ثقلین
:دو
أمر سنگین و
مهم و الهی،
در اصطلاح
متعبٌدان
قشری، افراد
پرکاری عبادی
میگویند. ولی
اولیای الهی
چون سهروردی،
تقلین دو أمر
سنگین را دو(
نفس امٌاره و
نفس لوٌامه)
میگویند.
انسان قبل از
سلوک الهی با
نفس امٌاره،
همان روان حیوانی
انسان بشری
توطئه گر و پر شرارت
و هوسباز است.
که عقده های
انسان روان انسان
أمر و دستور
دهنده بتن و
ذهن و فکر
انسان غیر
سالک میباشد.
که نسبت
بأمورخود،  بر حسب
هوس عقده ها و
کشش بچیزی، و
یا نفرت از چیزی
را دارند. ولی
نفس لوٌامه،
روان ملامت
کننده سالک پس
از توبه و
پیمان سلوکی
با پیر الهی
است، که مدام
خود را ملامت
میکند، که چرا
چنان
گناهکاری ها و
جهنٌم پروری
می کرده است. که
اینک درعزلت
سلوکی،
بلایای الهی
خاص سالکان را
دارد، تا
بتواند
پاکسازی خسته
کننده آن معایب
و مفاسد و
عقده های
عقیده شده را
بنماید. نفس
لوٌمه انسان
را براه خدا و
جدیٌت در راه
خدا و سلوک
الهی میبرد.
تا از بهشتهای
موعود الهی
محروم نگردد.
وقتی که سالک
بمراتب شهود
هفتگانه
میسٌر نوع
بشری برسد،
وعملا جهنٌم
آینده خود را
تبدیل ببهشتی
الهی کرده
است. که تولد
بهتر از امروز
در جهان داشته
باشد. ثقلین
دو سنگین و
مهم را گاهی
انسانها و أجنٌه
میگویند. در
واقع همان
انسانهای
کامل الهی، و
یا انسانهای
قهقراﺌی و
کارماﺌی
میباشند. ( بد
دینان) قشری و
بد دینان منکر
خدا، در مقابل
(به دینان)
سالک و کامل
الهی، چون
پیامبران و
اولیای الهی
میباشند.
عبادت ثقلین
قشری های پر
عبادت، ولی
بدون وسیله
الهی که خواست
خداوند باب
باشد، عملا که
بمیل عقده ها
و عقاید
نادرست خود،
یا آخوندی
عبادت
مینمایند، پس
سودی الهی
ندارند.

ثناء
:
یا سنا و
ستایش و دعا
گوئی سالکان و
کاملان الهی،
در روابط
توسٌلی خود با
پیر الهی، و
یا تجلٌیات
الهی نادیده
بجای خداوند،
در خطاب نمودن
سالک بخداوند
است. اصطلاحی
زردشتی قوم
قریش ایرانی
الأصل در فرهک
دینی، که
مهاجران
زردشتی چهار
قرن قبل از
بعثت محمد و
دین اسلام از
ایران به یمن
و مکٌه بودند.
مانند بسیاری
نقاط دیگر جهان.
که لفظ (یسنا)
یا ستایش و یا
قسمتهائی از
اوستا
میگویند.
مانند فصل
زبور در تورات،
که دعاهای
داود پیامبر
میباشد. و یا
در دعاهای
امامان (ولایت
سلوکی) محمدی،
بخصوص امام سجٌاد
روح زردشت ،که
در عصر مبارزه
بی أمان خلفای
سیاسی
اسلامی، و
دشمنی با
اولیای الهی
ولایت سلوکی
بودند. پس
اینان بزبان
دعاد و ثنا، حقیقت
گوئی و
تذکٌرات الهی
برای سلوک الهی
بدیگران
یادآور
میشدند. که
تکامل سلوکی
عملا دعا و
ثنای سالکان
بدرگاه
خداوند است.
که عفو و محو
صفات منفی
ژنتیک روحی
آنان را
بنماید. و با
تحلیه بصفات
الهی و
سمبولهای
شهودی، و احوال
رإؤیائی و
عرفانی
بالاتر، عملا
میتواند
تکامل روحی
داشته باشد .
از دعا و ثنا و
توسٌل و
التماس
بمراتب الهی،
آغاز از پیر
کامل الهی
میپردازند.

ثنویٌت
:
دوگانگی وقتی
که
امورفراوان
هستی، عاقبت
باید بیک أصل
اوٌلیه ای
برسد، که همان
أصل خداوند و
بهر نامی بوده
باشد، معمولا
بدو أصل نهائی
میرسند . و
قائل بوجود
خدا و أهریمن،
نقطه مقابل
خداوند میرسند.
و این دو
گانگی عکس
یگانگی، کار
(عمل سلوکی)
سالکان
ولایتهای
الهی میباشد.
