک الهی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1697 - اﺯ ﺍﻣﺎم صا᥷= 3;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) = ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻗﺴ&= #1617;م اﻟﺄﺭﺯﺍق ﺒﻴA= 253; عِباﺩﻩ ﻭ ﺃﻓʌ= 16;ل ﻔﻀﻠﺎ ﮐﺒﻴﺮﺍ &= #65247;م ﻴﻘﺴّﻤﻪ ﺑﻴﻥ &#= 65155;ﺣﺪ ﻗﺎل اﻟﻠﻪ ﻭ ﺍ&#= 65203;ﺄﻟﻮﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭ᥷= 9;ﺍق ﺮﺍ ﺑﻴﻥ ﺒﻨﺪﮔ&= #65166;ﻥ ﺨﻮﺩ ﺗﻘﺴﻴم ک= 585;ﺩ ﻭلی ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ = 5200;ﻳﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﻓﻀﻠﻬﺎﻯ ﺒ&= #65200;ﺭگ نیز بوﺩﻩکه ﺑ= ﻴﻥ اﻓﺮﺍﺩ ﺗﻘﺴﻴ= 605; ﻨﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. لذا خداوند ﻣ&#= 65268;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺨ= ﻮﺍﻫﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﻀل ها= 740; ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ. (ﻓﻀ= ;ل ﺒﻤﻌنی ﺰﻳﺎﺩA= 263; ﻮ ﺍﺿﺎفی ﻮ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘ&#= 1604; ﻮ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺭ= ﺯﻗﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﭽﻪ= ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ ﮐﺮ= ﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮعی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ&= #65267;ﺎ ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﺒﺎﻓﺮﺍﺩ ﺩﺍﺩ&#= 65257; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺍ= ;ﺯ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍی تکاﻣل ﺮﻭح ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺻﺮﻑ ﺳﻠﻮﻙ ا&= #1604;هی ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ سل= 08;ک الهی کنند آﻧ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑل گرفتار ﺠﻬﻨﻤ= ﻬﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍهاﻯ = 5252;ﻘﺎم ﺮﻭحی ﺨﻮﺩ ﺻﺮ= 5233; ﻟﺬﺕ ﺟﻮئی ﻮ ﺍ&#= 65203;ﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﻀﻠﻬﺎ = ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻯ ها ﺍﻋمّ اﺯﺟ᥸= 4;می ﻮﺫﻫنی ﻮ ﺭﻭح= 40; ﺮﺍ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&#= 65262;آل کرﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍ&#= 65203;ﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ;ﺯ سلوک الهی ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺩﻳﮕﺮ&= #65263; ﭽﻮﻥ عباﺪﺍﺕ A= 239;ﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ = ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎ ﻭ ﻧﺬﺭﻫﺎ ﻭ ﺟَ&= #65252;ﺒَﻠﻬﺎ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺪ&= #65203;ﺖ ﺍﻭﺭﺩ. ﻭﺣتی ﺪ&#= 65197; ﺳﻠﻮک ﺪﻳنی ﺒA= 166; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻘﺪﻳ&#= 65252;ﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﻨ&= #65268;ﺰ ﺑﺤﻖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ &= #1575;لهی ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺗﺸﮑ&= #65268;ل ﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﺑﻨ&#= 65260;ﺎﻳﺖ ﺍﻳﻥ کرﺍﻣﺎﺕ = 5261; ﻓﻀل اﻟﻬﻰ ﻧﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ= ﺑﺤﺪّ ﺍﻗلی اﺯ ﻣﺮﺍA= 175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65256;ﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197; ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺒﺎ = ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّﺑﺪﻭﻥ ﺘ᥾= 2;ﺟﻪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠ&#= 65166;می ﻘﺸﺮﻯ ﻮ ﺑﺎﻃﻞ = ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻓﻀﻠﻬﺎﻯ ﻣﻴﺴ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴ&#= 65194; ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔ&= #65176;م عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ &#= 1605;َعصومیّت ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ آ&#= 65267;ﻨﺪﻩ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋ&= #65248;م لَدُنّی ﻮ ﻋﻘ= ل کُلّی ﻭﻫﻤﻪ ᤨ= 4;ﻮﻧﻪ ﺍﺭﺍﻣﺸﻬﺎ ﻮﺳ&#= 65228;ﺎﺩﺗﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; سوآل ﻭﺩﺭﺧﻮᥴ= 5;ﺳﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗ&= #65256;ﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺎ ﻭ&= #65203;ﺎﺋﻄ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ اﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﻭ ﭘ&#= 65166;سخ ﻤثبت ﺩﺍﺭﺩ.<o:p></o:p><= /span> حدیث 1698 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻠﻴس ﻣﻥ ﻨﻔž= 7; ﺍﻟّﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻓﺮﺽ ﺍﻟﻠ= ﻪ ﻟﻬﺎ ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺣ&= #65248;ﺎﻟﺎ ﻳﺄﺗﻴﻬﺎ ﻓﻴﻌ&#= 65166;ﻓﻴﻪ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻟﻬﺎ ﺑﺎ= ﻟﺤﺮﺍم ﻤﻥ ﻮﺟﻪ ﺁﺧﺮ ﻓ= ﺎﻥ هی ﺘﻨﺎﻭﻟﺖ ﻣ= 5253; اﻟﺤﺮﺍم ﺸﻴﺌA= 166; ﻗﺎﺻّﻬﺎ ﺑﻪ ﻣ&#= 65253; اﻟﺤﻠﺎﻝ ﺍﻟﺬ= 5263; ﻔﺮﺽ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻬ&= #65166; ﻭ ﻋﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺳ= ﻮﺍﻫﻤﺎ ﻓﻀل کبیر ﮐسی ﻴﺎ ﻧﻔس= ; ﻭ ﺭﻭﺍنی ﻨﻴﺴﺖ = 5251;ﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺑﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺯﻗ&#= 65206; ﺑﺤﻠﺎﻝ ﻭﺍﺟﺐ او ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﺣتی ﻮ ﺳﻠﺎﻣتی ﺒﺎ= 5255;ﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭلی ﻤ= 5198;ﺍﺗﺐ ﺣﺮﺍم ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃ&= #65198;ﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﺮﻭﺷﻥ کردﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ ﺑ= ﺤﺮﺍﻣﻬﺎ ﺯﺩ ﺩﺭ ﻭﺍقع ا= 5199; ﺭﺯق ﺤﻠﺎﻝ خو= 83;شان کم ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ ا&#= 65255;ﻬﺎ ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻏﻴﺮ &#= 65165;ﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻓﻀل ﻮ &= #65199;ﻳﺎﺩﻯ ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻯ هاﻯ &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ هست ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺧ= 5262;ﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺟﺪﺍﮔ&#= 65166;ﻧﻪ ﻭ ﺩﺭ سلوک الهی ﻤﻘﺒﻮل او ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒ= 5240;ﺴﻤتی ﻮﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐث= 585; ﻓﻀل الهی مُی&= #1587;ّر ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘل ﻮﻣ&#= 65240;ﺎم نوع بشر ﺭﺳﻴﺪ= ;. ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺰ&= #65255;ﺪگی ﺪﺭﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭ= ﺭﺯق ﻤﻌﻨﻮﻯ ﻮ ﺫﻫن&#= 1740; ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺗﻠﺎﺵ &= #65175;ﺤﺼﻴلی ﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﺗﺄﻣ= ل ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺒﺪﺍ&#= 65253; ﺮﺳﻴﺪ. ﻭلی هی= 70; کدﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻧﻬ= 5166; ﻣﻌﺎﺩل ﺮﺯق ﺮ= 5261;حی ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺪﺭ ﺍ&#= 65187;ﻮﺍل ﻮﻳﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﺳ&#= 65228;ﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ&= #65165;ﺻل آﻥ ﺴﻠﻮکی ﻨﻴA= 204;ﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫ&#= 65166; ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ&= #65251;ﻘﺪﻣﻪ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭح= 740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ می ﺒ= 5166;ﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺣل ﻔﻀ&#= 65248;ﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻓ&= #65216;ﻠﻬﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻘل&#= 1740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺪﺳﺖ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1699 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎ= 5239;ﺮ ﺍﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ147 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﻤﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ = ﻓﺠﺮ (ﺷﺮﻭﻕ) ﺧﻮﺭﺷﻴ= ﺪ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ ﻣﮑ&#= 65198;ﻭﻩ ﻭ ﺑﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ<= /span>؟ ﺯﻳﺮ= 5165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻘﺴﻴم اﺭﺯﺍ= 02; ﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻋﺖ = ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻣﻨﻄق&= #1740; ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭ&= #65193; ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭ ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ه&#= 1605;یشه ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ ﻤﻌﻨﻮﻯ ﺘﺤﺼﻴ&#= 1604;ی ﻮ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺤﺼل &= #65198;ﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭل&#= 1740; ﺮﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ &= #65235;ﻀل الهی ﺨﺎﺹ ﺳﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﻫﺮ ﻭﻗﺖ &= #65193;ﺭ ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ شا= 40;ستگی ﺴﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ ﻭ ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﻨﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩ= ﺭ بِدای اﻟﻬﻰ ﺗ= ;ﻘﺪﻳم اﻳﻥ ﺮﺣﻤﺘﻬﺎ &#= 65211;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ) ﺍﻣﺎ&= #1605; ﭙﺎسخ ﻤﻴﺪﻫﺪ</sp= an>: اﻟﺎﺭﺯﺍق ﻤﻮ&= #65223;ﻮفة ﻣﻘﺴﻮمة ﻭﻟﻠA= 258; ﻓﻀل ﻴﻘﺴّﻤﻪ = 5251;ﻥ ﻄﻠﻮع اﻟﻔﺠﺮ = 5165;لی ﻄﻠﻮﻉ ﺍﻟﺸﻤس &#= 65261;ﺫﻟک ﻘﻮﻟﻪ ﻭ ﺍﺳﺄﻟ&= #65262;ا اﻟﻠﻪ ﻣﻥ ﻔﻀﻠ&#= 65258; ثمّ ﻘﺎل ﻮ ﺫﮐA= 198; ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﻃﻠ&= #65262;ﻉ ﺍﻟﻔﺠﺮ ﺃﺑﻠغ فی ﻄﻠﺐ ﺍﻟﺮﺯ= 602; ﻤﻥ اﻟﻀرَبّ فی اﻟﺄﺭﺽ ﺭﺯ= ﻗﻬﺎ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻮظّA= 234; ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺪﻩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ (ﮐﻪ ﻟﺎﺟﺮم ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﻨﺪ &#= 65261; ﺑﺸﺨﺺ ﺑﺮﺳﻨﺪ) = ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻓ&= #65216;ﻠﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺗﻘﺴﻴم آﻥ ﺪﺭ &#= 65235;ﺎﺻﻠﻪ اﺯ ﻃﻠﻮع ﻔﺠﺮ &#= 65267;ﺎ ﻃﻠﻮع ﺨﻮﺭﺷﻴ= 5194; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻟﺬ&#= 65165; ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍ&= #65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻀل اﻭﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫ= 5268;ﺪ. ﻭ می ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﻠﻮع &= #65236;ﺠﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ = ﻭ ﺑﺎلغ ﺘﺮﺍﺯ ﭘ= 5166;ک ﻮ ﺑبدﻥ ﺪﺭ ﺯﻣ&#= 65268;ﻥ ﺒﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻳﺪ (= ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﺠﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺧﻮﺍﺏ ﺩ= ﺭﺍﺯ ﺷﺐ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺒﺨ&= #65262;ﺍﺏ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷ&= #65268;ﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻠ&= #65166;ﺵ ﮐﺴﺐ ﻣﺎل ﺨﻮﺩ &= #65169;ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺯﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺗ&#= 65166; ﺳﺤﺮ ﻭ ﻭﻗﺖ ﻧﻤ= ﺎﺯ ﺻﺒح ﺒﻴﺪﺍﺭ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ند.ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65256;ﻤﺎﺯﻭﺍﺟﺐ ﺻﺒﺤﮕﺎهی ﺪﻳ@= 405;ﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭن= 583;.ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺳﺮ ﻭﻗﺖ = ﺑﺴﺎﻟک ﺨﺴﺘﻪ ﻣﻴﺎﻳﺪ.&= #65261; بویژه که ﺩﺭ ﺭ= ;ﻭﺯ ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ (ﻓ&= #65184;ﺮ) ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺸ&= #65198;ﻭق ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ ﺍﻃﻠ&#= 65166;ق ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭلی ﺪ= 5197; سلوک الهی ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ ﻓﺠﺮ ﺍﺳﻠﺎ&= #65249; محمدی ﻭ ﺗﻮﺻ᥾= 8;ﻒ قُرآن ﺒﺮﺍﻯ ᤢ= 5;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮ= ﺩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺩ= ﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟک ﻨﺒﺎﻳﺪ &#= 65169;ﺨﻮﺍﺏ ﺑﺮﻭﺩ ﻭﻏﻔﻠﺖ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک ال= 07;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺍﻳﻨ&= #65184;ﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65200;ﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﻗﺎﺋم رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65170;ﻮﺩﻩ ﺍﻣﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸ&= #1605; ﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺴ&= #65176;ﻪ ﺑمَشیّت ﺧﺎﺹ= ﺍﻟﻬﻰ رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﺯ ﺍﻥ ﭙس ﺳﺎﻟﻚ ﺟ&= #65194;ﺍ ﺍﺯ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻗﺎ&= #65163;ﻢ ﻭ ﺗﺤﺖ مَشیّت= ; ﻭﻳﮋﻩ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺑ= ﻤﻴﺮﺩ ﻭ ﻗﺎﺋم ﺒﺒﻴﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺟ&= #65166;ﻥ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ &= #65194;ﻳﺪﺍﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ. @= 400;ﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺁ&= #65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= لی اﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﮐ&#= 65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ مَش®= 0;ّت ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪ&= #65267;ﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺮﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎم &= #65256;ﺒﻮﺕ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ عِدّﻩ ﻣﺨﺼﻮ᥸= 9; ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺍﻧﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65255;ﻮﺭ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨ= 5194; ﮐﻪ ﻣﺮگ ﻘﺒل ا= 5199;ﻣﺮگ ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم ع= 585;ﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ᥻= 9;ﻮس ﻧﺰﻭل ﺮﺍ ﺩﺭ ﭘ&= #65256;ج ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺘﻮﺍل= 740; و قاب قوسین صعوذ و نزول ﺒ&= #65166;ﺯ ﮔﺸت ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻃﻠﻮع ﻔﺠﺮ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩ ﭘﻨجَم ﺼﻮﺭﺕ A= 251;ﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. ﻭ ﻃﻠﻮع ﺨ&= #65262;ﺭﺷﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩ ش شم ﻗﺎ= 5163;م اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮ= ﺭﺕ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﻧﻴ&= #65200; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ این طلوع وقت= 740; است که ﺳﺎﻟک ᥴ= 5;ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ &= #64400;ﺎﻣلی ﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻳ&= #65253; ﻄﻠﻮع ﻔﺠﺮ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺮ کامل الهی محمدی زنده ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ = ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﻨﺮﺳﺎﻧ= 5194; ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻏﻔﻠﺖ &= #65261;ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺗﻨﺒﻠﻰ ﺑﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ. (ﻣﻮﻇﻮﻑ) و موظّف بوﻇﻴﻔ&= #65258; ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺳﻬم ﻤ&#= 65240;ﺮﺭ الهی از زندگ= 740; ﺒﺮﺍﻯ سالک ا᥸= 3;ﺖ. (ﻣﻘﺴﻮﻣﻪ) ﮐﻪ ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﻗﺴﻤﺖ ﻭ ﺳﻬم ﻤ&= #65228;ﻴنی امام ﻤﻨﺎﺳﺐ ʌ= 03;ﺎﻟک اﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴﻪ ﻳﺎ ﺭﺣ&#= 65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺴﻠﻮکی = 575;ﺳﺖ. (ﺍﺑﻠﻎ) ﺑﺎﻟﻐﺘ= ﺮﻳﻥ ﻮﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ بلوغ و کمال ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65169;ﻄﻠﻮع ﻘﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺿرَ&#= 1576;ّ فی اﻟﺎﺭﺽ) ﭘﺎ &#= 65199;ﻣﻴ کنونی کنونی = 5194;ﺭ ﺭﻩﺭﻭﻯ الهی = 5;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ ﺳ= ﻔﺮ ﺗﺠﺎﺭﻯ ﻤﻴﻤﺎ&#= 65267;ﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮک که ﻧﻔس ﺍﻣﺎرʌ= 57; ﻭ ﺟﺴم ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻟﻌ&= #64401;س ﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﻣ&= #65166;ﺩﻳﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﻭ سلوک الهی ﺨ= ﻮﺩ ﻳک ﻨﻮع ﺴﻔﺮ ﻣ&#= 65228;ﻨﻮﻯ ﻭﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺍﻟﻬ&= #65264;و نوع فوق بشری &#= 65261; ﺭﻩ ﺭﻭﻯ هر ﺳﺎ&#= 65247;ﻚ (ﻣﺎﺷﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷ= ﺪ. ﺫﮐﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎ&= #65253;یاد خدا در سلوک الهی ﻫﻤﺮﺍﻩ ʋ= 69;ﺎ ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ و توسّل ﺩﺭ ﺍ᥷= 1;ﺮﻳﻥ ﻮ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺣﻤ&= #1604; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ وﺗA= 262;ﺟﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻮﺍﺳ&#= 65220;ﻪ الهی ﺒﺠﺎﻯ ﺨʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺪﺍم لاﺍﻟ&= #65258; ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ ᤨ= 4;ﻮﻳﺎﻥ هستند.یعنی ا= 604;هی هستی ﻮلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﺍﮔﺮ ﺧ= ﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ ﻣﺘ&#= 65188;ﻴﺮم که ﭼﻪ ﺧﺎﻧﻤﺖ.<o= :p></o:p> حدی&= #1579; 1700 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹض147 ﺑﺤﺎ= 5197;)ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻭک&#= 1615;لّ ﺒﺎﻟﺴﻌﺮ ﻣﻠﮑ&#= 65166; ﻓﻠﻥ ﻴﻐﻠﻮ ﻣﻥ = ﻘلّة ﻭ ﻟﺎ ﻳﺮﺧﺺ ﻣﻥ کثرة ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ ﻤﻮ&#= 1705;ُلّ ﺒﺎ ﺩﻗتی کرﺩʌ= 57; ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ= ﻄﺎبق اﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﻰ &#= 65165;ﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﻋﺮﺿﻪ = ﮔﺮان ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔ&= #65198; ﺯﻳﺎﺩ ﻋﺮضه ﺷ= 5262;ﺩ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﻨﻤﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ هماﻥ ﻘﺎA= 255;ﻮﻥ عرضه و ﺗﻘﺎﺿᥴ= 6; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﻴﻤﺘﻬﺎ ﻣ&= #65220;ﺎﺑﻖ ﮐﻤﺒﻮﺩ یا کثرت ﻋﺮﺿﻪ کالا ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #65175;ﻌﺪﺍﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻤ ﻮ ﻳﺎ = ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ح&#= 1614;قّ ﻤقرر شایسته &#= 65198;ﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﺭﺯ= ﺵ ﻭﺍقعی ﺮﺍ ﺣﻔA= 224; ﻤﻴﮑﻨﺪ (ﺳِﻌﺮ) = ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﻗﻴﻤﺖ ﻭﺍقع= 740; اﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑ&#= 1587; ﻫﺮﭼﻪ ﻓﻀﺎﺋل اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; کمبود داشت و (&= #65227;ﺮضه ) کم ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺍ&= #65197;ﺯﺵ ﺍﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻴﮕ&#= 65268;ﺮﺩ. ﻭﻋﺮﺿﻪ زیاد فضائل الهی ﺑ&#= 65166;ﻋث ﺍﺭﺯﺍﻧﻰ ان ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻮﺍم ﺒ&#= 65260;ﺮﻩﺍﻯ اﺯﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗA= 198; ﻋﻘلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍ= 604; ﺮﻭحی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟ&= #65166;ﺗﺮ ﻧﻤﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭﺣ&#= 1578;ی گاهی ﻴک ﭙﻠّﻪ= ; ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻯ کمتر ʋ= 93;ﺭ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ &#= 65261;ﻋﻘلی ﻮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺳﺨ&= #65176;ﺎﻧﻪ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ ﺻﺪﺍ&= #65239;ﺖ ﻣﻘﺎم ﺒﺎﻟﺎ ﺗ&#= 65198; ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻰ = ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﻴﺮ ﺍ&= #65247;ﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ ﺒﻤﻘﺪﺍﺩ ﻣﻴﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺍﻧﭽﻪ ﺑﺘﻮ ﺍﻣ&= #65262;ﺧﺘم ﺒﺴﻠﻤﺎﻥ ﻔﺎﺭ&#= 65203;ﻰ ﻣﮕﻮ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮ&= #65197;ﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨ&#= 65194;و ﺗﻮﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ &= #65261; ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻘتل = 5252;ﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺴ&= #65248;ﻤﺎﻥ ﻔﺎﺭسی ﻤﻴﮕﻮA= 267;ﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺘﻮ ﺍﻣ&= #65262;ﺧﺘم ﺒﻪ ﺍﺑﻮﺫﺭ ﻧﮕ&= #65262;ئی ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺭﺍ ﺑ&= #65166;ﻭﺭ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺗﻮ&#= 65197;ﺍ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﺍﺑﻮﺫﺭ ﺑﺴﻴﺎ&#= 65197; ﻣطیّع ﺒﻮﺩ ﻭ A= 203;ﻠﻤﺎﻥ ﺒﺴﻴﺎﺭ ﻋﺎﻗل &#= 65262;ﻋﺎﻣﻞ ﻭﻋﺎﻟم ﺒﻮﺩ. ﻭ&= #1604;ی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺣﻮﺍل ﺨﺎﺻی A= 194;ﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻣﻮﺳ&= #65264; ﻭﻋﻴسی اﮔﺮ ﺯA= 255;ﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺤﻤﺪ و علیّ ﺭﺍ ﺑﺎʌ= 61;ﺭ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴ&= #65166;ﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻭﺣتی = 5252;ﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ که ﺩﺭ &#= 65251;ﺤﻤﺪ ﻭعلیّ و هر کامل محمدی د= 585; هر زمان ﻮﺟﻮﺩ= ; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻈﻬﻮ&= #65197; ﻗﺎﺋم آﻝ ﻣﺤﻤ= 5194; ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ= ; ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ = ﺭﺣﻤﺎنی ﻨﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎﺧﻮ&= #65193; ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﺻ<s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻮﺭﺕ ﻣ&#= 65184;ﺴم ﻘﺎﺋم ﺸﻮﻧﺪ. ﺑ&= #65166; ﺍﻳﻥ عقل ﻮ ﺍﺣ= 5262;ﺍل اﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧ&#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺩ&#= 65197; ﻫﻨﮕﺎم ﺘﺬﮐﺮ &#= 65255;ﺎم ﻘﺎﺋم آﺧﺮ ﺍﻟ= 5200;ﻣﺎﻥ عصر ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻮ = 5255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺍﺷک ﻤﻰ &= #65197;ﻳﺨﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫم ﻄﺎﻟﺐ ﻟ&= #65240;ﺎﻯ ﻘﺎﺋم ﻮنیز ﺘʋ= 98;ﺳﺎﻥ اﺯ ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ اﺯ ﻣﻘﺎم ﻮ ﮔﻔ&#= 65176;ﻪﻫﺎﻯ او ﺩﺭﺍﺣﺘﻤﺎ= 04; آﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮﺑﻬ&#= 65208;ﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺑﻬﺸﺖ = ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﮐﻪ بی ﻨ&= #65260;ﺎﻳﺖ ﺍﺯﺍﻳﻥ ﺒﻬﺸﺘ&#= 65260;ﺎﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ&#= 65203;ﺎل ﻔﺎﺻﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻘل ﺒﺮﺗﺮﻳﻥ &#= 65194;ﺭﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﻨﻮﺯ ﭘ&= #65166;ﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل ﻔﺎ&#= 65211;ﻠﻪ های ﺯﻣﺎنی ﻮ ʋ= 75;ﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻨﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; ﺪﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺍﻧﻮ= ﺍع ﺒﻌﺪﻯ عظیم ترو ﺒﺮﺗﺮ ﭼﻪ = 5227;ﻘﻠﻬﺎﻯ غول ﭙﻴﮑﺮﻯ ﮐA= 258; ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫ&= #1606;د ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﮔﺮ ﺍﻣ= ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪ&#= 65165; ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ ﺍﻳ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65165;ﻳﻦ شانس ﺭﺍ ﺧﻮﺍʌ= 59;ﻴم ﺪﺍﺷﺖ که در تسلیم مراتب عظیم تر الهی باشیم ؟ ﺍﮔﺮ ᤢ= 4;ﺎسخ ﺤﺘمی نباﺷﺪ ᥷= 7;ﺟﻌﺘﻬﺎﻯ کارمای بیشت= 85; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺟ= ﻌﺖ بجان در نسخ و مسخ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ= 5251;ﺎﻳﺶ الهی ﺪﺍﺩ ﻭﮐʌ= 52;ﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯم ﺁﻧﺮﺍ ﺑ&#= 65194;ﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1701 – پیامبر می ف= 585;ماید ( ج؟ ص ؟؟ بحار ) = 75;ﻥّ اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭج= ;َلّ ﻭکُلّ ﻤﻠﮑﺎ ʋ= 69;ﺎﻟﺴﻌﺮ ﻳﺪﺑّﺮﻩ ﺑﺄﻣ= 5198;ﻩ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ عَزّ ﻭجَلّ ﻓ&= #65198;ﺷﺘﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ سالک A= 197;ﺍ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﻰ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ = الهی ﻮ ﺍﻭﺍﻣﺮ ﺍﻭ ﺒ= ﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﻠک ﻮ ﻓﺮ&= #65207;ﺘﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮ= ﺷﺘﻪﺍﻯاست ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ هر ﺭ&#= 65261;ح ﻮﻫﺮﺳﺎﻟکی هž= 7;ت و این فرشته ﺑ&= #65166;ﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﭙﻴﺮﮐﺎ&#= 65251;ل بمعرفی خداو= 06;د بسالک ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﮐﻪ ﭘﺎﺩشاه ﻭ = 5251;ﻠک ﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﻔﺮّ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65183;ﻪ ﺑﻮﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎ= 5263; ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟک = 5194;ﺍﺭﺩ. (ﺳﻌﺮ) ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍ= ;قعی ﻮﻧﺮخ ﺪﻗﻴﻖ ک= 607; ﻧﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺳﺘم گرﺍﻧﻪ ﻭ ﻧﻪ ﺍ&#= 65197;ﺯﺍﻥ ﺣﻘﻴﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻳﻥ ارﺯﻳﺎ= 76;ی ﺨﺎﺹ اعمال ﺳᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ که ﺒ= 5198;ﺣﺴﺐ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﺣﻮ&#= 65165;ل ﺁﻧﻬﺎ شایستگ= یهاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ ﭙُﺮ ﻓﻀل ﺪﻳﮕ= 5198; ﻣﻴﻴﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1702 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ14= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬج اﻟ= 5170;ﻠﺎﻏﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﻮ ﻗﺪّﺭ ﺍﻟʋ= 66;ﺭﺯﺍﻕ ﻓﮑثّرﻫﺎ ﻭ ﻗA= 248;ّﻠﻬﺎ ﻭ ﻗﺴّﻤﻬﺎ عل= 40;ّ اﻟﻀﻴق ﻮ ﺍﻟس= 93;ة ﻓﻌَﺪَﻝ ﻓﻴﻬA= 166; ﻟﻴﺒﺘلی ﻤﻥ ﺃ= 5197;ﺍﺩ ﺑﻤﻴﺴﻮﺭﻫﺎ ﻭ&#= 65251;ﻌﺴﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﻟﻴﺨﺘﺒﺮ ﺑﺬ&= #65247;ک اﻟﺸﮑﺮ ﻭ ﺍﻟﺼ&#= 65170;ﺮ ﻣﻦ ﻏﻨﻴّﻬﺎ ﻭ &= #65235;ﻘﻴﺮﻫﺎ ثمّ ﻘﺮﻥ ﺒﺴﻌA= 176;ﻬﺎ ﻋﻘﺎب ﻠﻔﺎﻗﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﻳﻔﺮج ﺃﻓﺮﺍ&#= 65183;ﻬﺎ ﻏﺼﺺ ﺃﺗﺮﺍﺣﻬ&#= 65166; ﻭ ﺧﻠق اﻟﺂﺟﺎ= 604; ﻔﺄﻃﺎل ﻮ ﻗﺼّ= 5198;ﻫﺎ ﻭ ﻗﺪﻣﻬﺎ ﻭ ﺃﺧ= ّﺮﻫﺎ ﻭ ﻭﺻل ﺒﺎﻟﻤﻮ&#= 65173; ﺃﺳﺒﺎﺑﻬﺎ ﻭﺟ&#= 65228;ﻠﻪ ﺧﺎﻟج اﺷﻄﺎﻧA= 260;ﺎ ﻭ ﻗﺎطع اﻟﻤﺮA= 165;ﺋﺮ ﺃﻗﺮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ A= 197;ﺯﻗﻬﺎﻯ اﺩمی ﺮﺍ ﺗﻘﺪA= 267;ﺮ (ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺪﺍ&= #65197;ﻭ اندازه بموج= 76; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ) ﺗﺎﻣﻴ= ﻥ ﻨﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﺎه&#= 1740; کم ﻮ ﮔﺎهی ﺰﻳA= 166;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺣﺴ&= #65168; ﻭﺳﻌﺖ ﻳﺎ ﺗﻨگ&#= 1740; امکان و اﺣﻮﺍ= ﻝ ﺗﻘﺴﻴم ﻨﻤﻮﺩ (&= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺭﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴ&#= 65168; ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻮ ﺳﻮﺍﺑق گناهان ﺒﺮﺍﻯ= ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &#= 65165;ﻳﻥ اﻧﺪﺍﺯﻩﻫﺎ ﺑ= 5198; ﺣﺴﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ&= #65165;ﺣﻮﺍا آﻧﻬﺎ کم ﻮ ﺯﻳ= 5166;ﺩ ﻭﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻗﺎ= ﺑل ﺘﺤﻤل ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻳﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ &= #65175;ﻘﺴﻴﻢ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ اﻭﻟ= 5268;ﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﺒﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ= ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺭﺍ ﺭﻋ&= #65166;ﻳﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺑﻘﺼﺪ (ﺗﻌﺪﻳﻞ) ﻭ ﺍﺻﻠ= ;ﺎح اﻳﻥ اﻣﮑﺎﻧﺎA= 173; ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ= ﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺑِﺪ&#= 65165;ء ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺗﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒ&= #65176;ﻠﺎ (ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﻭﭼ&= #65166;ﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ اﺯﻣﺎﻳ= 5206; الهی ﻮ ﺑﺮﺍﻯ A= 176;ﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻋﻤﻴ&= #1602; ﺘﺮ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ = ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍنی ﻮ ﺫﺍﺕ ژنتیک روحی ﺭ&#= 65165; ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪ) = ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯﻗﻬﺎ ﺭﺍ = ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺮخی ﺒﺎ ﺑ&#= 65248;ﺎﻳﺎﻯ ﻣﻴﺴﻮﺭ ﻭ ﺍﺳﺎ&= #65253; ﻮﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﻭﭘُ&#= 1585; ﻋُﺴﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. (ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﺟﻪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺤﻤل &= #65204;ﺎﻟک ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺑ&= #65248;ﺎﻳﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﭘﻴﺶ = ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺗﺎ ﺑ= ﺪﻳﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﺯﻣﺎ&#= 65267;ﺶ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺑﺎ &= #65191;ﺒﺮ ﻭ ﺍﮔﺎﻩ ﺷﻮﺩ. (᥾= 1;ﺣتی اﻋﻠﻢالهی ﻮﺑ= ;ﺮﺭسی آﺧﺮﻳﻥ ﻨﺘﺎﻳ= 580; ﺴﻠﻮکی ﺴﺎﻟک A= 170;ﺸﻮﺩ) ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﻭ سپا= 587; ﻭﻫﻤﺎﻥ اﺩﺍﻣ= 5258; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺑﺎﻭﺭ&#= 65263; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﺸق &#= 65262; ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮج= 616;دّیت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ &= #65207;ﺪﻩ ﻳﺎ ﻧﻪ) ﻭ ﺍﻳﻨﮑ= ;ﻪ ﺻﺒﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ &= #65193;ﻭﺭﻩ ﻏﻨﺎ ﻭ ﻓﻘﺮ ﺍﻭ= ﭼﻘﺪﺭ بوده ﺍﺳﺖ ( ﺻﺒ= 5198; ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻤﺘﺮ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺗʌ= 56;ﻬﺎ ﺷﺮﻃ لاﺯم ﺒﺮA= 165;ﻯ ﭙﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺭﻭ&= #65199; ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﻠﺎﻳ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍ&= #65187;ﻮﺍل ﻘﺎﺑل ﺘﺤﻤل ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺭﺳﻠﻮگ ﺒﺮﺳ= 5194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻥ ﭙ&= #65198;ﻳﺸﺎﻧﻴﻬﺎ ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺪﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﺳﺨﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻧج = ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭﺧ&#= 65262;ﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻣﻮث= 617;ر ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﻭﺍقعی آثاﺭ ﮔ= ;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻮ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﻔس &= #1571;مّاره ﺑﻬﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎئی ﺒﻤﺮ= 711; ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﻤA= 268;ﺮﺳﺪ ﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮ&= #65193; ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ) ﺳﭙس ﻭ&= #65203;ﻌﺖ ﺭﺯﻕ ﺑﺪﻧﺒﺎل &#= 65236;ﻘﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻫﻤﻴﺸﻪ ثرﻭﺕ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ &#= 65261; ﺭﺍﺣتی ﻮﺧﻨﺪA= 257; ﺩﻭﺍمی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻣﺤﺮﻭ&#= 65251;ﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #65227;ﻮﺍﻗﺐ ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺒﻴA= 208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ. (ﻗﺮﻥ) ﻗﺮ᥾= 7;ﻥ ﻮ ﻫم ﺰﻣﺎﻥ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ اﺳﺖ ﻭ (ﺳِﻌَﺖ) &= #65267;ﺎ ﻭﺳﻌﺖ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ = ﻭﺗﻮﺍﻧﺎئی ﻮ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺭﻭح&#= 1740; اﺳﺖ.(ﻋﻘﺎﺑﻴﻞ عُقبال ) در ﺍﻳ= ;ﻨﺪﻩﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﻧﺘﺎ&= #65267;ج ﻮ آثار ﺑﻌﺪﻯ = 75;ﺳﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ آثار A= 169;ﻴﻤﺎﺭﻯ ﻮ ﻧﻘﺺ. (ﻓﺎﻗﻪ) ʌ= 35;ﻘﺮﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭ ﺑ&= #65268;ﺪﺍﺭﻯ ﻮﺍﻓﺎﻗﻪ ﭘس ﺍ&#= 65199;ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻴﭽﻴﺰﻯ ﻮ ﻣﺴ&= #1578;ی ﻮ ﺭﻓﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ) ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻥ ﻨ= ﻴﺰ (ﻓﺮج ﻮ ﻧﺠﺎﺕ) ﺍ= ;ﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻫﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﺮﺍﺣ= 5176;ﻴﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ.&= #65261; ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ برﭼA= 268;ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ) ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺟﻠ&#= 65260;ﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺍ= ﻧﺮﺍﮐﻮﺗﺎﻩ ﻳﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻤﻮ&= #65193; ( ﺍجَلّ ﻮﻗﺖ ﻣ= 5198;گ ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هفت A= 165;جَلّ ﻮ ﻓُﺮﺻﺖ ﻭ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; هفت ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠA= 262;کی ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ A= 259;ﺮ ﮐﺪﺍم ﻤﻨﺠﺮ ﺑ&#= 65268;ک ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺑﻴک گوﻧﻪ ﺍﺣﻮﺍل A= 262; ﺍثاﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ.) ﻭﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺟﻠ&= #65262;ﺗﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧته ﻭﻳA= 166; ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ ﻣﻴﺎ&#= 65255;ﺪﺍﺯﺩ (ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓ&= #65228;ﺎل ﻮ ﺟﺪّﻯ ﺠﻠﻮ می اﻧﺪﺍﺯﺩ ﺍ= 80;َلّ ﺪﺭﺍﺯ ﻣﻘﺮﺭ ﮐ&= #65262;ﺗﺎﻩﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ (ﻭ ﮐﺎﺭ= ﻯ ﺒﻄﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ) ﻭ بِدای الهی &= #65170;ﺮﺍﻯ اﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺳ&#= 65174; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺴ&#= 65166;ﻟک ﺘﺮک ﺴﻠﻮﻙ ﻭﻳ&#= 65166; ﺳُﺴتی ﺪﺭﻋﺸ = 2; ﺒﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﮐم ﺸﺪﻥ &= #65184;ﺬﺑﻪ الهی ﺒﺨﻮﺩ ﻣʌ= 68;ﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺍجَلّ ﻭﻣﻬʌ= 48;ﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ لاﺯم = 5170;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠ&#= 65262;ک اﻭ ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﮔﺎهی ﺘﺎ ﺍ&#= 65191;ﺮ ﻋﻤﺮ ﻃﻮل ﻤﻴﮑ&#= 65208;ﺪ. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﺘ&#= 65268;ﺠﻪ ﻧﻬﺎئی ﺸﻬﻮﺩ = 5191;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻧﺎ= ﭼﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﺪﻳﮕﺮﻯ &= #65261;ﻟﻮ ﺑﻬﺘﺮﺩﺭ ﻓﺼل &#= 65256;ﻮع بشری ﻮیا ﺑﺎ ᥻= 5;ﺼا ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ = ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ طی ﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ = ﺩﺭ ﻃﻮل ﺰﻧﺪگی ﺒA= 176;ﻠﺎﺵ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺳﻠﻮک&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻋﻤل کرﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺣﺘ&= #65252;ﺎﻟﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺒﻘﺎﻳﺎ&#= 65263; ﻮﻇﻴﻔﻪ سلوک الهی ﺗﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ) ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ &= #65169;ﺎﺳﺒﺎﺏ ﻭﻋﻠل ﻤﺮگ ﺒﺮ= 5203;ﺪ. (ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺮگ &= #65200;ﻭﺩﺗﺮ ﻳﺎ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻓﺮ&= #65165;ﻫم ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍجَل= 17; ﻤﺮگ ﺰﻣﺎنی ﻨﻴﺴﺖ بلکه ﺑﺴﺘﻪ ﺑʋ= 94;ﺭﺟﻪ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺍﺗﻠﺎ&= #65233; ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ الفعل نوع بشری ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ= ﮑﺎﻥ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯ ﻣﺮگ هر ﻳک = 75;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺮﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎ&= #65261;ﺭﺩ) ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺒﺎﺏ = ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺟﺬﺏ ﺑﺎﻳﻨﺪﻩ&#= 65259;ﺎﻯ ﺒﻬﺘﺮﻯ گرﺩﺩ (&#= 65175;ﺎ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻮ ﻣﺎ= ﻫﻴﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ ﺍ&= #65255;ﺴﺎﻥ ﻣﺮگ اﺯ ﺍﻳﻥ ﺠ&#= 65166;ﺫﺑﻪﻫﺎ ﻭﻣﺤﺒﺘﻬﺎﻯ غ= 585;ﻳﺰﻯ ﺒﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻳﺎ ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺪﺍﻥ علت ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﮔ= 5166;هی ﻤﺮگ اﻧﺴﺎﻥ اA= 199; ﭼﻨﺪ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺗ&= #65166; ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻄﻮل &#= 65252;ﻴﮑﺸﺪ. ﻭ ﺭﻧج ﺮﻭﺣﻰ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻴﮑ&#= 65208;ﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻔس ﻭﺭ&#= 65261;ح اﺯ ﺗﻥ ﺪﺳﺖ ﺑﺮ&= #1606;می ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩل ﻨﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮک ﺪﻧ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ = ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺗﺮ&= #1587; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﻟﺒﺴ= ﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ ﺒﺪﻧﻴﺎ ﻣ&= #65166;نع اﺯ ﻣﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮگ اﻭ ﻣﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﻤﺮگ &= #65188;ﺎﻟﺖ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﺻﻤ&= #65194;ﻳﺖ ﻭ ﺧﻠﺴﻪ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ = ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ = ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭک ﻤ&= #65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ= ﺍ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ) ﻭﺑ&= #65166; ﻗطع ﺒﻨﺪﻫﺎﻯ علاقه ﺑﺪﻧﻴﺎ= ; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺑﻘ&= #65198;ﻳﻨﻬﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 98;ﺳﺎﻧﺪ. (ﺧﺎﻟﺞ) ﮐﻪ ﺧﻠﺠ= ;ﺎﻥ ﻮﻋﺸق ﺬﺍتی ﻮA= 231;ﺮﻳﺰﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﻋﻤﻴﻘﺎ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻗطع گردﺩ. ﺗﺎ ﺍﺯ ﮐ&#= 65198;ﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﮑ&= #65198;ﺍﻣﺎﺕ بالفعل وبالقوّه ﻧﻮ&#= 65225; ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ شایس= 78;ه ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. (ﺍﺷﻄﺎﻥ) جَمع = 5208;ﻄﻦ ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﺑﺴﺘ&= #64405;ﻴﻬﺎ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪﻫﺎﻯ (= ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ) ﻭﺟﺬﺑﻪﻫﺎﻯ ﻘ&#= 65260;ﻘﺮﺍئی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻳA= 166; ﺳﺎﻟک ﻀعیف ﻣʌ= 68;ل ﺒﺴﻘﻮﻃ ﻮﻗﻬﻘ&#= 65198;ﺍ ﺩﺭ ﻧﻮع ﻮ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺘﮑﺎﻣلی ﺨﻮﺩ = 5169;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻴﻞ ﺑﺘﻌﺎ&= #1604;ی ﺪﺭ ﻧﻮع ﻮ ﮐﺮﺍ&= #65251;ﺎﺕ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺍﻥ ﺴﺎﻟک &= #65184;ﺪّﻯ که ﺭﻧج ﻮ ﺳﺨﺘ= 5264; ﺭﺍ ﺑﺮ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺭ= ;ﻓﺎﻩ ﺑﺸﺮﻯ با عقل ʋ= 87;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﺗﺮﺟﻴح ﺒ&#= 65194;ﻫﺪ. (ﻣﺮﺍﺋﺮ) ﮐﻪ ﻣﺮ= ;ﻭﺭ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604;ی ﺮﻭﺡ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ تجل= 17;یات ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﮐﺪﺍ&= #1605; ﺨﻮﺩ ﻓﻀل ﻮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺍﻯ اﺯ ﺗﮑﺎﻣل اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑ= ﺎ ﺳﻠﻮک ﺴﺨتی ﺒA= 204;ﻮﻯ اﻧﻬﺎ ﻧﺮﻭﺩ ﻫ&#= 65236;ﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻄﺒیعی لاﺯم ا= ﺳﺖ ﺗﺎ ﺭﻭح اﺯ ﺍﻥ &= #65252;ﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣلی عبوﺭ= ; ﻃﺒیعی ﺒﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﮔﻮﻧ&= #65258; ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭ (ﺍقُرآن) جَمع = ﻘﺮﻳﻦ ﻳﺎﻫﻤﻨﺸﻴﻥ ﻮ &= #65251;ﻌﺎﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ = ﺴﻤﺒﻮل هاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ &#= 65239;ﺮﻳﻥ الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604;ی ﺮﻭﺡ ﻳک ﺴﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺸ&#= 65166;ﻫﺪ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ&= #1581;َقّ اﻧﺎ الحق گفتن اﻥ ﻤﻘﺎم= ; الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼ= ﻪ ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﻃﻨﺎ&= #65169;ﻬﺎ ﻭﻋﻠﺎﻳق ﺮﻭح = 5262; ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ ژنتیک روحی ا= 5255;ﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﻣﺤﮑم ﺒﻤﺮ&#= 65165;ﺗﺐ ﻃﺒیعی ﺤﻴﻮﺍ = 6;ی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ کنون®= 0; ﺒﺴﺘﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗ&= #65168; ﺣﻴﻮﺍنی گذﺷ᥵= 6;ﻪ ﻣﻴل ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍ= ﮔﺮ ﺭﻭحی ﻨﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟ&= #65166; ﺩﺭ ﺟﺬﺑﻪ ﻭﻣﻘ&= #65166;ﻡ الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥷= 4; ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑ&= #65260;ﻤﺎﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻣﻮﺭﺩ &= #65251;ﺤﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮ&= #65165;ﻫﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﺮﺍﺋ= ﺮ) ﻳﺎ ﻋﺒﻮﺭﻫﺎ و مرورهای ﺳﺨﺖ = ﺑﻨﺪﻫﺎ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ &= #65240;ﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ (ﺳﺮﺍﺋﺮ) ﮐﻪ ᥸= 3;ﺮﻳﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺫﺍﺗﻴﺎﺕ = ﻭﺳﻴﺮﺕ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺮ= 5165; ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5194;. ﻟﺬﺍ سلوک الهی ﺪﮔﺮﮔﻮن= ;ی ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﻴﺴ&= #65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﮔﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻴﻬﺎﻯ ﺬﺍتی ﻮ ﺑﺎﻃن= 40; ﻮﻋﻤﻴق ﺪﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭح&#= 1740; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣ= تی ﺨﻮﺩ ﺳﺎﻟک اﺯ &#= 65165;ﻥ ﺨﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﺗ= ﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤل ﺴ&#= 65248;ﻮﮐﻰ ﺁﻥ ﺍﻋم ﺮﺍ ﻫﺮ&= #64380;ﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎک ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺴﺎنی ﻤﻴ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣتی ﻨﺎﺟﻴﺎ= 5253; ﺒﺘﻤﺎم اﻳﻦ ﺗ= 5212;ﻔﻴﻪﻫﺎ ﻭﺻﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻥ ها ﺩﺭ ﭘﺎکی ﻨA= 252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻨ&= #64401;ﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺁﻥ ﭙ&= #1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ ﺭﺟ= ﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ فوق بشری ﻭﭘس ﺍﺯ ʌ= 59;ﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻣﻮﺍنع ﻮ ﻣﻌﺎ= 5267;ﺐ ﺩﺭ ﺭﻭح ﻔﻮق ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎقی ﺨ= 5262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻓﺼﻮل ﻨ= ﻮﻋﻰ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻓﺮﺍ&#= 65193; ﻧﺎشی اﺯ ﺍثا᥷= 7; ﻣﻨفی ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﻗﻴ&#= 65252;ﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐ= م هوﺷﻰ ﻭﮐم ﺘﻮA= 165;ﻧﺎئی ﺪﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﺭﻭان ﻮﻟﺬﺍ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﻴﺸﺘﺮ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی ﺮﺍ ﺗﺤﻤل ﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻃﻮل &= #65170;ﮑﺸﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻘ&#= 65176;ﺮ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺑﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭ = ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ثوA= 165;ﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ ثو= 5167; ﻭﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻳﺎ &= #65211;ﻮﺭﺕ ﻧﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨ= 5262;عی ﺒﻬﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1703 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ148 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻣﺎ ﻳﻮٴﻤﻥ ﺃﮐثرﻫم ﺒﺎﻟʌ= 48;ﻪ ﺍﻟّﺎ ﻭﻫم ﻤﺸ= 5198;ﮐﻮﻥ ﻮل= 740; ﺒﺎﺯ ﺍﮐثر ﺍﻧﺎﻥ اA= 267;ﻤﺎﻥ ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭم ﻭ&= #1587;لوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣ&#= 65208;ﺮک هستند. ﮐﻪ ﻣﻨʌ= 24;ﻮﺭ تمام ﻗﺸﺮﻳﻮ᥽= 3; ﻤﺬﻫبی اﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ &#= 64380;ﻪ ﺳنِّ ﺒﺎﺷند ᥾= 7;ﺎ ﺷیعی ﻮﻳﺎ مُد= ;ّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ= 5261;لی ﺒﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم &#= 65170;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ&#= 65251;ﺎﻥ. ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭ&= #65259;ﺒﺮﺍﻥ اﻳﻥ ﻤﺸﺮﮐﺎﻥ &#= 65262; ﺷﻴﻄﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65200;ﺭگ آﻧﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﺍﺑ&#= 65248;ﻴﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎ&#= 64400;ﺎﺭﻯ ﻮ ﺩﺭﻭغ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65187;ﺎﻧﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺍﻣ&= #65166; ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: هو ﻗﻮل اﻟﺮﺟ&#= 65246; ﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ ﻠ&= #65260;ﻠﮑﺖ ﻭﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ &= #65248;ﻤﺎ ﺃﺻﺒﺖ ﮐﺬﺍ ﻭ ﮐ= ﺬﺍﻭ ﻟﻮﻟﺎ ﻓﻠﺎﻥ ﻠ&= #65216;ﺎع عیاﻟﻰ ﺃﻟﺎﺗʋ= 98;ﻯ ﺃﻧّﻪ ﻗﺪ ﺟﻌل &#= 65248;ﻠﻪ ﺷﺮﻳﮑﺎ فی ﻤُA= 248;ﮑﻪ ﻳﺮﺯﻗﻪ ﻭﻳﺪﻓ&#= 65226; ﻋﻨﻪ ﺍﻳﻥ هما= ﻥ هر کسی اﺳﺖ ﮐ᥽= 8; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺎﻥکس = 5255;ﺒﻮﺩ ﻣﻥ هلاک ﻤﻴﺸʋ= 94;ﻡ. (ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖﻭلی ﺒﺪﺳﺖ ﻓﻠﺎﻥ ﺸ&= #65192;ﺺ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺴﺒﺐ ﻧﺠ= ﺎﺕ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﻫﺴتی ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻳﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #64400;ﻪ ﻓﻘﻄ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ&#= 65259;ﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮ ﻳﺎ ﻫُ= 5194;ﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺿﻤﻥ ﺴﭙ&= #65166;س ﻧﻘﺶ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #65246; ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﻳﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﻧﺎجی اﺻلی ﺪᥴ= 5;ﻧﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺸﺮک ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺣﺎل اﮔﺮ &= #1570;خوندﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺎجی &#= 65194;ﺍﻧﺴﺖ ﺷﺮک ﺒﺰﺭﮔﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. (ﻫﻠﺎکت ) ﻣ= ﺮﮒ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺮﻭحی ﻮ ﺣلق آʌ= 61;ﻳﺰﻯ ﺪﺭ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠ&= #65194;ﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻗت= 740; اﺯ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ= 5263; ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﻭA= 263; ﺰﻣﻴﻥ ﻤﻴﺎﻓﺘ&#= 65194;) ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺎ&= #1606;ی ﻨﺒﻮﺩ ﻣﻦ ﺩﻭﭼ&= #65166;ﺭ ﺍﻳﻥ ﻮ ﺁﻥ ﺤﺎل = ﻨﻤﻴﺸﺪﻡ ( ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺳﺨتی &= #65262; ﺭﻧج ﺸﺪﻥ ﺍﺯ ﻭ&= #65203;ﻴﻠﻪ ﺭﻧج ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #64401;ﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺍﻳﻥ &= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ = ﺴﺎﻟک ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65253; ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺑﺮ&= #65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻮﺳʌ= 68;ﻠﻪ ﻋﺬﺍﺏ ﻭجَهَن= ;ّم اﻭل اﺳﺖ ﻭﺣت®= 0; ﺸﺎﻧس ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺍ= ﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺨتی = 5262;جَهَنّم ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﺪﻭ@= 404;ﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﺪﻭجَهَنّم ﺴ&= #65192;ﺖ ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﻣﻠﮑﻮ&= #65173; ﻭﺩﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮ&#= 65165;نی ﺒﻌﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ &= #65193;ﺍﺷﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﻓﻠﺎﻥ ﻨﺒﻮﺩ ﺍ&= #65261;ﻟﺎﺩ ﻭﻋﻴﺎل ﻤﻥ ﺪﻭ&#= 64380;ﺎﺭ ﻧﻴﺴتی ﻤﻴﺸﺪA= 255;ﺪ ( ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻭ= ;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺩ&#= 65203;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﻭ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺧ= ﻮﺍﺳﺖ ﻋﻤلی ﻨﻤﻮﺩﻧA= 194;) ﺁﻳﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨ&= #65264; ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻳ&#= 1705; ﺪﺭﻣُﻠک ﻮ ﻣﻤ= 5248;ﮑﺖ الهی ﺸﺪﻩ ﺍﻧʋ= 94; ( ﻳﻌنی اﺯ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﮔﺮﭼﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی = 7;ستند ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺨﺼ&#= 65262;ﺹ آخوندﻫﺎ ﻭ ﺭ᥽= 9;ﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭٴﺴﺎ ﻭ ﺩﻳ&= #64405;ﺮ ﻣﻌﺒﻮﺩﺍﻥ ﻔﺎ&#= 65203;ﺪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65207;ﺮﻳک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫ&#= 65204;تی ﻮ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ = ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺸ&= #65192;ﺺ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ) ﮐﻪ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣُﻠک ﺨﻮﺩ &#= 65259;ﺮ ﻗﺪﺭ ﻭﻫﺮ ﻃﻮﺭ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺯق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻳ&= #65166; ﺩفع ﺮﺯق ﻤﻴﮑA= 256;ﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﺪﻧ&= #65268;ﺎی بشری ﻭ ﺭﺯق ﻤʌ= 28;ﻨﻮﻯ ﺬﻫﻨﻰ ﻭﺭﺯق ﺮ&#= 65261;ﺍنی ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&= #65165;ﻣﺸﻬﺎ ﻭﺳﻌﺎﺩﺗﻬﺎ ﭼ&#= 65258; ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺯﻗﻬﺎ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʌ= 62;ﻋﻘﻞ ﮐلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ= 05;ی ﻮﻋﻠم ﻠﺪنی ک = 7; همگی ﺮﺯق اله&= #1740; هستند. ﮐﻪ ﮐم ʌ= 62; ﺯﻳﺎﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ &#= 65175;ﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭح ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻳ&#= 65166; ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&#= 65198;ﺑﻴﺖ ﺭﻭح آﻧﺎﻥ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺳﭙس ﺑﺎﻣﺎم گفتم ﻤثل اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی = 5170;ﮕﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺮ ﻣﻥ ﻤﻨّﺖ ﻧﻤﻴ&#= 64405;ﺬﺍﺷﺖ ﻭﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﺮ&= #65165; ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65193; ﻣﻥ هلاک ﻤﻴﺸʋ= 94;ﻡ.ﺍﻣﺎم ﭙﺎﺳخ ﺪﺍﺩ ﺍﺭ&#= 65263; ﺍﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ عب= 575;ﺭﺍتی ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻫم ﺸﮑﺮ ﻭﺳﭙﺎس ﺍ&#= 65199;ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﺎﺟﻰ ﻭﻫم ﺴﭙ&#= 65166;س ﺍﺯ ﻣﺪﺑﺮ ﺍﺻل&#= 1740; الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 165;ﮔﺮ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ گرﻓA= 176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺨﻮﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65261; جَهَنّم ﺘﺒﻌ&= #65268;ﺪ ﻭﻣﺴخ ﺒﻴﺸﺘﺮ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻫﺮ ﺷﮑ= ;ﺮ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻣﮑ&#= 65166;ﻥ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺣ= 5194;ﻳثها ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ @= 344;ﻴﺮ ﺍلهی ﻮﻫﺪﺍﻳʋ= 76;ﻬﺎﻯ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺳﭙﺎس ﮔﻔﺘﻦ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﭙﺎس ﺑ&#= 65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺳ= ﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﻋﻴﻨﺎ ﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﻨﻘﺶ ﺍلهی ﺮﺍ = 5193;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪﺍﻯ ﻤﻮﻗﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #64345;ﺎس ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻋﺎﻗ= ﺒﺖ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑ&= #65166; ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﺍﻳﻨ&#= 65194;ﻩ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﮐﻪ ﺟﻤ= ﻌﺎ ﮐﺮسی ﻮ ﺍﺭﻳﮑ= 5258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄب اﺳﺖ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤ&#= 65262;ﺭﺩ ﺳﭙﺎس ﮐﺎﻣﻠﺎ= 5253; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺑ= ﻴﺸﺘﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﻭح ﺪﺭﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک غیرﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭلی ﭙﻴﺮ ﺍله®= 0; که ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺗ= 5228;ﻠﻴم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ ﺳﺎ&= #65247;ک ﺠﻠﻮ ﺑﻴﻔﺘﺪ ﻭ&= #65227;ﻘﺐ ﻧﺮﻭﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ&#= 65165;ﻯ الهی ﻮ ﺷﺎﻳﺴʋ= 76;ﻪ ﺳﭙﺎس ﺍﺯﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤ= ﻌﻠم الهی ﺮﺍ ﺑﺮﺍʌ= 63; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺴّﺮ ﻧﻤﻮﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ. ﺣﻴﺎﺕ ﺭﺍ= ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺒ= 582;واهند ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ پیوسته ﺑﺎﻗﻰ= ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ = ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﻤﺎم کرﺩﻩﺍʌ= 55;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; عقل ﻭ ﺗﺤﻤل کسی که زﻭﺩﺗﺮ= ; ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ&= #64400;شی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺘﺮﺳﻴﺪ ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ اله®= 0; کنید (ﺗﺮس ﺍﺯ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭﺗقیه ﺍﺯﮔﻨʋ= 66;ﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭ ﺗﻘﺮﺏ ﺭﻭح ﺒ&= #65166; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍلهی A= 262; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺍﻧ&= #65184;ﺎﻡ ﺗﻘﻮﺍ ﻳﺎ هما= 06; ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ) ﻭسعی کنید ﺩﺭ ﻃﻠﺐ A= 191;ﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 1740;د ﺍﺟﻤﺎل ﻮ ﺍﺧﺘ&#= 65212;ﺎﺭ ﮐﻨﻴﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 1740;د ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﺮﮒ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭﺩ&#= 65175;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﮔ&= #65198;م ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﺰﻳﺎ&#= 65193; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣتی ﺬ= 5259;نی ﻮﻋﻠمی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ= ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭﺑﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 64344;ﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ کمکی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ A= 198;ﺍﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍﺟﻤﺎﻝ) ک= ُلّی ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻣﺠﻤل &#= 65262;ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻭﺍﻧﺪک ﺒﻮﺩﻥ &#= 65261; ﻧﻴﺰ جَم ﻄلبی= ; ﻮﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺟﺰ جَ&= #1605; ﺸﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭجَمع گرﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎ ﻣ= 5228;ﺒﻮﺩ الهی ﺪﺭ ﺗﻮﺣʌ= 68;ﺪ ﻭ ﺍﺟﻤﺎﻝ ﺷﺪﻥ = ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65251;ﻴﺴّرَبّشر ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋ&#= 1579; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺪﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯق ﺸ&#= 65252;ﺎ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم گناﻫﺎﻥ ﺸﻤﺎ A= 207;ﻮﺩ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﻨﻴﺪ= ﮐﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺭﺯق ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ میرﺳﺪ ﻭﻣﻨﺘʌ= 24;ﺮ ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197; ﺍﺻلی اﺯ ﺭﺯق A= 170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺘﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. <o:p></o:p> حدی&= #1579; 1704- اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎ᥻= 9;ﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ148 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ح&#= 1614;جّة ﺍﻟﻮﺩﺍع ﻤﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: (ﺩﺭ ﺳﻔﺮ حَجّ= 40; که ﭘس ﺍﺯ ﺍﻥ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺑﭽﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﻭﻓ&= #65166;ﺕ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺍﺧﺮﻳ= ﻥ اﺗﻤﺎﻡ حُجّت= ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴﺮ الهی آʌ= 55;ﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺘﻌﻠ&#= 65268;م ﻤﻴﺪﻫد) ﺃﻟﺎّ ﺍﻥ= ّ اﻟﺮﻭح اﻟﺄﻣʌ= 68;ﻥ ﻨﻔس فی ﺮﻭﻋﻰ = 5155;ﻧّﻪ ﻟﺎ ﺗﻤﻮﺕ ﻧﻔس &= #1581;تّی ﺘﺴﺘﮑﻤﻞ ﺭﺯﻗ&#= 65260;ﺎ ﻓﺎﺗّﻘﻮﺍ ﺍﻟ= 5248;ﻪ ﻭ ﺃﺟﻤﻠﻮﺍ فی اﻟﻄﻠﺐ ﻭﻟﺎ ﻳ&#= 65188;ﻤﻠﻨّﮑم اﺳﺘﺒﻄاء شیئ= ﻤﻦ ﺍﻟﺮﺯﻕ ﺃﻥ ﺘﻄ&= #65248;ﺒﻮﻩ ﺑشیئ ٴﻤﻥ ﻤﻌʌ= 12;یة ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺎﻥ اﻟ&#= 65248;ﻪ ﺗﻌﺎلی ﻘﺴّم = 5;ﻟﺎﺭﺯﺍق ﺒﻴﻦ ﺧﻠﻘﻪ ﺣﻠ&= #65166;ﻟﺎ ﻭﻟم ﻴﻘﺴّﻤﻬA= 166; ﺣﺮﺍﻣﺎ ﻓﻤﻥ ا&#= 65175;ّقی اﻟﻠﻪ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺃ&= #65175;ﺎﻩ ﺭﺯﻗﻪ ﻣﻥ ﺤﻠّ&#= 65258; ﻭﻣﻥ هتک ﺤﺠﺎA= 167; ﺳﺘﺮ ﺍﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ وجَلّ ﻮ ﺃﺧﺬ᥽= 7; ﻣﻥ غیر ﺣلّة ﻗُﺺ= ّ ﻣﻥ ﺮﺯﻗﻪ ﺍﻟﺤ&= #65248;ﺎﻝ ﻭﺣﻮﺳﺐ ﻋﻠﻴﻪ <= /span>ﺑﺪﺍﻧ= 5268;ﺪ ﮐﻪ ﺭﻭح اﻟﺎﻣ= 5268;ﻦ (ﺟﺒﺮﺋﻴل روح القدُس ﻴﺎ رَ&= #1576;ّ ﺍﻟنوع بشری ﻗ= ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﺩﺭ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65261;ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ &#= 65170;ﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ʌ= 61;ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻟﻬﺎم و ﻭﺣیی که ﺑﭙʌ= 68;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ) ﺩﺭ = ﺩل ﻮﺭﻭح ﻮ ﺫﺍﺕ شاهد قائم (ﺍﻣ= ﻴﻥ اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ = 5165;ﻭم ﺮﺳﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻯ &= #65262; ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ) ﭼﻨﻴ&= #65253; ﺒﻤﻥ ﺪﻣﻴﺪ ﻭ ﺍ= ﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﻔس ﻭ = ﺭﻭﺍﻥ ﻮﻳﺎ ﻫﺮ ﺷﺨصی &#= 65256;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣُﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻧ&#= 64401;ﻪ ﺗﮑﻤﻴل ﺮﺯق ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ (ﻏ= ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﺧﺮ&#= 65267;ﻥ ﺴﻬﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺭ&= #65199;ق ﻤﺎﺩﻯ ﻭﻳﺎ ﻣﻬ&= #65248;ﺖ ﻃﻮل عمر ﻭﻳﺎ A= 165;ﺣﻮﺍل ﺪﻳﮕﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ = ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺑ= ﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍجَلّ ʌ= 62; ﻃﻮل عتمر ﺯﻣﺎنی سالک ﻨﻴﺴﺖ ﺑʌ= 48;ﮑﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺑﻤﺼﺮ&= #65233; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷتی هر ʌ= 07;ﺨﺺ بخصوص سالک ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻣﺼﺮﻑ ﻧ&= #65252;ﻮﺩﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع A= 170;ﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ &= #65175;ﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی لاﺯم ﺮﺍ ﮐﻪ ش= 75;یسته ﺍﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ= ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺴﻠ&#= 65262;کی اﻭ ﺩﺭج گرﺩﻳʋ= 94;ﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗ&= #65166;ﻣﻴﻥ ﻨﺸﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻣُﺮﺩ. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ&= #65259;ﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی اﺯ ﮐ= 87;ی گرﻓﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸA= 262;ﺩ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻄﻮ= 04; عمر ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ A= 256;ﻴﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮ= ل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﻪ ﺳ&= #65166;ل آﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺍﻭ ﺑ&= #1587;ی ﻮ ﺳﻪ ﺳﺎل ﺘﻤﺪ&= #65267;ﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑﺘ= ﻮﺍﻧﺪ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﮐﻮﺗﺎهی عمر ᥴ= 5;ﻧﻬﺎ ﺗﻤﺪﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺗﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5165;ﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻴﺎ&= #65173; ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺮﻭحی ﺒﺒﺮﻧﺪ. &#= 65261; ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ سی = 5262; ﺳﻪ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧ&= #65194;ﻩ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﮐﻪ = ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺗﻤﺎم کرﺩﻩﺍʌ= 55;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﻤﻴ&#= 65198;ﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﻳﺎ&#= 65253; عقل ﻭ ﺗﺤﻤل کسی که ﺯﻭﺩﺗ᥷= 8; ﺍﺯ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ&= #64400;شی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﭘس &= #65207;ﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑ= ﺘﺮﺳﻴﺪ ﻭﺗﻘﻮﺍﻯ اله®= 0; کنید (ﺗﺮس ﺍﺯ A= 191;ﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﺗقیّه ﺍﺯ ﮔA= 256;ﺎﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﻭ تَقرُّب ﺭﻭ= ح ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 607;ی و ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎ ﺍ&= #65255;ﺠﺎﻡ ﺗﻘﻮﺍ ﻳﺎ سلو= 05; الهی) ﻭﺳعی کنید ﺩﺭﻃﻠﺐ ʋ= 91;ﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻭ ﺍﺟﻤﺎل ﻮ ﺍ= ﺧﺘﺼﺎﺭ ﮐﻨﻴﺪ (ﺭﺯق ﻤﺎ&= #65193;ﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65268;ﺪ ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎ ﺗﺤﻘق ﻴﺎﺑﺪ ﮐ&#= 65258; ﻣﺮﮒ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ = ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺰﻭﺩ&#= 65175;ﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﮔ&= #65198;م ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﺰﻳﺎ&#= 65193; ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣتی ﺬ= 5259;نی ﻮﻋﻠمی ﺨﻮﺩ ﺑ= 5262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ = ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ ﺑﻴﺸ&= #65176;ﺮ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس &#= 64344;ﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ کمکی ﺪﺭ ﺍﻳﻥ A= 198;ﺍﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﺟﻤﺎﻝ) ک= ;ُلّی ﺑﻮﺩﻥﻭ ﻣﺠﻤل &#= 65262;ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻭﺍﻧﺪک ﺒﻮﺩﻥ &#= 65261; ﻧﻴﺰ جَم طلبی و ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺳﺖ. = ﮐﻪ ﺟﺰ جَم ﺸﺪﻥ ﺪ= 5197; ﺷﻬﻮﺩ ﻭجَمع گرﺩﻳﺪﻥ ﺒﺎ ﻣ= 5228;ﺒﻮﺩ الهی ﺪﺭ ﺗﻮﺣʌ= 68;ﺪ ﻭ ﺍﺟﻤﺎﻝ ﺷﺪﻥ = ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ &= #65251;ﻴﺴﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ا&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺨﻮ&#= 65165;ﻫﻨﺪ. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋ&#= 1579; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺪﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺮﺯق ﺸ&#= 65252;ﺎ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎم گناﻫﺎﻥ ﺸﻤﺎ A= 207;ﻮﺩ ( ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﻨﻴﺪ= ﮐﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺭﺯق ﺸ&#= 65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈ&= #65198; ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒ&#= 65166;ﻳﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197; ﺍﺻلی اﺯ ﺭﺯق A= 170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﻨﺎﻩ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺘﺎﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﺭﺯ&= #1602; ﻤﺎﺩﻯ ﻨﻤﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﮐﻪ شاید ﺭﺯق ʌ= 52;ﺎﺩﻯ ﺮﺍ ﺑﺤﺮﺍم هم که ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﺸ= 5176;ﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .ﻣﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻋ&= #65212;ﻴﺎﻥ ﻮسرکشی ﻭﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻭﻇ&#= 65268;ﻔﻪ سلوک الهی ﻭﮔ&= #65198;ﺩﻥ ﻨﺪﺍﺩﻥ ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ک= 75;مل الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65261;ﻇﻴﻔﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65198;ﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮ ﺩﻳﺮ = ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺍﻧ= ﺠﺎم هر ﺩﺭﺟﻪ ﮔﻨﺎ= 5257; ﻭ تمرّد ﻭ ﻣﻌʌ= 12;ﻴﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺮک ﺘ&#= 65194;ﺭﻳجی ﺴﻠﻮک ﻮ ﺩﻭﺭﺗ&#= 65198; ﺷﺪﻥ ﺴﺎﻟک اﺯ &#= 65219;ﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮکیاﻭ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ.ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث ﺗﻠﺎﺵ ﺳ&#= 65166;ﻟک ﺪﺭ ﺍﻧﺠﺎم ﻮﻇ&#= 65268;ﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﺗﻤﺎم ﺴﺮﻧﻮﺷ= 5176;ﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟقوّه ﺷﻬ᥾= 2;ﺩﻯ ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﺮﻭ= 81; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﻭ ج&= #1614;م گرﺩﺩ. (ﺍﺳﺘﺒﻄ&#= 1575;ء) ﺑﻄﻴئ ﻮ ﮐُﻨﺪ &#= 65261; ﺳﺴتی ﺪﺭ جِدّ= ;یت ﺩﺭ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﺴﻠ= ﻮکی ﺒﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ) ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺭﺯ&#= 65165;ق ﺮﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﺣﻠﺎ&= #1604; ﺒﻴﻥ ﻤﺨﻠﻮﻗﺎ&#= 65173; ﺧﻮﺩ ﺗﻘﺴﻴم ک= 585;ﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﻫﺮﮐس ﺑﺮ&= #65187;ﺴﺐ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯ&#= 1604;ی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣ&= #65166;ﺕ ﻧﻮعی ﺒﺎﻟﻔﻌ= 04; ﻮ ﺑﺎﻟقوّه ﮐﻪ ʋ= 65;ﻳﻦ ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ ﻤﺎﺩ&#= 65263; ﺠﺴمی ﻮ ﻗﺎﺑﻠ= 5268;ﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺫﻫنی ا= ;ﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺗﺰ&#= 64400;ﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺭﺯﻗﻬ&= #65166;ﻯ غیر ﻣﻘﺮﺭ ﺑﺮA= 165;ﻯ همه ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩA= 259;ﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ کُ= 04;ّی ﻭﺍﻟﻬﺎمی اله= ;ی ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ) = ﻭلی هرﮔﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﺗﻘﺴﻴم ﺮﺯق ﺤ= 5198;ﺍم ﻨﺸﺪﻩ ﻭﺑﻴﺶ ﺍ&= #65199;حَقّ ﺨﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ &= #65188;ﺮﺍم اﺳﺖ.ﻭ ﻣﺎنع ﺴ= 5198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺸﻮA= 193; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺯﺩﻯ. = ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ = ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮﻙ ﻫ&= #65198; ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﻫﺮ ﭼﻴ= ﺰﻯ ﺤﺮﺍم ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﻠﺎ&#= 1604; ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳ= ﺎﻟک ﺪﺭ ﺍﺣﺮﺍم ﺨﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻔﺮ حَ= 580;ّ اﮐﺒﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭ ﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒ= 5166;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻋﻤﺎلی ﺨﺎ= 5197;ج اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮ الهی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ A= 165;ﺻﻮﻟﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩﻫﺎﻯ ﺤ&#= 65198;ﺍم ﺮﺯق نام ندارند ﺑﻠﮑﻪ= ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻓﺴق ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261;ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘس ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺳﻴﺪﻭ&#= 1587;لوک الهی کرﺩﻩ ﺍﺳ= ;ﺖ ﻭ ﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﻭ= ﺻﺒﺮ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻧﻤﻮ&#= 65193; ( ﺩﺭﺳﻠﻮک ﺼﺒﺮ = ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﺳﺎ&= #65247;ک اﺯ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺘ= 5260;ﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻓﻘﺮﻯ ﻮ= ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ ﻭﻋﺪم ﺰﻳﺎﺩﻩ &#= 65219;ﻠبی ها ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ &= #65165;ﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍ&= #65199; ﺧﻮﺩ سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭﺣ= 8;ی ﺼﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺻل &= #1587;لوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻋﻘل ﻮﻋ&#= 65208;ق ﻮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻮ&= #65165;ﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻯ ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ) ﻭﻫﺮکَس ﮐﻪ ﺗA= 240;ﻮﺍ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺗﻘﻮﺍ ﺭ= ﺍ ﺩﺍﺷﺖﺭﺯق ﺤﻠ= 5166;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎ&= #65235;ﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﺷﻬﻮﺩ= ﻭ ﺍﺣﻮﺍل ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﻭﻋﻘلی ﻮ ﺍﻟﻬ= 5166;می ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ)= ﻭﻫﺮکَس ﻫﺘک ﻮ ﺩﺭﻳﺪگ= 740; ﺤﺠﺎﺏ ﻭﭘﺮﺩﻩ &= #65193;ﺭﻯ ها ﺍﺯ ﺳِﺘﺮﻫA= 166; ﻭ ﭘﺮﺩﻩﻫﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺭﺯق ﺤ&= #65198;ﺍﻣﻰ ﺭﺍ ﺑﭽﻨگ آﻭﺭ= 5193; (ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺯق ﻤ&= #65166;ﺩﻯ هرﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﻇﺎ= 5259;ﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎ&= #65169;ل ﺮﺯﻕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺰ&= #65207;ﺖ ﻭﺣﺮﺍم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﺣتی اﮔﺮﻋﺒﺎʋ= 93;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻭثرﻭﺗA= 260;ﺎﻯ ﺰﻳﺎﺩ ﻭ ﻓﺮﺻﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑ= ﺮﺩﻥ ﺒﺎﺷﺪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘ&= #65194;ﺍﺭ ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﺮﺍﻡ &= #65197;ﺍ ﺍﺯ ﺭﺯق ﺤﻠﺎل &#= 65262; ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﻭ @= 400;ﺴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺭﺯق = ﻤﺎﺩﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺣﺮﺍ&= #65249; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺘﺎﺧﻴﺮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮ&= #65193;) ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻥ ﺮ= ﺯق ﺤﺮﺍﻡ ﺑﺠﺎﻯ ﺮ&= #65199;ق ﺤﻠﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﻣ&= #65188;ﺎﺳﺒﻪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65262;ﺩ. ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ال= 607;ی ﺪﺍﺭﺩ. ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65263; ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65166;ﺧﻴﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻳﺮﺗﺮ &= #65197;ﺯق ﻤﺎﺩﻯ ﻘﺎﺑل ﺴ&#= 65198;ﻗﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65259;ﺴﺖﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺒ&= #65166;ﻋث ﺯﻭﺍل آﻥ ﺮﺯق = 5256;ﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻧﺸﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻀﺮﺭ &= #65207;ﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺭﺯق ﻤ= ﺎﺩﻯ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﺤﻘق گناﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺒA= 268;ﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺭ= ﺯق ﺤﺮﺍم ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ ﻳﻌنی ﺴ= 5260;م اﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﻤﺎ&#= 1604; ﺮﺯق ﺤﻠﺎل ﺴﻠ= 5262;کی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺳﻬ&= #1605; ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻋﻘل= 740; ﻮثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﻔA= 262;ق ﺒﺸﺮﻯ اﻭ ﮐم ﻤ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ سلو= 705; الهی ﺠﺒﺮﺍﻥ ʋ= 70;ﻌﺪﻯ ﻨﻨﻤﻮﺩ ﺑﺪﻫﮑ&#= 65166;ﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﻤﺎم اﻳﻥ ﺮﺯ= 5239;ﻬﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷتی ﻮ ﺭ= 5199;ﻗﻬﺎﻯ ﻤﺴﺮﻭﻗﻪ ﺧﻮﺩ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﻭﺭﻩ ﺳ= ﺨﺖﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣت= 740; ﻔﺴخ گیاﻫﻰ ﻭ A= 197;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. (ﺣﺠﺎﺏ) ᥸= 3;ِﺘﺮالهی ﻮ ﺣُﺮﻣﺖ ﭘﻴﻤ&#= 65166;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﺪﺍ &= #65261; ﻧﻴﺰ ﻓﺎﺵ ﮐﺮﺩ&= #65253; اﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ &#= 65251;ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ &= #1575;لهی اﺳﺖ. ﻃﺒﺎﻃﺒﺎ&#= 1574;ی ﻤﺼﺤح ﺒﺤﺎﺭ ﺍ&#= 65247;ﺎﻨﻮﺍﺭ ﺩﺭﺝ۵ ﺹ14 ﺑﺤﺎﺭ) = ﺍﺯ ﻣﺤلی بی اﻃﻠᥴ= 6;عی اﺯ ﺭﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴ&#= 65198; ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ اﺯ حدیث ها ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺭﺯقی ﻴﺎ (ﺗﮑﻮ&#= 65267;ﻨﻰ) ﻭ ﺧﺎﺹ ﺟﺴم اﺳ&#= 65174; ﻭﻳﺎ ﺭﺯﻕ (ﺗﺸﺮ= ﻳﻌﻰ) ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﭙﻴ&= #65198;ﻭﻯ اﺯﺷﺮﻳﻌﺖ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭﻗﺸﺮﻯگرﻯ ﻮﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﻭﻯ اﺯ آخوند ﻭﻣﺬ= ;ﻫﺐ تراشان ﺒﺎﺷﺪ= ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺯق ﺘﺸﺮیعی ʌ= 56;ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯﻕ ﺳ&= #65262;م ﺤﺮﺍﻡ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ = ﺭﺯﻗﻬﺎ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; هنگام ﺘﻮﻟﺪ ᥾= 1; ﻳﺎ ﺭﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻠﻮغ &= #65184;ﺴﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ = حَقّ ﻨﻮعی هرﮐس ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﺗﻨﻬﺎ &#= 65197;ﺯق ﺴﻠﻮکی ﻮﺷﻬﻮA= 193;ﻯ ﺘﺸﺮﻳﻌﻰ و شرعی الهی ﻭ ﺍ= ﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺷﺮﻳ&#= 65228;ﺖ الهی ﭙﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻭ ﻗﺎﺋم ﺪﺭﺳﻠﻮ= 705; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺎﻳ= تی ﺰﻧﺪﻩ ﻭ الهی A= 262;ﻧﻪ ﺣتی اﻭﻟﻴﺎﻯ A= 194;ﺭگذﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑآﺧﻮ&#= 65255;ﺪ ﻫﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﻏﻴ&= #65198;ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ (= ﺭﺯق ﺸﻬﻮﺩﻯ) ﻏﻴﺮ ﺍ= ﺯ ﺭﺯﻕ (ﺳﺮﻧﻮﺷﺘ&= #65264;) ﻭ (ﺭﺯق ﺤﺮﺍﻡ) ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺮﺯﻗﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ستند. ﮐﻪ= ﺑﮑسی ﺪﺍﺩﻩ ﻧﻤﻴﺸﻮ&#= 65193; ﻣﮕﺮ شایسته ﺍ= ;ﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ شا= 05;ل ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ هف= 78; ﮔﺎﻧﻪ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﻭﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&#= 65165;ﻣﺸﻬﺎﻯ ﻮﺍقعی ﺮﺳﻴﺪʌ= 57; ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ ﺒﺎﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋ= ﻘل کُلّی اﻟﻬﻰ ﻭ= ; ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻠم لَدُنّی &= #65165;ﻭ ﻗﺴمتی اﺯ ﺍﻳʌ= 53; ﺮﺯﻗﻬﺎﻯ ﻘﺎﺑل اﺳﺘﻔﺎA= 193;ﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭﺟﻬ&#= 65166;ﻥ ﺒﺸﺮﻯ آﻧﻬﺎ ﻭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴم ﺪﻳﮕﺮ= 5165;ﻥ ﻤﺒﻴﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1705 – پیامبر سعاد= 78; را نتیجه سلو= 705; الهی را با موفقیت میدا= 06;د . ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻟﺬﺕ= ﺍﻳﻥ ﻤﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻤﻮﻓ&#= 65240;ﻴﺘﻬﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺯﻧ&= #65194;گی ﺒﺸﺮﻯ اﻭ ﮐﺴﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی اﻟﻬﻰ A= 261; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ&= #65187;ﺸﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮐﺴ&#= 65168; ﺍﺧﻠﺎق ﻮﺻﻔﺎ= 5173; ﺁﺩﻣﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺴﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ا= 581;ساس ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﺩ&#= 65261;حَقّ ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺟﺸﻥ = ﻮﻋﻴﺪ سعید ﺧﻮﺩ ﺭﺍ A= 169;ﺮﮔﺬﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ گوﻧﻪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ= 4401;ﺎﻥ ﻭﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﻭﺭ ﻭ = شادمانی ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻥ ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪگی = 5176;ﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟقوّه ﻭ الهی ﻮ ﺗﮑﺎA= 251;لی ﺮﻭح ﻮ ﻋﻘل ﻮﭘ&#= 65166;ﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺳ&= #65228;ﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺷقیّ ﻮ ﺑﺎ ﺷﻘ= 5166;ﻭﺕ ﻭ رنج ﺳﺮﮐشی ʋ= 91;ﻮﺩاز ﺳﺮکشی ﻭ ﮔﺮﺩA= 253; کشی ﺍﺯ ﮐﺎﺭا = 4;هی ﺴﻠﻮﻙ ﻭﭘﻴﺮﻭ &= #1578;وحّش ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼ&#= 65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺴﺎن&#= 1740; که ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭ&#= 65165; ﺑﺮ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭﻧ&= #65184;ﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; و ﻋﺪمی هستند.= ﻭﺟﺰ ﺟﻨﻮﻥ ﻮ ﻓﺴﺎﺩ کنونی ﻭﻧﻴﺰ ᥻= 5;ﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﻌﺪ &= #65165;ﺯ ﻣﺮگ عاﻗﺒت ﺨʌ= 62;بی ندﺭﻧﺪ. ﭘﻴﺎﻣ= 5170;ﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﺮخ= 740; که ﺒﺮﺍﻯ ﺑﺪﻧ= 5268;ﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩﺍ&#= 65255;ﺪ.کسانی بوده ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣA= 198;ﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭﺍﺭﺩ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ و الهی تر ﺩﺭ ﻧﻮع ﺸﺪ= 5257;ﺍﻧﺪ. ﻭﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪ= 5197; ﺑﻬﺸﺖ چهارم موعود ﻧﻮع ﺠﺪ= ;ﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺪﻩ ﺍﻧ&= #65194; ﻭﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ= 5259;ﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺑﺒﻬﺸﺖ ﻧﻮع ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ نیز ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭA= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ رفت و الاّ این بهشت را از دست میدهن= 583; ولی انسانی ﺒ&#= 65166; ﻋﻘل ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎ&#= 65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻣﻤﮑﻥ ا&#= 65203;ﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻬﺸ&#= 65174; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺻﺮﻑ ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸ&= #65174; ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65169;ﻨﻤﺎﻳﺪ پس کسانی شقاوتمند هستند ﺍﺯ ﻧﻮع= ; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻨﻮﻉ ﭘﺎﺋﻴﻥ&#= 65176;ﺮ و حقیر تر ﻣﺴخ= ﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻣﺠﺮ&= #1605; ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪ&#= 1711;ی آﻧﻬﺎ ﺩﺭﺩﻧﺎ= 705; ﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻴﺎﺩ = ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻣﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺯﻳ&= #65198;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﻠ= ﺴم ﻨﻮع ﺤﻴﻮﺍنی بی عقلی ﻤﻴﻴﺎ= ;ﺑﻨﺪ. انسانهای بی عقل چون کودک و دیوانه ﻧﻪ ﺭ= ;ﻧج زندگی ﻤﻴﺒﺮﻧ= ;ﺪ ﻭﻧﻪ ﻣجازات ᥵= 0;ﻌﺪﻯ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65193;ﺭ حیوانیّت ﺑﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺧ= ﻮﺷﺒﺨﺖ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺎﻋﻘل= 740; ﻮﺍقعی متوﺟﻪ= ﺍﻫﻤﻴﺖ سلوک الهی یگانه راه کس= 576; شایستگی های = 5256;ﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ می ﮔﺮﺩ= 606;د ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ در ﻧ= 5262;ع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮﺑ&#= 65166; هزاران براب= 85;ﻋﻘل نوع بشری ﻭﺍﺭ= ﺍﻣﺶ های ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴA= 176;ﻮﺍنند ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ ﺒﻬﺸ&= #65174; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺳ&= #65176;ﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1706 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 3ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓ&= #65198;ﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ: ﺷقیّ ﻮ س= 614;رکِش ﺑﺪﺑﺨﺖ ﮐسی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﮑم ﻤﺎ&= #65193;ﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻘﺎﻭﺕ &= #65261; ﺳﺮﮐﺸﻰ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎ ﺷﻘ= ﺎﻭﺕ ﺭﺍ آغاز ﻧﻤﻮʋ= 93;.ﺫﺍﺗﺎ ﺷقیّ ﻮ سَرکِ&= #1588; ﻭ ﻭﺣشی ﺒﻮﺩﻩ &#= 65261;ﺍﻳﻥ ﻨﺘﻴﺠﻪ ﻧﻘﺺ (ﺗ= ﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ) ﻭﻗﺒلی ژنتیک ﺮﻭحی ا&= #65255;ﺴﺎﻥ اﺯ= 5175;ﻮﻟﺪﺍﺕ مراتب ﻗﺒلی ا&= #65261; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #64400;ﻤﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺳﻌA= 166;ﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح= 740; ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﻣﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﺯ (ﺑﻄﻥ ﻤﺎﺩ= ﺭ) ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﻴک اﻧﺴﺎﻥ کنونی اﺳﺖ ﮐﻪ= ; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ&= #65203;ﺮﮐشی ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠ&#= 65262;کی ﻤﻰ ﮐﻨﺪ. (ﺷَﻖّ)= ﺷﮑﺎﻑ ﻭ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺑﺮ= ﻳﺪﻥ ﺮﻭح اﻧﺴﺎﻥ اA= 199; ﺍﺻل ﺨﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ = ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ ﻮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗ= ﺮﺑﻴتی الهی ﺪﺭ ﻃﺮﻳʌ= 40;ﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ A= 259;ﺮکَس ﺩﺭﻣﺤﻴﻄ ﺘﻮﻟ&#= 65194; ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺮﺍ&= #65175;ﺐ الهی ﺮﻭح اﺯﻫ= ;ﻤﺎﻥ ﺠﺎ ﺷﺮﻭع کند A= 261; ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﻭ&#= 65193;. ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ کن= 583; . ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻤﺴﻴ= حی ﻨﺸﻮﺩﻭﻣﺴﻴﺤ= 5264; ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻨﺸﻮﺩ &= #64404;ﺮﭼﻪ ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺭﺳمی = 5194;ﺭ ﺩﻳﻥ اﺳﻠﺎم ﻮ= 5193;ﺭﻫﺮﻣﺬﻫبی که ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺎف= 40; ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ با ﺭﻭﺵ &#= 65203;ﻠﻮکی ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳن ورزی ﺒﺎﻳﺪ باشد و ﺑﺮﻭﺵ ʌ= 39;ﺪﻳمتر سلوک نکنند. (ﺍ= ُﻣّﻪُ) ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ = ﺑﺎﺯ (ﺍﻭﻡ) ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ= ﺳﻠﻮکی اﻭ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺑﺨ&#= 65174; ﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘ= 5268;ﺮ الهی ﻮ ﺑﻄﺮﻳʌ= 40;ﺖ و (ﺍﻭﻣّﻰ) اله= 40; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺳﺮ&= #64400;شی ﻮﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ = 4400;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺎ = ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ&= #65227;ﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ ﺭﻩﺭﻓﺘﮕﺎﻥ و مجرَبّ ﻘﺒل&= #1740; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻓَﻥ ﻀﺮ&= #65261;ﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ<o:p></o:p> حدیث 1707 - = 75;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮﺍ= 5203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 3 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭ&= #65261;ﺯﻯ ﺪﻭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻭگ= 601;ت ﭼﻮﻥ ﻤﺸﺖ ﺩﺳﺖ = ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﮐ&= #65198;ﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ: &#= 65170;ﺴم اﻟﻠﻪ ﺍﻟﺮﺣﻤ= 5166;ﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﮐﺘﺎ= 5167; ﻣﻥ ﺃﻫل اﻟﺠن= 17;ة ﺑﺄﻋﺪﺍﺩﻫم ﻮ &#= 65155;ﺣﺴﺎﺑﻬم ﻮ ﺃﻧﺴﺎﺑﻬﻢ ﻣ&= #65184;ﻤل علیّهم لا ﻳﻨ&= #65240;ﺺ ﻣﻨﻬم ﺃﺣﺪ ﻭ ﻟ&= #65166; ﻳﺰﺩﺍﺩ ﻓﻴﻬم &#= 65155;ﺣﺪ ﺑﻨﺎم ﺨʋ= 94;ﺍﻯ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻮﺭﺣﻴ&#= 65250; که ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭ ﻓ&#= 65198;ﻣﺎنی اﺯرَبّ ﺭﺣﻤﺎ= ;ﻥ ﺮﺣﻴﻢ است (ﻫﺮ &#= 65165;ﻣﺮ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭﻣﻘﺮ&#= 65197; ﺑﺰﺑﺎﻥ عرَبی کتاﺏ ﺍﺳﺖ و ﻭA= 223;ﻴﻔﻪ ﻭ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﻫ&= #65198; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ کتا= 76; هر سالک با پیر خود ﻧﻴﺰ ᤨ= 0;ﺘﺎﺏ و پیمان ﺍﺳﺖ) که ﺍﻫل ﺒﻬﺸﺖ( &#= 65255;ﺎﺟﻴﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺻﺎﺣ= 5170;ﺎﻥ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﺸﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی عرﺵ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﭽﻬﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺩ&= #65197;ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﻭ ﺻﺎﺣ&= #65170;ﺎﻥ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎ ﻳﻌن= 740; ﺼﺎﺣﺒﺎﻥ عقلها ﻭ ﺟَﻨّ= ﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺼﻮﻧﻴﺖ اﺯ قهقرا و ﻣﺠ= ;ﺎﺯﺍﺗﻬﺎ بوده ) ﮐﺴﺎنی = 7;ستند ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ = ﻭ ﺣَﺴَﺐﻫﺎ (ﻳﺎ &#= 64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭذر ﻣﺤﺎﺳﺒﻪA= 259;ﺎ ﻭ ﻣﻘﺎم های ﺘ@= 401;ﺎﻣلی ﺮﻭح ﺁﻧﻬﺎ) ﻭ ﺩ= ﺭ ﺍﻧﺴﺎﺏ ﻭ نسب ها ﺍﻭﻟﺎﺩ و منسوبین آنه= 75; ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ (ﻭ ﺍﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﻠ&= #65262;کی وکاﻣﻠﺎﻥ ﺒﻬʌ= 08;تی ﺸﺪﻩ آنها ) ﺑﺮ= 5165;ﻯ ﺘﻤﺎم آﻧﻬﺎ ﻣ= 5184;ﻤل و جملگی ﺸﺪﻩ ᥴ= 5;ﺳﺖ (ﻫﻤگی ﺒﺠﻤﺎﻝ &#= 1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ تجلّ®= 0;ات ﻭجَم ﺸﺪﻥ کما= ;ﻟﻰ ﻭ ﺑﺘﮑﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ ثبت ﺷﺪﻩ ﺩﺭ &#= 65255;ﺰﺩ ﻣﻠﺎﺋک الهی ه= ;ستند.) ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﻫﻴ= 670; ﻴک اﺯﺁﻧﻬﺎ ﮐ= 605; ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻫﺮ&#= 64404;ﺰ نیز ﺯﻳﺎﺩ ﺗﺮ = 5255;می گرﺩﻧﺪ (ﻧﺎ شا= 40;ستگان ﺒﺪﺍﻧﻬﺎ ﻣﻠح= 602; ﺸﺪنی ﻨﻴﺴﺘﻨA= 194; ﻭ ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭ ﺳ= ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭﺩﺭﻋﻠم الهی= ; ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﻫﺮ ﻋﺼﺮ ﻭ ﻫﺮ ﻃﺮﻳ= ﻘتی ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺗ= ﻤﺎم ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺣت= 740; ﺠﻬﻨﻤﻴﺎﻥ اﻣ= 5198;ﻭﺯ ﻭ ﻭﻳﺮﻭﺳﻬﺎﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻫﻤگی = 75;ﺯ ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎﻯ ولایتهای الهی خوﺩ ﻭ ﺍ᥷= 9; ﺗﻤﺎم اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﻨA= 262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺑﻌﺪ از نوع بشری عبوﺭ ﺗﮑﺎﻣلی= ; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘ= س ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &= #65261; ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ عذﺍA= 167; ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﺠ&#= 65260;ﻨمی ﺠﻬﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﻮﺍ&= #1593; ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎ&= #65263; گیاﻫﻰﻭﺣﺘﻰ ʋ= 97;ﺳﺨﻬﺎﻯ ﺠﻤﺎﺩﻯ بی ﻨﻬ= 5166;ﻳﺖ بکمال ﺨﻮﺩ ﺧ᥾= 2;ﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ. که باز«= 1;شت همه بسوی خدا در کمالات اس= 578; .و ﺻﺒﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; نیز ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧA= 194;ﺍﺭﺩ برای هاست ه مخلوقات اله= 40; . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ال= 07;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ ﺑ&#= 65166;ﻳﺪ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﻫﻤﮕﺎA= 253; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. (ﮐﺘﺎﺏ) ﺗﻨﻬﺎ ق= ُرآن ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻫ&= #65198;ﻣﮑﺘﻮبی کتاﺏ ﻭ ﺳﻨﺪ ﻭ= 5251;ﺪﺭک اﺳﺖ وهمان ﺳﺮ= ;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﻪ ﻗﺒل&#= 1740; و ازلی اﻟﻬﻰا= ست ﮐﻪﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎ&= #1576;ی ﺒﻨﺎﻡ (ﺍُمّ اA= 247;ﮑﺘﺎﺏ) ﻧﺰﺩ آرشیو ﺧ᥷= 4;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ = ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی هرﮐس ﮐ᥽= 8; ﺑﺎﺯ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻮ ﺭﺣﻴﻢ ﺩﻭ ﺻﻔ= ﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺎم ﺪ&#= 65261; ﺳﻤﺒﻮل الهی ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺣ&= #65252;ﺖ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﻮﺗﺮﺑﻴﺖ ﻓﻄﺮ&#= 65263; و ذاتی ﻤﻴﺪﻫ᥷= 4;. ﻭﭼﻪ ﺭﺣﻴم اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65175;ﺮﺑﻴﺖ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ= ﻳﮋﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﻟﻬ&#= 65166;ﻣﻰ و عفو اله ﺑﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ بوﺍﺻﻠﺎﻥ ﻤﻴA= 198;ﺳﺎﻧﺪ. ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻳ= ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﺭ&= #65187;ﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘلی ﻮﮐﻤﺎﻟA= 264; ﻭﺣتی هفت ﻫﺰᥴ= 5;ﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ = 5169;ﻬﺸت سوم در ملکوت &#= 65170;ﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ است ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ = 5170;ﺘﻮﻟﺪ بجهان نوعی ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﮐﺴﺐ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎ&#= 65173; ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ که اینک آنها را فراهم کرد= 607; است . ﻭاز ﺯﻣﺎA= 253; ﺴﺒﻘﺖ ﺟﺴﺘﻪ ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠ&= #65166; و د ر سلوک الهی ﻳﺎﻓﺘﻪᥴ= 5;ﻧﺪ. ﮐﺎﺭﻯ ﺯﻳﺮﮐﺎ&#= 65255;ﻪ ﮐﻪ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﻤ&= #1591;یّع خداوند ﻤﻴﮑﻨ= ﻨﺪ. (ﺟَﻨّﺖ) ﺑﺎ ﻓﺘ&= #1581; ﺠﻴم بمعنی بهشت و عقل الهی ﺍﺳﺖ ﺑﺎʋ= 99; ﺑﻤﻌنی ﻣﻘﺎم عقل ﻴک کامل هر شش ولایت سلوکی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ هندو ﻭ ﺍﺩﻳﺎʌ= 53; ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺟﻨﺎﻥ ﺪﺭجَمŸ= 3; ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻮﻳﮋﻩ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ کامل الهی اﺳ&#= 65174;. ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺩﻭ ﺑ= ﻬﺸﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ کسانی که ﺗﮑﺎ= ﻣل ﺮﻭح ﻨﮑﻨﻨﺪ ﻣ&#= 65176;ﻘﺎﺑﻠﺎ ﭼﻬﺎﺭ جَهَنّ= م ﻮﻫﺮﮐﺪﺍم ﭽﻬ= 5166;ﺭﮔﻮﻧﻪ را ﺩﺍﺭﻧﺪ. دو = 580;َهَنّم ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ &= #65193;ﻭجَهَنّم ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ. جهنّم لفظ فارس جهان و لفظ یونانی جهانوم و لفظ توراتی گوهانوم که جحیم عرَبّی قریش است. (ﺍﺣ᥸= 4;ﺎﺏ) جَمع ﺤَﺴَﺐ ﺑ= ;ﻔﺘح (حاء و ﺳﻴﻦ) ﻳﺎ &= #65169;ﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫ&#= 65166; ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺍﻭ&#= 65197;ﻯ هاﻯ الهی ﺪﺭ ᥸= 3;ﻠﻮک اﺳﺖ. ﻭ (ﺍﻧﺴﺎﺏ= ) ﺟﻤﻊ ﻧَﺴُﺐ ﻳﺎ منسوبین و اولاد و ﺧﻮﻳﺸ= ;ﺎﻥ ﻮﻣﻨﺴﻮﺑﻴﻥ خانوادگی ﻴک &#= 65244;ﺎﻣل اﻟﻬﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ &#= 64345;ﻴﺮﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟک عامل ﺒᥴ= 6; ﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ= ﺑسلوک الهی ﻤﻴﭙﺮﺩᥴ= 5;ﺯﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ &= #1594;یرﻋﺎﻣﻞ. ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65251;ﺸﺖ ﺩﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮﺩ ﺑ= ﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ (ﻣثل اﻳﻥ اﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﻭ ﺳﻨﺪﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺭ&= #65193; ﻭﺍﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ= ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯﺧﺪﺍﻯ ﺨﻮﺩ &= #65165;ﻭﺭﺩﻩ ﺍند . ﻭ ﻣﻴﻔﺮﻣ&= #65166;ﻳﺪ: ﺒﺴ» اﻟﻠﻪ ﺍﻟ᥷= 8;ﺣﻤﺎﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﮐﺘﺎ= 5167; ﻣﻥ اﻟﺮﺣﻤﺎﻥ اﻟﺮﺣﻴﻢ فی ﺃA= 259;ل اﻟﻨﺎﺭ ﺑﺄﻋﺪ= 5165;ﺩﻫم ﻮ ﺃﺣﺴﺎﺑﻬم ﻮ &= #65155;ﻧﺴﺎﺑﻬﻢ ﻣجَمل علیّه= 605; ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﻟﺎﻳﻨﻘﺺ ﻣﻨﻬم ﺃﺣﺪ ﻭﻟ&#= 65166; ﻳﺰﺩﺍﺩ ﻓﻴﻬم &#= 65155;ﺣﺪ ﺑﻨﺎم ﺨﺪﺍ (ﻫʋ= 98; آغاز ﻧﺎﻣﻪﺍﻯ ﺒﺎ ﻧ&= #65166;م ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ) ﮐﺘﺎ= ﺑﻰ (ﻳﺎ ﺳَﻨَﺪﻯ ﻨ&#= 65262;ﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ) ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮ ﺭﺣﻴ&= #65250; ﺑﺮﺍﻯ اﻫل آﺗA= 206; ﻭجَهَنّم که &#= 65165;ﻳﻨﺎﻥ ﺪﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭﺣ&= #65204;ﺐﻫﺎ ﻭ ﻧَﺴَﺐﻫﺎﻯ = 570;ﻧﻬﺎ ﻣﺠﻤل و شامل هم هستند. (ثبت = ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻭﺍﺣﻀ&= #65166;ﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﻗ&= #65268;ﺎﻣﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻴﺰ &= #65251;ﺤﺮﻭم اﺯ جَم ﺸﺪﻥ جمشیدی ﻮﺟﻤﺎ= ل ﻮ ﺯﻳﺒﺎئی ﻨﻮ= 593;ی ﻤﺤﺮﻭم هستند= ) ﮐﻪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﻫﻴچ کس ﺍﺯ ﺍﻧ= 5166;ﻥ ﻨﻪ ﮐم ﻤﻴﺸﻮﺩ &= #65261;ﻧﻪ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ (شای= 87;تگان الهی هرﮔﺰ ﺑﺎ= ; ﻧﺎ شایستگانﺠﻬ= 5256;می ﻤﺨﻠﻮﻃ ﻨﻤﻴﺸ&#= 65262;ﻧﺪ. ﻭﺍﺷﺘﺒﺎهی ﺪA= 197; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65165;ﺯﻃﺮﻑ مراتب ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی مشَخّص &= #65169;ﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ ﻋ&= #65166;ﻗﺒﺖ ﺘﻤﺎمی ﺒﻨﺠﺎA= 173; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳ&= #65166;ﻓﺖ. ﻭلی ﻔﻌﻠﺎ ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻥ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﺮ&#= 64404;ﺮﻭﻩ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻮﺍﺑ&#= 1602; ﺨﻮﺩ ﻣﺸﺨﺺ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺯ&= #65261;ﺩﺗﺮ ﺑﻬﺸتی گرﺩﻧ᥷= 4; ﻭﻳﺎ از هم اکنون عملا ﺟﻬﻨﻤﻰ ʋ= 75;ﺎ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺎ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎﻫﺎ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺷﻮﻧﺪ) = ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #1594;یر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﻭﺯ &= #65251;ﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺮگ آﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺪ&#= 65165;ﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺗﻌﻴﻴ= 5253; ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮ= 5165;نی آﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65197; جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; اﺳﺖ ﺗﺎ ﮔﺬﺷﺘ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩA= 197;ﺍ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺼﺪﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮ&#= 65165;ﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭلی &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ عام = 4; اﻣﺮﻭﺯ ﺑﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;ﻢ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻃ= ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﺑﺪﺍﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺼﻮﺭ= ﺕ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﺎﻥ &= #65256;ﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎم گرﻓﺘʌ= 58; ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻀﻮﺭﻯ &= #65194;ﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﭘس ﺍﺯ &= #65251;ﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ ﺤﺴﺎﺏ ﻭ = ﮐﺘﺎﺏ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ= ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻤﻌﺼﻮم ﻮﻣﺼﻮ= 5253; اﺯﻫﺮجَهَنّ&#= 1605; ﻮﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65267;ﻥ ﺠﻬﻨﻤﻴﺎﻥ ﺘﺎ &= #65197;ﻭﺯﻯ ﺪﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻮ&= #1593; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﻟﺎﺧ&#= 65198;ﻩ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ عبور ﺗﮑﺎﻣلی ژنتیک روحی ﻤ&#= 65268;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻳ= ﻥ همانی او می ﺮ&= #65203;ﻨﺪ. ﻭﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ کماﻟﺎA= 173; ﺑأﻳﺪآل ﻨﻮع بشرﻯ ﻨﺮﺳﻨﺪ A= 165;ﺯ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺠﻬ&#= 65166;ﻥ ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮐﺎ&= #65197;ﻣﺎئی ﻮ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻠﺎص&#= 1740; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﮐﺎ&#= 65197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﻠﺎک ﻮ ﺗﮑ&= #65198;ﺍﺭﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻭ ﺍ= ﮐﻮﺍﺭ ﻭﭼﺮخ ﺴﺎﻣﺴﺎ= 5197;ﺍی ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﺭﻫﺎ = ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﺳﻴﺮ ﺍﻳﻥ ﻄ= ﻠﺴﻤﻬﺎﻯ توحّش ﻭﺟﻬﺎﻟ= ;ﺖ ﻭﺑَﻬﻴﻤﻴّﺖ A= 191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ: ﻮ ﻗﺪ A= 267;ﺴﻠک ﺒﺎﻟﺴُﻌَﺪاء= ; ﻄﺮﻳق اﻟﺎﺷﻘﻴاء ﺤ= 8;ی ﻴﻘﺎل هم ﻤﻨﻬA= 250; ﻫﻤّﻬﻢ ﻣﺎ ﺃﺷ&#= 65170;ﻬﻬﻢ ﺑﻬﻢ ثمّ ﻴﺪﺭ= 05; ﺃﺣﺪﻫم ﺴﻌﺎﺩﺗﻪ ﻗﺒل &#= 65252;ﻮﺗﻪ ﻭ ﻟﻮ ﺑﻔﻮاق ﻨ&#= 65166;قة ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﺒﺎ&= #65247;ﺄﺷﻘﻴاء ﻃﺮﻳق ﺃﻫل اﻟA= 204;ﻌﺎﺩة ﺣتی ﻴﻘﺎل هم ʌ= 52;ﻨﻬﻢ هم ﻭﻣﺎ ﺃﺷﺒﻬ= 5260;م ﺒﻬﻢ ثمّ ﻴﺪﺭA= 241; ﺃﺣﺪﻫم ﺸﻘﺎة = 5261; ﻟﻮ ﻗﺒل ﻤﻮﺗﻪ &= #65261; ﻟﻮ ﺑﻔﻮﺍق ﻨﺎ&#= 1602;ة شاید ﻣﻠﺎﺣﻈ&#= 65258; ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﻌﺎﺩ&= #65175;ﻤﻨﺪﺍنی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﺭﺍﻩ ﺍ&= #65207;ﻘﻴﺎ ﻭ ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﮔﻮ&= #1574;ی آﻧﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﻣﺎ&#= 65255;ﻨﺪ ﺁﻥ اﺷﻘﻴﺎ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﻴ&= #65258; ﺑﻬم هستند. ﺩ᥷= 7;ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ ﻳک اﺯ ﺷﻬﻴ&#= 65194;ﺍﻥ ﺒﺪﺭک ﺴﻌﺎﺩﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻗﺒ&= #1604; اﺯ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺣ&#= 1578;ی اﮔﺮ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺎ&#= 65211;ﻠﻪ ﺯﻣﺎنی کوﺗﺎ᥽= 7; ﭼﻮﻥ ﺒﻴﻥ ﺪﻭ ﺷﻴﺮ ﺩ= ﻭﺷﻴﺪﻥ ﺸﺘﺮﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳ&= #65166; ﺍﺷﻘﻴﺎ ﭼﻨﺎﻥ &= #65198;ﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍ= 5253; ﺮﺍ طی ﻤﻴﮑﻨﻨ= 5194; ﮐﻪ ﮔﻮئی اﻳﻨA= 166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﻌ&= #65166;ﺩﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﭼﻘﺪ= ﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺎﻧﻬﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی هر ﻳک ﺪﺭª= 5; ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ = ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻟﻮ ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮگ ﺨ= 5262;ﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻔﺎﺻﻠﻪ &= #65199;ﻣﺎنی کوﺗﺎﻩ ﺑﻴﻥ ﺪ= 5261; ﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴﺪﻥ &= #65208;ﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ (ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺩﺭ = ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ ﺳﻌﻴﺪ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻮﺑﻪ = ﺳﻠﻮکی ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺣتی اﻳﻨﮑﻪ ﺍA= 199; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺷﻨﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﺤﺮﻭم &#= 65262; ﻓﻘﻴﺮ ﻭﺩﺭﺩﻣ&#= 65256;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻮ&= #1574;ی ﻤﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ&= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺩﺭﻙ ﺍ&#= 65267;ﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. = ﻭ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻭﻋﺪ&#= 65257;ﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ = ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍ= 5253; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺭک ﺴﻌﺎﺩﺕ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65261;ﺣتی آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ= 5260;ﺸتی ﻮ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺧ&= #65262;ﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261;ﻫﺮﮔﺰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ = ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧ&#= 65194;. ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻳﮕA= 198;ﺍﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻫﻤ&#= 64381;ﻨﺎﻥ اﻳﻥ اﻭﻟﻴﺎ ﻭ &#= 65197;ﻫﺮﻭﺍﻥ الهی ﺮﺍ ﻓﻘﻴʋ= 98; ﻭ ﻣﺤﺮﻭم ﺒﺪﺍﻧ= 5256;ﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻭﻗ&= #65174; ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ هم= 07; ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻣﻴ&#= 65208;ﻮﺩ. ﻭﺗﻤﺎم خوﺷﻴʌ= 60;ﺎ ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ا&= #1604;هی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺩﻳﺪ. ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎ= ﻟﮑﺎﻥ ﺒﻴﺎﺩ ﻣﻴﺎﻭﺭ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴ&= #65208;ﻮﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ عدّه ﻏﻴﺮ سال= ک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﻳک ﺰﻣﺎﻥ کوﺗﺎﻩ ﺍﺯ ﺯﻧ= 5194;گی آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ= ; ﻣﻘﺎﻣﻴﮑﻪ ثاﻴﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩA= 257; ﻭﺑﺪﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65228;ﺎﺩتی اﺳﺖ ﻭ ﺗﻮﻗﻒ ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻧﺎﻗ= ﻪ ﺷﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ لفظ ﻨﮕﺎﻩ ﻓﺎA= 197;ﺳﻰﻭ ﻧﮑﺎح ﻮ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200;ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ = ﺳﻤﺒﻮل ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ= ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻔﺎﺻﻠﻪﻫ&#= 65166;ﻯ ﺰﻣﺎنی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﮔﺎهی ﺒﺴﻴﺎﺭ = 4400;ﻮﺗﺎﻩ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. = ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺼ&#= 65166;ﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق ﻮﻋﺎق= 604; ﺒﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺮﺍ = ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻳ= ;ﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻌﻴﺪ&#= 65165;ﻥ ﻮ ﺧﻮﺵﺑﺨﺘﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺼﺎ&#= 65187;ﺐ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭل= 740; ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﺤﺘﻤ&#= 65166; ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺭک ﺒ&#= 65194;ﺑﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 211;ﺎﺩ ق ﻮﻏﻴﺮﻋﺎﺷﻖ= 5261; ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎل آخ= 08;ندﻫﺎﻯ غیر الهی اﻓﺘ&= #65166;ﺩﻩ ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺭﻭﺣﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﻣﻘﺪّس ﺩﺍﺭ= 5255;ﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺩم ﺮﺍ ﻓ&= #65198;ﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻳ&= #65168; ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ خود= 88;ان ﻤﻴﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭل= 740; ﺴﺮ ﻭﻗﺖ ﻭ ﻫﻨﮕ= ﺎم ﻤﺮگ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65235;ﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎ&= #65263; ﺳﻴﺎهی ﺪﺭ ﭘﻴ= 5206; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﭘس ﺍ= ﺯﻣﺮگ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺣﺪﻳث ﻣﻴﮕﻮﻳ= 5194; ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻴﭻ ﮐ&= #1587; ﺩﻟﻴل ﻔﺮﺩﺍﻯ او ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ &#= 65261;ﺍﺻل ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65211;ﺎﺣﺐ ﻣﺪﺭکی اﺯ ﺧﺪA= 165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻤﮑ&#= 65253; اﺳﺖ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭﺑآﺧﺮ ﺩﺭ ﻧﺠ&#= 65166;ﺕ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻨﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﻫ= ;ﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ&= #65175;ﺮ ﺑﻔﮑﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﺍ&= #65235;ﺘﺎﺩﻩ ﻭلی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﺍ= 5199; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﻨﺠ&#= 65166;ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ. ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻤﻴّﺖ &#= 65239;ﺒلی الهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐʌ= 58; ﺍﻳﻥ عدﺍﻟﺖ ﻧﻴﺴﺖ. &#= 65261;لی ﺒﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭﮐﺴﺐ &= #65251;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65197;ﻭحی ﻘﺒلی اﺳﺘﻔﺎʋ= 93;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺸﺪ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ ﻭﻟﻮ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺳ= ﺨﺖﺗﺮ ﻭ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑﺪﺍ&= #65253; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﻔﻌلی ﻨ= 5268;ﺰ ﻣﻮﻓق ﻨﺸﻮﻧﺪ &#= 64400;ﻪ ﺑﺎﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺑ&= #65198;ﺳﻨﺪ ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ ﺒﺎ &#= 65255;ﺴخ ﺒﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ&= #65231;ﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙس ﺍ&#= 65199; ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺮﺍﺭ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺍﺩﻭ&#= 65165;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺍ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ تولد ﺑﺸﺮی ﺩ᥾= 7;ﮕﺮﻯ همین ﻮﻇﻴﻔﻪ = 5;لهی ﺴﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. = ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﻣﻴﺮ&#= 65203;ﻨﺪ. ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65251;ﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ اﻟﻌﻤل ﺒﺨﻮﺍ&= #65175;ﻴﻤﻪ ﺍﻟﻌﻤل ﺒﺨﻮﺍ= 5175;ﻴﻤﻪ ﺍﻟﻌﻤل بخوﺍ᥵= 5;ﻴﻤﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤᥴ= 6;ﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺨﺎﺗﻤ&#= 65258;ﻫﺎﻯ اﻥ اﺳﺖ. (ﻭ ﺩﺭ ﭘ= ;ﺎﻳﺎﻥ گرﻓﺘﻥ ﺘﻤﺎم A= 262;ﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﻤﻞ= ) ﺩﺭ قُرآن ﻮ حدیث ها ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺒﺎ= 5193;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎل ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻋﻤ&= #65166;ل ﻤﺎﺩﻯ ﻤﻨﮑﺮﺍ&#= 65253; ﺴﻠﻮﻙ ﻭﻳﺎ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; شرک آمیز. ﮔﺮﭼ= ;ﻪ ﺣتی اﻋﻤﺎل ﻤʋ= 66;ﺩﻯ ﻮ ﺟﺴمی ﻮﻇﺎﻫ= 5198;ﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﺎ&#= 65251;ﻌﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ اﺭﺯ&#= 65267;ﺎﺑﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65256;ﺘﺎﻳج ﻨﻬﺎئی ﺒﺪﺳﺖ = 5165;ﻣﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺳ= ﻠﻮک ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ر= 614;بّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻧﻬﺎﻳ&#= 65174; سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻋﻤﺎ&= #1604; ﺨﻮﺏ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ ﺑ= ﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﻔﻠ= 5204;ﻔﻪ ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴ= 5250; ﮐﺎﺭﻯ ﺪﺭﺳﺖ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺒﺎﻳﺪ ﺩﻳ= 5194; ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﺑُ&#= 65198;ﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻣﺪﺍﻡ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻓﺎﻳﺪ&= #65257;ﺍﻯ ﻔﻮﺭﻯﻭ ﺍﻧﺪک &#= 65170;ﻘﻴﻤﺖ ﺿﺮﺭﻯ ﺪﺭ ﺑُﺮ&#= 65193; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261; ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻨﻬ&= #65166; ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻔﺎﻳﺪ&#= 65257; ﺩﻭﺭﺗﺮ ﮐﺎﺭﻯ &= #65194;ﺭﺳﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨ&= #65194;ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖ ﻭ ﺯﻧ= ﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﺎﻭ ﻳﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘ&#= 65198; ﺑﻌﺪﻯ ﻔﻮ ق ﺒﺸ&= #65198;ﻯ ﻴﺎ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺗ= ﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺴخ آمیز ﻗﻬ᥼= 0;ﺮﺍئی اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ. ﺯﻳ&#= 65198;ﺍ ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ = ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﺪﺭ ﻳﻚ ﻧﻮ&= #1593; ﺤﻴﺎتی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ا&= #65169;ﺪ ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣلا= 78; ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭﻣﺪﺍم ﭙﻴﭽﻴ= 5194;ﻩ ﺗﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&= #65174;. ﻋﻤل ﻮﺍقعی ﻤʌ= 56;ﻈﻮﺭ ﺣﺪﻳث سلوک الهی اﺳﺖ. ﻭ ﭼA= 262;ﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩ&= #65197; ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍ&= #65203;ﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻤﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺍﺧﺮ ﺷﺮﻃ اﺳﺖ. = ﻳﻌنی ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﻭ= ﮐﺴﺐ مَعصومیّت ﺍ= 5199; ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ ﺤﺎل ﻮﺍﻳﻨﺪﻩ= 5259;ﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﻮﺍ= ﺗﻴﻢ) جَمع ﺨﺎﺗﻤﻪ ʌ= 61; ﭘﺎﻳﺎﻥ اﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ &= #65203;ﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪﻳﻥ اﻣﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎل هم ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺸﺶ ﻫ&= #65166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﮑﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﻭﺣﺼﻮل غفرﺍﻥ ﻮ بِدا= ی الهی ﻮ ﻳﺎ ﺭﺿA= 166;ﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65262;ﻋﻰ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اA= 203;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ &= #65261; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65251;ﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک &= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺣ= 604; ﻨﻬﺎئی ﺸﮑﺴﺖ = 5169;ﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴنی = 5170;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﻳ&= #65166;ﻥ سلوک الهی ﻤﻌ&= #65212;ﻮﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ = ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻳﺎ ﮐﺴ= ;ﻴﮑﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑسلوª= 5; الهی ﺒﺮﺳﺪ ﻭ = 4;ی ﺼﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭﻋ&#= 65166;ﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65227;ﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻋﻤل کند ﻭ ﺑﺴA= 198;ﻋﺖ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻫﺪﻑ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧ= ﺠﺎﺕ ﻧﻮعی ﺒﺮﺍﻯ ﺒ= 5208;ﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ &= #65203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﻤﻘﺮﺭ ا= 04;هی اﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ= 5251;ﺮﻯ غیر ﻋﺎﺩﻟﺎﻧʌ= 58; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﻣﺎنع ﺒﺰﺭگی = 5;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺁ= ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ ﻨ&= #65184;ﺎﺕ ﺍﻧﻬم ﺒﮑﻤﻚ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ &#= 65261;ﺑﺎ ﻫﻤﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐ= ﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎل ﺘﺤﻘ= 5238; ﻧﺠﺎﺕ ﻋﺎﺩﻟﺎ&#= 65255;ﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩ&= #65197;ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺳﻠﻮک ﻮ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﺳﺖ = ﻧﺪﻫﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ &= #65261; ﻣﺴخ ﻮ ﻓﺴخ ﻮ ﺭ&= #1587;خ ﺒﺪﻧﺒﺎل ﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣ= ﺒﺮ ﺷﺮﻃ ﺨﻮﺍﺗﻴم و پایانه ها ﺪ&= #65197;ﻋﻤل ﺮﺍ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺗﮑ= ﺮﺍﺭ ﻭﺗﺎﮐﻴﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﻮﻧ&= #65194;ﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﺟﻠﺐ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻨ= ﮑﻪ ﺍﺳﺎمی اﻫل ﺴʌ= 28;ﺎﺩﺕ ﻭﺷﻘﺎﻭﺕ ثبت A= 255;ﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65193;ﺭ ﻭﺍقع همگی اﻧ= ﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑ&= #65204;ﻌﺎﺩﺕ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ &= #65255;ﺠﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻧﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩ= ﺭ ﺑُﺮﺩ ﺍﺑﺪﻯ همگی ﺴﻌﺎﺩﺕ ʋ= 93;ﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﺑرَبّ= ;رخی ﺰﻭﺩﺗﺮ ﻭﺩﺭ ﺑ&= #65198;خی ﭙس ﺍﺯ ﺭﻧﺠﻬﺎ&#= 65263; ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺟﻬﻨﻤ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺩﻭ&= #65165;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻟﻴﺴﺖ ﺍﺳ= ﺎمی ﺮﺍ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ &= #65175;ﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻟﻴﺴﺖ &= #65207;ﺮﺍﻳﻂ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﺧ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﻫﺮﮐس ﺍﻳﻥ ﺸﺮ&#= 65165;ﻳﻄ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﺎج&#= 1740; اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65166; ﻫﺮ ﻇﺎﻫﺮﻯ کا= 5195;ﺏ ﻧﺠﺎتی ﻨﺪﺍﺭA= 255;ﺪ ﺳﻠﻮک ﺼﺎﺩﻗﺎ= 5255;ﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻮ = ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃﺎ&#= 65227;ﺖ ﻋﻤلی ﭙس ﺍﺯ ﺗ= 5192;ﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭﺗ&= #65188;ﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ الهی = 5;ﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺘﺠ&= #65248;ﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﻔﺘم عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧ= 5166;ﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65255;ﻘﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻮ &= #65165;ﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﻭ ﺍ= ﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺩﺍﺭʌ= 55;ﺪ. ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ اﻧﻬﺎ الهی ﻮ᥹= 1;ﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺍﻧﻬﺎ = ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺧﻮﺩ ﻗﺮ= نی ﻨﺎﻃق هستند ﻭ= ; ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﻬﺎ قُرّه ᥾= 1;ﺧﻮﺭّﻩ ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻣ&#= 65256;بع ﻨﻮﺭﻯ الهی ﻘʋ= 66;ﺑل ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﺮﺍﻯ اﻏﺎﺯ ﺣ&#= 65198;ﮐﺖ ﺳﻠﻮکی ﺪﻳﮕﺮA= 165;ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدیث 1708 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ &#= 65165;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺎﻳ= 5208;ﺎﻥ گفت ﺑﺮﺍﻯ ﺯن®= 0; که ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺍﺳ= 5174; ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻣ= ﺎم ﺮﺿﺎ ﭘﺎسخ ﺪﺍ= 5193; ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻓ&#= 65198;ﻣﻮﺩﻩ: اﻟﺪﻋاء ﻤﺎﻟ&#= 1605; ﻴﻤﺾ ﺃﺭﺑﻌﻪ ﺃ&= #65207;ﻬﺮﺍﻥّ اﻟﻨﻄفة ﺗﮑﻮʌ= 53; فی اﻟﺮَﺣِم ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ علقة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ ﻤُضغة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭ ﺗﮑﻮﻥ ﻤﺨﻠّق= 77; ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺨﻠّقة ثلاثین ﻴﻮﻣﺎ= ﻭﺍﺫﺍ ﺗﻤّﺖ ﺍﻟﺎﺭب= 93;ة ﺃﺷﻬﺮ ﺑﻌث ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮ ﺗﻌﺎ&#= 65247;ﻰ ﺍﻟﻴﻬﺎ ﻣﻠﮑﻴ&#= 65253; ﺨﻠّﺎﻗﻴﻦ ﻳﺼ= 5262;ﺭﺍﻧﻪ ﻭﻳﮑﺘﺒﺎﻥ ﺮﺯ&#= 65239;ﻪ ﻭﺃﺟﻠﻪ ﺷﻘﻴﺎ&#= 1569; ﻭ ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻓﺎʌ= 67;ﺪﻩ ﺩﻋﺎ ﻭﻗتی اﺳA= 174; ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ = ﺍﺯ ﺣﺎﻣﻠگی ﺰﻥ گ= 84;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻳﻥ ﻨﻈ= ﺮﻳﻪ ﺍﻯ ﻘﺪﻳمی ﺒﻮ= 5193;ﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺎﻥ = ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﻨ&= #65268;ﻥ ﭙس ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻩ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ = ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎنی ﺒﺨﻮA= 193; ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﻘﻄ ﺠﻨﻴﻥ ﺒﺴ&= #65268;ﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭﻫ&= #65198; ﮐﺪﺍم ﺪﺭ ﻳک ﻔ&#= 65166;ﺻﻠﻪ ﺯﻣﺎنی اﺯ ﺍﻧA= 228;ﻘﺎﺩ ﻧﻄﻔﻪ. ﻭﭘس ﺍﺯ = ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸ&= #65198;ﻯ ﺪﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺩﻳﺪ&= #65257; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻗﺒﻠﺎ = ﺗﻮﺩﻩﺍﻯ گوﺷﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷA= 194; ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺠن= 740;ن اﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻧﻌ&#= 65240;ﺎﺩ ﻧﻄﻔﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ بشری ﻭﺑﺎ ﺭﻭž= 1; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭﺣﺎل ﺮﺷ&#= 65194; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧ= ﻬﺎﻯ ﺒﺰﺭگ ﺴﺎل ﻨﻴ= 5200; ﺩﺭ ﺣﺎل ﺮﺷﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻄﻠﺐ ﺩﻋﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﻤﻮﻓق ﺒﻮﺩﻥ ﻄ&#= 65236;ﻞ ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘ&#= 65194;ﺭ ﻳک آﺭﺯﻭ ﺍﺳﺖ. &= #65261; شاید ﻧﮕﺮﺍنی اﺯ ﺳﻘﻮﻃ ﺠﻨﻴ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻇﺎﻫ= ﺮﺍ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻥ ﻤﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺴﻘﻄ ﺠﻨﻴﻥ ﺴﺎ&= #65169;ﻘﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺳﻠﺎﻣتی ﺠﻨﻴﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﺑ&= #65204;ﻠﺎﻣتی ﻤﺎﺩﺭ ﻭﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﺤﻴﺎتی ﺮَﺣِ᥽= 0; ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﺮﻭح ﺠﻨﻴﻥ اﺳ= 5174;. ﻭ ﺩﻋﺎﻯ کسی ﺘ= 571;ثیرﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ ﺑ= ﺮﺍﻯ ﺘﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺣﻴ&#= 65258; ﻣﺎﺩﺭ ﮐﻪ ﻋﺎﻣ&= #1604; ﻤﻬم عذم ﺴﻘﻮʌ= 19; ﺠﻨﻴﻥ ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭلی اﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻭﭘ= 5166;سخ اﻣﺎﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ &#= 65175;ﻤﺎﻣﻰ ﺣﺪﻳث ها اﺯ ﺍA= 251;ﺎﻣﺎﻥ ﻮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣت= 740; اﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 04;هی ﺪﻳﮕﺮ ﻭﻳﮋﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺣﻴﺎ&= #1578;ی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻃ&= #65198;ﻳﻘﺖ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ (ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭَ&= #65187;ِﻢ) ﺳﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﺗ&#= 65262;ﻟﺪ ﺩﻭم ﻮالهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; پس از مرگ قبل از مرگ اﺳﺖ. ﭘʌ= 68;ﺮالهی ﻮﻗتی ﺠﺪّﻯ ﻮA= 227;ﻤﻴﻘﺎ ﺩﻋﺎ ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎ&= #65247;ک ﭙﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭘﻴﺸ&= #65198;ﻓتی اﺯ ﺍﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ. ﻭ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺮﺳ&#= 65268;ﺪﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ علاﻣﺖ ﭘﻴﺮﻭʌ= 63; ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﻥ ﺰ= ﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺪﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﺎم هر ﺯﻣﺎﻥ ﺣتی = 75;ﮔﺮ ﻏﻴبی ﻮ ﻧﺎ آﺷ= 4401;ﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺪﻋ&= #65166; ﺭﺍ می ﻨﻤﺎﻳﺪ. (= ﺷﻬﺮ) عربی ﻳﺎ ﻣﺎﻩ A= 193;ﺭ ﻭﺍقع ﻴک ﺪﻭﺭA= 257; ﻭﭼﻠّﻪ ﺳﻠﻮﮐ= 5264; ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴک ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌن&#= 1740; ﺴﺎﻟک ﺼﺎﺣﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ ﭘس ﺍﺯﻋﺒﻮﺭ ﺍ&#= 65199;ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴنی ﭙﻴﺮ ﻭ= 5207;ﻬﻮﺩ ﺣَﺴَنی اﻣام زﻣﺎﻥ زنذه ﻭ᥸= 7;ﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃمی ﻤﺎﺩﺭ = 5255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺣﺠﺎ&= #65167; ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ &= #65252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗﻀم= 740;نی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ احتمالی ﭘﻨج&#= 1614;م ﺼﻮﺭﺕ انسانی= ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻨ&= #65262;ﺭ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺟﺒﺮﺋﻴ&#= 65246; ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭح اﻟﺎ&#= 65251;ﻴﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩ&#= 65237; ﻭلی ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﮔﺮ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺪﺍﻗ&#= 65176;ﺸﺎﻥ ﭽﻮﻥ اﺑﻥ عرَ= 6;ّی عاﺭﻑ ﺑﺸﻬﻮﺩ = 5251;ﺼﻄﻔﻮﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭلی ﺒ= 5208;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻤﻴﺮﻭ&#= 65193; ﻭلی غیر ﻣﻌﺼ᥾= 2;م ﺒﺨﻠق ﻔﺮﺳﺘﺎ= 5193;ﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﭼﻪ ﺑ= ﺴﺎ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺼﺎﺩﻕ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ (ﻣﺴﻴح ﺪ&= #1614;ﺟّﺎﻝ) ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐ&#= 65258; این نویستده = 5183;ﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺗﻮﺿﻴح ﺪﺍﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ اﺳﺖ &#= 64400;ﻪ ﺩﻋﺎﻯ اﻣﺎﻡ ﺣ&#= 1578;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﻣ&= #65166;م ﻀﺮﻭﺭﻯ ﺑﻨﻈﺮ می ﺮﺳﺪ ﻭﺍﻟّA= 166; ﺩﺭسلوک الهی &= #65259;ﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓﻴﻘ&#= 65166;ﺕ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤّﺖ &#= 65203;ﺎﻟک اﺳﺖ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ &#= 65227;ﻘلی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی که ﺑﺎﺯ ﺗﻀﻤﻴ= 606;ی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﭘﻴﺎﻣ= 5170;ﺮ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ = ﻣﻴﺪﺍﺩ. ﻭلی خودشان هم ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻴﺎ&= #65169;ﻨﺪ. ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ &#= 65197;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;لی اﻣﻴﺪ ﺑﻮﻋﺪﻩ= 5259;ﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اﺳﺖ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ م&#= 1614;شیّت الهی ﻭﻳﮋﻩﺍ᥾= 3; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ = ﻣﺮگ ﻮﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯ ﻣﺮگ ﺼﻮﺭﺕ &#= 65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻌث&#= 1578; ﻳﺎ ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻤﺠ&= #65194;ﺩ ﺑﺎ ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &= #65169;ﺨلق ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓ&#= 65174; ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﻋﺎﻯ ﻣ&#= 65198;گ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺳﺎﻟک مرگ ﻨﺨʌ= 62;ﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﻣﻮﻋﺪ ﻣﺮگ &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﻤﻴﺮﺩ. ﻟﺬﺍ ﺣ= ﺪّ ﺍﮐثر ﺩﻋﺎ ﻫﺎ= 5263; ﭙﻴﺮ ﻭﺍﻣﺎم ا= 5261;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻫﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﻚ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ نور الهی زرد= 588;ت و تجسّم مسیح &#= 65198;ﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.&= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻳ&= #64395;ﻩ الهی اﺳﺖ. ﻭ ﺑA= 198;ﺍﻯ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎA= 163;م ﺪﻋﺎﻯ هیچ کس ʌ= 55;ﻘشی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭلی ﭙ&#= 65166;سخ اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺮ= 5165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261;ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺎﺭﻳﺦ &= #64344;ﺎسخی ﺪﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﻠﻤ&= #65264; ﻭﻃﺒیعی اﺳﺖ. A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎم ﺤﺪﻳثه= 5; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی ﺴﻠﻮکی اﺯ ﺍﻳA= 253; ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ ﻧﺪﺍ&#= 65207;ﺘﻪ ﻭ ﺗﻤﺎم علما ʌ= 61; ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻤﺘﺨﺼﺺ ﭼﻨﺪﻯ &= #65170;ﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل علمی ﺣﺪﻳثها = ﺗﻌﺒﻴﺮﺍتی بی اﺭﺯﺵ ﻭﺣت®= 0; ﺨﺮﺍفی ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺎ&= #65255;ﻨﺪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺑﻄﻠﻴ&#= 65252;ﻮس ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮐ&#= 65200;ﻳﺖ ﺯﻣﻴﻥ ﺪﺭﻫﺴت= 740; که ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳ&#= 65166;ل ﺤﺎﮐم بنا حق ᥵= 0;ﺮ ﻓﮑﺮﻋﻠمی ﺒﺸA= 198; ﺑﻮﺩ ﻣﻮﺿﻮع ﺠ&#= 65256;ﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻥگوA= 255;ﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻟﺤ= ﻈﻪ ﺍﻭﻝ ﺟﻨﻴﻥ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺣتی ﻘﺒ&= #1604; اﺯ ﺍﻧﻌﻘﺎﺩ ﺁ&#= 65253; ﺮﻭﺡ ﺟﻨﻴﻦ ﺑﺎ = ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻣﻠﻴﻮﻥ ﺮﻭح ﺪ&#= 65267;ﮕﺮ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺩ &= #65169;ﺎﻭﻭل ﻤﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﺣتی اﺳﭙﺮﻡ ﻣﺮﺩ ﻭ &= #65165;ﻭﻭل ﺰﻥ ﻗﺒل اﺯ ﭘﻴ&#= 65194;ﺍﻳﺶ ﻧﻄﻔﻪ ﺟﻨﻴﻦ ﻫ&= #65198; ﺩﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ&= #65257; ﻭ ﺭﻭحی ﺠﺪﺍﮔ= 5166;ﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺤثی اﺯﺍﻣﻮﺭ ﻣﮑﺎ= 5255;ﻴﺰم ﺮﻭح اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫ&#= 65198; ﻓﺮﺿﻴﻪﺍﻯ علمی عین ﺤﻘﻴ= ﻘﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻫ&= #65256;ﻮﺯ ﺟﻨﻴﻥ کمتر ﺍʋ= 99; ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﮔﻔ= 5176;ﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﻋ&= #65166; ﭘس ﺍﺯﭼﻬﺎﺭ ﻣ&#= 65166;ﻩ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ&#= 1608;لایت ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻘ&#= 65170;ل از ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ= 5259;ﺎ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣل ﻤﻘ= 5194;ﻣﺎﺗﻰ ﻭﺣتی غیر ﺟﺪّ= ;ﻯ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻤﺎ&#= 65253; عین اﻟﻴﻘﻴنی اﺳﺖ. ﻭﺧﻴلی ﺰ= 5261;ﺩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺗﺮ&#= 1705; ﺴﻠﻮک ﻨﻤﺎﻳﺪ &#= 65261;ﻳﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ کند ﻭﻳﺎ ﺣتی ʌ= 52;ﻨﺎﻓق گرﺩﺩ. ﺳﭙس ﺍﻣ= 5166;م ﺮﺿﺎ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋ&= #65248;می ﺠﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﺎ ﻋ= ﻘﺎﻳﺪ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﻤﻨﻄ&#= 65170;ق نموده اﺩﺍﻣﻪ= ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ سی ﺮﻭﺯ &= #65165;ﻭﻝ ﺟﻨﻴﻥ ﻨﺎﻡ (ﻧﻄ= ﻔﻪ) ﺩﺍﺭﺩ (که ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ (ﺗُﻒ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ) ﻭ= ;ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ) ﺳﭙ= ;س ﺩﺭسی ﺮﻭﺯ ﺩﻭ= 605; ﻨﺎﻡ (ﻋَﻠَﻘﻪ) &= #65193;ﺍﺭﺩ ( ﮐﻪ ﺣﺎل ﻤﻌلّ&#= 1602; ﺒﺮﺣم گرﺩﻳﺪʌ= 57; ﻭ ﻗﺒﻠﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ &= #65251;ﺴﺘﻘل اﺯ ﺭﺣم ﺒﻮﺩﻩ &#= 65165;ﺳﺖ ( ﺑﺎﺯ ﻧﺎم ﺠﻨﻴ= ﻥ اﺯ (ﺟِﻥ ﻮ ﮊِﻥ &= #65262; ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻥ) ﮔﺮ= ﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ= ﺍ ﻧﻄﻔﻪ ﺑﺎ ﺭﻭح &= #64381;ﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﮊن ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻤﻠ&#= 64401;ﻮﺕ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟ&= #65194; ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﺮﻓ&= #65166;ﻥ ﻘﺮﺍﻥ ﻮ حدیث ها ﻧﺎم ﺠِﻥ ﺪA= 165;ﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺳعی ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪﺍﻯ ﺮ&= #65235;ﺘﻪ ﻭﺍﻧﺴﺎنی ﺸﻮA= 255;ﺪ. ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺘ&#= 64401;ﺎﻣلی ﻮﺳﻠﻮکی ﻮ ﺩﺭ &#= 65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺟﺎﻥ = ﻔﺎﺭﺳﻰ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧ&= #65194;ﻩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ اﻳﻥ &#= 65252;ﻮﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﺮﺍﺳﺖ. ﻭﻋ&= #65248;ﻘﻪ ﻣﻌﻠق هنوز ﺻ᥾= 2;ﺭتی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ ﺴﻘﻮﻃ آﻥ ﻨﻴﺰ &= #65169;ﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ) ﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ سی ﺮﻭﺯ ﺳﻮم اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﻴﻥ ﻨﺎﻡ = (ﻣَﻀﻐِﻪ) ﻳﺎ ﭼﻮﻥ گوﺷﺖ &#= 65183;ﻮﻳﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎ&= #65197; ﻭﻓﺸﺮﺩگی ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺎﻟتی ﺒﻴﻥ = 5194;ﺍﺷﺘﻥ ﺸﮑل ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘ&#= 65253; اﺳﺖ) ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﺎ= ﻩ ﭼﻬﺎﺭم ﺪﺳﺖ ﺩ&#= 65165;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﺪ ﻣﺨﻠﻮق ﺒﺎﺷﺪ &#= 65267;ﺎ ﻣﺨﻠﻮق ﻨﺒﺎﺷ= 5194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ ﮐﻪ ﺟﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺑﺪﻫﻨﺪ (ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﭙس ﺟﻨﻴﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻭ ﻫﻴأﺕ ﺍﻧﺴﺎ&#= 1606;ی ﺮﺍ ﺩﺭﺳﺮ ﻭ ﺩﺳ= ﺖ ﻭ ﭘﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴ= ﮑﻨﺪ) ﻭ ﺍﻳﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕ&= #65166;ﻥ ﺮﺯق ﻮ ﺍجَلّ᥽= 9;ﺎﻯ ﺠﻨﻴﻥ ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﻨﺪ. ﮐﻪ ﺳﻌﻴﺪ ﻭﺑﺎ = ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺷقیّ ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﺪ (ﺍﻟﺒﺘﻪ = ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ امام = 8; حدیث از دوره جنین در رحم مادر ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣتی ا@= 404;ﺮ ﺻﺎﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق &#= 65262; ﻓﻌﺎل ﺒﺎﺷﺪ ﭼ&#= 65262;ﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ. ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻭ ﺗﻌﻴﻥ ﺴﻌﺎﺩﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﭘ&= #65256;جَم ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺘﻀﻤ&#= 65268;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻮﺍ&= #1602;عی هر شاهد ﻣﺼﻄﻔ= ;ﻮﻯ ﺤﺘﻤﺎ ﺑﻘﺎﺋم &#= 65252;ﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺑﻨﺎ = 5169;ﺎﺷﺪ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳ&#= 65166;ﻟکی ﺮﺍ ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎ&= #1604; ﻮﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻘ&= #65170;ل اﺯﻣﺮگ اﻭ ﺑﺨA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&#= 65193;ﺍﻧﺪ ﺍﻳﻨک ﻮﻗﺖ ﺗﻌ&#= 65268;ﻥ اﻳﻥ اجَلّ ﻭﺍ= ;ﻳﻥ ﺮﺯق عظیم ﺸﻬ᥾= 2;ﺩﻫﺎﻯ ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮ ﻗﺎ&= #65163;م و احتمالا ﻋﺮ&= #65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺭﺯﻗ&= #65260;ﺎﻯ عظیم ﺸﻬﻮﺩﻫᥴ= 6;ﻯ عقلی ﻮحَقّ ا&#= 65247;ﻴﻘینی ﻮ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ = ﻋﻠم لَدُنّی ﮐﻪ ﺧ= ﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق اﺳﺖ. ﻭ ﺩ&= #65227;ﺎﻯ اﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺒ= 5252;ﻌنی اﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺷ= 5176;ﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﻮﻟﺎﻳ= 5174; ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ&#= 65263; غیر ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ A= 200;ﻧﺪﻩ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﺍﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻬﺮ ﺍﻣ&= #65176;ﻴﺎﺯﻯ ﻨﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﻭﺣﺘﻤﺎ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻤﺸﮑل ﻄ&= #65198;ﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﻘﺒل اʋ= 99; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﺣتی ولایت و ﻄﺮﻳﻘ= ;ﺘﻬﺎﻯ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ ﺍﻋ&= #65176;ﺒﺎﺭ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘتی ﻤ= 5188;ﻤﺪﻯ ﻮ ﺑﺤﻖ ﺍﮔﺮ ﮐﺎ= ﻣلی الهی ﺒﺨﻠق ﺒᥴ= 6;ﺯﮔﺸﺘﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺩﻳﮕﺮ = ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺪﻭﻥ اﺭﺯﺵ ﺑ&#= 65166; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﻳﺪ &= #64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﺪ&= #65165; ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ و بشناسد ﻭﺧﻮﺩ= ﺑﺘﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﺗﻮ&#= 65183;ﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺼ&= #65168; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﺬﺍ&#= 65259;ﺐ ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﺮﺧ&#= 65248;ﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩشان ﻧﺴﺒʋ= 76;ﻬﺎﻯ ﻨﺎﺩﺭﺳتی اﺯ A= 251;ﻌﺠﺰﺍﺕ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ خ= 608;دشان ﻤﻨﮑﺮ ﺁﻥ معجزات می ﺒﺎ&= #65207;ﻨﺪ. ﺳﻴﺴﺘم سلوک ᥽= 2;ﺤﻤﺪﻯ ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎ&= #65173; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ اله®= 0; ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻓﻮﺭﺍ &#= 65165;ﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺮگ ﺒﺮﺍﻯ ﻴک &#= 65184;ﻬﺎﺩ ﺟﻨگ ﺒﺪﻭﻥ ﺒﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺖ زنده بودن ﭘﻴ&= #65194;ﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ&= #65187;ﺎل کشته ﺷﺪﻥ ﺒﻘʋ= 66;ﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﻣﮕﺮ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ا= 5261; ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل ا= 604;هی ﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭ= ٴﻴﺎئی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65169;ﺮﺳﺪ چون قائم از امور نیامده بتحقق میباش= 83; . ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺎ&= #65223;ﺮ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺒﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻨ= ﮕﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﻤ= ﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﺮ&= #65193;. ﺭﺯق ﺒﺮﺍﻯ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﻄﺮح ﻨﻴﺴﺖ ﺟ&#= 65260;ﺎﻥ ﭙُﺮ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ ﻧﻴ&= #65200; ﺍﺯبی غذﺍئی ﻤ= ;ﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ &= #65165;ﺯ ﺭﺯق الهی ﺴﺎ᥼= 7;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﻃﺮﻳﻘتی ﺒ= 581;َقّ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋ&#= 1574; ﻘﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺣ&= #1578;ی ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻄﺮ&#= 65267;ﻘﺘﻬﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺯق آﻧ= 5166;ﻥ ﺪﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪﻭ&= #65193; ﺍﺣﻮﺍل اﺳﺖ ﻭ= 5187;تی ﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺠﺎ&#= 65193;ﻭئی ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒ= 5166;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺭ= ;ﺯق ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ = ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﺑﺎﺯﮔﺸ᥵= 4; ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻌنی ﻮﺍقعی ᥷= 8;ﺯق الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 197;ﺯق ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ ﻓﻬ&= #1605; اﻭ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﺑﺘﻠﺎﺵ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﻮ ﺻﺪق ﺮﻓﺘﺎﺭ&#= 65263; ﻭ ﮐﻤﻚ ﺍﺩﺭﺍک &= #65194;ﺍﺩﻥ اﻟﻬﻰ ﻭﺑﺮﺣﺴ= 5168; ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65204;ﻠﻮکی ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65165;ﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﺟ&#= 65194;ﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮﻋﻰ = 5261; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻔﻌلی اﻧﺴﺎﻥ A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ که ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺴﺎ= 5247;ﻚ ﻳﺎ ﺑﺠﻨﻴﻥ ﺪﺭ = ﺭﺣم ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻴﺪ&= #65259;ﻨﺪ ﻳکی ﭙﻴﺮﮐﺎﻣA= 246; ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﻳکی = 575;ﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ ﺴﺎﻟک ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﻣﻘﺎم ﺤَﺴَنی= ; ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎ ﻭ ﻣﺮﺑّی اﻟﻬA= 264; ﻭ(ﻭﺩﻭ ﻭﺍﻟﺪ تولید کننده سالک کامل شد= 607; ) ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪ= ;ﻩ ﺗﮑﺎﻣلی ﺒﺴﺎA= 247;ک ﻮ ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻘ&= #65268;ﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; اﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ مُ= 85;بّیانی ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ رَ= 576;ّ ﺍﻟﻔﺼﻠﻬﺎﻯ ﺘ&#= 65194;ﺑﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﻌﻠ&= #65268;م ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک &#= 65262; ﺭﻭح اﻭ ﻣﻴﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. (ﺍجَلّ) ﻭﻗﺖ ﻣ= 5198;گ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 268;ﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻔﺮﺻﺖ &= #65199;ﻧﺪگی اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭل&#= 1740; ﺒﺎﺯ ﺍجَلّ ﺒʌ= 52;ﻌنی ﻮﻗﺖ ﻣﺮگ ﻘﻄﻌ&#= 65264; ﻣﻌﻴﻥ ﻘﺒلی ﻨ= 5268;ﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮگ ﺰﻭ&#= 65193;ﺗﺮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﻨف= 593; آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ = ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﻣﺮگ ﺪﻳﺮﺗﺮ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﻨفع اﻭ ﺍﺳﺖ = 4400;ﻪ ﺑﺨﺎﺗﻤﻪ ﺳﻠﻮ&#= 1705; ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣﻠ= ﺎﻥمحمدی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 65248;ق ﻨﻴﺰﺑﻨفع آﻧʌ= 60;ﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﺗﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳ&= #64405;ﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ثوﺍﺏ ذخیره آخرت ﻭﭘﺎﺩﺍ᥸= 5; ﺍﺿﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﻔﻮ&#= 65237; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ (ﺷﻘﻰ) سَرکِش ʌ= 61; ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮ&= #65197;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺼ&#= 65262;ﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻣﺬﻫ&#= 1576;ی ﻤﺘﻌﺒّﺪ ﺑﺎ ﻭ&#= 65247;ﺎﻳﺘﻬﺎﻯ هر ﻓﻘﻴﻪ ﻭﻗﻴ= 581;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ مُدّعی ﻮ= ﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﻭ (ﺳﻌﻴﺪ) ﺑﺎ ﺳ᥺= 8;ﺎﺩﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست = 6;د ﮐﻪ ﻓﻬمیدﻧﺪ A= 169;ﺎﻳﺪ سلوک الهی ﺑﮑ&= #65256;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﺍﻧند که A= 169;ﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺑ&#= 65198;ﺳﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﮐ&= #65204;ﺎنی ﺒﺴﻠﻮک ﻨﻬﺎﺋ= 574; ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ &= #65261;ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻴﺪ= ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. = ﺩﺭﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍ&= #65211;ل ﺒﻘﺎﺋﻢ ﻭ ﺑﺸﺐ = ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ = ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠق کرﺩﻩ ﺍA= 203;ﺖ. ﮐﻪ ﺟﺸﻥ ﻮ ﻋﻴﺪ سعید ﺩﺍﺭﺩ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮﺍ&#= 65253;عید ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺮﺣﻤﺖ شاید ﺍﺳﺘﻔﺎ᥷= 3;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ= ﺴﺮﻭﺭ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻓﻴﻖ &= #65193;ﺭ ﻗﺮﺑﺎنی کرﺩ᥽= 3; ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ &= #65193;ﺭ ﻳک ﻤﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ &= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ا= 5261; ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻧﺎﻡ= ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻋﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ = ﭙﺎﻳﺎﻥ ﻤﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﻮ = ﻣﺮﺍﺳم حَجّ گذﺍﺭﺩﻩ= ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌ= ﻨﻰ (ﺭﻣﻀﺎﻥ) ﻭ(حَج&#= 1617;) ﻫﺮ ﺩﻭ ﻫﻤﻴﻥ س&= #1604;وک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 175;ﻤﺎم اﺳﺎمی ﻮ ﺍﺻﻄA= 248;ﺎﺣﺎﺕ ﺩﻳﻨﻰ ﺗﻤﺎﻣﺎ &= #65267;ک ﻤﻌنی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5255;ﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﺍجَلّ ﻮﺍقعی ﺴﺎﻟﻚ A= 259;ﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷتی ﺨﺎﺹ ﺳﻠﻮک اﻭ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺁﻏﺎ&= #65199; سلوک الهی ﺒﺮ&= #65165;ﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﻌﻴﻴﻥ &= #65262; ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ هنوﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷʋ= 74; ﻭ ﺍﺟﻠﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ= ﮔﻴﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﻣ᥾= 8;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﻳک ﺴﺮﻧﻮﺷ&#= 65176;ﻰ ﺣﻴﻮﺍنی ﻮ ﺧﻮ= 5193;ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭﺑﺪﻭﻥ هرﮔﻮA= 255;ﻪ ﺗﻀﻤﻴﻥ ﺒﺮﺍﻯ &= #65256;ﺠﺎﺕ ﺑﻌﺪﻯ اﺯ ﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻟﺬ&#= 65165;ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺣ&= #1605; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮک= 740; ﺨﻮﺩ ﺍﻭل ﺠﻨﻴ&#= 65253; ﻮ ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﻧﺎﭼ= ﻴﺰ ﻭﺩﺳتی ﺨﺎلی = 5;ﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﻌﻠﻘ&= #65258; ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﻮ ﺑﺎ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺩ= ﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮا = 4;هی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺳ= ;ﭙس ﺩﺭ ﭼﻠّﻪﻫﺎی شهود ﺳﻮم ﻮ ﺷʌ= 60;ﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ (ﻣﻀﻐﻪ)= ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﺟﻮﻳﺪﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﺘ&#= 65166; ﮐﻨﻮﻥ ﺼﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪ &= #65261; ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﺯﻣ= 5166;ﻳﺸﺎﺕ الهی ﺨﻮﺩ ﺧﻮʋ= 97;ﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭﺧﺴ&#= 65176;ﻪ ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﺷﺪ&#= 65257; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ ﺤﺎل ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃمی اﻭﻟﻴʌ= 53; ﺸﻬﻮﺩ ﻣﻠﮑﻮتی ﺨﻮﺩ = 5197;ﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺸ= ﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم ﻤﺮﺗﻀ= 5262;ﻯ اﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﻘﻮل اﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﻣﻤ= 4401;ﻥ اﺳﺖ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻏﻴﺮ ﻣﺨﻠﻮق ﺸ&#= 65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮم &= #65192;ﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺻ= ﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺍﺯﺍﺩ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤل کند . ﻭﺍﻟ= 617;ﺎ ﺑﺎﺯ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘ&= #65198;ﻝ ﭘﻴﺮ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. = ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍ= ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﺎفی ﻮﻫﺪﺍﻳA= 174; الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 7;ﻥ ﺪﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65165;ﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮ&= #65193;م عاﺩﻯ ﻭﺣتی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﺣﺪﻳث &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳک ﻈﺎﻫ&= #65198; ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻔﻬﻮ&= #1605; همگاﻥ ﻣﻴﺎﻭ᥷= 7;ﺩ. ﺗﺎ ﻗﺎﺑل ﺪﺭج &#= 65194;ﺭ ﮐﺘﺎبی ﻴﺎ ﺩﺭ &#= 65175;ﺎﺭﻳخ ﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻈﺮﻳﻪ = ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﺭﻭح ﺪﺭ ﭼﻬﺎ&= #65197; ﻣﺎﻫگی اﺯ ﻗﺪA= 267;م ﺪﺭ ﺑﺸﺮ ﺑﻮﺩﻩ = ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﻮﺩﻩ.ﮔﺮﭼﻪ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺳﻌﻰ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ = ﻣﻌنی ﺴﻠﻮکی اﺣﺎﺩʌ= 67;ث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺍﻣ&#= 65166;ﻣﺎﻥ ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺮﺍ ﻭﺣتی ﺪﺭ ﻣ&#= 65220;ﺎﻟﺐ قُرآن ﭘﻴﺪﺍ ᤨ= 0;ﻨﻴﻢ که مفید ما و سلوک الهی باشد. ﻭﺍﻟّﺎ ʋ= 93;ﺭﮔﻴﺮ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ ﻧﺎﻫم اﻫﻨگی ﺰﻳﺎﺩʌ= 63; ﻤﻴﺸﻮﻳﻢ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧﺮﺍﻓﺎ&= #65173; ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65169;ﻬﺮﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺼﺎﺣﺒﺎﻥ اﻥ &#= 65252;ﻄﺎﻟﺐ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﻳﻥ ﻤﻄﻠﺐ ﺷق&#= 1740;ّ ﻴﺎ ﺳﻌﻴﺪ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﭘس ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻴﺎﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺍﻣ&= #65166;م ﺮﺿﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ ﻫﻤ&#= 65166;ﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ = ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﺳﻌﻴﺪ ﻳ&= #65166; ﺷقیّ از لحاظ امکانات بال= 01;عل ژنتیک روحی ﺪ&#= 65255;ﻴﺎ ﻣﻴﺁﻳﻨﺪ. ﻭلی &#= 1605;نظﻮﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﺟﺴ&#= 65252;ﺎنی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ = ﺴﺘم اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. ﻭﺩﻟﻴلی نی ز ʋ= 70;ﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﺷﻘیّ ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺩﺭ ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﺩ ﭼﻪ ﮐسی ﺴﻌﻴﺪ &#= 65165;ﺳﺖ ﻭﭼﻪ ﮐسی ﺸﻘی = 5262;ﻋﺎﺻی ﺪﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ الهی ﭙﻴﺮﺧﻮ᥷= 3; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺑﻄﻥ اُﻡّ) ﻳﺎ&#= 65207;ﮑم ﻤﺎﺩﺭ ﻣﻨﻈﻮﺭ از ﺑﻄﻥ ﻮ ﺷﮑﻢ (= ﺍﻭﻡ) ﻭﺳﻠﻮﻙ الهی = 5;ﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ ﺣﺴ&= #65268;نی ﺴﺎﻟک ﻮﺍﻟﺪ ﺍ&#= 65261;ل ﻮﺻﺎﺣﺐ ﺭﺣم ﻮ &= #65251;ﺎﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1709 - A= 165;ﺯﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣ= ﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ15= 4 ﺑﺤﺎﺭ) ﺠَA= 234;ّ ﺍﻟﻘﻠﻢ ﺑﺤﻘﻴ&#= 1602;ة ﺍﻟﮑﺘﺎﺏ ﻣﻥ ا&#= 65247;ﻠﻪ ﺑﺎﻟﺴﻌﺎﺩة ﻟ= 5252;ﻥ ﺁﻣﻥ ﻮ ﺍﺗّﻘﻰ &= #65261; ﺍﻟﺸﻘﺎﻭة ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺗﺒﺎﺭک = 5262;ﺗﻌﺎلی ﻠﻤﻥ کذّب ﻭﻋʌ= 12;ی ﺍﻳ&#= 65253; ﺤﻘﻴﻘﺖ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗ= ﻤﺎم گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ ﺳ= 5228;ﺎﺩﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺮﮐسی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻘ= ﻮﺍ ﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﺷﻘﺎﻭ= ﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻳﺶ ﻣﻘﺮﺭ ﻭ ﺧﺎﺗﻤ&= #65258; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هرﮐس ﮐﻪ ﺗﮑﺬA= 267;ﺐ ﮐﻨﺪ ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ &= #65262;تمرّد ﻧﻤﺎﻳﺪ. (ﺟَﻒّ &= #65165;ﻟﻘﻠﻢ) ﺑﺎﺧﺸک ﺸﺪﻥ ﻘ&#= 65248;ﻢ ﻳﻌنی ﭙﺎﻳﺎﻥ = 5256;ﻮﺷﺘﻥ هر ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻪ = 5165;ﺳﺖ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮجاﻯ ﺘ= 5184;ﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ و بِداِ ا= ;لهی ﺩﺭ ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ;لی اﻳﻥ ﺤﮑم ﻤﺨﺎ= 5247;ﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ &= #65261; ﺗﻠﺎﺵ ﻣثبت ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺪﺭ امر ﺳﻠﻮک A= 262; ﺑﻬﺮﻩ گیری ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻴA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻘل کلام ﭙﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻴ= ;ک ﺤﮑم کُلّی اﺳ= ﺖ ﻭﻧﻪ ﺣﮑم ﺠﺰئ= 740; ﻮ ﺷﺨﺼﻰ. ﻳﻌنی &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ = ﺍﺯﺣﺮﻑ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﺩ. ﮐﻪﻫﺮﮐسی اﻳʌ= 52;ﺎﻥ آﻭﺭﺩ ﻭﺗﻘﻮﺍ &#= 65255;ﻤﻮﺩ ﻳﻌنی سلوک الهی کرﺩ وباور نمور و عملا تقوا و اعمال سلوک الهی نمود ﻗﻄ&= #65228;ﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﺍﻏﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. = ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻮفق ﻨﺸﺪﻧﺪ = 5199;ﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﺑﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ&= #1606;ی ﻮ ﺑﺪ ﺳﻠﻮکی ﺨ&#= 65262;ﺩ در تقوا نکرد= 606; ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.(ﺍﻳ= ﻤﺎﻥ) ﺑﻤﻌنی ﻨﻈﺮﻯ = 5262; ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺘﻘﻮﺍ ﻳﺎ ﺍﻳﻤ&= #65166;ﻥعملی و اوم ﺪﺭ سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 215;ﻤﻨﺎ ﺗﻘﻴﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭح &= #65262;ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭجَم= 93;ا ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;سلوک الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﭘﻴ&= #65166;ﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺮ کام= 04; الهی ﻭﻫﺮ ﻭﻇʌ= 68;ﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻫﺮ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺟﺰئی ﭙﻴﺮ ﮐﺎ= 5251;ل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎ&= #65267;ﺪ ﺩﺭ ﻭﺍقع عصیا= ;ﻥ ﻮتمرّد ﻭﺳﺮﭘ= ;ﻴچی کرﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻨ&#= 65224;ﻮﺭ ﺗﮑﺬﻳﺐ کلّ ﺪA= 267;ﻦ ﺍﺳﻠﺎم ﻮ ﭘﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ وی ﺍ&#= 65199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺎ&#= 65251;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 227;ﺎﻣل ﻮﻏﻴﺮﺻﺎﺩق ﻤ= 5268;ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﭘﻴچی اA= 199; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﺒﺮﺍﻯ ه = 5;ه ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﻪ ﺍﺯ = ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍ&#= 1593; عبور ﺗﮑﺎﻣلی= ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ &= #65252;ﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮع= 740; ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻫﺮ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﮐﻪ= ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺳﻠﻮک ﺨﺎ&#= 65209; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮی و ﻧ= 5262;ع ﻤﻴﻤﻮﻥ ﻮﻏﻴﺮ&#= 65257; ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍم ﺪ&= #65197; ﺗﮑﺎﻣل ﻄﺒیع®= 0; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻋ&= #65166;ﻟمی ﺠﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﺟﻒّ ﺍﻟﻘ&#= 65248;م ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻔﺮﺩﻯ ﻳﺎ ﺗﻮﻟ&= #65194; کنونی ﺒﺸﺮﻯ هر کس است ﻭلی هرکَس ﮐﻪ ﺗﻮᥴ= 9;ﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑسلوک الهی ﺘﻮﺟﻪ ﻧʌ= 52;ﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺴﺮﻧ= 5262;ﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ اﻭ ﻧﻴﺰ &= #65169;ﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪ&= #64404;ﺮﮔﻮﻥ ﺸﺪﻩ ﻭﻣﺠﻤﻮﻋ&#= 65258; ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖ ﮔﺎ&= #65255;ﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ A= 204;ﻠﻮﮐﻰ ﻣﻄﺮح ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫ= ﺮ ﻳﻚ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻔﺮ&= #65211;ﺘﻬﺎﻯ ﺘﺤﻘق ﻮ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; لاﺯم آﻥ ﻣﻴﺒʋ= 66;ﺷﺪ. (ﺣﻘﻴقة ﺍﻟﮑﺘ= 5166;ﺏ) ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﻨﻮﺷﺘ&= #65258;ﺍﻯ که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5166; ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ&#= 65239;لم ﺘﻬﻴﻪ ﮔﺮﺩﺩ ﮐ&= #65258; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻪ ﻗ&= #65248;م لاﺯم ﺪﺍﺭﺩ ﻭA= 255;ﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ لاA= 199;م ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﻠ&= #64401;ﻪ (ﮐﺘﺎﺏ) ﻫﻤﺎﻥ ﻮ= ;ﻇﻴﻔﻪ مکتوب أزلی س= 604;وک الهی هرﮐس ﻣﻴ= ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍجَل¡= 7; ﺪﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65262;ﻗﺖ ﻣﺮگ آﻧﻬﺎ ﺍﺳ= 5174; ﮔﺮﭼﻪ (ﺃجَلّ A= 262; ﺁجَلّ) ﻳﺎ ﺍﻳA= 256;ﺪﻩ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻔﺮﺻ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻳﺸﻪ ﻋﻘ&= #1604; ﻮﻣﻘﺎم عقلی ᥾= 7;ﺎ (ﻋﮕﻞ) ﺑﮕﻮﻳﺶ ﺍ= ;ﻋﺮﺍﺏ ﺻﺤﺮﺍﺋئ ﻤﺮﺗ= 5170;ﻄ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺍ&= #65207;ﺘﻥ عقلی ﺒﻤﻌنی آ= ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰ&= #65263; ﺒﻨﺎم عقل ﺪﺭ A= 251;ﻐﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ. = ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ &= #65193;ﺍﺷﺘﻦ ﻋﻠم گفته ﺷﻮ᥷= 3; ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻘل کاﺭﺑﺮﺩ A= 165;ﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳ&= #65168; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻋﺎ&= #65239;ل کسی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭ= 5223;ﻴﻔﻪ ﻭ (ﺷﺮوﻃ لاﺯﻡ) &= #65197;ﺍ ﺍﻧﺠﺎ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﭼﻪ &= #65193;ﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻧﺮ&= #65165; ﻣﻔﻴﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ &= #64400;ﺎﺭﻯ عاﻗﻠﺎﻧﻪ ﺻﻮA= 197;ﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻣﻔﻴﺪ = ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﻔﻌﻠ&#= 65166; ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺑﻌﺪﺍ = ﭘُﺮ ﺍﺳﻴﺐ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺒﻴﻤﺎﺭ ﻗﻨﺪﻯ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻨک ﺰﺑﺎﻥ ﺮ&#= 65165; ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮبا ﻟ= 5196;ﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭلی A= 169;ﻌﺪﺍ ﻋﻤﺮﻯ ﭙﺸﻴﻤﺎ&#= 1606;ی ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻧ= ﺎ ﺑﻮﺩ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 1574;ی ﻤﻴﺸﻮﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1710 - = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ (= ﺝ۶ﺹ35 بحاﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= 5198;ﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺃﺗﺪﺭﻭﻥ ﻤʌ= 53; اﻟﺘﺎﺋﺐ؟ ﺍﺫA= 165; ﺗﺎﺏ ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻭ&= #65247;م ﻴﺮﺽ ﺍﻟﺨﺼﻤا= 569; ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴﺰﺩ فی اﻟﻌﺒﺎﺩة ʌ= 35;ﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘ&= #65166;ﺏ ﻭﻟم ﻴغیر ﻟﺒʋ= 66;ﺳﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴغی= 85; ﺭﻓﻘاءه ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261; ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭ ﻟﻢ ﻳ= ;غیر ﻣﺠﻠﺴﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;غیر ﻓﺮﺍﺷﻪ ﻭ ﻭﺳﺎ&= #65193;ﺗﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261; ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم ﻴ&= #1594;یر ﺧُﻠﻘﻪ ﻭ ﻧﻴّ= 5176;ﻪ ﻓﻠﻴس ﺑﺘﺎﺋﺐ &#= 65261;ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟﻢ ﻳﻔﺘ&= #1581; ﻘﻠﺒﻪ ﻭﻟم ﻴﻮ&#= 1587;ّع کفّه ﻓﻠﻴس ﺑ᥵= 6;ﺎﺋﺐ ﻭ ﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم = ﻴﻘﺼّﺮ ﺃﻣﻠﻪ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺤ= ﻔﻈ ﻠﺴﺎﻧﻪ ﻓﻠﻴس &#= 65169;ﺘﺎﺋﺐ ﻭﻣﻥ ﺘﺎﺏ ﻭﻟم &= #65268;ﻘﺪﻡ (ﻳﻔﺪﻡ) ﻓﻀل ﻘﻮ= ﺗﻪ ﻣﻥ ﺒﺪﻧﻪ ﻓﻠﻴ&= #1587; ﺑﺘﺎﺋﺐ ﻭ ﺍﺫﺍ = ﺍﺳﺘﻘﺎم علیّ هذه ﺍﻟﺨ= ِﺼﺎﻝ ﻓﺬﺍک اﻟﺘﺎﺋA= 168; ﺁﻳﺎ ﻣﻴA= 194;ﺍﻧﻴﮑﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65261;ﺍقعی کیست ؟ ﺑﻨﺪﻩᥴ= 5;ﻯ (ﺳﺎﻟک موبد ﻤŸ= 1;یّع اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264;) ﮐﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ = ﻭلی اﮔﺮ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﺻ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ ﻧﮑﻨ&= #65194; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65255;ﻴﺴﺖ. ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺒﺎﺩﺍ= ;ﻣﻪ ﺩﺷمنی ﻨﻤﻴﭙʋ= 98;ﺩﺍزﺩ ﻭﺣتی ﺪﺷﻤﻨﺎA= 253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ = ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍ= ضی ﻮ ﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑ&= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ = ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺟﺒﺮ&#= 65165;ﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﻭﺍ&= #64404;ﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻭﻓ&#= 65200;ﻭنی ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺪ&#= 65165;ﺷﺖ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ.(ﻧ= ﻤﺎﺯ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺒﺮﺍ= 5263; عوﺍﻡ غیر سالک ﺑﺮﺍﻯ ﺤʌ= 36;ﻈ ﺁثاﺭ ﺩﻳﻥ ﺪﺭ &#= 65183;ﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﮐﺎفی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﺒﻬﺎ &= #65175;ﺎ ﺻﺒح ﻨﻤﺎﺯ ﻭ ﻫ&= #65198;ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕﺭﺍ ﺣت= 740; ﺘﻤﺎم ﻮﻗﺖ ﻭ ﺑ&= #65166; ﺗﻤﺎﻡ جِدّیت= ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﻧﺠﺎ&#= 1605; ﻤﻴﺪﻫﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﺒﺎس ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ (ﻧ= ﻪ ﻓﻘﻄ ﻠﺒﺎﺳﻬﺎ&#= 65263; ﺰﻳﺒﺎ ﻭ ﻇﺎﻫﺮ&= #65203;ﺎﺯﻯ گدﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭA= 165; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑ&= #65248;ﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻤﻈﺎﻫﺮ &#= 65261; ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺮﻓﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳ= ﮕﺮﺍﻥ عوﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ&#= 65258; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻟﺒﺎس &#= 65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ &= #65255;ﻈﺮﻳﻪ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺯﻣ= ﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ ثا&#= 65245; ﻭﻟُﻨگ ﻮ ﻳﺎ ﻟ&#= 65170;ﺎس ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ ﻭﻏﻴ&#= 65198;ﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺒ= ﻴک ﻨﺤﻮ ﺭﺍﻳج ﺃﻫ&#= 1604; ﺘﺼﻮّﻑ ﺍﺳﺖ) ﻭ&= #65267;ﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﻮ&= #65169;ﻪﺍﻯ ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.( ﺩ= ;ﻭﺳﺘﺎﻥ ﺒﺪ ﻭﺟﺴﺘﺠﻮﻯ اﻧﺴﺎﻥ سالک الهی) ﻭﻳﺎ ﺗﻮA= 169;ﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭلی ﻤﺠ= 5248;س ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴ&#= 65198; ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺗﺎﺋﺐ &= #65255;ﻴﺴﺖ (ﻧﻮع اﺟﺘﻤﺎﻋ= 5166;ﺕ ﻭﻣﺠﺎﻟس ﻭ ﮔﺮ&#= 65261;ﻫﻬﺎﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺯﻳﺮ&#= 65165; ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺧﺎ= ﻧﻘﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮐس &= #65175;ﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭﺭﺧﺘﺨﻮ&#= 65165;ﺏ ﻭﺑﺎﻟﺸﺖ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍﻋﻮﺽ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﺎﺋﺐ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ (ﺗﺮک ﺮﺧﺘﺨﻮﺍ&#= 65167; ﻧﺮم ﻮ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ&= #65255;ﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺳﺎ&#= 65193;گی ﻮ ﺑﻴﮕﻨﺎهی ﺪ= 5197; ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏﻭﻧ= 4405;ﺬﺭﺍنیدن اﻭﻗﺎﺕ ﺷﺒﺎﻧ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨ&= #65262;ﺍﺏ) ﻭﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭ ﺍﺧﻠﺎق ﻮ ﻧﻴ&= #1617;ﺖﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋَﻮَﺽ ﻧﮑ= 5198;ﺩ (ﭼﻮﻥ ﺴﺎﺑق ﺘﻮ&= #65219;ﺌﻪ ﮔﺮ ﻭ ﻣﻨﺘﻘﺪ ﺍ= ﻧﺘﻘﺎم ﺠﻮﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺍ&= #1590;ع ﻮﺗﺮﺣّم ﻮﮔﺬA= 207;ﺖ ﺑﺮﺍﻯ همه ﺣت®= 0; ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﻮ ﺑﺪ ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺪ= ﻳﮕﺮ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺩل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻧﻨﻤﻮﺩ ﻭ&= #64400;ﻒ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ= ﺳﻌﺖ ﻧﺪﺍﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐ&= #65256;ﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . (ﺩﺳﺖ ﺑ᥷= 4;ﻩ ﻳﺎ ﺑﺨﺸﻨﺪگی = 5262; ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﻭ ﺩﻭ&= #65203;ﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ ﺩل ﻨﺮم= 740; ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﺮﺍﻯ = همه ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻬم &= #65262;ﻋﻘل ﻮﻋﻠم ﺨﻮﺩ ﺑﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﻳﺶ. &#= 65199;ﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ &#= 65165;ﻳﻤﺎﻥ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻣ&#= 65262;ﺭ ﺳﻠﻮکی ﺒﻴﺸﺘA= 198;ﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭﻣﺠ&= #65166;ﻟس ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﺑﺎﻣﺮ ﺳﺎﺩﮔﻰ &= #65261; ﺩﺭﻭﻳشی ﻤﻴﭙA= 198;ﺩﺍﺯﻧﺪ) ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺑ&= #65258; ﮐﺮﺩ ﻭﺍﻣﻴﺪ ﻭ = ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺒﺂﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩ &= #65261; ﺯﺑﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺗ&= #65166;ﺋﺐ ﻧﻴﺴﺖ ( ﺍﻣﻴﺪ ﺑ= ;ﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ&= #1607;َوَسها ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﮔﺬﺍ&= #65197;ﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺑﺂﻳﻨ&#= 65194;ﻩ. ﻭ ﻣﻮٴﺪّﺏ ﺑﻮ= 5193;ﻥ ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﻋﺪم ک= 606;آیه ﺯﺩﻥ ﻮ ﺁﺯﺍﺭ ﺯ= ﺑﺎنی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ) ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑ= ﺂﺯﺍﺭ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭﻗ&#= 65194;ﺭﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮ&#= 1604; کرﺩ. ﻭ ﺍﺯﺷﮑم &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﻯ ﺮﺍ ﺳﻴﺮ ﮐﻨﺪ (ﻏ= ;ﺬﺍﻯ ﺰﻳﺎﺩﻯ ﻮﻣﺎﻝ &= #65235;ﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺣتی ﺒﺨﺸﻴﺪ= 5253; هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5261;ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺪﻳﮕ&#= 65198;ﺍﻥ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬ&= #65176;ﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺨ&= #65262;ﻳﺶ ﺗﺎ ﺑﺎﻋث ﺧوﺮ= 5203;ﻨﺪﻯ ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐ= ;ﺴﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺨﺼﺎل ﻮ &= #65211;ﻔﺎتی ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺁﻥ اﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ (ﻭ&= #65175;ث بیت ﻋﺎﺩﺕ ﻭﻣA= 248;ﮑﻪ ﺍﻭ ﺷﺪ) ﺁﻧﮕﺎﻩ= ﺗﺎﺋﺐ ﺍﺳﺖ. (ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺑ= ;ﻪ ﺳﻠﻮکی و نصوح= ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴ= ﺎﻣﺒﺮ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩت= ;ی ﺸﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ = ﻧﻴﺴﺖ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭل اﻋﻤﺎل ﺒA= 166; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻘﺼ&#= 65194; ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺍﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﻳ&= #65208;ﺘﻦ ﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1711 - ﺍﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟ= 5252;ﻮٴﻤﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ154 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺤﻘﻴقة ﺍﻟﺴ= ;ﻌﺎﺩة ﺃﻥ ﺨﺘم اﻟﺮج= 14;لّ عمله ﺑﺎﻟﺴﻌᥴ= 6;ﺩة ﻭ ﺣﻘﻴقة ﺍﻟﺸ= 5240;اء ﺃﻥ ﻴﺨﺘﻢ ﺍﻟﻤ&= #1585;ء عمله ﺑﺎﻟﺸﻘا= ;ء ﺣﻘﻴﻘﺖ A= 203;ﻌﺎﺩﺕ ﻳﻌنی ﺘﺤﻘق ﺴA= 228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻳﺎ&= #65235;ﺘﻥ اﻥ ﻮ(ﺑحَقّ ﺮʌ= 03;ﻴﺪﻥ ﻮحَجّ اﮐﺒﺮ ᥴ= 5;ﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻥ) ﻫﻤﺎﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺷﺨصی اﻋﻤA= 166;ل ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﻌ&= #65166;ﺩﺕ و توفیق ﺧﺎﺗﻤ= ;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺣﻘﻴ&= #65240;ﺖ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐ&= #1588;ی هماﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ A= 227;ﺎﻗﺒﺖ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ عمل= 40; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ = ﻭﺳﺮﮐشی کند . ﻳﻌنی سال= ;ک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 87;تی اﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻤط®= 0;ّع ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﻭلی ﺪﺭ ﺍﻭﺍﺧ= 5198; ﺳﻠﻮک ﺪل ﺴﺮﺩ &#= 65261; ﺑﺎ ﺳﺮﭘﻴﭽﻰ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﺼیب = 5165;ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ= ﺟﺰ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳﺮﮐ&= #1588;ی ﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟک ﻤﻄ&#= 65268;ﻊ ﺗﺎ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺩﺭک ﺴ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺧوﺮﺳﻨﺪﻯ ﻮ &= #65193;ﺭ ﻋﻴﺪ ﻭ ﺟﺸﻥ ﭙﻴ= ﺮﻭﺯﻯ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍ= ;ﻭﺍﺧﺮ ﺳﻠﻮک اﺯﻣﺎﻳA= 206; الهی ﺸﺪﻳﺪﺗ᥷= 8; ﻭﺣﮑم ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍتی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻥ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺴﺨﺖﺗﺮ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮگ ﻘ&#= 65170;ل اﺯﻣﺮگ گذﺷﺖ. A= 261; ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺩﻗﺎ&#= 65255;ﻪ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺒﺸﺮﻯ &= #65262;ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺴA= 166;ﻧﻰ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮ&#= 1593;ی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧ= ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ شایسته ﻭ ᥹= 1;ﺎﺣﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ گرA= 193;ﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﺰ&= #65165;ﺭ ﺳﺎل اﻳﻨﺪﻩ ﻧ= 5262;ع ﺒﺮﺗﺮ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭙﻴﺪ&= #65165; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﺧﺘ= ;م عمل ) ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴ&#= 65248;ﻮک عباﺩﻯ ﻭ ﺍﻧﺠA= 166;م ﻨﻬﺎئی ﻮﻇﺎﻳA= 234; ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ= 5251;ﻬم ﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ = ﺩﻳﭙﻠم ﻮ ﺑﺮﺍﺕ الهی A= 208;ﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺧﺎﺗ&= #65252;ﻪ ﻋﻤﻞ ﺑﻤﻌنی ﺸ= 5192;صی اﻧﺠﺎم ﺤﺪاکث= ;ر ﻣﻴﺴﺮ ﺩﺭ ﺍﺳﺘ&= #65228;ﺪﺍﺩ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﻠ&#= 65262;کی ﻤﻤﮑﻥ اﺳﺖ. ﺳﺎ&= #65247;ک ﻜم اﺳﺘﻌﺪﺍﺩ = 5261;ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺮﺑﻴﺖ ﻗﺒلی = 5170;ﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻌﻯ ﺪﺍ&= #65197;ﺩ ﻭحَدّ أکثر ﺗ&= #65248;ﺎﺵ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ &= #65193;ﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻣ&#= 65268;ﺪﻭﺍﺭﻯ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺨﺎﺗﻤﻪ = ﺗﻠﺎﺵ ﭼﻨﻴﻥ ﺴﺎﻟکی گرﭼﻪ ﺧﺘم ﺸﻬA= 262;ﺩﻫﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﺨ= 5176;م ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ اﻧﺠ&#= 65166;م ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺴﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋ= ﻤﻞ) ﺩﺭ حدیث ها ﻭق= ;ُرآن ﻳﻌنی اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ و قرّه های ﺴﻠﻮکی اﺳ= ;ﺖ. (ﺣﻘﻴﻘﺖ) ﻫﺮ ﺍﻣ= ;ﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ ایدآل ᥼= 0;ﺎﺑل ﻮﺻﻮﻝ رَبّ النوع مرَبّ= 08;طه ﺩﺭ ﻳک ﻨﻮع ﻤﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ ایدال ﺒﺮﺍﻯ کمال ﺪﺭنوع ب&= #1588;ری که ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟ= 5242; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﻘﻴﻘﺖ&= #65259;ﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق حَقّ اﻟ= ;ﻬﻰ ﻭشایسته ﻭ ﺑﺎ= ;ﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ حَجّ = 5;ﮐﺒﺮ ﻭحَجّ ﻮﺍﻘعی= ﻮ سلوک الهی ﺪﺭ = ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ تَقرُّب ﺑﻴ= ﺸﺘﺮ ﺻﻔﺎتی ﻮ ﺍﺧﻠ= 5166;ﻗﻰ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺨﻠ&= #1602;ت ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ &= #1575;لهی اﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1712- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴ= 5252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ153 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>ﺘﻌﺘلج اﻟﻨ= ﻄﻔﺘﺎﻥ فی اﻟﺮﺣﻢ ﻓﺄA= 267;ّﺘﻬﻤﺎ ﮐﺎﻧﺖ ﺃﮐثر ﺟ= 575;ءﺖ ﺗﺸﺒﻬﻬﺎ ﻓﺎﻥ &= #64400;ﺎﻧﺖ ﻧﻄﻔﻪ ﺍﻟﻤﺮء= 577; ﺃﮐثرﺟاءت ﺗﺸ= ;ﺒﻪ ﺃﺧﻮﺍﻟﻪ ﻭﺍﻥ کاﻧﺖ ﻧﻄفة ﺍʌ= 47;ﺮجَلّ ﺃﮐثر ﺟاءت ﺗ᥸= 8;ﺒﻪ ﺃﻋﻤﺎﻣﻪ ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺩﺭ ﺭﺣم &= #65252;ﺎﺩﺭ ﺑﺎﻫم ﺒﻤﺒﺎﺭ= 5199;ﻩ می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ = 5259;ﺮﮐﺪﺍم ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻣﻮث&#= 1617;رﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻃ&= #65236;ل ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﺩ&= #65197; ﻳﺎ ﭘﺪﺭ ﻣﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺷﺒﻴﻪ ﺩﺍ&= #65163;ﻴﻬﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻋﻤﻮﻫﺎ ﻣ= ﻴﺸﻮﺩ.(ﺍﻳﻥ ﻴک ﻨﻈﺮﻳﻪ ﻋﻠ&#= 1605;ی ﻘﺪﻳم ﺒﻮﺩﻩ ﮐ&#= 65258; ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﭘﺪﺭ = ﻭﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐ&= #65198;ﺩﻩ ﻭﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺨﻮ&#= 65267;ﺸﺎﻥ ﭙﺪﺭﻯ ﻮ ﻣﺎﺩﺭ&= #65263; ﺪﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ.ﻭﺩ&= #65197;ﺍﻳﻥ ﻨﻈﺮﻳﻪ ﺳﺎﺩﻩ &= #65165;ﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺑ= ﺎﻫم کلنجاﺭ ﻣﻴﺮﻭ= ;ﻧﺪ. ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺰ ﻳک ﻨ&= #65224;ﺮﻳﻪ ﻋﻠمی ﻤﻨﺎﺳﺐ = 5199;ﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ بودﻩ ﺍﺳA= 174;. ﻭ ﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ ﻫ= ﻤﻴﻥ ﺘﺼﻮﺭﻋﻠمی ﺪA= 165;ﺷﺘﻪ ﻭﺍﮔﺮ ﻫم ﺒﺪﺍ&#= 65253; ﻤﻌﺘﻘﺪ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ &#= 65169;ﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﺭ&= #65203;ﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻳﺎ بگوید ﺩﺭﺳﺖ ᥳ= 3;ﻧﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ. ﻭ ﻣ= ﺮﺩم اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﺘﻈ&#= 65166;ﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﺩﺍن= 740; ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩ= ﺭ ﻭﺍق ع ﺪﺭ ﺍﻳﻨ&#= 64405;ﻮﻧﻪ ﺳﺌﻮﺍﻟﺎﺕ ﭘﺎ&#= 65203;ﺨﻬﺎﻯ ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺧﺎ&#= 65209; سلوک الهی ﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩ&= #65197; ﻋﻠم ﺠﻨﻴﻥ ﺸﻨ&#= 65166;ﺳﻰ و ژنتیک ﺍﻧﺴﺎ= ;ﻥ ﺪﺍﺭﺍﻯ23 ﺟﻔﺖ &#= 65165;ﺯ کرﻭﻣﻮﺳﻮﻣﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﻒ ﺍﺯ ﭘﺪ= ﺭ ﻭ ﻧﺼﻒ ﺍﺯ ﻣﺎﺩ= ﺭ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻤﻮﺟﺐ= ﻗﻮﺍﻧﻴﻥﮋﻧﺘ&#= 65268;کی ﻤﻨﺪﻝ در امور ژنتیکی گیاهان ﺣﻔﻈ ﺼ= ;ﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭﮊﻧﻬﺎ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺗﺮﺷﺤﺎﺕ ﺍﻥ ﺑ&= #65170;ﺪﻥ ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ &= #65169;ﺎﻳﺪ ﺻﻔتی غاﻟﺐ ﻭʌ= 55;ﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻮﻟ= ﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻥ رﺍ ﺑ&= #65200;ﺑﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮﻯ گفته . = 5261; ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ &= #65211;ﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺻﻔﺖ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺪ&= #65261;ﺟﻨﺒﻪ ﺑﻮﺩه ﻏﻴﺮﺧﺎ= 5247;ﺺ ﻭلی ﻈﺎﻫﺮ شد = 7; در تن .