بَأس
و بَأساء:  آسیب
و ضرر و رنج و
سختی هستی، که
غیر سالکان
اگر داشته
باشند بنفع
آنان است. زیرا
همیشه نابینای
حقایق و
دردمند ناخواسته
و ندانسته در
حال تزکیه نفس
طبیعی مانند
دیگر حیوانات میباشند.
گرچه با سلوک
الهی تزکیه نفس
ارادی و
عاشقانه نمیکنند.
سالکان در
بلایای سلوکی (بأس
و ضَرّاء) و
سختی و ضرر در از
دست دادن امتیازات
نوع بشری و
کرامات
بالفعل خود را
دارند. که
خداوند صابران
سالک در بأساء
و ضرّاء را دوست
دارد. و
سالکان عاشق
سپاس خدا را در
بلایا و
امتحانات پر
محنت دارند، و
شکر و سپاس خدا
را میکنند.
واز فتنه های
اجتماعی
مخالفین
ولایت های
الهی مانند آخوندهای
قشری، که فتوای
مرگ دهنده اولیای
خدا هستند دوری
میکنند. سالکان
با تقیّه واحتیاط
در کاری خود
را حفظ
میکنند.( اولو
البأس) همان سالکان
صبور در سلوک
ودر هر شش
ولایت الهی
هستند. و
کاملان الهی
محمدی را (اولو
القوّه)
میتوان دانست،
که توانسته اند
بشهود عرش
رحمان برسند.
و خود نیز همان
مقام الهی را
بیابند. و در
سالکان با خود
إعمال قدرت و
هدایت میکنند.
ولی استبداد و
اجباری برای
عبادت سالک ندارند.
و سالکان عاشق
حتی بأس وسختی
و بلایای
کمتری دارند.
و خداوند برای
غیر سالکان
وحتی سالکان
غیر عاشق، شدید
تر بأس و سختی
و مجازات و
انتقام
کارماﺌی
دارد. کسانی
که در ظهور
بأس و سختی
متفرّق ب(تفرقه)
گردیدند، که چون
سالکان در
بلایا بحالت (
جمع) و درون گراﺌی
و توسّل عبادی
را تحمّل
ندارند. بأس و
انتقام بدتری
در کارماهای
جهنّمی جهان،
برای غیر
سالکان( بی
دین و سلوک) ، و
بدتر در( بد
دینان قشری) آخوند
پرست میباشد.
حتی اگر همه عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند. (أهل قری)
یعنی قرّه
داران غیر جدّی
سلوکی ،در
خواب و رؤیاها
بأس خدا را در
کابوس ها می بینند،
که خود تذکّری
الهی برای آنها
است و اگر خطا میکنند.
خداوند تمام
اعمال عبادی
قشری را (بد و بأس)
میگوید، که قشری
های مذهبی
دارند. ولی
تصوّر اعمال
دینی درستی در
خود میکنند. (بأس
العذاب) بدتر
و سختر در مسخ
حیوانی است.
که از مسخ میمون
و خوک نیز بدتر
است. زیرا شاید
مار و مور
میشوند، اگر
که بفسخ و گندیدگی
گیاهی نروند. (بأس
المنون)
بدترین
جایگاه پس از
مرگ است. که کارمای
مسخ حیوانی
قشری ها
میباشد. (بأس
اسم الفسوق) گناهان
بدتر وقتی است،
که پس از ایمان
و مسلمان شدن
باز قشری بمانند.و
یا پس از
پیمان سلوکی منافق
و مقتصد و
پیمان شکن
گردند، و یا
مطیع و عاشق پیر
الهی خود
نباشند. (بأس القرین)
بدترین قرین،
و همان روح
مدبّر الهی حیوانی
که در مسخ
حیوانی
قهقراﺌیان
میباشد. و یا در
جهان دوستان
بدی پیدا میکنند
که هدایتی
ندارند. (عذاب
بأس) بدترین
عذاب در کارماهای
و تدبیر
خداوند
میباشد.( بأس
ما شروا
أنفسهم) بدترین
کار آنان، که هوسها
و عقده های
روان خود را
ترجیح داده
اند، و برای خود
بدی ها را خریداری
و برگزیده اند.
(بأس المصیر)
بدترین
سرنوشت در کارماهای
جهنّمی
میباشد. (بأس المهاد)
بدترین
جایگاه که
گهواره آنان است.
که مسخ حیوانی
در جهان
خواهند داست. (بأس
ما کانوا
یعملون) که اعمال
عبادی
مشرکانه را دارند،
که بدترین است،
و پیامبر دوری
از آن را ( تقیّه)
میخوانند. (بأس
الورود
المورود) بدترین
ورود آینده
آنها، پس از
مرگ در مسخ
حیوانی جهنّم جهان
می باشد. (بأس
الرفد) که بدترین
رفض و نا پذیرفتن
الهی عبادات آنها
خواهد بود، که
بمسخ حیوانی
میروند. (بأس القرار)
بدترین
قرارگاه وجایگاه
قرار گرفتن در
مسخ حیوانی
حقیرتر است. و
یا قرّه گیری
الهی ندارند،
که آخوند
پرستی میکنند.
(بأس الشراب)
نوشیدن بد
حیوانات مسخ شده
در جهان، در
مردابهای تلخ
ومتغفّن
میباشد. (بأس
المولی) چه بمعنی
رهبر که مولای
ولایت فقیه فاسدی
دارند، که معرفی
شده خداوند
برای طالب
لقای الهی
نیست. (بأس
العشیر) که معاشران
و عشیره و
قبیله و هم قبیله
بد دارند. (بأس المثل)
بدترین نمونه دارند.
که آنها بگفته
محمد، تکذیب
آیات الهی
اولیای الهی
کرده اند و
قشری هستند. و
الاّ آیات
کتاب قرآن
عثمانی تکذیبی
ندارد، که خود
دستکاری شده عمر
وعثمان میباشد.

بئر
:    چاه
آب و در
سالکان قدیم،
عزلتگاه آنان
در چاه و زیر زمین،
و یا در کنار
آب روان می نشستند.
در فلسطین و
تا کنون،
فراوان چاه های
أنبیای بنی اسراﺌیل
معروف هستند.
که تبدیل بشهر
و بنام آن چاه
است. مانند (بﺌر
شبع) که بوسیله
ابراهیم پدر
انبیای بنی اسراﺌیل
حفّاری شده بود.
وابراهیم خود
فرزند الهی
آزر زردشت و بگفته
محمد بوده است.
و مجموعه (أنبیای
بنی اسراﺌیل) تمامی
کاملان ولایت
الهی زردشت
هستند. و تا کنون
یهودیان اگر
عامل با ولیّ الهی
بوده باشند،
از نسلهای
بالا آمده انواع
حیوانی بنوع
بشری بوده تا تربیت
سلوکی و الهی بگیرند
.

بانگ
نای:که بقول ملاّی
رومی آتشی است،
که هشیار
مینماید. و
نداشتن این آتش
برای شوق لقای
الهی پس نیستی
و حقارت را
بدنبال دارند.
سالک حیوانیّت
نوع بشری خود
را، فریاد دل
و ذات درون انسان
صادق در سلوک الهی
دارد. که آه و ناله
و نگرانی از عدم
توفیق در کسب رضایت
الهی میباشد.
عملا سالک روان
حیوانیّت نوع
بشری خود را با
صبوری میسوزاند،
و در عزلت
سلوکی دارد. و
لذا مولانا میگوید،
هرکس این ناله
روح خود را ندارد،
یا بآن گوش نمیدهد،
در کارماها،
بنیستی های نوعی
سقوط میکند.
تا دوباره و
حتی صد باره
بنوع بشری
مجدد بجهان
برسد، که همین
ندای الهی برای
(اجتباء و جلب وجذب)
بسوی خداوند
را بشنود، و
چند صباحی دل
از دنیای بشری
و فریب
کاریهای
ظاهری آن
بکند. که جان بدهد
تا بجانان
الهی شهود نور
قاﺌم برسد، و
محبوب خدا شود.
که بقول پیامبر
حتی تمام هستی
برای خداوند
ارزش یک انسان
مؤمن اوم کرده
و الهی شده را ندارد.
اگر که تماما فدا
وقربانی او گردند.
که سالکان
قربانی پیر الهی
خود میشوند، تا
خود نیز الهی
و تقرّب
خداوند
بیابند.

باغ:     بوستان
وجای آباد پر
درخت و آب هوای
مطبوع که
امنیت زندگی داشته
باشد. که چون
گلستان و
گلزار زیبائی
خاص خود را
دارند. خانقاه
پیر باغ و
بوستان و بهشت
سالک ی میباشد.
در احوال
شهودی نیز
سالک رؤیاهای
بوستانی
فراوان میبیند،
که سمبول زیباﺌی
و الهی و امنیّت
میباشد. بخصوص
در شهود عرش
رحمان، این نویسنده
تمام آسمان را
چون فرشی
سراسر نقش
درختان و
گلستان داشت.
که سمبول
مراتب انواع فوق
بشری آینده است،
که نهایت در
کمیّت ندارند.
و در کیفیّت
هر یک هزاران برابر
عقل و مقام
الهی وتجلّی
قبلی را دارند
.( باغ قدم و باغ
أزل و باغ
جاودانگی و
باغ جدید و
باغ حکمت) و
غیره تعبیرات
دیگری از بوستان
عالم الهی، و
خانقاه پیر
الهی سالک میباشد.
عقلهای عظیم
تر و احوال
نیکوتر و
زیباﺌی های چشم
دل بیشتر، و
افکار حقیقی
تر از واقعیّات
و گفتارهای حکیمانه،
که شنوندگان مستعد
را مست میکند
و بخود میآورد،
که بیدار تر هشیارتر
میگردند. و
الاّ قشری ها با
مرگ بشری بخواب
حقارتهای جهنّم
جهان میروند.
که (برهوت) برّ
و صحراهائی چون
گودال آتش از عذاب
ها میباشد. که
هر حیوانی و
حتی تمام
انسانها این عذابها
را دارند. و نجات
خود را از خطر
کارماها و
مجرم شدن ها
را آرزو
میکنند. باغ ملکوت
نیز سمبول و
تعبیری برای
وصف عوامل
الهی ارواح مجرّد
الهی میباشد.
که اولیای در
گذشته را در
جهان ویژه ای،
جهان پاکان الهی
را چون باغ
میدانند. افلاطون
اکادمی خود را
در بوستانی برپا
کرده بود. و
مدام در آن راه
میرفت و آموزش
چند سالک خود میداد.
گرچه ظاهرا
فلسفه تدریس
میکرد. که فلسفه
الهی را بعد
از مقدمات فلسفی
مادی دیگران
مستعد باور کرده
میآموختند.
عرفا میگویند
باغ ملکوت پس از
کشت (حبّت
القلب) است. که چون
بذر و تخمی
رشد کرده، چون
درخت وباغی
شده است. و این حبّة
القلب همان عشق
الهی بپیر
کامل و راه سلوک
الهی سالک میباشد.
که گوﺌی در دل سالک
بوستانی
بوجود میآورد.
و یا بقول
درویشی بهشتی در
میان جهنّم
میسازد. و هر
کار سالکان از
پیش خود، تنها
همان کاری
نکردن و
خویشتن داری
است. زیرا
مراتب الهی هستند،
کار تخلیه وتحلیه
و تجلیه های
را انجام
میدهند. و
الهامات لدنّی
بذهن انسان کامل
میگذارند. و
یا در رؤیا
نمایش حقایق آینده
را بانسان
کامل نشان میدهد.
باغستان نیز همان
عالم ملکوت
ولایت، و دل و فکر
اولیای الهی،
و بهشتهای
چهارگانه و
چهار گونه
موعود الهی، برای
کسانی است، که
از خدا ترسیده
و تقوا وتقیّه
نموده، و تقویت
مقام الهی روان
بشری خود
میکنند. که بروحی
الهی تبدیل
میگردند. باغ
را (با هشت در)
میگویند. که جهنّم
را هفت در میگویند.
بلکه هزاران
در دارد. ولی
بهشت های شهودی
(هفت در) و در هفت
تجلّی الهی، هر
یک بهشتی است.
و کاملان الهی
تا زنده هستند،
در معصومیّت و
ذخیره های
آخرت بیشتر و در
پاکسازی
بیشتر روان
خود، الهامات
الهی دارند.
پس هشتمین بهشت
عقلی را دارند،
که در تولد
نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد،
هر شاهد نور
ربّ رحمان،
هشت شهود را خواهند
داشت. که شهود
نور رحمان و عرش
ربّ برتر از
رحمان را کاملان
مهدوی دارند. تا
در عوالم نوع فوق
بشری هزاران
برابر عقل
بشری دارند،
کاملان مهدوی،
میلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خواهند
داشت. یا همین عقلی
که میشناسیم. و
حتی توان تصوّر
ذهنی آنها را
نداریم. که از چهار
بعدی میگوﺌیم،
و تمام کهکشان
راه شیری را جولان
چون فرشتگان
خدا میدهند.
تا بنور رحمان
و عرش ربّ
برتر از رحمان
برسند، که
چهار صد هزار
سال بهشت سوّم
انتظار عرش ربّ
برتر از رحمان
را دارند. که محمد
در قرآن عثمانی
گفته است.که روزها
و یوم ها ، یا
همان اوم ها و
شهودهای تجلّی
انسانهای بشری
هزار سال طول میکشد.
ولی روزهای ربّ
رحمان پنجاه هزار
سال، و شاید روزهای
تجلّیات الهی انواع
بالاتر
میلیونها سال
بوده باشد. که نیازی
بتولدات برای تکامل
زودتر ندارند.
و گرچه در عوالم
الهی برای
ارواح، زمان و
هیچ یک از صفات
مادی بشری موجود
نیست، که شاید
چون لحظه ای
میگذرد. که ما در
خواب نیز احساس
زمان نداریم.

باطنیّه
:          پیروان
فلسفه و طرز
تفکّر تکامل روحی
و باطنی است.
که وجود انسان
در تن، که ظاهر
وجود انسان است.
والاّ ذهن و
سیستم عصبی،
حرکت دهنده تن
و زنده نگاه دارنده
آن میباشد. و( ذهن
خودآگاه) نیز
باطن حقیقی نشان
نمیدهد . که باز
نوع و ظاهری دیگر
از انسان را تشکیل
میدهد. که (روان
ناخودآگاه) باطنی
تر از ذهن و
فکر وعقل
میباشد، ودر سیستمهای
عصبی نیست، و
از نوع احساس درونی
انسان میباشد.
ولی این روان نیز
مملو از عقده
های روانی
وکمپلکس است. و
نتیجه جهالت
ها و بی خبری
ها، که هر
موجودی داشته
و دارد. بخصوص
کمبودها از
شرایط لازمی
که برای تکامل
انسان لازم
است. و تنها در سلوک
الهی پیشنهاد
خداوند در
اعزام أنبیای
اولی العزم، و
تدبیرات تربیتی
سالکان آنها،
در هر شش
ولایت سلوکی (أهل
کتاب) سلوکی است.
گوﺌی خداوند آنگاه
بدست خود، چون
افسانه
آفرینش آدم از
گل و ماده، تن آنان
را ساخته تا از
نردبان انواع
تحت جمادی و
جمادی و گیاهی
وحیوانی،
بهزاران فصول
نوع بشری چون خواننده
گرامی رسانده
است. که هر بار
با تجربه
زندگی بداﺌی
و پر از
مشکلات جهنّم جهان،
بکرامات بالفعل
و بالقوّه
بیشتری و در
تولد باز بهتری
رسیده است. که
تمام آن نیروهای
جدید حیاتی و
نوعی انسان، نتیجه
زندگی های فراوان
گذشته های نوعی
بوده ، وهر
بار با یک تولد
و مرگ، افکار
وگفتار و
رفتار برتر میرسد،
که ما در جمع آنرا
عقل شخص
میخوانیم. و
الاّ عقل یک عضو
مشخّص ومستقلّی
در روان انسان
نیست. و پیشنهاد
خداوند در
سلوک با ولیّ الهی
ره رفته
بمعرفی خداوند،
عملا مراتب
مدبّر الهی عملیّات
تخلیه وتحلیه
در روان را انجام
میدهند. که
عملا مراتب الهی
اصلاح روان میکنند.
و پیر تنها
راه نماﺌی
میکند ، و
سالک فعّال
تنها کاری که میکند،
خویشتن داری و
صبوری و آرام گرفتن
دارد ، و
تمرکز در حضور
ذهنی و در (وضوی)
نور وسیله الهی
خود دارد. آنگاه
مراتب الهی خود
پاکسازی روان را
انجام میدهند.
و سالک تنها کاری
که پیش خود
میکند، اینکه کاری
نکرده باشد.
تا مانع کار
مراتب الهی
نشود. چه رسد
که بخواهد کرامات
خود را صرف لذّت
جسمی و جنسی و
ذهنی در اوهام
و عقاید باطل
فلسفی وحتی علمی
بنماید. و بدتر
که کرامات و امانت
الهی خود را
صرف عقاید و
خرافات مذهبی آخوندهای
قشری و در تمامی
مذاهب و ادیان
غیر سلوکی نماید.
آنگاه نه فقط
امکان پاکسازی
نیست، که باعث
مزید انحراف و
فساد در روان
میشود. زیرا
تمام اعمال و
افکار و گفتار
انسان هرچه نیکو
باشد، باز
جنبه های منفی
وعیب های نا
دیدنی فراوان دارد،
که مسؤلیّت
ساز بعدی روح میباشد.
بخصوص که زمان
های دیگر و
بیشتری از زندگی
سلوکی لازم است،
که این جنبه
های منفی را
جبران
ومعالجه
نماید. مراتب الهی
در خویشتن داری
سالک هرچه دقیق
تر است ، بخاطر
آن عرلت سلوکی
و تنهاﺌی در اقامت
در معبد خاص و
عزلتگاه خود
میباشد، و
مدام در توسّل
عبادی و تمرکز
حضور ذهنی مربّی
الهی، و دیگر
مراتب شهودی
بعدی خود میباشد.
آنگاه مراتب الهی
عملا خود تحلیه
سالک را انجام
میدهند. وقتی تخلیه
از صفات منفی
و عقده های
عقیده شده، وتمام
عادات نوعی منفی،
چون طمع و اننقام
و غضب، و صدها
صفت منفی انجام
گرفت ، آنگاه تحلیه
بصفات الهی انجام
میگیرد، که حلاوت
و زیباﺌی
اخلاقی و
صفاتی و عقاید
الهی، برای
تکامل روح
لازم است که
اصلاح انجام بگیرد.
که در نتیجه
حتی کرامات بالفعل
نوع بشری، که اتلاف
نشده وحتی بیشتر
نیز میگردند.
چون و امدادات
الهی مداوم
دارند. بخصوص کرامات
بالقوّه، که در
نطفه هر موجودی
هست، و لازم حیاتی
برای هر تولد
بهتر نوعی
میباشد،و
اکنون باید بالفعل
گردد. و پس از
تکمیل شرایط لازم
برای زندگی
نوعی بالاتر،
و در حدّ کفایت
از نظر داوری الهی
در( شرط کافی و
کوفه ولایت)،
آنگاه بتجلّیات
الهی هفتگانه
بطور متوالی و
بنوبت، وهریک
عظیم تر از
دیگری میرسد.
و سرنوشت سلوکی
جدیدی پیدا میکند.
و دستورات
عبادی و
تربیتی جدیدی
از پیر الهی میگیرد.
که نسخ دستورات
و نسخه های علاجی
قبلی طبیب الهی،
نسخ شده و نسخه
علاجی و الهی
تر برای سالک میفرماید.
که عبادت تازه
او خواهد بود.
که شباهتی
بعبادات عوام ندارد.
که عوام قشری با
ظاهر شریعت مشرک
هستند، که شرک
میکنند. و اگر
بطریقت سلوک الهی
بپردازند،
آنگاه بحقیقت
میرسند. سالک
با (علم
الیقین) باوری
و آگاهی ندیده،
از آینده
موعود الهی و
بهشت نوعی بالاتر
دارد،و در
شهودها ب(عین
الیقین) میرسد.
که بچشم دل
وعین خود آنچه
پیر گفته است
میرسد، تا ب(حقّ
الیقین) برسد،
که خود را نیز
از مراتب الهی
مییابد، و ولیّ
الهی دعوت
کننده دیگران براه
خدا میگردد.
که پیامبر چون
محمدی زنده
برای چند سالک
خود میشود. غیر
سالکان ظاهر بین
ومادی هستند، که
کاری بباطن خود
و حقایق ندارند.
و تربیتهای ذهنی
علمی نیز همان
آثار ظاهری را
دارند. مانند
رفتار و اخلاق
مطلوب جامعه،
که مفید زندگی
جمعی راحت تر بشری
است، ولی تأثیر
مثبتی در روان
و آینده پس از
مرگ انسان را ندارد.
زیرا تأثیر منفی
فراوانی در روان
ایجاد میکند.
که بفرض اگر
شخص بخواهد
براه الهی، و
تکامل روان و
روح خود
بپردازد،
بلایای سلوکی
و زمان دراز
عزلت نشینی و
خویشتن داری
بیشتر لازم
دارد. تا آثار ذهنی
و علمی را از
خود برطرف کند.
که آن آثار
مانع افکار
عرفانی والهی هستند.
و تخلیه وتحلیه
سخت تری دارند.
کاری که برای سالک،
طولانی بودن زمان
دوره سلوک را
تشکیل میدهد.
که معمولا در طاقت
همه نیست. و
نفس و روان
هوسباز انسان،
حاکم بر ذهن و
تن انسان کامل
نشده میباشد.و
نمی گذارد سالک
بپیمان الهی خود
برسد. و
سالکان تابع
اولیای زنده
الهی هر شش ولایت
سلوکی أهل کتاب،
همگی پیروان (مکاتب
باطنی) هستند.
و شاید بوسیله
تحقیر این
سالکان
واولیا بوده باشد،
که نام ( باطنیّه)
بآنها داده
میشده است.
گوﺌی چون
دیوانگان
تنها
درونگراﺌی
وگوشه گیری و
انزوا از
دیگران را
دارند. و
اجتماعی
ومتمدّن، و یا
حتی مؤمن بنظر
آخوندهای قشری
نیستند. که فتوای
مرگ و تعزیر و
آزار آنها میدهند.
و آنرا ثواب خود
و کار صواب برای
خدا میدانند.
و بقول پیامبر،
آخوندهای
ابلیس در لباس
ریا کاری و
روحانیّت کاذب،
قاتلان أنبیا
و دشمنان خدا
هستند. که هر
کامل بازگشته
بخلق، محمدی
زنده در بین ٣١٣
ولیّ الهی همیشه
زنده آنها میگردد.
و نیز در
ادیان سلوکی
دیگر أهل (
کتاب و سلوک) الهی
هستند. کسی را
مجبور بسلوک
الهی نمی کنند،
مگر طالبان
لقای الهی خودشان
خواسته باشند.
و خداوند بهر
داوطلب لقای الهی،
بپیر کامل بآنها
معرفی میکند
که دستور
تربیت و قبول مسؤلیّت
این سالک را مینماید.
که از هزاران مدّعی
خدا جوﺌی،
انگشت شماری
بکمال سلوکی خود
میرسند. که با
مرگ قبل از مرگ
، آنگاه پیامبری
تازه نفس، چون
هر روان درمانی
برای بیماران
روانی،معالجه
روان سالکان
خود میکنند.
گرچه برخی از
فرقه های
اسلامی را
عنوان باطنی
داده اند، که شیعیان
بپیروان
اسماعیل، مؤسس
مذهب اسماعیلی
و طریقت سلوکی،
باطنی خوانده میشوند.
مهم بودن انسان
مؤمن باطنی با
ولیّ الهی
زنده باشد که سلوک
و توسّل
عبادیز کنند. راه
خدا ربطی
برهبران و
امامان پیشین ندارند.
که امام زنده
بمعرفی
خداوند برای
سلوک لازم است
. پس مهم رسیدن بمراتب
شهودی است، که
هم اکنون
قیامت و داوری
الهی از آنها نیز
خاتمه مییابید.
نباید برای پس
از مرگ منتظر شد،
که خداوند
داوری کند.
آنگاه فرصتی
برای جبران
نیست. و اگر
خداوند تأیید
عبادات کسی را
نکرد، پس
بکارماهای
جهنّم جهان
میرود. و
تکرار گذشه
های نوعی را، در
آینده های
حیوانی پر
عذاب زندگی خواهند
داشت. تا
عاقبت بار دیگر
از نردبان انواع
بنوع بشری، وهمین
سلوک الهی وشهود
نور قاﺌم را باید
برسند که
خواهند رسید .
باطن در مقابل
ظاهر محسوس و( ملموس
و آبژکتیو)
است. و (باطن سبژکتیو)
ذاتی و روانی نا
پیدا میباشد.
که باطن ژنتیک
روحی، أصلی مهم
تر از ذهن و روان
و تن انسان
است. این باطن
انسان که ژنتیک
روحی میگوﺌیم،
همان مدبّران
الهی هر روحی میباشند،
که با هر مقام تکاملی
و شهودی بالاتر،
مربّی الهی بالاتری
مسؤلیّت
تربیت روح سالک
پیشرفته شهودی
را عهده میگیرد.
گوئی معلّم
متخصصی را مییابد.

بازار
و بازار عشق: بازار
مرکز تجاری و
معاملات انسان
برای کسب مادیّات
و امتیازات
بشری، و تحقّق
آرزوها و هوس
های نوع بشری
است، که زندگی
آنها را راحت
تر کند. ولی
خود مانع بزرگی
برای سلوک
الهی نمودن آنها
میشود. که پس
از مرگ دوچار کارماها
و مجرم شدن
میگردند. که
تکرار گذشته
ها را ظرف
صدها هزار سال
و بیشتر مینمایند،
تا باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور قاﺌم
را باید انجام
بدهند، که تنها
ویزای ورود
بنوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد
می باشد. که از
هزاران برابر
عقل نوع بشری
و کرامات جالب
نوع بشری
بیشتر خواهند
داشت. تا شاید
بنور رحمان و
نوع بالاتر فوق
بشری فرشته
گونه برسند،
که باید برسند.
تا فرمان ( کن
فیکون) الهی
از أزل تا أبد
را اجرا کرده باشند.
و بقول قرآن،
سالک الهی با
خداوند معامله
ای پر نفع و با
صرفه میکند،
که زندگی
زیبای بشری خود
را میدهد، که بشهود
و تجلّیات الهی
و بجانان الهی
سمبول آینده
های نوع فوق بشری
میرسد. و حتی جان
شیرین بشری را
در یک مرگ قبل
از مرگ ارادی
میدهند، تا بجانان
الهی روح
القدس برسند، ولو
بخلق وتولد
دوم الهی
پیامبرگونه
باز نگردند. زیرا
برخی را خداوند
از بین (مرتضیان)
سالک را از
جمله ( مصطفویان)
برای خود اختیار
مینماید. که
خیر و تکامل،
و انتخاب بخاطر
خوبی بیشتر
آنان مبیاشد،
که نقش محمدی زنده
و قرآن ناطق و
کلیم الله چند
سالک خود شوند.
لذا عرفا بازار
را مخالف (
مکان لا مکان)
تجلّیات
شهودی
میدانند. که هفت
شهود میسّر در
شش ولایت الهی
نوع بشری، نهایت
تا ولایت
محمدی، یا همان
ولایت علیّ و هر
امام امّی و
هر کامل الهی زنده
بمعرفی
خداوند، که تنها
وسیله رساندن
دعاها وعبادات
سالک بخداوند
است. پس بازار
تجاری جای تفرقه
نیروهای حیاتی
انسان میباشد.
که سالکان همه
این نیروهای حیاتی
در تن وذهن و
روان خود را، در
یک نقطه الهی،
اصطلاحا (خال
صورت پیر) الهی
بمعرفی
خداوند متمرکر
مینماید. که آنگاه
تمام سازمان اعصاب
ومغز و حدّ
کفایت روان سالک
پاک شده، و در تخلیه
و تحلیه سلوکی،
شایسته تجلیه
های الهی
میگردد. بخصوص
در کمال بیشتر
سالک و شهود
نور قاﺌم، و
احتمالا بعرش
رحمان میرسد. (بازار
عشق) اصطلاحا
همان ولایت
الهی وخانقاه
و پیر و ولیّ الهی
بمعرفی
خداوند است. ک محمدی
زنده و حتی تنها
نماینده
مراتب الهی
بالاتر برای سالکان
خود میباشد.
تا آنان نیز
بنور قاﺌم برسند.
و با مرگ قبل
از مرگ، که
بقول محمد و
مسیح ( موتوا قبل
أن تموتوا) که
تا زنده هستید
بخواهید که بمیرید.
تا از دنیای
بشری و با مرگ قبل
از مرگ، ولو که
بازگشت
پیامبرگونه
نداشته باشند.

باز:
و سیمرغ
پرنده
دور پرواز که
بیش از
پرندگان دیگر
در آسمان اوج
میگیرد. که روح
سالگ نیز چون پرنده
ای قویتر از
باز، وچون سی
مرغی که در
داستان
عرفانی
وافسانه ای،
مرغان بخدای خود
سیمرغ رسیدند،
سالکان نیز میتوانند
در ولایت پنجم
محمدی بعرش رحمان
برسند. و در تولد
نوع فوق بشری بعدی،
میتوانند با
ولایت مهدوی هفت
هزار سال بعد
بنور رحمان نیز
برسند. و حتی بانوار
جبروت سوّم ربّ
برتر از رحمان
عروج نمایند،
که نامی هم از او
نمدانیم. که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور که
محمد نخستین بار
نام رحمان را گفت،
ومسیح نام روح
القدس جبرﺌیل
را گفت. در
اصطلاح صوفیه
سالکان ولایت
محمدی و آریای
ایرانی، سی مرغی
که بسیمرغ خدای
مرغان بدیدار
ربّ خود رسیدند،
سی پرنده بودند
که نام سیمرغ بخدای
خود دادند.
زیرا شاهدان
مراتب الهی
مربوط بآینده
های نیامده، (این
همانی) مراتب الهی
خود را
مییابند. وگوﺌی
هر مقام الهی
خود تجسّم و
تولد انسانی
در شاهدان خود
یافته است . با
ظهور یک
پیامبر اولی
العزم تازه و برتر،
ولایتهای اولی
العزمهای قبلی،
همچنان بکار خود
در تربیت
نسلهای تازه بالا
آمده، بانواع حیوانی
و فصول نوع
بشری ادامه
میدهند. و
اکنون نیز همه
سالکان
ولایتهای ششگانه،
گوﺌی در یک مدرسه
الهی در شش کلاسهای
متوالی تحصیل میکنند.
ولی در ساعت تفریح،
همگی باهم در حیاط
مدرسه با هم
مخلوط هستند.
ودر زنگ مجدد
شروع درس تازه،
باز از هم جدا
میشوند و هر
یک در کلاس خود
میرود . وهر
سالکی در هر تولد
بشری بهتر خود،
بربّ شهودی تازه
و برتری میرسد.
که همان (
اسماء الهی) و مراتب
شهودی هفتگانه
میباشند. که در
تسمیه محمدی، حسینی
وحسنی وفاطمی ومرتضوی
و مصطفوی خوانده
میشوند . و در
ولایت زردشت (
امشاسپندها ) هستند.
وهمچنان یک روح
موفق بشری وشاهد
نور قاﺌم، با
بی نهایت تجلّیات
أرباب نوع
بالاتر از رحمان
روبرو خواهند شد.
تا بفرض محال بنور
الأنوار الله
در أبدیّت برسند.
این سالک صادق
تر و عاشق تر
وپر همّت بشری
میباشد که
بعرش رحمان میرسد.
ومحبوب خدا گردیده،
و پیامبری برای
چند سالک خود میشود.
و کلیم الله وقرآن
ناطق، وتنها نماینده
خداوند برای سالک
میباشد. که خداوند
خود بسالک معرفی
کرده باشد.و سالک
صادق هنگام تمرکز
خود، لحظه ای
پلک چشم بهم نمیزند،
تا مبادا در این
لحظه کوتاه،
خداوند اموری
را بوی نشان بدهد
که سالک محروم
از دیدن آن گردد.

بارگاه
الست:    آنرا
مقام لاهوتی
الهی گفته اند.
مراتب شهود
مقدماتی پنجگانه
نوع بشری در
ولایتهای
مربوطه و أهل
کتاب وسلوک، که
در رؤیا های
خود بارگاه مراتب
الهی جدید شهودی
خود را می بینند.
اسامی عرفانی
عوالم الهی و
شهودی عبارتند
از ناسوت مادی
جهان أتمی ما،
که ناس وانسانها
معمولا عهد
الست تولد
پیشین خود را با
خداوند
فراموش میکنند.
و سپس عالم ملکوت
بالا تر از ناسوت
که ملاﺌک و
ارواح منتظر تولد
ناسوتی ونوعی بجهان
در آن هستند. که
ملکوت گوﺌی در
سطح همین زمین
میباشد که دیده
و موحسوس ما
نمیشود. ولی
از شهود قاﺌم ششم
روح القدس ودر
ولایت محمدی،
سالک وارد جهان
جبروت نخستین الهی
میگردد. که میتواند
نور قام ببیند.
و اگر بازگشت بخلق
داشت ، با
شهود هفتم عرش
رحمان تا مرز جبروت
دوم میرسد، و
که بالای عرش نمیرود
. مگر مهدی موعود
محمد و سوشیانت
زردشت، که وی بالای
عرش رحمان میرود.
وبدیدار نور
رحمان میرسد. وحتی
تا مرز عرش ربّ
برتر از رحمان
معراج دارد،
که مرز جبروت سوم
میباشد. و بی
نهابیت جبروتها
و عرشهای اربا
ب نوع بالاتر در
پیش برای روح انسان
شاهد نور قاﺌم
هست. تا بفرض
محال در أبدیّت
مطلق، روحی بنور
الأنوار الله أهو
برسد. که پایان
فرمان الهی کن
فیکون میباشد.
گرچه هنوز بخداوند
(هو) بیرون از
هستی ها رسیده
نشده است. و الله
در عالم لاهوت
که آخرین جبروت
است.و خداوند هو
در هاهوت در عالم
(عدم ماسواه)
در اسم د الباطن
والخارج از
هستی ها
میباشد. ولی در
تصوّف بخصوص
در عرفان مسیحی
و گاهی در
عرفان تصوّف
ایرانی و
ولایت محمدی
مراتب بالاتر
از ناسوت را یکجا
نام لاهوت
میدهند، که خاص
خداوند مطلق الله
أهو میباشد.
وهاهوت را مکان
لا مکان
خداوند هو
میگوﺌیم.
ولاهوت الله وحدت
تمام عوالم وجودی
انواع تحت جمادی
تا نوع بشری، و
انواع فوق
بشری میباشد.
که غیر از خداوند
الله کس در
هستی نیست. وموجودات
خود تجلّیات صفاتی
خداوند الله میباشند.
پس میتوان تمام
مراتب وطبقات عوالم
وجودی را
لاهوت در خداوند
الله خواند. و
برای امکان تصوّر
انسان، تفکیک
مراحل ومراتب
عوالم الهی
این چنین
تفکیک شده است.که
ذهن انسان
نمیتواند امور
غیر محدود بحدودی
را تصوّر ودر
حافظه خود
داشته باشند. روح
انسان بشری در
بی نهایت انواع
تحت جمادی و جمادی
وگیاهی و
حیوانی، بهزاران
فصل نوع بشری
قابل تفکیک رسیده
است. که تنها در
بین تولدات روح
انسانی، با پنج
ولایت الهی و
بترتیب، و
هربار در یک تولد
وعمری صد سالک،
بیک تجلّی الهی
بالاتر رسیده
است. که آخرین
آنها شهود ربّ
مشهود قاﺌم
روح القدس ، سپس
بعرش ربّ برتر
از رحمان میرسد.
که ربّ نادیده
و غیر مشهود نوع
بشر میباشد.
آنگاه بگفته محمد،
هر روح شاهد نور
قاﺌم ، خود پاسخ
پرسش خدا را
میدهد. که پرسش
این است، آیا من
ربّ شما نیستم؟
که روح شاهد نور
شهودی آخر آری
میگوید. یعنی متعهّد
میشود که در
تولد بهتر بشری
یا فوق بشری خود،
با تجسّم انسانی
همان نور
شهودی مورد
سوگند، باید لبیک
و تعهّد سلوک بگوید.
یعنی فرمودی بیا
، اینک من
آمدم . و این تعهّد
و لبّیک گفتن
سالک را ( عهد الست)
میگویند. که
خداوند میپرسد
( الست بربّکم )؟
که شاهدان نور
مرتضوی در ولایت
زردشت و تولد بهتر
بشری، باید با
مسیح یا هر کامل
مسیحی بمعرفی خداوند
لبّیک بگوید.
که در تجسّم
انسانی نور
الهی قبلی
باوی پیمان ببندد
و تعهّد تسلیم
داشته باشد. و
اگر سلوک نکند
تمام امتیازات
سلوکی قبلی او
خنثی وباطل میگردد.
و کامل مسیحی نیز
با نور مصطفوی
آخر خود این
تعهّد را دارد.
که در تجسّم انسانی
نور مصطفوی درشخص
محمد کاشف، ویا
هر محمدی زنده
بمعرفی خداوند،
لبّیک بگوید.
و سلوک تا امکان
رسیدن نور الهی
برتر و تعهّد تازه
ای با نور
قاﺌم داشته
باشد. که در تولد
بهتر نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با
تجسّم انسانی
نور قاﺌم روح القدس
در شخص مهدی موعود
محمد و همان سوشیانت
سوم زردشت بسلوک
الهی بپردازد.
وحتی روح شاهد
ربّ رحمان با مهدی
کاشف نور رحمان
متعهد خواهد بود،
که در تولد
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری و
چهارصد هزار
سال بعد، با تجسّم
انسانی نور
رحمان (مهدی
بالاتر) از
مهدی موعود
محمد تسلیم شود،
تا خود بعدا نیز
بنور بتجلّی بالاتر
از ربّ رحمان موفق
شود. وهمین پیمان
هر روح از أزل تا
أبد، در نردبان
انواع را صاحبان
تجلّیات الهی دارند.
که محمد
میگوید من در
گذشته ها اولین
تعهّد کننده بخداوند
بودم. یعنی وقتی
محمد کشف نور
قاﺌم را نمود،
نخستین کسی
بود، که این
تعهّد برتر را
بخداوند در تجلّی
قائم داد. و
بعد از محمد
هر شاهد نور
قاﺌم چنین کفتند،
ولو بخلق نیز
باز نگشتند. و
مولا علی ّ
نخستین بازگشته
بخلق با پیمان
عهد الست با
نور قاﺌم بود. که
باید با مهدی یا
هر مهدی موعود
فوق بشری تسلیم
گردد. تا خود نیز
بمقام الهی مهدی
برسد، و بنور
رحمان موفق گردد.
والاّ همه امتیازات
سلوکی وتکاملات
ژنتیک روحی خود
را از دست میدهد.
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
بانسان طالب لقای
الهی نور قاﺌم،
در حکم ربّ ومربّی
الهی سالک میباشد.
چون صاحب همان
نور شهودی مجسّم
انسانی و این همانی
روح القدس را از
تولد قبلی نور
مصطفوی دارا بود.
پس عرفا برای این
پیر کامل الهی،
که حسین زنده زمان
چند سالک خود میباشد،
بارگاهی الهی در
خانقاه او
اعتقاد دارند.
و تاج شاهی وفرّ
و فروهر الهی خود
را نیز دارد.
خانقاه پیر قبله
صلات وارتباط
سالک در عبادات
با خداوند است.
و نیز قرآن ناطق
وکلیم الله
سالک است. که بقول
فردوسی، چو
فرمان یزدان
چو فرمان شاه الهی
میباشد. که محمدی
زنده برای چند
سالک خود میباشد.
و رضایت او
رضایت خداوند
از سالک، برای
قبول اعمال دینی
او میباشد.
آنگاه آخوند فاسد
روان و مشرک و
قاتل أنبیا
همین اولیای الهی
در طول تاریخ بوده
اند، پس دشمن خدا
میباشند. و
سالک ولایت
سلوکی محمدی نیز
پس از تجدید شهودهای
پنجگانه مقدماتی
بنور قاﺌم
روح القدس میرسد.
که تنها کلید و
ویزای ورود روح
انسان بشری بنوع
فوق بشری هفت هزارسال
بعد میباشد . و موجودیّتی
(چهار بعدی) دارد
که هزاران برابر
عقل نوع بشری میباشد.
تا در نوع فوق
بشری خود ، لبّیک
با تجسّم انسانی
روح القدس، در
مهدی موعود محمد
و سوشیانت سوم
زردشت بگوید. تا
از چهار صد
هزار سال بهشت
سوّم انتظار
عرش ربّ برتر
از رحمان استفاده
نماید. که موقّتا
نیازی بتولدات
جهانی ندارد . هر
تولد برتر نوعی،
خود بهشتی
الهی است، و یک
تجلّی صفات الهی
را الهی دارد. و
معمولا کسی قدر
مقام مقدّس الهی
خود را
نمیداند. پس
خود را بفساد بیشتر
آلوده میکند، و
امتیازات
بالفعل
وبالقوّه نوعی
و نیکوی خود
را از دست میدهد
. که انسان غیر
سالک ( بی دین)، بخصوص
( بددینان قشری)
این چنین
کارماﺌی
میشوند. هر
شهودی برای نوع
بشری، باز بهشتی
الهی برتری است.
خانقاه پیر
بهشت است، و
عزلتگاه سالک نیز
بهشتی الهی است.
وچون سالک با عرش
رحمان بخلق بازگردد،
بوعده خداوند
دو بهشت خواهد
، که قبل از آن
نیز دوبهشت دارد.
روزها در
معصومیّت و
شبها در بهشت
دوم گردشهای ملکوتی،
و پس از مرگ شیرین
چون هر خواب شبانه،
ببهشت سوم هفت
هزار سال انتظار
درعرش رحمان دارد،
که نمیدانیم چگونه
است. وشاید لحظه
ای بیشتر نباشد.
که در عوالم الهی،
زمان و مکان ودیگر
صفات ناسوتی جهان
مادی وجود ندارد.
و بالآخره در بهشت
چهارم تولد نوع
فوق بشری، و
در عصر ولایت مهدوی،
با هزاران
برابر عقل بشری
و موجودیّتی (
چهار بعدی)
غیر قابل تصوّر
ما خواهد بود ،
و شاید با پانصد
سال عمر بنور
رحمان نیز
برسد. گرچه در
آن زمان، همچنان
تمام انواع گیاهی
وحیوانی،
نسلهای جدید خود
را دارند. و
تمام ولایتهای
اولی العزم ششگانه
نوع بشری، تعلیم
الهی سالکان بالا
آمده از ولایتهای
پیشین خود را دنبال
میکنند. گوﺌی در
مکتب ومدرسه الهی
کلاس هفتم تازه
ای تآسیس شده است.
و فارغ التحصیلان
آن نوع فوق
بشری مهدوی مقامات
الهی بالاتر خود
را دارند.

بارقه
: چون برق
نورانی و سریع
و لحظه ای
پایان گرفته از
دید سالک است،
که انوار تجلّیات
هفتگانه
شعاعهای الهی
و بارقه های
الهی میرسد،
وهریک عظیم تر
از نور بارقه قبلی
است. که در
شهود کاملان
ولایت سلوکی مسیحی،
ستاره (نجم
الثاقب)
نورانی میباشد،
که اینک بالای
درخت کریسمس میگذارند.
وموسی وزردشت و
کاملانشان نیز
در شعله آتش،
رسیده از برق
و رعد را
داشته اند و
دارند. ولی محمد
وکاملان ولایت
سلوکی محمدی،
نور بدر منیر
قاﺌم چون شب
چهارده را دیده
و میبینند . تا
در نوع فوق
بشری ولایت مهدی
موعود محمد و
سوشیانت زردشت،
که ٥٥ قرن دیگر
آغاز میگردد.
شاید نور خورشید
بارقه الهی برای
پایان سلوک مهدویان
بوده باشد. و
در تجربه این
نویسنده،
مانند محمد
تاریخی، از
روزنه ای نور
شدید خورشید
را، در اطاق تاریک
وپر غبار دیدم.
ولی کناره های
قرص خورشید را
نمی دیدم.
گوﺌی قرص خورشید
چنان پاﺌین
آمده بود، که تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
وهمان نور
رسیده از
روزنه را نیز،
طاقت دیدن آن
را نداشتم. تا
در نوع فوق
بشری آینده
ولایت مهدوی،
چگونه انوار تجلّیات
الهی ربّ رحمان
ربّ النوع فوق
بشری دیده شود.
انسان در جنگل
تاریک بدون
علاﺌم راه
درست، امکان
حرکت نجات بخش
از جنگل را ندارد.
ولی برق ورعد
میتواند چند
متری از راه
را روشن کند،
تا جهت یابی
انسان صورت گیرد.
گرچه تجلّیات الهی
وانوار شعاعهای
شهودی، گوﺌی
مدام روشن و
فاصله های بیشتری
از راه را روشن
مینماید. بقول
امام رضا،
شیعیان علیّ
وقتی صادقانه
شیعه هستند،
که شعاع انوار
تجلّیات
ولایت محمد و
علیّ و پیر حسینی
خود را داشته باشند.
و سنّیان نیز
وقتی سنّی صادق
هستند، که سنّت
پیامبر، یعنی سنت
و مقدّس شدن
با سلوک الهی،
در تزکیه نفس
سلوکی را
انجام داده باشند.
و الاّ همه
محمدیان مدعی
مسلمانی غیر سلوکی
،آخوند پرست و
مشرک هستند.
که بی دینی
خیلی بهتر از بد
دینی میباشد.
که باید ( به
دینی) و سلوک و
پاکسازی روان نمود.
وبا پیر الهی حسینی
بمعرفی خداوند
بطالب لقای الهی،
میتوان به
دینی یا پاکسازی
روان از معایب
وعقده ها را نمود،
تا بتجلّیات الهی
میسّر خود رسید

بار
امانت : آنچه
را خداوند بهر
روح انسان برای
امکان تولد
نیکوی بشری
کنونی داده،
بار أمانت از
کرامات
بالفعل و
بالقوّه، بصورت
سرنوشت و
ژنتیک روحی و ژنتیک
جسمی انسان است.
که پاداش الهی
و بهشت چهارم
موعود انسان
از تولد بشری
پیشین بوده است.
که هزاران بار
از پاداشهای
سلوکی ولایت های
قبلی بیشتر از
شایستگی و استحقاق
روح بوده است.
زیرا در تولد
کنونی کرامات بیشتر
بالفعل و
بالقوّه او، در
حکم بار
امانتی از خداوند
است . که باید
آنرا بفرمان خداوند،
بتحقّق
کرامات بالقوّه
خود بکار گیرد.
تا بار امانتی
مهمتر، و مورد
نیاز تولد باز
بهتر بعدی وپس
از مرگ بشری کسب
نمود. که سالکان
و کاملان الهی
( ذخیره آخرت) و
شهودهای الهی بالاتر
و حکمتهای
عقلی و
تربیتهای اخلاقی
و روانی شایسته
برای جهان نوع
فوق بشری فراهم
کنند. که أمانتی
الهی تر از امانت
الهی نوع بشری
میباشد. و
آنگاه شانس
تولد در نوع
باز بالاتر از
فوق بشری، با ولایت
مهدوی و کسب شهود
هفتم نور رحمان،
موجودی فرشته
گونه گردند. و
الاّ غیر سالکان
بشری که سلوک الهی
نمیکنند، فراوان
در برابر خود می
بینیم، تمامی کرامات
بالفعل و بار امانت
الهی خود را،
سوخت لذّت جنسی
وجسمی، و یا مصرف
اوهام ذهنی، و
اشباع عقده ها
و هوسها و طمع
و بد جنسی های
خود مینمایند.
حتی اگر چون قشری
های مذهبی درهمه
ادیان، تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
بعبادت باطل باشند،
باز بقول محمد،
در قعر جهنّم
میباشند. و بقول
خداوند
آسمانها و
زمین، یعنی تمام
انواع گیاهی وحیوانی
و حتی فصول اولیه
نوع بشری، تحمّل
بار امانت را نکردند،
که عقل لازم
را ندارند.
ولی انسان الهی
شده و سالک ولایتهای
ششگانه، که مستعد
سلوک و عاشق تکامل
روح الهی خود
میباشد، حمل و
تحمّل بار امانت
الهی را
میکنند، و بار
امانت را بمقصد
میرسانند. یعنی
رسیدن بنور قاﺌم
روح القدس شهود
ششم با ولایت محمد،
و عبور از
آخرین امتحان الهی
که مرگ قبل از مرگ
را انجام داده
اند.

باران
الهام :    آب
آسمان برای احیای
مزروعات و
حیوانات ،که
تن تشنه انسان
را نیز سیراب میکند.ولی
باران
رحمتهای الهی
مورد نظر عارفان
میباشد. که الهامات
لدنّی را بدل
دریافت
میکنند. و یا بذهن
خود در بیداری
پیامهای الهی
را دریافت میکنند،
که چه بکنند
یا نکنند، و
یا صبوری کنند
و امیدوار باشند.
که هرچه
بلایای سلوک و
امتحانات پر محنت
خداوند برای
سالک باشد ، وحتی
فتنه های اجتماعی
آخوندهای
قشری دشمنان
خدا و قاتلان أنبیا،
هرچه بیشتر و
سخت تربوده باشد،
تزکیه نفس
سالک عمیق تر
پاک میگردد.
زیرا صبر سخت
تری، را با
عشق ورزی بیشتری
بخدا ووسیله
الهی خود
نموده اند.
جریان آب
باران امور غیر
مادی را، که در
جهان ممکنات مادی
واحتمالات
ریاضی هستند،
زنده میکند.
که فیضان و
سیلاب و
سیرابی دارند.
که گیاه سبز
شده غذای حیوانات
وانسانها میشود.
باران رحمت و
ریزش سیل آسای
الهامات الهی
اولیا، بقول مولا
علیٍ،ّ هفتاد هزار
فرشته عقلی از
آسمان میرسند،
که باید بسرعت
در قرطاس و
روی کاغذ ثبت شوند،
و الاّ فراموش
میشوند. و بقیه
الهامات و
فرشتگان ثبت
نشده بآسمان باز
میگردند، تا
روز و وقت دیگری،
و با وضع
ومحتوای بیشتر
وبهتری، باز
بدل و فکر اولیای
الهی نازل گردند.

بُلوغ
و بالغان : بلوغ
تن در اطفال و
در سالهای بعدی،و
بلوغ تن جوانان
دیرتر، ولی
بلوغ عقل مادی
آنها که در
مدارس میباشد.
و سالکان در
هدایت یافتن
براه خدا در
سلوک، وقت کسب
تجلّیات الهی و
بلوغ عقل الهی
آنان خواهد بود.
که (عقل مادی) بشری
کارساز زندگی
های بعدی فوق
بشری نیست.
بلکه تنها میتوانند
با عقل مادی جهنّم
پروری کنند. اما
(عقل ایدآلیستی)
مستعدان سلوک،
برای درک اهمیّت
حیاتی سلوک الهی،
با بی اعتناﺌی
بهر سطح از عقل
مادی و نوع بشری
خود، باید بعقل
الهی پیر خود
متّکی باشد. و
چون سالک شاهد
بعرش رحمان و
بازگشت بخلق
رسید، خود نیز
(عقل کلّی) والهی
را دارد. که شاید
وسیعتر از عقل
الهی پیر او نیز
باشد. که مناسب
زمان خود است.
که حتی استاد
در کلاس درس
شاگردان متخصّص
شده خود می نشیند
و میشنود،و
عبرت های تازه
خود را میگیرند.
نوع بشری در
بلوغ بسطح
شهود ششم
قاﺌم را ، که تنها
هدف خداوند
برای انسان در
نوع بشری است،
ختم کرده، ولو
پیامبرگونه
با شهود عرش
رحمان بخلق
باز نگردد، و
مستقیما با قاﺌم
بعرش رحمان،
برای انتظار
هفت هزار ساله،
بهشت سوم عرشی
میرود. تا در نوع
فوق بشری قیام
وتولد مجدد و
از رحم مادری
فوق بشری
بنماید.

بادیه
:  یا
صحرای خشک و
بی آب وعلف،
که سالکان در
آن نقاط عزلت
سلوکی میگیرند،
که بار بلایای
سلوکی بیشتری
برای سالک
دارد. و تمام
دوره سلوک را درچنین
صحرای سخت میگذرانند،
تا بآبادانی
های روح در تجلّیات
الهی برسند.
که سبکباران
ساحل ها، دور
از هر خطر
طوفانهای بحار
بحرانی و
احوالی و
افکاری و حتی
رؤیاﺌی هستند.
که چون عطّار
عارف، دوره
سلوک را
هزاران صحرا میداند.
که هرچه پیش
میروند بپایانی
نمیرسند. و
همان هفت شهر عشق
است، که هفت شهود
تجلّیات الهی،
پایان خشکی صحرا
ها ، و آرام گرفتن
طوفان دریاها است.
که شناخت پیر کامل
از خداوند بر
ای طالب لقای
الهی و سلوک،
آغاز آرامش سلوکی
در عزلتگاه با
آب و هوای نیکو
میباشد.

باد
و باد صبا : وزش
هوا دگرگون کننده
شرایط محیطی بی
حرکت میباشد.
که محیط ساکن روح
انسان را نیز
خموده وخفته و
حتی خفه
مینماید. ولی باد
نسیم جدیدی
میآورد، که انسان
را نشاط و از خفگی
نجات میدهد. و
جریان وفیضان
سرشار داده
های الهی ،چون
سیل امدادات
عقلی و الهامات
لدنّی، نسیمی
از عوالم الهی
بالاتر است.
که از لحاظ خنکی
و مقدار اکسیژن
نیست ، بلکه از
لحاظ تأثیر در
فهم و پاکسازی
روان
تفاوتهای
زیادی دارد. و
از هر سطح
شهود الهی،
نسیم خاص آن مقام
الهی بهمراه دارد.
که سالک با
پاکسازی عمیق
تر در تخلیه و
تحلیه های
برتر، بخصوص
در شهود عرش رحمان،
و تمام رؤیاهای
انسان کامل
بازگشته بخلق،
و حتی تمام
أندیشه ها وتفکّرات
و تعمّقات خود
، حکمتهای
الهی تر وبالاتر
و مست کننده از
نشاط برای خود
انسان کامل نیز
میشود . و شاید
یکی دو سالک مستعد
و عاشق پیر،
چند قطره باده
و درد ته
مانده ساغر پیر
خود را میتوانند
بنوشند، و آنان
را روزها مست تفکّر
مینماید. وچون
بفهم آن رسیدند،
نیاز بقطره
های دیگر شراب
پیر پیدا
میکنند. و
سالکان نمیتوانذد
ساغر شراب پیر
را لا جرعه تا آخر
بنوشند، که شاید
مسموم کننده روان
آنان، وباعث از
هم پاشیدن
قدرتهای عقلی آنان
گردد. (باد
غرور) در دماغ غیر
سالکان قشری، بخصوص
آخوندهای منکرسلوک
الهی، که
افکار خود را برتر
میدانند، که خود
را نیز از
اولیای الهی
زنده میدانند،
پس تسلیم بحقایق
الهی اولیا
نمیشوند. و
سرگرم نشخوار
مطالب کهنه و
فرسوده
میشوند، که حتی
تبدیل بضدّ
حقایق الهی
شده اند. (باد تکتّر)
آخوندها نیز آزار
دهنده مراتب الهی
میباشد. پس
مورد نفرت خداوند
هستند. که
بدترین جهنّمهای
قهقراﺌی را دارند.
و بقول پیامبر
مسخ میمون و خوک،
بهترین بخت و
شانس آینده آنها
در جهان
جهنٍمی خواهد بود
. سهروردی عارف
خوش بین هر
پیش آمدی
میگوید، که نسیم
باد معطّری
است، که بمشام
انسان میخورد.
بخصوص وقتی در
عزلتگاه و
خستگی توسّلات
وتنهاﺌی باشد،
که آنرا نشانه
و پیامی از خداوند
میداند. و
بشارتی بتحوّلات
عمیق روانی را
در پیش دارد.
که منجر بکشف و
شهود تجلّیات
الهی بالاتر
میشود. و اگر
کامل الهی بود،
مژده تعالی فکری
میداند، که بسطوح
عقلی فراوان
عرش رحمان میرسد.
و در شرف رسیدن
پیامهای الهی
میباشد. که سالک
را آماده
دریافت، و از دست
ندادن لحظه ای
از توجّه
مینماید. حتی
صدای پرندگان
نیز سالک مژده
های الهی
میداند. زیرا معتقد
است که تمام
حرکات وسکنات
هستی از خداوند
است. و خداوند هدف
خود را دنبال میکند.
که هدف خداوند
نیز در سالکان
و اولیای الهی
تکامل بیشتر
آنان است. عنایت
الهی خاص
سالکان و
کاملان
میباشد.
دیگران بأرباب
نوع حیوانی و
یا سطوح
پاﺌین أرباب فصول
اولیه نوع
بشری توجه
دارند. که قابل
قیاس با
رحمتها و
عنایات الهی
باولیای ولایتهای
بالاتر نیست.
که در نوع فوق
بشری آینده هزاران
برابر معقولات
نوع بشری، و
حتی از کاملان
الهی بشری را
در پیش دارند.
که اکنون ظرفیّت
تن و ذهن و
روان و یا عقل
و قدرت ادراکی
سالک، طاقت
هضم آن حقایق
و فهم و
دریافت آنرا ندارد.
و خداود را بی نهایت
مراتب عالی تر
از تجلّیات
عقلی وحیاتی و
حکمتهای الهی،
در بی نهایت
ارباب نوع بالاتر
وبا تجلّیات
الهی هر نوع
دارد. که درک
آینده در آنها
، منوط بدرک
کنونی مقدماتی
و ساده تر حکمتهای
الهی، خاص
اولیای الهی نوع
بشری میباشد.
عرفا نیز نسیم
معطّر را، پیام
رسیده از عزیزان
دور دست خود میدانند.
بخصوص از پیر
کامل الهی خود،
که سالک زمان درازی
در تنهاﺌی
عزلتگاه خویش،
در حال توسّلات
با حضور ذهنی
محبوب الهی
خود میباشد.
پس تغییر آب وهوا
و هر حادثه
دیگر در محیط
سالک، پیامی و
بشارتی از محبوب
الهی است. که
بسالک میگوید،
تورا بیاد دارم،
چون تو مرا پیامی
دادی. باد صبا نیز
همان باد صبحگاهی
آخر شب سالک است،
که کمی باستراحت
و خواب غیلوله
کوتاه میپردازد.
و همان نسیم
صبحگاهی
پگاهی
بامدادی است ،که
مقدمه رسیدن
بتجلّی آخر
سالک، و نجات از
نوع بشری او میباشد.
اگر از پرده
مرگ قبل از مرگ
بتواند بگذرد،
و فریب امتناع
نفس اماّره
خود، و یا تعلیمات
باطل
آخوندهای
قشری مانع سالک
نخورد. باد
صباحی از مشرق
و عوالم الهی
و روحانی
میباشد. که بقول
پیامبر (نفس
ودم )ربّ
رحمانی از جانب
یمن است. که یمن
و یمین سمت
راست، یا عوالم
الهی که همگی راست
هستند. و با (یمن
و برکت) وجودی والهی
بسالک میدهد.
گاهی سالک
بجریان باد میگوید،
که این پیام مرا
بمحبوب الهی
من برسان، و
سلام مرا
ابلاغ کن .
زیرا باور دارد
باد مسیرش در کنترل
مراتب الهی میباشد.
سالک دل تنگ،
باد ونسیمی از
خداوند
میخواهد، که
مدتی است نسیم
الهی ندارد. و
باد جاری را (باد
بدون باد) و
پیام میخواند.
یعنی سالک انواری
شهودی و
رؤیاﺌی و
احوالی میخواهد،
ولی تمام خاطرات
بشری و مادی مزاحم
ذهن سالک میگردد
.

باده
:   شراب الکلی
غیر سالکان، و
شراب طهور
حکمتهای
اولیای الهی
برای سالکان
میباشد. شراب الهی
یکی از چهار
رودخانه جاری بهشت
در اصطلاح عرفان
میباشد. آب
برای عموم
بصورت نصایج
قابل فهم و
رقیق و آسان
برای آنان است
. و شیر غذای تن
اطفال و
حکمتهای پیر
والهامات الهی
خاص سالکان
ولایتهای ششکانه
میباشد. که تربیت
تن وذهن
سالکان را
تأمین میکند.
و نهر عسل حکمتهای
پیچیده و عالی
تر الهی است،
که تنها اولیای
الهی آنها را میفهمند،
و با یکدیگر
مبادله
دریافتهای
حکمت های خود
میکنند. و
بالأخره نهر
شراب زنجبیلی
و بهشتی که خاص
هر کامل الهی،
و برای خودش میباشد.
که حتی گاهی
مفهوم و مقبول
اولیای الهی دیگر
نیست. زیرا اولیای
الهی یکسانی مراتب
شهود تجلّیات الهی
را دارند، ولی
تفاوتهای
زیادی در سطح
تعالی های فکری
و نوع دریافتهای
لدنّی و الهی دارند.
که نزدیک بعقل
وفهم
انسانهای نوع
فوق بشری
آینده میباشد.
که از هزاران برابر
عقل نوع بشری میگوﺌیم.
گاهی از باده عشق
میگویند، که عاشقان
احوالی مست
کننده دارند.
گوﺌی نیروی
عشق سالک بولی
ّ الهی خود،
فرصت رسیدن بالهامات
عالی تر الهی بآنها
میدهد. در
کاملان الهی عشق
الهی ، خود
ناشی از بارقه
های متوالی
است. یا همان
برق ونور تجلّی
الهی، که بترتیب
و توالی بدل سالکان
وارد میشود،
که از مراتب
الهی بالاتر است.
که عقل و
اخلاق واحوال
و ظرفیّتهای
عملیّات عقلی
برتر دارند.
می فارسی که
شراب باشد،
همان (ماء و
مای) آب عربی و
یا همان
نوشیدنی های مست
کننده الهی، رسیده
بذهن کامل الهی،
و یا در
رؤیاهای او میباشد.
که آنرا باده
عرفانی هم میگویند.
و میخانه مرکز
دریافت می الهی،
خانقاه پیر
ومنبع عقل
الهی سالک، در
کلام پیر برای
سالک است. که پیر
الهی را ساقی
شراب الهی
میدانند.
ملامت و
مخالفت آخوندهای
قشری، چون درک
آن ندارند، و
حتی منکر وجود
الهامات لدنّی
الهی هستند،
آنگاه از آثار
پوسیده
مردگان خود تقلید
و نشخوار
میکنند. که بهره
ای تازه
ندارند، بلکه پریشانی
کلمات و الفاظ
در ذهن وحافظه
پر آلودگی بعقده
های روانی مییابند.
و هوسهای جاه طلبی
و گناه کاری را
بنام خدا واجازه
او مینمایند. ولی
دستور تحریم
از خدا و
پیامبر را ندارند.
و اگر چنین بوده
است که آخوندها
میگویند، باز
پیامبر و
اولیا وامامان
برای چند سالک
خود نسخه های شفابخش
را در دستورات
سلوکی داده اند
و نه برای همه زمانها
و مکانها و
انسانهای متفاوت
در مشکلات روانی.
که حتی دو نفر
مانند هم
مشکلات روانی ندارند
بلکه عقده های
متفاوت دارند.
و هرکس نیز
ناخواسته و
ندانسته،
بدنبال تحقّق هوسهای
خود میباشد.
که بصورت عقده
های روانی و
عقیده های سخت
و صارم شخص
شده اند. که آنها
را آلودگی های
روانی و حتی
بیماریهای روانی
میگوﺌیم.
میخانه شراب الهی
پیر در خانقاه
و میکده او
است، که
خرابات هم میگویند.
چون روان
حیوانی بشری را
واژگون کرده ،
و سازمان جدید
فکر الهی
بسالک میدهد. که
از حیوانیّت
نوع بشری
بمراتب تجلّیات
الهی رسیده، و
الوهیّت سالک
بخداوند نزدیکتر
میگردد. عراقی
عارف میگوید،
از ساقی (باده الست)
میخواهم. همان
حال بی خودی
سالک طالب پیر
که شاهد نور تجلّی
آخر درتولد
پیشین خود عهد
الست داشته
است. تا در
تولد بهتر
آینده با تجسّم
انسانی مقام شهود
نوری برتر خود،
لبّیک بگوید و
تسلیم او گردد.
گوﺌی شهود نوری
او از وی پرسیده
بوده، که آیا من
رب ّ مربّی تو
نیستم ؟ و اگر چنین
ربّی باشد، همان
تجسّم انسانی
آینده آن مقام
کشف وشهود شده
در تولد بعدی
خواهد بود، که
ربّ و مربّی
الهی است. که هر
سالک و پیر الهی
در هر تولد،
در یک صورت و
سیرت دیگری است.
و این خداوند است
که پیر الهی مناسب
مشکلات روانی سالک
را در رؤیا
بوی معرفی
میکند. و نه
حتی هر ولیّ الهی
باشد، که تخصّص
حلّ مشکلات روان
سالک را ندارد.
چه رسد بآخوندهای
ریاکار
روحانیّت
کاذب، که مشرک
و دشمن خدا واولیای
خدا هستند.
بلکه آخوندها
عاشق هوسهای
عقده های روان
خود میباشند.
باده الست را عارف
دیگری (جام الست)
گفته است.
گوﺌی پاسخ لبّیک
را سالک بجام شراب
پیر میدهد. که دهان
پر برکت و
چشمان پر أثر
پیر در روان سالک
میگذارد. و یا باده
الهی را چون آتشی
در انفاس و
نفسهای قدسی و
رحمانی پبر
میگوید، که حکمت
از منبع عرش
رحمان دارد. و
الاّ مراتب شهودی
قبلی در ولایتهای
پنجگانه، قبل از
ولایت سلوکی محمد،
که شهود عرش رحمان
را ندارند.
حکمتهای اولیای
ولایتهای
قبلی از سطح
عوالم الهی
پاﺌین تر است. گوﺌی
علوم دانشگاهی
را بخواهند به
کودکستانی ها ومحصلین
ابتداﺌی و
دبیرستانی بگویند،
که مفهوم آنان
نخواهد بود.
ولی مقدمانی
از آن علوم
آموزش داده میشود،
تا شاید با
فهم آنها ،
حکمتهای
دانشگاهی و
الهی تر را نیز
بعد ها بفهمند.
و بدون فهم مقدمات،
فهم مؤخّرات و
مراتب بالاتر
میسّر نیست.
انفاس و
نفسهای مقدّس
پیر، گوﺌی
مراتب الهی بالاتر،
از دهان و
نفسهای پیر الهی
کلام صادر
میشود. که کلام
پیر کلام خداوند
برای سالکان او
میباشد . بقول فردوسی
چه فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی است. و
بقولی باده الکل
آتش قابل شعله
ور شدن است، ولی
باده الهی جان
و روان سالک را
مست کرده و
حکمتهای پیر معیاب
ذات را بآتش میکشد.
که عامل سوزاندن
قسمت عظیمی از
آلودگی های
روان و عقیده
ها و جهالتها و
انحرافات، در
دل و عقیده
های قبلی سالک
میباشد. (باده گلرنگ)
شراب الکلی رنگین
أنگوراست،
ولی حکمتهای
الهی دل وصورت
سالک را گلگون
میکند.

باب
و باب الأبواب :     باب یا
در و درب و راه
ورود بعوالم الهی،
در مراتب شهودهای
تجلّیات الهی
است. که تنها
از طریق ولایت
الهی بمعرفی
خداوند، از
پیر کامل طبیب
مناسب شفای
طالب لقای
الهی میباشد. درگاه
خانقاه پیر و طریقت
سلوکی او، تنها
راه ورور
بعوالم الهی
میباشد. که باب
و درب ورود بعوالم
الهی است. در تصوّف
توبه سلوکی را
نیز (باب الأبواب)
میگویند. که بدون
ترک دنیای مادی
و افکار مادی،
نمیتوان وارد
جهان ولایت سلوکی
و الهی شد. و
حتی ترک جان
بشری در مرگ قبل
از مرگ، برای باز
شدن پرده ها و
عرشهای شهودی
میسّر برای هر
کس، و رسیدن
بعرش رحمان که
نهایت معراج
تعالی شهودی وروحی
با ولایت سلوکی
محمدی میباشد.
(ولایت) یعنی
عشق بحدّ (واله
شدن) و بی خودی میباشد.
که سالک خود
را در میان
نمی بیند.
توبه خود آغاز
باز شدن باب علم
یا آگاهی الهی
سالک از امور الهی
وآینده ها میباشد.
با (باب صفا) وتصفیه
و پاکسازی
روان که عزلتگاه
سالک است ،
همان مکان(
صفا ) معروف در حجّ
کعبه که
خانقاه پیر در
(مروه) میباشد.
که درحجّ أکبر
میباشد. و هفت بار
سالک طواف پیر
میکند که کعبه
او است. هربار اگر
کشف وشهود
تازه ای بسالک
رسیده باشد،
که با (هروله) و
دویدن با هیجان
بنزد پیر میرود،
تا اورا با
خبر وخورسند
کرده باشد. وتأیید
احوال رؤیاﺌی
و شهودی خود
را از پیر
بگیرد. که کلام
و تأیید و
وعده های پیر
الهی کلام ووعده
ای از خداوند است.
زیرا پیر الهی
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالک میباشد.
که نطق و کلام الهی
دارد. (باب فهم
و باب معنی)،
آگاهی رسیدن
بدرک حقایق
شهودی است. که
دیدنی های سمبولیک
هستند. و تعبیر
و تفسیر پیر( تنزیلی
منطقی) در کلمات
والفاظی مادی
است، تا قابل
حفظ در حافظه
سالک گردد. و
خود سالک نیز
شخصا عملیّات
ذهنی با کمک
مدبّر الهی خود
دارد. که مزید
تفصیلات کلام
پیر باز سمبولیک
میباشد. تا
انسان خود
بتواند تصوّر
کند و تصدیق
نماید، وتا سالک
عملیّات ذهنی
خود را نکند نیاموخته
و نیمتواند در
حافظه نگاه دارد
. همه مراتب
شهودی أبوابی
دارند، که بترتیب
و توالی باید برای
سالک شایسته باز
شوند. وهریک نیز
عرشی الهی بوده
، که بعدا برای
سالک باز شده
اند. لفظ ( در) در
لفظ فارسی دری،
همان (زبان باب)
ولایتهای الهی
و( فتح) عوالم الهی
میباشد. که قریش
زردشتی از باب
ولایت میگوید .
ونه هر ولایت فقیه
مذهبی، بهر دین
و مذهبی که باطل
ومشرک می باشد.

بابک
: یا
باب کوچک، که باب
ولایت الهی در
پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای هر طالب
لقای الهی
میباشد. که ربطی
بوابستگی
ادیان رسمی و
اسمی ندارد.
چه رسد بمذاهب
قشری مشرک، که
عملا بقول پیامبر
آخوند پرستی
میباشد. (باب
ولایت) درگاه
و خانقاه پیر الهی
است. و یا همان
سایبان عزلتگاه
سلوکی سالک و بدستور
پیر الهی خود،
که تمام دوره
سلوک، سالک در
باب ولایت
الهی است تا اجازه
ورود عوالم
الهی بیابد. (
باب ) عربی شده (
در) در اصطلاح زبان
دری زردشتی
است. که قوم قریش
زردشتی الأصل
میگفتند. و
همچنان معابد در
ادیان و مساجد
اسلامی و
کلیساها،
عظمت باب معبد،
سمبول اماکن عزلت
سلوکی سالکان
است. و نه
حکومتهای
قشری و مذهبی آخوندها.
و یا هفته ای یک
روز در آن جمع شوند،
که نان وخون مسیح
را از دست
کشیش مسیح
ناشناسی بگیرند،
که خود را نجات
یافته بدانند.
که از دست پیر الهی
در هر دین سلوکی،
باید هر نان
وخون وهمان دستورات
عبادی را
بگیرند، تا خودشان
چگونه عمل
عبادی را کرده
باشند. با (وضو)
و سمت و سوی
نور صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند،
و همراه اذکار
توحیدی دفع شرک
احتمالی است ،
که تنها عبادت
سالکان همین است
و بس .

بابل
:   بزرکترین
شهر در بین
النهرین
باستانی بوده،
که بمعنی (باب ایل)
و اله و خدا در هر
ولایت سلوکی میباشد.
زیرا معابد
قبل از زردشت
در اطراف آن بوده،
و با فتح
نظامی کورش،
ولایت زردشت
نیز در بابل
تأسیس و رایج شد.
و ابراهیم
زردشتی در
بابل مطرود
نمرود پادشاه
نامرد الهی، وأمرد
فاسد گردید که
باورشلیم رفت.
یهودیان أسیر بابل
که کورش آنان
را آزاد نمود،
از محل خاطرات
خود و یادشاتهاﺌی
که داشتند،
تورات تازه خود
را نوشتند.
وآنرا بنادرستی
نوشته وگفته
های موسی می خوانند.
گرچه از کلام عرفانی
انبیای قبلی بوده
است. زیرا
آنچه قبلا بنام
تورات در
اورشلیم داشتند،
بوسیله بخت
النصّر در تخریب
معبد اورشلیم
معدوم شده بود.
و تورات کنونی
یا (بایبل) همان
تورات بابل
است که نوشتند.
و همه کتابهای
مقدّس معروف ادیان
را، پیامبرانشان
ننوشته اند. بلکه
بوسیله اولیا
و اکثرا
آخوندهای فرصت
طلب غیر شاهد مراتب
الهی نوشته شده
اند. ویا کلام پیامبران
را نفهمیده تفسیر
نمودند. مانند
انجیل های مسیح
و یا قرآن محمد،
که عمر وعثمان
آنرا نوشتند و
رایج بزور شمشیر
نمودند. گرچه
از برخی کلمات
محمد بوده ولی
هدف عمر نوشتن
کتاب قانون
دینی برای امکان
حکومت استبداد
دینی خود بود. که
در جهان وسیعی
با شمشیر فتح کرد.
تا خلفای سیاسی
محمد بتوانند بنام
خدا هر کاری را
که خواسته
باشند بکنند. و
همچنان
آخوندهای سنّی
عرب وشیعی
ایران، همین حکومتهای
دینی را مینمایند.
( قرآن) یعنی (دو قرّه
و خورّه )
محمدی، نور قاﺌم
و عرش رحمان
است ، که مسیح نیز
نداشت. بابل نیز
قدیم تر نام (شنعار)
داشت. و علوم نجوم
در بابل، که بیشتر
کاهنان دینی آخوند
مسلک داشتند، که
بابل را در
جهان معروف نموده
بود . رژیمهای خارجی
همیشه بر بابل
حکومت داشتند.
(کاسی) های شمال
ایران، و
آشوریهای
شمال بین النهرین
در (نینوا) بر
بابل نیز حکومت
داشتند. تا
نوبت بکورش
رسید. بابل
شهر صد دروازه
بود. چون بسیار
وسیع شده بود.
و حداﺌق معلّقه
آن را، چون اهرام
مصر ولی از
خشت پخته ساخته
بودند، که عزلتگاه
سلوکی یا رصد
خانه ستاره
شناسان ویا
اقامتگاه آخوندهای
پادشاه شده بود.
و هم اکنون مساجد
کوفه وسهله در
جوار نجف، از بقایای
مراکز عبادی
بابلیان قدیم است.
که بعدا اعراب
مسلمان آنها
را مسجد نمودند.
(برج نمرود) عملا
یک مرکز مرتفع
برای سالکان
ادیان قدیم تر
بوده است. چون کوهستان
و جنگل برای عزلت
نشینی نداشتند.
که سالکان معمولا
دور از مردم عادی
و مزاحم می
باشند. مناره های
مسیحیان و مسلمانان
همین برج های
مقدس را ادامه
دادند. اسکندر
مقدونی فاتح
بابل، که همان
جا نیز در
استخر شراب جان
داد و سی ساله بود.
پارچه بافی
وکوزه گری و آجر
پزی بابل معروف
بود. خدایان (بعل
ومردوخ) را می
پرستیدند، که شاید
معادل مجسمّه های
بودا، دیانت
الهی قبل از زردشت
بوده است.

بار
و برّ: و فرّ و
فروهر انسان
کامل بازگشته بخلق
پیامبرگونه،
در هر یک از ولایتهای
ششگانه نوع
بشری، و تا
زنده باشند، (بار
و برّ) و نجات یافته
و تاج شاهی الهی
داشته و با فروهر
بوده وهستند.
ولی برای چند
سالک خود
پادشاهی
دارند. و
فراوان اسامی
و اصطلاحات در
ستایش و توصیف
کاملان الهی هست،
که لیست آن
بدرازا میکشد.
(بریء) و کامل
با براءت و
بیزاری از دنیای
مادی ونوع بشری
خود میباشند،
که بعوالم الهی
آینده و بهشت
فوق بشری و
بطور سمبولیک
در رؤیاهای شهودی
رسیده باشند. (فرهنگ)
آهنگ و روش رسیدن
بفرّ الهی و
فرهه در عرفان
زردشتی و دیگر
ادیان سلوکی میباشد.و
هریک با تفاوت
در مراتب شهودی
و عقلهای الهی
میباشند. که هر
شهود برتری الهامات
لدنّی برتری دارند.
انسان( برّ و
فرّ) یافته
محبوب خداوند
است. و خلیل و
یار خداوند،
که در خلال
روان وروح
انسان کامل،
خداوند در نور
شهود آخرسالک،
همیشه حاضر
الذهن میباشد.
غیر سالکان
قشری
منفورترین
انسانها برای خداوند
هستند. که مدام
دور تر از خدا
در صورتهای نوعی
میگردند. که بقهقراهای
آن انواع خواهند
رفت. تا
دوباره بنوع
بشری برسند و بسلوک
الهی بپردازند.
انسان کامل با
قلب وفکر
نیکوی خود عمل
میکند، و هر
کس بآنچه میرسد
که آرزو آن دارد.

باور
کردن : انسانها
هرچه می بینند
ظاهر آنرا می بینند.
که بطور علمی یا
تحقیق بباطن
بیشتری از یک پدیده
دیدنی آشنا میگردند.
بشرط اینکه آنان
قبلا ندیده باطنی
را باور کرده و
یقین داشته
باشد. که خطا و
انحراف در دیدن
یا شنیدن نمی باشد.
رؤیاهای
شهودی سالکان
را خداوند از
مایهء صحنه
زندگی خود انسان
بکار میگیرد.
شاهد تجلّیات
الهی علائم
آشنائی زیادی
در آن می بیند
پس باور میکند.
و اصطلاحا از
علم الیقین شنیدن
و دیدن و
خواندن، بعلم الیقین
میرسند که بچشم
خود دیده اند.
ولی سالکان در
رؤیاهای شهودی
بعین الیقین
میرسند. و
برای چشم دل خود
بیش از دیدن چشم
تن اهمیّت
ودرستی قائل میباشند.
انسان باوری
های عقلی غیر
الهامات و
القاءات شاهدان
تجلّیات الهی دارد.
ولی در سالکان
و تجلّیات شهودی
الهامات الهی
بالاتر و
القاءات الهی هست،
که سالکان باید
در سلوک الهی وتخلیه
وتحلیه ب(شرایط
لازم تا شرط کافی)
از نظر الهی برسند.
که عشق ورزی و
ایمان و باوری
صادقانه،و بدون
تأثیر قشری ها
و روان امّاره
خود داشته باشند.
لشکریانی از
صفات خیر ونیکو
در خود با
تحلیه مراتب
مدبّر الهی
بوحود آورد،
تا بعین الیقین
شهودی در
رؤیاهای شهودی
برسند. و سالک در
شنیدن
حکمتهای پیر ودستورات
او باوری قوی دارد.
و قدرت تصوّر ذهنی
هر کلام پیر
را باید داشته
باشد. بهتر بتواند
بهبودی روان خود
را انجام بدهد.
غیر سالکان از
مجموعه دانستنی
های خود
نشخوار کنان،
مدام آنها را احضار
و با هم
ارتباط میدهند،
و بموجب اصولی
که باور دارد
تطبیق میدهند.
پس عقده روانی
انسان محقّق نیز
نقش زیادی در
انتخاب مطالب و
حقایق دارد. انسانها
هرچه میشنوند
بموجب تأیید عقده
های روانی خودشان
است. و بخاطر
پیش داوری های
قبلی خودشان فورا
تأیید میکنند.
وحتی خود دلائلی
بیشتر از گوینده
برای حقیقت داشتن
گفته گوینده در
ذهن خود آماده
دارند . ولی سالکان
ولایتهای الهی
قبل از شنیدن
حقایق عقلی و علمی
معلمان که بوی
تحمیل میکنند،
ابتدا در سلوک
پاکسازی میکنند،و
تخلیه هر چه بیشتر
از عقده های عقیده
شده و آرزوهای
باطل، و نیز
ترک هر نفرت و
انتقام جوئی و
ریاست وبرتری جوئی
بکمک خداوند ومراتب
الهی، کار
پاکسازی روان سالک
را انجام میدهند.
و ایمان بگفته
ها وتعلیمات ونصایح
پیر بحدّی لازم
میداند، که کلام
او را کلام خداوند
میدانند.
آنگاه سالک در
تمرینات فکذری
و گفتاری و
رفتاری گلام پیر
را در نظر
دارد آنگاه خداوند
در شرط کافی بتجلّیات
الهی میرسند. و
عقلهای الهی
مستقیما بسالک
میرسد. و یا از پیر
الهی دریافت
میکنند. زیر
کامل الهی شده
و بازگشته بخلق
با عرش رحمان در
ولایت محمد،
خود سالکی بوده
که بحقّ الیقین
رسیده و خود نیز
از مراتب الهی
شده است.

بت: و صنم
ومجسمه بُت سنگی
در پرستش
انسانهای بداﺌی،
و شاید انسان پیشرفته
ترسمبول خداوند
شود. سپس در دیانت
بودا مجسّمه بودا
را هرچه عظیم
تر ساختند. که شخص
بودا تا زنده بود،
وسیله توسّل
سالکان بوداﺌی
بود. وپس از مرگ
بودا، ویا هر پیامبر
وولیّ الهی را
پس از مرگ نمیتوان
بتصویر یا مجسّمه
او توسّل عبادی
نمود. که تنها پیر
الهی پیامبر
معرفی شده خداوند
بطالب لقای الهی،
که وسیله زنده
و صنم چند سالک
خود و تا وقتی که
زنده باشد.
بودا و هر پیر
کامل حسینی،
نیروانا و
بودای بیدار
شده الهی شده ،
از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
میگردد، و تا
وقتی که زنده باشد
. که وسیله توسّل
عبادی سالکان خود
بمعرفی خداوند
هستند، چه
حضورا بچشم تن،
ویا در حضور
ذهنی بچشم دل،
در تخیّل سالک
از صورت پیر،
امکان رسیدن عبادات
و دعاهای سالک
بخداوند
میباشد. که بدون
وسیله الهی هیچ
دعاﺌی بخداوند
نمیرسد. وبقول
پیامبر بصورت دعا
کننده کوبیده میشود.
که حقارتهای صورتهای
نوعی پیدا خواهد
کرد. لذا قشری
های مشرک کارما
میشوند. و
خداوند بطالب شهود
تجلّیات الهی،
پیر زنده مناسب
اورا بوی معرفی
میکند. که بقول
محمد ٣١٣ ولیّ
الهی همیشه زنده
در جهان هستند.
که هریک ستاره
هدایت سالکان خود
بخداوند میباشند.
غیر سالکان (بی
دین ) سلوکی،
شاید بت سنگی
و یا هر چیزی
را بپرستند،
که وحشیان
بداﺌی آنها
را روح اجداد
خود میدانند.
ولی ( بد دینان)
قشری همه مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
آخوندهای
ابلیسی در
لباس کاذب روحانیّت
را میپرستند. که
بقول محمد، هرکه
را اطاعت کنی اورا
پرستیده ای. که
اینان اگر تمام
عمر روزها صاﺌم
و شبها قاﺌم
باشند، بقول پیامبر
بقعر جهنّم
میروند. زیرا شرک
وخود بزرگ
بینی میکنند.
که تکبّر که خود
پسندی دارند.
و خود را عالم تر
و بالاتر
والهی تر از اولیای
خدا میدانند.
ولی سالکان
پیر الهی خود
را از خداوند میشناسند،
که پیامبر
زنده آنان، و قرآن
ناطق سالکان خود
میباشد. در
عبادات در حضور
ذهنی نور صورت
ولیّ الهی خود
را توسّل عبادی
دارند. تا دعایشان
بخداوند برسد،
و بصورتشان کوبیده
نشود. که بکارماهای
مسخ حیوانی میروند.
چون مشرک بدتر
از کافر جاهل و
بی خبر هستند .
و بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک، بهترین
بخت آنان خواهد
بود. ملاّی
رومی بت الهی را
صنم میگوید.
که برای سالکان
پیر نیز مقامی
الهی دارد، تا
تقلید آخوندهای
مذهبی در عبادات
نکنند. که
آنگاه ( تعبّد) شرک
آمیز خواهند داشت.
و بقول پیامبر
حتی کلام درست
اتفاقی آنان، که
نقل درستی از پیامبر
کرده باشند،
باز نا درست است.
بت الهی پیر،
سمبول و
نماینده خداوند
برای سالک در حضور
ذهنی میباشد.
وحتی انسان کاملی
که تصوّر کند،
که بخداوند الله
رسیده باز شرک
کرده است. بتخانه
سالک خانقاه پیر
الهی او است. و
یا عوالم
ملکوتی (مکان لا
مکان) مراتب تجلّیات
مقدماتی سالک
و عوالم الهی،
فراوان بتهای واسطه
و تجلّیات
سمبولیک
حقایق الهی
بالاتر هستند.
اما مساجد قشری
ها خانه خدا نیستند
.که بقول عارفی
خداوند حتی لحظه
ای درون خانه خود
کعبه نرفته است.
کعبه عملا بتخانه
اعراب،
بعنوان سند پیمان
عدم تجاوز بهم
در چهار ماه حرام
آنان شده بود.
که بتوانند در
مکّه و( بازار مکاّره)
آن، خرید لوازم
کنند. و
خانقاه پیر الهی
ودل پیر، وحتی
دل سالک وعزلتگاه
او، تنها خانه
خدا است. زیرا همیشه
خداوند در آن حاضر
است .

بحر
دریا – بحر بی
پایان – بحر
جود - بحر ظهور- بحر
هستی و بحر عطا
:      دریا
سمبول وسعت و
زیادی آب آن،
در عرفان
بعنوان احوال
سالکان و (نفحات)
و تمثیلی از دمیده
های رحمتهای
الهی بکار میرود.
بخصوص در
رؤیاهای
سالکان، که بحار
بحرانی در
احوال و افکار
و رؤیاها
دارند. کلام خداوند
با انسان در
رؤیاها باز سمبولیک
است. و یا الهام
بذهن انسان
بصورت ( ایده
های کلّی) رسیده
بذهن، بنام الهام
ووحی الهی میباشد.
که هر انسانی
و حتی حیوانات
نیز الهام
الهی دارند.
که بقول قرآن
زنبور عسل نیز
از خداوند وحی
دارد ،که چگونه
خانه خودرا
بسازد. و تمام
افکار و اقوال
و احوال و
گفتار
انسانها،
بخصوص دارندگان
ارتباط شهودی با
مراتب الهی،
هدایتهای عقلی
ندانسته از
قبل میگیرند.
هرچه بگویند
خداوند گفته
است. ولی روان أهریمنی
در غیر سالکان،
بخصوص قشری
های مذهبی
مشرک، که دشمن
خدا و اولیای
خداوند هستند،
دریافتهای
الهامی آنان،
مخلوط با عقده
های روان تزکیه
نشده است. در
نتیجه دریافت درستی
از الهامات
الهی ندارند.
که سوء استفاده
و جهنّم پروری
بیشتر ار
الهامات خود میکنند.
بحر بی پایان
و دریای بی کران،
چه دریاهای محیطی
و اقیانوس
باشد ، یا
بحار أبدیّت و
بحار الوهیّت،
که در بحرانهای
سلوکی، ارواح
موفق بشهودهای
نوع بشری،
بخصوص شاهدان قاﺌم
و عرش رحمان
در ولایت
محمدی، با
دیدار عرش رحمان،
آغاز بی نهایت
آینده های
برتر در انواع
فوق بشری بجهان
دارند، و ببی نهایت
تجلّیات بی پایان
مراتب برتر
الهی را باید
برسند. که
هریک فاصله عقلی
و احوالی وافکاری
زیادی باهم دارند.
که برای نوع فوق
بشری از هزاران
برابر عقل بشری
میگوﺌیم. که
هر نوع باز
بالاتر، هریک هزاران
برابر نوع قبلی،
کرامات بالفعل
و بالقوّه و
داده های الهی
و الهامی دارند.
تا بفرض محال
در أبدیّت
بلاهوت الله برسند.
و هر بار با هر
شهود تجلّیات الهی،
شاهدان آنها (
این همانی) آن
مراتب الهی در
عقول و
قدرتهای حیاتی
و کرامات غیر قابل
تصوّر ما را دارند.
همان طور که
عقل نوع بشری هزاران
برابر عقل نوع
میمون میباشد.
چه رسد بانواع
حقیرتر. و هر بار
توفیق یک تجلّی
شهودی، با دریاﺌی
وسیعتر از احوال
و کرامات و
قدرتهای معجزه
آسا و صفات
الهی میباشند.
که الوهیّت
شاهدان تجلّیات
الهی را، چون
دریاﺌی در عظمت
وزیادی ووسعت
تعبیر میکنند.
(بحار الهام) الهامات
نامحدود است، که
بقول مولا علیّ
روزانه هفتاد هزار
پیام میرسد،
که باید بسرعت
ضبط در قرطاس
و کاغذ بشوند.
که ولیّ الهی
همه آنها را نمیرسد
که دریافت و
ثبت کند. پس آن فرشتگان
و الهامات
بآسمان باز میگردند،
که روز دیگر
با وضع بهتری بولیّ
الهی باز می
گردند. بحر تفکّرات
اولیای الهی
که بسیار عمیق
غور کنند و
باطن شناسی می
نمایند. وبحار
عطا و بخشش نا
محدود خداوند
باولیای خود و
سالکان آنها که
رحمت خدا هستند.
که مصرف ونیاز
تولد بهتر بعدی
را دارند، که ( ذخیره
آخرت) میگوﺌیم.
و حتی تفکّر سالکان
و خواب آنان،
پر از نعمت
مادی ومصرف
روز مرّه بشری
را دارند. (بحر
أزل) تا اگر بخواهیم
مبدأ گذشته ها
را پیدا کنیم،
که در چه زمان
و چگونه آغاز
شده اند، پس
هر روحی را در
أزل شبنمی میگوئیم،
که از اقیانوس
بی کران روح الأرواح
الله در آمده،
تا از نردبان
انواع جمادی و
گیاهی و
حیوانی وبشری،
با شهود نور قاﺌم
خود را ببی
نهایت انواع
فوق بشری
برسانند. و هر
بار با هر تجلّی
هزاران برابر
مقامات و قدرتهای
الهی که صفات
و اخلاق بهتر الهی
را دارند. (بحر أزلیّات)
را هرچه که تصوّر
مبدأ حیات شود،
قبل از آن نیز فراوان
أزل های دیگری
بوده، که
خداوند خود میداند.
زیرا پیدایش نخستین
الله، بعنوان
صادر اول از خداوند
( هو) بیرون از هستی
ها بوده است.
که در هاهوت،
جهان ( عدم ما سواه)
در اسم الباطن
و الخارج از هستی
ها میگوﺌیم. و
عقل هر موجودی
حتی مراتب برتر
الهی، و
عقلهای کوه پیکر
آنها قادر بتصوّر
مبدأ اولیّه، و
حتی تصوّر مقصد
نهاﺌی وأبدی
را نمیتواند
بداند، که بگویند
چه خواهد بوده
یا خواهد شد. و (بحر
انبساط) بسط ویا
وسعت انبساط و
شادمانی
احوال موفقان
شاهد مراتب
الهی در نوع
بشری، و انواع
برتر فوق بشری
نا محدود است. بخصوص
در شاهدان عرش
رحمان که بازگشت
بخلق پیامبرگونه
دارند. و کلام
آنان کلام
خداوند میگردد.
و قرآن ناطق
سالکان خود میباشند.
که پادشاهی
الهی و
نمایندگی
منحصر بفرد
خداوند برای چند
سالک خود دارند
و تا زنده
هستند. سالکان
(قبض و بسط )
دارند. تا بنجات
و شهود نور
قاﺌم برسند. (بحر
بلا شاطیء)
دریاﺌی که ساحل
ندارد. پس سبکباران
ساحل ها هستند.
که چبزی از احوال
عقب ماندگان،
و حتی از
احوال
آیندگان برتر
را نمی دانند.
گرچه احوال
سالکان خود را
میدانند، که سالگان
گرفتار بحار
بحرانی احوال سلوکی
و افکار پریشان
و رؤیاهای
آلوده با باقی
مانده های
تزکیه نشده
میباشند. که پیر
الهی از رؤیاهای
صالحه سالکان،
آنها را
دریافت و آگاه
میشوند. که یا
توضیح و تعبیر
می نمایند، تا
از صفات منفی رؤیاهای
خود دوری کنند.
و از آنها
متنفّر
میشوند، که بتوانند
آنها را ترک نمایند.
(بحر تجلّی) بی کران
تجلّیات الهی
که در نوع
بشری هفت شهود
میسّر هست. و بی
نهایت تجلّیات
الهی در انواع
فوق بشری. هریک
هزاران برابر عظیم
تر از تجلّی قبلی.
و (بحر جبروت)
باز همان بی نهایت
جبروتهای پس از
ملکوت و بعد
از ناسوت
کنونی مادی ما
است. که هر یک (مکان
لا مکان) یک ربّ
النوع و یک تجلّی
الهی، و جهانی
از احوال خاص متولدین
آن انواع
میباشد. اگر قبلا
در نوع پیشین ذخیره
آخرت لازم با تحقّق
کرامات بالقوّه
بیشتر را
انجام داده باشند
که نهایتی
برای کسب
ذخیره نیست. (بحر
حیات) و حیّ و زنده
بودن در
صورتهای نوعی
است. که قبل ازنوع
بشری، بی
نهایت انواع
قبل أثیری و
انواع أتمی و
انواع سلّولی
و انواع اورگانیک
عضوی بوده، که
منجر بپیدایش
بی نهایت
انواع گیاهی و
بی نهایت
انواع حیوانی،
و فراوان فصول
مختلف نوع
بشری شده است.
که بتدریج تولدات
بشری را داشته
است، که بعقل
کافی برای درک
اهمیّت سلوک الهی،
و نقش اراد
شخصی برای تکامل
میرسند . که با
هفت شهود و
کمال الهی میسّر
نوع بشری وظیفه
الهی و فطری
خود را خاتمه
میدهند، که خود
آغاز بی نهایت
تولدات فوق
بشری بعدی و
تا أبدیّت مطلق
میباشد. گرچه
شاهدان مراتب شهودی
قبل از قاﺌم،
بگفته پیامبر
هر روز و هر یک
از تجلّیات الهی
انسان صد سال
است، که یک عمر
بشری در جهان میباشد،
که رسیدن بآنها
هریک در یک
عمر بشری و حجّ
عمره است. و
اگر روحی شایسته
ولایت محمدی ششم
شده باشد، با
عقل بهتر وکرامات
بالفعل و
بالقوّه
بیشتر، و قدرت
صبر دوره سلوک،
و با صدق پیمان
با ولیّ الهی بمعرفی
خداوند باشد،
خواهد توانست
فرمان أزلی
أبدی خداوند،
که برای نوع
بشری نیز که جاری
است انجام بدهد
و برضایت الهی
برسد . برای شاهدان
شهود ولایت محمدی
بقول قرآن و
محمد، هر روز
آن شهودها هر
یک هزار سال است.
که هفت شهود هفت
هزار سال بهشت
سوم انتظار در
عرش رحمان را
دارند. و بقول قرآن،
روزهای
خداوند رحمان که
یوم ها و اوم
ها و شهودهای
هشتگانه نوع فوق
بشری با ولایت
مهدوی خواهد بود،
که هر یک از روز
و شهودها پنجاه
هزار سال شما انسانهای
بشری است. آنگاه
ناجیان نوع
فوق بشری
ولایت مهدوی،
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
انتظار عرش ربّ
برتر از رحمان
را دارند. تا در
انواع باز
بالاتر فوق
بشری، نیز بتجلّیات
الهی برتر از
ربّ رحمان، که
برای هر روز ویوم
و اوم و شهود
آن در ارواح،
چه بسا میلیونها
سال بهشت سوم انتظار
عرشی داشته باشند.
چون نیازی بتولدات
فوری بجهان را
ندارند. که
هنوز مربّیان الهی
زنده برای آنها
در جهان نیست.
ویا (صورت
نوعی) آنان
بگفته داروین هنوز
پیدا نشده است.
(بحر حیرت) که سالکان
و کاملان در برابر
عظمتهای
شهودی و بی نهایت
از بی نهایت های
الهی چنان احساس
ودوچار حیرت
میشوند. که سالک
با هر تجلّی
الهی تازه نوع
بشری خود، نیز
دوچار حیرت
میشود. که حتی پیر
الهی باید اورا
آرام وتوجیه کند.
(بحر عشق) یا همان
سلوک الهی،
بخصوص برای
انسان سالک
بشری، دریاﺌی
از احوال و
افکار و گفتار
و تصمیم گیری
ها و خود سازی
ها و پاکسازی
روان دارد، که
باز بمطلق
پاکی روان
نمیرسند. پس در
حدّ کفایت از نظر
داوری الهی خاص
سالکان، و
انجام و رسیدن
بحدّ کفایت،
از تحقّق
شرایط لازم شهودی،
بکمال الهی
نوع بشری
میرسد. تا در انواع
بالاتر هر بار
با هزاران
برابر عقل،
بتوانند درک صفات
منفی باقی مانده
ژنتیک روحی
خود را بشناسند.
که بفرض محال
در أبدیّت
مطلق و شهود
نور الأنوار
ربّ الأرباب الله
أهورمزدا،
بمطلق کمال
روحی چون خداوند
الله برسند. آنگاه
هرگز نیاز
بتولدات
بجهان را
ندارند. که خود
آغاز مأموریّت
الهی از
خداوند هو،
برای وظایف
تازه ای میرسد.
که قدرت تصوّر
آنرا نداریم . (بحر
ملکوت) عوالم الهی
بی نهایت از مراتب
آینده های
برتر عوالم
الهی و انواع
فوق بشری است.
که رحمتهای
الهی بی پایان
را میرساند. جبروتهای
بی نهایت، تا
لاهوت الله را،
عرفا در نام کلّی
ملکوت الهی میگویند.
که ملکوت جایگاه
ملاﺌک و
ارواح منتظر
تولد بجهان هستند.
ولو بانواع
حقیرتر
کارماﺌی، که ارواح
سرگردان و
عریان از تن،
درجوار سطح
همین زمین
میباشد. که از نور
خورشید میسوزند،
و از تاریکی
شبها و در ترس
و هراس میباشند.
تا مگر خود
طالب تولد مسخ
حیوانی بجهان
بوده باشند.
آنگاه از آتش
جهنّم ملکوت
خود نجات یافته،
و آغاز جهنّم
ناسوت جهان
مادی، با تن در
صورتهای
انواع حقیر
حیوانی، ویا گیاهی
یا جمادی وتحت
جمادی پر عذاب
میروند. که ما در
نوع بشری همین
عذابها را نیز
داریم . اما
ارواح شاهد تجلّیات
مقدماتی،
منتظر تولد
بهتر نوع بشری
در فصل و
کرامات و عقل
بیشتر خواهند بود،
که شاید بتوانند
یا بخواهند که
بتوانند،
بتجلّی
بالاتری
برسند. و الاّ
شاهدان نور قاﺌم
در ولایت مهدی،
مستقیما در
مرگ طبیعی
بنور قاﺌم
میرسند. هیچ
روحی مرگ ندارد.
که روح شاهد
عرش رحمان مستقیما
بجهان جبروت دوم
وسایه عرش رحمان
میروند . که
هفت هزار سال
بعد تولد نوع
فوق بشری را داشته
باشند. تا در ولایت
هفتم مهدی
موعود محمد، وسوشیانت
سوم زردشت
بنور ربّ رحمان
برسند، که بعرش
ربّ برتر از رحمان
خواهند رسید. که
نامی هم از او
نمیدانیم. چه رسد
بصفات ووظایف
سلوکی و الهی سالکان
آن نوع برتر
فوق بشری . (بحر
قدسی) که مقدّس
شدن در مراتب فراوان
در سالکان
است. و در
تزکیه نفس و
تخلیه های هرچه
عمیق تر از معایب
روان از عقده
های خود میباشد.
و تحلیه بصفات
الهی که اولیای
الهی زنده نیز
بین خود
تفاوتهای
کمالات دارند.
که تا چقدر ذخیره
آخرت بیشتر فراهم
کرده باشند..
که در نوع فوق
بشری با فصل نوعی
و عقل و
کرامات باز بیشتر
از دیگرافراد نوع
فوق بشری خواهند
بود. گرچه همگی
نیز از شاهدان
نور قاﺌم
بوده اند، که بتوانند
زودتر و راحت
تر بتجلّیات هشتگانه
نوع فوق بشری،
تا شهود نور
رحمان و عرش
ربّ برتر از
رحمان برسند.
و بی نهایت
انواع فوق
بشری، و تجلّیات
الهی بالاتر تا
خداوند الله،
مقصد نهاﺌی
در پیش روی هر
روح موفق هست،
که همه باید
برسند. که حتی روح
هر أتم ومادون
أتم باید
برسد. و الاّ در
رسیدن بنوع
بشری تکامل
سلوکی وارادی
انسان هست. و قبلا
در حیوانات تکامل
طبیعی، و بدون
مجازاتهای
کارماﺌی می باشند.
ولی انسان غیر
سالک قشری دوچار
نسخ ومسخ مجدد
بجهان میشود.
تا دوباره وحتی
صد باره بنوع
بشری و شهود قاﺌم
برسد. که ببی نهایت
انواع فوق
بشری بروند،
که بازگشت همه
بسوی خداوند
الله گفته شده
است. افسوس که انسان
مستعد امروزی،
که دارای تقدّس
از تولدات پیشین
بشری با
ولایتهای الهی
قبلی بوده و هربار
پیامبری میشده
است، که امروز
عقل برتر خود
را داشته، ودر
فصل نوع بشری بهتری
متولد شده این
کرامات را غافلاانه
تلف مینماید. این
(عقل مادی) وحتی
(عقل ایدآل
جوﺌی) سلاح دولبه
ای میباشد، و
بجای جنگ با خویشتن،
أسیر نفس امّاره
خود شده ، و یا أسیر
تقلید از نفس آلوده
تر آخوندی قشری
میشود . و برای کسب
لذّت از
کرامات بالفعل
خود، در تن وذهن
وروان، چنان غفلتی
دارد که بجای
سلوک الهی وتکامل
روح که اینک میتواند
و نمی کند، پس از
صدها هزار سال
و حتی میلیونها
سال عذاب زندگی
های جهنّمی
جهان دوباره بنوع
بشری میآید،
که باید خواست
خداوند را انجام
بدهند. تا باز
کارما های مکرر
نشوند. تا چه کسی
غافل امروز، چگونه
بیدار و هشیار
از خطر عدم انجام
سلوک الهی
گردد. (بحر قدم
و بحر قلزم و
بحر کبریای
عقلهای الهی و
بحر نور) برای
کثرت نورالهی
هر شهود
بالاتر که چشم
تن و چشم دل، قدرت
نظر و دیدن
انوار برتر را
ندارد، که سوزاننده
چشم وعقل
ناظران خواهد بود.
و بقول پیامبر،
جبرﺌیل برای فرستادن
محمد بتنهائی
بمعراج هفتم
عرش رحمان، بوی
گفت که من
نمیتوانم با
تو باشم، که
همیشه چنین بوده
ام. چون اجازه
ندارم و
بالهایم
میسوزد، که عقل
نا توان روح القدس
نیز میسوزد. و(
بحر وحدت) یا همان
احوال وحدت وجود
سالکان با
وساﺌل الهی خود،
که در توسّل
عبادی خویش ب(وحدت
وجود) وبی خودی
میرسند. که بشهود
تجلّی بالاتر برسند.
دریاﺌی از احوال
ووظایف دارد.
و پس از نجات با
مرگ قبل از مرگ،
آغاز وحدتهای وجودی،
و همان حال
الهی صمدیّت و
یگانه شدن، و
بی خبر از خود
شدن شاهدان،
که خود را در
میان نمی بینند.
که قطره ای در
دریای ربّ خود
شده اند. که هم
هستند وهم
قطره ای مستقل
نیستند. بلکه
جزﺌی از کلّ بزرگتر
الهی و رب ّ النوع
بالاتر شده اند.
برای سالکان
امواج دریای
احوال در دوره
سلوک پر تلاطم
گفته میشود.
که کسی نمیتواند
بدون پیر الهی
ره رفته
ومعرفی شده خداوند
بسالک، که کشتیبانی
چون نوح
پیامبر است، بنجات
شهودی برسد. و
هر کامل الهی
زنده نوح کشتیبان
ولایت الهی
عصر خود میباشد،
که سالکان خویش
را آرام و
امیدار بنجات
از بحرانها مینماید.
و با صبر و عشق
وتوکّل و دیگر
شرایط لازم سلوک
الهی، بساحل نجات
با نور قاﺌم
برای نوع بشری
میرساند. تا
در انواع فوق
بشری چه وظایف
و چه مشکلات
تکاملی، و یا
مجازاتهای
کارماﺌی در صورت
سرکشی ولیّ الهی
خود داشته باشند.
(بحر جود) و کرم
در خداوند و (بحر
ظهور) در ظهور وکشف
تجلّیات الهی
در رؤیاها و
مراتب تجلّیات
الهی بشری و
فوق بشری. و
نیز (بحر عیان) دیدن
بچشم تن و عین
وچشم دل در رؤیاهای
شهودی، که تجلّیات
نا پیدا بوده و
نخستین بار
پیدای شاهد
میشود. که اکنون
در ولایت
محمدی، نهایت در
ظهور و شهود و
عیان شدن، سالک
بعین وچشم دل دیدن
عرش رحمان میرسد..
سالکان با علم
الیقین و باوری
قبل از تجربه
د ارند. و در
علوم مادی
باوری بعد از تجربه
میباشد،
آنگاه سالک با
علم الیقین
قبل تجربی، بعین
الیقین و بچشم
دیدن مراتب شهودی
و احوال رؤیاﺌی
و الهامات
الهی میرسد.
که وعده های
خداوند و پیر
در بهشتهای
چهارگانه و چهار
گونه آینده را
دارند. که چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل بشر
خواهند بود که
کهکشان راه
شیری را جولان
خواهند داد.