که با توسٌل
عبادی و تمرکز
در وسائل الهی
بمعرفی خداوند
و مراتب شهودی
پنج گانه
مقدماتی خود
به وحدت وجود،
و یگانه شدن
با مراتب الهی
در وحدت وجود
، قطره ای در
دریای الهی
وارد میشوند.
که قبلا شبنمی
بوده و با
کمالات
مقدماتی نوع
بشری و نردبان
انواع، آماده
شهود نهائی
قائم و تولد
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
بعد میشوند.
که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع بشری
را داشته، و
این همانی
مقام الهی ربٌ
النوع بشری  قائم
را مییابند .و
یا با شهود
عرش رحمان
پیامبرگونه
مأموریٌت
الهی بخلق دارند.
که بجای هفت
هزار سال بهشت
سوٌم عرش رحمان،
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
انتظار عرش
ربٌ برتر از
رحمان را
خواهند داشت.و
میلیونها برابر
عقل و کرامات
نوع بشری
بالفعل و
بالقوٌه را
خواهند داشت.
و تا أبد
انواع فوق
بشری و
تجلٌیات الهی
بالاتر در پیش
روی همه ارواح
هستند. تا
بفرض محال
روحی بنور
الأنوار الله
ربٌ الأرباب
أهورمزدا
برسند. که
پایان هدف
خداوند در
آفرینش انسان
و هستی
میباشد. تا
هدفهای بعد از
آن از خداوند(
هو) چه بوده
باشد. فلسفه
های مادی
دانسته و
ندانسته
دوگانگی خود
را دارند. که
نمیتوانند یا
نمی خواهند
بیگانگی و (
یگین و یقین) و
وحدت وجود و
حالت صمدیٌت
الهی در عوالم
الهی برسند . و(
برهمن) فرٌهه
و مؤمن باشند.
که ( أهریمن) و
شیطان إبلیس
چون آخوند ابلیس
در تجسٌم
انسانی، در
مقام اولیای
الهی برهمن
قرار میگیرند.
تعبیراتی در
باره فلسفه
ثنویٌت که
زردشتی ها را
نیز دو گانه
گفته اند. که
نتیجه
تبلیغات
خصمانه اعراب
و آخوندهای
سنٌی و شیعی
میباشد. و
الاٌ زردشتیان
الهی شده ،
ولایت چهارم
الهی نوع بشری
را دارند، و
بشهود نور
مرتضوی و
رضایت الهی یا
ایلی رسیده و
میرسند. تا در
ولایت مسیح و
بعدها در
ولایت محمدی
بنور مصطفوی و
نور قائم
برسند. تا با
مهدی موعود
سوشیانت سوٌم
بنور ربٌ
رحمان نیز بر
سند . نور تنها
موجودیٌت مفهوم
مشترک بین
ناسوت مادی،
با متافیزیک
ملکوتی و
جبروتی تا
خداوند الله
در لاهوت و
خداوند (هو یا
او ) در هاهوت
بیرون از هستی
ها میباشد.
سالکان با
تخلیه و تحلیه
است که بتجلیه
های الهی
میرسند. و هر
بار با یک سطح
و صفات وجودی
میرسند.(
أنگره مینو یا
سپنتا مینو)
در ولایتهای
قدیم، بیانی
از دوگانگی
مثبت و منفی
از هستی
میباشد. تکامل
روح در (به
دینی) ساختن
روح الهی و
مثبت است. و
قهقرای روح که
تحلیل و سقوط
و نزول مقام
الهی روح
انسان غیر
سالک در
کارمائیان،
بشکل مسخ
حیوانی و فسخ گیاهی
و رسخ جمادی و
وسخ چون چرک
تحت جمادی، و احتمالات
سقوط مقام
روحی برای غیر
سالکان بشری
میتواند باشد.
تا چقدر فساد
و گناه کمٌی و
کیفی در ژنتیک
روحی خود
فراهم نمایند.
( مانی) پیامبر
نقٌاش از ماده
تن و روح
نادیه تن گفته
است . زردشت از
(خِرَد الهی)
نیکو، در مقابل
عقل مادی یا (
خرد بد) و
أهریمی گفته
است. عوالم الهی
در مقابل
عوالم دوزخ
حیوانی، و
بهشت انواع
بهتر در مقابل
جهنٌم قهقرای
انواع در جهانوم
و گوهانوم و
حهان و جهنٌم است.
در فلسفه های
علمی و مادی
بشری، در باره
مکانیزم و
جریان امور
هستی از دو
أصل (تز و آنتی تز)
گفته اند، که
منجر بپیدایش
(سنتز) میشود. و
سنتز فورا خود
تزی میگردد.