ﻭلی ﺼﻔﺖ ﻏﺎﻟﺐ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺑﺎﻃﻦﮊﻥ ﺻﻔﺖ &= #65251;ﻐﻠﻮﺏ ﻣﺨفی ﻤﺎﻧﺪﻩ = 5175;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺑﻌ&= #65194;ﻯ اﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺧﺎ= 5247;ﺼﺎﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﺑ= ﺎﺯ ﺻﻔﺎتی ﭽﻨﺪﻳA= 253; ﻨﺴل که ﻣﺨفی ʌ= 51;ﺎﻧﺪﻩ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﻇﻬ&#= 65262;ﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭ= ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ م ﻨ&= #65170;ﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣ&= #65262;ﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎ و انقلابات ﮋ&#= 65255;ﺘﻴکی ﺪﺳﺖ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺑ= ﮑلی ﺼﻔﺖ ﻏﺎﻟﺐ ﻭ ﺟ= ﺪﻳﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ = ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪأ ﺍﻧﺘﻘﺎ= 604; ﺒﻨﺴﻠﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺎﺷﺪ. ﮊﻧﻬﺎ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺮ&= #65165; ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﻭلی ﺮﻭح اﻳﻥ A= 252;ﻮﺟﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﺮﺍ (ﮊ= ;ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ) ﻣﻴﺨﻮﺍ&= #65255;ﻴﻢ ﺩﺭ ﺧﻄ ﺪﻳﮕﺮﻯ = ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮊﻥ ﺠﺴ= می ﺪﺭ ﻳک ﻨﺴل نو= 93; بشری ثاﺑﺖ ﺍﺳ= ;ﺖ. ﻭلی ﮋﻧﺘﻴک ﺮA= 261;ﺣی ﻔﺮﺩ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ = ﺪﺍﺧل ﺠﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ&#= 65165;تی می ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ (ﺍ= ثاﺭ ثبت ﺷﺪﻩ) ﺩﺭ آ= 5253; ﮔﺎهی ﻤﺨﺎﻟﻒ = 5175;ﮑﺎﻣل ﻨﻮعی ﺮﻭح اﺳʋ= 74; ﻭﻣﺎ ﺍﻧﺮﺍ ﺍﻟﻮﺩگ= 740; ﻮ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ ﻋﻴﺐ= ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺎه&#= 1740; ﻨﻴﺰ ﺍثاﺭ ﻣث= 76;ت و ﻣﻔﻴﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65251;ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﻮﺯش هاﻯ عقلی ﻄﻔل ﻮ ﺭ¡= 5;ﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﭽﺸم &#= 65262; ﺫﻫﻥ ﻄﻔﻞ ﮐﻪ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581; ﺪﻭﺭﺗﺮ ﻭ ﻓﺎﺳ&= #65194; ﻭﻳﺎ ﻧﺰﺩﻳکت= 85; ﻮﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮک &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗ= ﺰﮐﻴﻪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ﺮʋ= 65; ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻧﻬم &#= 65170;ﺎ ﮐﻤک الهی ﻤﻴ᥽= 6;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻ= ﻔﺎﺕ ﻧﻴﻜﻮی الهی ᤢ= 5;ﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺠ&= #65248;ﻴﻪﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &= #65262; ﮐﻤﺎل ﮋﻧﺘﻴک = 5198;ﻭحی گرﺩد که آثار ظاهری تن ندارد ﺍﻣﺎ ﻏ᥾= 8;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﺍ&= #65267;ﻨﮑﻪ ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺠﺴمی ثاﺑﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ = 4394;ﻧﺘﻴک ﺮﻭحی ﺁﻧﻬﺎ ﺑ= 5240;ﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻫﺮ ﺯﻣ= ﺎﻥ ﻨﺰﺩﻳک ژنتیک روحی یک ﻨﻮع ﺤ= ;ﻴﻮﺍنی ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﮔﺎ= هی ﺒﻔﺴخ گیاهی ﻭ= ; ﺭسخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ ﻣ&= #65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﻭﺩ. ﺗﺎ ﺷﺨﺺ= ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ&= #65193;ﺭﭼﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩﻯ گنا = 7; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ ﻤﻘﺪﻣﻪ ﺑﺎﺻﻄ&#= 65248;ﺎح علمی ﺰﻣﺎﻥ خود ﺍﺳﺘﻔﺎﺩʌ= 57;ﻋﺮﻓﺎنی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤ&= #65166;ﻳﺪ ﻭﻣیفرﻣﺎﻳﺪ: &= #65176;ﺤﻮل اﻟﻨﻄفة فی اﻟ= ;ﺮﺣم ﺃﺭﺑﻌﻴﻥ ﻴﻮﻣ&#= 65166; ﻓﻤﻥ ﺃﺭﺍﺩ ﺃﻥ = ﻴﺪﻋﻮ ﺍﻟﻠ ﻪعَزّ ﻭ = 80;َلّ ﻓﻔی ﺘﻠک اﻟﺎA= 197;ﺑﻌﻴﻦ ﻗﺒل ﺃﻥ ﺘﺨﻠﻖ ثمّ ﻴﺒﻌث ﺍﻟʌ= 48;ﻪ عَزّ ﻭجَلّ ﻣ&= #65248;ک اﻟأﺭﺣﺎﻡ ﻓﻴA= 156;ﺧﺬﻫﺎ فصعد ﺑﻬﺎ ﺍلی اﻟﻠﻪ عَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻓﻴﻘﻒ ﻣﻨﻪ ﻣﺎ = ﺷاء اﻟﻠﻪ ﻭ ﻧﻄﻔ᥽= 8; ﭼﻬل ﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺭﺣم ﺘ&= #65188;ﻮﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎ&= #65169;ﺪ (ﻭﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺭﺣ&= #1605; ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺩﺭ ﭼ= ﻠّﻪ ﻧﺸﻴنی ها ﺗﺤʌ= 62;ﻟﺎﺕ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺫ&= #65165;تی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎ&= #65169;ﺪ) ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺩﻋﺎئی ﺒﺮﺍﻯ = 5184;ﻨﻴﻥ ﺒﮑﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﭽﻬل ﺮﻭﺯ &= #65165;ﻭل ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﮔﻔﺘﻪ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺮﺿﺎ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ&= #64380;ﻬﺎﺭﻣﺎﻩ ﻭﻳﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﻭﺑﺎﺯ ﺩﻋﺎﻯ ﺍ&= #65251;ﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 5170;ﺮﺍﻯ عدم ﺴﻘﻮﻃ ﺠﻨA= 268;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ترک سلوک ﺴﺎﻟ= ک اﺳﺖ) ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻋ&= #65166; ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﻮﻗﺖ ﻣ= ﻔﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ = ﺧﻠﻘتی ﻮﺍﻓﺮﻳﻨشی ﻨA= 194;ﺍﺭﺩ (ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺣ= م ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﺳﻌﻪ &= #65261; ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺳﻠﻮک= 740; اﻭﺍﺳﺖ.ﻭ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺩﺭ حَقّ اﻭ ﺩʌ= 27;ﺎ ﮐﺮﺩ. ﭼﻪ ﭘﻴﺮ ﮐ= ;ﺎﻣل ﻮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟ&= #65242; ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﺯ&= #65227;ﺎﺻﻴﺎﻥ گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﺯ ﺗﻘ&= #65262;ﺍ ﻭﺳﻌﺎﺩﺕ ﻣﺤﺮ&#= 65261;م ﻨﮕﺮﺩﺩ (ﭼﻬل ﺮ&= #65261;ﺯ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﮐﻪ ﻫﻨ&= #65262;ﺯ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻋﻠم اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺳﺎ= 5247;ﻚ ثباﺕ ﻭ ﺍﺳﺘﺤ@= 401;ﺎم ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺎ ﻫﺮ= ﺍﺳﺘﺪﻟﺎلی ﻤﺨﺎﻟﻒﻋﻘﻴﺪ= 5257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﭙ&#= 1587; ﺍﺯﭼﻠﻪ ﻧﺨﺴﺘ&#= 65268;ﻦ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺩﺭﺍ&#= 65187;ﻮﺍل ﺴﺎﻟﻚ ﺣتی ﺒﺪ= 5261;ﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ که ﺍﻭﺭﺍ &#= 65169;ﺎﻭﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﻠﺎ&#= 65239;ﻤﻨﺪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ می ﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﻄﺮ ﺗﺮک ﺴﻠ&= #65262;ک اﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﮕ&#= 65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺪﻋﺎ ﺑﺮ= ﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﻏﻴ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺪﻋﺎئی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم &#= 65198;ﺿﺎ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭ&#= 65257; ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ ﭼ&= #65260;ﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65203;ﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; اﻭ ﺍﺯﻃﺮﻑ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (ﺷﻬ= ;ﺮ) ﻳﺎ ﻣﺎﻩ سی ﺮﻭ&#= 65199; ﺍﺳﺖ. ﻭلی اﻳﻨ= 5184;ﺎ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯﺍﺳﺖ &= #65261;ﺣتی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﮔ&#= 65236;ﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ = ﺗﻨﻬﺎ 28 &= #65197;ﻭﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ. = ﻗﺒل اﺯ ﺧﻠﻘﺖ ﮐﻪ آ&#= 1601;رینش ﺟﺪﻳﺪ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭﺑ&#= 65166; ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯ&= #65257; ﺧﻠﻘﺖ ﻭ آفری = 6;ش ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65204;ﺎﻟک اﺳﺖ) ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺩ&= #65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﭙ&= #1587; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﺷ&#= 65176;ﻪ ﺭﺣﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴ&= #65236;ﺮﺳﺘﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺪﻋﺎ<s= pan lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﻫﺎ ﺭﺍ &= #65169;ﺒﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﺩ. ﻭلی ﺒﺮ&#= 1582;ی اﺯ ﺍﻥ ﺪﻋﺎﻫﺎ &= #65193;ﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ ﺑ= ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻮ&#= 65239;ﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ (ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺮ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک اﺳﺖ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺭﺍ&#= 65263; ﻔَﺮّ پادشاه&#= 1740; اﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ &= #65197;ﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﺑﺎﻟ&= #65166; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺍﮔﺮ &= #65165;ﻋﻤﺎل ﺴﺎﻟک ﺒﻮﺳﻴﻠ= 5258; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺻ= ;ﻌﻮﺩ ﺩﻋﺎ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﺤﻘق ﺪ&#= 65227;ﻮﺕ الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺳʋ= 66;ﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺩ= ;ﺍﻣﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺪ&#= 65227;ﻮﺕالهی ﺮﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﺎ ﻫ= ;ﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮ&= #65187;ﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺒﺮﺍﻯ (ﺷ= ﺪﻥ ﺒﺮﺗﺮ) ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑ= ;ﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ شانس ﺍʋ= 83;ﺮﺍﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭ&#= 65165;ﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﺒﻴﺎﺒﺪ. ﺭﺣم ﻤ&= #65166;ﺩﺭﻫﺎ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮﺷﺘ&#= 64405;ﺎﻥ ﻮ ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ خو= 583; را ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺮﺑ= 5268;ﺖ ﻭﭘﺮﻭﺭﺵ ﺟﺴم &#= 65184;ﻨﻴﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﻭلی اﻳﻥ ﺮﺣم ﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﻳ= ﺎ ﻭﺍﻟﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴ&#= 65253; ﺴﺎﻟک اﺳﺖ.ﻭﺗ= 5198;ک ﻨﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﻗﺒل اﺯ ﺣﺼﻮﻝ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻳﺎ ﺗﺮ&= #1705; اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻴ= ﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5198;ﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65194;ﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺘﻮﻗﻒ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل اﻭ ﻭآغاز ﺳﺮᥴ= 5;ﺯﻳﺮﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ مقا = 5; ﺮﻭح او می ﺑﺎﺷﺪ. ﮐ= 5258; ﺍﮔﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭ&= #65193;ﺗﺮ ﺳﺎﻟک ﻤﺘﻤﺮﺩ &#= 65175;ﻮﺑﻪ ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; شانس ﺟﺒﺮﺍﻥ ʌ= 56;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍ= ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺭﻭح ﺠ&#= 65256;ﻴﻥ ﺮﺍ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ = ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ ﮐﻪ = ﺍﻳﺎ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ = ﺩﺧﺘﺮ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻀ&= #65252;ﻥ ﻨﻈﺮﻳﻪﻋﻠمی A= 262; تَصوّرﺍﺕ ﻗﺪ= ﻳﻢ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣ= ﻮﻟﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻋﺮ&#= 65235;ﺎنی اﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻈﺮﻳ&#= 65258; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻣ&#= 65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮکی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #65212;ﺎﺣﺐ ﺭﺣم ﺴﺎﻟﻚ اﺯ= 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺁ&= #65267;ﺎ شایستگیهائ®= 0; ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺴﺎ&#= 65247;ک هست ﻭﺁﻳﺎ ﭘﺴA= 198; ﮐﺎﻣل ﻮ ﺁﺩم ﺼ&#= 65166;ﺣﺐ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩ = ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺰ&#= 65253; ( یا ذن ) ﻮﻏﻴﺮ ﻭ= ﺍﺻل ﻮﺑﺪﻭﻥ اثبا᥵= 3; ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺮﺩﺍﻧگی ﺨﻮA= 193; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺯ= ;ﻥ) ﻭﻣﺮﺩ ﺩﺭ قُر= 70;ن ﻮ حدیث ها ﺍثی= باﺕ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻥ ﻮ&#= 65267;ﺎ ﺣتی ﺴﺎﻟک ﻨﺒA= 262;ﺩﻥ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﻭ ﺷﻬﺮﺕﻫﺎ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﻨﻈ&= #65262;ﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻨﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧ&#= 65258; اکثریّت ﺯﻧﺎ&= #65253; ﻘﺪﺭﺕ سلوک الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍʋ= 97;ند ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﺮﺑ&= #65268;ﺖ ﻃﻔل ﻮ ﺯﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻮ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩ&= #65197;ﻯ ﺗﺎﺣﺪﻯ ﺠﺒﺮﺍ&#= 65253; ﺤﻴﻮﺍنی اﻳﻥ A= 256;ﻘﺺ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺩﺭ= ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴم اﺭﻭﺍح ﺪﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ= ﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒلی ﻴک اﻧﺴʋ= 66;ﻥ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻳک ﺒ&#= 65166;ﺭ ﺯﻥ ﻮ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻣ= ﺮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺕ. ﺍﻳ= ﻦ ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ هرﻓﺼل ﻨﻮعی ᥵= 0;ﺸﺮﻯ لاﺯم هستند. ﺗ= ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺒﻔﺼل &#= 65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗ&#= 65198; ﺭﻓﺖ. ﻭلی اﮔﺮ &#= 65169;ﺎ ﺳﻠﻮک الهی ﻮ ʋ= 65;ﺭﺍﺩﻯ ﺗﻠﺎﺵ ﺁﻏﺎﺯ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ ﻭﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﻭ ﻳﺎ ﺯﻥ ﺍﺧﺮﻳ= ﻥ ﺸﺎﻧﺴﻬﺎﻯ مُ= 40;سّر ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺶ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65199; ﺍﻳﻥ ﺴوآل ﻔﺮA= 207;ﺘﻪ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺑﻰ = ﻳﺎ ﭘﻴﺮ الهی که ا= ;ﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی پرسش اﺯ شایس&#= 1578;گی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﮑﻨﺪ. &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺳوآل کاﻣل ال&= #1607;ی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺨﺺ &= #65165;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ&= #64400;ﺎﻣﻞ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﻣﻮﻓق &#= 65170;ﺠﺬﺏ ﺷﺨﺺ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑ&= #65166;ﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ می ﭙﺮﺳﺪ ﺍﻳﻥ کاﺭﺍﻭ ﻭﺍﻳﻥ = 5204;ﻮﮊﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺻﺎﺣﺐ ش&#= 1575;نسی هست ﻳﺎﻧﻪ ؟ ﺑA= 166;ﺯ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺯ&#= 1602; ﻮ ﺍجَلّ ﻫﺎ ﺑA= 198;ﺍﻯ ﻴک ﺠﻨﻴﻥ ﻮﻳﺎ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩﺳﺮ&#= 65165;ﻧﻪﺍﻯ اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ال= 07;ی ﻮ ﻳک ﺪﻳﮑﺘﺎﺗ&#= 65262;ﺭﻯ ﻏﻴﺮ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧ&#= 65258; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&= #65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65256;ﻮﻳﺴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺻﻮﻟﺎ &= #65175;ﻮﻟﺪ ﻃﻔل ﻮ ﺟﻨﻴﻦ ﻭ&= #65267;ﺎ آغاز ﮐﺎﺭ ﺳﺎʌ= 47;ک ﺒﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴل ﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎ= ﻟک ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ ﻣﺮ&= #65187;ﻠﻪ شایستگی ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺟﺪﻳ&= #65194;ﻯ ﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﻧﮕﺎ&= #65257; ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳ= ﻠﻮک ﺒﺮﺗﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘ&#= 65198; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﺗﻠﺎﺵ ﺧﻮﺩ ﻭﺍ&= #65247;ﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤک الهی که ﺑﺮﺍﻯ همگا= ;ﻥ هست ﻣﻴﺘﻮﺍﻧʋ= 94; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻧ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻫﺮﻳک اﺯ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﺎﻟﻚ &= #64400;ﻪ مُربّی اﻣﺮﻭ&= #65199; ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ = ﺩﻋﺎ ﻭ ﺳوآل ﻣﺮﺗﺒA= 258; الهی ﺒﺮﺗﺮ ﻣʌ= 68;ﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ شایس= 8;گی ﺪﺭﺳﺎﻟک هست ʄ= 00;ﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺸﺮﻑ ﺑ&= #65268;ﺎﺑﺪ ﻳﺎﻧﻪ؟ ﻣﻮﻟﺎ &#= 65165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﭘﺎسخ ﺪﻋﺎ ﺭﺍ &#= 65169;ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺭﺣم ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐ&#= 65258; ﺟﻨﻴﻥ ﺸقی ﺒﺎ= 5207;ﺪ ﻳﺎ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨ&#= 65194;. ﻭﺳﭙس ﻣﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺭﺯﻕ ﻭﺍجَ= 604;ّ اﻭ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ &= #65169;ﻮﺩ (ﻳﻌنی ﭙﻴﺮ ﮐﺎ&#= 65251;ل اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟﻚ = ﺟﺪﻳﺪ ﭼﻪ شانسی ﻮﺍ᥸= 3;ﺘﻌﺪﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻭ = ﺳﻠﻮک ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍرد . = ﺁﻳﺎ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻭ ﺳﻌﺎ= ﺩﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ = ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭﺗﺎﭼﻪ ﻣﻘﺎمی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ &#= 65197;ﻭﺣﻴﻪ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻨﻴﺰ ﺑﻮʋ= 93;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻮﻟﺎ ﺍ= ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ اﻳﻥ ﺠﻨﻴﻥ ﻮ ﻳ&= #65166; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺩﻳﻥ = ﻮﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﻮﻯ = ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﻮﻯ ا&#= 65219;ﻠﺎع ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻓﺮﺷ= ﺘﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﻨ&= #65262;ﻳﺴﺪ ﻭﺳﭙس ﺭﻭح ﺴﺎ= 5247;ک ﻴﺎ ﺟﻨﻴﻥ ﻄﻔﻞ = ﺑﺮﺣم ﻤﺎﺩﺭ ﺑﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﺍﻧﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﭙس &= #65251;ﻮﻟﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮﺿﻮ&= #65225; (ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺭﻭح &= #65220;ﻔل ﻮﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ) همان ﻤﻨﻈﻮﺭا= ;لهی ﺪﺭ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی اﺳﺖ ﮐA= 258; می ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ= ﺎ ﺃﺻﺎﺏ ﻣﻥ ﻤﺼﻴ&= #1576;ة فی ﺍﻟﺎﺭﺽ ﻭﻟ= 5166;فی اﻧﻔﺴﮑﻢ ﺍلا = 17; فی کتاﺏ ﻣﻥ ﻘʋ= 70;ل ﺃﻥ ﻨﺒﺮﺃﻫﺎ ʌ= 59;ﺮ ﻧﻮع ﻤﺼﻴﺒتی A= 169;ﺮﺍﻯ ﺸﺨﺺ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ = ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻧﻔس &= #65261;ﺭﻭح ﺸﻤﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ = ﺍﺯ ﻗﺒل ﺪﺭج ﺸﺪﻩ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯﺗﻮ&= #65247;ﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﺩﺕ ﻃﻔﻞ = ﻭﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ (ﻣﺼﻴﺒﺖ) ﺑﻠﺎﻳ= ﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ = ﺳﺎﻟک اﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 04;هی اﺳﺖ. ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻧﻬﺎ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭلی ﺴﺮﻧﻮﺷت = 7;ا هماﻥ اﺳﺘﻌﺪᥴ= 5;ﺩﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﺍﻋﻤﺎل ﻤﻨفی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺮﺍ ﺭﻭﺍنی ﻨﺴ= 5170;ﺘﺎ ﭘﺎک ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی کمترﻯ ﺩﺍﺭﻧ᥷= 4;. (ﻣﺼﻴﺒﺖ) ﺍﺯ ﺍﺻﺎﺑﺖ ﻭ ﺑ= ﻬﺪﻑ ﻧﺸﺴﺘﻦ تیری ʄ= 00;ﻪ ﺑﺼﻮﺏ ﺷﺨصی ﺒ= 5220;ﻮﺭ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ فرستاده شده = 5169;ﺎﺷﺪ. (ﺍﻧﻔﺴﮑﻢ) ﺭﻭﺍ= ﻥ ﻮﻧﻔس ﺷﻤﺎ ﻭﻫ&#= 65252;ﺎﻥ ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻧﺴﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﺮﻭ= 581; اﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻔس ﻣ&#= 65220;ﻤﺌﻨﻪ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻨﺎﺧﻮ&= #65193; ﺍﮔﺎﻩ ﻭ ﮊﻧﺘک &= #65198;ﻭحی هرﮐس ﻣﻴﺒﺎﺷʋ= 94;. ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ ﺍثاﺭ ﻣﻨفی ﺪʋ= 97; ﺳﻠﻮﻙ ﺭفع همین اثا&#= 65197; ﺍﻧﺤﺮﺍفی ﻤﻮA= 183;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ= ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣ= ﺠﺎﺯﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ الهی ﻮ A= 255;ﻴﻚ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ = ﻨﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﮐﻪ قُرآن ﺁﻧ᥷= 8;ﺍ (ﻧﻔس أمّاره) ᥾= 7;ﺎ ﺭﻭج ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﻴﻨﺎﻣﺪ. ﻭﺳﭙس ﺳﺎﻟﻚ ﺍ&#= 65199; (ﻧﻔس لوّامه ) به (ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌ= 5256;ﻪ) ﻭ به (ﻧﻔس ﻣﻠه= 605;ه ) ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺮﺳﺪ که روانی اله= 740; یافته است .ﺑﺎ= ﺯ(ﺍﻧﻔﺴﮑﻢ) ﻳﻌﻨﻰﺩﺭ ﺧﻮﺩ&#= 65175;ﺎﻥ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭج مادی ابژکتی= 08; اﺯ ﻭﺟﻮﺩ سالª= 5; موفق ﺒﺎﺷﺪ. ﺩA= 197; ﮐﺘﺎﺏﻳﺎ ﺩﺭ ﻧ&= #65262;ﺷﺘﻪﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﮊﻧ&= #65176;ک ﺮﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﺎ ﺧﻮ= ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍ&#= 65253; ﺒﻨﺤﻮﻯ اﺯﻧﻮ= 5207;ﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻨﺎم ﺒُﺮ= 5193;. ﻭﻟﻰ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻠ&= #65262;ک الهی اﺳﺖﻫﺮﮐ= ;س ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ &= #1587;لوک الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺒﺪﻫﺪ ﻣﺤﻮ آث= 575;ﺭ ﻗﺒلی ﻮ ﺑﺪ ﻭﻳ&#= 65166; بت ثبت آثاﺭ ﻧ= ﻴکوی ﺠﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ = ﺮﻭح ﻴﺎ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔ&= #65166;ﻩ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺮﻭح ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎ&#= 65247;ﻚ ﺩﺭ (ﺭﻭٴﻴﺎ)ﻫﺎ&= #65263; ﺼﺎﺩﻗﻪ ﺧﻮﺩ ﻫ&= #65256;ﮕﺎم ﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻗﺎﺑ&#= 65246; ﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﻏ&= #65268;ﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ (ﺍ= َﺣﻠﺎﻡ) ﻭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65268;ﻄﺎنی ﻮ ﺷﻬﻮﺍنی ﺨﻮ= 5193; ﻭﺍﻗﻊ و ﻭ ﺃﺻل &= #65196;ﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣ&= #65224;ﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺍ= ﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮﻫﺎ ﻣﻮ&#= 65247;ﺎ ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﻧﻈﺮ&= #65267;ﻪ ﻋﻠمی ﺰﻣﺎﻧﻬA= 166;ﻯ ﻘﺒلی ﺮﺍ ﺩﺍﺭ= 5193; ﻭلی اﻣﺮﻭﺯ ﻣA= 268;ﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋ&#= 65248;می ﺠﺪﻳﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎ&#= 65193;ﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻴﺎﻥ عرﻓﺎنی ﻮ ﺳﻤʋ= 70;ﻮﻟﻴک ﻨﻤﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ ﻤ= ثال اﻳﻥ ﻨﻮﻳﺴﻨﺪ= 5257; ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی A= 194;ﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﮑﻤﺎﻟﺎتی ﻤA= 268;ﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻌﺪﺍ = ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﺻﻔ&= #65166;ﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﮐﻤﺎﻟ&#= 65166;ﺕ ﺗﺎﺯﻩ پدر ﻭ ﻣ= 5166;ﺩﺭ ﻭ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻫﺮ= ﺩﻭ ﮐﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﻄ&#= 65236;ل ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ. ﻭ (ﻓﺼل ﺠﺪﻳﺪ ﻧ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ) ﺑﻮﺟﻮﺩ = ﻣﻴﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ = ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻳﻥ ﻄﻔﻞ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﭙﻴﺪﺍﻳﺶ ﻓﺼ&#= 1604; ﻨﻮعی ﺮﺍﻳج ﺒA= 208;ﺮﻯ) ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻫﻤﺎﻥ عاﻣلی که ثاﻳﻌﻪﺍﻯ ʋ= 98;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺟ&#= 65260;ﺎﻥ ﭙﺎﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﺗﮑ&= #65166;ﻣل ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﺭﻭﺍح ﺒﺎ &#= 65235;ﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒ= 5260;ﺘﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍ&#= 1605; ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺤﻘA= 268;ﺮ ﺗﺮﻯ ﺪﺭ ﻳک ﻘﻮ&= #1605; ﺮﺍﻳج ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺗﺎ ﺑﮑلی اﻳﻦ = 5239;ﻮم ﻮﻧﮋﺍﺩ ﺍﺯ ﺻﺤ&= #65256;ﻪ ﻫﺴتی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5166;ﺭج گرﺩﺩ. ﻭ ﺍﺭﻭﺍ&#= 1581; ﻔﺮﺩﻯ اﻧﻬﺎ ﺑ&#= 65252;ﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﮑ= ;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﻤﺠﺪﺩʌ= 63; ﺒﺎﺯ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒ&#= 65166;ﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ عکس آن نیز بتدری= 580; نوع برتری که &#= 1601;وق بشری میخوان= 40;م در جهان پیدا میشود گوئی تکاملات روح= 40; سالکان موفق منجر بانقلابات ژ= 06;تیکی روحی میشود ک= 607; مدام برُشد خود ادامه میدهی و بتعک= 587; ژنتیک جسمی د= 585; کروموسومها®= 0; بدن انسان که فرسودگی دار= 06;د ولی تکامل ندارند.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1713 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺿ= 5166; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ155ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔ&#= 65176;ﻨﺪ ﻓﻠﺎنی هلاک ﺸ= ;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﻮ&= #64380;ﻨﺎﻥ گناهانی کرﺩ= 5257; ﺍﺳﺖ (ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﻣﺮگ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ &= #65259;ﻤﻪ ﻫﻠﺎﻙ ﻣﻴﺸﻮﻧ&#= 65194; ﻭ ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﺑ= ﻠﮑﻪ ﻫﻠﺎﮐﺖ ﻗﻬﻘﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮﻭﺡ انسان ﻭج= ;َهَنّمی ﺸﺪﻥ در نسخ ومسخ ﺒﺠﺎﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ برتر جستن ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﭼﻮﻥ اﻳﻥ ﺸﺨ<sp= an lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt'>ﺺ ﺧﻮﺩ &= #65203;ﺎﻟک ﺒﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺣ&= #65262;ﺍل ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﻣﻄ&= #1604;ع ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭل&= #1740; ﺒﺎ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﻳﺎ ﺣﺴﻮﺩﺍن ﻭ &= #65191;ﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺒ= ;ل ﻨﺠﺎ ﻭﻟﺎ ﻳﺨﺘ&= #1605; اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎلی عمله ﺍﻟّﺎ ﺑᥴ= 6;ﻟﺤُﺴﻨﻰ ﻭ ﺳﻴﻤﺤﻮ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﻋﻨﻪ ﺍﻟﺴﻴّﺌ= 5166;ﺕ ﻭﻳﺒﺪﻟﻬﺎ ﻟﻪ &= #65187;َﺴَﻨﺎﺕ ﺍﻧّﻪ ﮐﺎﻥ ﻤﺮ&#= 1617;ة ﻳﻤﺮ فی اﻟﻄﺮA= 267;ق عرﺽ ﻟﻪ ﻣﻮٴﻤA= 254; ﻗﺪ ﺍﻧﮑﺸﻒ ﻋﻮ&= #65197;ﺗﻪ ﻭﻫﻮ ﻟﺎ ﻳﺸﻌﺮ = ﻓﺴﺘﺮﻫﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﻟم ﻴﺨ&#= 65170;ﺮﻩ ﺑﻬﺎ ﻣﺨﺎفة ﺃ= 5253; ﻳﺨﺠﻞ ثمّ اﻥ A= 196;ﻟک اﻟﻤﻮٴﻤﻥ عر᥻= 5;ﻪ فی ﻤﻬﻮﺍﻩ ﻓﻘ= 5166;ل اﻟﻠﻪ ﺃﺟﺰل اA= 247;ﻠﻪ ﻟک اﻟثوﺍﺏ ﻭ A= 155;ﮐﺮم ﻠک اﻟﻤﺂﺏ ﻭ ﻟ&#= 65166; ﻧﺎﻗﺸک اﻟﺤﺴA= 166;ﺏ ﻓﺎﺳﺘﺠﺎﺏ ﺍﻟ&#= 65248;ﻪ ﻟﻪ ﻓﻴﻪ ﻓﻬﺬﺍ = ﺍﻟﻌﺒﺪ ﻟﺎ ﻳﺨﺘم ﻠﻪ ﺍ&= #65247;ّﺎ ﺑﺨﻴﺮ ﺩﻋاءا A= 196;ﻟک اﻟﻤﻮٴﻤﻦ ﻓﺎA= 175;ّﺼل ﻘﻮل ﺮﺳﻮل اﻟA= 248;ﻪ ﺑﻬﺬﺍ ﺍﻟﺮجَ= 04;ّ ﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﺃﻧﺎﺏ = ﻭ ﺃﻗﺒل الی ﻄﺎŸ= 3;ة ﺍﻟﻠﻪعَزّ ﻭ ž= 0;َلّ ﻓﻠم ﻴﺄﺕ ﻋﻠﻴ&#= 65258; ﺳبعة ﺍﻳّﺎﻡ ž= 1;تّی ﻏﻴّﺮﻋلی ﺴﺮž= 1; اﻟﻤﺪﻳنة ﻓﻮʋ= 83;ّﻪ ﺭﺳﻮل اﻟﻠﻪ ف= 40; ﺃثرﻫم ﺠﻤﺎعة ﺫﻟک اʌ= 47;ﺮجَلّ ﺃﺣﺪﻫم ﻔﺎﺳﺘ= 5208;ﻬﺪ ﻓﻴﻬم ﻭلی ﺪﺭ= ﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍ&= #65261; ﺍﻧﺴﺎنی ﻨﺠﺎA= 173; ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ( ﮐ= ;ﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ &= #65261; ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮک &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﻣﻌﺼ&#= 65262;م اﺯ ﻫﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭﻣﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ الهی گرﺩﻳﺪﻩ= ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻃ&= #65248;ﺎع اﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﻠ= 5262;کی اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺩﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﺍﺳﺖ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺧﺘم ﻮ ﭘﺎﻳﺎﻥ کاﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﻧﻴ= 705;ی ﻮ (ﺣُﺴﻨﻰ) ﺍﺳﺖ= . (ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﺤﺴ&#= 65268;ﻥ ﻮ ﻧﻴکی ﺮﻭﺍﻥ &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ کامل الهی ﺒﻮﺩﻩ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ گناﻩ ﻭA= 191;ﻄﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋ&= #65268;ﺪ ﺩﺭس ﺍﻣﻮﺯﻧﺪ= 5257;ﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ. = ﻭ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎح ﺒﺎ= 5227;ﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﺩ. ﻭﺍﻳﻥ ﺼﻔﺖ ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔ&= #65256;ﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﻓﮑ= ﺮ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. (ﺣُﺴﻨﺎ) ﻳﻌنی &#= 65176;ﮑﺎﻣل ﻮ سلوک الهی ﻭ= ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺍﺳ&= #65174;. (ﺧﺘﻢ) الهی ﻴﻌ= 5256;ﻰ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻥ &= #65262; ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ ﺮﺳﺎ&#= 65255;ﺪﻥ ﺤﺎل اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺣﺎل ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺒﻨﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍ&#= 65253; ﺒﺮﺳﺪ) ﭘﻴﺎﻣﺒ&= #65198; ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﺤﻮ ﺳﻴ= ّﺌﺎﺕ ﻭ ﺯﺷﺘﻴﻬﺎ ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﺗﺒ&= #65194;ﻳل ﺒﺤَﺴَﻨﺎﺕ ﻭA= 255;ﻴکی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﻣ= ﻌﺼﻮم از هر ﮔﻨﺎهی ᥽= 2;ﻴﺸﻮﺩ ﺣتی اﮔﺮ ﮐﺎﺭA= 259;ﺎﻯ گناﻩ ﺩﻭﺭﻩ ﺳA= 248;ﻮک ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﻣﺤﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ نَفس ﺑﻮﺳﻴﻠ᥽= 8; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺧﻮﺩ کا&#= 1605;ل الهی ﻋﺒﺮﺕ ﺍʋ= 99; ﺧﻄﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍ&= #65253; ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺗﺒ&#= 65194;ﻳل ﺒﺤَﺴَﻨﺎﺕ ﻳA= 228;نی ﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ &= #65255;ﻴک اﺳﺖ. ﻭﺣتی ﺒﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﮐمی ﻮﮐﻴفی گناﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠʌ= 64; ثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﺒﻌA= 194;ﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧ= ﺴﺎﻥ هرﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﻗ= 5170;لی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ شانس ﺗʌ= 62;ﺑﻪ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮ&= #1705; اﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺳﺨ&= #65174; ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193; ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ &= #1575;لهی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65197;ﻭﺍﻥ ﭙُﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65261; ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﺩ. ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐسی &#= 65220;ﺎﻗﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮک &#= 65176;ﺎ ﺍﺧﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ = ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﮔﻨﺎ&#= 65259;ﺎﻥ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﺎﺗﻮ&#= 65165;ﻥ ﺘﺮ ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫ= ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &#= 65175;ﻮضیح ﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﻠ&= #65174; ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; با بوذن گناﻫ&#= 65166;ﻥ اﻭ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐ&#= 65258; ﺭﻭﺯﻯ ﻮﻯ ﻤﻮٴ&#= 65252;نی ﺮﺍ (ﺳﺎﻟکی که = 5203;ﺨﺖ ﺩﺭ ﻋﺎﻟم ﺘﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻮ= ﺟﻪ ﺑﺘﻥ ﺨﻮﺩ ﻧﺪﺍ&= #65207;ﺖ) ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﻋﻮﺭﺕ = ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﻭل&#= 1740; ﺒﻮﻯ ﺘﺬﮐﺮ ﻧﺪ&= #65165;ﺩ ﻭ ﭘﻮثاﻧﻴﺪ. ﮐ&#= 65258; ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺧﺠﺎﻟ&#= 65174; ﺑﮑﺸﺪ. (ﻣﻮٴﻤﻦ)= ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟک اﻭم کنندﻩ ﺍﺳﺖ ﮐʌ= 58; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺪﺍﻭم &#= 65192;ﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ &= #65262; ﺗﻤﺮﮐﺰو تئوسۀ ﺩﺭ ﻭﺍ᥸= 3;ﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺧﺒʋ= 98;ﻯ اﺯﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩ= 5263; ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺗﺬﮐ&= #65198; ﺍﻭ ﺑﺎﻋث ﺧﺎﺭ&#= 1580; ﻨﻤﻮﺩﻥ اﻭ ﺍﺯ&#= 65187;ﺎل ﺨﻠﺴﻪ ﺍﻭ ﺧﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﻌﺪﺍ &= #64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﺒ&#= 1570;ﺭﺯﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ به (ﻣَﻬﻮﺍﻩ) ﺟ&#= 65166;ﻯ هوﺍ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ اله= 40; ﺨﻮﻳﺶ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻮﻯ ﮔﻔ&= #65174; ﮐﻪ ﺁﻧﺮﻭﺯ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺤﺎلی ﺪﺍﺷﺘﻪ = 5261;ﻋﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ که ﺒﻮﻯ اﻃﻠﺎ= 93; ﻨﺪﺍﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨک ا= 5267;ﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻧﺠﺎ&#= 65173; ﺳﻠﻮکی ﻴﺎﻓﺘA= 258; ﻭ ﺑﺎﺭﺯﻭﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺑﺤﺎ&#= 1604; عاﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﻳﺶ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭﺍ&#= 65219;ﻠﺎع ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﻋ&= #65262;ﺭﺕ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﻋﻴﺐ ﻭ = ﻧﻘﺺ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺩﺭﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﻭلی &#= 65256;ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﺣ= ﻮﺍل آﻥ ﺮﻭﺯ ﺧﺎﺭج &#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﭘس ﺑگفته ﭘﻴᥴ= 6;ﻣﺒﺮ ﺍﻥ ﻤﻮٴﻤﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺸﺨ&#= 65210; ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻴﺎﻓﺘ&#= 65258; ﺩﻋﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐ= ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭ&#= 65165; ثوﺍﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍA= 253; ﻮﺟﺰﻳل ﺒﺪﻫﺪ. &= #65261; ﻣﺂﺏ ﻭ ﺍﻧﻘﻠﺎ&= #65167; ﺑﻌﺪﻯ ﺤﺎﻝ ﻭ ﺟ= ﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﻮﺭﺍ &= #65169;ﺎ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻓ&= #65200;ﻭﺩ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭم ک= 07; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺤﺴﺎﺏ &= #65255;ﮑﺸﺪ ( ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﺤ= ﺎﺳﺒﻪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧ&= #65208;ﻮﻯ ﻭلی ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ &#= 65203;ﻠﻮﻙ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ اله®= 0; ﺒﺎ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ا= 604;هی ﻮﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65169;ﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣ= ﺤﺎﺳﺒﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ال= 607;ی اﺭﺗﺒﺎطی ﺒﺪʌ= 27;ﺎﻯ کسی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ= 04;ی اﻧﺴﺎﻥ کاﻣل ʌ= 56;ﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﻌﺼ&= #65262;ﻡ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪﺍﻯ ﻫ&#= 1605; ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ اﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﻨﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣل= 740; اﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﺑﻰ ﭼﻨﻴﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎ&= #65247;کی ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻭﺭﺍ ﻫ= ﺪﺍﻳت هاﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎﺗA= 264; ﻭ ﺗﻌﻠﻴم ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻬﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4;. ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺍﻭﺭﺍ &= #65199;ﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﺶ ﻣﺮ&= #65175;ﻔﻊ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺒﺨ&#= 65166;ﻃﺮ ﺁﻥ عملا اﻣﺘ᥽= 6;ﺎع از ﺍﺯﺍﺭ ﻭ ﺷﺮ&#= 65251;ﻨﺪﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺴﻴﮑﻪ &= #65169;ﻌﺪﺍ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺭﺍ ﻧ= ﻴﺰ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻭ ﮐﻤک کرﺩ.ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ = 5165;ﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺩﻋﺎﻯ ﻤﻮ&= #1652;ﻤﻥ کاﻣل ﺸﺪﻩ ﺭﺍ = 5169;ﺮﺍﻯ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﭘﺮﺩ&#= 65257; ﭘﻮﺵ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑ&#= 65174; ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﭘﺬﻳﺮ&= #65235;ﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺨ&= #65210; ﻫﺮ ﮐﺎﺭﺵﺣتی = 575;ﮔﺮ ﺑﺪ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻨ= ﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑ&= #65228;ﺎﻗﺒﺖ ﺧﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺩﻋﺎﻯ ﺁﻥ ﻤﻮٴ&#= 65252;ﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻥ= ﺸﺨﺺ ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 1705; هم ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣ&#= 65194;ﺍم ﺪﺭ ﺣﺎل گناﻩ A= 165;ﺳﺖ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺩﻋﺎ&#= 65263; ﻴک ﻤﻮٴﻤﻥ ﺤﺘ= 5264; ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﻤﻴﺮ&#= 65203;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ = ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﻣﻮٴﻤﻥ ﺴﻠﻮک = 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭلی ﺤﺪﻳث ﻣﻴA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﺍﻫﻤﻴت ﺪﻋﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺮﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ. ﺭ= ﺍﻭﻯ ﭙس ﺍﺯ ﺍﻳﻥ گفته ﭘﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﻥ ﺸﺨﺺ ﻣﻮﺭﺩ = ﺩﻋﺎﻯ ﻤﻮٴﻤﻦ ﭼﻨﺎﻥ &#= 65194;ﺭﻋﻴﺐ ﭘﻮشی ﻤﻮثّر ᥾= 1;ﺍﻗﻊ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮ&= #65193; ﻭﺍﻧﺎﺑﻪ ﻭ ﺳﻠ&= #65262;ک ﻨﻤﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻭﺭﺍ &= #64344;ﺬﻳﺮﻓﺖ ﻭﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﺑﻌ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪ= ﺭﻭﺍﺯﻩ ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭ&= #65203;ﺎﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮ&#= 65263; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺟﻨگ ﺪ&#= 65197; ﻳک ﻤﺎﻣﻮﺭﻳﺖ &#= 65197;ﺍ ﺑﻮﻯ ﺪﺍﺩ ﻓﻮﺭ&= #65165; ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻭﻳ&#= 1705;ی اﺯ ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ ا= 5253; ﺟﻨگ ﺸﺪ. (ﻣﻨﻈﻮ= ﺭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ = ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک آﻣ&#= 65166;ﺩگی ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮگ قب= 04; اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻓﺪﺍ شدن ﺪﺭﺍﻳﻥ ﺠA= 256;ﮓ ﺗﺮک ﺪﻧﻴﺎ ﻭﺑ&#= 65208;ﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﻘﺎ&= #65163;م ﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒ= ;ﺎﺯﮔﺸتی ﺒﺨﻠق ﻨﺪﺍﺷﺖ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم عرش رحمان ﻨﺮﺳﻴﺪ= ;. ﻭلی ﺒﺪﺭﻭﺍﺯﻩ (ﻣﺪ&= #65267;ﻨﻪ ) ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (ﺩﻳ᥽= 3; ﻮﺭﺯﻯ) وولایت ﻭﻧﺠﺎ= ﺕ ﻭ ﻣﺮﺯ ﻋﻘل کل= 616; الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯﮔﺸﺘ@= 405;ﺎﻥ ﺒﺨﻠق ﺒﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻫﻔﺘم عرش ﺭﺣʌ= 52;ﺎﻥ ﺒﺎ ﭼﻨﻴﻥ عقل= 40; الهی ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺪﻳﻨ&= #65258; ﻓﺎﺿﻠﻪ ﺣﻘﻴﻘ&#= 65174; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮ&#= 65255;ﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔ&= #65174; ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻫﻔﺖ (ﻳ= ;ﻮم اﻟﻠﻪ) ﻭ ﺭﻭﺯﻫ&= #65166;ﻯ الهی ﻤﻄﺮح اﺳ= ;ﺖ ﺗﺎ ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ ﻓ&= #65166;ﺿﻠﻪ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳ&#= 65268;ﺪ. (ﺍﺗﺼل ﻘﻮل ﺮﺳ&#= 65262;ل اﻟﻠﻪ) ﻳﻌﻨﻰ ﺩ&= #65197; ﺧﻠﺴﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65261;ﺩﺭ ﺗﻤﺎس ﻭ ﺗﻤﺮﮐ&#= 65200; ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﺸﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺍﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺎ ﺭ= ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; ﻫﺮ کامل الهی = ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ که ﻓ&#= 65198;ﺳﺘﺎﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; اﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ = 5165;ﻧﺠﺎم گرﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐ&#= 65166;ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﭙʌ= 68;ﺮﻭﺍﻥ عاﻣل آﻧﻬﺎ ﺭʌ= 03;ﻮلی اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. &= #65261;ﺣتی ﻨﻘﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65261; نبوّت ﺭﺍ ﺑﺮᥴ= 5;ﻯ ﺁﻥ ﺴﺎﻟک اﻳﻔ= 5166; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺮﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑ&= #65198;ﺗﺮالهی ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. (ﺍﺳ= ﺘﺸﻬﺪ) ﺩﺭﺟﻨگ ﺒﺸﻬﺎ= 5193;ﺕ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;نی ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی = 5215;ﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم &= #65198;ﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ هر ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨجَم A= 212;ﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﻮﺣ= 8;ی ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ﺘﻤﺎم ﻤ= 5268;ﺸﻮﺩ. ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻴﻤ&= #65166;ﻧﻨﺪ ﺗﺎ مَشیّت ال&= #1607;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65166;ﺋم ﺪﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺩﺳ&#= 65174; ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒ&#= 65166;ﻧﻪ ﻣﺮگ ﻘﺒل ازﻣʋ= 98;گ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﺑ= ﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺗ= ﻤﺎم ﺠﻨﮕﻬﺎﻯ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﺩﺭ ﻏﺰﻭﺍﺕ ﺍﻭ = ﮔﺮﭼﻪ ﺍثاﺭ ﺳﻴﺎسی ʌ= 62; ﺑﺮﺍﻯ ﺘثبیت ﺩﻳﺎﻧ᥵= 4; جدید ﻣﺤﻤﺪ ﺭʋ= 65; ﺩﺍﺷﺖ ﻭلی ﺼﺤﻨﻪ ﺍﺯ= 5251;ﺎﻳﺶ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺒﻮﺩ &= #64344;س ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍ&#= 65251;ﺎﻣﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻮﮐﺎﻣﻠ&#= 65166;ﻥ اﻟﻬﻰ زنده ﺑ᥷= 8;ﺍﻯ ﺪﻓﺎع اﻭ ﻃﺮﻳ= 5240;ﺖ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻤ&= #65166;نی ﺨﻮﺩ ﭼﻨﻴﻥ ﺪﺳ&= #65176;ﻮﺭ ﺟﻨگ ﺪﻓﺎعی ﻮ = 5207;ﻬﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ= لی ﻤﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺪ&= #65261;ﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﺠﻨﮕﻰ ﺳ&= #65166;ﻟکی ﺪﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺨﺎ&= #65211;ﻰ ﭼﻮﻥ اﻧﻘﻠﺎﺑ= 5166;ﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎعی اﻣʋ= 66;ﺩﮔﻰ ﻗﺒﻮل ﻤﺮگ ﺮﺍ &#= 65255;ﺸﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ ﻭﻣثلا A= 169;ﺪﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ ﺧﻄﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ = ﺧﻄﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; اﻭ ﻗﻄﻌﻰ ﺑﻨﻈ&#= 65198; ﻣﻴﺮﺳﺪ..(ﺍﺟﺰل اﻟﻠﻪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺟﺰﻳل ﻮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺟ= ﺰﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﺑ= ﺼﻮﺭﺕ ﮔسیل ﻮ ﺳﻴل ﺒA= 194;ﻫﺪ. (ثوﺍﺏ) ﻧﻴﺰ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻧﻴک اﻟﻬﻰ ﻭﻫ= 5252;ﺎﻥ ثوﺏ ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻫ= 5254; ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ فوق بشری اﻳﻨﺪﻩ ᥾= 1;ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﻔﺼل = 5256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ ﻭلی ع= 75;ﻣل ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺍ&= #65191;ﺮﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪﺍ ﺭﺟﻌﺖ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺘﮑﻤﻴل اﻳﻥ ﻮ= 5223;ﻴﻔﻪ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻤﺤﺎﺳﺒﻪ اله®= 0; ﺪﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳ= 5166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺤﺸﺮ ﻗﻴﺎ&= #65251;ﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻌﻴﻥ = ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261; ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍﻫﺎﻯ اﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎ&= #65251;ﻠﺎﻥ ﻮﺍﺻل ﺒﻘﺎﺋﻢ &#= 65193;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 1602; ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮﻧﻮع گناهی ﻤﻌﺼﻮم= ﻮ ﻣﺼﻮﻥ هستند. ʄ= 04;ﻨﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎنع ﺘ= 5262;ﻓﻴﻘﺎﺕ ﺳﻠﻮکی سالک ا= ﺳﺖ. ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮ ﻣﺎﻧعی ﺒﺮﺍﻯ = 575;ﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = (ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ) ﭘﺎسخ ﻤﻮﺟﺐ ﻭ= 5251;ثبت ﻭ ﺍﻳﺠﺎبی ال = 7;ی اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭙ&= #65196;ﻳﺮﺵ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴ&#= 65170;ﺎﺷﺪ. (ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻮ= ;ﺑﺪ ﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﻣطیّ= 93; ﺴﺮ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﻭﺩﺭ ﻋ&= #65170;ﻮﺩﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧ= ﺪﺍ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ مُر= 76;ّی الهی ﺨﻮﺩ ﺍﺑʋ= 76;ﺪﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﺧﻴﺮ ﻧﻴکی اﺳﺖ ﻭﺧA= 262;ﺑﻰ ﻭلی همیشه ﻣﻨ= ﻈﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 1587;لوک الهی ﻭ ﺗﻮﻓﻴ = 2; کسب ﺷﻬﻮﺩ تجل= ;ّیات الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﻣﻮٴﻤﻦ) ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺍﻭم &#= 65262; سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ س= لوک الهی ﺨﻮﺩ ﺑﻨʌ= 60;ﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ = ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﻚ ﻓ= ﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﺣﺎل اﻭم ﻮ &#= 65259;ﻤّﺖ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻴ&= #65200; ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺤتی = 575;ﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﻣﺼﻮ&= #65253; هستندﻭﻳﺎ ﺍﻧ= ;ﻘﺪﺭﻋﺒﺮﺕ ﻭﺑﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺧﻄ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ و دﻴﮕﻴﺮ= 575;ن ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﺍ= 5227;ﻤﺎل ثواﺏ ﭼﻨﻴﻥ اثرﻯ ﺮﺍ ﻧﻤﻴA= 194;ﻫﻨﺪ. ﻭ (ﺍﺗﺼﺎﻝ) ﻳﺎﺻ= ;ﻠﻪ ﻫﻤان ﺼﻠﺎﺕ ﻳ= 5166; ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ = ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭﺗﻤ&#= 65166;س ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ ﻭ= ﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ آغاز ﺍʋ= 99; ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻮﺳﭙس ﺩ= 5267;ﮕﺮﺳﻤﺒﻮﻟﻬᥴ= 6;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. (ﺍ= ﻧﺎﺏ) ﺍﻧﺎﺑﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ = ﻗﺼﺪ ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﻭﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﻮﭘﻨﺎﻩ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺩ. ﻭ ﺑ= 5252;ﻘﺼﺪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺳʌ= 68;ﺪ. (ﺳبعة ﺍﻳﺎﻡ) ﻳ&#= 65166; ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﻫﻤﺎ&= #65253; هفت ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻫ= 5236;ﺖ ﺍﻭم ﻮﻫﻔﺖ ﺭﻭ&#= 65199; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻏﻴﺮعل= ;یّ ﺴﺮح اﻟﻤﺪﻳﻨA= 258;) ﻳﻮﺭﺵ ﺑﺮ ﺩﺭʌ= 61;ﺍﺯﻩ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺍﺯﻃﺮ&#= 65233; ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺼﻮﺭ&#= 65173; ﮔﺮﻓﺖ ﻭﺑﺎﺯ ﺑ&= #65252;ﻌنی ﺪﺭ ﺣﺎﻝ (ﻣﺪﻳﻨ= ﻪ ﻭ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ) ﺑ= ﻮﺩﻥ ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ= ﻣﻨﺠﺮ به (ﺗﺴﺮﻳﺢ) ﻭ ﺍ= ﺯﺍﺩ ﺷﺪﻥ اﺯ ﺧﺪﻣﺖ &= #65261; ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻭ ﮔﺮ&= #65193;ﻳﺪ. ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﭘس ﺍﺯﭘﺎﻳﺎﻥ اﻧﺠﺎم ﻮﻇﻴﻔA= 258; ﻣﺮﺧص ﻣﻴﮕﺮﺩ= 5193; ﻭﺗﺴﺮﻳح ﻤﻴﺸ= 5262;ﺩ. (فی ﺃثرﻫﻢ) ﺑﺪ= 5255;ﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﻭﺑﺎ ﺳع= 740; ﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ= ﻤﺮﺍﺣل ﺴﻠﻮﮐﻰﻣﺎﻣﻮ= 5197; ﺟﻬﺎﺩ ﻭ ﺷﻬﺎﺩ&= #65173; ﺟﻨگی ﺸﺪ. ﮐﻪ ش&#= 1575;هدﺍﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮ&#= 65263; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩ&#= 65165;ﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﺪﺍﺭ &= #65187;تمی ﻘﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﻧﺪ. = ﻭمَشیّت الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺸʌ= 60;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺪﻳﮕﺮﺍ= 5253; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻌثت = 5261; ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻧﺎ&#= 65253; ﺒﺨﻠق اﺳﺖ ﻭﻟ= 5196;ﺍ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻋﺮﻓﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻪ ﺩ&= #65197; ﺯﻣﺎﻥ ﺤﻴﺎﺗﺶ &= #65261;ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘس ﺍﺯ &= #65261;ﻓﺎﺗﺶ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄ&= #65236;ﻮﻯ ﻴکی اﺯ ﻣﻬﻤﺘA= 198;ﻳﻥ ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﻣﺮگ ﻘﺒل اﺯﻣA= 198;ﮒ ﺑﺴﺘﻪ ﺑمَشیّ= ;ت ﺳﺎﻟک ﻮ ﮐﻤک ﺨ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ مَشی¡= 7;ت ﺍﺳﺖ ﻭﺟﺎﻯ ﺪﻋ&= #65166;ﻯ ﭙﻴﺮ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐ&= #65258; ﺑﭽﻨﻴﻥ اﺧﺘﻴ= 5166;ﺭ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺑﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻄﺮ ﺍ&#= 65199; ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ هم= 607; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ و ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺗﺎ ﺍﺧ= ﺮ ﻋﻤﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺩﺳﺖ ﺑﻌﺼﺎ ﻭ ﺑ= ﺪﻭﻥ گناه ﻭ ﺍﺩﺍﻣʌ= 58; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ.<o:p></o:p></span= > حدی&= #1579; 1714 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ156 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﭙﺮﺳﻴﺪ &#= 64380;ﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺷﻘﺎﻭ&= #65173; ﺑﺮﺍﻯ اﻫل ﻤﻌ= 5212;ﻴﺖ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻨ&= #65184;ﺮﺷﺪ ﺩﺭﻋﻠم الهی ᥵= 0;ﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ &= #65227;ﺬﺍﺏ ﻭﻋﺪم ﺘﻮﻓﻴق = 4345;ﻴﺶ ﺑﻴنی ﺴﺮﻧﻮﺷ= 78;ی ﺒﺸﻮﺩ (ﺍﻫل ﻤﻌ&= #65212;ﻴﺖ ﻣﺘﻤﺮﺩﺍﻥ اﺯ &#= 65203;ﻠﻮﻙ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻣﺮ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک = 5170;ﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺰﻣﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﮔﻨﺎA= 257; ﻫم ﻨﮑﻨﻨﺪ ﺷﺮ&#= 1705; ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺷ= ﻘﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺸق&#= 1740;ّ ﻮ ﮔﺮﺩﻥکش ﻋﺬ= 5165;ﺏ ﺑﻌﺪﻯ ﺠﻬﻨمی = 5194;ﺍﺭﺩ ﻭلی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 204;ﺘﻪ سلوک الهی کن= 583; ﻭﺑﻄﻮﺭ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;تی ﻤﺠﺒﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩ&#= 65257; ﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ ﮔﺮﺩ&= #65193;. ﻣﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮخی هنوﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠʋ= 66;ﺕ ﺍﺯلی کافی ﻮ ᥻= 5;ﺼل ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻨ&#= 65166;ﺳﺐ سلوک الهی ﺮﺍ = ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻘ= ﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺖ &= #65219;ﺒیعی ﺒﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﻥ ﺤ&= #65194; ﺩﺭک اﻫﻤﻴﺖ س= 04;وک الهی ﻤﻴﺮﺳﻨ᥷= 4;. ﻭلی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث &= #65203;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎ = ﭘﻴﺮﻯ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳ= ﺎ ﺑﺎﺩل ﺴﺮﺩﻯ ﻮ&#= 1576;ی علاﻗگی اﻧﺠﺎ= م ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺷﻬ= 5262;ﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻣﻨﺎﻓق ﻮﺗﺎﺭ= 705; ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻁ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﺠﺎﺯ&= #65165;ﺕ ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭﻋ&= #65248;ﻢ الهی اﺳﺖ ﻣﻨ᥺= 4;ﻮﺭ ﻋﻠم ﻘﺒلی اله= ;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻋ= ث ﺟﺒﺮ الهی ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺠﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ ﮔﺮ&= #65193;ﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠم اﻟ= 5260;ﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ª= 5;ه ﺩﺭ ﺧﻠﺎل ﺪﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﺭ ﺗﺪ&= #65169;ﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟک = 5252;ﻌﻠﻮم ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟکی ﻀﻌﻴﻒ ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎ= ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭﺣتی ﻤﻨﺎﻓق A= 170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳوآل اA= 267;ﻥ اﺳﺖ ﺑﭽﻪ ﺩﻟﻴ&#= 1604; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻬﺎ ﺷ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﺨﻠﻘﺖ = ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭﺳﺎﺋل &#= 65192;ﺒﺮﻯ اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&#= 65170;لی ﻮ ﻧﻘﺺ ﺗﮑﺎﻣﻠ&= #65166;ﺕ ﺍﺯلی ﻨﺪﺍﺭﺩ. &#= 64400;ﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍ&#= 65199;لی نمی اﻧﺪﻳﺸﻨ᥷= 4; تَصوّر ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﻟﺪ = ﻧﺨﺴﺘﻴﻥ ﺒﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻧ&= #65268;ﺎ ﺍﻣﺪﻩ ﻭﺍﺧﺮﻳ&#= 65253; ﺒﺎﺭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺧ= ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴ= ﮑﻪ ﻳک ﺮﻭح فردی ا= ;ﺯ ﺍﺯل ﺒﺮﺍﻩ ﺍﻓ&#= 65176;ﺎﺩﻩ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺪﺭ ﺗ&= #65252;ﺎمی اﻧﻮﺍع ﻘﺒل ﺠA= 252;ﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻧ= ﻮﺍع گیاهی ﻮ ﺣﻴﻮᥴ= 5;نی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺍﻳﻨک ﺪﺭ ﺳﻠﺴ&#= 65248;ﻪ ﻓﺼﻮل ﻨﻮﻋﻰ ﺑ&#= 65208;ﺮﻯ ﻤﺸﻐﻮل ﭙﻴﺸﺮ= 5235;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑ= ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﺍ= ;ﻳﻨﺎﻥ ﺒﺨﺎﻃﺮ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ اﺩﻭﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘ= 5258; ﺍﻣﺮﻭﺯ در جهنّم محرومیت اندکی هستند . &= #65261;ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﺪ&#= 65255;ﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘﻮﻟﺪ ﻓ&= #65228;لی گناه ﮐﺮﺩﻩ ﻭʌ= 67;ﺎ ﺩﻧﺒﺎل آخوند= ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻨﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ &#= 65175;ﺮک ﺒﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟک ﺪﺭﻋﺪ&#= 1605; ﺘﻘﻴّﻪ ﺑﺎﺷﺪ &#= 65169;ﺎ ﺍﻟﻮﺩگی ﻔﺮﺍA= 261;ﺍﻥ ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﻭﺩﻳﺮ = ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﺑﻪ ﻣﻨﺠ&= #65198; ﺑﻀﻌﻒ ﻗﺪﺭﺕ ﺳ&= #65248;ﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟک ﻮﺣتی ﻤA= 192;ﺎﻟﻔﺖ ﻭ تمرّد ﻣﻴﮕ᥷= 8;ﺩﺩ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65248;م الهی ﻘﺒلی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ ﻫﻤﮕﺎﻥ &= #65262;ﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭد ﺣتی اﮔʋ= 98; ﻓﻌﻠﺎ ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #64345;س ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ &#= 64400;ﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ = ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺍهند ﻧﻤﻮʋ= 93;. ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﺟﺒﺮﻯ ﻄﺒﻴﻌﻰ &= #65165;ﺯ ﺗأثیر ﻧﺎﺧﻮ᥷= 3; ﺍﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳ&#= 65174;. ﻭﺳﺎﻟک عاقل ᥾= 2; ﺍﺯﺍﺩ ﺟﺒﺮ ﻃﺒیعی ﺨA= 262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺠ&#= 65170;ﺮ الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﻭ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ&= #65247;ﻴﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻗ= ﺪﺭﺕ ﻋﻘلی ﺒﺮﺍﻯ ﺪ= 5197;ﻙ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮن&#= 1605;ودن ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺤﻤل ﻤ&#= 65262;ﻗﺖ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺗﻥ ﻮ ﺫﻫ= ;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﭙﻴﮕﻴﺮ&#= 65263; ﻮﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﻧﺘﻴﺠﻪﺍ ﻟﻮﺩ&#= 1711;ی ﺸﺪﻳﺪﺗﺮ ﻧﺎﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﮔﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ= ﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﻤﺠﺪﺩ ﺍﻳﻨﺪﻩ &= #65259;ﺎﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍﭼﻮﻥ گذﺷﺘﻪﻫﺎ ﺗﮑA= 198;ﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﻭ&= #65169;ﺎﺭﻩ شاید ﺑﺎ ﮐﺴﺐ @= 400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﻣﺠﺪﺩ بالفعل= ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻥ = ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮ&#= 65263; کنونی ﺧﻮﺩﺭﺍ= ; ﺑﺎﮔﻨﺎﻩ ﻭﻟﺬﺕ ﻭﻓﺴﺎﺩ &= #65165;ﺯ ﺑﻴﻥ ﺒﺮﺩﻩ ﺍﺗ&= #65248;ﺎﻑ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻌﺒّﺪ = ﻗﺸﺮﻯ اﻳﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﺮﻳﺐ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65153;ﻧﺮﺍ ﺑﺠﺎﻯ ﺴﻠﻮﻙ ا&#= 1604;هی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻌﮑ&#= 65262;س ﺩﺍﺭند. ﺯﻳﺮﺍ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻔﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﮐﻔﺮ = ﺍﺳﻴﺮ ﺷﺮﻙ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. = ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻳﻥ ﺤﺪﻳث ﻭ ﺗ&= #65252;ﺎم اﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﺍﻳ= 5166;ﺕ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻣﻮ&= #65197;ﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻄﺎ &= #64400;ﺎﺭ ﻭﻏﻴﺮ ﻣطیّع ʃ= 45;ﻴﺮ معرّفی شده ا= 604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ علم الهی ﺒﺮﺍ= ﻯ ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65206; ﺳﺮﻧﻮﺷتی اﻧʋ= 66;ﻥ ﺳﺘمی الهی ﺨﻮ= ;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ= ﻨﺎﻥ که ﻫﻨﻮﺯ ﮔﻨﺎ= 607;ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; می ﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﺟﺎﻯ ﻤﺠ&= #65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮﺩ. ﺟ= ﺒﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍ= ﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﺮ&#= 65165; ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮ&= #1705; الهی ﻤﻴﺘﻮﺍ᥽= 3; ﻔﻬﻤﻴﺪ. ﻭﺩﺭک اﻳﺎﺕ ﻗ= 5198;ﺍنی ﻮ حدیث ها ﺗﻨ᥾= 0;ﺎ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﺴ&= #65248;ﻮکی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌنی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻴلی اﺯ ﻣ= 5194;ﻋﻴﺎﻥ ﺪﻳﻥ ﺴﻠﻮکی ﻨ= 5252;ﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺧﻴلی اﺯ ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧ= 5194; ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺍﺯﺍ= 5193;ﻧﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑ= 604; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ= 5184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ = ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻋﺎﻗ= ﺒﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ اله®= 0; ﻮ ﺟﺒﺮ الهی اﻭ ʋ= 93;ﺭ ﺗﮑﺎﻣل اﺭﻭﺍ= 81; اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺍ&= #65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺍﻣﺎ&= #1605; ﺼﺎﺩق ﺪﺭﭘﺎس= 82; علت ﺍﻳﻥ ﺸﻘﺎA= 261;ﺕ سرنوشتی ﻣﻴﻔ&= #65198;ﻣﺎﻳﺪ: علم اﻟﻠﻪ عَ= 86;ّ ﻭ جَلّ ﺃﻥ لا ʌ= 67;ﻘﻮم ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ﺨﻠﻘﻪ = ﺑﺤﻘّﻪ ﻓﻠﻤّﺎ ﻋﻠم ﺒ= 5196;ﻟﻚ ﻭﻫﺐ ﻟﺄﻫل ﻤﺤ&#= 65170;ّﺘﻪ ﺍﻟﻘﻮة علیّ ᥽= 2;ﻌﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻭضع عنهم ثقل اﻟﻌﻤل ﺒ᥶= 8;ﻘﻴقة ﻣﺎ ﻫم ﺃﻫﻠﻪ ﻭ&= #65261;ﻫﺐ ﻟﺄﻫل اﻟﻤﻌﺼ= 40;ة ﺍﻟﻘﻮةعلی ﻤ᥺= 8;ﺼﻴﺘﻬﻢ ﻟﺴﺒق علمه ﻓ᥾= 8;ﻬﻢ ﻭﻟم ﻴﻤﻨﻌﻬﻢ &#= 65165;ﻃﺎقة ﺍﻟﻘﺒﻮل ﻤﻨﻪ.&#= 65247;ﺄﻥ علمه ﺃﻭلی ﺒﺤ= ;ﻘﻴقة ﺍﻟﺘﺼﺪﻳﻖ ﻓﻮ&#= 65165;ﻓﻘﻮﺍ ﻣﺎ ﺳﺒق ﻠﻬم ﻔ&#= 65264; ﻋﻠﻤﻪ ﻭﺍﻥ ﻘﺪ&= #65197;ﻭﺍ ﺃﻥ ﻴﺄﺗﻮﺍ ﺧﻠ&= #65166; اﻨﺠﻴﻬم عن ﻤʌ= 28;ﺼﻴﺘﻪ ﻭ ﻫﻮ ﻣﻌنی ﺸا= 569; ﻤﺎ ﺷاء ﻭ ﻫﻮ ﺳ&= #65198;ّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ʌ= 39;ﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ &= #65259;ﻴﭽﮑس ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65169;ﺪﺭﺳتی حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺖ (ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧ&= #65260;ﺎ ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ &= #65169;ﺨﺎﻃﺮﻋﻘل ﻮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺳتی = 5262;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﻧﺴﺒ&= #65174; ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ&#= 1587;لوک الهی ﻨمی ﻨﻤﺎ= ;ﻳﻨﺪ. ﻭﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﺑﺪﻗﺖ ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258; ﮐﺎﻣل اﻧﺠﺎم A= 256;ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﭼﻪ &#= 65203;ﺎﻟک ﺪﻗﻴﻘﺘﺮ ﻭ ﺳﺮ&= #65267;ﻌﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻋﻤ= 604; کند ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮA= 199; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ &#= 65193;ﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65247;ﺬﺍ شایستگی ﻮ ﺑﺎ= ﻳﺴﺘﮕﻰ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65163;ﻪ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﻋﺸق = 5252;ﻄلق ﻤﺎﻧﻨﺪﻯ ﻳﻜﺸ&#= 65170;ﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣ= ﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺍﺯ ﺗﻮ= ﻓﻴق ﻮﺍﺻﻠﺎﻥ اﺳﺖ. &= #64400;ﻪ کیفیّت ﻋﺎلی عباﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘʌ= 58;ﺍﻧﺪ. ﻭﻧﻪ ﮐثرﺕ ﺍﻋ= 5252;ﺎل عباﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ کیفیت ﻟﺎﺯم ﻮ= ; ﺷﺮﺍﻳﻄ الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ. A= 199;ﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺠﺎئ= 740; ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. سل= 608;ک الهی ﻮ ﺩﻗﺖ ﮐA= 268;فی اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻭﺍﻋﻤﺎل ﺒﺘﻦ) &= #65261;ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣ&= #65188;ل اﻃﻠﺎع اﺯ ﺍﻳA= 253; ﺤﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺻﻞ ﻣﺤﺒﺖ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ&#= 65169;ﺎ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻧ&= #65268;ﺮﻭﻯ گناه ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍA= 191;ﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟک گذﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ (&#= 65187;ﺪﻳث ﮐﺎﺭﻯ بغیر ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻨﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭلی ﺴﺎلک ﺪﺍʋ= 97;ﺍﻯ کشش ﻭﮐﻤک اﻟ᥾= 0;ﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺭﺍﻯ ا&#= 65191;ﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ&= #65263; هرﮔﻨﺎهی که ﺑ= ;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳ= ﻥ ﻔﻄﺮﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑ&= #65208;ﺮﻯ اﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻟﺬﺕ ﺑﺠﻮﻳﺪ ﻭ&= #65187;تی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﺩ &= #65261; ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ &= #65197;ﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﻠﺬﺕ ﮐﻨ&= #65262;نی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻥ عذﺍﺏ ﺍﻳﻨ= 5194;ﻩ ﺟﻬﻨﻢ ﻭﻳﺎ ﻣﺤ&= #65198;ﻭﻣﻴﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺮﺍ ﺗﺤ= 5252;ل کند. (ﺍﻫل ﻤﺤﺒ= 5174;) ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; هستند ﻭلی ﺒر&= #1614;بّرخی اﻳﻥ ﻤﺤﺒﺖ ال= 07;ی ﺮﺍ ﮔﺎهی ﻨﺎﺩ= 5267;ﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﺤﺒﺖ &= #65255;ﻔس ﻭهَوَس ﺧﻮﺩﺭ= ;ﺍ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻟﺬ= ﺕ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨ= 5256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻥ هماﻥ ﻤA= 204;ﺎﻟﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻗﺒلی = 575;ﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ = ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮﺣﺴ= 5168;ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻋﻠم ﻘﺒلی اA= 247;ﻬﻰ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ &= #64344;س ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﮕﻨﺎ&#= 65257; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻧﺒﺎﻳ&#= 65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺸﻮ&#= 65193;. ﻭﺣتی ﺒﺎﻳﺪ ﭘ= 5166;ﺩﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻗ&= #65268;ﻘﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ عقیدﻩ A= 165;ﻫل ﺠﺒﺮ ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤ&= #65258; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;یغیر سالک اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 69;ﻨﺎم ﺍﺣﺘﺮم ﺒﺨﺪﺍ &#= 65193;ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠم ﻘﺒ&#= 1604;ی اﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ &= #65197;ﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﻣ&= #65268;ﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺃﻥ ﻮ = ﻣﻘﺎم ﻮﻋﻘل ﻮ ﺫﺍﺕ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ&= #1604;ی ﻨﻴﺮﻭﻯ الهی ʌ= 62; ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺻ= ﺮﻑ ﺗﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﺑﮑﻨﺪ ﺻﺮﻑ ﻟﺬ&= #65173; ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻧﻤﻮﺩ&= #65257; ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑ&= #65240;ﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺑﺮ&= #65261;ﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺣ= تی ﺒﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬ&= #65262;د ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﮔﺮ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ ﺍ&= #65175;ﺼﺎل ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥽= 6;ﺪ ﺍﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;لی ﺠﻬﻨم ﺪﺍغ ﺘﺮ= 5263; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ= حَقّ ﺒﺮﺍﻯ همه ﻫﺴA= 174; ﻭلی اﻳﻥ حَقّ= ﺸﺨصی ﺒﺎﻋث ﻧﺎﺩﻳﺪ= 5257; ﮔﺮﻓﺘﻥ حَقّ = 5;لهی ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻥ ه&#= 1605;ه ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻮﺟ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺯ ﻳ= ﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺰﮐﻴﻪ &= #65197;ﻭح ﺘﺎ شایستگی ﻨ= ﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻌﺪﺍ &#= 65251;ﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﻤﺠﺎﺯﺍ&#= 65173; ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻏﻴﺮ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ ﺍﺯ&= #65165;ﺩﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺩﻧﺒﺎل کنند . A= 261;لی حَقّ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺭﺍ ﺍﺩﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍ&#= 65255;ﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺧﺪﺍ یعنی ﺘﮑﺎﻣل ژنتیک ﺮﻭح فر&= #1583;ی ﺑﺎ ﺍﻭم ﻮ سلو= 05; الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;ﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻳﻥ ﺘ&= #65262;ﺍﻧﺎئی ها ﺑﺮﺍﻯ گنا᥽= 7; ﺿﻤﻨﺎ ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ این ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ A= 252;ﺘﻤﺮﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭلی گهگاه ﺧﺪﺍﻭﻧ= ;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻤﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻏﻔﻠﺖ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﻣﺎنع گناه ﺍﻭ= ; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭلی ﻨﻪ ﺑﺎ ﻣن= 593; اﻭ ﻭﺟﻠﻮﮔﻴﺮ= 5263; ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺍﻭ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻮﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; ﻤﺤﻴﻄﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺷ= ﺮﺍﻳﻄ اﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ ﺗﻮ&#= 65183;ﻪ ﻋﻘلی ﺴﺎﻟک ﺘA= 166; ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﻨﺎ&#= 65257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺒﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ = ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺰﺍﺣﻤﻰ ﺩﺭ ﻭ&= #65239;ﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻳﺎ ﺗﻮ&= #1580;هی عقلی ﺒﻌﺎﻗﺒ᥵= 4; ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ. ﻭلی ﺴﺎﻟ&#= 1705; ﺼﺎﺩق ﺒﺎ ﻣﻴﻞ &= #65169;ﮕﻨﺎﻩ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﻣﮑ&#= 65166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ اﻥ ﻭ ﻧ&#= 65170;ﻮﺩﻥ هر ﻣﺎنعی ﻤﺤ᥾= 8;ﻄﻰ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻨ&#= 65236;س ﻭهَوَس ﻣﻴﮑﻨ= ;ﺪ ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﺮ&= #1587; و تقیّه ﺧﺪﺍ ᥾= 1; ﺍﺯﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭﻣﺤ&#= 65198;ﻭﻣﻴﺖ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎی = 5191;ﻮﺩ ﻣﺎنع گناﻩ ﮐᥴ= 6;ﺭﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻭ&= #65223;ﻴﻔﻪ ﺗﺤﻘﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖ &= #65193;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒح= 614;قّ الهی ﻤﻬﻤﺘﺮ ʋ= 65;ﺯ ﺗﺤﻘق هوﺳﻬﺎʌ= 63; ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ &#= 65227;ﻠم الهی ﻘﺮﺍﺭ ﮔʌ= 68;ﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎهی کرʋ= 93;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻤﻰ ﺧﻮ= ;ﺍﻫﻨﺪ ﺣتی ﻔﺮﺿﺎ ﺳﺮ= 5255;ﻮﺷﺖ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺍﻭ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺭﺍ ﻧﻴ&= #65200; ﺍﻧﺠﺎم ﻨﮕﻴﺮ= 5193;. ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﺯ &#= 64404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻤﮑﺘﻮﺏ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻮﻇﺎﻳﻒ ﻧﻴﺰ ثوﺍﺏ ﺍﺯ ﻧﻮع = 5194;ﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭلی کنترل ﻨﻔس ﻣﻬ= ;ﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ &#= 65165;ﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷ&= #65194;. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭘسﺍﺯ &#= 65255;ﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ &= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﺍﺳﺘﻔ&= #65166;ﺩﻩﺍﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ. ﺑویژ= 07; ﮐﻪ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻫﻢ ﺷ&= #65194;ﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻨﺎ ﺭ= ﺿﺎﻳتی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ &= #65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ. (ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﺼﺪﻳ&= #65238;) ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺪﺭ ﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705; اﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻨ&= #65176;ﺎﻳج ﺘﺼﺪﻳق ﺪﺭ ﺗﺤ&#= 65240;ق ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﻋﺪ= 5249; ﺗﺤﻘق گناﻫﺎ᥽= 3; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ= ﺳﻠﻮک ﭽﻘﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65170;ﭙﻴﺮ ﻭ ﻋﺸق ﺒﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ = ﺑﻪ ﺍﺭﺯﻭﻯ ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺍﺭﺩ. ﺳﺎﻟﮑﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻌﻬ&= #65194; ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﻭﺍﺯ ﻣﺤل ﻠﺤﻈ&#= 65166;تی ﻀﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ = ﻏﻠﺒﻪ ﻓﻄﺮﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧ&#= 65264; ﺧﻠﺎﻑ ﮐﺎﺭﻫﺎ&#= 65163;ﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. = ﻭلی ﺰﻭﺩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻭ&= #65169;ﭙﻴﺮ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﺳ&= #65176;ﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﺎی عب= 85;ﺕ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺑﺠﺎﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65169;ﺮﺩﻥ ﺒﺠﻠﻮ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ = ﻓﺮﺳﺘﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺠﺒﺮﺍ&= #65253; گناﻩ جِدّیت &#= 65261;ﺗﺸّﺒث ﺑﻮﺳﺎﺋﻄ اله®= 0; ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺳﺎﻟ&= #64401;ﺎﻥ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻘﺒل اﺯ ﺳﻠﻮﻙ &#= 65261;ﺣتی اﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺪ= 5261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک هستند. ᥾= 1;لی اﻳﻥ ﻤﻌﺎﻓﻴﺖ &#= 65251;ﻮﻗتی اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65170;ﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﺳﻴﺪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ گذﺷﺘﻪ ﻭ ﮔﻨﺎ= 5259;ﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ&= #65187;تی گناﻫﺎﻥ ﭙس ﺍʋ= 99; ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65169;ﺨﺸﻮﺩﻩ ﺩﺍﺋم ﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ا&= #1604;هی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی اﮔﺮ ﺳﺎﻟک ﻘﺒ= 604; اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&#= 1605; ﺘﺮک ﺴﻠﻮک ﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮔﻨﺎﻫ&#= 65166;ﻥ ﺠﺪﻳﺪ ﺍﻭ ﺑﺮﮔ&= #65256;ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺪﻳم اﻓﺰﻭﺩA= 257; ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﺠﺎ&= #65199;ﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ&#= 65175;ﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸﺮ&#= 65241; ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻨ&#= 64401;ﺮﺍﻥ ﺨﺪﺍ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻋمال ﺒﺘﻥ ﺪﺭ ﻋﺒﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﺻل ﺮﻭﺍﻥ ﻮ ﺩفع ﺠ&#= 65260;ﻞ ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻧ&= #65268;ﻜﻮ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺸ&#= 65260;ﻮﺩ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʋ= 98; ﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﭼﻴﺰﻯ که ﻣﺎ&#= 65255;ﻊ ﻭﻣﺰﺍﺣم اﻳﻥ = 5176;ﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎکی ﺮﻭﺍﻥ = 5208;ﻮﺩ ﺣﺮﺍم ﻮ ﮔﻨﺎﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﻠﺎ&#= 65245; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ ﮐﺎ= ﺭﻯ که ﮐﻤک ﺒﺘﺰﮐA= 268;ﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﺪ ﺣﻠﺎ&#= 1604; ﻮﺣتی ﻮﺍﺟﺐ ﺍ= 5203;ﺖ ﺣتی اﮔﺮ ﺑﺮﺍA= 263; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺤﺮﺍ&#= 1605; ﺒﺎﺷﺪ. ﺣﻠﺎل ﻮ = ﺣﺮﺍم آخوندﻫﺎ ﺳﺮﺍ= ;ﺳﺮ ﺑﺎﻃل ﻮﻫﻴچ ﻨ= 5176;ﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺭﺿﺎ&= #65263; ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65193;. ﻭﺟﺰ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ آخوندﻫﺎ ﻧﻴﺴ= ;ﺖ. ﻣﺠلسی ﻤﻮٴﻠ᥻= 4; ﺑﺤﺎﺭ ﺍلأﻨﻮﺍﺭ ﺑﺎ = 5175;ﻔﮑﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ = ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 740; امام ﺨﺒﺮ ﻧﺪʋ= 65;ﺭﺩ. ﻭ ﺑﻨﻘل اﺯﺻﺪ= 5261;ق ﺪﺭ ﺣﺪﻳث ﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺣتی عمدﺍ ﺣﺪﻳث ﺭʋ= 65; ﻧﺎﻗﺺ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ. ﺧﻠﺎ&= #65211;ﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ ﻤﺠﺬﻭﺏ الهی ʌ= 62;ﺍﻫل ﻤﺤﺒﺖ ﺍﻭ ﺑﺎ ﻋ= ﻠم ﺒﻘﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ &= #65261; ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺯﺍﺩ&#= 65263; عمل ﮐﻨﺘﺮل ﺨʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ = ﺑﺎﺯ ﺍﻭاولی ﻤﻴﺪᥴ= 5;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺤﻘق علم = 75;ﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺼﺪﻳق سل= 08;ک الهی اﺳﺖ ﻭﻧ᥽= 8; ﺩﺭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺴﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺖ. ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺟ&= #65166;ﺯﻩ ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻰ ﺩﺳﺘ&= #65262;ﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺩﺭ سلوک الهی = ﻃﺒق ﺸﺮﺍﻳﻄ کیفی = 5;ﻥ ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﻣ&= #65166;نع کاﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮔ&#= 65256;ﺎﻩ مکیباشد . ﺯﻳﺮ= ;ﺍ ﻧﻮعی ﺨﻮﺩ ﺳﺮ= 5263; ﻭ ﺳﺮﮐشی ﻮ تم= 85;ّد ﺑﺮ ﻫﺪﻑ ﺍﺻلی &#= 1575;لهی اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﻴ= ک ﺒﻨﮕﺮﻳم ﭙﻴﺮ= 5261;ﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ اﺯ آ= 582;وندﻫﺎﻯ غیر ﺍﻟﻬﻰ ﻭل®= 0; مُدّعی اﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ ﺭﻭ&#= 65187;ﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻬﻰ = ﻭﺑﺎﺯﻯ ﺤﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍم اﻧﻬﺎ ﻫﻴچ اﺭA= 175;ﺒﺎﻃ ﺒسلوک الهی ﻮ = ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1715 - از پیامبر میپرسند (ج ؟ ص؟؟ بحار ) چگونه کسی از شکم مادر شقی= 617; یا سعادتمند بوده؟ پیامب= 85; میفرماید - ا᥼= 7;ﺸقیّ ﻤَﻥ علم اﻟﻠ᥽= 8; ﻭ ﻫﻮ فی ﺒﻄﻥ اُA= 251;ّﻪ ﺃﻧّﻪ ﺳﻴﻌمل A= 155;ﻋﻤﺎل اﻟﺎﺷﻘﻴاء ﻭ A= 165;ﻟﺴﻌﻴﺪ ﻣﻥ علم اﻟﻠﻪ A= 261; ﻫﻮفی ﺒﻄﻥ اُʌ= 51;ّﻪ ﺃﻧّﻪ ﺳﻴﻌﻤل = 575;ﻋﻤﺎل اﻟﺴُﻌﺪاء ﺷ&#= 1602;ی ّ ﻴﺎ سَرکِش ﻭ= ; ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺩﺭﻋﻠم ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻨﮕﺎﻣ&= #65268;ﮑﻪ ﺩﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ&#= 65205; ﺑﻮﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐ&#= 65258; ﺷﺨﺺ ﺷقی ﺒﮑﺎ= 5197;ﻫﺎﻯ اﺷﻘﻴﺎﻯ ﺪﻳﮕ= 5198; ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ( ﻫﻤﺎﻥ کاﺭ ﻋﺒ&= #65166;ﺩﻯ ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ ﺮﺍ ﻣ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﭘﻴﻤA= 166;ﻥ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺒﻨﺪ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻘﺎﻭﺕ &= #65261;ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65203;ﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈ&= #65198; الهی ﺍﺳﺖ ﻭﺍʋ= 99; ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﻳﻌنی ﺪ= 5197; ﺭﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﻥ کشی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ که ﺧ= 5268;ﺎل ﻨﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺳﺮ&#= 64400;سی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺷﺮک ﺪ&#= 65165;ﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻥ ﺴﺎﻟک ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻋﺪم اﻃﺎﻋ= 5174; ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #65203;ﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑ&= #65256;ﻨﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤ&= #65258; ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋ&#= 65268;ﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻓﻄﺮﺕ ﻃﺒیعی = 70;ﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﻭﺣتی حَق= ;ّ آﻧﻬﺎ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ &= #65251;ﻮﻋﻮﺩ پیشین ﺁﻧﻬﺎ ᥾= 1;الاّ ﺪﺭﻣﻘﺎﺑل ﻤﺠ= 5166;ﺯﺍﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ جَهَن= ;ّمی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺴﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﺑ&#= 65166; ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس ر= 75; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮔﻨﺎﻩ اﮔﺮ ﮐﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ باز ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ A= 251;ﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺻ&#= 1604;ی ﺨﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ&= #65165;نه ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5256;ﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮ&#= 1705;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺮﺍ&#= 65263; کگسی گناه ﮐﺮ&= #65193;ﻥ اﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻥ ﺨﻮ&= #65193; ﺳﺘمی اﺯﺧﺪﺍʌ= 61;ﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮ&= #65193; ﺣﺘﻤﺎ ﮔﻨﺎهی = 5170;ﺸﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی اA= 255;ﻬﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ &= #65194;ﻟﻴل و استحقاق ﺒﻮ&= #65193;ه. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65260;ﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺮ&= #65261;ح آﻣﺎﺩﻩ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65169;ﺪﻧﻴﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ = ﻘﺒﻮل ﺮﺑﻮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺮ&= #65169;ﻴﺖ الهی ﺪﺭ ﺭﻭح ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭلی ﺪﺭ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮکی ﺁﻧﻬﺎ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑ&= #65248;ﺤﻈﻪ ﺍﻋﻤﺎﻟﺸﺎﻥ ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ می &#= 65170;ﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﭘ&= #65268;ﻤﺎﻥﻫﻨﻮﺯ ﭼﺸم ﺒﺪﺳﺖ آخ= 08;ندﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻋﻠﺎﻗ&= #65258; ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴ&= #64401;ﻨﺪ. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋ&= #65252;لی ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺳﺴتی ﻤﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ شایست= ه ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسی = 575;ﺯﻗﺒل ﺸﻘﺎﻭﺕ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺭﻭحی ﺒ&#= 65198;ﺍﻯ عذﺍﺏ ﺑﺪﻧﻴﺎ = 5169;ﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻧ= ﺴخ ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ. ﺍﺯ&= #65219;ﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﻨﻤﻬ&#= 65166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﻮﮐﺎﺭﻣ&#= 65166;ﻫﺎ ﻭﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ ﻣ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﺮﮐﺸﺎﻥ اﻣﺮ= 5261;ﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻧﻌﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺳﺖ ﻭﻓﺮﺻﺖ ﻣ&#= 65184;ﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺮﺍﺭ &= #64404;ﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﺗﺎ شاید ﺑﺎﺭ A= 193;ﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮ&#= 65263; ﻣﺠﺪﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧ&#= 65194; ﺍﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ا&#= 1604;هی ﺴﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﺒﺪﻫﻨﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺍﻳ&= #65253; کاﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣ= 5204;ﺨﻬﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ = ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭلی = 575;ﻳﻨﻚ ﻫم ﻤﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣ&#= 65268;ﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟکی اﻋA= 252;ﺎل ﺴﻠﻮکی ﻨﺎ ﺩﺭ= 5203;ﺖ ﻭ ﺑﺎ کیفیّت ᥽= 5;ﺎ ﻣﻄﺎﻟﻮﺏ ﺍﻧﺠ&#= 65166;م ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻋﺸق ﻮ = ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﭙﻴﺮ = ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ووسیله الهی = 5192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺻﻮﺭﺕ = ﭘﻴﺮ ﻭﻋﺸق ﺒﺮﻭﻯ ا= 5261; ﻋﺸق ﺒﺨﺪﺍﻭﻧ= 5194; ﺍﺳﺖ. ﺭﺍﻭﻯ اﺿ&= #65166;ﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻥ اﺯ ﺍﻣﺎﻡ کاﻇ= 05; ﭙﺮﺳﻴﺪﻡ پس اﻳﻥ گفته ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻴﺴﺖ ﮐﻪ می ﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ﺍﻋﻤﻠﻮﺍ ﻓﮑُ= لّ مُیسّرﻟﻤﺎ ﺧ= ﻠﻘﻠﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻌﻤل ﻮج= ;ِدّیت ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯ&#= 65267;ﺪ ﺗﺎ اﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ هر ﮐس ﻣﻴﺴﺮ ﺑ= 5166;ﺷﺪ. (ﻟﻤﺎ ﺧﻠﻘﻠﻪ) ﻳ= ;ﻌنی ﺒﺮﺍﻯ اﻥ کاﺭ = 5261;ﻫﺪﻑ الهی که آفری= 583;ه ﺷﺪﻩ یا همان ᥸= 4;ﻠﻮک الهی اﺳﺖ ﻭ ﻧʌ= 58; ﻋﺒﺎﺩتی که ﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴA= 204;ﺖ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻣ&= #65240;ﺒﻮل اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫ&= #65198;ﮐس ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ بالفعل ﻔﺼل ﻨ= ﻮعی ﺨﻮﺩ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎ&= #65173; ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﺑ&= #65166;ﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻧ= ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﮔﺮﭼﻪ = جِدّیت ﺑﻴﺸﺘﺮ شانس ʋ= 65;ﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;. ﻫﺮکسی ﺒﺎﻳﺪ A= 187;ﺪّ ﺍﮐثر جِدّیت &= #65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ= ﺑﺎﻟقوّهﻫﺎﻯ کرامات ﺴﺮﻧﻮ= ﺷﺘﻰ ﻭ ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﻘﺒﻠﻰ ﺧ= 5262;ﻳﺶ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺎ&#= 65251;ﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌل ﺒﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﻭﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪﺍ&#= 65263; که ﺗﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ= 5198;ﺳﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻨﺮﺳﺪ = 5261; ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻧﺴخ &#= 65170;ﻬﺘﺮ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﺒﻬﺘﺮ بتولد جهان ﻫﻤﻴﻥ ﻮʌ= 23;ﻴﻔﻪ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎﻡ ﮐ&= #65166;ﻇم ﺪﺭﭘﺎسخ ﻤﻴﻔA= 198;ﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭ جَلّ ﺧلق اﻟ= ;ﺠﻥ ﻮ ﺍﻟﺎﻧس ﻟﻴﻌ&#= 65170;ﺪﻭﻩ ﻭﻟم ﻴﺨﻠﻘﻬم = 5248;ﻴﻌﺼﻮﻩ ﻭﺫﻟﻚ ﻗﻮﻟﻪ ع&#= 1614;زّ ﻭ جَلّ ﻭﻣﺎ ﺧA= 248;ﻘﺖ ﺍﻟﺠِﻥّ ﻮ ﺍﻟ= 5156;ﻧس ﺍﻟّﺎ ﻟﻴﻌﺒﺪ= 5261;ﻥ ﻓﻴﺴّﺮ کلّا ᥼= 7;ﻤﺎ ﺧُﻠﻖ ﻟﻪ ﻓﺎﻟ&#= 65262;ﻳل ﻠﻤﻥ اﺳﺘﺤﺐ ﺍ&#= 65247;ﻌمی علیّ اﻟﻬﺪﻯ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟِﻥّ ﻮ إﻧ= 587; ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﺗﺎ = ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ (ﻳﻌنی اﻃﺎﻋﺖ ﻭﺑﻨﺪ= 711;ی ﭽﻮﻥ ﻋﺒﺪ) ﺑﻨﻤ= ﺎﻳﺪ ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳ&= #65198;ﮐشی ﺒﮑﻨﺪ. (ﺩﺭ ﺳﻠﻮ= ;ک اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&#= 65198; ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ= ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ سلوک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʋ= 65;ﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ) ﻭ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ عباA= 173; ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ. ﻟﺬﺍ = ﻫﺮﮐس ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﺪّ&#= 65263; که ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﻴ= 5204;ﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﻮ&= #65165;ﻥ ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺍﮐثر = 5193;ﺍﺭﺩ ﺑﮑﻮﺷﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 65194;ﺍ ﺑﺤﺎل کساﻧﻴᤨ= 1;ﻪ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ ﺑ= ﻴﻨﺶ ﻭ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﺗﺮ&= #65183;ﻴح ﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ (ﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﻮﺍ&= #65197; ﺷﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 76;ﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻭﻧﺪ&= #65165;ﺷﺘﻦ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264;ﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺒﺮﺍﻯ &#= 65176;ﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﺸﺒﻴﻪ ﮐﻮﺭﻯ ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪﭼﺸم ﺪل ﺸﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ= ﺩﺭﻋﻘل که ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ = 5251;ﻨﺎﺳﺐ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ &= #65197;ﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﺒﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﺎﺯ &= #64400;ﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣُﺮ= 5193; ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍنمی A= 170;ﻴﻴﻨﻨﺪ. ﻭلی ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺯ= 5267;ﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮ&= #1593; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺮﺑ&#= 65268;ﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&= #65267;ﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺮ&= #65203;ﻴﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺍﺷﺘ= 5253; آخوند ﻭﻋﺒﺎﺩ= ;ﺕ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی ﺒ= 5166; ﺍﻧﻬﺎ ﺟﺰ ﻗﺸﺮ&= #65263; گرﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﻫ&#= 1615;ﺪﺍ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ الهی ﭙﻴﺮ ﮐﺎʌ= 51;ل ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﺮ = الهی ﺮﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺁﻥ = ﻤﻌﺮفی ﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺮﺟﻴ&= #1581; کوﺭﻯ ﻮ ﮐﻢ ﻋﻘ&#= 1604;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻣﺤﺮ&#= 65261;ﻣﻴﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒی عقلی ﺒﻴﺸﺘﺮ᥾= 3; ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ &#= 65183;ﺰ ﺷﺮک ﻨﻴﺴﺖ. ﺍﻣ&= #65166;م کاﻇﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ = 5187;ﺎل هرﺳﺎﺋﻠﻰ ﻣﻄA= 166;لبی ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻤﻌﺎن= 740; ﻈﺎﻫﺮﻯ ﻤﻮﺍف= 602; ﻨﻈﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ &= #65262; ﺣﺘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋ&= #65248;م ﻮ ﻣﻨﻄق ﺰﻣﺎﻥ &= #65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ اﻳﻥ ﭙﺎﺳﺨﻬﺎ &#= 65231;ﻴﺮﻋﻠمی ﺒﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;لی هر ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠ= 5262;ﮐﻰ ﺗﺎ ﺍﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﻮﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩ&#= 65165;ﺭﺍﻯ ﻣﻌنی ﻤﻔﻴﺪ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺴﻠﻮک الهی ﻤ᥾= 8;ﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺒﺎﻳﺪ ﻣطیّع ʃ= 45;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻣﻮ&= #65199;ﻯ اﺯﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ = 575;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﭙﻴﺶ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺧ= ﻠﺎﺻﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﺳﻌﺎ&= #65193;ﺕ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺷ= ﮑم ﺮﺣم ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭﻋﻠم الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﭘس ﺍ&#= 65199; ﺍﻧﺠام گناﻩ ᤨ= 0;ﺎﺭﻯ ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺧﻄﺎ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ = ﺗﻌﻤّﺪ ﻭ تمرّد ﺑﺮ ﺍʌ= 51;ﺮ ﭘﻴﺮﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻌﺎﻳﺐ = ﺭﻭﺍﻥ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻨﺠ&#= 65198; ﺑﻌﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگ= 740; آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻫﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐثرﺕ = 4404;ﻨﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺿﻌﻒ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ ﺳﻠﻮکی هم اﮐ᥽= 6;ﻮﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮔﻨ= ﺎﻫﺎﻥ ﻘﺒلی ﻮﻓﻌﻠﻰA= 251;ﻨﺠﺮ ﺑﻀﻌﻒ ﻋﻘل ﻮ ﺍ&= #65193;ﺭﺍک ﺴﺎﻟﻚ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺿ= ﻌﻒ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ = ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. (ﺍﺳﺘﺤﺐ) ᥾= 7;ﻌنی ﺒﻐﻠﻄ ﺪﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻳﺎﻓﺖ.= ﮐﻪ ﺗﺮﺟﻴح اﻣﺮﺑA= 194;ﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﮐﻮ= ﺭﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ آخ= 08;ندﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174;. (ﻋﻤﺎ) ﮐﻮﺭﻯ اﺳ= ﺖ ﻭ(ﻫُﺪﺍ) ﻫِﺪﺍ&#= 65267;ﺖ ﻋﻘلی ﻘﺒﻠﻰ ﻭ= 5203;ﭙس ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ کنونی ﭙﻴﺮ ال= هی اﺯﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘ= 5254; ﻭﺳﭙس ﻣﺮﺍﺗﺐ &#= 65207;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ الهی ﺒﻌﺪﻯ ﺪʋ= 97; دیدن تجلّیا= 78; . ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍ&= #65247;ﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘﻞ کُلّی ﻮ ʋ= 69;ﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻥ اﺳﺖ.<o:p></o:p= > حدیث 1716 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ15= 7ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: اﻥّ اﻟﻠﻪ عَ= 586;ّ ﻭ جَلّ ﺨﻠق ا᥼= 7;ﺴﻌﺎﺩة ﻭ ﺍﻟﺸﻘﺎﻭة ﻗ&#= 65170;ل ﺃﻥ ﻴﺨلق ﺨﻠﻘ= 5258; ﻓﻤﻥ علمه ﺍﻟʌ= 48;ﻪ ﺳﻌﻴﺪا ﻟم ﻴﺒ= 5232;ﻀﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﻭ ﺍﻥ عمل ﺸﺮﺍ ﺃﺑﻐA= 214; ﻋﻤﻠﻪ ﻭﻟم ﻴﺒ&#= 65232;ﻀﻪ ﻭ ﺍﻥ علمه ﺷﻘA= 268;ّﺎ ﻟم ﻴﺤﺒّﻪ ﺃﺑ= 5194;ﺍ ﻭ ﺍﻥ عمل ﺼﺎﻟ= 5188;ﺎ ﺃﺣﺐ ﻋﻤﻠﻪ ﻭ ﺃ= ﺑﻐﻀﻪ ﻟﻤﺎ ﻳﺼﻴﺮ ﺍﻟ&= #65268;ﻪ ﻓﺎﺫﺍ ﺃﺣﺐ ﺍﻟ&= #65248;ﻪ ﺷﻴﺌﺎ ﻟم ﻴﺒﻐ&#= 65216;ﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺃ= ﺑﻐﺾ ﺷﻴﺌﺎ ﻟم ﻴﺤﺒ&#= 1617;ﻪ ﺃﺑﺪﺍ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺗﻌﺎلی ﻘﺒل اʋ= 99; آفرینش ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ آفر= 40;نش ﺭﺍ آفریده ﺑﻮ= ;ﺩ. ( ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ (آف= رینش ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ) ﺭﻭح اﻟﺎﺭﻭﺍح ﻔﺮA= 193;ﻯ اﺯلی ﻨﻴﺴﺖ ﮐA= 258; ﺑﺮخی ﺸﻘﺎﻭﺕ = 5251;ﻄﻠق ﻤﺨﻠﻮق ﺸﺪﻩ ﺑ&#= 65166;ﺷﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺴﺘ&= #1605; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺎمی = 5252;ﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ= ﺍﺻلی ﻮ ﺍﺯلی هر ﻓﺮA= 193; ﻭ ﺣتی ﺒﺮﺍﻯ ﻮ&#= 65267;ﺮﻭﺳﻬﺎ ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ل اﺯ ﺍﺯل ﺘﺎ ﺍﺑ&#= 65194; ﻭ ﺗﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﻗA= 170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻟﺬﺍ آفریده ﻧﺨﺴﺘ= ﻴﻥ ﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﻧﻴﺰ (ﺍﻓﺮﻳﻨ= ﺸﻬﺎﻯ ﻨﻮعی ﻤﺮﺣﻠﻪA= 165;ﻯ ﺒﺎﺯﻫﻤگی ﺒﻄA= 262;ﺭ ﻃﺒیعی اﺯ ﺍﻧʌ= 60;ﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣل= 740; ﻨﻤﻮﺩﻩ ﭼﻮﻥ ا&#= 65197;ﺍﺩﻩﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺮﮐشی = 575;ﺯﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.&= #65261; ﺗﻨﻬﺎ (آفرینش= ; نوع بشری) ﺩﺭﺗﻮﻟʋ= 94; ﮐﻨﻮنی هرکس ﻣﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ&#= 65193; ﻣﻘﺪﻣﺎتی کاف= ;ی ﺒﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷ&#= 65174; ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل آﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭﻟﻰ ﺣﺪ= ﻳث ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ (ﺗﮑﺎ= ﻣل ﻔﺼل ﻨﻮﻋﻰ) ﺍﻣ&= #65166;ﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺭک سل= 08;ک الهی ﻭ ﺩﺍﺷﺘʌ= 53; عقل ﻮ ﻓﻬﻢ ﻭﻋ= 5208;ق ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. &#= 64400;ﻪ ﭼﻮﻥ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴ&= #65248;ﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ = ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻨ&= #65228;ﻘﺪ ﮐﺮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻃﻠﺎ&#= 1593; ﺠﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺣﻮ&= #65165;ل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﻋ&= #65252;ﺎﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻤﻮﺭ&#= 65193; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ ﻳ&= #65166; ﻧﻪ. ﻟﺬﺍ ﺑﮑﻤﺎ= ل ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193; ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻣﺮﺍﺳ&#= 1605; عید ﻓﻄﺮ ﻭﭘﺎA= 267;ﺎﻥ ﺴﻠﻮک ﻤﻴﺮﺳﺎ= 5255;ﺪ. ﻳﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﭘ&= #65268;چی اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &#= 64344;ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ = شایسته ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﻳﻌنی ﺴﺮﮐشی ʌ= 62; تمرّد ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ = ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ ﺗ= ﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺳﻴﺪ&#= 65253; ﺒﺴﺮﺣﺪّ ﺍﻳﺪ= 5153;ﻝ ﻭﻋﺸق ﻮ ﺗﺴلی= 05; ﺒﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻤﻴ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ اﻓﺮﺍ&#= 65193;ﻯ که ﺩﺭ ﺑﻴﻥ ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﺤﺮﻭ&= #65251;ﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﺪ&= #1705; کسب ﻓﻀﻞ ﻭﮐﺮA= 165;ﻣﺎﺕ ﻧﺘﻴﺠﻪ ادّعا= ;ﻯ ﺴﻠﻮکی کاﺫﺏ ʌ= 55;ﺘﻴﺠﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ &= #65251;ﺤﺮﻭم اﺯﺷﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭ &#= 64404;ُﻤﺮﺍهی ﻮ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺠﺎ&= #65251;ﺎﻧﺪگی اﺳﺖ. ﺍﻣﺎم اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐ&= #1587;ی ﻤﻮﺭﺩ ﺳﻌﺎﺩﺕ &= #65165;ﺳﺖ (ﻳﻌنی ﺪﺭ ﺧﻠﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮک ﺪﺍﻧﺴﺖ &#= 65251;طیّع ﭙﻴﺮ ﺍﺳﺖ) ﻫﺮﮔ= ﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏ&= #65216;ﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﮔﻨﺎ&= #1607;ی ﺒﮑﻨﺪ. ﻏﻀﺐ ال&#= 1607;ی ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭﺡ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮ&= #1711; ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺘ&= #64401;ﺮﺍﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺗ&= #65262;ﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﮐﻪ = ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﻤﻴﻴﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺩ= ﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣتی ﺼﺪ ﺑﺎﺭ= 5257; ﺍﮔﺮ ﻟﺎﺯم ﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ &= #65193;ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺗﮑ&#= 65198;ﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨ&#= 64401;ﻪ ﺭﻭح اﻳﻦ ﺍﻓﺮ= 5165;ﺩ ﻣﻐﻀﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ &= #65193;ﺭ ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺒﺮﺍﻯ ﺘʄ= 01;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ = ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺑﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨ&#= 65194; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ کاﺭﻣﺎئی ﻮﮔᥴ= 6;ﺭﻣﻪﻭﻳﺎ ﺑﺎ ﺟُﺮم ﻮ ﻣﺠ&#= 65198;ﻡ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻤﻴﺁ&#= 65267;ﻨﺪ. ﺗﺎ ﺗﺼﻔﻴﻪ اث= 575;ﺭ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭح &= #65188;ﻴﻮﺍنی آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺻﻮﺭﺕ &= #65169;ﮕﻴﺮﺩ. ﻣﺎﺩﺍم که ﺣﺎA= 215;ﺮ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺗﻄﻮﺭ &= #65165;ﺭﺍﺩﻯ ﻮ ﺑﻄﻮﺭ ﺩﺍﻭﻃ&= #65248;ﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﻋﺸق &#= 65194;ﺭ نوع بشری کنونی ﺨﻮﺩ ﺑس= ;لوک الهی ﺒﭙﺮﺩﺍ᥷= 9;ﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺭﻭح&#= 1740; ﺒﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﺎ&#= 65267;ﺪ ﺍﻳﻥ کاﺭ ﺗﮑﺎ= 5251;ل نوع بشری ﻮﻋﺒ= ﻮﺭ تکاملی ووجودی ﺍﺯ ﻣﺮ= ;ﺍﺣل ﻤﺨﺘﻠﻒ ﺁﻧﺮﺍ &= #65169;ﺎ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻳ&= #65194;آل نوع بشری ﺪﺭ ﺷ= ;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&= #65163;ﻴل ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺴﺨﻬ&#= 65166; ﺑﺮﺍﻯ کسب ﻣﺠA= 194;ﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ ن&#= 1608;ع بشری ﻤﻴﺒﻴﻨ᥷= 4;. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ = ﺍﻧﻮﺍع فوق بشری ﺪﺭ ﭘ= ;ﻴﺶ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﻫﺮﻧ= ﻮعی یک رَبّ ﺍﻟﻨﻮ= ;ع ﻮ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﻯ ا&= #65267;ﺪآل ﺪﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻳک &= #65252;رَبّی ﻨﻮعی الهی ﺼﺎ= ;ﺣﺐ ﺻﻔﺎﺕ شایسته= ﺍﻥ ﻨﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍ&= #65197;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭح ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻪ ﺍﻥ &= #65198;ﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺣت&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣ&= #65168; ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺎم &#= 65176;ﮑﺎﻣلی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥽= 2;ﺮﺑﻮﻃﻪ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻨﺪ= ﻩﻫﺎﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﭘس &#= 65165;ﺯ ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ &= #1585;َبّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ کنونی ﺨﻮﺍﻫﺪ= ; ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ = ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺸﺪﻩ ﻭﻫʋ= 98;ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺮﺍ ﻣﻮﺭ&#= 65193; ﻏﻀﺐ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ = ﻭجَهَنّم ﻘﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺟﺰ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻧﻌ= ﻤﺖ ﭼﻴﺰﻯ ﻤﻨفی ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼ= ﻮﺹ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺨﻄﺎ &= #64400;ﺎﺭ ﺑﺎﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺍ= ﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻋﺒﺮﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﻠ&= #65166;ح ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺤ&= #65170;ﺖ الهی ﺪﻟﻴل ﺘ᥼= 0;رَبّ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ ﺒ= 5204;ﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻭ ﮐﺴﺐ ﮐﻤ= ﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﺎﺩ&= #65165;ﺕ ﻧﻴک ﺁﺩﻣﻴّﺖ = 5261; ﺗعقل ﻤﻴﺒﺎﺷʋ= 94;. ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫ= ﻤﺎﻥ کسب ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮA= 165;ﺗﺐ الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻳﻥ &= #65212;ﺎﺣﺐ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻋﻤل ﺸ&#= 65198; ﻭ ﺯﺷﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ= ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺒﻨA= 252;ﺎﻳﺪ ﻋﻤل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺑﻐﺾ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴ&= #65194;ﻫﺪ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65165; ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻐﺾ ﻭ ﻏ= ﻀﺐ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﻋﻤل عباﺩﻯ ﻮʋ= 65;ثاﺭ ﻣثبت ﮐﺴﺐ ﺷﺪA= 257; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧُﻨث= 740; ﻭ ﺍﺣﺒﺎﻃ ﻮﺑﺎ&= #65219;ل ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭ سل= 608;ک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺰʄ= 00;ﻴﻪ ﻣﺠﺪﺩ ﻭ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻟﺎﺯم ﺪﺍﺭﺩ. ﺍ&= #65251;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﭼﻮ= 5253; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﮐسی ﺸقی ﻮ = 587;َرکِش ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻫﺮﮔ&#= 65200; ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧ&= #65252;ﻴﺪﺍﺭﺩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻨ&= #65268;ﻥ ﺒﺸﺮﻯ هنوز ﺩʌ= 55;ﻴﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻧکرﺩﻩ ﺳﺮﻧﻮA= 207;تی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻘﺎﻭﺕ &= #65261;جَهَنّم ﻮ ﺭﻧج ﻮﻋﺬﺍﺏ &= #65193;ﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺴﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﺎ ﺍﻋﻤﺎل گناﻩ ʃ= 44;ﺮﻭﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋ&= #65194;م اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯﭘﻴ= 5198; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﺪم عشق ﻮﺭﺯﻯ ﺒﻮA= 263; عباﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻋA= 252;ﺎل او ﻣﺪﺍم همرﺍ= ;ﻩ ﺑﺎﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺳﺮ&= #64400;شی خُنثی ﻤﻴﮕﺮﺩ= ;ﺩ. ﻭﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﺗﺮ خدا ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻧ= 5258; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻃﻠﺐ ﮐ&= #65166;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺷﺮ= ;ّ)ﻋﮑس (ﺧﻴﺮ)ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ که ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﺮﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. &= #65191;ﻴﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺮA= 165;ﻯ ﺘﺨﻠﻴﻪ ﺯﺷﺘﻴ&#= 65260;ﺎ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻭﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﺍﻥ ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﻭﻧﻴک لاﺯم ا᥸= 3;ﺖ.ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻥ ﺸق&#= 1740; کاﺭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺻﺎ&#= 65247;ح ﻮ ﻧﻴﻚ ﻋﺒﺎﺩﻯ هم اﻧﺠﺎم ﺒﺪʌ= 59;ﺪ ﻋﺎﺷق اﻋﻤﺎل A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﻐﺮ&= #65261;ﺭ ﻭ ﻓﺮﻳﻔﺘﻪ ﺧﻮ&= #65267;ﺶ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﻣ= ﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩ= ﺭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 65170;ﻰ ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺘ= 5268;ﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺟﺰﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ اﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ ﺭ&#= 65261;ح ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕﻗﺸﺮﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ ﺑﺪﻫﮑ&#= 65166;ﺭﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎل عبادﻯ ﺴﻠﻮکی= ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮل ﭙ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋ&= #65252;ﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ &= #65261;ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋم ﺒﺎﺷﻨﺪ &#= 64400;ﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﮔﻨﺎﻫﮑ&#= 65166;ﺭﻯ هم ﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ= 5166;ﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻌﺮ ﺟﻬ&= #65256;ﻢ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍ&= #65255;ﺠﺎم ﻨﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ &= #65203;ﻠﻮکی ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺫﺍ= ﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺳ= ﺎس ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺗﺮک ﺼﻔﺎﺕ ن= 608;ع بشری کنند .ﻭﻳ= ﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎ&= #1602; ﻮ ﻋﻘل ﻮ ﺍﺣﻮﺍ&= #1604; ﻨﻮﻉ فوق بشری= ﺒﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ شایسته ﺑﻬ= ;ﺸﺘﻬﺎﻯ الهی ﺪﺭ ﺍﻳﻨʋ= 94;ﻩﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭﺗﺮ ﺑﻌﺪ ﺍ&= #65199; ﻣﺮﮒ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍ= ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﭼﻴﺰﻯ ﻴﺎ ﮐسی &#= 65198;ﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﻫ&= #65198;ﮔﺰ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏ&= #65216;ﺐ ﺧﻮﺩ در کارما= ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻭ ﻋﻠ= ;ﺎﻣﺖ ﺩﻭﺳتی ﺨﺪﺍ ﺩ= 5165;ﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ تج= 04;ّیات ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) = ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻮ ﮐ= سی ﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻭ&= #65197;ﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ مگر با توبه نصوح سلوکی . (ﺩﺭ ﺩﻭ= 5197;ﻩ ﮐﻨﻮنی ﺒﺸﺮﻯ = 575;ﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65199;ﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻨʌ= 08;ﺪﻩ ﻭلی ﭙس ﺍﺯ ﮐﺎ= 5197;ﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺗﮑﺎ&= #65251;ﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65199;ﮔﺸﺘﻬﺎﻯ ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪﻯ ﺒ&= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴﻥ ﺴ&= #65248;ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤ&= #65262;ﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎم ا= 5197;ﻭﺍﺡ ﺍﺯ ﺍﺯل تا ﺍﺑ= 5194; ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65169;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ آفریده ﺷﺪﻩﺍ= ﻧﺪ ﻭآفریده ﺧﻮﺍ= ﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ &#= 65261;ﻗﺒل اﺯسلوک الهی &#= 65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺪﻟﻴل ﻮ &= #65193;ﺍﺷﺘﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻧﻴ&#= 65204;ﺖ ﻫﻴچ ﺮﺍﺑﻄﻪ ﺧ&#= 65166;ﺻی ﺒﺮﺍﻯ کسی ﺒﺎ = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ= ﺳﻠﻮک ﻮ تَقرُّب ﺑﺎ= ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠ&#= 65258; ﺗﮑﺎﻣل ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﻮ&#= 65197;ﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺍﺳﺘ&= #65228;ﺪﺍﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ &= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﺤﺒﺖ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺩﻥ ﺸﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺍﺣ&#= 65262;ﺍل ﻮ ثاﺩﻣﺎﻧﻴﻬA= 166;ﻯ ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. = ﻭ (ﺑُﻐﺾ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺮﻭح اﺳﺖ. (ﻟﻤᥴ= 6; ﻳﺼﻴﺮ ﺍﻟﻴﻪ) A= 169;ﺪﺍﻥ ﻮض ع ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ (ﺻﻴ= ﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷﺪﻥ) ﺩﺭ ﺗﮑﺎ= ;ﻣل ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی اﺳﺖ. ﻋﻤ= 604; ﺼﺎﻟﺢ ﻣﻨﺤﺼﺮ&#= 65165; ﺍﻋمال عباﺩﻯ= ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍثاﺭA= 263; ﺪﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺭﻓ&= #65176;ﺎﺭ ﻭﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭ ﺳﺎﻟک اﻳﺠﺎﺩ = 5251;ﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮل = 5252;ﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ ﺍﮔﺮ ﻋﺒ&#= 65166;ﺩﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐسی ﻤ= 5166;ﻧﻨﺪ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩ ﻋ&= #65170;ﺎﺩﺕ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻗﺒﻮل اﺳﺖ ﻭلی عباﺩ= ;ﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺒﻮل &#= 65256;ﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣل بیشتر ﻨﺪﺍﺷﺘ= ;ﻪ ﺍﺳﺖ.<o:p></o:p> حدیث 1717 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ(ﺝ</= span>۵ﺹ15= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮔ&= #65236;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭق= 615;رآن: ﻭ ﺍﻋﻠﻤﻮﺍ ﺃ᥽= 3;ّ اﻟﻠﻪ ﻳﺤﻮل ﺒ= 5268;ﻥ اﻟﻤرء ﻮ ﻗﻠﺒﻪ </span= >ﻭﺑﺪﺍ= 5255;ﻴﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65268;ﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﻠﺐ &#= 65165;ﻭﻣﺎنع ﻮﺣﺎﺋل اﻳﺠﺎA= 193; ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﻗﻠﺐ ﮔ= ;ﻮﺷتی اﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﺳﻴ= 5256;ﻪ ﻣﺤﻞ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎ&#= 65173; ﺟﺴﻤﺎنی اﺳﺖ. = 5261;لی ﻤﻐﺰ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻗﻠ= ﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻧﻴﺰ ﮊ= ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی ﻴﺎ (ﻓﻮآ&#= 65193;) ﻗﻠﺐ ﻭﺍقعی اʌ= 55;ﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ &= #1575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺘﻌ&= #65248;ق ﺸﺨﺺ ﻫﺴﺖ ﻭلی &#= 65170;ﻴﺮﻭﻥ اﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩ&#= 65263; ﻮﻧﺎﺳﻮتی اﻧʌ= 04;ﺎﻥ ﺒﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩ&= #65197; ﺍﻳﻥ ﻘﻠﺐ ﺭﻭح&#= 1740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺤﻮل &#= 65262; ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺳﺖ &= #65251;ﻴﺪﻫﺪ. شایستگیهاﻯ = 5184;ﺪﻳﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193; ﺍﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ س&#= 1604;وک الهی ﻭ ﺗﮑﺎﻣ = 4; اﺭﺍﺩﻯ عمل کر= ;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ شایستگ= یهاﻯ ﺤﻘﻴﺮﺗﺮ ﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮع ی ﺒﻬﺘ&#= 65198; ﺑﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ = 5251;ﻨﻘﻠﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ&= #65268;ﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮﻗﻠﺐ &= #65197;ﻭﺣی اﻭ ﺣﺎﺋل گرد᥷= 3; ﻳﻌنی سلوک الهی ﺮﺍ = ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﺩﺭک ﺒﮑﻨﺪ. ﻭ= ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻗﻬﻘﺮ&#= 65165; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍ&= #65197;ﺩ. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍنی ﺴﺎﻟک = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺣتی &#= 65170;ﺮﺍﻯ گناﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﻓA= 198;ﺻﺖﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﻟک ﻤ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗ&= #65166; ﮔﻨﺎﻩ بیشتر ᤨ= 0;ﻨﺪ. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺠA= 200; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ ﻨﻤﻴﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ. ﻭﻣﺪﺍم ﺪﺭ ﺻﺪ&#= 65193; ﺍﺳﺖ ﮐﻪ کاﺭﻯ &#= 64400;ﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﮑﺮ&= #65193;ﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ = ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻴچ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65191;ﺪﺍ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟک هماﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ A= 191;ﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 607;ی ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻳﺤﻮﻝ) ﺣﺎﺋل ﻮ= ﻣﺎنع ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭﻳﺎ ﺗ&= #65188;ﻮّل ﻮ ﺣﺎل ﺠﺪﻳﺪ ﻣ&= #65268;ﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺗﮑﺎﻣلی ﻴﺎ = 5239;ﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﻣرء )= ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺮﺩ ﮔﻮ&= #65267;ﻨﺪ ﻭﺍﻣﺮءه ﺑﺮﺍA= 263;ﺰﻥ اﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺩ = ﺩﺭ قُرآن هر ﮐﺎﻣ= ﻞ الهی اﺳﺖ. ﻭﻳʋ= 66; ﺳﺎﻟک ﺼﺎﺩق ﺪﺭﺣﺎل = 5252;ﺮﺩ ﺷﺪﻥﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ &= #65165;ﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﻫﺮﮐس سلوک الهی ﻨﮑ&= #65198;ﺩ ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴ&#= 65174; ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65175;ﻌﺒﻴﺮﻯ ﺒﺰﻥ ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ گرچه سالک مر= 583; یا زن صاحب مقام ذِن فلسفه هندوا= 06; است ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 194;ﺭﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻓﺮﺻت= 740; ﺒﺮﺍﻯ هوس ﻭﺗA= 236;ﮑﺮ ﺷﻬﻮﺍنی ﻮ ﻧﻔ= 5204;ﺎنی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻫم ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ = ﻳک ﺘﺬﮐﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ&= #65183;ﻠﻮﮔﻴﺮﻯ اﻭ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻥ ا&#= 65187;ﻮﺍﻝ ﺳﺮﻋﻘل آﻣﺪﻩ = 5261;ﺑﮑﻌﺒﻪ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65263; ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻣﻴ&#= 65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻟﻠﻪ = ﺍﮐﺒﺮ ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻯ الل= 07; ﺒﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻥ ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﺑﺴ&= #65262;ﻯ ﺨﺪﺍﻯ ﺒﺮﺗﺮ شهودی ﺩﺭ ﺍﺩᥴ= 5;ﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻮﺩ ﭘ&#= 65268;ﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﮔﺎ= هی ﻴک همّت ﺟﺎﻟᥴ= 8; ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻨ&#= 65184;ﺮ (ﺑﺘﮑﺒﻴﺮ) ﺑﺎ ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭘﺎﺩ&= #65165;ﺷﻴﮑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺯﻳﺎ&#= 65193;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺎفی &#= 65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫ&= #65252;ّﺖ ﻭ ﺳﺮﮐﻮﺏ هَو= 14;س ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻬﻤﺘ&= #65198; ﻭ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻭﻟﺬ&= #65165; ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻋﻈﻴﻤ&#= 65176;ﺮ الهی ﺒﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: ﻴﺤﻮل ﺒﻴﻨﻪ ﻭ= ; ﺑﻴﻥ ﺃﻥ ﻴﻌﻠم ﺃﻥّ اﻟﺒﺎﻃل حَقّ= اﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﻨﻘل اA= 247;ﻌﺒﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﺸﻘاء الی اﻟﺴﻌﺎﺩة= ; ﻭﻟﺎ ﻳﻨﻘﻠﻪ ﻣﻥ اﻟ&#= 65204;ﻌﺎﺩة الی اﻟﺸﻘاء = 5191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺎﺋل ﺒﻴﻥ اﻭ &#= 65261; ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺎﻃل اﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﺪ. ﮐﻪ حَقّ را ﺑᥴ= 6;ﻃل ﻨﺪﺍﻧﺪ (ﻳﻌﻨﻰ = ﺗﺎ آخوندﻫﺎﻯ ﺒﺎ= ;ﻃل ﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ال= 607;ی ﻨﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺭﺍﻩ = ﻏﻴﺮالهی ﭙﻴﺶ ﻧﮕﻴﺮﺩ) ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = ﺍﺯ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺑﻌﺒﺎ&#= 65193;ﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ (ﮐﻪ ﻫﺮ= ﻏﻴﺮ حقّ ﭼﻮﻥ ﻮﻟﺎA= 267;ﺖ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫﺒﻰ ﺟﺰ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ ﺳ= ﺮﭘﻴچی اﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ) ﻭﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﺰ ﺍﺯ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺸ&= #65240;ﺎﻭﺕ ﻧﺮﻭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﺎﺭ&= #65263; ﻮﭼﻴﺰﻯ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65193; ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ= ﺷﻘﺎﻭﺕ گردن شق وﺳﺮﮐ= شی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬ&= #65259;بی مُدّعی ﻮﻟﺎﻳ= ﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺳﻌﺎ= ﺩﺕ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺳم عید ﻭ ﺟﺸﻥ ها®= 0; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﭼﻮﻥ ﺘﻮﺑﻪ نص وح ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻔ&#= 64401;ﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 65175;ﺰﮐﻴﻪ ﺍﻟﻮﺩگی آﻥ ﺒA= 268;ﻔﺘﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭA= 255;ﺠﺎﺕ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻣﺎﺩ&#= 65257; ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻳﻥ کاﺭ ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﻋﻘلی ﻮﻋﺎﻃﻔA= 264; ﮐﺸﺶ ﻭﻋﺸق ﭙﺮ&#= 65261;ﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺎﻳ&#= 65194;. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5176;ﺮک ﺴﻠﻮک ﻛﺮﺩﻩﻭ= 5219;ﺎﻟﺐ جَهَنّم ﻮ ﮔﻨ= ﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ ﺳﺮﮐش&= #1740; ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﻮﺩ = ﺑﺪﺍﻥ ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭﮐ&#= 65166;ﺭ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ ﺫﺍ&= #65173; ﻧﺎ ثاﻳﺴﺖ ﻭ ﻧ&#= 65268;ﺮﻭﻯ ﺰﻳﺎﺩ هَوَس ᥾= 1; ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﮐﺸﺶ ﺑﻠﺬﺕ ﺷ= ﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺳﻮق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ = ﻓﺮﺍﻣﻮشی ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺴﻠﻮﻙ &= #65261;ﺣتی هر ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﻤ= 604;ی ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﻣﻬ= ﻤﺘﺮ ﻧﻘﺶ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎ= ﻓﻈﻪ ﻭ ﺗﺨﻴل ﺨﻮﻳﺶ &= #65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘ= س ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﻘﺎ&= #65261;ﺕ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﮑﺎﻣل ﺒﻴﺸﺘ= 5198; ﮐﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﻬﺎﻯ = ﺠﻨﻴﻥ ﺪﺭ ﺷﮑم ﻤﺎﺩﺭ &= #65259;ﺴﺖ. ﻭﺑﺎﺯ ﺍﻋﻤﺎل &#= 65176;ﺴﻠﻴم ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﺒﺎ&#= 65193;ﻯ ﺴﺎﻟک ﺪﺭ ﭘﻴﻤ&#= 65166;ﻥ الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʄ= 00;ﺴﺐ ﺍﻣﺎﺩگی ﺒﺮﺍA= 263; ﺴﻠﻮﻛﻬﺎﻯ ﺒﺎ&#= 65199; ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ = ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﭽﻮﻥ ﺼﻌ&#= 65262;ﺩ ﺍﺯ ﻳک ﻨﺮﺩﺑﺎ&#= 65253; ﺍﮔﺮ ﭘﻠﻪ ﺍﻯ ﺒ= ﺎﻟﺎ ﺗﺮ ﻧﺮﻓﺖ ﺑﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﺑﭙﻠﻪﻫﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ ﺗﻮﻗﻒ= ﺩﺭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ تکامل ﻭﺟﻮﺩ ᥾= 7;ﻌنی ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ &= #65197;ﻭﻯ ﻮ ﺳﻘﻮﻃ اﺳﺖ. ﮐ= ﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﻫﺴت&#= 1740; ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﺣم ﻄﺮﻳ&#= 65240;ﺖ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟکی = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﻣﻘﺮ&= #65197; الهی ﻤﻴﮕﺮﺩ᥷= 3;. ﭼﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﮐﻪ ﭼﻘ= ﺪﺭ ثاﻳﺴﺘﮕس ﺒﺮʋ= 65;ﻯ اﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﻫﺴﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ &= #65255;ﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 65248;ﺎﺕ ﺍﺯلی ﻮ ﻗﺒﻞ ﺍ&#= 65199; ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮنی او ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. &= #65261;ﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯﮐﺮﺍ&#= 65251;ﺎﺕ بالفعل ﺑﺸﺮﻯ= ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻥ ﺘ= ﻮﻟﺪ ﺧﻨثی ﻮ ﺑﺎﻃل = 5256;ﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣ= ﺮگ اﻧﺴﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ &= #65239;ﻠﺐ ﺍﻭ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨ&= #65194; ﻭلی اﻳﻥ ﺪﺭﺳA= 174; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺻل اﻧﺴﺎﻥ ﺟﺴم اA= 261; ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗ= ﻠﺐ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺭﻭح ﺨ&= #65262;ﺩ ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﺍﺻل ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65198;ﻭﺡ ﻭ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭح= 740; اﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ= ﺟﺴم ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﺠﺎﺕ = ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ &= #1601;وق بشری ﺮﺟﻌﺖ ومعاد ﺑﺪﻧﻴﺎ= ; ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ&= #65163;ﻰ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻬﻮﺕ = ﻭ ﺳﺮﮐشی ﺒﻮﺩ ﮐ= 5166;ﺭﻣﺎ ﻭﻣﺠﺮک یا ﺑﺎA= 199;ﮔﺸﺖ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧ&= #65262;ﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮ&= #65165;ع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65261;ﺣتی ﻔﺴخ گیاهی ﻮ ᥷= 7;سخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1718 - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق = 75;ﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘل &#= 65252;ﻴﮑﻨﺪ(ﺝ۵ﺹ15= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺪﺭ ﺧﻄ&= #65170;ﻪﺍﻯ ﻤﺸﺖ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳ&= #65174; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺩ&= #1605; ﻨﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩ ﻭﮔ&= #65236;ﺖ ﺍﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴ&#= 65194; ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﻣﻥ ﭽﻴ= ﺴﺖ؟ ﻭﺍﺩ= 5165;ﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻔﻴﻬﺎﺍﺳ= ;ﻤاء ﺃﻫل اﻟﺠنّة ᥾= 1; ﺃﺳﻤاء ﺁﺑﺎﺋﻬم ﻮ ﻗﺒ&#= 65166;ﺋﻠﻬم الی ﻴﻮم اﻟﻘ᥾= 8;ﺎمة ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻤﺸﺖ A= 251;ﻥ اﺳﺎمی ﺸﺎﻳﺴʋ= 76;ﮕﺎﻥ ﺒﻬﺸﺖ ( بهشتیان نوع فوق بشری ) ﻗﺮᥴ= 5;ﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﺳﺎمی اﻧﻬﺎ ﻭ ﭘﺪﺭﺍ&#= 65253; (اولیای الهی آنان ) و نیز اسامی ﻗﺒﺎﺋل آنها ( طریقتهای ولایت آنها) ﮐ&= #65258; ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; که ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﭙ= 5268;ﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ. (ﺍﺳﺎمی &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﭘﺪﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣ&#= 65166;نی آﻧﻬﺎ ﻭﮔﺮﻭﻫ= 5260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ تا ﻗﻴﺎﻣﺖ شهود قائم و ﺍ&= #65191;ﺮﻋﻤﺮ ﺩﻳﺎﻧﺖ ختم سلوکی ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﻭﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253;. ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ ﻤﺮ= 5165;ﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻟﻴﺴﺖ &= #65261; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263; ﻮ ﻭﻟﺎﻳﺖﺍﻭ ﭼ&= #65268;ﺰﻯ ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁ= ;ﻥ ﻤﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺋم آﺧﺮ= 5165;ﻟﺰﻣﺎﻥ نوع بشری اﺳﺖ = ﮐﻪ = 81;۵ ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ = ﺟﻬﺎﻥ ﺒﺘﺪﺭﻳج ﭙﻴﺪ= 5165; ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺳﭙ&= #1587; ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺸﺖ &= #65193;ﺳﺖ ﭼﭗ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸ= ﺎﻥ ﺪﺍﺩﻭﮔﻔﺖ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ &= #65193;ﺳﺖ ﭼﭗ ﻣﻥ ﭽﻴﺴﺖ؟ (= ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻘﺮ&#= 65165;ﻥ ﺪﺳﺖ ﭼﭗﺳﻤﺒﻮ&#= 1604; ﻤﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍئی = 5262; ﻟﺬﺕ نوع بشری= ﻭﻣﻴل ﺒﻘﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ. = ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺟ= ﺎﻧﺐ ﺭﺍﺳﺖ ﺳﻤﺒﻮل &#= 65198;ﻭح ﻮ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ ﺭﺍ= ﻩ الهی ﻮ ﺗﻌﺎلی= ; ﺮﻭحی = 75;ﺳﺖ) ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻓﺰ&#= 65261;ﺩ: اﺳﻤاء ﺃﻫل ا= 5247;ﻨﺎﺭ ﻭﺃﺳﻤاء ﺃﺑﺎA= 163;ﻬم ﻮﻗﺒﺎﺋﻠﻬم ا= 04;ی ﻴﻮم اﻟﻘﻴﺎم= 7; ﺣُﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﺪﻝ ﻭ = ﺣﮑم اﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﺪﻝ ﻓ&= #65198;ﻳق فی اﻟﺠنّة ﻭ ᥻= 5;ﺮﻳق فی اﻟﺴﻌﻴﺮ ﺍ= ﺳﺎمی اﻫل ﺪﻭﺯخ شای= ;ستگان ﺁﻥ ﻮ ﺍﺳﺎمی ﭙ&#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻮ ﻗﺒﺎﺋل آﻧﻬ= 5166; ﮐﻪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴ= ﺎﻣﺖ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ. ﭘ= ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﭙس ﺍﻓﺰﻭﺩ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺣﮑم ﻮ ﻓﺮﻣﺎﻥ &= #65194;ﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ= ﻋﺎﺩﻝ ﺍﺳﺖ ﺣﮑم ﻮ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭ سلوک الهی ﺪﺍ&= #65193;ﻩ ﻭ (ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺗﻌ= ;ﺪﻳﻞ) و خود اصلاح ﺭ&= #65261;ح ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺨ= ﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎل ﺴﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﺪﺍﺩﮔﺴﺘﺮ ﺧﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﻭهی ﺮ&#= 65165; ﺑﺠﻬﻨم ﻮ ﮔﺮﻭ&#= 1607;ی ﺪﺭﺍﺗﺶ ﻭ ﺳﻌﻴ&= #65198; جَهَنّم ﻤﻴﺮ&= #65261;ﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻘﺮﺭ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺠﻬﻨمی ﺸﺪﻥ ﺑ= 5166;ﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ &= #65183;ﺒﺮ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﺧ&#= 65176;ﻴﺎﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺷﺨ&= #65210; ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺩﻳﻥ ﻮ= ;ﺭﺯﻯ هرﮔﺰ ﺑﺎ ﺍﮐﺮ= 5165;ﻩ ﻭ ﺯﻭﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺑ= ﻠﮑﻪ ﺑﺎﻋﺸق ﻮﻓﻬم = 5262;ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ &#= 65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺎﺣﺐ ﺩ&= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ&#= 65227;ﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺧﻮﺩ &= #65211;ﺎﺣﺐ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #65252;ﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﻳ&= #65206; ﻳﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻮﺭ&= #65173; انسانی ﻣﺼﻄﻔ= ﻮﻯ ﭙﻨﺠﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺘ&= #65252;ﺎمی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ ﺭ&= #65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻭ ﻗﻴﺎ&= #1605; ﻘﺎﺋم آﺧﺮ ﺍﻟ= 5200;ﻣﺎﻥ. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺼﺎﺣ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺒﺮ&#= 65175;ﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎ&= #65253; ﻮﻋﺮﺵ رَبّ ﺑʋ= 98;ﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺁ= ﻏﺎﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻮع ﻔﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ = 81;۵ﻗﺮﻥ ﺪﻳﮕﺮ آغاز ﻣʌ= 68;ﮕﺮﺩﺩ. ﺍﺯ ﺍﻥ ﭙس ﻃﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺳﻠﻮکی = 5184;ﺎﺭﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻋﺘ&= #65170;ﺎﺭ برتری الهی کنونی ﻄﺮﻳﻘﺖ= ; ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺩﺳﺖ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻣﺸ&= #65174;ﺍﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﺭﻭحی ﻮ= 575;لهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ&= #64400;س ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻫ= ﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻓ&= #65260;ﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﺮﻭح= ; ﺨﻮﺩ ﻭ ﺗﻮﺳل ﺒﻪ ﺍﻭ = ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﺋﺶ ﺩﺭ &= #65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺒﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﻭلی کسانیکه &#= 1705;َمّیَتﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍ= ﺭﻧﺪ ﻭﺟﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ &= #65261;ﻧﺎﺳﻮتی ﺪﻧﻴﻮﻯ ﻭﻧﻮع &#= 65170;ﺸﺮﻯ ﻘﺒﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺟ&= #65200; ﺳﻌﻴﺮ جَهَنّ= م ﻮ ﺍﺗﺶ ﺍﻥ ﻨﺨﻮ= ﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺳﻌﻴﺮ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﮔﺮﻣﺎﻫﺎ ﻭﻋﺴ&#= 65198;ﺕﻫﺎ ﻭﺳﺨتی عذﺍﺏ ʋ= 99;ﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 252;ﮑﺮﺭ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎئی ﺪ= 5197; جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﻮ ﻣﺎﺩﻯ اﺯ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻬﺎ ﺩﻭ&= #65197; ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ عرفانی ﺳﻠﻮﮐ= ﻰ و ترَبّ یت روحی ﺟﺰ ﻗﻬﻘʋ= 98;ﺍ ﻭ جَهَنّم جهان ﻮﺣﺴﺮﺕ ʌ= 61; ﻋﺴﺮﺕ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﮐﺎﺭﻯ که آخون= ;دﻫﺎﻯ همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎمی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺗ= ﻨﻬﺎ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ و تصوّف سلوک الهی ﺑﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺭ&= #65165;ﻩ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭح ﻮ &#= 64400;ﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺑﻬ&= #65208;ﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ &= #64380;ﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑح= 614;قّ ﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ ﺍﺳ= ﺎمی اﺯ ﻗﺒل ﺪﺭج ﺸ= 5194;ﻩ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﺭ = ﻫﻤﺎﻥ ﻠﺤﻈﺎﺕ ﺗﻠﺎﺵ &= #65203;ﺎﻟک ﺪﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤ&= #65224;ﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ الهی ʌ= 12;ﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮔﺮﭼ&= #65258; ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒ&#= 1604; اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮔ&#= 65196;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘ= درﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﻳﻌنی ﭙA= 194;ﺭﺍﻥ ﺮﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺩ&= #65197; آخوندﻫﺎ ﻭ ﻗ᥵= 0;ﺎﺋل آﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻋ&#= 65208;ﻴﺮﻩ و معاشرین ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﻗ&= #65170;ﻠﻪﻫﺎﻯ عبادی ﺁﻧﺎﻥ ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻠﻪ ﺩﺍﺭ&= #65255;ﺪ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻘﺒﻠﻪ ﺳʋ= 66;ﻟﮑﺎﻥ ﺒحَقّ ﻤﻴﺒﺎ᥸= 7;ﻨﺪ ﻭﻋﺸق ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﮔﺸ&= #65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ اﻧﻬﺎ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎ= ﻥ ﻤﺪﺍم ﺒﺎ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺟﻪ &= #64344;ﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﺪʋ= 65;م ﺪف ع ﺸﺮک ﺒﺎ ﺍ&#= 65195;ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ چون الله اکبر ﻤﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺑﻮﺍﺳﻄﻪﻫﺎ= 5263; الهی ﺨﻮﺩ ﻋﻤʌ= 48;ﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ال= 07;ی هستی ﻮلی اﻟﻠ= ﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ. ﺣﮑم ﻮ = ﺗﺤﮑﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﻠ&#= 65166; ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺼ&= #65166;ﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﺒﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194;. ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣ&= #1604; الهی هر ﺳﺎﻟﻚ= ; ﺑﺴﺎﻟک ﺨﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭ&#= 65193;ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻮ ﻗﻀﺎ&= #65261;ﺕ ﺑﺮ ﺍﻋﻤﺎل ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑﻨﺪ. &= #65261; ﻳﺎ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎ= 5263; اﻭﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎ= 5169;ﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﻗﺸ&= #65198;ﻳﻮﻥ ﺪﺭ ﺳﺮﮐشی ﺨﻮ= 5193; ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺣﮑﺎ&= #1605; ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ا&#= 1604;هی ﺮﺍ ﻧمی ﭙﺬﻳﺮ= 5255;ﺪ. ﺣﮑم ﻮ ﺩﺍﻭﺭﻯ &= #1575;لهی ﺪﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺻ= ﺪﻭﺭ ﺣﮑم ﻨﻬﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ مَشی¡= 7;ت ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒحَقّ ﺼﺎﺩق ا= ;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65166; ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺩﺍﺋ&#= 1605; ﺨﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ (ﺣت&= #1740; اﻋﻠﻢ) ﺧﻮﻳﺶ ﺩ&= #65197; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﻫ&= #65198; ﭘﻠّﻪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705;ی ﺒﺪﺭﺳتی عمل کرﺩ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻓ&#= 65198;ﺻﺖ ﻭ شانس ﺭﺳﻴﺪʌ= 53; ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻮ = ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ = ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ عداﻟﺖ ﺩﺍﺭﺩ A= 261;ﻧﻈﺮ ﺧﺎﺹ ﻳﺎ ﺍﺳﺘث&#= 1606;اﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ کسی ﻘﺎA= 163;ل ﻨﻴﺴﺖ. ﮔﺮﻭهی اﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺸت= 40; که ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﺑ&#= 65260;ﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﮔﺮﻭهی = 5188;ﻬﻨمی ﺪﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸتی = 5252;ﺴخ ﺁﻣﻴﺰ ﺣﻴﻮﺍن= 740; ﺒﺪﻧﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﺎ&= #65199; ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ = ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ نوع بشری ﺮﺍ ﺑ= ;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮ&= #65241; الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ششم ﻗﺎﺋم ﺮﺍ A= 169;ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ که ﺣﺘﻤ= 5166; ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ &= #65169;ﺸﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭ= ; ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷتی اﺯ = 4;ی ﺒﺮﺍﻯ همگاﻥ = 5;ﺳﺖ. (ﺳﻌﻴﺮ) ﻳﺎﺷﻌﻠ= ﻪ ﻭ ﻟﻬﻴﺐ ﺍﺗﺶﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﻋُﺴﺮﺕ ﻭﺳﺨت= 40; ﺴﻮﺯﺵ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﺪﺭﺟA= 260;ﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ&= #65251;ُﺮﺩﺍﺑﻬﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎ= ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻧﺪگی ﺤﻴ= 5262;ﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻬ&= #65166; می ﺒﻴﻨﻴﻢ. ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺏ ﻣﻨﺼ&= #65234; ﺑﺎﺷﻴم ﺰﻧﺪگ= 40; نوع بشری ﻨﻴﺰ ﺍﺭʋ= 65;م ﻨﻴﺴﺖ. ﻭﮔﺮﻓﺘ&= #65166;ﺭﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭ ﺍﺯکسی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﻧﺴبتا ﻭ = 5193;ﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ در ﺟﺎ&#= 65259;ل ﻮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ &= #65227;ﺎﻗﻠﺘﺮ ﺯﻧﺪگی ﺴﺨﺘﺮ = 5251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭلی ﺰﻧﺪگی ﻨʌ= 62;ع فوق بشری ﺑﺎ ﻣ= ;ﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﻥ نوع ﻨﺴﺒﺖ = 5169;ﺰﻧﺪگی اﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺴﻴ= 5166;ﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﻣ&= #65176;ﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺰﻧ&= #65194;گی ﻨﻮع فوق بشری = ﺒﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴ&= #65206; ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻧ&= #65194;گی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﺯﻧﺪ&= #1711;ی ﻤﻴﻤﻮﻥ ﺪﺭ ﺟﻨ&= #64405;ﻠﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻓﻠﺴ&= #65236;ﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳنی = 608; سلوکی ﻤﺤﻤﺪ ᥴ= 9;ﺮﺍﺳﺎس ﺳﻠﻮک عقلی ﻮ᥺= 7;ﺸقی ﺒﺎ ﻭﺳﺎﺋﻄ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻔﻬﻢ ﺑﺮ&= #65175;ﺮ ﻭ ﺭﻭﺣﺎنی ﺘﺮ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺤﺒ= ﺖ ﻭ ﺗث بیت ﻋﺸق A= 194;ﺭ ﺭﻭح اﻣﮑﺎﻥ ﻨ= 5194;ﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎ&#= 65193;ﻯ ﻮﺧُﺮﺍفی ﻮ ﻗA= 260;ﺮﺁﻣﻴﺰ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﻃ گر= 5263; ﻮﺳﻨﮕﺪلی ﻮ ﮐ= 5208;ﺘﺎﺭﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ&#= 65165;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ ﻃ= ﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ نمی ﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭ ﺗﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫ&#= 65168; ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍ&= #65203;ﻠﺎﻡ ﻭﺣتی اﺩﻳﺎﻥ A= 194;ﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺪﺭﺩﻫ&#= 65166;ﻯ ﺘﻌﺼﺐ ﻭﺍﻧﺘﻘ&#= 65166;م ﻮ ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﺮخ مبتلا اﺳﺖ<o:p></o:p></spa= n> حدی&= #1579; 1719 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ158 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨﺼی ﭙﺮﺳﻴﺪ &#= 65165;ﻳﺎ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﮐﺴﻴﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ &= #65169;ﺪﺍﺭﺩ ﺳﭙس ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻐ&#= 65236;ﺮﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﭙﺎسخ ﺪﺍﺩ ﺑﺎ= 5199; ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺗﺎﺯﻩ &= #65153;ﻭﺭﺩﻩﺍﻯ. ﺳﺎﺋل گفت ﺍﻳʌ= 53; ﺪﻳﻥ ﻮ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ = ﻤﻥ اﺳﺖ ﻭﻣﻴﺨﻮﺍ= 5259;م ﺒﺎ ﻣﺮﺩم ﻤﺨﺎ&#= 65211;ﻤﻪ ﻣﻨﻄقی ﺒﻨﻤﺎA= 267;م( ﺟﺪᥴ= 5;ل ﻤﻨﻄﻘﻰ) ﮐﻪ ﺍﮔ= ﺮ ﺻﻠﺎح ﺒﺪﺍﻧﻴ= 5194; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻢ (ﺍ= ﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟک ﺒﺎ&#= 65267;ﺪ ﻣطیّع ﺒﺎﺷﺪ ʌ= 61; ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻮآل اﺯ ﭘﻴﺮ = 5191;ﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ ﭘﻴ= ﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ. = ﺍﺯ ﻃﺮفی عصر ﺍﻣᥴ= 6;م ﺼﺎﺩﻕ ﺩﻭﺭﻩ ﻧ&= #65260;ﻀﺖ ﻣﻨﻄق اﺭﺳﻄﻮ= 74;ی ﺪﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎم ﻤﺨﺎ&#= 65247;ﻒ ﺍﻥ ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺗﺎ = ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﺒﺤث ﻓﻠ= 5204;فی ﻮ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ ﺑ= ﺮﺍﺑﺮ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻤﺬﺍ&#= 65259;ﺐ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳتی ﻘ= 5194; ﻋﻠم کند ﺳﻮآل اﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65267;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑ&= #65188;ث ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺗ= ﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﻭﺍق ع ﺒﺤث &#= 1575;لهی ﺠﺬﺏ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑ&= #65204;ﻠﻮﻙ الهی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ A= 169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫ&= #65252;ﻴﻥ عمل ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭA= 261;ح ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﺎﻃﻔ= ﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ= لی ﺨﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻨﺒلی ﻮ ﮐم علاﻗﮕﻰ ﻭ ﺳﺴA= 174; ﻋﻨﺼﺮﻯ ﺪﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺎﻃﺮ = ﺿﻌﻒ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯلی ﺨﻮﺩ ﻧﻤ= 5268;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺸﺮف تی ﺴﻠA= 262;کی ﺒﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺻﺒ= ﺮ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺪ&= #65165;ﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺑ= ;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258; ﺗﻤﺮﻳﻥ اﻭ ﮔﺮ&#= 65193;ﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺒﺖ &= #65191;ﺪﺍ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﻐ&#= 65216;ﺐ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﭘﺎﺳﺦ ﺟﻮﺍﺏ ﺷ&= #65192;ﺺ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳ&= #65174; ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ ﻧ= ﺎﺭﺿﺎﻳتی اﺯﻃﺮح ﻤﺴﺎﻟA= 258; ﺟﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﺳﭙس ﺳﺎﺋل ﻤﻴ= 4345;ﺮﺳﺪ ﺍﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﻫﺮ&= #64404;ﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ &= #65165;ﺳﺖ؟ ﺍﻣﺎم ﭙﺎسخ ﺪA= 165;ﺩ ﻠﻮ ﺍﺑﻐﻀﻪ عل= یّ ﺤﺎل ﻤﻥ اﻟﺤﺎ= 5247;ﺎﺕ ﻟﻤﺎ ﺃﻟﻄﻒ ﻟﻪ = حتّی ﺃﺧﺮجه ﻣﻥ ﺤﺎ= 604; الهی ﺤﺎﻝ ﻓﺠʌ= 28;ﻠﻪ ﻧﺒﻴّﺎ ﺍﮔﺮ ᥽= 1;ﺤﻤﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺧﺪ&= #65165; ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮﻓ&#= 65176;ﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺣﺎل&#= 1740; ﺒﺤﺎلی ﻨﺮﻓﺘA= 258; ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻟﻄﻒ ﻗ&= #65198;ﺍﺭ ﻧﻤﻴﮕﺮﻓﺖ. ﺗﺎ = ﺍﺯ ﺣﺎلی ﻮﻣﻘﺎم®= 0; ﺒﺤﺎل ﺪﻳﮕﺮ ﺧﺎﺭج گ= 585;ﺩﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﭘ&#= 65268;ﺎﻣﺒﺮ ﺷﻮﺩ. (ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴ= ;ﺰ ﭼﻮﻥ هر ﺍﻧﺴﺎ= 5253; عاﺩﻯ ﺒﺎ ﺍﺳﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ سلوک الهی ﺨﻮﺩ ﺗﺤʌ= 62;ّﻟﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ = ﺍﺯ ﺣﺎلی ﺒﺤﺎلﺒʋ= 98;ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﺪ ﺗﺎﻋﺎ&= #65239;ﺒﺖ ﻣﻮﻓق ﺒﮑﺸﻒ ﻧ&#= 65192;ﺴﺘﻴﻥ ﺒﺎﺭ قُرّهﻫﺎ= ;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻘﺎﺋم &#= 65184;ﺒﺮﺋﻴل ﻮﻋﺮﺵ رَبّ ﺭʋ= 87;ﻤﺎﻥ ﻨﺎﺋل گرﺩﻳﺪ. = 5261; ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&= #1602; ﻨﻤﻮﺩ ﻭﺑﺎ ﻣﻘ&= #65166;م ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭل= 740; اﻟﻌﺰﻡ ﺻﺎﺣﺐ &#= 65219;ﺮﻳﻘﺖ و ولایت جدید برتر ﺷﺪ. (ﺣﺎﻝ) &= #65165;ﻣﺮﻯ ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻣﺮﺑﻮ&#= 65219; ﺒﮋﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣ= 740; ﻮ ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ث&= #1575;ﺩﻯ ﻴﺎﻏم ﻮﻳﺎ ﺍﻣ&#= 65268;ﺪ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ. ﻭ= ;ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻥ اﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺭ&= #65261;ﺍﻧﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ= ﺗﻔﮑﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺫﻫن&= #1740; هستند. ﻣﺎﻧﻨ᥷= 4; ﺩﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻭﻣ&= #65220;ﻤﺌﻥ ﺒﻮﺩﻥ ﻴﺎ ﻧﺒﻮ&= #65193;ﻥ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻨ&#= 65260;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ = ﺟﺴﻢ ﻭﺑﺪﻥ اﺳﺖ ﮔﺮ&#= 64380;ﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺴم ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭﺡ الهی شده ﺑﺘﺮ= ﺗﻴﺐ ﻟﺎﺯم ﻴﮑﺪﻳﮕ= 5198; ﻭ ﻧﻴﺎﺯ شایس= 8;گی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣل نیز هست. ﺣﺎل ا= ;ﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭﻫﺮ ﻣﻘﺎم ﺮ&#= 65261;حی که ﻫﺴﺖ ﻓﮑﺮ ﻭ &= #65227;ﻘل ﺨﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩ= ﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻘﺎ&= #1605;ی ﺮﻭﺣی ﻮ ﻭﺟﻮﺩ&#= 65263; اﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﺘﮑﺎ&#= 65251;ل ﻨﻮعی ﻮ ﻓﺼل ﻨ= 5262;عی ﻮﻳﮋﻩﺍﻯ که ﺪ= 5165;ﺭﺩ. ﻭ ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎ&= #65193;ﻯ ﺒﺎ ﮐﻤک ﺨﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮﺳﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍق&= #1593; ﺒﺤﺎل ﺠﺪﻳﺪﻯ که ﺻﻌﻮﺩ ﮐﺮﺩ= 5257; ﻭﻋﻘل ﺮﺍ ﺍﺭﺍ&#= 65251;ﺶ ﻭﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﮔ= ;ﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ ﻋﺪ&= #1605; ﺴﻠﻮک ﺪﻳﻦ ﻭ ﺑ&= #65268;ﺸﺘﺮ ﺑﮕﻨﺎﻩ ﺑﭙﺮﺩ&#= 65165;ﺯﺩ ﺑﺤﺎل ﺤﻘﻴﺮﺗ= 5198; ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﭘس = ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻭح اﻳﻥ &#= 65208;ﺨﺺ ﺟﺰ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍ&= #65255;ﻰ ﻭ جَهَنّم ﺠﻬ= ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ عذﺍﺏ ﺯ= 5255;ﺪگی ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺗﮑ= 5166;ﻣل ﻄﺒیعی ﺮﺍﻩ ﺩA= 267;ﮕﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﺮ ﺳﺎ= ﻟک ﻤﺪﺍم ﺤﺎل ﺠﺪ= 5267;ﺪﻯ ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﻧ= ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺤﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65170;ﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. = ﻭ ﺭﺳﻮل اﺭﺳﺎﻟA= 264;خدﺍﻭﻧﺪ ﻭﺑﺎ ﻣﻘﺎم ﻨﺒ&#= 65262;ﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ &= #65165;ﻭلی اﻟﻌﺰم کاشف ق= رّه شهود برتری ﻨ&#= 65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﻨﺒﻮﺕ ﻳ= ﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒوء = 5262; ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺗ&= #65236;ﺴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﮑ= 5166;ﻥ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺒﺮ ﺑﺎ&= #65219;نی ﻤﻄﺎﻟﺐ ﻋﺮﻓﺎ&#= 1606;ی ﻮ ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺘ&= #65262;ﺍﻧﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻨﻴ&#= 65200; ﮐﻤک ﻜﻨﺪ ﮐﻪ ﺗ&= #65166; ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑس&#= 1604;وک الهی ﻭﺗﮑﺎﻣل= ; ﺮﻭﺣی بپرﺩﺍﺯند ﻭ ᥴ= 5;ﻟّﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ بعدی ﺩﺭ ﻧﻘﺶ A= 175;ﺮﺑﻴﺘﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺘﻔﺎﻭ&= #65175;ﻬﺎ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭل&#= 1740; اﻟﻌﺰﻡ ﻭﺻﺎﺣ= 5168; ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﻭ = قُرّه ششم و هفتم نوع بشری ﻳﺎ همان مفهوم( ق&#= 1615;رآن دو قرّه ) ﺒﻮﺩ A= 261; ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶ ﺑﺼ&= #65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﺼﻄﻔ&#= 65262;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. = ﺗﺎ ﺁﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﻨﻴﺰ = ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮﺵ ﺭ&#= 65187;ﻤﺎﻥ ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﭘس ﺍﺯ = ﺗﻌﺎلی ﺮﻭح هر ﺳﺎﻟک ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ= ; ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ صوﺭﺕ انسانی &= #65251;ﺼﻄﻔﻮﻯ هدﺍﻳﺖ ﻭ ﺗﺮﺑ= 5268;ﺖ ﻟﺎﺯم ﺮﺍ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﺭﻓﺘ&= #65253; ﺮﻭح ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ &#= 65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺑﺎ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ مَشیّت ﺧﺎﺹا&= #1604;هی و با مرگ قبل از مرگ ﻤﻴﻨﻤᥴ= 6;ﻳﺪ. ﺍﺧﺮﺍج ﻤﺤﻤﺪ &#= 65165;ﺯ ﺣﺎلی ﺒﺤﺎل ﺠA= 194;ﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺨ&= #65198;ﻭج اﺯﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺻ&#= 65236;ﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺧﺮﻭج &#= 65198;ﻭح ﺪﺭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻴک ﻤﺮگ ﻘﺒل اA= 199; ﻣﺮک ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺗ&#= 65198;ک گدشته ﻫﺎ ﻭﻋᥴ= 6;ﺩﺍﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮ&= #65263; ﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺳﺎﺋل ﺒﺎﺯ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺎل اﺳ= 5174; ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳ&= #65228;ﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﭘﺮﺳ&= #65268;ﺪﻩ ﺑﻮﺩم که ﺟﻮﺍ= 76;ی ﻨﺪﺍﺩﻳﺪ. ﻭﺁﻳ&= #65166; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﻌﻴﺪ &= #65261; ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻣﻤﮑ&#= 65254; ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀ&= #65168; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍ&#= 65197; ﺑﮕﻴﺮﺩ؟ ﺍﻣﺎ= 605; ﻔﺮﻣﻮﺩ: ﻠﻮ ﺃʋ= 69;ﻐﻀﻪ علیّ ﺤﺎل ﻤﻥ = 5;ﻟﺤﺎﻟﺎﺕ ﻟﻤﺎ ﺃﻟﻄﻒ ﻟﻪ = حتّی ﻴﺨﺮﺟﻪ ﻣﻥ ﺤﺎ&= #1604; اﻟﻰ ﺣﺎل ﻔﻴﺠ= 5228;ﻠﻪ ﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭﻟﻮ ﺃ&= #65187;ﺐ ﺷﻘﻴّﺎ علیّ ᥶= 8;ﺎل ﻤﻥ اﻟﺎﺣﻮﺍﻝ &#= 65251;ﺎ ﺗﺮﮐﻪ ﺷﻘﻴّﺎ &#= 65261; لأﺳﺘﻨﻘﺬﻩ ﻣA= 253; اﻟﺸﻘاء الی ا= ﻟﺴﻌﺎﺩة ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣʌ= 32;ﻀﻮﺏ ﺷﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗ&= #65188;ﻮل ﺪﺭﺣﺎل ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻴﺎﺑﺪ. ﺗﺎ ﺳﻌﻴﺪ ﻭﺧﻮ&= #65207;ﺒﺨﺖ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺍﻳﻥ س&= #1575;لک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺪﺍم ﻤﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﺧﺪ&#= 65165; ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﺎﻟک &#= 65194;ﺭ ﺳﻠﻮک کاﺭﻯ ﻧA= 252;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﺧﺪﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﺑﺎﺯ ﺳﺎﺋل ﻤﻴﭙﺮﺳ= 5194; ﺍﻳﺎ ﻣﻤﮑﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐ&= #1587;ی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻐﻀﻮﺏ شده ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺯ = 5251;ﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ؟ .ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﮔ&= #65236;ﺖ ﺧﻴﺮ. ﺍﻳﻥ غضب &#= 65191;ﺪﺍ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺳﺖ. ( ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎ= ;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #65241; مغضوب گردد ﻭ&#= 65165;ﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬﻫ&#= 1576;ی ﻮﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک هیچگاه ﻣﻮﺭﺩ= ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮ&#= 65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻏﻀﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘ= س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﻭﭼﺎ&#= 65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65251;ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﻌﺎﺩﺗ&#= 65260;ﺎﻯ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﺭﻓﺎه&#= 1740; ﻮ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭﺣ&= #1578;ی علم ﻮ ﻟﺬﺕﻫﺎA= 263; اﻧﺴﺎنی غیر ﺳ= ;ﺎﻟک ﻮﻫﻤگی ﻤﻮﻗت®= 0; ﻮ ﺍﻣﺮﻯ ﻔﺮﻳﺒﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ گناﻩ = 4344;ﺮﻭﺭﻯ ﻭﺟﻬنم ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺩﺍﻏﺘﺮ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺳﻠﻮﻙ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﮐﺴﺐ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﺧﺪﺍ اﻓﺰﻭﻥ ﺨ&#= 65262;ﺍهی ﺪﺭ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺪﺍ = ﺍﺳﺖ. ﺳﺮﭘﻴﭽی ﺴﺎﻟ= 5242; ﻭﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ گر= 5263; ﻤﺘﻌﺒﺪﺍﻥ غی= 85; ﺳﺎﻟک ﻤﺪﺍم غضب ﺧﺪʋ= 65; ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑخودشا= ;ن ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎم آ&#= 1582;وندﻫﺎﻯ همگی ﻤﺬﺍﻫﺐ ʋ= 93;ﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺑﺴﻠﻮک الهی نپردﺍﺧﺘﻪ ﺑᥴ= 6;ﺷﻨﺪﺟﺰ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺳﻨ&= #64405;ﺪلی ﻮ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻭﺟ&= #65166;ﻩ ﻃلبی ﻮﻣﺎل ﺪʌ= 61;ﺳتی ﻮ ﺷﻬﺮﺕ ﭘﺮﺳت&#= 1740; ﻮ ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻳ&= #65260;ﺎی ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻬی ﻔ&#= 65166;ﺳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ. ﻭﺑﮑﺎﺭ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍنند ʋ= 69;ﭙﺮﺩﺍﺯند ﻭﻟﺬﺍ ﺷﻴﻄﺎﻥ اﻋﻈﻢ ﻫﻤﻴﻥ ﺁ&#= 65191;ﻮﻧﺪﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1720 از ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= ;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ159 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﻳکی ﻘ&#= 65194;ﺭﻯ ﻄﺮﻓﺪﺍﺭ ﺍﺧﺘ&#= 65268;ﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺍﻫل ﻤ&#= 65194;ﻳﻨﻪ (ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭ= ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺩ ﺩ&= #65267;ﻨﺪﺍﺭﻯ که ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎ= 5199;ﺍﺩﻯ عمل ﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ = 5191;ﻮﺩ ﺳﺮﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک &= #65194;ﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻳ&= #1705; ﻘﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 5262;ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺸﻨﺎﺧﺘ= 5258; ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗ= ﻨﻬﺎ سالª= 5; الهی ﻤطیّع ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎ&= #65197; ﺍﺯﺍﺩ ﻭﺑﺎ ﺧﻮ&= #65165;ﺳﺘﻪ ﻗﻠبی ﺨﻮﺩ ﺗﺴ= 5248;ﻴم ﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&= #65263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﺗﻮکُلّ ﻨﻤﻮ᥷= 3;ﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠ= ﻮک هرﮔﺰ ﺧﻴﺎﻝ ﺍ= 5203;ﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍ&= #65199;ﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ= ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﺒﺪﻳل ﺒﺘﺴﻠ= 5268;م ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی ﻮ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩگی = 5252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.) ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﻫل &#= 65252;ﮑﻪ ﺑﻮﺩ ( ﺑﺎﺯ ﺟﺒﺮ= ;ﻯ که ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺧﻮ= 5193; ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﺮ&= #65255;ﻮﺷﺖ ﻗﺒلی ﻮﺧﻮﺍﺴA= 176;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65165;ﻧﺪ ﻭﺍﻳﻥ ﺒﺎﺯ ﻫﻤ&= #65166;ﻥ ﻗﺸﺮﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65227;ﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩﺍﻧﻪ &= #65251;ﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭلی گناﻩ ﺁﻧ᥷= 8;ﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #1605;َکّه ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﻫ= ﻤﺎﻥ ﻤﺮﮐﺰ ﻣُﻐﻬﺎ= 5263; ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﺘ&= #65240;ﺪﺍﻥ ﺒﺪﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ&#= 65187;تی ﺴﻠﻮﻙ ﻭلی غیž= 5; ﻋﺎﻣل ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65251;ﺎﻥ هستند. ﻭ ﺑﻌﺒʋ= 66;ﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #1570;خوندﻫﺎﻯ اﺳﻠﺎم ﻮ ﮐﺸﻴ= 5208;ﻬﺎﻯ ﻤﺴﻴﺤی ﻮ ﻣﻠّ= 5166;ﻫﺎﻯ کُلّیمی ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﮐﻪ مُدّعی ﺪﻳ= ;ﻦ ﺷﻨﺎسی ﻮ ﺭﻭﺣ= 5166;نی هستند ﻭلی سل&#= 1608;ک الهی ﻨﮑﺮﺩﻩ ʋ= 91;ﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺠﺘﻬﺪ ﻭ ش&= #1575;یسته ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ &= #65194;ﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻤ= 5268;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻥ ﻤﻐﻬﺎ ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺤث ﻫﺎﻯ ﻤ&= #65256;ﻄقی ﺪﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳن&#= 1740; ﻮ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺍﺧ= ;ﺘﻴﺎﺭ ﺑﺠﺎئی ﻨﻤﻴﺮA= 203;ﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘ&= #65248;ﺎﻑ ﺍﻳﻥ ﺪﻭ ﻗﻄﺐ ﻓ= ﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﻣﺎ&= #1605; ﺼﺎﺩق ﻤﺮﺍﺟﻌ= 5258; ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭﺍﻭ&#= 65197;ﺍ ﺩﺍﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﺬ&= #65267;ﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﭙ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺩﻩ &= #65261;ﺍﻳنک ﻔﺮﺯﻧﺪ ﺍﻭ ﺩﺍ&= #65261;ﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی ﭙﺎ&#= 1587;خ اﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍ&#= 65193;ﻩ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ&= #65193;ﻭﻯ اﻧﻬﺎ ﺑﺨﻄﺎ ﻣ&#= 65268;ﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭ ﻧﻤﻴﺸﺪ ﻫﻴﭽ&= #64401;ﺪﺍم اﺯ ﺩﻭ ﻧﻈﺮ ﺭﺍ = ﺗﺼﺪﻳق ﻨﻤﻮﺩ. ﻭلی ﺪﺭ &= #65197;ﺍﻩ الهی ﺴﻠﻮﮐﻰ ʌ= 07;ق ﺴﻮم اﻣﺮ ﺑﻴﻥ اﻣﺮﻳﻥ ﻤﻄﺮح = 575;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ سلو= 05; الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. ﻧﻪ ﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍ= ;ﮐﺮﺍﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺘ&= #65268;ﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺠﺒﺮ الهی ﺒʌ= 62;ﺩﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣﺼﻮ&#= 1604; ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﺣتی کسب ﻣﻘᥴ= 6;م ﺮﺳﺎﻟﺖ ﻭ نبو= 17;ت ﭼﻮﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ &= #65251;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5166;سخ ﺪﺍﺩ:<= /span> &#= 65240;ﺎم ﺮﺳﻮل اﻟﻠﻪ ﻓ= 5212;ﻌﺪ ﺍﻟﻤﻨﺒﺮ ﻓﺤﻤ&#= 65194; ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺃثنی = 93;لیّه ثمّ ﻘﺎل گتاب = ﮐﺘﺒﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻴﻤﻴﻨ&#= 65258; ﻭ ﻟﮑﺘﺎ ﻳﺪﻳﻪ = ﻳﻤﻴﻦ ﻓﻴﻪ ﺃﺳﻤاء ﺃ= 5259;ل اﻟﺠنّة ﺑﺄﺳ᥽= 2;ﺎﺋﻬم ﻮ ﺃﺳﻤاء ﺃﺑﺎ= 5163;ﻬم ﻮ ﻋﺸﺎﺋﺮﻫﻢ ﻭ = ﻳﺠﻤل علیّهم لا ﻳﺰ&= #65267;ﺪ ﻓیه ﺮﺟﻠﺎ ﻭﻟ= 5166; ﻳﻨﻘﺺ ﻣﻨﻬم ﺮ&#= 65183;ﻠﺎ ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﺒﺎ&= #65247;ﺴﻌﻴﺪ فی ﻄﺮﻳق الأﺷ= ;ﻘﻴاء ﺣتی ﻴﻘﻮل اﻟʌ= 56;ﺎس ﮐﺎﻥ ﻤﻨﻬﻢ ﻣﺎ = ﺃﺷﺒﻬﻪ ﺑﻬﻢ ﺑل هو ﻣﻨ= 5260;ﻢ ثمّ ﺘﺪﺍﺭﮐﻪ A= 165;ﻟﺴﻌﺎﺩة ﻭ ﻗﺪ ﻳﺴﻠک ﻄﺮ&= #65267;ق اﻟﺴﻌﺪاء ﺤتی= ; ﻴﻘﻮﻝ ﺍﻟﻨﺎس ﻣﺎ ﺃﺷ&#= 65170;ﻬﻪ ﺑﻬﻢ ﺑل هو ﻣﻨ= 5260;ﻢ ثمّ ﻴﺘﺪﺍﺭﮐʌ= 58; ﺍﻟﺸﻘاء ﻤَﻥ کنبه ﺍﻟ᥼= 8; ﻪﺳﻌﻴﺪﺍ ﻭ ﻟﻮﻟم ﻴﺒق ﻤ&#= 65253; اﻟﺪﻧﻴﺎ ﺍﻟّA= 166; ﻓﻮﺍق ﻨﺎقة ﺧA= 176;م اﻟﻠﻪ ﻟﻪ ﺑﺎﻟ&#= 65204;ﻌﺎﺩة ﮐﻪ ﺑﻬﺘA= 198; ﺍﺳﺖ ﭘﺎسخ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺣ&#= 65194;ﻳثی اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑ&#= 64405;ﻮﻳﺪ.ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﻭﺯ&#= 65263; ﺒﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺭﻓﺖ = ﻭ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﺍﻓﺰﻭﺩ = ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺑﺪﺳت ﺭﺍﺳﺖ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻧﻮﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫ= ﺮ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﻳﻌنی &#= 65184;ﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻮ ﻧﻮﻉ ﺑ= ﺸﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺭ= ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺴﻤ&= #65170;ﻮل عالم ﺮﻭح ﻮ ﺧʋ= 94;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﻠﮑﻮتی ﻮ ﻋ&#= 65198;ﻓﺎﻥ ﻭ ﺣﻘﺎﻳ ق عقل= 40; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭک ﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﺩ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍﺳ&#= 65174; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺎ&= #65247;ﺺ ﺭﻭﺣی ﻮﺳﻠﻮﮐ= 5264; ﻭﻣﺮﺑﻮﻃ به آA= 267;ﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع &= #65262;ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ) ﭘﻴﺎ= ﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ= ﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﻬﺮ&#= 65203;ﺖ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺗﻤﺎم= 576; اﻫل ﺒﻬﺸﺖ ﻭ ﭘ&#= 65194;ﺭﺍﻥ ﻮ ﻗﺒﺎﻳﻞ (ﻣﺮﺑ= ﻴﺎﻥ الهی ﺴﺎﻟﮑﺎ᥽= 3; ﻭﻗﺒﻠﻪﻫﺎﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ و توسّل ﺍﻧﺎﻥ) ʄ= 00;ﻪ ﺑﻄﻮﺭ (ﺍﺟﻤﺎﻝ)= ﻭکُلّی ﻨﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ( ﻭ= ;ﺑﻄﻮﺭ جَم ﺸﺪﻥ ﻮ ﺍﺯ (&= #65153;ل ﺒﻴﺖ) ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ= ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﻫﺮﮔﺰ ﮐسی ﺒ= 5166;ﻧﻬﺎ ﻧﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴ&= #65208;ﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﮐﺴﺮ ﻣﻴﮕ= ﺮﺩﺩ. شاید ﮐﻪ ﺳﻌﻴʋ= 94;ﻯ ﺨﻮﺷﺒﺨﺖ ﺭﺍﻩ &= #65165;ﺷﻘﻴﺎ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﺎﻥ ﺮﺍ = ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﻪ ﺧﻴﺎل کنند ﻭﺍﻗﻌﺎ ʌ= 07;قی اﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺭﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺗﻤ&#= 65256;ﺪﺍﻥ ﺮﺍ ﺑﭙﻴﻤﺎﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﮐﻨ&= #65256;ﺪ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓ&= #65176;ﻪ الهی اﺳﺖ ﻭلی= ﺪﺭ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻠﺤﻈﻪ &= #65169;ثوﺍبی ﺒﺮﺍﻯﻨﺠﺎﺕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺑﮕﻨﺎهی ﺒﺮﺍA= 263; ﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﭙﺮ&#= 65193;ﺍﺯﺩ ﻭﻟﻮ ﺍﻳﻥ ﺰﻣﺎ&= #65253; کوﺗﺎﻩ ﺑﺎقی ʌ= 52;ﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺍﻧﻬﺎ = ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴ&#= 65194;ﻥ ﺸﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ &= #65170;ﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩ&= #65261; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﻚ ﻭ ﺩﻭ ﮔناﻩ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻳﻌنی عاﻗﺒﺖ ﺗﻮﺑﻪ = 5261; ﺳﻠﻮک ﺒﺮﺍﻯ ه= 585;ﺷقی ﻮ ﮔﻨﻪ ﭘﻴﺸﻪ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩ&= #65257; ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺒ&= #65260;ﺮﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺍﻗل ﺪﺍﺷ= 5176;ﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﺍﻟʋ= 70;ﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟکی ﺼ= 5166;ﺩق ﻮ ﻋﺎﺷق ﻮ ﭘﺸﻴ&= #65252;ﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ ﮔﺬ&= #65207;ﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍ= ﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ الهی A= 198;ﺍ ﺗﺤﻤل کند . ﻭﺍ= 5247;ّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﻰ ﺍﺳ&= #65176;ﻌﺪﺍﺩ ﻳﺎ ﻋﻘل ﻮﻋﺸﻖ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺼﺒﺮ ﺗﻮ&= #65169;ﻪ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ = ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑ= ﺮخی ﺒسلوک الهی ﻮ = ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺑﺎ ﻣﻈﺎﻫﺮﻯ ﺨ&= #65166;ﺭجی ﭽﻮﻥ ﺮﻳﺶ ﻭ ﻗﺒ= ﺎ ﻭ ﻋﺼﺎ ﻓﺮﻳﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ هست A= 261;لی عاﻗﺒﺖ ﺑﮕﻨﺎA= 259;ﺎنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺩﺍ&#= 65191;ﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ال&#= 1607;ی ﻨﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﻳﺎ&#= 64400;ﺎﺭ ﻭشاید ﻣﻨﺎﻓ᥻= 8; ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺻﺎﺩق ﻮﻏ&#= 65268;ﺮﻋﺎﺷق ﺒﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ &= #65169;ﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭﻫم اﻳA= 256;ک ﺪﺭﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﻠ&#= 65166;ﺣﻈﻪ ﻧﺎ ﺑﮑﺎﺭﻯ ﺴﺎ&= #65247;ک ﺮﻳﺎﮐﺎﺭ ﻫﺴﺖ. = ﻭ ﻗﺒل اﺯﻫﺮ ﺗﻮ= 5235;ﻴﻘﻰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭم کرﺩﻩ A= 165;ﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﺮﻭم کرﺩﻥﭘس ﺍﺯ ﺧA= 220;ﺎﻯ ﺒﺎﻟﻔﻌل ﺴﺎﻟ= 705; ﺮﻳﺎ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﻳﺎ ﺍﻃﻠﺎع ال= 07;ی اﺯ شایستگی ﻴ&= #1705; غیرﺳﺎﻟک ﻤﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺑﺰ= ﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭﻟﻮ ﺯﻣﺎﻥ کو= 5175;ﺎﻩ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺳﻠﻮک &= #65212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺸﻘﺎﺭ&#= 65173; ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﻬﺎﻳ&#= 65174; ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻧ&= #65268;ﺰ ﻧﺮﺳﺪ. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ= ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ اﺯﻣﺎﻳﺶ الهی= ; ﺴﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺻﺒﺮﻭ ﺗﻌ= قل ﻮ ﺑﻨفع ﺨﻮﺩ ﺩ&#= 65165;ﻧﺴﺘﻥ ﺴﺎﻟک ﺒﻴﺸﺘﺮ &#= 65251;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ ﭼﻮﻥ هر ﻃﻴّﺎﺭ ﻭ ﭘ= 5198;ﻧﺪﻩ ﺍﻯ ﺒﻤﻘﺼﺪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺑ= ﺪﻭﻥ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﻘﻮل = 4345;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﺎﻳﺶ ﺒﺰﻣﻴﻥ &= #65204;ﺮﺍﻃ که ﻫﻤﺎﻥ ﻄﺮﻳ= 5240;ﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ ﺩﻭ&= #65197;ﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﻣﺮﺍﺣ&#= 1604; اﻥ اﺳﺖ ﻧمی ﺨA= 262;ﺭﺩ. (ﺗﺪﺍﺭﻙ) ﺍﺩﺭﺍ= ﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﺒﻔﻬﻢ ﻭﻳﺎﻓﺘ&#= 65253; اﻣﺪﺍﺩ الهی ᥽= 2;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺪﺭ= 5183;ﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺪﺭ&#= 1705; ﺪﺭﮐﺎﺕ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻧﺰﻭل ﻘﻬﻘﺮﺍ اﺯ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺑﺎ&#= 65247;ﺎ ﺑﭙﺎﺋﻴﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻋﺸﺎﻳﺮ ﺍﻧﻬﺎ &= #65267;ﻌنی ﻘﺒﺎﺋل اﻧﻬﺎ = 5261;ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺒﻠﻪﻫﺎﻯ اﻧ= 5260;ﺎ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﺎﺷ&= #65198; ﻮﻫﻤﻨﺸﻴﻨﺎﻥ &#= 1594;یر ﺳﻠﻮکی ﻮﻳﺎ ﺳ= 5248;ﻮکی اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی اﻬﺎ ﺍﺳﺖ. (ﮐﺘﺎ= ﺏ) ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﻧﻮﺷﺘ&= #65258;ﺍﻯ اﺳﺖ ﭼﻮﻥﻘﺮﺍ= 5253; ﻮ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺑﺎ= ﺯ ﻫﺮﺣﮑم ﻮ ﻗﻀﺎ&#= 65263; الهی ﺪﺭﺍﺯﻝ ʃ= 80;ﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ= ﺧﻠﺎل ﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﻣﺮﺍ&= #65239;ﺒﺖ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ا&#= 1604;هی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﭼﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻧﺠ&= #65166;ﺕ ﻭ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﺑﻴﻤ= ﻪ ﺷﺪﻥ الهی ﻴک ʌ= 44;ﺎﻣل ﻮﺍﺻل ﺨﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. (ﻳﺴﻠﻚ) ﺳﻠﻮک ﻤ= ﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﻤﻴﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺪﺭ = ﺟﺴم ﺤﺮﮐﺖ ﺟﺎﺑﺠﺎ&#= 65163;ﻰ ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺣﺮﮐ= ﺖ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭ= ﺍﻥ ﺤﺮﮐتی ﺠﻮﻫﺮA= 263; ﻮ ﺫﺍتی ﺪﺍﺭﺩ. &= #64400;ﻪ ﺭﻭح اﺯ ﻣﻘﺎم = 5256;ﻮعی ﻴﺎ ﻓﺼل ﻨﻮع ﺒ&#= 65208;ﺮﻯ ﺑﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﻳﺎ ﺑﻔﺼل ﻨﻮع= 740; ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ. = ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻘﺼﺪ ا&#= 1604;هی ﺪﺭ ﺍﻓﺮﻳﻨﺸﻬ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﻫﺴﺘﻴʌ= 60;ﺎﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻭﻣﻨﺴﻮ&#= 1582; الهی اﺳﺖ. (ﻓﻮA= 165;ق ﻨﺎﻗﻪ) ﻓﺎﺻﻠﻪ = ﺑﻴﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﻭﺷﻴ&#= 65194;ﻥ ﺸﻴﺮ ﺷﺘﺮ ﮐﻪ ﺯ= ﻣﺎﻥ ﻤﻔﻬﻮم اﻋﺮﺍA= 167; ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ إﻓ&= #65166;ﻗﻪ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﻫ= ﺸﻴﺎﺭﻯ ﻴک اﻧﺴﺎﻥ غیž= 5; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫ= ﺮﭼﻪ ﺑﻴﺪﺍﺭﺗﺮ ﻭ ﻋ&= #65166;ﻗﻠﺘﺮ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭک ﻤ&#= 65228;ﺎنی ﺒﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﻣﻘﺎ&= #65211;ﺪ ﺣﻘﻴقی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻨﺠﺎ&#= 65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194; ﮐﻪ ﮔﺎهی ﺒﻴک = 5198;ﻭﺯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺳﺎﻟک &= #64345;س ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺑﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻧﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﻣ= 5268;ﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺣُﺭّ رﻳﺎA= 187;ﻰ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺪ&#= 65197; ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺗﻨﻬﺎ &= #65169;ﺎ ﻳک ﻨﻤﺎﺯ ﺑﺎ ﺍ&= #65251;ﺎم ﺤﺴﻴﻥ ﺒﻨﺠﺎﺕ &= #65191;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭﺣﺎ&= #65247;ﻴﮑﻪ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺑ&= #65166; ﻣﺮگ ﺨﻮﺩ ﺑﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ و روحی الهی شده ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﺑ&#= 65260;ﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ&= #65258; ﺧﻮﺩ ﺗﻮﻓﻴق ﺒ&#= 65200;ﺭگی اﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﺎﻑ ﺍ&= #65199; ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻔ&#= 65198;ﺍﻭﺍﻥ. (ﺳﻌﺎﺩﺕ) ﺟﺸﻦ (᥺= 7;ﻴﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦ) ﻳک ﻤﻮ&= #65235;ق ﺪﺭ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم &#= 65262;ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻤﻴﺮﺳ&#= 65194;. ﻭﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ ﻳﻌ&= #1606;ی ﺠﺸﻥ ﺸﮑﺴﺘﻦ ﺳ&= #65248;ﻮﻙ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻮﻇﺎ&= #65267;ﻒ ﺳﻠﻮکی ﻮﻋﺒﺎA= 193;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﺯ ﻫﻤﺎﻥ عید ﻗﺮA= 169;ﺎﻥ ﻴﺎ ﻗﺮﺑﺎنی ک= 85;ﺩﻥ ﺮﻭح ﺤﻴﻮﺍنی A= 262;ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮ&= #1711; ﻘﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺣﻴﺎﻯ = ﻤﺠﺪﺩ ﻭ ﺑﻌثت ﻭ ﺍﺭﺳ&#= 65166;ل ﺒﺨﻠق ﺒﺎ ﻣﻘﺎ&#= 65249; ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ= ; ﺤﺴﻴﻨﻰ ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺮﺩم ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. (ﺧﺘم اﻟﻠﻪ) ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭ ﻳﺎ ﺧﺘم ﻮ ﻣُ&= #65260;ﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی = 5170;ﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧ&= #65184;ﺎﺕ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳ&= #65174; ﮐﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴ&= #65166; ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺳ= ﺎﻟک ﺪﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐ&= #65258; ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺎﻳﻴﺪ &= #64344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻭ ﺍﺳﺖ. &= #64404;ﺮﭼﻪ ﻫﻴچ کس ﺍﻧﺮﺍ = 5169;ﺎﻭﺭ ﻧﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺣت&#= 1740; ﻨﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻔﻬ&#= 65252;ﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭ&= #65197; ﮐﻨﻨﺪ <o:p></o:p> حدیث 1721 - A= 165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ159 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔ= ﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺧﻠ&= #1602; ﻘﻮﻣﺎ ﻟﺤُﺒّA= 256;ﺎﻭﺧﻠق ﻘﻮﻣﺎ ﻟﺒﻐﻀﻨ&#= 65166; ﻓﻠﻮ ﺃﻥ اﻟﺬﻳ&#= 65253; ﺨﻠﻘﻬﻢ ﻟﺤﺒّ= 5256;ﺎ ﺧﺮﺟﻮﺍ ﻣﻥ هذ= 5165; ﺍﻟﺄﻣﺮ ﺍلی غ= 40;رﻩ ﻟﺄﻋﺎﺩﻫم اﻟA= 268;ﻪ ﻭ ﺍﻥ ﺮﻏﻤﺖ ﺁﻧ= ﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺧﻠق ﻘﻮ&= #65251;ﺎ ﻟﺒﻐﻀﻨﺎ ﻓﻠﺎ &= #65267;ﺤﺒّﻮﻧﺎ ﺃﺑﺪﺍ ﺧﺪﺍﻭ᥽= 5;ﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎئی A= 198;ﺍ ﻭﻳﮋﻩ ﻣﺤﺒﺖ ﻣ&= #65166; (ﺍﻫل ﺒﻴﺖ) آفر= 740;ده ﺍﺳﺖ. ﻭ ﮔﺮﻭهی &= #65256;ﻴﺰ ﺧﺎﺹ ﺑُﻐﺾ ﻭ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﺑﻤﺎ آفریده ﺷ= ;ﺪﻩﺍﻧﺪ. (ﮔﺮﻭهی ﺒﺮﺍﻯ &#= 1587;لوک الهی ﻮ ﻣﺤﺒﺖ A= 169;ﺎﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﻮ ﻭﻟﺎﻳʋ= 74; ﻣﺤﻤﺪﻯ اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ. ﻭﮔﺮﻭهی ﺒﺮﺍA= 263; ﺪﺷمنی ﻮ ﺩﻭﺭA= 263; ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﺬﻫ&= #65170;ﻴﻮﻥ ﻘﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ک هستند ﺣتی اﮔ&= #65198; ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُدّŸ= 3;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺷمن= 740; ﻮ ﭘُﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ &= #65170;ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺎ ﻣﺤﺒ&= #65174; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ششگانه ﺯﻧﺪﻩ= الهی ﺰﻣﺎﻥ در نوع بشری هستند. ﮐ&= #65258; ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻮﻟﺎﻳ&#= 65174; ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ تا ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮA= 205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺳﻴﺪ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴ&= #64401;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺤﺒﺖ ﻣ&= #65166; ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻩﺷﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺯ &= #65165;ﻣﺮ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺩﺳ= ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﺎ ﺧﺎﺭج ﺸﺪﻩ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻭ ﺑﺮﻏ&= #65250; نظر خودشان ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﺑﺴﻮﻯ ﻤﺎ ﺑﺎﺯ = ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ( ﺍﻣﺮالهی سلو= ;ک الهی ﻭ ﺩﺳﺘﻮʋ= 97;ﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺣﻘّﻪ &#= 65199;ﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩق ﺪ&#= 65197; ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﮐﻪ = ﺍﻣﺎمی آﺷﮑﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺎ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ = ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻣ&= #65268;ﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی کاﻣﻠﺎﻥ = 5;لهی ﺤﺴﻴنی ﺰﻧﺪﻩ = 5199;ﻣﺎﻥ هستند ﮐﻪ ﺍﻫل= ; ﺒﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ آل &#= 65252;ﺤﻤﺪ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑحَ= 602;ّ ﺰﻣﺎﻥ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ = ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑحَقّ ﺒﻮʋ= 93;ﻧﺪ ﻭلی اﻋﺘﺒﺎﺭ توسّل الهی ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍ= ﺩﻩﺍﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ ﮐ&= #65166;مل اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸ= 5176;ﻪ ﺑﺨﻠق ﻨﺪﺍﺭﻧ= 5194;. (ﺭﻏم اﻧﻒ) ﻳﻌن&#= 1740; علیّ ﺮﻏم ﻮ ﺑʋ= 98;ﺧﻠﺎﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ خودž= 8;ان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺩﻣﺎغ ﻮ ﺑﻴنی = 570;ﻧﻬﺎ ﺑﺰﻣﻴﻥ ﻮ ﺧﺎک &= #65252;ﺎﻟﻴﺪﻩ شده ﺑﺎﺷﺪ. ﻭل= 40; ﺒﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠﺒﺮ ﻧ= 5268;ﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪ&#= 65165;ﺩ ﻭ ﮐﺸﺶ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ= ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﮑﺮﻯ ﺸﺨﺺ ﺑﻮ&= #65193;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی &#= 65192;ﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍند. ﻭ&#= 64344;س ﺍﺯ ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻭ ﺑ= ﺪﺭ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺧﻮﺭ&= #65193;ﻥ ها ﻭ ﮔﻮﺵ ﻣﺎل= 740; ﺸﺪﻥ ﻮ ﺗﺄﺩﻳﺐ = ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺯﻧﺪگی ﺘﺤﺖ &#= 65175;ﺪﺑﻴﺮ الهی اﺳﺖ ﻋﺎ᥻= 9;ﺒﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺣتی ﻔﮑ= 5198; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﭘ= ﻴﺮ الهی ﺨﻮﻳﺶ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍ= ;قع ﺪﺭک ﻮ ﻓﻬم ﻮ ﮐ&= #65208;ﺶ ﻭﻋﺸق آﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ &= #65175;ﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ ﺧﻄﺎ = ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ &= #65175;ﺮ ﺴﻠﻮک ﻨﻤﻮﺩﻩ &#= 65261;ﻳﺎ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﺘﻌﻬ&#= 65194; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﺧﺪ= 5165; ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ الهی ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﭙﺸﻴﻤﺎﻥ ﺭﺍﻩ &= #65197;ﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﺣتی اﮔﺮ ﺗﮑﺮA= 165;ﺭ ﺍﻳﻥ ﭙﻴﻤﺎﻥ ﺸ&= #64401;نی ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﺣ= ;ﺎﻝ ﻫﺪﺍﻳﺖ الهی ʌ= 62; ﺍﻟﻬﺎم ﺒﺨﺶ ﺍﻭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣل ﻨﺸﺎﻥ ﺪﻫﻨﺪﻩ &= #65187;ُﺴﻥ ﻨﻴّﺖ ﺍﺣﺘﻤﺎ= 5247;ﻰ ﺳﺎﻟک ﭙﺸﻴﻤﺎ= 5253; اﺳﺖ) ﺍﻣﺎم اﺩ= 5165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﮐﺴﺎ&= #65255;ﻴﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻔﺮﺕ ﻭ = ﺑﻐﺾ ﺑﻤﺎ ﻭ ﺩﺷﻤنی کرﺩﻥ ﺒﻮﻟﺎﻳA= 174; آفریده ﺷﺪﻩﺍ= ﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺎﺭﺍ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟ&= #65260;ﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ بوده ﺒﺎﺷﻨﺪ. @= 400;ﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198; ﻧﻴﺰ ﺳﺎل های A= 194;ﺭﺍﺯﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻥ عشق ﻮﮐﺸﺶ ﺭﺍ = 5267;ﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺳﺘﻌﺪ&#= 65165;ﺩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺩﺭک ﻴ&#= 65208;ﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ &= #64400;ﻪ ﻣﺤﺘﺎج ﺮﺍﻫﻨ= 5252;ﺎ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﺎﺭ&= #65257; ﺭﻓﺘﻪﻫﺎﻯ ﺪﻳ&#= 64405;ﺮﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ ﺍﻧ= ﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎئ= 740; کنند . ﻏﻴﺮ ﺳﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ ﺒﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﻗﺸﺮﻯ هاﻯ ﻤﺬ= 5259;بی همه ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍA= 203;ﻠﺎمی که ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮک= 40; ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺷﻤﻨ&#= 65166;ﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی هستند. ﮔ&= #65198;ﭼﻪ ﺣتی عملا ﺩﺷﻤ= ;نی هم ﻨﮑﻨﻨﺪ. ﻭل= 740; آﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺎﺩ&#= 65267;ﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ= ﻭﻧﺪ ﮐﺸﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻥ ﺪﻟ&= #65268;ل ﺪﺭﺩﻣﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ&= #65197;ﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺣ&= #1578;ی اﮔﺮ مُدّعی ﺘ= ﺸﻴﻊ ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ علی= 17; هم ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ &= #64400;ﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ ﺸ&= #65268;ﻌﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﺭ= ﺍ ﺩﺭ حَقّ اﻭﻟ᥾= 8;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻣﻠﺎﺣﻈ= 5258; ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﻭلی اﻳﻥ ﺪﺷﻤﻨﺎﻥ &#= 65262;ﻟﺎﻳﺖ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗ= ﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﺣ&#= 65268;ﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﺩﺭﺍﻳﻨﺪ&#= 65257;ﻫﺎ وﺮﺟﻌﺖ های ﺣʌ= 40;ﻴﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﻨم ﻴ&#= 65166; ﺟﻬﺎنوم ﻮ گوهانوم ﺠﻬﺎ&= #65253; آﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺠﺪ= 5193; ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالفعل جدید = 5191;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ. ﭘس ﺍﻧﮕ&= #65166;ﻩ ﭼﻮﻥ ﺒﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴ&#= 65253; سلوک الهی ﺘﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤ&#= 65252;ﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﺒﺎ&= #65199;ﮔﺸﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘ&= #65262;ﺍﻧند ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﻮ ﺷ= 5260;ﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻀﺮﻭ&#= 65197;ﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺤﺘم&#= 1740; ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ شانž= 7; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم رَبّ ﺍ᥼= 7;ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺍ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸتی ﭙﻴA= 166;ﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭ&= #65187;ﻤﺎنی ﻮ ﭘﻨچ ﺸﻬﻮﺩ ﻗ&= #65262;س ﻧﺰﻭل ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&#= 65198;ﺳﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1722 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ق اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ160 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧ&#= 65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻮﺳﺎﻯ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒﺮ ﻭَﺣﻰ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﺭﺩ &= #64400;ﻪ اﻧ= 17;ﻯ ﺃﻧﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺎ ﺧﻠ&#= 65240;ﺖ ﺍﻟﺨﻠق ﻮﺧﻠﻘ= 5174; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺃﺟﺮ&= #65267;ﺘﻪ ﻋﻠﻰ ﻳﺪﻯﻤﻥ ﺃ&= #65187;ﺐ ﻓﻄﻮبی ﻠﻤﻥ ﺃ= 5183;ﺮﻳﺘﻪ علیّ ﻴﺪﻳﻪ ﻭ A= 155;ﻧﺎ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ &= #65155;ﻧﺎ ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺨلق = 5262; ﺧﻠﻘﺖ ﺍﻟﺸﺮّ &#= 65261; ﺍﺟﺮﻳﺘﻪ علی¡= 7; ﻴﺪﻯ ﻤﻥ اﺭﻳﺪ ﻓﻮﻳ&#= 1604; ﻠﻤﻥ ﺃﺟﺮﻳﺘﻪ &= #1593;لیّ ﻴﺪﻳﻪ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ (ﺧﺪﺍﻯ ﻤ= ﻄﻠﻖ) ﮐﻪ ﺟﺰ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ= ئی ﻨﻴﺴﺖ (ﮔﺮﭼﻪ ﻣ= ﺮﺍﺗﺐ الهی ﻮﺍﺭﺑﺎᥴ= 7; ﻧﻮع ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺩʋ= 97; ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ و بمعرفی خداوند ﻣﻘﺎﻣ= ﻰ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. A= 191;ﻠق ﺮﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ ﻭ (ﺧ= ;ﻴﺮ) ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﺮ&#= 65261;حی ﻮ ﻧﻴکی ﻮ ﺧﻮب= 740; ﻮ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﺍﺳﺖ) ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺮ= ﻳﺪﻡ. ﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩ= ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭم ﻤﻮﺭﺩ ﺍ&#= 65183;ﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻡ ( ﺍﻓﺮ= ﺍﺩ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﮑ&= #65166;ﻣﻠﺎﺕ ﺍﺯﻟﻰ کافی ﮐʌ= 58; ﺍﻣﺎﺩﻩ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل سل = 8;ک الهی اﻣﺮﻭﺯ ᥷= 7;ﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﻫ= ﺮﮐس ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻮﻯ = ﺨﺪﺍ ﻭ ﺳﻠﻮک ﻮ ﭘﻴﻤ&= #65166;ﻥ الهی آﻣﺪ ﻣﺤ᥵= 0;ﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮخی هم کاﺫﺏ= ; ﻭ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﺑﺴﻠ&#= 65262;ﻙ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩل = ﺴﺮﺩ ﻭ ﺗﻨﺒل ﻮسَرª= 5;ِش ﻭ ﻣﻨﺎفق گرﺩʌ= 55;ﺪ. ﺗﺎ ﻣطیّع ﭙﻴʋ= 98; الهی ﺨﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. = ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺼﺎﺣﺐ &= #65207;ﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺣﺪ&= #65267;ث ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ غیر A= 203;ﺎﻟﻚ ﺣتی ﺨﻴﺮﺍﺕ ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺻﺎ&= #65193;ﻗﺎﻧﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﺮک &= #65256;ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺤﺒ&= #65262;ﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭ&= #65261;حی ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔ&= #1587; ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺧﻠ&= #65166;قی اﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊ= ﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &= #65193;ﮔﺮﮔﻮﻥ کرﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤ&#= 1705; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺨﺼ&#= 65268;ﺖ ﻭ ﺫﺍﺕ ﻭالوه®= 0;ّتی ﺘﺎﺯﻩ ﺍﻯ ﻤﻴﻴ&= #65166;ﺑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ ال= 607;ی ﺸﻔﻴﻊ ﻭ ﻭﺳﻴﻠ&= #65258; ﻭ ﻭﺳﺎﻃﺖ ﻧﺰﺩ = ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺴﻠﻴم &#= 65262; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﻋﺸق &#= 65262;ﺭﺯﻯ ﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. = ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺍﺩﺍﻣ&#= 65258; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑ&#= 65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ) = ﭘس خوشا ﺑﺤﺎل کسانی که ﻣﻥ ا= ﻳﻥ ﺨﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻬ&= #65166; ﺭﺳﺎﻧﺪﻡ (ﺑﺎﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﺮﻭﺣی حصول ﻮ ʌ= 07;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ = ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎ&= #65163;م رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥵= 0;ﺸﺮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ر&= #1614;بّ ﺭﺣﻤﺎنی رَبّ= ﺍﻟﻨﻮع اﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ) ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺼ&= #65268;ﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴ&#= 65250; ( ﺗﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗ= ;ﺤﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭح ﺴ&#= 65166;ﻟک ﺼﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ &= #64400;ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺠﻠﻴ&#= 65258; ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; الهی گرﺩﺩ) ﻭᥴ= 9;ﺎﺯ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻢ ﮐﻪ ﺟﺰ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ= ئی ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪﺷﺮ ﺭ= ﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ ( ﺷﻌﺎ= ﺭ دائم لا ﺍﻟﻪ الاّ ﺍﻟﻠﻪ ﮐ&= #65258; ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮل &#= 65176;ﻮﺣﻴﺪﻯ ﻭ ﺩفع ﺸﺮک ﺴﺎ= 5247;ﮑﺎﻥ هنگام ﺘﻤﺮﮐﺰ= ;ﻯ و توسل عباﺩﻯ = ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺷﺮّ ﺭﺍ = ﺍﻓﺮﻳﺪﻡ ﻭﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65198;ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫم ﻤﻮﺭ= 5193; ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩ&#= 65249;. ﻭ (ﺷﺮّ) ﻳﺎ ﻗﻬﻘ= ;ﺮﺍ ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺪﺭ = ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﻧﺼﻴ&= #65168; ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ دارند ﺒﺨﺼﻮﺹ= ; ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ مُدّŸ= 3;ی ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ &= #65170;ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺍA= 259;ند ﺭﻓﺖ) ﭘس ﺑﺪﺍ ﺑ= ﺤﺎﻟل آﻧﺎﻥ ﺒﺎﺩ ﮐﻪ &= #65251;ﻥ ﺒﺨﻮﺍﻫﻢ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ &= #65197;ﻫﺎ ﮐﻨم ﻮ ﺑﺎ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل خودشان ﺑﺪﻯ ﻮ= ; ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺭ&#= 65165; ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. (ﺗﻮﺭ= ﺍﺕ) ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس ﻗ&#= 65262;م ﻴﻬﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﻤ&= #65228;ﻨﻰ (ﺗﻮﺭﺍ) ﻳﺎ (ﺗﻮ᥷= 7;ﻳﻪ) ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎ ﻫﻤﺎ&= #65253; ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺭﻭٴﻴ&#= 65174; ﺭﻭٴﻴﺎئی ﺴﺎʌ= 47;ﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ تج= 604;ّیات الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 165;ﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺻل اﻳﻥ ه= 583;ﻑ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧ&#= 65194;. ﻭلی ﺨﻴلی اﺯ ʌ= 51;ﺬﺍﻫﺐ ﺍﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺪﻳ&= #65253; اﺳﻠﺎﻡ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65248;ﻮکی ﻮ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ آخ= 608;ندﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺸ&= #65198;ک ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﺪﻑ= ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻳﻥ ﺘﻮﺭﻳﻪ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﮐﺎﻣ&= #65248;ﺎﻥ الهی بمعرفی خداوند ﻤﻴﺒﺎ= ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒ&#= 65198;ﺍﻥ اﻭلی اﻟﻌﺰﻡ ʋ= 69;ﻌﺪﻯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨ&#= 65194;. (ﻭﺣﻰ) ﺍﻟﻬﺎم ﻔ= ﮑﺮﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥾= 1;ﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔ&= #65208;ﺖ ﺑﺨﻠق ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. (ﻣﻮﺳﻰ) ﺑﺠﺰ ﭘﻴ= ;ﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﺎﺯ &= #65169;ﻤﻌنی هرﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ ﻣ= 5166;ﺷﻴﻪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮسی ﻮ ﻣ&= #65166;شی ﺮﻩ ﺭﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐ= ﻪ کامل الهی ﺸﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ. ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺑ= ﺎﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﺴح ﺒﺮﺳ&#= 65198; ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺒﺮﺍ&#= 65263; ﺘﺒﺮک ﻤﻴﮑﺸﺪ &#= 65261; ﺑﺮﮐﺖ ﻭﺗﻌﺎل= 740; اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﺪ ﻭ ﺩﻋﺎﻯ ﭙﻴﺮ ﺍ= ﻟﻬﻰ ﭼﻪ ﺩﺭ آغاز ﺳA= 248;ﻮک ﺒﺮﺍﻯ ﺤﻔﻈ ﭙﺎ&= #65267;ﺪﺍﺭﻯ ﻮ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ اﻭ&#= 65261;ﻳﺎ ﻗﺒل اﺯﺷﻬﻮﺩA= 259;ﺎﻯ ﻨﻬﺎئی ﺒﺮﺍﻯ کسب مَشیّت ا= 604;هی ﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﺎ&= #65247;ک ﻜﺎﻣل ﺸﺪﻩ ﺑﺨ&#= 65248;ق اﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﻣﻮ= سی هرﻣﺎشی ﺮﻩ ﺭʌ= 61; ﻭ ﺳﺎﻟک اﺳﺖ. ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺳﺎﻟک الهی ﺨ᥾= 2;ﺩ ﺩﺭ آغاز ﻣﻮﺳʌ= 64; ﻭﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻤﺴﻴح A= 252;ﺴح کنندﻩ ﻭ ﺑﺎﻟʋ= 66;ﺧﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ &= #65261;ﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﺭﺩ (ﺣﻤﺪ ﻭ ﺗ= ;ﻮﺳﻞ) ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺩﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ الهی آﻧﻬﺎ ﻭ ʌ= 27;ﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮّ ﻫﻤﻴﺸﻪ &= #65169;ﻤﻌنی ﺘﮑﺎﻣل ﺮﻭﺣی = 5262; ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻳﺎ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍی ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ حیوانی ﭘس ﺍﺯ= ﻣﺮگ ﺍﺳﺖ. (علیّ ﻴﺪ= 5263;ّ) ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﺎﻥ = ﺨﻮﺩم که ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ= 5193;ﺳﺘﺎﻥ اﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ ﺪ= 5203;ﺘﺎﻥ ﻮﺳﺎﺋﻞ الهی ʌ= 56;ﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻤﺪ&#= 65169;ﺮ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﻮﺍ&= #65251;ل الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺷʋ= 84;ﺮﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ ﺯﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﻋﻤل ﺘﮑﺎﻣ&#= 1604; ﻮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩ&= #65253; ﺒﻮسیله الهی &= #65262; ﺳﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮ ﺍ&= #65261; ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ &= #65203;ﺎﺯﻯ لاﺯم ﺮﺍ ﻣﻴﻨA= 252;ﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﭼﻪ مَشیّت و ا راده ﮐﻨﺪ ﻭﺻʌ= 48;ﺎح ﺒﺪﺍﻧﺪ ﻭﺑﺮﺣ&#= 65204;ﺐ ﺣﺎل ﺮﻭحی ﻮ ﭘ= 5166;کی ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻮ = ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ &#= 65204;ﺎﻟﻚ ﺑﻮﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺑ&= #65194;ﻫﺪ. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮ&#= 65257; ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﻮﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65169;ﻨﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎئی ﻮ ﺑﺎﺯ= 4404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠق ﺒﺮﺳﺎﻧ= 5194;. (ﻃﻮﺑﺎ) خوشا ﺑ= 5188;ﺎل کسانی که ﺳﻌﺎ= ﺩﺗﻤﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍ&= #65263; عمل ﻭ ﺍﺭﺍﻣﺶ = 5165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ (ﺍﺗﻮﭘی ﻴ= ﺎ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿﻠ&#= 65258;) الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. (ﻭﻳﻞ) ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎﻝ ﻭﻫ&= #65252;ﺎﻥ ﭽﺎﻩ ﻭﻳل ﺠﻬﺎ&#= 65253; ﻮ ﺟﻬﻨﻢ ﺩﺭ ﻳک = ﺘﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﺩ&= #65259;ﺎﻧﻪ ﻳک ﺮﺣم ﻤﺎﺩﺭ= 5263; ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5255;ﺰﻭل ﺮﻭح ﺪﺭ ﺟَﻨﻴ= 5253; ﻮ ﻧﻄﻔﻪ ﻳک ﻤﺎ&= #65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﻤﺴخ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭ&#= 65261;ﺡ ﺧﻮﺩ. ﭼﺎﻩ ﻭﻳل = ﭙُﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﭘُﺮ &= #65255;ﺸﺪﻧﻰ ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس &= #65165;ﺯﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺴﺎﻝ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑ&= #65256;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﺯ ﮔﺮ&= #65193;ﻧﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺴﻠﻮک ا= 604;هی ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﻴﺘ&#= 65262;ﺍﻧﻨﺪ ﻭلی اﺯ ﺍﻥ اﺟA= 176;ﻨﺎﺏ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺑﺎﺯ = ﺷﻌﺎﺭ (ﻳﺎ ﻟﻴﻠﻰ) ﺩﺭ آ= ;ﻭﺍﺯﻫﺎﻯ عرﺑﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ (&#= 65165;ﻣﺎﻥ اﻣﺎﻥ) ﻓﺎﺭسی = 5262; ﺗﺮکی همین عدم سلوک اله= 740; ﻮﻴﺎ اﻋﻤﺎﻟﻰ &#= 65261;ﻳﺎ ﺑی ﻨﺘﻴﺠﮕﻰ ﺍ&#= 65199; ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻪ ﺁﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﺗﺎﺭﻳک ﺤﻴﻮﺍ= 5255;ﻴﺖ ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭ&= #65193;. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺳ&= #65248;ﻮک ﻤﻮﻗﺘﺎ ﺩﻭﺭﻩ &= #65175;ﺎﺭﻳکی بی ﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ &#= 1575;لهی ﻘﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ (ﺍ= ﻣﺎﻥ) ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل ﺨﻮ&#= 65193; ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ (ﺍﻭ= م ﻮ ﺍﻳﻤﺎﻥ و أمان ) الهی ﺸﺎ= ;ﻳﺴﺘﻪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭیا در ﺘﻠﺎﺵ ﺳﻠﻮ= 705;ی ﻤﻮﻓق ﻨﻤﻴﺸﻮ= 5193;. ﻭ ﺣتی ﻨﺪﺍﺷﺘ= 5253; ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳکی ﺒ= 5198;ﺍﻯ عباﺩﺕ ﺍﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّ= 5246; ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩف&#= 1593; ﺸﺮﻙ ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎ&= #65197; ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻨﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. (ﻃﻮﺑﺎ) ﺍﺗﻮپی &= #65262;مَعصومیّت ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺑﻬﺸ&= #65176;ﻬﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺑ&#= 65258; ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋ&#= 65264; ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿ&#= 65248;ﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭﻋﻘل &#= 1705;ُلّی رَبّ ﺍﻟﻨﻮع ᥽= 2;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65240;ﺒﻠﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ = ﺗﻮﻟﺪ کنونی هر ﺷﺨﺺ= ﻭ ﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺒﺮ = ﻃﺒیعی ﻮ ﺫﺍﺗﻰ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴﺖ &= #65175;ﺎ ﺷﺨﺺ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧ&= #65262;ﺷﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻬم ﺒﺮﻳﺰ&#= 65193; ﻭﻃﺮح ﻨﻮﻧﻴن = 5256;ﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮک &= #65192;ﻮﻳﺶ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی گرﺩﺩ. ﺑﺎ ﺍﺟﺮ&#= 65165;ﻯ ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ &#= 65203;ﻠﻮﮐﻰ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺑ&= #65260;ﺸتی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﻭلی ﻤﺸﮑل اﻧʌ= 04;ﺎﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ اﺳﺘ= 5228;ﺪﺍﺩ ﻋﻘلی کافی ﺒﺮ= ;ﺍﻯ ﺪﺭک اﻫﻤﻴﺖ س= 04;وک الهی اﺳﺖ. ﻭ ﻧA= 194;ﺍﺷﺘﻥ ﻔﻬم ﻮ ﻋﻘﻞ ﻭﻗ&= #65194;ﺭﺕ ﺗﺼﺪﻳق اﺯ ﺭﺍ= 5257; الهی ﻮ ﺳﻠﻮک ʌ= 52;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎ= 5253; ﺴﺎﻟک ﺒﺎ ﺻﺒﺮ &= #65203;ﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﻋث بِ= 83;ای الهی ﻮ ﺗﻐﻴﻴʋ= 98; ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳ&= #65198;ﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺣﻀﻴﺾ ﻭ ﺍﺯ= ﻗﻌﺮ ﭼﺎﻩ یا اﻭج ﻘA= 248;ّﻪﻫﺎﻯ کمال ﻮ ﺭﻭﺣﻰ A= 261; ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺰﻣﺎﻥ ﻣʌ= 68;ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍ&= #65263; اﻳﻥ اﻓﺮﻳﺪﻩ = 5207;ﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ عذ= 5165;ﺑﻬﺎﻯ ﺒﺎﻟﻤثل گرﺩ᥽= 5;ﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ ﺣ&= #65268;ﻮﺍﻧﻴﺖ نوع بشری ﺮﺍ ط= ی کنند. ﺯﻳﺮﺍ ﺍA= 255;ﺴﺎﻥ ﺒﺎﺭ ﺍﻭل ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻮ= ع ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺘﻮﻟﺪ &= #65207;ﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺰ= ﺍﺭﺍﻥ ﻔﺼل ﻨﻮعی ﺒﺸA= 198;ﻯ ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭند. &#= 65175;ﻨﻬﺎ شایستگان ﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋم هستند ﮐ= ;ﻪ ﺍﺧﺮﻳﻥ ﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﻓﺼﻮل ﻨﻮع ﺒﺸ= 5198;ﻯ ﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ = ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺒﻘﺖ ﻫﻔﺖ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎل ﺒﺎ ﺯﻣﺎﻥ &= #65191;ﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐ&= #65252;ﺎل نوع بشری ﻣﻴﺮ= ﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﻓق ﺒﺸﻬ&#= 65262;ﺩ ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5255;ﺪ. ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭﭼﺮخ &#= 65204;ﺎﻣﺎﺳﺎﺭﺍ ﻭ ﺩﺍﻳﺮﻩﻫﺎﻯ&#= 65194;ﻫﺮ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻴﻥ = ﺘﮑﺮﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺠﺒﺮﺍﻥ اﺳﺖ. ﮐ&= #65258; ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺍﻥ = ﺑﺼﻮﺭﺕ نوع بشری ﻤﻴﺮ= ﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﻴﻮﺍ= 5255;ﺎﺕ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻮﺣ&= #1578;ی ﺠﻤﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﻗﺒ&= #65246; ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺯ= ل ﺘﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﻫ&= #65252;گی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑ&#= 65256;ﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﻨﺪ &= #65261; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ &= #65261; ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺭ&#= 65165;ﻧﻴﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﺻﺪﻫA= 166; ﺑﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭ ﻣﺠﺮم ﺸﺪﻥ ﺒ&= #65184;ﻬﻨم ﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺪ= ﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺍﺯ ﺑ= ;ﻴﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒ= 5208;ﺮﻯ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ = ﺗﮑﺎﻣلی کنند .<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1723 –پیامیر (ج؟ص؟؟) که خداوند از آفرینش ﺍﺳﻤﺎ= نها ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: ا<b= >ﻧّﻯ ﺃﻧﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﺎ = ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ ﺃﻧﺎ ﺧﻠ&#= 65240;ﺖ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺧﻠﻘ&= #65174; ﺍﻟﺸﺮّ ﻓﻄﻮب= 40; ﻠﻤﻦ ﺃﺟﺮﻳﺖ علیّ ʌ= 68;ﺪیّ ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻭﻳل &= #65248;ﻤﻥ ﺃﺟﺮﻳﺖ علیّ ʌ= 68;ﺪیّ ﺍﻟﺸﺮّ ﻭ ﻭﻳل &#= 65248;ﻤﻥ ﻘﺎﻝ ﮐﻴﻒ ﺫﺍ؟ &= #65261;ﮐﻴﻒ ﺫﺍ؟ ﻣﻥ ﺨﺪﺍ᥾= 3; اﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﮐ&#= 65258; ﺑﺠﺰ ﻣﻥ الهی A= 262; ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ &#= 65256;ﻴﺴﺖ (ﺍﻳﻥ ﺸﻌﺎﺭ ﺗﻮ= ﺣﻴﺪﻯ ﺧﺎﺹ ﺩﺭ سلوک الهی اﺳﺖ) ﺧﻴʋ= 98; ﻭ ﺷﺮ ﺭﺍ ﺍﻓﺮﻳﺪ&= #65249; (ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺗﻌﺎ&#= 1604;ی ﻨﻮﻋﻰ ﻭیا ﻗﻬ= 5240;ﺮﺍ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻤﺴ&= #1582; ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) ﭘس خ&#= 1608;شا ﺑﺤﺎل کسی ﮐﻪ A= 191;ﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ که ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﺟ= 5198;ﺍ ﻧﻤﻮﺩﻡ (ﺍﻭ ﮐﺎ= ﺭﻯ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻥ اﺟﺮﺍﻯ ﺨﻴﺮ ﻭ &= #65175;ﮑﺎﻣل اﻭﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ= 5267;ﻢ.ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻮ ﺗﺰﮐﻴʌ= 58; ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻴ&= #65198; ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﭘﺎ&= #65193;ﺍﺵ ﻧﻮعی ﻤﻴﺪﻫﺪ. &#= 65267;ﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺗﻮپی = 5262; ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿﻠ&#= 65258; ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﺒﺪﻳ&= #1604; ﻮﺟﻮﺩ کی اﺯﻋA= 240;ل ﺠﺰئی ﺒﺸﺮﻯ ب= 93;قل کُلّی ﺍﻟﻬﻰ) ʌ= 61;ﺑﺪﺍ ﺑﺤﺎل کسی که ᥴ= 9;ﺨﺎﻃﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺶ ﺍﺟ&#= 65198;ﺍﻯ ﺸﺮ ﺩﺭ ﺣ ق اﻭ ﻣ= ﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. (ﺷﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍی مقام نوعی ﺍﺳ&= #65174; ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﻨ&#= 65166;ﻩ ﻭ ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷﺮک ﺒ= ﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭ ﺍ= ﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﻘﺸﺮﻳʌ= 62;ﻥ ﻤﺬﻫبی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮک ﺒ&#= 65262;ﺩﻥ اﻧﻬﺎ ﻭ ﭘﻴﺮﻭ&#= 65263; اﺯ آخوندﻫﺎﻯ= غیر ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭﻯ ﺠ&= #65200; ﺷﺮک ﻨﮑﺮﺩﻩﺍ= 5255;ﺪ. (ﻭﻳﻞ) ﻭ (ﻭﺍ ﻭﻳʌ= 48;ﺎ) ﻭ (ﺑﻠﺎﻫﺎ) ﻫﻤﺎ= ;ﻥ ﭽﺎﻩ ﻭﻳل ﺪﻧﻴ&#= 65166; ﺩﺭ ﺭﺣم ﻴک ﻤﺎ&#= 65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی اﺳﺖ) = 5261; ﻭﺍﻯ ﺒﺤﺎل کس= 40; که ﺑﮕﻮﻳﺪ ﭼﺮ= 5165; ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﭼ&= #65198;ﺍ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖ (ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ ﺑﺤث ﻋﻠمی ﻮﮐA= 208;ﻒ ﻋﻠل ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ &= #64400;سی ﺒﭙﺮﺳﺪ ﭼﺮﺍ ﻭ&= #64380;ﮕﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻮ ﭼﻴ= ﺰﻯ ﭽﻨﻴﻥ ﻮ ﭼﻨﺎﻥ اﺳﺖ. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺳ&= #65166;ﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ &= #65251;ﻴﭙﺮﺳﺪ ﭼﺮﺍ ﭘﻴﺮ ﭼﻨﻴ&= #65253; ﺪﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65194; ﻭﭼﺮﺍ ﻣﻥ ﭽﻨﻴ&= #65253; اﺣﻮﺍل ﻮﺷﺮﺍA= 267;طی ﺪﺍﺭﻡ.ﮐﻪ ﺍﻳﻨ&= #65260;ﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸ&#= 65166;ﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ &= #65235;ﺘﻨﻪ ﻭ ﺑﻠﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ = ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5170;ﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ ﺨʌ= 62;ﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺮﻭح&#= 1740; ﻮ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ&= #65263; ﻤﺤﻴطیّ ﺨﻮﺩ A= 255;ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣتی ا&#= 65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻨفع ﺨﻮﺩ &#= 65261; ﺧﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭ = ﺍﺯ ﻫﺮﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺎﻳﺪ ﺍ&= #65203;ﺘﻘﺒﺎل ﻮ ﺣتی ﺴﭙﺎس ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺤﺎﻟﻰ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺪﻭﺭ&= #65257; ﺳﻠﻮک ﺮﺍ ﻣﻨﻄ&#= 65240;ﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﺗﺎ&#= 65257; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﻣ= ﻌﺘﺮﺽ ﺣتی ﭙس ﺍﺯ ﺍﻧ= 5184;ﺎم هرﺳﻠﻮک ﻮﺳﮑʌ= 62;ﺕ ﻣﻀﻄﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ = ﺍﺣﻮﺍل ﺒﻬﺮﻩﺍﻯ ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ = ﻗﻠﺐ ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﻭ ﻧﺎ= ﺭﺍﺿﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺘﻮکُ= 04;ّ ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﺴلی= 605; ﻮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﭙ&= #65268;ﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1724 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗA= 198; ﺍﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ160 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻥ ﺤﺪﻳث &= #64344;ﻴﺸﻴﻥ 1723 ﭽﻨﻴﻥ اﻓﺰﻭ᥷= 3;ﻩ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻯ ا&= #65247;ﻠﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍ= ﺯ ﻣﻥ اﻟﻬﻰ (ﺑﺮﺍ&= #65263; ﭙﺮﺳﺘﺶ) ﻧﻴﺴﺖ.= ﺍﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻫﺴﺘ= ﻢ (ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﺧﺎﺹ= ; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻠ&= #65166;ﻳﺎ ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ ا&#= 65199;ﻣﺎﻳﺶ الهی ﺪﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ= ;. ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻴﺮ&#= 65263; ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺷﺮ&= #1617; ﺍﻧﻬﺎ اﺯ ﺧﺪﺍ &= #65193;ﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣ&#= 65204;ﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻮﻫما ﺧﻠ= ;ﻘﺎﻥ ﻤﻥ ﺨﻠﻘﻰ ﻓﻄﻮ&= #1576;ی ﻠﻤﻥ ﻘﺪّﺭﺕ ﻟ&#= 65258; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻭﻳل &= #65248;ﻤﻥ ﻘﺪّﺭﺕ ﻟﻪ ﺍﻟ&#= 65208;ﺮ ﻭ ﻭﻳل ﻠﻤﻥ ﻘﺎ&= #1604; کیف ؟ ﻭﺍﻳﻥ ﺨ= ﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ ﻫﺮ ﺩﻭ آف&= #1585;یده ﻫﺎﻯ الهی هست= ند (ﺣﺎﺩث ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261; ﻧﻪ ﺍﺯلی ﻮ ﺳﺮ&#= 65255;ﻮﺷتی ﺤﺘمی اﺯﻗﺒﻞ. = 5169;ﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک آﻓﺮ= 5267;ﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺼﻮ&= #65197;ﺕ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺻﺎﺩﻗﺎﻥ ﻭﻳﺎ &= #65169;ﻠﺎﻳﺎﻯ ﺴﺨﺖﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﺘ&= #65256;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; غیر ﻭﺍﺻل اﺳ᥵= 4;. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴ&= #65198; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﺑﺮﺍﻯ ﭙس ﺍﺯ ﻣ&= #65198;گ آﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﺨ&#= 65260;ﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ&= #65251;ﺠﺮم ﺸﺪﻥ ها. ﭘﻴﺶ ﺁ&= #65251;ﺪﻫﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﺮ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺒ&= #65248;ﺎ ﻭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ال= 607;ی اﺯﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟک کم ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻤﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟک = 5194;ﺭ ﺗﺴلیم ﺼﺎﺩﻗʋ= 66;ﻧﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﺣﺪّ ﺍﮐ&#= 1579;ر ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ&#= 65175;ﺠﺮﻳﺪ ﺍﻥ اﺯ ﺫﺍﺕ ﺍﻟ&= #65262;ﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺮﺍ ﻭﺳ&= #65268;ﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻥ ﺼﺒﺮ ﺧ&= #65262;ﻳشتن داری ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58; ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻣﻴﺪﺍ&#= 65255;ﺪ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﻣʌ= 68;ﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺒﻠﺎﻳﺎ = ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﻣﻮﺭﻯ ﻄﺒﻴی= 93;ی هستند ﻭلی أمر اﻧﺘﻘﺎمی= ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻃﺒیعی = 5170;ﻮﺩﻥ ﻨﻪ ﺑﻤﻌنی اﺯA= 247;ﻴﺖ ﻗﻄﻌﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﻧ&= #65176;ﻴﺠﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ هم اﮐA= 256;ﻮنی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻧ&= #65224;ﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍ&= #1604; ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻭض&#= 1593; ﻮ ﺣﺎل ﺴﺎلک اA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻟﻮ&= #65193;گی ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻪ ﻭﭼﻘﺪﺭ ﻓﺪﺍﮐ&#= 65166;ﺭﻯ در ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒA= 166;ﺷﺪ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ &= #65235;ﮑﺮﻯ ﻮ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ ﻭ= ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺎﻩ = ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ ﺍﻣﺪﻩ&#= 65165;ﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻫﺴ&#= 1578;ی هیچ ﺤﺮﮐﺘﻰ ﻭA= 169;ﺮﺍﻯ همه ﻣﻮﺟﻮﺩﺍʋ= 73; ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻄﺒﻴﻌ&#= 65264; ﻭﺣتی ﻨﺘﻴﺠﻪ = 5165;ﻋﻤﺎل ﺨﻄﺎ ﻭ ﺑﺎﻃل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎﺷﻨ&#= 65194;) ﭘس ﻃﻮﺑﺎ ﻭ خو= 588;ا ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﮐﺴﻰ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭﺧﻴﺮ &#= 65197;ﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﻬ&= #65268;ﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ (ﻗﺪّ&#= 65197;ﺕ یعنی ﻗَﺪَﺭ ﻭ= ; ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ ﻗﺎﺩ&= #65197; و توانا ﻧﻤﻮﺩ= ;ﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم = 5192;ﻴﺮ یا ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺳ= 5248;ﻮک الهی اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﻨﺠﺮ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻭﮐﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍل &#= 65262; ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻋﻘﻠ&= #65260;ﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ شایست= ;گیهاﻯ اﻧﻮﺍع ﻔﻮق ﺒA= 208;ﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺪ&= #65165; ﺑﺤﺎل کسانی ﺒ= ;ﺎﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﺷ&= #65198; ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻧﻤﻮﺩ&#= 65257;ﺍﻡ (ﺷﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳ= ﺖ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻋﻤ&= #65166;ل ﺒﺎﻃﻞ ﻭ ﺷﺮک ﻮ = ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭح ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺍﻯ = ﺒﺤﺎﻝ ﺍﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﺪ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﻴﻥ ﺒﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎﺳﺎﻟ&= #1705;ی که ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍل = 5192;ﻮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺮ ﺭﺍضی ﻨﻴﺴﺖ.<o:p></o:p>= حدی&= #1579; 1725 - ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎ= 5193;ﻕ (ﺝ۵ﺹ۱۶۱ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ ﺑﺤ= ثی ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗَﺪ&#= 1614;ﺭ ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺷ&= #65194; ( ﻳﻌنی ﺠﺒﺮ ﻭ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ ﻗَﺪَﺭ ﻭ ﺳ&#= 65198;ﻧﻮﺷتی ﻮ ﺟﺒﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺍ= ;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻮ ﺩﺍﺷ&= #65176;ﻥاﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑ= ;ﺎﺯﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻤﻌنی اﺯA= 165;ﺩﻯ عمل اﻧﺴﺎﻥ ا᥸= 3;ﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = آﺯﺍﺩﻯ ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪ</= span>ﻭﻥ ﺘﻮ&#= 65203;ل الهی ﺪﺭ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳ&= #65198;ﻯ ﺪﺭ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩ&= #65263; اﺳﺖ. ﺍﺳﺘﻄﺎﻋ&#= 65174; ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻥ اﺳ= 5174; ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی &#= 65220;ﻮع ﻮ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴ= ﻠﻴم ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65247;ﺬﺍ ﺑﺎﺯ ﻫم ﻘﺪﺭ ﻭ = ﻫم اﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﮐﻪ &#= 65169;ﻤﻌنی اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻳﻌنی = 5184;ﺒﺮ الهی ﻮﺗﺴﻠﻴم= ; ﺴﻠﻮکی اﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ= ﻤﻴﺎﻥ ﻤﻔﺎﻫﻴم ﻈﺎﻫ= 5198;ﻯ ﺳﺨﺖ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑ&= #65166;ﻃنی الهی ﺮﺍ ﻣﺨفی= ; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨ= 5268;ﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: هذا ﮐﻠﺎم ﺨﺒ&#= 65268;ث ﺃﻧﺎ علی ﺪﻳﻥ = 5153;ﺑﺎﺋﻰ ﻟﺎ ﺃﺭجع عنه ʋ= 65;ﻟﻘﺪﺭ ﺣﻠﻮة ﻭ ﻣُﺮّA= 257; ﻣﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟ= ﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸﺮّ ﮐُﻠ= 617;ﻪ ﻣﻥ اﻟﻠﻪ ﺍﻳ᥽= 3; ﺤﺮﻓﻬﺎ ( ﻭ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻭ ᥴ= 9;ﺤثهاﻯ ﺪﺭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺒﺮ &= #65267;ﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ) ﻣﻄﻠ&= #65168; ﺧﺒﻴث ﻭ ﻣﻐﺮﺿ&#= 65166;ﻧﻪ ﺍﺳﺖ (ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ&= #65263; ﭙﺮﺳﻨﺪﻩ ﺳوء = 5256;ﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮐث&#= 1585;ﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﻤﻴﺨ&#= 65262;ﺍﻫﻨﺪ ﻣﻄﻠبی ﺒﻈﺎﻫA= 198; ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮔﻔﺘﻪ &= #65251;ﻔﺘﻴﺎﻥ خلفا ﺒﺎﺷﺪ ﺗʋ= 66; ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻮ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ= ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ) ﻭ ﺍﻟ= ﻮﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻓﮑﺮ ﻭ = ﺭﻭح اﺳﺖ ﻭﺑﺎﻃل ﻮ= 4404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺯﺷﺖ می ﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﻭلی ﻤﻦ ﻫﻤﭽﻨ= 5166;ﻥ ﺒﺪﻳﻦ (ﻳﺎ ﺭﻭﺵ= ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﻋم= 604; ﺒﺪﺍﻥ) در ﭘﺪﺭ&#= 65165;ﻥ ﺨﻮﺩ ﻫﺴﺘﻢ . (ﻣ᥽= 6;ﻈﻮﺭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻘﺒل= 740; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺑ= ﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ (ﭘﺪﺭﺍ&= #65253; روحانی ﺴﻠﻮﻙ الهی ) ﮐﻪ ﻫﻤﻴ= 5208;ﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻭﻟﺎﻳ&#= 65174; الهی ﺪﺭ ﻫﺮ ﺯA= 251;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺷﺠﺮﻩ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ = ﺗﺸﮑﻴل ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ = ﺗﻔﮑﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻴ&= #65253; اﻣﺮﻳﻥ خاص سلوک الهی ﺒﻮ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﻨﻪ ﺟﺒﺮ &#= 65165;ﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ = ﻭﻫﻢ ﺟﺒﺮ الهی اﺳ᥵= 4; ﻭﻫم اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍ= 5193; ﺳﺎﻟﻚ. ﻳﻌنی ﺴ&#= 65166;ﻟکی که ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑ= 5184;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ &= #64380;ﻴﺰﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ) ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻣﻥ هرﮔﺰ ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ عقیده ﺍﺟﺪﺍﺩ= ;ﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴ&= #64405;ﺮﺩﻡ ﮐﻪ (ﻗَﺪَﺭ) ﺷﻴ&= #65198;ﻳﻥ ﻮﺗﻠخ آﻥ اﺯ ﺧ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ᥸= 7;ﺮّﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ( ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ= ;ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫ= ;ﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﻮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﻳﺎ ﺑﺪ= . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻨﺎ&= #65259;ﺎﻥ ﻮﻳﺎ ﻋﺪم ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﻮﻳﺎ ﻫﺮ ﺧﻄﺎﻯ = ﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟ&= #65268;ﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻥ ﺒﺮﺍﻯ گناﻩ ﺍA= 203;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎ&= #65193;ﻩ ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ در وجود انسا= 606; ﺑﺮﺍﻯ اﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ گناﻫﺎﻥ هوﺳﻬﺎ ﻭ تمرّ= ;دﻫﺎﻯ اﺯ سلوک الهی اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴ= 5208;ﻮﺩ. ﻭ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎ= ﻣﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﺳﺘ&#= 65258;ﺍﻯ اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ &#= 65203;ﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣُﺼﺮّ= 5165;ﻧﻪ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﻭ = ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗع&#= 1602;ل ﻮ ﻓﻬم ﻮ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ = ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﻨ&#= 65268;ﺮﻭﻫﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍنی ﺴﺎﻟﮑA= 166;ﻥ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ &= #65193;ﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺒل اﺯﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ= 05; ﺪﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﻟ= ﻔﻌل در این تولد ﺪ&= #65165;شته . ﻭﭼﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ= ﺩﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ال= 607;ی ﺪﺭﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ= 5241; ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠ&= #65258; ﺗﻮﻓﻴق ﺴﺎﻟک = 5170;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻪ ﺍﻧ= ﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮ&#= 65247;ﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺑﺪﻧﺒ&#= 65166;ل ﺘﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘ&#= 65198; ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﺎﻗﻪ &= #65261; ﺻﺒﺮ ﻭﻋﻘل ﺒﻴ&#= 65208;ﺘﺮﻯ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. = ﻭسلوک الهی هر ﭼﻪ ﺟ᥼= 8;ﻮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ ﺻﺒﺮ ﺑﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭﻓﻬم ﻨﻴﺮﻭﻣ= 5256;ﺪ ﺗﺮ ﻭﻋﺸق ﺁﺗﺸ&#= 65268;ﻥ ﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64400;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺣ&#= 65248;ﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﺴﺎ&#= 65247;ک ﺪﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻤﻴ&#= 65194;ﻫﺪ. ﺷﻴﺮﻳﻥ ﻮ ﺗﻠخ &= #65251;ﻨﻈﻮﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﭘﻴﺶ = ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺪﺭ ﺍﺯﻣﺎﻳﺶ ﺍ&= #65247;ﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺪ&#= 65197; ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک ا= 5203;ﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪ&= #1711;ی ﺠﺴﻤﺎنی اﻭ ﻭA= 267;ﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﻓﮑﺮ&= #65263; ﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ&#= 65263; ﺨﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭙﻴﺶ ﺍ&= #65251;ﺪﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍنی اﻭﭼﻮʌ= 53; ﻘﺒﺾ ﻭ ﺑﺴﻂ ﻭ ﺭﺿﺎ ﻳ= ;ﺎ ﻋﺪم ﺮﺿﺎﻳﺖ ﻫ&#= 65252;گی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺮﺳﺪ. ﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄ آﻥ &= #65240;ﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺩ&#= 65257; ﻭﭼﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﻭ ﺑ= ﺘﺪﺭﻳج اﻳﻥ ﺸﺮﺍﻳﻄ ﺪ&#= 65197; ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺟﻮﺩ &#= 65165;ﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷ= ;ﺮ ﺗﮑﺎﻣل ﻮﺷﻬﻮ= 5193;ﻫﺎ ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس &#= 65239;ﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎ ﺍﺳﺖ.= ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﭙ= 5268;ﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎﻯ ﺪﻭﺭ&#= 65257; ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻋم ا= 5199; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ ﺷﻴﺮ&= #65267;ﻥ ﻮ ﺧﻴﺮ ﻭﻳﺎ ﻧﺎ= ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ ﺗﻠخ ﻮ ﺷﺮّ ﺑ&= #65262;ﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ هرﮐس ﺍﺯ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺪنی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺻﺒﺮ &#= 65261; ﺻﺪق. ﻮ ﺳﺎﻟک ا&#= 65203;ﺖ ﮐﻪ ﺣتی ﻤﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اله®= 0; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪ&= #65259;ﺪ. ﻭ ﺍﻓﻠﺎک هست®= 0; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺮح ﺘﺎﺯﻩ &= #65169;ﻴﻨﺪﺍﺯﺩ. ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺭﺍ= ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ کند ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﺭﺍ ﺑﻬﺸﺖ ﺑِﺪ&#= 65165;ء ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﻈﺮ &= #65165;ﻭ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﻘﺒلی ﺒﺴﺮﻧﻮA= 207;ﺘﻬﺎﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ا&#= 65203;ﺖ. ﺗﺎ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ = ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺍﻳﻨ&= #65194;ﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﺍﻧﻮﺍع ﺒﻬﺸ&#= 65176;ﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ &= #65169;ﺪﻭﻥ ﺴﻠﻮﻙ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; جَهَنّمی ﻮ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ همه ﺍﺳ= 5174;. ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﻳﺪ به سلوک الهی اﻫﻤﻴﺖ ᥴ= 9;ﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺑʌ= 08;ﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﭼﻨﺎ&= #65253; ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﺒ&= #65166;ﺩﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﭙﺮﺩﺍ&#= 65199;ﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﻨﮑﺮ= 5165;ﻥ ﺨﺪﺍ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﮔ= ﺮﺍﻳﺎﻥ ﻫم ﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺗ&= #64401;ﺎﻣل ﻄﺒیعی ﺨﻮﺩ ﻫA= 204;ﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﻟﺪ = ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻓﺼل &= #65256;ﻮعی ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻣ&= #65176;ﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻫ&#= 65252;ﻴﺖ سلوک الهی ﻭﺧ&= #65268;ﺮ ﺍﺻﻠﺎح ﻤﻮﺟﻮ= 5193; ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ اله= 40; ﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺻ= ﺒﺮ ﻭ ﺑﺮﺩ ﺑﺎﺭﻯ ا&= #65183;ﺮﺍﻯ اﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺮﺍ ﮐﻪ = ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻧ= 5194; ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻧﻪ ﺍﻳ= ﻨﮑﻪ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭﻳ&#= 65166; ﺑﺠﺒﺮ ﻭﺍﮐﺮﺍ&#= 65257; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﻨ&#= 65194;ﺍﺭﻯ ﻭﺳﻠﻮک کرﺩﻩ A= 169;ﺎﺷﻨﺪ. (ﺩﻳﻦ) ﺭﻭﺵ ﻭﻃﺮ= ;ﻳﻘﺖ ﻋﻤلی و آئین تق دّس اﺳﺖ ﻭ ʋ= 69;ﻤﻌنی ﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟ&#= 65176;ﻤﺎعی ﻮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎ&#= 65263; ﻤﺬﻫبی ﺪﺭ ﺣﮑ= 5262;ﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ آخوندﻫ= ;ﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻮ&= #65251;ﺖ ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198; ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ &= #65169;ﺴﺎﺯﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯ ﻭﺑ&= #65194;ﻭﻥ ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ&= #65169;ﺪﻭﻥ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﺎﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻮ = ﺍﺑﻠﻴس ﺍﮐﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ اﺯلی ﻮ ﻧﻮعی ʌ= 62; ﻓﺼل ﻨﻮعی ﻔﻌلی هر= ;ﮐس ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&#= 65203;ﺖ.ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ عاقل ﻮ ﺻﺒﻮﺭ A= 261; ﺻﺎﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 65193;ﺭ سلوک الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻭ&= #65165;ﺩﺍﺭ ﺑﺒﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261; ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮ&#= 65207;ﺘﻬﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠA= 262;کی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫ&= #65236;ﺘم ﻨﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺗﻤﺎم ﻠﺤﻈﺎﺕ &#= 65199;ﻧﺪگی ﺒﻌﺪﻯ ﺒﺸﺮﻯ ا&#= 65261; ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺯﻧﺪ&= #64404;ﻰ ﻫﺎﻯ آﻳﻨﺪﻩ ﻓ&#= 65262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65169;ﻬﺸﺖ ﻭ ﺍﺳﺎﻳﺶ ﻭﺳﺮ&= #65261;ﺭ ﻭ ﻋﻴﺪ ﻭﺳﻌﺎﺩ&= #65173; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﻣﺼﻮﻥ ﻮﻣﻌﺼﻮ&#= 1605; اﺳﺖ ﺣتی اﮔﺮ @= 404;ﻨﺎهی هم ﺒﮑﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1726 ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳʄ= 05;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ۱۶۱ﺑﺤ&= #65166;ﺭ) ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺪﻳ&#= 1579; ﭘﻴﺸﻴﻥ 1725 ﺪﺭﺑʋ= 66;ﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻣﻴ&#= 65236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﺍﻟﺸ= ;ﺮّﺣﻠﻮﻩ ﻭﺷﺮّﻩ ﻭﺻغیž= 5;ﻩ ﻭﮐثیرﻩ ﻣﻥ اʌ= 47;ﻠﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ (A= 193;ﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ) ﭼ= ﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺏ ﺑﺎ= ﺷﻨﺪ (ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﺎ= ﺩﺍﺵﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮک= 740; اﺳﺖ) ﻭﭼﻪ ﺷﺮ ﻭ= ﺭﻧج آﻭﺭ (ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣ&= #65258; ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس و تکامل روح ﺍﺳ&= #65174;) ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍ= ﻧﺪک ﻮ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎﺷﺪ = ﻭ ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﭘُ&= #65198; ﺳﺨﺘﻰ ﻫﻤگی اA= 199; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ (= ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎA= 247;ﮑﺎﻥ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻣﻨﻈ= 5262;ﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﺎﺹ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﭘ= ﻴش ﺒُﺮﺩ ﺍﺣﻮﺍل = 5262; ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻣﻘﺎ&= #1605; ﺮﻭحی ﺴﺎﻟﻚ ﺑ= 5204;ﻮﻯ ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261;ﭘﺎکی ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮ= ﺩ تجلّیات اله= 40; هفت گاﻧﻪ ﻣﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = ﻤطیّع ﺼﺎﺩﻕ ﮐﻪ ﻋﺎﺷ&= #65240;ﺎﻧﻪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﺑﻠﺎ&#= 65267;ﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﻣﺪﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻥ اﻣﺮ ﺷﺮ ﺑ&= #65204;ﻴﺎﺭ ﺭﻗق ﻮﺯﻭﺩ ﮔﺬ&#= 65197; ﻭﺣتی ﺸﻴﺮﻳﻦ = 5261; ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺑﻘ= 5262;ل ﻘﺮﺍﻥ ﺪﺭ ﭘﺎﻳ&= #65166;ﻥ ﺴﻠﻮک ﺮﻭﺯ ﻗﻴ&#= 65166;ﻣﺖ ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎ&= #65163;م ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ = ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻥ ﺴﺨتی ﺪﺭ ﺩ&#= 65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﻧ= 5194;ﻳﺪﻩﺍﻡ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﻋﺎﺷ&= #1602; ﻮﺩﺭ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎ&#= 1604; اﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺑﻮ&#= 65193;ﻩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻠﺎﻳﺎ &= #65197;ﺍ ﺭﺣﻤﺖ الهی ﻮ A= 261;ﺳﻴله ﭘﺎﻛی رﻭﺍﻥ ﻮ &#= 65165;ﺯﻣﺎﻳﺶ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺨʌ= 62;ﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1727- اž= 6; پیامبر است (ج؟ص؟؟) من زﻋ= 05; ﺃﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄﻣﺮ ﺑ&#= 65166;ﻟﻔﺤﺸاء ﻓﻘﺪ ﮐﺬﺏ علی= 17; اﻟﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﺰﻋ&= #1605; ﺃﻥّ اﻟﺨﻴﺮ ﻭ &#= 65165;ﻟﺸﺮّ ﺍﻟﻴﻪ ﻓﻘﺪ ﮐَ&#= 65196;َﺏعلیّ اﻟﻠﻪ ﻫﺮﮐس م= ُدّعی گرﺩﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑ&= #65200;ﺷتی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺪﻫ&= #65194; ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﻭغ ﺒ&#= 65204;ﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮐس م&#= 1615;دّعی ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﻴﺮ ﻭ= ﺷﺮ ﺑﺴﺘگی ﺒﺨﺪﺍ = 5193;ﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺩﺭﻭغ ﺒﺴﺘﻪ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﺍﻳﻥ گفتاﺭﻫᥴ= 6; ﺑﺮﺍﻯ هدﺍﻳﺖ ﻭ ﻣﻘﺎ= 605; عقلی ﺸﻨﻮﻧﺪ᥽= 7; ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﺎﺷ&#= 65194; ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳ= ﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭک عرفانی ﺪﺍﺭﺩ= . ﮔﺎهی ﺒﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘ&= #65258;ﻫﺎﻯ اﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪA= 197; ﺗﻀﺎﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩ= ;ﺭ ﻭﺍقع ﺘﻤﺎم اʋ= 87;ﺎﺩﻳث ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷت= 740; ﺴﻠﻮکی ﻮﻳﺎ ﻓ= 5248;ﺴﻔﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺭﺳ&#= 65264; ﻧﺸﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ &= #65193;ﺭ ﺗﻀﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. = ﻭﻫﻴچ کدﺍم ﻮﺿﻮحی ᥽= 6;ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻔﮑ&= #65198; ﻭ ﺗﻌﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎ&= #65253; گرﺩﻧﺪ. ﻣﮕﺮ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘ= ﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻔ&= #65204;ﻴﺮﻯ اﺯ ﺣﺪﻳث ﺑﺸﻨ= 5262;ﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺩﺭﺳ&= #65174; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﺮ&= #1582;ی ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺑﺠﺒﺮ &= #65261; ﺗﺤﮑّم اﻟﻬﻰ A= 169;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﺼﻮ&= #65209; ﻓﻘﻬﺎ ﻭ ﺑﺎﻃل &= #65170;ﻮﺩﻥ ﺪﻳﻥ ﻮ ﻣﺬﻫﺐ ﺍ= ﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ &= #65187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴ&#= 65166;ﻥ ﺮﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﮔﺬﺍ&= #65197;ﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ عاﺩﻯ ﺘﻮﻟﺪ ﻓ= 5228;لی ﺨﻮﺩ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﺑ= ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪگی کند . ﺍ@= 404;ﺮ ﭼﻮﻥکسی ﺴﺎﻟʌ= 42; الهی ﺸﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺠﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖﮔﺎ&#= 65255;ﻪ ﺑﻨﺎﻡ (ﺳﺮﻧﻮﺷ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ) ﻣﻄﺮﺡ = ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪﺷﺮ ﻭ ﺑﻠﺎﻳ&= #65166; ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎﻫﻤﺎ&#= 65253; ﻔﺘﻨﻪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎ&= #65267;ﺸﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻤﺮﻳ&#= 65254; ﺑﺮﺍﻯ ﺼﺒﺮ ﻭﺑ&= #65198;ﺩ ﺑﺎﺭﻯ ﻭ ﺑﻘﺼﺪ = ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭﭘﺎک ﺸﺪﻥ ﻨﻔ&#= 1587; أمّاره ﭘُﺮ ﮔ= ﻨﺎﻩ ﻭ ﭘُﺮ ﺍﻟﻮﺩﻩ &= #65203;ﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﺷﺮﺍﻳﻄ لاﺯم ﺒﺨﻮبی ا= ;ﻧﺠﺎم گرﻓﺖ ﻭﺣتی ا᥺= 7;ﻠﻢ الهی ﺘﺤﻘق ﻴᥴ= 6;ﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ لاﺯم = 5170;ﺮﺍﻯ ﺸﻨﺎﺧﺖ شایست= ;گی ﻮ ﺣتی ﺒﺎﻳﺴﺘ= 711;ی ﺒﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک ا= 5203;ﺖ. ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻴﺮ ﻳﺎ = ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﺗ= ﺎ ﺑﺎﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ه= 575;ﻯ عین ﺍﻟﻴﻘﻴنی= ; ﺪﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ = ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = (ﻓﺤﺸاء ) ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴ= ;ﺎﺩ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﮐس&#= 1740; ﺒﺰﻧﺪ ﻭ ﻧﺘﻴﺠ&= #65258; ﺷﺄﻥ ﻤﻘﺎم آﻮ= 5193;ﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﻧ= ;ﺘﻴﺠﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﻳﻤﺎﻥ &= #65262; ﺳﻠﻮک ﻮ ﺍﺭﺍﺩ&#= 65257; ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻗﻴ&= #65240;ﻪ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﺟ= ﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮐﻨ= ﺘﺮﻝ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65255;ﻔس ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍ&= #65193; ﻭ هَوَسهاﻯ ﺨ= ﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1728 – پیرو کلام پی= 575;مبر (ج؟ص؟؟) توضیح میدهم - (ﻫﺪﺍﻳA= 174; ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇ ﻤﺎﺩ&= #65263; ﺮﺍﻩﻧﻤﺎئی اʌ= 03;ﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ &= #65176;ﻌﻠﻴم ﺪﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. = ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; (ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺧُﺪ&#= 65165;) ﻭنیز ﺻﻮﺭﺕ ﺷA= 260;ﻮﺩﻯ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ = تجلّی الهی ﺪﺭ ﺷﻬﻮʋ= 93;ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺖﮔﺎﻧﻪ ﺳﺎ&#= 65247;ﮑﺎﻥ ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺒﺎ ﻭﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻫﻤگی الهی هس&= #1578;ند ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻧ&= #1605;ی ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺮﺍ&= #65263; ﺘﻤﺮﮐﺰو توسّل ﻋﺒﺎﺩﻯ= ; ﺪﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩفع ﺸﺮ= 705; ﺒﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﺩﺭ ﺧﻠﺎل عباʋ= 93;ﺍﺕ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193;. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺪﺭ&#= 65227;ﺒﺎﺩﺍﺕ ﻣﻄلبی نیبز ﺠ= ﺰ ﻫﻤﻴﻥ ﺪفع ﺸﺮ= 5241; ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﺟﻪ ﺑ&= #65262;ﺟﻪ الهی ﻨﻴﺴﺖ ﺍʌ= 51;ﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﻟﻬ= 5264; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﻟﻬﺎ = 5;ی ﻔﺮﺍﻭﺍنی ﭙس A= 165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺗﺨ&= #65268;ﻠﺎﺕ الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ. @= 400;ﻪ ﻣﺎ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷ= ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﻤﻴﺨﻮﺍ᥽= 5;ﻴﻢ. ﺍﻣﺎ (ﺿِﻠﺎﻝ) ﮔ= ﻤﺮﺍهی اﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻨﺤﺮ&#= 65233; ﮐﺮﺩﻥ ﺠﺴم ﻮ ﺫ&= #65259;ﻥ ﻮ ﺭﻭح ﻮ ﺣتی ا= 5169;ﺪﻳﺖ ﮐﺴﻰ. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ= ﺯ ﺑﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪﮔﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65261; ﺑﺪﻭﻥ ﺸﻬﻮﺩ ا&#= 1604;هی الهی ﻤﺎﻧﺪﻥ که متعبّد ﻗﺸ&= #65198;ﻯ ﻤﺬﻫبی ﭙﻴﺮﻭ = 570;خوندﻫﺎﻯ هر ﻣﺬﻫﺐ ﻏﻴﺮ= 5203;ﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ = ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﻭلی ﻤﻨﺎﻓقی ʄ= 00;ﻤﮑﺎﺭ ﻭﮐم ﺒﺎﻭﺭﻯ ﻭ &= #65169;ﺪﻭﻥ عشق ﻮ ﻣﺤﺒﺖ ﺑ= 5260;ﺮ ﻳک اﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ= 5259;ﺎﻯ الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺎʌ= 07;ﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥ عشق ﺳﺎﻟک ﺮﺍ A= 227;ﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئ= 740; ﻮ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ= ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ &= #65252;ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺿﻠﺎﻟ= 5174; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻣﻨﻈﻮ&#= 65197; ﮔﻤﺮﺍه کردن ᥽= 6;ﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﺟ= ﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺸﺮﻃ اﻳﻨﮑﻪ ﺷﺨﺺ ش= 575;یسته ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﻭﻋﺎﻣ&= #1604; ﻮﻋﺎﺷق ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭلی همین که ﺧ= ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﮑسی ﻨ= 5194;ﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻀﻠﺎﻟﺖ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی A= 194;ﺍﺩﻥ ﺴﺎﻟک ﻮ ﻣﺤﺮﻭ&#= 65251;ﻴﺖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻳ= ;ک ﺴﺎﻟک غیر ﺻﺎʋ= 93;ﻕ ﻭﻳﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟ&#= 1705; ﺒﺎﺷﺪ ﻭلی ﭙﻴ= 5198;ﻭ آخوندﻫﺎ ﺑﺸﻮ= ;ﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﺮخی اﺯA= 203;ﺎﻟﮑﺎﻥ که ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻧ= 5194;کی اﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭلی ﺘﻮﻗﻒ ﺷﻬ= 5262;ﺩﻯ ﻮ ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ ﻭ = ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ ﻮ ﺳﻠﻮک ﺒﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺧ&= #65198;ین ﻧﻘﻄﻪ سلوک الهی واجب الهی ﺪﺭ ﺷﻬود= ; ﻗﺎﺋم ﻨﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺑﺎﺯ = ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ= ﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻓﺮﺍﻣﻮشی آʌ= 55;ﻬﺎ ﺑﺎﻋث ﺍﺯ ﺩﺳﺖ &= #65193;ﺍﺩﻥ ﺘﻤﺎم کرﺍﻣﺎʋ= 73; ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﺍﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺒ&= #65194;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﻮﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳ= ﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﺪﺗﺮﻳﻥ &= #65256;ﻔﺎق اﺯ ﻧﻈﺮﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﮔﺎﻫﻰ ﮐسی ﺮﺍ &#= 65239;ﺪﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ کاﺭﻯ = 5198;ﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ &= #65165;ﺯ ﻣﺤل علم ﻘﺒلی اﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ &= #65255;ﻴّﺖ ﺑﻌﺪﻯ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ = ﺧبر ﺍﺳﺖ ﻭشایستگ= یهائی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻫﻤ= ﻴﺸﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻔ&#= 64401;ﺮﻯ ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﺧﻮﺩ ﻳک &= #64345;ﺎﺩﺍﺵ ﻓﻮﺭﻯ ﻮﻫم اﮐ= 5256;ﻮﻥ اﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﺳﺖ. ﻭﻫﺮ(ﮔﻮﺍ&= #65259;ﻰ) ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺍ= ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧ&= #65236;س ﻭ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻣﻴﺒ= ﺎﺷﺪ ﻭلی اﺟﺮﺍﻯ ﺁA= 255;ﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻟﺬﺍ ﮔﻮﺍهی ﻮ &#= 65165;ﻧﺤﺮﺍﻑ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ ا= 5199; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻳﻥ گناﻩ ﻭ ﺍﻧﺤﺮA= 165;ﻑ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍ&= #65203;ﺖ. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ (ج= َهَنّم ﺪﻭﺭﻯ از خداوند ) ﺍﺳﺖ</span= >.<o:p></o:p> حدیث 17 29 - = 5165;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65203;ﺖ (ﺝ۵ﺹ195 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑ= ﺎﺭﻩ ﺍﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ &= #65165;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﻤﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻫﻤﻪ ﻣ&#= 65198;ﺩﻡ در خود ﺍﻳﻥ آی= ;ه ﻗﺮﺍنی ﺮﺍ ﻗﺮ= 5165;ٴﺖ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻟﺎﻳ᥸= 0;ﺍﻟﻮﻥ ﻣﺨﺘﻠﻔﻴﻦ ﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻣﻥ ﺮﺣم ﺮﺑّﻚ &#= 65261;ﻟﺬلک ﺨﻠﻘﻬم ﭽﻨﺎﻥ= ; ﺒﺎﻫم ﺪﺭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﮐسی ﺮﺍ ﺭﺣﻤﺖ &#= 64400;ﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ همین A= 256;ﻴﺰ ﺍﻓﺮﻳﺪه ﺷﺪﻩ &#= 65165;ﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: اﻟﻨﺎ= ;س ﻣﺨﺘﻠﻔﻮﻥ فی = 575;ﺻﺎبة ﺍﻟﻘﻮﻝ ﻭﮐﻠّ= 5260;م هالک ﻣﺮﺩم همچناﻥ ﺪﺭ ﺍ᥷= 1;ﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻤﺎﻧﻨ&#= 65194; ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﮐسی ﺮﺍ ﺭﺣم کند که هذایت کند و برای همین ﻨﻴﺰ آفر= یده ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. (ﺍﺧﺘ= ﻠﺎﻑ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭﻣﺬ&#= 65259;ﺐ ﺳﺎﺯﻯهاﻯ ﮔﻮA= 255;ﺎﮔﻮﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ آ&#= 1582;وندﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻴچ کدﺍم ﺮﺍهی ﺒه= ;دایت الهی در سلوک و شهود ﻨﺪﺍﺭ᥽= 5;ﺪ. ﺑﺎﺯ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﻮ&#= 65197; ﻋﺒﺎﺩﻯ اﺳﺖ. ﻣ&= #65166;ﺩﺍم که ﺩﻧﺒﺎﻝ آخ = 8;ندﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﮐﺎﻣل الهی ﻨ᥸= 8;ﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = ﻣﺎﻣﻮﺭﻳﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ= ﻟﺎﺧﺮﻩ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﻭ&#= 65251;ﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ ﻭﺧﻠﺎف کاﺭﻯ = 70;ﻧﻬﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﺪﻡ ﺍ&= #65227;ﺘﻨﺎﻯ ﺒﻮﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪ&#= 65257; ﺯﻣﺎﻥ خود ﻤﻴA= 170;ﺎﺷﺪ.) ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ = ﺭﺣﻤﺖ الهی ﻘﺮﺍﺭ ﺑʄ= 05;ﻴﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺬﺏ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; ﻭ ﻃﺎﻟﺐ سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ اله= 40; مناسب طالب سلوک ﺮﺍ ﻣﻌﺮ = 1;ی ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﻋﻘل &#= 65262;ﻋﺸق ﻮ ﺻﺒﺮ ﻟﺎﺯم ﺮ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ هر= 5251;ﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺧﻠﺎ&= #65233; ﮐﺎﺭﻯ ﻤﺮﺩﻡ ﻫ&= #65198;ﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ = الهی اﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﮐﺴﺎ&#= 65255;ﻴﮑﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﮐﺴ&= #65168; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻣ&= #65262;ﺭﺩ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺎﺹ ﺑﺮ = ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ &= #65165;ﻳﻥ اﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سلوک الهی ﻮﮐﺴﺐ ﺭʋ= 87;ﻤﺖ الهی اﺳﺖ. ﻭﻧʌ= 58; ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ کسی گمر= ;ﺍهی ﻨمی ﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻣ&#= 64405;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ &= #64404;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻓﻄﺮﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ &= #65176;ﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ آ&= #1601;ریده ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ &#= 65169;ﺎ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭﺑﻘﺼ&#= 65194; ﺭﻧج ﺒﺮﺩﻥ عذA= 165;ﺏ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗ&= #65170;ﻠﻰ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺧﻄﺎﻫ&#= 65166;ئی ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی &#= 65170;ﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻤﺮگ &#= 65204;ﻠﻮکی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺨ&= #65208;ﻮﺩﻩ می ﺸﻮﻧﺪ. ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻯﻔﻠﺎﻥ ﺑﺪﺍ&#= 65253; که ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﻤ&#= 65198;ﺩم ﺪﻭﭼﺎﺭ ﺍﺧﺘﻠ&#= 65166;ﻑ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐ= ﻠﺎم ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨ&#= 65194; (ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟک ﻨ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳ&#= 65256;ﺪ ﻏﻠﻄ اﺳﺖ. ﺣتی &#= 65251;ﺘﻀﺎﺩ می گوﻳﻨﺪ) ﻭﻫA= 252;گی آﻧﻬﺎ ﻫﻠﺎک ﺨ= 5262;ﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. (ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﻠ= ;ﺎﻡ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺻﺎﻟ&#= 65174; ﻭ ﺻﺪق ﻔﻠﺴﻔﻪ &= #65261;ﻣﻘﺼﺪ ﻭادّعاﻫﺎﻯ آ= ﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺨﺘﻠ&#= 65234; ﺍﺳﻠﺎمی ﻤﻴﮕA= 262;ﻳﻨﺪ ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ الهی و ﺍﺯ ﺍﺻ = 4; الهی ﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﺑ= 5198;ﺍﻯ ﺘﺴﻠﻴم ﺒﻮﻟﺎ= 5267;ﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ &= #65169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم مرز نجات از نوع بشری ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 261;ﺍﻟّﺎ ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺁﻧﻬﺎ &= #65259;ﻤﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺮﻭح= 740; ﻮ ﻧﻮعی ﺁﻧﻬﺎ &#= 64344;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺧﺘﻠﺎ&#= 65233; ﺗﻤﺎمی ﻤﺮﺩم @= 381;ﻪ ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ مُدّعی ﻮ= ;ﺟﻮﺩ ﺍﻭ ﻭمُدّعی ا= ﺻﺎﻟﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺩﻳ&= #65166;ﻧﺖ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﻧﺸﺎ&#= 65253; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻓﻘ&= #65220; سلوک الهی هد= 5233; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺪﻳﮕﺮ ﺍﻋمّ اA= 199; ﺗﻌﺒﺪﺍﺕ ﻭﺗﻘ&#= 65248;ﻴﺪ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1;ﻳﺎ ﺻﺪﻗﺎﺕ ﻭ ﺧﻴﺮ&= #65165;ﺕ ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﻚ ﺍﺟ= ﺘﻤﺎﻋﻰ ﮐﻪ ﻫﻤگی ﺮﻳﺎ= 4400;ﺎﺭﻯ ﻮ ﺍﻧﺠﺎم عقدʌ= 57;ﻫﺎﻯ ﻨﻔﺴﺎنی و حیوانی ﺸﺨﺺ ﻣ= ;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻴﭻ ﮐﺎ&= #65197;ﺧﻴﺮﻯ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺣتی گناﻩ ﻭ ʌ= 07;ﺮﺍﺭﺕ ﻭﺳﺮﭘﻴچی ﻨﻴA= 200; ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻨʄ= 01;ﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. (ﻫﻠﺎﮐﺖ) ﻫﻤﺎﻥ= ﺤﻠق آﻭﻳﺰﻯ ﻮ ﺗﻮﻟ&#= 65194; ﻣﺴخ آﻣﻴﺰ ﺣﻴ= 5262;ﺍنی اﺯ ﺭﺣﻢ ﻳک ﻤﺎ&#= 65193;ﺭ ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺭ ﺗ= 5262;ﻟﺪ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺒﻌﺪﻯ &= #65194;ﺭجَهَنّم ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺣ= ﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔ&= #65196;ﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻘﺒلی ﺒﺸﺮﻯ ﺨ= 5262;ﻳﺶ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒ&#= 1740;عی ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴ&#= 64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ &= #65200;ﻧﺪﮔﻰ و کم عقلی ﺑﺎﺭ= ; ﺩﻳﮕﺮ ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎ&#= 65199;م ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻧ&= #64405;ﺎﻩ ﺑﺎﻫﻤﻴﻥ کاﺭ = 587;لوک الهی ﺑﺸﻬﻮﺩ ʌ= 39;ﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭ&= #65259;ﺎ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫ&#= 65166; ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ ﺩ&#= 65197;ﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃ&= #65170;یعی ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴت ﺠ&#= 65194;ﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﺗ= ﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﻬ&#= 65252;ﻴﻥ سلوک الهی ﺒﺮ&= #65203;ﻨﺪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﻣ&#= 65268;ﺎﻓﺰﺍﻳﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻦ آ&#= 1601;ریده ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑ= ﺮخی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ اﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣ&#= 65166;م ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳ= ﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺎﻋﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﺨﺺ ﺍﻣﺎم ﺰﻣ&#= 65166;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﭘس ﺍ&= #65199; ﻏﻴﺒﺖ ﺍﻣﺎم ﺰ&#= 65251;ﺎﻥ ﺩﺭ ﻳک ﺤﮑﻮﻣﺖ &= #65203;ﻴﺎﺳﻰ ﻭﻧﻈﺎمی ﻮ ﻭﻟ= 5166;ﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ &= #65207;ﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﺎمی = 5262; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ کسی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ = 5251;ﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻗﺮﺍﺭ &= #64404;ﻴﺮﺩ. ﻭﻟﻰ (ﺍﻣﺎﻡ) ﺑﻤ= ;ﻌنی اوم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﻭ = 4344;ﻴﺮ ﮐﺎﻣل الهی اﺳ= ;ﺖﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺴﺎﻟ&#= 65242; ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴ&= #65198; الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺎ&= #65249; ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65176;ﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮک ﻮﻋﻤلی @= 345;ﻴﺮ الهی اﺳﺖ. ﻭﺣ= 8;ی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺑﺮﺩگ= 740; ﺸﺨصی ﺒﺮﺍﻯ اA= 251;ﺎﻡ ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ &= #1575;لهی ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻏﺮﻭ&= #65197; ﻭﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳتی = 5262;ﺗﮑﺒّﺮ ﺑﺮخی ﻤﺎنع ا᥷= 9; ﺗﮑﺎﻣل خودشان ﺒﺸﻮﺩ= . ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﭘﻴ&= #65198; ﺭﺍ ﺑﺮﺩگی ﺸﺨ= 589;ی ﻮﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ &= #65175;ﻔﺎﻭﺕ ﻃﺒﻘﺎتی ﻮ ﺣﻘ= 5262;ق ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧ&#= 65256;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻮﻗﺮﺍ= 5197;ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺯﻣA= 166;ﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ می ﺑﺎ= 5207;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1730 - &= #1575;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩقب = 75;ﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺮﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁن= 740; ﻮ ﻣﺎ ﮐﺎﻥ ﺍﻟʌ= 48;ﻪ ﻟﻴﻀل اﺫ ﻫﺪﺍ= 5259;ﻢ حتّی ﻴُﺒﻴّﻥ= ﻠﻬم ﻤﺎ ﻳﺘّﻘﻮﻥ ᥷= 2;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻭ شایس= 8;ه ﻫم ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻗ&= #65262;می ﺮﺍ (ﻳﺎ ﺍﻭم کنندﻩ ﺍﻯ ﺮﺍ) = 4404;ﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ(.ﻭﻳﺎ ﺟﺎﺑ= ﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﺸ&#= 65260;ﻮﺩﺵ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﻣﺤ&#= 65198;ﻭم اﺯ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮐﻨ&#= 65194;). ﻭﺍﻧﻬم ﭙس ﺍﺯ &#= 65165;ﻧﮑﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺑ= ;ﺎﻧﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺩﺭﺍʄ= 00;ﻰ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &= #65227;ﺸقی ﻮ ﮐﺸﺶ ﻭعلاﻘA= 252;ﻨﺪﻯ ﻭﻧﻴﺰ ﻫُﺪﺍﻯ &#= 65212;ﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; کامل الهی ﺗﺎ = ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ عبادی= ; ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ= ﮐﻪ ﺑﺒﺮخی اﺯ ﺷﻬA= 262;ﺩﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻨﻴA= 200; ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺑﻌﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ = ﺟﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ = ﺍﻧﮑﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺗﻘﻮﺍ &= #65261; سلوک الهی آﻧ&#= 65260;ﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ. (ﻗ= ;ﻮﻡ) ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ اﻭم کنندﻩ ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4; ﮔﺮﭼﻪ ﮔﺎهی ﻘﻮم ﺪﺭ = 602;ُرآن ﺑﺮﺍﻯ ﻤﺴﺘﻌﺪ&#= 65165;ﻥ سلوک الهی آمئه ﮐﻪ ﭘﻴﺮ = 75;لهی ﻨﻴﺰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺩ= ﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭلی سلوک الهی ﻨﻤﻴﮑﻨ᥽= 6;ﺪ. ﻭﺍﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ &#= 65203;ﻠﻮک ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﻨﺎ&#= 65249; (ﺍُﻣّﺖ) ﻳﺎﺍﻭ&#= 1605; کنندﮔﺎﻥ ﻮﺳᥴ= 6;ﻟک عاﻣل ﺒﺎ ﻭﻟﺎA= 267;ﺖ الهی ﺯﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ هستند.) ﻭ ﺧﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﭼﻨﻴﻥ گمرﺍهی= ; ﻮﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﺪﺭ حَقّ آﻧﻬᥴ= 6; ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ = ﺗﻘﻮﺍﻯ ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮبی ﺪ= 5165;ﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﭙﻴﺮالهی ʋ= 92;ﻮﺩ ﻋﺸق ﻨمی ﻮﺭﺯA= 255;ﺪ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻨ&= #65194;ﺍﺷﺘﻪ ﺣتی ﺘﻨﺒلی ﻮ = 78;مرّد ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻧﻔﺎ= ﻗﻬﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼ&= #65258; ﺗﻘﻮﺍ ﺑﻤﻌنی = 587;لوک الهی ﻭﭼﻪ ﺑﻤʌ= 28;نی ﺘﻘﻴّﻪ ﻭ ﺩﻭﺭ&#= 65263; اﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮐﻨ&= #65176;ﺮل ﻨﻔس ﻭﭼﻪ ﺗﺤﻠ&#= 65268;ﻪ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﻭﺍ&= #65253; ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﭼﻘﺪ= ﺭ ﺗﺮس ﻭ ﺑﻴﻢ ﺩﺍ&= #65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓق &= #65170;ﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮکی ﻨﺸﻮﻧA= 194; ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ&= #1575;لهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﺑ&= #65256;ﺪ ﭼﻪ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺷﻮ&= #1605;ی ﺪﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍ&#= 1606;ی ﻮﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﺩﺭ &= #65183;ﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﺮﺍ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤ&= #65224;ﻪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻣﻴﻨ&#= 65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﭘﻴﺸ&#= 65198;ﻓﺖ ﺳﻠﻮکی ﻮ ﺻﺪﺍ= 5239;ﺖ ﺑﺎﻧﻬﺎ ﮐﻤﮑﻬ&#= 65166;ﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ &= #65262; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍ ﺮﺣﻤﺖ &= #65183;ﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺠ= 5194;ﻳﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ= ; ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65220; لاﺯم ﺪﺭﺣﺪّ ʄ= 00;ﻔﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﮔﻤﺮﺍ&#= 1607;ی ﺒﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪگی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻭﺿعی &#= 65170;ﺪﺗﺮ ﻭ ﺩل ﺴﺮﺩﻯ ﻮ ﺗ= ﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒ&= #65166;ﻃ ﺪﺍﺷﺘﻪ ﭼﻪ ﺭﺳ&= #65194; ﺑﻨﻔﺎﻕ. ﮐﻪ ﻫﻤ= ﺎﻥ کرﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣ= 5176;ﻴﺎﺯﺍﺕ ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65165;ﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. = ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺧ= ﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ آخ= 608;ندﻯ ﻔﺎﺳﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ = ﻣﺤﻴطیّ ﻔﺎﺳﺪ ﺑﮕﻨﺎﻩ &= #64400;ﺎﺭﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ &= #65248;ﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﻫﻤﻪ ﺍﻳ&= #65253; کرﺍﻣﺎﺕ ﻭﺣت®= 0; عقل ﺠﺰﺋﻰ ﺑﺸA= 198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭ&= #65267;ج اﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&#= 65256;ﺪ. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ گرﻓﺘﺎﺭ ﭼﻪ ﻣ= 5204;خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﻮﻧ&#= 65194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: حت®= 0; ﻴﻌﺮّﻓﻬم ﻤﺎ ﻳﺮﺿﻴﻪ ﻭ ﻣ= ﺎ ﻳﺴﺨﻄﻪ ﺑﺎﻳﻥ عل&= #1578; ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮبی ﺒﻔʌ= 60;ﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎﻋ&= #1579; ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻭﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﺎ&= #65227;ث ﻏﻀﺐ ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮ&= #65193;ﺩ. ﻳﻌنی ﺘﺼﻤﻴم A= 192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺩ&= #65165;ﺩﻥ ﺑﺎ ﻋﺮﻭج کرﺩA= 253; ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﭙس ﺍﺯﺩﺭک ﺪﻗ= 5268;ق اﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﻭﺍﻣﻮﺭ سلوک الهی ﻭ ﺩﺭک ﻤʌ= 40;ﺎﺻﺪ ﺩﻗﻴق ﺪﺳﺘﻮﺭ= 5165;ﺕ ﭘﻴﺮ الهی ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻄﻮﺭ کُلّ®= 0; ﻓﻬم ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﺪﻗﻴق ﻮ ﺑﺎ ﻋﻠ&= #65166;ﺋم ﻮ ﺑﺎ ﺷﺪﺕ ﺩﺭ ﻋ= ;ﺸﻖ. ﺍﺯ ﺍﻥ ﺪﺳﺘﻮﺭ&= #65165;ﺕ الهی ﭙﻴﺎﻣﺒ᥷= 8; ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی که ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺿﺎ= 5267;ﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #65175;ﺎ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺒِﺪﺍ &#= 65261;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺸﻮﺩ. ﻭﺍ&= #65247;ّﺎ ﺳﺨﻄ ﻮﻏﻀﺐ ﻭ ﻧ= ﺎ ﺭﺿﺎﻳتی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻣ= ﻨﺠﺮ ﺑﻌﺪﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ&= #64344;س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻫﺎﻯ ﺮﻭحی ﺪﺭ ﻣﺴخ = 5188;ﻴﻮﺍنی ﻮ ﺣتی ﺒﻔﺴخ گیاهی ﻮ رسخ در ﻧﻮﻉ ﺟﻤﺎﺩ= 5263;. ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﺗﻤﺎم &= #65188;ﺠﺖ ﻭ ﺗﻔﻬم ﺰﻧﺪگ= 740; کاﻓﻰ ﻭﭘس اﺯ A= 193;ﺍﺩﻥ ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʌ= 62; ﻣﻌﻠم ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨ&#= 65194;. ﻭﺑﺎﻋﺪﻡ ﺭﺿﺎ&#= 65267;ﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ &= #65251;ﻴﺒﺮﺩ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1731 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻔ= ﺄﻟﻬﻤﻬﺎ ﻓُﺠﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﺗﻘﻮﺍﻫﺎ ﺍﻧ᥾= 0;ﺎ ﺭﺍ ﺍﻟﻬﺎم کافی ﺪﺍﺩ. ﮐﻪ = 4380;ﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻔﺠﻮﺭ &= #65261; ﻓﺴﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی که ʋ= 76;ﻘﻮﺍ ﻭ ﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺗﻘ&#= 65262;ﻳﺖ مقام ﺭﻭح ﻮﺗ᥷= 8;س از ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺮﺍ= ﺳﺮ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ &= #64344;ﻴﺮ کامل الهی ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮم ﺴﻠﻮکی ﻮ = 5165;ﻣﻮﺭ ﻭﺍﺟﺐ ﺳﻠﻮکی = 5252;ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟک ا= 5251;ﻮﺭ ﺻﻠﺎح ﻮ ﺣﻠﺎل= 740; ﺮﺍ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖ &= #65255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65261; ﺣﺘﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺮ&= #65165;م ﻮ ﻧﺎ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍ= ﻧﺪکیﺮﺍ ﭼﻮﻥ هر ﺍﻣﺮ ﺣ&#= 65198;ﺍم ﺘﺮک ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩﻕ ﺗ&#= 65236;ﺴﻴﺮﮐﺮﺩ: ﺒﻴ= 617;ﻥ ﻠﻬﺎ ﻣﺎ ﺗﺄتی &#= 65262; ﻣﺎ ﺗُﺘﺮک ﭘس ﺍﺯ &#= 65165;ﻳﻨﮑﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻓﻬﻤﺎ&#= 65255;ﺪ ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی = 5198;ﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﭼ= ﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎئی ﻨﮑA= 256;ﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1732= - ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﻨﻴﺰ(ﺝ<sp= an lang=3DFA style=3D'font-size:14.0pt;mso-bidi-language:FA'>۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻗﺮﺍنی اﻧّﺎ ﻫﺪﻳﻨﺎ&= #65257; ﺍﻟﺴﺒﻴل ﺍِﻣ= 17;ﺎ ثاﮐﺮﺍ ﻭ ﺍﻣّA= 166; ﮐﻔﻮﺭﺍ ﻣﺎ ﺭʋ= 65;ﻩ الهی ﺮﺍ ﻧﺸﺎʌ= 53; ﺪﺍﺩﻩﺍﻳﻢ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﭙ&= #65166;ﺳﮕﺬﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ &= #65261; ﻳﺎ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﻧﺎ= ﺷﮑﺮ. (ﻫﺪﻳﻨﺎﻩ ﺩﺭﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ کِشش ﻭ ﻋﻠﺎﺋ = 2; اﻭﻟﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ. &= #65261;ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل اﻟ= 5260;ﻰ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺴﺎﻟک گرﺩﺩ. ﺳﺒﻴل ﺮ= 5165;ﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ&#= 65259;ﻤﻴﺸﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ س&= #1604;وک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ ﺍ&= #65267;ﻥ اﺗﻤﺎم حُجّت&= #65259;ﺎ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﻮﺳﻴﻠ&= #65258; حَجّ ﻭ ﺭﺍﻫﻨʌ= 52;ﺎﻯ ﺒﺤﻖ و سلوک ﺩʋ= 97; ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻮﺍ&= #65239;ﻌﻰ ﺑﺎ ثاﮐﺮ ﺷﮑﺮ &#= 64404;ﺬﺍﺭ ﻭ ﺳﭙﺎس گذﺍﺭ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸ= ﮑﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎنی = 5256;ﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺷﮑﺮ ﻋﻤ&= #1604;ی ﺪﺭ سلوک الهی = ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻋﺸق ﻮ&= #65197;ﺯﻯ هرﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ = 5175;ﺎ ﺑﺎﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷ&= #64401;ﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎﺩﺍ&#= 65205; ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﮐﺸﺶ = ﻭﻋﻘل الهی ﭙﻴﺪﺍ ﺧʌ= 62;ﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ آن که ﮐﻔﻮﺭ ﻭ ﮐﺎ&#= 65235;ﺮ ﻭﻳﺎ ﺷﮑﻮﺭ ﺩﺭ = سلوک الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺮک ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی ﻮ ﺗﻤﺮﮐʌ= 00; ﻭ ﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﭙﻴ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺩ ﺧﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﺣتی اﮔ= 5198; ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194; ﻭلی عامل ﻮ ﺻᥴ= 6;ﺩﻕ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﻭ ﻋﺎﺷ= ق ﺮﺍﺳﺘﻴﻥ ﻨﺒﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ ﻨﻤﻴ&#= 65170;ﺮﺩ. ﻭ ﺷﮑﺮ ﺍﻭ ﻣﺸﻴ= ّتی که ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻣﺎم &= #65212;ﺎﺩق ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ﮐﻪ: عرّﻓﻨﺎﻩ ﺍﻣ= ;ّﺎ ﺁﺧﺬﺍ ﻭ ﺍﻣّﺎ &= #65175;ﺎﺭﮐﺎ ﻳﻌ&#= 1606;ی ﻤﺎ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﺖ و شناخت ﺩﺍﺩﻳ= ;م ﻮ ﺁﺷﻨﺎ ﻧﻤﻮﺩ&= #65267;م ﻮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪﻳ&#= 65250;. ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻴ&= #64345;ﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻤﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ ﺗﺮک ﺁﻥ ﻤ&= #65268;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ال= 607;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟک &#= 65170;ﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ال ﺪﺭ کاﺭ ﺍﻃﺎﻋ= 5174; ﻭﺗﻤﺮﮐﺰو توسل ﺑﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﻭ ﺗﺮک پیر ﮐﺎﻣʌ= 46; ﻭﺩﻭﺭﻯ اﺯﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺘ&#= 65198;ک ﺼﻠﺎﺕ ﺑﺎ ﺍﻭﻟ&= #65268;ﺎﻯ الهی اﺳﺖ. ﻳﻌʌ= 56;ﻰ (ﺗﺮک ﺼﻠﺎﺕ) ﺻﻠ= ﻪ ها ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃ &#= 65262; ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﺎ ﭘﻴ&= #65198; ﮐﺎﻣل ﺪﺭ ﺣﻀﻮ&#= 65197; ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗ= ;ﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻯ اﻭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺨﻴ&= #1604; ﻮﺫﻫنی ﺨﻮﺩ ﺭ= 5165; ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫ= 5194;.<o:p></o:p> حدیث 1733 – <= /b>ﻮ ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ &= #65239;ﺮﺍنی ﻮ ﺍﻣّﺎ ثموﺩ &= #65235;ﻬﺪﻳﻨﺎﻫﻢ ﻓﺎﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ = 5165;ﻟﻌمی علیّ اﻟﻬُﺪﻯ= ﻮﻣﺎ ﻗﻮم ثمود ﺭﺍ ʌ= 59;ﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻳﻢ ﻭلی ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﻫ&= #1615;ﺪﺍ ﺗﺮﺟﻴح ﺪﺍﺩﻧ= 5194; ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷ&= #65176;ﻨﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ هدﺍﻳ= 5176;ﻬﺎﻯ عقلی ﻮﻣﻘﺪﻣᥴ= 6;تی ﺒﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﻧ&#= 65194; ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺨﻮ&#= 65193;. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣ&#= 65170;ﺮﺍﻥ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﻭﻟ&#= 65268;ﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ آ&#= 65255;ﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﻌﺮفی ﺸﺪﻩ ﺗ= 5166; ﺩﺭ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭﺣ&= #65166;ﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ ﺗ&= #65196;ﮐﺮ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﺑﺸﻬ= ﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی آ= 5255;ﻬﺎ ﮐﻮﺭﻯ ﺮﺍ ﺗﺮﺟ&= #65268;ح ﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ = ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺴم ﺘﻥ آﻧﻬﺎ &#= 65169;ﻴﻨﺎ ﺑﻮﺩ ﻭلی ﭽﺸم = 5194;ل ﻮ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﻤﺮ= ﮐﺰ ﻭ ﺗﺨﻴل لاﺯم A= 259;ُﺪﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻮﺭ= ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﻧ&= #65194;ﺍﺷﺘﻨﺪ. (ثموﺩ) ﮔﺮﭼﻪ ﻗ&#= 65262;می ﻤﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮﺍﻯ اﻋﺮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ &#= 65261;لی ﻤﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ثم= 608;ﺩ ﺗﻤﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎ= 5253; غیر ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﺧ= 5252;ﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﺴﺖ ﻋﻨﺼﺮ ﻣ= ﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ هم ﺒﺒﻨﺪﻧﺪ. ﻭ&#= 65169;ﺎ ﺩﺍﺷﺘﻥ هُدا ʌ= 61; ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻟﻬﻰ &#= 65261; ﺩﺍﺷﺘﻥ هدﺍﻳA= 176;ﻬﺎﻯ عقلیﺑﺎﺯ ﺑﺴ᥼= 8;ﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﻮ&= #65165;ﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﺟﻴح &#= 65252;ﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻮﺭﻯ ﻣﺤﺮﻭم اﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ ال= 07;ی ﺒﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﭘس &= #65165;ﺯ ﻣﺮگ ﺒﮑﻮﺭﻯ ه= 575;ﻯ عقلی ﻮﻣﺴخ ﺤ᥾= 8;ﻮﺍنی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ. ﻭ= ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ ﻤﺬﻫبی = 5170;ﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧ&= #65260;ﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #65193;ﺭ ﻳک ﺴﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬ&#= 65262;ﺩﻯ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻳﺎ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﺧﻮﻧ&#= 65194;ﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍش ﺧ&#= 65262;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. (ﺍ= ﺳﺘﺤﺒّﻮﺍ) ﻳﻌنی ﺒﺒﺎﻃل A= 262; ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻣﺮ ﻧﺎ&= #65193;ﺭﺳﺖ ﻗﺸﺮﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ. = ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭﺗﻔﺴ= 5268;ﺮﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭﻫم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﻥ ﻴﻌنی آﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭمی = 5194;ﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻳﻌنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﻮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﻮ&= #64344;ﻴﺎﻣﺒﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ&= #1604;ی ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺎ ﺩ= ﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ &#= 65261; ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻓﻬﻤﻴ&#= 65194;ﻧﺪ ﻭﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮﺩ&#= 65255;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮑﺴﺎﻧ&#= 65268;ﮑﻪ ﺑﻴﺨﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﺑ&= #65194;ﺭﺳتی اﺗﻤﺎﻡ حُجّت= ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺠﺎﺯ&#= 65165;ﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﻳﻌﺮﻓ= ﻮﻥ) ﻳﻌنی شناخت و = ﻤﻌﺮﻓﺖ ﺍﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #65261; ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ &= #65227;ﻘلی ﻮ ﺩﺭک ﺤﺠّﺘﻬ= 5166; ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸ&= #1605; ﺘﻥ اﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی هدﺍﻳﺖ ﮐ= ;ﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎﺍﺳﺖ. ﻭﻳ&= #65166; ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم &#= 65194;ل اﺯ ﺑﺮخی ﺸﻬﻮA= 193;ﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﻮ ﺮ= 5259;ﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.<o:p></o:p>= حدیث 1734 - اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼ= ;ﺎﺩق اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ196 ﺑﺤﺎﺭ) = ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮ&= #65165;نی ﻮ ﻫَﺪﻳﻨﺎﻩ ﺍ= ;ﻟﻨَﺠﺪﻳﻥ ﻮ ﻣﺎ ﺑﺎﻧﺴﺎʌ= 53; ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﺻلی &#= 65198;ﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺪﺍﺩﻳﻢ. = ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی ﻮ ﺍﺧﺘﻴʋ= 66;ﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺨﺎﻃ&#= 65198; ﻟﺬﺕ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ. ﻭ= ; (ﻧﺠﺪ) ﺳﺮﺯﻣﻴﻥ ﺒﺮﺟ&#= 65204;ﺘﻪ ﻭ ﻓﻠﺎﺕ ﻭﻗﺎﺑ&= #1604; ﺪﻳﺪﻥ که ﺍﺯ ﺩ&#= 65261;ﺭ ﻗﺎﺑل ﺘﺸﺨﻴﺺ &#= 65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺭﺍهی ﺒﺮﺍﻯ &#= 65198;ﺳﻴﺪﻥ ﺒﻪ ﺍﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ= ;لی ﺒﺎﺯ ﻧﺠﺪ ﻳﺎ ﻧ= ﺠﺪﺕ ﻭﮐﻤک ﺮﺳﺎنی A= 262;ﮐﻤک گیرﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ A= 197;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﮐﻤکی اﻟﻬﻰ &#= 65169;ﺮﺍﻯ ﻨﺠﺎﺕ و نجدَت یاﻓﺘﮕﺎﻥ ﺒﺎ = 5207;ﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم اﺳﺖ. ﻭ ﺍ&= #64404;ﺮ ﮐسی ﺴﺎﻟک اله= ;ی ﻨﺸﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﮐس&#= 1740; کند ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ = 5170;ﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﻣﺴخ ﻘﻬﻘﺮ&#= 65165;ئی ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭ ﺍﻳﻥ ﺮﻭح عا= 5211;ی اﻣﺮﻭﺯ ﻣﺤﺮﻭ= 605; اﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ اﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻨفی اA= 199; ﻧﻮع ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑ&#= 65212;ﻮﺭﺕ ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ &= #65170;ﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘ= 5258;ﻫﺎ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ &#= 65193;ﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ&= #65187;تی اﮔﺮﺑ ﺎﺯﻫم اA= 219;ﺎﻋﺖ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﺻﺪ ﺑ&= #65166;ﺭﻩ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ = ﺍﻳﻥ کارﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣA= 184;ﺮم ﺸﺪﻧﻬﺎ ﻭ ﻃﻠﺴ&= #65252;ﻬﺎﻯ ﺤﻘﺎﺭﺕ ﻣﺴخ ﺤ&#= 65268;ﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺸ= ;ﺮﻳﺖ ﺑسلوک الهی ﺘ&= #65166; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍ= ﻳﻨﺎﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﺘﻮ= 5165;ﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ = ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ زنده الهی ﺪﺍ&= #65197;ﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﮐﻮﺭ= 5263; ﺮﺍ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ &= #65193;ﻧﺒﺎل آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی ﺒﻬﺮ ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺑﺠ&= #65260;ﻨﻤﻬﺎﻯ ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ &#= 65169;ﺠﻬﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫنذ ﺭﻓﺖ. &#= 65165;ﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ: ﻨﺠ= 5194; ﺍﻟﺨﻴﺮ ﻭ ﻧﺠﺪ ﺍﻟﺸﺮ <= /b>ﻫﻤﺎﻥ &#= 65236;ﻠﺎﺕ و برجسگی ﺧﻴﺮ= ﻭ ﻧﺠﺪ ﺷﺮّ ﺑﺮﺟ&#= 65204;ﺘگی ﺨﻴﺮ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣ&= #1604; ﻮ ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﺮ= ﺟﺴﺘﮕﻰ ﻭﻳﺎ ﺷﺮّ ﮐﻪ ﻗ&= #65260;ﻘﺮﺍ ﻭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍن= 740; ﺪﺭﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎ= 5263; ﺰﻳﺮ ﭘﺎﻯ اﻳﻥ &= #65170;ﻠﻨﺪﻯ ها ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎل = 587;لوک الهی ﺑﺮﺣﺴﺐ ʋ= 65;ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65170;ﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺮک ﺁﺯ&#= 65165;ﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍ&= #65261; ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. <o:p></o:p> حدیث 1735- ʋ= 65;ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194;: <= b>ﻤﺎ ﺣَﺠَﺐ ᥴ= 5;ﻟﻠﻪ ﻋﻠﻤﻪ ﻋﻥ اﻟﻌ&#= 65170;ﺎﺩ ﻓﻬﻮ ﻣﻮﺿﻮع عنهم ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﻠم ﺨﻮ&#= 65193;ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎنش = 5193;ﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧ&= #65194;ﺍﺩﻩ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺮآﻧA= 260;ﺎ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻤﻴﺸﺪ. = ﮐﻪ ﻋﻠم ﻮ ﺍﮔﺎهی = 575;ﺯ تجلّیات را ﺑ&#= 65268;ﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﺍﻳ= ﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺒﻮ&#= 65193;ﻧﺪ. ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻣﻨ= 5224;ﻮﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠم سل= 08;ک الهی ﻭ ﺍﮔﺎهی اﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﭙﻴﺮ کامل الهی اﺳﺖ. ﻭﺍʌ= 47;ّﺎ ﻋﻠم ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &#= 65251;ﻄلق علوم ﻮ اﺯ ﺗﻤʋ= 66;م هستی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 227;ﻘل ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺩﺭک ﺸﺒنمی ا᥷= 9; ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس بی ﭙﺎﻳﺎﻥ عل = 5; الهی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻌ= ﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺗﻤ&#= 65166;م ﺤﺠﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﺍﻟﻬﺎم ﻔﮑﺮﻯ &#= 65252;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑحَ= 602;ّ ﻮ حَجّ ﺪﺭ ﭘﻴA= 198; ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻣﻌﺮ&= #65235;ﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ &#= 65261;ﺣتی کشش ﻭ ﺣﺪّ ﺍﮐ= 79;رﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. (ﻋﺒ= ;ﺎﺩ جَمع عبد ﻭ ﺑﻨ= ;ﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﻳﺎ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﻤﻮﺑﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ &= #64400;ﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺴلیم ﻮﺍA= 219;ﺎﻋﺖ ﮐﺎﻣل ﺒﺮﺍﻩ ﺍ&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&= #1604;ی عبد ﻭ ﻣطیّع ﺨ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﻋ= ﺒﺪ ﺟﺰ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺎ&= #65197;ﻯ ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺧﻮﺩﺳﺮ ﻭ سَر= 05;ِش ﻭﻋﺎﺻی اﺳﺖ. (ﻣ&= #65262;ﺿﻮع عنهم ) ﺍﺯ ﻋﻬﺪ= 5257; ﺍﻧﻬﺎ ﺧﺎﺭج ا= 5203;ﺖ ﻭﺩﺭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴ&#= 65174; ﺁﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻴ&= #64401;ﻪ ﺑﺪﻗﺖ ﻧﻔﻬﻤﺪ &= #64400;ﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ سلوک الهی ﭽﻘﺪﺭ ﺍʌ= 03;ﺖ ﻭﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﺸق لازم ﺮﺍ ﺍﺯﺧʋ= 94;ﺍ ﻧﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻴک ﭙﻴ&#= 65198; ﮐﺎﻣل ﻮ مُربّ= ;ی الهی ﺒﺮﺗﺮ ﺭʋ= 65; ﻣﻌﺮفی ﻨﮑﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐ&= #1587;ی ﺮﺍ ﻣﺴﺌﻮل ﺪﺭ &= #65169;ﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﮐ= ﻮﺩﮐﺎﻥ ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫ&#= 65204;ﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎ&= #65247;ﮑﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ س&= #1604;وک الهیﭘس ﺍﺯﻣﺮ= ;گ ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ ﻤﺴخ آﻣﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65199;ﻳﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﻴﺪﺍ&#= 65255;ﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻧ= ﻔﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭلی ﻘﺸﺮﻳﻮﻥ = 5252;ﺬﻫبی ﺒﻬﺮ ﺩﻳﻥ ﻮﻣﺬ&= #65259;بی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨ= 5212;ﻮﺹ ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺎﻯ مُ= 583;ّعی ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﺒﺎﺩ= 5173; ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮک ﻮ ﻓﺴﺎﺩ = ﺩﺭ ﺭﻭح ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷ&#= 65174;. (ﺣﺠﺎﺏ) ﭘﺮﺩﻩ ﻣ= ;ﺎنع اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺮﺩﻩ&#= 65165;ﻯ ﺒﺮﻋﻘل ﺪﺭ ﺗﺼ&#= 65194;ﻳﻖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻳﺎ= ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻥ ا&#= 65261;ﻟﻴﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ هر ﺷﺨﺺ &#= 65165;ﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ اﺳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ &#= 65165;ﺗﻔﺎقی ﻨﻴﺰ ﺑﺎ ﺍﻧﻬﺎ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی ه= 605;یشه ﺑﺨﺖ ﺩرَبّ ﺧʋ= 66;ﻧﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﻧ= ﻤﻴﮑﻮﺑﺪ.<o:p></o:p><= /p> حدی&= #1579; 1736- ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم ﺼA= 166;ﺩﻕ(ﺝ۵ﺹ19= 6 ﺑﺤﺎﺭ) ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺍﺣ&= #65176;ج علیّ اﻟﻨﺎس ﺑ= ;ﻤﺎ ﺁﺗﺎﻫم ﻮ ﻋﺮﻓ&#= 65260;م ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻗت= ;ی ﺤﺠﺖ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ = ﻭﻣﺴﺌﻮﻟﻴتی ﺒﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻗ&= #65166;ﺋل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﺍﺗﻤﺎم ﺤﺠﺖ ﮐ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﺷﻨﺎ ﻧﻤﺎﻳ&= #65194; ﻭ ﺍﻳﻦ (حُجّت) = 5175;ﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﻭ حُجّت ﺍﻟﺎ᥸= 3;ﻠﺎم اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻳﺖ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﻳﺎ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ ﻭ= ﺳﻴﻠﻪﺍﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺴʋ= 66;ﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺗﻮفیق ﺪﺭ ﻣﻘA= 212;ﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺪﺭ ﺭﺍ&= #65257; ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻴﺮ ک&= #1575;مل الهی ﺑﺠﺎئی ﻨ= ;ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺮﺳﻴﺪ. (ﻧﺎس ) ﻳᥴ= 6; ﻣﺮﺩم همان ﻨﺎﺳﻴﺎ᥽= 3; ﻮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﮑﺎﺭ &#= 65227;ﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ که &#= 65169;ﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠ&#= 65264; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ &= #1575;لهی ﻮ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ &= #65191;ﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ با ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا= 04;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ا&#= 65203;ﺖ. (ﺍَﺗﺎﻫُﻢ) ﺑﺎ&#= 65255;ﻬﺎ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﺪ = ﻭ (ﻋَﺮَّﻓﻬﻢ) ﺍ= 5255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪ &= #65261;ﻣﻌﺮف ی ﻮ ﺍﺷﻨﺎئی ﺒ= 4381;ﺸم ﺪﺍﺩ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨ&= #65256;ﺪ ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ = ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1737 - A= 165;ﺯﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 575;ﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧ= ;ﻬج اﻟﺒﻠﺎﻏﻪ ﻣﻴ= 5236;ﺮﻣﺎﻳﺪ: عَرَﻓﺖ ﺍﻟﻠ= 5258; ﺳﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻔﺴ&#= 1582; اﻟﻌﺰﺍﺋم ﻮ ﺣ= 604;ّ العقود ﻣﻥ ﺨ= 5194;ﺍﻭﻧﺪ ﺗﻌﺎلی ﺮﺍ ﺍﺯ &#= 65219;ﺮﻳق ﻔﺴخ عزﻳﻤﺖ های ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ= 5199; ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ گرﻩA= 259;ﺎﻯ ﺨﻮﻳﺶ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺼ= ﻤﻴﻤﺎﺕ ﺟﺪّﻯ ﺨﻮﺩ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺘﻢ. ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻘلی = 5252;ﻘﺪﻣﺎتی علم اﻟﻴﻘﻴﻥ = 5;ﺳﺖ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺟﺬﺑﻪ &= #65261; ﻋﺸق اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65255;ﺴﺎﻥ ﻮﻗتی ﭽﻴﺰﻯ ﺮ= 5165; ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ= ﻳﺎ ﺍﺯ ﺍﻥ بیم ﻮ ﻧ&#= 64405;ﺮﺍنی ﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑ= ﺪﻭﻥ عشق ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ A= 212;ﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺁ= ﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ= ﻨﻔﺮﺕ ﻭ ﺗﺮس ﺑﺸﻨﺎﺳ&#= 65268;ﻢ ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺟﺒ&#= 65166;ﺭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ &= #65165;ﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻴﻢ. = 5261; ﺑﺎ ﺁﻥ ﻤﺨﺎﻟﻒ = ﻭﺣتی ﺸﻨﺎﺧتی کاﻣ᥼= 8;ﺎ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺍﺭ&= #65267;ﻢ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﺤل &= #65256;ﻔﺮﺕ ﻭ ﭼﺸم ﺘﻨگی ﻮ &#= 65169;ﺪ ﺑﻴنی ﺪﻳﺪﻩ ﺷ= 5194;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﺎﺷ&#= 65240;ﺎﻧﻪﻫﻤﺎﻥ ﺴﻮﮊﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧ&= #65236;ﺮﺕ ﻗﺎﺑل ﺸﻨﺎﺧت= 40; ﻤﻔﻴﺪ ﻭ ﻣثبت ﻭ باﻭʋ= 97; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. (ﻓﺴ= ;ﺦ) ﺑﺎﻃل ﺸﺪﻥ ﻮ ﺍ&= #65199; ﺑﻴﻥ ﺮﻓﺘﻦ (عَ&#= 1586;ّﺍﻳﻢ) ﺷﺨﺺ عَزّﻳﻤ᥵= 6;ﻬﺎ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻣ&= #65262;ٴکّد ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ باز ﻨﺘﻮﺍﻧﺴʋ= 74; ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎ&= #65267;ﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﺮﺩ ﻧ&= #65208;ﺪ. ﻣثل اﻳﻥ اﺳﺖ @= 400;ﻪ کسی ﻤﺎنع ﺸﺪ᥽= 7; ﺑﺎﺷﺪ. (عَزّم ﻮ جزﻡ) ʌ= 59;ﺮ ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ کا= 5197;ﻯ ﺍﻧﺠﺎم آﻥ ﺒﻬ= 5198; ﻗﻴﻤﺖ ﻭ ﻫﻤﺮﺍ&= #65257; ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻗ&= #65174; ﻭ ﺗﺎﻣﻴﻥ ﺸﺮﺍ&= #65267;ﻄ اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺍﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨ= 5194; ﮔﺎهی ﻮ ﺍﮐثرʋ= 65; ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍ&= #65259;ﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65261;ﺗﺤﻘق ﺪﻫﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍ&#= 65255;ﺪ ﻣﻮفق ﺸﻮﺩ. ﻭ ﺣ&= #1578;ی اﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ که = 5203;ﺨﺖ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺩﺍﺭ&#= 65193; ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺍﻥ گر= 5235;ﺘﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻟﺒ&= #65176;ﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻥ اﻣﻮ= 5197; ﻣﻤﮑﻥ ﻮﺳﻬل ا= 5203;ﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑل ﺘﺤﻘ&#= 65238; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟ&= #1617;ﺎ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺎل ﻮ&#= 65231;ﻴﺮﻣﻤﮑﻥ ﻤﻨﻈﻮﺭ ﻧﻈﺮ ﻧ&= #65268;ﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒل ﻤﻴ&= #65194;ﺍﻧﻴﻢ ﻋﻤلی ﻨﻴﺴﺖ. (ﺣ&= #1614;ﻞّ) ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ گرﻩ &#= 65261; ﻣﺸﮑل ﻮ ﺍﻧﺤﻠ&#= 65166;ل ﻮ ﺫﻭﺏ ﻭ ﺯﻭﺍل = ﻴک ﻤﺴﺎﻟﻪ ﻭ ﻣﺸﮑ&= #65246; ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺒﺮ&= #65165;ﻯ اﻧﺠﺎم اﻳﻥ ﻤA= 208;ﮑل همه ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺭA= 165;ﺩﻩ ﻭﺩﻗﺖ ﺭﺍ ﺑﮑﺎ&= #65197; ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺯﺩ. ﻭ&= #1604;ی گاهی ﻮ ﺍﮐثرﺍ= ; ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺗ&#= 65248;ﺎﺷﻬﺎ بی اثرﻧﺪ. ﻣﺎʌ= 55;ﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐ&= #65204;ﻰ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ &= #65261;ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺧﻨثی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. (ﻋﻘﻮﺩ) جَمع عقد ﻭ ﻣﻨﻌﻘﺪ = 4400;ﺮﺩﻥ ﺪﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺗ&= #65212;ﻤﻴم ﺠﺪّﻯ ﻮ ﺳﺮﺳﺨ&#= 65166;ﺗﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﺼﻤﻴم ﻤ&= #65262;ٴکد ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻴﺪ&= #65257;ﺍﻯ ﺭﺍسخ ﺪﺍﺷﺘﻦ = 5169;ﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭﻯ اﺳﺖ.= 5259;ﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻧﻴّﺖ ﻭ = مَشیّت ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﻫﺮ = ﻣﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ ﮔﺎهی اﻧﺴA= 166;ﻥ ﺮﺍ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣ= ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎم آن ﻨﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣ&#= 65268;ﺸﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﮕ&= #65198;ﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺗﻨ&#= 65260;ﺎئی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮐمک ﺒﺮﺍﻯ اﻧA= 184;ﺎم آن ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. &#= 65261; ﭼﻮﻥ ﺗﺤﻘق ﺒﮕ&#= 65268;ﺮﺩ ﻗﻠﺒﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ. ﺧﺪﺍﺋﻴﮑﻪ ﺑﻪ &= #65165;ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﻳﻘﻴﻥ ﺪ&= #65197; ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺍ&= #65261;ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻨﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣ&= #65262;ﻟﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ گفتاž= 5; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ الهی هستند ﮐ&#= 65258; ﮔﺎهی ﻨﺠﺎﺕ ﻭ &#= 65207;ﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﻠ&= #65262;ﻙ ﺳﺨﺖ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻤ&= #64401;ﻥ ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65255;ﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65255;ﺪ ﻭﭼﻮﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; صلاح ﺣﺪﻳﺪ ﻭ A= 169;ﺎ شایستگی ﺍﻗﺪ&= #65165;م غاﻓﻠﮕﻴﺮﺍﻧʌ= 58; الهی ﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮﮔﻮ&= #65255;ﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻗﺒﻠ&#= 65264; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ = ﺭﺍ ﺑﺴﺎلک اﺭﺍﺋʌ= 58; ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺭﻭٴﻴﺎئی ﻤʌ= 68;ﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑ&#= 65258; عَزّم ﺮﺍسخ کرﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ = 5219;ﻮﺭﻯ عمل کنند ﺣﺘﻤ= ﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ مراتب= ; الهی ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻣﻌ= ﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی ﺒﻬ= 5198; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻴﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧA= 194;. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﺳ&= #65192;ﺎﺗﻪ ﻭﺣتی ﺼﺎﺩﻗﺎA= 255;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ کسب ﺷﻬA= 262;ﺩﻯ ﺪﺭ ﺳﻠﻮک ﺨﻮﺩ &= #65251;ﻮفق ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ع&#= 1614;زّﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺭﺍ&= #65193;ﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﺮّ&#= 65165;ﻧﻪ ﻭﺑﺎ ﻳﻘﻴﻥ ﻮ ﺍ= ﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮ&= #65263; ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴﻤﻰ = ﻭﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠ&#= 65264; ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ. &= #65261; ﺑﺮﺍﻯ ﻄﺎﻟﺐ س&#= 1604;وک الهی ﮐﺴﺐ ﺻﻮʋ= 97;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣلی الهی ﻀﺮﻭﺭﻯ = 5;ﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻥ اﻗﺪﺍم= 740; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤک ﻜﺮﺩﻩ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐس = 5197;ﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ = ﺘﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻌﻠﻢ ﺍ&= #65255;ﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﻤﺎﻥ آخوندﻫﺎ ﺧﻮﺍ= ;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ= ﺗﻠﺎﺵ ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺭ&= #65165;ﺧﻨثی ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻋﺮ= ﻓﺖُ) ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﭼﻪ ﺑ&= #65212;ﻮﺭﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﺪﺭ &= #65235;ﮑﺮ ﻭﻳﺎ ﺍﺷﻨﺎﺋﻰ &= #65169;ﭽﺸم ﭽﻮﻥ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳ&= #65166; ﺷﻨﺎﺧتی ﺸﻬﻮA= 193;ﻯ ﻮ ﺭﻭٴﻴﺎﺋﻰ ﻣ&#= 65166;ﻧﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻨﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﻭ ﺍ&= #65199; ﻃﺮﻳق ﭽﺸم ﺸﺨ= 5210; ﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎ ﺍﻳ&#= 65253; ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺻﻮﺭﺕ &= #65251;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻳک ﻨﺴﺨﻪ ﺍﺯ &= #65165;ﻳﻥ ﺸﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #1607;میشه ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻴ&= #65252;ﺎﻧﺪ. ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65207;ﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸم ﺘﻦ ﮐﻪ ﺩ&= #65197; ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﻤﺪﺕ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩ&= #65197;ﺍﺯﻯ ﻣﺎﻧﺪنی اﺳﺖ.<o:p= ></o:p> حدی&= #1579; 1738 – بتفسیر از گفته مولا ادامه میدهی= 05; (ج؟ص؟؟ ) ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ا&= #1604;هی ﻮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&= #65198; ﻋﺎﻗلتر ﺘﺮ ﺍA= 199; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭ&#= 65173; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ اﺣﻮﺍلی ﻮ ﮐﺸA= 206; ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭﻋﺸ&= #65238; ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺭﻭٴ&#= 65268;ﺎﺋﻰ ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﺪﺍﻳﺘ&= #65260;ﺎﻯ کلامی ﻮ ﻣﺎﺩ᥾= 3; ﺍﻧﻮﺍع ﻤﺨﺘﻠفی اﺯ ﻫA= 194;ﺍﻳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. آﻣﻮﺯ&#= 65255;ﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﺎ ﻭ ﺭ= ;ﺍﻩ ﮔﺸﺎﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 65220;ﺎﻟﺐ ﮐﻪ ﻭلی ﺒﻴﺨﺒ= 5198; ﺍﺯ ﺁﻥ ﺒﺎﺷﺪ. ﻫ= ;ﺪﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻋﻘل= 740; ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺩﺍﺩﻥ = ﺪﺍﻧﺎئی ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺮفع ﺠﻬل اﻧﻬʋ= 66; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ = ﻧﻮعی ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﺩﺍﻧﺎئی ﺒﺮﺗA= 198; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻫ&#= 65194;ﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺍﻟّﺎ &#= 65259;ﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﻮﺯﺵ &= #65193;ﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎم ﺮﺍﻫﻨﻤ= 5166;ئی ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺟﺰ ﮔ= ﻤﺮﺍهی ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. = ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻫم &= #65188;ﻴﺎﺗﻰ ﭼﻮﻥ ﺘﮑﺎﻣل ﻮ&#= 65203;ﻠﺎﻣﺖ ﻳﺎﻓﺘﻥ ﺮﻭح ﻮ &= #65195;ﻫﻥ ﻮﺟﺴﻢ. ﺍﻧﭽﻪ ﻭ= ﺍﺟﺐﺗﺮ ﻭ ﻓﻮﺭﻯ ﺘﺮ ﺑﺎ= ﺷﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﺭ ﺍﻣ&= #65262;ﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭم ﻮ ﻏ&= #65268;ﺮ ﻓﻮﺭﻯ ﺑﺎﺯ ﺿﻠ&= #65166;ﻟﺖ ﺑﻤﻌنی ﺠﺎﻣﺎA= 255;ﺪگی اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪ&= #65165;ﻳتی اﻧﺠﺎم گرﻓﺘ᥽= 8; ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﺤﺘﻮ&#= 65165;ﻯ ﺪﺍﻧﺎئی ﺒﻬﺘA= 198; ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍ= ﻣﻮﺯش ﻓﻨﻮﻥ ﻘﻤﺎﺭ ﻭ = ﮐﺸﺘﻥ ﻮ ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ = ﺗﺒﻠﻴﻐﺎتی ﻮ ﺟﺎﺴﻮسی ﻮ ﺳ&#= 65176;ﻤﮕﺮﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺯ&= #65205; ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻬﺪﺍﺷ&#= 1578;ی ﻮ ﺭﻭﺣی ﻮﻳﺎ ﺍ&= #65251;ﻮﺯﺵ ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﺍﺑ= 5194;ﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑ&= #64405;ﻴﺮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ سلوک الهی که ﺟﺎﻯ ᥷= 2;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺘﻌﻠﻴم ﺪ&#= 65165;ﻧﺸﮕﺎهی ﺒﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﺭﺍ= ﻫﻨﻤﺎئی ﺰﻳﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺪ&= #65197;ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣی ﺠﺰ ﻣﻨﺤ&#= 65198;ﻑ ﮐﺮﺩﻥ اﺯ ﻭﻇﺎ&#= 65267;ﻒ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻳﺎﺕ ﻭ = ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺒﻤﺴﺎﺋ&#= 1604; غیر ﻣﻬم ﻮ ﻭﻗA= 174; ﮐﺸﺘن ﻭﮔﻨﺎﻩ &#= 64344;ﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﻤﺨﺘﻠﻒ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﮔﻤ= ﺮﺍهی اﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳ&= #65253; هدﺍﻳﺖ ﻇﺎﻫﺮA= 165; ﻣثبت ﻭﺧﻮﺏ ﺑA= 198;ﺍﻯ اﻣﻮﺭﮐم اﻫﻤʌ= 68;ﺖ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ = ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻳﺎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگ= 740; ﻮ ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩ&= #65253; ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻭﺍﻥ &= #65261;ﻳﺎ ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ &= #65262; ﺑﮕﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﮔﺸﺘﻥ اﺳﺖ. ﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻓ&#= 65228;ﻠﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍئی ﺒﻨA= 224;ﺮ ﻧﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮ&= #65193; ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻋﻘﺐ = ﺭﻓﺘﻥ هم ﻨﺒﺎﺷﺪ ﻫﺪ= 5165;ﻳﺖ ﻫُﺪﺍ ﺟﻮئی ﺪA= 197;سلوک الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ A= 169;ﺮﺗﺮﻳﻥ ﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ &= #65251;ﻬﻤﺘﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﻭ ﻓﻮﺭ&= #65263; ﺗﺮﻳﻥ کاری ﮐʌ= 58; ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﺪﺍﺩ. ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩ= ﺍ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﺘﻮﺍ&#= 65253; اﻧﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم = 5194;ﺍﺩ ﻭﻳﺎ ﺳﺨﺖﺗﺮ ﮔ&= #65198;ﺩﺩ. ﻭﻳﺎ ﺑﮑلی ﻤﺤ= 5166;ل و فراموش گرﺩ&#= 65193;. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍنع = 575;ﻧﺪکی ﺪﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣ&= #65246; ﺭﻭﺡ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑ&= #65198;ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺗﺰ&= #64400;ﻴﻪ ﺣﺎﺻل ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﻭلی ﺒﻌﺪﻫﺎ ﮐ= 5258; ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺒﻴﺸ&#= 65176;ﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺗﻥ ﻮ ﻓ= ;ﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻀﻌﻴﻒ&= #65175;ﺮ ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ ﺷﺪ&= #65255;ﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺎﺩﺭﻧ&#= 65194; ﺣتی اﻧﺪکی اﺯ شرایط ﺗﮑﺎﻣﻠ= ;ﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺟﺎﻣﺎﻧ&#= 65194;گی ﻮ ﺳﭙس ﻋﻘﺐ ﺭﻭ&= #65263; ﺪﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩ&= #65165;ﺩ. ﺑﺮﺗﺮﻳﻥ ﻮﻇﻴ&#= 65236;ﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﺯﻧﻈ= 5198;ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌل&#= 1740; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺗﮑ&#= 65166;ﻣل ﺮﻭح ﺒﺎ ﺗﺰﮐﻴ&#= 65258; ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻥﺎ اﺍﻣﻮﺭ ﺣﻴﻮﺍ= 606;ی ﻮﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ &= #65169;ﻮﻟﻬﻮﺳﻴﻬﺎA= 263; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻮ ﺗ&= #65170;ﺪﻳل ﻮ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﻥ ﺒ= ﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺻﻔﺎ&= #65173; ﻧﻮع ﻔﻮق ﺒﺸﺮ= 5263; اﻳﻨﺪﻩ. ﻭﻟﺬﺍ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻳﺎبی ﺪﺭﺳﻠﻮA= 241; ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ &= #65165;ﺧﺮ رَبّ ﺍﻟﻨوع ﺒ= ;ﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴل ﻴﺎ ﻗ&#= 65166;ﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮ&#= 65175;ﺮﻳﻥ هدﺍﻳﺖ ﺑﻮﺩﻩ = 5261; ﻫُﺪﺍ ﻳﺎ ﺧُﺪ= 5165; ﻳﺎ تجلّی اله&= #1740; ﺠﺴﺘﻦ ﻋﻠﺎمت= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﺘﺤﻘق ﺘﮑﺎﻣﻞ &#= 65261; ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺑﺮﺗﺮ&#= 65263; ﺪﺭﺭوان ﻭ ﺫﻫA= 253; و اخلاق اﻧﺴﺎ= ﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫُﺪ&#= 65165; ﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻫﺪ= ﺍﻳﺖ ﺟﺴﺘﻥ ﻴﺎ (ﻳﻬﻮ= ﺩﻯ ﻮﺍﻗﻌﻰ) و رسیدن بیهوه = 608; ﻫﻤﺎﻥ ﻴﺎﻓﺘﻥ مراتی الهی د= 585; ﺮﻭٴﻴﺎی ﺸﻬﻮA= 193;ی بخصوص تجلّی اخر لقای مقا= 605; الهی سالک ال= 607;ی یا همان آخری= 606; واجب الهی کس= 576; این همانی صفات و اخلاق و اندیشه های &#= 65240;ﺎﺋم رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ = 8; ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ هفتم عرش رَبّ العرش رحمان در ولایت محم= 583;ی که ﺳﻤﺒﻮل و خ = 4;اصه آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ= 5198;ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﻳﻥ هدﺍ= 5267;ﺖ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ = ﻫﻔﺖ ﻫﺪﺍﻯ ﻤﺮﺣﻠﻪ&#= 65165;ﻯ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﺒﺮﻭ&#= 65205; ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ علیّ در هر زمان اﺳﺖ= . ʋ= 93;ﻳﮕﺮ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﺍﮔ&#= 65198; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺻل ﺸ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﺍﻭل هُدا ﻭﻫ᥷= 4;ﺍﻳﺖ الهی ﺼﻮﺭﺕ ﺷʌ= 60;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮالهی ﻤﻴ᥵= 0;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒل اﺯ ﺍﻥ &= #65259;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭ ﺑﺎﻭﺭʌ= 63; اﺯ ﺭﺍﻩ احوال= ; سلوک الهی ﻭ ﺿﺮﻭﺭʋ= 73; ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺒﮑﺎﻣ= 604;ی اﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﻳﺎ ﮐﺸﺶ ﻭﺍﺣﻮ&= #65165;لی لازم ﺒﺮﺍﻯ ﺘʌ= 12;ﺪﻳق ﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ = ﭙﻴﺮمعرفی شده خداوند ﻭ&#= 64404;ﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻫﺎﻯ اﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ه= 583;ﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﺍﺣﻮﺍʌ= 47;ﻰ ﻗﺒل اﺯ ﻫﺪﺍﻳ= 5174;ﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65203;ﺎﻟﻚ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟ&= #1705; ﺒﺎﻧﺪک عباﺩت= ;ی با ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻀﻮ = الهی ﻤﺠﺴّم ﺪﺭ ﺍﻧ= 5204;ﺎﻥ ﻤﺎﺩﻯ ﻮ ﻣﻠﻤﻮ&= #1587; ﺍﺳﺖ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴ&= #65194;ﻥ ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﺑﺮﺗﺮ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﺮﺍ&#= 65257; ﺑﺎ ﺩفع ﺸﺮک ﻮ &#= 65165;ﻧﺠﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ &= #65165;ﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺒﺎﻳﺪ ﺑʋ= 66;ﺷﺪ. ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻤ&#= 65166;ﺩﻯ ﻮﻋﻠﻤﻰ ﻭﮐﻠﺎ&#= 1605;ی از ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﮐﻤک &#= 64345;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﻗﺒﻮل ﻮ ﻃﻠ&= #65168; سلوک الهی ﻣﻴ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣ&= #65166;تی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ &= #65175;ﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ الهی ʋ= 70;ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ اﻧﺠ= 5166;ﻡ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺍﻟ&#= 1617;ﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65236;ﺎﺳﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ آخوند= ;ﻫﺎﻯ ﻘﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ ﻤﺴﺘﻌﺪ ﻋﺒﺎﺩ&#= 65173; الهی ﺪﺭﺳﺖ ﺭʋ= 65; ﺑﺴﻮﻯ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ &= #65175;ﻤﺎﻣﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫA= 198;ﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭﻣﻄ&#= 65166;ﻟﺐ ﺩﻳنی ﺒﺮ ﺯﺑﺎ= 5253; ﻤﻴﺮﺍﻧﻨﺪ. ﻫﺮ = ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮ ﻓﮑﺮﻯ = ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺴﺘﻠ&#= 65200;م اﻧﺠﺎم اﻋﻤﺎ = 4; ﺒﻌﺪﻯ اﺯﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟک = 575;ﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﻤک ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم هدﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عملی ﺨﻮﺩ ﺿﺮʌ= 61;ﺭﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬ&= #65165; ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﺪ&= #65197; ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍ&#= 65267;ﻄ اﻥ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯع= 05;لی ﻭﺣتی ﺤﮑﻤﺘﻬA= 166;ﻯ ﻨﻈﺮﻯ ﺒﺮﺗﺮ ﻧ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍ= ﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺭ &= #65251;ﺎﻫﻴﺖ ﻧﻮعی ﻮﻋﻘلی ʋ= 70;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍ= 5259;ﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﮕﺮ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻳ&= #65166; ﻫﻤﻴﻥ سلوک الهی ﻭﺍﻧﺠﺎم اﺳﺮاء ﻮ ﻣﻌﺮA= 165;ج ﺮﻭﺡ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ &= #65169;ﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮ&= #65193;ﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴئی اﺳﺖ. A= 175;ﺎﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸ&#= 65174; ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ&#= 65259;ﺎﻯ بی ﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭ ب= 740; ﭙﺎﻳﺎﻥ عقلی ʋ= 98;ﺳﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﮐ= ;ﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ حَقّ اﻟﻴ᥼= 0;ﻴﻥ اﺯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴ= 5260;ﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ ﻭ = ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻘ&= #65194;ﻣﺎتی هنوﺯ ﺑﻌﻴﻥ اʌ= 47;ﻴﻘﻴﻥ ﻨﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ &#= 65251;ﻴﺮﺍثهاﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194;. ﻭلی هنوز ﻫﺪﺍ= ;ﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻳﺎ ﻫﻤﺎʌ= 53; ﺸﻬﻮﺩ ﻋﻘلی ﻮحَقّ ا= ﻟﻴﻘﻴنی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ= ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺒﺎ (ﻋ= ﻠم اﻟﻴﻘﻴﻦ) ﺍغاA= 199; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣ&= #65252;ﮑﻥ اﺳﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒ&#= 65260;ﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧُ&#= 65196;ﻟﺎﻥ ﻮ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 5194;ﺭ ﻧﻮﻉ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ = ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭﺣتی ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﻨﻮعی ﻮ ﺭﻭحی A= 262; ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ قُرآن ﺒﺎ᥷= 9; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺩﻫ&= #65256;ﺪﻩ ﻣﻴﻨﺎﻣﺪﮐﻪ ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع ﻀﻠﺎﻟﺖ خداوند ﺑﺨﻴﺮ= و عاقبت نجات پ= 587; از هر کارما یا مجازاتی ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻳﻌنی ﺠﺎﻣﺎﻧA= 194;گی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻭ&= #65255;ﻪ ﮔﻤﺮﺍهی ﻮ ﻓﺮ= 5267;ﺐ ﮐﺎﺭﻯ اﻧﺴﺎن= 40; ﻤﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ اﻧﻘﺪ= 5197; ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ&= #65207;ﺪ ﮐﻪ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤ&#= 65248;ﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻇﺎ&#= 65259;ﺮ ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩ&#= 65197; ﻭﺍقع ﻘﻬﻘﺮﺍA= 263; ﻨﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘﺐ ﺭ&= #65261;ﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﻣﺴ&= #65192;ﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺭ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ &= #65184;ﻬﺎﻧﻰ ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻴک ﺮﻭح ﻘﻬﻘﺮ= 5165;ئی ﺸﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. = ﺗﺎ شاید ﺩﻭﺑﺎﺭ᥽= 7; ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻳﻬ= ﺎﻯ ﺘﮑﺎﻣلی ﺮﺍ ﺑ= 5268;ﺎﺑﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺒﺎﺯ ﺑﻨ= ﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ = ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺪﺭ ﺳﻠA= 204;ﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍع ﺮﺍ ﺍﻧ&#= 65184;ﺎم ﺪﺍﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑ&= #65260;ﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮک &#= 1575;لهی ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #65250; ﻳﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻬ&= #65166;ئی ﺸﻬﻮﺩﻯ مُیسّ= ;ر ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮ= ع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ= ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻓﻮ&#= 1602; ﺒﺸﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒ&= #65166;ﺯ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺍﮔ= ﺮ مُدّعی ﺳﻠﻮک = ﻮ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﮔﺮﺩﺩ &= #65261;ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎنی عاﻣل= ; ﻮﻋﺎﻗل ﻮﻋﺎﻟم ﻮﻋﺎﺷ= 602; ﺒﺤﻘﺎﻳق اﻟﻬA= 264; ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭﭘﻴ&#= 65198; الهی ﺪﺭﺑﻴﺎᥴ= 9;ﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1739 - ﺍA= 199; ﻣﻮﻟﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﻮٴA= 252;ﻨﻴﻥ اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: عرﻓﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺳ= ﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻔﺴخ اﻟﻌﺰﺍA= 163;م ﻮ ﺣﻠلّ اﻟﻌﻘA= 262;ﺩ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻯ ﺴﺒʋ= 88;ﺎﻥ ﺮﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳق ﻔ&= #65204;خ عزﻳﻤﺘﻬﺎﻯ ﺨA= 262;ﺩ ﻭﺣلّ ﺘﺼﻤﻴﻤA= 166;ﺕ ﻗطعی ﺨﻮﺩ ﺷﻨA= 166;ﺧﺘﻢ. ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻈﺮﻯ اﻭﻟﻴﻪ ﻋلم اʌ= 47;ﻴﻘﻴﻨﻰ ﻗﺒل اﺯ ﺷﻨﺎﺧ= 5174; ﺷﻬﻮﺩﻯ عین الیقینی ﻮ ﺷﻨ= ﺎﺧﺖ الهامی ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻣﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻤﻮٴﻤﻨﻴﻥ = 5262; ﻫﺮ ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤ&#= 65194;ﻯ ﻭﻫﺮ ﺳﺎﻟک ﻮ ﻃ&= #65166;ﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐ&= #65258; ﭘﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭﻣﻴ&#= 65208;ﻨﺎﺳﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺗﺼﻤ&= #65268;م گرﻓﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩA= 257; ﺟﺰﻣﻰ ﻭ ﺣﺰمی اﻧﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﺑ&#= 65166;ﺯ ﺗﺤﻘق ﻨﻴﺎﻓﺖ &#= 65261; ﻋﻤلی ﻨﮕﺮﺩﻳA= 194;. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﻋﻘﺪ ﻧ&= #65268;ﺖ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻴﺪ= ﻩ ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم کاﺭﻯ ﺪﺍﺷﺖ ﺑ= 5166;ﺯ ﺑﺠﺎئی ﻨﺮﺳﻴA= 194;. ﻋﺰﺍﺋم ﺠمع عزم ﻮ ﻋﺰﻳﻤﺖ = 5267;ﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻗﺎﻃﻊ &= #65169;ﺮﺍﻯ اﻧﺠﺎم کاﺭﻯ = 5;ﺳﺖ. ﻭ (ﻓﺴﺦ) ﻣﺘﻠﺎش= ی ﺸﺪﻥ ﻮﺑﺠﺎئی = 5256;ﺮﺳﻴﺪﻥ ﻬﺮ ﻋﺰﻳﻤﺖ ﻭ ﺗ= ﺼﻤﻴمی ﻘﺎطع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. (ﺣّﻞ) ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻥ گروه ﻭ ﺭﻫﺎ ﺷA= 194;ﻥ اﺯ ﮐﻨﺘﺮل ﻮ ﺍ&#= 65199;ﺍﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ ﻫ&= #65198; ﺗﻌﻬﺪ ﻭ ﻣﺴﺌﻮ&= #65247;ﻴﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻋﻘﻮ= ﺩ) جَمع عقد ﻭ ﮔِ= ﺮﻩ زدن ﻭ ﺗﺼﻤﻴم A= 262; ﻗﻮﻝ ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺍ= ﺻﺮﺍﺭ ﺍﻣﻴﺰ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﻮنه ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭘ= ﻴﻤﺎﻥ ﻮ ﺗﻌﻬﺪ ﮐﻪ ﺑﺨ= ﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ &= #65192;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮ&#= 65193;ﻧﺪ و ﺍﻥ ﺘﻌﻬﺪﺍﺕ &= #65197;ﺍ ﺭﻫﺎ نمی نمایند . ﺣتی ا= ﮔﺮ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﻗﺸﺮ&#= 65263; ﺪﻳنی ﻮ ﻣﺬﻫب= 40; ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﺮﺍﻩ &= #65191;ﺪﺍ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﺎ&= #65219;ﺮ ﻟﺰﻭم ﭙﻴﻤﺎﻥ &#= 65204;ﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎﺧﺪﺍ &= #65261; ﻭﺍﺳﻄﻪ الهی ʋ= 94;ﺳﺖ ﺍﺯﺍ ﻧﻬﺎ ﺑﺮ نمی ﺪﺍﺭﺩ. (ﻋﻘ&#= 65194;ﻩ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ) ﻭ ﻳﺎ= ; ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻗﺎطع ﺬﻫنی ا᥸= 3;ﺖ ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳق اﺯ= 5255;ﻈﺮ ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋ&= #65240;ﻴﺪﻩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑ= ;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎم ا= 5267;ﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻫ= 5198;ﭼﻪ ﺭﺍﺳخ هم ﺒﻮﺩA= 257; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺭﻫﺎ ﻣ&= #65268;ﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﻣﻨﺤﻞ ﻣیشو= 06;د ﻭ ﺳﺴﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩ&= #65255;ﺪ. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺎﺧ&= #65176;ﻤﺎﻧﻬﺎﻯ عقاید ﻨﻈﺮﻯ ᥵= 0;ﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻨ&#= 65184;ﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻭﺟﻮ&#= 65193; ﻏﻴبی ﺨﺪﺍﻭﻧA= 194; ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻧﺎ ﺩ= ﻳﺪﻩ ﻭﻧﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ &= #65165;ﻧﺴﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺒﺎﺷﺪ. ﮐ= ﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑسلوک الهی ﻮ ﭘﻴﻤﺎʌ= 53; ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺮﻩ ﺭﻭﻯ ﺮﺍﻩ ﺧ= ﺪﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧ&#= 65174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺘﻬﺎﻯ عقلی غیبی ال= 607;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک اﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻨ&#= 65166;ﺧﺖ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﻧﺎﺩﻳ&= #65194;ﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65194;. ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﺮ&= #64400;ﺪﺍم ﺨﻮﺩ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍ&= #65199; ﺍﻭﺿﺎﻋﻰ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤ&#= 65256;ﮑﺮ ﺑﺎﻋث ﮐﺴﺐ ﺣﻘ&#= 65166;ﻳق ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﻨﻴﺰ &= #65251;ﻴﺸﻮﺩ.ﻭﻧﻴﺰ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻟﻬﺎ&#= 1605;ی ﻮ ﺣق اﻟﻴﻘﻴن= 40; ﺧﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اله®= 0; ﺪﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺴﻠﻮک &#= 65194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺑﻘﻴﻪ = ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ علمی ﻮ ﻓﻠﺴفی= ; ﻮ ﻏﻴﺮﻩ ﺣتی اﮔA= 198; ﺷﻨﺎﺧتی ﺪﺭﺳA= 174; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻴ&= #65204;ﺘﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ ﺯ&= #65255;ﺪﮔی ﻤﻮﻗﺖ ﺩﺭ ﺩﻧﻴ&= #65166;ﻯ ﺒﺸﺮﻯ ﻤﺎ ﺍﺳﺖ.= ﻭلی همه ﺍﻳﻥ ﺸﻨﺎA= 191;ﺘﻬﺎ ﭘس مکرر ﺍﺯ ﺷʌ= 56;ﺎﺧﺖ ﻋﻴﻥ اﻟﻴﻘﻴن= 40; ﻮﺣق اﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺑﺴ= 5268;ﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪﺗﺮ ﻭﻳﻘ&#= 65268;نی ﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1739 مکرر اﺯ ﺍﻣﺎ = ﺒﺎﻗﺮ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ اﻳﻪ &#= 65239;ﺮﺍﻧﻰ: ﻗل أﺭﺃﻳﺘم اʌ= 53; ﺃﺧﺬ ﺍﻟﻠﻪ ﺳﻤﻌﮑم &#= 65262; ﺃﺑﺼﺎﺭﮐم ﻮ ﺧ&#= 65176;م علیّ ﻘﻠﻮﺑﮑم= ; ﺒﮕﻮ ﻓﮑﺮ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﮐ= ﺮﺩﻩﺍﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﮔﻮﺷﻬﺎ ﻭﭼﺸﻤ&#= 65166;ﻥ ﺸﻤﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ = ﻭ ﺑﺮﺩﻟﻬﺎﻯ ﺸﻤ&#= 65166; ﻣﻬﺮ ﺯﺩ ﻭ ﺩﺭﺑ= ﺴﺘﻪ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #64380;ﻪ ﺣﺎلی ﺨﻮﺍﻫﻴA= 194; ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻣﺎم ﺒ&= #65166;ﻗﺮ ﺍﻳﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ = ﺗﻔﺴﻴﺮﻣﻴﻨﻤ= 5166;ﻳﻨﺪ: ﺃﺧ= 5196; ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻨﮑم اﻟﻬُﺪʌ= 63; ﻣَﻥ اﻟﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻳﺄﺗﻴﮑم ﺒﻪ </b= >ﻳﻌنی A= 236;ﮑﺮ ﺍﻳﻥ ﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ&= #65165;ﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ (ﻫﺪﺍﻳ= ﺖ) ﺭﺍ ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ ﺍ&= #65255;ﮕﺎﻩ ﮐﺪﺍم ﺁﻟﻬﻯ ﻤ&#= 65268;ﺘﻮﺍﻧﺪ غیر از الله آنها را ﺑﺸﻤﺎ= ; ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #64404;ﻮﺵ ﻭ ﭼﺸم ﺪﻝ ﺭﺍ ﮔ= ﺮﻓﺖ ﮐﻪ کور ﺩل ﻣﻴA= 208;ﺪﻳﺪ ﻭ ﻓﻬم ﻮﻋﻘل ﺮ&#= 65165; ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍ&= #65193;ﻳﺪ. ﭼﻪ ﮐسی عقلی ᥵= 0;ﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑﺮ ﺯﻧﺪگی عاﺩﻯ ﺒﺎﻳﻨﺎA= 253; ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪ&#= 65259;ﺪ. ﺩل ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫ= ﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺟ&= #65204;م ﻮ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺪﺭ ﻫ= ﺴﺘﻰ ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ = ﺍﺩﺍﺭﻩ الهی اﺳﺖ. ﭼﻮʌ= 53; ﺑﻨﺪ ﻋﺮﻭﺳک ﺨﻴﻤﻪ &#= 65207;ﺐ ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﺳﺮﺍ&= #65255;ﮕﺸﺘﺎﻥ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ اﻳﻥ ا&#= 65255;ﮕﺸﺘﺎﻥ ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ عرﻭﺳﮑﻬﺎﻯ ﻤ= 15;ﺮﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. = ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺑ&= #65262;ﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65268;ﻨﺪ ﻭﻣﻴﺸﻨﻮﺩ ﻭﻣ&#= 65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺒﺮﺍﻳﻤᥴ= 6;ﻥ ﻤﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﻣ&#= 65166;ﺭﺍ می ﺒﻴﻨﺎﻧﻨﺪ = 608; ﻣﻴﺸﻨﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65261;ﺑﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. = ﻭ ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻓﮑﺮ ﻭ&= #65187;ﺎل ﺒﻤﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭘ= س ﻋﻤل اﻧﺴﺎﻥ ک= 07; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺎمی اﻋﻤﺎ = 4; ﺤﻴﺎتی ﺠﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ &= #65165;ﻭ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ= (ﻫﺪﻯ ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺖ)اله= 40; ﺪﺭ ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻳک ﻮﺣ&#= 65194;ﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ا&#= 1604;هی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟک عباﺩﺕ ﺁﻥ هم ʋ= 98;ﺍﻩ ﺗﻮﺳل ﻮ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194; ﻭ ﺩفع ﺸﺮک آن A= 169;ﮑﻨﺪ. ﻫﺮﮐسی ﻨﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺑﺮﺗﺮ الهی ﺘʋ= 66; ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻮ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺮﺳﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺮ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﻣ&= #65260;م ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﺮ&#= 65165; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻳ&#= 65194; ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﺣق ﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺣق &= #65262;ﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎ&= #1605; ﻨﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘ= س ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺣت&#= 1740; اﮔﺮ ﭘس ﻧﮕﻴﺮ= 5193; ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ &= #65170;ﺴﺎﻟک ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﺍﻟﻪ= ) ﻫﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ (ﺗﺄﻟّ&#= 65258; ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ) ﻭﺗﻮ= ﺳﻞ ﻭﺗﻮﺳﻄ عباﺩʌ= 63; ﺒﺮﺍﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺴﻨ&= #1711;ی ﻮ ﻳﺎ ﺣتی ﻨﻔس &#= 65235;ﺎﺳﺪ ﻭ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻋﻘﺪ&= #65257; ﺩﺍﺭ ﺍﻣّﺎﺭﻩ &#= 65165;ﻧﺴﺎﻥ ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 65165;ﻟﻪ ﺧﻮبی ﺒﺎﺷﻨﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﭼﻪﺭﺳﺪ ﺑﺎﺧﻮ&#= 65255;ﺪﻫﺎ ﻭ نَفس ﺟﺎﻩ ﻃA= 248;ﺐ آخوندﻫﺎ ﮐﻪ ᥴ= 9;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻟﻪ ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ و آیتی الهی برای ﺗﺄﻟّﻪ ᥾= 1;ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭلی اA= 261;ﻟﻴﺎﻯ ﺒﺤق الهی آﻧﻬ= ;م ﺒﺎ ﻣﻌﺮفی ﺨﺪ= 5165;ﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺭﻩ&= #65165;ﻯ کوﺗﺎﻩ ﻭ ﻫﻤﺮ= 5165;ﻩ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﺗﻨﻬ= 5166; ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳل اﻭﻧﻘﻄﻪ ﺗﻤﺮ= 4400;ﺰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65169;ﻌﺪﻯ ﺘﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ آخ= 585; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺎﺋم ﺨ&#= 65194;ﺍئی هست ﻭ ﺍﻟﻪ ﻣﻴ= 5170;ﺎﺷﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠ&#= 65258;ﺍﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭلی هنوﺯ ﺧﺪﺍﻭند= ; ﺍﻟﻠﻪ ﻭ رَبّ ﺍﻟﺎﺭʋ= 69;ﺎﺏ ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ= ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺭﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺑﺎﻳﺪ ﺑʌ= 08;ﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺒﺮﻭﻧ&#= 65194;. ﻭﺍﻟﻪ ﺑﺮﺗﺮ از قائم در رب رحمان ﺒﻴﺎﺑﻨ= ;ﺪ ﺗﺎﺍﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧ&#= 65200;ﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨ&#= 65252;ﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ = ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ اﻟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ&#= 1604;ی اﻟﻠﻪ ﻧﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﻨﺪ. ﺗﺎﺭﮐﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﻛﻪ ﺑﺂﺳﺎنی ﻮ &#= 65235;ﻮﺭﻯ ﺪﻭﭼﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﺳ&= #65174; ﺩﺍﺩﻥ هدﺍﻯ ا= 04;هی ﻮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&= #65263; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣل ال= 07;ی ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺣت&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩ&#= 1602; ﻮلی ﺘﻨﺒل ﻮ ﻣ= 5240;ﺘﺼﺪ ﻭ ﮐم کاﺭ ﺩﺭ ﻋ&#= 65170;ﺎﺩﺕ ﻣﺤﺮﻭم اﺯﻧﺘA= 166;ﻳج ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸق ﺒﻤ&#= 65198;ﺍﺗﺐ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻋﺸق ﻮ&#= 65165;قعی ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗ&#= 65198; الهی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 69;ﻮﺩ. (ﻫﺪﻯ ﻴﺎ ﺧﺪﺍ) ᥽= 9;ﺮ ﺍﻟﻪ ﻭ رَبّ ﻭ = 5251;رَبّی ﻮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭ ﻭﺳ= ﻴﻠﻪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺴ&#= 65166;ﻟﻚﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺍﻭ&= #65247;ﻴﻥ هُدای ﺮﺳﻴﺪﻩ= ; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. = ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺷﻬﻮﺩ= 5263; ﻫﺪﺍئی ﺒﺮﺗﺮ = 5261; ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ ﺒﺎ&#= 65247;ﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺒ&#= 65198;ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﻣ&#= 65268;ﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺳﺎﻟک ﺒﻤﺮﺍﺗ= 5168; ﺑﺮﺗﺮ الهی ﻤʌ= 68;ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻫﺪﺍ ﻭﺣ&= #1578;ی ﺮﺏّ ﻣرَبّی ﻮ= ; ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﺍﻟﻪ ﻭﺍﺳﻄ&= #65258; ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﺎﻟ&#= 64401;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻗﻠﺐ= ) ﺩل گوﺷتی ﺪﺭ ﺳﻴʌ= 56;ﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺍﺣﺴﺎﺳ&#= 65166;ﺕ ﻭﻃپس ﻭ ﻋﻠﺎﻣ= 5174; ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺠﺴمی = 575;ﺳﺖ. ﻭلی ﺬﻫﻥ ﻮ ﻋﻘ&#= 1604; ﺨﻮﺩ ﻗﻠﺒﻰ ﻓﮑ&= #65198;ﻯ ﻮﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﺎﻯ اﻧﻘﻠﺎﺏ ﻋﻘﻴ= 5194;تی ﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺫﻫ&= #1606;ی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩ= ﺭﻗﺪﻳم ﺘﻔﮑﺮ ﻭﺣﻴﺎﺕ &= #65197;ﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ ﺩل &= #65204;ﻴﻨﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. &= #65261;لی اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﻐ&#= 65200; ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65259;ﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﻠﻘ&= #65166; ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺗﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﺍ&#= 65263; هم ﺪﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷ= 5194;.ﺍﻳﻥ ﺮﻭﺍﻥ ﻮ ژنتیª= 5; ﺭﻭحی ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺮﮐﺰ &= #65175;ﻤﺎم اﻋﻤﺎل ﺤﻴﺎت®= 0; اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻠم ﺮ&= #65261;ﺍﻥ ﺸﻨﺎسی ﻮ ﻣﻌﺘ= 5198;ﻑ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ که نا خودآگا= 607; ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﻣ&= #65166; ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻴق ﺘﺮ &= #65197;ﻓﺘﻪ ﺍﻧﺮﺍ ﮊﻧﺘﻴک &#= 65198;ﻭحی و اصلی الهی ﻤ&= #65268;ﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺻل&#= 1740; ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺎﮐم ﺒﺮﺟﺴ= 605; ﻮ ﻗﻠﺐ ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ; ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻨﺎﺧﻮﺩ&#= 65165;ﮔﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳ&= #65253; ﻘﺴﻤﺖ ﻧﺎﺩﻳﺪ&#= 65257; ﺭﺍ ﻗﺮﺍﻥ (ﻓﻮآ&= #65193;) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﮐﻪ = ﻣﺤﻞ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ ﻭ &= #65175;ﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﺻلی ﻮ ﺍﺯلی A= 262; ﺍﺑﺪﻯ ﻮﻫﻤﻴﺸ&#= 1711;ی ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎ&#= 65173; ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﻬ&#= 65166;ﻯ ﻮﺟﻮﺩﻯ ﻮﻧﻮع= 740; ﻮ ﻳﺎ ﻣﻘﺎم ال= 607;ی ﻮﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎ&#= 65253; ﺪﺭ ﺍﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴ= ﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; الهی ﺒﺎ ﺷﻬﻮʋ= 93; ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﺍﻳﻥ &#= 64395;ﻧﺘﻴﻜﺮﻭﺣﻰ ﻭﺩﺭ ﺭﻭٴﻴﺎﻫ= 5166;ﻯ ﻮﻳﮋﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ&#= 65259;ﺪﺍﻯ الهی ﺮﺍ ﻳﺎﻓʋ= 76;ﻪ ﻭ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻭ ﺩﮔ= ﺮﮔﻮﻥ ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑﻄﻮ&#= 65197;ﻯ که ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻭ ﺫ&#= 65165;ﺕ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﻭ&#= 1581; اﻧﺴﺎﻥ ﺘﺒﺪﻳ= 604; ﺒﻤﺎﻫﻴتی اﺯ A= 255;ﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳ&= #65256;ﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣتی اﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ ﻤﺪتی ﺪﺭ ﺻﻮﺭ= 5173; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. = (ﻳﺄﺗﻴﮑﻢ) ﺑﺮﺍﻯ ﺸﻤﺎ می آﻳﺪ ﻭ ﺍﺗﻴﺎﻥ اﻣﺮﻯ ﺩﺍﺩﻥ ﭽ&#= 65268;ﺰﻯ اﺯ ﻣﺎ ﻭ ﺭﺳﻴﺪ&= #65253; ﭽﻴﺰﻯ ﺒﻤﺎ ﺍﺳ&= #65174;. ﭼﻮﻥ اﻧﺴﺎﻥ ک= 607; ﺯﮐﺎتی ﻤﻴﺪﻫA= 194; ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﻴ&= #65166;ﺑﺪ. ﻭﻧﻴﺰﻏﻴﺮ ﺍﺯ &= #65207;ﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺮﻭٴﻴﺎﺋﻰ ﻫﻨ= 5262;ﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﻭ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻮﻋﻠم لَ= دُنّی ﻭ ﺍﺻﻮل عقل کلّی ﺮﺏ ﺍﻟﻨʌ= 62;ع ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﺭ&= #65165;ﻣﺸﻬﺎﻯ ﺘﻮﺻﻴﻒ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﻣﺪﺍﻭم ﻮ ﺭﻭﺯ &= #65251;ﺮﻩ ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯ&#= 65257; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65165;ﺭﻧﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1740- دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳᤨ= 5;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗ= 5198; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ)&= #64400;ﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ&#= 65228;نی کلاﻡ الهی ﻮʌ= 55;ﻘﻠّﺐ ﺃﻓﺌﺪﺗﻬم ﻮ ﺃ&#= 65169;ﺼﺎﺭﻫم اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﺩ᥼= 7;ﻬﺎ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ آﻧﺎ&#= 65253; ﺮﺍ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﻮ = ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻣﻴﮑﻨﻴم ﺒﺎﻳ= 5253; ﻤﻌنی اﺳﺖ ﻮﻧﻨﮑ= 617;س ﻗﻠﻮﺑﻬﻢ ﻓﻴﮑ&#= 65262;ﻥ ﺃﺳﻔﻠﻬم ﻘﻠﻮ= 5169;ﻬم ﺃﻋﻠﺎﻫﺎ ﻭﻧﻌ&#= 1605;ی ﺃﺑﺼﺎﺭﻫﻢ ﻓﻠ&#= 65166; ﻳﺒﺼﺮﻭﻥ اﻟﻬ= 615;ﺪﻯ ﮐﻪ &= #65193;ﻟﻬﺎی ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﮊ&= #64404;ﻮﻥ ﻮﻣﻌﮑﻮس ﻭ ﻣﻨ&#= 64401;ﻮس ﻭ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻢ. ﻭ یا ﺍﻧﮑﺎﺭ م= 740; ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﺑﻄﻮ&= #65197;ﻳﮑﻪ ﭘﺎﺋﻴﻥ ﺪﻟﻬﺎ&#= 65263; اﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﻟ&#= 65166; ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ. = ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ رﺍ ﮐﻮﺭ ﮔﺮﺩﻳ&#= 65194;ﻩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫ&#= 65194;ﺍﻯ الهی ﻮ ﺍﻧﻮﺍʋ= 97;ﺍﻭﺭﺍﺑﺒﻴﻨﺪ= .ﺩﻟﻬﺎ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ ﭼﺸ&= #65252;ﻬﺎ ﻭﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﺫﺍﺕ ﺭﻭحی اﻧA= 260;ﺎ ﭼﻨﺎﻥ گرﻓﺘﻪ = 5251;ﻴﺸﻮﺩ ﻭﺑﻌﮑس ﺳﺎﺑق = 5192;ﻮﺩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ= ; ﻫﺪﺍﻳﺖﻋﻘلی اﻟﻬﻰ ﻭ ﻫﺮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﻤ&= #65166;ﺩﻯ ﻭﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ ﭙﻴﺮ کامل الهی ﺮﺍ ﺍﮔﺮ @= 400;ﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫ&= #1605; ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65255;ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﺘ&= #65262;ﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺮ&= #64400;ﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﮑﻨﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬ&= #65166;ﻯ ﺨﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ ﺒﻔ&= #65260;ﻤﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 1606;د ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 5;ﺯ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ اله®= 0; ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺒل اﺯ &#= 65251;ﺮگ ﺒﺎ ﺿﻌﻒ ﻋﻘل ﻤ&= #65194;ﺍﻭﻡ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﻤﻘ&#= 65194;ﻣﺎتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫ&= #65256;ﺪ ﺩﻳﺪ ﭼﻮﻥ ﺒﻤﻴ&= #65198;ﻧﺪ ﺑﺠﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺒ&#= 65198;ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ &= #65193;ﺭ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻗﻬ&= #65240;ﺮﺍﻯ ﻨﻮعی ﻮ ﻋﻘلی A= 262; ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. (ﻧﻌﻤﻰ) ﮐﻮﺭ ﻣﻴ= ;ﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻋﻤﺎ ﻧﺪﻳﺪ&= #65253; ﻮﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻥ &#= 65170;ﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥﻭ ﺑﺮﺍﻯ &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻥ اﺯ ﺩﻳﺪﻥ ﺣتی = 575;ﮔﺮ ﭼﺸم نیز ﺪﺍﺷʋ= 76;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭلی س= 585;ﮔﺮمی های ﺩﻧﻴﺎ باع= ;ث ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺠ&= #65166;ﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳ&= #1617;ل ﻮ ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻮﺟ&#= 65258; ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﻴ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰﻭ ﺗﻮﺟﻪ &#= 65169;ﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧ&#= 65204;ﺘﻪ سلوک الهی ﺒﻨ&= #65252;ﺎﻳﻨﺪ ﺣتی اﮔﺮ ﻋﺒﺎA= 193;ﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺬﻫب= 740; ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل آخوندﻫﺎ ﺍﻓﺘ= ;ﺎﺩﻥ ﺟﺰ ﮐﻮﺭﻯ ﺪل ﻮ = ﻋﻘل ﻮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ ﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ &= #65261; ﺣتی ﺒﺎ ﺍﺯ ﺩﺳ&#= 65174; ﺩﺍﺩﻥ هستی کر= ;ﺍﻣﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺮ&= #65165;ﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺳ&#= 65174; ﺧﺎلی ﻤﻴﻤﺎﻧA= 256;ﺪ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ ﺒﺎﺩ&#= 65165;ﺷﺘﻥ ﭽﺸم ﻮﻋﻘل ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﺪﻥ ﺠ&= #65200; ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﺎﻯ &= #65170;ﺎﻃل ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍ&#= 65207;ﺖ. ﻭﺣتی اﮔﺮ ﺣﻘA= 166;ﻧﻴﺖ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑ&= #65166;ﺷﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫ&= #65256;ﺪ. ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴ&= #64401;ﻨﻨﺪ. ﻭﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬ&#= 65166;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ الهی ʋ= 98;ﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘ&= #65258; ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ اﺩ&#= 65165;ﻣﻪ سلوک الهی ﻮ ﭘ= ﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮکی ﻨﺪﺍﺷA= 176;ﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻧﻬﺎ ﺭ&= #65165; ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣ= ﻴﺪﻫﻨﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1741 - A= 169;ﺎﺯﺩﺭﺣﺪﻳثی اﺯ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗ= 5198; ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﻣ&#= 65228;نی اﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻠ&= #65260;م ﻘﻠﻮﺏ ﻟﺎ ﻳﻔﻘ&= #65260;ﻮﻥ ﻠﻬﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺪ = 4; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی ﺒﺎﺯ ﻓﻬم = 5262; ﺍﺩﺭﺍکی ﻧﺪﺍA= 197;ﻧﺪ. ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪ ﻋ= ﻘلی ﻴﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋ&= #65240;لی اﺯ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎ= 5263; ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭ&= #65255;ﺪ) ﺑﺎﻳﻥ ﻤﻌنی اA= 203;ﺖ ﮐﻪ: &= #65220;بع اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ &#= 65235;ﻠﺎ ﺗﻌﻘﻞ ﻭ ﻟﻬم ا&#= 65227;ﻴﻥ علیّها ﻏﻄاء عن اﻟﻬﺪﻯ لا ʌ= 67;ﺒﺼﺮﻭﻥ ﺑﻬﺎ ﻭ ﻟﻬم ﺁﺫ&= #65165;ﻥ لا ﻳﺴﻤﻌﻮﻥ ﺒ= 5260;ﺎﺟﻌل فی ﺁﺫﺍﻧﻬم ﻮ = 5239;ﺮﺍ ﻓﻠم ﻴﺴﻤﻌﻮﺍ &#= 65165;ﻟﻬﺪﻯ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﺩﻟﻬﺎﻯ اﻧ&#= 65260;ﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺨﺘم ﻮ ﻣ&= #65260;ﺮ ﮐﻮﺭﻯ ﺰﺩﻩ ﮐﻪ = ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻫﺮت&#= 1593;قّلی ﺮﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺣ= تی ﭽﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ &#= 65193;ﺍﺭﺍﻯ ﭙﻮﺷﺸﻬﺎ ﻭ ﺳﺮ&= #64344;ﻮﺷﻬﺎئی اﺳﺖﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍ= 5255;ﻨﺪ ﻫﺪﺍﻯ الهی ﺮʋ= 65; ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ (ﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ&= #65263; عقلی ﻮ ﺭﺍﻫﻨʌ= 52;ﺎﺋﻰ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷ= ﻬﻮﺩﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﻭﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳ&= #65252;ﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎﻗﺎ&#= 65163;ﻢ ﻭ ﻧﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ = ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ عقلی ﻮﻟﺪنّی اﻟﻬﻰ. ﺯﻳﺮﺍ ﭼ&= #65208;م ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺼﺮ = ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻧ&= #65194;ﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ ﺷﻨﻮﺍئی = 575;ﺯ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ&= #1604;ی ﺸﻨﻮﺍئی عقلی= ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻨﻮ&= #65165;ئی در ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻗ&#= 65170;ﻮل ﻮ ﺗﺼﺪﻳﻖ. ﻣﺎﻧ= ﻨﺪ ﺍﻳﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑ&= #65198;ﭼﺸﻤﺎﻥ اﻧﻬﺎ ﭘﺮﺩﻩﺍ= 5263; ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ᤨ= 4;ﻮﺵ ﺍﻧﺎﻥ ﭙﻨﺒﻪ ﻭ = ﻣﺎنعی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ شده ﺗﺎ ﻧﺘﻮﺍA= 255;ﻨﺪ ﻫﺮ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺭ&= #65165; ﺩﺭﮐﻠﺎم ﺒﺸﻨ= 5262;ﻧﺪ. ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﻫﺪﺍﻳ&= #1578; ﺮﺍ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺷ&= #65260;ﻮﺩﻯ ﺒﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺼ&= #65268;ﺮﺕ ﻭ ﺗﺒﺼّﺮ ﻭ ﺗﻤ&= #65198;ﮐﺰ ﺑﺎﻋﻘلی ﻨﻤﺎA= 267;ﺪ. (ﻏﻄاء عن اﻟﻬʋ= 94;ﻯ) ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﻤﺎن= 593; ﻮ ﺭﺍﺩﻉ ﻭﺿﺪ ﻭ= ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﺸم و ﮔ&= #65262;ﺵ ﻭ ﻋﻘل ﺪﺍﺭﻧﺪ. = ﺗﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧند ﺑﺒA= 268;ﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﺑﺸﻨﻮﺩ. (ﻭَ= ﻗﺮ) ﮐﺮﻯ ﻳﺎ ﭘﻨﺒﻪ = ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ &= #65261; ﺑﺼﻴﺮﺕ ﺗﻔﮑﺮ &= #65169;ﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺒﺼّﺮ ﻭ ﺩ&= #65267;ﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺗ&= #65252;ﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟک ﺒﭽﺸﻢ ﻭ&#= 65259;ﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﺪل &= #65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ ﺍ= 5199; ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺪﺍ&#= 65263; ﻋﻘلی ﻤﻘﺪﻣﺎA= 175;ﻰ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺷ&= #65192;صی ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ = ﻭ سلوک الهی ﻭ ﺗ= ﻌﺮﻳﻒ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎ&#= 65263; الهی ﺒﺮﺳﺎﻧ᥽= 6;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟک ﻤﻘ&#= 65176;ﺼﺪ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﮐﻪ = ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮ&= #65193; ﺑﻬﺮﻩ ﻧﻤﻴﮕﻴ&#= 65198;ﻧﺪ. ﭼﻪ ﺑﮑلّی ﺒﺪA= 203;ﺖ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﻭﻳ&#= 65166; پس ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ﺍﻧ&#= 65198;ﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺑﮑﻨ&#= 1606;د ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮ&#= 65257; ﺑﻨﺘﺎﻳج ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﻮﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ = 5255;ﺮﺳﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1742 - دﺭحدیث ﺩﻳﮕ= ﺮﻯ اﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 02; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ197 بحاﺭ) = 4400;ﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ &= #65239;ﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﺬﻳﻥ کذّ&= #65169;ﻮﺍ ﺑﺂﻳﺎﺗﻨﺎ ﺻم= 617; ﺒﮑم اﻣﺎ ﮐﺴﺎ= ;ﻧﻴﮑﻪ ﭼﻮﻥ کرﺍﻥ ﻮ ﻟ&#= 65166;ﻟﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; آﻳﺎﺕ الهی ﻤᥴ= 6; ﺭﺍ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﻨﺪ ﭼﻪ ﺍﻳﺎﺕ ﻗﺮﺍ&= #1606;ی ﻮ ﭼﻪ ﺍﻳﺎﺕ ال&#= 1607;ی ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ا&#= 1604;هی ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ&= #64380;ﻪ ﺩﺭﺁﻳﺖ ﻭ ﻋﻠﺎ&= #65163;م الهی ﺪﺭ ﺳﻤﺒʌ= 62;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻮﺩﻩ &= #65169;ﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﭼ&#= 65256;ﻴﻥ ﺘﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194;: ﻴﻘ= 5262;ل ﺼُمّ عن اﻟﻬﺪ= ;ﻯ ﻭ ﺑﮑم لا ﻳﺘﮑ= 5248;ّﻤﻮﻥ ﺒﺨﻴﺮ فی اﻟﻈA= 248;ﻤﺎﺕ ﻳﻌنی ﻈﻠﻤﺎﺕ = 5165;ﻟﮑﻔﺮ ﻣﻥ ﻴﺸاء اﻟﻠA= 258; ﻳﻀﻠﻠﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻴ= ﺸاء ﺠﻌﻠﻪ علیّ ﺼʋ= 98;ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﻫﻮ = ﺭﺩّ ﻋﻠﻰ ﻗَﺪَﺭی¡= 7;ة ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺄمّة A= 267;ﺤﺸﺮﻫم اﻟﻠﻪ ﻳﻮم اﻟA= 240;ﻴﺎمة مع اﻟﺼﺎﺋﺒﻴʌ= 53; ﻮ ﺍﻟﻨﺼﺎﺭﻯ ﻮ ﺍ&= #65247;ﻤﺠﻮﺵ ﻓﻴﻘﻮﻟﻮﻥ ﻮ ﺍ&= #65247;ﻠﻪ ﺭﺑّﻨﺎ ﻣﺎ ﮐﻨ&#= 1617;ﺎ ﻣﺸﺮﮐﻴﻦ ﻳﻘﻮ&#= 1604; اﻟﻠﻪ ﺍﻧﻈﺮ ﮐ&#= 65268;ﻒ ﮐﺬّﺑﻮﺍ علیّ= ; ﺃﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﺿلّ عغنهم ﻤ= ;ﺎ ﮐﺎﻧﻮﺍ ﻳﻔﺘﺮ&#= 65261;ﻥ ﻗﺎل ﻔﻘﺎل ﺮﺳ= 5262;ل اﻟﻠﻪ ﺃﻟﺎ ﺍﻥ &= #65248;ﮑّﻞ ﺍمّة ﻣﺠﻮﺳﺎ A= 261;مجوس ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺎمّة A= 165;ﻟﺬﻳﻥ ﻴﻘﻮﻟﻮﻥ لا ﻗ= 614;ﺪَﺭﻭ ﻳﺰﻋﻤﻮﻥ ﺃﻥ ﺍ&= #65247;ﻤﺸیّة ﻭ ﺍﻟﻘﺪﺭة ﺍﻟ&#= 65268;ﻬم ﻮﻟﻬم ﺍﻧﺎﻥ کَر ﺩA= 197; ﺷﻨﻴﺪﻥ اﺯ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ (ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻮ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ ﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻣ&#= 64401;ﺎﻧﻰ) ﻭﻟﺎل ﺪﺭ ﺯﺑﺎ&#= 65253; اﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧ&#= 65268;ک گوئی هستند. ( ﻗ= ;ﺪﺭﺕ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ &= #65261;ﻣثبت ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ ﺭ&= #65203;ﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧ&= #65194; ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻫﻨﺪ&#= 65257; ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳن&#= 1740; ﺒﺎﺷﻨﺪ) ﺑﻄﻮﺭ&= #65263; که ﺩﺭﻇﻠﻤﺎﺕ = 5175;ﺎﺭﻳکی ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ &= #64400;ﻪ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﮐﻔﺮ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ( ﺗﺎﺭ= ;ﻳکی ﺠﻬﻞ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗ&= #65166;ﺭﻳکی ﻨﺪﺍﺷﺘﻥ اﻧﻮ= 5165;ﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺪ ﺍ&= #65239;ل ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ &= #64345;ﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺷﺘ&= #65254; ﺍثاﺭ ﻇﻠم ﻮﺳA= 176;ﻤﻬﺎﻯ ﻘﺒلی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ &#= 65169;ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ا&= #65255;ﻬﺎ ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. &= #65261; ﮐﻔﺮ ﺟﻬل اﺳﺖ &#= 65261; ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻘل= 740; ﻮ ﻋﻤﻠﻰ ﻳﺎ ﻫﺮ= ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ که ﻣﻨ= 5184;ﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﻭ ﻋﻘل ﺸﻮﺩ) ﻭ ﺧ= ;ﺪﺍﻭﻧﺪ هرکس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑA= 192;ﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭﺿﻠﺎ&#= 65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ (ﻳﺎﺟﺎ = ﻣﺎﻧﺪﮔی ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﻨﻴﺎﻓﺘﻥ هرﮔA= 262;ﻧﻪ ﻋﻠﺎﻣتی ﺒﺮﺍA= 263; ﻨﺠﺎﺕ ﻭﻳﺎ ﻧﻴ&= #65166;ﻓﺘﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺩ&#= 65165;ﺷﺖ ﻋﻘلی ﺪﺭﺳﺖ ﺑ= 5198;ﺍﻯ عبرﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﺨA= 262;ﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴ= ﺰ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺟﺎ&= #65251;ﺎﻧﺪﮔی ﻮﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪگ= 740; اﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐ&#= 65258; ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ &= #64400;ﻤﺎﻟﺎﺕ الهی ﺧﻮﺩ ﮔﺮʋ= 93;ﻳﺪه اﻧﺪ. ﻣﺸﻴﺖ ال= 607;ی ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺍﺭ&= #65165;ﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ &= #64400;ﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﻴّ= 578;ی ﺨﻴﺮ ﻭ ﻣثبت ﺍ= 5203;ﺖ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺸ&= #65268;تی ﺒﺪ ﻭ ﻣﻨفی ﻨﺪ&#= 65165;ﺭﺩ. ﺣتی ﺠﻬﻨم ﺒﺮA= 193;ﻥ ﻮ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤﻴ&= #65262;ﺍنی اﺭﻭﺍح عاﺻﻰ ʄ= 00;ﻪ سلوک الهی ﺪﺭ&= #65259;ﻨﮕﺎم ﺤﻴﺎﺕ ﻧﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﻤﻞ (ﺧ= ;ﻴﺮ) ﻣثبت ﻧﺪﺍﺷﺘʌ= 56;ﺪ جَهَنّم ﺁﻧﻬ&= #65166; ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮ&#= 65211;ﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺒﺎﺷﺪ &= #65175;ﺎ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ &= #65219;ﺒیعی ﺪﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺤ&= #65268;ﻮﺍﻧﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯ&#= 1605; ﺮﺍ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﮐﺴ&= #65168; ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ ﭼﻮﻥ= ﺒﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺎﻟﺎ ﺍ&= #65251;ﺪﻧﺪﻫﻤﻴﻥ ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی ʌ= 04;ﻠﻮک ﺘﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﻨﺪ. ﻭلی گناه ﮐﺎﺭ= ;ﻯ ﻮﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭﺭﺯ&#= 65263; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠ&#= 65258; ﻣﺸﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﻧ&= #65204;ﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﺍثار ﻣﻨفی آﻟﻮﺩﮔʌ= 68;ﻬﺎ ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺩﺭ ژنتیک ﺭﻭحی ا&= #65261; ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺸ= ﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻮ ﻫﺮ ﻣ= ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻳ= ک ﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ&= #65267;ﮋﻩﺍﻯ ﺒﺎ ﻣﺸﻴﺖ اله= 40; اﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ = ﻫﺴتی غیر ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﮐسی ﻨﻴﺴﺖ. ﻭ ﺑ&= #65240;ﻴﻪ ﻫﺴتی ﺘﺠﻠﻴﺎA= 173; ﺻﻔﺎتی ﻮ ﻧﻮع= 40; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺸﻴ&= #65174; ﺍﻧﺴﺎﻥ گناه ʄ= 00;ﺎﺭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳ&#= 65218; ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﻭ ﻳﺎ ﻣ= ;ﺼﻠﺤﺖ ﺍﻧﺪﻳشی ﺨﺪﺍA= 261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65259;ﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻤﺠﺪ&#= 65193; ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﺟﺪ&= #65165; ﺳﺎﺯﻯ ﻤﺸﻴﺘﻬ&#= 65166;ﻯ الهی اﺯ ﻣﺸﻴ᥵= 4; ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺯ ﻳک ﺪﻳﺪ ﻭﺣ&= #65194;ﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻤﺤﺎل اﺳﺖ)ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ= 5194; هرکس ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣA= 208;ﻴﺖ ﻧﺠﺎﺕ ﻭﮐﻤک ﺒ&#= 65166;ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺘﻘ&= #65268;م ﻮ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺻﺮﺍ&= #65219; ﻤﺴﺘﻘﻴم کوتاه سلوک الهی ﻣﺴﺘﻘﻴ᥽= 2;ا به ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎA= 253; ﺒﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯﺯﻧﺪﻩ &#= 65259;ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻘﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮ&= #65165;ﺗﺐ الهی ﻮﻓﻬﻢ ﺣʌ= 40;ﺎﻳق الهی ﺒﺮﺳﺪ. ﺧA= 194;ﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻄﺎﻟ&#= 65168; ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﺻﺎ= ﺩق اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﻴﺖ &= #65255;ﺠﺎﺕاز نوع بشری ﻣﻴﺪ= ﻫﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎﻣل ﻮﻋﺎ&#= 65239;ل ﻮﻋﺎﻟم عاﺷق بوده ﺒﺎﺷﻨﺪ.ʌ= 61;ﻧﻪ هرکس ﮐﻪ ﻇﺎﻫʋ= 98;ﺍ ﺑﺴﻠﻮک اﻟﻬی A= 220;ﺮﻳﻘتی بدون ایمان و اوم ﭙﻴﻮﺳﺘﻪ A= 165;ﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺪ= ﻳﺎﻧﺖ ﻭﻣﺬﻫبی ﻘﺸﺮA= 263; ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎا آخوندﻫﺎی ﺟﺎ= ﻫل ﺘﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎ&= #65253; اﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷ= 5256;ﺪ) ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﺗﻔﺴ&#= 65268;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺍﻳﻥ ﭙﺎﺳخ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ (ﻗ= َﺪَﺭﻯ) ﺍﻳﻥ اﻣﺖ ﺍﺳﻠ&#= 65166;ﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍ&= #65255;ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺎﺋﺒﺎ&= #65253; ﻮ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻮ = مجوس ﻣﺤﺸﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔ&#= 65174; ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻣﺎ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﺮک ﻨ&#= 65170;ﻮﺩﻳﻢ. (ﭘﺎﺳخ ﻘَﺪَﺭA= 263;ها ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ آخو= 06;دﻫﺎ ﻭ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ ﻤﺬ&= #65259;بی اﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺪ ﻣ&#= 65196;ﻫﺐ عبادی و لا مذهب سلوکی ﮐ&#= 65258; ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ ﺷﻴ&= #65228;ﻪ ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ ﮐﻪ ﭼ&= #65262;ﻥ سلوک الهی ﻮ ﺩ= ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻟﺎﻳ= 5174; الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﻨﺸﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺪﺍ&= #65255;ﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ &= #65207;ﺮک ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯ&= #65267;ﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺪﻭ&#= 65253; ﻮﺍﺳﻄﻪ ووسیله ﺑﺤﻖ ﺍ= ;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺬﮐ&= #65198; ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ اﺯ ﺁ&= #65191;ﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻤﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﺟ&= #65166;ﻫل ﻮ ﻓﺎﺳﺪ ﭼﻴﺰﻯ = ﺠﺰ ﺷﺮﻙ ﻧﮑﺮﺩه ا= 5255;ﺪ. ﻭ ﺣتی ﺒﺪﺗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺑﺖ ﺳﻨگی ﭘﺮﺳ= 5176;ﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﻭﺯ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋم آﻧA= 166;ﻥ ﻭﻫم اﮐﻨﻮﻥ ﺪ= 5197; ﺟﻬﺎﻥ جهنّمی که ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑ&#= 65198;ﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 62;س ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺻﺤ= ﺮﺍﻯ ﻤﺤﺸﺮ ﮐﻪ ﺟﺎﻳ&= #64405;ﺎﻩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍئ= 40; آﻧﻬﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ &#= 65261; ﺗﻮﻟﺪ ﺣﻴﻮﺍن= 740; اﺯ ﻳک ﺮَﺣِم ʌ= 52;ﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍنی اﺳﺖ. = 5261; ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻠﺘﻤ&#= 65204;ﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻌﺘﺮﺿﺎﻧﻪ &= #65251;ﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ جَه¡= 4;نّم ﺠﻬﺎﻥ ﺸﻮﻳﻢ. ﻭ= ﻟﻰ ﭘﺎﺳخ الهی همان اﺳﺖ ﮐﻪ ʌ= 51;ﺸﻴﺖ الهی هرﭼﻪ ﺑﺎ= ;ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ ﻋ= ﻠﺖ ﻣﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻧ&= #65268;ﺰ ﺑﻮﺍﻟﻬﻮسی ﻮ = 5193;ل ﺒﺨﻮﺍﻩ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍ= ﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻠت= 740; نیز کاﺭﮔﺮ ﻧ᥾= 8;ﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ= ﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮک آﻧﺎﻥ اﺳA= 174;. ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺪA= 197; ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟﻴA= 166;ﻯ اﻟﻬﻰﺯﻧﺪﻩ ﺯ= 5251;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﻧ&= #65170;ﺎل آخوندﻫﺎﻯ غی&= #1585;الهی ﻮ ﻣﺎ ﺩﻭﻥ مراتب الهیﻳ= 5228;نی هر رَبّ ﭼﻮﻥ ᤨ= 4;ﺎﻭ ﻭ ﺷﮑم گندﻩ ﻣA= 268;ﺒﺎﺷﺪ. ﻗَﺪَﺭﻯ ها ﺭʋ= 65; ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺎم ﻤﺬﻫبی ﻔA= 248;ﺴفی ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭل= 740; ﺒﻤﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺑﻨ&#= 65268;ﺮﻭ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ&= #65165;ﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﺘّﮑی ه= 87;تند. ﻭ ﺗﺴﻠﻴم اﻭﻟ= 5268;ﺎﻯ الهی ﻨمی ﺒﺎﺷ= ;ﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩ= ;ل ﺒﺨﻮﺍﻩ ﺍﻧﻬﺎ &= #65169;ﺎﺷﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﻣ&= #65268;ﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ = ﮐﺎﺭﻯ ﺠﺰ ﺷﺮک ﻨﮑﺮﺩ&#= 65257;ﺍﻧﺪ. ﺑﻔﺮﺽ ﻫم ﻘﺪﺭ&#= 65263; ﺮﺍ متّـکی ﺒﻌ= ;ﻘﺎﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺑﺪ&#= 65165;ﻧﻨﺪ ﻳﻌنی ﺤﺎل که ʌ= 03;ﺮﻧﻮﺷتی هست پس ﮔﻨﺎﻩ ʄ= 00;ﺎﺭﻯ ﻮﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ= 5263; الهی آﻧﻬﺎ ﻧ᥾= 8;ﺰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻥ= ﺤﺎل ﻤﺠﺎﺯﺍتی ﻨﺒA= 166;ﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ = الهی ﻨﻴﺰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺤﺎل ا&= #65211;ﻮﻟﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ ﻣﺸﻴ&= #65174; الهی ﺒﺎﻃل ﻤ᥾= 4; ﮔﺮﺩﺩ. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ ﺘA= 256;ﻬﺎ ﺍﻳﻥ آﺯﺍﺩﻯ ﺮ&#= 65165; ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ = ﺁﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ = الهی ﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ= ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺪﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺣتی اﮔﺮ ﺧﻴﺮA= 165;ﺕ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ اله®= 0; ﺪﺍﺭﺩ. ﻗﺪﺭﻳﻪ ﮔﺎﻫی &#= 65240;ﺪﺭﺕ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴ= ﺪﺍﻧﻨﺪ. (ﻳﻌنی اﮔﺮ ﺧﺪ= 5165; ﻣﻮﺍﻓق ﻨﺒﻮﺩ &#= 65187;تی ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺷﺖ ﮐ&#= 65258; ﺍﻧﺴﺎﻥ گناﻫ®= 0; ﺒﮑﻨﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻧﺴ&= #65166;ﻥ اﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺗﻨ= 5260;ﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ کاﺭﺗ= 5262;ﺍﻧﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = ﺠﺰ کنترل نفس و ﮐ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ. ﮐﺎﺭ= ﻯ کند ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ = 5256;ﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻴﺰﻯ ﺮ= ﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194;. (ﺍﻣّﺖ) ﻳﺎ ﻣﻠﺖ= ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌنی ﻤﺮﺩﻣA= 166;ﻥ ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ اﻋم = 575;ﺯ ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ ﻧﻴﺴ&= #65174; ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻭم کنندﮔﺎﻥ) ﺳﺎʌ= 47;ک اﻟﻬی ﻤﻴﺒﺎﺷA= 256;ﺪ. ﮐﻪ ﻋﺎﻣل ﺒﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺨﺪﺍ &= #65259;ﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺎل اﮔﺮ ﺳﺎﻟ= 705; ﻮ ﻳﺎ مُدّعی ᥽= 2;ﺴﻠﻤﺎنی عقیده ﻣﻨﺪ ﻗ᥷= 4;ﺭﻯ ﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی ﺨ= 5262;ﺩ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠ&= #1602; ﻮ قادر و ﺻﺎﺣʋ= 68; ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﺨﻮ&= #65193; ﺭﺍ ﺍﻧﭽﻨﺎﻥ که ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮ= 5165;ﻫﺪ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﺪ &#= 65169;ﺎﺯ ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﺟﺎﻫﻞ = ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻨﺘﺎﻳج &#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ اله®= 0; ﺒﺮﺗﺮ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﺗﺎ ﺷﻬ&= #65262;ﺩ ششم ﻗﺎﺋم ﺨﻮʋ= 65;ﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌنی ﻤﺠ&#= 65166;ﺯﺍﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﻬﺎ &= #65251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮﺍﺳﻄ&#= 65258; الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﻴﻥ ﻨﺪﺍﺷﺘﻥ ﻮﺍﺳ&#= 65220;ﻪ الهی گناه ﺍﺳ&= #65174;. ﺣﺸﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺩﺭ = ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﻭﺍقع ﺤﺸﺮ &#= 65261; ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩﻥ ﺒﺰ&= #65261;ﺭ ﻭﺗﺰﺭﻳق ﺮﻭح = 570;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻄﻔﻪ ﻣ= ﺎﺩﺭﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻳ&= #1705; ﻤﺴخ ﻘﻬﻘﺮﺍﺋ= 5264; ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ &= #65170;ﺠﻬﻨم ﺠﻬﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;. ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﮐﺎﺭﻯ ﺒﺠﺎئی = 5252;ﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻔﺴخ گیاʌ= 59;ﻰﻭﺣتی ﺮﺳخ ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻗ&#= 65260;ﻘﺮﺍﻯ عمیق ﺪﺭ ﺭﻭﺡ A= 251;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ اﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺯ ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯ &= #65170;ﻨﻮع فوق بشری ﺒﺮﻭ= ﻧﺪ ﺑﻌﻘﺒﻪﻫﺎﻯ گدشته و ﺤﻘﻴﺮ= ; ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻳﻥ = ﻤﺤﺸﻮﺭ ﺷﺪﻩﮔﺎﻥ ﺠﻬﻨ&#= 65252;ﻰ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ نها ﮐﻪ ﺧﺎﺹﻏA= 268;ﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫند @= 404;ﻔﺖ ﺑﺨﺪﺍﻯ اﻟﻠﻪ &#= 65239;ﺴم که ﺗﻮ ﺍﻯ ﺮﺏ ﺍ&= #65247;ﻨﻮه آﻳﻨﺪﻩ ﻣﻦ هستی ﻫﺮﮔﺰ ﺷʋ= 98;ﻙ ﻧمی کرﺩﻳﻢ. ﺯA= 267;ﺮﺍ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﺸﺮ = ﺩﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺟﺰ رَبّ ﺍﻟﻨʌ= 62;ﻉ ﺣﻴﻮﺍنی ﻤﺮﺑA= 262;ﻃﻪ ﺑﺎ ﺭﻭح ﻤﻮﺍﺟ&#= 65258; ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻟﺬﺍ = ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻل پس ﺍﺯ ﻣ= 5198;گ ﺒﻬﻤﺎﻥ رَبّ ʌ= 07;ﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣرَبّی ﺮﻭح= ;ی ﺨﻮﺩ ﻣﻠﺤق ﻤﻴ&#= 64405;ﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩ&= #65259;ﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ فوق بشری ﺍﻭﺭﺍ ﺑʌ= 28;ﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. = رَبّ ﺭﺣﻤﺎن ﺪﺭ نو= 93; فوق بشری ﻮ رَبّ ﻗ= ﺎﺋم ﻴﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺗ&= #65166; ﻗﺒل اﺯ ﺷﻬﻮﺩ &#= 65239;ﺎﺋﻢ ﮐﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭ&= #1581; ﺴﺎﻟک ﺮﺍ ﺑﻌﻬ&#= 65194;ﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ = رَبّ ﺍﻟﻔﺼل ﻔﺎﻃم= 40; ﻤﺎﺩﺭ ﻫﺴتی ﻨﻮع ﺒﺸA= 198;ﻯ رَبّ ﺟﺴم ﻮ ﺭʌ= 61;ﺍﻥ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ غ= 40;ر ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻌﻬ&= #65194;ﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺂﺧ= ﺮﻳﻥ ﻤﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﺟ&= #1604; ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮ&= #65193; ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﺍﻣﺎ ﺍ= ﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺍ&#= 65199; ﺻﺎﺋﺒﻪ ﻭ ﻣﺴﻴ&= #65188;ﻴﺎﻥ ﻮ مجوس ﺩﺭﺻﻒ A= 251;ﺸﺮﮐﺎﻥ ﺠﻬﻨمی ﻨﺎم ﻤA= 268;ﺒﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻥ ﺸﺎ&= #1740;ع ﺰﻣﺎﻥ ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ یا اضافه ای از راوی متعصّب در مسلمانی . ﻭﺍﻟ= ;ّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ مراتب ﺸﻬﻮﺩ ᥴ= 5;ﻟﻬﻰ پیامبران ﺧﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺍﻣﺎ = ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ اﺩﻳﺎﻥ ﺪﻳﮕﺮ &#= 65165;ﮔﺮ سالک الهی خو= 575;سته پیامبران آنها ﻨﺒﺎﺷﻨ᥷= 4; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥﺣتی اﮔﺮﺷﻴﻌﻪ ﺑﻮ= 5193;ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻣﺪع&#= 1740; ﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ گرﺩﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺟ= 5260;ﻨﻤﻰ و مشرک ﻫﺴﺘﻨ᥷= 4;. ﺯﻳﺮﺍ سالک الهی ﻨﺒ&= #65262;ﺩﻩﺍﻧﺪ. ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺮﺳمی = 575;ﺩﻳﺎﻥ هیچ اﺭﺯﺵ اله= ی لذت شهود ﻨﺪﺍ= ﺭند. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟ&#= 65268;ﺖ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻭ&#= 1581; ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166; ﺑﺎﺯ ﺻﺎﺋﺒﻪ ﮐ&= #65258; ﻧﺎم ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &#= 65194;ﻳﺎﻧﺖ ﻳﺤیی ﻤﻌﻤﺪﺍ= 06;ی و مذهبی زردش= 578;ی اﺳﺖ .ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ&= #1607; ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﺑ&= #65260;ﺎﻯ ﺸﻂ ﺍﻟﻌﺮﺏ ﺩﺭ&= #65191;ﺎک اﻳﺮﺍﻥ ﻮﻋﺮﺍ= 602; ﺰﻧﺪگی ﺪﻳنی ʋ= 94;ﺍﺭﻧﺪ ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮ&#= 65193; ﺭﺍ ﺩﺍﺧل آﺏ ﺍ&#= 65255;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ وتعمید چون مسیحیان ﺩﺭ ﻭ= ﺍقع ﻴک ﻄﺮﻳﻘﺖ ﺍﻧ&#= 65188;ﺮﺍفی زردشتب و ﻴﻬﻮ= ﺩﻯ که باز اصل زردشتی دارن= 83; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳ&= #65166;ﻥ ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻗﺒﻮ&= #1604; ﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ ﻣ&= #65204;ﻴﺤﻴﺎﻥ و زردشتیان ک= 607; ﺍﺯﺧﻮﺩ نمی ﺪA= 165;ﻧﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺣﺪّ &= #65255;ﺒﻮﺕ ﻳﺤی کامل زرد&= #1588;تی ﻤﺘﻮﻗﻒ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳ&#= 65188;یی چون ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ A= 169;نی اﺳﺮﺍﺋﻴﻠﻰ ﻭ &#= 65187;ﺘﻰ یحیی ﺗﻌﻤﻴﺪ ʄ= 00;ﻨﻨﺪﻩ ﻭﭘﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﻪ &= #65227;ﻴسی ﻤﺴﻴح ﺒﻮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ. ﻭلی ﺒﺎﺯ ﺩﺭﺍ= 5267;ﻥ حدیث ﺑﻤﻌنی ﺴ= ;ﻠﻮﮐﻰ (ﺻﺎﺋﺒﻪ) ﺗﻤﺎم = ﻤﺬﺍﻫبی هستند ﮐﻪ ﺧﻮ᥷= 3; ﺭﺍ (ﺻﺎﺋﺐ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ= ﮐﺎﺭ) ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. &= #65193;ﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻬ&#= 65166; ﺭﺍ ﻗﺒﻮل عبادی ﻨﺪﺍﺭﺩ= ;. ﻳﻌنی ﺘﻤﺎم ﻤﺬﺍﻫﺐ &#= 65165;ﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﺍﺳﻠﺎﻣ&#= 65264; ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻗ&= #65208;ﺮﻯ غیر ﺳﻠﻮکی ﺪᥴ= 5;ﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺻﺎﺋﺒ&= #65258; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﻴﺎ&= #65245; ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺤق هستند.ﻭﺣ= ;تی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑ= ﻬﺮ ﺯﺑﺎﻥ که ﺑﺎﺷ= 5194;ﺍﻫل ﺤﻖ و بهدین ﻣ᥾= 8;ﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍ&#= 65259;ل ﺤﻖ ﺗﻨﻬﺎ کام= 04;ان و ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ولایتهای ششگانه الهی عاﻣل ﺒﺎ ﺍﻭﻟA= 268;ﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ بمعرفی خداو= 06;د بهر طالب لقا= 740; الهی و شهودی &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ حتی ﺗﺤﺖ ﻋﻨ= 5262;ﺍﻧﻬﺎﻯ ﺮﺳمی اﺩﻳﺎﻥ نیز ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ A= 169;ﺎﺯ (ﻧﺼﺎﺭﺍ) ﻳﺎﻧﺼ= ﺮﺍﻧﻴﺎﻥ نصرت الهی یا= 601;ته ﻮﺗﺮﺳﺎﻳﺎﻥ متّقی و ظاهر عبادی ﺩﺭ ﻭﺍق= ;ع هماﻥ ﭙﻴﺮﻭﺍʌ= 53; غیر ﺳﺎﻟک ﻤﺴﻴحی = 07;ستند ﮐﻪ ﺣتی ﺒﺪﺳﺘ= 5262;ﺭ ﻋﻴﺴﻰ ﻣﺴﻴح ﻨ&#= 65268;ﺰﻋﻤل ﻨمی ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. &#= 65261;ﻣﺎﻧﻨﺪ (ﺍﻧﺼﺎﺭ) ﻣﺴﻠﻤ= ﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ ﺒﺎ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺪعی هرﺩʌ= 67;ﺎﻧﺖ ﻭ ﻣﺬﻫبی ﻮ ﺑﻬ&#= 65198; ﻧﺎﻣﻴﮑﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﭼﻪ ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﺯ= ﺭﺩﺷتی ﻮﻳﺎ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ&= #65251;ﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﮔﺮ سالک الهی ﻨﺒﺎﺷند= ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﻣﺎﻧ&#= 65256;ﺪ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﻣﺪﻳﻨ&#= 65258; ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮﺍﺳﻠﺎم هستند. ﻭلی ﺘﻨ= ;ﻬﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭ ﭘﺸﺘ&= #65268;ﺒﺎنی اﺯ ﻣﺤﻤﺪ وﻳﺎ &#= 65259;ﺮﺩﻳنی که ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﺎ= 601;ی ﻨﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; عاﻣل ﺒﺎ ﭘﻴﺎA= 251;ﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺮکام= 04; الهی در هرزمان تنها نصرت ده= 606;ده پیامبران و ﻧ&#= 65212;ﺮﺕ ﻭ ﻳﺎﺭﻯ از خد= 75;وند ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺍ= ﻧﺼﺎﺭ ﻭ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺑﻮﺩ&= #65253; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻤ&= #65248;ﺎ هم ﺒﺎﺷﺪﻫﻴچ = 75;ﺭﺯش شهودی و رضای &#= 1575;لهی ﻨﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ = ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺻُمّ ﻮ ﺑُﮑم = 7;ستند ﻭﻳﺎ ﺑﺂﻳﺎﺕ ا&#= 1604;هی ﻮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻣ&= #65166;ﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺴﻠﻮک ا= 5203;ﺖ ﻣﻠﺤق ﻨﮕﺮﺩﻧ= 5194; ﭼﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﻗﺸﺮ&= #65263; ﻤﺬﻫبی که ﺧﻴʋ= 66;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﺭﺳ&#= 65174; ﮐﺎﺭ ﻭﺻﺎﺋﺐ ﻫ&= #65204;ﺘﻨﺪ. ﻭ ﺧﻴﺎل ﻤﻴﮑﻨ&#= 65256;ﺪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺣﻤﺎﻳ&= #65174; ﻭﻧﺼﺮﺕ ﺩﺍﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﭼﻴﺰﻯ ﺠﺰ ﻣﺸﺮ&= #65241; ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ ﺩﺭ آ&= #1582;وند ﺍﺑلیس ﺷﻴﻄﺎʌ= 53; اﮐﺒﺮﻧﻴﺴﺘﻨA= 194;. ﻭ(مجوس) ﻳﺎ ﺯﺭ= 5193;ﺷﺘﻴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻈ ﻴﻮ&= #65255;ﺎنی ﻤﻐﻮس ﻭ مجوس ʋ= 53;ﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ مُغ که غیر ﺳﺎ= ﻟک قشری ﺪﺭ ﺩﻳﺎʌ= 55;ﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﺎﺯ &= #1580;َهَنّمی هستند ﺯﻳﺮﺍ ᥸= 3;ﺎﻟک الهی ﺨﻮﺍﺳﺘ᥽= 8; ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم پیامبر ان بهدینان واسرائیلیا = 6; معراج کرده خداوند = 5256;ﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺟﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ &= #65197;ﻭ ﻣُﻐﻬﺎ ﻭ آخو = 6;دﻫﺎ وملّاها ﻧﻤﻴ&= #65170;ﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪﺑﺎﻳﺪ ﺳ&#= 65166;ک الهی ﺒﺮﻭﺵ هر= ; پیامبر اولی العزم ﻣ&#= 65188;ﻤﺪ ﻭ زردشت و مسیح باﺷﻨﺪ ﮐ= ;ﻪ( به دین) بهبود کننده ژنتیک = 585;وحی و ﺯﺭﺩﺷتی اله= ;ی ﺼﺎﺩق باشند . ʌ= 62; ﺳﺎﻟک ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﺎ ﺣ= ﺪّ ﺍﮐثرﺑﺸﻬﻮﺩ A= 203;ﻮم ﻔﺎﻃمی یا مریم ویا شهو= 583; چهارم مرتضو= 40; ایلی ویا درمسیحیّت بشهود پنجم مصطفوی پدر ش= 575;هی مسیح ﻤﻴﺮﺳﻨ᥷= 4; و یبا با ولای&#= 1578; محمد بشهود ششم قائم جبر= 574;یل ﮐﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭال= 07;ی ﺒﺮﺍﻯ تعلیم دیگران خواهند بود و نه آخوند پرستی های مش= 585;کانه بوده باشند ﻭ &= #65239;ﺒل اﺯ ﻇﻬﻮﺭ وبعثت ﻋﻴسی ﻤ= ﺴﻴح ﺪﺭﺳﺮﺍﺳﺮ ﺯﻣ&#= 65166;ن ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺒ&#= 65256;ﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺍﺯ &= #65165;ﺑﺮﺍﻫﻴم ﻮ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺗﺎ ﻣ= ﺴﻴح همگی ﺒﺸﻬﻮﺩ ʃ= 80;ﻬﺎﺭم ﻨﻮﺭ رَبّ ﺍﻟʌ= 36;ﺼﻞ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ایل®= 0; یا إلی همچنا= 606; با پیرالهی م= 593;رفی شده خداوند بسالک ﻤﻴﺮﺳﻨ= ;ﺪ.و تولد مجدد ومعاد در فصل نوع بشری بهت= 585;ی متولد جهان شوند که با ولایت برترس= 04;وک الهی را ادام= 607; بدهند که عاقبت بشهود ششم قائم با ولایت محمد برسند . ﻭﺑﻌﺪ A= 165;ﺯﻋﻴﺴﻰ ﺍﻳﻥ ﺸﻬﻮﺩ قائم ﺭﺍﻫﻴچ ᥵= 0;نی اﺳﺮﺍﺋﻴلی ﺸʋ= 66;ﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ و &#= 1740;هودیان ومسیحیان و فراوان مذاه= 76; موجود کنونی در واقعیّت زردتی ندارن= 83; . ﺯﻳﺮﺍ اِسراœ= 9; ﻮﻣﻌﺮﺍج ﺮﻭحی آﻧﺎﻥ ﺪA= 197; ﺳﻠﻮک پس ﺍﺯ ﻣ= 5204;ﻴﺢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻭ ﺍﻳﻨ&= #1705; ﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻄﺮﻳ&= #65240;ﺖ ﺳﻠﻮکی ﻤﺤﻤﺪA= 263; ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮﮐ= 5264; ﻳکی اﺯ ﮐﺎﻣﻠA= 166;ﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺒﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮ= ﺩ ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸ&= #65260;ﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎﺋﻢ رَ= 76;ّ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ &#= 65198;ﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ) ﺩﺭ ﭘﺎﺳ= خ ﺒأﺩّﻋﺎﻯ آﻧʋ= 66;ﻥ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺷﺮک نم= 740; نموﺩﻳﻢ ﭼﺮﺍ A= 193;ﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ و معاž= 3; نوعی در تن ﻣﺴ= خ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ &= #65194;ﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ اﺩﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ &= #65169;ﺎﺷﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﻤﻴﺪﻫﺪ (ﺑﻨﺎ ﺑ= ﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎم ﺒﺎﻗﺮ ﺑ&#= 65256;ﻘل اﺯ ﻗﺮﺍﻥ) ﮐﻪ ﻣ= ﻠﺎﺣﻈﻪ ﺗﻌﺠﺐ ﺍﻣﻴﺰ ﺑ&= #64401;ﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧ&= #65166;ﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗ= ﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤ= ﻴﻥ اﻓﺘﺮﺍﻫﺎ ﻭ د= 585;وغ ها ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ= 5263; اﻧﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &#= 1576;اعث ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻫی ﻮ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی = 570;ﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. (ﺍﻋﻤ= ;ﺎل ﻘﺸﺮﻯ ﻮ ﺍﺩﻋﺎ = ﻫﺎﻯ کنونی ﺨﻮﺩ ﺭᥴ= 5; ﻣﻨﮑﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﻣﻮٴﻤﻥ ﻮ ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧند ﺩﺭA= 187;ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷﺮک می کرﺩﻧ᥷= 4;. ﻭلی اﻣﺮﻭﺯ ﺣﺎﺿﺮ &#= 65255;ﻴﺴﺘﻨﺪ ﻣﺸﺮک ﺒﻮﺩﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺭﺍ ﺗﺼﺪﻳق کنند . ﻫﻤﺎﻥ گ= 08;ﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺍی&#= 1607; ﻗﺮﺍﻧﻰ ﻭﻫﺮ ﮐ&= #65176;ﺎﺏ ﻣﻘﺪسی ﻭ نیز ʋ= 75;ﮑﺬﻳﺐ ﺁﻳﺎﺕ الهی ﺪʋ= 97;ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ = ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻟﺰﻭم سلوک الهی ﻣﻴﮑﺮﺩ᥽= 5;ﺪ ﻭ ﺍﻓﺘﺮﺍ ﻭ ﺍﺩ= ﻋﺎﻯ ﺒﺎﻃل ﻮ ﻧﺴﺒﺖ &= #65193;ﺍﺩﻧﻬﺎﻯ ﺒﺎﻃل ﺒﺨﻮﺩ ﻭ &= #65267;ﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴ&#= 65194;ﺍﺩﻧﺪ) ﺍﻣﺎم ﺒﺎﺯ ﺍﺩ&#= 65165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻟﺬﺍ &= #65197;ﺳﻮل ﺨﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ = ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻣّتی ﻮ ﻣ= 5228;ﺘﻘﺪﺍﻥ ﻤﺠﻮسی ﺪﺍﺭﺩ. &#= 65261; مجوس ﺍﻳﻥ اﻣ᥵= 4; ﻣﻦ ﮐﺴﺎنی هستند = ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻗَ= 5194;َﺭﻯ ﻮ ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﻮ= 5183;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻧﻬﺎ = ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴﺖ = ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻫم که ﺑ= 5166;ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﻴﺖ ﻳ&= #65166; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻗﺪ&= #65197;ﺕ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ = ﺍﻧﺎﻥ اﺳﺖ. ( ﺍﺯﺍﺩ ﺩﺭ= ;ﻫﺮ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ&= #65251;ﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﻏم اﺩﻋﺎﻯ ﻨ= 5166; ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻣﺸ= ﻴﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮ= ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻗﺪﺭ&= #65173; ﺗﻮﺍﻥ اﺟﺮﺍﻯ هر ﮐﺎﺭ ﻭ ﺍﺯﺍ&#= 65193;ﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺟﺎ= 5199;ﻩ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﺧ&#= 65194;ﺍ ﺑﭙﺴﻨﺪﻧﺪ. ﻫﺮ = ﺍﻣّتی ﻴﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ هر ﺩﻳﺎﻧﺘﻰ ﻭ &#= 65169;ﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ سال= 05;ان الهی ﺑﻬﺮ ﺩﻳʌ= 53; ﻮﻃﺮﻳﻘتی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﮔ= 5198; ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺗ&= #65204;ﻠﻴم ﭙﻴﺮالهی ﻮ ﺩʌ= 03;ﺘﻮﺭﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪﺧﻮ&#= 65193; ﺳﺮ ﻭ ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ= ﻣﺘﻤﺮﺩ ﺑﺮﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ &= #65252;ﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ= 5263; ﻘﺒﻠﻰ ﻭﺍﺭﺍﺩ&#= 65257;ﻫﺎﻯ الهی ﺒﺮﺍﻯ ا᥽= 5;ﻬﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺧﻮ= ﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ ﻭﻣﺨ&= #65176;ﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ = ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ که ﺑﺨﻮ= 5165;ﻫﻨﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣ= ﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ ﺍ&#= 65251;ﺮ ﭘﻴﺮالهی ﺨﻮ᥷= 3; ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎ&#= 65267;ﺪ. مجوس ﻫﺮ ﺍﻣّ᥵= 4; درﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰﻣA= 268;ﺘﻮﺍﻧﺪ مجوس ﺑﺎ مُغ هاﻯ ﺪﻳﺎﻧﺘﻬA= 166;ﻯ ﻴﻬﻮﺩﻯ ﻴﺎﻣﺴ&#= 65268;حی و غیره ﺒﻮﺩﻩ ʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣ&#= 65166;ﻧﻨﺪ آخوندﻫﺎ ﺩﺭﻫ= ;ﺮ ﺩﻳنی ﺒﺎﺷﺪ ﮐ= 5258; ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮک ال= 07;ی ﻨﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﺗﺴﻠ&= #65268;ﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﻨﺸﺪﻩ ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺭ&#= 65261;ﺣﺎنی ﻮالهی ﻤﻴﺪﺍ᥽= 5;ﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻇﻬﺎﺭ = ﻧﻈﺮ ﺍﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﺣق ﺪﻳﺎﻧﺖ &= #65191;ﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴ&= #64405;ﻮﻳﻨﺪ. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ= ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰ&= #65255;ﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻨﺼﺮﻑ &= #65251;ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺣﺪﻳث ﺻﺮﻳﺤﺎ &#= 65261; ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﻭ ﻣ&= #65256;ﺤﺼﺮﺍ ﺣﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ = به آخوندﻫﺎﻯ هم&= #1607; ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻮ ﻣﺬﺍ&= #65259;ﺐ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ &= #1587;لوک الهی ﻨﺪﺍﺭﻧ᥷= 4; ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺮ&#= 1705; ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﮑ= ﺬﻳﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ &#= 65192;ﺪﺍ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘ&= #65268;ﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺨﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻳﮕﺮ&= #65165;ﻥ ﺠﺎﻫل ﻮﻋﺎﻣﻰ &#= 65193;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺒﻤﻴل &#= 65192;ﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. پس ﺗ&#= 65252;ﺎم آخوندﻫﺎ ﻭﭘﺪ= ;ﺭﺍﻥ آخوندﻫﺎ ﻭﺣت= ی ﺘﻤﺎم ﺳﺎﻟﮑﺎ= 5253; همه ﻃﺮﻳﻘﺘﻬʋ= 66;ﻯ ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺣتی ا@= 404;ﺮ ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ &= #65251;ﺤﻤﺪ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺍﮔﺮ &= #65251;ﻄیع اﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳﺘﻮ= 5197;ﺍﺕ ﺳﻠﻮکی ﭙﻴﺮ ﺧ= 5262;ﺩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭ&#= 65263; ﺠﺰ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳت&#= 1740; ﻮآخوند ﭘﺮﺳت= ی ﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ = ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﺴﻠﻮک الهی ﻮ ʋ= 65;ﻭﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65262;ﺭﻫﺎﻯ ﭽﺸم ﻮ ﺳﺘﻤﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷ&#= 65194;.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1743 - ﺩﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳ@= 405;ﺮﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ198 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﺷﺨصی ﺒﺎﻣﺎﻡ </s= pan>ﻤﻴﮕﻮ= 5267;ﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩ&= #65197; ﻗﺮﺍﻥ ﻤﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ ﺍﻥّ اﻟﻠﻪ ﻳﺄ= ﻣﺮ ﺑﺎﻟﻌﺪل ﻮ ﺍﻟ&#= 65166;ﺣﺴﺎﻥ ﻮ ﺬﻯ اﻟﻘﺮﺑﻰ&#= 65261; ﻳﻨﻬی عن اﻟﻔʋ= 88;ﺸاء ﻮ ﺍﻟﻤﻨﮑﺮ ﻭ ﺍ= ﻟﺒﻐی ﻴﻌﻈﮑم ﻠﻌﻠّ@= 401;م ﺗﺬﮐّﺮﻭﻥ ﺨﺪ= ;ﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﻌﺪل &#= 65262;ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. (ﻳﻌنی &= #65170;سلوک الهی ﺪﺭ ﺗﻌﺪʌ= 67;ل نَفس ﺍﻣﺎﺭﻩ ʌ= 61;ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻮﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮ ﺑﻬ&= #65170;ﻮﺩﻯ ﻮ ﻧﻴک ﻜﺮﺩﻥ آ&#= 65253;) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻤک ﻮ = ﺩﻫﺶ ﺑﺬﻯ ﺍﻟﻘﺮﺑﻰ (= ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎ&#= 65253; ﻮ ﺍﻗﺮﺑﺎ ﻭ ﻣﻨ= ﺴﻮﺑﻴﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻤ&= #1705; ﺒﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ&#= 65187;ﺎﻝ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺴﻮﻯ ﺨ&= #65194;ﺍ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﺮﺍﺟ&= #65228;ﻪ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺍﻃ&= #65166;ﻋﺖ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ا&#= 65247;ﻬﻰ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘﺮﺏ الهی گر= ;ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋ&= #1605; ﺮﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴل روح القدس ﻮﻋﺮﺵ ر= ;َبّ ﺭﺣﻤﺎن ﺮﺳﻴﺪ= 5257;ﺍﻧﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺘﻮﺭ = ﻧﻬی اﺯﻫﺮ ﻓﺤﺸاء A= 252;ﻴﺪﻫﺪ ( ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ غیر &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻮٴثرʋ= 93;ﺭ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮک ﻮ ﺗ&= #65200;ﮐﻴﻪ نَفس ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺴﻮﻯ ﺨﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﻔﺤ&= #65208;اء ﺍﺳﺖ. ﺣتی اﮔﺮ= 5227;ﺒﺎﺩﺕ ﺷﺮک آﻣﻴﺰ آخ = 8;ندﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎمی ﻤ&#= 65196;ﺍﻫﺐ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎمی ا= 5193;ﻳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ عملا ﺑسلوک الهی ﻨﻤﻴﭙﺮ᥷= 3;ﺍﺯﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺴﺎ&= #65193; ﺍﺧﻠﺎقی ﻮ ﻣﻔ= 5166;ﺳﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﺭA= 261;حی ﺪﻳﮕﺮ ﺁﻧﻬﺎ) ﻭ= ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘ&#= 65262;ﺭ ﺩﻭﺭﻯ اﺯﻫﺮ ﻣ&#= 65256;ﮑﺮ ( ﻭﻫﺮ ﺯﺷﺘی ﻮ ﻭ= ;ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﻮﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻳﺎﺕ &= #65165;ﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ = ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬA= 264; ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ الهی ا᥸= 3;ﺖ) ﻭ ﻫﺮ ﻋﻤل ﺒﻐﻰ = (ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﺑﻐاء &#= 65165;ﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ &= #65165;ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺎ&= #1576;ع ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮʋ= 93; ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻴﻬ&#= 65166; ﻫﻤﮕﻰ (ﺑﻐﻰ) ﻭ ᤦ= 0;ﻮﻥ هرﻧﻮع ﻔﺴﺎﺩ A= 251;ﻴﺒﺎﺷﺪ) ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻤ&#= 65166; ﺭﺍ ﻭﻋﻆ ﻭﻧﺼﻴ&= #65188;ﺖ ﻭﺍﻧﺪﺭﺯ ﻣﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺘﺬ&= #64400;ﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ ( ﺷﺎﻳﺪ= ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﻨﺪگی ﻮﺳﻠﻮA= 241; ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎﺩ ﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی= ; ﺨﻮﺩ ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧ&#= 65262;ﻳﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ) ﺮﺍﻭﻯ ﺒﺎﻣﺎم &#= 65212;ﺎﺩق ﻤﻴﺎﻓﺰﺍﻳﺪ ﻭ&#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎ&#= 65267;ﺪ ﺃﻣﺮ ﺭﺑّﻯ ﺃﻥ= ;لا ﺗﻌﺒﺪﻭﺍ ﺍﻟّ= 5166; ﺍﻳّﺎﻩ ﻭﺧﺪﺍ= ;ی ﺪﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ &= #64400;ﻪ ﺟﺰ ﺍﻭ ﮐسی ﺮﺍ&#= 65227;ﺒﺎﺩﺕ ﻧﮑﻨﻴﺪ. ( ﺟﺰ ﻭ᥸= 3;ﺎﺋﻄ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ &= #65251;ﻘﺎمی ﺮﺑّﺎنی ﻮ اله= ;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻭﺳﻴ= ﻠﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺪﺍﻭ&#= 65255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّ&#= 65166; ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠق ک= 607; روشن اﺳﺖ ﺧﺪᥴ= 5;ﻯ ﺮﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﺮﺣ&#= 65252;ﺎﻥ ﻮ رَبّ ﺍﻟﻨﻮʌ= 25; ﺑﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴﻞ ﻗﺎﺑ&#= 1604; ﺪﻳﺪﻥ ﻮ ﻓﻬﻤﻴ&= #65194;ﻥ ﻮ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻴﺴ&= #65176;ﻨﺪ) ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﭙ= 5166;ﺳخ ﻤﻴﺪﻫﺪ: ﻨﻌم ᥼= 8;ﻴس ﻠﻪ فی عبادة ﺃ= ;ﻣﺮ ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻌﺪل = 5262; ﺍﻟﺎﺣﺴﺎﻥ ﻓﺎ&#= 65247;ﺪﻋاء ﻤﻥ اﻟﻠﻪ ﻋﺎﻡ &= #65261;ﺍﻟﻬﺪﻯ ﺨﺎﺹ ﻣثل ﻘﻮﻟ= 5258; ﻳﻬﺪﻯ ﻤﻥ ﻴﺸا&#= 1569; الی ﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴA= 176;ﻘﻴﻢ ﻭﻟم ﻴﻘل ﻮ ﻳﻬ&#= 65194;ﻯ جَمیع ﻤﻥ ﺪﻋᥴ= 6;ﻩ ﺍلی ﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴ= 5176;ﻘﻴم ﺁﺭﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ᥷= 4; ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻨﺪﮔﺎنی ﺠﺰ = 5227;ﺪل ﻮ ﺍﺣﺴﺎﻥ ﺪﺳﺘ&= #65262;ﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻴﺮ = ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻨﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺍ= ﻣﺎ ﺩﻋﺎ ( ﻭ ﺩﻋﻮﺕ ᥾= 1;ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ا&= #65267;ﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ اﻳﻥ ا&#= 65261;ﻟﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ)= ﻳک ﺪﻋﻮﺕ ﻋﺎم ﺒﺮ&#= 65165;ﻯ همگاﻥ اﺳﺖ. ( ﻭ= 5259;ﺮﭼﻪ ﻧﻴﻜﻮ ﻟﺎﺯم ﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑهم= 07; ﻣﻴﺪﻫﺪ) ﻭﻟﻰ (ﻫﺪﺍ) ﺍﻣﺮ= ;و دستور ﺧﺎصی ا&= #65203;ﺖ ( ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘ= ;لی ﺠﺴﺘﻥ ﻮﮐﺸش ه= 575;ﻯ الهی ﻴﺎﻓﺘﻦ ʌ= 61; ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﺪﺭ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺑﻌﻨﻮﺍ᥽= 3; ﺘﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳ&= #1604; عباﺩﻯ ﺧﺎﺹ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣت&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ غیر A= 235;ﻌّﺎل ﻮﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣل ﻨ&#= 65268;ﺰ ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫی &#= 65192;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪ&= #65259;ﻨﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺴ= ﻄح ﻮ ﻣﻘﺎم ﺠﺪﻳﺪ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʌ= 52;ﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣ= تی همین ﺼﻮﺭﺕ ﺷʌ= 60;ﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭﻓﺮ&#= 65165;ﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺷﺨﺼ= ﺎ ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺗﺮک ﺼ&#= 65248;ﺎﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ) ﺍﻣ&= #65166;ﻡ ﺻﺎﺩق ﺪﺭ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﺨﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﻤثال کلام الهی اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ه&#= 1585;کس ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺸﻴﺖ ﮐ= ﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺼ&= #65198;ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﻤﻴﺒ= 5198;ﺩ ( ﻭهرکس ﮐﻪ ﺷﺎ= 5267;ﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺟﺬﺏ سل= 608;ک الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ ﻭﻓﻬم لاﺯم ﻮ A= 175;ﻮﺍﻥ اﻋﻤﺎل عباﺩﻯ= ; ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺑﺼﺮ= ﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘﻴم ﺭﺍﻩ &#= 65197;ﺍﺳﺖ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﺪ&#= 65197; ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪ&#= 65263;) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮕ&= #65236;ﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺮﺍ = ﮐﻪ ﺑﺼﺮﺍﻃ ﻤﺴﺘﻘ&#= 65268;م ﺪﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍ&= #65203;ﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨ&#= 65194; ( ﻧﻪ ﻓﻘﻄ همه ﻣ&= #65204;ﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻮ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻮ ﮐﺸﺸﻬʋ= 66;ﻯ ﺮﻭﺍنی لاﺯم ᥾= 2; ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﻓﻬم ﻨﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﺣتی ﺨﻴ= 604;ی اﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻨ&#= 65268;ﺰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻧ&= #65252;ﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﮐﻪ ﺟﺰ جَهَنّ= ;م آﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨ= 5194; ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻳﻮ&#= 65253; اﺩﻳﺎﻥ ﻘﺒﻠﻰ &#= 65193;ﺭ جَهَنّم ﺠﻬﺎ&= #65253; ﺪﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ&#= 65263; ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 256;ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻋﺪﻝ) ﺗﻨ᥾= 0;ﺎ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺩﺭ ﺩﺍ&= #65261;ﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐسی هم ﺤق هیچ ﭽﮕ᥾= 2;ﻧﻪ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺮﺍ ﻧﺪ&= #65165;ﺭﺩ. ﻭ ﺟﺰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ = الهی ﺪﺍﻭﺭ ﻭ ﻗﺎضی &#= 65256;ﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﺪل ﻮﺗ&#= 65228;ﺪیل ﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﻤﻮﺩ&= #65253; ﺮﻭح ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭ= ﻭﺍﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑ&#= 65166;ﻥ الهی آﻧﺮﺍ ﺍ᥽= 5;ﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﺣﺴ&= #65166;ﻥ ﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ ﻮ &= #65169;ﺎﺯ ﺗﺤﺴﻴﻥ ﻮﺑﻬﺒ&#= 65262;ﺩ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺗﺰﮐ&= #65268;ﻪ نَفس ﻭﺗﺤﻠﻴ᥽= 8; ﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺗﺬﮐ= ّﺮ) ﺑﻴﺎﺩ ﺍﻭﺭﺩﻥ &= #65262;ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻥ ﭼﻪ ﻋﻬﺪ ﺍ= ﻟﺴﺖ الهی ﺨﻮﺩ ﻭ ﻳA= 166; ﺑﻴﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺑﻮ&= #65193;ﻥ ﺩﺭ ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﺯ &= #65261;ﺍﺳﻄﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴʋ= 70;ﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﺭﺍﻩ ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ &= #65195;ﮐﺮالهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ = ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻳﺎﺩ ﻭ ﺣﻀﻮ= ﺭ ﺫﻫنی ﺼﻮﺭﺕ ﺷ= 5260;ﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳ&= #65166;ﻫﺮﻳک اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #65191;ﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺍ= ;ﻳﻥ عباﺩﺕ ﻭ ﺗﺬﮐA= 198; ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴ&#= 65194;ﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮﻙ ﺍﺣ= 5176;ﻤﺎلی ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻄﺎ= ﻟﺐ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺎﺭﻯ &= #65184;ﺰ ﺩفع ﺸﺮﻙ ﻫﻨﮕ= 5166;م ﺘﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺍ&= #65203;ﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. که ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻤ= 5166;ﺯﻫﺎ ﺟﺰ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮ&= #65187;ﻴﺪﻯ ﻮﺩفع ﺸﺮک ﻨﻴA= 204;ﺘﻨﺪ. (ﺩﻋاء ) ﺩﻋﻮﺕ ﻭ= ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; هدﺍﻳﺖ ﻫﻤﻪ ﻫ= 5204;ﺖ. ﻭلی ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴ= 5166;ﻥ ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﻮ&= #65193; ﻭﺑﻔﻬﻤد ﺗﺎ ﺑ&#= 65208;ﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ. (ﻋﺎﻡ) ﻋ᥾= 2;ﺍم ﻤﺮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ &= #65261;ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺧﺎ&#= 65209; ﺍﻟﺨﻮﺍﺹ کاﻣA= 248;ﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﻫʋ= 98; ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﻫﺪﺍ= ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ&#= 65263; ﻭﻫﺮ ﺳﻤﺒﻮل ﺒ&#= 65208;ﻬﻮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ &= #65259;ﺪﺍﻯ الهی ﺪﺭ رَبّ = ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺠﺒﺮﺋﻴ&#= 1604; ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣ= ﺮﺑﻴﺎﻥ ﺴﻠﻮکی ﭽﻮﻥ ﻘ= 5166;ﺋم ﻨﻮﻋﺒﺸﺮیﻭﻗA= 166;ﺋم آل ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺍﻭ&#= 65247;ﻴﺎﻯ الهی ﻤﺤﻤﺪ ﻣʌ= 68;ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺻﺮﺍﻃ ﻴﺎ ﺭﺍﻩ = ﻭ ﺳﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ ﻫﻤﺎ= ﻥ ﺮﺍﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﻳ&= #65174; ﻓﺮﻧگی اﺳﺖ ﮐA= 258; ﺍﺳﺘﺮﺍﻳﺖ ﻭ ﻣ&= #65204;ﺘﻘﻴم ﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺨﺼ= ﻮﺹ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻩﻗ&= #65166;ﺋم ﺮﺳﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﭙ&= #65268;ﺮﻭﻯ ﺴﻠﻮکی ﺒﺎ ﺍﻭ= 5247;ﻴﺎﻯ الهی ﻤﺤﻤﺪﻯ ʌ= 00;ﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ا&#= 65199; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اله®= 0; ﺒﺎﺯﮔﺸته ﺑﺨﻠق هستند ﮐ= ;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻄﺎﻟﺐ ﻭ &= #65251;ﺴﺘﻌﺪ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻌﺮفی = 5252;ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ ﺑﻮﻯ ﻤﺮﺍﺟ&= #65228;ﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌرفی ﻨﮑﺮﺩʌ= 57; ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺎﺩق &#= 65256;ﺒﻮﺩﻥ اﻣﺮﻭﺯ ﻭﻳﺎ ﺍ&#= 65187;ﺘﻤال ﺮﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﭙﻴ&= #65198; ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪ&= #65257; ﺍﺳﺖ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194;ﺍﺯﭘﻴﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧسته است .<o:p></o:p> حدیث 1744 - A= 193;ﺭﺣﺪﻳثی ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ (ﺝ۵ﺹ198 ﺑﺤﺎﺭ) = ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺭ&#= 65203;ﻮل ﺨﺪﺍ ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ = ﮔﻔﺘﻪ الهی ﻤﻴﮕﻮﻳ᥷= 4;: عباﺩ ﮐﻠّﮑم = 5216;ﺎﻟﺎل الا ﻣﻥ هیدیته ﻭ ﮐﻠّ= ﮑم ﻔﻘﻴﺮ ﺍﻟّﺎ ﻣ&#= 65253; ﺃﻏﻨﻴﺘﻪ ﻭ ﮐﻠ&= #1617;ﮑﻢ ﻣُﺬﻧﺐ ﺍﻟّﺎ = 5251;َﻥ عصمته ای بندگان من ﻫʌ= 52;گی ﺸﻤﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻫ&= #65204;ﺘید ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻥ ﺸﻤ= ﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨ&= #65250;. ﻭﻫﻤگی ﺸﻤﺎ ﻓ= 5240;ﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻫ&= #65204;ﺘﻴﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮑﻪ ﻣﻥ = ﺸﻤﺎ ﺭﺍ غنیّ ﻭ ثر᥾= 1;تی ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ= ﻫﻤﮕﻰ ﺷﻤﺎ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎ&= #65197; ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻣﮕﺮ ﺍ&= #65255;ﮑﻪ ﻣﻥ کسی ﺮﺍ ﻣﻌ= 5212;ﻮم و مصون ﻨﻤﺎﻳ᥽= 0;. ﺍﻳﻥ حدیث ﻗُﺪﺳﻰ ᥶= 3;ﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐ&= #65258; ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺨﺪﺍ = ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨ&= #65260;ﺎﻳک ﺒﺤث ﻓﻠﺴفی ﻨA= 268;ﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﻳک ﻤﻨﻈ&#= 65262;ﺭﺳﻠﻮکی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻤﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻌﺒﺎﺩ &= #65267;ﺎ ﻋﺎﺑﺪﺍﻥ ﻮ ﻣﻨ&= #65224;ﻮﺭ موبدان وﻫﺮ ﻧ= ﻤﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﻨﻴﺴ&#= 65174;. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑ&= #65198;ﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ با ولایتهای ششگانه نوع بشری اﻟﻬﻰ ﺑᥴ= 6; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤگی گمرﺍﻩ ﻫﺴﺘﻨʋ= 94; ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ آنا = 6; را ﻫﺪﺍﻳﺖ و هدا و شهود بد&#= 1607;د و ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘل= 740; و کشش عاطفی ﺒ&= #65194;ﻫﺪ ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ &= #65207;ﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ = ﻫﺪﺍﻯ ﻨﺨﺴﺘﻴﻥ ﺮﺍ ﺑ&= #65204;ﺎﻟک تازه هر ولایتی ﺒﺪﻫﺪ= ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻬﺪ&= #65165;ﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ هفت ﮔﺎﻧﻪ اله= ;ی ﺒﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬ= ﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺸﻬﻮ&#= 65193; ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎ&#= 65173; ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻨ&= #65262;ﻋﺒﺸﺮﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺷ&= #65260;ﻮﺩ ﻫﻔتم عرﺵ ﺭﺣʌ= 52;ﺎن ﺑﺮﺍﻯ کاملان ولایت محمدی = 5170;ﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧ= 5258; ﺑﺨلق ﺪﺭ ﮐﺎﻣ= 5248;ﺎﻥ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﻭ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ ﻫﺪﺍ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎ&#= 65253; ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﻤ&#= 65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻤﻘﺪﻣﺎت= ;ی ﺮﺍ ﺑﻬﻤﮕﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺪﻫﺪ ﻭلی اکثرﺍ ﺍﺯ= ; ﺍﻥ ﺒﻬﺮﻩ ﮐﻤﺘﺮ ﺳ&= #65248;ﻮک الهی ﻤﻴﻴﺎﺑ᥽= 6;ﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩﺍ&#= 65251;ﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﻤ&= #1711;ی ﺸﻤﺎ ﻓﻘﻴﺮ ﻭ ﻧ= ﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﮑﻤک الهی ﺒ᥷= 8;ﺍﻯ توفیق در سلو= 705; الهی ﻬﺴﺘﻴﺪ ʄ= 00;ﻪ ﺣتی غیر ﺳﺎﻟᤨ= 1;ﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ ﺰﻧﺪگی = 5252;ﻌﻤﻮلی ﻮ ﺗﻔﮑﺮﻋﻘلی = 5192;ﻮﺩ ﻭﺳﻠﺎﻣتی ﺠﺴ= 05;ی ﺨﻮﻳﺶ ﻧﻴﺎﺯﻣ&#= 65256;ﺪ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ اله®= 0; هستند ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5211;ﺎﺩﻕ ﻏﻨﺎﻯ عقلی ﺒʋ= 98;ﺗﺮ ﻭ ﻏﻨﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩ&= #65263; ﻮﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﻋ&#= 65248;م ﻠﺪنی ﻤﻴﻨﻤﺎA= 267;ﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65170;ﻬﺸﺘﻬﺎﻯ گوﻧﺎﮔﻮﻥ ﺮﻭ= 81;ی ﻮ ﺟﺒﺮﻭتی ﻮ ﺭ&#= 65183;ﻌﺘﻬﺎﻯ ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ پس &#= 65165;ﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #1604; ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ &= #64400;ﻪ ﻫﻤگی ﺸﻤﺎ (ﻣُ= 5196;ﻧِﺐ) ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻳ&= #65194; ﻣﮕﺮ ﻣﻥ ﺨﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﻌﺼﻮ&= #1605; ﻮ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ= ﻣﻌﺎﻑ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠ&= #65262;ک ﺒﻨﻤﺎﻳﻢ. ﭼﻪ ﮔ= ﻨﺎﻫﺎﻥ سالکان ﻘﺒل ا&= #65199; ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﮕ&= #65166;ﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ&= #65165;ﺳﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺮﻭ&= #65165;نی ﻮ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ &= #65198;ﻭحی ﻮ ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ عقلی ﻭﭼﻪ ﮔﻨʋ= 66;ﻫﺎﻥ ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮ&= #1705; که بی اﺧﺘﻴﺎ᥷= 7; ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ &= #65261;ﻏﻔﻠﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ= لی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺎﻫ&#= 1740; ﻤﺎنع گناﻫﻰ ᥽= 1;ﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭ&#= 65193; ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺴﺎک ﻮ &= #65251;ﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻣﻴل ﻮ ﮐﺸ&= #65206; ﺑﮕﻨﺎﻩ ﭘﻴﺪﺍ کند . ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻣ&= #65268;لی ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻧﮕ&= #65196;ﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺳﺖ = ﺑﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﻳﻄ &= #65252;ﺤﻴﻄی ﻮ ﺷﺮﺍﻳﻄ ﻔﮑﺮ&= #65263; ﻮ ﺭﻭﺍنی ﺴﺎﻟ= 705; ﺮﺍﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻄ&#= 65198; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ &= #64404;ﻨﺎﻩ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﮕﻴﺮ= 5193; ﻭ ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍ= ﻩ میل گناه ﺭﻫﺎ= ﺷﻮﺩ ﻭلی ﺘﻨﻬﺎ ﺍﻳ= 5253; کاﻣﻠﺎﻥ الهی= هستند ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻮم اﺯ &#= 64404;ﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻧﻪ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺯ = ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﺨﻠﺎﻑ ﺍﺯﺍﺩﻯ اﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺳﺖ. &#= 65169;ﻠﮑﻪ ﻣﺼﻮﻥ اﺯﻣﺠﺎ= 5199;ﺍﺕمیباشند. ﮐﻪ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻫﻤ&= #65268;ﺸﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻭﻇ&= #65268;ﻔﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻗ= ﺒﻠﺎ ﺍﻧﺠﺎم ﺪﺍﺩﻩ= 5165;ﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻌﺼ&= #65262;م اﺯ ﻫﺮ ﮔُﺮم و جرم اﺯ ﻣﺠﺎﺯʋ= 65;ت هستند ﺣﺘی اﮔ= ﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺠﺎم &#= 65170;ﮕﻴﺮﺩ. ﻣﻌﺼﻮم ﺪﺳﺖ ﺑ&#= 65204;ﺘﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ &= #65261; ﻋﻘلی ﭙﻴﭽﻴﺪA= 257; ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ= ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﮐ= ﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﻤﻌﺼﻮم ا= ;ﺯ ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻭ ﮔﻨﺎ&= #65257; ﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻥ ﺁﺯ&#= 65165;ﺩﻯ عمل ﻮ عقل نیر&= #1608;مند الهی خود در ﺗ&= #65236;ﮑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.<o:p></o:p> حدی&= #1579; 1745د- ﺩﺭﺣﺪﻳثی ا= ﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ(ﺝ۵ﺹ19= 8 ﺑﺤﺎﺭ) ﮐﻪ ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ &= #65192;ﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= b>وﻧﻮﺍ ﺩﻋﺎة اﻟﻨﺎس ﺑﺄﻋﻤA= 166;ﻟﮑﻢ ﻭﻟﺎ ﺗﮑﻮﻧﻮﺍ &= #65193;ﻋﺎة ﺑﺄﻟﺴﻨﺘﮑﻢ ﻓ&#= 65166;ﻥّ اﻟﺄﻣﺮ ﻟﻴس ﻳ= 5196;ﻫﺐ ﺍﻟﻴﻪ ﺍﻟﻨﺎس &#= 65165;ﻧّﻪ ﻣﻥ اﺧﺬ ﻣﻴثاA= 239;ﻪ ﺃﻧّﻪ ﻣﻨّﺎ ﻓ= 5248;ﻴس ﺑﺨﺎﺭج ﻤﻨّﺎ = 5261;ﻟﻮ ﺿﺮﺑﻨﺎ ﺧﻴﺸﻮ&#= 65251;ﻪ ﺑﺎﻟﺴﻴﻒ ﻭﻣﻥ &= #65248;م ﻴﮑﻥ ﻤﻨّﺎ ثم= 17; ﺤﺒّﻮﻧﺎ ﻟﻪ ﺍﻟﺪﻧﻴﺎ ﻟ&= #1605; ﻴﺤﺒّﻨﺎ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺍﻋﻤﺎل الهی ﺨﻮﺩ ﺩﻋʌ= 62;ﺕ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ&#= 65165;ﻥ ﺒﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ&= #65207;ﻴﺪ.ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﺩﻋﺎﻯ = ﺯﺑﺎنی ﻮ(ﺑﺤث ﻭ ﺍﺳﺘﺪ&= #65247;ﺎﻝ). ﺍﻣﺮ الهی ﭽﻨʋ= 66;ﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ&= #1605; ﻘﺮﻳﺶ ﺧﻴﺎل ﻤ&#= 65268;ﮑﻨﻨﺪ.ﻣﮕﺮ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﭘﻴ&#= 65252;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ = ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ = ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ ﺍ= ﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺎ ﺧﺎ&= #65197;ج ﻨمی گرﺩﺩ ﺣتی اﮔﺮ ﺩﻣﺎغ اﻭA= 197;ﺍ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮﻗط= 593; کنیم .ﻭﻫﺮﮐسی اﺯﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﺎ&#= 65207;ﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺭ&= #65165; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻣ&= #65166; ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.ﻭﻋﻠﺎﻗ&#= 65258;ﻫﺎﻯ ﺪﻧﻴﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧ&#= 65194; (ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﺤ= ﺒﺖ پیر وﺍﻣﺎﻣﺎ᥽= 3; ﻮﺗﻌﻬﺪ ﺑآنا. ﺷﻴﻌﻪ ﺷ= 5194;ﻥ ﻮ ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗ= ﺸﻴﻊ ﺩﺭ ﺍﻣﺪﻥ ﻨﻴﺴ&= #65174;. ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﺸﻴﻌﻴ&= #65166;ﻥ ﺪﻫﻬﺎ ﻓﺮﺿﻴﻪ &= #65261; ﺻﺪﻫﺎ ﺭﻫﺒﺮ آ&#= 1582;وندﻫﺎی ﻣﻨﮑﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕ&#= 65198; ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ = ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﺮ سلوک الهی اﺳﺖ ﻭﺗ᥸= 8;یّع ﻤﺬﻫﺒﻰ ﺑﺪﺭﺳ&#= 1578;ی هماﻥ ﺩﺍﺷﺘﻥ A= 208;ﻌﺎع اﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ= 5263; پنج تن ﻮﻟﺎﻳ᥵= 4; محمد ﻭﻣﺤﺒﺖ ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ تنه= 5; ﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳّﻞ &#= 65203;ﺎﻟک ﻮ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﺸﻬ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺗﺮ الهی ﺘʋ= 66; ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.ﻫﻤگ= 740; ﺒﺎﻳﺪ ﻣﺒلّغ A= 198;ﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ سلوک الهی ﺒﺎﺷﻨﺪ. A= 261;لی نه ﺑﺮﺍﻯ ﺘﺸی= 17;ع ﺤﺰبی ﻭ ﻣﺬﻫﺒ= 5264; قشری ﻭﻳﺎ ﺩﮐʋ= 66;ﻥ ﻮ ﻧﺎﻥ ﺪﺍﻧﻰ ﺑ= ﺴﺎﺯﻧﺪ ﻭ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺎﻋﻤ&= #65166;لی ﺒﺸﻮﺩ ﮐﻪ سلو= 05; الهی ﻨﺒﺎﺷﺪ. A= 193;ﻋﻮﺕ الهی ﺒﺴﻠﻮﻙ = 5;لهی ﻮﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل ﺨﻴﺮ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ = ﻭ ﮐﻤک ﺒﺪﻳﮕﺮﺍ= 5253; ﻭﻧﻪ ﺑﮕﻔﺘﺎﺭ &= #65199;ﺑﺎﻧﻰ یا ﺑﻌﮑس ﮔﻔﺘA= 253; ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻦ. ﮐﻪ = ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻮ ﻋﺎﻣﻴﺎﻥ ﺍﻋ&= #65252;ﺎل الهی اﻭﻟﻴﺎﻯ= ; الهی ﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﻔ&= #65260;ﻤﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﻋ&= #65240;ﺎﻳﺪ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎ= 5173; ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ.(ﻫﺬﺍ= ﺍﻟﺄﻣﺮ) ﻳﺎ این ﺃﻣﺮ و دستور الهی ﻮ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ هر &#= 65200;ﻣﺎﻥ ﻭﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ&#= 65253; الهی ﺰﻣﺎﻧﻬᥴ= 6;ﻯ ﺒﻌﺪﻯ ﺒﻮﺩﻩ ﺿ&= #65252;ﻨﺎ ﻫﻤﺎﻥ اﻣﺮ ﺍﻟ&#= 65260;ﻰ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ = ﺑﺮﺍﻯ ﺒﺸﺮ ﻋﺎﻗل ﺸﺪ&#= 65257; ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑ= ﺎ آﺩﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ آﻏﺎﺯﮔﺮ ﭘﻴﺎ= 5251;ﺒﺮﺍﻥ ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟ&#= 65260;ﻰ ﻭﻣﺒﺪﺃ ﺷﺠﺮﻩ &= #65261;ﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺍﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﻭ ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫ&= #65166;ﻯ ﺪﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺒ&= #65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫ&#= 65166;ﻯ اﻳﻥ ﺸﺠﺮﻩ ﻭﻟ&#= 65166;ﻳﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮ&= #1602; ﺒﺸﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘﻴﻮﺳﺘﻥ = ﺒﺎﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎنی = 5262; ﺗﺸﮑﻴﻠﺎتی ﻮ = 5175;ﻌﺼﺐ ﺣﺰبی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑ&#= 65248;ﮑﻪ ﺑﻌﻤل ﻮ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; ﻭﻓﺪﺍ ﮐﺎﺭﻯ س&#= 1604;وک الهی ﺸﺨﺺ ﺧﻮʋ= 93;ﺷﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺭ= ﺑطی ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻧﺪﺍ&#= 65197;ﺩ. ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻨ&= #65194;ﮔﺎﻥ ﻨﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰ&= #65169;ﺎﻥ ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑ= ﺎﻳﺪﻋﺎمل ﺒﺪﺳﺘﻮﺭ ﺳﻠﻮ&#= 1705;ی اﻭﻟﻴﺎﻯ خود ʋ= 70;ﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﭘﻴﻤﺎ&= #65253; ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘ&#= 65258; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﮐﺴﻴﮑ= ﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺴﺖ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ = ﻧﻮع ﻔﺸﺎﺭﻯ ﺼﺒﺮ ﻭ = ﺑُﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﺩﺍﺷﺖ و ﺻﺎﺩق &#= 1576;ود .ﻭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣ= ;ﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺑﻤ&= #65198;ﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ = ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻋﻀﻮ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ و امام اوم دهنده ﻤﻴﮕﺮﺩ= ;ﺩ.ﺣتی اﮔﺮ ﺑﻴنی اﻭʋ= 97;ﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﻭلی ﻤ&#= 65256;ﻈﻮﺭ ﺍﻳﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ&= #65183;ﺎﻥ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳ= ﺖ ﺑﺪﻫند ﺑﻠﮑﻪ = 5175;ﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ اﺯ ﺷﮑ&#= 65256;ﺠﻪﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣ&= #65166;نعی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺎ&= #65247;کی ﻈﺎﻫﺮﺍ ﺍﺑﺮﺍ&#= 65199; ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﻭﻟﺎ&= #65267;ﺖ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺸﺘ&= #65258; ﻧﺸﻮﺩ. (ﺣَﺒّﻮ&#= 65255;ﺎ) ﺑﺮﺍﻯ ﺪﻭﺳﺖ ﺩ&= #65165;ﺷﺘﻥ ﻤﺎ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ = ﻭ ﻣﻨﺎفعی ﺒﺎﺷʌ= 56;ﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪ&= #65165; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷ&#= 65194; ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩ&= #65261;ﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭلی = 5170;ﺎﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ = ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭند ﺑﺎﺯ = 5165;ﺯ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ= ﺑﻨﺘﺎﻳج عباﺩﻯ ﺒﺎ ﻭﻟA= 166;ﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ الهی ʌ= 62; ﻧﻬﺎئی ﻨﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ &= #65191;ﻮﺩ ﻧﻴﺰﻋﻀﻮ ﻭﻟﺎ&#= 65267;ﺖ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﺯʌ= 51;ﺎﻥ گرﺩﺩ.<o:p></o:p> حدیث 1746- ʋ= 93;ﺭحدیثﺩﻳﮕﺮA= 263;(ﺝ۵ﺹ19= 9ﺑﺤﺎﺭ)ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ ﮐﻪ سوآل کنند&= #65257; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻥّ= علیّنا اﻠﻬُﺪﻯ که ﺩ&= #65165;ﺩﻥ هُدا ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58;ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻭ هر ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی عقلی ﺴﺎﻟک ﺒᥴ= 6; ﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ( شهود) &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﺿﻠﺎ&= #65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺎﺋ= ل اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﻣ= 5176;ﻔﮑﺮﺍﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺎ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفة ﻣﮑﺘﺴبة ﮐﻪ ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﮐﺘ&= #65204;ﺎبی اﺳﺖ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 1606;د ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮﺟ= ﻪ ﺑﺪﺍﻥ کنندﻩ ʋ= 69;ﺪﺭک آﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﻌ= ﺮﻓﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮﻋﻠمی = 575;ﮐﺘﺴﺎبی اﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻣﺎﺕ ﮐسی ﺒﺎﻋث ﺷﻮA= 193; ﮐﻪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﻋﻘلی ﺠﺪﻳﺪ ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳتی ک= 85;ﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺗﮑﻨﻴﮑی ﻮ ﻓﻨّﻰ ﻭﻧﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴفی = 5262; ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨ&#= 65212;ﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﮑﻤ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻣﺤﻤ&= #65194;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭلی &#= 65252;ﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻤﻠﻰ &= #65267;ﻌنی سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;ﻢ ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻟﻬﺎ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺪنی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺣق ا&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻋﻠمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65211;ﺎﺋﺐ ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳ&= #65253; عقیدﻩ ﺑﺮخی ﻤ= ;ﻨﮑﺮﺍﻥ قوم اﻭ (ﻣﻨﻈﻮA= 197; ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ ﻫﻤﺰ&= #65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥ ﺴﻨّﻯ ﻮ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65256;ّﻯ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﺍﺻʌ= 62;ﻟﺎ ﺣق اﻇﻬﺎﺭﻧﻈA= 198;ﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣﮕﺮ &= #65165;ﻭل ﺒﮑﻤﺎل الهی ᥷= 2;ﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣﺎ= م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194;: ﻔﻤ= 5166; ﻟﻬؤلاء اﻟﻘﻮﻡ ﻟﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﺴﺒﻮﻥ اﻟﺨﻴﺮﻟﺄﻧﻔA= 204;ﻬﻢ لیس ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ا= 04;ناس ﺍﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺤ&#= 65168;ّ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺨﻴﺮ&= #65165; ﻣﻤّﻥ هو ﺧﻴﺮ = 5251;ﻨﻪﻫؤلاء ﺒنی هاﺷم ﻤﻮ᥹= 5;ﻌﻬم ﻮ ﻗﺮﺍﺑﺘﻬم ﻭ&#= 65259;م ﺃﺣقّ ﺒﻬﺬﺍ ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﻣﻨﮑﻢ ﺃﻓﺘﺮﻭ&#= 65253; ﺃﻧّﻬم لا ﻳﻨʌ= 24;ﺮﻭﻥ ﻟﺄﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﻗ&= #65194; ﻋﺮﻓﺘم ﻮ ﻟم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﺍ ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎع ا= 604;ناس ﻟﺄﺣﺒّﻮﻧﺎ = ﺍﻳﻥ ﻘ&#= 65262;ﻡ (ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ غیر = 5203;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻤﺎم &= #65252;ﺬﺍﻫﺐ) که ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198;ﻯ کسب ﮐﻨﻨﺪ (ﺍﻳ= 5253; ﻘﻮم ﻔﺮﻳﺐ ﺧﻮ&#= 65197;ﺩﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی و قشری ﻮﻏﻴﺮ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐسی = 605;یتوﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ غ&#= 1740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﺮﻭﺣﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ ﺍﺑ᥵= 6;ﮑﺎﺭﺍﺕ ﺷﺨصی ﻮ ﺗﻠﺎﺷ= 5260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﺑﺨﻴﺮ یعنی ﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ گرﻭﻩ ﻣﺮ= 5193;م غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻋ&#= 65240;لی ﺸﺨصی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65261;ﻣﺘّکی ﺒﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﮑﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻮ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; کلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﮐﺴﺐ ﺧﻴ= ﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ نَفس ﺧʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ژنتیک ﺮﻭحی ﻭ= ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; (ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ= ﺗﺮﺍﻥ) ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65261;ﻋﻘل ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎئی کسب آﻧﺮﺍ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪﻭﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺁﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کند. ﺍʌ= 51;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺷﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65267;ﻥ بوده و ﺍﻳﻥ ﺒ = 6;ی هاﺷم هستند ﮐ&= #65258; ﻣﻮضع ﻮ ﻣﻌﺮﻭ= 5235;ﻴّﺖ ﻭ ﻣﻘﺎم آﻧﻬﺎ &#= 65251;ﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺮﺍﺑﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﻥ اﻣﺮ &= #1575;لهی اﺯ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﺑنی هاﺷم که ᥺= 3;ﺎﻫﺮﺍ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒرَبّوده ﻭ ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ الهی شده ﺍﺯﻗ= ﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﺳتی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= 740; شده است ﮐﻪ ﺩ᥷= 7; ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ هَشم کننده روان حیوانی خود ) ﺩﺭ ﻗﺒﻴﻠ&#= 65258; ﻗﺮﻳﺶ ( که معمولا باید قره گیران سالم باشند) . نه شاخه بنی اُمیه بدون اوم و سلوک ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻧﺎ ﺑﺎﺏ ﻓﺮﺍﻭ&= #65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻗﺮﺍ= ﺑﺖ ﺑﻬﺎﺷم ﺠﺪّ ا= 81;تمالی ﺍﻳﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﻗﺮ&= #65267;ﺶ ﺍﻫﻤﻴتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺑنی هاﺷم ﺒﻮﺩ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻟﺬﺍ ﻣﻌنی بن®= 0; هاﺷم ﻴﻌﻨﻰ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ (ﻫَﺸم کنندﻩ) ʌ= 61;ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ جهالت و حیوانیّت ن= 614;فس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤ&= #65194; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳ= ﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﻫﺎﺷم ﺠ&#= 65194;ّ کامل و الهی شده ﺍﻳﻥ ﺸﺎﺧA= 258; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻮﮐﺎ&#= 65251;لی اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چو= 606; ابراهیم برهمن فرزند الهی آزر زردشت پیامب= 85; اولی العزم )که پدر بزرگ ﺒ= نی هاﺷم باشند ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻮﻗﻌ&#= 65268;تی ﺒﺮﺟﺴﺘﻪ اله®= 0; بوده ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺗ&#= 65170;ﺎﻃ ﻮﻳﺎ دارنده ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘرَبّی ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﻭﺵ حنیف ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍست ﻭ مقام الهی مرتضوی و رضو= 740; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑنی هاشمی و تمام &#= 1594;یر سالکان از گروه بنی اُمیه مشرک و قشری هستند.ﻭ&#= 1578;نها کاملان ولای= 78; محمدی در هر زمان ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ ﺨﻮﻳﺸی ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻘﺮّﺏ ﺑﻴﺸﺘ= 5198; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65252;ﻮﻗﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭحی ﻮ = 5251;ﻘﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻮ&#= 65239;ﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭح ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ = ﺤق ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮالهی سلوک تنها هد= 601; خداوند هستن= 83;. ﻳﻌنی اﻣﺮﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ ﻗﺎ= ﺋﻢ. ﻭ ﺣق ﺮﻫﺒﺮﻯ ﻮ = ﻣﻌﻠم دینی و الهی ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧ= ﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻠﻔﺎ ﻭ ﻳﺎ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺳﻨّﻯ = 5268;ﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﻬﺎ. ﻗ= ﺮﺍﺑﺖ ﺧﻮﻳشی اﺳﺖ ﻭ= 04;ی در ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺮ= 617;ﺏ ﺑﺨﺪﺍ در مراتب شهودی = 5261;ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ﭽﻮﻥ ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮو علیّ . ﻭ (ﺍحقّ) یعنی دارنده = 5188;قی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺷﺎﻳ&#= 65204;ﺘگی ﺒﻬﺘﺮ ﻭ الوه®= 0;ّتی ﻤﻨﺎﺳﺐ سلوک الهی ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺨﺪﺍ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻣﻨﮑﻢ) ﺍﺯ ﺷﻤﺎ= ;ﻫﺎ ﻳﻌنی ﺴُﻨّﻴᥴ= 6;ﻥ ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ آﻧﻬ= 5166; ﻭ ﻧﻴﺰ از ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ اسمی قشری ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗ&= #65188;ﮑّم دینی ﻨﻤﻮﺩﻧ᥷= 4;. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ ﺑﺤﮑ&= #65262;ﻣﺖ ﻫم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﮔﺮﻭهی اﺯ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺎبع غیر ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ الهی و نه هر ولایت فقیه سفیهی و ﺩﺭ ﺗ᥷= 8;ﺑﻴﺖ ﺭﻭحی انحرتفی ﺨﻮﺩ = ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮐسی که ﺍʋ= 99; (ﻣﺎ) ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی ʌ= 55;ﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌنی ﺴﺎﻟک ﺒA= 220;ﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عبادی و اعتقادی ﺒﻮﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻭیا هر ﻮﺳﻴﻠʌ= 58; کامل الهی ﺨﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟک و بمعرفی خداوند ﻨﺒﺎﺷ= ﺪﺣتی ﺪﺷﻤﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ الهی ﻣﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺨﻮﺩ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻭ تنها ﺧﻮﺍﺳʋ= 76;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫم ﻤﺎنع کار= ; الهی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺷمنی = 5170;ﺎﻳﻨﺪﻩ ﺍﺑﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺒﺮA= 255;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ = ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒ&= #65192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔﻬﻤ&#= 65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺒنی هاشم ﻮ ﺍﻭﻟﻴʋ= 66;ﻯ اﻟﻬﻰ هر زمان= (و ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑنی اA= 203;ﺮﺍﺋﻴل کاملان ﺪﺭ ﺩﻳ= ;ﺎﻧﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ و دیگž= 5; مذاهب زردشتی ) ﭼﻴﺰ᥾= 3; ﺮﺍ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻏﻴﺮﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ سنّی و شیعی و بهر نام دیگر) &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻳﺪ ولی ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔA= 260;ﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴ&#= 65194; ﻣﻌﻠﻤﺎن و حاکمان دینی آنها ﺒﺸﻮﻳﺪ؟= ; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘ&#= 1604;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻤ= ﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ.ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﻗﺮ نیز ﺍﺩA= 165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ( یعنی واله و عاشق ) ﺭﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺗ&= #65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪ. ﻭA= 193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺩﺭﺍکی دیگری ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺳتی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ نکنند ﺗﺎ خود را ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺤ&= #1602; ﻮ از ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﺳʋ= 74; ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ عقلی = 8; عاطفی و روان= 740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎص&#= 1740; دﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺭﺑﻄ&= #1740; ﺒﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴمی = 5262;ﻋﻘلی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ<o:p></o:p></= p> حدی&= #1579; 1746- ﺩﺭحدیث ﺩﻳﮕ= ﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ19= 9ﺑﺤﺎﺭ)ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق اA= 203;ﺖ ﮐﻪ سوآل کنند&= #65257; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻥّ= علیّنا اﻠﻬُﺪﻯ که ﺩ&= #65165;ﺩﻥ هُدا ﻭ ﻭﺳﻴﻠʌ= 58;ﻫﺪﺍﻳﺖ ( ﻭ هر ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎتی عقلی ﺴﺎﻟک ﺒᥴ= 6; ﻣﺎ ﺍﺳﺖ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴﮕ= ﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫ&= #65198;ﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ( شهود) &#= 65251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ &= #65169;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﺿﻠﺎ&= #65247;ﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺳﺎﺋ= ل اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﺑﺮخی اﺯ ﻣ= 5176;ﻔﮑﺮﺍﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﻣﺎ ﻣﻴﮕ&= #65262;ﻳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﻤﻌﺮفة ﻣﮑﺘﺴبة ﮐﻪ ﻣ= ;ﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﮐﺘ&= #65204;ﺎبی اﺳﺖ. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳ&#= 1606;د ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧ= ﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺗﻮﺟ= ﻪ ﺑﺪﺍﻥ کنندﻩ ʋ= 69;ﺪﺭک آﻥ ﻤﻴﺮﺳﺪ. (ﻣﻌ= ﺮﻓﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﻮﻋﻠمی = 575;ﮐﺘﺴﺎبی اﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻌ&= #65248;ﻮﻣﺎﺕ ﮐسی ﺒﺎﻋث ﺷﻮA= 193; ﮐﻪ ﮐسی ﺨﻮﺩ ﻧ&#= 65268;ﺰ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #64401;ﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﺍﺑﺪﺍع ﻨﻈﺮﻳ= 5166;ﺕ ﻋﻘلی ﺠﺪﻳﺪ ﺑ= 5256;ﻤﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳتی ک= 85;ﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎ= ﺣﺐ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭﺣﻘ&#= 65268;ﻘﺖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍ= ﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻥ ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ &= #65165;ﺳﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺗﮑﻨﻴﮑی ﻮ ﻓﻨّﻰ ﻭﻧﻪ ﺩ&= #65197; ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴفی = 5262; ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺸﺨ&#= 65212;ﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﮑﻤ&= #65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻣﺤﻤ&= #65194;ﻯ ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭلی &#= 65252;ﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﻈ&= #65198;ﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻤﻠﻰ &= #65267;ﻌنی سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻭ= ﺍﺻل ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮ&#= 65193; ﻧﻬﺎئی ﺘﺎ ﻗﺎ= 5163;ﻢ ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ &= #65194;ﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠ&#= 65238; ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﻟﻬﺎ= 5251;ﺎﺕ ﻟﺪنی ﺨﻮﺍﻫﺪ = 5169;ﻮﺩ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺣق ا&#= 65223;ﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ = ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺑﺎ&#= 65197;ﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭙﻴﺮ&#= 65261; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.= ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ = ﺍﻣﻮﺭﻋﻠمی ﻮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻄقی ﻮ &#= 65211;ﺎﺋﺐ ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎم ﺼ&= #65166;ﺩق ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳ&= #65253; عقیدﻩ ﺑﺮخی ﻤ= ;ﻨﮑﺮﺍﻥ قوم اﻭ (ﻣﻨﻈﻮA= 197; ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ ﻫﻤﺰ&= #65169;ﺎﻧﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧ&#= 65166;ﻥ ﺴﻨّﻯ ﻮ ﻏﻴﺮﺳ&#= 65256;ّﻯ اﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﭘﻴﺮ&#= 65261;ﺍﻥ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺍﻭم کنندﻩ ﮐﻪ ﺍﺻʌ= 62;ﻟﺎ ﺣق اﻇﻬﺎﺭﻧﻈA= 198;ﻯﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.ﻣᤨ= 5;ﺮ ﺍﻭل ﺒﮑﻤﺎل الهی ﺨﻮﺩ ﺑﺮʌ= 03;ﻨﺪ) ﻭ ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣ= 5258; ﻣﻴﺪﻫﺪ: ﻔﻤﺎ ﻟﻬؤ= لاء اﻟﻘﻮﻡ ﻟﺎ ﻳﮑ&#= 65176;ﺴﺒﻮﻥ اﻟﺨﻴﺮﻟﺄﻧﻔA= 204;ﻬﻢ لیس ﺃﺣﺪ ﻣﻥ ا= 04;ناس ﺍﻟّﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﺤ&#= 65168;ّ ﺃﻥ ﻴﮑﻮﻥ ﺨﻴﺮ&= #65165; ﻣﻤّﻥ هو ﺧﻴﺮ = 5251;ﻨﻪﻫؤلاء ﺒنی هاﺷم ﻤﻮ᥹= 5;ﻌﻬم ﻮ ﻗﺮﺍﺑﺘﻬم ﻭ&#= 65259;م ﺃﺣقّ ﺒﻬﺬﺍ ﺍ= 5247;ﺄﻣﺮ ﻣﻨﮑﻢ ﺃﻓﺘﺮﻭ&#= 65253; ﺃﻧّﻬم لا ﻳﻨʌ= 24;ﺮﻭﻥ ﻟﺄﻧﻔﺴﻬﻢ ﻭ ﻗ&= #65194; ﻋﺮﻓﺘم ﻮ ﻟم ﻴ&#= 65228;ﺮﻓﻮﺍ ﻟﻮ ﺍﺳﺘﻄﺎع ا= 604;ناس ﻟﺄﺣﺒّﻮﻧﺎ = ﺍﻳﻥ ﻘ&#= 65262;ﻡ (ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ غیر = 5203;ﺎﻟک ﻮ ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻤﺎم &= #65252;ﺬﺍﻫﺐ) که ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨA= 194; ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻴ&= #65198;ﻯ کسب ﮐﻨﻨﺪ (ﺍﻳ= 5253; ﻘﻮم ﻔﺮﻳﺐ ﺧﻮ&#= 65197;ﺩﻩ آخوندﻫﺎﻯ ﻤﺬ= ;ﻫبی و قشری ﻮﻏﻴﺮ ʌ= 03;ﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪ&= #65257; ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐسی = 605;یتوﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ غ&#= 1740;ر ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺸﻬﻮ&#= 65193; ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣ= ل ﺮﻭﺣﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ.&= #65261;ﺣتی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ اﻭم کننده ﺑﺎ ﺍﺑ᥵= 6;ﮑﺎﺭﺍﺕ ﺷﺨصی ﻮ ﺗﻠﺎﺷ= 5260;ﺎﻯ ﺠﺴمی ﻮ ﺫﻫﻨﻰ &#= 65255;ﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ&#= 65203;ﺮﺍﻧﻪ ﺑﺨﻴﺮ یعنی ﺗʄ= 01;ﺎﻣل ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺳ&= #65256;ﺪ. ﺍﻳﻥ گرﻭﻩ ﻣﺮ= 5193;م غیر ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌA= 176;ﻘﺪ ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻋ&#= 65240;لی ﺸﺨصی ﻮ ﻣﺎﺩﻯ &#= 65261;ﻣﺘّکی ﺒﺎﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ &#= 65191;ﻮﺩ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻗﺎﺩﺭ &= #65169;ﮑﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #1575;لهی ﻮ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎ&= #65263; کلّی ﻮ ﺍﻟﻬﺎʌ= 51;ﺎﺕ الهی ﻨﺨﻮﺍﻫ᥽= 6;ﺪ ﺑﻮﺩ.ﻭ ﮐﺴﺐ ﺧﻴ= ﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭ&#= 1581;ی ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟ&= #65260;ﻰ ﺑﺮﺍﻯ نَفس ﺧʌ= 62;ﻳﺸﺘﻥ ﻮ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ژنتیک ﺮﻭحی ﻭ= ﺭﻭﺍﻥ ﺨﻮﻳﺶ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65256;ﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮ&= #65165; (ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺮﺍ ﺑﺮ= ﺗﺮﺍﻥ) ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﻨﺪ &= #65261;ﻋﻘل ﻮ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ = ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺮﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﻳ&= #65194; ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫ&= #65256;ﻤﺎئی کسب آﻧﺮﺍ ﺑﻨʌ= 52;ﺎﻳﻨﺪﻭﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ال= 07;ی ﺁﻥ گرﺩﻧﺪ. ﮐﻪ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮفی کند. ﺍʌ= 51;ﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴ&= #65166;ل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑ&= #65260;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮ= ﺩﺷﺎﻥ ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ &= #65261;ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ &= #65261; ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ&#= 65267;ﻥ بوده و ﺍﻳﻥ ﺒ = 6;ی هاﺷم هستند ﮐ&= #65258; ﻣﻮضع ﻮ ﻣﻌﺮﻭ= 5235;ﻴّﺖ ﻭ ﻣﻘﺎم آﻧﻬﺎ &#= 65251;ﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺮﺍﺑﺖ = ﺍﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻮم ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. ﻭﻟﺬﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘ&#= 65258; ﺗﺮ ﺑﺎﻳﻥ اﻣﺮ &= #1575;لهی اﺯ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. (ﺑنی هاﺷم که ᥺= 3;ﺎﻫﺮﺍ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﭙﻴﺎ&#= 65251;ﺒرَبّوده ﻭ ﻳﻜﺸﺎﺧﻪ الهی شده ﺍﺯﻗ= ﺒﻴﻠﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﺳتی = 5256;ﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺎﺭﻳخ= 740; شده است ﮐﻪ ﺩ᥷= 7; ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ هَشم کننده روان حیوانی خود ) ﺩﺭ ﻗﺒﻴﻠ&#= 65258; ﻗﺮﻳﺶ ( که معمولا باید قره گیران سالم باشند) . نه شاخه بنی اُمیه بدون اوم و سلوک ﺍﻓ= ﺮﺍﺩ ﻧﺎ ﺑﺎﺏ ﻓﺮﺍﻭ&= #65165;ﻥ ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻗﺮﺍ= ﺑﺖ ﺑﻬﺎﺷم ﺠﺪّ ا= 81;تمالی ﺍﻳﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﻗﺮ&= #65267;ﺶ ﺍﻫﻤﻴتی ﻨﺪﺍA= 197;ﺩ. ﻭ ﻗﺮﺍﺑﺖ ﭘﻴﺎ&= #65251;ﺒﺮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺰئی اﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺑنی هاﺷم ﺒﻮﺩ ﺩﺍA= 197;ﺍﻯ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍﻯ &#= 65252;ﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﻴﺴ&#= 65174;. ﻟﺬﺍ ﻣﻌنی بن®= 0; هاﺷم ﻴﻌﻨﻰ ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ (ﻫَﺸم کنندﻩ) ʌ= 61;ﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ جهالت و حیوانیّت ن= 614;فس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺩ&= #65197; ﻭﺍقع ﺴﺎﻟﮑﺎA= 253; ﻮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺴ&= #65176;ﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤ&= #65194; ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳ= ﺪ ﺑﺮﻭﺵ ﻫﺎﺷم ﺠ&#= 65194;ّ کامل و الهی شده ﺍﻳﻥ ﺸﺎﺧA= 258; ﮐﻪ ﺳﺎﻟک ﻮﮐﺎ&#= 65251;لی اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺨ&#= 65262;ﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ چو= 606; ابراهیم برهمن فرزند الهی آزر زردشت پیامب= 85; اولی العزم )که پدر بزرگ ﺒ= نی هاﺷم باشند ﮐ&= #65258; ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻤﻮﻗﻌ&#= 65268;تی ﺒﺮﺟﺴﺘﻪ اله®= 0; بوده ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ اﺭﺗ&#= 65170;ﺎﻃ ﻮﻳﺎ دارنده ﻣ= ;ﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺩﺍﺭ&= #65165;ﻯ ﺘﻘرَبّی ﺴﻠﻮ= ;کی ﺒﺮﻭﺵ حنیف ﻣʋ= 88;ﻤﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍست ﻭ مقام الهی مرتضوی و رضو= 740; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﮐﺎﻣ= ﻠﺎﻥ ﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒﻌ&#= 65194;ﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺑنی هاشمی و تمام &#= 1594;یر سالکان از گروه بنی اُمیه مشرک و قشری هستند.ﻭ&#= 1578;نها کاملان ولای= 78; محمدی در هر زمان ﺩﺍ= ﺭﺍﻯ ﺨﻮﻳﺸی ﺸﻬﻮﺩ= 5263; ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ = ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺘﻘﺮّﺏ ﺑﻴﺸﺘ= 5198; ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ ﻣﺤ= 5252;ﺪ ﻭﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65251;ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ &= #65252;ﻮﻗﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭحی ﻮ = 5251;ﻘﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ غیر ﺳﺎﻟک ﻤﻴʋ= 70;ﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ = ﻭ ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻮ&#= 65239;ﻌﻴتی الهی ﻮ ﺍﺟﺘﻤʋ= 66;ﻋﻰ ﻭ ﺣتی ﺮﻭح ﻮ ﻣ&#= 65240;ﺎم ﻨﻮعی ﺒﺮﺗﺮﻯ = 575;ﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ &= #65169;ﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ = ﺤق ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ ﺒﺮ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ ﺍﻣﺮالهی سلوک تنها هد= 601; خداوند هستن= 83;. ﻳﻌنی اﻣﺮﺳﻠʌ= 62;ﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ ﻗﺎ= ﺋﻢ. ﻭ ﺣق ﺮﻫﺒﺮﻯ ﻮ = ﻣﻌﻠم دینی و الهی ﺪ&= #65267;ﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧ= ﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #64380;ﻮﻥ ﺨﻠﻔﺎ ﻭ ﻳﺎ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺍﻋم اﺯ ﺳﻨّﻯ = 5268;ﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﻬﺎ. ﻗ= ﺮﺍﺑﺖ ﺧﻮﻳشی اﺳﺖ ﻭ= 04;ی در ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺮ= 617;ﺏ ﺑﺨﺪﺍ در مراتب شهودی = 5261;ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ الهی ﭽﻮﻥ ﭙﻴʋ= 66;ﻣﺒﺮو علیّ . ﻭ (ﺍحقّ) یعنی دارنده = 5188;قی ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻭﺷﺎﻳ&#= 65204;ﺘگی ﺒﻬﺘﺮ ﻭ الوه®= 0;ّتی ﻤﻨﺎﺳﺐ سلوک الهی ﻭ ﺗﻘﺮﺏ A= 169;ﺨﺪﺍ ﻭﺩﻳﻥ ﻮﺭﺯﻯ ﻤ&= #65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. (ﻣﻨﮑﻢ) ﺍﺯ ﺷﻤﺎ= ;ﻫﺎ ﻳﻌنی ﺴُﻨّﻴᥴ= 6;ﻥ ﻮﺧﻠﻔﺎﻯ آﻧﻬ= 5166; ﻭ ﻧﻴﺰ از ﺷﻴﻌ&#= 65268;ﺎﻥ اسمی قشری ﻭ آ&= #1582;وندﻫﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ&#= 65165; ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺒﻴ&= #65208;ﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗ&= #65188;ﮑّم دینی ﻨﻤﻮﺩﻧ᥷= 4;. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ ﺑﺤﮑ&= #65262;ﻣﺖ ﻫم ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ = ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﮔﺮﻭهی اﺯ = 5165;ﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺗﺎبع غیر ʌ= 61;ﻟﺎﻳﺖ الهی و نه هر ولایت فقیه سفیهی و ﺩﺭ ﺗ᥷= 8;ﺑﻴﺖ ﺭﻭحی انحراف&#= 1740; ﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ= ﻫﺮﮐسی که ﺍﺯ (ﻣﺎ) ﻭﻟﺎ= ﻳﺖ الهی ﻧﺒﺎﺷﺪ ʌ= 67;ﻌنی ﺴﺎﻟک ﺒﻄﺮﻳﻘ= 5174; ﻭ ﺗﺴﻠﻴم عبادی و اعتقادی ﺒﻮﻟ&= #65166;ﻳﺖ ﻭیا هر ﻮﺳﻴﻠʌ= 58; کامل الهی ﺨﺎ&= #65209; ﺳﺎﻟک و بمعرفی خداوند ﻨﺒﺎﺷ= ﺪﺣتی ﺪﺷﻤﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ الهی ﻣﺤﺴﻮﺏ ʌ= 51;ﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫم ﺨﻮﺩ &= #1587;لوک الهی ﺒﺎ ﻭﻟﺎʌ= 67;ﺖ ﻭ تنها ﺧﻮﺍﺳʋ= 76;ﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍ&= #65261;ﻟﻴﺎﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﮐ&= #65258; ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨ&#= 1604;ق ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ ﻭﻫم ﻤﺎنع کار= ; الهی ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻤﻴﮕ&#= 65198;ﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺷمنی = 5170;ﺎﻳﻨﺪﻩ ﺍﺑﺪﻯ ﺨﻮﺩ ﮐﺮ&= #65193;ﻩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍ = ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺠﻬﻨمی ﻤﻴﺒﺮA= 255;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ = ﻣﻴﮑﻨﻴﺪ ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻈﺮﻯ ﺒ&= #65192;ﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳ&= #65256;ﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻳ&#= 65194; ﻭﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔﻬﻤ&#= 65268;ﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻳﻌنی ﺒنی هاشم ﻮ ﺍﻭﻟﻴʋ= 66;ﻯ اﻟﻬﻰ هر زمان= (و ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑنی اA= 203;ﺮﺍﺋﻴل کاملان ﺪﺭ ﺩﻳ= ;ﺎﻧﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ و دیگž= 5; مذاهب زردشتی ) ﭼﻴﺰ᥾= 3; ﺮﺍ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻏﻴﺮﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ سنّی و شیعی و بهر نام دیگر) &= #65236;ﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻳﺪ ولی ﺍﻧﺎﻥ ﻨﻔA= 260;ﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴ&#= 65194; ﻣﻌﻠﻤﺎن و حاکمان دینی آنها ﺒﺸﻮﻳﺪ؟= ; ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺎﻥ اﺯ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘ&#= 1604;ی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺷﻤ= ﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ.ﺍﻣﺎ&#= 1605; ﺒﺎﻗﺮ نیز ﺍﺩA= 165;ﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﮔ&= #65198; ﻣﺮﺩم ﻤﻴﺘﻮﺍ= 5255;ﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑ= ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﺷ&#= 65176;ﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ( یعنی واله و عاشق ) ﺭﺍ ﺑﺎﻳ= 5194; ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺗ&= #65166; ﺑﺸﻬﻮﺩ تجلّی= ;ات الهی ﺮﺳﻴﺪ. ﻭA= 193;ﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦﻋﻘل ﻮ &#= 65165;ﺩﺭﺍکی دیگری ﻤﻴﺨﻮﺍ= ;ﻫﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫ&= #65194; ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮ&#= 65165;ﻧﺴﺖ ﺗﺎ ﺩﻭﺳتی ﺨﻮ= 5193; ﺭﺍ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ نکنند ﺗﺎ خود را ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑ= 5198;ﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺤ&= #1602; ﻮ از ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷ&#= 65260;ﻮﺩ الهی ﺒﺮﺳﻨﺪ. A= 165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎئی اﺳʋ= 74; ﻭﺗﻮﺍﻥ اﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺴﻠ&#= 65268;م ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ &= #65169;ﻘﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ عقلی = 8; عاطفی و روان= 740; ﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺎص&#= 1740; دﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺭﺑﻄ&= #1740; ﺒﺘﻮﺍﻥ ﺠﺴمی = 5262;ﻋﻘلی هم ﻨﺪﺍﺭﺩ.<o:p></o:p><= /p> حدیثی 1747 -دﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕ= 5198;ﻯ اﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ= 602; اﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ199ﺑﺤﺎﺭ) &= #64400;ﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻪ = ﻘﺮﺍن= 40; ﻤﻥ ﻴﻬﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻓﻬ&= #65262; ﺍﻟﻤﻬﺘﺪ ﻭ ﻣﻥ = ﻴﻀﻠﻞ ﻓﻠﻥ ﺘﺠﺪ ﻟﻪ ﻭ= ﻟﻴّﺎ ﻣُﺮﺷﺪﺍ هرک&#= 1587; ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﻫُﺪ&#= 65165;ﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺪﻫﺪ &= #65261;ﺍﻗﻌﺎ ﻣُﻬﺘﺪﻯ ﻮ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭهر&#= 1705;س ﺭﺍ ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﮔﻤﺮﺍﻩ ﮐﻨﺪ ﻭ&= #65267;ﺎ ﺟﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ = ﻣﺤﺮﻭم اﺯﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ= 5175;ﺐ الهی ﺒﻨﻤﺎﻳ᥷= 4; ﮐسی ﺮﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65194; ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ ﺭﺷ&= #65194; ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺎﻭ = ﺑﺪﻫﺪ. ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘلی = 5262; ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﻭ &= #65255;ﻴﺰ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ عاﻃ= 01;ی ﻮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻗﺪﺭ= ﺕ ﺗﺼﺪﻳق عقلی ᥾= 2; ﺗﺴﻠﻴم ﺴﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎA= 207;ﺪ. ﻭﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ &= #65227;ﻤلی ﻮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺩ= ﺍﺷﺘﻥ ﻮ ﻳﺎﻓﺘﻥ هدﺍ= 574;ی اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&#= 65228;ﻨﻮﺍﻥ ﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65176;ﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﺮﺗﺮ &= #64400;ﻪ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﻨﺨﺴﺘﻴ᥽= 3; آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ &#= 65169;ﻮﺩ. (ﻭﻟﻰّ) ﻭﻟﺎﻳﺖ = ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺭﻫﺒﺮ&= #65263; ﻴک ﻤﻘﺎم الهی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣ= ﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ الهی A= 252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺳﺎﻟک ﺒﺪﻭ= 5253; ﭙﻴﺮ کامل الهی ﻭ معرفی شده ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑ&#= 65252;ﺮﺍﺗﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ &= #65175;ﺎ ﻗﺎﺋم ﺮﺏّ ﺍﻟ= 5256;ﻮع ﻮ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺮﺏّ &= #65165;ﻟﻌﺮﺵ ﺑﺮﺳﺪ. (ﻣُﺮﺷﺪ)= ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨ&#= 65194;ﻩ ﻭﻣﻌﻠم ﻮ ﺗﺮﺑ&#= 65268;ﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟ= ﺬﺍ ﭘﻴﺮ کامل الهی ﺗﻨﻬﺎ ﻭ = 4;یّ اﻧﺴﺎنی محسوس ﺴﺎﻟﻚ ᥾= 1; ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺷﺪ ﻭ ﻣﻌﻠم &= #65262; ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺍﻭ ﻭ = ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﻋﻘلی ﻮ ﻣﻨﻄق= 40; ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺮﺳﻴﺪﻥ &= #65170;ﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻮ ﻋﻘل&#= 1740; ﺒﺮﺗﺮ الهی ا᥸= 3;ﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﮐسی ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳ= 5174; ﮐﻨﺪ.ﻳﻌنی ﺒﻮ= 5263; ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣلی ا= 04;هی در رؤیا ﻤﻌﺮف= ی ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ= ﻣﻌﺮفی ﻨﮑﺮﺩ ﻫﻴﭽﮑس &#= 65255;ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻥ کاﺭ الهی ﺮﺍ ᥴ= 9;ﻨﻤﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ آخ&#= 1608;ندﻫﺎ ﺧﻴﺎل کردﻩ ﮐʌ= 58; ﺧﻮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺒﺴﻮ&#= 65263; ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﻨﺪ. ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺿﻤﻨﺎ ﻳﻌنی ﺮ= 5207;ﺪ ﻭ ﺑﻠﻮﻍ ﻭ ﮐﻤﺎ= ل ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟک &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﺭﺷﺎ= ﺩﺕ ﺳﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﻤ= 5262;ﺭﺩ ﺗﺠلی اﻟﻬﻰ ﺍA= 203;ﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺭﺷﺎﺩ&#= 65175;ﻬﺎ ﻭ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺟﺴﻤ&= #65166;نی غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 193;ﺭﻫﺮ ﺣﺎل ﻮ ﻫﺮ ﺻﻮﺭ&= #65173; ﻳک عمل ﺠﻨﻮنی= ; ﻮ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﺗﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻭ ﺭ= ﺷﺎﺩﺕ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﮐ&#= 65258; ﺑﺠﺰ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺭﺳتم الهی ᥸= 8;ﺪﻥ ﺑﻬﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻤﻴ&= #64345;ﺮﺩﺍﺯﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻘﻬﺮ&#= 65251;ﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮ&#= 65193; ﺑﻠﮑﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍ&#= 1574;ی ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. = ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻬﺮ ﺧﺪ&= #65165; ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﺭﻭﺡ &= #65193;ﺭ ﻣﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﻮﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮ&= #65165;ﻫی ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻭلی ﺠ= 5166; ﻣﺎﻧﺪﮔی ﻮ ﻣﺤ&#= 65198;ﻭم کرﺩﻥ ﻤﻴﺪﻫﺪ. &#= 64400;ﻪ ﺍﻳﻥ ﺴﺮﻧﻮﺷﺖ &= #64400;ﺴﺎنی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﻇﺎ&#= 65267;ﻒ الهی ﻨﭙﺮﺩﺍ᥷= 1;ﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺪﺭﺳتی = 5262;ﻇﻴﻔﻪ الهی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ A= 193;ﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﺴﻠﻴ&= #1605; ﺒﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ال= 07;ی ﻤﺎﻧﺪﻥ ﺮﺍ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻫُ&#= 65194;ﺍﻯ ﺍﻭل ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣ&#= 65246; ﻭﻫُﺪﺍﻯ ﻨﻬﺎ= 574;ی ﺴﺎﻟک ﻨ ﻮع ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ = ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫ= ﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺷ&= #65208;م ﻘﺎﺋم ﺮﺏّ ﺍﻟ= 5256;ﻮع ﺠﺒﺮﺋﻴل ﺧﺪﺍ= 5263; ﺠﺒﺮﻭﺕ ﻭﻧﻴﺰ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ رَبّ ﻧﺎʋ= 93;ﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖ ﮐ= 5258; ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍ&= #65267;ﻨﺪﻩ ﻧﻮع فوق بشری = ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ = ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮ&#= 65193;. ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩق ﺪ= 5197; ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍ&= #65199; ﺍﻳﻥ اﻳﻪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ: اﻥّ اﻟﻠﻪ ﺗﺒ&= #65166;ﺭک ﻮ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳُﻀ&#= 1604;ّ اﻟﻈﺎﻟﻤﻴﻥ ﻴ= 5262;م اﻟﻘﻴﺎمة ﻋﻥ A= 194;ﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺘﻪ ﻳﻬﺪ&#= 65263; ﺃﻫل اﻟﺎﻳﻤﺎA= 253; ﻮ ﺍﻟﻌﻤل اﻟﺼ= 5166;ﻟح الی ﺠَﻨّﺘﻪ ᤨ= 0;ﻤﺎ ﻗﺎل عزّ ﻭ ﺟَʌ= 46;ّ ﻭ ﻳﻀﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﺍ= ﻟﻈﺎﻟﻤﻴﻦ ﻭ ﻳﻔﻌا اﻟﻠﻪ &#= 65251;ﺎ ﻳﺸاء ﻭﻗﺎل اʌ= 47;ﻠﻪﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّﺍﻥّ اﻟA= 196;ﻳﻥ آﻣﻨﻮﺍ ﻭﻋﻤﻠ= 5262;ﺍ ﺍﻟﺼﺎﻟﺤﺎﺕ ﻳ&#= 65260;ﺪﻳﻬم ﺮﺑّﻬم ﺒﺎﻳﻤA= 166;ﻧﻬﻢ ﺗﺠﺮﻯ ﻤﻥ ﺘﺤﺘ&= #65260;م اﻟﺎﻧﻬﺎﺭ ﻓﻰ &#= 65183;ﻨّﺎﺕ ﺍﻟﻨﻌﻴم ﺧﺪﺍ= ;ﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎ= 5247;ﻰ ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﺮﺍ ﺿ&= #65248;ﺎﻟﺖ ﻳﺎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگ= 740; ﻮ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣ&= #65268;ﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻨﻴﻥ کاﺭﻯ = 5198;ﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣ&= #65174; ﻣﻴﮑﻨﺪ. (ﻳﻌنی &= #65170;ﺮﺍﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ = 62;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺪﺭ ﺭﻭ&= #65199; ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮﺍﻯ &= #65194;ﺍﻭﺭﻯ الهی ﻮ ﺗﻌﻴﻴʌ= 53; ﻨﻮع ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 75;ﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ. ﺗﺎ ﻗﻴﺎم ﻮﺳﺮ&#= 64344;ﺎ ﺷﺪﻥ ﻤﺠﺪﺩﻯ ﺪ&= #65197; ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی A= 192;ﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺒﻴﺎ&= #65169;ﻨﺪ. ﻭلی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ = 5194;ﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸم ﻘﺎ&#= 65163;ﻢ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﻧﻬﺎ &= #65193;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻗﺒ= ﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻳﮕ&#= 65198; ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣتی = 662;س ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻨﺪﺍﺭ&#= 65255;ﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ = ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺮﺟﻌﺖ ف&#= 1608;ق بشری اﻧﻬﺎ ﺩ᥷= 7; ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍر سال اﻳ᥽= 6;ﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. (ﺿ= ;ﻠﺎﻟﺖ ﮔﻤﺮﺍﻫی ﻴﺎ ﺟ&#= 65166; ﻣﺎﻧﺪگ ﻮ ﻣﺤﺮ&#= 65261;م ﺸﺪﻥ اﺯ ﺷﻬﻮﺩ &= #65239;ﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭح ﺸ&#= 65192;ﺺ ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺳ= ﺎﻟک ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﻳ= ;ﻮﻡ) ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤ= ﺎﻥ اﻭم ﻴﺎ ﺭﻭﺯ ﻫ&#= 65198;ﻳک اﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍ&#= 65175;ﺐ الهی اﺳﺖ. ﺍﻣʋ= 66;م اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻥ ﺮﻭﺯ&= #65263; ﺪﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺖ الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4;. ﮐﻪ ﺑﺄﻫل اﻳﻤﺎﻥ هدﺍﻳﺖ و هدا و هدیه ﻣﻴﺪﻫﺪ. A= 261; ﺑﮑﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﻋ&#= 65252;ل ﺼﺎلح و اصلاح و ﺗﮑﺎﻣﻞ سلوª= 5; الهی ﺮﺍ ﺍﻧﺠʋ= 66;م ﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ &= #65165;ﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻬ&= #65252;ّﺖ صادقانه ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻧﻪ ﻓﻘﻄ ﺮﻭﺯ ﻗ= ﻴﺎﻣﺖ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ &= #65227;ﻤل ﺼﺎﻟح ﻴﺎ ﺗﮑﺎ&#= 65251;ل سلوک الهی ﺮﺍ = ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194;. ﺍﻧﺎﻥ ﺮﺍ ﻫﺪﺍ&= #65267;ﺖ ﺑﻬﻤّﺖ ﺧﻮﺩ م= 740; ﻨﻤﺎﻳﺪ.ﻧﻪﻓﻘ&#= 65220; ﺮﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ پ&#= 1587; ﺍﺯ ﻣﺮگ غیر ﺳA= 166;ﻟﮑﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭﻯ اﺯ ﮐﺎ&#= 65251;ﻠﺎﻥ الهی ﻮﺟﻮﺩ ﻧʋ= 94;ﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻤﺠﺮﺩ &= #65251;ﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺑﺴ&= #65262;ﻯ ﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ اﻟ= 5260;ﻰ چهارگانه ﺑﺨ&#= 65212;ﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮم اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻪ در ﺟﺒﺮﻭﺕ او = 4; ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ = ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺯﺟﻬﺖ ﻣﺎ ﺩﺭ = ﮐﻨﺎﺭ رَبّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ʋ= 99;ﻳﺮﻋﺮﺵ رَبّ ﺭﺣﻤﺎن الگوی کمال نوع فوق بشری فرشنه گونه ﻤ&#= 65268;ﺒﺎﺷﻨﺪ. .لی ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻥ ﺮ&= #65261;ﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻮﺭﺩ &= #65255;ﻈﺮ ﺍﻣﺎم ﺪﺭ حدی= 9; ﻫﻤﺎﻥ ﺸﻬﻮﺩ قیامت گونه ﻗﺎﺋم ﺴᥴ= 6;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮐ&= #65198;ﺍﻣﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭﻧﻌﻤ&= #65174; ﺑﺰﺭﮒ باور نکردنی ﺧﺪﺍﻭ= ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ اﻓﺮﺍﺩ &#= 65255;ﻮع ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. ﻭﻫ&= #65194;ﺍﻳﺖ ﺍﻧﻬﺎ ﻫﺪﻯ ﺪﺍ&= #65193;ﻥ الهی اﺯ ﻗﺎﺋم= ; ﻮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎنی = 662;س ﺍﺯ ﻫُﺪﺍﻫﺎ ﻭ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎت= 740; ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻏﺎﺯ &= #65165;ﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل ﺤﺴ&#= 65268;ﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (ﺍﻫل اﻳﻤﺎﻥ) ﻫﻤﺎﻥ &= #65204;ﺎﻟﮑﺎﻥ الهی ﺰﻣﺎﻥ ﮐʌ= 58; ﻣﻘﺒﻮل الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥽= 6;ﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻋﻘ&= #65268;ﺪﺗﻰ ﻭﻫُﺪﺍﻯ ﺸﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ(ﺍ= ﻭم عملی ) ﺑﺎ ﺍﻳﻤ= 5166;ﻥ عملی ﺪﺍﺭﻧﺪ.(A= 227;ﻤل ﺼﺎﻟﺢ) ﺗﻨﻬﺎ ﻳ= کی ﺪﻭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﮑﻮ&= #64400;ﺎﺭﻯ ﻨﻴﺴﺖﮐﻪ ﺍﻏﻠ&#= 65168; ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ = ﻔﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺑﻠﮑ&= #65258; ﺗﻨﻬﺎ سلوک الهی ﻭ ﺗﺨﻠﻴʌ= 58; ﺭﻭﺍنی ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘ&= #65258;ﻫﺎ و ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﺧﻮ&#= 65193;ﺳﺮﻯ ها ﻭ ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎ&#= 1605;ی کرﺍﻣﺎﺕ بالفعل ﻧﻮع ﺒ= ﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺟﺴم ﻮ = ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒﺎ&= #65207;ﺪ. ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ پ= 587; ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﻳ&= #65253; ﭽﻨﻴﻥ ﻨﻔﺴﻰو روانی ﺑﺎ ﺗﺤ᥼= 8;ﻴﻪ ﺻﻔﺎتی اﻗﺘﺒʋ= 66;س ﺍﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ال= 607;ی ﺨﻮﺩ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﮐ= ﺎﻣﻞ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻧﻬﺎ&#= 1574;ی ﺘﺠﻠﻴﻪ ﻳﺎ ﻇﻬ&= #65262;ﺭ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ اله®= 0; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣقام ﻧA= 260;ﺎئی میسر نوع بشر= 740; ﺒﺮﺳﻨﺪ. (ﺟَﻨّ&#= 65174; ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖﻭل= 740; ﺒﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ عق= 604; برتر و(ﮔﻨﺎﻥ) = 75;ﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻔﻈی هندʌ= 63; ﻘﺪﻳم ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﺮ ﮐﻤﺎل ﻮ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻯ نوعی ﻭﻫﺮﻓﻀل اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ علائم ﻮ ﻣﺸﺨ᥹= 2;ﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻤﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨ&= #65260;ﺎ ﻋﻘل ﻮ آثاﺭﻋʌ= 40;لی و ادراکی و همان ﺨﻴﺮ ﻭ ﻓA= 216;ل و فضیلت ﺩﺭ ﺍ᥾= 1;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﻤﻰ ﺑﻴﻨʌ= 56;ﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65268;ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠ&#= 65258; ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ ﻮ ﺿﻠ&= #65166;ﻟﺖ یافتگان را ﺑ&#= 65166; ﮔﻤﺮﺍﻫی کنونی ﻮﺟﺎ ﻣᥴ= 6;ﻧﺪﮔﻰ ﻳﺎ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ &= #65165;ﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻮﻓﻘ&= #65268;ﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺩﺭﮐﺎﺭﺧﻮﺩ ﻓ&#= 65166;ﻋل ﻤﺎ ﻳﺸاء اﺳﺖ. &#= 65259;ﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺮ&= #65165;ﺽ ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳ= ﺮﺍ ﻣﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻳ&= #1705; عمل غیر ﻣﻨﻄق= ی اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ= 5268;ﺴﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎ&= #65255;ﻬﺎ ﺩﻟﺒﺨﻮﺍﻩ ﻭ ﺑ&= #65262;ﺍﻟﻬﻮﺳﺎﻧﻪ بوده ﺑﺎﺷﺪ. ﺑA= 248;ﮑﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺒﺪﺭﺟ&#= 65258; ﭘﺎکی ﺮﻭح ﺴﺎA= 247;ک از معایب ﻮ مشکلات تحقق = 5203;ﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺪﻳﮕﺮ الهی ﺒʋ= 98;ﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺳ&= #65166;ﻟﮑﺎﻥ الهی ﺒﺪﺍﻧﻨ᥷= 4; ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﭘﻴ&= #65198; الهی او ﺪﺭ ﻫ᥷= 8; ﻣﻘﺎم الهی و شهودی که ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻘ= 5208;ی ﺪﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻧﻬ&= #65166;ئی اﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. &= #65169;ﻠﮑﻪ ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ &= #65204;ﺎﻟک ﺒﺮﺍﻯ ﭽﻨﺎﻥ ﺸ&= #65166;ﻳﺴﺘگی اﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ = ﺑﻤﺸﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺒ&= #65194;ﺍﻯ الهی ﻮ ﺷﻬﻮﺩ A= 197;ﺳﺎنی اﻭ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨ&= #1588;ی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋ&= #65200;ّ ﻭ ﺟلّ ﻤﻴﻔﺮﻣ= 5166;ﻳﺪ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ ﺍﻳ&#= 65252;ﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﻋﻤ&= #1576; ﺼﺎﻟﺢ ﮐﺮﺩﻧﺪ &= #65165;ﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﺑّﺸﺎﻥ ه= 583;ﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺑﺴﺘ&= #1711;ی ﺒﺪﺭﺟﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; و سلوک آﻧﻬﺎ ᥷= 3;ﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺯﻳ&= #65198; ﭘﺎﻯ آﻧﻬﺎ ﺭﻭ&#= 65193;ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﺟﺎﺭﻯ گرﺩﺩ. ﮐ&#= 65258; ﺩﺭ ﺟﻨّﺎﺕ ﻭ ﺑ&= #65260;ﺸﺘﻬﺎﻯ ﭙُﺮ ﻧﻌﻤﺖ ﺟﺎ&#= 65197;ﻯ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ (ﻳﻌن&#= 1740; ﺴﺎﻟﮑﺎﻥاﻭم کننده ﺩﺭ ﻋﻤ᥼= 6; ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ &= #65193;ﺭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴ= ;ﻠﻴﻢ ﻭ ﺩﺭﻋﻤل اﺻﻠ= 5166;حی ﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻳﺎ = ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ = ﮐﻪ رَبّ ﺍﻧﻬﺎ ﻳʋ= 66; ﻣﻘﺎم الهی ﻤُﺮﺑّی = ﻮ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻨﻨﺪ&#= 65257; الهی اﻧﻬﺎ ﺭᥴ= 5; ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﻨ&= #65252;ﺎئی ﻮﺗﻌﻠﻴم ﻤﻴﻨ= 5252;ﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻥ ﺮﺏ مربّ®= 0; ﺍﺯ ﭘﻴﺮ کامل الهی اﻏﺎﺯ ﻭ ثمرﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩʌ= 63; و عقل کلّی ﻣﺮ= ﺑﻴﺎﻥ ﺮﻭحی الهی و شهودی اﺩﺍﻣﻪ= ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮع = 5240;ﺎﺋم ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺨﻮ&#= 65193; ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺮ= ﺑﻴﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑ&#= 65256;ﺪ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺑ= ﮑﻤﺎل ﻨﻬﺎئی ﺨﻮﺩ ﺩ= 5197;ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم ﺮﺳﻴﺪﻧ= 5194; ﻭ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔ&#= 65208;ﺘﻨﺪ و مأموریت پیامبر گونه = 5251;ﻮﺭﺩ ﺗﺮﺑﻴﺖ رَبّ ʋ= 65;ﻟﻨﻮع آﻳﻨﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎ= 606; برای نوع فوق بشری هفت هزا= 585; سال آینده ﻘﺮ&= #65165;ﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺗﺎ ﺣتی الأﻣᤨ= 1;ﺎﻥ ﺸﺎﻳﺴﺘگی ﻨﻮ= 93; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳﻨﺪﻩ &#= 65191;ﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ= ﻟﺬﺍ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65170;ﺸﺮﻯ ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ر&#= 1614;بّ ﺍﻟﻔﺼل ﻔﺎﻃم = 5252;ﺎﺩﺭﻫﺴتی ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ شهود سوم ﮐﻪ ﻣ= ;ﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ ﻭ ﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ &= #65261; ﺩﺭ ﺧﻠﺎل ﺴﻠﻮ&#= 1705; ﺘﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣ&= #65198;ﺍﺗﺐ الهی ﺘﺎ ﻗﺎﺋʌ= 50; ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ ﺒﮑﻤﺎل &#= 65256;ﻬﺎئی الگوی قائم ﺮ&#= 65203;ﻴﺪﻧﺪ ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭ&= #65187;ﻤﺎﻥ ﺮﺏ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ما ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕ= 5268;ﺮﻧﺪ. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166;ﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎ&#= 65167; نوع ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ = 5197;ﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣ&= #65220;ﻠق ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. = ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍع فو= 02; بشری ﺗﺎ ﻧﻬﺎʌ= 67;ﺖ ﺍﺑﺪﻳﺖ ﻫﺴﺘﻨ&#= 65194;. ﺑﺮﺍﻯ ﻴک ﺮﻭﺡ &= #65175;ﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﻮ ﺗﻌ&= #65166;لی الهی ﺒﺮﺟﺴﺘ᥽= 8; ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. (ﺩ= ;ﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﻪ) الهی A= 192;ﺎﻧﻪ ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﮐﺮﺍﻣﺖ و توانهای برت= 85; ﺍﻋم اﺯ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﺩ&#= 65197; ﺩﻧﻴﺎ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁ= ﺧﺮﺕ بعئی وﻳﺎ ﺩﺭ ʄ= 00;ﺮﺍﻣﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﻮع &= #65236;ﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻮ&= #65165;ﺻﻠﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻮﺍع ﻤ&= #65204;خ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮﺣت®= 0; ﻔﺴخ و گندیدگی گیاهی ﻮ ﺭﺳخ ᥶= 4;ﻤﺎﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ ﻘﻬﻘﺮﺍ&#= 65163;ﻴﺎﻥ غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﻤﻴﺪﻫﺪ. = (ﺍﻧﻬﺎﺭ) ﻳﺎ ﻧﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺭ= ﻭﺩﺧﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﺠﺮﻳﺎﻧﺎتی عقلی ﺩﺭ ﺍﻟﻬʋ= 66;ﻣﺎﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﻭ ﻧﻴ&= #65200; ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭﺻﻔ&#= 65166;ﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍ&= #65255;ﻮﺍع ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎ&#= 65207;ﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨّﺘﻬ&#= 65166; ﻭﺑﺎﻏﻬﺎ ﻭ ﺑﻬ&= #65208;ﺘﻬﺎ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻠ&= #65260;ﺎ ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﭘ&#= 65198; فضیلت و ﻧﻌﻤﺖ= ; ﻭﭘُﺮ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻥکاA= 251;ﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺯ&#= 64404;ﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ &= #65261; ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬ&= #65166;ﻯ ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳ= 5256;ﺪﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﺪ. = ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺮﺍﻣ&#= 65166;ﺕ و فضائل برتر= 740; ﺩﺭ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻦ = ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻮ ﺭﻭح الهی ﺁʌ= 55;ﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺳ= ﭙس ﺭﺍﻭﻯ ﻤﻴﮕﻮﻳ&#= 65194; ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻥ اﺳ&#= 65174; ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻴﻔﺮ&= #65251;ﺎﺋﻴﺪ پس ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍ= 5261;ﻧﺪ ﭼﻪ ﻣﻌنی ﺪﺍﺭ= 5193; ﮐﻪ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳ&#= 65194; ﻭ ﻣﺎ ﺗﻮﻓﻴقی اﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ </b= >ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻓ&#= 65268;قی که ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺪﻭ= 5253; کمک ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ A= 255;ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ (ﻳﻌنی اﺭ= 5165;ﺩﻩ ﺍﺯﺍﺩ ﻨﺪﺍﺭﻡ &= #65261; ﺍﺳﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷ&#= 65174; ﻫﺴﺘﻢ) ﻭﻳﺎ ﻣﻴ= ﻔﺮﻣﺎﻳﺪ ﺍﻥ ﻴﻨﺼﺮﮐم ا= ﻟﻠﻪ ﻓﻠﺎ ﻏﺎﻟﺐ ﻟﮑ&= #1605; ﻮ ﺍﻥ ﻴﺨﺬﻟﮑﻢ = ﻓﻤﻥ ﺬﺍ ﺍﻟﺬﻯ ﻴﻨﺼ&= #65198;ﮐم ﻤﻥ ﺒﻌﺪﻩ ﻭ ﺍ@= 404;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻤﺎ &= #65197;ﺍ ﻧﺼﺮﺕ ﻭ ﮐﻤک ﻨ&= #65194;ﻫﺪﭼﻪ ﮐسی ﺒﺮﺍﻯ ﺸﻤ= 5166; ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ = ﺭﺍ ﺧُﺬﻟﺎﻥ ﻮ ﻋﺪ&#= 1605; ﺘﻮﻓﻴق ﺒﺪﻫﺪ &#= 65165;ﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ ﮐطسی ﻤﻴﺘA= 262;ﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ = ﺒﺪﻫﺪ. ( ﻳﻌنی ﺸﻤﺎ ﺭﺍ = ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی غیر ﺳ᥼= 8;ﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ = ﺳﻠﻮک ﺸﻤﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭ= ﺍ ﮐﻤک ﻮ ﺍﺳﺘﻌﺎ&#= 65255;ﺖ و مَدَد ﻣﻴﺪﻫ= ;ﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ &= #65169;ﻔﻬﻤﻴﺪ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﻋ&= #65252;ل کنید ﻭ ﻣﻮﻓﻖ A= 169;ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ = ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ و جهات جهنّمی = 5170;ﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻴﭽ&#= 64401;س ﻗﺎﺩﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; بوﺩ ﺍﻳﻥ اﻣﺘA= 268;ﺎﺯﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﮕ= ﻴﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﮐسی غیž= 5; ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫ&= #65204;تی ﻨﻴﺴﺖ. ﭼﻪﺭﺳﺪ = ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ&#= 65263; ﺒﺮ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. = ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎﺭﻯ ﻮ ﻧﺼﺮﺕ = ﻳﺎ ﻧﺼﺮ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺯ&= #65263; ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻔَ&= #65198;ﺭﻭﺯﻯ ﻮ ﺭﻭﺯ ﻓَﺮ ﻭ ﺷ= ﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺩﺭﻳ&= #65166;ﻓﺖ ﺗﺎج ﺸﺎهی اله= ;ی ﻨﺪﻫﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #64380;ﻪ ﮐسی ﻤﻴﺘﻮﺍﻧA= 194; ﺟﺒﺮﺍﻥ عدم اʋ= 97;ﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺑ&= #65256;ﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻴﺸﺘ&= #65198; ﺑﺪﻳن ﺪﺍﺭﺍﻥ &#= 65240;ﺸﺮﻯ ﺒﺎ ﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳ&= #65174; آخوندهای ﺩﺭ &= #65165;ﻫل ﺴُﻨّﺖ ﻭﻳﺎ ﺍ= 5259;ل ﺘﺸیع ﻤﻴﺒﺎﺷA= 194;. ﺍﻣﺎم ﺪﺭ ﭘﺎﺳ&#= 1582; ﺮﺍﻭﻯ ﻤﻴﻔﺮﻣ&#= 65166;ﻳﺪ: اﺫﺍ ﻓﻌل اﻟﻌ&= #65170;ﺪ ﻣﺎ ﺃﻣﺮﻩ ﺍﻟﻠ&= #65258; ﻋﺰّ ﻭ ﺟلّ ﻤﻥ اﻟﻄﺎعة ﮐﺎﻥ A= 236;ﻌﻠﻪ ﻭﻓق اﻟﺄﻣﺮ ﺍ= 5247;ﻠﻪ ﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّ ﻭﺳ&#= 65252;ّﻯ اﻟﻌﺒﺪ ﺑﻪ ﻣﻮ&#= 65235;ّﻘﺎ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺍﺭﺍﺩ ﺍ= ﻟﻌﺒﺪ ﺃﻥ ﻴﺪﺧل فی ﺸ= 5268;ئ ﻣﻥ ﻤﻌﺎصی اﻟA= 248;ﻪ ﻓﺤﺎل اﻟﻠﻪ ﺗ= 5170;ﺎﺭک ﻮﺗﻌﺎلی ﺒﻴﻨA= 258; ﻭ ﺑﻴﻥ ﺘﻠک اﻟ&#= 65252;ﻌﺼیة ﻓﺘﺮﮐﻬﺎ ﮐﺎﻥ &= #65176;ﺮﮐﻪ ﻟﻬﺎ ﺑﺘﻮﻓﻴق اﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ &#= 65261;ﻣتی ﺨﻠّﻯ ﺒﻴﻨﻪ ﻭ &= #65169;ﻴﻥ اﻟﻤﻌﺼیة ﻓﻠ = 5; ﻴﺤﻞ ﺑﻴﻨﻪ ﻭ ﺑﻴﻨﻬ&= #65166; ﺣنی ﻴﺮﺗﮑﺒﻬA= 166; ﻓﻘﺪ ﺧﺬﻟﻪ ﻭﻟ&= #1605; ﻴﻨﺼﺮﻩ ﻭﻟم ﻴ&#= 65262;ﻓّﻘﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪﻩ ﻋʋ= 66;ﺑﺪﻯ اﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧ&= #65194;ﺍﻭﻧﺪ ﺍﻣﺮ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ &= #65165;ﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺪﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠ= ﻪ ﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋ&= #65174; ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ &= #65235;ﻌل ﻮﻋﻤل ﻮﻯ ﺘﻮﻓ&#= 65268;ق ﺪﺭ ﺍﻣﺮ الهی A= 192;ﻮﺩ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮ&= #65193;. ﻭ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﺎ&= #65253; ﺒﻨﺪﻩﺍﻯ ﺮﺍ (ﻋ= ﺒﺪ و موبد ﻣﻮﻓﻖ) A= 251;ﻴﺘﻮﺍﻥ ﺨﻮﺍﻧﺪ (ﻳﻌنی عبد ﻭ ﺑﻨﺪﻩ ﻣ= 5262;ﺑﺪ ﻣﻄیعت اﻟﻬﻰ ʋ= 93;ﺭ سلوک الهی اﺳ&#= 65174;. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟﮑﺎﻥ ﻤﺨﻠﻮق ﺨﺪﺍﻭ= 5255;ﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭلی ﺒ= 5256;ﺪﻩ ﻣﻄیع ﻮ ﺩﺭ ﺑﻨ&#= 65194;گی ﻮ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔی &#= 65262; ﺗﻮﮐل ﻮ ﺗﺴﻠﻴ&#= 1605; ﺴﻠﻮکی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. (ﻃ= ;ﺎﻋﺖ) ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ&= #65165;ﺳﺘﻄﺎﻋﺖ ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﺒﺮﺍ&= #65263; ﺒﻨﺪگی اﺳﺖ. ﮐ= 5258; ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻃﻮع &= #65262; ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺍﺳﺘ&= #65220;ﺎﻋﺖ ﻋﻘلی ﻮﺟﺴمی ʌ= 62;ﺳﻠﻮکی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻧ= ﮕﺎﻩ ﺍﻓﻌﺎل ﻮ ﺍﻋﻤ&#= 65166;ل اﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔ&#= 65176;ﺎﺭﻫﺎ ﻭﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ اﻭ الهی ﻮ ﻣﻘʋ= 70;ﻮل ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻣﻮﻓﻖ) ﮐ᥽= 8; ﺗﻮﻓﻴق ﺑﭙﻴﺮﻭﺯﻯ ﻮ ﻓ&= #65198; ﺭﻭﺯﻯ ﻭﺷﻬﻮﺩ &= #1575;لهی ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭلی ﻮ&#= 65239;تی ﻮ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ&#= 65257; ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎﻟک &= #65192;ﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ = ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑ&#= 65256;ﺪ ﻭ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺍﺳﺘ&#= 65258; ﺍﻭ می ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ&= #65259;ﺮﮔﺰ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﺍﻧﮑ&= #65166;ﺭ ﻭ ﺗﻤﺮﺩ ﭼﻮﻥ غ&= #1740;ر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻘﺸﺮ&#= 65263; ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ &= #65252;ﻨﺎفق ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. (ﻋﺒﺪ= ) ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ عاﺑﺪ &#= 65251;ﻘﺒﻮل الهی ﻮ ﻣﻮﺑﺪ A= 199;ﺭﺩﺷتی ﻘﻮم ﻘﺮﻳﺶ ﮐﻪ &= #65193;ﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮﻋﺒﻮ= 5193;ﻳﺖ ﻭ ﺑﻨﺪگی ﺒﻮﺩ= 5257; ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ ﺗﺴﻠ= ﻴم ﺪﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬ&#= 65166;ﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮﭼﻪ ﻫ= 5198;ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐ&#= 65264; ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل &= #1575;لهی ﻴﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬ&= #65262;ﺩﻯ اﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭ&#= 1652;ﻴﺎﻫﺎی ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺪﻫﺪ.&#= 65165;ﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫ= 5194; ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺪ = ﻭﺑﻨﺪﻩ ﺍﻯ ﺒﺨﻮﺍﻫﺪﺧ&#= 65262;ﺩﺭﺍ ﺍﻟﻮﺩﻩ ﻭﺩﺍﺧ&#= 1604; ﺪﺭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ا&#= 65247;ﻬﻰﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻤﻌﺎصی = 5262; ﻣﻌﺼﻴﺘﻬﺎﻯ ا= 604;هی ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕ&#= 65166;ﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻴﻥ اﻭ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻤﻌ&= #65212;ﻴنی ﺤﺎﺋل ﻮ ﻣﺎنع= 40; اﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨ= 5194;. ﻃﺒﻌﺎ ﺍﻳﻥ ﺒﻨ&= #65194;ﻩ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﭼﻨ= ﺎﻥ ﻤﻌﺼﻴتی ﺒﺮ ﻣ= 5268;ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﭼﻨﻴﻥ ﺘﺮک ﻤ&= #65228;ﺼﻴتی ﻮ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ ﺗ= ﺮک گناه ﻤﻴﮑﻨﺪ ʋ= 69;ﺎﺯ ﺗﻮﻓﻴق الهی ᥾= 2; ﻧﺼﺮﺕ ﻭﮐﻤکی اﺯ ﺍﻭ = 5169;ﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑ&= #65166;ﻥ ﺣتی اﮔﺮ ﺗﻤﺎ= 05; ﻮﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ &= #64380;ﻮﻥ سلوک الهی ﻨﺪ&= #65165;ﺭﻧﺪ همچنان ﻣﺸﺮﻙ= ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎم اﺩﺍﻣﻪ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ&= #65261;ﻧﺪ ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣ= ﻌﺼﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ = ﻭﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ&#= 65193; ﻭ ﻣﺎنعی ﭙﻴﺶ = 4344;ﺎﻯ اﻭ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗ&#= 65166; ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﺗ&#= 64401;ﺐ ﺍﻥ ﻤﻌﺼﻴﺖ ﺑﺸ&= #65262;ﺩ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮ&#= 65165;ﻥ اﻭﺭﺍﻏﻴﺮﻣﻮA= 235;ق ﻮ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺨُﺬ&#= 65247;ﺎﻥﻭﺷﮑﺴﺖﺧʌ= 62;ﺭﺩﻩ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ ﺑﺪﻭ= ﻥ ﻨﺼﺮﺕ ﻭ ﺗﻮﻓﻴ&= #1602; ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. (ﻣﻌ= ﺎﺻﻰ) ﻳﺎ ﻣﻌﺼﻴﺖﻫﺎ &= #65175;ﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌنی گناﻫﺎ= ;ﻥ ﺴُﻨّﺘﻰ ﻧﻴﺴA= 174; ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﻯ اﺯ &= #65223;ﺎﻫﺮ ﺍﻥ ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺗﻤﺮّﺩ ﻭ ﻋﺼﻴ&#= 65166;ﻥ اﺯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺪﺳ&#= 65176;ﻮﺭﺍﺕ سلوکی ﻣﻴﺒﺎﺷ= ;ﺪ. ﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ کلّی ﻮﻫﻤﮕﺎن= ;ی اﻣﻮﺭ ﺩﻳنی ﻤA= 196;ﮐﻮﺭ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﻥ باش= 83; ﻭ ﻳﺎ ﺭﺩّ ﺣﺪﻳث= 607;ای ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ بویژه ﺍﺯ ﺩﺳ᥵= 6;ﻮﺭﺍﺕ تعملی ﺳﻠﻮکی = ﭙﻴﺮ الهی ﺨﻮﺩ ﮐﻪ @= 380;ﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ&= #65267;ﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ= ﮐﺎﺭﻫﺎئی ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺟﺘﻨﺎ&#= 65167; ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺣتی ا= 4404;ﺮ ﺑﺠﺎﻯ اﺟﺮﺍﻯ &#= 65194;ﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺑ&= #65166;ﻋﻤﺎل عباﺩﻯ ﺪﻳﮕﺮʌ= 63; ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺮّﺩ &= #64400;ﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺗ&= #65262;ﻓﻴﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﻮﺍﻓ&= #1602; ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﻋﻤل ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍ&#= 65203;ﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ = (ﻭِﻓﺎﻕ) ﻭﻫﻤﺮﺍﻫی ﻮ ﺗ&#= 65204;ﻠﻴم ﻨﺪﺍﺭﺩ. (ﺣﺎلَ اﻟﻠﻪ) ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﺣﺎﺋل ﻮ ﻣﺎتع = 5208;ﺪ ﻭﺟﺮﻳﺎﻧﺎتی @= 345;ﻴﺶ ﻣﻴﺎﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻓ&= #64401;ﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳ= ﺎﻟﻚ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﺤﻘق &#= 65194;ﺭﻋﻤل ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. (ﺧﻠ= ّﻰ) ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺤﺎل ﺨ&= #65262;ﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﺎ= لی اﺯ ﮐﻤک الهی ᥽= 6;ﻤﻮﺩ. ﻭ (ﺧَﺬَﻟَﻪ) ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﺧﺬﻟﺎﻥ ﻮﻋﺪم &#= 65176;ﻮﻓﻴق ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ (ﻧﺼﺮ= ;) الهی ﻨﺼﺮﺕ ﻭ ﮐﻤک ﻮ = ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺗﺎ ﻓﺮ ﺭﻭﺯﻯ ﻮ= ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی ʋ= 70;ﻴﺎﺑﺪ (ﻃﺎﻋﺖ) ﻭ ﺍﻃﺎﻋ= ;ﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ اﻭﺍﻣﺮ ﭘﻴﺮ ا= 604;هی ﻮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﮐ&= #1604;ّی الهی ﺪﺭ ﻗﺮﺍʌ= 53; ﻮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺧ&= #65166;ﺹ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﺒﺎﺷ= 5194;. ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺎﻋ&= #65174; ﻫﻤﻴﺸگی ﻨﻴﺴA= 174; ﮐﻪﺳﺎﻟک اﮔﺮ = 5169;ﻨﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ ﺭ&= #65203;ﻴﺪ ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯﮔﺸ= 5174; ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﮔﻨ&= #65166;ﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻫ= ;ﺮﻋﻤلی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع کاﺭ ﺳﻠﻮکی ﺴʋ= 66;ﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﺣتی اﮔ= 5198; ﺍﻳﻥ اﻋﻤﺎل ﺨ= 5268;ﺮﺍﺕ ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﻋﺒ= ﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍ= ﺯ ﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ. ﺍﻃ= ﺎﻋﺖ ﺍﺯ آخوندﻫﺎ ᥾= 1; ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺑﻨﺎﺣق آﻧﻬﺎ = 5191;ﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺗﻤﺮّﺩ &= #65169;ﺮ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺎﺩﻯ &= #1570;خوندﻫﺎ ﭼﻪ شیعی ﺒﺎﺷʌ= 56;ﺪ ﻳﺎ ﺳُﻨّﻰ ﺗﻤ= 5198;ﺩ ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.= ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪﺍ&#= 65263; الهی ﻤﻴﺒﺎﺷ᥷= 4; ﮐﻪ ﺗﻤﺮّﺩ ﺑﺮ آخ= 08;ندﻫﺎ نمود ﺯﻳﺮﺍ ﺑʋ= 66;ﻳﺪ ﺍﻃﺎﻋﺖ عملی ¡= 7; الهی ﻤﻌﺮفی ﺨﺪﺍﻭA= 255;ﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺮﺗﻴ= ﺐ ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺩﺭ ﺩ&= #65261;ﺭﻩ ﺳﻠﻮک ﺒﻌﻬﺪﻩ &#= 65193;ﺍﺭﻧﺪ. (ﺍﻣﺮ) ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍ= ;ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﻮ ﻣﺨﺎﻟ&= #65234; ﺁﻣﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﻳ&= #65166; ﺳﺮﮐشی ﻮﺧﻮﺩ = 5203;ﺮﻯ ﻮ ﻋﻤﻞ ﻤﻮﺟﺐ ﺍ= ﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯﺍﺩ نَفس ﺍʌ= 51;ﺎﺭﻩ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠ= ﮑﻪ ﺳﺎﻟک ﺒﻮﺳﻴﻠ= 5258; الهی ﺨﻮﺩ ﺍﻋʌ= 50;ّ از ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل = 5268;ﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮ&#= 65193;ﻯ الهی اﺳﺖ. ﻭﻫʌ= 52;ﺎﻥ ﺘﺮک آﺯﺍﺩﻯ ﺨ= 5262;ﺩ ﻭﻗﺒﻮل ﺨﻮﺍﺳ= 5176;ﻪ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻥ ﻤ= ﻘﺎم الهی می ﺒﺎﺷﺪ= ;. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺴﺌﻮل گنتﻩ ʄ= 00;ﺴﻰ ﻭﻳﺎ ﻋﻠﺖ ﺗﻤﺮ&= #1617;ﺩ ﺳﺎﻟک ﻮﻏﻴﺮ ﺳ&#= 65166;ﻟک اﺯ ﺍﻭﺍﻣﺮ ال= 07;ی ﻨﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ ﺍ= ﻳﻥ ﺸﺄﻥ ﻤﻘﺎم ﻮ ﺧ&= #65262;ﺍﺳﺘﻪ ﺩل ﺴﻴﺎﻩ ﻭنَ= 01;س ﺷﻴﻄﺎنی اﻧﺴʋ= 66;نی اﺳﺖ. ﻭلی اﺟﺮA= 165;ﻯ اﻳﻥ گناﻩ ﺑﺎ A= 165;ﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴمی ﻮ ﺫﻫنی A= 262; ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺨﺺ ﺻ&= #65262;ﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺩ= ﺍﺩﻩﺍﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻗﺒل &#= 65252;ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺘﮑﺎ&= #65251;ل ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ &= #65197;ﻭﺩ. ﻭلی اﻳن ﻜﻨﻴʌ= 00; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎنع اﺯ ﺍﺟﺮA= 165;ﻯ گناه ﺍﻭ ﻧﻴﺴʋ= 74;. ﻭ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯﺍﺩ = ﺑﺤﺎل ﺨﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ &= #65175;ﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ&#= 65261;ﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪ&#= 65259;ﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ = ﺷﻴﻄﺎﻥ نَفس ﺧﻮﺩ ﻭﻳʋ= 66; ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺑلیس آخوند &= #65165;ﺑلیس ملبّس ﺑﻠﺒﺎﺵ= ; ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑبین= 83; ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﻤﺪﺍ ﺗﺮ&= #1705; هرﮔﻮﻧﻪ ﺗﻠﺎ= 88;ی ﺘﮑﺎﻣلی ﺒﻨﻤA= 166;ﻳﺪ. ﻭلی ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑ= 604; ﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧ&#= 65262;عی ﺒﻌﺪﻯ ﻮ ﻣﺤﺮﻭ&= #65251;ﻴﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻥ عقل = 5256;ﺎﭼﻴﺰ ﺑﺸﺮﻯ ﺨﻮﺩ ﺧﻮ&= #65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.<o:p></o:p> حد®= 0;ث 1748 - اA= 199; ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺍﺳﺖ(ﺝ۵ﺹ200ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍ&= #65267;ﻪ ﻗﺮﺍنی ﻔﻤﻥ ﻴ= ﺮﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻥ ﻳﻬﺪ&= #65267;ﻪ ﻳﺸﺮح ﺼﺪﺭﻩ ﻟﻠﺄﺳﻠﺎم هر&= #64400;ﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧ&= #65194; ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﻫﺪ&#= 65165;ﻳﺖ او ﺷﻮﺩ ﺳﻴﻨﻪ &#= 65165;ﻭﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ اﺳﻠﺎم = 4345;ﺬﻳﺮﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺖ ﻋﻘلی ﻮﻫﺪﺍﻳA= 174; ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺴﻴﻨﻪ &= #65261; ﻗﻠﺐ ﻭﻳﺎ ﺫﻫﻥ = ﻮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ = ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣی = 5262; ﺫﺍﺕ الهی ﺸﺨʌ= 10; ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ ﻭ ﺍﻣﺎ&= #1583;ﻩ ﺗﺼﺪﻳق ﻔﺮﻣﺎ= 5253; هاﻯ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ = 5261; ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻈﺎﻫ&#= 65198; ﺯﻣﺎﻥ که ﺯﻧﺪ= 5257; ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﻫ&= #65198; کامل الهی ﻤﺤ&= #65252;ﺪﻯ ﺰﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮﺯ&= #65251;ﺎﻥ ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤ&= #65252;ﺪ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮ&= #1705;ی اﻭﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل = 5252;ﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻣﺎم ﺮﺿﺎ ﺩﺭ &= #65165;ﻳﻥ ﺒﺎﺭﻩ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﻭﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <= /span>ﻤﻥ ﻴﺮ&#= 65193; ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻥ ﻴﻬﺪﻳﻪ ﺑﺎ&= #65267;ﻤﺎﻧﻪ فی اﻟﺪﻧﻴﺎﺍ = 4;ی ﺠﻨّﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭ &= #64400;ﺮﺍﻣﺘﻪ ﻓﻰ ﺍﻟﺎﺧﺮة ﻳ&#= 65208;ﺮح ﺼﺪﺭﻩ ﻟﻠﺘﺴﻠ&#= 65268;م ﻠﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﺸﻘﻪ = ﻭﺍﻟﺴﮑﻮﻥ الی ﻤﺎ ﻭﻋﺪﻩ = 5251;ﻥ ثوﺍﺑﻪ حتّی ﻴ= ;ﻄﻤﺌﻥ اﻟﻴﻪ ﻭ ﻣﻥ ﻴﺮ&= #65193; ﺃﻥ ﻴﻀﻠّﻪ ﻋﻥ &= #65184;ﻨّﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺘ&= #65258; فی اﻟﺂﺧﺮة ﻟʄ= 01;ﻔﺮﻩ ﺑﻪ ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻧﻪ = ﻟﻪ ف ی اﻟﺪﻧﻴﺎ ﻳ= 5184;ﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺿﻴّﻘﺎ &#= 65187;َﺮِﺟﺎحتّی ﻴﺸک فی کفرﻩ ᥾= 1; ﻳﻀﻄﺮﺏ ﻣﻥ اﻋﺘﻘﺎﺩﻩ &#= 65239;ﻠﺒﻪ حتّی ﻴﺼﻴﺮ ﮐʋ= 56;ﻧّﻤﺎ ﻳﺼﻌّﺪ فی اﻟʌ= 04;ﻤاء ﮐﺬﻟک ﻴﺠﻌﻞ ﺍ&#= 65247;ﻠﻪ ﺍﻟﺮﺟس علیّ ا= ;ﻟﺬﻳﻥ لا ﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ </sp= an>هرکس ᥷= 7;ﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ&= #65192;ﻮﺍﻫﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻤﺎ&#= 65253; اﻭ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ&= #65259;ﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺨﻮﺍﻫ&#= 65194; ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﻬﺸﺖ ﻭ= ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣﺖ ( امتیازات الهی ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ &#= 65193;ﺭ ﺍﺧﺮﺕ توع فوق بشری ﻣﻴﻴﺎﺑ᥷= 4;. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻭ ﺫﻫﻥ ﻮ= ﺭﻭﺍﻥ اﻭﺭﺍ ﺍﻣﺎﺩﻩ &#= 65175;ﺴﻠﻴم ﺒﺨﺪﺍ ﻭ ﻋﻮﺍﻣ&= #1604; الهی ﻤﻴﻨﻤﺎ᥾= 7;ﺪ. ﺑﻄﺮﺯﻯ که ﺍﻃ= 5252;ﻴﻨﺎﻥ ﻮ ﻳﻘﻴﻦ ﻭ ﻧﻴﺰ= ﺳﮑﻮﻥ ﻮ ﺁﺭﺍﻣﺶ به ﻋ&#= 65194;ﻩﻫﺎﻯ الهی اﺯ ثوﺍﺑ= ﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺗﺎ= ﺑﺪﺍﻥ ﻮﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﺨﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻥ گرﺩﺩ. (&= #65165;ﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 1740;تی عقلی اﻭﻟﻴﻪ ᥾= 1; ﻫُﺪﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭙﻴﺮ ﮐ&= #65166;ﻣﻞ ﺍﻏﺎﺯﮔﺮ ﻭﺳﺎ&#= 65163;ﻄ الهی ﺒﺪﻫﺪ ﻭʋ= 69;ﻬُﺪﺍﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺒﻌﺪﻯ اﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ= 5263; ﺸﻬﻮﺩﻯ هفت ﮔA= 166;ﻧﻪ ﺗﺎ ﻗﺎﺋم ﻮﻋﺮ&#= 65205; ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺒﺪﻫﺪ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻥ هدﺍﻳﺖ اA= 247;ﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ &= #65169;ﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ و اوم A= 204;ﺎﻟک ﺒﺎﺷﺪ. ﻫم عقیده ﻭ ﻳﺎﻭ᥷= 7;ﻯ ﻨﻈﺮﻯ ﻮ ﻏﻴبی اﻭﻟﻴﻪ ﻭﻫم اA= 267;ﻤﺎﻥ عملی ﻴﺎ ﺍﻭم ʌ= 62; سلوک الهی ﺒﺎ ﻭﺳﺎʋ= 63;ﻄ اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺮ&#= 64400;ﺰ ﻭ ﺗﻮﺳﻞ ﻭﺗﻮﺣ&= #65268;ﺪ ﺍﺫﮐﺎﺭﻯ که ﺩ= 601;ع ﺸﺮک ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑ&#= 65166;ﺷﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﻫﺪﺍﻳ&#= 65174; الهی ﻨﺘﻴﺠﻪ ʋ= 69;ﺨﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﺍ&#= 65259;ﺎﻯ ﻤﻘﺪﻣﺎتی ﺮﺍ = 5251;ﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗ&= #65168; ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ ﻭ ﻫ&= #65194;ﺍﻫﺎ ﻣﻨﻮﻃ ﺒﺎﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮک ﻮ ﺩﺭﺳت= 740; اﻧﻬﺎ ﻭ ﮐﻔﺎﻳ&#= 65174; ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎ ﺩﺭ &= #65175;ﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ اﺯ ﮔﺬﺷ&#= 65176;ﻪ ﻫﺎﻯ ﻨﺎ ﻣﻄﻠﻮ&= #65167; ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻠﻴﻪ = ﺍﻥ ﺒﺎ ﺻﻔﺎﺕ اله= 40; اﺯ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﭙﻴ&#= 65198; ﺍﻟﻬﻰ بمعرفی خداوند ﻣﻴﺒﺎ= ﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻤﺮﺍ&#= 65175;ﺐ ﻫﺪﺍﻳتی عقلی= ﻮﻫُﺪﺍﻫﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺘﺎ ﻗﺎ&= #65163;م ﻮﻋﺮﺵ ﻭﻫﺮﮔﻮ&#= 65255;ﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ عقلی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʋ= 97;ﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ عقلی کلی اﻟﻬ&= #65264; ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟ&= #65194;نی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= ﺍﻳﻥ ﺘﻠﺎﺵ ﻋﻘﻴﺪت= 740; ﻮﻋﻤلی ﺴﺎﻟﻚA= 259;م اﮐﻨﻮﻥ ﺪﺭ ﺩﻧ&#= 65268;ﺎ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮع ﺒﺸﺮ&= #65263; ﻮ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ = ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧ&= #65184;ﺎم ﺒﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻧﻪ ﻭ= ﺍﮔﺬﺍﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﭼﻪ &= #65197;ﺳﺪ ﺑﺒﻌﺪ ﺍﺯﻣﺮگ &#= 65170;ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﺧ&= #65198;ﺕ ﻳﻌنی ﺪﺭ ﭘﺎﻳ= 5166;ﻥ ﺪﻭﺭﻩ سلوک الهی ﻭ ﺑﺎﺯﮔʌ= 08;ﺖ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻬﺸﺘﻬ&#= 65166;ﻯ عقلی ﻮﻣﮑﺎﻧ᥾= 4; ﻭﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻤﻘﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮ= 5193;ﻯ ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍ&= #65207;ﺖ.ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺑ&= #65260;ﺸﺖ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻣ= ﻘﺪﻣﺎتی ﻨﺨﺴﺘﻴﻥ ﺪﺭ ﺩ&= #65255;ﻴﺎ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﮑ&= #65252;ﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ = ﺑﺎ ﺭﻭٴﻴﺎﻫﺎﻯ اA= 247;ﻬﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ= ﺕ ﻳﻌنی ﺒﻌﺪ ﺍﺯ &#= 65251;ﺮگ اﻭ ﺩﺭ ﺩﻭ بهش= 78; ﻳﮑی ﺒﻬﺸﺖ ﺳﻮم اﻧ= 5176;ﻈﺎﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎ&= #65247;ﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺭ ﺟﺒﺮ&= #65261;ﺕ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﻬﺸ&= #65174; ﭼﻬﺎﺭم ﺮﺟﻌﺖ و معاد ﻧﻮع ﻔ᥾= 2;ق ﺒﺸﺮﻯ اﺳﺖ. (ﺩﺍ= ﺭ ﮐﺮﺍﻣﺖ) ﺟﺎﻳﮕ&= #65166;ﻩ ﮐﺮﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ا= 5247;ﻬﻰ ﻭﻋﻠﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ اﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺘﻬ= 5166;ﻯ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺷﻬﻮ&#= 65193;ﻯ ﻮ ﻋﻘلی ﻮ ﻣﻘﺎ&#= 1605;ی ﻮ ﻣﮑﺎنب هستن= ;د. ﮐﻪ ﻓﻀل و ﺒﺮﺗ&#= 65198;ﻯ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ ﺑﺮ= ﺗﺮﻯ نوع ﻮﺟﻮﺩﻯ اʌ= 55;ﺎﻥ ﻮﺍﺻل بشهود ﺮ= ;ﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺨ&= #65262;ﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺍﻧﮕﺎ= ﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺧﻮﺍﺳ&= #65176;ﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﺨﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺍﺳ&#= 65176;ﻪ ﺳﺎﻟک ﻮ ﺍﻋﻤﺎ&#= 1604; ﺴﻠﻮکی اﻭ ﺍﻳA= 253; هدﺍﻳﺘﻬﺎ ﺧﻮA= 165;ﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﺘﺪﺭ&= #65267;ج ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ = ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﺍ= ;ﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻳﻘ= ﻴﻥ هائی ﺨﻮﺍﻫﺪ ʌ= 67;ﺎﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺪﺍم ﺴﺎﻟ&#= 1705; اﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﻭ ب= 575; ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺒﺪ&#= 65197;ﺳﺘﻰ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﻤﺮ&#= 65187;ﻠﻪﺍﻯ ﻮ ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ ﺒ&= #65228;ﺪﻯ ﭙﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭘ= ﻴﮕﻴﺮﻯ ﺴﻠﻮکی ﻮ ﺗﻠﺎ= 5205; ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻧﺎﭘﺬ&#= 65267;ﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎ&= #1604; ﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻳﻘﻴ&= #65253; ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﻮ= ﮐل ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﻔﻈ ﻨ= ﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم ﻮ ﺗ&= #65262;ﮐل الهی ﺒﺎقی ﺒﻤ= ;ﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ = ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺯﻣﺎﻳﺸ&= #65166;ﺕ الهی ﻔﺮﺍﺭﻯ ʌ= 62; ﺧﺴﺘﻪ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ ﺗﺰ= ﮐﻴﻪ نَفس ﺍﻭ ﻋﻤﻴʌ= 40;ﺎ ﻭ ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳ&#= 65174; ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮ&#= 65193; ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻥ گرﺩ= 5193; ﮐﻪ ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ &#= 64344;ﺎﺩﺍﺷﻬﺎ الهی ﻄﺒق ﻮﻋ᥷= 4;ﻩﻫﺎ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺧﻮﺍ&#= 65259;ﺪ ﺭﺳﻴﺪ) ﺍﻣﺎم ا&#= 65193;ﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍ&#= 65263; کسی ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ @= 400;ﻪ اﺯﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭ ﻣ&#= 65188;ﺮﻭﻡ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮔ= ﻤﺮﺍﻫی ﻮ ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺑﺎﺷ&= #65194; ﺍﺯ ﺩﺍﺭ ﮐﺮﺍﻣ&= #65174; ﺩﺭ ﺍﺧﺮﺕ ( ﺍﻋم اﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ &= #65165;ﻧﺘﻈﺎﺭ یا ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎ= 5197;م ﺮﺟﻌﺖ ﻓﻮق ﺒﺸ&#= 65198;ﻯ ﻭﻳﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﻋﻘ&= #1604;ی همرﺍﻩ ﺷﻬﻮﺩ A= 239;ﺎﺋﻢ ﮐﻪ ﻫم اﮐﻨﻮﻥ &#= 65170;ﺴﺎﻟک ﻮﺍﺻل ﺒﻨﻬﺎﻳ= 5174; ﻭ ﺍﺧﺮ ﺳﻠﻮک ﺨ&= #65262;ﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ) ﻣﺤﺮﻭ&= #1605; ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯ= ﻳﺮﺍ ﮐﻔﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍ= ﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﺗﮑﺬ&#= 65267;ﺐ ﺍﻣﺮ الهی ﻮ ﻭA= 227;ﺪﻩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ را ﻧﻤﻮA= 193;ﻩ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ا= 5261;ﻟﻴﺎﻯ الهی ﺮﺍ ﺭﺩ ﮐA= 198;ﺩﻩ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑ&= #64345;ﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﺬﻳﺮﻓ&= #65174; ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﺪ&#= 65165;ﻥ ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ ﺧ= ﻮﺍﻫﺎﻥ عصیاﻥ ﻮ ﺗﻤﺮ¡= 7;ﺩ الهی ﺪﺭ ﺟﻬﺎʌ= 53; که ﻫﺴﺖ ﺒﺎﺷﺪ. &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭ&= #65255;ﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻥ کفر ﻭ ﺟﻬﻞ (ﻭ ﻧ&= #65166;ﺷﺎﻳﺴﺘگی ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ &= #65240;ﺒﻮﻝ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭﺳﻠ&#= 65262;ﻙ) ﺳﻴﻨﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺗ&= #65256;گ کرﺩﻩ ﻭﺫﻫﻥ اA= 261;ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ = ﺍﺯ ﮐﺸﺶ ﻭ ﻗﺒﻮل ﻮ = ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺪﻭﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳ&#= 65194; ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺩﺭ &= #65255;ﺘﻴﺠﻪ ﮐﻔﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻮ&= #65165;ﻧﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺨﻮﺍ&#= 65203;ﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩ&#= 65193;. ﻭﻟﺬﺍ ﺍﻧﺮﺍ ﺗ&= #64401;ﻔﻴﺮ ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﻨ&= #65252;ﺎﻳﺪ. ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﻳ&#= 65256;ﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ = ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻀﻄﺮﺏ &= #65261;ﺑﻬم ﺮﻳﺨﺘﻪ ﻣﻴﻨﻤ&#= 65166;ﻳﺪ. ﺑﻄﻮﺭﻯ که ﺍﻳ= 5253; ﺘﻨﮕﻰ ﻧَﻔَس A= 251;ﺎﻧﻨﺪ ﺻﻌﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﮑﻮ&= #65257; ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺒﺎﺷ&= #65194; ﮐﻪ ﺧﻔگی ﺘﻨﻔ= 587; ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻳﺎ ﻣث&#= 1604; اﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺟ&#= 65166;ﻥ ﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣ= ﺎل ﻤﺮگ ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ &#= 65261; ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺧﺪ&#= 65165;ﻭﻧﺪ ﺭِﺟس ﻭ ﻗﻬﻘﺮ= 5165; ﻭ هرکس ﻭ ﻣﻌﮑA= 262;س ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴ&= #65198; ﺭﻭحی کسی ﻮﺍ᥷= 7;ﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ = ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ ﻣﻮٴﻤﻦ ﻳ&#= 65166; ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭﺍﻥ عتقیدﺗﻰ ﻭﻳﺎ= ; ﻧﺎ ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 64400;ﻰ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻭم = ﻮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟ&= #65258; ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗ&#= 65168; ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ ﺪ&= #65261;ﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. پس &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ همگاﻥ ʃ= 45;ﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺷﻬ= ﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑ&= #1607;مه ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬ&#= 65166;ﻯ عقلی ﻮ ﻣﻘﺪﻣʋ= 66;تی ﻮ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ ﻣﺪ&= #65165;ﻭﻡ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤ&= #65198; ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭلی ﺒ&#= 1585;َبّرخی ﭙﺬﻳﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺘﻬﺎﻯ الهی ﻨﺒﻮﺩﻩᥴ= 5;ﻧﺪ. ﺑﺮخی ﺘﮑﺬﻳﺐ = 5261; آﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺩ&#= 65267;ﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻣﺤﺮﻭ&#= 1605; اﺯ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ= 5263; ﺒﻌﺪﻯ ﻨﻴﺰ ﻣﻴ&= #64405;ﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺣتی ﺒﻘﻬﻘﺮA= 165;ﻯ ﻨﻮهی ﺮﻭﺣی ﻤA= 268;ﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻄ اﻣ&= #65198;ﻭﺯ ﮐم عقلی ﺘﺮﻣ᥾= 4; ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ پس ﺍﺯ ﻣ&#= 65198;گ ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺴخ &#= 65188;ﻴﻮﺍنی ﻤﻨﺎﺳﺐ ﺑﻘﻴﻪ &= #64400;ﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ تلف نشده ﺧﻮﺩ ﻣﻴʌ= 08;ﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﺩ= ﺭ ﺍﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﺪ&#= 65261;ﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﻩ ﮔﺬﺷ&= #65176;ﻪﻫﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍنی ﻮ ﺗﮑ= 5166;ﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒیعی ﺨﻮﺩ ﺭA= 165; ﺩﻧﺒﺎل ﻨﻤﺎﻳ= 5194; ﻭ ﭼﻮﻥ ﻤﺠﺪﺩﺍ = ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺮﺳﻴﺪﻧ&#= 65194; ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗ&#= 65168; الهی ﻮ ﻫﻤﻴﻥ = 87;لوک الهی ﺒﺎ ﺍﻭﻟʌ= 68;ﺎ الهی مده اﻣﺮ&= #65261;ﺯ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. = ﮐﺎﺭﻯ که می ﺘﻮﺍﻧﻨʋ= 94; ﻭلی ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭلی &#= 1662;س ﺍﺯ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎی &#= 64400;ﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﺩﺍﺩ. (ﻳﻀﻠّﻪ) ﺿ= ;ﻠﺎﻟﺖ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻫی ﻭﻳ&#= 65166; ﺟﺎﻣﺎﻧﺪگی ﻮA= 251;ﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ(ﺟﻨّ&= #65174;) ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﭽﻬ&#= 65166;ﺭﮔﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﺘﺎ&#= 1606;ی ﻴﺎ ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭﻋ&= #65240;لی ﻮﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ&#= 65267;ﺎ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ آ&#= 65267;ﻨﺪﻩﻫﺎ ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻬﺸﺖ ﻣ&= #65240;ﺎمی ﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﻧ= ﺼﻴﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻮﺍﺻ&#= 1604; ﺒﻬﺮ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﭘ&= #65268;ﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﮕﺮﺩ= 5193;. ﺳﮑﻮﻥ ﻮ ﺍﺭﺍﻣ&= #65206; ﻭﺧﺎﻃﺮ جَمعی= ; ﻮ ﺩﻭﺭﻯ اﺯ ﺍﺿﻄ&#= 65198;ﺍﺏ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳ= ﺎ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺩﺭ ﻋﺰ&= #65247;ﺖ ﺳﻠﻮک ﺪﺭ ﮐﻨﺎ&#= 65197; ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬ= 5264; ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻧﻬﺎئی ﻘﺎﺋم A= 198;ﺏ ﺍﻟﻨﻮع ﻤﻴﺒﺎ= 5207;ﺪ. (ﺍﺧﺮﺕ) ﺍﺧﺮﻳﻥ= ﻮ ﺍﻳﻨﺪﻩ ﻭﺑﻌﺪ&#= 65263; ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺧﺮ = ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺯﻧﺪگی ﺒﻌﺪ= 5263; پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ غیر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ A= 261; ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺴخ ﺤﻴ&#= 65262;ﺍﻧﻰ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﺒﺮﺍﻯ اﻧﻬﺎ ﺍ&#= 65203;ﺖ ثوﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺩﺍ= 5205; ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ثوﺏ &#= 65261; ﭘﻴﺮﺍﻫﻥ یعن®= 0; در ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮع= 40; ﺠﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ نوع = 5169;ﺸﺮﻯ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻧﻮ&#= 1593; ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ آﻳ= 5256;ﺪﻩ ﻭ پس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫ&= #65200;ﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟ&= #65228;ﮑس ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﻬﻘ&= #65198;ﺍئی ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍنی = 70;ﻧﻬﺎ. (ﻋﺼﻴﺎﻥ) ﺗﻤﺮّ&= #65193; ﻭﻣﻌﺼﻴﺖ ﺩﺭ ﺗ&= #65252;ﺮّﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫ&#= 65166;ﻯ الهی ﻮ ﮔﻨﺎﻩ A= 261;ﺭﺯﻯ ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺠﺎﻯ &= #65176;ﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧ&#= 65262;ﺩ ﺍﺳﺖ. (ﺿﻴق ﺼﺪﺭ= ) ﺗﻨگی ﺴﻴﻨﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺤ&= #65166;ﻟﺖ ﻧﻔﺮﺕ ﻭﻋﺪم ﺘ&#= 65212;ﺪﻳق ﻮ ﻧﺎ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ= بی ﺤﻮﺻﻠگی ﺒﺮﺍA= 263; ﻔﻬﻤﻴﺪﻥ ﻮ ﻧﺘ&= #65268;ﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻥ اﺯ ﻫﺮ&#= 64404;ﻮﻧﻪ ﻓﻬم اﺣﺘﻤﺎل®= 0; اﺳﺖ. ﺻﻌﻮﺩ ﺑﺎ&= #65203;ﻤﺎﻥ هنگام ﻤﺮﮒ ﻭ ʋ= 69;ﺪﻭﻥ ﺘَﻨﻔّس ﺩﺭ عمقب ﭽﺎﻩ ﻭﻳʋ= 66; ﺧﻔگی ﺪﺭ ﺑﻠﻨﺪی ﻫﺎ &= #65261;ﻳﺎ ﺩﺭ حفره های عمیق ﺰﻳﺮ ﺯﻣʌ= 68;ﻨﻰ ﻭﻳﺎ ﻣﺤﺎل ﺪﺍ&#= 65255;ﺴﺘﻥ اﻣﻮﺭ ﻣﻤﮑﻥ ﻮ &= #65251;ﻴﺴﺮ ﻭﻳﺎ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺍ= ﺑﺮﺍﺯ ﻧﺎ ﺭﺿﺎﻳنی ﻮ &#= 65165;ﻧﺰﺟﺎﺭ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭﻯ که &#= 65169;ﻨفع اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖ. ﻭ &= #65165;ﻟّﺎ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺍﻣﻮ&= #65197; ﻣﻀﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻮﺍ&= #65183;ﺐ ﻭﺁﺳﺎﻥ ﻮﻣﻨﻄ&#= 1602;ی اﺳﺖ <o:p></o:p> حدیث 1749 - = 83;ﺭﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺝ۵ﺹ200ﺑ&= #65188;ﺎﺭ) ﺍﺯ ﺍﻣﺎم ﺼﺎﺩ&#= 1602; اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎ&= #65197;ﻩ ﺍﻳﻪ ﻗﺮﺍنی ﻮ= ﻣﻥ ﻴﺮﺩ ﺃﻥ ﻴﻀﻠّ&#= 65258; ﻳﺠﻌل ﺼﺪﺭﻩ ﺿ&#= 65268;ّﻘﺎ ﺣﺮﺟﺎ ﻭهرکس &= #65197;ﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮ&#= 65165;ﻫﺪ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﻣﺤﺮ&= #65261;م اﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ &#= 65192;ﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ &= #65165;ﻭﺭﺍ ﺗﻨگ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳ= 5194;. ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺍ= ﻭﺭﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺍﻣ= ﺎﺩﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﺍﺑ&= #65198;ﺍﺯ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺗﺮﺩﻳ&= #65194; ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻣ&= #65166;م ﺼﺎﺩﻕ ﺗﻔﺴﻴﺮ &= #65251;ﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ: &= #65240;ﺪ ﻳﮑﻮﻥ ﻀﻴّﻘﺎ &#= 65261;ﻟﻪ ﻣﻨﻔﺬ ﻳﺴمع ﻤ= 5256;ﻪ ﻭ ﻳﺒﺼﺮ ﻭ ﺍﻟﺤ= ﺮج هو ﺍﻟﻤﻠت اﻣʋ= 66; ﻟﺬﻯ لا ﻣﻨﻔﺬ ﻟﻪ ﻳ&#= 65204;مع ﺒﻪ ﻭﻟﺎ ﻳﺒﺼﺮ = ﻣﻨﻪ ﺍﻟ&#= 65170;ﺘﻪ ﻣﻤﮑﻥ اﺳﺖﺳﻴ= 5256;ﻪ ﻭﻓﮑﺮ ﺗﻨگ ﺸﻮ&#= 65193; ﻭلی ﺁﻧﭽﻨﺎن A= 256;ﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﮑلی ﻨﺘﻮ= 5165;ﻧﺪ ﺑﺸﻨﻮﺩ ﻭﺑﺒﻴ&#= 65256;ﺪ. ﺑﺮﺍﻯ اﻭ ﻫﻨﻮ&#= 65199; ﻣﻨﻔﺬﻫﺎئی ﺒA= 198;ﺍﻯ ﺸﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﺑﺼﻴ&= #65198;ﺕ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳ= ﻥ ﺤَﺮَج ﺟﻮ ﺑﺤA= 198;ﺍﻥ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺣﺎ&= #1604; ﺪﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﻫﻤﺎ&= #65253; اﻟﺘﻴﺎم ﻮ ﺟﻔ= 5174; ﺷﺪﻥ ﺪﺭﻳﭽﻪﻫ&#= 65166; ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ا&= #65203;ﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳ&= #1605;ع ﻮ ﺑﺼﺮﻯ ﺒﺮﺍﻯ اﻭ ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﻌن= 740; اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻨﮑﺮ &#= 65191;ﺪﺍ ﻭ سلوک الهی ﻮ= ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻭ ﺩﺭ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭﺍﻥ ﭽﻨﺎﻥ ﻤﺘﻨﻔﺮ &= #65251;ﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﻫﻴچ هدﺍﻳﺖ ﻋﻘلی ʌ= 62; ﺍﺳﺘﺪﻟﺎلی ﺪﺭ ﺍﻭ ﺗﺄثیرA= 263; ﻨﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭ&= #1604;ی هماﻥ ﺤﻮﺍس ﮔʌ= 62;ﺵ ﻭ ﭼﺸم هست. ﺯﻳ= 5198;ﺍ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺷﻨ&= #65268;ﺪﻥ ﻮ ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺩﺭﺍ&= #1705; عقلی پس ﺍﺯ ﻫ᥷= 8; ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻮ ﺩﻳﺪﻥ اﺳﺖ ﮐ&= #65258; ﺩﻳﺪﻥ ﺒﺪﻭﻥ ﺪ&= #65197;ک ﻤﻌﻨﻰ ﻭ ﺑﺮﺩﺍ&= #65207;تی عقلی ﺩﺭﺣﮑم ᥽= 6;ﺪﻳﺪﻥ اﺳﺖ. ﻭﺳمع ﻨﻴ= 5200; ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ &= #65261;ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻨﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺍ&= #65203;ﺘﻤﺎع امر ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ = 5165;ﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻬم ا= 5203;ﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺿﻮﻉ &= #1587;لوک الهیﻋﻤل ﺒﻌﺪ= ; ﺍﺯ ﻓﻬم ﻨﻈﺮﻯ اﺳ= 5174;. ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻴﺪ ﻭ ﻓ= ﻬﻤﻴﺪ ﻭلی ﻤﻄیع ﻨﺸʋ= 94; ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪ ﻭ ﻓﻬ= ﻤﻴﺪ ﻭلی ﺘﺒﺼّﺮ ﻭ = 5175;ﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺟّﻪﻫﺎﻯ &#= 65170;ﻌﺪﻯ ﻮ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺷﻨﻴ&= #65194;ﻥ اﻭﻟﻴﻪ ﻫم ﺒﺪ= 5261;ﻥ ﺍثر ﻭ ﻗﺎﺑل ﻔ= 5198;ﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭﺣتی ﺰﻣﻴﻨﻪ = 5203;ﺎﺯ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﻧﻔﺮ&= #65173; ﺑﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﺯﻳﺮﺍ ﺣﻘﺎﻳق اﮔﺮ ﺗ= 5252;ﺎم ﺑﺪﻧﺒﺎل هم ﻤA= 176;ﺼل ﻨﮕﺮﺩﻧﺪ ﻧﻤﻴ&#= 65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﻘﻴﻥ ﻮ ثبات®= 0; ﺪﺭ ﻓﮑﺮ ﻭﺫﺍﺕ ﮐﺴ&= #65264; ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﻧ&#= 65194;. ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﺪ&= #1705;ی اﺳﺘﺪﻟﺎل ﻮ ﺑ= 5166;ﻭﺭﻯ ﻮ ﺳﭙس ﻋﺪم اﻃ= 5166;ﻋﺖ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﻴ&= #65236;ﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺤﻘﺎﻳق اﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺩ&#= 65247;ﺎﺋل ﻤﻨﺴﻮخی ﻤﻴﺸA= 262;ﻧﺪ ﻭ ﺣتی ﺒﻬﺎﻧﻪ &#= 65261; ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺑﺮ&#= 65165;ﻯ ﺘﻤﺴﺨﺮ ﺍﻭ ﺍﺯ = ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻘﺎﻳق ﻤﻴﮕﺮ= 5193;ﺩ.(ﻣُﻠﺘِﺂﻡ) ﺣﺎﻟﺖ ﺍﻟﺘﻴﺎ&#= 1605; ﻮﺟﻔﺖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑ= ﺴﺘﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺰﺧم &#= 65262;ﻳﺎ ﺣﻮﺍس ﺍﺯ ﺍﺣﺴ&#= 65166;س ﺍﻧﻬﺎ ﻭﻋﺪم ﺪ&#= 65197;ک ﺒﻌﺪﻯ اﺯ ﺍﺣﺴ&#= 65166;س ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑ= ;ﺎﻃﺎﻋﺖ ﻭﻋﻤل ﻮ ﭘﻴﮕﻴ&#= 65198;ﻯ ﻮ ﺻﺒﺮ ﺩﺭﻋﻤﻞ.= ﺑﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺴﻠﻮ&#= 65241; ﻭ ﮔﺮﺩﻥ ﺪﺍﺩﻥ&= #64400;ﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﻴﻨﻪﺍ&#= 65263; اﺯ ﺑﺎﻭﺭﻯ عمیق ﻨﺪﺍﻧﺴ᥵= 6;ﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﺮﮔﺰ &= #65175;ﺼﺪﻳ ق ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﺪﻧ&#= 65170;ﺎل ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺒﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﻤﻘ&#= 65194;ﻣﺎتی آﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺣﻘﺎ&#= 65267;ﻖ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗ&= #65252;ﺴﺨﺮ ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻧ&#= 65260;ﺎ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻘﺎ&= #65267;ق ﺒﻌﺪﻯ ﻤﻴﺸﻮﺩ. = ﺣﻘﺎیق ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺩﺍﺩﻧ&#= 65194; ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻧﻬ&= #65166; ﻣﻨﻮﻃ ﺒﺘﺤﻘق &#= 65252;ﺮﺍﺣل ﻘﺒﻠﻰ ﻭ ﭘﻴﺪﺍ&= #65267;ﺶ ﺣﻘﺎﻳق ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺑ= ﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﭘﺎﻳﺎنی ﺒﺮﺳA= 194;. ﮐﻪ ﻗﻠﺎّﺏ ﺑﻨ&#= 65194;ﻯ ﻮثباﺕﺻﻮﺭﺕ ʌ= 51;ﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ &= #65207;ﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ &= #65259;ﻤﻪ ﺣﻘﺎﻳق عرﻓﺎʌ= 55;ﻰ ﻭ ﺣتی ﺤﻘﺎﻳق = 5236;ﻠﺴفی ﻮﻋﻠﻤﻰ ﺍﮔﺮ ﻧ&= #65176;ﻮﺍﻧﻨﺪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ &= #65165;ﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻧ= ﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭﻣﺘﺼل ﺒﺎﻧﻬ= 5166; ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ ﺧﻮﺩ &= #65165;ﻳﻥ ﺤﻘﺎﻳق اﻭﻟﻴA= 258; ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧ&#= 65194;. ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮش ﻤﻴ&#= 65208;ﻮﻧﺪ. ﺣتی ﺒﺪ ﻓﻬمی A= 194;ﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﺮ&= #65165;ﻓﺎﺕ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ &= #65169;ﺎﻃﻞ ﻭلی ثاﺑﺖ ﻭ ﻋA= 252;ﻴﻖ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻥ &= #65256;ﺪﺍﺷﺘﻥ ﺤﻘﺎﻳق ﺒﺮﺗﺮ &#= 65169;ﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎم ﺼﺎ&= #65193;ق ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕ&#= 65262;ﻳﺪ ﺿﻴق ﺼﺪﺭﻋﻤل = 5224;ﺎﻟﻤﺎﻧﻪ اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧ&#= 65268;ﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎنع اﺯ ﻓ= 5260;م ﺒﻌﺪﻯ اﻧﺴﺎﻥ &#= 1594;یر ﺳﺎﻟک ﺒﺸﻮﺩ ﻭ &= #65165;ﻧﮕﺎﻩ ﮔﻨﺎهی هم ﺒﺮʋ= 65;ﻯ ﺷﺨﺺ ﺑﺪﻭﻥ عق= 604; ﻮ ﺍﺩﺭﺍک ﻨﻴﺴ&#= 65174; ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭼ&= #65208;م ﻮ ﮔﻮﺵ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫ= ;ﻤﻪ ﻓﻬﻤﻬﺎﻯ ﻣﻌﻤ&#= 65262;لی ﺒﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ = ﻭلی ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ &#= 64344;ﻴﮕﻴﺮﻯ ﻮ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻮ ﺗﺼ= ﺪﻳق ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮ&= #65165; ﻫﻤﻴﻥ ﻤﻄﺎﻟﺐ &= #65165;ﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳق اﻟ= 5260;ﻰ ﮐﺎفی ﺒﺮﺍﻯ ﺠ= 5248;ﺐ ﺣﻘﺎﻳق ﺒﺮﺗﺮ &#= 65165;ﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ ﺳ= ﺎﻟﮑﺎﻥ ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﻮ&= #65193; ﻗﺎﺋم ﺮﺏ ﺍﻟﻨ&#= 65262;ع ﺒﺸﺮﻯ ﻴﺎ ﺟﺒﺮ&= #65163;ﻴﻞ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮ&= #65175;ﺮﻳﻥ ﻤﻘﺎم ﺘﮑﺎﻣل= 40; ﺒﺮﺍﻯ ﻨﻮع ﺒﺸﺮ ﻣﻴﺒ&#= 65166;ﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﻣﺖ &= #65197;ﺿﺎﻳﺖ الهی اﺯ ﺳﺎﻟ᥼= 2; ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺒﻴﻘﻴ&#= 65253; ﻮ ﺍﺣﻮﺍل ﻮ ﺍﻓ&= #64401;ﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ اﺯ ثباﺕ ﻭ ﻳﻘA= 268;ﻥ اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ = ﺟﺎئی ﺒﺮﺍﻯ اﻧﮑﺎﺭ &#= 65165;ﻭ ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ک&#= 1575;مل الهی ﻨﻴﺰ ﺣتی= ; ﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﺳﻤﺒ&= #65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭ&= #65165; ﺑﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل ﻔ&#= 65198;ﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺧﺪ= ﺍﻭﻧﺪ ﺣﻘﻮق ﺒﻬﺸتی = 75;ﻭﺭﺍ ﺣﻔﻈ کرﺩﻩ ﻭ ﺑ&#= 65198;ﺍﻳﺶ ﺑﻴﻤﻪ ﻧﻤﻮﺩﻩ &= #65165;ﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍ= ﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻏﺎﺯ ﻣ&= #65198;ﮒ ﻧﺎﺧﻮﺩﺍﮔﺎﻩ &#= 65261; ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧ&= #65166; ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ ﺳﻤﺒ&#= 65262;ﻟﻬﺎﻯ ﺸﻬﻮﺩﻯ ﭽﻮﻥ هر ﺭﻭٴﻴﺎﻯ ﺸA= 170;ﺎﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ کاملا= ; ﻈﺎﻫﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻫﺪ&= #65165;ﻳﺘﻬﺎﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ ﺮﻭ= 581; اﻭﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ &#= 65193;ﺍﺭﺩ. ﺗﺎ ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺧ&= #65262;ﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻫﻤﺎ&= #65253; گوﻧﻪ ﮐﻪ رَبّ= ; ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺪﺍ&#= 65267;ﺖﺍﺭﻭﺍح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ غی= 85; ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ پس ﺍﺯ ﻣﺮگ اﺳﺘﻘﺒﺎل کر᥷= 3;ﻩ ﻭ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﺩ= ﺭ ﻧﻄﻔﻪﻫﺎﻯ ﻤﺴ&#= 1582; ﺤﻴﻮﺍنی ﻤﺮﺑA= 262;ﻃﻪ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻣﺮگ &= #65262; ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯﺸﺒ= 5166;ﻧﻪ ﻳﺎ جَهَنّم ها ﻳﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬ= 5166; ﺑﻬم ﻤﺘﺼل هس= 8;ند. ﺩﺭﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮﻋ&#= 65240;لی ﺒﻬﺸتی اﺳﺖ. ﻭ &#= 65193;ﺭک ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﺠﻬ&#= 65166; ﺠﻬﻨم ﺪﺍﻏﺘﺮ= 5263; اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑ&#= 65194;ﻭﻥ ﻔﻬم ﻮ ﺩﺭک ﻮ ﺍ&= #65187;ﺴﺎس ﻧﻪ جَهَنّمی &= #65194;ﺍغ ﻮ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ= ;ﻪ ﺑﻬﺸتی ﻠﺬﺕ ﺑ= 5192;ﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ= لی عقلی که ﺧﺪﺍﻭ= ;ﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻤﻴﺪ&#= 65259;ﺪ ﻭﻧﻪ ﻋﻘلی ﻤﺎ= 5193;ﻯ ﻮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻳﺎ = ﻋﻘل علمی ﻮ ﺍﮐﺘﺴʋ= 66;بی ﺒﻬﺸﺖ ﻭ ﺩﺭک ﺒ&= #65260;ﺸﺖ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﻣﻴﻴ&#= 65166;ﺑﺪ ﻭﺩﺭک ﺠﻬﻨم ﻮ= 5227;ﺬﺍﺏ ﻋﻤﻴق ﻣﺤﺴﻮس = 5197;ﻭح ﺴﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻮ ﮐ&= #65166;ﺭﻣﺎئی غیر ﺳﺎﻟک اﻣ᥷= 8;ﻭﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.<o:p></o:p> حدیث 1750 - <= /b>اﺯ ﺍﻣﺎم عسکرﻯ(᥶= 1;۵ﺹ20= 0ﺑﺤﺎﺭ) ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺘم اﻟﻠﻪ علیّ ﻘ᥼= 8;ﻮﺑﻬم ﻮعلیّ ﺴﻤﻌﻬم= ; ﻭعلیّ ﺃﺑﺼﺎﺭﻫم غشاﻭة ﻭﻟﻬم عذﺍﺏ ﻋﻈﻴم که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑ= 5198; ﺩﻟﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ &= #65251;ﻬﺮ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﮔﻮﺵ= ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ &= #65197;ﺍ ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ گذﺍA= 197;ﺩﻩ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﻋﻈﻴم= 740; ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩ&= #65165;ﺷﺖ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ: <b= >ﺃﻯ ﻮﺳ&#= 65252;ﻬﺎ ﺑﺴمة ﻳﻌﺮﻓﻬA= 166; ﻣﻥ ﻴﺸاء ﻤﻥ ﻤ&#= 65248;ﺎﺋﮑﺘﻪ ﺍﺫﺍ ﻧﻈﺮﻭﺍ ﺍ&= #65247;ﻴﻬﺎ ﺑﺄﻧّﻬﻢ ﺍﻟﺬ= 5267;ﻥ لاﻳﻮٴﻤﻨﻮﻥ ʌ= 61;علیّ ﺴﻤﻌﻬم کذلک ᥵= 0;ﺴﻤﺎﺕ ﻭ علیّ ﺃﺑﺼﺎʋ= 97;ﻫم غشاﻭة ﻭ ﺫﻟﻚ A= 155;ﻧّﻬم ﻠﻤّﺎ ﺃﻋﺮﺿﻮ= 5165; ﻋﻥ اﻟﻨﻈﺮ ﻓﻴ&#= 65252;ﺎ ﮐُﻠّﻔﻮﻩ ﻭ ﻗ= 5212;ّﺮﻭﺍ ﻓﻴﻤﺎ ﺍﺭﻳﺪ ﻣ&= #65256;ﻬﻢ ﻭ ﺟﻬﻠﻮﺍ ﻣﺎ ﻟ= ﺰﻣﻬم اﻟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺒﻪ &#= 65235;ﺼﺎﺭﻭﺍ ﮐﻤﻥ علیّ عینیه ﻏﻄاء ل&= #1575; ﻳﺒﺼﺮ ﻣﺎ ﺃﻣﺎ&= #65251;ﻪ ﻓﺎﻥّ ﺍﻟﻠﻪ ﻋ&#= 65200;ّ ﻭ ﺟﻞّ ﻳﺘﻌﺎل= 740; عن اﻟﻌﺒث ﻭ ﺍA= 247;ﻔﺴﺎﺩ ﻭﻋﻥ ﻤﻄﺎﻟبة = 5165;ﻟﻌﺒﺎﺩ ﺑﻤﺎ ﻣﻨﻌﻬﻢ ﺑ&= #65166;ﻟﻘﻬﺮ ﻣﻨﻪ ﻓﻠﺎ ﻳﺄﻣ&= #65198;ﻫم ﺒﻤﻐﺎﻟﺒﺘﻪ ﻭ&#= 65247;ﺎ ﺑﺎﻟﻤﺼﻴﺮ ﺍل= 740; ﻤﺎ ﻗﺪ ﺻﺪّﻫم عنه ﺑﺎﻟﻘﺴﺮ A= 227;ﻨﻪ ثُمّ ﻘﺎﻝ ﻭﻟʌ= 60;م عذﺍﺏ ﻋﻈﻴﻢ ﻳ= 5228;نی فی اﻟﺂﺧﺮة ﺍʌ= 47;ﻌﺬﺍﺏ ﺍﻟﻤُﻌﺪ ﻟﻠﮑ= 5166;ﻓﺮﻳﻥ ﻭفی اﻟﺪﻧﻴﺎ A= 165;ﻳﻀﺎ ﻟﻤﻥ ﻴﺮﻳﺪ ﺃﻥ = ﻴﺴﺘﺼﻠﺤﻪ ﺑﻤﺎ ﻳﻨﺰل ﺒﻪ &= #65251;ﻥ عذﺍﺏ ﺍﻟﺎﺳﺘA= 212;ﻠﺎﺡ ﻟﻴﻨﺒّﻬﻪ ﻟﻄ= 5166;ﻋﺘﻪ ﻭ ﻣﻥ عذﺍﺏ ﺍﻟ&#= 65166;ﺻﻄﻠﺎﻡ ﻟﻴﺼﻴّﺮﻩ ﺍل= 40; عدﻟﻪ ﻭ ﺣﮑﻤﺘ= 5258; ﻳﻌ&#= 1606;ی ﺁﻧﺮﺍ (ﻭﺳﻤﻪ) ﻭ= ;ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭﺩﺍﻍ ﺑﺮ ﺳﻴﻤ&= #65166; ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ = ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺗﺎ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ &= #65259;ﺮﮐﺪﺍم ﺒﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﭼﻮ&= #65253; ﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ( ﮐﺎ= ﻣﻠﺎﻥ الهی ﺰﻧﺪﻩ ﮐʌ= 58; ﻓﺮﺷﺘﻪ الهی ﺮﻭﻯ ﺰﻣʌ= 68;ﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻗ= ﻴﺎﻓﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻘﺎم عقلی ﻮ ﺭﻭﺣی ʌ= 62; ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﺨ&= #65268;ﺺ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ) ﮐﻪ ﭼ= ﻮﻥ ﺒﺂﻧﻬﺎ ﻧﻈﺮ ﺑ&= #65268;ﻔﮑﻨﻨﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ &= #65165;ﻳﻨﻬﺎ ﻣﻮٴﻤﻥ اﻭم کنندﻩ ﻭ ﺻﺎﺩ = 2; ﺪﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻨﺨﻮﺍ&#= 65259;ﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ= ﮔﻮﺷﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻠﺎﺋم &#= 65262;ﻣﻬﺮﻫﺎئی هست ﻭ ﺑﺮﭼﺸﻤA= 260;ﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﭙﺮﺩﻩﻫ&#= 65166;ﻯ ﭙﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ ﻣ&#= 65268;ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﻮ&= #65239;ﺘﻴﮑﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﮐ&= #65258; ﺑﺪﺍﻥ ﻤﮑﻠّﻒ &#= 65259;ﺴﺘﻨﺪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ ﺍﻋ&= #65198;ﺍﺽ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺩﺭ ﺁ= ﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍ&= #65203;ﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻮﺗ&= #65166;هی کرﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﺁ&= #65255;ﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ( ﻭ ᥴ= 5;ﻭم عملی ﺁﻧﻬﺎ ﻟʋ= 66;ﺯم ﺪﺍﺭﺩ ﺟﺎﻫل ﺒ&#= 65264; ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ) ﻣ= ﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻥ ﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ = ﭘﺮﺩﻩﺍﻯ ﺒﺮﭼﺸﻤﺎﻥ ﺪﺍ&#= 65197;ﻧﺪ. ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺟﻠﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑ= ﺒﻴﻨﻨﺪ ( ﻭ ﺍﻣﺎم ﺨﻮﺩ ﺭ= ;ﺍ ﺩﺭک ﻛﻨﻨﺪ ﻭﺻ&#= 65262;ﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭﺭﺍ &#= 65175;ﻤﺮﮐﺰ عبادی ﻧﻤﺎﻳﻨ= ;ﺪ ﻭ ﺣﺪﻳث ﻣﻴﺮﺳ&#= 65166;ﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ = ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻫﻤﻴﻥ کاﻣﻠﺎA= 253; اﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺎم اﻭم ﺪﻫﻨﺪﻩ ﺍ= 5255;ﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺁﻧﭽ= ﻪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭ&= #65261;ﻯ ﭽﺸم ﻮ ﮔﻮﺷﻬﺎ &= #65251;ﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ &= #65191;ﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ= 5263; ﻮ ﻓﺴﺎﺩ ﮔﺬﺍﺭ&= #65193;ﻩﺍﻧﺪ. ﻭلی ﺁثاﺭ ﺁﻧʌ= 60;ﺎ ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳی&= #1585;ﺕ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺮ ﮔﻔﺘ&= #65166;ﺭ ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﻔﺘ&#= 65166;ﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣ&= #65268;ﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻘﻮل ﺮﻭﺍﻥ &= #65208;ﻨﺎﺳﺎﻥﺣتی ﻨﻮﻉ ﺳﺎﺋﻴﺪﮔ&#= 1740; ﭙﺎﺷﻨﻪ ﮐﻔﺶ ﺁ&= #65255;ﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺧﻠﺎ&#= 1602; ﻮ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺭﻭ= ﺣﻴّﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ.ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑ= ﻄﺮﺯ لباس ﭘﻮﺷﻴﺪ᥽= 3; ﻭ ﻧﻮع ﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ &= #64404;ﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎ) ﺯ= ﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺗ&#= 65198; ﺍﺯ ﺁﻥ اﺳﺖ ﮐﻪ = ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ عَبَث ﻭ ﺑﺎﻃل= ; ﻮ ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﺑﮑﻨ&= #65194; ( ﮔﻮﺵ ﻭﭼﺸم کسی ﺮﺍ ﺑﺒﻨﺪA= 193; ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ = ﭼﺮﺍ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ &= #65165;ﻃﺎﻋﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ موبِد ﭽﻴﺰﻯ ᥷= 8;ﺍ ﻗﻬﺮﺍ ﻭ ﺟﺒﺮﺍ = ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺤ&= #65198;ﻭم ﻮﻣﺎنع ﺒﺎﺷﺪ. &#= 65247;ﺬﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺳﺘﻮ&#= 65197;ﻯ ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ع&#= 1604;یّ ﺮﻏم ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ &#= 65191;ﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺒﮑﻨﻨﺪ (= ﻳﺎ ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﺩ&#= 65197;ﺳﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭلی ﺁ= 5255;ﺎﻥ ﺒﺰﻭﺭ ﻭ ﻧﻴﺮﻧ&#= 1711; ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧ&#= 65256;ﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ) ﻭﻳﺎ = ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻤﺼ&= #65268;ﺮ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷ= ﺪﻥ ﭙﻴﺮﻭ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ = ﻗُﺴﺮﺍ ﻭ ﺟﺒﺮﺍ ﻣﺎنع &#= 65153;ﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) ﺳﭙ= س ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﻔ&#= 65198;ﻣﺎﻳﺪ ( پس ﺍﺯﻋﻠﺎﻣﺖ &= #64404;ﺬﺍﺭﻯ ﺮﻭﻯ ﺴﻴﻤﺎ ﻭ ﺻ= ﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ) ﺁﻧﺎﻥ ﺮ= ﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻋﻈﻴم ﺪ&#= 65197; ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ ﻳﻌن&#= 1740; ﺪﺭ ﺁﺧﺮﺕ ﻋﺬﺍ&= #65167; ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻓﺮﺍ&#= 65253; ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ (ﺍ= ﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍ&#= 65199; ﺗﻤﺎم اﻣﮑﺎﻧA= 166;ﺕ ﺟﺴم ﻮ ﺫﻫﻥ ﻮ ﺭ= ﻭان ﺨﻮﺩ ﻭﺩﺭ ﺳﺮﺍ&= #65203;ﺮ ﻋﻤﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷت= 740; ﺨﻮﻳﺶ ﺑﻬﺮﺷﮑ&#= 1604;ی ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺳ&#= 65176;ﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑ= ﻬﺸتی ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧ&= #65194;.ﻭلی ﺒﻘﻴﻤﺖ ﻧﻘﺺ ﺭ&= #65261;ﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ کرﺍﻣA= 166;ﺕ ﻧﻮعی ﺁﻧﻬﺎ ﺍ= 5203;ﺖ ﮐﻪ پس ﺍﺯﻣﺮگ = 5170;ﻤﺴخ ﻮﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ &#= 65208;ﺪﻳﺪﺗﺮ ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺑﺎﺯ&= #65231;ﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺮﺍ ﭼﻬﺎﺭ جَه= 14;نّم اﺳﺖ ﻣﺎﺩﺍم ک= 07; ﻣﺘﻘﻴﺎﻥ کامل ﺮﺍ ﭼﻬﺎʋ= 97; ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺩﻭ&= #1580;َهَنّم ﻘﺒل اﺯﻣﺮگ ﻴ@= 401;ﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺪ = ﺑﻴﺎﺭﻯ ها ﻭ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ= 5263; کشندﻩ ﺯﻧﺪﮔ᥾= 4; ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ &= #65203;ﺨتی ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨ&#= 65194; ﺑﻨفع اﻧﻬﺎ ﺧA= 262;ﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻮ= عی ﺘﺰﮐﻴﻪ نَفس᥻= 1;ﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺒﺮﺍﻯ &= #65153;ﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍ&= #64404;ﺮ ﺳﺨﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀ&= #65168; ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷ&#= 65256;ﺪ ﺑﮑلی ﻮ ﻫﻴﭽﮕ= 5262;ﻧﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣتی ﻮ ﺳ= 5192;تی ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺨﻮ&= #65165;ﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ثرﻭﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ &#= 65261; ﺯﻳﺮﮐﻰ ﻭ ﺍﻣﮑ&= #65166;ﻥ اﺟﺮﺍﻯ هر ﻧﻴ= 17;ﺖ ﻭﻫَﻮَسی ﺮﺍ ʋ= 91;ﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭجَهَ = 6;ّم ﺪﻭم ﺁﻧﺎﻥ ﺸﺒ&#= 65260;ﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ &= #65165;ﺳﺖ. ﮐﻪﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑ&#= 65194; ﺑﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﻪ ﺳﺨ= ﺖ ﺗﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ = ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ وطبیعت و فطر= 578; خود ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑA= 166;ﺯ ﮐﺎﺭﻯ ﻨﺪﺍﺭﻧ&#= 65194; ﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮس ﺧ&= #65262;ﺩ ﻧﻮعی ﺰﻧﺪگی ʋ= 76;ﺤﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﮑﺎ&#= 65251;لی ﺮﻭح اﺳﺖ ﮐﻪ ﺍ&#= 65261;ﺭﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ʌ= 51;ﻴﺪﻫﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑ&#= 65258; ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺍﻗﻌﻪ &= #65197;ﺍ ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﺪ&= #65165;ﺭﻯ ﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣ&= #1579;لا ﺍﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺎﺭ = ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻨﺎﻥ ﻤ&= #65268;ﺘﺮﺳﺪ ﻭﺍﻋﺼﺎﺑﺶ ﻟﻄ&#= 65252;ﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺁ&= #65207;ﺎﺭﺵ ﺑﻄﻮﺭ ﻫﻤﻴﺸﮕ&#= 65264; ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺸﺨﺺ = ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭ&= #65263; اﻳﻥ ﭽﻨﻴﻥ ﻤﺎ&#= 65197;ﻯ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺸﺨﺺ ﺣ&= #65252;ﻠﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔ= ﺮﭼﻪ ﺁﺳﻴبی هم ﻨﺮʌ= 03;ﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ (ﺁﺧ= ;ﺮﺕ) ﺑﺮﺍﻯ کاﻓﺮﺍA= 253; ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤ&= #65198; ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺩﺍ= ﺩﻥ اﺣﺘﻤﺎل ﻤﺠﺎA= 199;ﺍﺕ ﻗﺮﻳﺐ ﺍﻟﻮﻗﻮ&#= 1593; ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧ= ﻴﺰ ﺩﺭ ﻳک ﻤﺮﮒ ﺳﺨ&= #65174; ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﺮس ﺩ&= #65197; ﭘﻴﺮﻯ ﻮ ﺩﺭﺩ ﺩ= ﺭﻣﺮگ ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑ&= #65256;ف ع ﺮﻭح ﻴک ﺴﺎﻟ= 705; ﻤﺘﻤﺮّﺩ ﺍﺳﺖ. &= #65261; ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ &= #65169;ﺎﺯ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍ= ﻳﻥ ﺮﻭح ﻨﺎﺭﺍضی A= 170;ﺎﺷﺪ ﻫﻤﻴﻥ ﺮﻧﺠﻬﺎ&#= 65263; ﭙﻴﺮﻯ ﻭ ﻭﻗﺖ ﻣ= ﺮگ ﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺪ&= #65259;ﺪ. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﺒﻮﻫ&= #1740; اﺯ ﺁثاﺭ ﻣﻨف®= 0; ﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺒﻤﺴﺨﻬ&#= 65166;ﻯ عمیق ﺘﺮ ﺣﻴﻮʋ= 65;ﻧﻰ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺒ&= #65204;ﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮﻯ ﺒﺮ&= #65261;ﺩ ﻋﺬﺍﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧ&#= 65194; ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻨﻮع= 740; ﺪﺍﺩﻥ ﻭﻋﺬﺍﺏ &= #64400;ﺎﺭﻣﺎئی کشیدﻥ اﺳﺖ) ﻭ A= 193;ﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰﻋﺬ&#= 65165;ﺏ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﺧﺪ&= #65165;ﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﺻ&#= 65174; ﺍﺻﻠﺎح ﺮﻭﺍﻥ &#= 65170;ﺎﻳﻥ ﺸﺨﺺ ﺑﺪﻫﺪ (ﻫﻤ= ﺎﻥ ﺪﻭجَهَنّم ﻨ&= #65192;ﺴﺘﻴﻥ ﺮﻭﺯﻫﺎ ﻭ ﺷﺒﻬ&= #65166; ﮐﻪ ﺍﮔﺮﻋﺬﺍب= 740; ﺪﺍﺷﺖ ﺑﻨفع اA= 261; ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ= ﮐمی اﺯ ﺍﻳﻥ اﻧﺒﻮ= 5257; ﺁﻟﻮﺩگی ﺮﻭﺡ = 5261; ﺁثاﺭ ﻣﻨفی ﺪʋ= 97; ﺭﻭﺍﻥ اﻭ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﮐ&= #65252;ﺘﺮ ﺷﻮﺩ) ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧ= ﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻥ عذﺍﺑ= 5260;ﺎ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺨ&#= 65210; ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮐﻨ&= #65194; ﮐﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﻤ&= #65166;ﻳﺪ ( ﻭ ﺍﺯعذاب ﺟﻬ= 5256;ﻤﻬﺎﻯ ﻘﺒل اﺯﻣﺮﮒ ﻭ= 5165;ﻟّﺎ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ ﻭﻋﺬ&#= 65165;ﺏ ﻭﻗﺖ ﻣﺮگ ﻮﺧﻮ&#= 65193; ﻣﺮﮒ دردناک ﻭ= ;ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭجَ= 607;َنّم ﺴﻮم ﻤﻠﮑﻮتی A= 198;ﻭﺡ ﺳﻮﺯﺍﻥ ﻮ ﻋﺮﻳ&= #65166;ﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ جَه= 614;نّم ﭽﻬﺎﺭم ﻤﺴخ ﺤ= 5268;ﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ جَهَنّم ﺠ= ﻬﺎﻥ ﺪﺭ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎ ﻭ = ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﺸﻨﮕﻴﻬﺎ &= #65261; ﮔﺮﺳﻨگی ﻮترس= ; ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ ها ﺩﻳﮕﺮ &#= 65235;ﺮﺻتی ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻨﺒّﻪ &#= 65261; ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻥ ﻨ&= #65268;ﺴﺖ) ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﻌ&= #65194;ﺍ (ﺍﺻﻄﻠﺎﻡ) ﮐﻪ ﻋ= ;ﺬﺍﺏ ﻗطعی ﻮﻧﻬﺎئی= ; ﺠﻬﻨم اﺳت .ﺨﻠﺎﺻﻪ ﻳ&#= 65166;ﺑﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻋﺪل ال= 607;ی ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ( ﻣ= ;ﻮﺭﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺴﻠﻮک= 740; ﻘﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ = ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻳک ﻄﺮﻳﻘﺖ &= #65203;ﻠﻮﮐﻰ ﻭﻧﻪ پس ﺍﺯﻣﺮ= 711; ﺪﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﺤ&= #65208;ﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻭ&= #65197;ﻯ الهی ﻮ ﺗﻌﻴﻴʌ= 53; ﻨﻮﻉ ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ) &= #65261; ﻧﻴﺰ ﺑﺤﮑﻤﺖ ا&#= 1604;هی ﺒﺮﺳﺪ ( ﮐﻪ ﭼﺮﺍ= ; ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻭﻇﻴﻔﻪ = ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺴﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣ&#= 1604; ﺮﻭح ﻮ ﺳﻠﻮک ا= 604;هی ﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﭽ&= #65258; ﻣﻌنی ﻮ ﻣﻘﺼﻮ= 5193; ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ= ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺪل ﻮ ﺗ&= #65228;ﺪﻳل ﺬﺍﺕ ﻭﺧﻮﺩ ﺻﺎ&= #65187;ﺐ ﺣﮑﻤﺖ الهی ﺪʋ= 97; ﺻﻮﺭﺕ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﮕﺮﺩ&#= 65193;. <o:p></o:p> <o:p> </o:p></spa= n> </div> </body> </html> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/themedata.thmx Content-Transfer-Encoding: base64 Content-Type: application/vnd.ms-officetheme UEsDBBQABgAIAAAAIQDp3g+//wAAABwCAAATAAAAW0NvbnRlbnRfVHlwZXNdLnhtbKyRy07DMBBF 90j8g+UtSpyyQAgl6YLHjseifMDImSQWydiyp1X790zSVEKoIBZsLNkz954743K9Hwe1w5icp0qv 8kIrJOsbR12l3zdP2a1WiYEaGDxhpQ+Y9Lq+vCg3h4BJiZpSpXvmcGdMsj2OkHIfkKTS+jgCyzV2 JoD9gA7NdVHcGOuJkTjjyUPX5QO2sB1YPe7l+Zgk4pC0uj82TqxKQwiDs8CS1Oyo+UbJFkIuyrkn 9S6kK4mhzVnCVPkZsOheZTXRNajeIPILjBLDsAyJX89nIBkt5r87nons29ZZbLzdjrKOfDZezE7B /xRg9T/oE9PMf1t/AgAA//8DAFBLAwQUAAYACAAAACEApdan58AAAAA2AQAACwAAAF9yZWxzLy5y ZWxzhI/PasMwDIfvhb2D0X1R0sMYJXYvpZBDL6N9AOEof2giG9sb69tPxwYKuwiEpO/3qT3+rov5 4ZTnIBaaqgbD4kM/y2jhdj2/f4LJhaSnJQhbeHCGo3vbtV+8UNGjPM0xG6VItjCVEg+I2U+8Uq5C ZNHJENJKRds0YiR/p5FxX9cfmJ4Z4DZM0/UWUtc3YK6PqMn/s8MwzJ5PwX+vLOVFBG43lExp5GKh qC/jU72QqGWq1B7Qtbj51v0BAAD//wMAUEsDBBQABgAIAAAAIQBreZYWgwAAAIoAAAAcAAAAdGhl bWUvdGhlbWUvdGhlbWVNYW5hZ2VyLnhtbAzMTQrDIBBA4X2hd5DZN2O7KEVissuuu/YAQ5waQceg 0p/b1+XjgzfO3xTVm0sNWSycBw2KZc0uiLfwfCynG6jaSBzFLGzhxxXm6XgYybSNE99JyHNRfSPV kIWttd0g1rUr1SHvLN1euSRqPYtHV+jT9yniResrJgoCOP0BAAD//wMAUEsDBBQABgAIAAAAIQC2 9GeYkwcAAMkgAAAWAAAAdGhlbWUvdGhlbWUvdGhlbWUxLnhtbOxZzYsbyRW/B/I/NH2X9dWtj8Hy ok/P2jO2sWSHPdZIpe7yVHeJqtKMxWII3lMugcAm5JCFve0hhCzswi655I8x2CSbPyKvqlvdVVLJ nhkcMGFGMHSXfu/Vr9579d5T1d3PXibUu8BcEJb2/Pqdmu/hdM4WJI16/rPZpNLxPSFRukCUpbjn b7DwP7v361/dRUcyxgn2QD4VR6jnx1KujqpVMYdhJO6wFU7huyXjCZLwyqPqgqNL0JvQaqNWa1UT RFLfS1ECah8vl2SOvZlS6d/bKh9TeE2lUANzyqdKNbYkNHZxXlcIsRFDyr0LRHs+zLNglzP8Uvoe RULCFz2/pv/86r27VXSUC1F5QNaQm+i/XC4XWJw39Jw8OismDYIwaPUL/RpA5T5u3B63xq1Cnwag +RxWmnGxdbYbwyDHGqDs0aF71B416xbe0N/c49wP1cfCa1CmP9jDTyZDsKKF16AMH+7hw0F3MLL1 a1CGb+3h27X+KGhb+jUopiQ930PXwlZzuF1tAVkyeuyEd8Ng0m7kyksUREMRXWqKJUvloVhL0AvG JwBQQIokST25WeElmkMUDxElZ5x4JySKIfBWKGUChmuN2qTWhP/qE+gn7VF0hJEhrXgBE7E3pPh4 Ys7JSvb8B6DVNyBvf/75zesf37z+6c1XX715/fd8bq3KkjtGaWTK/fLdH/7zzW+9f//w7S9f/zGb ehcvTPy7v/3u3T/++T71sOLSFG//9P27H79/++ff/+uvXzu09zk6M+EzkmDhPcKX3lOWwAId/PEZ v57ELEbElOinkUApUrM49I9lbKEfbRBFDtwA23Z8ziHVuID31y8swtOYryVxaHwYJxbwlDE6YNxp hYdqLsPMs3UauSfnaxP3FKEL19xDlFpeHq9XkGOJS+UwxhbNJxSlEkU4xdJT37FzjB2r+4IQy66n ZM6ZYEvpfUG8ASJOk8zImRVNpdAxScAvGxdB8Ldlm9Pn3oBR16pH+MJGwt5A1EF+hqllxvtoLVHi UjlDCTUNfoJk7CI53fC5iRsLCZ6OMGXeeIGFcMk85rBew+kPIc243X5KN4mN5JKcu3SeIMZM5Iid D2OUrFzYKUljE/u5OIcQRd4TJl3wU2bvEPUOfkDpQXc/J9hy94ezwTPIsCalMkDUN2vu8OV9zKz4 nW7oEmFXqunzxEqxfU6c0TFYR1Zon2BM0SVaYOw9+9zBYMBWls1L0g9iyCrH2BVYD5Adq+o9xQJ6 JdXc7OfJEyKskJ3iiB3gc7rZSTwblCaIH9L8CLxu2nwMpS5xBcBjOj83gY8I9IAQL06jPBagwwju g1qfxMgqYOpduON1wy3/XWWPwb58YdG4wr4EGXxtGUjspsx7bTND1JqgDJgZgi7DlW5BxHJ/KaKK qxZbO+WW9qYt3QDdkdX0JCT9YAe00/uE/7veBzqMt3/5xrEPPk6/41ZsJatrdjqHksnxTn9zCLfb 1QwZX5BPv6kZoXX6BEMd2c9Ytz3NbU/j/9/3NIf2820nc6jfuO1kfOgwbjuZ/HDl43QyZfMCfY06 8MgOevSxT3Lw1GdJKJ3KDcUnQh/8CPg9s5jAoJLTJ564OAVcxfCoyhxMYOEijrSMx5n8DZHxNEYr OB2q+0pJJHLVkfBWTMChkR526lZ4uk5O2SI77KzX1cFmVlkFkuV4LSzG4aBKZuhWuzzAK9RrtpE+ aN0SULLXIWFMZpNoOki0t4PKSPpYF4zmIKFX9lFYdB0sOkr91lV7LIBa4RX4we3Bz/SeHwYgAkJw HgfN+UL5KXP11rvamR/T04eMaUUANNjbCCg93VVcDy5PrS4LtSt42iJhhJtNQltGN3gihp/BeXSq 0avQuK6vu6VLLXrKFHo+CK2SRrvzPhY39TXI7eYGmpqZgqbeZc9vNUMImTla9fwlHBrDY7KC2BHq NxeiEdy8zCXPNvxNMsuKCzlCIs4MrpNOlg0SIjH3KEl6vlp+4Qaa6hyiudUbkBA+WXJdSCufGjlw uu1kvFziuTTdbowoS2evkOGzXOH8VovfHKwk2RrcPY0Xl94ZXfOnCEIsbNeVARdEwN1BPbPmgsBl WJHIyvjbKUx52jVvo3QMZeOIrmKUVxQzmWdwncoLOvqtsIHxlq8ZDGqYJC+EZ5EqsKZRrWpaVI2M w8Gq+2EhZTkjaZY108oqqmq6s5g1w7YM7NjyZkXeYLU1MeQ0s8JnqXs35Xa3uW6nTyiqBBi8sJ+j 6l6hIBjUysksaorxfhpWOTsftWvHdoEfoHaVImFk/dZW7Y7dihrhnA4Gb1T5QW43amFoue0rtaX1 rbl5sc3OXkDyGEGXu6ZSaFfCyS5H0BBNdU+SpQ3YIi9lvjXgyVtz0vO/rIX9YNgIh5VaJxxXgmZQ q3TCfrPSD8NmfRzWa6NB4xUUFhkn9TC7sZ/ABQbd5Pf2enzv7j7Z3tHcmbOkyvTdfFUT13f39cbh u3uPQNL5stWYdJvdQavSbfYnlWA06FS6w9agMmoN26PJaBh2upNXvnehwUG/OQxa406lVR8OK0Gr puh3upV20Gj0g3a/Mw76r/I2BlaepY/cFmBezevefwEAAP//AwBQSwMEFAAGAAgAAAAhAA3RkJ+2 AAAAGwEAACcAAAB0aGVtZS90aGVtZS9fcmVscy90aGVtZU1hbmFnZXIueG1sLnJlbHOEj00KwjAU hPeCdwhvb9O6EJEm3YjQrdQDhOQ1DTY/JFHs7Q2uLAguh2G+mWm7l53JE2My3jFoqhoIOumVcZrB bbjsjkBSFk6J2TtksGCCjm837RVnkUsoTSYkUiguMZhyDidKk5zQilT5gK44o49W5CKjpkHIu9BI 93V9oPGbAXzFJL1iEHvVABmWUJr/s/04GolnLx8WXf5RQXPZhQUoosbM4CObqkwEylu6usTfAAAA //8DAFBLAQItABQABgAIAAAAIQDp3g+//wAAABwCAAATAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABbQ29udGVu dF9UeXBlc10ueG1sUEsBAi0AFAAGAAgAAAAhAKXWp+fAAAAANgEAAAsAAAAAAAAAAAAAAAAAMAEA AF9yZWxzLy5yZWxzUEsBAi0AFAAGAAgAAAAhAGt5lhaDAAAAigAAABwAAAAAAAAAAAAAAAAAGQIA AHRoZW1lL3RoZW1lL3RoZW1lTWFuYWdlci54bWxQSwECLQAUAAYACAAAACEAtvRnmJMHAADJIAAA FgAAAAAAAAAAAAAAAADWAgAAdGhlbWUvdGhlbWUvdGhlbWUxLnhtbFBLAQItABQABgAIAAAAIQAN 0ZCftgAAABsBAAAnAAAAAAAAAAAAAAAAAJ0KAAB0aGVtZS90aGVtZS9fcmVscy90aGVtZU1hbmFn ZXIueG1sLnJlbHNQSwUGAAAAAAUABQBdAQAAmAsAAAAA ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/colorschememapping.xml Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/xml <?xml version=3D"1.0" encoding=3D"UTF-8" standalone=3D"yes"?> <a:clrMap xmlns:a=3D"http://schemas.openxmlformats.org/drawingml/2006/main"= bg1=3D"lt1" tx1=3D"dk1" bg2=3D"lt2" tx2=3D"dk2" accent1=3D"accent1" accent= 2=3D"accent2" accent3=3D"accent3" accent4=3D"accent4" accent5=3D"accent5" a= ccent6=3D"accent6" hlink=3D"hlink" folHlink=3D"folHlink"/> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/header.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="windows-1252" <html xmlns:v=3D"urn:schemas-microsoft-com:vml" xmlns:o=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:office" xmlns:w=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:word" xmlns:m=3D"http://schemas.microsoft.com/office/2004/12/omml" xmlns=3D"http://www.w3.org/TR/REC-html40"> <head> <meta http-equiv=3DContent-Type content=3D"text/html; charset=3Dwindows-125= 2"> <meta name=3DProgId content=3DWord.Document> <meta name=3DGenerator content=3D"Microsoft Word 15"> <meta name=3DOriginator content=3D"Microsoft Word 15"> <link id=3DMain-File rel=3DMain-File href=3D"../Hadis1501-1750.htm"> <![if IE]> <base href=3D"file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/header.htm" id=3D"webarch_temp_base_tag"> <![endif]> </head> <body lang=3DEN-US> <div style=3D'mso-element:footnote-separator' id=3Dfs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1 width=3D"33%"> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:footnote-continuation-separator' id=3Dfcs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:endnote-separator' id=3Des> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1 width=3D"33%"> <![endif]> </div> <div style=3D'mso-element:endnote-continuation-separator' id=3Decs> <![if !supportFootnotes]> <hr align=3Dleft size=3D1> <![endif]> </div> </body> </html> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0 Content-Location: file:///C:/64E962D0/Hadis1501-1750_files/filelist.xml Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/xml; charset="utf-8" <xml xmlns:o=3D"urn:schemas-microsoft-com:office:office"> <o:MainFile HRef=3D"../Hadis1501-1750.htm"/> <o:File HRef=3D"themedata.thmx"/> <o:File HRef=3D"colorschememapping.xml"/> <o:File HRef=3D"header.htm"/> <o:File HRef=3D"filelist.xml"/> </xml> ------=_NextPart_01D34503.7F6091D0--