بچه
ترکان: جوان
زیبا روی سالک
در کنار پیر
الهی، با صفات
و استعدادهای زیبای
خود، محبوب
پیر و ترک
زیبای او
میباشد. ترکان
ترک نیستند که
ترکمن هستند.
و آزری ها تنها
ترک زبان
میباشند. که
حتی ترکمن از
نژاد مغول نیز
نیستند. وحتی از
نام ترک بردن
دیگران رنج
میبرند. اینان
همان آزری های
زردشتی،
مانند ارامنه
ایرانی
آریاﺌی هستند.
که زبان ترکی آنها
تحمیل
استعمارگران
بوده است. ولی
اکنون برخی از
آنان تصوّر
وابستگی با دیگر
ترکان را کرده
اند. حافظ
شاعر آرزوی دل
بدست آوردن
دختر ترک زیبا
سلوکی را
فریاد میکند. زیرا
اولیای الهی
طالبان
مستعدان سلوک الهی
میباشند.

بخل: و خسّت
، نعمتهای
الهی که خداوند
بهر انسان در
تولد بشری کنونی
بوی داده، که نتیجه
تکاملات روحی تولدات
نوع بشری
پیشین انسان
بوده است. لذا
با این فصل
نوع بشری بهتر
متولد شده. و
حتی در چند
ولایت پیشین
در تولدات
پیشین،
بمراتب کمال
واجب شهودی وپیامبری
ولایتهای
مقدماتی خود رسیده
بوده است. لذا اینک
باعقل
وکرامات
بالفعل و
بالقوّه
بیشتر وبهتری
در ولایت ششم محمدی،
و با احوال و
صفات بشری نیکو
باید کرامات بالقوّه
خود را متحقّق
و بالفعل کند . بکرامات
بالقوّه نوع
بشری خود
بپردازد، تا شایسته
تولد نوع فوق
بشری، ویا حدّ
أقل در فصل
نوع بشری
بهتری بجهان
بازگردد و
معاد و عودت
روح بزندگی
جهانی را
نماید. که این کرامات
بالفعل تازه
را آنگاه لازم
دارد. تا
بتواند عقل
کافی و قدرت صبوری
و عشق ورزی، و
دیگر شرایط
لازم نوع برتر
را داشته باشد،
که متولد آن شود.
ولی انسانهای غیر
سالک، کرامات بالفعل
کنونی خود را
صرف لذّتهای جسمانی
و شهوانی، و
بازی های ذهنی
سراسر اوهام و
باطل مینماید.
که باز هم بدتر،
وقتی بقشری
گری شرک آمیز
مذهبی و در
همه ادیان غیر
سلوکی بنماید.
واگر غیر سالک
چنین کرد،
وهرچه زودتر
بیدار نشد، و
درک اهمیٍت
سلوک الهی را
پیدا نکرد، تا
توبه کند، و
از خداوند ولیّ
الهی زنده
مناسب خود را بشناسد،
پس از مرگ بار سنگین
انحرافات و
گناهان و عقده
های او بیشتر بوده
، خود را دوچار
کارماهای نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ و وسخ خواهد
میکند. تا
چقدر اکنون در
کمیّت وکیفیّت،
ژنتیک روحی خود
را حقیر تر
کرده باشد، که
بهمان نوع حیوانی
مناسب بجهان متولد
میشود. که از کرامات
بالفعل بشری کنونی
او چقدر باقی
مانده باشد. فساد
بیشتر اکنون
بشری، باعث سقوط
بمقام روحی
حقیرتر در
تولد بعدی
بجهان خواهد شد.
که صدها هزار
سال و حتی
میلیونها سال بعد
باید بهمین
نوع بشری
وهمین لزوم
شهود نور
قاﺌم الگوی کمال
نوع بشری برسد.
که تنها ویزای
ورود بجهان
نوع فوق بشری فرشته
گونه و بهشتی
میباشد. که
باید برسد
وخواهد رسید. که
فرمان کن
فیکون الهی
برای نوع بشری
میباشد.
سالکان نیز گاهی
در سلوک بخالت
نشان میدهند.
که همّت کافی
و عشق وافی و
صفات الهی شافی
شفا دهنده
نشان نمیدهند،
پس عقب ماندگی
و ضلالت و جاماندگی
در مسیر أزلی
أبدی تکامل خود
پیدا میکنند.
که عملا کمک
بحقارتهای
نوعی خود کرده
اند، که جهنّم
پروری
میگوﺌیم. سالکان
منافق و پیمان
شکن و یا مقتصد،
که دارای مقاصد
دنیوی ومادی دارند،
و از مقام نوع
بشری کنونی خود
سقوط میکنند.
ولی سالک صادق،
با خود فقری
جهان مادیّات
را رها میکند،
و لذّتهای نوع
بشری خود را
ناچیز میداند.
گوﺌی در
عفلزار الهی
بعلف چرانی
چون حیوانات
میپردازد. ولی
سالکان صادق
در عزلت سلوکی
با جدّیت
خستگی ناپذیر
و نستوه، بتوسّلات
عبادی خود
میپردازند. تا
مراتب الهی
بتوانند
پاکسازی عقده
ها و مفاسد
ژنتیک روحی آنان
را انجام بدهند،
تا بمراتب
شهودی تجلّیات
مقدماتی پنجگانه
تجدید گذشته
های خود را، شاید
بشهود واجب
الهی نور قاﺌم
برسند. آنهم
با مرگ قبل از مرگ
ارادی، و
بدستور مقام شهودی
مصطفوی پنجم
خود یا پیر
الهی عاشقانه
استقبال مرگ سلوکی
نمایند ، تا آنگاه
بنور قاﺌم
بتوان رسید.
حتی اگر
بازگشت پیامبر
گونه بخلق
نداشته باشد. و
اگر که مشیّت
و بدای الهی
برای تولد دوم
مقدّس خود داشته
باشند. اگر از خواب
مرگ بیدار
گردیدند تا
زنده باشند،
معصومانه
همچنان ذخیره با
عقل بیشتر الهی
خود ذخیره آخرت
بیشتر در
تحلیه بصفات
الهی بنمایند.
و پاکسازی
هرچه بیشتر
عقده های
روانی و بشری خود
بپردازند. که
در تولد نوع
فوق بشری با
کرامات باز بیشتری،
با ولایت مهدی
و هفت هزار
سال بعد، بنور
تجلّی هفتم رحمان
نیز برسند. که
از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
استفاده نماید.
که نیاز بتولدات
زود تر بجهان ندارند.
پس سالک جان
بشری خود را
در مرگ ارادی
عاشقانه
وداوطلبانه
میدهند. که
امانت خدا را بهتر
بخد اوند باز گرداند.
و شاید در نوع
فوق بشری
بجهان، فرصت
تکامل باز بیشتر
با ولایت مهدی
موعود محمد ،و
سوشیانت زردشت
تا نور ربّ رحمان
و عرش ربّ برتر
از رحمان
تعالی پیدا کنند.
بخل و خسّت
سالک، چه رسد
بکمک نمودن
بدیگر
انسانها، و برای
تکامل روح خودشان
و حتی حیوانات
و گیاهان باشد.
که لشکریان شرّ
و قهقرا روح انسان
را پس از مرگ
بکارماها میبرند.
و لشکریان خیر
وتکاملی نیز همان
صفات الهی و
بهشت پروری
میباشند.
صفاتی چون حرص
و طمع و دروغ و
شهوت رانی، که
از لشکریان شرّ
در غیر سالکان
میباشند.

بَرین
:  برترین
و اعلا مقامات
الهی،
بهشتهای برتر
در شهودهای
تجلّیات برتر الهی
، تا شهود
هفتم عرش رحمان
که برای سالکان
نوع بشری میسّر
است . تا در نوع
فوق بشری ٥٥
قرن دیگر ببعد
بهشتهای عظیم
تر و مهدی های موعود
بالاتر وتجلّیات
الهی نزدیکتر بحقایق
الهی برسند.

بُرد
یمانی :      پارچه
بافت یمن در عصر
پیامبر، که در
داستان بزیر (
برد یمانی)
رفتن پیامبر
با أهل بیت
خود، علیّ و
فاطمه و حسن
وحسین آمده
است. که اینان سمبول
شاهدان موفّق تجلّیات
پنجگانه
مقدماتی
ولایت ششم محمدی
هستند. پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
و امام زمان
حسنی سالک، و
نیز شهود
فاطمی مادر الهی
ولایت محمدی، و
شهود چهارم مرتضوی
که نخستین مدرک
نجات روح شاهد
از نوع بشری است.
تا برخی باصطفا
و برگزیدن خداوند
بشهود پنجم مصطفوی
برسند. تا با
مرگ ارادی قبل
از مرگ، بنور قاﺌم
شهود ششم
برسند . که از
هم اکنون نجات
از نوع بشری را
بیابند. و باز برخی
را خداوند از
شاهدان نور
قاﺌم ، از
خواب مرگ قبل از
مرگ ارادی بیدار
کرده، با شهود
هفتم عرش رحمان
پیامبر گونه،و
با این همانی مقام
الهی پیامبر اولی
العزم خود
بخلق باز میگردند،
که تعلیم
تجارب خود را
بدیگران طالب لقای
الهی بدهند.
که قرآن ناطق
سالکان خود بوده
و تنها کانال ارتباط
روح سالکان خویش
با خداوند، بر
ای دریافتهای
الهامات لدنّی
وعقلی و
حکمتهای برتر میباشند.

بر
فرّ و برساد : دعای پایان
نماز
زردشتیان،
اگر سالک الهی
با یک ولیّ
الهی ولایت
چهارم زردشت
وبمعرفی
خداوند باشند،
که خود نیز بفرّ
و تاج شاهی الهی
وکمال میرسند.
که پایان دوره
سلوک وختم
وظیفه الهی بدان
میرسند. این دعا
را میخوانند،
که سپاس خدا
را برای نجات
مرحله ای روح
آنان ، با شهود
نور مرتضوی
وعرش مصطفوی برسند.
و الاّ کاملان
ولایت پنجم
مسیحی در شهود
نور مصطفوی، و
محمدیان کامل بشهود
نور قاﺌم، پایان
وظیفه مرحله
ای خود میرسند.
که بوداﺌیان
کامل در شهود
سوّم فاطمی شیوا،
بنهایت وظیفه
الهی خود
میرسند. تا در تولدات
بهتر بشری در
ولایت
بالاتری، باز
پس از تجدید شهودهای
پیشین، بمراسم
دعای پایان
سلوک برترخود
برسند. تا نوبت
ولایت هفتم
مهدوی
سوشیانت سوم
زردشت و مهدی موعود
محمد، تجدید بهتر
وکاملتر
شهودهای قبلی نموده،
و بنور رحمان
هفتم، وشاید
عرش ربّ برتر
از رحمان برسند.
که تا أبد این تولدات
نوعی و تجلّیات
الهی عظیم تر
را برسند .

برکت:  رشد و
فزونی یافتن
در سعادت، و
نجات و شهود و
تکامل روح در
سلوک الهی با هر
شش ولایت میسّر
نوع بشری
برسند. که کسب شهود
برتر الهی، و
عقلهای در سطح
آن مراتب الهی،
و کسب الهامات
الهی بیشتر و
عالی تر را
برسند. که مقام
عقلی وروحی
انسان شاهد آن
تجلّیات را
بالا میبرد .

بر
گزیده :انسانهای
سالک ولایتها
که مورد اصطفا
و انتخاب
خداوند از بین
دیگر سالکان
هستند، چون بحدّ
کفایت در
پاکسازی روان
در تخلیه و
تحلیه اقدام کرده
اند. که شایسته
تجلّیات الهی
و شهودی شده
اند. ونیز
کسانی مستعد
سلوک که مورد اجتبا
و جلب و جذب
بولایت
شایسته خود
میرسد و برّ
الهی یافته
اند. ویادر
مرحله ارتضای
الهی با شهود مرتضوی
شهود چهارم رسیده
باشند، پس برگزیده
الهی در مرحله
ولایت خود شده
اند. ویا در
شهود پنجم نور
مصطفوی در
کاملان مسیحی،
ویا شاهدان
شهود ششم صورت
مصطفوی که مورد
اصطفای الهی شده
اند، پس بشهود
نور قاﺌم با
مرگ قبل از مرگ
میرسند . وباز
برخی از
مصطفویان الهی
مورد برگزیدگی
خداوند شده
اند، با شهود عرش
رحمان پیامبرگونه
برای چند سالک
خود پیامبر
زنده ای میگردند.
تا نوبت کاملان
مهدوی از ٥٥
قرن دیگر ببعد،
که برگزیدگان
الهی از
سالکان مهدوی،
بنور ربّ
رحمان و شاید عرش
ربّ برتر از
رحمان برسند.
که تا أبد این
تکاملات و
مقامات الهی و
روحی ادامه خواهد
داشت ، تا
بخداوند الله در
کمال برسند. (برومند)
نیز دارای برّ
وفرّ الهی میباشد
واز القاب کاملان
الهی میباشد.

برهماﺌی:
طریقت
سلوکی أدیان
هندی میتراﺌی
وبوداﺌی است.
که سالکان خود
را ببرّ وفرّ
وکمال الهی در
شود مربوطه میرسانند
، که انسان
کامل برهمن در
سطح ولایت خود
میگردند.
هندوان
براهما را خالق
موجودات میدانند،
که همان الله
و أهورمزدا
میباشد. که خدای
کلّ و مطلق است.
و هریک از
ارباب نوع و
تجلّیات بالاتر،
برای سطح نوعی
خود خالق و ربّ
میباشد. وحتی هریک
از کاملان الهی
همه ولایتهای الهی،
برای سالکان خود
ربّ و براهما هستند
و مقامی الهی
دارد ، زیرا (این
همانی) تجلّیات
الهی خود را دارند.
ابراهیم
فرزند الهی زردشت
نیز برهمن
بوده، که ابراهیم
و براهیم و ابرام
ودیگر اسامی
کاملان الهی را
دارند ، و تا
زنده باشند. و
تنها برای چند
سالک خود بمعرفی
خداوند، ابراهیم
(أب و پدر) الهی هوم
کرده و اوم دهنده
سالکان خود میباشد.
و تمام اسامی انبیا
در پیامبران وکاملان
ولایتهای بعدی
نیزچنین
هستند. وتماما
بمعنی سلوک
الهی کرده میباشند.(
محمد ) یعنی وسیله
حمد وپرستش
سالکان در مقام
مصطفوی و در
همه زمانهای
بعدی است

برهما
: از خدایان
و ایزدان عمده
هندوان
میتراﺌی و
بوداﺌی، که
هر کامل ولایتهای
آنان برهمن و
ابراهیم شاهد
تجلّی الهی را
یافته است.
وره رفته وراه
شناس ولایت خود
میباشد. ولی کاملان
ولایت چهارم زردشت،
و ولایت پنجم
مسیح ، وولایت
ششم محمد نیز
برهمن وابراهیم
زمان خود هستند
. و تا زنده باشند
وسیله توسّل عبادی
بمعرفی خداوند
برای سالک خود
میباشند .
ابراهیم هوم کرده
واوم نموده
وره رفته وخدا
شناس است.
برهما کامل الهی
برّ الهی یافته،
و فرّ و فروهر
و تاج شاهی الهی
برای چند سالک
خود دارد .و
زردشتیان سمبول
فروهر با دوبال
را ، بالای سر
در معابد ویا
بسینه خود
میگذارند، که سمبول
سالکان طالب
معراج روح و
پرواز الهی بعرش
الهی میسّر
خود میباشند.
که حتی قباﺌل
بداﺌی و سرخ پوستان
این شعار فروهر
با دو بال را دارند.
برهمنان
بوداﺌی بنور فاطمی
که یگانه شهود
زنانه است،
وتا کنون نیز
سالکان آنان
بدان میرسند.
تا در تولد بشری
بهتری با عقل وامکانات
بیشتری بولایت
زردشت بنور مرتضوی
برسند. که سالکان
مسیحی باید بنور(
نجم الثاقب) پر
نور مصطفوی برسند.
که بالای درخت
کریسمس، آرم سمبول
نهایت کمال
شهودی والهی مسیحیان
سالک است میگذارند.
و برهمان
وکاملان ولایت
محمدی بنور
قاﺌم میرسند،
که با عرش رحمان،
پیامبر و
محمدی زنده برای
چند سالک خود
میباشند. تا
نوبت کاملان مهدوی
٥٥ قرن دیگر
برسد، که با
شهود نور
رحمان و عرش
ربّ برتر از رحمان،
برهمنان
مهدوی میشوند.
وتا أبد فراوان
این مقامات الهی
و برهمنان
وکاملان الهی انواع
فوق بشری در
پیش هست. تا
بفرض محال بنور
الله ربّ
الأرباب أهو برسند.
ومنظور الهی
از ولایتهای الهی
زردشت ومسیح ومحمد
،وابستگی های غیر
سلوکی با
ادیان رسمی واسمی
زردشتی و
مسیحی و دین اسلاام
نیست. وبا هر مذهبی
که بوده باشند،
باز مشرک بدتر
از کافر
هستند. مگر مذهب
و راه ذهاب و
رفتن بسوی خدا
در سلوک الهی داشته
باشند. و الاّ
قشری های مذهبی
با هر مقدار عبادت،
و بقول پیامبر
اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم بعبادت
باشند، همچنان
در قعر جهنّم در
نسخ ومسخ حیوانی
خواهند بود. تا
دوباره و حتی صد
باره بنوع
بشری، وهمین سلوک
الهی با ولایتهای
ششگانه بنور قاﺌم
برسند. که
تنها ویزای ورود
بنوع فوق بشری
فرشته گونه میباشد.
و پس از هفت هزار
سال بهشت سوم انتظار
عرش رحمان بدان
داشته باشند.
نوع فوق بشری که
انسانها در آن
نوع هزاران برابر
عقل وکرامات بالفعل
و بالقوّه نوع
بشری را خواهند
داشت. که تمام کهکشان
راه شیری را میتوانند
جولان بدهند.
با پیدایش هر
ولایت جدید و
برتر، بوسیله یک
پیامبر اولی العزم،
همچنان ولایتهای
سلوکی قبلی بکار
خود در تربیت الهی
افراد مناسب خود
ادامه میدهند.
که مدام ارواح
تعالی یافته انواع
گیاهی وحیوانی
در فصول ابتداﺌی
نوع بشری میرسند.
تثلیث مسیح،
یعنی با سه شهود
قبلی بسورت مرتضوی
و کمال خود میرسند.
که در ولایت
محمدی با چهار
شهود قبلی
بصورت مصطفوی میرسند.
تا با مرگ ارادی
بنور قاﺌم و
هم اکنون میرسند.

برهوت
:صحرای
بزرگ جنوب شبه
جزیره
عربستان و
شمال یمن، که بدون
آب وعلف است. و
برای اعراب
بداﺌی سمبول
بدترین جهنّم جهان
میباشد. که ارواح
شایسته جهنّم
را در این صحرا
مقیم میدانند.
چون در سلوک برّ
و فرّ و فروهر الهی
را نیافتند،
که قهقرای مسخ
حیوانی در این
گونه صحراها میباشند.
اعراب معتقد بچاهی
در این صحرا
هستند که
بسیار عمیق وجهنّمی
تر میباشد.

بریء
: بیزار
از هر چیزی یا
أمری، و نیز بی
گناه از هر
اتهامی است.
که سالکان با
برّ و شهود
تجلّیات الهی یافته
، بیزار از دنیا
و همه کرامات
نوع بشری خود هستند.
(بریء الذمّه) آزاد
از هر تعهّد
بیشتر ویا هر گناه
و بدهی بخداوند
میباشند.

بریّه
:مخلوقات
و انسانها ، و
امور صحراﺌی
یا براری، و
نیز برّ
یافتگان الهی در
سلوک میباشند.
و (بارئ) بکسر
راء خداوند
آفریننده است
.

برّ
: و
فرّ و فروهر دارندگان
فرّ الهی و
نجات یافته در
تعهّدات سلوکی
هستند . و (خیر
الأبرار)
بهترین های دارنده
فرّ وخیر و
کمال الهی که اکنون
کاملان ولایت
محمدی هستند . (کتاب
الأبرار) سرنوشت
آینده و کنونی
آنها که در بهشت
ونعیم پر نعمت
هستند. ودر بازگشت
بخلق معصوم و
پیامبرگونه .
بقول پیامبر
برّ یا درست آن
نیست، که بسوی
شرق یاغرب توجّه
کنید، که باید
بکعبه الهی صورت
پیر الهی
بمعرفی
خداوند توجّه باشد.
که یگانه وسیله
رساندن دعا
وعبادت سالک بخداوند
میباشد. و برّ ونجات
آن است که بخدا
وروز آخر،
یعنی شهود قاﺌم
رسید. و ملاﺌک ،
یعنی کاملان الهی،
و بشرط بکتاب
خدا ایمان داشتن
که همان وظیفه
مکتوب ومقرر الهی
برای سلوک الهی
میباشد. که
منجر ببرّ و
نجات شهودی
میگردد. برّ و
نجات شهودی در
این نیست، که از
پشت دیوار بر خانه
و خانقاه اولیای
الهی وارد
شوند. که باید
اجازه و قبلا قبول
هدایت گرفت. و
اگر خداوند
نیز معرفی ولیّ
الهی را بسالک
نموده باشد.
پیامبر برّ ونجات
را با درب ورود
از باب درست
میداند. باب ولایت
الهی وولیّ الهی
بمعرفی خداوند،
و باب خانقاه پیر
معرفی شده خداوند
است. نه اینکه هرکس
باب و مکتب و
خانقاهی
داشته باشد، که
خداوند بسالک معرفی
ننموده باشد.
و شرط نجات و
برّ و فرّ
الهی یافتن آن
است، که هرآنچه
را دوست دارید
انفاق کرده باشید.
یعنی کرامات
مادی ومعنوی ونوع
بشری، وحتی جان
شیرین بشری را
رها کنید، تا
بجانان الهی نور
قاﺌم رسید. که شرط
لازم برای ورود
ببهشت نوع فوق
بشری، که با
هزاران برابر عقل
نوع بشری میباشد.

برزخ
:
و دوزخ فاصله زمانی
ومقامی بین دو
مقام نوعی وروحی
است. بقول محمد،
برزخ همان است
که تا بروز
بعثت خود برسید.
که سالک در
کمال الهی و
بعثت ورسالت پیامبرگونه
بخلق از خواب مرگ
ارادی بیدار
میگردد. سراسر
دوره برزخ همان
دوره سلوک سالک
است. که دوزخی نسبتا
خنک میباشد. (بعثت
) بدو شرط، تولد
مجدد بعد از مرگ
قبل از مرگ، و
دیگر داشتن
مأموریّت الهی
برای هدایت چند
سالک باختیار
پیر حسینی .
ویا بعثت تنها
بمعنی زنده شدن
در جهان، با وظیفه
تعلیم سالکان الهی
تازه است. و یا بعثت
پیامران چون اینان
نیز سالک بودند،
که بنهایت تکامل
میسّر نوع
بشری خود
رسیدند. و از
خواب مرگ قبل
از مرگ نیز
بیدار شدند. و
الاّ کسی پیامبر
بدنیا نمیآید.
که پس از سلوک ومرگ
قبل از مرگ بپیامبری
میرسند. گرچه
پیامبر اولی العزم
کاشف قرّه شهودی
جدید نیستند. ولی
مهدی موعود
اولی العزم هفتم
خواهد بود .
قوم قریش زردشتی
مهاجر فرهنگی
از ایران بیمن
و سپس بمکّه ،
مانند همه پیروان
ادیان دیگر، اکثریّت
قشری و غیر
سالک بوده و هستند.
که عاقبت
بقهقراهای نسخ
ومسخ حیوانی پس
از مرگ میروند.
مگر أنگشت شماری
از انسانهای مستعد
و عاقل، و دارای
قدرتهای حیاتی
و سلوکی کافی،
که میتوانند
بتجلّیات الهی
برسند،
وکرامات بالقوّه
خود را تحقّق
بدهند و
بالفعل کنند. تا
در نوع بالاتر
باز بجهان متولد
شوند. والاّ
دوچار کارماها
وتکرار گذشته
های طولانی در
صورتهای انواع
حیوانی بوده
که عذاب زندگی
را ببینند. تا
باز بنوع بشری
و وظیفه سلوک الهی
با ولایتهای ششگانه
بنور قاﺌم
برسند. که تنها
هدف خداوند
برای آفرینش هستی
ها برای انسان
نوع بشری است. از
بین سالکان قوم
قریش عدّه ای
بکمال میسّر زردشتیان
رسیدند، ولی محمد
با استعداد
بیشتر سلوکی،
و بموجب برنامه
های الهی برای
نوع بشری، کشف
قرّه شهود نور
قاﺌم و عرش رحمان
نمود ، یا
همان قرآن یا
دو قرّه بکیان
خورّه برتر
رسید.
ایرانیان
جهان جهنّمی
را دوزخ
میگفته ومیگویند.
که ارواح
سالکان نیز اکنون
که در جهان هستند،
عملا در دوزخ و
مرحله بین بشریت
ونوع فوق بشری
میباشند. که اعراب
قریش دوزخ را برزخ
گفتند. که همان
دوره سلوک
سالک است . باز سختی
جهان را در برزخ
بین دنیا و
آخرت بعدی یعنی
دوره خود
دارند، تا بشهود
برتر و شایستگی
های حیاتی
برای تولد نوع
فوق بشری ویا فصل
نوع بشری بهتر
را بیابند.
ولی غیر
سالکان همچنان
که در جهان
هستند، و عملا
اکنون در بهشت
چهارم
تکاملات
سلوکی موفق تولد
پیشین خود را
دارند. ولی بجای
کاربرد
کرامات بهتر بهشتی
کنونی، آنها را
صرف لذّت جسمی
وجنسی، و
اوهام ذهنی و
اجرای هوسهای
عقده ای روان خود
میکنند. و پس از
مرگ چون
کرامات بالقوّه
خود را برای تولد
بهتر بعدی تحقّق
نداده اند،
دوچار
کارماها و جهنّم
های نسخ ومسخ
حیوانی مجدد،
در همین جهان و
در انواع حقیر
خواهند نمود.
وعملا جهنّم اول
در ظاهر بهشت
اول دارند، و
جهنّم دوم
کابوسهای خود
را شب ها می بینند،
تا جهنّمهای سوم
و چهارم بعدی
در نسخ ومسخ را
ببینند. گاهی نیز
برزخ را بمعنی
پل صراط
میگویند، که باز
همان دوره سلوک
سالک است. که معبر
رسیدن
بتکاملات بیشتر
بعدی سالکان میباشد
. و سالک را در
حال عبور از
پل صراط دوره سلوک
و بسیار ظریف و
باریک میگویند،
با اوّلین خطا
وسرکشی سلوکی،
بزیر پل معلّق
بدرون جهنّم سقوط
کارماﺌی
مینمایند. ویا
با بلایای سلوکی
سختی مواجه میشوند،
که جبران کنند
و بنور قاﺌم
برسند .که از سبکباران
نجات یافته دریاهای
سرنوشت گردند.
وگاهی سالکان چنان
عاشقانه و
صبورانه وبا
ایمان و جدّیت
هستند، که بقول
پیامبر پرواز کنان
بساحل نجات،
از پل صراط میگذرند.
که حتی پایشان
بکف پل صراط نیز
نمیخورد.

برق
حیاتی و برق عصبی:جریان
عصبی در اعصاب،
که آنرا نوعی جریان
الکتریکی خاصی
میگویند، که چنان
هم نیست. بلکه
جریان (برق حیاتی)
و روحی و الهی است.
که سرعت
انتقال احساس
های عصبی بدن
بمغز و روان،
و عکس العمل
ظاهرا از مغز
را، سریعتر از
برق الکتریکی
میرساند. گرچه
ما نام برق
بآن بدهیم.
ولی با این جریان
عصبی معنی و
درک حواس و
جریانات فکری
و احوالی دیگر
بهمراه میباشد.
که در جریان
برق الکتریکی
نیست. و حتی برق
حیاتی اعصاب
را از نوع برق استاتیک
میگویند که باز
درست نیست. زیرا
این علمای مادی
نمیخواهند
بموجودیّت چیزی
بنام روح و
مراتب الهی معترف
باشند. و برق
حیاتی تولید کننده
و قوانین
متافیزیکی
خود را دارد،
که پیش از
جریان منشأ آن
وجود داشته
است. زیرا منشأ
آن رسیده
هاﺌی از مدبّران
روحی و عوالم الهی
برای انسان میباشد.
بخصوص در سالکان
و کاملان الهی،
که از منابع
الهی تر و
بالاتر،
امداداتی از
مراتب الهی و
تجلّیات الهی سطوح
بالاتر دارند.
که سرشار از
معنی و معنویّات
وحتی مینویّات
میباشد. که امکان
کشف و درک
آینده های نیامده
را بانسان
کامل میدهد.
گرچه بسیاری از
جریانات برق حیاتی،
در فکر وتن
انسان غیر سالک
وهر حیوانی،
بطور انعکاس
شرطی و حتی بصورت
سایبرنیتیک
در تربیتهای
مادی و تکنیکی
میباشد. که ظاهرا
جدا از
جریانات
حیاتی رسیده، که
عملا از مراتب
الهیرسیده میباشد.
زیرا برق
حیاتی نیز
مانند هر موجودی
در جهان،
دارای مراتب متوالی
از درجاتی
ماهیّت و کمال
و الوهیّت
میباشد. که
مربوط بکدام ربّ
النوع حیوانی
مدبّر یک روح است.
و کاملان الهی
انسانی از هفت
درجه برتر تجلّیات
الهی استفاده
میکنند. که اکنون
از منشأ عرش رحمان
برای کاملان ولایت
محمدی است. تا ٥٥
قرن دیگر کشف نور
رحمان و عرش ربّ
برتر از رحمان،
بوسیله مهدی موعود
زردشت ومحمد
برسد، که هزاران
بار عظیم تر،
در کمال صفاتی
و حیاتی و
اخلاقی ونیر
جریانات
برقهای حیاتی
برتر خواهد بود.
مراتب متفاوت جریانات
برق حیاتی،
بهمراه آن
مراتب متفاوتی
از جریانات عقلی
ونوری و احوال
میباشد. که
هیچ کدام
شباهتی بجریان
برق الکتریکی
و حتی الکترونیکی
ندارد. لذا
آنچه از برق
حیاتی در اعصاب
هست ، خبر از رسیدن
تصادفی و
حادثه ای از خارج
بتن یک موجود و
اعصاب محیطی او
میدهد. مانند رسیدن
نوری بچشم یا
صداﺌی بگوش و
یا زخمی
دردناک بتن،
که بمغز یا روان
آگاهی مهمّی
میدهد. جریانی
از نوع حسّی حواس
میباشند، که
تنها احساس و وجود
اتفاقی خارج
از تن خبر میدهد.
که در بازگشت
عکس العمل مغز
و روان،
بوسیله جریان حیاتی
همراه معنی و درک
علّت ، متناسب
مقام تکاملی
همان نقطه تن
در برخورد با
اتّفاق و
حادثه و رخداد
خارجی است. که
دارای معنی و درک
احوال، و حتی همراه
دستورات فوری
و الهامات، و نیز
دستورات تکمیلی
تربیت های بعدی
میباشد. که در مورد
زخم ببدن پیدایش
درد است، که تن
بسرعت و بدون
اراده از علّت
درد دوری می نماید.
مانند عامل
آسیب دیدن در
انعکاس شرطی
حیوانات می بینیم.
ولی رسیده های
بعدی و تدریجی،
همراه عقل و
معنی وحکمت از
منابع دریافت برتر
از حسّی میباشد.
که گوﺌی تفکّر
و ارزیابی از مغز
انسان میباشد.
و ( جریان حسّی
مادی ) اولیّه
،اینک تبدیل ب(جریان
احساس معنوی)
و حتی جریان های
ناشناخته زیاد
بعدی، بنام (احساسات
وعواطف)
میشود، که
محتوای بیشتری
از جریانهای
دیدنی و
شنیدنی و حتی
چشاﺌی وجود
دارد. و پس از هر
حادثه اولیه و
فکر نخستین آن
، برداشتهای عقلی
و احوالی متوالی
بدنبال آن در روان
ناخودآگاه
شخص دست میدهد.
که آنها را از
مدبّران الهی هر
روح وموجودی میدانیم
. پس حواس
تبدیل باحساس
و سپس و
باحساسات
عاطفی عمیق تر
شده، وبالأخره
بتفکّرات و
تعقّلات
بیشتر وعمیق تر
میرسد. که این
قدرت حیاتی
وکمال الهی در
افراد مختلف است،
و وابسته بتجلّیات
الهی چون عرش رحمان
میباشد. و حتی عمیق
تر از سطوح باطنی
وناپیدا و از موجودات
الهی نا پیدا،
و آینده های
نیامده است،
که منتظر بلوغ
شاهد مراتب الهی
را میباشند.
که برای هفت هزار
سال نیامده در
رؤیا ، از مدبّران
الهی بصاحب کمالات
شهودی وتجلّیات
الهی نشان داده
میشود. گرچه باز
سمبولیک و
برحسب عقل نوع
بشری میباشد.
که ازعقل نوع
انسان نیست، بلکه
از سطح عقل نوع
فوق بشری و
الهی است. که هنوز
در دنیا وجود مادی
ندارند. و
هزاران برابر
عقل نوع بشری را
دارند. که
آنها را فرشته
گونه وچهار
بعدی میگوﺌیم.
و شامل تصوّرات
انسان سه بعدی
بشری
نمیتواند
باشد.چون همه انسانهای
در کمال تن
مادی، آن
قدرتهای برتر
را ندارند. که برای
مثال در تولد
نوع فوق بشری
،تمام کهکشان
راه شیری را
رفت و آمد و
بسرعت دارند.
گوﺌی چون فکر
انسان بشری، که
در لحظه ای از
یک طرف دنیا
بطرف دیگر کره
زمین میرود. و
بدون اینکه در
ضمن راه چیزی
را در نظر داشته
باشد. با سلوک الهی
وتزکیه نفس و
تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های
هفتگانه الهی،
انسان سالک
طالب لقای
الهی و شایسته
بهشتهای انواع
فوق بشری، با هر
شش ولایت
سلوکی نوع
بشری، بتواند همچنان
پاکسازی های دیگری
کند. و شایسته برای
داده های الهی
معجزه آسای
عظیم تر گردد. که
انسان حیوانی
را انسان الهی
مینماید. و
نوع بشری را تبدیل
بنوع فوق بشری
فرشته گونه
کرده، که از
درجه ای الوهیٍّت
یک روح
میگوﺌیم. که حتی
روح هر أتم و
ما دون أتم چه
رسد، بهرفرد
گیاهی
وحیوانی نیز لاجرم
خواهند رسید
که بازگشت همه
بسوی خداوند
سرنوشت نهائی
دارند .

بدای
الهی :از مشکلترین
مساﺌل الهی در
بحث علم سلوک الهی،
درک حقیقت (بدای
الهی) است. که قشری
های مذهبی
منکر سلوک الهی،
و یا ماده
گرایان منکر وجود
خداوند این انکار
را دارند. بدای
الهی یعنیگوئی
خداوند درمشیّت
قبلی خود برای
یک روح تجدید
نظر و تبدیل سرنوشت
برای تولد
بعدی یک روح
بجهان با سرنوشتی
تازه مینماید.
که بدای الهی
گوﺌی تغییر نظر
خداوند برای سرنوشت
قبلی
بسرنوشتی تکامل
روحی است.
زیرا هرکس در
تولد بشری خود،
سرنوشت طبیعی مناسب
تکاملات
وکرامات بالفعل
تولدات گذشته خود
را دارد. که همان
بهشت چهارم
موعود الهی آنان
می باشد. و
انسان آزاد
است هر طور که بخواهد،
آن کرامات الهی
و بهشت چهارم خود
را مصرف هر
نوع لذّت خود کند.
و یا باز
بخواهد با
سلوک الهی و با
ولایت بالاتری
کرامات
بالفعل خود را
مصرف تحقّق
کرامات بالقوّه
خویش نماید.
که اینک همچنان
در نطفه هستند.
ولی اگر بالقوٍه
ها بالفعل شدند،
که مورد نیاز و
دلیل وعامل تولد
بهتر بعدی،
بخصوص در نوع
فوق بشری
آینده میباشد.
و یا حذّ أقل
در فصل بهتر نوع
بشری، و با
عقل و کرامات
باز بیشتری
متولد شوند.
سالک در پیمان
سلوکی ،از لحظه
نخست با هفت سرنوشت
جدید متوالی روبرو
میشود. که هر
یک با بداﺌی الهی
مرحله ای،
میتواند سالک
را بیک تجلّی
شهودی بالاتر
برساند. که صد برابر
عقل برتر قبلی
در هر شهود
جدیدی از
مراتب تجلّی
الهی دارند.
که مورد انکار
غیر سالکان میباشد.
که با مصرف
کرامات
بالفعل وتحقّق
کرامات بالقوّه
، باز کرامات
بالفعل خود را
عملا بیشتر کرده
است. ولی در کار
برد کرامات
بالفعل بشری
است که بشهود بالاتر
و سرنوشت های
سلوکی جدید
دیگری میرسند.
که آنگاه سالک
دارای شهود
اول حسینی،
میتواند بشهود
دوم حسنی امام
زمان خود برسد.
و بالأخره با شهودهای
فاطمی و
مرتضوی، و
احتمالا با
شهود صورت مصطفوی،
و انجام مرگ قبل
از مرگ ضروری ،
بنور قاﺌم شهود
ششم و واجب الهی
برای نوع بشری
میرسد. که باز
با بدای الهی و
سرنوشت سلوکی هفتم
معصومیّت پیامبرگونه،
و محمدی تازه نفس
برای چند سالک
خود میشود . که شهود
هفتم عرش رحمان
را دارد. گرچه مشیّت
وخواسته های خداوند،
در همه موجودات
هستی لحظه ای قطع
نمیشود. ولی آنهاﺌی
که در روح خود بیک
تجلّی ومقام الهی
بالاتر رسیدند،
بدای الهی دارند.
وگوﺌی تغییر نظر
قبلی خداوند
بوده باشد. و منکران
بدای الهی و مخالف
سلوک الهی که همه
منکران سلوک الهی
دارنده تمام امتیازات
و شهودهای همه
ولایتهای قبلی
آنان محو و
خنثی شده، و روح
آنان پس از مرگ
طبیعی بنسخ
ومسخ حیوانی مجدد
میرود، و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها مینماید.
که هر روح مورد
رضایت الهی عاقبت
بانواع فوق
بشری خواهند
رفت. که کلید
آینده ها همان
شهود ششم نور
قاﺌم و در
سلوک با ولایت
پنجم محمدی
است و از هم
اکنون در این
تولد میباشد.

بد
: و
غیر نیکو هرچه
که نیکو برای تکامل
روحی نبوده باشد،
بد وگناه و
انحراف و جهنّم
پروری است. زیرا
أمری أهریمنی و
کارما ساز، که
بحقارتهای نوعی
نسخ ومسخ، و
تکرار گذشته
ها در آینده ها
میبرد. بد کنش
و بد رفتار و
بد سگال در بد
أندیشی است.
که غیر سالکان
با عقل ضعیف
مادی و آلودگی
روانی که دارند،
عقده ها و
هوسهای حاکم بر
ذهن و تن آنان میباشد.
ولی در سالکان
و تنها در
تخلیه وتحلیه
های الهی در
سلوک، و
پاکسازی های
عقده ها ی روان،
بعقلها و
نیکوﺌی های الهی،
ونیز بالهامات
لدنّی میرسند.
که در اختیار هر
سالک ولایتهای
سلوکی شش گانه
و کامل الهی
هست. که هرچه شهود
تجلّی بالاتر
باشد، عقل برتری
برای شاهد آن
هست . زیرا شاهدان
تجلّیات (این
همانی) مقام الهی
وشهودی خود را
دارند. که بد
سگالان
بالعکس از
امدادات الهی ارباب
نوع حقیر خود را
دارند. زیرا أهریمن
های مراتب ارباب
نوع حیوانی آنان
هدایت میکنند،
که انحراف بیشتر
می نمایند، و
جهنّم پروی میگوﺌیم
. (بهزاد) کسی است،
که با استعداد
و کرامات
تکاملی بیشتری
از تولد بشری
پیشین دارد. لذا
در سلوک الهی بهبودی
و (به دینی) بیشتری
کرده است. و بهزاد
از نامهای الهی
داده شده بکاملان
الهی هر ولایت
میباشد. که
هریک از
کاملان
ولایتها، پس از
کمال و بازگشت
بخلق، نام دوم
و الهی خود را
از مراتب الهی
خویش میگیرد.
وهمیشه خود را
بدان نام
میخواند. ونام
قبلی خود را میگوید،
در کسی دیگری بوده
که مرده است.
یا در همان مرگ
قبل از مرگ سالک
میباشد. و یا (بهرام)
نام تازه الهی
یک کامل الهی است
که بهبود
یافته ورام الهی
شده است. و (
بهمن) نیز نام
انسان (به شده) وکامل
الهی شده است. نه
اینکه انسان
اسم بی مسمّی
داشته خود را عاقلی
بداند، ولی
جاهلی میباشد
.

بدایات
: وظایف
اولیّه
سالکان و شناختن
آنها از پیر
الهی بمعرفی
خداوند، که
آغار کار سلوک
و احوال انسان
میباشد. و سفر
بسوی خدا
وساﺌل راه خود
را میخواهد. بخصوص
استعداد قبلی ژنتیک
روحی در سالک،
که از تولدات
پیشین با خود
باید داشته
باشد. و همراه استعداد
ها انحرافات
ومفاسد و صفات
منفی و حیوانی
نوع بشری وجود
دارد. که بالعکس
کرامات شهودی
با ولایتهای
مقدماتی پنج
ولایت قبل از ولایت
محمد ،که هر
بار در آن پیامبری
بجهان متولد شده
بوده ،و
کرامات بالفعل
و بالقوّه تازه
ای را کسب نموده
است. که در
تولد با ولایت
سلوکی محمدی درعمل
سلوک با ولیّ الهی،
پس از تجدید
شهودهای مقدماتی
که از جمله بدایات
کار سالک است.
و هریک از این شهودها
حجّ عمره ای
ودر یک عمر
بشری بوده که قبلا
آنها را بدست
آورده است.
آنگاه در
ولایت محمدی بشهود
ششم نور قاﺌم روح
القدس الگوی کمال
میسّر برای روح
انسانی میرسد.
که همان( حجّ أکبر)
مورد توجّه
خداوند و
پیامبر اولی
العزم ششم
محمدی است. که پیامبر
در تعلیم حجّ
کعبه بحجّاج با
خود آموزش داد.
که گفت حال که همه
( قربانی و
هدای) خود را
انجام داده
اید، اینک
نوبت آن است،
که بحجّ أکبر
با ولایت الهی
را بروید. که
این تنها
خواسته
خداوند است. و نه
حجّ های
غیرسلوکی
کعبه که سفری
توریستی و
جهان گردی است.
و الاّ با عدم سلوک
و نداشتن شهود
قاﺌم، در
کارماهای پس از
مرگ، تمامی آن
کرامات و
شهودهای تولدات
پیشین از دست
میروند. و اگر
قشری مشرک هم بوده
باشند، که ولایت
هر فقیه سفیه و
فاسد
آخوندهای مذهبی
دنبال
میکنند، پس آخوندی
را شریک ولایت
الهی زنده زمان
کرده است. که دنبال
أهریمنان
آخوند رفته
اند . پس بقول
پیامبر مسخ میمون
و خوک بهترین شانس
و بخت آنان پس از
مرگ در جهنٍم
جهان خواهد بود.
که فورا در جهان
متولد صورتهای
نوعی حیوانی حقیری
میشوند. که پس
از صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال، باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید
برسند. که فرمان
کن فیکون برای
نوع بشری را انجام
داده باشد.
زیرا (بدایات)
سازنده (
نهایات) در
سلوک الهی است
. و شهود تجلّیات
ششگانه، که مقصد
الهی سالک
میباشد، و نیز
تنها خواسته
خداوند در
آفرینشها و از
آفرینش کنونی انسان
میباشد. والاّ
با بدایات
همچنان در همین
جهان جهنّمی،
یا جهانوم و
جحیم در زندگی
های انواع حیوانی
خواهند ماند .
و حسرت های
دردناک خواهند
داشت. اگر که
الاغی بارکش یا
اسب و شتری شده
باشند، رنج باربری
طاقت فرسا را،
اضافه بر رنج
کمبودهای در
تن و ذهن خواهند
داشت. چون
رفاه
انسانهای دیگر
را بچشم میبینند
و بیاد میآورند،
که چه بوده و
چه شده اند. و
این حسرتها
بیش از سوختن تن
در آتش گودال
آتش میباشد که
در تولدات
حیوانی خواهند
داشت .

بدعت:انحراف
ودر نو آوری (من
در آوردی)
انسان قشری
وغیر سالک، در
هر مکتب فکری
و عقیدتی، و بخصوص
در یک روش
سلوکی است. که
سالک خودسری
در دستورات
پیر الهی بنماید.
که سالک منحرف
از دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند،
و برخلاف سوگند
اطاعت وتمرّد
نکردن، با عقل
ناقص و روان همچنان
آلوده خود، اضافات
و تغییرات در
عبادات و
عقاید خود اظهار
مینماید.
وتنها کاملان الهی
دارای اختیار
الهی هستند،
که برای علاج روان
چند سالک خود،
هر ابداع
جدیدی که صلاح
بدانند مقرر می
نمایند. که بقول
پیامبر، حتی اگر
یک ولیّ الهی اتفاقا
خطا کند، باز از
نظر داوری
الهی درست است.
زیرا مهم
اطاعت سالکان است،
و نه موضوع
دستورات مورد اطاعت.
آخوندهای قشری
در امور دینی
بعقل غیر الهی
خود، مدام در
حال ابداع و
اختراع هستند.
که اگر تأثیر مثبت
در زندگی بشری
وکنونی آنها
داشته باشد،
در اصلاح روان
ناخودآگاه آنان
تأثیر مثبت
خدا پسندانه ندارد.
که برای تکامل
و تعالی روح انسان
بشری، شایسته تولد
نوع فوق بشری
گردد، تنها دستورات
مراتب الهی،
آغاز از پیر
کامل بمعرفی خداوند
مؤثّر و مثبت میباشد.
که عملا اصلاح
و پرورش ژنتیک
روحی انسان
سالک با مراتب
الهی میباشد.
ونه با جدّیت
سالک یا هدایتهای
پیر. مگر که خداوند
عبادات سالک را
پسندیده باشد.
آخوندهای مذهبی
در تمام مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
کارشان بدعت
مداوم ومنحرف شدن
شدید تر خود،
و پیروان
مفلوک فریب خورده
آنان خواهد بود.
که مسخ های
حیوانی بقول پیامبر،
مسخ میمون
وخوک بهترین بخت
آنان در کارماها
خواهد بود.
تفسیرات غیر اولیا
در هر مطلبی،
چه از کتاب
قرآن و احادیث
باشد، ویا منقولات
دیگران،
سراسر تحریف
مقصود الهی پیامبران
واولیا بوده است.
و نیزمنحرف
شدن از مقصود و
هدف الهی پیامبران
مورد اعتقاد
خودشان
میباشد. که کاملان
الهی تنها (قرآن
ناطق) وگویای
سالکان خود هستند.
تفسیرات غیر سلوکی
و برداشتهای أدبی
و علمی از گفته
های انبیا و
اولیا از نظر
تکامل روح باطل
هستند. حتی بقول
پیامبر، اگر اینان
اتفاقا درست
هم گفته باشند،
که کلام پیامبر
را بدرستی نقل
کنند، باز از نظر
الهی نادرست
میباشد. بدعت
تفرقه سازی ومذهب
تراشی در هر
دین و طریقتی بشکل
قشری گری
میباشد. هر
اختراع
ناپسند در أمر
سلوک الهی
بدعت تحریم شده
خداوند و
انبیا میباشد.
و الاّ هر ابداع
هنری و صنعتی
مفید زندگی
بهتر نوع بشری
هست. ولی نه
برای زندگی
بهتر در نوع
فوق بشری در
جهان . عملا بدعت
گذاران دینی ومذهبی
ضدّ خدا و
دشمن او هستند.
که فکر و عقل خود
را برتر از
عقل الهی
اولیای الهی زنده
میدانند. و
لذا پیامبر
آنان را ابلیس
شیطان، و در
لباس کاذب
روحانیّت و أهریمنان
انسانی میگوید.
و آنان را
امامان منحرف
پیرو خود برای
جهنّم میخواند،
از هم اکنون نیز
در جهنّم
کارماها و
تولدات نسخ
ومسخ بدتر بجهان
بوده و خواهند
بود. سالکان منحرف
شده از حقایق
الهی، و حتی سالکان
که ترک صلات و
ارتباط وتوسّلات
سلوکی با ولیّ
الهی خود کرده،
در حکم بدعت گزاران
هستند. که آخوندهای
قشری مذهبی بدعت
گذاران میباشند.
حتی اگر سالکی
در نیمه راه سلوک
با داشتن برخی
از مراتب شهودی
خود، توقّف
سلوک کنند، و
خود را بخدا
رسیده بدانند.
و پایان وظیفه
الهی خود
بدانند. پس
هرچه بیشتر
پیش بروند،
دورتر از هدف رسیدن
بلقای الهی
میشوند. وبه أرباب
نوع حیوانی آینده
خود میرسند.
ونه بخداوند قاﺌم
و رحمان، چه رسد
بالله ربّ
الأرباب .

و
ابدال و بدیلان
:ابدال و
بدیلان
جانشینان
الهی برای توسّلات
عبادی سالکان میباشند.
و صوفیه از هفت
سرشناس،
عارفان زنده
در هر زمان میگویند.
که در سازمان
طریقتهای تصوّف
در گذشته
میگفتند. که
در واقع هفت مجموعه
از کاملان و
عارفان الهی
رسیده بتجلّیات
الهی در
ولایتهای ششگانه
الهی نوع بشری
هستند. که
هریک از آنان برای
انسانهای
شایسته خود وسیله
الهی برای توسّل
عبادی هستند.
گروه کاملان
ولایت آدم کیومرث،
که همچنان
افراد بالا
آمده از مراتب
حیوانی به نوع
بشری را تعلیم
عبادی سلوک برای
شهود نخستین
حسینی در
تسمیه محمدی، میرسند
و همچنان میرسانند.
و دیگر مجموعه
کاملان الهی ولایت
نوح یا میترا،
که همچنان
تربیت افراد
مناسب خود را در
سطح عقل آنها تعلیم
میدهند. وهریک
بدیل خداوند برای
سالکان آنها
در توسّلات عبادی
هستند. گروهای
ابدال بعدی، کاملان
ولایت های
بودا و زردشت
و مسیح ومحمد هستند.
پس خداوند بهر
طالب لقای الهی
پیر حسینی اورا
بوی در رؤیا معرّفی
مینماید. و
سالکان تا مرز
کرامات بالقوّه
خود پیشرفت شهودی
دارند. و بقیه شهودها
را در تولدات بعدی،
با ولایتهای بالاتر
بمعرفی خداوند،
باید خود را بنور
قاﺌم روح
القدس و پایان
وظیفه سلوک الهی
برای نوع بشری
برسانند. تا در
نوع فوق بشری هفت
هزار سال بعد،
با ولایت مهدوی
بنور رحمان نیز
برسند.و فراوان
أرباب نوع وتجلّیات
الهی بالاتر در
پیش هست. تا
بفرض محال بخداوند
الله ربّ
الأرباب أهورمزدا
برسند. و این مجموعه
بدیلان
وکاملان در هر
زمان، هر یک
رهبری بالاتر و
صاحب مقام دوم
حسنی در شهود
سالکان میباشند
. که خداوند از
بین کاملان هر
ولایت، آنکه خوبان
همه دارند او بتنهاﺌی
دارد انتخاب
میکند ، که
برترین مقام الهی
هر ولایت است.
وچون وفات کند
جانشینی دارد.
که خود را نیز معرفی
بامامت زمان نمیکند،
وتنها در شهود
دوم تمامی سالکان
ولایت ها بدیدار
او میرسند، و
بدیل برتر تنها
برای توسّل عبادی
سالکان
میباشد. برخی
طریقت ها سازمانهای
دیگری از مراتب
اولیا وابدل خود
دارند. که اگر برداشت
سلوکی نباشد، نظریّات
دینی و عرفانی
نا مقبول خداوند
دارند. و مفهوم
امام زمان که شیعیان
دارند، که بدون
برداشت سلوکی
است، باز از نظریّات
بدعت گذاران میباشد.
والاً همه این
آخوندها
خودرا الهی
میدانند. ولی مدرکی
شهودی از خداوند
ندارند. امام زمان
در چاه سامره،
واخیرا نقل مکان
بچاه جمکران نموده،
که هزار
ودویست سال
است زنده میباشد.
که حتی تولد نیافته،
به این عمر دراز
رسیده است. که امام
عسکری نمایش سمبولیک
تولد فرزند خود
(حجّت بن
الحسن) را، بعنوان
نمونه ای
سمبولیک برای هر
کامل الهی محمدی
بنمایش گذارد.
که هر امام زمانی
برای چند سالک
خود، یک امام
زمان عصر سالکان
خود میباشد ،
که از بین کاملان
دیگر برگزیده
خداوند بوده است
و مرگ و
جانشینی دارد.
و تمامی سالکان
در عزلتکاه سلوکی،
اصطلاحا چون پیامبران
گذشته در چاه
یا زیر زمینی دور
از اغیار
هستند، که با
شهود عرش رحمان
تولد دوم الهی
خود را بنمایند،
و ولی ّ الهی حسینی
چند سالک احتمالی
خود گردد. و یکی
از کاملان
زنده هر ولایت
بانتخاب الهی،
امامت زمان
حسنی را دارد.
هر شاهد قاﺌم
بازگشته بخلق،
امام ( امّی) چون
محمد است. و در برابر
سالکان حضور
ذهنی دارد. در
ولایت محمدی بگفته
پیامبر،
همیشه ٣١٣ ولیّ
الهی زنده حسینی
هستند. که
هریک برچند سالک
خود بمعرفی خداوند
پادشاهی الهی مینماید.
و فرّ و فروهر
الهی را دارد.
که این کامل الهی
حسینی وحسنی زنده
وانسانی مجسّم
، خلاصه
آفرینشهای الهی
از أزل تا کنون
را در نظر خداوند
میباشند. حتی اگر
همه قربانی او
شوند، که درسلوک
باید بشوند.
تا نوبت نوع
فوق بشری وولایت
مهدوی هفتم از
٥٥ قرن دیگر برسد.
که آن ولایت
نیز مجموعه کاملان
خود را خواهد داشت.
و یکی از آنها نیز
مقام برتر از دیگر
کاملان را در
آن ولایت
سلوکی دارد.
بدیل بجای خداوند
بعنوان وسیله موقّت،
ونیز ب (دل) حاضر
داشتن و حضور ذهنی
او در سالک،
که همان( وضو و
وی سو) وسمت و
قبله ونور الهی
سالک است . که
همرا ه اذکار توحیدی
دفع شرک، همان
نگاه حقیقی
نمودن بقبله الهی
سالک است، که تنها
عبادت مقبول الهی
است. ویا سالک (
دل تنگ) بخواهد
با بدیل الهی خود
گفتگو نماید،
که دعایش بخداوند
نیز خواهد
رسید. هر کامل الهی
که (جمعه و
آدینه و أدینه)
پایان دین
ورزی خود را
رسید، عملا (جمع
وجم و وحدت
وجود )با مراتب
الهی قاﺌم و
عرش رحمان داشته
و جم گردیده ،
عضو ولایت الهی
پیامبر اولی العزم
خود گشته است. و
یکی از مجموعه
اولیای محمدی خواهد
بود. شاید رقم ٣١٣
عددی سمبولیک باشد.
که هریک قرآن ناطق
چند سالک خود
میباشد. کلیم
الله است، که
کلام او کلام خدا
برای سالکان خود
میباشد. و
دارای تفویض و
اختیار و اجازه
الهی، برای هر
دستوری که صلاح
چند سالک خود
بداند. حتی اگر
غیر از آن
باشد، که پیامبر
وامامان
واولیای قبلی
گفته باشند. زیرا
آنان نیز تنها
برای چند سالک
خود صلاج دانسته
بودند گفته
اند، ونه اینکه
نسخه ای علاجی
برای همه زمانها
نوشته باشند.
آنگاه اختیار
الاهی اولیای بعدی
موردی نخواهد
داشت . انسانها
هریک مشکلات و
بیماری های روانی
خود را دارند.
که پیر الهی چون
هر پزشک روان درمان،
طبیت الهی عقده
های سالکان
خود را معالجه
و با کمک خداوند
مینمایند.

بد
نامی: و ملامتی درویشان
وسالکان در
مراحل پیشرفته
سلوکی خود،
بدستور
وموافقت پیر
الهی خویش،
حرکات ورفتار
و گفتارهاﺌی مینمایند
تا غیر سالکان
قشری آنان را
مخصوصا ببینند،
که دست از دشمنی
با آنان،
بعنوان سالک و
مخالف هر
ولایت فقیه بردارند.
والاً
آخوندهای همه مذاهب
قشری در همه ادیان
غیر سلوکی،
فتوای مرگ و(
آزار و فتوای
تعزیر) سالکان
واولیا را آماده
دارند. که حتی گاهی
بدست خود سر میبرند.
و بقول پیامبر،
اینان قاتلان أنبیا
هستند. زیرا تمام
کاملان الهی (نبیّ)
و پیامبر
هستند. گرچه پیامبری
اولی العزم، صاحب
کشف قرّه شهودی
برتر و تازه
ای نباشند. ولی
این همانی پیامبر
اولی العزم خود
را دارد. که محمدی
زنده برای سالکان
خود میباشند.
و بهمان مراتب
تجلّیات اولی
العزم خویش میرسانند.
ولی بقول پیامبر،
چون ولیّ الهی
شناخته آخوندها
شد، هرگز انکار
احوال سلوکی خود
نمیکند. و چون مسیح
و حلّاج و هزاران
ولیّ الهی دیگر،
چون سهروری
ودارا شکوه ولیعهد
هندی سربریده میشوند،
که خود آخرین آزمایش
الهی آنان برای
اثبات صداقت و
وفاداری آنها میباشد.
ملامتی بودن
برخی، سالکان
دیگر را منصرف
از تظاهر خود نمیکند.
تا خود را از اتهام
سلوک الهی معاف
کرده باشت. زیرا
بعد از تقیّه و
رعایت احتیاط رسوا
شدند، دیگر رفتار
ملامتی سودی ندارد
. اولیای الهی
چون محمد مدام
خود را ملامت میکنند
واستغفار مینمایند،
که چرا زودتر
و جدّی تر
بسلوک الهی نپرداختند
. که در کمال جستن
زودتر، میتوانستند
ذخیره آخرت هرچه
بیشتر با
خدمات الهی بنفع
تولد فوق بشری
آینده خود فراهم
کنند.

بذل
المُهَج :بذل و
مصرف دل ها
وتمام ذات روانی
در سالک،
وتمام نیروهای
عشق ومحبّت
قلبی خود را
که در راه
سلوک الهی ورسیدن
بلقای الهی خود
مینماید.
وهرگونه
ستایش وتوسّل
وتوکّل و
پرستش بدل
وحضور ذهنی خود
از پیر کامل بمعرفی
خداوند مینماید.
و یا در توسّل بمراتب
شهودی بعدی،
تا صورت شهودی
پنجم مصطفوی
برسد. که شهود مصطفوی
اجرای دستورات
تمرینی مرگ ارادی
قبل از مرگ را
بسالک میدهد.
وچون از نظر مقام
مصطفوی، سالک
بذل مهج و قلب خود
نمود، اورا کاندیدای
نجات و قبول مرگ
قبل از مرگ او
را به ربّ رحمان
می نماید، که سالک
شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد. تا
باز اگر
خداوند صلاح دید،
سالک از خواب مرگ
نیز بیدار
میگردد. وبا
شهود عرش رحمان،
محمدی زنده و پیامبری
غیر اولی
العزم میشود. سالک
موفّق با
شهودهای قوس صعود
و بترتیب عکس،
شهودهای قوس نزول،
و دیدار بار دوم
در (نزلت اخری)
با آنها دارد
.و بقول پیامبر
با هر یک از مراتب
شهود قوس نزول،
دیدار رضایت داشتن،
حتی سپاس روح محمد
ومراتب شهود
قبلی را خواهد
داشت. و بدستور
شهود بار دوم فاطمی
نیز مورد نوازش
مجدد دارد، و
دستور
استراحت در
روز ( جمعه و آدینه)
اورا میدهد.
که بجای دیدن
بار دوم پیر
الهی، خود
دارای همان مقام
الهی حسینی میباشد.
که با دیدار
پیر مورد سپاس
محبوب او
میگردد، و در
کنار خود
بولایت خویش
در خانقاه پیر
می نشیند. ویا برای
خود خانقاهی ترتیب
میدهد. که در
هر حال دارای اختیارات
الهی برای چند
سالک احتمالی خود
میباشد. (مهجت
القلب) ودل روحی
انسان کامل،
مرکز
انقلابات روحی
سالک بوده و
هیجان الهی خود
را دارد. و
وسیله عشق ورزی
الهی چند سالک
خود بمعرفی خداوند
خواهد بود. و
برای خود هرچه
بیشتر جدیّت میکند،
تا ذخیره آخرت
بیشتر نزد خداوند
در ژنتیک روحی
خود فراهم
نماید. که در
تولد نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، در
فصل نوع فوق
بشری استعدادهای
بالاتری داشته
، که کرامات
بالفعل وبالقوّه
الهی، و عقل ونیروهای
حیاتی والهی بیشتری
داشته باشد. که
شاید آنگاه
زودتر و راحت
تر و شایست تر،
برای لقای ربّ
رحمان و
بهشتهای الهی مربوطه
برسد. که چهار
صد هزار سال بعد،
بتواند باز در
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری
برود .

برزخ:عربی
شده دوزخ
فارسی دری قوم
قبریش زردشتی
در فرهگ دینی . دوره
سلوک سالک که برزخ
او است . بخصوص
که انسان بین
سرنوشت بهشتی با
نجات شهودی، و
یا سرنوشت جهنّمی
کارمائی امکان
هر دو را د ارد.
پس تا شهود
نهائی با مرگ طبیعی
نوعی روح سالک
در برزخ میباشد.
باز سالک در
دوره سلوک
دارای فراوان
بلایای سلوکی
میباشد که لازم
برای پاکسازی
روان از عقده
ها و معایب
پیشین سالک
است. و سالک با خویشتن
داری و تقیّه،
و در عزلت از دیگران
بودن بمراتب الهی
در پاکسازی روان
خود کمک مینماید.
که این بلایا
قسمتی ناچیزی
از سرنوشت جهنّمی
تولد کنونی
انسان است،
اگر بسلوک
الهی نپردارد.
چون به عذاب
کارماهای شدید
دوچار میشود.
ولی سالک در
سلوک الهی، با
رقیقه هائی از
جهنّم خنک
دوره سلوک در
عزلت سلوکی میباشد،
که سالک صبوری
و توسّلات
عبادی را رها نمی
کند . همیشه
بین دو جهان و
دو گونه شرایط
مخنلف فاصله آنها
را برزخ
میگویند، که روحی
باید خود را
از این فاصله
ها نجات با تأمین
شرایط لازم تا
شرط کافی را انجام
بدهد. که تخلیه
وتحلیه نهائی
میسّر خود نماید.
که در ولایت ششم
محمدی شهود
ششم نور قائم
با مرگ قبل از مرگ
است. هر نوعی
موجودیّت در جهان،
عملا برزخی
بین دو سطح از
موجودیّت
حقیر تر حیوانی
و کارمائی، و
یا موجودیّت
بهتر احتمالی و
بهشتی، تولد
در فصل نوعی بالاتر،
و یا در نوع
فوق بشری که پایان
برزخ جهان نوع
بشری با شهود
نور قائم و با مرگ
ارادی است.

بُراق
و بَرق نور :مرکب
اسب وشتر الهی
ویا هر وسیله دیگر،
که تصوّر شود،
که روح محمد و
هر کامل محمدی
را بمعراج عرش
رحمان میبرد،
که بمقام (دنا
فتدلّی و قاب قوسین
او أدنی) میرسد
.که حتی زمان
برای روح معراج
رفته احساس نمیشود.
چه رسد که وسیله
حمل خود را بعرش
ببیند . براق چون
برق سریعا روح
سالک را بعرش میرساند.
که پیامبر از میکاﺌیل
دارای مقام
بالاتر از جبرﺌیل
میگوید. که در
حال با هر
اسمی ، میتوان
اورا از مراتب
الهی ربّ
رحمان دانست.
شاهد عرش رحمان
در مرحله اول،
عرش را از روی زمین
می بیند. که کلّ
فرش عرش رحمان،
سراسر آسمان
را تا بی
نهایت در شرق و
در نقطه نادیده
ای می بیند. ودر
مرحله دوم معراج
که بکنار عرش میرسد،
آنقدر نزدیک میشود،
که دقیقا کوچکترین
گل نقش فرش عرش
رحمان را بنام
( گل محمدی)
زنده و فعّال
می بیند. و
آنگاه از
عظمتهای بی
پایان مراتب آینده،
نسبت بعظمت پیامبر
اولی العزم خویشتن
کاملا ناچیز می
بیند. که تصوّر
رسیدن بخدای رحمان
در نورش ندارد.
چه رسد که فکر کند
بخداوند ربّ
الأرباب الله رسیده
باشد. که در
مطلق أبدیّت بفرض
محال یک روح موفق
باید بنور
الله برسد. که ارواح
تمام موجودات باید
برسند. که روح هر
أتم نیز زمانی
از نردبان انواع
بخداوند الله میرسد.
زیرا بازگشت همه
بسوی خداوند
تحقّق پیدا میکند.
( دنا فتدلاّ) یعنی
آنقدر نزدیک
شد، که گوﺌی
معلق بعرش است.
و زیر پای خود جز
تاریکی نمی بیند.
و( قاب قوسین
او أدنی) یعنی مانند
تیر أنداز با کمان،
که دو سر کمان خود
را بچشم خود نزدیک
میکند. و آنجا
است که بقول پیامبر،
خداوند هرچه خواسته
باشد، بشاهد
عرش هدایت و
نشان میدهد.
که مبدأ تمام افکار
ولی ّ الهی در
بازگشت بخلق خواهد
بود. و از آن پس الهامات
لدنّی خودرا از
از ربّ نادیده
رحمان میگیرد.
تا در ولایت
مهدی، این روح
شاهد عرش رحمان
، هفت هزار
سال بهشت سوم خود
را در کنار عرش
خواهد داشت.
وبا ولایت مهدی
موعود بنور رحمان،
وشاید بعرش ربّ
برتر از رحمان
نیز برسد . که با
هزاران برابر
عقل نوع بشری،
باید از میلیونها
برابر عقل بشری
برسد. در تجربه
این نویسنده
از روی زمین، گلبرگی
بخاطر دارم ،
که بعمق افق در
شرق فرش کشیده
شده بود. که نتوانستم
مرکز گل، و یا دیگر
گلبرگهای آنرا
بیینم. که سمبول
عظمتهای الهی برتر
است. در
حالیکه گل محمدی
کوچکترین گل فرش
رحمان بود. در
وسط فرش عرش، کرسی
عظیم رب ّ
رحمان، و نیز تمامی
فرش عرش تا بی
نهایت، سمبول فراوان
ارباب نوع بالاتر
از رحمان،
وجمعا خداوند
الله میباشد.
که واصلان فرضی
بنور الأنوار
الله
آهورمزدا ،
هنوز بخداوند (
هو) بیرون از هستی
ها رسیده نشده
اند. عرفا این برق
انوار شهودی، یا
( براق )
رساننده روح شاهد
بعرش رحمان را
(طوالع) نیز میگویند.
که هر نوری چون
نور خورشید،
در یک بامداد
و شب قدر سالک
در صبحگاهی پگاهی
طلوع مینماید.
که شاهد آنگاه
خود را در نور
قاﺌم، ( پگیه) در
یک پگاهی مییابد،
وفقیه الهی و فهمیده
امور الهی میسّر
خود میشود. ونه
هر فقیه سفیه وفاسد
الحالی، که بزرگترین
دشمنان خدا و
قاتلان أنبیا هستند.
نور رعد و برق در
وقت باران، که
لحظه ای است و
تمام میشود. و سالکان
نور تجلّیات الهی
را در رؤیا
این چنین می ینند.
ولی شهود نور قاﺌم
زمان درازتری است.
که همیشه در خاطر
شاهد میماند.
ومانند بار نخست
شهود قاﺌم،
که دارای همان
آثار روحی وعقلی
است، که عشق
ورزی سالک را
بیشتر مینماید.
در آخرت یعنی
در قیامت روح
قبل از مرگ قبل
از مرگ، نور
بدر منیر
قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل
مورد دیدار
سالک است . ولی در
دیدار بار دوم
نور قاﺌم بدر منیر
قاﺌم ، در
(نزلت اخری) بسیار
پاﺌین تر در
فضا میباشد. که
وظیفه بازگشت بخلق
کامل الهی بنقل
از ربّ رحمان و
بطور کلّی و
سمبولیک بوی ابلاغ
میگردد .

بَرید
الهام : برید،
نامه رسان پست
است، که حامل
الهامات الهی
برای ولیّ الهی
و برای سالکانش
میباشد. که پیامبر
اورا چون مسیح
جبرﺌیل میخواند.
چون پیامهای ربّ
رحمان،
بوسیله یکایک مراتب
تجلّیات الهی به
پیر الهی میرسد.
گرچه تصوّر شود
که انسان کامل
خود اندیشه و
تعمّق نموده است.
و برای شناخت پیر
از احوال سالکان
احتمالی خود، از
(رؤیاهای
صالحه یا
رؤیاهای صادقه)
او، با کمک الهامات
الهی خویش، و کمک
از مراتب مدبّر
الهی سالک،
تفکیک صفات نیکوی
تازه شهودی
نموده ، و از صفات
منفی پاکسازی نشده
روان سالک، آشنا
باحوال الهی سالک
میگردد. که
هرگونه تأیید
و یا پیر
دستور اصلاحی و
عبادی جدید و
تجارب خود را میدهد.

بَرسم :شاخه
درختی که نزد
زردشتیان مقدّس
است، و بدست میگیرند
وقتی که در معبد
و یا در اعمال دینی
هستند. که قشری
های زردشتی چنین
میکنند. و
الاًّ این شاخه
سمبول شجره ولایت
زردشت میباشد،
که درخت سمبول
برتر مسیح را در
درخت کریسمس
می بینیم. و
نیز درخت برتر
باز ولایت
محمدی است، که
ولیٍّ الهی
خود شاخه این درخت
ولایت طوبا است.
و هریک از کاملان
الهی زنده، عضو
درخت وشاخه
زنده ولایت
الهی مصطفوی میباشد.
تا در ولایت مهدوی
نوع فوق بشری
درخت عظیم تر
باشد، که اکنون
در نقش فرش عرش
رحمان برای کاملان
محمدی دیده میشود.
که تا أبد از
ولایتهای عظیم
تر تا خداوند
الله و بفرض
محال، کلّ (درخت
طوبا و
یوتیبای) عقلی
والهامی دیده
شود. که عرش رحمان
تنها یک شاخه بزرگتری
از درخت طوبا
میباشد. شاخه
ای بزرگتر و
نه تمام درخت
طوبای الله مطلق
بوده باشد. در تجربه
این نویسنده،
عظمت این درخت
أزلی أبدی خداوند
را که در عرش رحمان
خود دیدم، که جنبه
چپ آن واضح تر،
وحتی ولایت های
محمدی وقبل از
محمد، کوچکترین
گل این گلستان
در نقش فرش عرش
رحمان بود. و
الاّ در سمت راست
عرش تا افق نا
پیدا، چون
نقطه ای غیر قابل
دیدن میشود.
که گلبرگی عظیم
نیز دیدم، که گوﺌی
بآینده های دور
مربوط باشد. که
حتی مرکز این گل
را نیز ندیدم.
که در افق دور دست
سمت راست کشیده
میشد. تا مقایسه
عظمتها را ،
با اهمیّت گل
محمدی بسیار
کوچک بدانم. که
گل محمدی گلبرگهای
زنده و با حرکت
بود . برسم را زردشتیان،
ومسیحیان
صلیب بدست
میگیرند، که منظور
حضور ذهنی صورت
ولیّ الهی سالک
است. که یک زردشت
و یا مسیح زنده
وبمعرفی خداوند
است. ولی نه
مجسّمه مسیح در
کلیسا، که پرستش
از میّت بعنوان
وسیله الهی
حرام وشرک و( تعبّد)
است. که
رساننده عبادت
سالک و دعا وخواسته
های او بخداوند
نمی باشد.
مسلمانان
تسبیح را در دعا
بدست دارند،
که کار حضور ذهنی
وسیله الهی در
توسّل عبادی نمی
کند. مسلمانان
سالک تنها با ولی
ّ الهی با
خداوند خود در
ارتباط هستند.
که باید (وضو
یا ضوء) ونور
صورت شهودی پیر
کامل بمعرفی خداوند
را در دل داشته
باشند. که
مدام با اذکار
توحیدی دفع شرک
، چون لا اله
الاّ الله، و
دیگر اذکار
فاطمی و غیره را
تکرار برای دفع
شرک احتمالی میکنند.
که بوسیله الهی
خود میگویند، الهی
هستی ولی الله
نمیباشی. یا همان
( الله الله) گفتن
و یا (أهو گفتن)
زردشتی است.
آنگاه توسّل
بوسیله الهی
بجای خداوند
رحمان تا الله،
ارتباط بدون
شرک بخداوند
برای سالک برقرار
میگردد.
درویشان صوفی
ایرانی نیز
برگ سبزی بدست
میگیرند، که
آنرا تحفه درویش
بدیگران میدهند،
و دریافت کننده
این برگ سبز،
با مفاهیم مقدّس
و سلوکی آن،
دلیل استعداد
و تمایل سلوک
ونجات دریافت کننده
میباشد. که باید
در عمل نیز
بخداوند در
ارتباط باشد.
وقتی پیر الهی
معرفی شده خداوند
در رؤیا بسالک
رسید، و با او
پیمان بست و
دستورات عملی گرفت.
و با همّت و
صداقت، خود نیز
بمراتب شهودی بالاتر
از مقام حسینی
پیر الهی خود پیش
برود. و حتی همان
شهود و دیدار
پیر الهی بمعرفی
خداوند، ولی سالک
عامل و بدون سرکشی
باشد، روح این
سالک پس از مرگ
طبیعی، از
هرگونه کارماهای
جهنّمی در
انواع حقیر تر،
وحتی از نسخ بدتر
بشری بجهان مصون
میباشد. تا در
تولد بهتر
بشری بعدی، و
با عقل وکرامات
بالفعل بیشتری،
خود را در
نهایت کمال نوع
بشری، بنور قاﺌم
روح القدس برساند.
چه در مرگ طبیعی
یا مرگ قبل از مرگ،
و با بازگشت بخلق
و رسالت الهی
و بعثت پیامبر
گونه بجهان، و
برای تربیت الهی
چند سالک احتمالی
خود. ونیز
سازنده (ذخیره
آخرت) بیشتر
برای خود، که گوﺌی
تولد فوق بشری
و سلوک الهی با
ولایت مهدی را
از هم اکنون دارد.
و (عهد الست) خود
را با یک کامل مهدی
بمعرفی خداوند
دارد. و لبّیک با
وی را در نور
قاﺌم دارد.

بَرنابا
:انجیل
برنابا
اصطلاحا بتمام
انجیلهای
کاذب میگویند.
که هرکس برای خود
مینوسد. که آخوندها
و کشیشان
مسیحی در قرن چهارم،
تنها چهار انجیل
کنونی مسیح را
رسمیّت دادند،
و بقیّه را کاذب
و برنابا گفتند.
پس همه انجیل
ها را سوزاندند.
که بخیال خود دیانت
قشری مسیحی را
از هرج ومرج
تضاد انجیلها
نجات بدهند.
کاری که عمر با
نویسندگان قرآن
خود نمود،
وتنها قرآن
خود را که عثمان
تکمیل نمود، بزور
شمشیر بر
مسلمانان همه زمانهای
بعدی تحمیل کرد.
گرچه آن را از کلام
محمد با
دستکاری زیاد
نوشتند. که
مولا علیّ در نهصد
جای آن تغییر و
تبدیل و حذف و
اضافه در
برابر پول و
رشوه میخواند.
انجیل راستین مسیح
و هر پیامبر اولی
العزم و غیر
اولی العزم، حتی
اگر بدست خود نیز
نوشته باشد، باز
نجات بخش سلوکی
روح انسانهای زمانهای
بعدی نیست. مگر
ولیّ الهی هر
ولایت بمعرفی خداوند
را داشته
باشد. که پیر
الهی انجیل ناطق
چند سالک خود میباشد.
و کاملان محمدی
نیز تا زنده باشند،
برای سالکان خود
( قرآن ناطق) گویا
و صاحب کلام الهی
میباشند. که
انجیل یعنی مقدّس
شدن و انجل
فرشته گردیدن
است. و قرآن نیز
یعنی (دوقرّه) آخر
ولایت محمدی، که
نور قاﺌم و
عرش رحمان میباشد.
(أهل کتاب)
مورد احترام محمد،
که مسلمان
نباشند وسالک
ولایت محمدی هم
نباشند. ولی سالک
با اولیای الهی
ولایتهای پیشین،
چون ولایت
سلوکی مسیحی و
زردشتی وبوداﺌی
بوده باشند
أهل کتاب
هستند. که
خداوند ولیّ الهی
آن ولایتها را
بسالکان معرفی
کرده باشد، تا
ارتباط عبادی با
خداوند داشته
باشند. ولیّ الهی
( تجسّم انسانی)
مقام نور شهودی
سالک در ولایت
قبلی میباشد.
که عهد الست
را با وی سوگند
خورده بود .
شاید برنابا نیز
کشیشی بوده،
که آخوندهای
مذهبی وقشری
کلیسای واتیکان
در رم او را تکذیب
نموده باشد. و
اینک انجیل و کتاب
مورمونها،
ویا نزد
ارامنه و قبطی
های مصری نیز انجیل
های دیگری وجود
دارند. که باز آنها
نیز با خواندن
کسی را بخدا ونجات
نمیرساند. مگر
پیر الهی زنده
هر ولایت الهی
بمعرفی خداوند،
که شخصا کتاب
خدا برای سلوک
الهی است. و
انجیل فرشته و
مقدس، و یا تورات
یعنی( توراه و
توریه) و
رؤیاهای شهودی
است. و نیز قرآن
همان قرّه های
شهودی مقدماتی
همه ولایتها نیز
میباشد. و زردشتیان
دنبال (کیان
خورّه) و شهود
آخر خود نور
مرتضوی هستند.
که مسیح قرّه برتر
و محمد باز قرّه
برتر نور
قاﺌم را کشف نمود.
تا نوبت مهدی موعود
برسد که ٥٥
قرن دیگر (خورّه
وغرّهّ و قرّه)
شهودی برتر
نور رحمان را کشف
میکند (کتاب
خدا) تنها سلوک
الهی، أمر مکتوب
ومقرر خداوند
برای هر انسانی
در سلوک با
ولایتهای متوالی
الهی میباشد.

برّه
:
گوسفند حیوانی
آرام ومطیع در
تسلیم چوپان خود،
سمبول تمامی سالکان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، که مطیع
پیر الهی زنده
خود بمعرفی خداوند
هستند. برّه بیشتر
برای قربانی و
غذای سالکان در
معبد ها بوده است.
و در مراسم
بازگشت بخلق
کاملان الهی،
همراه مهمان
نمودن عوام و
غیر سالکان وبرای
تشویق آنان بسلوک
الهی بوده و هست.
مسیح خود را
برّه خداوند
میگفت، که آماده
قربانی شدن
چون گوسفند
بوده است. که هر
کامل الهی با
قربانی نمودن
نفس امّاره
خود در مرگ
قبل از مرگ بنجات
و شهود برتر میرسد،
ولو که بخلق هم
باز نگردد. سالکان
نیز در نهایت شهود
مقدماتی خود،
آرزوی مرگ قبل
از مرگ را دارند،
که بنور برتر الهی
خود چون قاﺌم برسند.
لباس پشمینه سالکان
که ارزان تر
بوده، سمبول گوسفند
الهی بودن آنها
است. و
عزلتگاه و
سایبان سالکان
نیز از پشم گوسفند
حافظ آنان از
سرما و گرما است.
و علامتی از
براءت و نجات
وپاکی از گناهان
در سالکان برّ
و بریّ از بشریّت
خود میباشند،
تا جان خود را در
نهایت در حجّ
أکبر نور قاﺌم
برای ولایت محمدی
قربانی میکنند.
همین جان بشری
دادن و بجانان
الهی نور قاﺌم
رسیدن، و به دیگر
وعده های بهشتی
خداوند میباشد.

بزم ( أو
أدنی):پیامبر در
شهود هفتم عرش
رحمان، چون هر
کامل محمدی در
هر زمان بعدی،
که در مرحله
اول شهود عرشی
از روی زمین،
فرش عرش رحمان
را در سراسر
آسمان گسترده
دیده و می بینند.
و مرکز این
فرش (کرسی)
سمبول مکان لا
مکان ربّ
النوع بشری
روح القدس قاﺌم
است. که الگوی
کمال الهی و شهودی
میسّر نوع
بشری میباشد و
جهانی نورانیٍت
دارد. و هشت فرشته
محافظ عرش
دارد. و بقیّه
عرش در اشکال
ونظم های جالب
نادیده امثال
آنها در جهان
مادی بشری
میباشد. که این
فرش عرش در
وسط کرسی، و تمامی
عرش مملو از
سمبولهای بی
نهایت از ارباب
انواع فوق بشری
آینده است. و
جمعا تمام عرش
سمبول خداوند
الله را در نظر
انسان شاهد
میباشد. که شاهد
برحسب قدرت دید
و فهم و
برداشت عقلی که
از مقام مراتب
الهی دارد، و
اصطلاجا بگفته
پیامبر،
هرآنچه خداوند
بخواهد بشاهد
عرش میفهماند.
از سمت چپ عرش
محدود بحدود
میباشد. که
صفت امور مادی
وبشری محدود
بودن و قابل
حفظ در ذهن
میباشد. و
مقام روحی و
الهی و عقلی و
رؤیاﺌی را
نشان میدهد،
واز سمت راست صحنه
فرش عرش تا بی
نهایت امتداد
که در افق دارد
و بنقطه ای
میرسد. ودیدی از
نقطه آخر فرش برای
شاهد میسّر نیست،
که آینده های
نا متناهی را
نشان میدهد.
سپس شاهد عرش
از روی زمین،
بگفته پیامبر
و تجربه
کاملان محمدی،
که بسختی
میتوان توصیف
مادی و انسانی
در الفاظ برای
آن دیدنی ها و
سمبولهای آینده
را برای دیگران
نمود . آنگاه ناگهان
روح شاهد در لحظه
ای بنزدیک عرش
برده میشود.
که پیامبر این
مرحله دوم
شهود عرش رحمان
را که معراج و
اسراء خواند،
و از نزدیک در مقام(
دنا فتدلّی و
قاب قوسین او
أدنی) میگوید.
یعنی چنان (دنوّ)
و نزدیکی دست میدهد،
که شاهد دلالت
و هدایت های بیشتر
ودقیق تر
مییابد. ویا
شاهد چنان نزدیک
عرش میشود، که
گوﺌی انسان
شاهد خود را
معلّق و
آویزان و (متدلّی)
عرش می بیند.
که زیر پا شاهد
کاملا خالی
است. گوﺌی
انواع قبلی کاملا
حقیر و در تاریکی
جهالت خود میباشند.
و شاهد در تولدات
فراوان قبلی و
نوعی از تمام
آن عوالم حقیر
تر گذشته،و
فاصله های عظیم
آسمانی را طیّ
کرده ّ است. و
یا پیامبر(
قاب قوسین أو
أدنی) میگوید،
تشبیه بدو سر
کمان تیر
أنداز کرده، که
برای دقّت تیر
أندازی ودرست دیدن
هدف، چنان
بنزدیک و جلو
چشم خود میآورند،
که فاصله أندک
چشم شاهد با
عرش را میرساند.
(أدنی) یا باز
نزدیک تر، در این
( دنوّ ) که در
مثال تیرأنداز
گفته است.
آنگاه رزم و مبارزه
سخت چند ساله
سالک با نفس
امّاره و روان
بشری خویش، و
با فراوان
موانع موجود
مخالف سالک
برای تکامل جوﺌی،
مانند
آخوندهای
مذهبی قشری، و
یا تفسیرات
مادی فلاسفه وأهل
کلام مکتبی
غیر سالک، و
حتی تفسیر با علوم
مفید فیزیکی،
که تنها رفاه
دنیای مادی و
کنونی انسان
را تأمین
میکند، همگی مانع
سلامتی و نجات
روح انسان در
خود فقری و
بلایای سلوکی
است. که سالک
خود را بحقایق
الهی هفتگانه و
تمام دوره سلوک
سالک، در نبرد
با خویشتن و
دنیا و
مخالفین بوده که
سالک را بعرش رحمان
رسانده است.
آنگاه سالک از
این پس وتقرّب
بعرش، بجای (رزم)
و جنگ و ضدّیت وهیجانات
جسمی و ذهنی وروانی،
بحالت ( بزم) و
شادمانی وجشن
وخورسندی بحوزه
تقدّس شاهد
میرسد، که مورد
بحث ما در این
اصطلاح (بزم
او أدنی) در
عرفان ولایت محمدی
و تصوّف
ایرانی است .
که شادی و
آرامشهای بهشتی
و الهی، ولو
در سطح عرش
رحمان، که ناچیز
نسبت بسطوح
بالاتر در
انواع فوق
بشری و تجلّیات
و عرشهای أرباب
نوع بالاتر و
بالاتر بی
نهایت که در
پیش است
میباشد. که بفرض
محال یک روح موفق
در أبدیّت
مطلق بخداوند
الله ربّ الأرباب
و روح الأرواح
و نور الأنوار
میرسد.
سهروردی اصطلاح
نور الأنوار را
گفته است. که سرچشمه
تمامی انوار
شهودی مراتب الهی
است. که عرش
رحمان نسبت
بأنوار
بالاتر همچنان
کوچک است. ولی برای
انسان بشری
شاهد عظمت و
درک حدود
آینده ها
نمیتواند بیش
از این را تصوّر
کند. سالکان
ولایتهای
ششگانه، هریک از
مراتب شهودی
أنبیای گذشته،و
هریک نیز تجلّی
برتر پیامبر
اولی العزم
خود را دارند.
که زردشت بنور
مرتضوی در
تسمیه محمدی
رسید ، و مسیح
بنور مصطفوی،
و محمد بنور
قاﺌم موفّق
شد . تا نوبت مهدی
موعود محمد یا
سوشیانت سوم زردشت
برسد، که ٥٥
قرن دیگر
بولایت هفتم
الهی، ونور ربّ
رحمان میرسد، که
مهدی بالای عرش
میرسد. که حتی بعرش
ربّ برتر از رحمان
خواهد رسید،
که نامی هم از
او نمیدانیم. لذا
سالکان ولایت
محمدی، که پنج
بار در پنج
تولد بشری
قبلی، بدرجه پیامبری
و این همانی
مقام الهی اولی
العزم خود
رسیده بودند، اینک
در این تولد
با ولایت
محمدی، تجدید شهودهای
مقدماتی پنج
تن آل عبای گذشته
های خود را
نموده ، و تا
شهود پنجم
مصطفوی که اصطلاحا
بروح محمد در
عوالم الهی خود
میرسد که باز دیدار
سمبولیک دارد .
آنگاه بفرمان
مقام شهود
مصطفوی،
تمرینات مکرر
مرگ قبل از مرگ،
و سپس مراسم
طولانی
ونهاﺌی مرگ قبل
از مرگ را مینماید.
که جان بشری
را میدهد تا
بجانان الهی
نور قاﺌم خود برسد.
مراسمی که با
کمترین
ناشایستگی
سالک، از خواب
خود و رؤیای
مراسم این مرگ،
ترسان می جهد.
زیرا همچنان
خواهان زندگی
حیوانی نوع
بشری خود بوده
است. که در تجربه
این نویسنده
که قبلا مفصل
تر گفته ام،
برای هرکس
احوال و صحنه
های مرگ،
دیدنی های خاص
خود را دارد. و
فراوان تفاوت
درمعانی
عرفانی و
احوال الهی دارند.
آنگاه روح شاهد
گوﺌی از زیر
زمین، چون قبر
در رؤیا، و
حتی در بیداری
و زندگی بشری،
با تمام منابع
نوری خورشید وماه
و انوار دیگر،
که جز تاریکی نسبی
برای آنها نمیتوان
گفت. که جهان
روشن و دل باز
و ساختمانهای
عظیم سنگی،
وحتی در کنار
راهنمای خود،
که سالک
نخستین بار
روح الهی مدبّر
خود را می بیند.
که روح مدبّر
افقی در فضا
چون ماهی، دست
در دست مصاحب
انسانی خود میباشد.
و سالک شاهد
روی زمین
عوالم الهی
راه میرود. که سمبول
بازگشت بخلق
پیامبرگونه
برای چند سالک
احتمالی خود
بمعرفی خداوند
میباشد. زیرا این
شاهد الهی شده،
در تولد دوم الهی
خویش، محمدی زنده
و وسیله حمد و
پرستش سالکان خود
میباشد. و
نخستین بار در
تجربه این نویسنده،
که شاهد سالک و
مطیع ، همیشه ساکت
وشنوای روح
مدبّر الهی
خود بوده ،
اینک شاهد نجات
یافته، بزبان آمده
و روح مدبّر
ساکت و شنوده مصاحب
خود میباشد.
که خود سمبول آغاز
تکلّم کامل الهی
برای سالکان خود
میباشد. و
بقول پیامبر
آنگاه در شهود
عرشی مرحله (
أو أدنی) که ولایت
محمد را چون
گل سرخی زنده
می بیند ،که گلبرگهای
آن بترتیب باز
میشوند. و
نقطه بسیار
زیبای با نور
سرخ مانندی در
وسط دارد. که جمعا
این (گل محمدی)
مقام تازه الهی
و این همانی شاهد
و مقام الهی
روح او میباشد،
که وعده الهی او
بوده است. و
بقول پیامبر
خداوند
میگوید، بخود اجازه
نمیدهد، که وعده
های خود را
نادیده بگیرد.
یا بهشتهای چهارگانه
و چهارگونه را
بروح نجات یافته
ندهد. که روح شاهد،
همان روح مدبّر
الهی خود شده،
وخود شاهد نیز
فرشته ای الهی
بوده ، و همان فرشته
مرگ آینده، و
همان نطفه
تولد در نوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد خواهد
بود .