اگر سنتز را
یک واقعیٌت و
نزدین شدن
بحقیقت
بگویند، همان
سنتزهای
الهی، در
ماهیٌت روانی
و روحی سالکان
و کاملان الهی
میباشد. و یا
افلاطون که از(
آبژکتیو)
ملموس و
(سبژکتیو)
روحی میگوید.
و یا از امور
عقلی و امور
مادی در مقابل
امور غیبی
نادیده
بگویند. تضاد
امور در ذهن
انسان نتیجه
حقیقت نداشتن
تمام امور
واقعی ملموس
میباشد. که دو
أمر متضاد هر
دو هستند و موجودند،
ولی هر دو نیز
حقیقت ندارند.
و باید عقل
انسان تکامل
طلب، از این
دو( واقعیٌت
متضاد ) خود را
بحقیقت هرچه
که نسبی تر
باشد برساند.
که حقیقت تا
خداوند مطلق
همیشه منتظر
ملاقات همه
شایستگان
روحی میباشد،
که همان لقای
شهود برتر
میباشد. در
سلوک الهی
تزکیه نفس و
روان حیوانی
نوع بشری،
اعمال تخلیه و
پاکسازی در
مقابل اعمال
تحلیه ضروری
تولد بهتر بعدی
میباشد. ترک
صفات بشری و
حیوانی، و کسب
سالک از صفات
الهی نوع
آینده از پیر
کامل، عملا از
صفات نوع
آینده فوق
بشری تقلید
میکند. افلاطون
از شش هزار
سال قبل از
خود، و از تفاوتهای
پیدا شده عقلی
میگوید. که
اکنون میتوان هشت
هزار سال از
آغاز ولایت
های سلوکی، و
از نوع تکامل
ارادی آدم
کیومرث، و
ارتباط عقلی و
روانی انسان
پیشرفته، با
مراتب الهی و
آینده های
نیامده است.
که خود آغاز
تزکیه نفس، با
داشتن سطوح
عقل جزئی
ولایتهای
ششگانه، از(
عقل کلٌی نفس
کلٌ) ربٌ
النوع قائم
میباشد. که اولیای
الهی تجسٌم
انسانی مراتب
تجلٌیات الهی،
حدٌ أکثر تا
مقام قائم ربٌ
النوع
میباشند. و
فلسفه عرفانی
یونان از
سقراط و
أفلاطون ببعد،
دنباله فلسفه
های عرفانی
ولایتهای
زردشت و قبل
از زردشت
میباشند. ولی
أرسطو شاگرد پیمان
شکن و ناخلف
افلاطون، با
فلسفه فیزیکی و
مادی خود، راه
مخالف تکامل
روح خود و
دیگران را
پیمود. که
دوهزار سال
مسؤل تأخیر
تکامل روحی
وعقاید عقلی
نوع بشری
گردید. زیرا
مشاور عقلی و
جنگی اسکندر
مقدونی در
سفرهای جنگی
او بود. که در
اوج لذٌتهای
مادی قرار
داشت. و در
محیط ثروت و
لذٌت و شهرت و
ریاست،
نمیتوان از
آنها دل کند،
تا با درویشی
و تصوٌف، آینده
بهتر فوق بشری
خود را،
پاکروان کرد.
بررسی تاریخ
افسانه های
ایرانیان و
چینیان و
یونانیان و
رومانیان و
مصریان و غیره
، سراسر
مبارزه سطوح
جدید عقلی
اولیای الهی
زنده برتر، با
پیروان قشری
ادیان قبلی و
غیر سلوکی
بوده است. که
با عقلهای
متحجٌر مادی
متعصٌبین، که
گذشته ها را
پرستش بی
نتیجه
میکردند. که
در این میان،
آنهم با کمک
خداوند و
سوابق تکاملی
روحی،
انسانها
میتوانند جان
بدر ببرند، که
بجانان الهی و
شهود تجلٌیات
الهی سمبول
قدرت و عقل
های آینده
برتر نیامده
انسان
میباشند. که
تمام عرفان
سلوکی، همین
راه را طی
کرده و میکند.
تضاد فلسفه
جدید و فلسفه
الهی زردشت،
با فلسفه قدیم
ترکان در
سرزمین
افغانستان و
کوههای صعب
العبوز آن
بود. که زردشت
نیز جان در این
منطقه باخت. و
بعدها اسلام
با بودائیان
مبارزاتی
داشتند. و حتی
سنٌیان خلفا
و( شیعیان
سالک ولایت)
سلوکی
مبارزات
خونین داشته
اند. که مراکز
(مزار شریف) و
زیارت علیٌ از
آنجا، که همان
ظهور تجلٌی
الهی مرتضوی
چهارم
سالکان آن
منطقه بوده
است. وهر جائی میتواند
مزار شریف و
خانقاه
اولیای الهی،
و جایگاه
تجلٌیات الهی
شاهدان باشد.

ثواب
:پاداش
الهی و همان
ثوب و پیراهن
و پوشش جدیدی بر
روان انسان
سالک است. که
با تخلیه از
صفات منفی و
حیوانی و
معایب و
مفاسد، و
تحلیه بصفات الهی
و نیکو بتقلید
از پیر کامل
الهی خود، شایستگی
لازم برای کسب
مراتب
تجلٌیات الهی
هفتگانه
میباشد. که
شهود چهارم
مرتضوی علامت
رضایت الهی از
اعمال سلوکی
سالک است. که
شاهد مرتضوی پس
از مرگ طبیعی
بدیدار
مصطفوی وقائم
میرسد. ولی
برخی
شایستگان که
دارای
استعداد
تکامل روحی
بیشتر و جدٌی
در کار سلوک
الهی میباشند.
با شهود پنحم
صورت روح
مصطفوی، و
تعلیمات و
تمرینات مرگ
قبل از مرگ،
سالک هم اکنون
بنور قائم
شهود ششم
میرسد. گرچه
بخلق هم تولد
دوم الهی پیدا
نکند. که باز
بسته به
انتخاب الهی،
برخی را از
خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
کرده، با شهود
هفتم عرش
رحمان، محمدی
زنده بازگشت
پیامبرگونه
برای چند سالک
احتمالی خود
خواهند داشت.
که پس از مرگ
طبیعی از نوع
بشری هفت هزار
سال بعد، در
ولایت مهدوی
نوع فوق بشری،
با هزاران
برابر عقل نوع
بشری کرامات و
معجزات الهی
را خواهند
داشت. که شاید
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیز
برسند. که
پیامبر از این
ناجیان با عرش
رحمان ، از دو
بهشت پاداش
میگوید، که
قبل از آن نیز
دو بهشت دارند.
روزها در
معصومیت و
احوال الهی، و
شبها در
گردشهای
رؤیائی.  و پس از
مرگ شیرینی چون
هر خواب
شبانه، بهشت
سوم انتظار در
عرش رحمان را،
بمدت هفت هزار
سال خواهند
داشت. و سپس در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری را
دارند. ولی
کاملان
مهدوی شاهد
عرش ربٌ برتر از
رحمان، با هر
هشت شهود خود،
هریک بقول
پیامبر،
پنجاه هزار
سال، جمعا
چهار صد هزار
سال انتظار
عرش برتر را
خواهند داشت.
که پس از آن
زمان تولد
بهتر نوع فوق
بشری بجهان
خواهند داشت. در
کره زمین یا
کرات دیگر. که
تا أبد این انواع
فوق بشری، هر
یک هزاران
برابر عقلهای
نوع قبلی را
دارند، و نهمه
آن عقلها و
قدرتهای الهی  در
انتظار هر
روحی هست. که
فرمان کن فیکون
أزلی أبدی
خداوند
میباشد.
کاملان بازگشته
بخلق در هر شش
ولایت الهی
نوعی بشری، تا
زنده هستند،
با خدمات الهی
و هدایت
دیگران، و پاکسازی
عمیق تر روان
خود، عملا
ذخیره آخرت و
ثوابهای
بیشتری از نوع
فوق بشری، در
ژنتیک روحی
خود اندوخته
میکنند. که در
تولد بهتر
بعدی، با عقل
و کرامات
بیشتر از
دیگران متولد
آن نوع را
داشته باشند.
که شاید با
ولایت مهدوی،
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیر
برسند. و
گرفتار
کارماها و
تکرار گذشته
نگردند. و
سالکان که
تحقٌق کرامات
بالقوٌه خود
را در سلوک
الهی میدهند،
عملا ثواب و
پوششهای روحی بیشتر
دارند . غیر
سالکان بعکس
سالکان تحقٌق
و بالفعل کردن
کرامات
بالقوٌه
ندارند. که
بالقوٌه ها  در
نطفه مرده
اند. و کرامات
بالفعل بشری
خود را
مستانه، صرف
لذٌت شکم و
اطراف شکم
میزنند. که پس
از مرگ چیزی
از کرامات
بالفعل برای
آنها نمانده
است. مگر آنچه
که معادل تولد
در یک رحم
مادری حیوانی
یا گیاهی
بشوند، تا
دواره و حتی
صد باره، از
نردبان انواع
خود را به نوع
بشری و هر شش
ولایت الهی و شهودی
برسانند. که
با نور قائم و
با مرگ قبل از مرگ
، عاشقانه
تولد در نوع
فوق بشری را
بیابند. و تا
أبد بجلو
بروند، که
بازگشت همگان
خداوند الله
میباشد.