بَساط
وصل و بِساط رحمت
و بساط انس و
بساط هیبت و أهل
بسط :بیان احوال
و محیط وصل
شاهد مراتب
تجلّیات الهی است
. که منجر ببسط
ووسعت مقام روحی
و نوعی و عقلی واحوالی
و رؤیاﺌی شاهد
میگردد. که این
حال نیکو همیشه
با او میباشد
همان حالت بسط
و خورسندی موقّت
سالکان است، که
پس از زمان قبلی
در دلتنگی، و زمان
غصّه زندگی
دوره عزلت
سلوکی، و
نداشتن نجات و
شهود تجلّیات الهی
نهاﺌی خود با
نور قاﺌم، پس از
مرگ قبل از مرگ،
به این بسط و
انبساط و بساط
جدید الهی خود
میرسد. که
توصیف آن برای
چند سالک خویش
میکند،که تشویق
آنان کرده، وبرای
صبر در مشکلات
دوره سلوک آنان
است. که وعده
های الهی پیر
نیز خواهد بود.
والاّ برای
غیر سالکان،
آنرا حدّ أقل این
احوال را اوهام
میدانند. مانند
اوهام خودشان
که هر لحظه در
فکر و زندگی و
عقاید و هر
احساسی که از
احوال روانی و
بشری خود
دارند. که وهم شاهد
ان تجلّیات
الهی نیز وهم نیست.
بلکه واقعیّت
احوال آنان
است. و دیدنی های
احوال غیر
سلوکی نیز
سراسر وهم است
که احوال جدید
آنها میباشد.
گوﺌی انسان
رؤیای
کودکانه دارند،
که باز آن نیز وهم
نیستند. ولی نسبت
برؤیاهای
بزرگسالی
آنها وهم و
شاید خنده دار
باشد. که اوهام
غیر سالکان،
نیز برای شاهدان
تجلّیات الهی
گریه آور و
حزن أنگیز است.
که چگونه
عزیزان غیر
سالک خود را،
در خطر
قهقراهای
کارماﺌی جهنّم
یا جهانوم جهان
را پس از مرگ و
از هم اکنون
می بینند. چون گرفتار
عقل حیوانی و
هوسهای شهوانی
کشنده روح هستند.
و بازیچه عقده
های روانی در
توجّه بمال و
ثروت، یا لذّت
جسمی و جنسی، که
حتی در امور
ظاهرا برجسته ادبی
و اجتماعی و
اخلاقی دارند.
و همچنان در
سطح عقل کودکی
وتوحّش
انسانهای جنگل
میباشند. سالکان
در مراحل مختلف
بساط و انبساط
دارند. بساط
عزلتگاه
سلوکی، و بساط
خود فقری و
ترک دنیا
وهرچه در دنیا
هست. و بساط
های عقلی وادبی
و عرفان نظری
و گفتاری، و
نیز بساط انس،
که گوﺌی مدام
در مجلس انس و طرب
باشد . شراب و
شمع و شاهد ومحبوب
زیبای را بین خود،
کف زنان ورقص
کنان و پای کوبان
از شادی می
بینند . که از
خطر جهل بشری
و قهقراهای
کارماﺌی پس از
مرگ نجات یافته
اند. که حتی از مرگ
درد آور خود ترس
ندارند، که عاشق
آن نیز هستند،
تا بوعده های
الهی خود برسند.
بساط رحمت در
بازگشت بخلق،
و سیل رحمتهای
عقلی و احوالی
و وعده های رؤیاﺌی
اولیای الهی را
دارند و تا
زنده باشند .
نعمات مادی را
همه دارند،
ولی از شهود نور
قاﺌم ببعد،
داده های الهی
نام رحمت دارند.
که کامل الهی بسالکان
خود نیز رحمت میکند.
و خداوند (أرحم
الراحمین) است.
بساط وصل و
صلات و ارتباط
با پیر الهی معرفی
شده خداوند،
در رؤیا ویا
در خانقاه او،
که پیمان
تسلیم خود را
سوگند میخورد،
و حاضران ناظر
مراسم سوگند
هستند که این
بسط احوال دست
میدهد. و هر بار
در احوال شهودی،
که روح سالک
با یک تجلّی
الهی تازه میرسد،
بساط جدیدی از
وصل هست . که سالک
در نماز و
صلات، یعنی در
صله ها و
ارتباط و اتّصال
خود با وساﺌل
توسّل الهی خویش،
بساط وصل دارد
و سپاسگذار خدا،
و باز همراه با
اذکار توحیدی
دفع شرک است.
گوﺌی پیر الهی
برای سالک
مقام خداوند
دارد. که در اذکار
توحیدی تکرار میکند.
چون ( لا اله
الاّ الله) یعنی
بمعبود خود میگوید،
الهی هستی ولی
هنوز خداوند الله
نمیباشی. و
بقول سالکی بپیر
خود، که اگر خدا
نخوانمت متحیّرم
که چه خوانمت. (بساط
هیبت) که شاهد
با هر شهود تازه
خود، چنان
عظمت و با
هیبت است، که سالک
وی لحظه ای در حیرت
و بهت قرار میگیرد.
تا با تکرار حضور
ذهنی آن صحنه
رؤیاﺌی و
شهود جدید،
سالک بحالت
انس و آرامش و
آشناﺌی میرسد،
که در هیبت قبلی
داشت . ولی برای
سالکان او، پس
از بازگشت بخلق
این هیبت الهی
پیر کامل دیده
میشود. گوﺌی
با پادشاهی و با
خداوند روبرو
شده است. و
بساط سلطنت و
پادشاهی و
فروهر و فرهه او
قابل توصیف نیست.
وبرای غیر سالکان
قابل فهم و
تصدیق نمیباشد.
پس همان بهتر
که بنزد
آخوندها و بت
سنگی ویا معشوقه
های زیبا و
آلوده و کثیف
خود باز گردد،
و عمر خودرا همچنان
تلف کند. بساط نیز
سفره گسترده و
امور ساده وبسیط
و آسان است. و
انسان مبسوط
خورسند، چون کاملان
الهی تازنده
هستند، قبض و بسط
در احوال د
ارند. سالکان
در قبض و
گرفتگی و
دلتنگی هستند،
و بسط در
انبساط و
خورسندی در احوال
شهودی هستند.( أهل
بسط) محیط خانقاه
پیر که مجلس شاهانه
میباشد، و
مجمع کاملان و
سالکان دیگر است
که حضور دارند.
و نیز عزلتکاه
سالک که آنجا بساط
خود فقری
میباشد. که هیچ
چیز دنیا را
با خود ندارد.
مگر احرام خود
و آب و نانی یا قاشق
وعصاﺌی برای دفع
حشرات از خود. (بساط
دیدار) هر
رؤیای شهودی که
جهانی الهی
دیگری میباشد که
نگو و نپرس،
بلکه باید رفت
ودید و چشید.
چه رسد ببسط وشادمانی
در احوال سالک
شاهد، و هنگام
تحقق وعده های
الهی . و غم و غصّه
سالک که قبل از
نجات شهودی
نور قاﺌم با مرگ
قبل از مرگ،
دلگیری سالک را
نشان میداد، و
چون بنجات رسید،
انبساط خاطر و
بسط احوال نیکو
دارد. بقول عرفا
مقام ( بسط در خفا
) میباشد. که خداوند
در دل و احوال
و رؤیاهای سالک
بوی در رؤیا نشان
میدهد. که خود رحمتی
تازه بتازه میباشد.
بخصوص در بازگشت
پیامبر گونه
بخلق . زیرا
سالک وکامل
الهی در بسط احوال،
وعده های الهی
و صحنه های الهی
در عوالم
ملکوتی الهی و
در رؤیا می
بیند.و یا در
تفکّرات خود وتوسّلات
عبادی دارد. انبساط
و شادمانی ( أهل
تلبیس) بلباس روحانیّت
کاذب، آخوند
ها و پیروان
آنها هستند.
که همچنان در مستی
نوع بشری خود میباشند.
زیرا اینک در بهشت
چهارم وعده الهی
تولد پیشین این
غیر سالکان میباشد.
و خود نیز جهنّم
اول آینده
آنها هستند،
که در کارماها
خواهند داشت.
وما در حیوانات
نیز بچشم می بینیم
. أهل بسط را در
سه گروه گفته
اند، کسانی که
از خداوند انبساط
و شادمانی دارند.
که در سلوک الهی
و شهود سالکان
ولایتهای ششگانه
دست میدهد. که
بهره های پر
قیمت در کلام خود
دارند. و یا
وعده های الهی
که بآنها داده
میشود، تا
سالکان نیز غم
دنیای بشری را
که از دست
داده اند
فراموش کنند.
که در (بسط جمع)
هرگز آنان احوال
قبض و تفرقه و
پریشانی حواس
و ذهن ندارند. (أهل
بسط دوم) را
سالکان در
عزلتگاه
سلوکی میگویند.
که گهگاه
دوچار قبض وبسط
هردو را با هم
دارند. که اگر
ترک صلات و
ارتباط با وساﺌل
الهی خود کنند،
دوچار انبساط
بشری ومادی و
شهوانی مجدد میشوند.
و زندگی سلوکی
آنان، بصورت قبض
ودل زدگی از کار
سلوک آنان میگردد.
که ترک سلوک و
اختیار جهنّم
کارماها را،
بجای وعده های
بهشتی و بهتر
شدن مقام الهی
ونوعی خود دارند.
و بقول عارفان
الهی (أهل بسط در
لقای سرّ الله)
که راز ووسیله
سلوکی خود را
حفظ میکنند. و
ترک صلات و
ارتباط و توسّلات
نمی نمایند.
گرچه بلایای سلوکی
رسیده باعث
ثبات بیشتر
سالک است، تا باز
پاکسازی بیشتر
روان خواهند
داشت . اگر
نسفی عارف و
عاشق فراق را،
بر جمال الهی ترجیح
میدهد، که دیر
کرد شهودی خود
را نعمتی الهی
میداند، تا
پاکسازی عمیق
تر و بیشتر در
روان برای ذخیره
آخرت داشته
باشد.

بَست
نشستن :پناه بردن
از هر خطر و
آزار و تجاوزدیگران،
و سالک نزد پیر
الهی وخانقاه او
بست می نشیند
و آنجا رها نمیکند.
تا امنیّت الهی
بر جان خود و
نجات سلوکی بیابد.
اماکن مقدّس
زنجیر بست بر
در دارند، که
اصطلاحا پلیس
و طلبکار
نمیتواند
بکسی نشسته در
بست، یا
آویزان بزنجیر
بست تجاوز نماید.

بِسمل
کردن :بسم الله گفتن
هنگام ذبح حیوانی
و یا هر أمر دیگری
است. چون سالک
برای خدا و
سلوک الهی
آغاز کاری را میکند.
بسم الله باز یعنی
بسیمای الهی الله،
در صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای سالک، و برای
توسّل عبادی است.
تا هر دعا وعبادتی
از سالک، از
طریق وسیله حقیقتا
الهی او بخداوند
الله برسد. و
الاً بقول پیامبر،
هر دعای بدون
وسیله الهی بصورت
دعا کننده کوبیده
میشود، که شرک
ومسخ حیوانی در
پیش دارد .

بس: و حدّ
کفایت رسیدن بحدّ
کفایت و بسنده
و کافی بودن، و
تأمین شرایط لازم،
ورسیدن پاکسازی
روان در سالک
بشرط کافی از
نظر داوری الهی
میباشد. که سالک
بپیشرفتهای شهودی
ونجات خود میرسد.
و بقول پیامبر
خداوند با کمتر
از ده در صد
پاکسازی روان،
نجات سالک را
میدهد، تا در
تولدات بعدی وعقل
بیشتر
بپاکسازی عمیق
تر بپردازد.
والاّ تنها خداوند
الله است، که
مطلقا پاک روان
وروح میباشد که
روح الأرواح گفته
میشود.

بشارت
:مژده
های الهی برای
قریب الوصول
بودن سالک عاشق
بمحبوب الهی
خود میباشد.
که با شهود
تجلّی برتری،
بتواند
بدیدار پیر از
صفا بمروه برود،
و اورا سپاس گوید
وخورسند نماید.
که از (صفا )عزلتگاه
تصفیه روان
سالک بحجّ
أکبر خود، هفت
بار دوان و
هروله کنان بسوی
( مروه ) جایگاه
پادشاهی پیر الهی
و خانقاه او میرود.
و تأیید احوال
رؤیاﺌی خود
را بگیرد. (
أبشروا بالجنّه)
امیدوار
بمعرفتهای
شهودی و بهشتی
وجنان عقلهای
الهی قریب
الحصول خواهید
گردید. و
بالأخره مژده
های عظیم تر
در هر شهود
تجلّی جدید،
وعده دیدار
شهود برتر تا
نور قاﺌم میسّر
در نوع بشری
هست. و شانس
شهود نور
رحمان در تولد
فوق بشری بهتر
آینده، که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشر را دارند.
سالکان در تنهاﺌی
و سحرگاهی
عزلت خود، هر صدای
پرنده و صدای باد
ونسیمی را مژده
آور از پیر الهی
خود، وحتی از مراتب
الهی بالاتر
میدانند.

بصیرت
بصیر و تبصّر
و بصر و بصره :نیروی
دیدن بچشم تن،
و قدرت الهی
را دیدن بچشم
دل، و در رؤیا
دیدن که در سالکان
هست. ودر کاملان
این بصیرت را چون
بتفکرات خود
میپردازند.
بصیرت بچشم و
تبصّر سالک در
حضور ذهنی
صورت پیر و
تجلّیات الهی خود
میباشد. آنگاه
این تبصّر بدل
و بصیرت و
دیدن بعقل و
دل، انسان کور
نا بینای
عوالم الهی را
بصیر و بینا و
روشن دل
مینماید. که فلاسفه
کمال انسان را
در (قوّه عاقله)
و عرفان نظری
میگویند. غافل
از قدرتهای سلوکی
و نیروهای
ادراکی تازه کامل
الهی است، که
بمنابع عقل
الهی بالاتر،
آخرین شهود
عرشی خود میرسند.
گرچه در نوع بالاتر
فوق بشری فرشته
گونه، هزاران
برابر آن نیرو
و قدرت ادراکی
و دیدن، و نیز
کرامات و صفات
حیاتی و الهی را
دارند. که گفته
های حکمتهای الهی
آنها، نیازی
ببرهان و دلیل
برای خودشان
ندارد. که برای
دیگران دلاﺌل
مادی و بشری
را لازم است. پس
از تنزیل منطقی
اولیای الهی میکنند
.که گاهی این دلاﺌل
کافی برای کسب
ایمان وباوری
آنها نمیباشد.
بصیرت را سه
درجه میگویند،
که بهترین آن
نزد اولیای خدا
است که الهام
لدنّی تازه
خداوند، و از سطح
عقل الهی عرش رحمان
الهامات و
ادراکات الهی
دارند. و
بصیرت در
سالکان است،
که تبصّر در صورت
پیر الهی ودر توسّلات
عبادی، و
برداشت های
حکیمانه از گفته
های پیر الهی
خود دارند.
اما بصیرت عوام
که بچشم تن ظواهر
امور را می
بینند، و خبر
از بواطن
نادیده مربوط
بعوالم الهی وآینده
های نیامده هر
أمری را ندارند
. و در تفکّرات خود
چیز جدیدی کسب
نمی کنند.
زیرا تنها نشخوار
گفته های مردگان
را میکنند. که مطالبی
مرده و فرسوده
و خرافاتی، نسبت
بمطالب جدید
اولیای الهی
دارند. لذا
پیر کامل برای
سالک قرآن
ناطق است.
زیرا محمدی زنده
وتازه نفس و هم
اکنون بمعرفی
خداوند در اختیار
دارند. اولیای
الهی آیات
قرآن و
الهامات لدنّی
خود را میگویند،
که قابل قیاس
با کتاب قرآن عثمانی
نیست. گرچه از برخی
کلام پیامبر بوده،
که قرآن عثمانی
چهل سال پس از وفات
پیامبر را نوشته
شد. و بقول مولا
علیّ در نهصد
جای آن حذف واضافات
و تغییر وتبدیل
نموده اند، که
هرگز کلام مطمأنی
از محمد
نمیتواند باشد.
والاّ خودشان نیز
مسؤل برداشتهای
نادرست قرآن عثمانی
میشوند. و
بقول خود قرآن،
این قرآن برخی
را هدایت و
برخی را گمراه
میکند. اگر که برداشت
سلوکی نکنند.
که هر نوشته
ای در جهان را
و ازهرکسی که باشد
باز فهم درست آن
نخواهد بود. اگر
برداشت سلوکی نکرده
باشند . واگر که
برداشت های قشری
و غیر سلوک الهی
بکنند، حتی درست
انّفاقی آنها بقول
پیامیر
نادرست است. و
مسؤلیّت ساز خودشان
میباشد. که
هرکس باید پیر
کامل الهی زنده
خود را از خداوند
بخواهد. که
خداوند معرفی
خواهد نمود. و
او قرآن و محمدی
زنده سالک
میباشد. که کلام
او کلام خدا است.
حتی اگر با کلام
پیامبر واولیا
یا همان قرآن
وسلوک الهی تطبیق
نکند، که اولیا
اختیار وتفویض
الهی برای سالکان
خود دارند. قوّت
بصر در چشم تن و
قدرت بصیرت چشم
دل، وقدرت عقل
در انسانهای پاکروان
شده، که هرچه
تخلیه وتحلیه بیشتر
بوده باشد . و
با تبصّر و
تمرکز در حضور
ذهنی و توسّلات
عبادی از
وسیله الهی بیشتر
گردد ، ببصیرت
و دیدن بمراتب
ندیده الهی
میرسند. بصیر
بینا تنها
انسان کامل در
ولایت محمد
است. که تا هفت هزار
سال نیامده را
سمبولیک در
همه تجلّیات
الهی میسّر نوع
بشری، و بخصوص
در شهود عرش رحمان
می بینند. و شهر
بصره خراب در عرفان،
در واقع روان
آلوده وخراب
هر انسان غیر سالک
است. که توان بصیرت
امور معنوی، چه
رسد بامور مینوی
الهی را
ندارند. و الاّ
نا بینایان را
بر سبیل تعارف
بصیر میگویند،
اگر که مراتب شهودی
را داشته باشد.
زیرا بصیر بدل
میتوانند
باشند. و الاّ
بینایان
نابینا از حقایق
الهی، که تمامی
انسانهای غیر سالک
میباشند. چون پرده
جهل وفساد
روان ودل الهی
آنها را پوشانده
است، امکان کسب
الهامات لدنّی
ومراتب الهی برتر
خود را ندارند.
که مراتب مدبّر
الهی میخواهند
روح سالکان را
پاک، و آنان
را بینا و عاقل
تر نمایند. پیر
کامل محمدی زنده
بمعرفی خداوند،
تنها وسیله
دیدن و تبصّر
امور الهی نادیده
میباشد. وقتی نور
صورت و عقل وبیان
با وسیله الهی
را داشتند.
آنگاه چون انسانهای
مستعد میتواند
از تاریکی های
جنگل هستی، و بدون
علاﺌم راه، و
از جهنّم نوع
بشری خود نیز خلاصی
یابند. و
راهنمای دیگران
حیرت زده باشند.
شهر بصره در جنوب
عراق که قبلا در
کنار خلیج فارس
بود، و اینک فرسنگها
دور شده است.
در کلام مولا علیّ
سمبول جایگاه بصیرت
عقلی کاملان الهی،
و جایگاه تبصّر
و تمرکز و توسّل
عبادی سالکان الهی
میباشد. خرابی
بصره در تن و
ذهن و روان هر سالک
است. که در تجرید
از مادیّات و
تخلیه وتحلیه
برای رسیدن بتجلیه
های الهی
هفتگانه در
روان میگردد.
که بکمالات
الهی وشهودی و
آینده های فوق
بشری میرسند. ویا
در کاملان
ولایتهای سلوکی
قبل از ولایت محمد،
متولد در فصل
نوع بشری بهتر
از امروز آنها،
که در عقل و کرامات
بالفعل و بالقوّه
بیشتر داشته
باشد. که عوامل
سلوکی
ولایتهای
الهی بعدی تا نور
قاﺌم روح القدس
ربّ النوع
بشری، که ایدآل
کمال نوع بشری
است برسند.

بطش:
وضربت با چکش
و چماق مجازات
الهی در کارماهی
نسخ ومسخ
حیوانی پس از مرگ
است . گرچه در
زندگی نوع
بشری ضرباتی
را میبینیم،
که گوﺌی
مجازات فوری
الهی برای انسان
است. و یا بلایای
سلوک سالکان
صبور بطش خداوند
است. چوبی زده میشود
که صداﺌی و
دواﺌی ندارد.
مگر در سالکان
و صبوری آنها،
که دوا وجبران
خطاهای گذشته
وحال آنان
میباشد. شطحیّات
و گفتارهای ظاهرا
نا مربوط یا
نامفهوم
دیگران، که از
زبان عرفا
بخصوص در
احوال بیخودی
دارند،
الهامات الهی برجسته
آنها است، که بزبان
بشری عرفا تنزیلی
از زبان الهی
آنان میشود. که
تنزیل منطقی و
مادی میکنند.
اولیای زنده نخستین
وساﺌل
حکمتهای الهی
هستند. حتی بطش
و ضربت الهی،
فرصت جدید
خداوند برای انسان
غافل از هدف
خداوند برای تکامل
روح خود میباشد.
تا شاید بیدار
گردد وجبران نماید.
حتی کارماهای
جهنّمی برای غیر
سالکان
ومنحرفین از
راه وهدف
خداوند، فرصت
جدید و بطش وضربتی
الهی است. که شاید
حیوانی در گلّه
خود از چوپانش
می خورد، که در
راه درستی هدایت
شود. و از گلّه
و هدف چوپان منحرف
نشود که دریده
هر گرگی گردد.

بطن
و بطانه :و شکم و
درون ناپیدای
هر أمر ظاهری،
و معنی ناگفته
هر گفتاری است.
ویا هر ارزش
اخلاقی و
تربیتی و
رفتاری درست است.
که اگر برای قرآن
بطن میگویند،
که پیامبر هفت
بطن ومولا علیّ
هفتاد بطن
میگوید ، منظور
قرآن عثمانی هم
باشد، باز منظور
از (قرآن دو قرّه)
وخورّه شهودی
نهایت ولایت محمدی
است.که بطون معنوی
وحتی بطون مینوی
در مراتب شهودی
همراه میباشد.
که در هر کلام سمبولیک
این بطون بیشتر
است. چه در قرآن
که از گفته
های محمد باشد.
ویا در گفتار
پیر الهی
محمدی زنده، که
قرآن ناطق
سالک میباشد.
وحتی در
برداشتهای
عقلی اولیای
دیگر، الهام گرفته
از الهامات لدنّیّ
خود، که واردات
الهی بدل وفکر
اولیا وپیر کامل
خاص سالک میباشد.
که بقول
فردوسی چو فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی سالک،
که شاهد عرش رحمان
بوده باشد. که
بوسعت آسمانها
مطلب و معنی و حقایق
ناگفته الهی
را دارند.
استخراج معانی
و استبطان و
استنباط اولیا
گاهی بین خودشان
که زنده الهی
هستند، بسختی
درک و استنباط
کامل دیگری را
بسهولت نمیکنند.
گرچه یکسانی شهودی
دارند. ولی همچنان
تفاوتها در ذخیره
آخرت اضافی دارند.
و بسته بدرجه پاکی
روان از عقده
ها و معایب میباشد،
که کسی نمیتواند
مطلقا پاک روان
گردد. مگر خداوند
الله که مطلقا
بدون نقص وعیب
میباشد. و
بقول پیامبر سالکان
حتی با کمتر از
ده در صد
بنجات شهودی میرسند.
که خداوند گفته
است با هر قدم سالک
بسویم، من نیز
ده قدم جلو
میآیم . که سالک
زودتر بلقای الهی
میسّر خود برسد.
(باطنیّه) را
مکتب فکری و
سلوکی یا طریقتی
نظری از متفکّرین
میگویند. که همیشه
بباطن امور
توجّه دارند، تا
منظور الهی را
دریابند. که قشری
های مذهبی بپوست
و ظاهر مطالب اکتفا
میکنند. که درست
اتفاقی آنها، باز
در مرحله بعدی
نا درست خواهد
بود. گوﺌی
اطفال نظر بظاهر
دارند.( بطانه) آستری
داخل لباس
خارجی، و باطن
هر أمری
میباشد، و
انسان راز دار،
که اسرار خود
را در درون خویش
نگاه میدارد. بطانه
ای است که در
سلوک باید کشف
وپاکسازی شود.

بطریق
مسیحی : رﺌیس
اساقفه
کشیشان ویا
فرمانده أرتش
رومیان که پاتریک
نیز گفته
میشود.

بَعث
و بعث أکبر و بِعثت
انبیا و بعث
مجدد مردگان :(یوم البعث)
را روز زنده شدن
مجدد پس از مرگ
میگویند. که
غیر سالکان پس
از مرگ در قیامت
خود برای داوری
الهی، بیکی از
انواع حیوانی نسخ
ومسخ میگردند.
که باید کارماهای
جهنّمی شوند،
و تکرار گذشته
ها را در
آینده ها بنمایند.
تا باز بنوع
بشری وهمین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید برسند.
اما بعثت
سالکان پس از مرگ
قبل از مرگ،و بدستور
مقام مصطفوی شهود
پنحم خود، که از
نظر الهی هم اکنون
شایسته دیدار قاﺌم
شده و نجات از نوع
بشری دارند. گرچه
با شهود عرش
رحمان تولد دوم
الهی پیامبرگونه
نداشته باشند.
که ( بعث ) و
رسالت آنان در
تولد دوم الهی
شاهدان عرش رحمان
است . ویا در
تولد هفت هزار
سال بعد در تولد
نوع فوق بشری بجهان،
در ولایت مهدوی
که بنور رحمان
برسند.ولی
سالکان ولایت
های دیگر که شاهدان
برخی از پنج
شهود مقدماتی را
هستند ،در
تولد فصل بهتر
نوع بشری بجهان
(بعث) و از نو
زنده شدن دارند.
زیرا هیچ روحی
پس از مرگ تن،
لحظه ای بیکار
نمیباشد. تا در
تولد نوعی بهتر،
یا در تولد نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ ووسخ بسیار
بدتر بجهان،
بعث و زندگی نوعی
خواهند داشت.
تا عاقبت بنوع
بشری وشهود
قاﺌم و
تولدات انواع فوق
بشری برسند
،تا در أبدیّت
بخداوند الله باز
گردند.و در انواع
بالاتر هر بار
هزاران برابر عقل
و کرامات بالفعل
بیابند. ودر
کارماهای حقیر
تر هزاران برابر
عقل ضعیف تر وکرامات
بالفعل نوعی ناچیزی
خواهند داشت. (بعث
أصغر) همان
زنده شدن پس از
مرگ طبیعی است.
که اکثرا در نسخ
بشری بدتر ویا
مسخ حیوانی
میروند. ولی (بعث
أکبر) را شاهدان
عرش رحمان با
ولایت محمدی
دارند. که تولد
دوم الهی
پیامبرگونه
را همچنان در
همان تن بشری دارند
. ویا در تولد فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با
هزاران برابر
عقل وکرامات
در جهان، تولدی
از رحم مادری فوق
بشری خواهند
داشت. شاهدان
شهود مقدماتی و
نرسیده بنور
قاﺌم، پس از
مرگ برای هر
شهودی، یکصد
سال انتظار
بهشت عرشی خود
را دارند. که
مسیح ششصد سال
و زردشت پانصد
سال، و همچنین
کاملان ولایت آنها
بجهان متولد،
و بعثت بحیات نوعی
دارند.. بعثت أنبیا
که برای سالکان
آنان جشن بعثت
و بازگشت بخلق
بوسیله
سالکان میگیرند،
و نیمه شعبان
یا نوروز ویا
عید میلاد مسیح
و هر پیامبری،
مناسبات جشن در
روز سمبولیک
میلاد پیامبر وهر
پیامبری است.
دو شرط بعثت داشتن،
یکی زنده شدن
مجدد از خواب مرگ
قبل از مرگ
است. که نهایت
شهود کاملان و
انبیا است. و دیگر
داشتن مأموریّت
الهی. که هر
ولیّ الهی
زنده، جنبه
هاﺌی از تکامل
بخشی سالکان مناسب
خود را دارند.
عرفا از نشستن
سه شهود و روز
را (بعثت صغرا)
با شهود فاطمی
وترک عزلتگاه
دار د . و یا بعثت
بجهان در تولد
روح هر کامل در
فصل بهتر نوع
بشری ویا در
تولد فوق بشری
که ( بعثت کبرا) میدانند.
تصوّر زنده شدن
در محشر قیامت
برای داوری
الهی را، زنده
شدن و بعث
مردگان میگویند.
ودر واقع روح هر
انسان مرده باز
مرگی ندارد،
که بخواهد
دوباره زنده شود.
ولی این سالکان
هستند، که با
مرگ قبل از مرگ
بنور قاﺌم در ولایت
محمدی و با مشیّت
الهی و(بدای) او،
سالک مرده در
مرگ ارادی قبل
از مرگ ، از خواب
مرگ بیدار شده،
گوﺌی تولد دوم
و الهی، و بعث و
بعثت بجهان یافته
است. تا چند سالک
احتمالی خودرا
هدایت براه
خدا نماید. و
ارواح قهقرا
شده پس از مرگ
طبیعی و فورا،
روحشان در یک صورت
های نوعی حیوانی
برحم مادری
میروند. ویا بدتر
دریک نطفه گیاهی،
و موجودیّتی أتمی
یا تحت أتمی
میرود. تا
چقدر روح
دراین تولد کنونی
بشری او، گناهان
سلوکی یا حقارتهای
صفاتی ضدّ
تکامل روح داشته
باشد. که در نوع
شایسته خود از
کرامات بشری، هنوز
در ژنتیک روحی
خود باقی
مانده داشته باشند.
ولی کاملان الهی
مبعوث با رسالت
الهی، بیداری از
مرگ قبل از مرگ
دارند، ومأموریّت
الهی و کلّی برای
دوره پیامبری
و نبوّتّ خود،
دارای قدرتی
الهی برای (
تنبوء و نبأ) و
الهام گیری
دارند. تا در مرگ
طبیعی آخر عمر،
هفت هزار سال بعد
بنوع فوق بشری
بجهان باز گردند.
(معاد) و عودت نمایند،
که میعاد
ووعده الهی آنان
میباشد. و با
هزاران برابر عقل
بشری و کرامات
بالفعل و
بالقوّه، که شاید
با ولایت مهدوی
بنور رحمان، وحتی
عرش ربّ برتر
از رحمان برسند.
و سالکان ولایتها
هرگاه در نیمه
راه الهی و
سلوکی خود
سرکشی کنند، تمام
کرامات الهی وشهودهای
تولدات پیشین خود
را از دست میدهند.
تا دوباره از نردبان
انواع کرامات دیگری
را کسب کنند،
که در تولد
بشری مجدد و
پس از صدها
هزار وحتی میلیونها
سال، همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را با شش
ولایت الهی
وبترتیب
انجام بدهند.
وهر کدام را با
یک تولد صد ساله،
که آنها را اکنون
نام (حج ّ عمره) دارند.
مردگان در تن
وذهن هستند، و
هرگز روحی با هر
سوابق نیکوی تکاملی،
و یا معایب روانی
وعقده های خود،
که بتولدات نوعی
حقیر تر مجدد
بجهان، بعث و
حیات در تن و
ذهن دیگری
دارند، باید پاکسازی
معایب ژنتیک روحی
تولدات پیشین خودرا
در سلوک بشری،
و یا بشکل
تکامل طبیعی حیوانات
انجام بدهند . که
اکنون با لحظاتی
لذّت جاهلانه،
صدها سال
پاکسازی آنها را
بکنند. که
سراسر با حسرت
و رنج روانی خواهد
بود.

بُعد
چهارم :که تصوّر
این نویسنده از
آینده افراد نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد است،
که همگی آنها
شاهدان نور قائم
در ولایت ششم محمدی
بوده اند. که با
ولایت مهدوی
که ٥٥ قرن دیکر
بجهان مبعوث
میگردد، وقتی
از خواب مرگ
قبل از مرگ خود
بیدار، ولی بجای
نور قاﺌم بنور
رحمان میرسد. وخود
تجسّم انسانی مقام
الهی روح القدس
میگردد، و
آغازگر نوع
فوق بشری را میباشد.
و هزاران برابر
عقل وکرامات الهی
دارند. که از موجودیّت
چهار بعدی میگوﺌیم.
که میتوانند تمام
کهکشان راه شیری
را جولان بدهند.
انسان بشری سه
بعدی است در تن
وذهن و روان،
و اولیای شاهد
عرش رحمان روح
الهی شهودی
بعد چهارم را
از هم اکنون خواهند
داشت. حیوانات
بی عقل ولو دارای
( غریزه) بشکل
عقل ، موجودیّتی
دو بعدی هستند
و گیاهان یک بعدی
میباشند. که
حرکت و عقل را ندارند.
گرچه غرایز خود
را دارند.
انسان سه بعدی،
عملیّات
حیاتی تن و نیز
حرکت و عملیّات
ذهنی وعقلی دارد.
ولی انسان کامل
الهی شاهد قاﺌم
و عرش رحمان در
مرگ قبل از
مرگ، با خویشتن
داری وپاکسازی
روان، ببعد چهارم
روح القدس
میرسد. ودر عقل
و احوال و نه در
تن بشری. که
موقّتا در تن
بشری قبلی خود
مدفون شده اند،
که قبر حسینی الهی
آنان است .که زیارت
سالک ودیدار از
پیر خود،
هربار یک بهشت
الهی پاداش دارد.
چون سالک شهود
و بهشتی برتری
یافته است. و ارواح
مهدوی شاهدان نور
رحمان،
شایستگی موجودیّتی
پنج بعدی، در تولد
برتر بعدی خواهند
داشت. و
خداوند انواع
بالاتر ده بعدی
و صد بعدی و
بیشتر را دارد.
که بفرض محال بخداوند
الله، و بتمام
أبعاد الهی
خواهند رسید.
طفل نوع فوق بشری
را در رؤیتهای
شهودی خود چنین
دریافتم، که روز
سوم تولد میتوانند
با مادر خود صحبت
وتفاهم نماید.
که طفل انسانی
بیش از یک سال تجربه
طفولیت با مادر
لازم دارد. و
اطفال فوق
بشری در شش
سالکی گوئی از
دانشگاه بیست کلاسه
فارغ التحصیل میشوند.
وبا پانصد سال
عمر و بیشتر، و
با آن امکانات
عظیم در تن
وذهن و روان و بعد
چهارم روح
الهی فرشته
گونه، و با آن
تکنولوجی که خواهند
داشت، کهکشان
را زیر پای خود
میگذارند. که در
رؤیاﺌی حرکت بین
ستارگان را دیدم.
ولی هدف آفرینش
الهی از آن انواع،
همچنان با کرامات
عظیم ، کرامات
بالقوّه خود
را تحقق و
بالفعل می
نمایند، که
مورد نیاز در تولد
نوعی باز برتر
بعدی آنان است.
و شهود تجلّیات
الهی أرباب نوع،
که الگوهای کمال
میسّر عقل وتوان
آنان است، و در
هر تولد شهود ربّ
النوع واجب الهی
است. که اینک
در نوع بشری، باید
بکمال ایدآل
نوع بشری در
روح القدس
ومقدّس قاﺌم
رسید. والاّ همیشه
و در آینده ها
با سرکشی ها
از هدف خداوند،
کارماهای انواع
حقیر تر را
دارند . و
تکرار گذشته
های مجدد در
آینده ها میکنند.

بَعل
و بعلبک :بُت
وخدای آفتاب
که مورد پرستش
یونانیان
ورومیان در
بعلبک کنونی
لبنان بوده است.
که شهری ومرکزی
تجارتی بود. و
میگویند ١٥٠
سال قبل از تولد
مسیح تأسیس
گردیده . و
آثار تاریخی
جالب آن تا کنون
باقی است.
خدای
میتراﺌیان را
یهودیان (بعل
و زبوب) یا
همان (ذباب مگس)
میگویند که تحقیر
آنها کرده
باشند. ولی (یهوه)
را از دیانت
سلوکی زردشت، اکنون
آنرا منشأ
تمام ادیان جهان
میگویند. که در
واقع دنباله عرفان
سلوکی و ولایت
بودا، و قبل
از آن ولایتهای
میترا و آدم
کیومرث بوده است.
که هشت هزار
سال پیش آدم
کیومرث، نخستین
کاشف قرّه شهودی
حسینی در تسمیه
محمدی میباشد.
و یهودیان اگر
سالک الهی با یک
ولیّ الهی معرفی
خداوند، و در
سطح ولایت چهارم
زردشت نباشند،
مانند ارواح خبیثه
غیر سالک و
قشریدیگر،
آخوند پرست و کاهن
پرست بوده و
هستند. و بعل
را خدای
ابلیسان قشری
گفته اند، که هر
آخوند قشری
غیر سالک در
هر دین اسمی غیر
سلوکی،
همچنان ابلیسان
در لباس روحانیّت
کاذب بوده ، و
پیروانشان بقول
محمد ابلیس پرست
هستند. حتی اگر
مسیحی یا
مسلمان سنّی
یا شیعی باشند
.ولی اگر سالک
با یک ولیّ
الهی نباشند،
همان بعل پرستان
وابلیس پرستان
آخوند پرست هستند.
که بقول پیامبر،
اگر تمام عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند
باز در قعر جهنّم
هستند. ارواح الهی
شده، (ارواح
طاهره) با روانی
شایسته تولدات
بهتر بعدی یا نوع
فوق بشری میباشند.
امروزه اعراب
نیز شوهر زن
را بعل او میگویند.
وتنها شوهر الهی
سالکان، چه مرد
باشند یا زن،
ولی مطیع چون
زنان بپیر الهی
باید باشند، که
پیر نیز مرد
یا زن باشد. و شهودی
الهی نخستین سالک
میباشد.
وخداوند در هر
زمان و بهر
انسانی که طالب
لقای مراتب الهی
باشد، پیر کامل
و ولیّ الهی او
را بوی در
رؤیا معرفی مینماید.

بُعد: (بضم
باء ) و دوری و
بَعد دوری وفاصله
مسافت مکانی،
ویا فاصله های
عقلی و کرامات
ومعنوی، وحتی مینوی
بین انسان با مراتب
الهی بالاتر
است. که باید با
سلوک الهی وکشف
و شهود تجلّیات
هفتگانه میسّر
نوع بشری
بمراتب الهی نزدیک
تر شد، و بآینده
الهی تر تقرّب
جست. که حتی با
هر شهودی شاهد
آن نیز (این
همانی) همان
مقام الهی را خواهد
داشت. که شاهدان
مصطفوی و
قاﺌم، خود
مقام الهی مصطفوی
پیدا میکنند که
محمد زنده چند
سالک خود
دربازگشت بخلق
خواهند بود. دوری
روح وکمال انسان
بشری از
خداوند در
مقام قاﺌم و
خداوند رحمان
است. که همچنان
بی نهایت
فاصله های شهودی
و عقلی واحوالی،
وشایستگی های الهی
با أرباب فوق
بشری دارند، تا
در أبدیّت مطلق
و بفرض محال بنور
الأنوار ربّ
الأرباب الله أهورمزدا
رسید. که
آنگاه نیز هنوز
بخداوند (هو) بیرون
از هستی ها
رسیده نشده است.
روح هر أتم ومادون
أتم در حال
تعالی از نردبان
انواع است . که هر
بار تکامل
نوعی، عقل واحوال
نوعی بهتر خود
را دارند. که فرمان
کن فیکون الهی
از أزل تا أبد،
همین تعالی
نوعی در ارواح
میباشد. ودر
هر نوع هر
روحی باید
بکمال الهی الگوی
خود ربّ النوع
برسد که بنوع
بالاتر برود.
وهربار با یک مرگ،
میتوان ترک نوع
و کسب نوع
برتر را کرد.
اگر شرایط
سلوکی بخصوص در
انسان بوده باشد
. ( بعد ) بمعنای
فلسفی و علمی،
همان چند
جانبه بودن
قدرتهای
وجودی هر
موجود و هر
انسان میباشد.
گیاهان یک بعدی،
که تنها عملیّات
حیاتی تن را
دارند. و
حیوانات را دو
بعدی که عملیّات
حیاتی و نیز حرکت
را دارند. و
انسان سه بعدی
است، که عملیّات
(حیاتی و حرکت
و عقل) یا حرکات
فکری را دارند.
که برای انسانهای
فوق بشری چهار
بعدی میگوﺌیم.
عملیات حیاتی
و عملیات
حرکتی و عملیّات
عقلی، و
بالأخره
قدرتهای(
حرکات روحی)
که روح الهی
را در شهود قاﺌم
یافته اند. و
شاهدان نور
رحمان در نوع
فوق بشری آغاز
از ٥٥ قرن دیگر،
شایستگی موجودیّت
پنج بعدی را خواهند
یافت. که الهی
تر در صفات
خداوندی میشوند.
و فراوان (بعدهای)
موجودیّت در انسانهای
انواع فوق
بشری بی نهایت
را ، از خداوند
و تجلیّات الهی
خود میگیرند.(
بعید) کسی است،
که دور از هر مبدأ
یا مقصدی میباشد.
ونیز دور از
خداوند در
صفات نیکوی الهی
. که تنها اولیای
الهی مراتبی از
صفات نیکوی الهی
را دارند. نوع بشری
خیلی بخداوند نزدیک
تر از نوع
میمون است.
ولی بسیار عقب
مانده از نوع فوق
بشری آینده در
جهان خو.اهد
بود ، که
هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند. ویا در
عقلهای نیرومند
الهی،و یا در
صفات و اخلاق
و قدرتهای حیاتی
دیگر. ولی بخاطر
آلودگی روان انسان
بشری از گناهان
و انحرافات از
خداوند، گرفتار
عقده ها
وهوسهای روان حیوانی
نوع بشری هستند.
که طمع و
ستمگری
بدیگران و دیگر
صفات منفی، و
نداشتن قدرت درک
اهمیّت راه خدا
را دارند. چه رسد
بحکمتهای الهی
و تولدات آینده
بهشتی نوع فوق
بشری. وعقل مادی
انسان بقول
مولانا، پای لنگ
است که شلان
شلان راه میرود.
ولی عقل ایدآلیستی
مستعدان سلوک الهی،
تنها میل خدا
جوﺌی را دارند.
و کاملان الهی
عقل کلّی ربّ رحمان
را دارند. که ب(این
همانی) عقلهای
الهی وشهودی خود
رسیده اند. حیوانات
بکلّی در ظلمت
عقلی و درک حقایق
الهی میباشند.
و فصول نوع
بشری هریک برای
خود عقلهاﺌی دارند.
که حیوانات نیز
غرایز خود را دارند.
که هر یک عملا عقل
روح مدبّر
الهی خود میباشد،
که ارباب نوع حیوانی
میگوﺌیم . تا در
گیاهان و اتم ها
وموجودات مادون
أتم که عقل و
غریزه انواعی
حیاتی خود را دارند.
و تدریجا سالکان
روح پیر کامل
خود را دارند. که
تنها مفید امکان
زندگی نوعی آنها
میباشد. انسان
غیر سالک که پاکسازی
روح خود نمیکند،
پس از مرگ
برحسب فساد
روان بشری خود،
سقوط در نسخ
ومسخ وحتی فسخ
ورسخ ووسخ تحت
جمادی را میتوانند
داشته باشند.
تا روحی چقدر جهنّم
پروری در ژنتیک
خود فراهم کرده
باشد. که کاملان
الهی بالعکس صفات
الهی بیشتری ذخیره
آخرت نوع فوق
بشری خود میکنند.

بعض
و تبعّض:بعضی
یا قسمت
وجزﺌی از یک
کلّی بزرگتر،
که اگر تفکیک
آن کلّ کنیم،
آنگاه اجزای
آنرا میتوانیم
ببینیم و
بفهمیم. اگر
ما در جزء
بخواهیم بمانیم،
نمیتوان بکلّ خودمان
برسیم تا کلّ
خودمان را
ببینیم
ومطالعه کنیم.
گرچه این کلّ،
خود جزﺌی در
یک کلّ بزرگتر
میباشد. ( تبعّض)
اعتقاد ببعض و
جزی بودن است.
أصل ما روح ما
است. که روان وذهن
و تن ما جزﺌی
از کلّ نا
شناخته ما میباشند.
اگر بتکامل
روح وکلّ خود
که با سلوک الهی
میتوان بکلّ
خود برسیم. پس همچنان
در جزء و حقارت
نوعی خود
میمانیم. که پس
از مرگ باجزای
حقیر تر گذشته
های نوعی در کارماها
ی نسخ ومسخ
انواع حقیر
باز میگردیم .
و اگر صعود و
تعالی و
بالاتر ننماﺌیم
، باز در جای خود
ماندنی
نیستیم. که سقوط
تن و سقوط ذهن
در کم عقلی
تدریجی، و سقوط
روان در
دیوانگی، و حتی
سقوط روح نوع بشری
بانواع حقیر
تر باز میگردیم.
که بقول محمد
مسخ میمون و
خوک بهترین بخت
وشانس ما خواهد
بود. هر چیزی
در هستی تکامل
بالاتر و
حقیقی تر شدن را
دارد. که ما نمیشناسیم
و باید
بشناسیم. والاّ
قهقرا وکارما
و جهنّم حهان
در انواع حقیر
را خواهیم
داشت. که گذشته
ها را دوباره وحتی
صد باره، باید
در آینده ها تکرار
نماﺌیم. تا
باز از نردبان
انواع، بنوع
بشری کنونی
وهمین وظیفه الهی
برسیم. وبعد
از صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال، باید همین
تعالی واجب الهی
وفطری ذات خودمان
را انجام بدهیم.
که اکنون میتوانیم
. ولی در خواب خرگوشی
وبی هوشی و
حیوانیّت نوع
بشری خود وا
مانده ایم . که أی
کاش همیشه در همین
سطح بشری
میماندیم،
ولی مرگ هست و
سقوط طبیعی
مقام نوعی روح
ما در پیش
داریم، که مانند
همین حیوانات بجان
باز می گردیم.
که عذاب زندکی
آنها را می
بینیم. ما فرشتگانی
هستیم، که قدر
مقام تاریخی و
أزلی خودمان
را نمیدانیم.
گوﺌی چون ماهی
در آب غرقه هستیم،
و نمی دانیم
آب چیست. و غرق هوا
هستیم و غرق آلودکی
های روانی و
عقده های عقیده
شده
ناخودآگاه خود
میباشیم. و در جهل
خود غوطه وریم.
ولی تنها با سلوک
الهی
میتوانیم بیدار
و هشیار وبودا
و نیروانا و جم
و آریا گردیم . تا
بقیه راه آینده
خود را بفهمیم
و دنبال کنیم و
گرفتار تکرار مکرر
کارماها نشویم.

بَغ
:
و انسان موبد وکامل
اصطلاح ولایت سلوکی
زردشتی، و نیز
در قوم قریش زردشتی
الأصل، که کعبه
را جایگاه عبادی
سالکان و بغ
های زردشتی
خود داشتند.
که بقول محمد (بکّه)
جای بغ ها نام
داشت که کعبه
نامیده شد. که در
محوّطه بیت
الله الحرام، که
همان محیط ولایت
پیر کامل الهی
زنده هر سالک میباشد.
که خانه خدا و جای
احرام پوشیدن سالکان
برای عزلت سلوکی
است. ولی غیر
سالکان قشری
قریش زردشتی، در
محیط دورتر کعبه
در شهر مکّه بودند.
که جای مغ های قشری
و مغوس ومجوس بوده
است. و تمامی اصطلاحات
حجّ کعبه و
اماکن آن،
دارای معنای
سلوکی ولایت الهی
محمد میباشند.
که آخوندهای قشری
سنّی یا شیعی،
همان اصطلاحات
با برداشت سلوکی
را نمیکنند. و
در احادیث پیامبر
مغ ها ،یا مغوس
ومجوس برای پیروان
غیر سالک قریش
زردشتی قشری
بکار می رفته
است. بغداد منطقه
عبادی سالکان
در کنار دجله
در تیسفون
بود. (بیگم ) زن
سالک وکامل شده،
و( امّ) مادر امّی
و اوم کرده است،
که بزنان کامل
پیامبر (امّ
المؤمنین) میگفتند.
ولی اینان سالکان
زن بی شوهر و داﺌم
کنار پیامبر
بودند که سالمند
و سالک بودند.
بعلبک لبنان
معبدی از ولایت
سوم بودا بود،
که بت بعل
داشتند. که برای
یونانیان و
رومیان، مسجد عبادی
آنان بود. چون حکومتی
دینی ساخته
بودند، ولی
اگر سالک الهی
می بوده اند
جای اقامت بغ ها
و کاملان الهی
چون اورشلیم، که
اقامتگاه پیر
الهی سالکان خود
بوده است. و
جای جم شدن
چون استخر فارس
و نقاط دیگر، که
سالکان زردشتی
آنجا جمع و جم
میشدند.
ومانند جمکران
شهر پارسایان
بوده است. و شهر
قم کنونی کنار
جمکران، بخاطر
ستایش امام
صادق ،اکنون برای
قشری های شیعه
مکان مقدّس
شده است. که
میخواهند در
آن مرکز ولایت
فقیه غیر سلوکی
یا واتیکان
خود را بسازند.
اگر که از حکومت
سیاسی ایران افتادند.
(بگ یا بک ) در تیسفون
جای بغ ها
بوده است. در
ریگ ودای بوداﺌی
نیز بگ میگویند.
که أصل بغ و کاملان
الهی زردشتی را
داشتند. مانی پیامبر
ستایش مهر
کرده، و طرفدار
تصوّف زردشتی
بوده، و (بغ
مهر) را زایش مهر
درغاری در کوه
البرز میگوید،
که همیشه سالکان
در ایران عزلتگاه
خود را در کوهستان
و جنگل داشتند.
البرز در
فرهنگ زردشتی
و شاهنامه
فردوسی،
جایگاه
پهلوانان و
اولیای الهی
چون رستم بوده
است. رستم همیشه
و در زمانهای
دراز پهلوانی،
که بکمک پادشاهان
میرفت. و برای توسعه
طریقت زردشتی با
تورانیان میتراﺌی
یا بوداﺌی می جنگید.
و پادشاهان افسانه
ای در شاهنامه،
منظور اولیای الهی
زنده بوده
است. وتمام شاهنامه
را با برداشت
سلوکی باید خواند،
ونه بعنوان داستانهای
تاریخی. آنگاه
( مهر) از سنگ بیرون
آمد. و غیر سالکان
قشری را چون
سنگ دانسته،
وتفکّر تعصب آمیز
جاهلان دارند
، که در تبدیل
سلوکی بتفکّر
الهی نمودند.
و جرقّه آتش
تولد مهر در
هر کامل
زردشتی هست که
مهر و جم و الهی
میشود. و سالک در
آخرین شهود خود
از درون آتش
نور الهی خود
را دیده.
مانند آنچه موسای
زردشتی الأصل
داشت . شب ( یلدا)
روز تولد مهر،
و هر کامل الهی
در هر زمان است
.و همان تولد
دوم ومقدّس
الهی آنان، پس
از بیداری از خواب
مرگ قبل از مرگ
است. که تولد پیامبرگونه
عرفانی دارند.
و همان شب قدر
عزلتگاه و هر
شب سالکان، که
شب آخر طولانی
سال در احساس
سالک است. که درگیر
مرگ قبل از مرگ
میباشد تا
بنور قاﺌم
برسد. ودر یک
پگاهی صبحگاهی
که (پگیه
وفقیه) و فمیده
امور الهی میشود.
ونه هر فقیه
سفیه و وقیح مذهبی،
در فلسفه های دینی
قشری، سنّی یا
شیعی ویا در
هر دین دیگر
غیر سلوکی، تا
نور شهودی آخر
و نور ایزد و مقامی
الهی در تجلّی
الهی خود را دارد.
که درحکم ربّ
النوع بشری
قاﺌم ، کمال الهی
هفت مرحله نوع
بشری است. و با فروغ
الهی فرّ و
فروهر و برّ و
انسان کامل
بجهان باز میگردند.
شب یلدای مسیح
و محمد وهر
کامل مسیحی
است. و در
ولایت محمدی نیز
نیمه شعبان
بعثت شاهدان عرش
رحمان است. که نوروز
و زندگی جدید
والهی کاملان
را تشکیل
میدهد. (شب چره)
همان شب قدر
رسیدن سالک ب(کیان
خورّه و قرّه
و غرّه) شهودی او
میباشد. و نه (شب
زنده داری)
برای خوردن و
نوشیدن و
رقصیدن . مگر پس
از رسیدن انسان
کامل الهی
بشهود نهاﺌی خود
باشد. که
آنگاه معاف از
هر دین ورزی
است، که در جمعه
و آدینه یا (أدینه)
در ختم دین
ورزی بودن و پایان
وظایف دینی
میباشند.
خداوند تنها یک
دین و مکتب سلوکی
دارد ولی شش
کلاس تکمیلی دارد.
برای زردشت
شهود چهارم،
وبرای مسیح
کلاس پنجم، و
محمد کلاس ششم
است . تا نوبت مهدی
موعود اولی العزم
تازه برسد، که
کلاس هفتم را
تأسیس میکند.
و همچنان در
هر زمان همه کلاسهای
سلوک الهی، کار
تربیت نسلهای بالا
آمده از انواع
حیوانی، و
فصول اولیه نوع
بشری را ادامه
میدهند. هر انسان
کاملی بغ
میباشد. و
قشری های مذهبی
مغ و مغوس ومجوس
هستند. ولی بغ مقیم
بکّه کعبه
الهی پیر الهی
و مقدّس است. مغ
ها ابلیسان انسانی
میباشند. که قوم
قریش غیر از چند
کامل وسالک خود
چون محمد،
فراوان غیر
سالک بودند،
که ( بنی امیّه)
محسوب میشدند.
که تظاهر به أوم
ودین ورزی کاذب
داشتند. که
ساکنین شهر (مکه
و مغ) ها بودند. بغ
ها شاهدان
مراتب تجلّی الهی،
خود از مراتب الهی
چند سالک خود
میشوند وتا
زنده باشند. و
برای وفات
یافته آنها،
نباید پرستش
با عکس یا اسم
ویا مجسمه
آنها نمود. که
تقلید از میّت
اصطلاحا حرام
است. مگر کاملی
الهی بمعرفی خداوند،
و یا بوصیّت
پیر از یک کامل
الهی دیگر
باشد .

بَقاء
و بقاء بالله :بقا
در مقابل فنا
است . که انسان
و هر موجودی
غیر از خداوند،
دوچار فنای نوعی
میشود. که انسان
نتیجه تکاملات
زمانهای
بسیار دراز در
ادوار نوعی
جمادی وگیاهی وحیوانی
، و فصول فراوان
نوع بشری بوده،
که امروز با کرامات
شایسته در عقل
واحوال و
قدرتهای
حیاتی بشری کنونی
شده است. که برای
باز رفتن بنوع
بالاتر فوق
بشری در جهان توان
و شایستگی
لازم را ندارد.
تا اقدامی
سلوکی کند.که کرامات
بالقوّه در
نطفه خود را،
با استفاده از
کرامات
بالفعل خویش
تحقّق بدهد. و
اگر چنین نکرد،
که غیر سالکان
و قشری های مذهبی
نمیکنند، و
تصور راه خدا را
در راه أهریمن
آخوند ها
دارند. لذا تمامی
کرامات
بالفعل
تولدات
پیامبرگونه
گذشته خودرا،
عملا صرف لذّت
و شهوت و
برتری جوﺌی و
ستمکاری بدیگران
میکنند. و بنام
حقّ و بنام
خدا،
گناهکاری
کرده و بضرر
خود و دیگران عمل
مینمایند. که (
بد دینان قشری)
میکنند. ولی (
بی دینان در
غفلت) از امور الهی
هستند، که کارمائی
نداشنه چون
امتیازات
مورد نیاز تولد
بهتر جدیدی را
ندارند. زیرا یک
روح فردی که حتی
روح هر أتم و گیاه
وحیوان
هیچگاه مرگ ندارد.
و با مرگ نوعی تن،
در تولد بهتر
یا بدتر نوعی دیگری
بجهان متولد
میشوند. که
کارماها و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند داشت.
تا عاقبت همگی
ارواح، حتی روح
هر أتم، زمانی
از نوع بشری و
شهود واجب
قاﺌم روح القدس
و ایدآل کمال
نوع بشری،
خودرا
بفراوان
انواع فوق
بشری رسانیده،
که فرمان( کن
فیکون) شدن و
کسب کمال الهی
را انجام داده
باشد. که عاقبت
نیز انجام خواهند
داد. ولی بقیمت
تکرار عذاب
زندگی های در
نسخ ومسخ
بدتر. اما
بقاء انسان
موقتا در نوع
بشری، بخصوص برای
دوره سلوک
الهی است ، که
مورد نظر خداوند
میباشد. که باید
بر پیمان
سلوکی خود با پیر
الهی، و قبلا
در عهد الست تولد
پیشین باقی بماند،
پس ترک صلات و
ارتباط نکند.
که برای شهود ششگانه
واجب بنور قاﺌم
برسند. که
برای زندگی
های فوق بشری،
بقاء برتر والهی
تر خود را
بیابد. در
سالکان فنا در
زندگی بشری
است، که جان
را نیز میدهد تا
بجانان الهی نور
قاﺌم را برسند،
تا بقاء تکاملی
خود را بیابد.
وپس از هفت
هزار سال بهشت
سوّم انتظار
عرش رحمان، تولد
نیکوی نوع فوق
بشری را خواهند
داشت، که
هزاران برابر عقل
و کرامات نوع
بشری را خواهند
یافت . تا با
ولایت هفتم
مهدی موعود، خود
را بنور ربّ رحمان
و عرش ربّ
برتر از رحمان
برسانند. که بی
نهایت انواع فوق
بشری و تجلّیات
الهی، ونیز
مهدی های موعود
بالاتر، و احوال
و عقلها
وکرامات الهی
تر غیر قابل توصیف
وتصوّر ما را
خواهند داشت .که
آنان را (چهار
بعدی) و الهی فرشته
گونه
میگوﺌیم. یا
همان( ابابیل) بدون
بال، چون فشفشه
و موشک، فضای بین
کرات کهکشان
راه شیری را
جولان خواهند
داد. فنای مطلق
در تن و ذهن
روان نوعی هست،
ولی برای ژنتیک
روحی فناﺌی نیست
که مرگ ندارد. بلکه
مدام تولدات
جهانی دارد. و
دوره های کوتاه
استراحت روح تکامل
یافته در بهشت
سوم عرشی دارند.
بقای مطلق
تنها از آن
خداوند مطلق است.
و بقاهای نسبی
در مراتب
پیشرفتهای نوعی
برای هر روح، و
در کسب این
همانی مراتب
پیشرفته تر
روحی والهی هست.
ترک صفات
حیوانی نوع
بشری همان فنای
بشری سالک است.
که حتی خود را در
میان نمی بیند.
که بمراتب
الهی بالاتر و(
این همانی)
مقام همان تجلّیات
الهی میرسد. که
صفات الهی مربوطه
را خواهد
داشت. عرفا (بقای
معلوم) از معلومات
علمی را در علم
الیقین
میدانند. و
اگر بقای
مشهودات از مراتب
شهودی، و به عین
الیقین رسیدن
و بچشم دل دیدن
وعده گاه الهی
است. ومرحله بعدی
بقای بحقّ است،
که واصلان
قاﺌم وعرش
رحمان دارند.
تا همیشه بیمه
شده الهی از
هر کارما ها گردند.
تا در آینده
های بالاتر چه
بقاﺌی بهتر را
بیابند. روزبهان
عارف نیز از (بقای
خیر روح)
میگوید، در وقتی
که دوچار
خطرات نباشد، یعنی
چون بنجات
شهودی رسیده باشد.
و (بقای شرّ) را
در نداشتن توحید
میداند، که سالکان
در توحید خود
با مراتب الهی
خویش، وتوسّلات
عبادی، مدام
در ارتباط و
صلات با
خداوند هستند.
وترک صلات و
ارتباط با
وساﺌل الهی
را تنها در
شهود نهاﺌی
میداند. و
بالأخره (
بقای در عبودیّت)
غیر سالکان میگوید.
و کاملان الهی
عبد الله
واقعی، و
امتحان شده
قلب و روح بوسیله
خداوند است.
که شهود عرش
رحمان و
بازگشت
پیامبرگونه
بخلق دارند که
فناﺌی ندارند.
تا در نوع فوق بشری
چه معنی در
بقاء و فناء برای
سالکان ولایت مهدوی
بوده باشد.
بقاء همان حال
کاملان
بازگشته بخلق است،
که در تن و ذهن وروان
و روح الهی
شده خود، در
تسلیم مراتب
مدبّر الهی
خود میباشند.
که خود نیز
این همانی
مقام الهی مدبّر
روحی خود را
دارند. که
همان فرشته مدبّر
فرشته مرگ
انسان کامل، و
همان نطفه
جدید نوع فوق
بشری، در تولد
آینده در
ولایت مهدوی است.
که باز تولدات
الهی بالاتر تا
شهود نور ربّ رحمان،
وحتی عرش ربّ
برتر از رحمان
را بیابند، که
نامی هم از او
نمیدانیم، که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور
که محمد
نخستین بار نام
رحمان و عرش
رحمان را گفت،
که قبلا کسی نمیدانست،
و مسیح نام
روح القدس را
نخستین بار گفت.

بَقیع
:بقعه
وزمین کوچکی
در قبرستان
مدینه است. که قبر
اولیای الهی در
آن هست ،و
برای معتقدین بآن
بقعه نیز مقدّس
میباشد. که زیارت
گاه میباشد. ولی
باید اولیای
الهی زنده را
زیارت سلوکی و
دیدار مقام الهی
آنان را نمود.
تا شاید خود
در سلوک الهی بکمالات
الهی آنان رسید
که باید برسیم،
والاً دوچار
کارماهای جهنّمی
نسخ ومسخ حقیر
حیوانی بچهان
شده ، تا گذشته
ها را در آینده
ها تکرار
نماﺌیم. تن
انسان کامل نیز
غیر از روح او
است. که یک بار
با مرگ قبل از
مرگ بنجات و
مقام الهی رسیده
است. ولی با
مشیّت الهی در
بازگشت بخلق برای
هدایت دیگران
از خواب مرگ بیدار
شده، وتولد
دوم الهی
معصومانه و
پیامبرگونه
دارند. مسیح
در سنّ سی سالگی
و محمد در سنّ
چهل سالگی ومولا
علیّ در بیست سالگی
ببیداری الهی،
وبودا شدن و نیروانا
گردیدن در
شهود نور قاﺌم
و عرش رحمان
رسیدند که هرکس
باید برسد. تا
واقعا مسلمان
در تسلیم خدا
باشد. و سنّی
با سنّت محمد
و سلوک، و
شیعه علیّ در
شعاع انوار
پنج تن آل عبا
بوده باشد. و
خود نیز این همانی
مراتب شهودی
را داشته باشند
. که از حیوانیّت
نوع بشری
بالوهیّت نوع فوق
بشری پیش رفته
گردند. که باید
رفت ولو بقیمت
تکرار مکرر
گذشته های نوعی
در نسخ ومسخ،
چه رسد بفسخ وگندیدگی
گیاهی و رسخ و
رسوخ جمادی،
وحتی وسخ چون
چرک در انواع تحت
جمادی.

بقیّة
الله :اولیای الهی
زنده که اولاد
الهی و وارثان
باقی مانده و زنده
پیامبر اولی العزم
خود هستند، که
تنها وساﺌل الهی
برای عبادت
سالکان
اعتبار الهی دارند.
و بشرط معرفی خداوند،
و یکی از
اولیای ٣١٣
گانه زنده
باشد. گرچه شیعیان
برای امام زنده
قاﺌم در چاه
سامره، که اخیرا
به چاه جمکران
منتقل شده که ١٢٠٠
سال زنده باشد.
وخود ( تولد
نیافته) غایب
گردیده است.
که مراسم
سمبولیک تولد
اورا امام حسن
عسکری انجام
داد. ولی هر کامل
الهی (امام
قاﺌم زمان) برای
چند سالک خویش
میباشد. و هر یک
از کاملان الهی
بانتخاب خداوند
در شهود دوم حسنی،
برای سالکان
عصر خود قائم است
وتا زنده باشد
که بقیّت الله
است. گرچه
انسانی معمولی
در ظاهر،و زن
وبچه و زندگی
نوع بشری را
دارد. و خود را
امام زمان
معرفی نمی کتد.

بقره
: یا
گاو که همان نفس
أمّاره انسان
کم عقل و خود خواه
درغیر سالکان
است . که تنها
بفکر شکم و
اطراف شکم میباشند.
وکاری چندان
بعقل ومغز سر خود
ندارند. چه رسد
که بمراتب
الهی برتر که در
انتظار او
هستند . و سالک صادق
در( استضعاف)
سلوکی، برای
مرگ قبل از
مرگ بدستور مقام
مصطفوی شهود
پنجم خود ، می خواهند
گاو نفس خود را
بکشد و قربانی
نجات روح خود کند.
که جان میدهد تا
بجانان الهی
برسد . این گاو
در ولایت سلوکی
میترای نوح،
نیزدر مراسم سر
بریده شدن یک میتراﺌی
صادق بوده است
. گاو بی عقل و
شکم باره، چون
آخوندهای قشری،
سمبول دوری از
شهود مراتب الهی
است. ویا (ختنه)
روش ابراهیم،
بعنوان أوّلین
آزمایش پیرکامل،
برای منع شهوت
سالک است . که شهوت
رانی را در خود
میکشد . سوره بقره
قرآن، مجموعه
ای متفرّق از
گفته های
سلوکی و
سمبولیک
پیامبر است.
گرچه تمام
گفته های پیامبر
نمیباشد. که امامان
در حدیثهای
پیامبر آنها
را اضافه کرده
اند، ولی پیامبر
وامامان تنها برای
چند سالک خود هرچه
لازم دانستن گفته
اند که باز تفسیر
سلوکی نیاز
دارد. تن انسان
چون گاو حتی الاغ
و شتر خوانده میشوند،
که حامل روان
و روح انسان
میباشد، تا
روح را بعرش رحمان
بمعراج
برساند. که گوﺌی
در لحظه ای
پرواز بعرش
مینماید. که گاهی
آنرا فرشته میکاﺌیل
ویا شتر و اسیت
وغیره
میگویند. که
تن انسان برای
روان، در حکم گاو
وشتر است. ولی روان
و روح پاک شده
سالک، بدون تن
بمعراج میرود
که صعود روح میباشد.
و تن مادی با
شاهد عرش
همراه نمیباشد
.گرچه باز تن ملکوتی
و الهی برای
یک روح میتوان
گفت. که سالک
در رؤیا تنی
برای خودش در
مراتب الهی که
هست می بیند، ولی
همان تن بشری مادی
نیست. وشاید
تن ملکوتی وحتی
تن نوع فوق
بشری او باشد.

بَکاء
و گریه:که همان اشک
ریزی سالکان
در دوره عزلت سلوکی،
و در توسّل
بمراتب الهی
خود، آغاز از پیر
کامل و تجلّیات
الهی بالاتر
دارد. و بخاطر بهم
نزدن پلکان
چشم اشک ها جاری
میشود. تا کره چشم
خشک نشود
وکوری ببار نیاورد.
گرچه عرفا میگویند
، سالک اشک بر
صفات ننگین
خود می ریزد. و
طلب عفو الهی از
آنها را دارد.
چون سالک به (دیوار
ندبه) خود رو
بدیوار می نشیند،
که چیزی مانع دید
وحضور ذهنی
وسیله الهی او
نشود. و این
اشک چشم، گریه
و(بکاء) نیز
نیست. که سالک اشک
شوق و عشق ورزی،
برای دیدار
محبوب الهی دارد.
تا مبادا لحظه
ای از آن محروم
نگردد. که شهود
نهاﺌی نور قاﺌم،
هدف انسان سالک
بشری در راه خدا
برسد. تا در بی نهایت
انواع فوق
بشری بفرض محال،
بنور الأنوار الله
ربّ الأرباب برسد.
(بغ) هر کامل الهی
زردشتی است. و(مغ)
هر آخوند
وقشری مذهبی
میباشد. که مورد
نکوهش پیامبران
بوده اند. و بغ ها
در( بکّه یا کعبه)
که همان خانقاه
و قبله و
بارگاه پادشاه
الهی سالک است.
و مغ ها
مشرکان خدا و
شریکان ولایت الهی
زنده زمان میباشند.
پس جهنّم سخت
تری در
کارماها خواهند
داشت. و بقول پیامبر
حتی اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
بعبادت باشند.
کلمه (أشک ) درعربی
عشق شده است. و
بکاء همان کار
رسیدن بدرجه بغ
شدن و کامل الهی
در سلوک است.
که قشری های
مشرک باید
فکری بحال
آینده خود کنند،
که در مسخ های حیوانی
صدها هزار سال
وحتی میلیونها
سال زندگی های
پر عذاب جهنّم
جهان، اشک حسرت
خواهند ریخت. (گریه)
باز همان( قرّه)
گیری سالک
برای رسیدن ب(کیان
خورّه) خود میباشد،
که قریش زردشنی
خرّه را در قرّه
تعریب نمودند.که
وسیله خیره شدن
در وسسیله الهی
سالک است.

بُکره
فردا :صبح زود (
باکر) و فردا
صبح همان،
پگاه فارسی دری
قریش است. که سالک
با شهود
نهاﺌی خود از خواب
مرگ قبل از مرگ
بیدار میگردد،
که (پگیه و
فقیه) وفهیم
وعالم الهی
میگردد.

بَکّه
کعبه :همان کعبه
مکّه که معبدی
سلوکی زردشتی
قوم قریش،
مهاجر با
فرهنگ ایرانی زردشتی
بود. که بیمن و
سپس بمکّه
رفتند، و
بتمام نقاط جهان
مهاجرت اولیای
الهی صورت میگرفته
ومیگیرد. و
کعبه را مانند
کعبه زردشت در
فارس ساختند.
ابراهیم
برهمنی کامل زردشتی
بوده ،و
بهمراهی اسماعیل
سالک دارنده (اسماء
الهی) و شاهد مراتب
شهود مقدماتی،کعبه
را ساخت . که کعبه
را بدون پنجره
ودر طبقه دوم
بدون پلّه کان
میباشد. و
سالکان رو بدیوار
ندبه اشک ندامت
گذشته های خود
را میریختند.
مانند یهودیان
زردشتی الأصل،
که بدیوار ندبه
اورشلیم اشک میریزند
و دعا میخوانند.
اگر که ولیّ الهی
بمعرفی خداوند
داشته باشند، سالک
زردشتی و الهی
هستند. ولی غیر
سالکان
زردشتی قریش،
در نام ( بنی امیّه)
بوده، که اوم سلوکی
نداشته، و تظاهر
بدین ورزی قشری
داشتند، پیس مشرک
بوده و هستند.
ولی کاملان الهی
چون محمد ، امّیّ
اوم کرده و اوم
دهنده سالکان خود
میباشند. بدون
سلوک الهی علی
رغم عبادات قشری،
همچنان جهنّمی
میباشند. غیر
سالکان قریش
اطراف (بکّه کعبه)
و محوّطه بیت
الله الحرام
در شهر مکّه
آخوند پرستی
داشتند، و بقول
پیامبر ابلیس
پرستی میکردند.
که ابلیس و أهریمنان
زنده در جهان
میباشند. مغ
ها ومغوس
یونانی ومجوس عربی،
و نیز تمام مسلمانان
امروز، سنّی یا
شیعی بوده
باشند، که سلوک
الهی، یعنی سنّت
محمد ، و(سنت) ومقدّس
شدن را انجام نمیدهند
سنّی نمی باشند.
و یا حتی شیعه غیر
سالک صادق نیستند،
که شعاع انوار
شهودی تجلّیات
الهی را ندارند.
و بقول امام رضا
بطرفداران سیاسی
خویش، که خود
را شیعیان با
امام ولیعهد مأمون
میخواندند، گفت
شما شیعه با
شعاع تجلیات
الهی نیستید.
که هدف خدا از
دین ورزی ها تنها
سلوک الهی و شهود
تجلّیات
انوار الهی میباشد.

بَلاء :و فتنه
و امتحانات الهی،
مصیبت و فتنه و
امتحان الهی برای
همه موجودات
در جهنّم
جهانوم جهان
است، که در زندگی
نوعی خود
دارند. بخصوص سالکان
ولایتها پس از
پیمان سلوکی،
برای آزمایش صدق
سوگند سالک، که
باید در برابر
بلایای سلوکی،
ویژه سالکان
که از خداوند
برای سالک میرسد.
و باید صبوری
نشان بدهد. که لازمه
پاکسازی روان آلوده
بشری آنان از عقده
ها و انحرافات
و عقاید نا درست،
وحتی درست اتّفاقی
آنها در حقیقت
باز نادرست میباشد.
وجمعا امتحانات
پر محنت الهی سالک
است . وفتنه
های اجتماعی،
بخصوص آنچه
قشری های
مذهبی و
آخوندهای جاهل
از امور الهی،
نسبت باولیای الهی
و سالکان آنها
نشان میدهند.
که آنان را
تکفیر وکشتار
و تعزیر پر
آزار مینمایند.
گوﺌی قاضیان شرع
جاهل و فاسد دارای
اختیارات الهی
هستند. که بازیچه
روان أهریمنی خودشان
میباشند. پس سالکان
با تقیٍه و خویشتن
داری در عزلت سلوکی
خود، آزار دیگران
نیز نادیده میگیرند
و می بخشند.
زیرا خطا
کاران نیز مخلوقات
الهی بوده و
در سطوح پائین
تکامل نوعی خود
هستند. که برحسب
طبیعت خویش
هرکاری را میکنند.
که حتی روح هر
أتم وگیاه وحیوانی،
راه أبدی
رسیدن بمقام
نوع بشری و
عقل الهی تر
را در پیش دارند.
پس سالک نیز با
خطا کاران نیز
مانند خداوند
فرصت تکاملات طبیعی
آنان را میدهد
و انتقامی نمیگیرد.
که خداوند
داوری های خود
را در کارماهای
قشری ها خواهد
کرد. سالکان صادق
برای بلایای الهی
خود،
سپاسگذار نیز میباشد.
وحتی بلایای بیشتر
و عمیقتری نیز
میخواهد، که شاید
با صبوری بیشتری،
پاکسازی
بیشتری در
روان خود با تخلیه
وتحلیه یافته
، تا بتجلیه
های الهی برسد.
وشایستگی خود
را بخداوند وپیر
نشان بدهد .
ومراتب الهی خود
عملا پاکسازی
روان سالک را مینماید.
و نه تنها با
جدّیت سالک و یا
هدایتهای پیر،
که کافی برای
پذیرشهای الهی
باشد. و بقول پیامبر
(بلا) لباس
اولیا و غذای الهی
آنان میباشد.
که در صبوری
بیشتر،
رحمتها
ونعمتها و
الهامات الهی
و شهودی بیشتر
دارند. که انبیا
وکاملان الهی زنده،
و حتی در حیات
پیامبرگونه
خود، همچنان
بلایای دیگری دارند.
که ذخیره آخرت
بیشتری برای آینده
تولد فوق بشری
بجهان فراهم نمایند.
و اصطلاحا
اولیای الهی
از بی بلاﺌی
بفریاد در میآیند.
تا خداوند
رحمت کند و
آزمایشات
جدیدی برای آنان
بیشتر داشته باشند.
که معالجه و دوری
از درد، باعث محرومیّت
از پاداش الهی
میباشد. مادام
که فکر و روان
سالک و کامل
را در اختیار
خداوند میدانند.
تا آنچه صلاح
برای اصلاح آنان
باشد، برای
سالک سرنوشت
کند. که
سالکان هفت سرنوشت
سلوکی دارند.
که هفتمین آن
با شهود عرش
رحمان،
معصومیّت از هر
خطا و گناه، ومصونیّت
از هر قهقرا و
عقب روی از مقام
الهی کنونی خود
دارند. بقول پیامبر
روح سالک از خداوند
درخواستهاﺌی
دارد، که انسان
خود خبر از آن
ندارد. و روح فرصت
الهی خود را میخواهد
که تحقّق بدهد.پس
سالک باید
جرأت وشهامت
کافی پیدا کند،
که داده های الهی
بیشتر بوی برسد.
چون بلایا که تحمّل
آنها کند. و
درک و سپاس آن
نماید. سالک
از خداوند (خلّت
و خلیل بودن ) و دوستی
خداوند را میخواهد.
و سلامتی تن و
ذهن و روان،
که بتواند
پیشرفت در سفر
الهی خود ادامه
بدهد. وسرگرم
معالجه مشکلات
رسیده بتن
وذهن خود نشود،
که محروم از
داده ای بیشتر
و برتر گردد.
تا جاﺌی که انسان
سالک کلیم
الله میشود، که
پیام الهی و
شهودی دریافت می
نماید. و قرآن ناطق
چند سالک خود میگردد
. منبع بلایای سالک
دستورات پیر
است، که سبب خیر
وکمال بوده و
ساقی بلایا
برای سالک
میباشد. و یا سهام
و( تیر بلا) و (دیوانهء
بلا بودن)، تعبیراتی
برای بلایای
سلوکی است .

بلند
آشیان :پیر الهی
سالک که بلند مقام
الهی و خانقاه
پادشاهی الهی
را دارد .گوئی
خود قبلا بلند
پروازی تا معراج
عرش رحمان نموده،
و شایستگی الهی
خود را باثبات
رسانده، که ببرترین
مقام شهود
الهی خود در
عرش رحمان رسیده
ست.

بُلوغ
و
حریّت و
آزادگی انسان
همیشه طفل در
حال بلوغ است. در
تکوین تن بشری
برای بلوغ
جسمی و (عقل مادی)
در پانزده سالگی،
و بلوغ در (عقل ایدآلیستی)،
که درک اهمیّت
سلوک الهی را بنماید.
وچون بسلوک الهی
پرداخت بلوغ (عقل
کلّی) الهی را
با تزکیه هرچه
بیشتر نفس امّاره
با تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های هفتگانه
پیدا کند. که بنور
قاﺌم و عرش رحمان،
و بازگشت پیامبرگونه
بخلق برای چند
سالک خود برسد.
وبا عقل الهی از
مقام شهودی
خود خواهد بود.
که الهامات
الهی بالاتر و
حکمتهای
گفتنی و
رفتاری واخلاقی
بهتر را خواهد
داشت. (بلوغ
الهی) بآزادی
و مورد اختیار
الهی شدن است. چون
بخلق بازگردد.
نسفی عارف نهایت
بلوغ انسان را
در پایان دادن
وظیفه الهی انسان
در سلوک الهی میداند.
و غایت و هدف نهاﺌی
آن نیز رسیدن
بآزادی و نجات
بخشی یافتن ،
از نوع بشری و
خطرات کارماﺌی
است. بلوغ انسان
بر اساس
کرامات بالفعل
و بالقوّه
تکاملات بشری بیشتر
میباشد. که سالکان
موفّق ولایت محمدی،
اکنون و بخاطر
داشتن پنح بار
مقام پیامبری،
و با کشف پنج
شهود خود، در پنج
ولایت الهی پیش
از ولایت
محمدی است، که
بشهود ششم نور
قاﺌم، و شاید
عرش رحمان
شهود هفتم برسد.
که پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
پیشرفتهای
شهودی واحوالی
سالکان، که علامت
پیشرفت و بلوغ
باز بیشتر
الهی میباشد.
که خود را از
بشریّت پاک کند
و بالوهیّت
شهودی برساند.
که ( در خدا فنا) گردد.
که مرگ قبل از
مرگ را تجربه
نماید. قدرت عقلی
هرکس، که قابل
افزایش با سلوک
الهی است ،مجموعه
کرامات
بالفعل گذشته
و در دوره
سلوک میباشد.
و الاّ عقلهای
الهی و
بلوغهای برتر
عظیم تر در انواع
فوق بشری است که
انوار الهی
خود نیز منتظر
ارواح بشری
شاهد نور قاﺌم
هستند. و لذا
پیامبر میگوید،
خداوند اولین چیزی
را که آفرید عقل
است. یعنی
بالاترین
درجه آفرینش
درانسان سالک،
و فرّ و فروهر جستن،
کسب عقل الهی معادل
شهود عرش
رحمان، و
الهامات بالاتر
از مدبّران ولایتهای
قبلی است. حریّت
و آزادی واقعی
رسیدن بعقل
برتر شهودی
است.

بلخ
:شهری
در ماوراء
النهر که مرکز
دینی زمانهای طولانی
برای سالکان و
کاملان
ولایتهای بوداﺌی
بود، تا زردشت
آنجا دین خود
را انتشار داد.
و دین سلوکی ولایت
برتر چهارم زردشت
بلخ را اشغال کرد
و زردشت نیز همان
جا کشته شد.
اخیرا مسلمانان
قشری
افغانستان
طالبانی مجسّمه
های عظیم بودا
را منفجر کردند.
که همیشه خطاهای
تاریخی قشری
های مذهبی تکرار
میشود . پیدا شدن
یک ولایت
سلوکی جدید و یا
هر دین تازه
ای ، بمعنی
تعطیل ادیان سلوکی
ولایتهای قبلی
نیست. همه
ولایتهای
سلوکی اولی العزمهای
پیشین بکار تربیت
نسلهای بشری
بالا آمده از
انواع حیوانی،
ویا فصول
اولیه نوع
بشری ادامه
میدهند. پیدا
شدن کاملان الهی
در هر عصر و ولایتی،
سالکان خود را
بمراتب شهود اولی
العزمهای خویش
میرسانند. تا
باز در تولدات
بشری بهتر، در
فصول نوع بشری
بالاتر، سالکان
خود را بشهود
برتر و با شهودهای
بالاتری
برسانند. که بوداﺌیان
با شهود فاطمی(
نور شیوا) و
شهود عرش
مرتضوی بخلق
باز میگشته ومیگردند.
ولی در ولایت محمدی
پس از زردشت
ومسیح، هر پنج
شهود مقدماتی آنها،
که نام آل عبا
در تسمیه محمدی
دارند، در
سالکان تکرار
میشود. اسامی
کاملان الهی که
نخستین بار باین
اسامی شهودی
نیز خوانده میشوند.
معابد نو بهار
و مدارس دینی
بلخ، ومزار
شریف کنونی از
مراکز دینی وشهودی
قشری گری ادیان
سلوکی قدیم
است. که مولا علیّ
را در شهود چهارم
سالکان زردشتی
در این شهر،
گوﺌی مولا
علیّ باین شهر
سفری کرده بوده،
که مرکز شیعیان
مسلمان افغانستان
گردید. و سنّی ها
بلخ را (قبله
الأسلام) ویا گنبد
اسلام
میگویند. چون ارتش
خلفای اسلامی بلخ
را فتح کرد. در اسلام
سلوکی اولیای الهی
زنده، بلخ را
شهرت دینی داده
اند. که بعد از بوداﺌیان
وزردشتیان
مرکز مهم دینی
شد. و دین مسیح پیشرفت
جنگی در آسیا نداشت.
بلخ نیز در
مسیحیّت شهرتی
بهم نزد .

بلید
و بلاده :همان لفظ
فارسی دری پلید،
که قوم قریش
زردشتی تعریب
آن نمودند.
انسانهاﺌی که
دوچار کم عقلی
و بلاهت
میباشند. که پلیدی
در افکار و گفتار
و اعمال آنان
قشری دیده میشود.
ولی سالکان نیکوکاری
، ویا کاملان الهی
نیکوکاری
ذاتی و قلبی
خود را دارند.
که برای هر
کاری میکنند تا
خود از مراتب
الهی شاهد تجلّیات
الهی، و برای چند
سالک خود گردند.
(بذاء و بذیء ) نیز
بدی و بذیء و
زشت و بی حیاﺌی
است. که انسان را
دوچار کارماهای
حقیر نسخ ومسخ
حیوانیّت
مجدد بجهان مینماید.
که مورد سرزنش
های حیوانی در
مسخ میمون و
خوک، بهترین بخت
آنان در کارما
و گارمه و
مجرم شدن میشوند.

بلایای
سلوکی :سالکان طالب
لقای الهی در
هر شش ولایت
سلوکی نوع بشری،
آغاز از آدم و میترا
و بودا تا مسیح
و محمد، که سالک
با شناخت پبر
کامل زنده خود
از خداوند در
رؤیا، عزلت
سلوکی را تا وقت
مرگ و یا تا مرگ
قبل از مرگ ،و قیامت
قیام قاﺌم روح
القدس ، با بلایای
سلوکی که
خداوند خاص سالکان
فراهم میکند،
و یا با فتنه
های اجتماعی
قشری های مخالف
سلوک رو برو
میشوند، و نیز
امتحانات پر محنت
سالکان، برای
آزمایش صداقت
سالک ، وسیله
تمرین صبوری و
اثبات عشق
براه الهی خود،
و برای تزکیه
نفس در تخلیه
و تحلیه روان
حیوانی خویش
است، که عملا
بوسیله مراتب
مدبّر الهی انجام
میگیرد. ولی
جدیّت سالک و
هدایت پیر الهی
بتنهاﺌی، از
شرایط لازم
هستند، ولی باز
کافی برای نجات
وپذیرش الهی
نمیباشد. که
رضایت الهی پس
از پاکسازی تا(
حدّ کفایت در
شرط کافی) از نظر
داوری الهی
میباشد. آنگاه
سالک بشهود
تجلّی برتری میرسد.
که در ولایت محمدی
بنور قاﺌم و
عرش رحمان
میباشد. تا مهدی
موعود در ٥٥
قرن دیگر،
آخرین کامل
محمدی بنام مهدی
موعود، بجای نور
قاﺌم بنور ربّ
برتر رحمان
میرسد. وحتی
با عرش ربّ
برتر از رحمان
بخلق باز میگردد،
ونوع فوق بشری
فرشته گونه را
آغاز مینماید.
که تنها ارواح
بشری شاهد نور
قاﺌم،
متولدین نوع
فوق بشری را میباشند.
بلایای طبیعی
نیز ضمن
امتحانات الهی
هستند، که شامل
سالکان نیز میشود.
داستان
بلایای ده
گانه موسی
برای قوم فرعون
و امثال آن، عملا
در زندگی
روانی هر سالک
دست میدهد.
گرچه جریانات تاریخی
هم بوده باشند،
ولی ربط مستقیم
بامور روانی
سالکان ندارد.

بندگی
: عبودیّت
انسان همیشه
در بند که یک طلسم
شخصی میباشد،
که در حیوانات
و انسانهای غیر
سالک، این بندگی
نیست، که احساس
آزادی مینمایند.
ولی انسان
ندانسته بندگی
عقده های
روانی نفس امّاره
خود را دارد.
که دوچار خود
بزرگ بینی
کاذب هست. ولی
سالک میخواهد
خداوند را ملاقات
کند. که آغاز
بندگی خدا و بندگی
سالک از پیر الهی
بمعرفی خداوند
میباشد. وچون سالک
بشهود برتر تا
شهود عرش
رحمان رسید،
بندگی بمقام الهی
بالاتر را
دارد. و این
همانی مراتب
الهی شهودی خود
را مییابد. پس بنده
واقعی خدا تنها
انسان کامل است
. که او را (عبد
الله) میخوانند.
عبودبّت و
بندگی خدا همان
(موبد) شدن فارسی
دری قریش
زردشتی است، و
نتیجه سلوک الهی
میباشد. والاً
سرکشان خدا که
سلوک الهی نمیکنند.
که جهنّم های
کارماﺌی را
خواهند داشت.
بندگی خدا
سنگین ترین
بار انسان از امانت
الهی است . که صبوری
در آن نیز با
امتحانات پر محنت
الهی ادامه دارد.
که درجه صداقت
بسته بعشق
ورزی الهی وتسلیم
بخواست خداوند
و دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. وظیفه
طبیعی روح انسان
وهر موجودی،
مدام کسب مراتب
بالاتر الهی است،
و نه که بندگی روان
خود کنند. چه
رسد که بندگی
روان آلوده تر
هر آخوند
مذهبی قشری در
هر دینی غیر
سلوکی باشد . و
پیامبر آنان
را آخوند پرست
و ابلیس پرست
میخواند. که در
لباس روحانیّت
کاذب أهریمن و
شیطان پرست میگوید.
وتا وقتی که انسان
بنجات سلوکی نرسد،
ندانسته
بندگی و اسارت
دیو نفس امّاره
و دیو سیاه حقیرتر
آخوند قشری را
دارد. و بقول مولا
علیّ، خدایا
من نه برای
طمع بهشت تو،
ویا نه از ترس
جهنّم، تورا پرستش
میکنم. بلکه تو
شایسته پرستش میدانم.
چه خداوند
الله و یا حتی آغاز
از پیر کامل،
و یا هر یک از آیات
الهی و شهودی بعدی.
انسان بنده تن
و ژنتیک روحی نوع
بشری خود میباشد.
که باید با تخلیه
و تحلیه
بتجلیه های الهی
برسد. تا بطلسم
برتر نوع فوق
بشری در جهان برود.
گوﺌی زندانی زیباتر
ووسیع تر باشد،
که انسان زندانی
تن و جامعه، و
حتی دنیا
وطبیعت ونوع
بشری میباشد.
روح ما در
زندان تن است
ودر آن مدفون میباشد.
حتی روح الهی
شده پیر کامل
الهی در (قبر تن)
خود مدفون وزندانی
شده است.
ودیدار( قبر حسین)
که بهشت ساز است،
همین دیدار
پیر حسینی در
قبر تنش میباشد.
ونه در کربلا .که
همه جا کربلا،
وهمه روزها
عاشورای مرگ
قبل از مرگ
سالکان میتواند
باشد.

بند
هیولا:هیولا
همان ماده أتمی
در اصطلاح
فلسفه های
قدیم یونانی
ویا اکنون در
علوم فیزیکی
است. که أتم ها
بهم متّصل در مولکول
و اورگان ها هستند.
چون تن گیاه وحیوان
و انسان
میباشد. (بند)
زندانی است،
که طلسم نوع
بشری میگوﺌیم،
که امکان فرار
از خودمان را نداریم.
روح ما در
زندان تن است،
حتی اگر تن
وذهن هوسبازباشد.
خود سری های جاهلانه
نشان آزادی
انسان نیست.
بلکه کارما سازی
و جهنّم پروی او
میباشد. أتم
ها و حتی
انواع
موجودات بسیار
زیاد قبل أتمی،
در انواع أثیری
و قبل أثیری،
از أزل و آغاز
موجودیّت روح
نخستین هر انسانی
بوده است. یا ژنتیک
روحی ما پس از
تکاملات قبلی،
دارای کرامات
و قدرتهای
داده شده الهی
و نیروهای حیاتی
وزندگی بخش شده
است. که اجسام
وتن دارای روح
موجودات کوچکتر
را در خود
طلسم میکند.
که رشد جسمی انسان
را در رحم مادر
و زندگی در
جهان را میسّر
می نماید. تا
شاید کرامات
بالفعل نوعی خود
را بمصرف تحقّق
و بالفعل کردن
کرامات بالقوّه
خود نماید، که
مورد نیاز
تولد نوع فوق بشری
بعدی در جهان است.
و تا خداوند
الله بی نهایت
روح تولدات در
انواع فوق بشری
جدید، مدام در
طلسم و اسارت
و بند و زندان
هیولای مادی
است. که میتواند
در ژنتیک روحی
ادامه زندگی بدهد.
أصل وجود
واقعی انسان،
همین وضع و
ساختمان ژنتیک
روحی کنونی او
میباشد. و چون انسان
سالک بروح القدس
رسید، ماهیّت
ژنتیک روحی
فوق بشری را یافته
است. تا در بند
و طلسم هیولای
ماده تن نوع فوق
بشری،و برای تسلیم
بولایت هفتم و
برتر مهدی
موعود محمد
چگونه شرایط سلوکی
دیگری، روحی بخواهد
خود را از طلسم
آن نوع نجات بدهد،
که بطلسم الهی
تر و زندان
طلاﺌی تر و
بالاتر برود. که
هر بار هزاران
برابر عقل و
اراده و
آزادگی نسبت بنوع
بشری دارد.

بنی
لخم: سالکان
وکاملان عرب در
ولایت چهارم زردشت،
چون قوم قریش
سالک، که در (حیره
و شفاته) کنونی
در صحرای غرب مرز
ایران در بین النهرین
داشتند. که باز
اکثر اینان
قشری غیر سالک
بوده اند. و
حکومت آنان در
حیره، تحت
سلطه
پادشاهان
هخامنشی بود.
تا وقتی که
اعراب ایران
ساسانی را فتح
کردند. اعراب
شمال صحرای سوریه
امروزی نیز حکومت
عربی و رومی دیگری
داشتند، که زیر
سلطه امپراتوران
رومی بودند،
که (غساسنه) نامیده
میشدند. و (بنی لخم)
در ( حیره و کوفه)
کنونی بودند.
در نزدیکی تیسفون،
(قصر خورنق)،
که تاکنون عظیم
برپا است. گفته
میشود برای تربیت
صحرائی بهرام گور
ساخته شد. ولی خود
پادگانی
نظامی بود. که اکنون
خورنق میگویند
.چون مرکزی
سلوکی زردشتی
یا قشری زردشتی
بود . در واقع خورنق
همان (خورّه
کوچک) یا قرّه شهودی
سالکان ولایت زرشت
بوده و هست .که برای
آنان (کیان خورّه)
و نهائی بود. ولی
مسیح ومحمد قرّه
ّهای برتری را
کشف وشهود
سلوکی نمودند.
قرآن یعنی (دو
قرّه و غرّه و
خورّه)، قاﺌم
و عرش رحمان است.
که محمد
نخستین بار کشف
وشهود سلوکی کرد.
مراکز عبادی
کوفه در مسجد
کوفه و سهله و
بسیاری نقاط دیگر،
اطراف ( بابل) و
حلّه کنونی وجود
داشت . و مولا
علیّ برای جنگ
دفاعی با معاویه
در شام، که خلافت
و حکومت اسلامی
دیگری از نوع رومی
ادعا نمود. کوفه
و حکومت علیّ
را از نوع حکومت
ایرانی میگفتند.
و مرکزیّت کوفه
از نظر ولایت سلوکی
محمدی، بعدها در
سلوک ادامه یافت.
که سالکان در
شهود مرتضوی
ولایت محمدی
در کوفه، و بمعنی
(کفایت و شرط کافی)
در پاکسازی سلوک
الهی ولایت محمدی
میرسیدند. که احتمالا
بشهود پنجم مصطفوی
و قاﺌم برسند.
که برخی مستعدان
بمشیّت و بدای
ویژه الهی، هم
اکنون بنجات
وبا مرگ قبل
از مرگ میرسند.
ولیتنها أندکی
از آنها از خواب
مرگ بیدار
گشته، تولد دوم
الهی با شهود عرش
رحمان
مییابند،و محمدی
زنده برای چند
سالک خود میگردند.

بواده
و باده :اصطلاح
عرفای ایرانی
باده یا می، همان
داده های
الهامی الهی
بمراتب
اولیای الهی زنده
میباشد. که شاهدان
تجلّیات بالاتر
داده های الهی
بالاتر دارند.
که بصورت
الهامات و وحی
رسیده ناگهانی
بدل انسان کامل
میباشد . چه در
شهودهای
رؤیاﺌی، و چه در
تفکّر و تعمّق
با عملیات
عقلی در تفکّر،
که کاملان
الهی آمادگی
برای دریافت
جدید و برتر
الهامی از خداوند
و شهود آخر خود
مینمایند. که نام
بدیهی با (بداهت
الشییء)
میگویند. که نیاز
بمقدمات فکری
ندارد. که اولیای
الهی تنها
دریافت الهی بالاترین
خود را دارند.ولی
دیگران آنرا نتیجه
تفکّر ولیّ
الهی میدانند.
عرفا آنرا (قوّت
وقت ) میگویند.
که انسان الهی
درجه و حال روحانی
و درجه ای تجرید
از تن و از ذهن
واز سوابق ذهنی
خود میگردد. پس
مراتب
الهامات برتر
را دارند. که اولیای
الهی زنده که مراتب
شهودی یکسان را
دارند، ولی بین
همچنان بسیار
تفاوت در داده
های الهی و
باده های الهی
را دارند. که (
بوادی)
اصطلاحی
معمول دیگران
میباشد.

بَطر
الحقّ: تکبّر و
خود بزرگ بینی،
که بزرگی تنها
شایسته
خداوند در کمال
مطلق است.
ونیز شایسته
اولیای الهی زنده
برای چند سالک
خود، که بزرگی
الهی و مشهود و
بحقّ خود را دارند
که (بطر الحقّ)
میباشد. و الاّ
دیگران متکبّر،
بخصوص آخوندهای
قشری، که خود
را عالم الهی
و آیت الله
میدانند، جز
خود بزرگ پنداری
و تکبّر ناحقّ
م دارند، که حتی
(مستکبر)
هستند. حقیری که
خود را بزرگ میداند.
وپادشاهان و فرماندهان
در حدّ خود
بزرگی، و تکبّرنسبی
و نسبتا بحقّ خود
را دارند.

بُخور:بخارات
و دود و دم معطّر
چوب یا هر
سوختنی های معطّر
میباشد که در معابد
مدام هست. و زاﺌرین
با خود
میآورند. که محیط
معبد بوی خاص
خود را پیدا
میکند. و بوی تن
سالکان و
زاﺌرین در آن نا
محسوس میشود.
کندر وصمغ
بیشتر معمول است،
و اسپند برای تلطیف
محیط معبد و
اجتماع
زاﺌران
اولیای الهی باز
کمک در کسب
احوال غیر
عادی سالکان و
در انسان مینماید.