ثقلین
:دو
أمر سنگین و
مهم و الهی،
در اصطلاح
متعبٌدان
قشری، افراد
پرکاری عبادی
میگویند. ولی
اولیای الهی
چون سهروردی،
تقلین دو أمر
سنگین را دو(
نفس امٌاره و
نفس لوٌامه)
میگویند.
انسان قبل از
سلوک الهی با
نفس امٌاره،
همان روان حیوانی
انسان بشری
توطئه گر و پر
شرارت و
هوسباز است.
که عقده های
انسان روان
انسان أمر و
دستور دهنده
بتن و ذهن و
فکر انسان غیر
سالک میباشد.
که نسبت
بأمورخود،  بر حسب
هوس عقده ها و
کشش بچیزی، و
یا نفرت از
چیزی را دارند.
ولی نفس
لوٌامه، روان
ملامت کننده
سالک پس از
توبه و پیمان
سلوکی با پیر
الهی است، که
مدام خود را
ملامت میکند،
که چرا چنان
گناهکاری ها و
جهنٌم پروری
می کرده است.
که اینک درعزلت
سلوکی،
بلایای الهی
خاص سالکان را
دارد، تا
بتواند
پاکسازی خسته
کننده آن
معایب و مفاسد
و عقده های
عقیده شده را
بنماید. نفس
لوٌمه انسان
را براه خدا و
جدیٌت در راه خدا
و سلوک الهی
میبرد. تا از
بهشتهای
موعود الهی
محروم نگردد.
وقتی که سالک
بمراتب شهود
هفتگانه
میسٌر نوع
بشری برسد،
وعملا جهنٌم
آینده خود را
تبدیل ببهشتی
الهی کرده
است. که تولد
بهتر از امروز
در جهان داشته
باشد. ثقلین
دو سنگین و
مهم را گاهی
انسانها و
أجنٌه میگویند.
در واقع همان
انسانهای
کامل الهی، و
یا انسانهای
قهقراﺌی و
کارماﺌی
میباشند. ( بد دینان)
قشری و بد
دینان منکر
خدا، در مقابل
(به دینان)
سالک و کامل
الهی، چون
پیامبران و
اولیای الهی
میباشند.
عبادت ثقلین
قشری های پر
عبادت، ولی
بدون وسیله
الهی که خواست
خداوند باب
باشد، عملا که
بمیل عقده ها
و عقاید نادرست
خود، یا
آخوندی عبادت
مینمایند، پس
سودی الهی
ندارند.

ثناء
:
یا سنا و
ستایش و دعا
گوئی سالکان و
کاملان الهی،
در روابط
توسٌلی خود با
پیر الهی، و
یا تجلٌیات
الهی نادیده
بجای خداوند،
در خطاب نمودن
سالک بخداوند
است. اصطلاحی
زردشتی قوم
قریش ایرانی
الأصل در فرهک
دینی، که
مهاجران
زردشتی چهار
قرن قبل از
بعثت محمد و
دین اسلام از
ایران به یمن
و مکٌه بودند.
مانند بسیاری
نقاط دیگر
جهان. که لفظ
(یسنا) یا
ستایش و یا
قسمتهائی از
اوستا میگویند.
مانند فصل
زبور در
تورات، که دعاهای
داود پیامبر
میباشد. و یا
در دعاهای امامان
(ولایت سلوکی)
محمدی، بخصوص
امام سجٌاد روح
زردشت ،که در
عصر مبارزه بی
أمان خلفای
سیاسی
اسلامی، و
دشمنی با
اولیای الهی
ولایت سلوکی
بودند. پس
اینان بزبان
دعاد و ثنا،
حقیقت گوئی و
تذکٌرات الهی
برای سلوک
الهی بدیگران
یادآور
میشدند. که
تکامل سلوکی
عملا دعا و
ثنای سالکان
بدرگاه
خداوند است.
که عفو و محو صفات
منفی ژنتیک
روحی آنان را
بنماید. و با
تحلیه بصفات
الهی و
سمبولهای
شهودی، و
احوال رإؤیائی
و عرفانی
بالاتر، عملا
میتواند
تکامل روحی
داشته باشد .
از دعا و ثنا و
توسٌل و
التماس
بمراتب الهی،
آغاز از پیر
کامل الهی
میپردازند.

ثنویٌت
:
دوگانگی وقتی
که
امورفراوان
هستی، عاقبت
باید بیک أصل
اوٌلیه ای
برسد، که همان
أصل خداوند و
بهر نامی بوده
باشد، معمولا
بدو أصل نهائی
میرسند . و
قائل بوجود
خدا و أهریمن،
نقطه مقابل
خداوند
میرسند. و این
دو گانگی عکس
یگانگی، کار
(عمل سلوکی) سالکان
ولایتهای
الهی میباشد.