بودا
:پیامبر
اولی العزم
سوم ولایت ششکانه
نوع بشری، که صحبت
از بودای نخستین
وکاشف نور شهودی
زنانه سوم
فاطمی شیوا
بود. که مادر
هستی نوع بشری،
ومادر الهی
همه ولایتهای سلوکی
میباشد. که
میترا قبل از بودا
بعرش شیوا
رسیده بود.
ولی بودا بنور
شیوا رسید. که شهود
صورت بدون تن زنانه
است. که سالکان
همه ولایتهای بعدی
نیز بشهود سوم
فاطمی شیوا
میرسند. که
نام او در ولایت
زردشت دغدو،
ویا در ولایت مسیح
نام مریم، و
درولایت محمد نام
فاطمی است. تا در
نوع فوق بشری
سالکان با ولایت
مهدوی ٥٥ قرن ببعد،
و برای نوع فوق
بشری فرشته گونه
نام زینب کبرا،
بگفته ولایت محمدی
خواهد بود. و
هر سالک پس از شهود
سوم فاطمی بشهودهای
مرتضوی ومصطفوی
میرسد، تا بنور
قاﺌم نیز برسد.
بودا یعنی بیدار
شده از مرگ قبل
از مرگ سلوکی خود
میباشد، که نیروانا
ونور و شعاع الهی
یافته است . تا پیامبری
چند سالک خود نموده
ومینمایند. پس
ولایت بودا و
هر ولایتی،
همچنان
بتربیت الهی نسلهای
بالا آمده بنوع
بشری وتا أبد بکار
خود ادامه میدهند.
حتی وقتی انواع
فوق بشری در جهان
فراوان پیدا شوند.
دین خدا یکی بیشتر
نیست، که یگانه
مدرسه و مکتب عملی
اصلاح روان که
در شش کلاس میباشد.
ویک روح بشری باید
از همه این کلاسها
بحدّ کمال وپیامبری
برسند، تا با نورقاﺌم
بولایت محمدی،
بولایت هفتم مهدی
موعود محمد و
سوشیانت زردشت،
در نوع فوق
بشری فرشته
گونه نیز برسند،
که باید برسند،
و روح هر أتم نیز
خواهد رسید.
اولی العزمهای
ششگانه آدم
ومیترا وبودا
و زردشت ومسیح
ومحمد پیامبرانی
هستند، که نور
تجلّی شهودی
برتر وتازه ای
را کشف و شهود
کرده اند. و سالکان
ولایتهای آنان
نیز بهمین
مراتب شهودی
اولی العزم خود
باید برسند. و
شهودهای مقدماتی
ولایتهای پیشین
خود را، باید از
نو و با وضع
وکمال الهی بیشتری
تجدید نمایند،
که بشهود آخر
تازه میسّر خود
برسند. سالکان
همه ولایتها که
نتوانند بشهود
اولی العزم خود
برسند، ولی زندگی
سلوکی را
ادامه بدهند، سلوک
الهی را در تولد
بعدی دنبال
خواهند کرد.
که همیشه هر روح
انسانی تنها با
شهود نهاﺌی ولایت
و اولی العزم خود،
بنوع ویا فصل نوع
بشری بهتری خواهد
رسید. شاهدان
نور قاﺌم ناجیان
از نوع بشری هستند.
بودا یعنی
روشن شهودی با
نور تجلّی
الهی فاطمی شیوا،
و آگاه از عوالم
سوم ملکوتی
الهی، و
نیروانا و نورانی
و به بهاء
الهی خود
رسیده اند. که وظیفه
الهی خود را انجام
داده اند .
وهنوز مراتب
الهی بالاتر، و
تجلّیات الهی تر
فراوان و بی نهایت
در پیش روی هر
روح هست. که بفرض
محال پس از بی نهایت
انواع فوق
بشری، و ولایتهای
برتر و ارباب
نوع بالاتر،
بربّ الأرباب
الله أهورمزدا
برسند. در
ولایت دوم نوح
یا میترا، دو
فرشته زنانه بنام
(مهربان) مشعل
نورانی بدست
هستند، که تکیه
بستون داده اند
و منتظر میباشند.
که سالکان در
عصر ولایت
سلوکی میترا،
بشهود دوم
حسنی، بتسمیه
محمدی رسیده و
میرسند، و با شهود
سوم عرش فاطمی
شیوا بخلق باز
میگردند. که در
ولایت بودا شهود
فاطمی نقش
تربیتی روح
سالکان را
بعهده دارد،
که مدام می میراند
ومی زایاند. و
در تمام ولایتهای
الهی بعدی نیز
، نقش مستقیم تربیت
لازم روح برای
رسیدن بمقام
الهی بالاتر و
عظیم تر مرتضوی
را دارد. دو فرشته
مهربان میتراﺌی
یکی شهود شیوای
فاطمی، و دیگری
در نوع فوق بشری
بنام زینب کبرا
است. که این نویسنده
بدیدار هر دو رسیده
ام، و آرزوی
کمال بیشتری که
از دست مادر فاطمی
خود داشتم . و
در شهود بار
دوم فاطمی در
قوس نزول دیدم،
مادر زینب از همان
طبقه برتر، که
بالاتر از طبقه
جایگاه فاطمی بود،
بمن اشاره مادرانه
کرد که تکامل بیشتر
با من است. که در
نوع فوق بشری
وبا ولایت مهدوی،و
در صورت توفیق
سلوکی، بدان خواهم
رسید. شهودهای
حسینی پیر کامل
آدم، و شهود حسنی
میترا، که امام
زمان سالک است،
تنها در شهود دوم
هر سالک دیده میشود.
و همه فرزندان
الهی مادر فاطمی
میباشند. و
داشتن شهود و
تربیت روحی فاطمی،
بشهود سوم فاطمی
در هر ولایتی میتوان
میرسند. که در ولایت
زردشت شهود فاطمی
دغدو، روح سالک
را ب(نور مرتضوی)
چهارم میرساند.
گوﺌی ما از خانواده
الهی محمد نام
میبریم. و در ولایت
مسیح نیز که پس
از تجدید شهودهای
بهتر از قبل،
مراتب حسینی وحسنی
وفاطمی وصورت مرتضوی
برای سالکان
ولایت محمدی ،
نجات از نوع
بشری پس از مرگ
طبیعی هست.
والاّ سالکان با
ولیّ محمدی و
شایسته از نظر
الهی، بشهود پنجم
صورت مصطفوی میرسند.
تا هم اکنون با
مرگ قبل از
مرگ بنور قاﺌم
برسند. گرچه تولد
دوم پیامبرگونه
نداشته باشند.
که با شهود عرش
رحمان و بدای ویژه
الهی، پیامبر
و محمدی زنده برای
چند سالک خود بخلق
باز میگردند.
ودر مرگ طبیعی
خود هفت هزار
سال بعد، بنوع
فوق بشری و
بهشت برتر الهی،
و هزاران برابر
عقل انسانی بجهان
متولد میشوند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر.
در شعار
سمبولیک
میترا، گاو و
کشتن آن بدست انسان
کامل، و نیز
عقربی که بر
بیضه گاو نیش
میزند، سمبول قتل
شهوت در سالک
است. و کلاغی که
خبر جریان
نجات سالک را بپیر
الهی میرساند.
و دو فرشته مهربان
مشعل نور بدست،
سمبول کمالات
عقلی والهی
بالا تر است.
زینب دختر
جسمانی فاطمه،
که ( فطم ) و
نهایت دوره سلوک
وافطار (صوم) و
اوم خود را داشته
است. در احوال شهودی
زینب، باز نواده
الهی شیوا و دغدو
و مریم مقدس و
فاطمه فطم سلوک
کرده میباشد.
و مادران برتر
الهی انواع فوق
بشری بسیارند،
که هیچ شباهتی
با تصوّرات قابل
فهم انسانی ما
ندارند. که مجموعه
های مادران الهی
در نوع میمونی،
چه رسد حقیر
تر، فهم آن را ندارند.
اسامی مراتب شهودی
در هر ولایت،
ودر هر قومی تاریخی
بیک نحو خاص
آنها است. که همان
مقام الهی در ولایتهای
بعدی است.
مانند شیوا و دغدو.
ولی باز بسیار
تفاوتهای تکاملی
وعقلی در
شاهدان آنها هست.
اشراق نور شیوا
برای بودای نخستین،
وهر کامل بودا
شده بعدی، که امروز
بیدار شده از خواب
مرگ قبل از مرگ
خود میباشد. و
همچنان
سالکان آنها
در دیانتهای هندو
و خاور دور
جاری است. که
زمانهای دور
چند هزار ساله
آینده را آماده
میکنند. و تقویم
یهودیان
زردشتی ،از
بیش از پنج هزار
سال ولایت
زردشت را نشان
میدهد. که عملا
تولد دوم زردشت
بوده است. و
آدم بگفته
محمد، هفت هزار
سال پیش از محمد،
که خود را
ولایت وسط نوع
بشری میخواند،
و هفت هزار
سال بعد از محمد،
که نوبت تولد الهی
مهدی خواهد بود
. گرچه تولد زردشت
همان نوروز سلوکی
او بوده دقیقا
معلوم نیست.
ولی تولد دوم مسیح
دوهزار وأندی سال
معلوم است. که ٦٦٦
سال بعد تولد دوم
محمد بوده
است. که اینک
چهارده قرن گذشته
است. تا ٥٥ قرن دیگر
تولد مهدی
صورت گیرد ، و
نیز چهار صد هزار
سال بعد از تولد
مهدی موعود که
آغازگر نوع فوق
بشری خواهد
بود ، باز مهدی
بالاتری
بجهان متولد میشود.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر،
تا نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری را آغاز نماید.
که میلیونها برابر
عقل بشری دارند.
که شباهتی از
آنها با آنچه میبینیم
و از عقل بشری میدانیم
نخواهند داشت .
تصوّر تولد مسیح
از مریم در
اصطبلی،
وحضور چند پادشاه
ایرانی، که مسیحیان
قشری میگویند،
نا درست است. مریم
یعنی مقدس، که
یحیی معمدانی هم
مادر و هم پدر الهی
مسیح بوده، که
در سی سالگی تولد
دوم الهی خود
را یافته است.
و اصطیل سمبول
هر مکان حقیر
وساده عزلتگاه
هر سالک میباشد.
و پادشاهان ایرانی
مذکور کاملان الهی
زنده زردشتی بودند.
که از ستاره
شهودی خود دستور
مراجعه بمسیح
را داشتند که
تسلیم او شوند.
تا بشهود برتر
نور مصطفوی مسیح
نیز برسند. و
با تولد دوم
والهی محمد در
سن چهل سالگی بود
که کشف و شهود نور
قاﺌم را کرد.
آنگاه پادشاهان
الهی زنده ولایت
مسیح، بعنوان سالکان
ولایت محمدی
بوی مراحعه کردند.
مانند سلمان فارسی.
و در آینده
های فوق بشری
نیز، پادشاهان
الهی محمدی بولایت
مهدوی مراجعه خواهند
کرد، که پیمان
و عهد الست خود
را لبّیک بگویند.
و روح محمد وعلیّ
و هر کامل محمدی
که پادشاهان
الهی ولایت
محمدی
میباشند، تنها
متولدین نوع فوق
بشری خواهند بود،
و با مهدی نیر بنور
رحمان میرسند .
تا باز در
انواع بالاتر
تسلیم مهدی
های برتر انواع
بالاتر از نوع
فوق بشری بشوند.

بوم
:یا
سرزمین در عرفان
قدیم زردشت، و
جهان را هفت سرزمین
میدانستند که همان
سرزمینهای عوالم
الهی در شهودهای
هفتگانه ولایتهای
الهی میباشند
گرچه ستاره شناسان
از هفت سیّاره
اطراف زمین میگفتند.
شهود اول تجلّیات
الهی بوسیلهد آدم
کیومرث که کاشف
نور حسینی و
عرش شهود دوم حسنی
خود بود. که سالکان
باوی چنین توفیقی
را میتوانستند
داشته باشند و
تاکنون دارند.
و میترای نوح
اولی العزم دوم
کاشف نور حسنی،
امام هر زمان
سالکان عصر خود،
که همچنان سالکان
در شهود دوم رؤیائی
خود، به امام زمان
خود میرسند. و
بودا اولی العزم
سوّم نور شیوا
و عرش مرتضوی
را کشف نمود، که
بسالکان خود
نیز میرساند. وهمچنان
تا کنون انسانهای
مناسب آن ولایتها
که در فصول بشری
پائین تر
هستند، بهمان روش
وشهود ها میرسند
و تا أبد نیز ادامه
دارد. که ارواح
أنمی و گیاهان
وحیوانات، و
فصول بدا ئی نوع
بشری، مدام
بالا میآیند،
تا بولایتهای
بالاتر در
تولدات بهتری بروند.
شیوا نام ولایت
سلوکی بودا، همان
نام دغدو
بگفته زردشتیان
است، که مادر
الهی نوع بشری
است. و در
ولایات بعدی مسیح
مریم، و یا در
ولایت سلوکی محمد
فاطمه خوانده میشود.
تا در نوع فوق
بشری ولایت مهدوی،
در شهود سوّم
آن نوع،
بدیدار زینب کبرا
برسند. که همیشه
شهودهای سوّم
در صورت زنانه
و مادر الهی سالک
میباشد.
شهودهای
چهارم (نور مرتضوی)
اکتشافی
زردشت و عرش مصطفوی،
و شهود پنجم (نور
مصطفوی)
اکتشافی مسیح،
خبر از قائم
اکتشافی محمد را
نداشتند. که در
کلاس چهارم
مکتب سلوک الهی
یا تنها دین خداوند،
شش کلاس دارد.
که هفتمین آن
با کشف نور
رحمان بوسیله مهدی
موعود ۵۵ قرن دیگر
کشف خواهد شد.
و تا شهود عرش ربّ
برتر از رحمان
میرود. و
سالکان نوع فوق
بشری را نیز
بهمان مقام میرساند.
زردشت پیش گوئی
(فارقلیط) اول
مسیح و فارقلیط
دوم در محمد
را گفته است. و
مسیح نیز از (
فارقلیط نجم الثافب)
گقته، که محمد
میگفت آن
ستاره من هستم.
که محمد تولد مقدّس
نور مصطفوی را
داشت، که کشف نور
فائم را نمود.
محمد نیز پیش گوئی
ظهور قائم آخر
الزمان نوع
بشری وولایت برتر
محمدی را گفته
است.

بوارق
:جمع
برق و ( لوایح)
جمع ( إلاحه) ها که
دیدارهای شهودی
سالکان است .
اولیای الهی تا
زنده باشند، و
سالکان در
سلوک خود، تخلیه
وتحلیه و
تجلیه بیشتر
کرده ،و در نهایت
در عرش رحمان،
مراتب انوار شهودی
و روانی خود را،
چون برق آسمان
أبری، لحظه ای
نور شهودی د
ارند. و برق
الهی در خاطر
شاهد آن حفظ میشود.
زیرا همیشه بیاد
وحضور ذهنی هر
بار از برق ها ،
تجدید شهودهای
خود را داریند.
که باید با
تکرار حضورهای
ذهنی در توسّلات
عبادی ، آنها
را تثبیت نمایند.
که فراموش نشوند
.و با تکرار حضور
ذهنی در شاهدان،
بهره های جنبی
و الهامی الهی
بیشتر دارند. لوایح
که مجموعه الاحه
و دیدن لحظه
ای بچشم دل و از
دور و سمبولیک
میباشد، همان
شهودهای الهی،
و همراه آن الهامات
لدنّی بدل و
فکر اولیای الهی
میباشد. که بدون
مقدمات قبلی و
فکری کسب
میشوند. گوﺌی
خود فکر کرده
اند، که در
واقع ساکن و
آرام می شوند،
که منتظر دریافت
از قاﺌم شهود نهاﺌی
خود میباشند.
واردات قلبی همین
الهامات لدنّی
و برق آسا
میباشد. که لایح
و پیدا از دور و
سمبولیک
میباشد. که معمولا
اولیای الهی
پس از تجرید
ودور شدن از امور
مادی ومعقولات
بداﺌی خود بدان
میرسند. ولی
چون بخواهند ثبت
روی کاغذ
نمایند، یا بسالکان
خود منتقل کنند،
(تنزیل منطقی)
و ترجمه قابل
فهم نوع بشری
میکنند. و
همچنان از
حکمتها
ومعقولات مادی
و علمی خود، برای
فهماندن و
قانع نمودن
دیگران
استفاده میکنند.
آنچه را که قبلا
کنار گذاشته
بودند، در تنزیل
منطقی باز
بیاد آورده، ومصرف
در استدلالات خود
مینمایند. که فهم
انسانها بدون امکان
تصوُر و محسوس
و ملموس
پوزیتویست بودن
برایشان ممکن نیست.

بوسه
: در
رؤیا های سالکان
بخصوص بوسه
مادر فاطمی،
در شهود سوم سالک
درستکار، که شهود
مراتب شهودی حسینی
پیر کامل، و
شهود حسنی
امام زمان و
عصر سالک را
که هر دو زنده
هستند. وشهود
حسنی سالکان همه
ولایتها ، در
دیدار شهود دوم
دارند. پس مورد
ستایش و بوسه مادر
الهی خود شهود
فاطمی را دارند.
و برای این
نویسنده، زنده
تر از بوسه ای
مادی بوده است.
که تفسیر این بوسه
پذیرش مقام الهی
فاطمی است. و
خود مژده ای برای
شهود بعدی چهارم
مرتضوی، و
رضایت الهی از
روح و نجات را با
مرگ طبیعی از نوع
بشری دارند. و اگر
استعداد
بیشتری بود،
شهود مرتضوی
در ( حجاب نور)
خواهد بود. که بشهود
پنجم صورت مصطفوی
روح محمد
میتوان رسید.
که تربیت بیشتر
مصطفوی و
تمرینات مرگ قبل
از مرگ
مینماید. ودر تجربه
این نویسنده هفت
بار، و حتی یک بار،
دوبار دستور مرگ
ارادی داشتم،
و خوشبختانه سریعا
انجام میدادم.
که احوالی چون
برق گرفتگی را
بخاطر دارم. بوسه
انسانها بیک دیگر
نیز علامت محبّت
است، ولی دوام
أبدی در أثر
این بوسه ها،
چون بوسه مادر
الهی نیست. و شهود
و بوسه فاطمی
مادر الهی روح
انسان سالک،
در ادیان سلوکی
دیگر نیز هست. شیوا
یا دغدو و یا
مریم، تا در
آینده های نوع
فوق بشری، بوسه
مادر زینب کبرا
چه گونه لذیذ،
و همراه کرامات
عقلی واحوالی
والهی باشد. و
بالأخره در
ولایت محمدی
شهود سوم فاطمی،
بسیار واضح تر
و انسانی تر در
تشبیه و تمثیل
سمبولیک
میباشد. و شهود
و دیدار مادر الهی،
تنها در قرص
صورت و بدون
تن و حتی بدون
پوست وگوش است.
که تنها لبان
زنده و چشمان گیرا
و نافذ داشت،
و نیز طرّه
گیسوان
آویزان سمت
راست صورت خود
در دیده این
نویسنده بود. که
هر انسانی را عاشق
میکند. و من می خواستم
در رؤیای دیدار
بار اول در
قوس صعود، قدمی
بجلو بردارم
که نتوانستم.
ولی صورت مادر
الهی، خود از چند
متری در فضا
پاﺌین آمد،
که مرا بوسید. و
زمانی هم نسبتا
طولانی در زنده
بودن لبان او فکر
میکردم.

بون: و فاصله
(بینونت) و
فاصله مانند بون
و (کینونت) در تکوین
است. و در علم توحید
یعنی سلوک
الهی، بون فاصله
بین انسان
ومراتب الهی بالاتر
است. ولی قابل
بیناﺌی بچشم
تن و بچشم دل
میباشد. که سالکان
آغاز از صورت
پیر الهی
بمعرفی خداوند،
در حضور ذهنی
داﺌم خود، ویا
همان ( وضو یا وی
سو) ونور وسمت
و سو و قبله
ونور و سوی الهی
سالک است، که
فاصله و بون أندک
میشود. و چون
بتجلّیات بالاتر
رسیده شد، فاصله،
در جهان روانی
انسان با مر
اتب بالاتر کمتر
میشود. که بینا
یچشم و بینش
بچشم عقلی میشوند.
کینونتی را
همه انسانها در
تکوین دارند
ولی کینونتی
الهی نیست. و
بینونت و
فاصله با مراتب
الهی بالاتر زیاد،
که حتی قابل
بیناﺌی بچشم
دل و بینش بچشم
عقل نمیباشد.
که پاکسازی
روان در تخلیه
و تحلیه روان
با پیر الهی بمعرفی
خداوند،
امکان بیناﺌی
مراتی الهی در
شهودها هست.
که خداوند در أصل
و حقیقت، خود جدا
از موجودات خویش
نیست. که نطفه
أزلی روح هر موجودی،
شبنمی از اقیانوس
الهی الله (روح
الأرواح)
میباشد. که عاقبت
همه این ارواح
کامل شده و
همه انواع فوق
بشری، بصورت قطراتی
در دریای الهی
خواهند رفت.
که همچنان
ذاتا در روح هستند،
ولی قطرهای مستقل
نمیباشند. تا دوباره
بصورت قطره ای
الهی تر ولی
با ماهیّت دیگری
در نوع بالاتر،
از دریای وحدت
وجود الهی بالاتر
صادر گردد. و
اگر تولد
جهانی در مقام
بالاتر پیدا کند.
که کاملان
ولایت محمدی
هفت هزار سال
بعد در ولایت مهدی،
که ٥٥ قرن دیگر
در جهان مبعوث
میگردد متولد میشوند،
که خود را
بنور رحمان
برسانند،
وفاصله صفاتی
وکیفیّتی
ومقامی با
خداوند کمتر میگردد.
و تشبّه و این همانی
های نزدیکتری
بمراتب بالاتر
پیدا میکنند.

بهار:
عرفا
بهار حقیقی
انسان را در
شهود برتر
الهی شاهدان
میدانند. که گوﺌی
انسان همیشه در
خزان زندگی عملا
چون مرده است که
در بهار شکوفه
جوانی
مینماید. که احوال
و معقولات و
رفتار و
اخلاقهای
الهی تر پیدا میکند.
حیوانی که بدرجه
الوهیّت
رسیده است. چه بهتر
که بعرش رحمان
رسیده باشد.
تا در تولدات
فوق بشری هفت هزار
سال بعد،
بهارهای
دیگری در پیش
دارد. و
تولدات جهانی
که با بهارهای
زندگی برتری
میرسد. انسان (عالم
اصغر) است، که
با شهود برتر الهی،
بهار زندگی حقیقی
تر دارد. گرچه
بحقیقت مطلق
نرسیده، که باید
عاقبت بنور
خداوند الله در
مطلق أبدیّت برسد
و خواهد رسید .
نوروز جشن
آغاز بهار روح
انسان سالک است.
و شاید همه
اولیای الهی
در نوروز سمبولیکی
بجهان بهاری
تازه میرسند. که
در تجربه این
نویسنده، روزی
که تولد دوم
الهی خود را یافتم.
با روح الهی برتر
و بنام جدیدی
از خداوند برای
خودم رسیدم. بر
ای من بسیار
جالب و هیجان
بهمراه داشت، که
دقیقا دو قرص ماه
دئر دو طرف
کره زمین دیدم
. سالک صادق هر
روز نوروزی
خجسته دارد، که
هر روز تولد
تازه ای الهی میکند
که قدر خود را نمیداند.
عید میلاد مسیح
و یا نیمه شعبان
پیامبر، برای هر
کامل محمدی هست.
و اولیای الهی
هر لحظه در احوال
وجد و یافت
الهامات و بی
خودی را دارند
که بهار جدیدی
میباشد. و حتی
با هر نفسی تولد
دوم الهی دارد.
که شایسته شکر
الهی است. که سعدی
برای دم و ورود
نفس، و یا بازدم
وخروج نفس،
این اهمیّت
تولد و از نو
زاﺌیده شدن را
زیبا بیان میکند
.

به
آفرید: انسان کامل
در (به دینی) یا سلوک
الهی، و در
هریک از
ولایتهای ششگانه
(أهل کتاب) و
سلوک نوع بشری،
چون بکمال
الهی میسّر
خود رسید و
آفریده شد، و
تولد دوم الهی
خود را پس از مرگ
قبل از مرگ
یافته است. و
با فرّ و
فروهر الهی وتاج
شاهی الهی
برای چند سالک
خود پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
کاملان زردشتی
با نور مرتضوی
چهارم، و
کاملان مسیحی
با شهود پنجم با
نور الهی مصطفوی
و عرش گبریال
جبرﺌیل قاﺌم
میرسند، و
کاملان محمدی
با شهود ششم نور
قاﺌم و عرش رحمان
بخلق باز میگردند.
که (آدینه و
أدینه) یا پایان
دین ورزی که وظایف
عبادی بیشتر ندارند.
چون روز جمعه
و جمع شدن،
وجم گردیدن
الهی خود را، مانند
زردشت ومسیح ومحمد
زنده ای برای چند
سالک خود
خواهند بود و تا
زنده باشند.
که کلام الهی
دارند. و قرآن ناطق
سالکان خود خواهند
بود. در ولایت زردشت
در سال ١٣١
هجری در
نیشابور،
برای کاملی در
ولایت زردشت
بخلق بازگشت.
و چون اعلام
کمال الهی و
نبوّت زردشتی خود
را نمود، که تقیّه
واحتیاط را رعایت
نکرد،
آخوندهای مسلمان
قشری اورا
تکفیر و کشتند.
تصوّر نا درست
اینکه پس از آغاز
دین و روش
عبادی و سلوک محمد،
ادیان قبلی دیگر
مقام خاص الهی
خود را ندارند.
در حالیکه
پیامبر همیشه سفارش
أهل کتاب میکرد،
که همان سالکان
ولایتهای
الهی قبل از محمد
هستند، و
نباید آنان را
غیر سالک دانست،
چون أهل کتاب
هستند. چه رسد که
آنان را تکفیر
وکشتار کنند.
ولی باز مرگ (به
آفرید) کامل
الهی مذکور در
نیشابور،
نهضت زردشتی
جدیدی در ایران
ایجاد کرد. که
یک نوع تجدید حیات
سیاسی جامعه ایرانی
و سلوکی زردشتی
بود. به آفرید ضدّ
اسلام نبود. و
اگر چنین تصوری
داشت، تکفیر و
مرگش نیز
شایسته او بود.
که در هر زمان
تمام ادیان
سلوکی ولایتهای
ششگانه سلوکی
و در هر جای دنیا
برای همه انسانهای
در فصل نوع بشری،
و عقل مناسب
فصل بشری برتر،
در ولایتهای
خویش بتجلّیات
الهی میرسند. تا
در تولدات بهتر
بشری با ولایتهای
بعدی ادامه
سلوک وشهود
بدهند، تا بشهود
نهاﺌی میسّر
خود، و عهد الست
جدیدی با نور
شهودی خویش با
خداوند پیمان داشته
باشند. که در
تجسّم انسانی
مقام شهودی
خود در جهان،
باز تسلیم
الهی گردند.
که خداوند
اولیای برتر برای
هر مستعد سلوک
را، در هر
مرحله احوال
سلوکی که باشد،
ولیّ الهی زنده
او را بوی معرفی
میکند. که روح سلمان
فارسی، فیروز که
فّر و فروهر یافته،
بدستور مراتب شهودی
خود، بیک ولیّ
الهی برتر
مسیحی مأمور شد.
وچون بکمال شهودی
ولایت مسیح نیز
رسید، و همان زمان
نیز محمد کشف شهود
نور قاﺌم را نمود،
باز بدستور مدبّر
الهی خود در
رؤیا، سلمان مأمور
رفتن بمکّه شد،
و با محمد
بنور شهودی قاﺌم
رسید. وهرکس
خودسرانه
بولایت پاﺌین
تر از شهود
آخر خود مراجعه
کند، آنگاه (
مرتد) و عقب
روی تکاملی
خواهد داشت. زیرا
بمیل خود پیری
وطریقتی چون هر
مذاهب قشری
انتخاب کرده
است. که همیشه باید
از خداوند خواست
تا پیر الهی مناسب
استعدادش ولو
در ولایتهای مقدماتی
سالک بوی معرفی
نماید.

بهاﺌم
:حیوانات
بهم و نافهم و
انسانهای کم فهم،
که حدّ أقل
درک اهمیّت
سلوک الهی و
خطرات
کارماهای جهنّمی
را ندارند. چه رسد
که بشهود برتر
و ارزش
بهشتهای بهتر شدن
روح خود را در تجلّیات
الهی بفهمند.
غیر سالکان (بی
دین) و بدتر از (بد
دینان) قشری مذهبی
همه ادیان غیر
سلوکی، که گرفتار
مادیّات و
شهوات
وهوسهای عقده های
روان خود
هستند، محروم
از پیشرفت
عقلی بوده و
حتی روز بروز
کم عقل تر
میگردند. که جهنّم
اول آنان، و
از هم اکنون
میباشد. و
سالکان (به
دین) و گاهی سالک(
مقتصد) و با قصد
و مقاصد دنیوی،
وحتی طمع
بداده های
بشری و مادی
خداوند، سلوک الهی
أندکی دارند، که
از دریافت های
برتر الهی در
آینده محروم هستند.
که حتی دوچار
قهقرا و از هم
اکنون میشوند.
که عاقبت (ترک
صلات) و ارتباط
با ولیّ الهی خود
خواهند نمود.
ولی ( منافقان) قشری
که گهکاه خود
را مسلمان دو آتشه
متعصّب و خود
را مؤمن
افراطی تصوّر میکنند،
که نزد اولیای
الهی نیز رفت
وآمد مینمایند،
در واقع جاسوسی
آخوندهای
قشری خود را مینمایند.
و خود را نزد
آنها محبوب میکنند،
و مردم را نیز
فریب داده باشند.
والاّ سالکان
صادق وعاشق و
صبور بقول پیامبر،
چنان از پل صراط
دوره سلوک(
سیر و سفر الی الله)
دارند. که حتی
پایشان بکف
صراط نمی خورد.
گوﺌی پرواز
کنان میروند.
و در آینده
های بهتر بشری
یا فوق بشری،
تازیانه زنان
حیوانات و
بهاﺌم که غیر سالکان
مسخ شده از نوع
بشری خواهند
بود .

بهتان
:تهمت
زدن اعمال زشت
بدیگران، که
چنان اعمالی را
نکرده اند.
واگر کرده
باشند آنان را
رسوا نمایند
که بهتان نخواهد
بود. و سالکان هر
خطای دیگران را
نسبت بخود
نادیده
میگیرند. و هر
آزاری نسبت بخود
را عفو مینمایند.
واز خداوند
نیز درخواست
هدایت آنان را
میکنند. بهتان
یکی از لشکریان
شر،ّ در لیست
صفات منفی
سالکان است که
باید پاک شود
تا بتجلّیات
الهی رسید. و
لشکریان صفات خیردر
مقابل صفات شر،ّ
در حدیث جالب
امام صادق، که
مورد تفسیر ما
نیز هست .که ٩
هزار حدیث
پیامبر و
امامان
واولیا را
بنقل از پیامبر
نفسیر وترجمه
کرده ایم .
بتفصیل ار
لشکریان خیر وشرّ
ذکر شده است.

بهلول:دارای
معانی مختلف
در افراد نا
آگاه از امور الهی
وروحی میباشد.
برخی از
سالکان در جهان
عمیق روان خود،
بدون اینکه تجربه
وکسب صفات
برتر را پیدا کنند،
بمراتب از تجلّیات
الهی میرسند.
که حتی با مرگ
قبل ار مرگ تولد
دوم الهی خود
را دارند. ولی
دارای مأموریّت
الهی و بعثت ورسالت
پیامبرگونه ندارند
. زیرا باری از
حکمتهای الهی
را ندارند. پس آنان
از نظر دیگران
چون دیوانگان،
رفتارهای
غیرعادی از
نظر غیر
سالکان د ارند،
و یا رفتار
کاملان را
میکنند، باز
بهلول خوانده میشوند.
که احوالی
الهی دارند،
ولی رسالت الهی
ندارند. که
بعثت و رسالت،
دو شرط عمده ر
ا ندارد. کسب تولد
دوم پس از مرگ قبل
از مرگ، و
دیگری مأموریتی
الهی برای دوره
بازگشت بخلق
میباشد. زیرا
دانستن مسؤلیّت
است. پس کاملان
الهی مسؤلیّت الهی
ندارند. که چند
سالک خود را بهر
نحوی که
بتوانند، با کمک
مراتب الهی
انجام میدهند.
بهلول ها چنین
مأموریّت و
حکمت های فوق بشری
را ندارند. و
حتی حکمتهای
بشری خود را در
تخلیه در صفات
بشری از دست داده
اند . ودر تاریخ
عارفان وتصوّف
همه ولایتهای ششگانه،
گهگاه از این بهلول
ها پیدا
میشوند. که حتی
قشری های
مذهبی قاتلان
أنبیا و اولیا،
بخاطر حرکات
دیوانه وار
بهلول که مقامات
الهی کاذب ومصنوعی
نمایش میدهند،
که جنون رفتاری
و پریشانی
گفتاری، آنها
را بعنوان
بیماران
روانی و دیوانه
معاف از
مقررات شرعی
باطل خودشان
مینمایند. که خود
وسیله حفظ جان
بهلول است. وحکمت
تولد دوم بهلولانه
آنها را در
نظام تربیت
دینی، و آینده
های روحی هر فرد
ررا رسیده ،
که مفهوم ما
نمیتواند
باشند. سالکان
واصل بنور قاﺌم
در ولایت ششم
محمدی، با مرگ
قبل از مرگ،
با تخلیه در حدّ
کفایت برای شهود،
همچنان بحدّ
کفایت برای مآموریّت
الهی نرسیده
اند، که وظیفه
پیامبری چند
سالک دیگر را داشته
باشد. گرچه اینان
با مرک قبل از
مرگ باید بکلّی
مرده باشد.
ولی امکانات بیشتر
الهی تن آنان ،
تولد دوم الهی
را بوی داده، ولی
کافی برای مأموریّت
الهی نیست.
وکاملان الهی نیز
بخاطر همین بقایای
معایب تزکیه نشده
روان، مأموریّتهای
الهی و امکانات
تکاملی متفاوت
دارند.

بهشت
عدن و بهشت
رضوان :و روضه
فردوس خانقاه پیر
الهی بمعرفی
خداوند برای سالکان
وی، بهشت و
بهترین جا میباشد.
که مناسب (به
دینی) و تکامل
سلوکی میباشد.
عزلتگاه سالک
نیز بهشتی است.
و هر یک از تجلّیات
شهودی سالک
نیز بهشتهای
برتر الهی در
رؤیا، و سمبول
آینده های تولدات
انواع فوق بشری
میباشد. رضوان
بهشت است وقتی
سالک بشهود
چهارم مرتضوی و
رضایت میرسد.
و بهشت بالاتر
پنجم درجه اصطفای
الهی از سالک است.
و وقنی که سالکان
بشهود مصطفوی
در ولایت محمدی
برسند.
بهشتهای پس از
مرگ در کاملان
ولایت محمدی،
هفت هزار سال
بهشت سوم که انتظار
عرش رحمان را
دارند. و با
کاشف نور
رحمان با مهدی
موعود در جهان
ولایت هفتم مهدوی
آغاز میشود،
آنگاه ارواح محمد
و علیّ وهر
کامل محمدی طول
تاریخ بوی تسلیم
سلوکی میگردند،
تا خود نیز بنور
رحمان برسند.
وحتی بعرش ربّ
برتر از رحمان
نیز معراج
دارند. بهشت عدن
در تمام ادیان
سلوک قبلی نیز
وعده الهی
برای سالکان
میباشد. که
حتی قبل ازمرگ
دو بهشت، و
بعد از مرگ نیز
دو بهشت دیگر را
دارند. اکنون
در جهان روزها
در معصومیّت و
احوال الهی، و
شبها در
رؤیاهای
گردشهای ملکوتی
پر از حکمت و
لذیذ و زیبا.
گرچه عدن در
یمن در صحرای
خشک عربستان
بوستانی خوش آب
وهوا است، که تصوّر
بهشت دارای آب
وهوای شهر عدن
کرده اند.و تورات
نیز ذکر بهشت عدن
دارند. و
بهشتهای موعود
سالکان و
کاملان الهی
در جهان برای سالکان
و کاملان
یهشتی کمی گرم
است. ولی
بهشتهای دیگر
و بینهایت الهی
در انواع فوق بشری،
برای روح موفق
امروز، با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل میباشند،
که در آینده
ها در کره زمین
پیدا خواهند
شد. تا بفرض محال
روح انسان بخداوند
الله در لاهوت
رسید. بهشت
برای سالکان بخاطر
تقیّه و تقوای
سلوکی است. بقول
محمد هر کس که با
ترس خدا باشد دو
بهشت دارد، و
نیز دو بهشت قبل
از آن. که امام صادق
دو بهشت قبلی
را، اکنون در
این جهان
میگوید. که کاملان
محمدی روزها در
معصومیّت و
آرامش خیال و
وعده رسیدن بلقای
الهی. وشهود میسّر
خود بهشت نخستین،
و شبها در
رؤیاهای گردش
ملکوتی و ملاﺌک،
و پر از حکمت و
آینده بینی
خود میباشد، که
گرچه سمبولیک است،
ولی خورسندی
شدید برای سالک
دارد . در حالیکه
کارماﺌیان
مخالف تقوا و سلوک
الهی، دو جهنّم
مورد تهدید و وعید
الهی دارند، و
دو جهنّم نیز که
قبلا دارند.
که در تفسیر
منطق عکس از
کلام امام صادق،
دو جهنّم اول
کارماﺌیان هم
اکنون در جهان
است. روزها در
بد بیاری های زندگی
بشری که همه دارند،
که خود عذاب
زندگی بشری نیز
هست. و شبها در
کابوسهای
ترسان وهولناک
میباشند. سقوط
از بلندی یا در
گودال آتش
افتادن ، و یا حمله
درندگان و نظایر
آن، نمونه هائی
از آینده های تولد
مسخ آمیز در جهان
و در صورتهای
نوعی مسخ
حیوانی که جلو
تر دیده اند.
ولی دو بهشت
دیگر کاملان
در ولایت محمدی
هفت هزار سال
انتظار روح در
سایه و سطح جبروت
دوم عرش رحمان
است. که نیاز بتولدات
دیگر بجهان ندارند.
گوﺌی جلوتر
تکاملات روحی
هفت هزار سال دیگر
را هم اکنون داشته
اند. و پس از
هفت هزار سال
در نوع فوق بشری،
فرشته گونه
بجهان متولد
میشوند. در کره
زمین یا کرات دیگر
که هزاران
برابر عقل و
کرامات بالفعل
و قدرتهای
حیاتی و صفات الهی
و اخلاقی، و
معجزات الهی را
در آن تولد
فوق بشری
دارند. که آنها
را فرشته گونه
و حتی موجودیّتی(
چهار بعدی)
میگوﺌیم. تن و
ذهن و روان و
روح الهی جدید
، که گوﺌی خود از
مراتب الهی
شده باشند. و
الاّ انسانهای
غیر سالک سه بعدی
میباشند. تن و
ذهن خود آگاهی
و روان نا
خودآگاه، که مملو
از عقده های
حیوانی و
جهالت میباشد،
که هر حیوانی
در توحّش و
نافهمی خود دارد.
اما کارماﺌیان
در جهنّم سوم
خود با مرگ و محنت
جان دادن
طبیعی، زمانی
کوتاه یا بلند،
در بهشت ملکوت
همین سطح همین
زمین هستند.
که مدام در ترس
از تصوّرات و
اوهام خود، شبها
در تاریکی، و روزها
در سوزش از اشعه
آفتاب و انوار
دیگر کهکشان
هستند. ویا در
جهنّم چهارم
تولد از رحم مادری
حیوانی متولد
شده ، و با
أندکی کرامات بالفعل
باقی مانده
بشری خود، شایستگی
صورت نوعی
مراتب خود را
پیدا میکنند.
که صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال دیگر از نردبان
انواع، خود را
باز بنوع بشری
مجدد برسانند.
ولی با عقل
وتوانهای
دیگری شاید بسلوک
الهی بپردازند،
تا با شهود
ششم نور قاﺌم،
شایسته تولد
نوع فوق بشری
گردند. که روح
هر أتم، چه برسد
بگیاه و حیوان،
زمانی بنوع
بشری و اجرای
فرمان الهی (
کن فیکون) نوع
بشری میگردند.
و تکرار گذشته
ها در آینده ها
را خواهند
داشت. که بازگشت
همه بسوی خداوند
گفته اند.
اینک انسان
عاقل و عامل و
عاشق صادق با
فهم و عشق و صبوری
و استعدادهای
جدید، نتیجه
تخلیه وتحلیه
احتمالی در سلوک
الهی هر ولایتی،
توان کسب مراتب
تجلّیات الهی
مییابند.و پس از
اینکه شرایط
لازم در تخلیه
و تحلیه را کنند
، در شرط کافی
از نظر داوری الهی،
با کمتر از ده در
صد پاکسازی
روان، بشهود نهاﺌی
و نجات میرسد.
تا در انواع
فوق بشری با عقلهای
بیشتر و نیرومند
تر و توانهای
الهی بیشتری،
بتوانند پاکسازی
بیشتر در ژنتیک
روحی خود را بنمایند.
و بقول محمد
خداوند میگوید
،با هر قدم
سالک خداوند من
نیز ده قدم
جلو میآیم، که
سالک زودتر بدیدار
الهی خود برسد.
که بشهود آخر
میسّر مرحله ای
خود برسند. و
چون بکمال نهائی
الهی نوع بشری
رسیدند، با هر
قدم انسان کامل
در کسب کمالات
بیشتر،
خداوند نیز ده
قدم دورتر میگردد.
تا خیال نکنند
بخدا ونهایت کمال
رسیده اند. گرچه
بتجلّی الهی آخر
ومیسّر خود
رسیده اند. و
بی نهایت
انواع فوق بشری
و تجلّیات
الهی وولایتهای
سلوکی، تا
خداوند مطلق الله
در پیش روی هر
روح هست. پس بهشت
آنان در سلوک
و عزلتگاه خود
وخانقاه پیر
است . جنّت وجنان
و عقلهای برتر
وعده الهی
سالکان درتولدات
بهتراست. و
کاملان شاهد قاﺌم
بهشتهای چهارگانه
وچهارگونه را دارند.
که بقول
پیامبر، هر کس
از خدایش ترسید
وتقوا یا سلوک
الهی نمود،
این بهشتها را
دارد. دوبهشت قبلی
هم اکنون
درجهان است. و
در تفسیر سلوکی
این نویسنده،
کاملان الهی در
بهشت اول
روزها و تا
زنده باشند،
در معصومیّت و
الهامات و
احوال شاد و
اطمینان بخش
خود هستند. و
شبها در بهشت
رؤیاهای
شهودی سراسر حکمت
وگردشهای ملکوتی
و یادآوری های
الهی را دارند.
و با مرگ
طبیعی بسیار آرام
وحتی شیرین،
چون هر خواب شبانه،
روح انسان کامل
بهفت هزار سال
بهشت سوم انتظار
عرشی میرود،
که تولدی بجهان
نیاز ندارد. و پیر
مربّی الهی از
نوع فوق بشری
و ولایت مهدوی،
هنوز در جهان
وجود ندارد.
گرچه زمان
ومکان، و دیگر
امور مادی وبشری
در ع.الم الهی وجود
ندارند. که هفت
هزار سال چون لحظه
ای، و یا اصطلاحا
أندکی از یکروز
میگذرد. چون در
خواب که انسان
بی احساس از زمان
است. و بقول پیامبر
روز قیامت میپرسند،
که چقدر در
جهان بوده اند؟
و یا چقدر دوره
سلوک و زندگی نوع
بشری آنان طول
کشیده است؟ که
پاسخ میدهند یک
روز یا قسمتی از
یک روز. و گرچه
کلام خداوند
برای ارواح در
انتظار عرش،
همچنان ممکن
است مراتبی از
تکاملات
بیشتر و
تدبیرات الهی برتری
را داشته باشند.
که ما توان
آگاهی از امور
الهی و ذاتیّات
الهی را نداریم.
و بالأخره در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری در عصر ولایت
هفتم مهدی موعود،
روح محمد و
قاﺌم سوشیانت
سوم زردشت، آغاز
وظایف سلوکی وتربیت
روحی مناسب
خود را میکنند
که نمیتوانیم تصوّری
از آنها کنیم.
و الاّ اگر
بتوانیم ، باید
هم اکنون آنرا
نیز انجام بدهیم.
گوﺌی روحی در تکامل
نوع میمون، بخواهند
در عصر میمونی
خود، از تکاملات
روحی نوع بشری،
در برابر چشمشان
هست، چیزی بداند
یا بتوانند
بدانند. چه رسد
که بتوانند
انجام بدهند
که محال میباشد.
و بقول پیامبر
بهشتهای الهی بی
نهایت چون طبقاتی
میباشند، که
فاصله هریک از
دیگری، پانصد
سال راه برای
تک سواری تند
رو میباشد. که
همان فاصله زمانهای
انتظار بهشتی
روح هر نوع است،
که بخواهد
بنوع بالا تر
برود. رقمی سمبولیک
گفته شده است. برای
نوع بشری تا
نوع فوق بشری هفت
هزار سال
فاصله زمانی و
مقامی هست. و مهدی
موعود ٥٥ قرن
دیگر بجهان مبعوث
میگردد. ولی
هر روح کامل باید
هفت هزار سال
مانند روح محمد
تاریخی،
انتظار بهشتی خود
را در عرش رحمان
داشته باشد.
که نخستین
متولد نوع فوق
بشری و از سر
سپردگان مهدی
موعود خواهد
بود .

بهشتها: و
جهنّم های
چهارگانه بگفته
پیامبر در
قرآن عثمانی،
هر کس تقوای خدا
نماید دو بهشت
دارد، و پیش
از آن دو بهشت
دیگر. تقوای
خدا همان سلوک
الهی و ترس از مجازات
خداوند، و نیز
تقویت مقام
روح انسان در
اراده و
شهودها و
عقلهای برتر الهی
یافتن است. سالک
در پیمان
باولیّ الهی
بمعرفی خداوند،
با خویشتن داری
و تقیّه از خطا
و گناه است. که مطیع
دستورات سلوکی
پیر الهی می
باشد. وتا قیامت
سوگند وفاداری
داشته باشد.
که قیام قیامت
گونه شهود قائم
در مرگ قبل از مرگ
را دارد. آنگاه
پاکسازی روان
در تخلیه از عادات
و عقاید، و
تحلیه بصفات
نیکوی الهی
نفس امّاره خود،
که پر از عقده وعقیده
است. آنگاه پس
از نجات شهودی
دوبهشت قببلی
دارد، روزها آرامش
های الهی و معصومیّت
و الهامات الهی،
و شبها بهشت دوم
و رؤیاها و
گردشهای
ملکوتی، و
بعکس غیر سالکان
قشری که روزها
در بد بیاری،
و شبها در
کابوسهای
ترسناک. که اگر
آن دو جهنّم
قبلی را داشته
باشند خوشبخت هستند.
که نهیب خداوند
و تذکّر الهی بر
ای همه میباشد.
و با مرگ سختی نیز
دو جهنّم دیگری
دارند. که بالعکس
سالکان پس از
مرگ شیرینی، چون
هر شب معمولی
خود، ببهشت هفت
هزار سال انتظار
در عرش رحمان میرسند،
که خبری از آن
احوال نمی توانیم
داشته باشیم و
بهشت چهارم تولد
نوع فوق بشری،
با هزاران
برابر تعقّل نوع
بشری، و در موجودیّتی
چهار بعدی غیر
قابل تصوّر ما
از چگونگی
چنان موجودیّتی
الهی است. و کارمائیان
جهنّم سوم ملکوت
روح که مدام در
تلاش برای تولد
بجهان و جهنّم
چهارم، تولد در
مسخ حیوانی یا
بد تر خروج درد
ناک از رحم
مادری حیوانی.
رنج توفیق دخول
یک روح در اوول
مادی تخمدان، برای
تکمیل نطفه یک
موجود چنان سخت
است، که یک اسپرم
از بین پانصد میلیون
اسپرم موفق میشود.
و تلاش بی
نتیجه ارواح نا
موفق
میلیونها بار تکرارمی
گردد، تا چون با
نردبان انواع بنوع
بشری مجدد رسید
همین سلوک تا
نور قائم را
باید انجام بدهد،
که بانواع فوق
بشری و فرمان کن
فیکون اللهی عمل
کرده باشد.
بهشتهای
بهتری در صورت
نوعی و کرامات
بالفعل و
بالقوّه، و
عقلها وتوانهای
حیاتی هرچه بیشتر
. جهنّم های
جهانوم جهان
در زندگی های سخت
در صورتهای نوعی
حیوانی، تا در
زمانهای
بسیار دراز
بنوع بشری و سلوک
الهی برسند. که
گونه ای
جاودانگی جهنّمی
میباشد. و
زندگی حیوانات
را می بینیم، که
تمام عمر در
ترس از دریده و
شکار شدن هستند،
که خود همین احوال
هولناک تکامل نوعی
ارواح آنان میباشد
.

بَهاء
:بهاء
نور خدا در شهود
آخر کاملان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری است.
که سالکان خود
را چون بشهود
آخر و شهود نوری
خویش میرسند،و
خود نیز صاحب
بهاء و نور الهی
شهودی تازه شده
و بهاء الله
میشوند. کاملان
محمد بهاء نور
قاﺌم را دارند.
و کاملان
ولایت مسیحی بنور
مصطفوی، و
کاملان
زردشتی بنور مرتضوی،
بهاء الله میسّر
خود را دارند.
ولی نه نور الأنوار
أبدی الله خداوند
مطلق. دین بهاﺌی
مانند هر دین دیگری،
چون اسلام
ومسیحی و
زردشتی، اگر
سالک با یک ولیّ
الهی زنده
بمعرفی
خداوند نبوده باشند،
عملا قشری
مذهبی مشرک و
دشمن ولایت
بحقّ الهی زمان
هستند. زیرا پرستش
هر ولایت فقیه
فاسدی را مینمایند.
بهاء الله تاریخی،
کاملی الهی در
ولایت اولی العزم
محمدی
میتواند بوده باشد،
و اگر بنور
قاﺌم رسیده باشد.
و تا زنده بوده
، پس ولیّ و
پیامبری الهی برای
چند سالک خود بوده
است. و نه برای
أنبوهی
طرفدار غیر
سالک پیروان دین
بهاﺌی، که تا
کنون بهمان
انوار سلوکی پیامبر
خود نیز نرسیده
باشند. شش
پیامبر اولی العزم
آدم و میترا و
بودا و زردشت
ومسیح ومحمد
بوده، تا ٥٥
قرن دیگر نوبت
ظهور وبعثت اولی
العزم تازه
ای، مهدی
موعود محمد وهمان
سوشیانت سوم
پیشگوﺌی زردشت
برسد. که نور
بالاتر از عرش
رحمان بنور رحمان
میرسد. و حتی عرش
ربّ برتر از
رحمان را کشف
خواهد نمود.
وولایت هفتم
را آغاز میکند،
که خود آغاز
گر نوع فوق
بشری از نظر
مراتب الهی در
جهان است. که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشری را
دارند. و تا
أبد بی نهایت
انواع فوق بشری،
و تجلّیات عظیم
تر الهی از أرباب
نوع، و مهدی های
موعود در پیش هستند.
که بفرض محال
سالکان
وکاملان آنها
بنور الأنوار
الله خداوند
ربّ الأرباب برسند.
چون بازگشت
همه ارواح،
بروح الأرواح الله
أهورمزدا
میباشد. و
شاهدان مراتب تجلّیات
در شهود الهی
خود، و شاهدان
نور الله بفرض
محال نیز (این همانی)
مقام الله، و
صاحب صفات
حیاتی و اخلاقی
و عقلی و
احوالی مراتب شهودی
خود میباشد.

بَهیج
بهاء الله :بهیجان
آوردن دیگران
با نور و بهاء
خداوند، که هر
انسان کامل در
سالکانش مینماید.
و نیز سالک
بشری در شهود
نور الهی قاﺌم،
بمنبع بشری بهاء
الهی پیر کامل
میرسد که بهیجان
می افتد. ابّهت
بهاء نور الهی،
هر شاهد خود
را نیز بهاء الله
مینماید. که این
همانی مقام
الهی او را مییابد،
که تجلّی خود
را یافته است.
هر کامل الهی
بهاء الله است.
بخصوص کاملان
ولایت آخر
محمدی، که با نور
قاﺌم وانوار
نا متناهی عرش
رحمان، دارنده
بهاء و انوار
الله میشود.
میرزا حسین خان
معروف ببهاء
الله، درویش و
صوفی قبلی، که
کاملی الهی در
ولایت محمدی
شده، و بنور قاﺌم
رسیده است. آنگاه
ولایت ششم خود
را در بازگشت
از مرگ قبل از
مرگ یافته است.
ولی دین جدیدی
ندارد بلکه ولیّ
جدیدی میباشد.
زیرا خداوند
جز یک دین
أدیان بیشتری نداشته
و ندارد. گرچه دین
سلوکی و عملی
اصلاح روان در
شش کلاسهای متوالی
می باشد. و
سالکان کامل هر
ولایت الهی،
در تولد بعدی بجهان
تنها بمعرفی
خداوند از یک ولیّ
الهی زنده
باید بولایت برتر
برسد. تا عاقبت
ظهور مهدی با
نور تجلّی قاﺌم
برسد. که
تازنده باشند
بهاء الهی و
تجلّی خود را
دارند. ولی برای
چند سالک خود.
و نه برای
همگان، که چون
مذهب و حزبی
اجتماعی باشد،
یا سازمانی دینی
تأسیس کند. که محمد
ومسیح دین اسلام
ومسیح سیاسی برپا
نکردند. که آخوندهای
قشری غیر سالک
آن ولایتها،
برای حکومت و
خرسواری خود
بر مردم ادیان
و مذاهب قشری
غیر سلوکی و
مشرکانه را
برپا نمودند.
سازمانهای دینی
ومذهبی کسی را
بدیدار خدا و امام
و بهاء الله شدن
نمیرساند. و
عبادات قشری همه
ادیان غیر سلوکی،
که بسیار فراوان
در جهان هستند،
تماما جهنّم پروری
خود و پیروان خویش
مینمایند.
وباید حتما در
نوع بشری بنور
قاﺌم رسید.
وبا ولیّ الهی
بمعرفی
خداوند. که ظاهرا
اولیای زنده الهی
در بین انسانهای
قشری هر دین و مذهب
و قومی زندگی مینماید،
که یکی از
آنان محسوب نمیشود.

بِه
آﺌین و بِه
دینی :دارنده
بهدینی و
آﺌین زردشتی،
وهمان سلوک الهی
در همه ولایتهای
ششگانه نوع
بشری، که أهل کتاب
هستند. ( کتاب) یعنی
وظیفه مکتوب
الهی، برای
تکامل روحی و
عقلی واخلاقی
است. نیکوکاری
و دین ورزی
مورد قبول خداوند،
و برای رسیدن بهدایتهای
الهی و مقامات
الهی روحی و
شهودی، باید همان
به دینی و
مکتب ( پهلوی) زردشتی
را نمود. و بقول
محمد با (فهلویّات)
که همان عرفان
سلوکی دین بهیّ
زردشتی و
یهودی و مسیحی
ومحمدی در سلوک
الهی است. ونه در
سازمان های
اجتماعی مادی
وبشری، بنام ادیان
اسمی، و در تمامی
مذاهب قشری
آنها. که در به
دینی روان سالک،
بتعلیم یگانه مربّی
الهی بمعرفی خداوند
بهر طالب لقای
الهی در رؤیا
میباشد. که در تخلیه
وتحلیه و
تجلیه های
شهودی،
میتوان به بهروزی
و به خوشبختی
رسید . که نوروز
الهی وتولد دوم
الهی یافتن
پیامبرگونه
رسید. که چون بودا
بیدار، و وچون
مسیح قدرت مسح
و شفا بخشی یافت.
و چون محمد وسیله
حمد وپرستش وهدایت
چند سالک دیگر
گردید. و حتما
بطور کامل ترک
قشری گری وخرافات
و آخوند ابلیس
پرستی نمود.
والاّ گرفتار کارماها
و تکرار گذشته
های گیاهی وحیوانی
در جهنّم جهانوم
جهان خواهند
گردید. وکاری را
که اکنون میتوان
کرد، پس از عذاب
زندگی ها
دردناک همگی خواهیم
نمود.

بهزاد :در تولد
بشری کنونی
انسانی که با کمالات
ذاتی در ژنتیک
خود بیشتر دارد
، ه زاد متولد
و با استعداد تکامل
روحی و نوعی شده
است. زیرا در تولدات
بشری قبلی خود،
با ولایتهای الهی
بدرجات شهود و
تجلّیات الهی میسّر
خود رسیده
بوده ، که اینک
کرامات بالفعل
وبالقوّه بیشتر
داشته، که هم اکنون
در این تولد با
خود دارد. و درک
اهمیّت سلوکی الهی
را مینماید. و
توان قبلی از
کرامات و شهود
تجلّیات پیشین
خود را دارد . و
بقول افلاطون،
قبلا میدانسته
که اکنون میتواند
موضوعی را
بفهمد.
انسانهای مخلوط
با هم در
جامعه، مانند شاگردان
کلاسهای یک مدرسه،
در ساعت تفریح
خود، مخلوط بوده
و نمیتوان دانست
که مقام تعلیمی
هریک چیست.
مگر هرکس که بکلاس
خود برود. بهزاد
هر انسان زاﺌیده
شده بشری با کرامات
بیشتر است . و
کاملان امروز
در هر ولایتی،
با ذخیره آخرت
بیشتر، در تولد
بهتر کنونی و
هم برای تولد
بعدی بهزاد خواهد
بود.

بهلول
:سالکان
مدام و عبادت
و توسّلات عبادی
هستند، که توجّه
به أمور بشری
و جهانی
ندارند.
کاملان رسیده
بنور قائم با مرگ
قبل از مرگ،
أکثرا از خواب
مرگ نمیگردند،
و تولد دوم الهی
پیامبرگونه چون
اولیای الهی دیگر
را ندارند، و
شهود عرش رحمان
را نخواهند
داشت. و مستقیما
بعرش رحمان
برای تولد نوع
فوق بشری میروند
.ولی برخی از شاهدان
قائم با مرگ قبل
از مرگ، به انتخاب
و بدای الهی از
خواب مرگ بیدار
و شهود هفتم عرش
رحمان را دار
ند. و چون پیامبری
اولی العزم ،
برای چند سالک
احتمالی خود
میگردد. اما غیر
سالکان قشری و
بدون وسیله الهی
یک ولیّ و پیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
را عبادت
میکنند. ندانسته
آخوندی را باور
دارند، پس هرگز
با هر عبادات قشری
بشهود تجلّیات
الهی نمیرسد.
چون آخوند
پرستی و جهنّم
پروری نموده
اند. بسیاری از
شاهدان نور قائم
و هر شهود
نهائی ولایتها،
از خواب مرگ بیدارشده
اند ، ولی شهود
عرشی خود یا
عرش رحمان را
ندارند، که وظیفه
پیامبری ندارند.
پس هیچ گونه
تعلیمی بکسی نمیدهد،
ووسیله الهیسالکی
نمی باشد چون مأموریّت
الهی ندارند .ولی
وظایف عبادی ندارند.
و بهلولی است
که از نظر قشری
ها انسانی
مجنون میباشد،
که آنان را
بهلول می خوانند.
که در سطح افکار
الهی خود هست
و رقیب آخوندها
نمیباشد. شوخی
های بهلولان
معروف است، که
عملا پاسخ
الهی برای کسی
ندارند، پس این
شوخی ها را مینمایند
تا تکفیر آنان
نشوند . و حتی این
شوخی ها را دلیل
جنون کسان
صوفی می
دانند، که عمری
بعبادات و گوشه
گیری داشته اند.

هیمه
حیوان: که بچهار
پا و دواب
گفته میشود،
که فهم ندارند
پس باید بارکشی
کنند. و انسان
نفهم از امور برتر
الهی نیز، در
بهم وجهل وکم عقلی،
و همچنان در حیوانیّت
نوع بشری میباشد.
که درک اهمیّت
حیاتی وأبدی آینده
های خود را نمی
نماید.

بیابان
:سمبول
سرزمین خالی از
انسانها، و یا
از آگاهان نوع
بشری است. بر
خلاف
گلستانها و
جامعه ها و
خانقاه های
الهی ومدارس، که
برای تربیت روحی
و ذهنی هستند. غیر
سالکان عملا
از لحاظ عوالم
الهی در
بیابان میباشند.
چون اعراب
جاهل. که (عرب)
یعنی (أرب) و
بدون ربّ الهی
هستند. و قوم قریش
و محمد فرهنگ
ایرانی و زردشتی
داشتند. ویا کسانی
که (عجم) که همان
( أجم) که جم
ناشدگان، و
جمع و یگانه نشدگان
با مراتب شهود
الهی هستند. که
جمعه پس از
بازگشت بخلق
را ندارند. ولی
شاهدان در
بهشتهای
گلستانی برتر
و یا در نوع
فوق بشری خواهند
بود. که اکنون
انسانها این بوستانها
را ندارند.
ولی غیر
سالکان بخصوص قشری
های مذهبی، و
منحرف از راه خدا
و مشرک، دوچار
کارماهای
حیوانی و از ولگردان
صحراها خواهند
بود، که در فیلمها
آنها را می بینیم.
که چگونه حیوانات
یکدیگر را در
صحراها میدرند.
اگر که شکارچیان
آنها را شکار
نکنند وپوست نکنند
و استخوانشان
را نشکنند که گوشت
آنها را بخورند.
انسان عاقل ومستعد
لقای الهی، و
طالب بهشتهای برتر
نوع فوق بشری،
میتواند با هفت
سال خود سازی سلوک
الهی، بجای هفتاد
سال زندگی عبادی
بشری، بهفت شهود
برسد. تا هفت
هزار سال بهشت
سوم انتظار
عرش داشته باشد.
تا متولد نوع
فوق بشری بجهان
گردد. تا با
مهدی موعود
نیز به نور ربّ
رحمان و چهار
صد هزار سال بهشت
سوم برتری داشته
باشد.
انسانهای فوق
بشری با هزاران
برابر عقل نوع
بشری میباشند .

بیت
الله الحرام :برای
مسلمانان
محیط اطراف
کعبه، و برای (حجّ
أصغر) مکّه غیر
سلوکی وغیر
الهی آنها، که
پیامبر بآنان آموخت.
ولی پس از کمال
حجّ کعبه ،بآنها
تأکید کرد اینک
باید ب(حج ّ
أکبر) سلوک الهی
با اولیای زنده
الهی بمعرفی خداوند
بروند. ( بیت )
خانه خدا یا کعبه،
و هر مسجد و
خانقاه ولیّ الهی،
و حتی جایگاه
عبادت سالکان و
قرارگاه قرّه
گیری آنان نیز
خانه خداوند میباشد.
که در آن باید (بیتوته)
یا شب زنده
داری سلوکی و
عبادی و در توسّلات
بوساﺌل الهی
نمایند. بقول عارفی،
از وقتی که
خداوند کعبه را
خانه خود ساخت،
حتی یک بار نیز
در آن نبوده است.
که (بیت ) وخانه الهی
برای دین ورزی
سالکان، خانقاه
و ولایت و حتی صورت
پیر کامل و
بمعرفی
خداوند میباشد
که بیت الله الحرام
سالکان میباشد.
که ( احرام) در
حدّ أقل لباس که
سالکان خود فقری
و کم خوری
وخویشتن داری
ها و تحریم ها
را بر خود انجام
میدهد.( حرام )
تنها امور برای
سالکان، و
بدستور پیر
الهی و محمدی زنده
برای سالک میباشد.
که آنچه حتی
محمد و یا هر مجتهد
قشری گفته باشد،
برای سالک
مطرح نیست. که
پیامبر نیز
تنها برای چند
سالک خود گفته
و دستوری داده
است. و نه برای همه
زمانها . بلکه تنها
خاص سالک با ولیّ
الهی زنده او
بمعرفی خداوند
میباشد. که هر
اختیار و تفویض
الهی برای چند
سالک خود را
دارد. که میتواند
حرامی را بعدا
تغییر، و حتی آزاد
و حلال و رفع ممنوعیّت
کند. گوﺌی حرامها
چون گره ای،
که باز و(حل
گره) شده باشد،
که حلال و حل شده
گردد. هر پیامبر
وولیّ الهی
خانقاهی دارد،
که بیت الله الحرام
سالکان او
میباشد. و فراوان
شهرها در فلسطین
هست، که نام
بیت دارند.
یعنی جایگاه
یک پیامبر سابق
بنی اسراﺌیل،
که بعدا قابل قبله
گیری و اطاعت دستورات
سلوکی نمیباشد.
که سالکان باید
پیامبر زنده ای
از خداوند بشناسند،
و نباید مرده
پرستی نمود. زیرا
شرک است و
آخوند پرستی و
ابلیس پرستی
میباشد. در همه
مذاهب قشری در
هر (دینی اسمی) وغیر
سلوکی عملا با
عبادت باطل جهنّم
پروری میکنند.
که شرک کرده اند.
وبقول پیامبر،
حتی اگر همه
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند،
باز در قعر جهنّم
خواهند بود. زیرا
حرام محمد
زنده سالک را
حلال کرده اند.
حتی اگر که حرام
محمد تاریخی را،
بجای حرام محمد
زنده کامل الهی
حرام پیروان خود
کنند گناه
کرده اند.
تحریم و حرام تنها
در احرام
سالکان در پیمان
با یک ولیّ الهی
میباشد.

بیت
الحکمه :خانه حکمتهای
الهی، همان دل
و خانه پیر و
طریقت الهی او
میباشد.و نه کتابخانه
ها یا کتابهای
معروف دینی،
حتی اگر قرآن
وتورات و
اوستا باشد. و
یا از هزاران
حدیث های پیامبران،
که همه آنها
بازیچه دستکاری
آخوندهای قشری
همه مذاهب بوده
اند. که بخاطر جاه
طلبی و ریاست
دینی خود بوده
و میباشند. (کتاب
خدا) یعنی وظیفه
مکتوب الهی
برای سلوک الهی
و در هر زمان است.
و (قرآن) یعنی (دوقرّه)
اکتشافی محمد،
نور قاﺌم و
عرش رحمان است.
و برای سلوک
با یک ولیّ الهی
زنده میباشد.
ومحمد تاریخی
خود در حیاتش برای
چند سالک خود،
خانه و منبع حکمت
های الهی بوده
است. و بعد از
وفاتش در شهود
پنجم مصطفوی
ودر زمان بعدی
میباشد، که
بیت الله
الحرام برتری است.
که تعلیم و تمرین
مرگ قبل از مرگ
میدهد. تا سالک
شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد . (حکمت)
احکام وحکومت الهی
سالک است، و
نه احکام شرعی
قشری، که من درآوردی
مشرکانه است. حتی
اگر دستورات دینی
پیامبران و امامان
الهی درگذشته باشد.
که آنان تنها برای
چند سالک خود دستوری
عبادی وسلوکی میگفتند.
ونه برای همه انسانها
وهمه زمانها.
که هیچ دو انسانی
مشکلات روانی یکسان
ندارند. تا یک نسخه
طبّی علاج الهی
بوده باشد.
والاّ تفویض الهی
باولیا برای سالکان
خود معنی نخواهد
داشت. بیت الحکمه
جای حکمت سلوکی
سالکان که
مسجد و محراب
وقبله سالک پیر
الهی وخانقاه او
میباشد. ویا در
حضور ذهنی پیر
در دل سالک. والاّ
مسجد و بیتهای
درگذشتکان حکمتی
ندارد. خانه خدا
خانقاه پیر
کامل بمعرفی خداوند
برای چند سالک
او میباشد. که خدمت
شخصی وخدمت توسّلی
و خکومت سلوکی
برای سالکان
خود دارد. یگانه
خدمت در بیت الهی
پیر در کسب محبّت
پیر و اطاعت
از دستورات
سلوکی او میباشد.
که عملا خدمت بخویشتن
سالک است.
گرچه مؤمنان
در سلوک، بجای
خانقاه از میخانه
و میکده نیز تعبیرمیکنند،
که شراب الهی
از دست پیر بنوشند.
و اورا در بیت
الله الحرام و
احرام در توسّلات
عبادی در حضور
ذهنی کنند.
والاّ عبادت بدون
وسیله الهی بمعرفی
خداوند، بقول پیامبر،
آخوند پرستی و
ابلیس أهریمن پرستی
و شرک و جهنّم پروری
خواهد بود.

بیت
الرجاء و بیت
العباده، و
بیت العزّه، و
بیت المعمور، و
بیت الشرف :همه
اصطلاحاتی
عرفانی از خانقاه
پیر الهی، و خانه
خدا برای سالکان
پیر بمعرفی خداوند
هستند. و نه خانه
کعبه که پیامبر
و امامان، حجّاج
قشری، آنجا را
میمونهائی در
آینده
میخوانند که خواهند
بود. که (حجّ
أصغر) همان (حج عمره)
و هر شهود مقدماتی
ولایتهای الهی
پنجگانه قبلی
است. و(حجّ أکبر)
در ولایت محمدی،
برای شهود نور
قاﺌم و نجات
از نوع بشری پس
از مرگ است. (بیت
الرجاء) خانه امید
سالکان و(
التجاء و پناه)
گیری سالک از پیر
الهی بمعرفی خداوند
و (بیت
العباده) سالک
است . و تنها عبادت
مقبول الهی میباشد.
چه خانقاه پیر
یا عزلتگاه
سالک بدستور
پیر الهی، و
همان (بیت الشرف)
انسان سالک
است، که او را بدرجه
شریف و شر
افت، و مشرف بر
حقایق الهی، از
مکان و قلّه برتر
میگردد . گوﺌی
کسی از کوه بلندی
محیط وسیعتری
زیر پای خود
را میبیند ومیفهمد.
و (بیت العزّه)
یا خانه عزّت
طلبی سالکان، که
چون بمراتب
الهی رسیدند، عزیز
خداوند و خلیل
او، و دارای
قدرتهای الهی فراوان
می گردند. که کاملان
الهی برای سالکان
خود این خانه عزّت
را دارند. و یا در
نوع فوق بشری
با هزاران
برابر عقل وکرامات
نوع بشری، عزیر
خدا گردند. (بیت
المعمور) که همیشه
آباد و در عمران
و آبادانی
هستند، و همان
کعبه مکّه نیست.
اگر که برای سلوک
الهی نبوده باشد.
همه خانقاه اولیای
زنده همیشه معمور
وآباد هستند
وتا زنده باشند.
و یا اگر که کاملان
الهی زنده، همچنان
در آن خانقاه
بوده باشند. و
الاً با مذاهب
دیگر فرق چندانی
ندارند. معمور
و عمران دهنده
است، که ( معمّر)
حال و روح
سالکان خود را
عمران و آباد
و الهی میکند.
که عمر تازه و
الهی بسالکان
میدهند. و
برای نوع فوق
بشری، ویا حدّ
أقل برای فصل
نوع بشری بهتر
و در تولد
بشری بهتر شایستگی
پید ا میکنند .

بی
خودی: و وحدت وجود
و صمدیّت سالکان
صادق و صبور و
عاشق و عامل و جدّی
با پیر الهی
ره رفته، که تنها
راه شناس
عوالم الهی و
سلوک بمعرفی
خداوند، برای طالب
لقای الهی و
شهود تجلّیات
الهی میباشد. که
سالک مدام در
دوره عزلت
سلوکی و خویشتن
داری و توسّلات
عبادی با وسبله
الهی است. و
بخصوص شبها که
همه خوابند و سالک
در راز و نیاز
و شب زنده داری
ودر توسّلات
عبادی میباشد.
تا مراتب مدبّر
الهی پاکسازی
روان بشری و
حیوانی سالک را
بنماید، که
مملو از عقده
ها و عقیده ها ومفاسد
اخلاقی و
اجتماعی و
عادات نوع
بشری است. و
روان آنان را در
تخلیه و تحلیه
بصفات الهی
میرساند. و پس
ازتأمین شرایط
لازم، در
داوری الهی خاص
سالکان، که بشرط
کافی از نظر
الهی رسیدند، بتجلّیات
الهی میرسند.
و بقول محمد
با کمتر از ده
در صد پاکسازی
روانی، بنجات
با شهود نور قاﺌم،
نهایت میسّر
برای نوع بشری
میرسند. که با
شهود عرش رحمان،
اگر استعداد بیشتر
داشتند، برای چند
سالک خود پیامبرگونه
تولد دوم الهی
مییابند. و
تازنده باشند
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالکان خود
میشوند. که گفته
آنها بقول
فردوسی، چه فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی سالک
میباشد. پس
سالک در تمرکز
وتوسّل در
حضور ذهنی، سالک
در تنوسّل عمیقا
از خود نیز بیخود
میگردد. که خود
را در میان نمی
یند. و با مرگ
قبل از مرگ
بنور قاﺌم
میرسند. که قطره
ای در دریا
میشوند. که هم هستند
وهم قطره
مستقلّی نیستند.
تا بعدا دو
باره خداوند روحی
را قطره بهتری
نماید، که از دریای
ارواح الهی بالاتر
نیز تعالی بیابد.
که از أزل
نطفه آغازین
یک روح هر
موجود، شبنمی از
دریای بیکران
روح الأرواح الله
أهورمزدا جدا شده
اند. آنگاه همان
احوال (سُکر)
عرفا و(واله)
شدن در عشق سالک
است، و پس از
بیخودی بمشیّت
الهی و با (بدای
الهی) سالک از خواب
مرگ بیدار،
وتولد دوم
الهی خود را
دارد. سالک در این
بیخودی شهودی
در عوالم الهی
و وحدت وجود و صمدیّت
الهی میباشد.

بیداری
:چه
انسانها که در
خواب غفلت
هستند، که درک
اهمیّت سلوک الهی
و بهشتهای موعود
الهی را در
انواع فوق
بشری را نمیکنند.
و خبر از خطرات
جهنّم کارماﺌی
ومجرم شدن خود
را ندارند.
ولی چون متوجّه
شدند، که سلوک
الهی با یک ولیّ
الهی بمعرفی خداوند
می کنند، تا
دوچار سقوط
مقام الهی در روح
بشری خود
نشوند. بقول
بودا بیدار
میگردند. و
سالکان نیز در
عزلت سلوکی پس
از تمرکز و
توسّلات عمیق
خود، که بدرجه
بی خودی و مرگ قبل
از مرگ رسیدند،
و اگر خداوند مشیّت
و بدای الهی کند،
از خواب مرگ
پیامبرگونه
بیدار میگردد.
که عرفا صحبت از
(صحو) میکنند،
که هر انسان
پس از خواب و نوعی
مرگ است بیدار
میگردند. سالک
نیر بروح الهی
رسیده، باز در
تن بشری خود تا
زنده باشد، مقامی
الهی برای چند
سالک خود را مییابد.
که آنگاه بندگی
و عبودیّت
وموبدی خود را
بخداوند نشان داده،
که (عبد الله) و
بنده واقعی
خداوند خواهد بود.
نه هرکس خود را
بنده خدا بداند،
ولی دستور
پیامبر و اولیای
الهی خود را
نادیده بگیرد.
که بردگان
سرکش را معمولا
میکشتند، که
شایسته هم
هستند. و
انسانهای
مشرک در کارماها،
مدام دریده و
کشته و شکار انسانها
میشوند. که خورده
شوند و
استخوانهای آنان
را بشکنند.
تولد دوم الهی
اولیای الهی،
صحو و بیداری
و پر هوشی و پر
از الهامات الهی
و احوال نیکو
میباشند.

بیداء
و بادیه : یا
همان صحرای بی
چیزی، که غیر
سالکان از مراتب
تجلّیات الهی
و احوال الهی،
عملا در
حیوانیّت خود در
بی چیزی و در علفزار
جهان میچرند و
پروار میشوند،
تا دریده
حشرات پس از
مرگ شوند.و بتولدات
حیوانی حقیر
تر بروند. (
بیداء) همان
پیدای فارسی
قوم زردشتی
الأصل قریش
است. که چون انوار
خورشید
روزانه یا ماه
شبانه، صحرای خالی
جان وعقل
انسان سالک را
روشن میکند.
که در صحرا
بدون موانع جهانی
ومادی، یهتر میتوان
عظمت تجلّیات
انوار الهی،
چون نور خورشید
مراتب شهودی
خود را، بچشم دل
و چشم عقل و
بچشم تن دید. (بیداء
مشرق) در شروق خورشید
و حقیقت در
تجلّیات
انوار الهی و مراتب
نیامده نور قاﺌم،
بدر منیر محمد
یا نور قاﺌم (خورشید
حقیقت) که از پیر
زنده ای دارای
تجلّی الهی از
نوع فوق بشری میتوان
گرفت . که در تجربه
این نویسنده،
از روزنه ای
در سقف اطاق
پر دود تاریک
دل، از روزنه
ای نور خورشید
نور رحمان دیده
شد. که اول و
آخر قرص
خورشید دیده نمیشد.
گوﺌی قرص خورشید
پاﺌین آمده، تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
که چشم و تن و
ذهن انسان
طاقت دیدن قرص
خورشید در
تمام آسمان را
ندارد. که
خورشید حقیقت در
لحظه ای انسان
بشری را میسوزاند.
مگر از همان
نقطه و روزنه
تحمّل دیدن کند،
که شاید در
نوع فوق بشری و
با هزاران برابر
عقل و امکانات
نوع بشری،
چنان چشمانی
در عقل ودل و تن
داشته باشند،
که شهود تجلّی
رحمانی بصورت خورشید
حقیقت را کامل
ببینند. که هزاران
برابر نور قرص
کنونی خورشید
را دارد. چه رسد
بنور شمع و
چراغ انسانها.

بی
رسم بودن : قشری
ها تمامی ادیان
و مذاهب اسمی ورسمی
و قشری غیر سلوکی
شرک آمیز،
بدون هر اعتنای
بخداوند و خواسته
او هستند. زیرا
خود پرستی یا
بدتر آخوند پرستی
میکنند. مگر در
یگانه دین خدا
و در همه ولایتهای
سلوک الهی باشند.
چه سلوک بطریقت
آدم کیوموث
هشت هزار سال
پیش، و یا میترا
وبودا و زردشت
ومسیح ومحمد. خداوند
و همه اولی العزم
ها و اولیای آنان،
یک دین بیشتر
نداشته و ندارند.
گرچه این دین
افرادش در کلاسهای
متفاوت هستند،
وتکمیل راه
خدا کنند. که هرکلاس
و ولایتی شهود
برتر خود را
دارد. ودر ولایت
ششم محمد میتوان
بنور قاﺌم
رسید. تا نوبت مهدی
موعود زردشت
سوشیانت سوم،
و موعود محمد
برسد، که ولایت
هفتم در نوع فوق
بشری را خواهد
داشت .چون بنور
رحمان و عرش
رب ّ برتر از رحمان
نیز میرسد و
میرساند. که
نامی نیز از ربّ
برتر از رحمان
نمیدانیم. پس سالکان
اکنون آغاز (بی
رسمی) خود میکنند،
و دنیال حقیقت
هستند. ونه بظاهر
اسمی ادیان، و
حتی اعتقاد به
پیامبرانی، که
مقصود آنها باطنی
و حقایق الهی وشهودی
بوده است. سالکان
ترک مادّیات و
امتیازات نوع بشری
خود میکنند،
که حتی جان
شیرین بشری را
میدهند، تا
بجانان الهی قاﺌم
خود برسند. که آخوندهای
مذهبی، بهر اسمی
که باشند (
دیانت اسمی) دارند.
که مقام زردشت
وموسی و عیسی ومحمد
و علیّ را
ندارند. و
مشرک و دشمن خدا
و ولایتهای زنده
خدا میباشند .
بقول محمد
قاتلان أنبیا هستند،
که فتواهای
مرگ و آزار
آنها را میدهند.
که همچنان میبینیم
چنین میکنند.
و هیچ اختیار
الهی برای
داوری وقاضی
شرع و بنام
خداوند، صحبت دینی
والهی نمودن
را ندارند. چه رسد
که فتوای
تکفیر یا فتوای
مرگ بدهند. و
بقول پیامبر
حتی اگر همه عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند، که بقعر
جهنّم
ومسخهای حیوانی
میروند. که میمون
و خوک بهترین آینده
آنها در جهان خواهد
بود.

بیگانه
الهی:بیگانه
برای خدا و
اولیای الهی
تمامی همان
غیر سالکان
هستند. که
سرسپردگی با یک
ولیّ الهی بمعرفی
خداوند را ندارند.
پس بیگانه
خداوند و
پیامبر و
اولیای زنده زمان
هستند. هرچه که
خود را زردشتی
یا مسیحی و
مسلمان سنّی یا
شیعی بخوانند.
که نه سنّت یا سلوک
الهی محمد را
دارند، و نه شیعه
با شعاع تجلّیات
الهی را
دارند. سنّت
محمد همین سلوک
الهی، باولیّ الهی
بمعرفی خداوند
است. که (سنت) ومقدّس
گردیدن در
پاکسازی روان
بشری میباشند.
لذ ا غیر
سالکان قشری از
هم اکنون جهنّم
پروری مینمایند.
که با مرگ
طبیعی، همه آنها
مجرم بنظر خداوند
و بیگانه او هستند.
که اصطلاحا
نامشان در هیچ
دفتر الهی و ولایتهای
او ثبت نشده است.
و بیگانگی از خداوند
وحتی نوع بشری
آنان، حیوانیّتی
بیشتر و بهتر نیست.
که در علفزار جهان
میچرند، وخر
سواری
بآخوندهای خود
میدهند. سالکان
دیگران را نیز
بیگانه ولایت خود
و خدا میدانند.
که مطلبی را
از امور سلوکی
و ولایت خود
را بآنها نمی گویند.
که آنگاه نقاق
و جاسوسی آخوندها
خواهند شد .

بیعت :
وتعهّد فروش
تن و ذهن و
روان سالک بپیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. که
حتی جان بشری شیرین
خودرا در مرگ قبل
از مرگ میدهند،
که بجانان الهی
نور قاﺌم،
وظیفه واجب الهی
خود برسند. که ببهشتهای
نوع فوق بشری
بروند. و از جهنّم
های کارماﺌی
پس از مرگ که حتمی
است، مصونیّت
بیابند. و
سالک در پیمان
با پیر الهی
خود بمعرفی خداوند،
جان خود را
نیز میفروشد.
و بقول پیامبر
سلوک آنها، بهترین
معامله انسان با
خداوند است.
که داده های الهی
در تجلّیات
شهودی و
عقلهای
الهامی واحوالی
و رؤیاﺌی، با هزاران
برابر ارزش
آنچه سالکان
از جان و تن و
ذهن وعمر خود
پر سود الهی
در معامله با
خداوند
میباشد. و
بقول پیامبر،
بهمان أندازه
که انسان عمر خود
را صرف خواسته
خداوند کند، عمرش
نیز دراز تر میگردد.
و بد دینان قشری
دشمن خدا
وولایت زودتر خواهند
مرد، که بنفع
آنها خواهد
بود. تا قهقراﺌی
تر نشوند. و
الاّ هرکس که خداوند
از او متنفّر
باشد، که حتی اگر
ظاهرا عبادات مسلمانی
میکنند، مال و
امتیازات
الهی وعمر طولانی
تر میدهد، که بیشتر
فساد در روان
و جهنّم پروری
در ژنتیک روانی
خود کنند . تا پس
از مرگ مسخ و
فسخ حیوانی
وحتی گندیدگی
گیاهی بیابند.
بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک بهترین
شانس آنان
خواهد بود. و
بقول پیامبر
نیز یاران خدا
در سلوک، (بیعت)
و فروش بخدا، و
در پنج ولایت
هر بار برای
طاعت خدا، دوبار
برای حجّت خدا
میباشد. که هفت
شهود ولایت محمدی
و پنج شهود
مقدماتی حجّ عمره
، آغاز با (حج و
حجّت) پیر الهی
حسینی بمعرفی خداوند،
طاعت سلوکی سالک
در عبادت و
توسّل کردن،
که پنج شهود مقدماتی
محمد وهر کامل
محمدی صورت گرفت،
آنگاه بشهود
ششم قاﺌم روح القدس
و عرش رحمان و
بازگشت پیامبری
مانند اولی العزم
نخستین خود
بخلق باز
میگردد. که هر سالک
ولایت محمدی همین
مسیر شهود را
دارد، تا خود
نیز محمدی زده،
مورد طاعت سالکان
خویش گردد. واطاعت
آنان در حدّ استطاعت
است. که با خداوند
چون محمد معامله
وبیعت وفروش جان،
و تعهّد تا حدّ
جان بازی نموده
اند. اطوار هفتگانه
همان مراحل
هفت شهود تجلّیات
ولایت محمدی،
بنام پنج تن
آل عبا باسامی
حسین یعنی حسنک،
و نیز حسن
تحسین و حسن
وکمال یافته، و
شهود سوّم
فاطمی مادر
الهی هستی نوع
بشری، و شهود
چهارم مرتضوی،
که نخستین علامت
رضایت الهی از
شاهد آن میباشد.
تا در مرگ
طبیعی بنور
مصطفوی و
قاﺌم و عرش
رحمان برسند.
که برخی از
سالکان شاهدان
مصطفوی از پرده
ومرحله مرگ قبل
از مرگ، هم اکنون
بدیدار قاﺌم
واحتمالا عرش رحمان
بمشیّت خاص الهی
میرسند. که پیامبرگونه
ومحمدی تازه نفس،
برای چند سالک
خود، بازگشت بخلق
وتولد دوم
دارند. و فرصت زندگی
معصومانه
برای کسب
ذخیره آخرت بیشتری
مورد نیاز نوع
فوق بشری را خواهند
داشت . که در
تولد نوع فوق
بشری با عقل و کرامات
باز بیشتر از دیگر
شاهدان قاﺌم در
نوع بشری خواهند
داشت. تا
مانند اکنون نوع
بشری خود، زمان
دیرتری بأهمیّت
سلوک الهی نباشند.
که شاید
بتوانند بنور
رحمان با ولایت
مهدوی هفت هزار
سال بعد نیز برسند.

بیت
المقدّس :بیت خانه
همان خانقاه
پیر الهی
سالکان بمعرفی
خداوند میباشد،
که بیت الله
الحرام حقیقی کعبه
یا اورشلیم و
استخر نمیباشد.
که فراوان
کعبه ولایتها
بوده و هست.
مانند اکادمی
افلاطون ومساجد
اسلامی که پیر
الهی در آن اقامت
داشته باشد. که
جای دین ورزی
و تکامل روح
سالک میباشند
. خانقاه پیر
الهی بمعرفی خداوند
از هر ولیّ الهی
٣١٣ گانه، که پیامبر
سبولیک میگوید.
وسالکان در
خانقاه پیری و
یا در عزلتگاه
بدستور پیر،
تمام وقت در توسّلات
عبادی، و با حضور
ذهنی صورت پیر
الهی، برای تخلیه
وتحلیه روان خود
از مفاسد و
عقده ها و
عقیده های
قشری و علمی وفلسفی
مادی می باشد.
و با زیبا سازی
ژنتیک روحی خود
در تحلیه و
نیکو بخشی،
آنگاه بدرجات
هفتگانه تجلّیات
الهی میسّر نوع
بشری میرسند .که
این شهودها
سمبول آینده
های نیامده نوع
فوق بشری سالک
است، مورد انتظار
و آرزوی شاهد
میباشند، که هر
کامل محمدی بآنها
رسیده اند.
ولی مسلمانان اسمی
که اکثریت قریب
باتفاق هستند،
منکر سلوک بوده
و یا سالکان تنبلی
که همچنان عاشق
لذّتهای مادی
و نفسانی شهوانی
می باشند، لذا
پس از مرگ
بنسخ و مسخ
میروند، و
میمون و خوک بهترین
فرصت داده الهی
برای آنها خواهد
بود. والاّ
مار ومور و
حتی بفسخ وگندیدگی
گیاهی میروند،
که هزاران سال
و حتی میلونها
سال، باید عذاب
زندگی های جهان
را ببینند، تا
دوباره وحتی صد
باره به همین نوع
بشری برسند،
که باید خود
را ب(این همانی)
کمالات
الگوهای الهی
هر نوع برسانند،
که در بشریّت بروح
القدس در بیت المقدّس
قاﺌم خود برسند.
که فرمان ( کن فیکون)
انواع و در نوع
بشری را انجام
داده باشند،
که حتما نیز انجام
خواهند داد.
که روح هر أتمی
عاقبت و لاجرم
بدون ( جرم
وگارمه وکارما
) و بدون حقارتهای
گناه و فساد در
روان بشنوند.
که در سلوک میتوان
کمپلکس ها وعقده
های عقیده شده
را، تا حدّ و
شرط کافی در
داوری الهی پاک
کنند، که بنور
قاﺌم ، تنها ویزای
تولد در نوع فوق
بشری برسند. بیت
المقدّس تنها اورشلیم
نیست ویا کعبه
هم نمیباشد. که
عزلتگاه سالک
و خانقاه پیر
و هر مسجدی که جای
سجده وتسلیم
سلوکی بمراتب
الهی، آغاز از
پیر کامل
بمعرفی خداوند
خانه خدا میباشد.
(مقدّس) همان سنت
مسیحی و انسان
کامل اوم کرده
واقعی است.
ونه چون (بنی
امیّه) متظاهر
بدین ورزی قشری
مشرکانه و جهنّم
پروری، که با عبادات
باطل غیر
سلوکی و بدون
وسیله الهی بیشتر،
جهنّم داﺌم تری
در مسخ حقیر
تر خواهند
داشت. بیت
خانه دین ورزی
و بیتوته سالک
در عزلتکاه،
یا خانقاه پیر،
که بیت مقدّس(
ایل و اله)
میباشد. و بیت
الله الحرام که
سالک در تحریم
بدستور پیر و
در احرام خود میباشد.
و نه حتی اورشلیم
و کعبه، که ولایتهای
هر فقیه و
آخوندهای گذشته
هرچه میگویند،
حتی اگر
اتفاقا بقول پیامبر
درست گفته باشند،
باز نادرست است.
زیرا برای
ریاست و حکومت
برمردم سعی
میکنند، که بخر
سواری از پیروان
جاهل خود ادامه
بدهند. در حالیکه
آنان بنظر پیامبر،
همان شیطان
ابلیس در لباس
کاذب روحانیّت
فریبکاری و أهریمنان
و ابلیسان زنده
که معلمان شیطان
نیز میباشند.
و بقول پیامبر
اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم باشند،
باز در قعر جهنّم
هستند. که مسخ حیوانی
حقیر را خواهند
داشت. و (بیتوته)
سالکان در بیت
و بیت الله الحرام
خود، شب زنده
داری میکنند.
ودر عبادت وتوسّلات
عبادی برای رساندن
دعاهای خود بخداوند
وسیله ای الهی
دارند.

بی
نشان :کسی که
آدرس یا مشخّصات
دقیقی در تن
وصورت ندارد، که
بدان توصیف دیگران
گردد. و جز
خداوند چنین
بی نشان نیست.
پس شناخته بتن
وماهیّت
نمیشود. ولی
دلیل نبودن
خداوند در
هستی نیست، که
آثارش هست.
وسالکان در
اوج تمرکز و
توسّل و بی
خودی، که در (وحدت
وجود و صمدیّت)
خود بودند، که
از خود خبر
ونشانی هم
ندارند. که
مرگ
داوطلبانه را می
پذیرد. ولی
چون بخلق
بازگشتند و زندگی
و تولد دوم یافتند،
آنگاه باز
اوصاف بشری و
نیز اوصاف
مراتب شهودی خود
را دارند.
درحال بیخودی و
فنای سالک،
احساسی از
وجود خود را ندارد
،که دوچار بی هوشی
میباشد. و
دیگران چنین
تصوّر میکنند.
و چون بهوش
آمد و افاقه
نمود، (این
همانی) مراتب شهودی
خود را دارد. و
برای چند سالک
احتمالی خود،
نقش خداﺌی و ربّ
مربّی و
پادشاهی الهی
دارد. که کلام
او کلام
خداوند است چون
کلیم الله میباشد
و قرآن ناطق است.
و نه اینکه
کتاب قرآن
عثمانی و
بازیچه عمر
وعثمان، قرآن
وکتاب خدا
باشد. که از
برخی کلمات
پیامیر و چهل
سال بعد از
وفات پیامبر
قرآن کنونی را
ترتیب دادند. که
قرآن مورد
تأیید مولا
علیّ نبود. و
خود نیز مأمور
نوشتن کتابی
از یاددشتهای
شخصی پیامبر
بود، ولی عمر
نپذیرفت، و
اکنون نیز کتاب
علیّ و حتی کتاب
فاطمه نا پدید
است. دیگران
هم کتابچه
هاﺌی از برخی کلام
پیامبر نوشته
بودند، که
معدوم عمر
گردیدند. پس
قرآن کنونی را
قرآن عثمانی
باید خواند .
وامامان و
اولیای بعدی
تا دوقرن بعد بود،
که قرآن
عثمانی را
کتاب اصلی پیامبر
نمیدانستند.
که بسیار تحریف
وحذف واضافات
وتغییر وتبدیل
گردیده است .
ولی بزور کشتار
مخالفین بود،
که این قرآن را
تحمیل بر تاریخ
و آینده ها
نمودند. واینک
شیعیان مدعی
کاذب و قشری و
حتی منکر
ولایت سلوکی
علیّ، کاسه داغ
تر از آش شده
اند، که
میخواهند
قرآن را بعنوان
قانون الهی
اجرا نمایند.
که بزرگترین ستم
از لحاظ حقوق
بشری و حقوق الهی
برای انسان ها،
در آزادی
انتخاب راه
خدا، یا در
عدم انتخاب سلوک
الهی، که تنها
خواسته
خداوند است میباشد.
گرچه خداوند
تارکان راه
خدا را در کارماها
مجازات خواهد نمود.

بیت
العتیق :خانه
کهنه قدیمی یا
کعبه و اورشلیم
. و درست تر
خانه ولایت های
الهی، آغاز از
دین وطریقت
آدم کیومرث و
میترای نوح، که
همچنان بکار
خود ادامه میدهند.
و (عتیق کننده) آزاد
کننده سالکان خود
از مقام نوع
بشری میباشد. که
طریقت بودا و زردشت
و مسیح و محمد،
تا درآینده طریقتهای
ولایتهای بعدی،
سفر بسوی خدا
را تا أبد
دنبال خواهند
کرد. و نسلهای
تازه رسیده بفصول
نوع بشری از
مراتب جمادی و
گیاهی و
حیوانی را که متوالیا
و بدون انقطاع
بالا آمده، در
کلاسهای
ششگانه نوع
بشری
پیامبران
اولی العزم،
باید خود را
هر بار بیک مقام
و پلّه بالاتر
و نزدیکتر
بخداوند
برسانند. تا
در ولایت ششم محمدی،
سالکان پس از تجدید
شهودهای
مقدماتی یا حج
های عمره، که هریک
بعمری بشری
کسب شده بودند،
بشهود ششم واجب
نهاﺌی نور
قاﺌم روح القدس
ربّ النوع
بشری برسند. که
الگوی کمال
میسّر برای انسان
است . که شهود
نور قاﺌم تنها
کلید امکان تولد
هفت هزار سال بعد
در نوع فوق
بشری آینده و در
ولایت هفتم مهدی
موعود محمد و
سوشیانت زردشت
میباشد.
همچنان برای
تکامل روحی و
الهی شده، و کسب
الوهیّت در
عقل و روح و اخلاق
الهی پیدا
کنند. و این
مکتب دین ورزی
هر شش اولی
العزم، همان یگانه
دین و بیت و
طریقت وخانه
خدا است. در بیت
وخانقاه اولیای
زنده هرزمان
این ولایتهای سلوکی
ششگانه میباشد.

بیدق
و پرچم :همان بیرق
و پرچم بلند
ومشخص کننده یک
گروه، در حرکت
بدنبال رهبر خود
میباشد. و
مدام پیروان
باید بسوی
پرچم حرکت خود
را تنظیم کنند.
که پیاده رو
ها دارند. و در
سفر و حرکت انبوه
جمعیت، امکان
تبعیّت و تشخیص
درست از رهبر
برای افراد گروه
نیست. مگر
توجه باین پرچم
مشخّص کننده مکان،
وخانقاه و بیت
ولایت او کنند.
والاّ رهبر و
سمت درست مقصد
الهی خویش را گم
خواهند کرد.
که تمام عمر
نیز کافی برای
یافتن رهبر و راه
درست و مقصد
الهی نیست.

بیگم
خانم :هر کامل الهی
از جنس زن،
چون با شهود نور
قاﺌم و عرش
رحمان بخلق بازگشت.
ولی عادت همه ملل
است، که تنها
مردان را مرد
راه خدا تصوّر
میکنند. پس برای
زنان کامل الهی
بیگم میتوان
گفت . که در بیت
ولایت اولی العزم
خود اوم کرده
است. وهمان (خانم)
فارسی که زنی در
(خانه الهی خود
اوم) میکند. و چون
مردان بعزلتگاه
تنهاﺌی در
جوار پیر وحرم
سرای او، برای
قرّه گیری قرار
میگیرند. که پیر
آنان چه صلاح دانسته
باشد ، و در
خانه یا حرم
سرای خانقاه پیر
میمانند تا
مورد تجاوز جنسی
دیگران قرار نگیرند.
لذا پیامبر
گروه های چندین
نفری سالک ، در
کنار مسجد و
خانقاه خود،
زنان بی شوهر
را که اغلب سالمند
بوده اند مقیم
کرده بود. و یا
هر پیر کامل الهی
در خانقاه خود،
اصطلاحا حرمسراﺌی
دارد. که زنان
سالک را در آن قرار
گاه مستقر
برای قرّه گیری
قرار میدهد. بخصوص
که شبها تحت نظر
پیر و پیامبر
بوده باشد، تا
بنجات شهودی برسند.
وخود پیامبری با
عنوان (امّ
المؤمنین) برای
دیگران زن و حتی
سالکان مرد باشند.
در کار سلوک
الهی زن یا
مرد بودن سالک
و پیر الهی
مطرح نیست. که فاطمه
دختر پیامبر
چون کامل شد و
شوهر داشت،
چند سالک زن و مرد
سالک داشت.
خانم سالک اوم
کننده و (خاتون)
کامل الهی ختم
سلوک کرده ،
برای چند سالک
خود وسیله توسّل
عبادی با
سالکان میشوند.

بیماری
ها:اختلالات در نظام
ژنتیکی تن
انسان . یا
اخلال های در
ذهن و روان،
که بصورت بیماری
های روانی معهروف
میباشند. طبّ امروز
باور دارد که بیماری
ها نتیجه استعداد
ژنتیکی انسان
است. و شفا
یافتن از نا
توانی های بالفعل
روان انسان بیمار
میدانند.
سالکان در
پاکسازی روان با
کمتر از ده در صد،
بشهود نهائی و
حتی بمقام پیامبری
و بازگشت بخلق
میرسند. و غیر
سالکان
آمادگی و استعداد
بیماری های جدیدی
را دارند. مگر با
سلوک آثار
آنها تزکیه
نفس وروان پاک
کرده باشند. حتی
بیماریهای
عفونی و میکروبی
باشد. عوارض
تصادفات سبب
آسیب أعضای تن،
باز ربطی
بژنتیک روحی و
سرنوشت دارند.
بیماری ها از
وسائل مرگ و
کوتاه کردن
عمر سرنوشتی
افراد است که برخلاف
خواسته
خداوند، شرک قشری
گری و فساد لذّت
جوئی دارند.
که اگر مورد
محبّت خداوند
باشند زودتر
خواهند مرد. و
بیماری ها از وسائل
و علل ظاهری و
علمی عقل بشری
میباشند.
بخصوص
بیماریهای
بدون علاج که
شایستگی مرگ فوری
میباشد . و الاّ
غیر سالکان
قشری که مورد نفرت
خداوند هستند،
بقول پیامبر
طول عمر
بیبشتری دارند
که گناه کاری و
جهنّم پروری
عمیق تر برای خود
بکنند. و خاصیّت
خود درمانی تن
انسان، اقدامی
ژنتیکی برای شفا
یافتن انسان است.
وقتی مورد رحمت
و نعمت خداوند
باشند. حسّاسیّتهای
اعضای تن از مجموعه
بیماریهای
ژنتیکی میباشند
که زندگی را تلخ
و یا آماده
بیماری ها و
مرگ مینماید.
و با تزکیه نفس
سلوکی، تمام این
حسّاسیّت ها
مرتفع میشوند.
که باز درجات
پاکسازی روان،
در همه سالکان
ولایت ها
یکسان نیست . بیماری
ها عملا مجموعه
هائی از چند
بیماری دیگر
هستند، که این
چنین طبقه
بندی میتوان
کرد. بیماری
های طبیعی تابع
سرنوشت
ژنتیکی انسانها،
و بیماریهای عفونی
میکروبی، که
بسته ببهداشت
محیطی است . و حسّاسیّتهاتی
عصبی که عضو حسّاس
را نیمه فلج میکند.
و سلوک الهی
شفای آن میباشد.
و مجموعه سرطان
ها که خاص
تسریع مرگ
گناهکارانی که
مورد رحمت خدا
میباشند. و
مجموعه سکته
های مغزی و قلبی
نتیجه مواد زائد
در رگها و سوء
تغذیه میباشد.

بی
خود شدن :در
سالکان
ولایتهای
ششگانه سلوکی
نوع بشری،
هنگام تمرکز وتوسّل
عبادی سالک در
حضور ذهنی و وضوی
عبادی در توجّه
بصورت پیر
کامل بمعرفی خداوند،
که بحالت بی خود
شدن میرسند. و
خود را در
میان نمی بینند.
که بحالت (
صمدیّت و وحدت
وجود) میرسند. یگانه
در توحید
گردیدن و واحد
شدن با وسیله الهی
خود می شوند.
آنگاه شهود
تازه الهی را خواهند
داشت. که خود قدمی
جلو رفتن در مرگ
قبل از مرگ
است. بخصوص
برای شهود
نهاﺌی نور قاﺌم
در سالکان
ولایت ششم محمدی،
که از پرده
مرگ قبل از مرگ
میگذرند، که ب(عین
الیقین) و نور
قاﺌم میرسند.
که جهان در
چشم دل سالک روشن
شده ، و اطراف تازه
ای از عوالم الهی
می بیند. و
نخستین بار سالک
نیز با روح
مدبّر الهی
خود آشنا
میگردد. که به این
همانی سالک با
مقام الهی
تازه خود میرسد،
و سالک بجبروت
اول الهی وارد
میشود. یهودیان
جبروت را نادرست
لاهوت
میگویند. که لاهوت
مقام و(مکان
لا مکان) الله
ربّ الأرباب
است. و پس از بی
نهایت جبروتهای
بالاتر بلاهوت
رسیده میشود.
که قاﺌم در
جبروت اول ولی
عرش ربّ رحمان
در مرز جبروت
دوم میباشد.
باز میتوان همه
عوالم جبروت
را برتر از
ملکوت و ناسوت
مادی دانست.و یکجا
لاهوت را ضمن
وحدت همه هستی
ها و جبروتها،
در مکان لا
مکان الله گفت.
هر ربّ النوع
بالاتر، که هریک
ایدآل کمال
میسّر افراد
آن نوع است،
در یک جبروت
الهی میباشد. و
مسیح عرش
جبرﺌیل را
کشف کرد، ولی
محمد بنور
جبرﺌیل قاﺌم جبروت
نخستین رسید،
که بالاتر از
ملکوت و ناسوت
و ماسوت بوده و
تا عرش رحمان مرز
جبروت دوم پیش
رفت . برای روح انسان
بشری تنها
شهود قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل،
شرط واجب نجات
بخش از نوع بشری
میباشد. و
برای توفیق در
شهود قاﺌم،
مرگ قبل از
مرگ، و نیز بودن
مشیّت و بدای الهی
ویژه ای ضروری
است. واگر مشیّت
دیگر و
بالاتری از خداوند
بود، شاهد
قاﺌم از خواب مرگ
بیدار، وتولد دوم
الهی مییابد، که
بشهود عرش
رحمان میرسد. و
نیز برای
بازگشت بخلق
پیامبر گونه ،
تجدید بار دوم
هر هفت شهود را
در قوس نزول
میکند، که تأیید
مقام پیامبری سالک
کامل است ، چون
محمدی زنده تازه
نفس، و امام امّی
برای چند سالک
خود میگردد،
که کلام او
کلام خداوند
است، وقرآن
ناطق چند سالک
خویش بوده و تا
زنده باشد، که
وسیله توسّل
عبادی سالکان
خود میگردد.
وپس از مرگ طبیعی
انسان کامل از
نوع بشری، آنگاه
نقش الهی و توسّلی
برای دیگران سالک
را ندارد.
سالکان برای رسیدن
بمرگ قبل از
مرگ، و یا همین
بی خودی، بطور
ارادی باستضعاف
تن و ذهن و روان
خود میپردازند.
و با روزه های
داﺌم و تضعیف
خود، تن سالک آماده
قبول مرگ قبل
از مرگ میشود.
که خداوند
باید چنین مرگ
ارادی را
بپذیرد، تا
سرنوشت هفتم معصومیّت
را بشاهد قاﺌم
وعرش رحمان بدهد.
عشق عمیق سالک
و میل تقرّب
بخدا و برای دیدار
مقام الهی شهودی
تازه، در این حال
بی خودی کمک میکند.
که غرق محبّت
خداوند بودن،
محبّت خداوند
را نیز بدنبال
دارد. وعشق
پیر الهی در
تمام دوره سلوک
در توسّلات
عبادی سالک میباشد،
که محبوب الهی
میشود. چون محبّت
پیر محبّت خداوند
را بدنبال دارد.

پدر:هر
موجودی پدر جسمانی
دارد، که آدم
و مسیح نیز پدر
جسمانی وبشری داشته
اند. پدران
جسمانی برحسب
انگیزه های
مختلف،
بترتبیت و رشد
جسمی و ذهنی
طفل خود
میپردازند. در
حالیکه مراتب
مدبّر الهی
هستند، که تن
و ذهن وروان طفل
را تربیت
میکنند. که در
واقع پدر جسمانی
تنها یک وسیله
ای برای نطفه
طفل بیشتر
نیست. که وی
ژنتیک جسمانی
اجدادی و
نژادی روح
سالک را بنسلهای
آینده، از طریق
والدین پدر و مادر
منتقل مینماید.
تا نسل ونوع
خودرا حفظ از زوال
کند. وهمان نظریّات
علمی که داروین
و امثالش
دنبال مینمایند،
وکاری بروح فردی
ندارند. گوﺌی
با روح جمعی و نژادی
طرف هستند. که
آن نیز یک
شاخه دیگری در
اهداف الهی میباشد.
پدر روحانی سالک
پیر کامل الهی
است، که خداوند
در رؤیا بطالب
لقای الهی و
طالب نجات از کارماها،
و طالب
بهشتهای بهتر نوعی،
بااستفاده از پدر
روحانی والهی
بسالک میدهد.
و اولیای الهی
پدران الهی
سالکان، در
حکم پیامبران
زنده آنان
هستند. که چون
ره رفته قبلی هستند،
تا بسرعت و راحتی
و امنیّت سالک
را بمراتب فهم
و رشد و کمال و
مراتب شهود
مقدماتی، تا
شهود آخر واجب
نوری و عرشی
هر ولایت الهی
میرسانند. پیر
مقام حسینی سالک،
ونیز شهود
حسنی دوم امام
زمان تمام سالکان
هرعصر، از
اولیای الهی عصر
خود میباشد.
وتا وقتی زنده
باشد. محمد پیامبر
اولی العزم در
حیاتش، پیر
حسینی وحسنی و
مرتضوی
ومصطفوی سالکان
بود. ولی در
تمام زمانهای
دیگر، بعد از
وفات پیامبر ،
روحش در شهود (روح
محمد)، در
صورت الهی
مصطفوی برای سالک
معرفی میگردد.
که نقش پدر بزرگ
اجدادی ولایت سالک
میباشد. وهمه پیامبران
اولی العزم برای
سالکان ولایت خود
در هر زمان بعدی،
در شهود های سالکان
معرفی میشوند.
چون مسیح در
شهود صورت
مرتضوی، و
زردشت در شهود
نور مرتضوی
ولی صورت در حجاب
نور. و از
سالکان آن
ولایتها،
مانند پیامبر
اولی العزم خود،
خبری از مراتب
شهودی بالاتر ندارند.
وهر کامل الهی
زنده، تجسّم انسانی
مقام پیامبر اولی
العزم خود را
دارد. که سالکان
خود را بهمان شهود
های خویش و
پیامبر اولی العزم
مربوطه
میرساند. لذا خداوند
پیر الهی هر
طالب لقای الهی
را بوی در
رؤیا معرفی میکند.
گرچه در هر جامعه
و دینی اسمی و
یا هر مذهبی قشری
بوده باشد . و
با کشف یک ولایت
جدید، همچنان تمام
ولایتها و
کلاسهای مکتب دین
واحد سلوک
الهی بکار خود،
و تا أبد با انسانهای
در همان فصول نوع
بشری مناسب خود
ادامه میدهند.
وهمگی ضمن (أهل
کتاب) مورد احترام
محمد هستند. و
هر پیامبر
اولی العزمی، در
حکم ربّ الفصل
نوع بشری خود میباشند.
وهریک سطح عقل
و کرامات برتر
تدریجی
بالفعل و بالقوّه
خاص خود را در
سالکانشان ایجاد
میکنند. زیرا همان
ارواح انبیا،
در تولدات بهتر
بعدی خود از
سالکان پیامبر
و اولیای الهی
ولایت برتر و زنده
در تسلیم خواهند
بود. که خود
نیز تعالی برتر
را بیابند.
اما موجودات قبل
از نوع بشری
شایسته، چون گیاهان
و حیوانات و نیر
انسانهای در
فصول نخستین نوع
بشری،همچنان در
تکاملات طبیعی
و در تدبیر مراتب
الهی میباشند.
وهمه ارواح از
نردبان انواع بالا
میروند . روح محمد
در تولد فوق
بشری، در
تسلیم و سرسپردگی
مهدی موعود خودش
خواهد بود. و
مهدی خود نیز در
تولد نوع
بالاتر، در
تسلیم مهدی
موعود
بالاتری میگردد.
گوﺌی تمام ارواح
از تحت جمادی تا
انواع فوق
بشری، همگی و تنها
خود بدون دوم
مانند خود، در
پشت گردن در خط
مستقیم تا
خداوند در
کمال هستند.
ومدام از این خط
مستقیم، چون نردبانی
بپلّه بالاتر
میروند. وجای خود
را بدیگری میدهند.
ونردبان انواع
و نردبان صفات
و نردبان مراتب
شهودی تجلّیات
و غیره را،
میتوان تشبیه بحرکت
أبدی ارواح فردی
بسوی خدا بیان
نمود. مقام حسینی
پیر، یک والد،
وپدر شهود حسنی
امام زمان همه
سالکان عصر خود،
والد دیگر میباشد.
یعنی دو والد
الهی سالکان میباشند.
و شهود فاطمی مادر
الهی تمام سالکان
ومادران نوع
بشری میباشد.
و شهود مرتضوی
در حکم پدر بزرگتر
و شهود مصطفوی،
در حکم جدّ
بزرگ کاملان ولایت
خود میباشد. و
پیامبر نیز گفته
بود (من و علیّ) والدین
شما هستیم . پس والدین
جسمانی و والدین
سلوکی و والدین
شهودی را باید
از هم تفکیک کرد.
سالکان در هر
زمان روح شهود
نهاﺌی خود را،
پدران الهی در
شهود می بینند.
و برای سالک
پیر کامل حسینی،
نخستین ومهمترین
قدمی برای توفیق
است. گرچه نماینده
زنده تمام
مراتب شهودی
نیز میباشد.
تا نوبت مهدی برسد،
که ٥٥ قرن
ببعد نوع فوق
بشری را آغاز میکند.
که پدر الهی بالاتری
خواهد بود. که
باز بمراتب شهودی
وپدران الهی بالاتر
را، بسالکان خود
ارمغان میکنند.
گوﺌی هر روح
فردی جنین
وطفل و فرزند
است، که خود
نیز بتدریج پدر
و پدر بزرگ
میشود. تا باز
جنین وطفل
مراتب الهی
بالاتر گردد. وخود
نیز باز پدری برای
سالکان دیگر شود.
و هربار ترقی
در مقامات الهی
وشهود انسان بشری،
صدها برابر
گردیده و در
نوع بالاتر، هزاران
برابر عقل و
الوهیّت وکمالات
الهی پیدا میکنند.
که میتوانند
باز بسطوح بالاتر
نوعی و تجلّی الهی
تر برسند.
ونزدیکتر بخداوند
گردند. برخی
از عرفا مراتب
شهودی را مدبّر
و اداره کننده
روان سالکان و
والدین الهی
میدانند. که برای
انسانها والدین
مرتضوی ومصطفوی
صادق است. و ما
برای شلوغ نشدن
در تصوّرات انسان،
مراتب مدبّر و
شهودی را از
هم جدا میگوﺌیم.
و الاّ در عوالم
الهی وحدت وجود
همه عالمیان
الهی هست. که
میتوان همه با
هم خدا دانست.
ویا برخی را ارباب
نوع، وبرخی فرشتگان
مدبّر روح گفت
. در هر حال برای
رسیدن بلقای الهی
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
تمامی مفاهیم والدین
الهی و تجلّیات
شهودی را برای
سالک نمایندگی
مجسّم انسانی مینماید.
وتنها نقطه
قابل توسّل انسان
برای تعالی روح
تا خداوند
میباشد.

بهشت
:همان
بهشتهای
شهودی تجلّیات
انوار ارباب
نوع بالاتر و نزدیکتر
بنور الأنوار
الله ربّ الأرباب
میباشد که بهشت
های شهودی در ولایت
زردشت شه شهود
مقدماتی هومت –
هوخت – هورشت
میباشند
آنگاه با مرگ قبل
از مرگ ارادی سلوکی
بشهود چهارم
أنیران یا فروغ
بی پایان
میرسند که همان
شهود ایلی مرتضوی
چهخارم ولایت
محمدی پس از
سه سه شهود
حسینی پیر کامل
و حسنی امام زمان
نا دیده سالک .
و در ولایت مسیح
شهور برتر نور
مصطفوی و در
ولایت محمدی
بشهود ششم نور
قادم و
احتمالا هفتم عرش
رحمان ئمیرسند
که مقفام پیامبری
محمد رات برا چند
سالک خود
دارند. شهود مرتضوی
علامت رضایت الهی
و شهود
مصثطفوی علامت
اصطفا
وبرگزیدن خادوند
از سالک برای مأموریّن
پیامبری است.
و شهودهای
نوری علامت
پایان سلوک
دروه ولایت مربوطه
میباشد. تولد مجدد
یک روح در فصل نوع
بشری بهتر ویا
در نوع فئوق بشری
با عقل بیشتر سازنده
بهشت بهتری میباشد
وهمیشه انسانها
در بهشت چهارم
تولد قبلی میباشد
و چون بنور شهوذز
آخر و عرشی ربّ
برزتر رسیدند
آنگاه چهار
بهشت مجدد
خواهند داشت.
انسان سه بعدی
انسان چهار بعدی
نوع فوق بشری و
انسانهای پنج
بعدی و بیشتر چون
مراتب الهی در
انواع باز بالاتر
خواهند بود که
شاهدان تجلّیات
ایت همانی مراتب
شهودی خود را
دارند.

به
دینی:یا سلوک الهی
که زردشتیان
دین خود را به دینی
میگویند که بهبودی
بیشتر ادیان قبلی
آدم ومیترا
وبودا خواهند
یافت گرچه ادیان
سلوکی مسیح و
محمد بهبودی بیشتر
از ولایت زردشت
برای سالکان خودارند
که بشهودهای الهی
برتر میرسند.
در ولایت زردشت
بشهود چهتارم مرتضوی
یلی و درولایت
ششم محمدی بشهود
ششم قائم وهفتم
عرش رحمان میریسند.
که شایسته تولد
نوع فوق بشری ولایت
مهدوی و چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل نوع
بشری خواهند
داشت. غیر سالکان
قشری همه
ادیان همان بد
دینان
کارمائی جهنّمی
پس از مرگ در نسخ
ومسخ و فسخ و
رسخ ووسخ
خواهند بود که
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها بنتمایند
که باید بازگشت
بخداوند الله کنند.
بددینان
أهریمنان و
ابلیسان زنده
و دسشمنان اولیای
الهی و راه سلوک
الهی میباشند
انسانها کم
عقل و ناتوانان
ادراک کافی همچنان
در حیوانیّت نوع
بشری و فصول اولیّه
آن میباشند پس
اینان بی دین
هستند که سرنوشت
کارمائی ندارند
وبا عقل تدریجی
بیشتر
متوالیا بجهان
نوع بشری خواهند
آمد تا با
عهقل کافی مسؤلیّت
الهی بیابیند.
که به دینی و سلوک
نمایند با یک ولیّ
الهی مناسب عقل
خود بمعرفیب خداوند.

بوروشسب
:یا
پوروشسب نام پدر
زردشت که همان
پیر الهی بودائی
زردشت بوده
کهدین بودا یا
بوذاشف
تغییری از
بورو شسب بوده
است. زردشت در
سلوک خود بجار
رسیدن بنور زنانه
شیوا بنور مرتضوی
ایلی رسید و چهارمین
ولایت الهی نوع
بشری را تأسیس
نمود و لذا زردشت
را پدر الهی تمام
انبیای بعدی و
سالکان
وکاملان آنها
میباشد مکاتب سلوکی
ششگانه نوع
بشری دنباله هم
در توضیح و
تربیت الهی ربیشتر
از قبلی هستند
و نفی یکدیگذر
نمی کنند. پوراشسب
را میتوان فرزند
شب یا سالک
بیدار شبانه
در توسّلات عبادی
دانست که با شهود
نهائی اشراق نور
صبح بامدادی خواهد
داشت که همیشه
روزگار برای او
روز و روشن و
هویدا میباشد.

بودا
:شاهزاده
ای که درویش
را بر ولیعهدی
ترجیح داد و سالک
الهی شد که درخت
أنجیر
عزلتگته خود
باشراق نور شهودی
رسید که همان دئرخت
ولایت است که تمانم
انبیا و اولیا
زیر سایه این ولایت
بنجات رسیدند
و بودا آخر را
نیز در بقرن
ششم قبل از میلد
مسیح میگویند
که از بودای نخستین
اطلاه تاریخی
نیست. ترک لذّت
و قبول رنج و
آزار ندادن
حیوانات و
أندیشه درست واحوال
خلسه سلوکی
برای ریسیدن بنمیروانا
یا همان مرگ بقبل
از مرگ و شهود نوری
آخر خود بنور
شیوای ملدر الهی
نوع بشری مهربان
اوّل میترا
رسید پس از اینکه
شهود مقدماتی خود
دوگانه را
داشت که در ولایبت
محمدی نام حسینی
پیر کامل و حسنی
امام زمان
نادیده عصر سالک
دارند که بشهود
فاطمی و
مرتضوی و مصطفوی
تا قائم و عرش رحمان
میرسند.
بوذاسف در گذشته
معذروف بود که
به بودای بلیدار
پیامبر اولی العزم
سوّم نوع بشری
رسید و کاشف نور
فاطمی شیوا شدیا
همان دغعوی
زردشت ومریم مسیح
و زینب کبرای ۵۵
قرن دیگر مادر
نوع فوق بشری و
مهربان دوم پیش
گوئی میترا
خواهد بود که انسان
سه بعدی انسان
نوع فوق بشری جهخار
بعدی و با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و بالقوّه
نوع فوق بشری
خواهند بود تا
شاید با ولایت
مهدوی آخرین کامل
الهی ولایت محمدی
بنور رحمان و
عرش ربّ برتر
از رحمان نیر
برسند گه چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
خواهند داشت که
با بجهان ونوع
د بالاتری متولد
گردند و در هر
یک از کرات آسمانی
دیگر.

بندو:از سران
مخالف زردشت و
رئیس
دیویستان غیر سالک
قشری بودائی و
حتی قفشری
زردشتی که بنام
خدا علیه خدا
و پیامبران
خدا میکوشند
تا خود را بحقارتهای
نسخ ومسخ پس از
مرگ برساند تا
تکرار گئشته ها
را در آینده ه بنمایند
و بووع بشری وهمین
سلوک تا قائم را
برسند که بانواع
فوق بشری تا الله
پیش بروند.
معدال بندو در
ولایت محمحدی آبوسفیان
و بنی امیّه بودند
که عاقبت مسلمان
غیر صادقانه شدند
و حکومتهای سیاسی
اسلامی را
برای خود
فراهم نمودند
کاری که همه آخوندهای
قشری همه مذاهب
بدرجاتی مینمایند.

بلخ
یا
باختریا از مراکز
بودائی و قبت
الأسلام بعدی با
معابید مهم نوبهار
بودائی و آتشکده
مهم زردشتی و
مزار شریف
سالکان ولایت
ومحمدی که در
بلخ بوده است.
قهرمانان
تاریخی
ایرانیان چون پادشاهان
طهمورث و کیکاووس
سمبل کاملان الهی
اوائل دروه زردشت
بوده اند
وپادشاه این شهر
حامل زردشت شد
ولی باز پادشاه
توراتی
بودائی این شهذ
زردشت را با هشتاد
کامل الهی
کشتار نمود که
شبیه داستان
پیروان موسی در
کوه طور و یا کشتار
بخت النصر از یهودیان
در صحن اورشلیم
بلخ همیشه پایتخت
خراسان بزرگ بوده
است. محمد همیشه
پیروان خود را
از حوادی بلخ یا
اورشلیم و کور
طور یاد
آورمیشد که مورد
تأیید او بوده
چون مرگ قبل از
مرگ آنان بوده
است.

بغ
و بگ و بک:بغ
وازه ای بسیار
قدیمی بمکعنی
بخش نخستین که
در سنگ نبشته
های هخامنشی
آمده است . در مکتب
زردشت بغ را
آهورمزدا
خداوند الله
مطیداند. بغ
مانند دیگر
تجلّیات ئو اسطلاحات
مقدّس الهی که
سمبول آینده های
انواع فوق بشری
و موجودیّت های
بالاتر و عاقلتر
ارواح موفق کاملان
الهی میباشد که
تأ نین صفات و
عقلهای برتر درک
آینده های نیامده
خود کنند و همیشه
همه انسانها
در هر تولدی که
دارند در بهشت
چهارم تکاملات
روحی تولد پیشین
آنان میباشد
که باز برای نوع
بالاتر خود را
آماده نمایند.
پس انسانها همگی
اکنون در بهشت
چهارم خود هستند
با عقل وکرامات
وامکانات نوعی
و الهی و برای بهشت
بالاتر الهی یا
در عدم سلوک بهشت
حیوانی خود در
جهان. و کاملان
الهی ولایتهای
ششگانه چهار بهشت
تازه دارند
روزها در
الوهیّت و شبها
در گردشهای ملکوتی
دیدن سمبولیک آینده
های خو و نیر بهشت
چهارم انتظار عرشی
هفت هزار ساله
در ولایت ومحمدی
و شش صد ساله در
ولایت مسیح و در
نو.ع فوق بشری وولایت
مهدوی آینده
چهار بهشت برتر
که چهارصد هزار
سال بهشت سوّم
انتظار عرش ربّ
برتر از رحمان
دارند که موجودیّتی
پنج بعدی ومیلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خوماهند
داشت که باز
بسوی خداوند در
پاکسازی روان
خود پیش بروند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر متولد
گردند. کاملان
الهی بغ های
دانای علم و آگاهی
های شهودی و
عقل های الهامی
هستند که باهم
متفوات در کمیّن
وکیفیّت میباشند
چون تفاوت در درجه
پاکسازی روان دارند
که در تخلیه وتحلیه
و تجلیه های بالاتر
داشته باشند و
محمد از ۳۱۳ ولیّ
الهی زنده برای
هدایت سالکان موجود
مکیداند که هر
یک مقام حسینیب
شهود اول سالکان
هستند و نیر برترین
کامل الهی ولایت
در مقام حسنی
و نادیده سالکان
در شهود دوم
مورد شناخت
قرار میگیرند.
بغداد کنار تیسفون
محل اقامت بغ کار
کامل وخانقاه
های زردشتی بوده
که بغ دات
خوانده میشد. مدّعیان
بغ کاذب در
آخوندهای قشری
غیر سالک زردشتی
وحتی دیگر ولایتهای
الهی أهریمنان
زنده فریب کار
عوام میباشند
که بقول محمد
مسخ میمون وخوک
بهترین بخت آنان
خواهد بود که شاید
مار ومور نیز بشوند.
خانواده های زیادی
بمقام بغ و بک
یا بیگ سلوکی اجداد
خود افتخار
میکنند که سادات
افتخار نواده پیامبر
را افتخار دارند
ولی خود بغ وکامل
الهی نمیشوند بلکه
مغ ومغوس و
مجوس مشرک آخوند
قشری بهر رنام
مذهبی میگردند
که چون پسر نوح
نشسته با بد
نامهی دیگر خانودان
نبوت خود را گک
کرده اند که و تنها
کاملان اله اولاد
الهی و
نوادگان انبیای
اولی العزم خود
میباشند و تنها
بمفت خوذی خُمس
وزکات عوام
اکتفا میکنند که
تصور خرید بهشت
را دارند
گوماتا آخوند
فاسد قشری که تسلّط
بر حکومت
هخامنشیان یافته
بود بو.سیله
داریوش و کاوه
آهنگر و دیگر کاملان
الهی ولایت فقیه
فاسد را وازگون
نمودند بخصوس سالکان
در دوره سلوک
هرگز اعتنائی بآخوندها
ندارند و بقول
محمد نفرت از آخوندها
مهمتر از محبّه
باولیای الهی برای
سالکان میباشد
که هر توجّه بآخوندها
قرنها عمر کارمائی
فریب خوردگان خود
را بیشتر مینماید
. القای بیکلر
بیگی و بسیار خانواده
های ایرانی واروپادی
و آمریکائی با
پیش وند مک و
بک افتخار بکمال
الهی اجداد خود
میکنند و خود بسلوک
الهی و کمال الهی
نمی پردازند. پور
بغ یا فرزند خدا
تنها کاملان الهی
زنده میباشند.
بغان نسک و بغان
یشت دعاهای اولیای
الهی زردشت میباشند
ونام پادشاه آشوری
با لقب مغ که کاملی
زردشتی بود
پوست کندند که
أسیر جنگی
سارگون آشوری شده
بود. و جنگها
همیشه با پشتوانه
انگیزه ئهای دیبنی
و تعصّبات
مربوطه بوده وهست
و شورشهای کنونی
جهان نیز بتحریک
آخوندهای قشری
در هر دینی میباشد.
که آهریمنان زنده
میباشند

برهما
:از
خدایان
هندوان که تثلیث
هندوئی ( تری
مورتی) دارند
که عبارتند از
برهما – ویشنو
– شیوا که رهما
را خالق و
ویشنو را
محافظ
مخلوقات و
شیوا را مخرّب
میدانند یا
مسؤل مرگ.
آفرذیدگار
موجودات نوعی
و زنده هستند
مورد حفظ و قیّومیّت
ویشنو میباشند
تا بهتر از
وضع نوعی
کنونی در سیلوک
وتکامل روحی
بیابند
ووشیوا چه سالکان
دئر مرگ قبل از
مرگ ومرگ نهائی
و غیر سالکان
را در مرگ طبیعی
وکارماها
وتکرار گذشته
های نوعهی مه ما
مادر نوع بشری
شیوا و مریم و فاطمی
میگوئیم. این مراتب
خدائی هندوان
همان سه شهود
مقدماتی
بوائیان برای نجات
روح سالک بودادی
کمه معادل سه شهود
مقدماتی
ولایت محمدی
بنامها های
حسینی پیر کامل
و شهود حسنی
امانم زمان و
شهود فاطمی که
همان شیوا
ودغدو ومریم
میباشد. شیول قفرشته
زاینده افراد
نوع بشری ومیرانده
نوعی آنان است
قشری های غیر سالک
برای کارماها
و سالکان برای
مرگ قبل از مرگ
و کاملان شاهد
نور تجلّ ی
برای تولد آینده
در فصل نوعی بهتر
یا نوع فوق بلشری
در مورد ولایت
محمد ی هندوان
برهما را
بصورت انسانی با
چهار سر نقّاشی
میکنند که چهار
سر دارد که سمبول
چهار تولد روح
انسان هربار در
صورتی برای
رسیدن بمراتب شهودی
که شهودهای مقدماتی
بودائیان میباشد
سه شهود
مقدماتی و شهود
نور عرش ایبلی
مرتضوی که زردشت
بعدها کشف تجسّم
انسانی مرتضوی
را در صورت مسیح
نمود که محمد
بجای نور مصطفوی
بنور قائم رسید.
شهوذ مرتضوی علامت
رضایت الهی
برای امکان احتمالی
شهوذ مصطفوی وقائم
و عرش رحمان میباشد
که در ولایت محمدی
سالک بدانها میرسد
اگر کمال کافی
یافته باشد و
شاهدان ولایت مسیح
با مرگ قبل از
مرگ بنور
مصطفوی و
احتمالا عرش جبرئیل
قائم روح القدس
میرسند.. هر
کامل الهی همه
ولایتها برهمن
است وهمان ابراهیم
هوم کرده میباشد
و تنها وسیله توسیّل
دیگران در
سلوک برای رسیدن
بتجلّیات الهی
ونجات
میباشند که تعلیم
سلوکی میدهند والهامات
لدنّی از مراتب
شهودی آخر خود
دارند. در تصوّر
سمیولیک هندوتن
بودائی
لبرهما سمبول خدا
و نیر سمبول سالک
در دوره سلوک
که یک کوزه آب
و تسبیحی برای
اذکار توحیدی دفع
شرک هنگان توسّل
عبادی و قاشق
مقدّس و نسخه از
کتاب ودا در
دست دارد که برهما
را نویسنده
وداهای قبلی
یا قوانیم الهی
میگویند یعنی برهمان
سمبول تمام کاملان
ولایتهای قبلی
است. در زبان سانسکریت
برهما بکمعنی
ذات واجب الوجود
خداوند قادر مطلق
است برای بودائیان
ربّ نادیده آنها
ایلی مرتضوی
خدای انسان
بودائی است و ربّ
مصطفوی برای زردشت
و ربّ نادیده قائم
برای مسیح وکاملان
مسیحی و نیر
رب ّ نادیده رحمان
برای ولایت محمدی
برترین مراتب الهی
میباشند که همچنان
بی نهایت مراتب
الهی وتجلّیات
برتر تا خداوند
الله أهورمزدا
در پیش میباشد.
که هر یک هزاران
برابر عظمت ونورانیّت
وعقل و
قدرتهای معجزه
گری بیشز از مقام
قبلی خود
داردن که از
چهار بعدی و
پنج وده و صد وهزار
بعدی وبیشتر برای
مراتب انواع بالاتر
میگوئیم وچون فرشتگان
الهی جولان دعنهنده
سراسر کهکشانها
خواهند بود و امکان
تعریف وشناخت و
حتی تصوّر ذهنی
خودسرانه در انیسان
وجود ندارد که
بتواند چیزی از
وضع و احوال
واهیّت الهی نوع
فوق بشری را
بداند چه رسد
به بی نهایت تجلّیات
بالاتر تا
خداوند الله.
و روح الهی هر موجود
بشری وحیوانی
وگیاهی وحتی روح
هر أتم وما
دون أتم از نردبان
انواع بنوع بشری
و شهود قائم و
بین نهایت از او
شهود تجلّیات ارباب
نوع برتر را خواهد
دید که بازگشت
همهخ بسوی خداوند
میباشد شبتمی در
أ زل کهد قطره ای
در أ بد سشده
بدریای ارباب نوع
تا دریای روح الأرواح
مطلق خواهند رسید
که هم هست وهم قطرهخ
ای نیست.
وهربار شاهد هر
تجلّی الهی این
همانی والوهیّت
مشهود الهی خود
را پیدا میکند
و تجسّم انسانی
شهود الهی خود
برای سالکان خود
میگردد. تن ها وذهن
و مععقولات و
دیگر عوارض
زائی ناسو.تی
مدجودات زائل شدنی
هستند که وهم ذهن
انسان ناتظر
آنها میباتشد وتنها
روح هر موجود
بنوع بالاتر و
ساختمام بدنی وذهنی
وروانی دیگری پیدا
میکند گوئی میمونی
که تولد بشری بیابد
ترک صفات نوع
میمونی میکند.
برهمن چون برهما
همان انسان کامل
رسیده به برهمای
شهود آخر خود میباشد
که بودا بنور
ایلی مرتضوی و
زردشت بنور
مصطفوی تجلّی الهی
پنجم که نام مصطفوی
در ولایت محمدی
دارد و محمد
بنور قائم تا ۵۵
قرن دیگر مهدی
موعود محمد وسوشیانت
سوم زردشت
آخرین کامل ولایت
محمدی بجای نور
قائم بنور
رحمان میرسد وکاشف
آن خواهد بود که
ولایت هفتم
مهدوی و
هزاران برابر عقل
بشری وموجودیّت
چهار بعدی نوع
فوق بشری را آغاز
میکند که تنهات
شاهدان نور قائم
متولذدیبن نوع
فوق بشری وولایت
مهدوی خوالهند
بود. برهمنان هندو
تنها
پیشوایان
روحانی سالکان
ولایت خود هستند
ولی باز آخوندهای
سلوک الهی نکرده
ادّعای
برهمائی داترد
و قشری گری را تعلیم
دیگران میدهند
که عملا جز شرک
و کارماسازی و
جهنّم پروری برای
آینده خود و پیروان
خویش نمی نمایند
و بقول محمد مسخ
میمون وخوک بهترین
شانس آنتان ر
جهان خواهد بود
که تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند نمود
تا بوباره وحتب
صد باره بنوع بشری
وهمین سلوک ششگانه
تا نور قائم را
باید انجام بدهند
که بانواع فوق
بشری تا
خداوند الله در
آبدیّت بروند.

برشنوم:یا تزکیه
نفس سالکان در
طریقت زردشت و
پاکسازی روان
وتن سالک ار عقده
ها و عقیده ها
در تخلیه وتحلبیه
که منجر
ربتجلیه های
هفتگانه
شهودی میسّر
نوع بشری
میشود. هر پیامبر
اولی العزم
تجلیه های پیشین
را تجدید و یک شهود
برتر کسب مینماید
که محمد هر هفت
شهود میسّر شش
ولایت را تا عرش
رحمان دارد
ومسیح تا شهود
عرش مصطفوی و
زردشت تا شهود
عرش مصطفوی و بودا
تا شهود چهارم
عرش مرتضوی ایلی
را دارد.
زردشت برحسب
طریقت پیر
کامل خود باید
عمی کند و لباس
سفید و گوشه گیری
و دوری از
شهرت وشهوت
نماید
یهودیتن
زردشتی الآصل
برحسب روش
ابراهیمی
چنین شرایطی دارد
. مراتسم توبه
بدست پیر کاکل
حسینی در هر
شش ولایت
ولایتهای الهی
و بمعرفی خداوند
که تنها نماینده
خداوند برای سالک
است و قرآن ناطق
یا اتورات ناطق
او است که گفته
های او گفته خداوند
است. نوعی روزه
شکم و روزه
دهان و فراتموشی
تن خود دارند
که بمرز مرگ قبل
از مرگ میرسند
زردشتیان
بتوبه دینی (
بتت ) میگویند
که ریشه لفظ (تبّت)
مسلمانی قرآن است
که دست باید بریده
یا کوتاه گردد
که غیر سالکان
عملا أبو لهب
آتشین باید
ترک رفتار و گفتار
و افکار خود نمایند.
در برشنون زردشتیان
چون چلّه تصوّف
۹ شب عزلت سلوکی
دارند و یا برای
اوقات انتشار
بیماری انجام میدهند.

برسم
:شاخه
درخت که زردشتیان
در مراسم دینی
بدست میگیرند
مسیحیان شاخه درخت
کاج و این شاخه
سمبول درخت
ولایت الهی میباشد
که در دعداها
توسّل و حضور ذهنبی
با وسیله الهی
که تنها درخت
ئلایتبرذای سالک
میباشد اعراب
برگ درخت خرما
در چنین جشن ها
بدست میگیرند.
انسانهای قشری
باشیاء مادی ومحسوس
بیشتر ایمان دارند
تا از امور نادیده
چون عوالم لهی
و مراتب شهودیو
پیامبران نیز
حکمت ها و دستورات
سلوکی خود را
بصورت تجسّم مادی
بیان میکنند
مانند حج آکبر
نور قائم ولایت
محمد در مراسم
حجّ أصغر کعبه
و تمام الفاظ
دینی و عبارات
مفهوم باطنی
سلوک الهی دارند
چون صوم یعنی اوم
و صلات یعنی
صله ها و
اترباط با وسیله
الهی که اسماء
الله هخستند و
یا در عبارت وضو
بعنوان وی سو
وسمت وسیله الهی
پیر کامل
بمعرفی خداوند

برات
روکرش قاتل
زردشت ۷۷ ساله
در جمله
تورانیان
بمعبد زردشت در
بلخ که همراه ۸۰
موبد وهیربد
سالک وکامل
زردشتی کشته شدند.
شبیه داستان
موسای پیامبر
در کنار کوه طور
و یا کشته شدن
هفتاد سالک او
که دوباره زنده
شدند که پس از مرگ
قبل از مرگ آنان
بوئده است
تورانیان
عملا بودائی
مخالف ولایت تازه
زردشت بودند
که هر دین و
مذهبی قشری
این تعصّب را دارد
که همه خیال میکنند
که دین آنها
تا أبد باید
باقی برای آنها
باشد ولی برای
انسانهای دیگر
بالا آمده از ولایتهای
قبلی همچنان
وتا آبد
برقرار میباشد
که نسلهای جدید
سالکان تازه خواهند
رسید.

بُت
:معادل
دیو آریائی
بمکعنی آشفته
و دیوانه است
و بمعنی شیدا
است که احوال
بی خودی
سالکان در احوال
وحدت وجود و بی
خودی آنها میباشد.
بت را جایگاه
نیروهای قوای طبیعت
میدانند و یا نملینده
استقرار
نیروهای
روحانی در جسم
های مادی
میباشد پرستش
بت همان پرستش
قئولی طبیعی
انسانهای بدائی
میباشد. و شکستن
بتهای ملل
مغلوب برای تحقیر
آنها بوسیله فاتحان
میباشد.
زیبائی بت
بیشتر مورد نظر
و توجه است در
دوره هلنیزم
یونانیان
عملا پرستش
خدایبن بدائی
بشری بوده است.
صنم عربی همان
بت است و
بمعنی آخوند
پرستیده شده قشری
ها. کعبه مکّه
پر از بت های
قبائل عرب بود
مانند هبل و نائله
که محمد ویران
نمود. و یا درخت
زنده را مقدّس
میدانند که دارای
قدرت دادن
برکت باشند .
بت ها را در عربی
نصب میگویند که
منصوب و برپا
میشوندو برای
زآنها بقربانی
میکردند زیرا
برای اشیاء مادی
دارای شعور وادراک
قائل بودند که
برای أت های
هر شیئی روح میدانیم
و درک قوه
مادی بدون عبقل
مقدور نیست و
همه موجودات
زنده عقل مدبّر
الهی و قدرت درک
انسان را
دارند راضی کردن
ارواح در تجسّم
مادی آنها در
بت ومجسمه
میباشد. هرادت
برای اسیرانین
بت قائل نبود . مراتب
توسّل عبادی سالکان
پیر حسینی یا امام
زمان حسنی
نادیده برای چند
سالک چون بت
الهی میباشد و
لذ ا سالکان در
توسّلات عبادی
مدام اذکار توحیدی
دفع شرک مینمایند
گرچه وسیله آنان
خدائی هست ولی
الله نیست. دیانت
توحیدی معروف ایرانیان
و زردشت یعنی همان
روش عبادی در توسّل
وسیله الهی
بمعرفی خداوند
و کسب وحدت وجود
و این همانی
صفات و مقامات
برتر الهی
میباشد.

باگ
أبادیش:ماه هفتم
فرس قدیم در کتیبه
بیستون آمدهاست
و باگ همان بغ
سالکان
وکاملان
زردشتی هستند
ولی مغ چون قشری
ها نمی باشند. روز
پیروزی
داریوش بر
گماتای غاصب
پادشاهی که
همان برپائی ولایت
فییه فاسد
قشری و غیر سلوکی
میباشد هردوت
از جشن مغ کشان
یا آخوند کشی
مغ های که بغ صادق
نمی باشند یاد
میکند که
گکاهی شیعیان ایرانی
مراسم عمر کشی
یا همان خلفای
سیاسی اسلامی
دارند ولی مهمتر
اینکه خود سلوک
الهی نمایند و
تابع ومقلّد مغ
های أهریمنی نباشند.
بعدها در بین ایانیان
جشن مهرگان
شکل دیگری از مغ
کشان شد و این مغ
ها آخوندهای همه
مذاهب وادیان غیر
سلوکی قبل از زردشت
بودند که قشری
های زردشتی و
ادیان بعدی همنین
گونه آخوند
پرست و بت پرست
شده وهستند که
سلوک الهی با یک
ولیّ الهی نمی
کگنند. وئ بقول
محمد قاتلان انبیا
هستند چون یهودیان
آخوند قشری در
أصل زردشتی که
باعث تکفیر و
مرگ مسیح گردیدند.
و تاریخ ایرذان
پر از کشته شدن
اولیای الهی
چون سهروردی و
عین القضات همدانی
میباشد. باگ
أبادیش یعنی بغ
غیر الهی یا
کاذب دروغین میباشد.

باد
:یا
هوا یکی از چهار
اسطقسات
أربعه سازنده
ماهیّت مادی موجودات
هستی میباشد
در مزدیسنا
نام فرشته ازدواج
باد است و در
وقع زوج و همنشینی
سالک با معلّم
پیر الهی بمعرفی
خداوند منظور
از باد و هوا یا
هوی در عربی بمعنی
عشق منظور روح
میباشد که چون
هوا رقیق است .
قریش ومحمد
روح را چون هوا
و باد میدانند
که سازنده آینده
بهتر نوع فوق لبشری
و بهشتی
کاملان شاهد نور
قائم روح
القدس میباشد.
و یا
قهقرائیان که گوئی
باد آنها را
بعدم نسبی در کارماها
برده است. بزبان
سانسکریتی و اوستا
باد بمعنی
خداوند و یا هر
ایزدی میباشد
و هر حرکت
بذون پشتیبانی
وکمک باعث
بپیروزی نمیرسد.
نسیم سحر خنک
پس از شب سخت
بیداری و عبادی
آنرا نژده
الهی و پیام پیر
حسینی بسالک میدانند
و مزده کسب
شهود واحوال
تازه سلوک برای
سالک میباشد.
اکسیژن نقش
بزرگی در .کار
حیات تن و قدرت
تفکّر سالک و اراده
کنترل
وخویشتن داری
سالک میدهد.
(باد أفره)
بمعنی عقوبت و
جزای الهی
بخاطر گناهان
نمیباشد .( باد
قرّه) نیز پاداش
مثبت ونیکوی
الهی در سالک می
باشد.

باختر:  معانی
مختلفی دارد
گاهی بمکعنی شرق
و ئاهی بمعنی غرب
است در أصل بمعنی
ماورای آن سو
میباشد. که
ورای منفی جهنّم
جهان و درزخ
خانه أهریمن
است که در اوستا
و مزدیسنا
بکار رفته
است. قریش
زردشتی نیز شمال
را بمعنی سمت چپ
و دست چپ و انحراف
بسوی جهنّم
میدانند.
اسکندر مقونی
مهاجران
یوانی را در بلخ
شرق ایران قرار
دااد که زنان ایرانی
داشتند و نام باختریان
و شاید همین قبیله
بختیاری بوده باند
که بعدا در غرب
ایران کنونی مهاجرتن
داده شدند.

بهود
گیتا :سرور مقدّس
هندوان بزبان
سانسکریت که مجموعه
ای از اشعار و
دعاها میباشد
که ما را
بگاتاهای
زردشت در آغاز
اوستا می اندازد
که همان دعاهای
سلوکی زردشت
است که بسالکان
ولایت خود در هر
زمان آموزش میدهد.
تجوید عربی
قریش که برای قراءت
با آهنگ از بقرآن
یا دعاها
میخوانند باز همان
قراءت دعاگونه
میباشد که الفاظ
جیّد نیکو و
گاد خداوند و جید
ملکیّت و کسب
تجلّیات و الهامات
الهی از خداوند
است که خاص دریافت
کننده سالک و کامل
میباشد. گیتی باز
همان جهان وکگیتی
است و جواتد
بخشنده بمعنی
خواننده دعاهای
الهی میباشد
که جود وکرم بمعنی
بخشندهئی است.
بهگود همان بهبودی
و جید و گجیّد نیکو
میباشد. بهارات
قسمتی از حماسه
بهگود گیتا
است ک گفتگوی
فلسفی وعرفانی
بین کرشن یا کریشنا
برهمن کامل الهی
با إرجن Arjuna ابلیس
آخوند است . کتاب
گیتا Gita را برهمنی
نوشته است که عقاید
فلسفی عرفانی
ود انتا و مکتب
سانکهیه و
مکتب جوک یا یوگا
Yoga است.
برهمن کریشنا
تجسّم انسانی
خدای ویشنو
است که او أرّابه
ران در جنگ
بود. و یا
آخوند أرجن و شاید
همان عرجون قدیم
محمد در بقرآن
باشد که نفوذ الفاظ
فرهنگ هندوان
در یمن و قریش
بکار میرفته است.
خدای ویشنو
همان بودا
میتواندذ باشد
که کاشف شهود
سوم شیوای فاطمی
است. گیتا از نظر
هندوان کتابی مذهبی
و کتابی فلسفی
میباشد که بهترین
کتاب محبوب و آموزنده
بوائی و میترادی
هندوان
میباشد. بحثق جنگی
کتاب گیتا بین
دو خانواده یا
مکتب سلوکی
میباشد که
عملا این جنگ در
وجدان و روان
هر سالکی
جریان دارد
گوئی همان گفته
محمد است که پس
از بازگشت از جنگ
گفت که اینک از
جهاد أصغر
آمده ایم که بجهاتد
أکبر میرویم. که
جنگ حونین
أضغر وکوچک است
و مبارزه
انسان با عقده
ها و عقیده ها
و هوسهار
انسان کار مشکل
سالکان در چهد
و جهاد سلوکی آنان
میباشد.بقول
ملاّی رومی چون
شیری است که میتواند
مخود را بشکند
که ذات حیوانی
را بذاتی و روحی
الهی و شهودی درآورد.
ویا حجّ کعبه
که حجّ صغر ونمایش
مادی برای حجّ
أکبر سلوک تا شهود
نور قالئم ربّ
النوع بشری است
که روان سالک
ولایت محمدی
پس از مرگ قبل از
مرگ در این جنگ
أکبر میرسد که
بمراتب فرشتگان
الهی میرسد و ذشمنان
أهریمنی و قشری
را سرکوب مینماید..
فرشتگانی مانند
أگنی خدای آتش
جهنّم که در اختیار
أرجِن أخوند قشری
است. جنگ بین
سالکان
پاندوان و قشری
های کوروان محروم
از نور وسیله الهی
و مراتب شهودی
است. خلاصه
بحث آنان زوال
قالب تن در مرگ
است ونه زوال روح
یا جان. و حتی
مرگ جان بشری
برای شهود نهتئی
بصورت مرگ قبل
از مرگ عملا
کشته شدن نیست
که زنده شدن بهتر
ومجدد است که پیامبر
گونه از خواب
مرگ بی دار
میشوند.
گفتارهای گیتا
را هیجده گانه
مباشد که مبارزه
با نا امیدی
غیر سالک أرجن
باید باشد و عدم
کارزار و مبارزه
سلوکی بخاطر
بی دانشی و نقص
عقل نتیجه
تکاملات ناقص
تولدات بشری
قبلی انسان
میباشد. در گفتار
سوم عمل جوک و
کارمایوگا
است اس ین عمل
وظیفه اسست در
پاکسازی روان که
طمع در آن
نیسنت و عملا
انسان چه سالک
باشد یا نباشد
این تلاش را در
زندگی خمود دارد
که عاقلتران
بدنبال نتیجه
پاداش الهی نیستند
وظیفه خود می
دانند ولی نادان
مدام بفکر
پاداش ومحسوس هر
لجظه خود میباشد
و سود دیگران را
نیز در نظر ندارد.
ز یرا سالکان
فداکاری غیر سالکان
خود خواهی و نتیجه
کار عاقلان
همکاری است.
در گفتار چهارم
عمل سنیاس است
که همان احساس
سالک در بیخودی
و خلسه هنگام رسیدن
بأ وج تمرکز عمیق
عبادی یعنی
اینکه راه خدا
تنها دانش و
ععرفان
وشناخت است. که
دانش فیزیکی
در نظر نیست
بلکه آگاهی های
شهودی و شنامختهای
عرفانی
میباشد که معلّم
الهی میگوید
که من نه پیدا
شده ام و نه فانی
میگردم که غیر
سالک خبر از گذشته
خود ندارد و تصوّرات
باطل از آینده
خود مینماید. ر
گکفتار پنجم
بهترین راه نجات
را ترک اعمال
عبادی از پیش
خود میگوید و
اختیار تسلیم بخداوند
ووسیله الهی خود
مینماید. در واقع
ترک اخنیار و آزادی
خود را آزادانه
در اختیار پیر
و وسیله الهی خود
کمیگذترد که در
اختیار خداوند
خواهد بود. و بدون
عمل سلوکی در تخلیه
و تحلیه و
تجلیه ها
رسیدن بغیر از
خلسه سنیاس و بی
خودی ممکن نیست.
در گکفتار ششم
تعلیم کنترل تنفّس
و نداشتن چشم داشت
بپاداش و مهم ندانستن
کار عبادی خود
میباشد. و تمرکز
وتوحید و یگانه
شدن سالک با مراتب
الهی منجر ببی
خودی میشود که
خود را در
میان نمی بیند
چه رسد که خود
را بزرک گ
بداند و همیشه
خود را مقصّر میداند
و مدام حسن نیّت
خود را نشان میدهد
تا از ورطه
تناسخ و کارماهای
مکرر جهنم
جهان در انواع
حقیر تر در
أمان باشد. در گفتار
هفتم سالک
بکوشش و کمال
الهی میرسد که
سالک این همانی
مقام الهی مشهود
تجلّی خود را دارد
که همان معنی علم
حقیطقی یعنی
آگاهی شهودی است.
و شناخت
سمبولیک خداوند
است ولی از هز
اران یکی چنین
اقدامی از خود
گذشتگی میکند.
سالک خود را در
محیط خداوند
می بیند که احوال
شهودی را رها نمیکند.
و شاهد خود نیز
جزئی از ذ ات الهی
میشود که ما از
این همانی مقام
الهی شاهد میگوئیم.
درجات
شناسائی از
خداوند در شهودهای
هفتگانه میسّر
نوع بشری
میباشد. در گفتار
هشتم توصیف خداوند
که تولد و فنا
ندارد و نیز بی
آغاز و بی
پایان است و در
وجود همه موجودات
و کلّ هستی
جاری میباشد
یعنی خداوند
داخل هستی الله
میباشد. وقتی سالک
قطره کامل شده
وارد دریای
الهی ونوعی خود
میشود. در گفتار
نهم کطیفیّت
قدرت آفریدگار
و کیفیّت آن
برای انسان کامل
میباشد همه هستی
وموجودات در ذات
خداوند بوده
اند که همان
وحدت وجود
سالکان با مراتب
الهی است . در گفتار
دهم گیتا از
وحدت وجود و
همه خدائی
میگوید که هرچه
هسن ت خدائی است
و جز خدا کسی در
هستی نیست.
آنگاه شاهد تجلّیات
الهی از منبع
الهامات لدنّی
و شهود عرشی خود
سطح تفکّر وآگاهی
دارد. در گفتار
یازدهم صورت خداوند
را در همه صورتهای
مخلوقفات
مطیداند یعنی صفات
الهی بین افراد
نوعی تقسیم
شده است. معلّم
الهی در وجود
خود دوازده هزار
و صد خورشید میگوید
یا مرزاتی
شهودی آینده ها
و یا تصوّر
گذشته های
نوعی و یا تصوّر
انواع فوق بشری.
در گفتار دوازدهم
عشق را تنها راه
رسیدن بخدا میگوید
ملاجظه میشود
کاملا روش دین
ورزی سلوکی بودا
و زردشت و مسیح
ومحمد یکی
میباشد که در کتاب
گیتا آمده است
. در گفتار
سیزدهم فلسفه
ودانتا توصیف میشود
و همه در
پرکرت یا ماده
أصل اجسام تابع
روح کیهان و پرکرت
بی بدایت ماهیّت
روح الأرواح است
یا أصل ماده
أزلی نطفه روح
الهی فردی
پراکریتی که
بحث طوانی
نردبان انواع
تحت جمادی وجمادی
و گیاهی و حیوانی
وبشری وفوق بشری
میباشد و هم گذشته
هخای یک روح فردی
یا ژنتیک روحی
پرونده شخصی
هر فرد امروز ما
وجود دارد.ما
از پیشذرفت
های علوم
فیزیکی و الفاظ
وتصوّرات
الفاظ آنها
کمکی برای
تصور وتوصیف
بهتر جریان تکامل
نوعی میگیریم.
در گفتار
چهاردهم
نتیجه اهمال
است که در نهر
تولد معایب
تولدات
قبلیویا پیشرفتهای
تکاملی در یک
تجسّم عضوی در
بدن انسان است
و چون هر کس در پاکسازی
معایب خود
منحصر بخودش میباشد
پس هیچ دو صورت
و سیرت دو انسان
مانند هم نمی باشد.
آفریدگار
برهما و کامل
الهی برهمن و کاملان
الهی صاحبان (
ست ) میباشند
که بآسمان
بهشتی میروند یا
مراتب هر شهود
سطحی بهشتی
ونوع و فصل
ونوع تولد
بهتر بعدی است.
ست ریشه بهشت فارسی
و عکس جهنّم
دوزخ برحسب
کمیّت وکگیفیّت
آلودگی های
روان ناخود
آگاه که کرامات
بالفعل فاسد شده
و گکرامات بالقوّ
تحقّق نیافته
است. و بالآخره
در کتاب کگیتا
و گفتارهای
بعدی تا هیجدهم
توصیف راه الهی
برحسب عقل و درک
گذشتگان و انسانهای
بدائی ودر فصول
اولیه نوع بشری
است. که برای
تعلیم اطفان هم
اکنون مفید است
که کلّی صحبت میشود
ولی اکنون برای
طالب لقفای الهی
باید تنها از پیر
کامل حسینی خود
قرآن و اوستای
ناطق خود هر درسی
در سلوک را بگیرد
که هر کامل ولایتهای
الهی ششگانه زنده
همیشه موجود
برحسب عقل و احوال
سالکان خود
تعلیم میدهد
وخود سالک رسیده
بهر سطح شهودی
برحسب عقل آن سطح
تجلّی هر نوشته
ای یا گفته را بشنود
برداست سلوکی خود
را مینماید.. صفات
دوزخ نیز در هوای
نفس و خشم و طمع
سیرچسشمه میگیرند
صفان منفی وحیوانی
و قهقرائی که در
کنار صفات
امکان تکامل
بصورت کرامات بالفعل
هست در پاکسازی
سلوکی و اعمل تخلیه
وتحلیه وتجلیه
است که این ن ست
ها و بهشت نها
در شهودها
بچشنم دل شاهد
میرسد که سندی
الهی میباشد و
بالأخره کتاب
گیتا در باره انواع
عقل میگوید. دقیقا
عقاید زردشت و
محمد اگر بتفصیل
بدانیم یکسان وشبیه
هم میباشد
گرچه هر یک وضوح
بیشتر مناسب عقل
انسان است . از الفاظ
هندی أدهیا
معادل أدعیه
است گوئی دعا عربی
شده دهیا است. تامس
بمعنی زوال عقل
انسان غیر سالک
همان لفظ عربی
قریش در کلمه طمس
و خموشی عقلی اسیت..
راجس هندو
بمعنی رجس
عربی و رجز
است که همان علم
مادی جزئی
انسان غیر سالک
وحجاب أعظم سالکان
است و سالک
عقل لوّامه
ملامت کننده
خود وعقل نفس مطمئنّه
و نفس ملهمه
کاملان الهی را
دارد. سوما
همان ماه
فارسی و خد ای ماه
سوما است. سپس
نویسنده کتاب
گیتا بتفصیل
از فصول و گفتارهای
خلاصه شده
بالا شروع بتوضیح
مینماید. از اصزطلاحات
دیکگر هندو
کرشن یا
کریشنا که یک حکیم
و ریشی درویش
اساطیری بوده است
و شهود نخستین
قریش قشری زردشتی
که منشأ نام قریش
شده اسن ئرپه کورش
و عمل قرّه گیری
و مخورّه گیری
با نام فریش ارتباط
دارد.. افسانه ها
پیروان این ریشی
جمع آوری وکتاب
شده اند
داستانهای
رفتار فرعونیان
با موسی و یهودیان
وکشتن پسران یهودی
بدنیا آمده که
موسی استثنا شده
است در اصل یهودی
نبوده که فرعونی
قشری بوده و بزرگ
شذه مکتب فرعون
ایست که بیک ولیّ
الهی نهدایت شده
است شعیب نبیّ
در شهر مدین کنار
دریای سرخ که این
کشتارهای جئانان
در مرگ قبل از
مرگ بدستور چپیر
الهی آنان بوده
است. کریشنا
کاملی با ایتن
همانی تجلّی
الهی ویشنو را
داشته که هر شلهد
تجلّیات الهی تجسّم
همان مقام الهیرا
در شاهد بوجوئد
میأورد در باره
گذشته
کریشنای افسانه
ای و اجداد
قبیله ای یا ولایتهای
بقبلی او میکوید.
کریشنا
کگیسوان
بلندی داشته
که گیسا میگغته
که گیسوی فارس
شده ایت. أرجن همیشه
آخوند قشری که
تظاهر اولیا وتقلید
اعمال و گفته
های کریشنا ا مینمایند
که بقول محمد
چون وسیله الهی
ندارند دعاهای
آنان بخداوند بمیرسد
که بصورت دعا کننده
کوبیده میشود
در عصر کریشنا
رسم هندوان در
عقیده ( ساتی)
یعنی سوزاندن
زنان زنده یک مرده
رایج بوده است
. بنظر محقّقین
کریشنا تابع مکتب
مهادیو یا همان
مکتب شیوا
میباشد که
میترائی یا بودای
لولیه باشد.
وی رحم ولایت
را همان رحم
الهخی میدانست
و نه رحم مادران
بشری. برای کریشنا
شانزده هزار و
صد زن گفته انذد
که همان سالکان
طریقت او بوده
است. القاب کریشنا
همان القای
خدای ویشنو میباشد
گوئی کریشنا
میترای مژسس
ولایت دوم الهی
میترائیزم بوده
باشد که تورات
نام اورا نوح
میگوید که پدر
کریشنا را
همان أدم یا کیومرث
باید احتمال داد
که وی نام ویشنو
میگوید.

برهمن
سالک
هندو و مرتاض
که هنوز بنجات
و شهودی نرسیده
است، ولی پیرو
و متوسّل با
شهود مقدماتی خود
پیر حسینی
شهود اول خود
میباشد. ولی أکثرا
برهمنان نقش آخوند
مذهبی را دارند.
و تمثیل های
عقیدتی بدائی دارند.
که خدا را با چهار
سر و دستان
میدانند و نقّاشی
میکنند. در
عرفان هنودو
گاهی بر همن
را همان اصل
آفرینش
میگویند. و
سمبول قبول
خداوند در
سلوک سالک میباشد.
و برهمن کارش
ریاضت کشیدن
در سلوک و
طریقتهای بدائی
ولایت های نخستین
میباشد. ولی برهمن
بمعنی انسان کامل
و نجات یافته،
در ولایت های نخستین
آدم و میترا و بودا
است. سه خدای بزرگ
در اساطیر هندو
همان پیامبران
اولی العزم
کاشفان قرّه
های شهودی میباشند.
یا مراتب شهودی
آنان( ویشنو و
شیوا و برهمن)
گفته میشوند.
در تحلیل لفظی
برهمن همان(
فرً زردشتی و
برّ عربی)
بمعنی سالک نجات
یافته است.
أبرار نجات یافتگان
کامل در ولایت
محمدی گفته میشود.
بسیار واژگان
با پیش وند یا پس
وند برّ و فرّ هستند.
شیوا شهود سوّم
زنانه
اکتشافی بود ا
است، که سمبول
مادر الهی نوع
بشری و تنها شهود
زنانه تجلّیات
الهی نوع بشری
میباشد. شیوا همان
دغدوی زردشت و
مریم مسیح و فاطمی
محمدی است، تا
زینب کبرا
مادر الهی نوع
فوق بشری در
ولایت هفتم
مهدوی موعود
دیده شود.که
شهود سوّم در
همه ولایت ها
میباشد. یگانه
در مقام ولی
تفاوت بسیار
زیاد در آثار
عقلی و احوالی
الهی سالکان
شاهد آنها
هست. که بین ولایت
های مختلف تقرّب
بیشتر
بخداوند
دارند. که در
ولایت محمدی پس
از شهودهای حسینی
پیر کامل و
حسنی امام
زمان سالک، که
تنها در شهود دوم
دیده شهودی میشوند.
آنگاه شهود سوم
فاطمی شیوا و
مریم، نقش محبّت
و عاطفه برای
سالک دارد. که بوسه
محبّت و مادری
بسالک در رؤیا
دارد. که در
تجربه این نویسنده،
شهود فاطمی
بسیار زیبا
بدون تن و حتی صورت
بدون گوشت و
پوست بود. که گوئی
با سیم صورتی
در فضا ترسیم شده
بود. و طرّه
گیسو و چشمان
زنده و لبان
گرم در بوسه
خود که بسیار زنده
بود. این صورت
تن نداشت، ولی
در شهود بار دوم
فاطمی خود، در
بازگشت بخلق
وبیداری از
مرگ قبل از مرگ
در ترتیب شهود
در بار دوم پنجم
بود. که آخرین
تأثیر روحی در
من، و از همان طبقه
دوم بالاتر ساختمان
انجام داد. که احوالی
شبیه برق
گرفتگی بخاطر دارم.
و جون درخواست
تکرار همان
عمل و تأثیر او
را نمودم، گفت
خسته هستی. و بطبقه
هم کف پائین آمد
وبا پشت دست بر
گونه من گذارد،
گوئی تب داشته
باشم. و عملا این
کار مقام
فاطمی من
نخستین موجود ملکوتی،
دستور الهی من
برای پایان
همه مراحل
سلوکی نوع بشری
بود. ولی مقام
زینب کبرا در
طبقه بالاتر
از طبقه مادرش
فاطمی، چون (
فرشتگان
مهربان میترائی)
تکیه بر ستونی
و با لبخندی و
اشاره چشم و
أبرو وعده
تأثیر گذاردن مورد
درخواست من از
مادر فاطمی را
، در آینده و
تولد فوق بشری
بعدی بمن داد. اسامی
مراتب الهی تطبیق
بر خاندان
پیامبر شده،
که برای حفظ
نام اسامی تجلّیات
الهی بر سر
زبان ها بوده است
. که حسینی و
حسنی و فاطمی و
مرتضوی علیّ و
مصطفوی محمد
آمده است. برهمن
باز در ولایت
زردشت هر کامل
الهی است. که در
شاخه یهودیان
زردشتی ایران
تبدیل نام ابراهیم
شده است. که ابراهیم
برهمن هجرت به
شهر اور در
بین النهرین،
و سپس به بابل
و بالأخره به
اورشلیم
تبعید پادشاه
بابل نمرود گردید.
و دیانت
عبرانی یهودی
ابراهیم همان
یهوه جویان
سلوکی یا یهود
در فلسطین و مصر
و تمام سرزمین
های غرب ایران
بود، که یهودی
خوانده اند. و قریش
نیز شاخه دیگر
زردشتی مهاجر
از ایران بیمن
و سپس بمکّه
بودند. شاخه دیگر
دیانت سلوکی زردشت
، که یک کامل
طریقت زردشت برهمن
یا ابراهیم
بگفته محمد،
کعبه را ساخت
و قوم دینی
بنام قریش یا
قرّه گیران را
تأسیس کرد.
ویا این پیر
کامل مؤسس
کعبه کورش نام
داشته، که نام
هر کاملی کورش
نیز بوده است
که یهودیان در
تورات کورش
تکرار میکنند
که تبدیل به
نام قریش شده است.
و هر کامل الهی
هر ولایت سلوکی
که طریقت و
ولایت سلوکی مستقل
خود را دارد،
پس از مرگش، تا
کامل الهی
زنده تازه ای
در آن طربقت باشد،
آن ولایت
اعتبار الهی
دارد. و چون
این طریقت بدون
یک کامل الهی زنده
باشد، با دیگر
مذاهب قشری
تفاوت نخواهد داشت.
که اعتبار
الهی برای
سلوک الهی ندارد.
و هر مدّعی
تصوّف نا صافی
غیر شاهد عرش
الهی خود،
عملا آخوند
پرستی را رواج
میدهد. و
برحسب عقل مادی
و جزئی و روان آلوده
پاک شده روان خود،
دستورات دینی میدهد،
و عقاید عقده
ای دینی ابراز
میدارد. که عملا
پیروان او نیز
جهنّم پروری مینمایند
. و ابراهیم یا (
أب ) و پدر الهی (
هوم) کرده و
اوم دهنده
سالکان خود
میباشد. وتا زنده
باشد نمایندگی
خداوند را
برای توسّل عبادی
سالکان خود دارد.
و الاّ خداوند
باید ولیّ الهی
و پیر زنده مناسب
هر سالک را بوی
در رؤیا بوی
معرفی نماید.

بأس
و بأساء:  آسیب
و ضرر و رنج و
سختی هستی، که
غیر سالکان
اگر داشته
باشند بنفع
آنان است.
زیرا همیشه
نابینای
حقایق و
دردمند ناخواسته
و ندانسته در
حال تزکیه نفس
طبیعی مانند
دیگر حیوانات
میباشند. گرچه
با سلوک الهی تزکیه
نفس ارادی و
عاشقانه نمیکنند.
سالکان در
بلایای سلوکی(
بأس و ضرٌاء) و
سختی و ضرر در از
دست دادن
امتیازات نوع
بشری و کرامات
بالفعل خود را
دارند. که
خداوند صابران
سالک در بأساء
و ضرٌاء را
دوست دارد. و
سالکان عاشق
سپاس خدا را
در بلایا و
امتحانات پر
محنت دارند، و
شکر و سپاس
خدا را
میکنند. واز
فتنه های
اجتماعی
مخالفین ولایت
های الهی
مانند آخوندهای
قشری، که فتوای
مرگ دهنده
اولیای خدا
هستند دوری
میکنند.
سالکان با
تقیٌه واحتیاط
در کاری خود
را حفظ
میکنند.( اولو
البأس) همان سالکان
صبور در سلوک
ودر هر شش
ولایت الهی
هستند. و
کاملان الهی
محمدی را
(اولو القوٌه)
میتوان
دانست، که توانسته
اند بشهود عرش
رحمان برسند.
و خود نیز همان
مقام الهی را
بیابند. و در
سالکان با خود
إعمال قدرت و
هدایت میکنند.
ولی استبداد و
اجباری برای
عبادت سالک
ندارند. و
سالکان عاشق
حتی بأس وسختی
و بلایای
کمتری دارند.
و خداوند برای
غیر سالکان
وحتی سالکان
غیر عاشق، شدید
تر بأس و سختی
و مجازات و
انتقام
کارماﺌی
دارد. کسانی
که در ظهور
بأس و سختی
متفرٌق
ب(تفرقه)
گردیدند، که چون
سالکان در
بلایا بحالت (
جمع) و درون گراﺌی
و توسٌل عبادی
را تحمٌل
ندارند. بأس و
انتقام بدتری
در کارماهای
جهنٌمی جهان،
برای غیر
سالکان( بی
دین و سلوک) ، و
بدتر در( بد دینان
قشری) آخوند
پرست میباشد.
حتی اگر همه عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند. (أهل قری)
یعنی قرٌه
داران غیر
جدٌی سلوکی
،در خواب و
رؤیاها بأس
خدا را در
کابوس ها می
بینند، که خود
تذکٌری الهی
برای آنها است
و اگر خطا میکنند.
خداوند تمام
اعمال عبادی
قشری را (بد و بأس)
میگوید، که قشری
های مذهبی
دارند. ولی
تصوٌر اعمال
دینی درستی در
خود میکنند.
(بأس العذاب) بدتر
و سختر در مسخ
حیوانی است.
که از مسخ میمون
و خوک نیز
بدتر است.
زیرا شاید مار
و مور میشوند،
اگر که بفسخ و
گندیدگی گیاهی
نروند. (بأس
المنون)
بدترین
جایگاه پس از مرگ
است. که کارمای
مسخ حیوانی
قشری ها
میباشد. (بأس
اسم الفسوق) گناهان
بدتر وقتی است،
که پس از ایمان
و مسلمان شدن
باز قشری
بمانند.و یا پس
از پیمان
سلوکی منافق و
مقتصد و پیمان
شکن گردند، و
یا مطیع و
عاشق پیر الهی
خود نباشند.
(بأس القرین)
بدترین قرین،
و همان روح
مدبٌر الهی
حیوانی که در
مسخ حیوانی
قهقراﺌیان
میباشد. و یا در
جهان دوستان
بدی پیدا میکنند
که هدایتی
ندارند. (عذاب
بأس) بدترین
عذاب در کارماهای
و تدبیر
خداوند
میباشد.( بأس
ما شروا
أنفسهم)
بدترین کار
آنان، که هوسها
و عقده های
روان خود را
ترجیح داده
اند، و برای خود
بدی ها را خریداری
و برگزیده
اند. (بأس المصیر)
بدترین
سرنوشت در کارماهای
جهنٌمی
میباشد. (بأس المهاد)
بدترین
جایگاه که
گهواره آنان
است. که مسخ حیوانی
در جهان
خواهند داست.
(بأس ما کانوا
یعملون) که اعمال
عبادی
مشرکانه را دارند،
که بدترین
است، و پیامبر
دوری از آن را (
تقیٌه)
میخوانند.
(بأس الورود
المورود) بدترین
ورود آینده
آنها، پس از
مرگ در مسخ
حیوانی جهنٌم جهان
می باشد. (بأس
الرفد) که بدترین
رفض و نا
پذیرفتن الهی
عبادات آنها خواهد
بود، که بمسخ حیوانی
میروند. (بأس القرار)
بدترین
قرارگاه وجایگاه
قرار گرفتن در
مسخ حیوانی
حقیرتر است. و
یا قرٌه گیری
الهی ندارند،
که آخوند
پرستی میکنند.
(بأس الشراب)
نوشیدن بد
حیوانات مسخ شده
در جهان، در
مردابهای تلخ
ومتغفٌن
میباشد. (بأس
المولی) چه بمعنی
رهبر که مولای
ولایت فقیه
فاسدی دارند،
که معرفی شده
خداوند برای طالب
لقای الهی
نیست. (بأس
العشیر) که معاشران
و عشیره و
قبیله و هم قبیله
بد دارند. (بأس
المثل) بدترین
نمونه دارند.
که آنها بگفته
محمد، تکذیب
آیات الهی
اولیای الهی
کرده اند و
قشری هستند. و
الاٌ آیات
کتاب قرآن
عثمانی تکذیبی
ندارد، که خود
دستکاری شده عمر
وعثمان میباشد.

بئر
:    چاه
آب و در
سالکان قدیم،
عزلتگاه آنان
در چاه و زیر زمین،
و یا در کنار
آب روان می نشستند.
در فلسطین و
تا کنون،
فراوان چاه
های أنبیای
بنی اسراﺌیل
معروف هستند.
که تبدیل بشهر
و بنام آن چاه
است. مانند (بﺌر
شبع) که بوسیله
ابراهیم پدر
انبیای بنی اسراﺌیل
حفٌاری شده بود.
وابراهیم خود
فرزند الهی
آزر زردشت و
بگفته محمد بوده
است. و مجموعه
(أنبیای بنی اسراﺌیل)
تمامی کاملان
ولایت الهی زردشت
هستند. و تا کنون
یهودیان اگر
عامل با ولیٌ الهی
بوده باشند،
از نسلهای
بالا آمده
انواع حیوانی
بنوع بشری
بوده تا تربیت
سلوکی و الهی
بگیرند .

بانگ
نای:که بقول
ملاٌی رومی
آتشی است، که هشیار
مینماید. و
نداشتن این آتش
برای شوق لقای
الهی پس نیستی
و حقارت را
بدنبال دارند.
سالک حیوانیٌت
نوع بشری خود
را، فریاد دل
و ذات درون انسان
صادق در سلوک الهی
دارد. که آه و ناله
و نگرانی از
عدم توفیق در
کسب رضایت
الهی میباشد.
عملا سالک
روان
حیوانیٌت نوع
بشری خود را
با صبوری
میسوزاند، و
در عزلت سلوکی
دارد. و لذا
مولانا میگوید،
هرکس این ناله
روح خود را ندارد،
یا بآن گوش نمیدهد،
در کارماها،
بنیستی های نوعی
سقوط میکند.
تا دوباره و
حتی صد باره
بنوع بشری
مجدد بجهان
برسد، که همین
ندای الهی
برای (اجتباء
و جلب وجذب)
بسوی خداوند
را بشنود، و
چند صباحی دل
از دنیای بشری
و فریب
کاریهای
ظاهری آن
بکند. که جان بدهد
تا بجانان
الهی شهود نور
قاﺌم برسد، و
محبوب خدا
شود. که بقول
پیامبر حتی
تمام هستی
برای خداوند
ارزش یک انسان
مؤمن اوم کرده
و الهی شده را ندارد.
اگر که تماما فدا
وقربانی او گردند.
که سالکان
قربانی پیر الهی
خود میشوند،
تا خود نیز
الهی و تقرٌب
خداوند
بیابند.

باغ:     بوستان
وجای آباد پر
درخت و آب هوای
مطبوع که
امنیت زندگی
داشته باشد.
که چون گلستان
و گلزار
زیبائی خاص خود
را دارند.
خانقاه پیر
باغ و بوستان
و بهشت سالک ی
میباشد. در
احوال شهودی
نیز سالک رؤیاهای
بوستانی
فراوان
میبیند، که سمبول
زیباﺌی و
الهی و امنیٌت
میباشد. بخصوص
در شهود عرش
رحمان، این نویسنده
تمام آسمان را
چون فرشی
سراسر نقش
درختان و
گلستان داشت.
که سمبول مراتب
انواع فوق بشری
آینده است، که
نهایت در
کمیٌٌت ندارند.
و در کیفیٌت
هر یک هزاران برابر
عقل و مقام
الهی وتجلٌی
قبلی را دارند
.( باغ قدم و باغ
أزل و باغ
جاودانگی و
باغ جدید و
باغ حکمت) و
غیره تعبیرات
دیگری از بوستان
عالم الهی، و
خانقاه پیر
الهی سالک
میباشد.
عقلهای عظیم
تر و احوال
نیکوتر و
زیباﺌی های چشم
دل بیشتر، و
افکار حقیقی
تر از
واقعیٌات و
گفتارهای حکیمانه،
که شنوندگان مستعد
را مست میکند
و بخود
میآورد، که بیدار
تر هشیارتر
میگردند. و
الاٌ قشری ها
با مرگ بشری
بخواب حقارتهای
جهنٌم جهان
میروند. که
(برهوت) برٌ و
صحراهائی چون گودال
آتش از عذاب
ها میباشد. که
هر حیوانی و
حتی تمام
انسانها این عذابها
را دارند. و نجات
خود را از خطر
کارماها و
مجرم شدن ها
را آرزو
میکنند. باغ ملکوت
نیز سمبول و
تعبیری برای
وصف عوامل
الهی ارواح
مجرٌد الهی میباشد.
که اولیای در
گذشته را در
جهان ویژه ای،
جهان پاکان الهی
را چون باغ
میدانند. افلاطون
اکادمی خود را
در بوستانی برپا
کرده بود. و
مدام در آن راه
میرفت و آموزش
چند سالک خود میداد.
گرچه ظاهرا
فلسفه تدریس
میکرد. که فلسفه
الهی را بعد
از مقدمات
فلسفی مادی
دیگران مستعد
باور کرده میآموختند.
عرفا میگویند
باغ ملکوت پس از
کشت (حبٌٌت
القلب) است. که چون
بذر و تخمی
رشد کرده، چون
درخت وباغی
شده است. و این حبٌة
القلب همان
عشق الهی بپیر
کامل و راه سلوک
الهی سالک میباشد.
که گوﺌی در دل سالک
بوستانی
بوجود میآورد.
و یا بقول
درویشی بهشتی در
میان جهنٌم
میسازد. و هر
کار سالکان از
پیش خود، تنها
همان کاری
نکردن و
خویشتن داری
است. زیرا
مراتب الهی
هستند، کار
تخلیه وتحلیه
و تجلیه های
را انجام
میدهند. و
الهامات لدنٌی
بذهن انسان کامل
میگذارند. و
یا در رؤیا
نمایش حقایق آینده
را بانسان
کامل نشان میدهد.
باغستان نیز همان
عالم ملکوت
ولایت، و دل و
فکر اولیای
الهی، و
بهشتهای
چهارگانه و
چهار گونه
موعود الهی، برای
کسانی است، که
از خدا ترسیده
و تقوا وتقیٌه
نموده، و تقویت
مقام الهی روان
بشری خود
میکنند. که بروحی
الهی تبدیل
میگردند. باغ
را (با هشت در)
میگویند. که جهنٌم
را هفت در میگویند.
بلکه هزاران
در دارد. ولی
بهشت های شهودی
(هفت در) و در
هفت تجلٌی
الهی، هر یک
بهشتی است. و
کاملان الهی
تا زنده
هستند، در
معصومیٌت و
ذخیره های
آخرت بیشتر و
در پاکسازی
بیشتر روان
خود، الهامات
الهی دارند.
پس هشتمین بهشت
عقلی را
دارند، که در
تولد نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد،
هر شاهد نور
ربٌ رحمان،
هشت شهود را خواهند
داشت. که شهود
نور رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان را کاملان
مهدوی دارند.
تا در عوالم
نوع فوق بشری
هزاران برابر
عقل بشری
دارند، کاملان
مهدوی،
میلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خواهند
داشت. یا همین عقلی
که میشناسیم.
و حتی توان تصوٌر
ذهنی آنها را
نداریم. که از
چهار بعدی
میگوﺌیم، و تمام
کهکشان راه شیری
را جولان چون فرشتگان
خدا میدهند.
تا بنور رحمان
و عرش ربٌ
برتر از رحمان
برسند، که
چهار صد هزار
سال بهشت سوٌم
انتظار عرش ربٌ
برتر از رحمان
را دارند. که محمد
در قرآن
عثمانی گفته
است.که روزها و
یوم ها ، یا
همان اوم ها و
شهودهای
تجلٌی انسانهای
بشری هزار سال
طول میکشد.
ولی روزهای
ربٌ رحمان
پنجاه هزار
سال، و شاید روزهای
تجلٌیات الهی انواع
بالاتر
میلیونها سال
بوده باشد. که نیازی
بتولدات برای تکامل
زودتر ندارند.
و گرچه در عوالم
الهی برای
ارواح، زمان و
هیچ یک از
صفات مادی بشری
موجود نیست،
که شاید چون لحظه
ای میگذرد. که ما
در خواب نیز
احساس زمان نداریم.

باطنیٌه
:          پیروان
فلسفه و طرز
تفکٌر تکامل روحی
و باطنی است.
که وجود انسان
در تن، که
ظاهر وجود
انسان است.
والاٌ ذهن و
سیستم عصبی،
حرکت دهنده تن
و زنده نگاه دارنده
آن میباشد. و(
ذهن خودآگاه)
نیز باطن حقیقی
نشان نمیدهد . که
باز نوع و
ظاهری دیگر از
انسان را تشکیل
میدهد. که (روان
ناخودآگاه) باطنی
تر از ذهن و
فکر وعقل
میباشد، ودر
سیستمهای
عصبی نیست، و
از نوع احساس
درونی انسان
میباشد. ولی این
روان نیز مملو
از عقده های
روانی
وکمپلکس است.
و نتیجه جهالت
ها و بی خبری
ها، که هر
موجودی داشته
و دارد. بخصوص
کمبودها از
شرایط لازمی
که برای تکامل
انسان لازم
است. و تنها در
سلوک الهی پیشنهاد
خداوند در
اعزام أنبیای
اولی العزم، و
تدبیرات تربیتی
سالکان آنها،
در هر شش
ولایت سلوکی
(أهل کتاب) سلوکی
است. گوﺌی خداوند
آنگاه بدست خود،
چون افسانه
آفرینش آدم از
گل و ماده، تن
آنان را ساخته
تا از نردبان
انواع تحت جمادی
و جمادی و
گیاهی وحیوانی،
بهزاران فصول
نوع بشری چون خواننده
گرامی رسانده
است. که هر بار
با تجربه
زندگی بداﺌی
و پر از
مشکلات جهنٌم جهان،
بکرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتری و در
تولد باز بهتری
رسیده است. که
تمام آن نیروهای
جدید حیاتی و
نوعی انسان،
نتیجه زندگی
های فراوان
گذشته های نوعی
بوده ، وهر
بار با یک تولد
و مرگ، افکار
وگفتار و
رفتار برتر میرسد،
که ما در جمع
آنرا عقل شخص
میخوانیم. و الاٌ
عقل یک عضو
مشخٌص
ومستقلٌی در
روان انسان
نیست. و پیشنهاد
خداوند در
سلوک با ولیٌ الهی
ره رفته
بمعرفی خداوند،
عملا مراتب
مدبٌر الهی
عملیٌات تخلیه
وتحلیه در
روان را انجام
میدهند. که
عملا مراتب الهی
اصلاح روان میکنند.
و پیر تنها
راه نماﺌی
میکند ، و
سالک فعٌال
تنها کاری که میکند،
خویشتن داری و
صبوری و آرام گرفتن
دارد ، و
تمرکز در حضور
ذهنی و در (وضوی)
نور وسیله الهی
خود دارد.
آنگاه مراتب الهی
خود پاکسازی
روان را انجام
میدهند. و
سالک تنها کاری
که پیش خود
میکند، اینکه کاری
نکرده باشد.
تا مانع کار
مراتب الهی
نشود. چه رسد
که بخواهد کرامات
خود را صرف لذٌت
جسمی و جنسی و
ذهنی در اوهام
و عقاید باطل
فلسفی وحتی علمی
بنماید. و بدتر
که کرامات و امانت
الهی خود را
صرف عقاید و
خرافات مذهبی
آخوندهای
قشری و در تمامی
مذاهب و ادیان
غیر سلوکی
نماید. آنگاه نه
فقط امکان پاکسازی
نیست، که باعث
مزید انحراف و
فساد در روان
میشود. زیرا
تمام اعمال و
افکار و گفتار
انسان هرچه نیکو
باشد، باز
جنبه های منفی
وعیب های نا
دیدنی فراوان
دارد، که مسؤلیٌت
ساز بعدی روح میباشد.
بخصوص که زمان
های دیگر و
بیشتری از زندگی
سلوکی لازم است،
که این جنبه
های منفی را
جبران
ومعالجه
نماید. مراتب الهی
در خویشتن داری
سالک هرچه دقیق
تر است ، بخاطر
آن عرلت سلوکی
و تنهاﺌی در
اقامت در معبد
خاص و عزلتگاه
خود میباشد، و
مدام در توسٌل
عبادی و تمرکز
حضور ذهنی
مربٌی الهی، و
دیگر مراتب
شهودی بعدی
خود میباشد.
آنگاه مراتب الهی
عملا خود تحلیه
سالک را انجام
میدهند. وقتی تخلیه
از صفات منفی
و عقده های
عقیده شده،
وتمام عادات نوعی
منفی، چون طمع
و اننقام و
غضب، و صدها
صفت منفی
انجام گرفت ،
آنگاه تحلیه بصفات
الهی انجام
میگیرد، که حلاوت
و زیباﺌی اخلاقی
و صفاتی و
عقاید الهی،
برای تکامل روح
لازم است که
اصلاح انجام
بگیرد. که در
نتیجه حتی کرامات
بالفعل نوع
بشری، که اتلاف
نشده وحتی
بیشتر نیز میگردند.
چون و امدادات
الهی مداوم
دارند. بخصوص کرامات
بالقوٌه، که در
نطفه هر
موجودی هست، و
لازم حیاتی
برای هر تولد
بهتر نوعی
میباشد،و
اکنون باید بالفعل
گردد. و پس از
تکمیل شرایط لازم
برای زندگی
نوعی بالاتر،
و در حدٌ کفایت
از نظر داوری الهی
در( شرط کافی و
کوفه ولایت)،
آنگاه
بتجلٌیات
الهی هفتگانه
بطور متوالی و
بنوبت، وهریک
عظیم تر از
دیگری میرسد.
و سرنوشت سلوکی
جدیدی پیدا میکند.
و دستورات
عبادی و
تربیتی جدیدی
از پیر الهی میگیرد.
که نسخ دستورات
و نسخه های علاجی
قبلی طبیب الهی،
نسخ شده و
نسخه علاجی و
الهی تر برای
سالک میفرماید.
که عبادت تازه
او خواهد بود.
که شباهتی
بعبادات عوام
ندارد. که عوام
قشری با ظاهر
شریعت مشرک
هستند، که شرک
میکنند. و اگر
بطریقت سلوک الهی
بپردازند،
آنگاه بحقیقت
میرسند. سالک
با (علم
الیقین) باوری
و آگاهی
ندیده، از
آینده موعود
الهی و بهشت نوعی
بالاتر
دارد،و در
شهودها ب(عین
الیقین)
میرسد. که بچشم
دل وعین خود
آنچه پیر گفته
است میرسد، تا
ب(حقٌ الیقین)
برسد، که خود
را نیز از مراتب
الهی مییابد،
و ولیٌ الهی
دعوت کننده
دیگران براه خدا
میگردد. که پیامبر
چون محمدی
زنده برای چند
سالک خود میشود.
غیر سالکان
ظاهر بین ومادی
هستند، که
کاری بباطن
خود و حقایق ندارند.
و تربیتهای ذهنی
علمی نیز همان
آثار ظاهری را
دارند. مانند
رفتار و اخلاق
مطلوب جامعه،
که مفید زندگی
جمعی راحت تر بشری
است، ولی تأثیر
مثبتی در روان
و آینده پس از
مرگ انسان را ندارد.
زیرا تأثیر منفی
فراوانی در روان
ایجاد میکند.
که بفرض اگر
شخص بخواهد
براه الهی، و
تکامل روان و
روح خود
بپردازد،
بلایای سلوکی
و زمان دراز
عزلت نشینی و
خویشتن داری
بیشتر لازم
دارد. تا آثار ذهنی
و علمی را از
خود برطرف کند.
که آن آثار
مانع افکار
عرفانی والهی هستند.
و تخلیه وتحلیه
سخت تری
دارند. کاری که
برای سالک، طولانی
بودن زمان
دوره سلوک را
تشکیل میدهد.
که معمولا در طاقت
همه نیست. و
نفس و روان
هوسباز
انسان، حاکم
بر ذهن و تن
انسان کامل
نشده میباشد.و
نمی گذارد سالک
بپیمان الهی خود
برسد. و
سالکان تابع
اولیای زنده
الهی هر شش ولایت
سلوکی أهل کتاب،
همگی پیروان
(مکاتب باطنی)
هستند. و شاید
بوسیله تحقیر
این سالکان
واولیا بوده
باشد، که نام (
باطنیٌه)
بآنها داده
میشده است.
گوﺌی چون
دیوانگان
تنها درونگراﺌی
وگوشه گیری و
انزوا از
دیگران را
دارند. و
اجتماعی
ومتمدٌن، و یا
حتی مؤمن بنظر
آخوندهای قشری
نیستند. که فتوای
مرگ و تعزیر و
آزار آنها میدهند.
و آنرا ثواب
خود و کار
صواب برای خدا
میدانند. و
بقول پیامبر،
آخوندهای
ابلیس در لباس
ریا کاری و
روحانیٌت کاذب،
قاتلان أنبیا
و دشمنان خدا
هستند. که هر
کامل بازگشته
بخلق، محمدی
زنده در بین ٣١٣
ولیٌ الهی همیشه
زنده آنها میگردد.
و نیز در
ادیان سلوکی
دیگر أهل (
کتاب و سلوک) الهی
هستند. کسی را
مجبور بسلوک
الهی نمی
کنند، مگر
طالبان لقای الهی
خودشان
خواسته باشند.
و خداوند بهر
داوطلب لقای الهی،
بپیر کامل
بآنها معرفی میکند
که دستور
تربیت و قبول مسؤلیٌت
این سالک را
مینماید. که از
هزاران مدٌعی
خدا جوﺌی،
انگشت شماری
بکمال سلوکی خود
میرسند. که با
مرگ قبل از مرگ
، آنگاه
پیامبری تازه
نفس، چون هر
روان درمانی
برای بیماران
روانی،معالجه
روان سالکان
خود میکنند.
گرچه برخی از
فرقه های
اسلامی را
عنوان باطنی
داده اند، که شیعیان
بپیروان
اسماعیل،
مؤسس مذهب
اسماعیلی و
طریقت سلوکی، باطنی
خوانده میشوند.
مهم بودن
انسان مؤمن
باطنی با ولیٌ
الهی زنده
باشد که سلوک
و توسٌل
عبادیز کنند. راه
خدا ربطی
برهبران و
امامان پیشین ندارند.
که امام زنده
بمعرفی
خداوند برای
سلوک لازم است
. پس مهم رسیدن بمراتب
شهودی است، که
هم اکنون
قیامت و داوری
الهی از آنها نیز
خاتمه
مییابید. نباید
برای پس از مرگ
منتظر شد، که خداوند
داوری کند.
آنگاه فرصتی
برای جبران
نیست. و اگر
خداوند تأیید
عبادات کسی را
نکرد، پس
بکارماهای
جهنٌم جهان
میرود. و تکرار
گذشه های نوعی
را، در آینده
های حیوانی پر
عذاب زندگی
خواهند داشت.
تا عاقبت بار دیگر
از نردبان انواع
بنوع بشری، وهمین
سلوک الهی وشهود
نور قاﺌم را باید
برسند که
خواهند رسید .
باطن در مقابل
ظاهر محسوس و(
ملموس و
آبژکتیو) است.
و (باطن سبژکتیو)
ذاتی و روانی نا
پیدا میباشد.
که باطن ژنتیک
روحی، أصلی مهم
تر از ذهن و
روان و تن انسان
است. این باطن
انسان که ژنتیک
روحی
میگوﺌیم،
همان مدبٌران
الهی هر روحی میباشند،
که با هر مقام تکاملی
و شهودی
بالاتر،
مربٌی الهی بالاتری
مسؤلیٌت
تربیت روح سالک
پیشرفته شهودی
را عهده میگیرد.
گوئی معلٌم
متخصصی را مییابد.

بازار
و بازار عشق:    بازار مرکز
تجاری و
معاملات انسان
برای کسب
مادیٌات و
امتیازات
بشری، و تحقٌق
آرزوها و هوس های
نوع بشری است،
که زندگی آنها
را راحت تر
کند. ولی خود مانع
بزرگی برای سلوک
الهی نمودن آنها
میشود. که پس
از مرگ دوچار کارماها
و مجرم شدن
میگردند. که
تکرار گذشته
ها را ظرف
صدها هزار سال
و بیشتر مینمایند،
تا باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید انجام
بدهند، که
تنها ویزای
ورود بنوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد می
باشد. که از
هزاران برابر
عقل نوع بشری
و کرامات جالب
نوع بشری
بیشتر خواهند
داشت. تا شاید
بنور رحمان و
نوع بالاتر
فوق بشری
فرشته گونه برسند،
که باید برسند.
تا فرمان ( کن
فیکون) الهی
از أزل تا أبد
را اجرا کرده
باشند. و بقول قرآن،
سالک الهی با
خداوند
معامله ای پر
نفع و با صرفه میکند،
که زندگی
زیبای بشری
خود را میدهد،
که بشهود و
تجلٌیات الهی
و بجانان الهی
سمبول آینده
های نوع فوق
بشری میرسد. و
حتی جان شیرین
بشری را در یک مرگ
قبل از مرگ
ارادی میدهند،
تا بجانان
الهی روح
القدس برسند، ولو
بخلق وتولد
دوم الهی
پیامبرگونه
باز نگردند. زیرا
برخی را خداوند
از بین (مرتضیان)
سالک را از
جمله (
مصطفویان)
برای خود اختیار
مینماید. که
خیر و تکامل،
و انتخاب بخاطر
خوبی بیشتر
آنان مبیاشد،
که نقش محمدی زنده
و قرآن ناطق و
کلیم الله چند
سالک خود
شوند. لذا
عرفا بازار را
مخالف ( مکان
لا مکان)
تجلٌیات
شهودی میدانند.
که هفت شهود میسٌر
در شش ولایت الهی
نوع بشری، نهایت
تا ولایت
محمدی، یا همان
ولایت علیٌ و
هر امام امٌی و
هر کامل الهی
زنده بمعرفی
خداوند، که
تنها وسیله
رساندن دعاها وعبادات
سالک بخداوند
است. پس بازار
تجاری جای تفرقه
نیروهای حیاتی
انسان میباشد.
که سالکان همه
این نیروهای حیاتی
در تن وذهن و
روان خود را، در
یک نقطه الهی،
اصطلاحا (خال
صورت پیر) الهی
بمعرفی
خداوند
متمرکر
مینماید. که آنگاه
تمام سازمان اعصاب
ومغز و حدٌ
کفایت روان
سالک پاک شده،
و در تخلیه و
تحلیه سلوکی،
شایسته تجلیه
های الهی
میگردد. بخصوص
در کمال بیشتر
سالک و شهود
نور قاﺌم، و
احتمالا بعرش
رحمان میرسد.
(بازار عشق) اصطلاحا
همان ولایت
الهی وخانقاه
و پیر و ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند است. ک محمدی
زنده و حتی تنها
نماینده
مراتب الهی
بالاتر برای سالکان
خود میباشد.
تا آنان نیز
بنور قاﺌم برسند.
و با مرگ قبل
از مرگ، که
بقول محمد و
مسیح ( موتوا قبل
أن تموتوا) که
تا زنده هستید
بخواهید که بمیرید.
تا از دنیای
بشری و با مرگ قبل
از مرگ، ولو که
بازگشت
پیامبرگونه
نداشته باشند.

باز:
و سیمرغ
پرنده
دور پرواز که
بیش از
پرندگان دیگر
در آسمان اوج
میگیرد. که روح
سالگ نیز چون پرنده
ای قویتر از
باز، وچون سی
مرغی که در
داستان
عرفانی
وافسانه ای،
مرغان بخدای خود
سیمرغ
رسیدند،
سالکان نیز
میتوانند در ولایت
پنجم محمدی بعرش
رحمان برسند.
و در تولد نوع فوق
بشری بعدی،
میتوانند با
ولایت مهدوی هفت
هزار سال بعد
بنور رحمان
نیز برسند. و
حتی بانوار
جبروت سوٌم
ربٌ برتر از
رحمان عروج
نمایند، که
نامی هم از او
نمدانیم. که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور که
محمد نخستین
بار نام رحمان
را گفت، ومسیح
نام روح القدس
جبرﺌیل را
گفت. در
اصطلاح صوفیه
سالکان ولایت
محمدی و آریای
ایرانی، سی
مرغی که بسیمرغ
خدای مرغان بدیدار
ربٌ خود رسیدند،
سی پرنده بودند
که نام سیمرغ بخدای
خود دادند.
زیرا شاهدان
مراتب الهی
مربوط بآینده
های نیامده،
(این همانی) مراتب
الهی خود را
مییابند. وگوﺌی
هر مقام الهی
خود تجسٌم و
تولد انسانی
در شاهدان خود
یافته است . با
ظهور یک
پیامبر اولی
العزم تازه و
برتر، ولایتهای
اولی العزمهای
قبلی، همچنان بکار
خود در تربیت
نسلهای تازه بالا
آمده، بانواع حیوانی
و فصول نوع
بشری ادامه
میدهند. و
اکنون نیز همه
سالکان
ولایتهای ششگانه،
گوﺌی در یک مدرسه
الهی در شش کلاسهای
متوالی تحصیل میکنند.
ولی در ساعت تفریح،
همگی باهم در
حیاط مدرسه با
هم مخلوط هستند.
ودر زنگ مجدد
شروع درس تازه،
باز از هم جدا
میشوند و هر
یک در کلاس خود
میرود . وهر
سالکی در هر تولد
بشری بهتر خود،
بربٌ شهودی تازه
و برتری میرسد.
که همان (
اسماء الهی) و
مراتب شهودی هفتگانه
میباشند. که در
تسمیه محمدی، حسینی
وحسنی وفاطمی ومرتضوی
و مصطفوی
خوانده
میشوند . و در
ولایت زردشت (
امشاسپندها )
هستند. وهمچنان
یک روح موفق
بشری وشاهد
نور قاﺌم، با
بی نهایت تجلٌیات
أرباب نوع
بالاتر از رحمان
روبرو خواهند شد.
تا بفرض محال بنور
الأنوار الله
در أبدیٌت برسند.
این سالک صادق
تر و عاشق تر
وپر همٌت بشری
میباشد که
بعرش رحمان میرسد.
ومحبوب خدا
گردیده، و
پیامبری برای چند
سالک خود میشود.
و کلیم الله وقرآن
ناطق، وتنها نماینده
خداوند برای سالک
میباشد. که خداوند
خود بسالک معرفی
کرده باشد.و سالک
صادق هنگام تمرکز
خود، لحظه ای
پلک چشم بهم نمیزند،
تا مبادا در این
لحظه کوتاه،
خداوند اموری
را بوی نشان بدهد
که سالک محروم
از دیدن آن
گردد.