که با توسٌل
عبادی و تمرکز
در وسائل الهی
بمعرفی
خداوند و مراتب
شهودی پنج
گانه مقدماتی
خود به وحدت
وجود، و یگانه
شدن با مراتب
الهی در وحدت
وجود ، قطره ای
در دریای الهی
وارد میشوند.
که قبلا شبنمی
بوده و با
کمالات
مقدماتی نوع
بشری و نردبان
انواع، آماده
شهود نهائی
قائم و تولد
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
بعد میشوند.
که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشری را داشته،
و این همانی
مقام الهی ربٌ
النوع بشری  قائم
را مییابند .و
یا با شهود
عرش رحمان
پیامبرگونه
مأموریٌت
الهی بخلق
دارند. که
بجای هفت هزار
سال بهشت سوٌم
عرش رحمان،
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
انتظار عرش
ربٌ برتر از
رحمان را
خواهند داشت.و
میلیونها
برابر عقل و
کرامات نوع
بشری بالفعل و
بالقوٌه را
خواهند داشت.
و تا أبد
انواع فوق
بشری و تجلٌیات
الهی بالاتر
در پیش روی
همه ارواح
هستند. تا
بفرض محال
روحی بنور
الأنوار الله
ربٌ الأرباب
أهورمزدا
برسند. که
پایان هدف
خداوند در آفرینش
انسان و هستی
میباشد. تا
هدفهای بعد از
آن از خداوند(
هو) چه بوده
باشد. فلسفه
های مادی دانسته
و ندانسته
دوگانگی خود
را دارند. که
نمیتوانند یا
نمی خواهند
بیگانگی و ( یگین
و یقین) و وحدت
وجود و حالت
صمدیٌت الهی
در عوالم الهی
برسند . و(
برهمن) فرٌهه
و مؤمن باشند.
که ( أهریمن) و
شیطان إبلیس
چون آخوند
ابلیس در
تجسٌم
انسانی، در
مقام اولیای
الهی برهمن قرار
میگیرند.
تعبیراتی در
باره فلسفه
ثنویٌت که
زردشتی ها را
نیز دو گانه
گفته اند. که
نتیجه
تبلیغات
خصمانه اعراب
و آخوندهای
سنٌی و شیعی
میباشد. و
الاٌ
زردشتیان الهی
شده ، ولایت
چهارم الهی
نوع بشری را
دارند، و
بشهود نور
مرتضوی و
رضایت الهی یا
ایلی رسیده و
میرسند. تا در
ولایت مسیح و
بعدها در
ولایت محمدی
بنور مصطفوی و
نور قائم
برسند. تا با
مهدی موعود
سوشیانت سوٌم
بنور ربٌ رحمان
نیز بر سند .
نور تنها
موجودیٌت
مفهوم مشترک
بین ناسوت
مادی، با
متافیزیک
ملکوتی و جبروتی
تا خداوند
الله در لاهوت
و خداوند (هو
یا او ) در
هاهوت بیرون
از هستی ها
میباشد.
سالکان با
تخلیه و تحلیه
است که بتجلیه
های الهی
میرسند. و هر
بار با یک سطح
و صفات وجودی
میرسند.(
أنگره مینو یا
سپنتا مینو)
در ولایتهای قدیم،
بیانی از
دوگانگی مثبت
و منفی از
هستی میباشد.
تکامل روح در
(به دینی)
ساختن روح
الهی و مثبت
است. و قهقرای
روح که تحلیل
و سقوط و نزول
مقام الهی روح
انسان غیر
سالک در
کارمائیان،
بشکل مسخ
حیوانی و فسخ
گیاهی و رسخ
جمادی و وسخ
چون چرک تحت
جمادی، و
احتمالات
سقوط مقام
روحی برای غیر
سالکان بشری
میتواند باشد.
تا چقدر فساد
و گناه کمٌی و
کیفی در ژنتیک
روحی خود
فراهم نمایند.
( مانی) پیامبر
نقٌاش از ماده
تن و روح
نادیه تن گفته
است . زردشت از
(خِرَد الهی)
نیکو، در
مقابل عقل مادی
یا ( خرد بد) و
أهریمی گفته
است. عوالم
الهی در مقابل
عوالم دوزخ
حیوانی، و
بهشت انواع بهتر
در مقابل
جهنٌم قهقرای
انواع در
جهانوم و گوهانوم
و حهان و
جهنٌم است. در
فلسفه های
علمی و مادی
بشری، در باره
مکانیزم و
جریان امور
هستی از دو
أصل (تز و آنتی
تز) گفته اند،
که منجر
بپیدایش
(سنتز) میشود. و
سنتز فورا خود
تزی میگردد.