بارگاه
الست:    آنرا
مقام لاهوتی
الهی گفته
اند. مراتب شهود
مقدماتی پنجگانه
نوع بشری در
ولایتهای
مربوطه و أهل
کتاب وسلوک،
که در رؤیا
های خود
بارگاه مراتب الهی
جدید شهودی خود
را می بینند. اسامی
عرفانی عوالم الهی
و شهودی
عبارتند از
ناسوت مادی جهان
أتمی ما، که ناس
وانسانها معمولا
عهد الست تولد
پیشین خود را با
خداوند
فراموش میکنند.
و سپس عالم ملکوت
بالا تر از ناسوت
که ملاﺌک و
ارواح منتظر تولد
ناسوتی ونوعی بجهان
در آن هستند. که
ملکوت گوﺌی در
سطح همین زمین
میباشد که دیده
و موحسوس ما
نمیشود. ولی
از شهود قاﺌم ششم
روح القدس ودر
ولایت محمدی،
سالک وارد
جهان جبروت نخستین
الهی میگردد.
که میتواند
نور قام ببیند.
و اگر بازگشت بخلق
داشت ، با
شهود هفتم عرش
رحمان تا مرز جبروت
دوم میرسد، و
که بالای عرش نمیرود
. مگر مهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت، که وی
بالای عرش
رحمان میرود. وبدیدار
نور رحمان
میرسد. وحتی تا
مرز عرش ربٌ
برتر از رحمان
معراج دارد،
که مرز جبروت سوم
میباشد. و بی
نهابیت جبروتها
و عرشهای اربا
ب نوع بالاتر در
پیش برای روح انسان
شاهد نور قاﺌم
هست. تا بفرض
محال در
أبدیٌت مطلق،
روحی بنور
الأنوار الله أهو
برسد. که پایان
فرمان الهی کن
فیکون میباشد.
گرچه هنوز بخداوند
(هو) بیرون از
هستی ها رسیده
نشده است. و
الله در عالم لاهوت
که آخرین جبروت
است.و خداوند هو
در هاهوت در
عالم (عدم ماسواه)
در اسم د
الباطن
والخارج از
هستی ها
میباشد. ولی در
تصوٌف بخصوص
در عرفان مسیحی
و گاهی در
عرفان تصوٌف
ایرانی و
ولایت محمدی
مراتب بالاتر
از ناسوت را یکجا
نام لاهوت
میدهند، که خاص
خداوند مطلق الله
أهو میباشد.
وهاهوت را مکان
لا مکان
خداوند هو
میگوﺌیم.
ولاهوت الله وحدت
تمام عوالم وجودی
انواع تحت جمادی
تا نوع بشری، و
انواع فوق
بشری میباشد.
که غیر از خداوند
الله کس در
هستی نیست.
وموجودات خود
تجلٌیات صفاتی
خداوند الله میباشند.
پس میتوان تمام
مراتب وطبقات عوالم
وجودی را
لاهوت در خداوند
الله خواند. و
برای امکان تصوٌر
انسان، تفکیک
مراحل ومراتب
عوالم الهی
این چنین
تفکیک شده
است.که ذهن
انسان
نمیتواند امور
غیر محدود بحدودی
را تصوٌر ودر
حافظه خود
داشته باشند. روح
انسان بشری در
بی نهایت انواع
تحت جمادی و
جمادی وگیاهی و
حیوانی، بهزاران
فصل نوع بشری
قابل تفکیک
رسیده است. که
تنها در بین تولدات
روح انسانی، با
پنج ولایت الهی
و بترتیب، و
هربار در یک تولد
وعمری صد
سالک، بیک تجلٌی
الهی بالاتر رسیده
است. که آخرین
آنها شهود ربٌ
مشهود قاﺌم
روح القدس ،
سپس بعرش ربٌ
برتر از رحمان
میرسد. که ربٌ نادیده
و غیر مشهود نوع
بشر میباشد.
آنگاه بگفته محمد،
هر روح شاهد نور
قاﺌم ، خود پاسخ
پرسش خدا را
میدهد. که پرسش
این است، آیا من
ربٌ شما نیستم؟
که روح شاهد نور
شهودی آخر آری
میگوید. یعنی متعهٌد
میشود که در
تولد بهتر بشری
یا فوق بشری خود،
با تجسٌم انسانی
همان نور
شهودی مورد
سوگند، باید لبیک
و تعهٌد سلوک بگوید.
یعنی فرمودی بیا
، اینک من
آمدم . و این تعهٌد
و لبٌیک گفتن
سالک را ( عهد الست)
میگویند. که
خداوند میپرسد
( الست بربٌکم
)؟ که شاهدان نور
مرتضوی در
ولایت زردشت و
تولد بهتر
بشری، باید با
مسیح یا هر کامل
مسیحی بمعرفی خداوند
لبٌیک بگوید.
که در تجسٌم
انسانی نور
الهی قبلی
باوی پیمان
ببندد و تعهٌد
تسلیم داشته
باشد. و اگر سلوک
نکند تمام امتیازات
سلوکی قبلی او
خنثی وباطل میگردد.
و کامل مسیحی نیز
با نور مصطفوی
آخر خود این
تعهٌد را
دارد. که در
تجسٌم انسانی نور
مصطفوی درشخص محمد
کاشف، ویا هر
محمدی زنده بمعرفی
خداوند،
لبٌیک بگوید.
و سلوک تا امکان
رسیدن نور
الهی برتر و
تعهٌٌد تازه
ای با نور
قاﺌم داشته
باشد. که در تولد
بهتر نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با
تجسٌم انسانی
نور قاﺌم روح القدس
در شخص مهدی موعود
محمد و همان
سوشیانت سوم زردشت
بسلوک الهی بپردازد.
وحتی روح شاهد
ربٌ رحمان با
مهدی کاشف نور
رحمان متعهد
خواهد بود، که
در تولد نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری و چهارصد
هزار سال بعد،
با تجسٌم انسانی
نور رحمان
(مهدی بالاتر)
از مهدی موعود
محمد تسلیم شود،
تا خود بعدا
نیز بنور بتجلٌی
بالاتر از ربٌ
رحمان موفق
شود. وهمین پیمان
هر روح از أزل تا
أبد، در نردبان
انواع را صاحبان
تجلٌیات الهی دارند.
که محمد
میگوید من در
گذشته ها
اولین تعهٌد
کننده بخداوند
بودم. یعنی وقتی
محمد کشف نور
قاﺌم را
نمود، نخستین کسی
بود، که این
تعهٌد برتر را
بخداوند در تجلٌی
قائم داد. و
بعد از محمد
هر شاهد نور
قاﺌم چنین کفتند،
ولو بخلق نیز
باز نگشتند. و
مولا علی ٌ
نخستین بازگشته
بخلق با پیمان
عهد الست با
نور قاﺌم بود. که
باید با مهدی یا
هر مهدی موعود
فوق بشری تسلیم
گردد. تا خود نیز
بمقام الهی مهدی
برسد، و بنور
رحمان موفق گردد.
والاٌ همه امتیازات
سلوکی وتکاملات
ژنتیک روحی خود
را از دست میدهد.
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
بانسان طالب لقای
الهی نور قاﺌم،
در حکم ربٌ ومربٌی
الهی سالک
میباشد. چون صاحب
همان نور شهودی
مجسٌم انسانی و
این همانی روح
القدس را از
تولد قبلی نور
مصطفوی دارا بود.
پس عرفا برای این
پیر کامل الهی،
که حسین زنده زمان
چند سالک خود میباشد،
بارگاهی الهی در
خانقاه او
اعتقاد دارند.
و تاج شاهی وفرٌ
و فروهر الهی خود
را نیز دارد.
خانقاه پیر قبله
صلات وارتباط
سالک در عبادات
با خداوند
است. و نیز
قرآن ناطق وکلیم
الله سالک است.
که بقول فردوسی،
چو فرمان یزدان
چو فرمان شاه الهی
میباشد. که محمدی
زنده برای چند
سالک خود میباشد.
و رضایت او
رضایت خداوند
از سالک، برای
قبول اعمال دینی
او میباشد.
آنگاه آخوند فاسد
روان و مشرک و
قاتل أنبیا
همین اولیای الهی
در طول تاریخ بوده
اند، پس دشمن خدا
میباشند. و
سالک ولایت
سلوکی محمدی نیز
پس از تجدید شهودهای
پنجگانه مقدماتی
بنور قاﺌم
روح القدس میرسد.
که تنها کلید و
ویزای ورود روح
انسان بشری بنوع
فوق بشری هفت هزارسال
بعد میباشد . و
موجودیٌتی
(چهار بعدی) دارد
که هزاران برابر
عقل نوع بشری
میباشد. تا در
نوع فوق بشری
خود ، لبٌیک
با تجسٌم انسانی
روح القدس، در
مهدی موعود محمد
و سوشیانت سوم
زردشت بگوید.
تا از چهار صد
هزار سال بهشت
سوٌم انتظار
عرش ربٌ برتر
از رحمان استفاده
نماید. که
موقٌتا نیازی بتولدات
جهانی ندارد . هر
تولد برتر نوعی،
خود بهشتی
الهی است، و
یک تجلٌی صفات
الهی را الهی دارد.
و معمولا کسی قدر
مقام مقدٌس الهی
خود را
نمیداند. پس
خود را بفساد بیشتر
آلوده میکند، و
امتیازات
بالفعل
وبالقوٌه
نوعی و نیکوی خود
را از دست میدهد
. که انسان غیر
سالک ( بی دین)، بخصوص
( بددینان قشری)
این چنین
کارماﺌی
میشوند. هر
شهودی برای نوع
بشری، باز بهشتی
الهی برتری است.
خانقاه پیر
بهشت است، و
عزلتگاه سالک نیز
بهشتی الهی است.
وچون سالک با عرش
رحمان بخلق بازگردد،
بوعده خداوند
دو بهشت خواهد
، که قبل از آن
نیز دوبهشت
دارد. روزها در
معصومیٌت و
شبها در بهشت
دوم گردشهای ملکوتی،
و پس از مرگ شیرین
چون هر خواب شبانه،
ببهشت سوم هفت
هزار سال انتظار
درعرش رحمان
دارد، که
نمیدانیم چگونه
است. وشاید لحظه
ای بیشتر نباشد.
که در عوالم الهی،
زمان و مکان ودیگر
صفات ناسوتی جهان
مادی وجود ندارد.
و بالآخره در بهشت
چهارم تولد نوع
فوق بشری، و
در عصر ولایت مهدوی،
با هزاران
برابر عقل
بشری و
موجودیٌتی (
چهار بعدی)
غیر قابل
تصوٌر ما خواهد
بود ، و شاید
با پانصد سال عمر
بنور رحمان نیز
برسد. گرچه در
آن زمان، همچنان
تمام انواع گیاهی
وحیوانی،
نسلهای جدید خود
را دارند. و
تمام ولایتهای
اولی العزم ششگانه
نوع بشری، تعلیم
الهی سالکان بالا
آمده از ولایتهای
پیشین خود را دنبال
میکنند. گوﺌی در
مکتب ومدرسه الهی
کلاس هفتم تازه
ای تآسیس شده است.
و فارغ التحصیلان
آن نوع فوق
بشری مهدوی مقامات
الهی بالاتر خود
را دارند.

بارقه
: چون برق
نورانی و سریع
و لحظه ای
پایان گرفته از
دید سالک است،
که انوار
تجلٌیات
هفتگانه
شعاعهای الهی
و بارقه های
الهی میرسد،
وهریک عظیم تر
از نور بارقه قبلی
است. که در
شهود کاملان
ولایت سلوکی مسیحی،
ستاره (نجم
الثاقب)
نورانی
میباشد، که
اینک بالای درخت
کریسمس
میگذارند.
وموسی وزردشت
و کاملانشان
نیز در شعله
آتش، رسیده از
برق و رعد را
داشته اند و
دارند. ولی محمد
وکاملان ولایت
سلوکی محمدی،
نور بدر منیر
قاﺌم چون شب
چهارده را
دیده و
میبینند . تا
در نوع فوق
بشری ولایت مهدی
موعود محمد و
سوشیانت
زردشت، که ٥٥
قرن دیگر آغاز
میگردد. شاید
نور خورشید
بارقه الهی برای
پایان سلوک مهدویان
بوده باشد. و
در تجربه این
نویسنده،
مانند محمد
تاریخی، از
روزنه ای نور
شدید خورشید
را، در اطاق تاریک
وپر غبار
دیدم. ولی
کناره های قرص
خورشید را نمی
دیدم. گوﺌی قرص
خورشید چنان
پاﺌین آمده
بود، که تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
وهمان نور
رسیده از
روزنه را نیز،
طاقت دیدن آن
را نداشتم. تا
در نوع فوق بشری
آینده ولایت مهدوی،
چگونه انوار
تجلٌیات الهی ربٌ
رحمان ربٌ النوع
فوق بشری دیده
شود. انسان در جنگل
تاریک بدون
علاﺌم راه
درست، امکان
حرکت نجات بخش
از جنگل را
ندارد. ولی
برق ورعد
میتواند چند
متری از راه
را روشن کند،
تا جهت یابی
انسان صورت گیرد.
گرچه تجلٌیات الهی
وانوار شعاعهای
شهودی، گوﺌی
مدام روشن و
فاصله های بیشتری
از راه را روشن
مینماید. بقول
امام رضا،
شیعیان علیٌ
وقتی صادقانه
شیعه هستند،
که شعاع انوار
تجلٌیات
ولایت محمد و
علیٌ و پیر حسینی
خود را داشته باشند.
و سنٌیان نیز
وقتی سنٌی
صادق هستند،
که سنٌت پیامبر،
یعنی سنت و
مقدٌس شدن با
سلوک الهی، در
تزکیه نفس
سلوکی را
انجام داده باشند.
و الاٌ همه
محمدیان مدعی
مسلمانی غیر سلوکی
،آخوند پرست و
مشرک هستند.
که بی دینی
خیلی بهتر از بد
دینی میباشد.
که باید ( به
دینی) و سلوک و
پاکسازی روان نمود.
وبا پیر الهی حسینی
بمعرفی خداوند
بطالب لقای الهی،
میتوان به
دینی یا
پاکسازی روان از
معایب وعقده
ها را نمود،
تا بتجلٌیات الهی
میسٌر خود رسید
.

بار
امانت :      آنچه
را خداوند بهر
روح انسان
برای امکان
تولد نیکوی
بشری کنونی داده،
بار أمانت از
کرامات
بالفعل و
بالقوٌه،
بصورت سرنوشت
و ژنتیک روحی و
ژنتیک جسمی
انسان است. که پاداش
الهی و بهشت
چهارم موعود
انسان از تولد
بشری پیشین
بوده است. که
هزاران بار از
پاداشهای
سلوکی ولایت های
قبلی بیشتر از
شایستگی و استحقاق
روح بوده است.
زیرا در تولد
کنونی کرامات بیشتر
بالفعل و
بالقوٌه او، در
حکم بار
امانتی از خداوند
است . که باید
آنرا بفرمان خداوند،
بتحقٌق
کرامات بالقوٌه
خود بکار گیرد.
تا بار امانتی
مهمتر، و مورد
نیاز تولد باز
بهتر بعدی وپس
از مرگ بشری
کسب نمود. که سالکان
و کاملان الهی
( ذخیره آخرت) و
شهودهای الهی بالاتر
و حکمتهای
عقلی و
تربیتهای اخلاقی
و روانی شایسته
برای جهان نوع
فوق بشری
فراهم کنند.
که أمانتی الهی
تر از امانت
الهی نوع بشری
میباشد. و
آنگاه شانس
تولد در نوع
باز بالاتر از
فوق بشری، با ولایت
مهدوی و کسب
شهود هفتم نور
رحمان،
موجودی فرشته
گونه گردند. و
الاٌ غیر سالکان
بشری که سلوک الهی
نمیکنند،
فراوان در
برابر خود می
بینیم، تمامی کرامات
بالفعل و بار امانت
الهی خود را،
سوخت لذٌت جنسی
وجسمی، و یا مصرف
اوهام ذهنی، و
اشباع عقده ها
و هوسها و طمع
و بد جنسی های
خود مینمایند.
حتی اگر چون قشری
های مذهبی
درهمه ادیان، تمام
عمر روزها صاﺌم
و شبها قاﺌم
بعبادت باطل باشند،
باز بقول محمد،
در قعر جهنٌم
میباشند. و بقول
خداوند
آسمانها و
زمین، یعنی تمام
انواع گیاهی وحیوانی
و حتی فصول اولیه
نوع بشری،
تحمٌل بار امانت
را نکردند، که
عقل لازم را
ندارند. ولی انسان
الهی شده و
سالک ولایتهای
ششگانه، که مستعد
سلوک و عاشق تکامل
روح الهی خود
میباشد، حمل و
تحمٌل بار امانت
الهی را
میکنند، و بار
امانت را بمقصد
میرسانند.
یعنی رسیدن
بنور قاﺌم
روح القدس شهود
ششم با ولایت محمد،
و عبور از
آخرین امتحان الهی
که مرگ قبل از مرگ
را انجام داده
اند.

باران
الهام :   آب
آسمان برای احیای
مزروعات و
حیوانات ،که
تن تشنه انسان
را نیز سیراب میکند.ولی
باران
رحمتهای الهی
مورد نظر عارفان
میباشد. که الهامات
لدنٌی را بدل
دریافت
میکنند. و یا
بذهن خود در بیداری
پیامهای الهی
را دریافت میکنند،
که چه بکنند
یا نکنند، و
یا صبوری کنند
و امیدوار باشند.
که هرچه
بلایای سلوک و
امتحانات پر محنت
خداوند برای
سالک باشد ،
وحتی فتنه های
اجتماعی
آخوندهای
قشری دشمنان
خدا و قاتلان أنبیا،
هرچه بیشتر و
سخت تربوده باشد،
تزکیه نفس
سالک عمیق تر
پاک میگردد.
زیرا صبر سخت
تری، را با
عشق ورزی بیشتری
بخدا ووسیله
الهی خود
نموده اند.
جریان آب
باران امور غیر
مادی را، که در
جهان ممکنات مادی
واحتمالات
ریاضی هستند،
زنده میکند.
که فیضان و
سیلاب و
سیرابی دارند.
که گیاه سبز
شده غذای حیوانات
وانسانها میشود.
باران رحمت و
ریزش سیل آسای
الهامات الهی
اولیا، بقول مولا
علیٍ،ٌ هفتاد هزار
فرشته عقلی از
آسمان میرسند،
که باید بسرعت
در قرطاس و
روی کاغذ ثبت شوند،
و الاٌ فراموش
میشوند. و بقیه
الهامات و
فرشتگان ثبت
نشده بآسمان باز
میگردند، تا
روز و وقت دیگری،
و با وضع
ومحتوای بیشتر
وبهتری، باز
بدل و فکر اولیای
الهی نازل گردند.

بلوغ
و بالغان : بلوغ
تن در اطفال و
در سالهای بعدی،و
بلوغ تن جوانان
دیرتر، ولی
بلوغ عقل مادی
آنها که در
مدارس میباشد.
و سالکان در
هدایت یافتن
براه خدا در
سلوک، وقت کسب
تجلٌیات الهی
و بلوغ عقل الهی
آنان خواهد بود.
که (عقل مادی) بشری
کارساز زندگی
های بعدی فوق
بشری نیست.
بلکه تنها میتوانند
با عقل مادی
جهنٌم پروری
کنند. اما (عقل ایدآلیستی)
مستعدان سلوک،
برای درک اهمیٌت
حیاتی سلوک الهی،
با بی اعتناﺌی
بهر سطح از
عقل مادی و
نوع بشری خود،
باید بعقل الهی
پیر خود متٌکی
باشد. و چون
سالک شاهد
بعرش رحمان و
بازگشت بخلق
رسید، خود نیز
(عقل کلٌی) والهی
را دارد. که شاید
وسیعتر از عقل
الهی پیر او نیز
باشد. که
مناسب زمان خود
است. که حتی
استاد در کلاس
درس شاگردان
متخصٌص شده
خود می نشیند
و میشنود،و
عبرت های تازه
خود را
میگیرند. نوع
بشری در بلوغ
بسطح شهود ششم
قاﺌم را ، که تنها
هدف خداوند
برای انسان در
نوع بشری است،
ختم کرده، ولو
پیامبرگونه
با شهود عرش
رحمان بخلق
باز نگردد، و
مستقیما با
قاﺌم بعرش
رحمان، برای انتظار
هفت هزار
ساله، بهشت سوم
عرشی میرود.
تا در نوع فوق
بشری قیام
وتولد مجدد و
از رحم مادری
فوق بشری
بنماید.

بادیه
:  یا
صحرای خشک و
بی آب وعلف،
که سالکان در
آن نقاط عزلت
سلوکی میگیرند،
که بار بلایای
سلوکی بیشتری
برای سالک
دارد. و تمام
دوره سلوک را درچنین
صحرای سخت
میگذرانند،
تا بآبادانی های
روح در تجلٌیات
الهی برسند.
که سبکباران
ساحل ها، دور
از هر خطر
طوفانهای بحار
بحرانی و
احوالی و
افکاری و حتی
رؤیاﺌی
هستند. که چون عطٌار
عارف، دوره
سلوک را
هزاران صحرا میداند.
که هرچه پیش
میروند بپایانی
نمیرسند. و
همان هفت شهر عشق
است، که هفت شهود
تجلٌیات
الهی، پایان
خشکی صحرا ها
، و آرام گرفتن
طوفان دریاها است.
که شناخت پیر کامل
از خداوند بر
ای طالب لقای
الهی و سلوک،
آغاز آرامش
سلوکی در
عزلتگاه با آب
و هوای نیکو میباشد.

باد
و باد صبا : وزش
هوا دگرگون
کننده شرایط
محیطی بی حرکت
میباشد. که
محیط ساکن روح
انسان را نیز
خموده وخفته و
حتی خفه
مینماید. ولی باد
نسیم جدیدی
میآورد، که انسان
را نشاط و از خفگی
نجات میدهد. و
جریان وفیضان
سرشار داده
های الهی ،چون
سیل امدادات
عقلی و
الهامات لدنٌی،
نسیمی از عوالم
الهی بالاتر
است. که از لحاظ
خنکی و مقدار اکسیژن
نیست ، بلکه از
لحاظ تأثیر در
فهم و پاکسازی
روان
تفاوتهای
زیادی دارد. و
از هر سطح
شهود الهی،
نسیم خاص آن مقام
الهی بهمراه دارد.
که سالک با
پاکسازی عمیق
تر در تخلیه و
تحلیه های
برتر، بخصوص
در شهود عرش رحمان،
و تمام رؤیاهای
انسان کامل
بازگشته بخلق،
و حتی تمام
أندیشه ها وتفکٌرات
و تعمٌقات خود
، حکمتهای
الهی تر وبالاتر
و مست کننده
از نشاط برای
خود انسان کامل
نیز میشود . و
شاید یکی دو
سالک مستعد و
عاشق پیر، چند
قطره باده و
درد ته مانده
ساغر پیر خود
را میتوانند
بنوشند، و
آنان را روزها
مست تفکٌر
مینماید. وچون
بفهم آن رسیدند،
نیاز بقطره
های دیگر شراب
پیر پیدا
میکنند. و
سالکان نمیتوانذد
ساغر شراب پیر
را لا جرعه تا آخر
بنوشند، که شاید
مسموم کننده روان
آنان، وباعث از
هم پاشیدن
قدرتهای عقلی
آنان گردد.
(باد غرور) در دماغ
غیر سالکان
قشری، بخصوص
آخوندهای منکرسلوک
الهی، که
افکار خود را برتر
میدانند، که
خود را نیز از
اولیای الهی
زنده
میدانند، پس تسلیم
بحقایق الهی اولیا
نمیشوند. و
سرگرم نشخوار
مطالب کهنه و
فرسوده
میشوند، که
حتی تبدیل
بضدٌ حقایق الهی
شده اند. (باد تکتٌر)
آخوندها نیز
آزار دهنده
مراتب الهی
میباشد. پس
مورد نفرت
خداوند هستند.
که بدترین
جهنٌمهای
قهقراﺌی را
دارند. و بقول پیامبر
مسخ میمون و
خوک، بهترین بخت
و شانس آینده آنها
در جهان
جهنٍمی خواهد بود
. سهروردی عارف
خوش بین هر
پیش آمدی
میگوید، که
نسیم باد معطٌری
است، که بمشام
انسان میخورد.
بخصوص وقتی در
عزلتگاه و
خستگی
توسٌلات وتنهاﺌی
باشد، که آنرا
نشانه و پیامی
از خداوند
میداند. و
بشارتی
بتحوٌلات عمیق
روانی را در پیش
دارد. که منجر بکشف
و شهود
تجلٌیات الهی
بالاتر میشود.
و اگر کامل الهی
بود، مژده
تعالی فکری
میداند، که
بسطوح عقلی فراوان
عرش رحمان
میرسد. و در
شرف رسیدن
پیامهای الهی
میباشد. که سالک
را آماده
دریافت، و از دست
ندادن لحظه ای
از توجٌه
مینماید. حتی
صدای پرندگان
نیز سالک مژده
های الهی
میداند. زیرا معتقد
است که تمام
حرکات وسکنات
هستی از خداوند
است. و خداوند هدف
خود را دنبال میکند.
که هدف خداوند
نیز در سالکان
و اولیای الهی
تکامل بیشتر
آنان است. عنایت
الهی خاص
سالکان و
کاملان
میباشد.
دیگران بأرباب
نوع حیوانی و
یا سطوح
پاﺌین أرباب فصول
اولیه نوع
بشری توجه
دارند. که قابل
قیاس با
رحمتها و
عنایات الهی
باولیای ولایتهای
بالاتر نیست.
که در نوع فوق
بشری آینده هزاران
برابر
معقولات نوع
بشری، و حتی از
کاملان الهی بشری
را در پیش
دارند. که اکنون
ظرفیٌت تن و
ذهن و روان و
یا عقل و قدرت
ادراکی سالک،
طاقت هضم آن حقایق
و فهم و
دریافت آنرا ندارد.
و خداود را بی نهایت
مراتب عالی تر
از تجلٌیات
عقلی وحیاتی و
حکمتهای الهی،
در بی نهایت
ارباب نوع بالاتر
وبا تجلٌیات
الهی هر نوع
دارد. که درک
آینده در آنها
، منوط بدرک
کنونی مقدماتی
و ساده تر حکمتهای
الهی، خاص
اولیای الهی نوع
بشری میباشد.
عرفا نیز نسیم
معطٌر را، پیام
رسیده از عزیزان
دور دست خود میدانند.
بخصوص از پیر
کامل الهی
خود، که سالک زمان
درازی در
تنهاﺌی
عزلتگاه
خویش، در حال توسٌلات
با حضور ذهنی
محبوب الهی
خود میباشد.
پس تغییر آب وهوا
و هر حادثه
دیگر در محیط
سالک، پیامی و
بشارتی از محبوب
الهی است. که
بسالک
میگوید، تورا بیاد
دارم، چون تو
مرا پیامی
دادی. باد صبا نیز
همان باد صبحگاهی
آخر شب سالک است،
که کمی باستراحت
و خواب غیلوله
کوتاه میپردازد.
و همان نسیم
صبحگاهی
پگاهی
بامدادی است
،که مقدمه رسیدن
بتجلٌی آخر
سالک، و نجات از
نوع بشری او
میباشد. اگر از
پرده مرگ قبل از
مرگ بتواند
بگذرد، و فریب
امتناع نفس
اماٌره خود، و
یا تعلیمات
باطل
آخوندهای
قشری مانع سالک
نخورد. باد
صباحی از مشرق
و عوالم الهی
و روحانی
میباشد. که بقول
پیامبر (نفس
ودم )ربٌ
رحمانی از جانب
یمن است. که یمن
و یمین سمت
راست، یا عوالم
الهی که همگی راست
هستند. و با (یمن
و برکت) وجودی والهی
بسالک میدهد.
گاهی سالک
بجریان باد میگوید،
که این پیام
مرا بمحبوب الهی
من برسان، و
سلام مرا ابلاغ
کن . زیرا باور دارد
باد مسیرش در کنترل
مراتب الهی میباشد.
سالک دل تنگ،
باد ونسیمی از
خداوند
میخواهد، که
مدتی است نسیم
الهی ندارد. و
باد جاری را
(باد بدون باد)
و پیام
میخواند. یعنی
سالک انواری شهودی
و رؤیاﺌی و
احوالی میخواهد،
ولی تمام خاطرات
بشری و مادی مزاحم
ذهن سالک
میگردد .

باده
:   شراب الکلی
غیر سالکان، و
شراب طهور
حکمتهای
اولیای الهی
برای سالکان
میباشد. شراب الهی
یکی از چهار
رودخانه جاری بهشت
در اصطلاح عرفان
میباشد. آب
برای عموم
بصورت نصایج
قابل فهم و
رقیق و آسان
برای آنان است
. و شیر غذای تن
اطفال و حکمتهای
پیر والهامات
الهی خاص
سالکان
ولایتهای ششکانه
میباشد. که تربیت
تن وذهن
سالکان را
تأمین میکند.
و نهر عسل حکمتهای
پیچیده و عالی
تر الهی است،
که تنها
اولیای الهی
آنها را میفهمند،
و با یکدیگر
مبادله
دریافتهای
حکمت های خود
میکنند. و
بالأخره نهر
شراب زنجبیلی
و بهشتی که خاص
هر کامل الهی،
و برای خودش میباشد.
که حتی گاهی
مفهوم و مقبول
اولیای الهی دیگر
نیست. زیرا اولیای
الهی یکسانی مراتب
شهود تجلٌیات الهی
را دارند، ولی
تفاوتهای
زیادی در سطح
تعالی های فکری
و نوع دریافتهای
لدنٌی و الهی دارند.
که نزدیک بعقل
وفهم انسانهای
نوع فوق بشری
آینده میباشد.
که از هزاران برابر
عقل نوع بشری میگوﺌیم.
گاهی از باده عشق
میگویند، که عاشقان
احوالی مست
کننده دارند.
گوﺌی نیروی
عشق سالک بولی
ٌ الهی خود،
فرصت رسیدن
بالهامات
عالی تر الهی بآنها
میدهد. در
کاملان الهی عشق
الهی ، خود
ناشی از بارقه
های متوالی
است. یا همان
برق ونور
تجلٌی الهی،
که بترتیب و توالی
بدل سالکان
وارد میشود،
که از مراتب
الهی بالاتر
است. که عقل و
اخلاق واحوال
و ظرفیٌتهای
عملیٌات عقلی
برتر دارند.
می فارسی که
شراب باشد،
همان (ماء و
مای) آب عربی و
یا همان
نوشیدنی های مست
کننده الهی، رسیده
بذهن کامل الهی،
و یا در
رؤیاهای او میباشد.
که آنرا باده
عرفانی هم میگویند.
و میخانه مرکز
دریافت می الهی،
خانقاه پیر
ومنبع عقل
الهی سالک، در
کلام پیر برای
سالک است. که پیر
الهی را ساقی
شراب الهی
میدانند.
ملامت و
مخالفت آخوندهای
قشری، چون درک
آن ندارند، و
حتی منکر وجود
الهامات لدنٌی
الهی هستند،
آنگاه از آثار
پوسیده
مردگان خود تقلید
و نشخوار
میکنند. که بهره
ای تازه
ندارند، بلکه پریشانی
کلمات و الفاظ
در ذهن وحافظه
پر آلودگی بعقده
های روانی
مییابند. و
هوسهای جاه طلبی
و گناه کاری
را بنام خدا واجازه
او مینمایند.
ولی دستور تحریم
از خدا و
پیامبر را ندارند.
و اگر چنین
بوده است که آخوندها
میگویند، باز
پیامبر و
اولیا وامامان
برای چند سالک
خود نسخه های شفابخش
را در دستورات
سلوکی داده
اند و نه برای
همه زمانها و
مکانها و
انسانهای
متفاوت در
مشکلات روانی.
که حتی دو نفر
مانند هم
مشکلات روانی ندارند
بلکه عقده های
متفاوت دارند.
و هرکس نیز
ناخواسته و
ندانسته،
بدنبال تحقٌق هوسهای
خود میباشد.
که بصورت عقده
های روانی و
عقیده های سخت
و صارم شخص
شده اند. که
آنها را
آلودگی های روانی
و حتی
بیماریهای روانی
میگوﺌیم.
میخانه شراب الهی
پیر در خانقاه
و میکده او
است، که
خرابات هم میگویند.
چون روان
حیوانی بشری را
واژگون کرده ،
و سازمان جدید
فکر الهی
بسالک میدهد. که
از حیوانیٌت
نوع بشری
بمراتب
تجلٌیات الهی
رسیده، و
الوهیٌت سالک
بخداوند
نزدیکتر
میگردد. عراقی
عارف میگوید،
از ساقی (باده الست)
میخواهم. همان
حال بی خودی
سالک طالب پیر
که شاهد نور تجلٌی
آخر درتولد
پیشین خود عهد
الست داشته
است. تا در
تولد بهتر
آینده با
تجسٌم انسانی
مقام شهود
نوری برتر خود،
لبٌیک بگوید و
تسلیم او گردد.
گوﺌی شهود نوری
او از وی
پرسیده بوده،
که آیا من رب ٌ
مربٌی تو
نیستم ؟ و اگر
چنین ربٌی
باشد، همان تجسٌم
انسانی آینده
آن مقام کشف وشهود
شده در تولد بعدی
خواهد بود، که
ربٌ و مربٌی
الهی است. که هر
سالک و پیر الهی
در هر تولد،
در یک صورت و
سیرت دیگری است.
و این خداوند است
که پیر الهی مناسب
مشکلات روانی سالک
را در رؤیا
بوی معرفی
میکند. و نه
حتی هر ولیٌ الهی
باشد، که تخصٌص
حلٌ مشکلات
روان سالک را ندارد.
چه رسد بآخوندهای
ریاکار
روحانیٌت
کاذب، که مشرک
و دشمن خدا واولیای
خدا هستند.
بلکه آخوندها
عاشق هوسهای
عقده های روان
خود میباشند.
باده الست را عارف
دیگری (جام الست)
گفته است.
گوﺌی پاسخ لبٌیک
را سالک بجام شراب
پیر میدهد. که دهان
پر برکت و
چشمان پر أثر
پیر در روان سالک
میگذارد. و یا باده
الهی را چون آتشی
در انفاس و
نفسهای قدسی و
رحمانی پبر
میگوید، که حکمت
از منبع عرش
رحمان دارد. و
الاٌ مراتب شهودی
قبلی در
ولایتهای
پنجگانه، قبل از
ولایت سلوکی محمد،
که شهود عرش رحمان
را ندارند.
حکمتهای اولیای
ولایتهای
قبلی از سطح
عوالم الهی
پاﺌین تر است. گوﺌی
علوم دانشگاهی
را بخواهند به
کودکستانی ها ومحصلین
ابتداﺌی و
دبیرستانی بگویند،
که مفهوم آنان
نخواهد بود.
ولی مقدمانی
از آن علوم
آموزش داده میشود،
تا شاید با
فهم آنها ،
حکمتهای
دانشگاهی و
الهی تر را نیز
بعد ها
بفهمند. و
بدون فهم
مقدمات، فهم
مؤخٌرات و
مراتب بالاتر
میسٌر نیست.
انفاس و
نفسهای مقدٌس
پیر، گوﺌی
مراتب الهی بالاتر،
از دهان و
نفسهای پیر الهی
کلام صادر
میشود. که کلام
پیر کلام خداوند
برای سالکان او
میباشد . بقول فردوسی
چه فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی است. و
بقولی باده الکل
آتش قابل شعله
ور شدن است،
ولی باده الهی
جان و روان
سالک را مست
کرده و
حکمتهای پیر
معیاب ذات را
بآتش میکشد.
که عامل سوزاندن
قسمت عظیمی از
آلودگی های
روان و عقیده
ها و جهالتها و
انحرافات، در
دل و عقیده
های قبلی سالک
میباشد. (باده گلرنگ)
شراب الکلی
رنگین
أنگوراست،
ولی حکمتهای
الهی دل وصورت
سالک را گلگون
میکند.

باب
و باب الأبواب :     باب یا
در و درب و راه
ورود بعوالم الهی،
در مراتب شهودهای
تجلٌیات الهی
است. که تنها
از طریق ولایت
الهی بمعرفی
خداوند، از
پیر کامل طبیب
مناسب شفای
طالب لقای
الهی میباشد. درگاه
خانقاه پیر و طریقت
سلوکی او، تنها
راه ورور
بعوالم الهی
میباشد. که
باب و درب
ورود بعوالم
الهی است. در تصوٌف
توبه سلوکی را
نیز (باب
الأبواب)
میگویند. که بدون
ترک دنیای مادی
و افکار مادی،
نمیتوان وارد
جهان ولایت سلوکی
و الهی شد. و
حتی ترک جان
بشری در مرگ قبل
از مرگ، برای باز
شدن پرده ها و
عرشهای شهودی
میسٌر برای هر
کس، و رسیدن
بعرش رحمان که
نهایت معراج
تعالی شهودی وروحی
با ولایت سلوکی
محمدی میباشد.
(ولایت) یعنی
عشق بحدٌ (واله
شدن) و بی خودی میباشد.
که سالک خود
را در میان
نمی بیند.
توبه خود آغاز
باز شدن باب علم
یا آگاهی الهی
سالک از امور الهی
وآینده ها میباشد.
با (باب صفا) وتصفیه
و پاکسازی
روان که عزلتگاه
سالک است ،
همان مکان(
صفا ) معروف در
حجٌ کعبه که
خانقاه پیر در
(مروه) میباشد. که
درحجٌ أکبر
میباشد. و هفت بار
سالک طواف پیر
میکند که کعبه
او است. هربار
اگر کشف وشهود
تازه ای بسالک
رسیده باشد،
که با (هروله) و
دویدن با هیجان
بنزد پیر میرود،
تا اورا با
خبر وخورسند
کرده باشد. وتأیید
احوال رؤیاﺌی
و شهودی خود
را از پیر
بگیرد. که کلام
و تأیید و
وعده های پیر
الهی کلام ووعده
ای از خداوند است.
زیرا پیر الهی
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالک میباشد.
که نطق و کلام
الهی دارد.
(باب فهم و باب معنی)،
آگاهی رسیدن
بدرک حقایق
شهودی است. که
دیدنی های سمبولیک
هستند. و
تعبیر و تفسیر
پیر( تنزیلی منطقی)
در کلمات والفاظی
مادی است، تا
قابل حفظ در حافظه
سالک گردد. و
خود سالک نیز
شخصا عملیٌات
ذهنی با کمک
مدبٌر الهی خود
دارد. که مزید
تفصیلات کلام
پیر باز سمبولیک
میباشد. تا
انسان خود
بتواند تصوٌر
کند و تصدیق
نماید، وتا سالک
عملیٌات ذهنی
خود را نکند نیاموخته
و نیمتواند در
حافظه نگاه دارد
. همه مراتب
شهودی أبوابی
دارند، که بترتیب
و توالی باید برای
سالک شایسته باز
شوند. وهریک
نیز عرشی الهی
بوده ، که
بعدا برای
سالک باز شده
اند. لفظ ( در) در
لفظ فارسی دری،
همان (زبان باب)
ولایتهای الهی
و( فتح) عوالم الهی
میباشد. که قریش
زردشتی از باب
ولایت میگوید
. ونه هر ولایت فقیه
مذهبی، بهر دین
و مذهبی که باطل
ومشرک می
باشد.

بابک
:
یا باب کوچک، که
باب ولایت
الهی در پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای هر طالب
لقای الهی
میباشد. که ربطی
بوابستگی
ادیان رسمی و
اسمی ندارد.
چه رسد بمذاهب
قشری مشرک، که
عملا بقول پیامبر
آخوند پرستی
میباشد. (باب
ولایت) درگاه
و خانقاه پیر الهی
است. و یا همان
سایبان عزلتگاه
سلوکی سالک و
بدستور پیر
الهی خود، که تمام
دوره سلوک، سالک
در باب ولایت
الهی است تا اجازه
ورود عوالم
الهی بیابد. (
باب ) عربی شده (
در) در اصطلاح زبان
دری زردشتی
است. که قوم قریش
زردشتی الأصل
میگفتند. و
همچنان معابد
در ادیان و
مساجد اسلامی
و کلیساها،
عظمت باب معبد،
سمبول اماکن
عزلت سلوکی
سالکان است. و
نه حکومتهای
قشری و مذهبی آخوندها.
و یا هفته ای یک
روز در آن جمع شوند،
که نان وخون مسیح
را از دست
کشیش مسیح
ناشناسی بگیرند،
که خود را نجات
یافته بدانند.
که از دست پیر الهی
در هر دین سلوکی،
باید هر نان
وخون وهمان دستورات
عبادی را
بگیرند، تا خودشان
چگونه عمل
عبادی را کرده
باشند. با (وضو)
و سمت و سوی
نور صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند،
و همراه اذکار
توحیدی دفع شرک
احتمالی است ،
که تنها عبادت
سالکان همین است
و بس .

بابل
:   بزرکترین
شهر در بین
النهرین
باستانی
بوده، که
بمعنی (باب ایل)
و اله و خدا در
هر ولایت سلوکی
میباشد. زیرا معابد
قبل از زردشت
در اطراف آن بوده،
و با فتح
نظامی کورش،
ولایت زردشت
نیز در بابل
تأسیس و رایج شد.
و ابراهیم
زردشتی در
بابل مطرود
نمرود پادشاه نامرد
الهی، وأمرد
فاسد گردید که
باورشلیم رفت.
یهودیان أسیر بابل
که کورش آنان
را آزاد نمود،
از محل خاطرات
خود و
یادشاتهاﺌی
که داشتند،
تورات تازه خود
را نوشتند.
وآنرا
بنادرستی نوشته
وگفته های موسی
می خوانند.
گرچه از کلام عرفانی
انبیای قبلی بوده
است. زیرا
آنچه قبلا بنام
تورات در
اورشلیم داشتند،
بوسیله بخت
النصٌر در تخریب
معبد اورشلیم
معدوم شده بود.
و تورات کنونی
یا (بایبل)
همان تورات بابل
است که نوشتند.
و همه کتابهای
مقدٌس معروف ادیان
را، پیامبرانشان
ننوشته اند.
بلکه بوسیله اولیا
و اکثرا
آخوندهای فرصت
طلب غیر شاهد مراتب
الهی نوشته
شده اند. ویا کلام
پیامبران را نفهمیده
تفسیر نمودند.
مانند انجیل
های مسیح و یا
قرآن محمد، که
عمر وعثمان
آنرا نوشتند و
رایج بزور شمشیر
نمودند. گرچه
از برخی کلمات
محمد بوده ولی
هدف عمر نوشتن
کتاب قانون
دینی برای امکان
حکومت استبداد
دینی خود بود.
که در جهان وسیعی
با شمشیر فتح کرد.
تا خلفای سیاسی
محمد بتوانند بنام
خدا هر کاری را
که خواسته
باشند بکنند.
و همچنان
آخوندهای
سنٌی عرب وشیعی
ایران، همین حکومتهای
دینی را مینمایند.
( قرآن) یعنی (دو قرٌه
و خورٌه )
محمدی، نور قاﺌم
و عرش رحمان
است ، که مسیح نیز
نداشت. بابل
نیز قدیم تر
نام (شنعار)
داشت. و علوم نجوم
در بابل، که بیشتر
کاهنان دینی آخوند
مسلک داشتند،
که بابل را در
جهان معروف نموده
بود . رژیمهای خارجی
همیشه بر بابل
حکومت داشتند.
(کاسی) های شمال
ایران، و
آشوریهای
شمال بین النهرین
در (نینوا) بر
بابل نیز حکومت
داشتند. تا
نوبت بکورش
رسید. بابل
شهر صد دروازه
بود. چون بسیار
وسیع شده بود.
و حداﺌق
معلٌقه آن را،
چون اهرام مصر
ولی از خشت
پخته ساخته
بودند، که عزلتگاه
سلوکی یا رصد
خانه ستاره
شناسان ویا
اقامتگاه آخوندهای
پادشاه شده بود.
و هم اکنون مساجد
کوفه وسهله در
جوار نجف، از بقایای
مراکز عبادی
بابلیان قدیم
است. که بعدا اعراب
مسلمان آنها
را مسجد نمودند.
(برج نمرود) عملا
یک مرکز مرتفع
برای سالکان
ادیان قدیم تر
بوده است. چون کوهستان
و جنگل برای عزلت
نشینی نداشتند.
که سالکان معمولا
دور از مردم عادی
و مزاحم می
باشند. مناره
های مسیحیان و
مسلمانان
همین برج های
مقدس را ادامه
دادند. اسکندر
مقدونی فاتح
بابل، که همان
جا نیز در
استخر شراب جان
داد و سی ساله بود.
پارچه بافی
وکوزه گری و
آجر پزی بابل معروف
بود. خدایان
(بعل ومردوخ)
را می
پرستیدند، که شاید
معادل مجسمٌه های
بودا، دیانت
الهی قبل از زردشت
بوده است.

بار
و برٌ: و فرٌ و
فروهر انسان
کامل بازگشته بخلق
پیامبرگونه،
در هر یک از
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، و
تا زنده باشند،
(بار و برٌ) و
نجات یافته و
تاج شاهی الهی
داشته و با فروهر
بوده وهستند.
ولی برای چند
سالک خود
پادشاهی
دارند. و
فراوان اسامی
و اصطلاحات در
ستایش و توصیف
کاملان الهی هست،
که لیست آن
بدرازا میکشد.
(بریء) و کامل
با براءت و
بیزاری از دنیای
مادی ونوع بشری
خود میباشند،
که بعوالم الهی
آینده و بهشت
فوق بشری و
بطور سمبولیک
در رؤیاهای شهودی
رسیده باشند.
(فرهنگ) آهنگ و
روش رسیدن
بفرٌ الهی و
فرهه در عرفان
زردشتی و دیگر
ادیان سلوکی میباشد.و
هریک با تفاوت
در مراتب شهودی
و عقلهای الهی
میباشند. که هر
شهود برتری الهامات
لدنٌی برتری دارند.
انسان( برٌ و
فرٌ) یافته
محبوب خداوند
است. و خلیل و
یار خداوند،
که در خلال
روان وروح
انسان کامل،
خداوند در نور
شهود
آخرسالک،
همیشه حاضر
الذهن میباشد.
غیر سالکان
قشری منفورترین
انسانها برای خداوند
هستند. که مدام
دور تر از خدا
در صورتهای نوعی
میگردند. که بقهقراهای
آن انواع
خواهند رفت.
تا دوباره بنوع
بشری برسند و
بسلوک الهی بپردازند.
انسان کامل با
قلب وفکر
نیکوی خود عمل
میکند، و هر
کس بآنچه میرسد
که آرزو آن
دارد.

باور
کردن : انسانها
هرچه می بینند
ظاهر آنرا می بینند.
که بطور علمی
یا تحقیق
بباطن بیشتری
از یک پدیده
دیدنی آشنا میگردند.
بشرط اینکه
آنان قبلا
ندیده باطنی
را باور کرده و
یقین داشته
باشد. که خطا و
انحراف در
دیدن یا شنیدن
نمی باشد.
رؤیاهای
شهودی سالکان
را خداوند از
مایهء صحنه
زندگی خود انسان
بکار میگیرد.
شاهد تجلٌیات
الهی علائم
آشنائی زیادی
در آن می بیند
پس باور میکند.
و اصطلاحا از
علم الیقین شنیدن
و دیدن و
خواندن، بعلم
الیقین
میرسند که بچشم
خود دیده اند.
ولی سالکان در
رؤیاهای شهودی
بعین الیقین
میرسند. و
برای چشم دل
خود بیش از دیدن
چشم تن اهمیٌت
ودرستی قائل میباشند.
انسان باوری
های عقلی غیر
الهامات و
القاءات شاهدان
تجلٌیات الهی
دارد. ولی در سالکان
و تجلٌیات شهودی
الهامات الهی
بالاتر و
القاءات الهی
هست، که سالکان
باید در سلوک الهی
وتخلیه وتحلیه
ب(شرایط لازم تا
شرط کافی) از نظر
الهی برسند.
که عشق ورزی و
ایمان و باوری
صادقانه،و بدون
تأثیر قشری ها
و روان امٌاره
خود داشته باشند.
لشکریانی از
صفات خیر ونیکو
در خود با
تحلیه مراتب
مدبٌر الهی
بوحود آورد،
تا بعین الیقین
شهودی در
رؤیاهای شهودی
برسند. و سالک در
شنیدن
حکمتهای پیر ودستورات
او باوری قوی
دارد. و قدرت تصوٌر
ذهنی هر کلام پیر
را باید داشته
باشد. بهتر بتواند
بهبودی روان خود
را انجام بدهد.
غیر سالکان از
مجموعه دانستنی
های خود
نشخوار کنان،
مدام آنها را احضار
و با هم
ارتباط میدهند،
و بموجب اصولی
که باور دارد
تطبیق میدهند.
پس عقده روانی
انسان محقٌق
نیز نقش زیادی
در انتخاب مطالب
و حقایق دارد. انسانها
هرچه میشنوند
بموجب تأیید عقده
های روانی خودشان
است. و بخاطر
پیش داوری های
قبلی خودشان فورا
تأیید میکنند.
وحتی خود دلائلی
بیشتر از گوینده
برای حقیقت داشتن
گفته گوینده در
ذهن خود آماده
دارند . ولی سالکان
ولایتهای الهی
قبل از شنیدن
حقایق عقلی و
علمی معلمان که
بوی تحمیل میکنند،
ابتدا در سلوک
پاکسازی میکنند،و
تخلیه هر چه بیشتر
از عقده های عقیده
شده و آرزوهای
باطل، و نیز
ترک هر نفرت و
انتقام جوئی و
ریاست وبرتری جوئی
بکمک خداوند ومراتب
الهی، کار
پاکسازی روان سالک
را انجام میدهند.
و ایمان بگفته
ها وتعلیمات ونصایح
پیر بحدٌی
لازم میداند، که
کلام او را
کلام خداوند میدانند.
آنگاه سالک در
تمرینات فکذری
و گفتاری و
رفتاری گلام پیر
را در نظر
دارد آنگاه خداوند
در شرط کافی بتجلٌیات
الهی میرسند.
و عقلهای الهی
مستقیما بسالک
میرسد. و یا از پیر
الهی دریافت
میکنند. زیر
کامل الهی شده
و بازگشته بخلق
با عرش رحمان در
ولایت محمد،
خود سالکی بوده
که بحقٌ الیقین
رسیده و خود
نیز از مراتب الهی
شده است.

بت: و صنم
و   مجسمه
بت سنگی در پرستش
انسانهای بداﺌی،
و شاید انسان
پیشرفته
ترسمبول خداوند
شود. سپس در دیانت
بودا مجسٌمه بودا
را هرچه عظیم
تر ساختند. که شخص
بودا تا زنده بود،
وسیله توسٌل
سالکان بوداﺌی
بود. وپس از مرگ
بودا، ویا هر پیامبر
وولیٌ الهی را
پس از مرگ
نمیتوان بتصویر
یا مجسٌمه او توسٌل
عبادی نمود. که
تنها پیر الهی
پیامبر معرفی شده
خداوند بطالب لقای
الهی، که وسیله
زنده و صنم
چند سالک خود و
تا وقتی که زنده
باشد. بودا و
هر پیر کامل
حسینی،
نیروانا و بودای
بیدار شده الهی
شده ، از خواب مرگ
قبل از مرگ
بیدار
میگردد، و تا
وقتی که زنده باشد
. که وسیله توسٌل
عبادی سالکان خود
بمعرفی خداوند
هستند، چه
حضورا بچشم تن،
ویا در حضور
ذهنی بچشم دل،
در تخیٌل سالک
از صورت پیر،
امکان رسیدن عبادات
و دعاهای سالک
بخداوند میباشد.
که بدون وسیله
الهی هیچ دعاﺌی
بخداوند نمیرسد.
وبقول پیامبر بصورت
دعا کننده کوبیده
میشود. که حقارتهای
صورتهای نوعی پیدا
خواهد کرد.
لذا قشری های مشرک
کارما میشوند.
و خداوند
بطالب شهود تجلٌیات
الهی، پیر زنده
مناسب اورا
بوی معرفی میکند.
که بقول محمد
٣١٣ ولیٌ الهی
همیشه زنده در
جهان هستند.
که هریک ستاره
هدایت سالکان خود
بخداوند میباشند.
غیر سالکان
(بی دین )
سلوکی، شاید
بت سنگی و یا
هر چیزی را بپرستند،
که وحشیان
بداﺌی آنها
را روح اجداد
خود میدانند.
ولی ( بد دینان)
قشری همه مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
آخوندهای ابلیسی
در لباس کاذب روحانیٌت
را میپرستند. که
بقول محمد،
هرکه را اطاعت
کنی اورا پرستیده
ای. که اینان اگر
تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند، بقول
پیامبر بقعر جهنٌم
میروند. زیرا شرک
وخود بزرگ
بینی میکنند.
که تکبٌر که خود
پسندی دارند.
و خود را عالم
تر و بالاتر
والهی تر از اولیای
خدا میدانند.
ولی سالکان
پیر الهی خود
را از خداوند میشناسند،
که پیامبر
زنده آنان، و
قرآن ناطق
سالکان خود میباشد.
در عبادات در حضور
ذهنی نور صورت
ولیٌ الهی خود
را توسٌل عبادی
دارند. تا دعایشان
بخداوند برسد،
و بصورتشان کوبیده
نشود. که بکارماهای
مسخ حیوانی میروند.
چون مشرک بدتر
از کافر جاهل و
بی خبر هستند .
و بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک، بهترین
بخت آنان خواهد
بود. ملاٌی
رومی بت الهی را
صنم میگوید.
که برای سالکان
پیر نیز مقامی
الهی دارد، تا
تقلید
آخوندهای مذهبی
در عبادات
نکنند. که
آنگاه ( تعبٌد) شرک
آمیز خواهند داشت.
و بقول پیامبر
حتی کلام درست
اتفاقی آنان، که
نقل درستی از پیامبر
کرده باشند،
باز نا درست است.
بت الهی پیر،
سمبول و
نماینده خداوند
برای سالک در حضور
ذهنی میباشد.
وحتی انسان کاملی
که تصوٌر کند،
که بخداوند الله
رسیده باز شرک
کرده است.
بتخانه سالک
خانقاه پیر
الهی او است. و
یا عوالم
ملکوتی (مکان لا
مکان) مراتب
تجلٌیات
مقدماتی سالک
و عوالم الهی،
فراوان بتهای واسطه
و تجلٌیات
سمبولیک
حقایق الهی
بالاتر هستند.
اما مساجد قشری
ها خانه خدا نیستند
.که بقول عارفی
خداوند حتی لحظه
ای درون خانه خود
کعبه نرفته است.
کعبه عملا بتخانه
اعراب،
بعنوان سند
پیمان عدم تجاوز
بهم در چهار ماه
حرام آنان شده
بود. که بتوانند
در مکٌه و(
بازار مکاٌره)
آن، خرید لوازم
کنند. و
خانقاه پیر الهی
ودل پیر، وحتی
دل سالک وعزلتگاه
او، تنها خانه
خدا است. زیرا همیشه
خداوند در آن حاضر
است .

بحر
دریا – بحر بی
پایان – بحر
جود - بحر ظهور- بحر
هستی و بحر عطا
:      دریا
سمبول وسعت و
زیادی آب آن،
در عرفان
بعنوان احوال
سالکان و
(نفحات) و
تمثیلی از
دمیده های رحمتهای
الهی بکار
میرود. بخصوص
در رؤیاهای
سالکان، که بحار
بحرانی در
احوال و افکار
و رؤیاها
دارند. کلام خداوند
با انسان در
رؤیاها باز
سمبولیک است.
و یا الهام بذهن
انسان بصورت (
ایده های
کلٌی) رسیده بذهن،
بنام الهام
ووحی الهی میباشد.
که هر انسانی
و حتی حیوانات
نیز الهام
الهی دارند.
که بقول قرآن
زنبور عسل نیز
از خداوند وحی
دارد ،که
چگونه خانه خودرا
بسازد. و تمام
افکار و اقوال
و احوال و گفتار
انسانها،
بخصوص دارندگان
ارتباط شهودی با
مراتب الهی،
هدایتهای
عقلی ندانسته
از قبل میگیرند.
هرچه بگویند
خداوند گفته
است. ولی روان أهریمنی
در غیر
سالکان،
بخصوص قشری
های مذهبی
مشرک، که دشمن
خدا و اولیای
خداوند هستند،
دریافتهای
الهامی آنان،
مخلوط با عقده
های روان تزکیه
نشده است. در
نتیجه دریافت درستی
از الهامات
الهی ندارند.
که سوء استفاده
و جهنٌم پروری
بیشتر ار
الهامات خود
میکنند. بحر بی
پایان و دریای
بی کران، چه دریاهای
محیطی و اقیانوس
باشد ، یا
بحار أبدیٌت و
بحار
الوهیٌت، که در
بحرانهای
سلوکی، ارواح
موفق
بشهودهای نوع بشری،
بخصوص شاهدان قاﺌم
و عرش رحمان
در ولایت
محمدی، با
دیدار عرش رحمان،
آغاز بی نهایت
آینده های
برتر در انواع
فوق بشری بجهان
دارند، و ببی نهایت
تجلٌیات بی پایان
مراتب برتر
الهی را باید
برسند. که
هریک فاصله عقلی
و احوالی وافکاری
زیادی باهم دارند.
که برای نوع فوق
بشری از هزاران
برابر عقل بشری
میگوﺌیم. که
هر نوع باز
بالاتر، هریک هزاران
برابر نوع قبلی،
کرامات بالفعل
و بالقوٌه و
داده های الهی
و الهامی
دارند. تا بفرض
محال در
أبدیٌت
بلاهوت الله برسند.
و هر بار با هر
شهود تجلٌیات الهی،
شاهدان آنها (
این همانی) آن
مراتب الهی در
عقول و
قدرتهای حیاتی
و کرامات غیر قابل
تصوٌر ما را دارند.
همان طور که
عقل نوع بشری هزاران
برابر عقل نوع
میمون میباشد.
چه رسد بانواع
حقیرتر. و هر
بار توفیق یک تجلٌی
شهودی، با دریاﺌی
وسیعتر از احوال
و کرامات و
قدرتهای معجزه
آسا و صفات
الهی میباشند.
که الوهیٌت
شاهدان
تجلٌیات الهی
را، چون
دریاﺌی در عظمت
وزیادی ووسعت
تعبیر میکنند.
(بحار الهام) الهامات
نامحدود است، که
بقول مولا علیٌ
روزانه هفتاد هزار
پیام میرسد،
که باید بسرعت
ضبط در قرطاس
و کاغذ بشوند.
که ولیٌ الهی
همه آنها را نمیرسد
که دریافت و
ثبت کند. پس آن فرشتگان
و الهامات
بآسمان باز میگردند،
که روز دیگر
با وضع بهتری بولیٌ
الهی باز می
گردند. بحر تفکٌرات
اولیای الهی
که بسیار عمیق
غور کنند و
باطن شناسی می
نمایند. وبحار
عطا و بخشش نا
محدود خداوند
باولیای خود و
سالکان آنها
که رحمت خدا هستند.
که مصرف ونیاز
تولد بهتر بعدی
را دارند، که (
ذخیره آخرت) میگوﺌیم.
و حتی تفکٌر سالکان
و خواب آنان،
پر از نعمت
مادی ومصرف
روز مرٌه بشری
را دارند. (بحر
أزل) تا اگر بخواهیم
مبدأ گذشته ها
را پیدا کنیم،
که در چه زمان
و چگونه آغاز
شده اند، پس
هر روحی را در
أزل شبنمی
میگوئیم، که
از اقیانوس بی
کران روح الأرواح
الله در آمده،
تا از نردبان
انواع جمادی و
گیاهی و
حیوانی وبشری،
با شهود نور قاﺌم
خود را ببی
نهایت انواع
فوق بشری
برسانند. و هر
بار با هر
تجلٌی هزاران
برابر مقامات و
قدرتهای الهی
که صفات و
اخلاق بهتر الهی
را دارند. (بحر أزلیٌات)
را هرچه که تصوٌر
مبدأ حیات
شود، قبل از
آن نیز فراوان
أزل های دیگری
بوده، که
خداوند خود میداند.
زیرا پیدایش
نخستین الله، بعنوان
صادر اول از خداوند
( هو) بیرون از هستی
ها بوده است.
که در هاهوت،
جهان ( عدم ما
سواه) در اسم
الباطن و
الخارج از هستی
ها میگوﺌیم. و
عقل هر موجودی
حتی مراتب برتر
الهی، و
عقلهای کوه پیکر
آنها قادر بتصوٌر
مبدأ اولیٌه، و
حتی تصوٌر
مقصد نهاﺌی وأبدی
را نمیتواند
بداند، که بگویند
چه خواهد بوده
یا خواهد شد. و (بحر
انبساط) بسط ویا
وسعت انبساط و
شادمانی
احوال موفقان
شاهد مراتب
الهی در نوع
بشری، و انواع
برتر فوق بشری
نا محدود است. بخصوص
در شاهدان عرش
رحمان که
بازگشت بخلق پیامبرگونه
دارند. و کلام
آنان کلام
خداوند
میگردد. و
قرآن ناطق
سالکان خود
میباشند. که پادشاهی
الهی و
نمایندگی
منحصر بفرد
خداوند برای چند
سالک خود
دارند و تا
زنده هستند.
سالکان (قبض و بسط
) دارند. تا بنجات
و شهود نور
قاﺌم برسند.
(بحر بلا
شاطیء) دریاﺌی
که ساحل ندارد.
پس سبکباران
ساحل ها هستند.
که چبزی از احوال
عقب ماندگان،
و حتی از
احوال
آیندگان برتر
را نمی دانند.
گرچه احوال
سالکان خود را
میدانند، که سالگان
گرفتار بحار
بحرانی احوال سلوکی
و افکار
پریشان و
رؤیاهای
آلوده با باقی
مانده های
تزکیه نشده
میباشند. که پیر
الهی از رؤیاهای
صالحه
سالکان، آنها
را دریافت و
آگاه میشوند.
که یا توضیح و
تعبیر می
نمایند، تا از
صفات منفی رؤیاهای
خود دوری
کنند. و از
آنها متنفٌر
میشوند، که بتوانند
آنها را ترک نمایند.
(بحر تجلٌی) بی کران
تجلٌیات الهی
که در نوع
بشری هفت شهود
میسٌر هست. و
بی نهایت
تجلٌیات الهی در
انواع فوق بشری.
هریک هزاران
برابر عظیم تر
از تجلٌی
قبلی. و (بحر
جبروت) باز همان
بی نهایت جبروتهای
پس از ملکوت و
بعد از ناسوت
کنونی مادی ما
است. که هر یک (مکان
لا مکان) یک ربٌ
النوع و یک تجلٌی
الهی، و جهانی
از احوال خاص متولدین
آن انواع
میباشد. اگر
قبلا در نوع
پیشین ذخیره
آخرت لازم با تحقٌق
کرامات بالقوٌه
بیشتر را
انجام داده
باشند که
نهایتی برای
کسب ذخیره نیست.
(بحر حیات) و
حیٌ و زنده بودن
در صورتهای
نوعی است. که قبل
ازنوع بشری، بی
نهایت انواع
قبل أثیری و
انواع أتمی و
انواع سلٌولی
و انواع
اورگانیک
عضوی بوده، که
منجر بپیدایش
بی نهایت
انواع گیاهی و
بی نهایت
انواع
حیوانی، و
فراوان فصول
مختلف نوع
بشری شده است.
که بتدریج تولدات
بشری را داشته
است، که بعقل
کافی برای درک
اهمیٌت سلوک الهی،
و نقش اراد
شخصی برای تکامل
میرسند . که با
هفت شهود و
کمال الهی
میسٌر نوع بشری
وظیفه الهی و
فطری خود را خاتمه
میدهند، که خود
آغاز بی نهایت
تولدات فوق
بشری بعدی و
تا أبدیٌت مطلق
میباشد. گرچه
شاهدان مراتب شهودی
قبل از قاﺌم،
بگفته پیامبر
هر روز و هر یک
از تجلٌیات الهی
انسان صد سال
است، که یک عمر
بشری در جهان میباشد،
که رسیدن بآنها
هریک در یک
عمر بشری و
حجٌ عمره است.
و اگر روحی شایسته
ولایت محمدی
ششم شده باشد،
با عقل بهتر وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه
بیشتر، و قدرت
صبر دوره
سلوک، و با
صدق پیمان با
ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند باشد،
خواهد توانست
فرمان أزلی
أبدی خداوند،
که برای نوع
بشری نیز که
جاری است
انجام بدهد و
برضایت الهی برسد
. برای شاهدان
شهود ولایت محمدی
بقول قرآن و
محمد، هر روز
آن شهودها هر
یک هزار سال
است. که هفت
شهود هفت هزار
سال بهشت سوم انتظار
در عرش رحمان
را دارند. و
بقول قرآن،
روزهای
خداوند رحمان که
یوم ها و اوم
ها و شهودهای
هشتگانه نوع فوق
بشری با ولایت
مهدوی خواهد بود،
که هر یک از
روز و شهودها پنجاه
هزار سال شما انسانهای
بشری است.
آنگاه ناجیان
نوع فوق بشری
ولایت مهدوی،
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
انتظار عرش
ربٌ برتر از رحمان
را دارند. تا
در انواع باز
بالاتر فوق
بشری، نیز بتجلٌیات
الهی برتر از
ربٌ رحمان، که
برای هر روز ویوم
و اوم و شهود
آن در ارواح،
چه بسا میلیونها
سال بهشت سوم انتظار
عرشی داشته
باشند. چون نیازی
بتولدات فوری
بجهان را
ندارند. که
هنوز مربٌیان الهی
زنده برای آنها
در جهان نیست.
ویا (صورت
نوعی) آنان
بگفته داروین
هنوز پیدا
نشده است. (بحر
حیرت) که سالکان
و کاملان در برابر
عظمتهای
شهودی و بی نهایت
از بی نهایت
های الهی چنان
احساس ودوچار حیرت
میشوند. که سالک
با هر تجلٌی
الهی تازه نوع
بشری خود، نیز
دوچار حیرت
میشود. که حتی پیر
الهی باید اورا
آرام وتوجیه کند.
(بحر عشق) یا همان
سلوک الهی،
بخصوص برای
انسان سالک
بشری، دریاﺌی
از احوال و
افکار و گفتار
و تصمیم گیری
ها و خود سازی
ها و پاکسازی
روان دارد، که
باز بمطلق
پاکی روان
نمیرسند. پس در
حدٌ کفایت از نظر
داوری الهی خاص
سالکان، و
انجام و رسیدن
بحدٌ کفایت،
از تحقٌق
شرایط لازم شهودی،
بکمال الهی
نوع بشری
میرسد. تا در انواع
بالاتر هر بار
با هزاران
برابر عقل،
بتوانند درک صفات
منفی باقی مانده
ژنتیک روحی
خود را
بشناسند. که بفرض
محال در
أبدیٌت مطلق و
شهود نور الأنوار
ربٌ الأرباب الله
أهورمزدا،
بمطلق کمال
روحی چون خداوند
الله برسند.
آنگاه هرگز نیاز
بتولدات
بجهان را
ندارند. که خود
آغاز
مأموریٌت
الهی از
خداوند هو،
برای وظایف
تازه ای میرسد.
که قدرت تصوٌر
آنرا نداریم .
(بحر ملکوت)
عوالم الهی بی
نهایت از مراتب
آینده های
برتر عوالم
الهی و انواع
فوق بشری است.
که رحمتهای
الهی بی پایان
را میرساند. جبروتهای
بی نهایت، تا
لاهوت الله
را، عرفا در نام
کلٌی ملکوت
الهی میگویند.
که ملکوت جایگاه
ملاﺌک و ارواح
منتظر تولد
بجهان هستند.
ولو بانواع
حقیرتر
کارماﺌی، که ارواح
سرگردان و
عریان از تن،
درجوار سطح
همین زمین
میباشد. که از نور
خورشید
میسوزند، و از
تاریکی شبها و
در ترس و هراس میباشند.
تا مگر خود
طالب تولد مسخ
حیوانی بجهان
بوده باشند.
آنگاه از آتش
جهنٌم ملکوت
خود نجات یافته،
و آغاز جهنٌم
ناسوت جهان
مادی، با تن در
صورتهای
انواع حقیر
حیوانی، ویا گیاهی
یا جمادی وتحت
جمادی پر عذاب
میروند. که ما در
نوع بشری همین
عذابها را نیز
داریم . اما
ارواح شاهد تجلٌیات
مقدماتی،
منتظر تولد
بهتر نوع بشری
در فصل و
کرامات و عقل
بیشتر خواهند بود،
که شاید بتوانند
یا بخواهند که
بتوانند،
بتجلٌی
بالاتری
برسند. و الاٌ
شاهدان نور قاﺌم
در ولایت
مهدی،
مستقیما در
مرگ طبیعی
بنور قاﺌم
میرسند. هیچ
روحی مرگ ندارد.
که روح شاهد
عرش رحمان مستقیما
بجهان جبروت
دوم وسایه عرش
رحمان میروند
. که هفت هزار
سال بعد تولد نوع
فوق بشری را داشته
باشند. تا در ولایت
هفتم مهدی
موعود محمد، وسوشیانت
سوم زردشت
بنور ربٌ
رحمان برسند،
که بعرش ربٌ برتر
از رحمان
خواهند رسید. که
نامی هم از او
نمیدانیم. چه رسد
بصفات ووظایف
سلوکی و الهی
سالکان آن نوع
برتر فوق بشری
. (بحر قدسی) که مقدٌس
شدن در مراتب فراوان
در سالکان
است. و در
تزکیه نفس و
تخلیه های هرچه
عمیق تر از معایب
روان از عقده
های خود میباشد.
و تحلیه بصفات
الهی که اولیای
الهی زنده نیز
بین خود
تفاوتهای
کمالات دارند.
که تا چقدر ذخیره
آخرت بیشتر
فراهم کرده
باشند.. که در
نوع فوق بشری
با فصل نوعی و
عقل و کرامات
باز بیشتر از دیگرافراد
نوع فوق بشری
خواهند بود.
گرچه همگی نیز
از شاهدان نور
قاﺌم بوده
اند، که بتوانند
زودتر و راحت
تر بتجلٌیات هشتگانه
نوع فوق بشری،
تا شهود نور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان برسند.
و بی نهایت
انواع فوق بشری،
و تجلٌیات الهی
بالاتر تا
خداوند الله،
مقصد نهاﺌی
در پیش روی هر
روح موفق هست،
که همه باید
برسند. که حتی روح
هر أتم ومادون
أتم باید
برسد. و الاٌ
در رسیدن بنوع
بشری تکامل
سلوکی وارادی
انسان هست. و قبلا
در حیوانات
تکامل طبیعی،
و بدون
مجازاتهای
کارماﺌی می باشند.
ولی انسان غیر
سالک قشری
دوچار نسخ ومسخ
مجدد بجهان
میشود. تا
دوباره وحتی صد
باره بنوع
بشری و شهود قاﺌم
برسد. که ببی نهایت
انواع فوق
بشری بروند،
که بازگشت همه
بسوی خداوند
الله گفته شده
است. افسوس که انسان
مستعد
امروزی، که
دارای تقدٌس
از تولدات پیشین
بشری با
ولایتهای الهی
قبلی بوده و
هربار پیامبری
میشده است، که
امروز عقل برتر
خود را داشته،
ودر فصل نوع
بشری بهتری متولد
شده این کرامات
را غافلاانه تلف
مینماید. این (عقل
مادی) وحتی
(عقل ایدآل
جوﺌی) سلاح دولبه
ای میباشد، و
بجای جنگ با خویشتن،
أسیر نفس امٌاره
خود شده ، و یا أسیر
تقلید از نفس آلوده
تر آخوندی قشری
میشود . و برای کسب
لذٌت از
کرامات
بالفعل خود،
در تن وذهن
وروان، چنان غفلتی
دارد که بجای
سلوک الهی وتکامل
روح که اینک میتواند
و نمی کند، پس از
صدها هزار سال
و حتی میلیونها
سال عذاب زندگی
های جهنٌمی
جهان دوباره بنوع
بشری میآید،
که باید خواست
خداوند را انجام
بدهند. تا باز
کارما های مکرر
نشوند. تا چه کسی
غافل امروز، چگونه
بیدار و هشیار
از خطر عدم انجام
سلوک الهی
گردد. (بحر قدم
و بحر قلزم و
بحر کبریای
عقلهای الهی و
بحر نور) برای
کثرت نورالهی
هر شهود
بالاتر که چشم
تن و چشم دل، قدرت
نظر و دیدن
انوار برتر را
ندارد، که سوزاننده
چشم وعقل
ناظران خواهد بود.
و بقول پیامبر،
جبرﺌیل برای
فرستادن محمد
بتنهائی بمعراج
هفتم عرش
رحمان، بوی گفت
که من
نمیتوانم با
تو باشم، که
همیشه چنین
بوده ام. چون اجازه
ندارم و
بالهایم
میسوزد، که عقل
نا توان روح القدس
نیز میسوزد. و(
بحر وحدت) یا همان
احوال وحدت وجود
سالکان با
وساﺌل الهی خود،
که در توسٌل
عبادی خویش
ب(وحدت وجود) وبی
خودی میرسند.
که بشهود
تجلٌی بالاتر
برسند. دریاﺌی
از احوال
ووظایف دارد.
و پس از نجات با
مرگ قبل از مرگ،
آغاز وحدتهای وجودی،
و همان حال
الهی صمدیٌت و
یگانه شدن، و
بی خبر از خود
شدن شاهدان،
که خود را در
میان نمی
بینند. که قطره
ای در دریای
ربٌ خود شده
اند. که هم
هستند وهم
قطره ای مستقل
نیستند. بلکه
جزﺌی از کلٌ بزرگتر
الهی و رب ٌ
النوع بالاتر
شده اند. برای سالکان
امواج دریای
احوال در دوره
سلوک پر تلاطم
گفته میشود.
که کسی نمیتواند
بدون پیر الهی
ره رفته
ومعرفی شده خداوند
بسالک، که کشتیبانی
چون نوح
پیامبر است،
بنجات شهودی برسد.
و هر کامل الهی
زنده نوح کشتیبان
ولایت الهی
عصر خود میباشد،
که سالکان خویش
را آرام و
امیدار بنجات
از بحرانها مینماید.
و با صبر و عشق
وتوکٌل و دیگر
شرایط لازم سلوک
الهی، بساحل نجات
با نور قاﺌم
برای نوع بشری
میرساند. تا
در انواع فوق
بشری چه وظایف
و چه مشکلات
تکاملی، و یا
مجازاتهای کارماﺌی
در صورت سرکشی
ولیٌ الهی خود
داشته باشند.
(بحر جود) و کرم
در خداوند و (بحر
ظهور) در ظهور وکشف
تجلٌیات الهی
در رؤیاها و
مراتب تجلٌیات
الهی بشری و
فوق بشری. و
نیز (بحر عیان) دیدن
بچشم تن و عین
وچشم دل در رؤیاهای
شهودی، که
تجلٌیات نا
پیدا بوده و
نخستین بار
پیدای شاهد
میشود. که اکنون
در ولایت
محمدی، نهایت در
ظهور و شهود و
عیان شدن،
سالک بعین
وچشم دل دیدن
عرش رحمان
میرسد.. سالکان
با علم الیقین
و باوری قبل
از تجربه د
ارند. و در
علوم مادی
باوری بعد از تجربه
میباشد،
آنگاه سالک با
علم الیقین
قبل تجربی، بعین
الیقین و بچشم
دیدن مراتب شهودی
و احوال رؤیاﺌی
و الهامات
الهی میرسد.
که وعده های
خداوند و پیر
در بهشتهای
چهارگانه و
چهار گونه آینده
را دارند. که چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل بشر
خواهند بود که
کهکشان راه
شیری را جولان
خواهند داد.

بچه
ترکان: جوان
زیبا روی سالک
در کنار پیر
الهی، با صفات
و استعدادهای زیبای
خود، محبوب
پیر و ترک
زیبای او میباشد.
ترکان ترک
نیستند که ترکمن
هستند. و آزری
ها تنها ترک
زبان میباشند.
که حتی ترکمن از
نژاد مغول نیز
نیستند. وحتی از
نام ترک بردن
دیگران رنج
میبرند. اینان
همان آزری های
زردشتی،
مانند ارامنه
ایرانی
آریاﺌی
هستند. که
زبان ترکی آنها
تحمیل
استعمارگران
بوده است. ولی
اکنون برخی از
آنان تصوٌر
وابستگی با
دیگر ترکان را
کرده اند.
حافظ شاعر
آرزوی دل بدست
آوردن دختر
ترک زیبا
سلوکی را
فریاد میکند.
زیرا اولیای الهی
طالبان
مستعدان سلوک الهی
میباشند.

بخل: و
خسٌت ، نعمتهای
الهی که
خداوند بهر
انسان در تولد
بشری کنونی
بوی داده، که
نتیجه
تکاملات روحی
تولدات نوع
بشری پیشین
انسان بوده
است. لذا با
این فصل نوع
بشری بهتر
متولد شده. و
حتی در چند
ولایت پیشین
در تولدات
پیشین،
بمراتب کمال
واجب شهودی
وپیامبری
ولایتهای
مقدماتی خود
رسیده بوده
است. لذا اینک
باعقل
وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه بیشتر
وبهتری در
ولایت ششم محمدی،
و با احوال و
صفات بشری نیکو
باید کرامات
بالقوٌه خود
را متحقٌق و
بالفعل کند .
بکرامات بالقوٌه
نوع بشری خود
بپردازد، تا شایسته
تولد نوع فوق
بشری، ویا حدٌ
أقل در فصل
نوع بشری
بهتری بجهان
بازگردد و
معاد و عودت
روح بزندگی
جهانی را
نماید. که این کرامات
بالفعل تازه
را آنگاه لازم
دارد. تا
بتواند عقل
کافی و قدرت صبوری
و عشق ورزی، و
دیگر شرایط
لازم نوع برتر
را داشته
باشد، که
متولد آن شود.
ولی انسانهای غیر
سالک، کرامات بالفعل
کنونی خود را
صرف لذٌتهای جسمانی
و شهوانی، و
بازی های ذهنی
سراسر اوهام و
باطل مینماید.
که باز هم بدتر،
وقتی بقشری
گری شرک آمیز
مذهبی و در
همه ادیان غیر
سلوکی بنماید.
واگر غیر سالک
چنین کرد،
وهرچه زودتر
بیدار نشد، و
درک اهمیٍت
سلوک الهی را
پیدا نکرد، تا
توبه کند، و
از خداوند
ولیٌ الهی زنده
مناسب خود را بشناسد،
پس از مرگ بار سنگین
انحرافات و
گناهان و عقده
های او بیشتر
بوده ، خود را
دوچار
کارماهای نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ و وسخ خواهد
میکند. تا
چقدر اکنون در
کمیٌت
وکیفیٌت،
ژنتیک روحی خود
را حقیر تر
کرده باشد، که
بهمان نوع حیوانی
مناسب بجهان
متولد میشود.
که از کرامات
بالفعل بشری
کنونی او چقدر
باقی مانده
باشد. فساد
بیشتر اکنون
بشری، باعث سقوط
بمقام روحی
حقیرتر در
تولد بعدی
بجهان خواهد شد.
که صدها هزار
سال و حتی
میلیونها سال
بعد باید بهمین
نوع بشری
وهمین لزوم
شهود نور
قاﺌم الگوی کمال
نوع بشری
برسد. که تنها
ویزای ورود
بجهان نوع فوق
بشری فرشته
گونه و بهشتی
میباشد. که
باید برسد
وخواهد رسید. که
فرمان کن
فیکون الهی
برای نوع بشری
میباشد.
سالکان نیز گاهی
در سلوک بخالت
نشان میدهند.
که همٌت کافی
و عشق وافی و
صفات الهی شافی
شفا دهنده
نشان
نمیدهند، پس
عقب ماندگی و
ضلالت و
جاماندگی در
مسیر أزلی
أبدی تکامل خود
پیدا میکنند.
که عملا کمک
بحقارتهای
نوعی خود کرده
اند، که جهنٌم
پروری
میگوﺌیم. سالکان
منافق و پیمان
شکن و یا
مقتصد، که
دارای مقاصد
دنیوی ومادی
دارند، و از
مقام نوع بشری
کنونی خود
سقوط میکنند.
ولی سالک
صادق، با خود
فقری جهان
مادیٌات را رها
میکند، و
لذٌتهای نوع
بشری خود را
ناچیز میداند.
گوﺌی در
عفلزار الهی
بعلف چرانی
چون حیوانات
میپردازد. ولی
سالکان صادق
در عزلت سلوکی
با جدٌیت
خستگی ناپذیر
و نستوه، بتوسٌلات
عبادی خود
میپردازند. تا
مراتب الهی
بتوانند
پاکسازی عقده
ها و مفاسد
ژنتیک روحی آنان
را انجام
بدهند، تا بمراتب
شهودی
تجلٌیات
مقدماتی پنجگانه
تجدید گذشته
های خود را،
شاید بشهود واجب
الهی نور قاﺌم
برسند. آنهم
با مرگ قبل از مرگ
ارادی، و
بدستور مقام شهودی
مصطفوی پنجم
خود یا پیر
الهی عاشقانه
استقبال مرگ سلوکی
نمایند ، تا
آنگاه بنور قاﺌم
بتوان رسید.
حتی اگر
بازگشت پیامبر
گونه بخلق
نداشته باشد.
و اگر که
مشیٌت و بدای
الهی برای تولد
دوم مقدٌس خود
داشته باشند.
اگر از خواب مرگ
بیدار
گردیدند تا
زنده باشند،
معصومانه
همچنان ذخیره
با عقل بیشتر الهی
خود ذخیره
آخرت بیشتر در
تحلیه بصفات
الهی بنمایند.
و پاکسازی
هرچه بیشتر
عقده های
روانی و بشری خود
بپردازند. که
در تولد نوع
فوق بشری با
کرامات باز بیشتری،
با ولایت مهدی
و هفت هزار
سال بعد، بنور
تجلٌی هفتم رحمان
نیز برسند. که
از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
استفاده
نماید. که نیاز
بتولدات زود
تر بجهان ندارند.
پس سالک جان
بشری خود را
در مرگ ارادی
عاشقانه
وداوطلبانه
میدهند. که
امانت خدا را بهتر
بخد اوند باز گرداند.
و شاید در نوع
فوق بشری
بجهان، فرصت
تکامل باز بیشتر
با ولایت مهدی
موعود محمد ،و
سوشیانت
زردشت تا نور
ربٌ رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان
تعالی پیدا کنند.
بخل و خسٌت
سالک، چه رسد
بکمک نمودن
بدیگر انسانها،
و برای تکامل روح
خودشان و حتی حیوانات
و گیاهان باشد.
که لشکریان
شرٌ و قهقرا
روح انسان را
پس از مرگ
بکارماها میبرند.
و لشکریان خیر
وتکاملی نیز
همان صفات
الهی و بهشت
پروری
میباشند.
صفاتی چون حرص
و طمع و دروغ و
شهوت رانی، که
از لشکریان
شرٌ در غیر
سالکان میباشند.

برین
:  برترین
و اعلا مقامات
الهی،
بهشتهای برتر
در شهودهای
تجلٌیات برتر الهی
، تا شهود
هفتم عرش رحمان
که برای سالکان
نوع بشری میسٌر
است . تا در نوع
فوق بشری ٥٥
قرن دیگر ببعد
بهشتهای عظیم
تر و مهدی های موعود
بالاتر
وتجلٌیات الهی
نزدیکتر بحقایق
الهی برسند.

بُرد
یمانی :      پارچه
بافت یمن در عصر
پیامبر، که در
داستان بزیر (
برد یمانی)
رفتن پیامبر
با أهل بیت
خود، علیٌ و
فاطمه و حسن
وحسین آمده
است. که اینان سمبول
شاهدان موفٌق
تجلٌیات
پنجگانه
مقدماتی
ولایت ششم محمدی
هستند. پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
و امام زمان
حسنی سالک، و
نیز شهود
فاطمی مادر الهی
ولایت محمدی، و
شهود چهارم
مرتضوی که
نخستین مدرک نجات
روح شاهد از نوع
بشری است. تا
برخی باصطفا و
برگزیدن خداوند
بشهود پنجم مصطفوی
برسند. تا با
مرگ ارادی قبل
از مرگ، بنور قاﺌم
شهود ششم
برسند . که از
هم اکنون نجات
از نوع بشری را
بیابند. و باز برخی
را خداوند از
شاهدان نور
قاﺌم ، از
خواب مرگ قبل از
مرگ ارادی بیدار
کرده، با شهود
هفتم عرش رحمان
پیامبر
گونه،و با این
همانی مقام الهی
پیامبر اولی
العزم خود
بخلق باز
میگردند، که تعلیم
تجارب خود را
بدیگران طالب لقای
الهی بدهند.
که قرآن ناطق
سالکان خود
بوده و تنها کانال
ارتباط روح
سالکان خویش
با خداوند، بر
ای دریافتهای
الهامات
لدنٌی وعقلی و
حکمتهای برتر میباشند.

بر
فرٌ و برساد : دعای پایان
نماز
زردشتیان،
اگر سالک الهی
با یک ولیٌ
الهی ولایت
چهارم زردشت
وبمعرفی
خداوند
باشند، که خود
نیز بفرٌ و
تاج شاهی الهی
وکمال میرسند.
که پایان دوره
سلوک وختم
وظیفه الهی
بدان میرسند. این
دعا را میخوانند،
که سپاس خدا
را برای نجات
مرحله ای روح
آنان ، با شهود
نور مرتضوی
وعرش مصطفوی
برسند. و الاٌ
کاملان ولایت
پنجم مسیحی در
شهود نور مصطفوی،
و محمدیان
کامل بشهود
نور قاﺌم، پایان
وظیفه مرحله
ای خود میرسند.
که بوداﺌیان
کامل در شهود
سوٌم فاطمی شیوا،
بنهایت وظیفه
الهی خود
میرسند. تا در تولدات
بهتر بشری در
ولایت
بالاتری، باز
پس از تجدید شهودهای
پیشین، بمراسم
دعای پایان
سلوک برترخود
برسند. تا نوبت
ولایت هفتم
مهدوی
سوشیانت سوم
زردشت و مهدی موعود
محمد، تجدید بهتر
وکاملتر
شهودهای قبلی نموده،
و بنور رحمان
هفتم، وشاید
عرش ربٌ برتر
از رحمان برسند.
که تا أبد این تولدات
نوعی و
تجلٌیات الهی
عظیم تر را
برسند .

برکت:  رشد و
فزونی یافتن
در سعادت، و
نجات و شهود و
تکامل روح در سلوک
الهی با هر شش
ولایت میسٌر
نوع بشری
برسند. که کسب شهود
برتر الهی، و
عقلهای در سطح
آن مراتب الهی،
و کسب الهامات
الهی بیشتر و
عالی تر را
برسند. که مقام
عقلی وروحی
انسان شاهد آن
تجلٌیات را
بالا میبرد .

بر
گزیده :انسانهای
سالک ولایتها
که مورد اصطفا
و انتخاب
خداوند از بین
دیگر سالکان
هستند، چون بحدٌ
کفایت در
پاکسازی روان
در تخلیه و
تحلیه اقدام کرده
اند. که شایسته
تجلٌیات الهی
و شهودی شده
اند. ونیز
کسانی مستعد
سلوک که مورد اجتبا
و جلب و جذب
بولایت
شایسته خود
میرسد و برٌ
الهی یافته
اند. ویادر
مرحله ارتضای
الهی با شهود مرتضوی
شهود چهارم رسیده
باشند، پس
برگزیده الهی
در مرحله
ولایت خود شده
اند. ویا در
شهود پنجم نور
مصطفوی در
کاملان مسیحی،
ویا شاهدان
شهود ششم صورت
مصطفوی که
مورد اصطفای الهی
شده اند، پس
بشهود نور قاﺌم
با مرگ قبل از مرگ
میرسند . وباز
برخی از
مصطفویان الهی
مورد برگزیدگی
خداوند شده
اند، با شهود عرش
رحمان پیامبرگونه
برای چند سالک
خود پیامبر
زنده ای
میگردند. تا نوبت
کاملان مهدوی از
٥٥ قرن دیگر
ببعد، که برگزیدگان
الهی از
سالکان مهدوی،
بنور ربٌ
رحمان و شاید عرش
ربٌ برتر از
رحمان برسند.
که تا أبد این
تکاملات و
مقامات الهی و
روحی ادامه خواهد
داشت ، تا
بخداوند الله در
کمال برسند.
(برومند) نیز دارای
برٌ وفرٌ الهی
میباشد واز
القاب کاملان الهی
میباشد.

برهماﺌی:
طریقت
سلوکی أدیان
هندی میتراﺌی
وبوداﺌی است.
که سالکان خود
را ببرٌ وفرٌ
وکمال الهی در
شود مربوطه میرسانند
، که انسان
کامل برهمن در
سطح ولایت خود
میگردند.
هندوان
براهما را خالق
موجودات میدانند،
که همان الله
و أهورمزدا
میباشد. که خدای
کلٌ و مطلق است.
و هریک از
ارباب نوع و
تجلٌیات بالاتر،
برای سطح نوعی
خود خالق و
ربٌ میباشد.
وحتی هریک از کاملان
الهی همه ولایتهای
الهی، برای سالکان
خود ربٌ و
براهما هستند
و مقامی الهی
دارد ، زیرا (این
همانی) تجلٌیات
الهی خود را دارند.
ابراهیم
فرزند الهی زردشت
نیز برهمن
بوده، که ابراهیم
و براهیم و
ابرام ودیگر اسامی
کاملان الهی
را دارند ، و
تا زنده باشند.
و تنها برای چند
سالک خود بمعرفی
خداوند، ابراهیم
(أب و پدر) الهی هوم
کرده و اوم دهنده
سالکان خود میباشد.
و تمام اسامی انبیا
در پیامبران وکاملان
ولایتهای بعدی
نیزچنین
هستند. وتماما
بمعنی سلوک
الهی کرده میباشند.(
محمد ) یعنی وسیله
حمد وپرستش سالکان
در مقام مصطفوی
و در همه
زمانهای بعدی
است       برهما
: از خدایان
و ایزدان عمده
هندوان
میتراﺌی و
بوداﺌی، که
هر کامل ولایتهای
آنان برهمن و
ابراهیم شاهد
تجلٌی الهی را
یافته است.
وره رفته وراه
شناس ولایت خود
میباشد. ولی کاملان
ولایت چهارم زردشت،
و ولایت پنجم مسیح
، وولایت ششم
محمد نیز
برهمن وابراهیم
زمان خود هستند
. و تا زنده باشند
وسیله توسٌل عبادی
بمعرفی خداوند
برای سالک خود
میباشند .
ابراهیم هوم کرده
واوم نموده
وره رفته وخدا
شناس است.
برهما کامل الهی
برٌ الهی
یافته، و فرٌ
و فروهر و تاج شاهی
الهی برای چند
سالک خود دارد
.و زردشتیان سمبول
فروهر با دوبال
را ، بالای سر
در معابد ویا
بسینه خود
میگذارند، که سمبول
سالکان طالب
معراج روح و
پرواز الهی بعرش
الهی میسٌر
خود میباشند.
که حتی قباﺌل
بداﺌی و سرخ پوستان
این شعار فروهر
با دو بال را دارند.
برهمنان
بوداﺌی بنور فاطمی
که یگانه شهود
زنانه است،
وتا کنون نیز
سالکان آنان
بدان میرسند.
تا در تولد بشری
بهتری با عقل وامکانات
بیشتری بولایت
زردشت بنور مرتضوی
برسند. که سالکان
مسیحی باید بنور(
نجم الثاقب)
پر نور مصطفوی
برسند. که بالای
درخت کریسمس،
آرم سمبول
نهایت کمال
شهودی والهی مسیحیان
سالک است
میگذارند. و
برهمان
وکاملان ولایت
محمدی بنور
قاﺌم میرسند،
که با عرش رحمان،
پیامبر و
محمدی زنده برای
چند سالک خود
میباشند. تا
نوبت کاملان مهدوی
٥٥ قرن دیگر
برسد، که با
شهود نور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از رحمان،
برهمنان
مهدوی میشوند.
وتا أبد فراوان
این مقامات الهی
و برهمنان
وکاملان الهی انواع
فوق بشری در
پیش هست. تا
بفرض محال بنور
الله ربٌ
الأرباب أهو برسند.
ومنظور الهی
از ولایتهای الهی
زردشت ومسیح ومحمد
،وابستگی های غیر
سلوکی با
ادیان رسمی واسمی
زردشتی و
مسیحی و دین اسلاام
نیست. وبا هر مذهبی
که بوده باشند،
باز مشرک بدتر
از کافر
هستند. مگر مذهب
و راه ذهاب و
رفتن بسوی خدا
در سلوک الهی
داشته باشند. و
الاٌ قشری های
مذهبی با هر
مقدار عبادت،
و بقول پیامبر
اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم بعبادت
باشند،
همچنان در قعر
جهنٌم در نسخ ومسخ
حیوانی خواهند
بود. تا دوباره
و حتی صد باره بنوع
بشری، وهمین سلوک
الهی با ولایتهای
ششگانه بنور قاﺌم
برسند. که
تنها ویزای ورود
بنوع فوق بشری
فرشته گونه
میباشد. و پس از
هفت هزار سال بهشت
سوم انتظار عرش
رحمان بدان داشته
باشند. نوع
فوق بشری که انسانها
در آن نوع هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع
بشری را خواهند
داشت. که تمام کهکشان
راه شیری را میتوانند
جولان بدهند.
با پیدایش هر
ولایت جدید و
برتر، بوسیله یک
پیامبر اولی العزم،
همچنان ولایتهای
سلوکی قبلی بکار
خود در تربیت الهی
افراد مناسب خود
ادامه میدهند.
که مدام ارواح
تعالی یافته انواع
گیاهی وحیوانی
در فصول ابتداﺌی
نوع بشری
میرسند. تثلیث
مسیح، یعنی با
سه شهود قبلی
بسورت مرتضوی
و کمال خود میرسند.
که در ولایت
محمدی با چهار
شهود قبلی
بصورت مصطفوی میرسند.
تا با مرگ ارادی
بنور قاﺌم و
هم اکنون میرسند.

برهوت
:صحرای
بزرگ جنوب شبه
جزیره
عربستان و
شمال یمن، که بدون
آب وعلف است. و
برای اعراب
بداﺌی سمبول
بدترین جهنٌم
جهان میباشد.
که ارواح
شایسته جهنٌم
را در این صحرا
مقیم میدانند.
چون در سلوک برٌ
و فرٌ و فروهر الهی
را نیافتند،
که قهقرای مسخ
حیوانی در این
گونه صحراها میباشند.
اعراب معتقد بچاهی
در این صحرا
هستند که
بسیار عمیق وجهنٌمی
تر میباشد.

بریء
: بیزار
از هر چیزی یا
أمری، و نیز بی
گناه از هر
اتهامی است.
که سالکان با
برٌ و شهود
تجلٌیات الهی یافته
، بیزار از دنیا
و همه کرامات
نوع بشری خود
هستند. (بریء
الذمٌه) آزاد
از هر تعهٌد
بیشتر ویا هر گناه
و بدهی بخداوند
میباشند.

بریٌه
:مخلوقات
و انسانها ، و
امور صحراﺌی
یا براری، و
نیز برٌ
یافتگان الهی در
سلوک میباشند.
و (بارئ) بکسر
راء خداوند
آفریننده است
.

برٌ
:
و فرٌ و فروهر
دارندگان فرٌ
الهی و نجات یافته
در تعهٌدات سلوکی
هستند . و (خیر
الأبرار)
بهترین های دارنده
فرٌ وخیر و
کمال الهی که
اکنون کاملان ولایت
محمدی هستند .
(کتاب
الأبرار) سرنوشت
آینده و کنونی
آنها که در بهشت
ونعیم پر نعمت
هستند. ودر بازگشت
بخلق معصوم و
پیامبرگونه .
بقول پیامبر
برٌ یا درست
آن نیست، که بسوی
شرق یاغرب
توجٌه کنید،
که باید بکعبه
الهی صورت پیر
الهی بمعرفی
خداوند توجٌه
باشد. که
یگانه وسیله رساندن
دعا وعبادت
سالک بخداوند
میباشد. و برٌ ونجات
آن است که بخدا
وروز آخر،
یعنی شهود قاﺌم
رسید. و ملاﺌک
، یعنی کاملان
الهی، و بشرط بکتاب
خدا ایمان داشتن
که همان وظیفه
مکتوب ومقرر الهی
برای سلوک الهی
میباشد. که
منجر ببرٌ و
نجات شهودی
میگردد. برٌ و
نجات شهودی در
این نیست، که از
پشت دیوار بر
خانه و خانقاه
اولیای الهی وارد
شوند. که باید
اجازه و قبلا
قبول هدایت گرفت.
و اگر خداوند
نیز معرفی
ولیٌ الهی را بسالک
نموده باشد.
پیامبر برٌ ونجات
را با درب ورود
از باب درست
میداند. باب ولایت
الهی وولیٌ الهی
بمعرفی خداوند،
و باب خانقاه پیر
معرفی شده خداوند
است. نه اینکه هرکس
باب و مکتب و
خانقاهی
داشته باشد،
که خداوند بسالک
معرفی ننموده
باشد. و شرط نجات
و برٌ و فرٌ
الهی یافتن آن
است، که
هرآنچه را
دوست دارید
انفاق کرده باشید.
یعنی کرامات
مادی ومعنوی ونوع
بشری، وحتی جان
شیرین بشری را
رها کنید، تا
بجانان الهی نور
قاﺌم رسید. که شرط
لازم برای ورود
ببهشت نوع فوق
بشری، که با
هزاران برابر عقل
نوع بشری میباشد.

برزخ
:
و دوزخ فاصله زمانی
ومقامی بین دو
مقام نوعی وروحی
است. بقول محمد،
برزخ همان است
که تا بروز
بعثت خود
برسید. که سالک
در کمال الهی و
بعثت ورسالت پیامبرگونه
بخلق از خواب مرگ
ارادی بیدار
میگردد. سراسر
دوره برزخ
همان دوره سلوک
سالک است. که دوزخی
نسبتا خنک
میباشد. (بعثت )
بدو شرط، تولد
مجدد بعد از مرگ
قبل از مرگ، و
دیگر داشتن
مأموریٌٌت الهی
برای هدایت چند
سالک باختیار
پیر حسینی .
ویا بعثت تنها
بمعنی زنده شدن
در جهان، با وظیفه
تعلیم سالکان الهی
تازه است. و یا بعثت
پیامران چون اینان
نیز سالک بودند،
که بنهایت تکامل
میسٌر نوع
بشری خود
رسیدند. و از
خواب مرگ قبل
از مرگ نیز
بیدار شدند. و
الاٌ کسی پیامبر
بدنیا نمیآید.
که پس از سلوک ومرگ
قبل از مرگ بپیامبری
میرسند. گرچه
پیامبر اولی العزم
کاشف قرٌه شهودی
جدید نیستند.
ولی مهدی
موعود اولی العزم
هفتم خواهد
بود . قوم قریش
زردشتی مهاجر
فرهنگی از ایران
بیمن و سپس بمکٌه
، مانند همه پیروان
ادیان دیگر،
اکثریٌت قشری
و غیر سالک بوده
و هستند. که عاقبت
بقهقراهای نسخ
ومسخ حیوانی پس
از مرگ میروند.
مگر أنگشت شماری
از انسانهای مستعد
و عاقل، و
دارای قدرتهای
حیاتی و سلوکی
کافی، که میتوانند
بتجلٌیات
الهی برسند،
وکرامات بالقوٌه
خود را تحقٌق
بدهند و
بالفعل کنند.
تا در نوع بالاتر
باز بجهان متولد
شوند. والاٌ
دوچار کارماها
وتکرار گذشته
های طولانی در
صورتهای انواع
حیوانی بوده
که عذاب زندگی
را ببینند. تا
باز بنوع بشری
و وظیفه سلوک الهی
با ولایتهای ششگانه
بنور قاﺌم
برسند. که تنها
هدف خداوند
برای آفرینش هستی
ها برای انسان
نوع بشری است. از
بین سالکان قوم
قریش عدٌه ای
بکمال میسٌر زردشتیان
رسیدند، ولی محمد
با استعداد
بیشتر سلوکی،
و بموجب برنامه
های الهی برای
نوع بشری، کشف
قرٌه شهود نور
قاﺌم و عرش رحمان
نمود ، یا
همان قرآن یا
دو قرٌه بکیان
خورٌه برتر
رسید. ایرانیان
جهان جهنٌمی
را دوزخ
میگفته ومیگویند.
که ارواح
سالکان نیز اکنون
که در جهان هستند،
عملا در دوزخ و
مرحله بین بشریت
ونوع فوق بشری
میباشند. که اعراب
قریش دوزخ را برزخ
گفتند. که همان
دوره سلوک
سالک است . باز سختی
جهان را در برزخ
بین دنیا و
آخرت بعدی یعنی
دوره خود
دارند، تا بشهود
برتر و
شایستگی های حیاتی
برای تولد نوع
فوق بشری ویا فصل
نوع بشری بهتر
را بیابند.
ولی غیر
سالکان
همچنان که در
جهان هستند، و
عملا اکنون در
بهشت چهارم
تکاملات
سلوکی موفق تولد
پیشین خود را
دارند. ولی بجای
کاربرد
کرامات بهتر بهشتی
کنونی، آنها
را صرف لذٌت
جسمی وجنسی، و
اوهام ذهنی و
اجرای هوسهای
عقده ای روان خود
میکنند. و پس از
مرگ چون
کرامات
بالقوٌه خود
را برای تولد بهتر
بعدی تحقٌق
نداده اند،
دوچار
کارماها و
جهنٌم های نسخ
ومسخ حیوانی مجدد،
در همین جهان
و در انواع حقیر
خواهند نمود.
وعملا جهنٌم اول
در ظاهر بهشت
اول دارند، و
جهنٌم دوم
کابوسهای خود
را شب ها می
بینند، تا
جهنٌمهای سوم
و چهارم بعدی
در نسخ ومسخ
را ببینند.
گاهی نیز برزخ
را بمعنی پل
صراط
میگویند، که باز
همان دوره سلوک
سالک است. که معبر
رسیدن
بتکاملات بیشتر
بعدی سالکان
میباشد . و سالک
را در حال عبور
از پل صراط دوره
سلوک و بسیار ظریف
و باریک
میگویند، با
اوٌلین خطا وسرکشی
سلوکی، بزیر
پل معلٌق
بدرون جهنٌم سقوط
کارماﺌی
مینمایند. ویا
با بلایای سلوکی
سختی مواجه میشوند،
که جبران کنند
و بنور قاﺌم
برسند .که از سبکباران
نجات یافته دریاهای
سرنوشت گردند.
وگاهی سالکان چنان
عاشقانه و
صبورانه وبا
ایمان و جدٌیت
هستند، که بقول
پیامبر پرواز کنان
بساحل نجات،
از پل صراط میگذرند.
که حتی پایشان
بکف پل صراط نیز
نمیخورد.

برق
حیاتی و برق عصبی:جریان
عصبی در
اعصاب، که
آنرا نوعی جریان
الکتریکی
خاصی
میگویند، که چنان
هم نیست. بلکه
جریان (برق حیاتی)
و روحی و الهی است.
که سرعت
انتقال احساس
های عصبی بدن
بمغز و روان،
و عکس العمل
ظاهرا از مغز
را، سریعتر از
برق الکتریکی
میرساند. گرچه
ما نام برق
بآن بدهیم.
ولی با این جریان
عصبی معنی و
درک حواس و
جریانات فکری
و احوالی دیگر
بهمراه میباشد.
که در جریان
برق الکتریکی
نیست. و حتی برق
حیاتی اعصاب
را از نوع برق استاتیک
میگویند که
باز درست
نیست. زیرا این
علمای مادی نمیخواهند
بموجودیٌت چیزی
بنام روح و
مراتب الهی معترف
باشند. و برق
حیاتی تولید
کننده و
قوانین متافیزیکی
خود را دارد،
که پیش از
جریان منشأ آن
وجود داشته
است. زیرا منشأ
آن رسیده
هاﺌی از مدبٌران
روحی و عوالم الهی
برای انسان میباشد.
بخصوص در سالکان
و کاملان
الهی، که از منابع
الهی تر و
بالاتر،
امداداتی از
مراتب الهی و
تجلٌیات الهی
سطوح بالاتر
دارند. که
سرشار از معنی
و معنویٌات وحتی
مینویٌات
میباشد. که امکان
کشف و درک
آینده های نیامده
را بانسان
کامل میدهد.
گرچه بسیاری از
جریانات برق حیاتی،
در فکر وتن
انسان غیر سالک
وهر حیوانی،
بطور انعکاس
شرطی و حتی بصورت
سایبرنیتیک
در تربیتهای
مادی و تکنیکی
میباشد. که ظاهرا
جدا از
جریانات
حیاتی رسیده،
که عملا از مراتب
الهیرسیده میباشد.
زیرا برق
حیاتی نیز
مانند هر موجودی
در جهان،
دارای مراتب متوالی
از درجاتی
ماهیٌت و کمال
و الوهیٌت
میباشد. که
مربوط بکدام ربٌ
النوع حیوانی
مدبٌر یک روح است.
و کاملان الهی
انسانی از هفت
درجه برتر
تجلٌیات الهی استفاده
میکنند. که اکنون
از منشأ عرش رحمان
برای کاملان ولایت
محمدی است. تا ٥٥
قرن دیگر کشف نور
رحمان و عرش ربٌ
برتر از رحمان،
بوسیله مهدی موعود
زردشت ومحمد
برسد، که هزاران
بار عظیم تر،
در کمال صفاتی
و حیاتی و
اخلاقی ونیر
جریانات برقهای
حیاتی برتر
خواهد بود. مراتب
متفاوت جریانات
برق حیاتی،
بهمراه آن
مراتب متفاوتی
از جریانات عقلی
ونوری و احوال
میباشد. که
هیچ کدام
شباهتی بجریان
برق الکتریکی
و حتی الکترونیکی
ندارد. لذا
آنچه از برق
حیاتی در اعصاب
هست ، خبر از رسیدن
تصادفی و
حادثه ای از خارج
بتن یک موجود و
اعصاب محیطی
او میدهد.
مانند رسیدن
نوری بچشم یا
صداﺌی بگوش و
یا زخمی
دردناک بتن،
که بمغز یا روان
آگاهی مهمٌی
میدهد. جریانی
از نوع حسٌی حواس
میباشند، که
تنها احساس و
وجود اتفاقی
خارج از تن
خبر میدهد. که در
بازگشت عکس العمل
مغز و روان،
بوسیله جریان حیاتی
همراه معنی و درک
علٌت ، متناسب
مقام تکاملی
همان نقطه تن
در برخورد با
اتٌفاق و
حادثه و رخداد
خارجی است. که
دارای معنی و
درک احوال، و
حتی همراه دستورات
فوری و الهامات،
و نیز دستورات
تکمیلی تربیت
های بعدی
میباشد. که در مورد
زخم ببدن
پیدایش درد
است، که تن
بسرعت و بدون
اراده از علٌت
درد دوری می
نماید. مانند عامل
آسیب دیدن در
انعکاس شرطی
حیوانات می
بینیم. ولی رسیده
های بعدی و
تدریجی، همراه
عقل و معنی وحکمت
از منابع
دریافت برتر
از حسٌی
میباشد. که
گوﺌی تفکٌر و
ارزیابی از
مغز انسان
میباشد. و (
جریان حسٌی
مادی ) اولیٌه
،اینک تبدیل
ب(جریان احساس
معنوی) و حتی
جریان های
ناشناخته زیاد
بعدی، بنام (احساسات
وعواطف)
میشود، که
محتوای بیشتری
از جریانهای
دیدنی و
شنیدنی و حتی
چشاﺌی وجود
دارد. و پس از
هر حادثه
اولیه و فکر نخستین
آن ،
برداشتهای عقلی
و احوالی متوالی
بدنبال آن در روان
ناخودآگاه
شخص دست میدهد.
که آنها را از
مدبٌران الهی هر
روح وموجودی میدانیم
. پس حواس
تبدیل باحساس
و سپس و
باحساسات
عاطفی عمیق تر
شده، وبالأخره
بتفکٌرات و
تعقٌلات
بیشتر وعمیق تر
میرسد. که این
قدرت حیاتی
وکمال الهی در
افراد مختلف است،
و وابسته
بتجلٌیات
الهی چون عرش رحمان
میباشد. و حتی عمیق
تر از سطوح باطنی
وناپیدا و از
موجودات الهی نا
پیدا، و آینده
های نیامده
است، که منتظر
بلوغ شاهد
مراتب الهی را
میباشند. که برای
هفت هزار سال
نیامده در
رؤیا ، از مدبٌران
الهی بصاحب کمالات
شهودی وتجلٌیات
الهی نشان داده
میشود. گرچه باز
سمبولیک و برحسب
عقل نوع بشری میباشد.
که ازعقل نوع
انسان نیست، بلکه
از سطح عقل
نوع فوق بشری
و الهی است. که هنوز
در دنیا وجود
مادی ندارند.
و هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند. که
آنها را فرشته
گونه وچهار
بعدی
میگوﺌیم. و شامل
تصوٌرات
انسان سه بعدی
بشری
نمیتواند
باشد.چون همه انسانهای
در کمال تن
مادی، آن
قدرتهای برتر
را ندارند. که برای
مثال در تولد
نوع فوق بشری
،تمام کهکشان
راه شیری را
رفت و آمد و
بسرعت دارند.
گوﺌی چون فکر
انسان بشری،
که در لحظه ای
از یک طرف دنیا
بطرف دیگر کره
زمین میرود. و
بدون اینکه در
ضمن راه چیزی
را در نظر داشته
باشد. با سلوک الهی
وتزکیه نفس و
تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های
هفتگانه
الهی، انسان سالک
طالب لقای
الهی و شایسته
بهشتهای
انواع فوق
بشری، با هر شش
ولایت سلوکی نوع
بشری، بتواند
همچنان
پاکسازی های
دیگری کند. و
شایسته برای
داده های الهی
معجزه آسای
عظیم تر گردد.
که انسان
حیوانی را انسان
الهی مینماید.
و نوع بشری را تبدیل
بنوع فوق بشری
فرشته گونه
کرده، که از
درجه ای الوهیٌٍت
یک روح
میگوﺌیم. که حتی
روح هر أتم و
ما دون أتم چه
رسد، بهرفرد
گیاهی
وحیوانی نیز
لاجرم خواهند
رسید که بازگشت
همه بسوی خداوند
سرنوشت نهائی
دارند .

بدای
الهی :از مشکلترین
مساﺌل الهی در
بحث علم سلوک الهی،
درک حقیقت
(بدای الهی)
است. که قشری
های مذهبی
منکر سلوک الهی،
و یا ماده
گرایان منکر وجود
خداوند این انکار
را دارند.
بدای الهی
یعنیگوئی
خداوند درمشیٌت
قبلی خود برای
یک روح تجدید
نظر و تبدیل سرنوشت
برای تولد
بعدی یک روح
بجهان با سرنوشتی
تازه مینماید.
که بدای الهی
گوﺌی تغییر نظر
خداوند برای سرنوشت
قبلی
بسرنوشتی
تکامل روحی
است. زیرا هرکس
در تولد بشری
خود، سرنوشت
طبیعی مناسب
تکاملات
وکرامات بالفعل
تولدات گذشته خود
را دارد. که همان
بهشت چهارم
موعود الهی
آنان می باشد.
و انسان آزاد
است هر طور که بخواهد،
آن کرامات
الهی و بهشت
چهارم خود را
مصرف هر نوع لذٌت
خود کند. و یا باز
بخواهد با
سلوک الهی و
با ولایت بالاتری
کرامات
بالفعل خود را
مصرف تحقٌق
کرامات بالقوٌه
خویش نماید.
که اینک همچنان
در نطفه هستند.
ولی اگر
بالقوٍه ها بالفعل
شدند، که مورد
نیاز و دلیل
وعامل تولد بهتر
بعدی، بخصوص در
نوع فوق بشری
آینده میباشد.
و یا حذٌ أقل
در فصل بهتر نوع
بشری، و با
عقل و کرامات
باز بیشتری
متولد شوند.
سالک در پیمان
سلوکی ،از لحظه
نخست با هفت سرنوشت
جدید متوالی روبرو
میشود. که هر
یک با بداﺌی الهی
مرحله ای،
میتواند سالک
را بیک تجلٌی
شهودی بالاتر
برساند. که صد برابر
عقل برتر قبلی
در هر شهود
جدیدی از
مراتب تجلٌی
الهی دارند. که
مورد انکار
غیر سالکان
میباشد. که با
مصرف کرامات
بالفعل
وتحقٌق
کرامات
بالقوٌه ، باز
کرامات
بالفعل خود را
عملا بیشتر کرده
است. ولی در
کار برد کرامات
بالفعل بشری
است که بشهود بالاتر
و سرنوشت های
سلوکی جدید
دیگری میرسند.
که آنگاه سالک
دارای شهود
اول حسینی،
میتواند بشهود
دوم حسنی امام
زمان خود
برسد. و
بالأخره با شهودهای
فاطمی و
مرتضوی، و
احتمالا با
شهود صورت مصطفوی،
و انجام مرگ قبل
از مرگ ضروری
، بنور قاﺌم شهود
ششم و واجب الهی
برای نوع بشری
میرسد. که باز
با بدای الهی
و سرنوشت
سلوکی هفتم معصومیٌت
پیامبرگونه،
و محمدی تازه نفس
برای چند سالک
خود میشود . که شهود
هفتم عرش رحمان
را دارد. گرچه مشیٌت
وخواسته های خداوند،
در همه موجودات
هستی لحظه ای قطع
نمیشود. ولی آنهاﺌی
که در روح خود بیک
تجلٌی ومقام الهی
بالاتر رسیدند،
بدای الهی
دارند. وگوﺌی تغییر
نظر قبلی خداوند
بوده باشد. و
منکران بدای الهی
و مخالف سلوک الهی
که همه منکران
سلوک الهی دارنده
تمام امتیازات
و شهودهای همه
ولایتهای قبلی
آنان محو و
خنثی شده، و روح
آنان پس از مرگ
طبیعی بنسخ
ومسخ حیوانی مجدد
میرود، و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها مینماید.
که هر روح مورد
رضایت الهی
عاقبت بانواع
فوق بشری خواهند
رفت. که کلید
آینده ها همان
شهود ششم نور
قاﺌم و در
سلوک با ولایت
پنجم محمدی
است و از هم
اکنون در این
تولد میباشد.

بد
:
و غیر نیکو
هرچه که نیکو برای
تکامل روحی
نبوده باشد،
بد وگناه و
انحراف و
جهنٌم پروری است.
زیرا أمری
أهریمنی و
کارما ساز، که
بحقارتهای نوعی
نسخ ومسخ، و
تکرار گذشته
ها در آینده ها
میبرد. بد کنش
و بد رفتار و
بد سگال در بد
أندیشی است.
که غیر سالکان
با عقل ضعیف
مادی و آلودگی
روانی که دارند،
عقده ها و
هوسهای حاکم بر
ذهن و تن آنان میباشد.
ولی در سالکان
و تنها در
تخلیه وتحلیه
های الهی در
سلوک، و
پاکسازی های
عقده ها ی روان،
بعقلها و
نیکوﺌی های الهی،
ونیز بالهامات
لدنٌی میرسند.
که در اختیار
هر سالک
ولایتهای سلوکی
شش گانه و
کامل الهی
هست. که هرچه شهود
تجلٌی بالاتر
باشد، عقل برتری
برای شاهد آن
هست . زیرا شاهدان
تجلٌیات (این
همانی) مقام الهی
وشهودی خود را
دارند. که بد
سگالان
بالعکس از
امدادات الهی
ارباب نوع
حقیر خود را
دارند. زیرا أهریمن
های مراتب ارباب
نوع حیوانی آنان
هدایت میکنند،
که انحراف بیشتر
می نمایند، و
جهنٌم پروی میگوﺌیم
. (بهزاد) کسی است،
که با استعداد
و کرامات
تکاملی
بیشتری از
تولد بشری
پیشین دارد.
لذا در سلوک الهی
بهبودی و (به
دینی) بیشتری کرده
است. و بهزاد از
نامهای الهی داده
شده بکاملان الهی
هر ولایت میباشد.
که هریک از
کاملان
ولایتها، پس از
کمال و بازگشت
بخلق، نام دوم
و الهی خود را
از مراتب الهی
خویش میگیرد.
وهمیشه خود را
بدان نام
میخواند. ونام
قبلی خود را
میگوید، در
کسی دیگری بوده
که مرده است.
یا در همان مرگ
قبل از مرگ
سالک میباشد.
و یا (بهرام)
نام تازه الهی
یک کامل الهی است
که بهبود
یافته ورام الهی
شده است. و (
بهمن) نیز نام
انسان (به شده) وکامل
الهی شده است.
نه اینکه انسان
اسم بی مسمٌی
داشته خود را عاقلی
بداند، ولی
جاهلی میباشد
.

بدایات
: وظایف
اولیٌه
سالکان و شناختن
آنها از پیر
الهی بمعرفی
خداوند، که
آغار کار سلوک
و احوال انسان
میباشد. و سفر
بسوی خدا
وساﺌل راه خود
را میخواهد. بخصوص
استعداد قبلی
ژنتیک روحی در
سالک، که از تولدات
پیشین با خود
باید داشته
باشد. و همراه استعداد
ها انحرافات
ومفاسد و صفات
منفی و حیوانی
نوع بشری وجود
دارد. که
بالعکس
کرامات شهودی
با ولایتهای
مقدماتی پنج
ولایت قبل از
ولایت محمد
،که هر بار در
آن پیامبری
بجهان متولد شده
بوده ،و
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
تازه ای را
کسب نموده
است. که در
تولد با ولایت
سلوکی محمدی
درعمل سلوک با
ولیٌ الهی، پس
از تجدید
شهودهای مقدماتی
که از جمله
بدایات کار
سالک است. و هریک
از این شهودها
حجٌ عمره ای
ودر یک عمر
بشری بوده که
قبلا آنها را
بدست آورده
است. آنگاه در
ولایت محمدی بشهود
ششم نور قاﺌم
روح القدس
الگوی کمال میسٌر
برای روح انسانی
میرسد. که
همان( حجٌ أکبر)
مورد توجٌه
خداوند و
پیامبر اولی
العزم ششم
محمدی است. که
پیامبر در
تعلیم حجٌ
کعبه بحجٌاج
با خود آموزش
داد. که گفت حال
که همه (
قربانی و
هدای) خود را
انجام داده
اید، اینک
نوبت آن است،
که بحجٌ أکبر
با ولایت الهی
را بروید. که
این تنها
خواسته
خداوند است. و
نه حجٌ های
غیرسلوکی
کعبه که سفری
توریستی و
جهان گردی
است. و الاٌ با
عدم سلوک و
نداشتن شهود قاﺌم،
در کارماهای
پس از مرگ،
تمامی آن کرامات
و شهودهای
تولدات پیشین
از دست میروند.
و اگر قشری
مشرک هم بوده باشند،
که ولایت هر فقیه
سفیه و فاسد
آخوندهای مذهبی
دنبال
میکنند، پس
آخوندی را
شریک ولایت الهی
زنده زمان
کرده است. که
دنبال
أهریمنان
آخوند رفته اند
. پس بقول
پیامبر مسخ میمون
و خوک بهترین شانس
و بخت آنان پس از
مرگ در جهنٍم
جهان خواهد بود.
که فورا در
جهان متولد صورتهای
نوعی حیوانی
حقیری میشوند.
که پس از صدها
هزار سال و
حتی میلیونها
سال، باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید
برسند. که فرمان
کن فیکون برای
نوع بشری را انجام
داده باشد.
زیرا (بدایات)
سازنده (
نهایات) در
سلوک الهی است
. و شهود تجلٌیات
ششگانه، که مقصد
الهی سالک
میباشد، و نیز
تنها خواسته
خداوند در آفرینشها
و از آفرینش
کنونی انسان میباشد.
والاًٌ با
بدایات
همچنان در همین
جهان جهنٌمی،
یا جهانوم و
جحیم در زندگی
های انواع حیوانی
خواهند ماند .
و حسرت های
دردناک خواهند
داشت. اگر که
الاغی بارکش
یا اسب و شتری شده
باشند، رنج باربری
طاقت فرسا را،
اضافه بر رنج
کمبودهای در
تن و ذهن
خواهند داشت.
چون رفاه
انسانهای دیگر
را بچشم میبینند
و بیاد
میآورند، که چه
بوده و چه شده
اند. و این حسرتها
بیش از سوختن
تن در آتش
گودال آتش
میباشد که در تولدات
حیوانی خواهند
داشت .

بدعت:انحراف
ودر نو آوری
(من در آوردی)
انسان قشری
وغیر سالک، در
هر مکتب فکری
و عقیدتی، و
بخصوص در یک روش
سلوکی است. که
سالک خودسری
در دستورات
پیر الهی بنماید.
که سالک منحرف
از دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند،
و برخلاف سوگند
اطاعت وتمرٌد
نکردن، با عقل
ناقص و روان همچنان
آلوده خود،
اضافات و
تغییرات در
عبادات و
عقاید خود اظهار
مینماید.
وتنها کاملان الهی
دارای اختیار
الهی هستند،
که برای علاج روان
چند سالک خود،
هر ابداع
جدیدی که صلاح
بدانند مقرر
می نمایند. که بقول
پیامبر، حتی اگر
یک ولیٌ الهی اتفاقا
خطا کند، باز از
نظر داوری
الهی درست است.
زیرا مهم
اطاعت سالکان
است، و نه
موضوع دستورات
مورد اطاعت. آخوندهای
قشری در امور دینی
بعقل غیر الهی
خود، مدام در
حال ابداع و
اختراع هستند.
که اگر تأثیر مثبت
در زندگی بشری
وکنونی آنها
داشته باشد،
در اصلاح روان
ناخودآگاه
آنان تأثیر
مثبت خدا
پسندانه ندارد.
که برای تکامل
و تعالی روح انسان
بشری، شایسته تولد
نوع فوق بشری
گردد، تنها دستورات
مراتب الهی،
آغاز از پیر
کامل بمعرفی خداوند
مؤثٌر و مثبت
میباشد. که عملا
اصلاح و پرورش
ژنتیک روحی انسان
سالک با مراتب
الهی میباشد.
ونه با جدٌیت
سالک یا هدایتهای
پیر. مگر که
خداوند عبادات
سالک را
پسندیده باشد.
آخوندهای مذهبی
در تمام مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
کارشان بدعت
مداوم ومنحرف شدن
شدید تر خود،
و پیروان
مفلوک فریب خورده
آنان خواهد بود.
که مسخ های
حیوانی بقول پیامبر،
مسخ میمون
وخوک بهترین بخت
آنان در کارماها
خواهد بود.
تفسیرات غیر اولیا
در هر مطلبی،
چه از کتاب
قرآن و احادیث
باشد، ویا منقولات
دیگران،
سراسر تحریف
مقصود الهی پیامبران
واولیا بوده
است. و
نیزمنحرف شدن
از مقصود و
هدف الهی پیامبران
مورد اعتقاد
خودشان
میباشد. که کاملان
الهی تنها
(قرآن ناطق)
وگویای
سالکان خود
هستند.
تفسیرات غیر سلوکی
و برداشتهای أدبی
و علمی از
گفته های
انبیا و اولیا
از نظر تکامل
روح باطل
هستند. حتی بقول
پیامبر، اگر اینان
اتفاقا درست
هم گفته
باشند، که کلام
پیامبر را بدرستی
نقل کنند، باز
از نظر الهی نادرست
میباشد. بدعت
تفرقه سازی ومذهب
تراشی در هر
دین و طریقتی
بشکل قشری گری
میباشد. هر
اختراع ناپسند
در أمر سلوک الهی
بدعت تحریم شده
خداوند و
انبیا میباشد.
و الاًٌ هر
ابداع هنری و
صنعتی مفید زندگی
بهتر نوع بشری
هست. ولی نه
برای زندگی
بهتر در نوع
فوق بشری در
جهان . عملا بدعت
گذاران دینی ومذهبی
ضدٌ خدا و
دشمن او
هستند. که فکر
و عقل خود را
برتر از عقل الهی
اولیای الهی
زنده میدانند.
و لذا پیامبر
آنان را ابلیس
شیطان، و در
لباس کاذب
روحانیٌت و
أهریمنان
انسانی میگوید.
و آنان را
امامان منحرف
پیرو خود برای
جهنٌم
میخواند، از
هم اکنون نیز
در جهنٌم
کارماها و
تولدات نسخ
ومسخ بدتر بجهان
بوده و خواهند
بود. سالکان
منحرف شده از حقایق
الهی، و حتی سالکان
که ترک صلات و
ارتباط
وتوسٌلات
سلوکی با ولیٌ
الهی خود
کرده، در حکم
بدعت گزاران
هستند. که آخوندهای
قشری مذهبی
بدعت گذاران
میباشند. حتی اگر
سالکی در نیمه
راه سلوک با
داشتن برخی از
مراتب شهودی خود،
توقٌف سلوک کنند،
و خود را بخدا
رسیده بدانند.
و پایان وظیفه
الهی خود
بدانند. پس
هرچه بیشتر
پیش بروند،
دورتر از هدف رسیدن
بلقای الهی
میشوند. وبه
أرباب نوع حیوانی
آینده خود
میرسند. ونه بخداوند
قاﺌم و
رحمان، چه رسد
بالله ربٌ
الأرباب .

و
ابدال و بدیلان
:ابدال و
بدیلان
جانشینان
الهی برای توسٌلات
عبادی سالکان میباشند.
و صوفیه از هفت
سرشناس،
عارفان زنده
در هر زمان میگویند.
که در سازمان
طریقتهای تصوٌف
در گذشته
میگفتند. که
در واقع هفت مجموعه
از کاملان و
عارفان الهی
رسیده بتجلٌیات
الهی در
ولایتهای
ششگانه الهی
نوع بشری هستند.
که هریک از
آنان برای انسانهای
شایسته خود وسیله
الهی برای
توسٌل عبادی
هستند. گروه کاملان
ولایت آدم کیومرث،
که همچنان
افراد بالا
آمده از مراتب
حیوانی به نوع
بشری را تعلیم
عبادی سلوک
برای شهود
نخستین حسینی
در تسمیه محمدی،
میرسند و
همچنان میرسانند.
و دیگر مجموعه
کاملان الهی ولایت
نوح یا میترا،
که همچنان
تربیت افراد
مناسب خود را
در سطح عقل
آنها تعلیم
میدهند. وهریک
بدیل خداوند برای
سالکان آنها
در توسٌلات عبادی
هستند. گروهای
ابدال بعدی، کاملان
ولایت های
بودا و زردشت
و مسیح ومحمد هستند.
پس خداوند بهر
طالب لقای الهی
پیر حسینی اورا
بوی در رؤیا معرٌفی
مینماید. و
سالکان تا مرز
کرامات بالقوٌه
خود پیشرفت شهودی
دارند. و بقیه شهودها
را در تولدات بعدی،
با ولایتهای بالاتر
بمعرفی خداوند،
باید خود را بنور
قاﺌم روح
القدس و پایان
وظیفه سلوک الهی
برای نوع بشری
برسانند. تا در
نوع فوق بشری هفت
هزار سال بعد،
با ولایت مهدوی
بنور رحمان نیز
برسند.و فراوان
أرباب نوع وتجلٌیات
الهی بالاتر
در پیش هست. تا
بفرض محال بخداوند
الله ربٌ
الأرباب أهورمزدا
برسند. و این مجموعه
بدیلان
وکاملان در هر
زمان، هر یک
رهبری بالاتر
و صاحب مقام
دوم حسنی در
شهود سالکان
میباشند . که خداوند
از بین کاملان
هر ولایت،
آنکه خوبان همه
دارند او بتنهاﺌی
دارد انتخاب
میکند ، که
برترین مقام الهی
هر ولایت است.
وچون وفات کند
جانشینی دارد.
که خود را نیز
معرفی بامامت زمان
نمیکند، وتنها
در شهود دوم تمامی
سالکان ولایت
ها بدیدار او
میرسند، و
بدیل برتر تنها
برای توسٌل
عبادی سالکان
میباشد. برخی
طریقت ها
سازمانهای دیگری
از مراتب اولیا
وابدل خود
دارند. که اگر برداشت
سلوکی نباشد،
نظریٌات دینی
و عرفانی نا
مقبول خداوند دارند.
و مفهوم امام زمان
که شیعیان دارند،
که بدون برداشت
سلوکی است، باز
از نظریٌات بدعت
گذاران میباشد.
والاً همه این
آخوندها
خودرا الهی
میدانند. ولی مدرکی
شهودی از خداوند
ندارند. امام زمان
در چاه سامره،
واخیرا نقل مکان
بچاه جمکران نموده،
که هزار
ودویست سال
است زنده میباشد.
که حتی تولد نیافته،
به این عمر
دراز رسیده
است. که امام
عسکری نمایش
سمبولیک تولد
فرزند خود
(حجٌت بن
الحسن) را، بعنوان
نمونه ای
سمبولیک برای هر
کامل الهی محمدی
بنمایش گذارد.
که هر امام زمانی
برای چند سالک
خود، یک امام
زمان عصر
سالکان خود
میباشد ، که
از بین کاملان
دیگر برگزیده
خداوند بوده
است و مرگ و
جانشینی دارد.
و تمامی سالکان
در عزلتکاه سلوکی،
اصطلاحا چون پیامبران
گذشته در چاه
یا زیر زمینی دور
از اغیار
هستند، که با
شهود عرش رحمان
تولد دوم الهی
خود را
بنمایند، و
ولی ٌ الهی حسینی
چند سالک احتمالی
خود گردد. و
یکی از کاملان
زنده هر ولایت
بانتخاب الهی،
امامت زمان
حسنی را دارد.
هر شاهد قاﺌم
بازگشته بخلق،
امام ( امٌی) چون
محمد است. و در
برابر سالکان حضور
ذهنی دارد. در
ولایت محمدی بگفته
پیامبر،
همیشه ٣١٣ ولیٌ
الهی زنده حسینی
هستند. که
هریک برچند سالک
خود بمعرفی خداوند
پادشاهی الهی مینماید.
و فرٌ و فروهر
الهی را دارد.
که این کامل الهی
حسینی وحسنی
زنده وانسانی
مجسٌم ، خلاصه
آفرینشهای الهی
از أزل تا کنون
را در نظر خداوند
میباشند. حتی اگر
همه قربانی او
شوند، که درسلوک
باید بشوند.
تا نوبت نوع
فوق بشری وولایت
مهدوی هفتم از
٥٥ قرن دیگر برسد.
که آن ولایت
نیز مجموعه کاملان
خود را خواهد داشت.
و یکی از آنها
نیز مقام برتر
از دیگر
کاملان را در
آن ولایت
سلوکی دارد.
بدیل بجای خداوند
بعنوان وسیله موقٌت،
ونیز ب (دل)
حاضر داشتن و
حضور ذهنی او
در سالک، که
همان( وضو و وی
سو) وسمت و
قبله ونور الهی
سالک است . که
همرا ه اذکار توحیدی
دفع شرک، همان
نگاه حقیقی
نمودن بقبله الهی
سالک است، که تنها
عبادت مقبول الهی
است. ویا سالک (
دل تنگ) بخواهد
با بدیل الهی خود
گفتگو نماید،
که دعایش بخداوند
نیز خواهد
رسید. هر کامل الهی
که (جمعه و
آدینه و
أدینه) پایان دین
ورزی خود را
رسید، عملا (جمع
وجم و وحدت
وجود )با مراتب
الهی قاﺌم و عرش
رحمان داشته و
جم گردیده ،
عضو ولایت الهی
پیامبر اولی العزم
خود گشته است.
و یکی از
مجموعه اولیای
محمدی خواهد
بود. شاید رقم ٣١٣
عددی سمبولیک باشد.
که هریک قرآن ناطق
چند سالک خود
میباشد. کلیم
الله است، که
کلام او کلام خدا
برای سالکان خود
میباشد. و
دارای تفویض و
اختیار و
اجازه الهی، برای
هر دستوری که صلاح
چند سالک خود
بداند. حتی اگر
غیر از آن
باشد، که پیامبر
وامامان
واولیای قبلی
گفته باشند.
زیرا آنان نیز
تنها برای چند
سالک خود صلاج
دانسته بودند
گفته اند، ونه
اینکه نسخه ای
علاجی برای همه
زمانها نوشته
باشند. آنگاه اختیار
الاهی اولیای بعدی
موردی نخواهد
داشت . انسانها
هریک مشکلات و
بیماری های
روانی خود را
دارند. که پیر الهی
چون هر پزشک روان
درمان، طبیت الهی
عقده های سالکان
خود را معالجه
و با کمک خداوند
مینمایند.

بد
نامی: و ملامتی
درویشان
وسالکان در
مراحل پیشرفته
سلوکی خود،
بدستور
وموافقت پیر
الهی خویش،
حرکات ورفتار
و گفتارهاﺌی مینمایند
تا غیر سالکان
قشری آنان را
مخصوصا ببینند،
که دست از دشمنی
با آنان،
بعنوان سالک و
مخالف هر
ولایت فقیه بردارند.
والاً
آخوندهای همه مذاهب
قشری در همه ادیان
غیر سلوکی،
فتوای مرگ و(
آزار و فتوای
تعزیر) سالکان
واولیا را آماده
دارند. که حتی
گاهی بدست خود
سر میبرند. و
بقول پیامبر،
اینان قاتلان أنبیا
هستند. زیرا تمام
کاملان الهی (نبیٌ)
و پیامبر
هستند. گرچه پیامبری
اولی العزم، صاحب
کشف قرٌه
شهودی برتر و
تازه ای نباشند.
ولی این همانی
پیامبر اولی
العزم خود را
دارد. که محمدی
زنده برای سالکان
خود میباشند.
و بهمان مراتب
تجلٌیات اولی
العزم خویش میرسانند.
ولی بقول پیامبر،
چون ولیٌ الهی
شناخته آخوندها
شد، هرگز انکار
احوال سلوکی خود
نمیکند. و چون مسیح
و حلٌاج و
هزاران ولیٌ
الهی دیگر،
چون سهروری
ودارا شکوه
ولیعهد هندی
سربریده میشوند،
که خود آخرین آزمایش
الهی آنان برای
اثبات صداقت و
وفاداری آنها میباشد.
ملامتی بودن
برخی، سالکان
دیگر را منصرف
از تظاهر خود نمیکند.
تا خود را از اتهام
سلوک الهی
معاف کرده
باشت. زیرا بعد
از تقیٌه و رعایت
احتیاط رسوا
شدند، دیگر رفتار
ملامتی سودی ندارد
. اولیای الهی
چون محمد مدام
خود را ملامت
میکنند واستغفار
مینمایند، که چرا
زودتر و جدٌی
تر بسلوک الهی
نپرداختند .
که در کمال جستن
زودتر، میتوانستند
ذخیره آخرت هرچه
بیشتر با
خدمات الهی
بنفع تولد فوق
بشری آینده خود
فراهم کنند.

بذل
المهج :بذل و
مصرف دل ها
وتمام ذات روانی
در سالک،
وتمام نیروهای
عشق ومحبٌت
قلبی خود را
که در راه
سلوک الهی ورسیدن
بلقای الهی خود
مینماید.
وهرگونه
ستایش وتوسٌل
وتوکٌل و پرستش
بدل وحضور
ذهنی خود از پیر
کامل بمعرفی خداوند
مینماید. و یا
در توسٌل بمراتب
شهودی بعدی، تا
صورت شهودی پنجم
مصطفوی برسد.
که شهود مصطفوی
اجرای دستورات
تمرینی مرگ ارادی
قبل از مرگ را
بسالک میدهد.
وچون از نظر مقام
مصطفوی، سالک
بذل مهج و قلب خود
نمود، اورا کاندیدای
نجات و قبول مرگ
قبل از مرگ او
را به ربٌ
رحمان می
نماید، که
سالک شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد. تا
باز اگر
خداوند صلاح دید،
سالک از خواب مرگ
نیز بیدار
میگردد. وبا
شهود عرش رحمان،
محمدی زنده و پیامبری
غیر اولی
العزم میشود. سالک
موفٌق با
شهودهای قوس
صعود و بترتیب
عکس، شهودهای قوس
نزول، و دیدار
بار دوم در
(نزلت اخری) با
آنها دارد .و
بقول پیامبر
با هر یک از مراتب
شهود قوس نزول،
دیدار رضایت
داشتن، حتی سپاس
روح محمد ومراتب
شهود قبلی را خواهد
داشت. و بدستور
شهود بار دوم فاطمی
نیز مورد نوازش
مجدد دارد، و
دستور
استراحت در
روز ( جمعه و
آدینه) اورا میدهد.
که بجای دیدن
بار دوم پیر
الهی، خود
دارای همان مقام
الهی حسینی میباشد.
که با دیدار
پیر مورد سپاس
محبوب او
میگردد، و در
کنار خود
بولایت خویش
در خانقاه پیر
می نشیند. ویا برای
خود خانقاهی ترتیب
میدهد. که در
هر حال دارای اختیارات
الهی برای چند
سالک احتمالی خود
میباشد. (مهجت
القلب) ودل روحی
انسان کامل،
مرکز
انقلابات روحی
سالک بوده و
هیجان الهی خود
را دارد. و
وسیله عشق ورزی
الهی چند سالک
خود بمعرفی خداوند
خواهد بود. و
برای خود هرچه
بیشتر جدیٌت میکند،
تا ذخیره آخرت
بیشتر نزد خداوند
در ژنتیک روحی
خود فراهم
نماید. که در
تولد نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، در
فصل نوع فوق
بشری
استعدادهای بالاتری
داشته ، که کرامات
بالفعل وبالقوٌه
الهی، و عقل ونیروهای
حیاتی والهی بیشتری
داشته باشد. که
شاید آنگاه
زودتر و راحت
تر و شایست
تر، برای لقای
ربٌ رحمان و
بهشتهای الهی مربوطه
برسد. که چهار
صد هزار سال بعد،
بتواند باز در
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری
برود .

برزخ:عربی
شده دوزخ
فارسی دری قوم
قبریش زردشتی
در فرهگ دینی . دوره
سلوک سالک که برزخ
او است . بخصوص
که انسان بین
سرنوشت بهشتی با
نجات شهودی، و
یا سرنوشت
جهنٌمی
کارمائی
امکان هر دو
را د ارد. پس تا شهود
نهائی با مرگ طبیعی
نوعی روح سالک
در برزخ میباشد.
باز سالک در
دوره سلوک
دارای فراوان
بلایای سلوکی
میباشد که لازم
برای پاکسازی
روان از عقده
ها و معایب
پیشین سالک
است. و سالک با خویشتن
داری و تقیٌه،
و در عزلت از دیگران
بودن بمراتب الهی
در پاکسازی روان
خود کمک مینماید.
که این بلایا
قسمتی ناچیزی
از سرنوشت
جهنٌمی تولد کنونی
انسان است،
اگر بسلوک
الهی نپردارد.
چون به عذاب
کارماهای
شدید دوچار
میشود. ولی
سالک در سلوک
الهی، با
رقیقه هائی از
جهنٌم خنک
دوره سلوک در
عزلت سلوکی میباشد،
که سالک صبوری
و توسٌلات
عبادی را رها نمی
کند . همیشه
بین دو جهان و
دو گونه شرایط
مخنلف فاصله آنها
را برزخ
میگویند، که روحی
باید خود را
از این فاصله
ها نجات با
تأمین شرایط
لازم تا شرط کافی
را انجام بدهد.
که تخلیه وتحلیه
نهائی میسٌر خود
نماید. که در ولایت
ششم محمدی شهود
ششم نور قائم
با مرگ قبل از مرگ
است. هر نوعی
موجودیٌت در جهان،
عملا برزخی
بین دو سطح از
موجودیٌت
حقیر تر حیوانی
و کارمائی، و
یا موجودیٌت
بهتر احتمالی
و بهشتی، تولد
در فصل نوعی بالاتر،
و یا در نوع
فوق بشری که پایان
برزخ جهان نوع
بشری با شهود
نور قائم و با مرگ
ارادی است.

بُراق
و بَرق نور
:مرکب اسب
وشتر الهی ویا
هر وسیله دیگر،
که تصوٌر شود،
که روح محمد و
هر کامل محمدی
را بمعراج عرش
رحمان میبرد،
که بمقام (دنا
فتدلٌی و قاب قوسین
او أدنی) میرسد
.که حتی زمان
برای روح معراج
رفته احساس نمیشود.
چه رسد که
وسیله حمل خود
را بعرش ببیند
. براق چون برق
سریعا روح سالک
را بعرش میرساند.
که پیامبر از میکاﺌیل
دارای مقام
بالاتر از جبرﺌیل
میگوید. که در
حال با هر
اسمی ، میتوان
اورا از مراتب
الهی ربٌ
رحمان دانست.
شاهد عرش
رحمان در مرحله
اول، عرش را
از روی زمین
می بیند. که کلٌ
فرش عرش رحمان،
سراسر آسمان
را تا بی
نهایت در شرق
و در نقطه نادیده
ای می بیند. ودر
مرحله دوم معراج
که بکنار عرش میرسد،
آنقدر نزدیک میشود،
که دقیقا کوچکترین
گل نقش فرش عرش
رحمان را بنام
( گل محمدی)
زنده و فعٌال
می بیند. و
آنگاه از
عظمتهای بی
پایان مراتب آینده،
نسبت بعظمت
پیامبر اولی العزم
خویشتن کاملا ناچیز
می بیند. که تصوٌر
رسیدن بخدای رحمان
در نورش
ندارد. چه رسد که
فکر کند بخداوند
ربٌ الأرباب الله
رسیده باشد.
که در مطلق أبدیٌت
بفرض محال یک روح
موفق باید
بنور الله برسد.
که ارواح تمام
موجودات باید
برسند. که روح هر
أتم نیز زمانی
از نردبان انواع
بخداوند الله میرسد.
زیرا بازگشت همه
بسوی خداوند
تحقٌق پیدا میکند.
( دنا فتدلاٌ) یعنی
آنقدر نزدیک
شد، که گوﺌی
معلق بعرش
است. و زیر پای خود
جز تاریکی نمی
بیند. و( قاب قوسین
او أدنی) یعنی مانند
تیر أنداز با کمان،
که دو سر کمان خود
را بچشم خود نزدیک
میکند. و آنجا
است که بقول پیامبر،
خداوند هرچه خواسته
باشد، بشاهد
عرش هدایت و
نشان میدهد. که
مبدأ تمام افکار
ولی ٌ الهی در
بازگشت بخلق خواهد
بود. و از آن پس الهامات
لدنٌی خودرا
از از ربٌ
نادیده رحمان میگیرد.
تا در ولایت
مهدی، این روح
شاهد عرش
رحمان ، هفت
هزار سال بهشت
سوم خود را در
کنار عرش خواهد
داشت. وبا
ولایت مهدی
موعود بنور رحمان،
وشاید بعرش ربٌ
برتر از رحمان
نیز برسد . که با
هزاران برابر
عقل نوع بشری،
باید از میلیونها
برابر عقل بشری
برسد. در تجربه
این نویسنده
از روی زمین، گلبرگی
بخاطر دارم ،
که بعمق افق
در شرق فرش کشیده
شده بود. که نتوانستم
مرکز گل، و یا دیگر
گلبرگهای آنرا
بیینم. که سمبول
عظمتهای الهی برتر
است. در
حالیکه گل محمدی
کوچکترین گل فرش
رحمان بود. در
وسط فرش عرش، کرسی
عظیم رب ٌ
رحمان، و نیز
تمامی فرش عرش
تا بی نهایت، سمبول
فراوان ارباب نوع
بالاتر از
رحمان، وجمعا
خداوند الله
میباشد. که واصلان
فرضی بنور
الأنوار الله
آهورمزدا ،
هنوز بخداوند
( هو) بیرون از هستی
ها رسیده نشده
اند. عرفا این برق
انوار شهودی،
یا ( براق )
رساننده روح شاهد
بعرش رحمان را
(طوالع) نیز
میگویند. که
هر نوری چون نور
خورشید، در یک
بامداد و شب قدر
سالک در
صبحگاهی پگاهی
طلوع مینماید.
که شاهد آنگاه
خود را در نور
قاﺌم، ( پگیه) در
یک پگاهی مییابد،
وفقیه الهی و
فهمیده امور
الهی میسٌر خود
میشود. ونه هر
فقیه سفیه وفاسد
الحالی، که بزرگترین
دشمنان خدا و
قاتلان أنبیا هستند.
نور رعد و برق در
وقت باران، که
لحظه ای است و
تمام میشود. و سالکان
نور تجلٌیات الهی
را در رؤیا
این چنین می
ینند. ولی شهود
نور قاﺌم زمان
درازتری است.
که همیشه در خاطر
شاهد میماند.
ومانند بار نخست
شهود قاﺌم،
که دارای همان
آثار روحی وعقلی
است، که عشق
ورزی سالک را
بیشتر مینماید.
در آخرت یعنی
در قیامت روح
قبل از مرگ قبل
از مرگ، نور
بدر منیر
قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل
مورد دیدار
سالک است . ولی
در دیدار بار دوم
نور قاﺌم بدر منیر
قاﺌم ، در
(نزلت اخری) بسیار
پاﺌین تر در
فضا میباشد.
که وظیفه بازگشت
بخلق کامل الهی
بنقل از ربٌ
رحمان و بطور کلٌی
و سمبولیک بوی
ابلاغ میگردد
.

برید
الهام : برید،
نامه رسان پست
است، که حامل
الهامات الهی
برای ولیٌ الهی
و برای سالکانش
میباشد. که پیامبر
اورا چون مسیح
جبرﺌیل
میخواند. چون پیامهای
ربٌ رحمان،
بوسیله یکایک مراتب
تجلٌیات الهی
به پیر الهی میرسد.
گرچه تصوٌر شود
که انسان کامل
خود اندیشه و
تعمٌق نموده است.
و برای شناخت پیر
از احوال سالکان
احتمالی خود، از
(رؤیاهای
صالحه یا
رؤیاهای صادقه)
او، با کمک الهامات
الهی خویش، و
کمک از مراتب مدبٌر
الهی سالک،
تفکیک صفات نیکوی
تازه شهودی
نموده ، و از صفات
منفی پاکسازی نشده
روان سالک، آشنا
باحوال الهی سالک
میگردد. که
هرگونه تأیید
و یا پیر
دستور اصلاحی
و عبادی جدید و
تجارب خود را
میدهد.

برسم
:شاخه
درختی که نزد
زردشتیان
مقدٌس است، و بدست
میگیرند وقتی
که در معبد و
یا در اعمال دینی
هستند. که قشری
های زردشتی
چنین میکنند.
و الاً این شاخه
سمبول شجره ولایت
زردشت میباشد،
که درخت سمبول
برتر مسیح را
در درخت کریسمس
می بینیم. و
نیز درخت برتر
باز ولایت
محمدی است، که
ولیٌٍ الهی
خود شاخه این درخت
ولایت طوبا است.
و هریک از کاملان
الهی زنده، عضو
درخت وشاخه
زنده ولایت
الهی مصطفوی
میباشد. تا در ولایت
مهدوی نوع فوق
بشری درخت عظیم
تر باشد، که اکنون
در نقش فرش عرش
رحمان برای کاملان
محمدی دیده میشود.
که تا أبد از
ولایتهای عظیم
تر تا خداوند
الله و بفرض
محال، کلٌ
(درخت طوبا و
یوتیبای) عقلی
والهامی دیده
شود. که عرش
رحمان تنها یک
شاخه بزرگتری
از درخت طوبا
میباشد. شاخه
ای بزرگتر و
نه تمام درخت
طوبای الله مطلق
بوده باشد. در تجربه
این نویسنده،
عظمت این درخت
أزلی أبدی خداوند
را که در عرش رحمان
خود دیدم، که جنبه
چپ آن واضح
تر، وحتی ولایت
های محمدی
وقبل از محمد،
کوچکترین گل این
گلستان در نقش
فرش عرش رحمان
بود. و الاٌ در
سمت راست عرش
تا افق نا پیدا،
چون نقطه ای
غیر قابل دیدن
میشود. که گلبرگی
عظیم نیز
دیدم، که گوﺌی
بآینده های دور
مربوط باشد.
که حتی مرکز این
گل را نیز ندیدم.
که در افق دور
دست سمت راست کشیده
میشد. تا مقایسه
عظمتها را ،
با اهمیٌت گل
محمدی بسیار
کوچک بدانم. که
گل محمدی گلبرگهای
زنده و با
حرکت بود .
برسم را زردشتیان،
ومسیحیان
صلیب بدست
میگیرند، که منظور
حضور ذهنی
صورت ولیٌ
الهی سالک
است. که یک
زردشت و یا
مسیح زنده
وبمعرفی خداوند
است. ولی نه
مجسٌمه مسیح در
کلیسا، که پرستش
از میٌت بعنوان
وسیله الهی
حرام وشرک و(
تعبٌد) است. که
رساننده عبادت
سالک و دعا
وخواسته های
او بخداوند
نمی باشد.
مسلمانان
تسبیح را در دعا
بدست دارند،
که کار حضور ذهنی
وسیله الهی در
توسٌل عبادی نمی
کند. مسلمانان
سالک تنها با
ولی ٌ الهی با
خداوند خود در
ارتباط هستند.
که باید (وضو
یا ضوء) ونور
صورت شهودی پیر
کامل بمعرفی خداوند
را در دل داشته
باشند. که
مدام با اذکار
توحیدی دفع شرک
، چون لا اله
الاٌ الله، و
دیگر اذکار
فاطمی و غیره را
تکرار برای دفع
شرک احتمالی میکنند.
که بوسیله الهی
خود میگویند، الهی
هستی ولی الله
نمیباشی. یا همان
( الله الله) گفتن
و یا (أهو گفتن)
زردشتی است.
آنگاه توسٌل
بوسیله الهی
بجای خداوند
رحمان تا
الله، ارتباط بدون
شرک بخداوند
برای سالک برقرار
میگردد.
درویشان صوفی
ایرانی نیز
برگ سبزی بدست
میگیرند، که
آنرا تحفه درویش
بدیگران میدهند،
و دریافت کننده
این برگ سبز،
با مفاهیم
مقدٌس و سلوکی
آن، دلیل استعداد
و تمایل سلوک
ونجات دریافت کننده
میباشد. که باید
در عمل نیز
بخداوند در
ارتباط باشد.
وقتی پیر الهی
معرفی شده خداوند
در رؤیا بسالک
رسید، و با او
پیمان بست و
دستورات عملی گرفت.
و با همٌت و
صداقت، خود نیز
بمراتب شهودی بالاتر
از مقام حسینی
پیر الهی خود
پیش برود. و
حتی همان شهود
و دیدار پیر
الهی بمعرفی خداوند،
ولی سالک عامل
و بدون سرکشی باشد،
روح این سالک
پس از مرگ طبیعی،
از هرگونه کارماهای
جهنٌمی در
انواع حقیر
تر، وحتی از
نسخ بدتر بشری
بجهان مصون میباشد.
تا در تولد
بهتر بشری بعدی،
و با عقل وکرامات
بالفعل بیشتری،
خود را در
نهایت کمال نوع
بشری، بنور قاﺌم
روح القدس برساند.
چه در مرگ طبیعی
یا مرگ قبل از مرگ،
و با بازگشت
بخلق و رسالت الهی
و بعثت پیامبر
گونه بجهان، و
برای تربیت الهی
چند سالک احتمالی
خود. ونیز
سازنده (ذخیره
آخرت) بیشتر
برای خود، که گوﺌی
تولد فوق بشری
و سلوک الهی با
ولایت مهدی را
از هم اکنون
دارد. و (عهد
الست) خود را
با یک کامل مهدی
بمعرفی خداوند
دارد. و لبٌیک
با وی را در
نور قاﺌم
دارد.

برنابا
:انجیل
برنابا
اصطلاحا بتمام
انجیلهای
کاذب میگویند.
که هرکس برای خود
مینوسد. که آخوندها
و کشیشان
مسیحی در قرن چهارم،
تنها چهار انجیل
کنونی مسیح را
رسمیٌت دادند،
و بقیٌه را کاذب
و برنابا گفتند.
پس همه انجیل
ها را سوزاندند.
که بخیال خود دیانت
قشری مسیحی را
از هرج ومرج
تضاد انجیلها
نجات بدهند.
کاری که عمر با
نویسندگان قرآن
خود نمود،
وتنها قرآن
خود را که عثمان
تکمیل نمود، بزور
شمشیر بر
مسلمانان همه زمانهای
بعدی تحمیل کرد.
گرچه آن را از کلام
محمد با
دستکاری زیاد
نوشتند. که
مولا علیٌ در نهصد
جای آن تغییر و
تبدیل و حذف و
اضافه در
برابر پول و
رشوه میخواند.
انجیل راستین مسیح
و هر پیامبر
اولی العزم و
غیر اولی العزم،
حتی اگر بدست
خود نیز نوشته
باشد، باز
نجات بخش سلوکی
روح انسانهای زمانهای
بعدی نیست. مگر
ولیٌ الهی هر
ولایت بمعرفی خداوند
را داشته
باشد. که پیر
الهی انجیل ناطق
چند سالک خود میباشد.
و کاملان محمدی
نیز تا زنده باشند،
برای سالکان خود
( قرآن ناطق) گویا
و صاحب کلام الهی
میباشند. که
انجیل یعنی
مقدٌس شدن و
انجل فرشته
گردیدن است. و
قرآن نیز یعنی
(دوقرٌه) آخر ولایت
محمدی، که نور
قاﺌم و عرش
رحمان میباشد.
(أهل کتاب)
مورد احترام محمد،
که مسلمان
نباشند وسالک
ولایت محمدی هم
نباشند. ولی سالک
با اولیای الهی
ولایتهای پیشین،
چون ولایت
سلوکی مسیحی و
زردشتی وبوداﺌی
بوده باشند
أهل کتاب
هستند. که
خداوند ولیٌ الهی
آن ولایتها را
بسالکان معرفی
کرده باشد، تا
ارتباط عبادی با
خداوند داشته
باشند. ولیٌ الهی
( تجسٌم انسانی)
مقام نور شهودی
سالک در ولایت
قبلی میباشد.
که عهد الست
را با وی سوگند
خورده بود .
شاید برنابا نیز
کشیشی بوده،
که آخوندهای
مذهبی وقشری
کلیسای واتیکان
در رم او را تکذیب
نموده باشد. و
اینک انجیل و
کتاب
مورمونها،
ویا نزد
ارامنه و قبطی
های مصری نیز
انجیل های دیگری
وجود دارند. که
باز آنها نیز با
خواندن کسی را
بخدا ونجات نمیرساند.
مگر پیر الهی زنده
هر ولایت الهی
بمعرفی خداوند،
که شخصا کتاب
خدا برای سلوک
الهی است. و
انجیل فرشته و
مقدس، و یا
تورات یعنی(
توراه و
توریه) و
رؤیاهای شهودی
است. و نیز قرآن
همان قرٌه های
شهودی مقدماتی
همه ولایتها
نیز میباشد. و زردشتیان
دنبال (کیان
خورٌه) و شهود
آخر خود نور مرتضوی
هستند. که مسیح
قرٌه برتر و
محمد باز قرٌه
برتر نور
قاﺌم را کشف نمود.
تا نوبت مهدی موعود
برسد که ٥٥
قرن دیگر
(خورٌه وغرٌهٌ
و قرٌه) شهودی
برتر نور
رحمان را کشف میکند
. (کتاب خدا) تنها
سلوک الهی، أمر
مکتوب ومقرر
خداوند برای
هر انسانی در
سلوک با
ولایتهای متوالی
الهی میباشد.

برٌه
:
گوسفند
حیوانی آرام ومطیع
در تسلیم چوپان
خود، سمبول تمامی
سالکان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، که مطیع
پیر الهی زنده
خود بمعرفی خداوند
هستند. برٌه بیشتر
برای قربانی و
غذای سالکان در
معبد ها بوده
است. و در
مراسم بازگشت بخلق
کاملان الهی،
همراه مهمان
نمودن عوام و
غیر سالکان
وبرای تشویق
آنان بسلوک الهی
بوده و هست. مسیح
خود را برٌه
خداوند
میگفت، که آماده
قربانی شدن
چون گوسفند
بوده است. که هر
کامل الهی با
قربانی نمودن
نفس امٌاره
خود در مرگ
قبل از مرگ
بنجات و شهود
برتر میرسد،
ولو که بخلق هم
باز نگردد. سالکان
نیز در نهایت شهود
مقدماتی خود،
آرزوی مرگ قبل
از مرگ را دارند،
که بنور برتر الهی
خود چون قاﺌم
برسند. لباس پشمینه
سالکان که ارزان
تر بوده،
سمبول گوسفند الهی
بودن آنها است.
و عزلتگاه و
سایبان سالکان
نیز از پشم
گوسفند حافظ
آنان از سرما
و گرما است. و
علامتی از
براءت و نجات
وپاکی از گناهان
در سالکان برٌ
و بریٌ از بشریٌت
خود میباشند،
تا جان خود را در
نهایت در حجٌ
أکبر نور قاﺌم
برای ولایت محمدی
قربانی میکنند.
همین جان بشری
دادن و بجانان
الهی نور
قاﺌم رسیدن، و
به دیگر وعده
های بهشتی خداوند
میباشد.

بزم (
أو أدنی):پیامبر
در شهود هفتم
عرش رحمان،
چون هر کامل
محمدی در هر
زمان بعدی، که
در مرحله اول
شهود عرشی از
روی زمین، فرش
عرش رحمان را
در سراسر
آسمان گسترده
دیده و می
بینند. و مرکز
این فرش (کرسی)
سمبول مکان لا
مکان ربٌ
النوع بشری
روح القدس قاﺌم
است. که الگوی
کمال الهی و
شهودی میسٌر نوع
بشری میباشد و
جهانی
نورانیٍت
دارد. و هشت فرشته
محافظ عرش
دارد. و بقیٌه
عرش در اشکال
ونظم های جالب
نادیده امثال
آنها در جهان
مادی بشری
میباشد. که این
فرش عرش در
وسط کرسی، و
تمامی عرش
مملو از سمبولهای
بی نهایت از ارباب
انواع فوق بشری
آینده است. و
جمعا تمام عرش
سمبول خداوند
الله را در
نظر انسان
شاهد میباشد.
که شاهد برحسب
قدرت دید و
فهم و برداشت
عقلی که از
مقام مراتب الهی
دارد، و
اصطلاجا بگفته
پیامبر،
هرآنچه خداوند
بخواهد بشاهد
عرش میفهماند.
از سمت چپ عرش
محدود بحدود
میباشد. که صفت
امور مادی
وبشری محدود
بودن و قابل
حفظ در ذهن
میباشد. و
مقام روحی و
الهی و عقلی و
رؤیاﺌی را
نشان میدهد،
واز سمت راست صحنه
فرش عرش تا بی
نهایت امتداد
که در افق
دارد و بنقطه
ای میرسد.
ودیدی از نقطه
آخر فرش برای شاهد
میسٌر نیست،
که آینده های
نا متناهی را
نشان میدهد.
سپس شاهد عرش
از روی زمین،
بگفته پیامبر
و تجربه
کاملان محمدی،
که بسختی
میتوان توصیف
مادی و انسانی
در الفاظ برای
آن دیدنی ها و
سمبولهای آینده
را برای دیگران
نمود . آنگاه ناگهان
روح شاهد در لحظه
ای بنزدیک عرش
برده میشود.
که پیامبر این
مرحله دوم شهود
عرش رحمان را که
معراج و اسراء
خواند، و از
نزدیک در
مقام( دنا
فتدلٌی و قاب
قوسین او أدنی)
میگوید. یعنی
چنان (دنوٌ) و
نزدیکی دست میدهد،
که شاهد دلالت
و هدایت های بیشتر
ودقیق تر
مییابد. ویا
شاهد چنان نزدیک
عرش میشود، که
گوﺌی انسان
شاهد خود را
معلٌق و
آویزان و
(متدلٌی) عرش
می بیند. که زیر
پا شاهد کاملا
خالی است. گوﺌی
انواع قبلی
کاملا حقیر و
در تاریکی جهالت
خود میباشند.
و شاهد در تولدات
فراوان قبلی و
نوعی از تمام
آن عوالم حقیر
تر گذشته،و
فاصله های عظیم
آسمانی را طیٌ
کرده ٌ است. و
یا پیامبر( قاب
قوسین أو
أدنی) میگوید،
تشبیه بدو سر
کمان تیر
أنداز کرده، که
برای دقٌت تیر
أندازی ودرست دیدن
هدف، چنان
بنزدیک و جلو
چشم خود
میآورند، که
فاصله أندک
چشم شاهد با
عرش را میرساند.
(أدنی) یا باز
نزدیک تر، در
این ( دنوٌ ) که
در مثال تیرأنداز
گفته است.
آنگاه رزم و
مبارزه سخت
چند ساله سالک
با نفس امٌاره
و روان بشری
خویش، و با
فراوان موانع
موجود مخالف سالک
برای تکامل جوﺌی،
مانند
آخوندهای
مذهبی قشری، و
یا تفسیرات
مادی فلاسفه وأهل
کلام مکتبی
غیر سالک، و
حتی تفسیر با علوم
مفید فیزیکی،
که تنها رفاه
دنیای مادی و
کنونی انسان
را تأمین میکند،
همگی مانع سلامتی
و نجات روح
انسان در خود
فقری و بلایای
سلوکی است. که سالک
خود را بحقایق
الهی هفتگانه
و تمام دوره سلوک
سالک، در نبرد
با خویشتن و
دنیا و
مخالفین بوده
که سالک را
بعرش رحمان رسانده
است. آنگاه
سالک از این پس
وتقرٌب بعرش،
بجای (رزم) و
جنگ و ضدٌیت وهیجانات
جسمی و ذهنی وروانی،
بحالت ( بزم) و
شادمانی وجشن
وخورسندی بحوزه
تقدٌس شاهد
میرسد، که مورد
بحث ما در این
اصطلاح (بزم
او أدنی) در
عرفان ولایت
محمدی و تصوٌف
ایرانی است .
که شادی و
آرامشهای بهشتی
و الهی، ولو
در سطح عرش
رحمان، که ناچیز
نسبت بسطوح بالاتر
در انواع فوق
بشری و
تجلٌیات و
عرشهای أرباب
نوع بالاتر و
بالاتر بی
نهایت که در
پیش است میباشد.
که بفرض محال
یک روح موفق
در أبدیٌت
مطلق بخداوند
الله ربٌ
الأرباب و روح
الأرواح و نور
الأنوار
میرسد. سهروردی
اصطلاح نور
الأنوار را گفته
است. که سرچشمه
تمامی انوار
شهودی مراتب الهی
است. که عرش
رحمان نسبت
بأنوار
بالاتر
همچنان کوچک
است. ولی برای
انسان بشری
شاهد عظمت و
درک حدود
آینده ها
نمیتواند بیش
از این را
تصوٌر کند.
سالکان ولایتهای
ششگانه، هریک از
مراتب شهودی
أنبیای گذشته،و
هریک نیز
تجلٌی برتر
پیامبر اولی العزم
خود را دارند.
که زردشت بنور
مرتضوی در
تسمیه محمدی
رسید ، و مسیح
بنور مصطفوی،
و محمد بنور
قاﺌم موفٌق
شد . تا نوبت مهدی
موعود محمد یا
سوشیانت سوم زردشت
برسد، که ٥٥
قرن دیگر
بولایت هفتم
الهی، ونور ربٌ
رحمان میرسد،
که مهدی بالای
عرش میرسد. که
حتی بعرش ربٌ
برتر از رحمان
خواهد رسید،
که نامی هم از
او نمیدانیم. لذا
سالکان ولایت
محمدی، که پنج
بار در پنج
تولد بشری
قبلی، بدرجه پیامبری
و این همانی
مقام الهی
اولی العزم
خود رسیده
بودند، اینک
در این تولد
با ولایت
محمدی، تجدید
شهودهای مقدماتی
پنج تن آل
عبای گذشته
های خود را
نموده ، و تا
شهود پنجم
مصطفوی که اصطلاحا
بروح محمد در
عوالم الهی خود
میرسد که باز
دیدار
سمبولیک دارد
. آنگاه
بفرمان مقام شهود
مصطفوی،
تمرینات مکرر
مرگ قبل از مرگ،
و سپس مراسم
طولانی
ونهاﺌی مرگ قبل
از مرگ را
مینماید. که
جان بشری را میدهد
تا بجانان الهی
نور قاﺌم خود برسد.
مراسمی که با
کمترین
ناشایستگی
سالک، از خواب
خود و رؤیای
مراسم این مرگ،
ترسان می جهد.
زیرا همچنان
خواهان زندگی
حیوانی نوع
بشری خود بوده
است. که در تجربه
این نویسنده
که قبلا مفصل
تر گفته ام،
برای هرکس
احوال و صحنه
های مرگ،
دیدنی های خاص
خود را دارد. و
فراوان تفاوت
درمعانی
عرفانی و احوال
الهی دارند.
آنگاه روح شاهد
گوﺌی از زیر
زمین، چون قبر
در رؤیا، و
حتی در بیداری
و زندگی بشری،
با تمام منابع
نوری خورشید وماه
و انوار دیگر،
که جز تاریکی
نسبی برای
آنها نمیتوان
گفت. که جهان
روشن و دل باز
و ساختمانهای
عظیم سنگی،
وحتی در کنار
راهنمای خود،
که سالک
نخستین بار
روح الهی
مدبٌر خود را
می بیند. که
روح مدبٌر
افقی در فضا
چون ماهی، دست
در دست مصاحب
انسانی خود میباشد.
و سالک شاهد
روی زمین
عوالم الهی
راه میرود. که سمبول
بازگشت بخلق
پیامبرگونه
برای چند سالک
احتمالی خود
بمعرفی خداوند
میباشد. زیرا این
شاهد الهی شده،
در تولد دوم الهی
خویش، محمدی زنده
و وسیله حمد و
پرستش سالکان خود
میباشد. و
نخستین بار در
تجربه این
نویسنده، که
شاهد سالک و
مطیع ، همیشه ساکت
وشنوای روح
مدبٌر الهی
خود بوده ،
اینک شاهد
نجات یافته،
بزبان آمده و
روح مدبٌر
ساکت و شنوده مصاحب
خود میباشد.
که خود سمبول
آغاز تکلٌم
کامل الهی
برای سالکان خود
میباشد. و
بقول پیامبر
آنگاه در شهود
عرشی مرحله (
أو أدنی) که ولایت
محمد را چون
گل سرخی زنده
می بیند ،که گلبرگهای
آن بترتیب باز
میشوند. و
نقطه بسیار
زیبای با نور
سرخ مانندی در
وسط دارد. که جمعا
این (گل محمدی)
مقام تازه الهی
و این همانی شاهد
و مقام الهی
روح او میباشد،
که وعده الهی او
بوده است. و
بقول پیامبر
خداوند
میگوید، بخود اجازه
نمیدهد، که وعده
های خود را
نادیده بگیرد.
یا بهشتهای چهارگانه
و چهارگونه را
بروح نجات یافته
ندهد. که روح شاهد،
همان روح مدبٌر
الهی خود شده،
وخود شاهد نیز
فرشته ای الهی
بوده ، و همان فرشته
مرگ آینده، و
همان نطفه
تولد در نوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد خواهد
بود .

بساط
وصل و بساط رحمت
و بساط انس و
بساط هیبت و
أهل بسط :بیان احوال
و محیط وصل شاهد
مراتب
تجلٌیات الهی است
. که منجر ببسط
ووسعت مقام روحی
و نوعی و عقلی واحوالی
و رؤیاﺌی
شاهد میگردد.
که این حال نیکو
همیشه با او
میباشد همان حالت
بسط و خورسندی
موقٌت سالکان
است، که پس از
زمان قبلی در
دلتنگی، و
زمان غصٌه
زندگی دوره
عزلت سلوکی، و
نداشتن نجات و
شهود تجلٌیات الهی
نهاﺌی خود با
نور قاﺌم، پس از
مرگ قبل از مرگ،
به این بسط و
انبساط و بساط
جدید الهی خود
میرسد. که
توصیف آن برای
چند سالک خویش
میکند،که تشویق
آنان کرده،
وبرای صبر در
مشکلات دوره سلوک
آنان است. که
وعده های الهی
پیر نیز خواهد
بود. والاٌ برای
غیر سالکان،
آنرا حدٌ أقل
این احوال را
اوهام میدانند.
مانند اوهام
خودشان که هر لحظه
در فکر و
زندگی و عقاید
و هر احساسی
که از احوال
روانی و بشری خود
دارند. که وهم
شاهد ان
تجلٌیات الهی نیز
وهم نیست.
بلکه واقعیٌت
احوال آنان
است. و دیدنی های
احوال غیر
سلوکی نیز
سراسر وهم است
که احوال جدید
آنها میباشد.
گوﺌی انسان
رؤیای
کودکانه دارند،
که باز آن نیز وهم
نیستند. ولی نسبت
برؤیاهای
بزرگسالی
آنها وهم و
شاید خنده دار
باشد. که اوهام
غیر سالکان،
نیز برای شاهدان
تجلٌیات الهی
گریه آور و
حزن أنگیز است.
که چگونه
عزیزان غیر
سالک خود را،
در خطر
قهقراهای
کارماﺌی جهنٌم
یا جهانوم جهان
را پس از مرگ و
از هم اکنون
می بینند. چون گرفتار
عقل حیوانی و
هوسهای شهوانی
کشنده روح
هستند. و
بازیچه عقده
های روانی در
توجٌه بمال و
ثروت، یا لذٌت
جسمی و جنسی،
که حتی در
امور ظاهرا
برجسته ادبی و
اجتماعی و
اخلاقی دارند.
و همچنان در
سطح عقل کودکی
وتوحٌش
انسانهای
جنگل میباشند.
سالکان در مراحل
مختلف بساط و
انبساط دارند.
بساط عزلتگاه
سلوکی، و بساط
خود فقری و
ترک دنیا
وهرچه در دنیا
هست. و بساط
های عقلی وادبی
و عرفان نظری
و گفتاری، و
نیز بساط انس،
که گوﺌی مدام
در مجلس انس و
طرب باشد .
شراب و شمع و
شاهد ومحبوب
زیبای را بین خود،
کف زنان ورقص
کنان و پای کوبان
از شادی می
بینند . که از
خطر جهل بشری
و قهقراهای
کارماﺌی پس از
مرگ نجات
یافته اند. که
حتی از مرگ
درد آور خود ترس
ندارند، که عاشق
آن نیز هستند،
تا بوعده های
الهی خود برسند.
بساط رحمت در
بازگشت بخلق،
و سیل رحمتهای
عقلی و احوالی
و وعده های رؤیاﺌی
اولیای الهی
را دارند و تا
زنده باشند .
نعمات مادی را
همه دارند،
ولی از شهود نور
قاﺌم ببعد،
داده های الهی
نام رحمت دارند.
که کامل الهی بسالکان
خود نیز رحمت میکند.
و خداوند (أرحم
الراحمین) است.
بساط وصل و
صلات و ارتباط
با پیر الهی معرفی
شده خداوند،
در رؤیا ویا
در خانقاه او،
که پیمان
تسلیم خود را
سوگند میخورد،
و حاضران ناظر
مراسم سوگند
هستند که این
بسط احوال دست
میدهد. و هر
بار در احوال شهودی،
که روح سالک
با یک تجلٌی
الهی تازه میرسد،
بساط جدیدی از
وصل هست . که سالک
در نماز و
صلات، یعنی در
صله ها و
ارتباط و
اتٌصال خود با
وساﺌل توسٌل
الهی خویش،
بساط وصل دارد
و سپاسگذار خدا،
و باز همراه با
اذکار توحیدی
دفع شرک است.
گوﺌی پیر الهی
برای سالک
مقام خداوند
دارد. که در اذکار
توحیدی تکرار میکند.
چون ( لا اله
الاٌ الله) یعنی
بمعبود خود میگوید،
الهی هستی ولی
هنوز خداوند الله
نمیباشی. و
بقول سالکی بپیر
خود، که اگر خدا
نخوانمت
متحیٌرم که چه
خوانمت. (بساط
هیبت) که شاهد
با هر شهود تازه
خود، چنان
عظمت و با
هیبت است، که سالک
وی لحظه ای در حیرت
و بهت قرار میگیرد.
تا با تکرار حضور
ذهنی آن صحنه
رؤیاﺌی و
شهود جدید،
سالک بحالت
انس و آرامش و
آشناﺌی
میرسد، که در
هیبت قبلی داشت
. ولی برای سالکان
او، پس از بازگشت
بخلق این هیبت
الهی پیر کامل
دیده میشود.
گوﺌی با
پادشاهی و با
خداوند روبرو
شده است. و
بساط سلطنت و
پادشاهی و
فروهر و فرهه او
قابل توصیف نیست.
وبرای غیر سالکان
قابل فهم و
تصدیق نمیباشد.
پس همان بهتر
که بنزد
آخوندها و بت
سنگی ویا معشوقه
های زیبا و
آلوده و کثیف
خود باز گردد،
و عمر خودرا همچنان
تلف کند. بساط نیز
سفره گسترده و
امور ساده وبسیط
و آسان است. و
انسان مبسوط
خورسند، چون کاملان
الهی تازنده
هستند، قبض و
بسط در احوال
د ارند. سالکان
در قبض و
گرفتگی و
دلتنگی
هستند، و بسط
در انبساط و
خورسندی در احوال
شهودی هستند.(
أهل بسط) محیط خانقاه
پیر که مجلس شاهانه
میباشد، و
مجمع کاملان و
سالکان دیگر
است که حضور دارند.
و نیز عزلتکاه
سالک که آنجا
بساط خود فقری
میباشد. که هیچ
چیز دنیا را
با خود ندارد.
مگر احرام خود
و آب و نانی یا قاشق
وعصاﺌی برای دفع
حشرات از خود. (بساط
دیدار) هر
رؤیای شهودی
که جهانی الهی
دیگری میباشد که
نگو و نپرس،
بلکه باید رفت
ودید و چشید. چه
رسد ببسط وشادمانی
در احوال سالک
شاهد، و هنگام
تحقق وعده های
الهی . و غم و
غصٌه سالک که قبل
از نجات شهودی
نور قاﺌم با مرگ
قبل از مرگ،
دلگیری سالک را
نشان میداد، و
چون بنجات رسید،
انبساط خاطر و
بسط احوال نیکو
دارد. بقول عرفا
مقام ( بسط در خفا
) میباشد. که خداوند
در دل و احوال
و رؤیاهای سالک
بوی در رؤیا نشان
میدهد. که خود رحمتی
تازه بتازه میباشد.
بخصوص در بازگشت
پیامبر گونه
بخلق . زیرا
سالک وکامل
الهی در بسط احوال،
وعده های الهی
و صحنه های الهی
در عوالم
ملکوتی الهی و
در رؤیا می
بیند.و یا در
تفکٌرات خود وتوسٌلات
عبادی دارد. انبساط
و شادمانی (
أهل تلبیس)
بلباس روحانیٌت
کاذب، آخوند
ها و پیروان
آنها هستند.
که همچنان در مستی
نوع بشری خود
میباشند. زیرا
اینک در بهشت چهارم
وعده الهی تولد
پیشین این غیر
سالکان میباشد.
و خود نیز
جهنٌم اول آینده
آنها هستند،
که در کارماها
خواهند داشت.
وما در حیوانات
نیز بچشم می
بینیم . أهل بسط
را در سه گروه
گفته اند،
کسانی که از خداوند
انبساط و
شادمانی دارند.
که در سلوک الهی
و شهود سالکان
ولایتهای ششگانه
دست میدهد. که
بهره های پر
قیمت در کلام
خود دارند. و
یا وعده های
الهی که بآنها
داده میشود،
تا سالکان نیز
غم دنیای بشری
را که از دست
داده اند
فراموش کنند.
که در (بسط جمع)
هرگز آنان احوال
قبض و تفرقه و
پریشانی حواس
و ذهن ندارند.
(أهل بسط دوم)
را سالکان در
عزلتگاه
سلوکی میگویند.
که گهگاه
دوچار قبض وبسط
هردو را با هم
دارند. که اگر
ترک صلات و
ارتباط با وساﺌل
الهی خود کنند،
دوچار انبساط
بشری ومادی و
شهوانی مجدد میشوند.
و زندگی سلوکی
آنان، بصورت قبض
ودل زدگی از کار
سلوک آنان میگردد.
که ترک سلوک و
اختیار جهنٌم
کارماها را،
بجای وعده های
بهشتی و بهتر
شدن مقام الهی
ونوعی خود
دارند. و بقول عارفان
الهی (أهل بسط در
لقای سرٌ
الله) که راز
ووسیله سلوکی
خود را حفظ میکنند.
و ترک صلات و
ارتباط و
توسٌلات نمی
نمایند. گرچه
بلایای سلوکی رسیده
باعث ثبات
بیشتر سالک است،
تا باز
پاکسازی
بیشتر روان
خواهند داشت .
اگر نسفی عارف
و عاشق فراق
را، بر جمال
الهی ترجیح
میدهد، که دیر
کرد شهودی خود
را نعمتی الهی
میداند، تا
پاکسازی عمیق
تر و بیشتر در
روان برای ذخیره
آخرت داشته
باشد.

بست
نشستن :پناه بردن
از هر خطر و
آزار و
تجاوزدیگران،
و سالک نزد
پیر الهی
وخانقاه او بست
می نشیند و
آنجا رها نمیکند.
تا امنیٌت
الهی بر جان
خود و نجات سلوکی
بیابد. اماکن مقدٌس
زنجیر بست بر
در دارند، که
اصطلاحا پلیس
و طلبکار
نمیتواند
بکسی نشسته در
بست، یا
آویزان بزنجیر
بست تجاوز نماید.

بسمل
کردن :بسم الله گفتن
هنگام ذبح حیوانی
و یا هر أمر دیگری
است. چون سالک
برای خدا و
سلوک الهی
آغاز کاری را
میکند. بسم
الله باز یعنی
بسیمای الهی الله،
در صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای سالک، و برای
توسٌل عبادی
است. تا هر دعا وعبادتی
از سالک، از
طریق وسیله حقیقتا
الهی او
بخداوند الله برسد.
و الاً بقول پیامبر،
هر دعای بدون
وسیله الهی بصورت
دعا کننده کوبیده
میشود، که شرک
ومسخ حیوانی در
پیش دارد .

بس: و
حدٌ کفایت
رسیدن بحدٌ کفایت
و بسنده و
کافی بودن، و
تأمین شرایط لازم،
ورسیدن پاکسازی
روان در سالک
بشرط کافی از
نظر داوری الهی
میباشد. که سالک
بپیشرفتهای شهودی
ونجات خود میرسد.
و بقول پیامبر
خداوند با کمتر
از ده در صد
پاکسازی روان،
نجات سالک را
میدهد، تا در
تولدات بعدی وعقل
بیشتر
بپاکسازی عمیق
تر بپردازد.
والاٌ تنها خداوند
الله است، که
مطلقا پاک روان
وروح میباشد که
روح الأرواح گفته
میشود.

بشارت
:مژده
های الهی برای
قریب الوصول
بودن سالک
عاشق بمحبوب الهی
خود میباشد.
که با شهود
تجلٌی برتری،
بتواند
بدیدار پیر از
صفا بمروه برود،
و اورا سپاس
گوید وخورسند نماید.
که از (صفا
)عزلتگاه
تصفیه روان
سالک بحجٌ
أکبر خود، هفت
بار دوان و
هروله کنان بسوی
( مروه ) جایگاه
پادشاهی پیر الهی
و خانقاه او میرود.
و تأیید احوال
رؤیاﺌی خود
را بگیرد. (
أبشروا
بالجنٌه)
امیدوار
بمعرفتهای
شهودی و بهشتی
وجنان عقلهای
الهی قریب
الحصول
خواهید گردید.
و بالأخره
مژده های عظیم
تر در هر شهود
تجلٌی جدید،
وعده دیدار
شهود برتر تا
نور قاﺌم میسٌر
در نوع بشری
هست. و شانس
شهود نور
رحمان در تولد
فوق بشری بهتر
آینده، که هزاران
برابر عقل و کرامات
بالفعل نوع
بشر را دارند.
سالکان در تنهاﺌی
و سحرگاهی
عزلت خود، هر صدای
پرنده و صدای باد
ونسیمی را مژده
آور از پیر الهی
خود، وحتی از مراتب
الهی بالاتر
میدانند.

بصیرت
بصیر و تبصٌر
و بصر و بصره :نیروی
دیدن بچشم تن،
و قدرت الهی
را دیدن بچشم
دل، و در رؤیا
دیدن که در
سالکان هست.
ودر کاملان
این بصیرت را چون
بتفکرات خود
میپردازند.
بصیرت بچشم و
تبصٌر سالک در
حضور ذهنی
صورت پیر و
تجلٌیات الهی خود
میباشد. آنگاه
این تبصٌر بدل
و بصیرت و
دیدن بعقل و
دل، انسان کور
نا بینای
عوالم الهی را
بصیر و بینا و
روشن دل
مینماید. که فلاسفه
کمال انسان را
در (قوٌه عاقله)
و عرفان نظری
میگویند. غافل
از قدرتهای سلوکی
و نیروهای
ادراکی تازه کامل
الهی است، که
بمنابع عقل
الهی بالاتر،
آخرین شهود
عرشی خود
میرسند. گرچه در
نوع بالاتر
فوق بشری
فرشته گونه،
هزاران برابر
آن نیرو و
قدرت ادراکی و
دیدن، و نیز
کرامات و صفات
حیاتی و الهی
را دارند. که گفته
های حکمتهای الهی
آنها، نیازی
ببرهان و دلیل
برای خودشان
ندارد. که برای
دیگران دلاﺌل
مادی و بشری
را لازم است.
پس از تنزیل منطقی
اولیای الهی میکنند
.که گاهی این دلاﺌل
کافی برای کسب
ایمان وباوری
آنها نمیباشد.
بصیرت را سه
درجه
میگویند، که بهترین
آن نزد اولیای
خدا است که الهام
لدنٌی تازه
خداوند، و از سطح
عقل الهی عرش رحمان
الهامات و
ادراکات الهی
دارند. و
بصیرت در
سالکان است،
که تبصٌر در صورت
پیر الهی ودر توسٌلات
عبادی، و
برداشت های
حکیمانه از گفته
های پیر الهی
خود دارند.
اما بصیرت عوام
که بچشم تن ظواهر
امور را می
بینند، و خبر
از بواطن
نادیده مربوط
بعوالم الهی وآینده
های نیامده هر
أمری را ندارند
. و در تفکٌرات خود
چیز جدیدی کسب
نمی کنند.
زیرا تنها نشخوار
گفته های مردگان
را میکنند. که مطالبی
مرده و فرسوده
و خرافاتی، نسبت
بمطالب جدید
اولیای الهی
دارند. لذا
پیر کامل برای
سالک قرآن
ناطق است.
زیرا محمدی زنده
وتازه نفس و
هم اکنون
بمعرفی
خداوند در اختیار
دارند. اولیای
الهی آیات
قرآن و
الهامات
لدنٌی خود را میگویند،
که قابل قیاس
با کتاب قرآن عثمانی
نیست. گرچه از برخی
کلام پیامبر
بوده، که قرآن
عثمانی چهل سال
پس از وفات
پیامبر را نوشته
شد. و بقول مولا
علیٌ در نهصد
جای آن حذف واضافات
و تغییر وتبدیل
نموده اند، که
هرگز کلام مطمأنی
از محمد
نمیتواند باشد.
والاٌ خودشان نیز
مسؤل
برداشتهای
نادرست قرآن
عثمانی میشوند.
و بقول خود قرآن،
این قرآن برخی
را هدایت و
برخی را گمراه
میکند. اگر که برداشت
سلوکی نکنند.
که هر نوشته
ای در جهان را
و ازهرکسی که باشد
باز فهم درست آن
نخواهد بود. اگر
برداشت سلوکی نکرده
باشند . واگر که
برداشت های قشری
و غیر سلوک الهی
بکنند، حتی درست
انٌفاقی آنها بقول
پیامیر
نادرست است. و
مسؤلیٌت ساز خودشان
میباشد. که
هرکس باید پیر
کامل الهی زنده
خود را از خداوند
بخواهد. که
خداوند معرفی
خواهد نمود. و
او قرآن و
محمدی زنده سالک
میباشد. که کلام
او کلام خدا است.
حتی اگر با کلام
پیامبر واولیا
یا همان قرآن
وسلوک الهی
تطبیق نکند،
که اولیا اختیار
وتفویض الهی برای
سالکان خود دارند.
قوٌت بصر در
چشم تن و قدرت بصیرت
چشم دل، وقدرت
عقل در انسانهای
پاکروان شده،
که هرچه تخلیه
وتحلیه بیشتر
بوده باشد . و
با تبصٌر و
تمرکز در حضور
ذهنی و
توسٌلات عبادی
از وسیله الهی
بیشتر گردد ، ببصیرت
و دیدن بمراتب
ندیده الهی
میرسند. بصیر
بینا تنها
انسان کامل در
ولایت محمد
است. که تا هفت هزار
سال نیامده را
سمبولیک در
همه تجلٌیات
الهی میسٌر نوع
بشری، و بخصوص
در شهود عرش رحمان
می بینند. و شهر
بصره خراب در عرفان،
در واقع روان
آلوده وخراب
هر انسان غیر سالک
است. که توان
بصیرت امور معنوی،
چه رسد بامور مینوی
الهی را
ندارند. و
الاٌ نا
بینایان را بر
سبیل تعارف
بصیر میگویند،
اگر که مراتب شهودی
را داشته
باشد. زیرا بصیر
بدل میتوانند
باشند. و الاٌ
بینایان
نابینا از حقایق
الهی، که تمامی
انسانهای غیر سالک
میباشند. چون پرده
جهل وفساد
روان ودل الهی
آنها را پوشانده
است، امکان کسب
الهامات لدنٌی
ومراتب الهی برتر
خود را ندارند.
که مراتب مدبٌر
الهی میخواهند
روح سالکان را
پاک، و آنان
را بینا و عاقل
تر نمایند. پیر
کامل محمدی
زنده بمعرفی خداوند،
تنها وسیله
دیدن و تبصٌر
امور الهی نادیده
میباشد. وقتی نور
صورت و عقل وبیان
با وسیله الهی
را داشتند.
آنگاه چون انسانهای
مستعد
میتواند از
تاریکی های
جنگل هستی، و
بدون علاﺌم
راه، و از جهنٌم
نوع بشری خود نیز
خلاصی یابند.
و راهنمای دیگران
حیرت زده باشند.
شهر بصره در جنوب
عراق که قبلا در
کنار خلیج فارس
بود، و اینک فرسنگها
دور شده است.
در کلام مولا علیٌ
سمبول جایگاه
بصیرت عقلی
کاملان الهی،
و جایگاه
تبصٌر و تمرکز
و توسٌل عبادی
سالکان الهی
میباشد. خرابی
بصره در تن و
ذهن و روان هر سالک
است. که در تجرید
از مادیٌات و
تخلیه وتحلیه
برای رسیدن
بتجلیه های الهی
هفتگانه در
روان میگردد.
که بکمالات
الهی وشهودی و
آینده های فوق
بشری میرسند. ویا
در کاملان
ولایتهای سلوکی
قبل از ولایت محمد،
متولد در فصل
نوع بشری بهتر
از امروز
آنها، که در عقل
و کرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتر داشته
باشد. که عوامل
سلوکی
ولایتهای
الهی بعدی تا نور
قاﺌم روح القدس
ربٌ النوع
بشری، که ایدآل
کمال نوع بشری
است برسند.

بَطش:
وضربت با چکش
و چماق مجازات
الهی در کارماهی
نسخ ومسخ
حیوانی پس از مرگ
است . گرچه در
زندگی نوع
بشری ضرباتی
را میبینیم،
که گوﺌی
مجازات فوری
الهی برای انسان
است. و یا بلایای
سلوک سالکان صبور
بطش خداوند
است. چوبی زده میشود
که صداﺌی و
دواﺌی ندارد.
مگر در سالکان
و صبوری آنها،
که دوا وجبران
خطاهای گذشته
وحال آنان
میباشد.
شطحیٌات و
گفتارهای ظاهرا
نا مربوط یا
نامفهوم
دیگران، که از
زبان عرفا
بخصوص در
احوال بیخودی
دارند،
الهامات الهی برجسته
آنها است، که بزبان
بشری عرفا
تنزیلی از
زبان الهی
آنان میشود. که
تنزیل منطقی و
مادی میکنند.
اولیای زنده نخستین
وساﺌل
حکمتهای الهی
هستند. حتی بطش
و ضربت الهی،
فرصت جدید
خداوند برای انسان
غافل از هدف
خداوند برای تکامل
روح خود میباشد.
تا شاید بیدار
گردد وجبران نماید.
حتی کارماهای
جهنٌمی برای غیر
سالکان
ومنحرفین از
راه وهدف
خداوند، فرصت
جدید و بطش
وضربتی الهی
است. که شاید
حیوانی در گلٌه
خود از چوپانش
می خورد، که در
راه درستی هدایت
شود. و از گلٌه
و هدف چوپان منحرف
نشود که دریده
هر گرگی گردد.

بَطن
و بِطانه :و شکم و
درون ناپیدای
هر أمر ظاهری،
و معنی ناگفته
هر گفتاری
است. ویا هر
ارزش اخلاقی و
تربیتی و
رفتاری درست
است. که اگر
برای قرآن بطن
میگویند، که
پیامبر هفت بطن
ومولا علیٌ
هفتاد بطن
میگوید ،
منظور قرآن عثمانی
هم باشد، باز
منظور از (قرآن
دو قرٌه)
وخورٌه شهودی
نهایت ولایت محمدی
است.که بطون معنوی
وحتی بطون مینوی
در مراتب شهودی
همراه میباشد.
که در هر کلام سمبولیک
این بطون بیشتر
است. چه در
قرآن که از
گفته های محمد
باشد. ویا در گفتار
پیر الهی
محمدی زنده، که
قرآن ناطق
سالک میباشد.
وحتی در
برداشتهای
عقلی اولیای
دیگر، الهام گرفته
از الهامات لدنٌیٌ
خود، که واردات
الهی بدل وفکر
اولیا وپیر کامل
خاص سالک میباشد.
که بقول
فردوسی چو فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی
سالک، که شاهد
عرش رحمان بوده
باشد. که
بوسعت آسمانها
مطلب و معنی و
حقایق ناگفته
الهی را
دارند.
استخراج معانی
و استبطان و
استنباط
اولیا گاهی بین
خودشان که
زنده الهی
هستند، بسختی
درک و استنباط
کامل دیگری را
بسهولت نمیکنند.
گرچه یکسانی شهودی
دارند. ولی همچنان
تفاوتها در ذخیره
آخرت اضافی دارند.
و بسته بدرجه پاکی
روان از عقده
ها و معایب میباشد،
که کسی نمیتواند
مطلقا پاک روان
گردد. مگر خداوند
الله که مطلقا
بدون نقص وعیب
میباشد. و
بقول پیامبر سالکان
حتی با کمتر از
ده در صد
بنجات شهودی میرسند.
که خداوند گفته
است با هر قدم سالک
بسویم، من نیز
ده قدم جلو
میآیم . که سالک
زودتر بلقای الهی
میسٌر خود برسد.
(باطنیٌه) را
مکتب فکری و
سلوکی یا طریقتی
نظری از متفکٌرین
میگویند. که همیشه
بباطن امور
توجٌه دارند،
تا منظور الهی
را دریابند.
که قشری های مذهبی
بپوست و ظاهر مطالب
اکتفا میکنند.
که درست اتفاقی
آنها، باز در مرحله
بعدی نا درست خواهد
بود. گوﺌی
اطفال نظر
بظاهر دارند.(
بطانه) آستری
داخل لباس
خارجی، و باطن
هر أمری
میباشد، و
انسان راز دار،
که اسرار خود
را در درون خویش
نگاه میدارد.
بطانه ای است که
در سلوک باید کشف
وپاکسازی شود.

بِطریق
مسیحی : رﺌیس
اساقفه
کشیشان ویا
فرمانده أرتش
رومیان که پاتریک
نیز گفته
میشود.

بَعث
و بعث أکبر و
بعثت انبیا و
بعث مجدد
مردگان :(یوم البعث)
را روز زنده شدن
مجدد پس از مرگ
میگویند. که
غیر سالکان پس
از مرگ در
قیامت خود
برای داوری
الهی، بیکی از
انواع حیوانی نسخ
ومسخ میگردند.
که باید کارماهای
جهنٌمی شوند،
و تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
بنمایند. تا
باز بنوع بشری
وهمین سلوک الهی
تا نور قاﺌم
را باید برسند.
اما بعثت
سالکان پس از مرگ
قبل از مرگ،و بدستور
مقام مصطفوی شهود
پنحم خود، که از
نظر الهی هم اکنون
شایسته دیدار قاﺌم
شده و نجات از نوع
بشری دارند. گرچه
با شهود عرش
رحمان تولد دوم
الهی
پیامبرگونه نداشته
باشند. که ( بعث )
و رسالت آنان در
تولد دوم الهی
شاهدان عرش رحمان
است . ویا در
تولد هفت هزار
سال بعد در تولد
نوع فوق بشری بجهان،
در ولایت مهدوی
که بنور رحمان
برسند.ولی
سالکان ولایت
های دیگر که
شاهدان برخی
از پنج شهود
مقدماتی را
هستند ،در
تولد فصل بهتر
نوع بشری بجهان
(بعث) و از نو
زنده شدن دارند.
زیرا هیچ روحی
پس از مرگ تن،
لحظه ای بیکار
نمیباشد. تا در
تولد نوعی بهتر،
یا در تولد نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ ووسخ بسیار
بدتر بجهان،
بعث و زندگی نوعی
خواهند داشت.
تا عاقبت بنوع
بشری وشهود
قاﺌم و
تولدات انواع فوق
بشری برسند
،تا در أبدیٌت
بخداوند الله باز
گردند.و در انواع
بالاتر هر بار
هزاران برابر عقل
و کرامات بالفعل
بیابند. ودر
کارماهای حقیر
تر هزاران برابر
عقل ضعیف تر وکرامات
بالفعل نوعی
ناچیزی خواهند
داشت. (بعث
أصغر) همان
زنده شدن پس از
مرگ طبیعی
است. که اکثرا
در نسخ بشری
بدتر ویا مسخ حیوانی
میروند. ولی (بعث
أکبر) را شاهدان
عرش رحمان با
ولایت محمدی
دارند. که تولد
دوم الهی
پیامبرگونه
را همچنان در
همان تن بشری دارند
. ویا در تولد فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با
هزاران برابر
عقل وکرامات
در جهان، تولدی
از رحم مادری فوق
بشری خواهند
داشت. شاهدان
شهود مقدماتی
و نرسیده بنور
قاﺌم، پس از
مرگ برای هر
شهودی، یکصد
سال انتظار
بهشت عرشی خود
را دارند. که
مسیح ششصد سال
و زردشت پانصد
سال، و همچنین
کاملان ولایت آنها
بجهان متولد،
و بعثت بحیات نوعی
دارند.. بعثت
أنبیا که برای
سالکان آنان
جشن بعثت و
بازگشت بخلق
بوسیله
سالکان میگیرند،
و نیمه شعبان
یا نوروز ویا
عید میلاد
مسیح و هر پیامبری،
مناسبات جشن در
روز سمبولیک
میلاد پیامبر وهر
پیامبری است.
دو شرط بعثت داشتن،
یکی زنده شدن
مجدد از خواب مرگ
قبل از مرگ
است. که نهایت
شهود کاملان و
انبیا است. و
دیگر داشتن
مأموریٌت الهی.
که هر ولیٌ الهی
زنده، جنبه
هاﺌی از تکامل
بخشی سالکان مناسب
خود را دارند.
عرفا از نشستن
سه شهود و روز
را (بعثت صغرا)
با شهود فاطمی
وترک عزلتگاه
دار د . و یا بعثت
بجهان در تولد
روح هر کامل در
فصل بهتر نوع
بشری ویا در
تولد فوق بشری
که ( بعثت کبرا)
میدانند. تصوٌر
زنده شدن در
محشر قیامت
برای داوری
الهی را، زنده
شدن و بعث
مردگان میگویند.
ودر واقع روح هر
انسان مرده باز
مرگی ندارد،
که بخواهد
دوباره زنده شود.
ولی این سالکان
هستند، که با
مرگ قبل از مرگ
بنور قاﺌم در ولایت
محمدی و با مشیٌت
الهی و(بدای) او،
سالک مرده در
مرگ ارادی قبل
از مرگ ، از خواب
مرگ بیدار شده،
گوﺌی تولد دوم
و الهی، و بعث و
بعثت بجهان یافته
است. تا چند سالک
احتمالی خودرا
هدایت براه
خدا نماید. و
ارواح قهقرا
شده پس از مرگ
طبیعی و فورا،
روحشان در یک صورت
های نوعی حیوانی
برحم مادری
میروند. ویا
بدتر دریک نطفه
گیاهی، و
موجودیٌتی
أتمی یا تحت أتمی
میرود. تا
چقدر روح
دراین تولد کنونی
بشری او، گناهان
سلوکی یا حقارتهای
صفاتی ضدٌ
تکامل روح داشته
باشد. که در نوع
شایسته خود از
کرامات بشری، هنوز
در ژنتیک روحی
خود باقی
مانده داشته
باشند. ولی کاملان
الهی مبعوث با
رسالت الهی، بیداری
از مرگ قبل از مرگ
دارند، ومأموریٌت
الهی و کلٌی برای
دوره پیامبری
و نبوٌتٌ خود،
دارای قدرتی
الهی برای (
تنبوء و نبأ) و
الهام گیری
دارند. تا در مرگ
طبیعی آخر عمر،
هفت هزار سال بعد
بنوع فوق بشری
بجهان باز
گردند. (معاد) و عودت
نمایند، که میعاد
ووعده الهی آنان
میباشد. و با
هزاران برابر عقل
بشری و کرامات
بالفعل و
بالقوٌه، که شاید
با ولایت مهدوی
بنور رحمان، وحتی
عرش ربٌٌ برتر
از رحمان برسند.
و سالکان ولایتها
هرگاه در نیمه
راه الهی و
سلوکی خود
سرکشی کنند، تمام
کرامات الهی وشهودهای
تولدات پیشین خود
را از دست میدهند.
تا دوباره از نردبان
انواع کرامات دیگری
را کسب کنند،
که در تولد
بشری مجدد و
پس از صدها
هزار وحتی میلیونها
سال، همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را با شش
ولایت الهی
وبترتیب
انجام بدهند.
وهر کدام را با
یک تولد صد
ساله، که آنها
را اکنون نام
(حج ٌ عمره) دارند.
مردگان در تن
وذهن هستند، و
هرگز روحی با هر
سوابق نیکوی تکاملی،
و یا معایب روانی
وعقده های خود،
که بتولدات نوعی
حقیر تر مجدد
بجهان، بعث و
حیات در تن و
ذهن دیگری
دارند، باید پاکسازی
معایب ژنتیک روحی
تولدات پیشین خودرا
در سلوک بشری،
و یا بشکل
تکامل طبیعی حیوانات
انجام بدهند . که
اکنون با لحظاتی
لذٌت جاهلانه،
صدها سال
پاکسازی آنها
را بکنند. که
سراسر با حسرت
و رنج روانی خواهد
بود.