اگر سنتز را
یک واقعیٌت و
نزدین شدن
بحقیقت
بگویند، همان
سنتزهای
الهی، در
ماهیٌت روانی
و روحی سالکان
و کاملان الهی
میباشد. و یا
افلاطون که
از( آبژکتیو)
ملموس و
(سبژکتیو)
روحی میگوید.
و یا از امور
عقلی و امور
مادی در مقابل
امور غیبی
نادیده
بگویند. تضاد
امور در ذهن
انسان نتیجه
حقیقت نداشتن
تمام امور
واقعی ملموس
میباشد. که دو
أمر متضاد هر
دو هستند و
موجودند، ولی
هر دو نیز
حقیقت ندارند.
و باید عقل
انسان تکامل
طلب، از این
دو( واقعیٌت
متضاد ) خود را
بحقیقت هرچه
که نسبی تر
باشد برساند.
که حقیقت تا
خداوند مطلق
همیشه منتظر
ملاقات همه
شایستگان
روحی میباشد،
که همان لقای شهود
برتر میباشد.
در سلوک الهی
تزکیه نفس و روان
حیوانی نوع
بشری، اعمال
تخلیه و
پاکسازی در مقابل
اعمال تحلیه
ضروری تولد
بهتر بعدی
میباشد. ترک
صفات بشری و
حیوانی، و کسب
سالک از صفات
الهی نوع
آینده از پیر
کامل، عملا از
صفات نوع
آینده فوق
بشری تقلید
میکند.
افلاطون از شش
هزار سال قبل
از خود، و از
تفاوتهای پیدا
شده عقلی
میگوید. که
اکنون میتوان
هشت هزار سال
از آغاز ولایت
های سلوکی، و
از نوع تکامل
ارادی آدم
کیومرث، و
ارتباط عقلی و
روانی انسان
پیشرفته، با
مراتب الهی و
آینده های
نیامده است.
که خود آغاز
تزکیه نفس، با
داشتن سطوح عقل
جزئی
ولایتهای
ششگانه، از(
عقل کلٌی نفس
کلٌ) ربٌ
النوع قائم
میباشد. که
اولیای الهی
تجسٌم انسانی
مراتب
تجلٌیات
الهی، حدٌ أکثر
تا مقام قائم
ربٌ النوع
میباشند. و
فلسفه عرفانی
یونان از
سقراط و
أفلاطون
ببعد، دنباله
فلسفه های
عرفانی
ولایتهای
زردشت و قبل
از زردشت
میباشند. ولی
أرسطو شاگرد
پیمان شکن و
ناخلف
افلاطون، با
فلسفه فیزیکی
و مادی خود،
راه مخالف
تکامل روح خود
و دیگران را
پیمود. که
دوهزار سال
مسؤل تأخیر
تکامل روحی
وعقاید عقلی
نوع بشری
گردید. زیرا
مشاور عقلی و
جنگی اسکندر
مقدونی در
سفرهای جنگی
او بود. که در اوج
لذٌتهای مادی
قرار داشت. و
در محیط ثروت
و لذٌت و شهرت
و ریاست،
نمیتوان از آنها
دل کند، تا با
درویشی و
تصوٌف، آینده
بهتر فوق بشری
خود را،
پاکروان کرد.
بررسی تاریخ
افسانه های
ایرانیان و
چینیان و
یونانیان و
رومانیان و
مصریان و غیره
، سراسر
مبارزه سطوح
جدید عقلی
اولیای الهی
زنده برتر، با
پیروان قشری
ادیان قبلی و
غیر سلوکی
بوده است. که با
عقلهای
متحجٌر مادی
متعصٌبین، که
گذشته ها را
پرستش بی
نتیجه
میکردند. که
در این میان، آنهم
با کمک خداوند
و سوابق
تکاملی روحی،
انسانها
میتوانند جان
بدر ببرند، که
بجانان الهی و
شهود تجلٌیات
الهی سمبول
قدرت و عقل های
آینده برتر
نیامده انسان
میباشند. که
تمام عرفان
سلوکی، همین
راه را طی
کرده و میکند.
تضاد فلسفه
جدید و فلسفه
الهی زردشت،
با فلسفه قدیم
ترکان در
سرزمین
افغانستان و
کوههای صعب
العبوز آن
بود. که زردشت
نیز جان در
این منطقه
باخت. و بعدها
اسلام با
بودائیان  مبارزاتی
داشتند. و حتی
سنٌیان خلفا
و( شیعیان سالک
ولایت) سلوکی
مبارزات
خونین داشته
اند. که مراکز
(مزار شریف) و
زیارت علیٌ از
آنجا، که همان
ظهور تجلٌی
الهی مرتضوی
چهارم
سالکان آن
منطقه بوده
است. وهر جائی
میتواند مزار
شریف و خانقاه
اولیای الهی،
و جایگاه
تجلٌیات الهی
شاهدان باشد.

ثواب
:پاداش
الهی و همان
ثوب و پیراهن
و پوشش جدیدی بر
روان انسان
سالک است. که
با تخلیه از
صفات منفی و
حیوانی و
معایب و
مفاسد، و
تحلیه بصفات الهی
و نیکو بتقلید
از پیر کامل
الهی خود، شایستگی
لازم برای کسب
مراتب
تجلٌیات الهی
هفتگانه
میباشد. که
شهود چهارم
مرتضوی علامت
رضایت الهی از
اعمال سلوکی
سالک است. که
شاهد مرتضوی
پس از مرگ
طبیعی بدیدار
مصطفوی وقائم
میرسد. ولی
برخی
شایستگان که
دارای
استعداد
تکامل روحی
بیشتر و جدٌی
در کار سلوک
الهی میباشند.
با شهود پنحم
صورت روح
مصطفوی، و
تعلیمات و
تمرینات مرگ
قبل از مرگ،
سالک هم اکنون
بنور قائم شهود
ششم میرسد.
گرچه بخلق هم
تولد دوم الهی
پیدا نکند. که
باز بسته به
انتخاب الهی،
برخی را از
خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
کرده، با شهود
هفتم عرش
رحمان، محمدی
زنده بازگشت
پیامبرگونه
برای چند سالک
احتمالی خود
خواهند داشت.
که پس از مرگ
طبیعی از نوع
بشری هفت هزار
سال بعد، در
ولایت مهدوی
نوع فوق بشری،
با هزاران
برابر عقل نوع
بشری کرامات و
معجزات الهی
را خواهند
داشت. که شاید
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیز
برسند. که
پیامبر از این
ناجیان با عرش
رحمان ، از دو
بهشت پاداش
میگوید، که
قبل از آن نیز
دو بهشت
دارند. روزها
در معصومیت و
احوال الهی، و
شبها در
گردشهای
رؤیائی.  و پس از
مرگ شیرینی
چون هر خواب
شبانه، بهشت
سوم انتظار در
عرش رحمان را،
بمدت هفت هزار
سال خواهند
داشت. و سپس در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری را
دارند. ولی کاملان  مهدوی
شاهد عرش ربٌ
برتر از رحمان،
با هر هشت
شهود خود،
هریک بقول
پیامبر، پنجاه
هزار سال،
جمعا چهار صد
هزار سال
انتظار عرش
برتر را
خواهند داشت.
که پس از آن
زمان تولد بهتر
نوع فوق بشری
بجهان خواهند
داشت. در کره زمین
یا کرات دیگر.
که تا أبد این
انواع فوق
بشری، هر یک
هزاران برابر
عقلهای نوع
قبلی را
دارند، و نهمه
آن عقلها و
قدرتهای الهی  در
انتظار هر
روحی هست. که
فرمان کن فیکون
أزلی أبدی
خداوند
میباشد.
کاملان
بازگشته بخلق
در هر شش
ولایت الهی
نوعی بشری، تا
زنده هستند،
با خدمات الهی
و هدایت
دیگران، و پاکسازی
عمیق تر روان
خود، عملا
ذخیره آخرت و
ثوابهای بیشتری
از نوع فوق
بشری، در
ژنتیک روحی
خود اندوخته
میکنند. که در
تولد بهتر
بعدی، با عقل
و کرامات
بیشتر از
دیگران متولد
آن نوع را
داشته باشند.
که شاید با
ولایت مهدوی،
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیر
برسند. و
گرفتار
کارماها و
تکرار گذشته
نگردند. و
سالکان که
تحقٌق کرامات
بالقوٌه خود
را در سلوک الهی
میدهند، عملا
ثواب و
پوششهای روحی
بیشتر دارند .
غیر سالکان
بعکس سالکان
تحقٌق و
بالفعل کردن
کرامات
بالقوٌه
ندارند. که
بالقوٌه ها  در
نطفه مرده
اند. و کرامات
بالفعل بشری
خود را
مستانه، صرف
لذٌت شکم و
اطراف شکم میزنند.
که پس از مرگ
چیزی از
کرامات
بالفعل برای
آنها نمانده
است. مگر آنچه
که معادل تولد
در یک رحم
مادری حیوانی
یا گیاهی
بشوند، تا
دواره و حتی
صد باره، از
نردبان انواع
خود را به نوع
بشری و هر شش
ولایت الهی و
شهودی برسانند.
که با نور
قائم و با مرگ
قبل از مرگ ،
عاشقانه تولد
در نوع فوق
بشری را
بیابند. و تا
أبد بجلو
بروند، که
بازگشت همگان
خداوند الله میباشد.