بُعد
چهارم :که تصوٌر
این نویسنده از
آینده افراد نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
است، که همگی آنها
شاهدان نور
قائم در ولایت
ششم محمدی بوده
اند. که با
ولایت مهدوی
که ٥٥ قرن دیکر
بجهان مبعوث
میگردد، وقتی
از خواب مرگ
قبل از مرگ خود
بیدار، ولی بجای
نور قاﺌم
بنور رحمان میرسد.
وخود تجسٌم انسانی
مقام الهی روح
القدس میگردد،
و آغازگر نوع
فوق بشری را میباشد.
و هزاران برابر
عقل وکرامات الهی
دارند. که از موجودیٌت
چهار بعدی میگوﺌیم.
که میتوانند تمام
کهکشان راه شیری
را جولان بدهند.
انسان بشری سه
بعدی است در
تن وذهن و
روان، و
اولیای شاهد
عرش رحمان روح
الهی شهودی
بعد چهارم را
از هم اکنون خواهند
داشت. حیوانات
بی عقل ولو دارای
( غریزه) بشکل
عقل ،
موجودیٌتی دو
بعدی هستند و
گیاهان یک بعدی
میباشند. که
حرکت و عقل را ندارند.
گرچه غرایز خود
را دارند.
انسان سه بعدی،
عملیٌات
حیاتی تن و
نیز حرکت و
عملیٌات ذهنی وعقلی
دارد. ولی انسان
کامل الهی
شاهد قاﺌم و
عرش رحمان در مرگ
قبل از مرگ،
با خویشتن
داری وپاکسازی
روان، ببعد چهارم
روح القدس
میرسد. ودر عقل
و احوال و نه در
تن بشری. که
موقٌتا در تن
بشری قبلی خود
مدفون شده
اند، که قبر حسینی
الهی آنان است
.که زیارت
سالک ودیدار
از پیر خود،
هربار یک بهشت
الهی پاداش دارد.
چون سالک شهود
و بهشتی برتری
یافته است. و ارواح
مهدوی شاهدان نور
رحمان،
شایستگی
موجودیٌتی
پنج بعدی، در تولد
برتر بعدی خواهند
داشت. و
خداوند انواع
بالاتر ده
بعدی و صد بعدی
و بیشتر را دارد.
که بفرض محال بخداوند
الله، و بتمام
أبعاد الهی
خواهند رسید.
طفل نوع فوق بشری
را در رؤیتهای
شهودی خود
چنین
دریافتم، که روز
سوم تولد میتوانند
با مادر خود صحبت
وتفاهم نماید.
که طفل انسانی
بیش از یک سال تجربه
طفولیت با مادر
لازم دارد. و
اطفال فوق
بشری در شش
سالکی گوئی از
دانشگاه بیست کلاسه
فارغ التحصیل میشوند.
وبا پانصد سال
عمر و بیشتر، و
با آن امکانات
عظیم در تن
وذهن و روان و بعد
چهارم روح الهی
فرشته گونه، و
با آن
تکنولوجی که خواهند
داشت، کهکشان
را زیر پای خود
میگذارند. که در
رؤیاﺌی حرکت بین
ستارگان را دیدم.
ولی هدف آفرینش
الهی از آن انواع،
همچنان با کرامات
عظیم ، کرامات
بالقوٌه خود
را تحقق و
بالفعل می
نمایند، که
مورد نیاز در تولد
نوعی باز برتر
بعدی آنان است.
و شهود
تجلٌیات الهی
أرباب نوع، که
الگوهای کمال میسٌر
عقل وتوان
آنان است، و
در هر تولد
شهود ربٌ النوع
واجب الهی است.
که اینک در
نوع بشری، باید
بکمال ایدآل
نوع بشری در
روح القدس
ومقدٌس قاﺌم
رسید. والاٌ همیشه
و در آینده ها
با سرکشی ها
از هدف خداوند،
کارماهای انواع
حقیر تر را
دارند . و
تکرار گذشته
های مجدد در
آینده ها
میکنند.

بعل
و بعلبک :بُت
وخدای آفتاب
که مورد پرستش
یونانیان
ورومیان در
بعلبک کنونی
لبنان بوده
است. که شهری
ومرکزی تجارتی
بود. و
میگویند ١٥٠
سال قبل از تولد
مسیح تأسیس
گردیده . و
آثار تاریخی
جالب آن تا
کنون باقی است.
خدای
میتراﺌیان را
یهودیان (بعل
و زبوب) یا
همان (ذباب
مگس) میگویند
که تحقیر آنها
کرده باشند.
ولی (یهوه) را
از دیانت
سلوکی زردشت، اکنون
آنرا منشأ
تمام ادیان
جهان میگویند.
که در واقع دنباله
عرفان سلوکی و
ولایت بودا، و
قبل از آن ولایتهای
میترا و آدم
کیومرث بوده
است. که هشت
هزار سال پیش
آدم کیومرث، نخستین
کاشف قرٌه شهودی
حسینی در
تسمیه محمدی میباشد.
و یهودیان اگر
سالک الهی با یک
ولیٌ الهی معرفی
خداوند، و در
سطح ولایت چهارم
زردشت
نباشند،
مانند ارواح خبیثه
غیر سالک و
قشریدیگر،
آخوند پرست و
کاهن پرست
بوده و هستند.
و بعل را خدای
ابلیسان قشری
گفته اند، که هر
آخوند قشری
غیر سالک در
هر دین اسمی غیر
سلوکی،
همچنان ابلیسان
در لباس روحانیٌت
کاذب بوده ، و
پیروانشان بقول
محمد ابلیس
پرست هستند. حتی
اگر مسیحی یا
مسلمان سنٌی
یا شیعی باشند
.ولی اگر سالک
با یک ولیٌ
الهی نباشند،
همان بعل پرستان
وابلیس پرستان
آخوند پرست
هستند. که بقول
پیامبر، اگر تمام
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند
باز در قعر جهنٌم
هستند. ارواح الهی
شده، (ارواح
طاهره) با
روانی شایسته تولدات
بهتر بعدی یا نوع
فوق بشری میباشند.
امروزه اعراب
نیز شوهر زن
را بعل او میگویند.
وتنها شوهر الهی
سالکان، چه مرد
باشند یا زن،
ولی مطیع چون
زنان بپیر الهی
باید باشند،
که پیر نیز
مرد یا زن
باشد. و شهودی الهی
نخستین سالک
میباشد.
وخداوند در هر
زمان و بهر
انسانی که
طالب لقای مراتب
الهی باشد، پیر
کامل و ولیٌ الهی
او را بوی در
رؤیا معرفی مینماید.

بُعد: (بضم
باء ) و دوری و
بَعد دوری وفاصله
مسافت مکانی،
ویا فاصله های
عقلی و کرامات
ومعنوی، وحتی مینوی
بین انسان با مراتب
الهی بالاتر
است. که باید با
سلوک الهی وکشف
و شهود تجلٌیات
هفتگانه میسٌر
نوع بشری
بمراتب الهی نزدیک
تر شد، و
بآینده الهی
تر تقرٌب جست.
که حتی با هر
شهودی شاهد آن
نیز (این
همانی) همان
مقام الهی را خواهد
داشت. که شاهدان
مصطفوی و
قاﺌم، خود
مقام الهی مصطفوی
پیدا میکنند که
محمد زنده چند
سالک خود
دربازگشت بخلق
خواهند بود. دوری
روح وکمال انسان
بشری از
خداوند در
مقام قاﺌم و
خداوند رحمان
است. که همچنان
بی نهایت
فاصله های شهودی
و عقلی واحوالی،
وشایستگی های الهی
با أرباب فوق
بشری دارند، تا
در أبدیٌت مطلق
و بفرض محال بنور
الأنوار ربٌ
الأرباب الله أهورمزدا
رسید. که
آنگاه نیز هنوز
بخداوند (هو) بیرون
از هستی ها
رسیده نشده است.
روح هر أتم ومادون
أتم در حال
تعالی از نردبان
انواع است . که هر
بار تکامل
نوعی، عقل واحوال
نوعی بهتر خود
را دارند. که فرمان
کن فیکون الهی
از أزل تا
أبد، همین
تعالی نوعی در
ارواح میباشد.
ودر هر نوع هر
روحی باید
بکمال الهی الگوی
خود ربٌ النوع
برسد که بنوع
بالاتر برود.
وهربار با یک مرگ،
میتوان ترک نوع
و کسب نوع
برتر را کرد.
اگر شرایط
سلوکی بخصوص در
انسان بوده باشد
. ( بعد ) بمعنای
فلسفی و علمی،
همان چند
جانبه بودن
قدرتهای
وجودی هر
موجود و هر
انسان میباشد.
گیاهان یک بعدی،
که تنها عملیٌات
حیاتی تن را
دارند. و
حیوانات را دو
بعدی که عملیٌات
حیاتی و نیز حرکت
را دارند. و
انسان سه بعدی
است، که عملیٌات
(حیاتی و حرکت
و عقل) یا حرکات
فکری را
دارند. که برای
انسانهای فوق بشری
چهار بعدی
میگوﺌیم.
عملیات حیاتی
و عملیات
حرکتی و
عملیٌات عقلی،
و بالأخره
قدرتهای(
حرکات روحی)
که روح الهی
را در شهود قاﺌم
یافته اند. و
شاهدان نور
رحمان در نوع
فوق بشری آغاز
از ٥٥ قرن دیگر،
شایستگی موجودیٌت
پنج بعدی را خواهند
یافت. که الهی
تر در صفات
خداوندی میشوند.
و فراوان (بعدهای)
موجودیٌت در انسانهای
انواع فوق
بشری بی نهایت
را ، از خداوند
و تجلیٌات الهی
خود میگیرند.(
بعید) کسی است،
که دور از هر
مبدأ یا مقصدی
میباشد. ونیز
دور از خداوند
در صفات نیکوی
الهی . که تنها اولیای
الهی مراتبی از
صفات نیکوی الهی
را دارند. نوع بشری
خیلی بخداوند نزدیک
تر از نوع
میمون است.
ولی بسیار عقب
مانده از نوع فوق
بشری آینده در
جهان خو.اهد
بود ، که
هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند. ویا در
عقلهای نیرومند
الهی،و یا در
صفات و اخلاق
و قدرتهای حیاتی
دیگر. ولی بخاطر
آلودگی روان انسان
بشری از گناهان
و انحرافات از
خداوند، گرفتار
عقده ها
وهوسهای روان حیوانی
نوع بشری هستند.
که طمع و
ستمگری
بدیگران و
دیگر صفات منفی،
و نداشتن قدرت
درک اهمیٌت
راه خدا را دارند.
چه رسد
بحکمتهای الهی
و تولدات آینده
بهشتی نوع فوق
بشری. وعقل مادی
انسان بقول
مولانا، پای لنگ
است که شلان
شلان راه میرود.
ولی عقل ایدآلیستی
مستعدان سلوک الهی،
تنها میل خدا
جوﺌی را
دارند. و کاملان
الهی عقل کلٌی
ربٌ رحمان را دارند.
که ب(این
همانی) عقلهای
الهی وشهودی خود
رسیده اند. حیوانات
بکلٌی در ظلمت
عقلی و درک حقایق
الهی میباشند.
و فصول نوع
بشری هریک برای
خود عقلهاﺌی دارند.
که حیوانات نیز
غرایز خود را دارند.
که هر یک عملا عقل
روح مدبٌر
الهی خود میباشد،
که ارباب نوع حیوانی
میگوﺌیم . تا در
گیاهان و اتم
ها وموجودات مادون
أتم که عقل و
غریزه انواعی
حیاتی خود را دارند.
و تدریجا سالکان
روح پیر کامل
خود را دارند.
که تنها مفید امکان
زندگی نوعی آنها
میباشد. انسان
غیر سالک که پاکسازی
روح خود نمیکند،
پس از مرگ
برحسب فساد
روان بشری خود،
سقوط در نسخ
ومسخ وحتی فسخ
ورسخ ووسخ تحت
جمادی را میتوانند
داشته باشند.
تا روحی چقدر جهنٌم
پروری در ژنتیک
خود فراهم کرده
باشد. که کاملان
الهی بالعکس صفات
الهی بیشتری
ذخیره آخرت نوع
فوق بشری خود
میکنند.

بعض
و تبعٌض:بعضی
یا قسمت
وجزﺌی از یک
کلٌی بزرگتر،
که اگر تفکیک
آن کلٌ کنیم،
آنگاه اجزای
آنرا میتوانیم
ببینیم و
بفهمیم. اگر
ما در جزء
بخواهیم بمانیم،
نمیتوان بکلٌ خودمان
برسیم تا کلٌ
خودمان را
ببینیم
ومطالعه کنیم.
گرچه این کلٌ،
خود جزﺌی در
یک کلٌ بزرگتر
میباشد. (
تبعٌض) اعتقاد
ببعض و جزی
بودن است. أصل
ما روح ما است.
که روان وذهن
و تن ما جزﺌی
از کلٌ نا
شناخته ما میباشند.
اگر بتکامل
روح وکلٌ خود
که با سلوک الهی
میتوان بکلٌٌ
خود برسیم. پس همچنان
در جزء و
حقارت نوعی خود
میمانیم. که پس
از مرگ باجزای
حقیر تر گذشته
های نوعی در کارماها
ی نسخ ومسخ
انواع حقیر
باز میگردیم .
و اگر صعود و
تعالی و
بالاتر ننماﺌیم
، باز در جای خود
ماندنی
نیستیم. که سقوط
تن و سقوط ذهن
در کم عقلی
تدریجی، و سقوط
روان در
دیوانگی، و
حتی سقوط روح
نوع بشری
بانواع حقیر
تر باز میگردیم.
که بقول محمد
مسخ میمون و
خوک بهترین بخت
وشانس ما خواهد
بود. هر چیزی
در هستی تکامل
بالاتر و
حقیقی تر شدن را
دارد. که ما نمیشناسیم
و باید
بشناسیم.
والاٌ قهقرا
وکارما و
جهنٌم حهان در
انواع حقیر را
خواهیم داشت.
که گذشته ها
را دوباره وحتی
صد باره، باید
در آینده ها
تکرار
نماﺌیم. تا
باز از نردبان
انواع، بنوع
بشری کنونی
وهمین وظیفه الهی
برسیم. وبعد
از صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال، باید همین
تعالی واجب الهی
وفطری ذات
خودمان را انجام
بدهیم. که اکنون
میتوانیم . ولی
در خواب خرگوشی
وبی هوشی و
حیوانیٌت نوع
بشری خود وا مانده
ایم . که أی کاش
همیشه در همین
سطح بشری
میماندیم،
ولی مرگ هست و
سقوط طبیعی
مقام نوعی روح
ما در پیش
داریم، که مانند
همین حیوانات
بجان باز می
گردیم. که عذاب
زندکی آنها را
می بینیم. ما فرشتگانی
هستیم، که قدر
مقام تاریخی و
أزلی خودمان
را نمیدانیم.
گوﺌی چون ماهی
در آب غرقه هستیم،
و نمی دانیم
آب چیست. و غرق هوا
هستیم و غرق آلودکی
های روانی و
عقده های عقیده
شده
ناخودآگاه خود
میباشیم. و در جهل
خود غوطه
وریم. ولی تنها
با سلوک الهی
میتوانیم بیدار
و هشیار وبودا
و نیروانا و
جم و آریا
گردیم . تا بقیه
راه آینده خود
را بفهمیم و
دنبال کنیم و
گرفتار تکرار مکرر
کارماها نشویم.

بغ
:
و انسان موبد وکامل
اصطلاح ولایت سلوکی
زردشتی، و نیز
در قوم قریش زردشتی
الأصل، که کعبه
را جایگاه عبادی
سالکان و بغ
های زردشتی
خود داشتند.
که بقول محمد
(بکٌه) جای بغ
ها نام داشت
که کعبه
نامیده شد. که در
محوٌطه بیت
الله الحرام،
که همان محیط ولایت
پیر کامل الهی
زنده هر سالک
میباشد. که
خانه خدا و
جای احرام
پوشیدن سالکان
برای عزلت سلوکی
است. ولی غیر
سالکان قشری
قریش زردشتی، در
محیط دورتر
کعبه در شهر
مکٌه بودند.
که جای مغ های قشری
و مغوس ومجوس
بوده است. و
تمامی اصطلاحات
حجٌ کعبه و
اماکن آن،
دارای معنای
سلوکی ولایت الهی
محمد میباشند.
که آخوندهای قشری
سنٌی یا شیعی،
همان اصطلاحات
با برداشت سلوکی
را نمیکنند. و
در احادیث
پیامبر مغ ها
،یا مغوس ومجوس
برای پیروان
غیر سالک قریش
زردشتی قشری
بکار می رفته
است. بغداد منطقه
عبادی سالکان
در کنار دجله
در تیسفون
بود. (بیگم ) زن
سالک وکامل
شده، و( امٌ)
مادر امٌی و
اوم کرده است،
که بزنان کامل
پیامبر (امٌ
المؤمنین)
میگفتند. ولی اینان
سالکان زن بی شوهر
و داﺌم کنار
پیامبر بودند
که سالمند و سالک
بودند. بعلبک
لبنان معبدی
از ولایت سوم بودا
بود، که بت
بعل داشتند.
که برای
یونانیان و
رومیان، مسجد عبادی
آنان بود. چون حکومتی
دینی ساخته
بودند، ولی
اگر سالک الهی
می بوده اند
جای اقامت بغ
ها و کاملان الهی
چون اورشلیم،
که اقامتگاه
پیر الهی
سالکان خود
بوده است. و
جای جم شدن
چون استخر فارس
و نقاط دیگر،
که سالکان زردشتی
آنجا جمع و جم
میشدند.
ومانند
جمکران شهر
پارسایان
بوده است. و
شهر قم کنونی کنار
جمکران، بخاطر
ستایش امام
صادق ،اکنون برای
قشری های شیعه
مکان مقدٌس
شده است. که میخواهند
در آن مرکز
ولایت فقیه
غیر سلوکی یا
واتیکان خود
را بسازند. اگر
که از حکومت سیاسی
ایران
افتادند. (بگ
یا بک ) در تیسفون
جای بغ ها
بوده است. در
ریگ ودای بوداﺌی
نیز بگ میگویند.
که أصل بغ و
کاملان الهی زردشتی
را داشتند.
مانی پیامبر
ستایش مهر
کرده، و
طرفدار تصوٌف
زردشتی بوده،
و (بغ مهر) را
زایش مهر
درغاری در کوه
البرز میگوید،
که همیشه سالکان
در ایران عزلتگاه
خود را در کوهستان
و جنگل داشتند.
البرز در
فرهنگ زردشتی
و شاهنامه
فردوسی،
جایگاه
پهلوانان و
اولیای الهی
چون رستم بوده
است. رستم همیشه
و در زمانهای
دراز
پهلوانی، که بکمک
پادشاهان
میرفت. و برای توسعه
طریقت زردشتی با
تورانیان میتراﺌی
یا بوداﺌی می
جنگید. و
پادشاهان افسانه
ای در
شاهنامه،
منظور اولیای الهی
زنده بوده
است. وتمام شاهنامه
را با برداشت
سلوکی باید خواند،
ونه بعنوان
داستانهای تاریخی.
آنگاه ( مهر) از سنگ
بیرون آمد. و
غیر سالکان قشری
را چون سنگ
دانسته،
وتفکٌر تعصب آمیز
جاهلان دارند
، که در تبدیل
سلوکی بتفکٌر
الهی نمودند.
و جرقٌه آتش
تولد مهر در
هر کامل
زردشتی هست که
مهر و جم و الهی
میشود. و سالک
در آخرین شهود
خود از درون آتش
نور الهی خود
را دیده.
مانند آنچه موسای
زردشتی الأصل
داشت . شب ( یلدا)
روز تولد مهر،
و هر کامل الهی
در هر زمان
است .و همان تولد
دوم ومقدٌس
الهی آنان، پس
از بیداری از خواب
مرگ قبل از مرگ
است. که تولد پیامبرگونه
عرفانی دارند.
و همان شب قدر
عزلتگاه و هر
شب سالکان، که
شب آخر طولانی
سال در احساس
سالک است. که
درگیر مرگ قبل
از مرگ میباشد
تا بنور قاﺌم
برسد. ودر یک
پگاهی
صبحگاهی که (
پگیه وفقیه) و
فمیده امور
الهی میشود.
ونه هر فقیه
سفیه و وقیح مذهبی،
در فلسفه های
دینی قشری،
سنٌی یا شیعی
ویا در هر دین
دیگر غیر سلوکی،
تا نور شهودی
آخر و نور
ایزد و مقامی الهی
در تجلٌی الهی
خود را دارد.
که درحکم ربٌ
النوع بشری
قاﺌم ، کمال
الهی هفت مرحله
نوع بشری است.
و با فروغ الهی
فرٌ و فروهر و
برٌ و انسان
کامل بجهان
باز میگردند.
شب یلدای مسیح
و محمد وهر
کامل مسیحی
است. و در
ولایت محمدی
نیز نیمه شعبان
بعثت شاهدان
عرش رحمان
است. که نوروز
و زندگی جدید
والهی کاملان
را تشکیل میدهد.
(شب چره) همان
شب قدر رسیدن
سالک ب(کیان
خورٌه و قرٌه
و غرٌه) شهودی او
میباشد. و نه (شب
زنده داری)
برای خوردن و
نوشیدن و
رقصیدن . مگر پس
از رسیدن انسان
کامل الهی
بشهود نهاﺌی خود
باشد. که
آنگاه معاف از
هر دین ورزی
است، که در جمعه
و آدینه یا
(أدینه) در ختم
دین ورزی بودن
و پایان وظایف
دینی میباشند.
خداوند تنها
یک دین و مکتب
سلوکی دارد
ولی شش کلاس
تکمیلی دارد.
برای زردشت
شهود چهارم،
وبرای مسیح
کلاس پنجم، و
محمد کلاس ششم
است . تا نوبت مهدی
موعود اولی العزم
تازه برسد، که
کلاس هفتم را
تأسیس میکند.
و همچنان در
هر زمان همه کلاسهای
سلوک الهی، کار
تربیت نسلهای بالا
آمده از انواع
حیوانی، و
فصول اولیه نوع
بشری را ادامه
میدهند. هر انسان
کاملی بغ
میباشد. و
قشری های مذهبی
مغ و مغوس
ومجوس هستند.
ولی بغ مقیم بکٌه
کعبه الهی پیر
الهی و مقدٌس است.
مغ ها ابلیسان
انسانی
میباشند. که قوم
قریش غیر از چند
کامل وسالک
خود چون محمد،
فراوان غیر
سالک بودند،
که ( بنی امیٌه) محسوب
میشدند. که
تظاهر به أوم
ودین ورزی
کاذب داشتند.
که ساکنین شهر
(مکه و مغ) ها
بودند. بغ ها
شاهدان مراتب
تجلٌی الهی،
خود از مراتب الهی
چند سالک خود
میشوند وتا
زنده باشند. و برای
وفات یافته
آنها، نباید پرستش
با عکس یا اسم
ویا مجسمه
آنها نمود. که
تقلید از میٌت
اصطلاحا حرام
است. مگر کاملی
الهی بمعرفی خداوند،
و یا بوصیٌت
پیر از یک کامل
الهی دیگر
باشد .

بَقاء
و بقاء بالله :بقا
در مقابل فنا
است . که انسان
و هر موجودی
غیر از
خداوند،
دوچار فنای نوعی
میشود. که انسان
نتیجه
تکاملات
زمانهای
بسیار دراز در
ادوار نوعی
جمادی وگیاهی وحیوانی
، و فصول فراوان
نوع بشری بوده،
که امروز با کرامات
شایسته در عقل
واحوال و
قدرتهای
حیاتی بشری
کنونی شده
است. که برای
باز رفتن بنوع
بالاتر فوق
بشری در جهان
توان و
شایستگی لازم
را ندارد. تا اقدامی
سلوکی کند.که کرامات
بالقوٌه در
نطفه خود را،
با استفاده از
کرامات
بالفعل خویش
تحقٌق بدهد. و اگر
چنین نکرد، که
غیر سالکان و
قشری های مذهبی
نمیکنند، و
تصور راه خدا
را در راه أهریمن
آخوند ها
دارند. لذا تمامی
کرامات
بالفعل تولدات
پیامبرگونه
گذشته خودرا،
عملا صرف لذٌت
و شهوت و
برتری جوﺌی و
ستمکاری بدیگران
میکنند. و
بنام حقٌ و بنام
خدا،
گناهکاری
کرده و بضرر
خود و دیگران
عمل مینمایند.
که ( بد دینان
قشری) میکنند.
ولی ( بی دینان
در غفلت) از
امور الهی
هستند، که کارمائی
نداشنه چون امتیازات
مورد نیاز تولد
بهتر جدیدی را
ندارند. زیرا یک
روح فردی که
حتی روح هر
أتم و گیاه وحیوان
هیچگاه مرگ ندارد.
و با مرگ نوعی تن،
در تولد بهتر
یا بدتر نوعی
دیگری بجهان
متولد میشوند.
که کارماها و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند داشت.
تا عاقبت همگی
ارواح، حتی روح
هر أتم، زمانی
از نوع بشری و
شهود واجب
قاﺌم روح القدس
و ایدآل کمال
نوع بشری،
خودرا
بفراوان
انواع فوق
بشری
رسانیده، که فرمان(
کن فیکون) شدن
و کسب کمال الهی
را انجام داده
باشد. که عاقبت
نیز انجام خواهند
داد. ولی بقیمت
تکرار عذاب
زندگی های در
نسخ ومسخ
بدتر. اما
بقاء انسان
موقتا در نوع
بشری، بخصوص
برای دوره سلوک
الهی است ، که
مورد نظر خداوند
میباشد. که باید
بر پیمان
سلوکی خود با پیر
الهی، و قبلا
در عهد الست تولد
پیشین باقی بماند،
پس ترک صلات و
ارتباط نکند.
که برای شهود ششگانه
واجب بنور قاﺌم
برسند. که
برای زندگی
های فوق بشری،
بقاء برتر والهی
تر خود را
بیابد. در
سالکان فنا در
زندگی بشری
است، که جان
را نیز میدهد تا
بجانان الهی نور
قاﺌم را
برسند، تا بقاء
تکاملی خود را
بیابد. وپس از
هفت هزار سال
بهشت سوٌم
انتظار عرش رحمان،
تولد نیکوی
نوع فوق بشری
را خواهند
داشت، که
هزاران برابر عقل
و کرامات نوع
بشری را
خواهند یافت .
تا با ولایت
هفتم مهدی
موعود، خود را
بنور ربٌ رحمان
و عرش ربٌ
برتر از رحمان
برسانند. که بی
نهایت انواع فوق
بشری و
تجلٌیات الهی،
ونیز مهدی های
موعود
بالاتر، و
احوال و عقلها
وکرامات الهی تر
غیر قابل توصیف
وتصوٌر ما را
خواهند داشت
.که آنان را (چهار
بعدی) و الهی فرشته
گونه
میگوﺌیم. یا
همان( ابابیل) بدون
بال، چون
فشفشه و موشک،
فضای بین کرات
کهکشان راه شیری
را جولان
خواهند داد.
فنای مطلق در
تن و ذهن روان نوعی
هست، ولی برای
ژنتیک روحی
فناﺌی نیست که
مرگ ندارد.
بلکه مدام
تولدات جهانی
دارد. و دوره
های کوتاه
استراحت روح
تکامل یافته
در بهشت سوم
عرشی دارند.
بقای مطلق
تنها از آن
خداوند مطلق است.
و بقاهای نسبی
در مراتب
پیشرفتهای نوعی
برای هر روح،
و در کسب این
همانی مراتب
پیشرفته تر
روحی والهی
هست. ترک صفات
حیوانی نوع
بشری همان فنای
بشری سالک
است. که حتی خود
را در میان
نمی بیند. که
بمراتب الهی
بالاتر و( این
همانی) مقام
همان تجلٌیات
الهی میرسد. که
صفات الهی مربوطه
را خواهد
داشت. عرفا
(بقای معلوم)
از معلومات علمی
را در علم الیقین
میدانند. و
اگر بقای
مشهودات از مراتب
شهودی، و به عین
الیقین رسیدن
و بچشم دل دیدن
وعده گاه الهی
است. ومرحله بعدی
بقای بحقٌ
است، که واصلان
قاﺌم وعرش
رحمان دارند.
تا همیشه بیمه
شده الهی از
هر کارما ها
گردند. تا در
آینده های بالاتر
چه بقاﺌی
بهتر را
بیابند. روزبهان
عارف نیز از
(بقای خیر روح)
میگوید، در
وقتی که دوچار
خطرات نباشد،
یعنی چون
بنجات شهودی
رسیده باشد. و
(بقای شرٌ) را
در نداشتن توحید
میداند، که سالکان
در توحید خود
با مراتب الهی
خویش،
وتوسٌلات عبادی،
مدام در ارتباط
و صلات با
خداوند هستند.
وترک صلات و
ارتباط با
وساﺌل الهی
را تنها در
شهود نهاﺌی
میداند. و
بالأخره (
بقای در
عبودیٌت) غیر
سالکان میگوید.
و کاملان الهی
عبد الله
واقعی، و
امتحان شده
قلب و روح بوسیله
خداوند است.
که شهود عرش
رحمان و
بازگشت
پیامبرگونه
بخلق دارند که
فناﺌی ندارند.
تا در نوع فوق
بشری چه معنی
در بقاء و
فناء برای
سالکان ولایت مهدوی
بوده باشد.
بقاء همان حال
کاملان
بازگشته بخلق است،
که در تن و ذهن وروان
و روح الهی
شده خود، در
تسلیم مراتب
مدبٌر الهی
خود میباشند.
که خود نیز
این همانی
مقام الهی
مدبٌر روحی
خود را دارند.
که همان فرشته
مدبٌر فرشته مرگ
انسان کامل، و
همان نطفه
جدید نوع فوق
بشری، در تولد
آینده در
ولایت مهدوی است.
که باز تولدات
الهی بالاتر
تا شهود نور
ربٌ رحمان،
وحتی عرش ربٌ
برتر از رحمان
را بیابند، که
نامی هم از او
نمیدانیم، که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور
که محمد
نخستین بار
نام رحمان و
عرش رحمان را گفت،
که قبلا کسی نمیدانست،
و مسیح نام
روح القدس را
نخستین بار گفت.

بَقیع
:بقعه
وزمین کوچکی
در قبرستان
مدینه است. که قبر
اولیای الهی
در آن هست ،و
برای معتقدین
بآن بقعه نیز مقدٌس
میباشد. که زیارت
گاه میباشد.
ولی باید
اولیای الهی زنده
را زیارت سلوکی
و دیدار مقام الهی
آنان را نمود.
تا شاید خود
در سلوک الهی بکمالات
الهی آنان رسید
که باید برسیم،
والاً دوچار
کارماهای
جهنٌمی نسخ ومسخ
حقیر حیوانی
بچهان شده ،
تا گذشته ها
را در آینده
ها تکرار
نماﺌیم. تن
انسان کامل نیز
غیر از روح او
است. که یک بار
با مرگ قبل از
مرگ بنجات و
مقام الهی
رسیده است. ولی
با مشیٌت الهی
در بازگشت
بخلق برای
هدایت دیگران
از خواب مرگ بیدار
شده، وتولد
دوم الهی
معصومانه و
پیامبرگونه
دارند. مسیح
در سنٌ سی سالگی
و محمد در سنٌ
چهل سالگی ومولا
علیٌ در بیست سالگی
ببیداری
الهی، وبودا
شدن و نیروانا
گردیدن در
شهود نور قاﺌم
و عرش رحمان
رسیدند که هرکس
باید برسد. تا
واقعا مسلمان
در تسلیم خدا
باشد. و سنٌی
با سنٌت محمد
و سلوک، و
شیعه علیٌ در
شعاع انوار
پنج تن آل عبا
بوده باشد. و
خود نیز این همانی
مراتب شهودی
را داشته
باشند . که از حیوانیٌت
نوع بشری
بالوهیٌت نوع فوق
بشری پیش رفته
گردند. که باید
رفت ولو بقیمت
تکرار مکرر
گذشته های نوعی
در نسخ ومسخ،
چه رسد بفسخ وگندیدگی
گیاهی و رسخ و
رسوخ جمادی،
وحتی وسخ چون
چرک در انواع تحت
جمادی.

بقیٌة
الله :اولیای الهی
زنده که اولاد
الهی و وارثان
باقی مانده و زنده
پیامبر اولی العزم
خود هستند، که
تنها وساﺌل الهی
برای عبادت
سالکان
اعتبار الهی دارند.
و بشرط معرفی خداوند،
و یکی از
اولیای ٣١٣
گانه زنده
باشد. گرچه شیعیان
برای امام زنده
قاﺌم در چاه
سامره، که
اخیرا به چاه جمکران
منتقل شده که ١٢٠٠
سال زنده باشد.
وخود ( تولد
نیافته) غایب
گردیده است.
که مراسم سمبولیک
تولد اورا امام
حسن عسکری
انجام داد.
ولی هر کامل الهی
(امام قاﺌم
زمان) برای چند
سالک خویش میباشد.
و هر یک از
کاملان الهی
بانتخاب خداوند
در شهود دوم حسنی،
برای سالکان
عصر خود قائم است
وتا زنده باشد
که بقیٌت الله
است. گرچه
انسانی معمولی
در ظاهر،و زن
وبچه و زندگی
نوع بشری را
دارد. و خود را
امام زمان
معرفی نمی کتد.

بقره
: یا
گاو که همان نفس
أمٌاره انسان
کم عقل و خود
خواه درغیر
سالکان است .
که تنها بفکر
شکم و اطراف شکم
میباشند.
وکاری چندان
بعقل ومغز سر خود
ندارند. چه رسد
که بمراتب
الهی برتر که در
انتظار او هستند
. و سالک صادق
در( استضعاف)
سلوکی، برای
مرگ قبل از
مرگ بدستور مقام
مصطفوی شهود
پنجم خود ، می
خواهند گاو
نفس خود را
بکشد و قربانی
نجات روح خود کند.
که جان میدهد
تا بجانان
الهی برسد .
این گاو در
ولایت سلوکی میترای
نوح، نیزدر مراسم
سر بریده شدن
یک میتراﺌی
صادق بوده است
. گاو بی عقل و
شکم باره، چون
آخوندهای قشری،
سمبول دوری از
شهود مراتب الهی
است. ویا (ختنه)
روش ابراهیم،
بعنوان أوٌلین
آزمایش
پیرکامل،
برای منع شهوت
سالک است . که شهوت
رانی را در خود
میکشد . سوره بقره
قرآن، مجموعه
ای متفرٌق از
گفته های سلوکی
و سمبولیک
پیامبر است.
گرچه تمام
گفته های پیامبر
نمیباشد. که امامان
در حدیثهای
پیامبر آنها
را اضافه کرده
اند، ولی
پیامبر
وامامان تنها برای
چند سالک خود
هرچه لازم دانستن
گفته اند که
باز تفسیر سلوکی
نیاز دارد. تن
انسان چون گاو
حتی الاغ و
شتر خوانده میشوند،
که حامل روان
و روح انسان
میباشد، تا
روح را بعرش رحمان
بمعراج
برساند. که گوﺌی
در لحظه ای
پرواز بعرش
مینماید. که گاهی
آنرا فرشته میکاﺌیل
ویا شتر و
اسیت وغیره
میگویند. که
تن انسان برای
روان، در حکم گاو
وشتر است. ولی روان
و روح پاک شده
سالک، بدون تن
بمعراج میرود که
صعود روح میباشد.
و تن مادی با
شاهد عرش
همراه نمیباشد
.گرچه باز تن ملکوتی
و الهی برای
یک روح میتوان
گفت. که سالک
در رؤیا تنی
برای خودش در
مراتب الهی که
هست می بیند،
ولی همان تن بشری
مادی نیست.
وشاید تن ملکوتی
وحتی تن نوع فوق
بشری او باشد.

بکاء
و گریه:که همان اشک
ریزی سالکان
در دوره عزلت سلوکی،
و در توسٌل
بمراتب الهی
خود، آغاز از پیر
کامل و
تجلٌیات الهی بالاتر
دارد. و بخاطر
بهم نزدن
پلکان چشم اشک
ها جاری میشود.
تا کره چشم خشک
نشود وکوری
ببار نیاورد.
گرچه عرفا میگویند
، سالک اشک بر
صفات ننگین
خود می ریزد. و
طلب عفو الهی
از آنها را
دارد. چون سالک
ب(دیوار ندبه)
خود رو بدیوار
می نشیند، که چیزی
مانع دید
وحضور ذهنی
وسیله الهی او
نشود. و این
اشک چشم، گریه
و(بکاء) نیز
نیست. که سالک اشک
شوق و عشق ورزی،
برای دیدار
محبوب الهی دارد.
تا مبادا لحظه
ای از آن محروم
نگردد. که شهود
نهاﺌی نور قاﺌم،
هدف انسان سالک
بشری در راه خدا
برسد. تا در بی
نهایت انواع فوق
بشری بفرض
محال، بنور
الأنوار الله
ربٌ الأرباب برسد.
(بغ) هر کامل الهی
زردشتی است.
و(مغ) هر آخوند
وقشری مذهبی
میباشد. که مورد
نکوهش پیامبران
بوده اند. و بغ ها
در( بکٌه یا کعبه)
که همان خانقاه
و قبله و
بارگاه
پادشاه الهی سالک
است. و مغ ها
مشرکان خدا و
شریکان ولایت الهی
زنده زمان میباشند.
پس جهنٌم سخت
تری در
کارماها خواهند
داشت. و بقول پیامبر
حتی اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
بعبادت باشند.
کلمه (أشک )
درعربی عشق
شده است. و
بکاء همان کار
رسیدن بدرجه بغ
شدن و کامل الهی
در سلوک است.
که قشری های
مشرک باید
فکری بحال
آینده خود کنند،
که در مسخ های حیوانی
صدها هزار سال
وحتی میلیونها
سال زندگی های
پر عذاب جهنٌم
جهان، اشک حسرت
خواهند ریخت.
(گریه) باز همان(
قرٌه) گیری
سالک برای رسیدن
ب(کیان خورٌه)
خود میباشد،
که قریش
زردشنی خرٌه
را در قرٌه
تعریب نمودند.که
وسیله خیره شدن
در وسسیله الهی
سالک است.

بُکره
فردا :صبح زود (
باکر) و فردا
صبح همان،
پگاه فارسی دری
قریش است. که سالک
با شهود
نهاﺌی خود از خواب
مرگ قبل از مرگ
بیدار میگردد،
که (پگیه و
فقیه) وفهیم
وعالم الهی
میگردد.

بَکٌه
کعبه :همان کعبه
مکٌه که معبدی
سلوکی زردشتی
قوم قریش،
مهاجر با
فرهنگ ایرانی زردشتی
بود. که بیمن و
سپس بمکٌه
رفتند، و
بتمام نقاط جهان
مهاجرت اولیای
الهی صورت میگرفته
ومیگیرد. و
کعبه را مانند
کعبه زردشت در
فارس ساختند.
ابراهیم
برهمنی کامل زردشتی
بوده ،و
بهمراهی اسماعیل
سالک دارنده (اسماء
الهی) و شاهد مراتب
شهود مقدماتی،کعبه
را ساخت . که کعبه
را بدون پنجره
ودر طبقه دوم
بدون پلٌه کان
میباشد. و
سالکان رو
بدیوار ندبه اشک
ندامت گذشته
های خود را میریختند.
مانند یهودیان
زردشتی
الأصل، که بدیوار
ندبه اورشلیم
اشک میریزند و
دعا میخوانند.
اگر که ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
داشته باشند، سالک
زردشتی و الهی
هستند. ولی غیر
سالکان
زردشتی قریش،
در نام ( بنی امیٌه)
بوده، که اوم سلوکی
نداشته، و
تظاهر بدین
ورزی قشری داشتند،
پیس مشرک بوده
و هستند. ولی
کاملان الهی
چون محمد ،
امٌیٌ اوم
کرده و اوم دهنده
سالکان خود میباشند.
بدون سلوک الهی
علی رغم عبادات
قشری، همچنان جهنٌمی
میباشند. غیر
سالکان قریش
اطراف (بکٌه کعبه)
و محوٌطه بیت
الله الحرام
در شهر مکٌه
آخوند پرستی
داشتند، و
بقول پیامبر ابلیس
پرستی میکردند.
که ابلیس و
أهریمنان زنده
در جهان
میباشند. مغ
ها ومغوس
یونانی ومجوس
عربی، و نیز
تمام مسلمانان
امروز، سنٌی یا
شیعی بوده
باشند، که سلوک
الهی، یعنی
سنٌت محمد ،
و(سنت) ومقدٌس
شدن را انجام نمیدهند
سنٌی نمی باشند.
و یا حتی شیعه
غیر سالک صادق
نیستند، که شعاع
انوار شهودی
تجلٌیات الهی
را ندارند. و
بقول امام رضا
بطرفداران سیاسی
خویش، که خود
را شیعیان با
امام ولیعهد مأمون
میخواندند، گفت
شما شیعه با
شعاع تجلیات
الهی نیستید.
که هدف خدا از
دین ورزی ها
تنها سلوک الهی
و شهود
تجلٌیات
انوار الهی
میباشد.

بلاء :و فتنه
و امتحانات الهی،
مصیبت و فتنه و
امتحان الهی برای
همه موجودات
در جهنٌم
جهانوم جهان
است، که در زندگی
نوعی خود
دارند. بخصوص سالکان
ولایتها پس از
پیمان سلوکی،
برای آزمایش صدق
سوگند سالک، که
باید در برابر
بلایای
سلوکی، ویژه
سالکان که از خداوند
برای سالک میرسد.
و باید صبوری
نشان بدهد. که لازمه
پاکسازی روان آلوده
بشری آنان از عقده
ها و انحرافات
و عقاید نا درست،
وحتی درست
اتٌفاقی آنها در
حقیقت باز نادرست
میباشد. وجمعا
امتحانات پر محنت
الهی سالک است
. وفتنه های اجتماعی،
بخصوص آنچه
قشری های
مذهبی و
آخوندهای جاهل
از امور الهی،
نسبت باولیای الهی
و سالکان آنها
نشان میدهند.
که آنان را
تکفیر وکشتار
و تعزیر پر
آزار مینمایند.
گوﺌی قاضیان
شرع جاهل و
فاسد دارای اختیارات
الهی هستند.
که بازیچه
روان أهریمنی
خودشان میباشند.
پس سالکان با
تقیٍه و
خویشتن داری
در عزلت سلوکی
خود، آزار دیگران
نیز نادیده میگیرند
و می بخشند.
زیرا خطا
کاران نیز مخلوقات
الهی بوده و
در سطوح پائین
تکامل نوعی خود
هستند. که برحسب
طبیعت خویش
هرکاری را میکنند.
که حتی روح هر
أتم وگیاه وحیوانی،
راه أبدی
رسیدن بمقام
نوع بشری و
عقل الهی تر
را در پیش دارند.
پس سالک نیز با
خطا کاران نیز
مانند خداوند
فرصت تکاملات طبیعی
آنان را میدهد
و انتقامی نمیگیرد.
که خداوند
داوری های خود
را در کارماهای
قشری ها خواهد
کرد. سالکان صادق
برای بلایای
الهی خود،
سپاسگذار نیز میباشد.
وحتی بلایای بیشتر
و عمیقتری نیز
میخواهد، که شاید
با صبوری بیشتری،
پاکسازی
بیشتری در
روان خود با تخلیه
وتحلیه یافته
، تا بتجلیه
های الهی برسد.
وشایستگی خود
را بخداوند وپیر
نشان بدهد .
ومراتب الهی خود
عملا پاکسازی
روان سالک را مینماید.
و نه تنها با
جدٌیت سالک و
یا هدایتهای پیر،
که کافی برای
پذیرشهای الهی
باشد. و بقول پیامبر
(بلا) لباس
اولیا و غذای الهی
آنان میباشد.
که در صبوری
بیشتر،
رحمتها
ونعمتها و
الهامات الهی
و شهودی بیشتر
دارند. که انبیا
وکاملان الهی زنده،
و حتی در حیات
پیامبرگونه
خود، همچنان
بلایای دیگری دارند.
که ذخیره آخرت
بیشتری برای آینده
تولد فوق بشری
بجهان فراهم نمایند.
و اصطلاحا
اولیای الهی
از بی بلاﺌی
بفریاد در
میآیند. تا
خداوند رحمت
کند و
آزمایشات
جدیدی برای آنان
بیشتر داشته باشند.
که معالجه و دوری
از درد، باعث محرومیٌت
از پاداش الهی
میباشد. مادام
که فکر و روان
سالک و کامل
را در اختیار
خداوند میدانند.
تا آنچه صلاح
برای اصلاح
آنان باشد،
برای سالک سرنوشت
کند. که
سالکان هفت سرنوشت
سلوکی دارند.
که هفتمین آن
با شهود عرش
رحمان،
معصومیٌت از هر
خطا و گناه، ومصونیٌت
از هر قهقرا و
عقب روی از مقام
الهی کنونی خود
دارند. بقول پیامبر
روح سالک از خداوند
درخواستهاﺌی
دارد، که انسان
خود خبر از آن
ندارد. و روح
فرصت الهی خود
را میخواهد که
تحقٌق بدهد.پس
سالک باید
جرأت وشهامت
کافی پیدا
کند، که داده
های الهی
بیشتر بوی برسد.
چون بلایا که تحمٌل
آنها کند. و
درک و سپاس آن
نماید. سالک
از خداوند
(خلٌت و خلیل
بودن ) و دوستی خداوند
را میخواهد. و
سلامتی تن و
ذهن و روان،
که بتواند
پیشرفت در سفر
الهی خود ادامه
بدهد. وسرگرم
معالجه مشکلات
رسیده بتن
وذهن خود
نشود، که
محروم از داده
ای بیشتر و
برتر گردد. تا
جاﺌی که انسان
سالک کلیم
الله میشود، که
پیام الهی و
شهودی دریافت
می نماید. و
قرآن ناطق چند
سالک خود میگردد
. منبع بلایای سالک
دستورات پیر
است، که سبب خیر
وکمال بوده و
ساقی بلایا
برای سالک
میباشد. و یا سهام
و( تیر بلا) و
(دیوانهء بلا
بودن)، تعبیراتی
برای بلایای
سلوکی است .

بلند
آشیان :پیر الهی
سالک که بلند مقام
الهی و خانقاه
پادشاهی الهی
را دارد .گوئی
خود قبلا بلند
پروازی تا معراج
عرش رحمان نموده،
و شایستگی الهی
خود را باثبات
رسانده، که ببرترین
مقام شهود
الهی خود در
عرش رحمان رسیده
ست.

بلوغ
و
حریٌت و
آزادگی انسان
همیشه طفل در
حال بلوغ است.
در تکوین تن بشری
برای بلوغ
جسمی و (عقل مادی)
در پانزده سالگی،
و بلوغ در (عقل ایدآلیستی)،
که درک اهمیٌت
سلوک الهی را بنماید.
وچون بسلوک الهی
پرداخت بلوغ (عقل
کلٌی) الهی را
با تزکیه هرچه
بیشتر نفس
امٌاره با تخلیه
وتحلیه تا تجلیه
های هفتگانه پیدا
کند. که بنور قاﺌم
و عرش رحمان،
و بازگشت پیامبرگونه
بخلق برای چند
سالک خود
برسد. وبا عقل الهی
از مقام شهودی
خود خواهد بود.
که الهامات
الهی بالاتر و
حکمتهای
گفتنی و
رفتاری واخلاقی
بهتر را خواهد
داشت. (بلوغ
الهی) بآزادی
و مورد اختیار
الهی شدن است. چون
بخلق بازگردد.
نسفی عارف
نهایت بلوغ
انسان را در
پایان دادن وظیفه
الهی انسان در
سلوک الهی
میداند. و
غایت و هدف
نهاﺌی آن نیز
رسیدن بآزادی
و نجات بخشی
یافتن ، از نوع
بشری و خطرات کارماﺌی
است. بلوغ انسان
بر اساس
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
تکاملات بشری بیشتر
میباشد. که سالکان
موفٌق ولایت محمدی،
اکنون و بخاطر
داشتن پنح بار
مقام پیامبری،
و با کشف پنج
شهود خود، در پنج
ولایت الهی پیش
از ولایت
محمدی است، که
بشهود ششم نور
قاﺌم، و شاید
عرش رحمان
شهود هفتم
برسد. که پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
پیشرفتهای
شهودی واحوالی
سالکان، که
علامت پیشرفت
و بلوغ باز بیشتر
الهی میباشد.
که خود را از
بشریٌت پاک کند
و بالوهیٌت
شهودی برساند.
که ( در خدا فنا) گردد.
که مرگ قبل از
مرگ را تجربه
نماید. قدرت عقلی
هرکس، که قابل
افزایش با
سلوک الهی است
،مجموعه کرامات
بالفعل گذشته
و در دوره
سلوک میباشد.
و الاٌ عقلهای
الهی و
بلوغهای برتر
عظیم تر در
انواع فوق
بشری است که
انوار الهی خود
نیز منتظر
ارواح بشری
شاهد نور قاﺌم
هستند. و لذا
پیامبر میگوید،
خداوند اولین چیزی
را که آفرید عقل
است. یعنی
بالاترین
درجه آفرینش
درانسان سالک،
و فرٌ و فروهر جستن،
کسب عقل الهی معادل
شهود عرش
رحمان، و
الهامات بالاتر
از مدبٌران ولایتهای
قبلی است.
حریٌت و آزادی
واقعی رسیدن
بعقل برتر
شهودی است.

بلخ
:شهری
در ماورا ء
النهر که مرکز
دینی زمانهای طولانی
برای سالکان و
کاملان
ولایتهای
بوداﺌی بود، تا
زردشت آنجا دین
خود را انتشار
داد. و دین سلوکی
ولایت برتر
چهارم زردشت بلخ
را اشغال کرد و
زردشت نیز همان
جا کشته شد.
اخیرا مسلمانان
قشری
افغانستان
طالبانی
مجسٌمه های
عظیم بودا را
منفجر کردند.
که همیشه خطاهای
تاریخی قشری
های مذهبی تکرار
میشود . پیدا شدن
یک ولایت
سلوکی جدید و
یا هر دین تازه
ای ، بمعنی
تعطیل ادیان سلوکی
ولایتهای قبلی
نیست. همه
ولایتهای
سلوکی اولی العزمهای
پیشین بکار تربیت
نسلهای بشری
بالا آمده از
انواع حیوانی،
ویا فصول
اولیه نوع
بشری ادامه
میدهند. پیدا
شدن کاملان الهی
در هر عصر و
ولایتی،
سالکان خود را
بمراتب شهود اولی
العزمهای
خویش میرسانند.
تا باز در
تولدات بشری
بهتر، در فصول
نوع بشری
بالاتر،
سالکان خود را
بشهود برتر و
با شهودهای بالاتری
برسانند. که بوداﺌیان
با شهود
فاطمی( نور
شیوا) و شهود عرش
مرتضوی بخلق
باز میگشته ومیگردند.
ولی در ولایت محمدی
پس از زردشت
ومسیح، هر پنج
شهود مقدماتی
آنها، که نام
آل عبا در
تسمیه محمدی
دارند، در
سالکان تکرار
میشود. اسامی
کاملان الهی
که نخستین بار
باین اسامی شهودی
نیز خوانده میشوند.
معابد نو بهار
و مدارس دینی
بلخ، ومزار
شریف کنونی از
مراکز دینی وشهودی
قشری گری ادیان
سلوکی قدیم
است. که مولا علیٌ
را در شهود چهارم
سالکان زردشتی
در این شهر،
گوﺌی مولا
علیٌ باین شهر
سفری کرده بوده،
که مرکز شیعیان
مسلمان
افغانستان گردید.
و سنٌی ها بلخ
را (قبله
الأسلام) ویا گنبد
اسلام
میگویند. چون
ارتش خلفای
اسلامی بلخ را
فتح کرد. در اسلام
سلوکی اولیای الهی
زنده، بلخ را
شهرت دینی داده
اند. که بعد از بوداﺌیان
وزردشتیان
مرکز مهم دینی
شد. و دین مسیح پیشرفت
جنگی در آسیا نداشت.
بلخ نیز در
مسیحیٌت
شهرتی بهم نزد
.

بلید
و بلاده :همان لفظ
فارسی دری پلید،
که قوم قریش
زردشتی تعریب
آن نمودند.
انسانهاﺌی که
دوچار کم عقلی
و بلاهت
میباشند. که پلیدی
در افکار و گفتار
و اعمال آنان
قشری دیده میشود.
ولی سالکان نیکوکاری
، ویا کاملان الهی
نیکوکاری
ذاتی و قلبی
خود را دارند.
که برای هر
کاری میکنند
تا خود از
مراتب الهی
شاهد تجلٌیات الهی،
و برای چند
سالک خود
گردند. (بذاء و
بذیء ) نیز بدی
و بذیء و زشت و
بی حیاﺌی است.
که انسان را دوچار
کارماهای
حقیر نسخ ومسخ
حیوانیٌت
مجدد بجهان
مینماید. که
مورد سرزنش
های حیوانی در
مسخ میمون و
خوک، بهترین بخت
آنان در کارما
و گارمه و
مجرم شدن میشوند.

بلایای
سلوکی :سالکان طالب
لقای الهی در
هر شش ولایت
سلوکی نوع بشری،
آغاز از آدم و
میترا و بودا
تا مسیح و محمد،
که سالک با
شناخت پبر
کامل زنده خود
از خداوند در
رؤیا، عزلت
سلوکی را تا وقت
مرگ و یا تا
مرگ قبل از
مرگ ،و قیامت
قیام قاﺌم
روح القدس ،
با بلایای
سلوکی که
خداوند خاص سالکان
فراهم میکند،
و یا با فتنه
های اجتماعی
قشری های مخالف
سلوک رو برو
میشوند، و نیز
امتحانات پر محنت
سالکان، برای
آزمایش صداقت
سالک ، وسیله
تمرین صبوری و
اثبات عشق
براه الهی
خود، و برای
تزکیه نفس در تخلیه
و تحلیه روان
حیوانی خویش
است، که عملا
بوسیله مراتب
مدبٌر الهی انجام
میگیرد. ولی
جدیٌت سالک و
هدایت پیر الهی
بتنهاﺌی، از
شرایط لازم
هستند، ولی باز
کافی برای نجات
وپذیرش الهی
نمیباشد. که
رضایت الهی پس
از پاکسازی تا(
حدٌ کفایت در
شرط کافی) از نظر
داوری الهی
میباشد. آنگاه
سالک بشهود
تجلٌی برتری
میرسد. که در ولایت
محمدی بنور قاﺌم
و عرش رحمان
میباشد. تا مهدی
موعود در ٥٥
قرن دیگر،
آخرین کامل
محمدی بنام مهدی
موعود، بجای نور
قاﺌم بنور
ربٌ برتر رحمان
میرسد. وحتی
با عرش ربٌ
برتر از رحمان
بخلق باز میگردد،
ونوع فوق بشری
فرشته گونه را
آغاز مینماید.
که تنها ارواح
بشری شاهد نور
قاﺌم،
متولدین نوع
فوق بشری را میباشند.
بلایای طبیعی
نیز ضمن
امتحانات الهی
هستند، که شامل
سالکان نیز میشود.
داستان
بلایای ده
گانه موسی برای
قوم فرعون و
امثال آن،
عملا در زندگی
روانی هر سالک
دست میدهد.
گرچه جریانات تاریخی
هم بوده
باشند، ولی ربط
مستقیم بامور
روانی سالکان ندارد.

بندگی
: عبودیٌت
انسان همیشه
در بند که یک طلسم
شخصی میباشد،
که در حیوانات
و انسانهای غیر
سالک، این بندگی
نیست، که احساس
آزادی مینمایند.
ولی انسان
ندانسته بندگی
عقده های
روانی نفس امٌاره
خود را دارد.
که دوچار خود
بزرگ بینی
کاذب هست. ولی
سالک میخواهد
خداوند را ملاقات
کند. که آغاز
بندگی خدا و
بندگی سالک از
پیر الهی بمعرفی
خداوند
میباشد. وچون سالک
بشهود برتر تا
شهود عرش رحمان
رسید، بندگی بمقام
الهی بالاتر
را دارد. و این
همانی مراتب
الهی شهودی خود
را مییابد. پس بنده
واقعی خدا تنها
انسان کامل است
. که او را (عبد
الله) میخوانند.
عبودبٌت و
بندگی خدا همان
(موبد) شدن
فارسی دری قریش
زردشتی است، و
نتیجه سلوک الهی
میباشد. والاً
سرکشان خدا که
سلوک الهی نمیکنند.
که جهنٌم های
کارماﺌی را
خواهند داشت.
بندگی خدا
سنگین ترین
بار انسان از
امانت الهی
است . که صبوری
در آن نیز با
امتحانات پر محنت
الهی ادامه دارد.
که درجه صداقت
بسته بعشق
ورزی الهی وتسلیم
بخواست خداوند
و دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. وظیفه
طبیعی روح انسان
وهر موجودی،
مدام کسب مراتب
بالاتر الهی است،
و نه که بندگی روان
خود کنند. چه
رسد که بندگی
روان آلوده تر
هر آخوند
مذهبی قشری در
هر دینی غیر
سلوکی باشد . و
پیامبر آنان
را آخوند پرست
و ابلیس پرست
میخواند. که در
لباس
روحانیٌت کاذب
أهریمن و
شیطان پرست میگوید.
وتا وقتی که انسان
بنجات سلوکی نرسد،
ندانسته
بندگی و اسارت
دیو نفس
امٌاره و دیو
سیاه حقیرتر
آخوند قشری را
دارد. و بقول مولا
علیٌ، خدایا
من نه برای
طمع بهشت تو،
ویا نه از ترس
جهنٌم، تورا پرستش
میکنم. بلکه تو
شایسته پرستش
میدانم. چه
خداوند الله و
یا حتی آغاز
از پیر کامل،
و یا هر یک از
آیات الهی و
شهودی بعدی.
انسان بنده تن
و ژنتیک روحی نوع
بشری خود میباشد.
که باید با تخلیه
و تحلیه
بتجلیه های الهی
برسد. تا بطلسم
برتر نوع فوق
بشری در جهان
برود. گوﺌی زندانی
زیباتر ووسیع
تر باشد، که انسان
زندانی تن و
جامعه، و حتی
دنیا وطبیعت
ونوع بشری
میباشد. روح ما
در زندان تن است
ودر آن مدفون
میباشد. حتی روح
الهی شده پیر
کامل الهی در
(قبر تن) خود مدفون
وزندانی شده است.
ودیدار( قبر حسین)
که بهشت ساز
است، همین
دیدار پیر
حسینی در قبر
تنش میباشد.
ونه در کربلا
.که همه جا
کربلا، وهمه
روزها
عاشورای مرگ
قبل از مرگ
سالکان
میتواند باشد.

بند
هیولا:هیولا
همان ماده
أتمی در اصطلاح
فلسفه های
قدیم یونانی
ویا اکنون در
علوم فیزیکی
است. که أتم ها
بهم متٌصل در مولکول
و اورگان ها
هستند. چون تن گیاه
وحیوان و
انسان میباشد.
(بند) زندانی است،
که طلسم نوع
بشری
میگوﺌیم، که امکان
فرار از خودمان
را نداریم.
روح ما در
زندان تن است،
حتی اگر تن
وذهن
هوسبازباشد.
خود سری های
جاهلانه نشان
آزادی انسان نیست.
بلکه کارما
سازی و جهنٌم پروی
او میباشد.
أتم ها و حتی
انواع
موجودات بسیار
زیاد قبل
أتمی، در
انواع أثیری و
قبل أثیری، از
أزل و آغاز
موجودیٌت روح
نخستین هر انسانی
بوده است. یا ژنتیک
روحی ما پس از
تکاملات
قبلی، دارای کرامات
و قدرتهای
داده شده الهی
و نیروهای حیاتی
وزندگی بخش شده
است. که اجسام
وتن دارای روح
موجودات کوچکتر
را در خود
طلسم میکند.
که رشد جسمی انسان
را در رحم مادر
و زندگی در
جهان را میسٌر
می نماید. تا
شاید کرامات
بالفعل نوعی خود
را بمصرف
تحقٌق و
بالفعل کردن
کرامات بالقوٌه
خود نماید، که
مورد نیاز
تولد نوع فوق بشری
بعدی در جهان است.
و تا خداوند
الله بی نهایت
روح تولدات در
انواع فوق بشری
جدید، مدام در
طلسم و اسارت
و بند و زندان
هیولای مادی
است. که
میتواند در
ژنتیک روحی
ادامه زندگی بدهد.
أصل وجود
واقعی انسان،
همین وضع و
ساختمان
ژنتیک روحی کنونی
او میباشد. و
چون انسان
سالک بروح القدس
رسید، ماهیٌت
ژنتیک روحی
فوق بشری را یافته
است. تا در بند
و طلسم هیولای
ماده تن نوع فوق
بشری،و برای تسلیم
بولایت هفتم و
برتر مهدی
موعود محمد
چگونه شرایط سلوکی
دیگری، روحی بخواهد
خود را از طلسم
آن نوع نجات بدهد،
که بطلسم الهی
تر و زندان
طلاﺌی تر و
بالاتر برود.
که هر بار هزاران
برابر عقل و
اراده و
آزادگی نسبت بنوع
بشری دارد.

بنی
لخم: سالکان
وکاملان عرب در
ولایت چهارم زردشت،
چون قوم قریش
سالک، که در (
حیره و شفاته) کنونی
در صحرای غرب مرز
ایران در بین النهرین
داشتند. که باز
اکثر اینان
قشری غیر سالک
بوده اند. و
حکومت آنان در
حیره، تحت
سلطه
پادشاهان
هخامنشی بود.
تا وقتی که
اعراب ایران
ساسانی را فتح
کردند. اعراب
شمال صحرای سوریه
امروزی نیز حکومت
عربی و رومی
دیگری
داشتند، که زیر
سلطه امپراتوران
رومی بودند،
که (غساسنه) نامیده
میشدند. و (بنی لخم)
در ( حیره و
کوفه) کنونی
بودند. در نزدیکی
تیسفون، (قصر
خورنق)، که تاکنون
عظیم برپا است.
گفته میشود
برای تربیت
صحرائی بهرام گور
ساخته شد. ولی خود
پادگانی
نظامی بود. که اکنون
خورنق
میگویند .چون
مرکزی سلوکی
زردشتی یا قشری
زردشتی بود .
در واقع خورنق
همان (خورٌه
کوچک) یا قرٌه شهودی
سالکان ولایت زرشت
بوده و هست .که برای
آنان (کیان خورٌه)
و نهائی بود. ولی
مسیح ومحمد
قرٌه ٌهای برتری
را کشف وشهود
سلوکی نمودند.
قرآن یعنی (دو
قرٌه و غرٌه و
خورٌه)، قاﺌم
و عرش رحمان
است. که محمد
نخستین بار کشف
وشهود سلوکی کرد.
مراکز عبادی
کوفه در مسجد
کوفه و سهله و
بسیاری نقاط دیگر،
اطراف ( بابل) و
حلٌه کنونی وجود
داشت . و مولا
علیٌ برای جنگ
دفاعی با معاویه
در شام، که خلافت
و حکومت اسلامی
دیگری از نوع رومی
ادعا نمود. کوفه
و حکومت علیٌ
را از نوع
حکومت ایرانی میگفتند.
و مرکزیٌت کوفه
از نظر ولایت سلوکی
محمدی، بعدها
در سلوک ادامه
یافت. که سالکان
در شهود مرتضوی
ولایت محمدی
در کوفه، و بمعنی
(کفایت و شرط کافی)
در پاکسازی
سلوک الهی ولایت
محمدی
میرسیدند. که احتمالا
بشهود پنجم
مصطفوی و
قاﺌم برسند.
که برخی مستعدان
بمشیٌت و بدای
ویژه الهی، هم
اکنون بنجات
وبا مرگ قبل
از مرگ
میرسند.
ولیتنها أندکی
از آنها از خواب
مرگ بیدار گشته،
تولد دوم الهی
با شهود عرش
رحمان
مییابند،و محمدی
زنده برای چند
سالک خود میگردند.

بواده
و باده :اصطلاح
عرفای ایرانی
باده یا می،
همان داده های
الهامی الهی
بمراتب
اولیای الهی
زنده میباشد.
که شاهدان
تجلٌیات بالاتر
داده های الهی
بالاتر دارند.
که بصورت
الهامات و وحی
رسیده ناگهانی
بدل انسان
کامل میباشد .
چه در شهودهای
رؤیاﺌی، و چه در
تفکٌر و تعمٌق
با عملیات
عقلی در
تفکٌر، که کاملان
الهی آمادگی
برای دریافت
جدید و برتر
الهامی از خداوند
و شهود آخر خود
مینمایند. که
نام بدیهی با (بداهت
الشییء)
میگویند. که نیاز
بمقدمات فکری
ندارد. که اولیای
الهی تنها
دریافت الهی بالاترین
خود را
دارند.ولی دیگران
آنرا نتیجه تفکٌر
ولیٌ الهی میدانند.
عرفا آنرا
(قوٌت وقت )
میگویند. که
انسان الهی
درجه و حال
روحانی و درجه
ای تجرید از تن
و از ذهن واز
سوابق ذهنی
خود میگردد.
پس مراتب
الهامات برتر
را دارند. که اولیای
الهی زنده که مراتب
شهودی یکسان
را دارند، ولی
بین همچنان بسیار
تفاوت در داده
های الهی و
باده های الهی
را دارند. که (
بوادی)
اصطلاحی
معمول دیگران
میباشد.

بطر
الحقٌ: تکبٌر و
خود بزرگ بینی،
که بزرگی تنها
شایسته
خداوند در کمال
مطلق است. ونیز
شایسته
اولیای الهی زنده
برای چند سالک
خود، که بزرگی
الهی و مشهود و
بحقٌ خود را دارند
که ( بطر الحقٌ)
میباشد. و
الاٌ دیگران
متکبٌر،
بخصوص آخوندهای
قشری، که خود
را عالم الهی
و آیت الله
میدانند، جز
خود بزرگ
پنداری و
تکبٌر ناحقٌ م
دارند، که حتی
(مستکبر) هستند.
حقیری که خود
را بزرگ میداند.
وپادشاهان و
فرماندهان در
حدٌ خود
بزرگی، و
تکبٌرنسبی و
نسبتا بحقٌ
خود را دارند.

بخور:بخارات
و دود و دم
معطٌر چوب یا
هر سوختنی های
معطٌر میباشد
که در معابد
مدام هست. و زاﺌرین
با خود
میآورند. که محیط
معبد بوی خاص
خود را پیدا میکند.
و بوی تن
سالکان و
زاﺌرین در آن نا
محسوس میشود.
کندر وصمغ
بیشتر معمول است،
و اسپند برای تلطیف
محیط معبد و
اجتماع
زاﺌران
اولیای الهی
باز کمک در کسب
احوال غیر
عادی سالکان و
در انسان مینماید.

بودا
:پیامبر
اولی العزم
سوم ولایت ششکانه
نوع بشری، که صحبت
از بودای نخستین
وکاشف نور شهودی
زنانه سوم
فاطمی شیوا
بود. که مادر
هستی نوع بشری،
ومادر الهی
همه ولایتهای سلوکی
میباشد. که
میترا قبل از بودا
بعرش شیوا
رسیده بود.
ولی بودا بنور
شیوا رسید. که
شهود صورت بدون
تن زنانه است.
که سالکان همه
ولایتهای بعدی
نیز بشهود سوم
فاطمی شیوا
میرسند. که
نام او در ولایت
زردشت دغدو،
ویا در ولایت مسیح
نام مریم، و
درولایت محمد نام
فاطمی است. تا در
نوع فوق بشری
سالکان با ولایت
مهدوی ٥٥ قرن ببعد،
و برای نوع فوق
بشری فرشته گونه
نام زینب کبرا،
بگفته ولایت محمدی
خواهد بود. و
هر سالک پس از شهود
سوم فاطمی بشهودهای
مرتضوی ومصطفوی
میرسد، تا بنور
قاﺌم نیز برسد.
بودا یعنی بیدار
شده از مرگ قبل
از مرگ سلوکی خود
میباشد، که
نیروانا ونور
و شعاع الهی یافته
است . تا پیامبری
چند سالک خود نموده
ومینمایند. پس
ولایت بودا و
هر ولایتی،
همچنان
بتربیت الهی نسلهای
بالا آمده بنوع
بشری وتا أبد بکار
خود ادامه میدهند.
حتی وقتی انواع
فوق بشری در جهان
فراوان پیدا شوند.
دین خدا یکی بیشتر
نیست، که
یگانه مدرسه و
مکتب عملی
اصلاح روان که
در شش کلاس میباشد.
ویک روح بشری
باید از همه این
کلاسها بحدٌ
کمال وپیامبری
برسند، تا با نورقاﺌم
بولایت محمدی،
بولایت هفتم مهدی
موعود محمد و
سوشیانت
زردشت، در نوع
فوق بشری فرشته
گونه نیز برسند،
که باید برسند،
و روح هر أتم نیز
خواهد رسید.
اولی العزمهای
ششگانه آدم
ومیترا وبودا
و زردشت ومسیح
ومحمد پیامبرانی
هستند، که نور
تجلٌی شهودی
برتر وتازه ای
را کشف و شهود
کرده اند. و سالکان
ولایتهای آنان
نیز بهمین
مراتب شهودی
اولی العزم خود
باید برسند. و
شهودهای مقدماتی
ولایتهای پیشین
خود را، باید
از نو و با وضع
وکمال الهی بیشتری
تجدید نمایند،
که بشهود آخر
تازه میسٌر خود
برسند. سالکان
همه ولایتها که
نتوانند بشهود
اولی العزم خود
برسند، ولی زندگی
سلوکی را
ادامه بدهند،
سلوک الهی را
در تولد بعدی
دنبال خواهند کرد.
که همیشه هر روح
انسانی تنها با
شهود نهاﺌی ولایت
و اولی العزم خود،
بنوع ویا فصل نوع
بشری بهتری خواهد
رسید. شاهدان
نور قاﺌم ناجیان
از نوع بشری هستند.
بودا یعنی
روشن شهودی با
نور تجلٌی
الهی فاطمی شیوا،
و آگاه از عوالم
سوم ملکوتی
الهی، و
نیروانا و
نورانی و به
بهاء الهی خود
رسیده اند. که
وظیفه الهی خود
را انجام داده
اند . وهنوز
مراتب الهی بالاتر،
و تجلٌیات
الهی تر فراوان
و بی نهایت در پیش
روی هر روح هست.
که بفرض محال
پس از بی نهایت
انواع فوق
بشری، و
ولایتهای
برتر و ارباب
نوع بالاتر،
بربٌ الأرباب
الله أهورمزدا
برسند. در
ولایت دوم نوح
یا میترا، دو
فرشته زنانه بنام
(مهربان) مشعل
نورانی بدست
هستند، که تکیه
بستون داده
اند و منتظر میباشند.
که سالکان در
عصر ولایت
سلوکی میترا،
بشهود دوم
حسنی، بتسمیه
محمدی رسیده و
میرسند، و با شهود
سوم عرش فاطمی
شیوا بخلق باز
میگردند. که
در ولایت بودا
شهود فاطمی
نقش تربیتی روح
سالکان را
بعهده دارد،
که مدام می
میراند ومی
زایاند. و در تمام
ولایتهای
الهی بعدی نیز
، نقش مستقیم تربیت
لازم روح برای
رسیدن بمقام
الهی بالاتر و
عظیم تر مرتضوی
را دارد. دو فرشته
مهربان میتراﺌی
یکی شهود شیوای
فاطمی، و دیگری
در نوع فوق بشری
بنام زینب کبرا
است. که این نویسنده
بدیدار هر دو رسیده
ام، و آرزوی
کمال بیشتری که
از دست مادر فاطمی
خود داشتم . و
در شهود بار
دوم فاطمی در
قوس نزول دیدم،
مادر زینب از همان
طبقه برتر، که
بالاتر از طبقه
جایگاه فاطمی بود،
بمن اشاره مادرانه
کرد که تکامل بیشتر
با من است. که در
نوع فوق بشری
وبا ولایت مهدوی،و
در صورت توفیق
سلوکی، بدان خواهم
رسید. شهودهای
حسینی پیر کامل
آدم، و شهود حسنی
میترا، که امام
زمان سالک است،
تنها در شهود دوم
هر سالک دیده میشود.
و همه فرزندان
الهی مادر فاطمی
میباشند. و
داشتن شهود و
تربیت روحی فاطمی،
بشهود سوم فاطمی
در هر ولایتی میتوان
میرسند. که در ولایت
زردشت شهود فاطمی
دغدو، روح سالک
را ب(نور مرتضوی)
چهارم میرساند.
گوﺌی ما از خانواده
الهی محمد نام
میبریم. و در ولایت
مسیح نیز که پس
از تجدید شهودهای
بهتر از قبل،
مراتب حسینی وحسنی
وفاطمی وصورت
مرتضوی برای سالکان
ولایت محمدی ،
نجات از نوع
بشری پس از مرگ
طبیعی هست.
والاٌ سالکان
با ولیٌ محمدی
و شایسته از نظر
الهی، بشهود پنجم
صورت مصطفوی میرسند.
تا هم اکنون با
مرگ قبل از
مرگ بنور قاﺌم
برسند. گرچه تولد
دوم پیامبرگونه
نداشته باشند.
که با شهود عرش
رحمان و بدای ویژه
الهی، پیامبر
و محمدی زنده برای
چند سالک خود بخلق
باز میگردند.
ودر مرگ طبیعی
خود هفت هزار
سال بعد، بنوع
فوق بشری و
بهشت برتر الهی،
و هزاران برابر
عقل انسانی بجهان
متولد میشوند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر.
در شعار
سمبولیک
میترا، گاو و
کشتن آن بدست
انسان کامل، و
نیز عقربی که بر
بیضه گاو نیش
میزند، سمبول قتل
شهوت در سالک
است. و کلاغی
که خبر جریان
نجات سالک را بپیر
الهی میرساند.
و دو فرشته مهربان
مشعل نور بدست،
سمبول کمالات
عقلی والهی
بالا تر است.
زینب دختر
جسمانی فاطمه،
که ( فطم ) و
نهایت دوره سلوک
وافطار (صوم) و
اوم خود را داشته
است. در احوال شهودی
زینب، باز نواده
الهی شیوا و
دغدو و مریم مقدس
و فاطمه فطم سلوک
کرده میباشد.
و مادران برتر
الهی انواع فوق
بشری
بسیارند، که هیچ
شباهتی با تصوٌرات
قابل فهم انسانی
ما ندارند. که مجموعه
های مادران الهی
در نوع میمونی،
چه رسد حقیر
تر، فهم آن را ندارند.
اسامی مراتب شهودی
در هر ولایت،
ودر هر قومی تاریخی
بیک نحو خاص
آنها است. که همان
مقام الهی در ولایتهای
بعدی است.
مانند شیوا و دغدو.
ولی باز بسیار
تفاوتهای تکاملی
وعقلی در
شاهدان آنها هست.
اشراق نور شیوا
برای بودای نخستین،
وهر کامل بودا
شده بعدی، که امروز
بیدار شده از خواب
مرگ قبل از مرگ
خود میباشد. و
همچنان
سالکان آنها
در دیانتهای هندو
و خاور دور
جاری است. که
زمانهای دور
چند هزار ساله
آینده را
آماده میکنند.
و تقویم یهودیان
زردشتی ،از
بیش از پنج هزار
سال ولایت
زردشت را نشان
میدهد. که
عملا تولد دوم
زردشت بوده است.
و آدم بگفته
محمد، هفت هزار
سال پیش از محمد،
که خود را
ولایت وسط نوع
بشری میخواند،
و هفت هزار
سال بعد از محمد،
که نوبت تولد الهی
مهدی خواهد بود
. گرچه تولد زردشت
همان نوروز
سلوکی او بوده
دقیقا معلوم نیست.
ولی تولد دوم مسیح
دوهزار وأندی سال
معلوم است. که ٦٦٦
سال بعد تولد دوم
محمد بوده
است. که اینک
چهارده قرن گذشته
است. تا ٥٥ قرن دیگر
تولد مهدی
صورت گیرد ، و
نیز چهار صد هزار
سال بعد از تولد
مهدی موعود که
آغازگر نوع فوق
بشری خواهد
بود ، باز مهدی
بالاتری
بجهان متولد میشود.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر،
تا نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری را آغاز نماید.
که میلیونها برابر
عقل بشری دارند.
که شباهتی از
آنها با آنچه میبینیم
و از عقل بشری میدانیم
نخواهند داشت
. تصوٌر تولد مسیح
از مریم در
اصطبلی،
وحضور چند پادشاه
ایرانی، که مسیحیان
قشری
میگویند، نا
درست است. مریم
یعنی مقدس، که
یحیی معمدانی
هم مادر و هم
پدر الهی مسیح
بوده، که در
سی سالگی تولد
دوم الهی خود
را یافته است.
و اصطیل سمبول
هر مکان حقیر
وساده عزلتگاه
هر سالک میباشد.
و پادشاهان ایرانی
مذکور کاملان الهی
زنده زردشتی بودند.
که از ستاره
شهودی خود دستور
مراجعه بمسیح
را داشتند که
تسلیم او شوند.
تا بشهود برتر
نور مصطفوی مسیح
نیز برسند. و
با تولد دوم
والهی محمد در
سن چهل سالگی
بود که کشف و شهود
نور قاﺌم را کرد.
آنگاه پادشاهان
الهی زنده ولایت
مسیح، بعنوان سالکان
ولایت محمدی
بوی مراحعه کردند.
مانند سلمان فارسی.
و در آینده
های فوق بشری
نیز، پادشاهان
الهی محمدی
بولایت مهدوی مراجعه
خواهند کرد،
که پیمان و
عهد الست خود
را لبٌیک بگویند.
و روح محمد وعلیٌ
و هر کامل محمدی
که پادشاهان
الهی ولایت
محمدی میباشند،
تنها متولدین نوع
فوق بشری
خواهند بود، و
با مهدی نیر بنور
رحمان میرسند
. تا باز در
انواع بالاتر
تسلیم مهدی
های برتر انواع
بالاتر از نوع
فوق بشری بشوند.

بوم
:یا
سرزمین در عرفان
قدیم زردشت، و
جهان را هفت سرزمین
میدانستند که همان
سرزمینهای عوالم
الهی در شهودهای
هفتگانه ولایتهای
الهی میباشند
گرچه ستاره شناسان
از هفت سیٌاره
اطراف زمین
میگفتند. شهود
اول تجلٌیات الهی
بوسیلهد آدم
کیومرث که کاشف
نور حسینی و
عرش شهود دوم حسنی
خود بود. که سالکان
باوی چنین توفیقی
را میتوانستند
داشته باشند و
تاکنون دارند.
و میترای نوح
اولی العزم دوم
کاشف نور
حسنی، امام هر
زمان سالکان
عصر خود، که همچنان
سالکان در شهود
دوم رؤیائی خود،
به امام زمان خود
میرسند. و
بودا اولی العزم
سوٌم نور شیوا
و عرش مرتضوی
را کشف نمود، که
بسالکان خود
نیز میرساند. وهمچنان
تا کنون انسانهای
مناسب آن ولایتها
که در فصول بشری
پائین تر
هستند، بهمان روش
وشهود ها میرسند
و تا أبد نیز
ادامه دارد.
که ارواح أنمی
و گیاهان وحیوانات،
و فصول بدا ئی نوع
بشری، مدام
بالا میآیند،
تا بولایتهای بالاتر
در تولدات بهتری
بروند. شیوا
نام ولایت
سلوکی بودا، همان
نام دغدو
بگفته زردشتیان
است، که مادر
الهی نوع بشری
است. و در
ولایات بعدی مسیح
مریم، و یا در
ولایت سلوکی محمد
فاطمه خوانده میشود.
تا در نوع فوق
بشری ولایت مهدوی،
در شهود سوٌم
آن نوع،
بدیدار زینب کبرا
برسند. که همیشه
شهودهای سوٌم
در صورت زنانه
و مادر الهی سالک
میباشد.
شهودهای
چهارم (نور مرتضوی)
اکتشافی
زردشت و عرش مصطفوی،
و شهود پنجم
(نور مصطفوی)
اکتشافی مسیح،
خبر از قائم
اکتشافی محمد را
نداشتند. که در
کلاس چهارم
مکتب سلوک الهی
یا تنها دین خداوند،
شش کلاس دارد.
که هفتمین آن
با کشف نور
رحمان بوسیله مهدی
موعود ۵۵ قرن دیگر
کشف خواهد شد.
و تا شهود عرش ربٌ
برتر از رحمان
میرود. و
سالکان نوع فوق
بشری را نیز
بهمان مقام میرساند.
زردشت پیش
گوئی
(فارقلیط) اول
مسیح و
فارقلیط دوم در
محمد را گفته
است. و مسیح نیز
از ( فارقلیط
نجم الثافب) گقته،
که محمد میگفت
آن ستاره من هستم.
که محمد تولد
مقدٌس نور مصطفوی
را داشت، که کشف
نور فائم را نمود.
محمد نیز پیش
گوئی ظهور قائم
آخر الزمان نوع
بشری وولایت برتر
محمدی را گفته
است.

بوارق
:جمع
برق و ( لوایح)
جمع ( إلاحه) ها که
دیدارهای شهودی
سالکان است .
اولیای الهی تا
زنده باشند، و
سالکان در
سلوک خود، تخلیه
وتحلیه و
تجلیه بیشتر
کرده ،و در نهایت
در عرش رحمان،
مراتب انوار شهودی
و روانی خود
را، چون برق
آسمان أبری،
لحظه ای نور شهودی
د ارند. و برق
الهی در خاطر
شاهد آن حفظ میشود.
زیرا همیشه بیاد
وحضور ذهنی هر
بار از برق ها
، تجدید
شهودهای خود
را داریند. که باید
با تکرار حضورهای
ذهنی در
توسٌلات
عبادی ، آنها
را تثبیت نمایند.
که فراموش نشوند
.و با تکرار حضور
ذهنی در
شاهدان، بهره
های جنبی و
الهامی الهی بیشتر
دارند. لوایح
که مجموعه الاحه
و دیدن لحظه
ای بچشم دل و
از دور و سمبولیک
میباشد، همان
شهودهای
الهی، و همراه
آن الهامات
لدنٌی بدل و
فکر اولیای الهی
میباشد. که بدون
مقدمات قبلی و
فکری کسب
میشوند. گوﺌی
خود فکر کرده
اند، که در
واقع ساکن و
آرام می شوند،
که منتظر دریافت
از قاﺌم شهود نهاﺌی
خود میباشند.
واردات قلبی همین
الهامات
لدنٌی و برق آسا
میباشد. که لایح
و پیدا از دور و
سمبولیک
میباشد. که معمولا
اولیای الهی
پس از تجرید
ودور شدن از امور
مادی ومعقولات
بداﺌی خود
بدان میرسند.
ولی چون بخواهند
ثبت روی کاغذ
نمایند، یا بسالکان
خود منتقل کنند،
(تنزیل منطقی)
و ترجمه قابل
فهم نوع بشری
میکنند. و
همچنان از
حکمتها
ومعقولات مادی
و علمی خود، برای
فهماندن و
قانع نمودن
دیگران
استفاده میکنند.
آنچه را که قبلا
کنار گذاشته
بودند، در تنزیل
منطقی باز
بیاد آورده، ومصرف
در استدلالات خود
مینمایند. که فهم
انسانها بدون امکان
تصوُر و محسوس
و ملموس
پوزیتویست
بودن برایشان ممکن
نیست.

بوسه
:
در رؤیا های سالکان
بخصوص بوسه
مادر فاطمی،
در شهود سوم سالک
درستکار، که شهود
مراتب شهودی حسینی
پیر کامل، و
شهود حسنی
امام زمان و
عصر سالک را
که هر دو زنده
هستند. وشهود
حسنی سالکان همه
ولایتها ، در
دیدار شهود دوم
دارند. پس مورد
ستایش و بوسه مادر
الهی خود شهود
فاطمی را
دارند. و برای این
نویسنده، زنده
تر از بوسه ای
مادی بوده
است. که تفسیر این
بوسه پذیرش
مقام الهی فاطمی
است. و خود
مژده ای برای شهود
بعدی چهارم مرتضوی،
و رضایت الهی
از روح و نجات
را با مرگ طبیعی
از نوع بشری
دارند. و اگر
استعداد
بیشتری بود،
شهود مرتضوی
در ( حجاب نور)
خواهد بود. که بشهود
پنجم صورت
مصطفوی روح محمد
میتوان رسید.
که تربیت بیشتر
مصطفوی و
تمرینات مرگ قبل
از مرگ
مینماید. ودر تجربه
این نویسنده هفت
بار، و حتی یک بار،
دوبار دستور مرگ
ارادی داشتم،
و خوشبختانه سریعا
انجام میدادم.
که احوالی چون
برق گرفتگی را
بخاطر دارم. بوسه
انسانها بیک دیگر
نیز علامت محبٌت
است، ولی دوام
أبدی در أثر
این بوسه ها،
چون بوسه مادر
الهی نیست. و شهود
و بوسه فاطمی
مادر الهی روح
انسان سالک،
در ادیان سلوکی
دیگر نیز هست. شیوا
یا دغدو و یا
مریم، تا در
آینده های نوع
فوق بشری،
بوسه مادر زینب
کبرا چه گونه
لذیذ، و همراه
کرامات عقلی واحوالی
والهی باشد. و
بالأخره در
ولایت محمدی
شهود سوم فاطمی،
بسیار واضح تر
و انسانی تر در
تشبیه و تمثیل
سمبولیک
میباشد. و
شهود و دیدار
مادر الهی، تنها
در قرص صورت و
بدون تن و حتی
بدون پوست وگوش
است. که تنها
لبان زنده و
چشمان گیرا و
نافذ داشت، و
نیز طرٌه
گیسوان
آویزان سمت
راست صورت خود
در دیده این
نویسنده بود. که
هر انسانی را عاشق
میکند. و من می
خواستم در
رؤیای دیدار
بار اول در
قوس صعود، قدمی
بجلو بردارم
که نتوانستم.
ولی صورت مادر
الهی، خود از چند
متری در فضا
پاﺌین آمد،
که مرا بوسید. و
زمانی هم نسبتا
طولانی در زنده
بودن لبان او فکر
میکردم.

بون: و فاصله
(بینونت) و
فاصله مانند
بون و (کینونت)
در تکوین است.
و در علم توحید
یعنی سلوک
الهی، بون فاصله
بین انسان
ومراتب الهی بالاتر
است. ولی قابل
بیناﺌی بچشم
تن و بچشم دل
میباشد. که سالکان
آغاز از صورت
پیر الهی
بمعرفی خداوند،
در حضور ذهنی
داﺌم خود،
ویا همان ( وضو
یا وی سو) ونور وسمت
و سو و قبله
ونور و سوی الهی
سالک است، که
فاصله و بون
أندک میشود. و چون
بتجلٌیات بالاتر
رسیده شد،
فاصله، در
جهان روانی
انسان با مر
اتب بالاتر
کمتر میشود.
که بینا یچشم
و بینش بچشم
عقلی میشوند. کینونتی
را همه
انسانها در تکوین
دارند ولی کینونتی
الهی نیست. و
بینونت و
فاصله با مراتب
الهی بالاتر
زیاد، که حتی
قابل بیناﺌی بچشم
دل و بینش بچشم
عقل نمیباشد.
که پاکسازی
روان در تخلیه
و تحلیه روان
با پیر الهی بمعرفی
خداوند،
امکان بیناﺌی
مراتی الهی در
شهودها هست.
که خداوند در أصل
و حقیقت، خود جدا
از موجودات
خویش نیست. که نطفه
أزلی روح هر موجودی،
شبنمی از اقیانوس
الهی الله
(روح الأرواح)
میباشد. که عاقبت
همه این ارواح
کامل شده و
همه انواع فوق
بشری، بصورت قطراتی
در دریای الهی
خواهند رفت.
که همچنان
ذاتا در روح هستند،
ولی قطرهای مستقل
نمیباشند. تا دوباره
بصورت قطره ای
الهی تر ولی
با ماهیٌت دیگری
در نوع بالاتر،
از دریای وحدت
وجود الهی بالاتر
صادر گردد. و
اگر تولد
جهانی در مقام
بالاتر پیدا کند.
که کاملان
ولایت محمدی
هفت هزار سال
بعد در ولایت مهدی،
که ٥٥ قرن دیگر
در جهان مبعوث
میگردد متولد میشوند،
که خود را
بنور رحمان
برسانند،
وفاصله صفاتی
وکیفیٌتی
ومقامی با
خداوند کمتر میگردد.
و تشبٌه و این همانی
های نزدیکتری
بمراتب بالاتر
پیدا میکنند.

بهار:
عرفا
بهار حقیقی
انسان را در
شهود برتر
الهی شاهدان
میدانند. که گوﺌی
انسان همیشه در
خزان زندگی عملا
چون مرده است که
در بهار شکوفه
جوانی
مینماید. که احوال
و معقولات و
رفتار و
اخلاقهای
الهی تر پیدا میکند.
حیوانی که بدرجه
الوهیٌت
رسیده است. چه بهتر
که بعرش رحمان
رسیده باشد.
تا در تولدات
فوق بشری هفت هزار
سال بعد،
بهارهای
دیگری در پیش
دارد. و
تولدات جهانی
که با بهارهای
زندگی برتری
میرسد. انسان (عالم
اصغر) است، که
با شهود برتر الهی،
بهار زندگی حقیقی
تر دارد. گرچه
بحقیقت مطلق نرسیده،
که باید عاقبت
بنور خداوند
الله در مطلق أبدیٌت
برسد و خواهد رسید
. نوروز جشن
آغاز بهار روح
انسان سالک است.
و شاید همه
اولیای الهی
در نوروز سمبولیکی
بجهان بهاری
تازه میرسند.
که در تجربه این
نویسنده،
روزی که تولد دوم
الهی خود را یافتم.
با روح الهی برتر
و بنام جدیدی
از خداوند
برای خودم
رسیدم. بر ای من
بسیار جالب و
هیجان بهمراه داشت،
که دقیقا دو
قرص ماه دئر دو
طرف کره زمین
دیدم . سالک
صادق هر روز نوروزی
خجسته دارد،
که هر روز
تولد تازه ای الهی
میکند که قدر خود
را نمیداند.
عید میلاد مسیح
و یا نیمه شعبان
پیامبر، برای هر
کامل محمدی هست.
و اولیای الهی
هر لحظه در احوال
وجد و یافت
الهامات و بی
خودی را دارند
که بهار جدیدی
میباشد. و حتی
با هر نفسی تولد
دوم الهی دارد.
که شایسته شکر
الهی است. که سعدی
برای دم و
ورود نفس، و
یا بازدم
وخروج نفس،
این اهمیٌت
تولد و از نو زاﺌیده
شدن را زیبا بیان
میکند .

به
آفرید: انسان کامل
در (به دینی) یا سلوک
الهی، و در
هریک از
ولایتهای ششگانه
(أهل کتاب) و
سلوک نوع بشری،
چون بکمال
الهی میسٌر
خود رسید و
آفریده شد، و
تولد دوم الهی
خود را پس از مرگ
قبل از مرگ
یافته است. و
با فرٌ و
فروهر الهی وتاج
شاهی الهی
برای چند سالک
خود پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
کاملان زردشتی
با نور مرتضوی
چهارم، و
کاملان مسیحی
با شهود پنجم با
نور الهی مصطفوی
و عرش گبریال
جبرﺌیل قاﺌم
میرسند، و
کاملان محمدی
با شهود ششم نور
قاﺌم و عرش رحمان
بخلق باز میگردند.
که (آدینه و أدینه)
یا پایان دین
ورزی که وظایف
عبادی بیشتر
ندارند. چون
روز جمعه و
جمع شدن، وجم
گردیدن الهی خود
را، مانند زردشت
ومسیح ومحمد
زنده ای برای چند
سالک خود
خواهند بود و
تا زنده باشند.
که کلام الهی
دارند. و قرآن ناطق
سالکان خود خواهند
بود. در ولایت زردشت
در سال ١٣١
هجری در
نیشابور،
برای کاملی در
ولایت زردشت
بخلق بازگشت.
و چون اعلام
کمال الهی و
نبوٌت زردشتی خود
را نمود، که تقیٌه
واحتیاط را رعایت
نکرد،
آخوندهای مسلمان
قشری اورا
تکفیر و کشتند.
تصوٌر نا درست
اینکه پس از
آغاز دین و روش
عبادی و سلوک محمد،
ادیان قبلی دیگر
مقام خاص الهی
خود را
ندارند. در
حالیکه
پیامبر همیشه سفارش
أهل کتاب
میکرد، که
همان سالکان ولایتهای
الهی قبل از محمد
هستند، و
نباید آنان را
غیر سالک دانست،
چون أهل کتاب
هستند. چه رسد که
آنان را تکفیر
وکشتار کنند.
ولی باز مرگ
(به آفرید) کامل
الهی مذکور در
نیشابور،
نهضت زردشتی
جدیدی در ایران
ایجاد کرد. که
یک نوع تجدید حیات
سیاسی جامعه
ایرانی و
سلوکی زردشتی بود.
به آفرید ضدٌ اسلام
نبود. و اگر چنین
تصوری داشت، تکفیر
و مرگش نیز
شایسته او بود.
که در هر زمان
تمام ادیان
سلوکی ولایتهای
ششگانه سلوکی
و در هر جای دنیا
برای همه انسانهای
در فصل نوع بشری،
و عقل مناسب
فصل بشری برتر،
در ولایتهای
خویش بتجلٌیات
الهی میرسند.
تا در تولدات بهتر
بشری با ولایتهای
بعدی ادامه
سلوک وشهود
بدهند، تا بشهود
نهاﺌی میسٌر
خود، و عهد الست
جدیدی با نور
شهودی خویش با
خداوند پیمان داشته
باشند. که در
تجسٌم انسانی
مقام شهودی
خود در جهان،
باز تسلیم
الهی گردند.
که خداوند
اولیای برتر
برای هر مستعد
سلوک را، در
هر مرحله
احوال سلوکی
که باشد، ولیٌ
الهی زنده او
را بوی معرفی
میکند. که روح سلمان
فارسی، فیروز
که فٌر و فروهر
یافته،
بدستور مراتب شهودی
خود، بیک ولیٌ
الهی برتر
مسیحی مأمور شد.
وچون بکمال شهودی
ولایت مسیح نیز
رسید، و همان زمان
نیز محمد کشف شهود
نور قاﺌم را نمود،
باز بدستور مدبٌر
الهی خود در
رؤیا، سلمان مأمور
رفتن بمکٌه
شد، و با محمد
بنور شهودی قاﺌم
رسید. وهرکس
خودسرانه
بولایت پاﺌین
تر از شهود
آخر خود مراجعه
کند، آنگاه (
مرتد) و عقب
روی تکاملی
خواهد داشت. زیرا
بمیل خود پیری
وطریقتی چون
هر مذاهب قشری
انتخاب کرده
است. که همیشه باید
از خداوند خواست
تا پیر الهی مناسب
استعدادش ولو
در ولایتهای
مقدماتی سالک بوی
معرفی نماید.

بهاﺌم
:حیوانات
بهم و نافهم و
انسانهای کم فهم،
که حدٌ أقل
درک اهمیٌت
سلوک الهی و
خطرات
کارماهای
جهنٌمی را ندارند.
چه رسد که
بشهود برتر و
ارزش بهشتهای
بهتر شدن روح خود
را در تجلٌیات
الهی بفهمند.
غیر سالکان
(بی دین) و بدتر از
(بد دینان)
قشری مذهبی
همه ادیان غیر
سلوکی، که گرفتار
مادیٌات و شهوات
وهوسهای عقده های
روان خود
هستند، محروم
از پیشرفت
عقلی بوده و
حتی روز بروز
کم عقل تر
میگردند. که جهنٌم
اول آنان، و
از هم اکنون
میباشد. و
سالکان (به
دین) و گاهی
سالک( مقتصد) و
با قصد و
مقاصد دنیوی،
وحتی طمع
بداده های
بشری و مادی
خداوند، سلوک الهی
أندکی دارند،
که از دریافت
های برتر الهی
در آینده
محروم هستند.
که حتی دوچار
قهقرا و از هم
اکنون میشوند.
که عاقبت (ترک
صلات) و
ارتباط با
ولیٌ الهی خود
خواهند نمود.
ولی ( منافقان) قشری
که گهکاه خود
را مسلمان دو
آتشه متعصٌب و
خود را مؤمن
افراطی تصوٌر میکنند،
که نزد اولیای
الهی نیز رفت
وآمد مینمایند،
در واقع
جاسوسی آخوندهای
قشری خود را
مینمایند. و
خود را نزد
آنها محبوب میکنند،
و مردم را نیز
فریب داده
باشند. والاٌ
سالکان صادق وعاشق
و صبور بقول پیامبر،
چنان از پل
صراط دوره سلوک(
سیر و سفر الی الله)
دارند. که حتی
پایشان بکف
صراط نمی
خورد. گوﺌی
پرواز کنان
میروند. و در آینده
های بهتر بشری
یا فوق بشری،
تازیانه زنان
حیوانات و
بهاﺌم که غیر سالکان
مسخ شده از نوع
بشری خواهند
بود .

بُهتان
:تهمت
زدن اعمال زشت
بدیگران، که
چنان اعمالی را
نکرده اند.
واگر کرده
باشند آنان را
رسوا نمایند
که بهتان
نخواهد بود. و
سالکان هر
خطای دیگران
را نسبت بخود
نادیده
میگیرند. و هر
آزاری نسبت بخود
را عفو مینمایند.
واز خداوند
نیز درخواست
هدایت آنان را
میکنند. بهتان
یکی از لشکریان
شر،ٌ در لیست
صفات منفی
سالکان است که
باید پاک شود
تا بتجلٌیات
الهی رسید. و
لشکریان صفات
خیردر مقابل
صفات شر،ٌ در
حدیث جالب
امام صادق، که
مورد تفسیر ما
نیز هست .که ٩
هزار حدیث
پیامبر و
امامان
واولیا را
بنقل از پیامبر
نفسیر وترجمه
کرده ایم .
بتفصیل ار
لشکریان خیر وشرٌ
ذکر شده است.

بهلول:دارای
معانی مختلف
در افراد نا
آگاه از امور الهی
وروحی میباشد.
برخی از
سالکان در جهان
عمیق روان خود،
بدون اینکه تجربه
وکسب صفات
برتر را پیدا کنند،
بمراتب از
تجلٌیات الهی
میرسند. که حتی
با مرگ قبل ار
مرگ تولد دوم
الهی خود را
دارند. ولی
دارای مأموریٌت
الهی و بعثت ورسالت
پیامبرگونه
ندارند . زیرا
باری از حکمتهای
الهی را
ندارند. پس آنان
از نظر دیگران
چون
دیوانگان،
رفتارهای
غیرعادی از
نظر غیر
سالکان د
ارند، و یا رفتار
کاملان را
میکنند، باز
بهلول خوانده میشوند.
که احوالی
الهی دارند،
ولی رسالت الهی
ندارند. که
بعثت و رسالت،
دو شرط عمده ر
ا ندارد. کسب تولد
دوم پس از مرگ قبل
از مرگ، و
دیگری
مأموریتی الهی
برای دوره بازگشت
بخلق میباشد.
زیرا دانستن
مسؤلیٌت است.
پس کاملان الهی
مسؤلیٌت الهی ندارند.
که چند سالک
خود را بهر نحوی
که بتوانند،
با کمک مراتب الهی
انجام میدهند.
بهلول ها چنین
مأموریٌت و
حکمت های فوق بشری
را ندارند. و
حتی حکمتهای
بشری خود را در
تخلیه در صفات
بشری از دست داده
اند . ودر تاریخ
عارفان
وتصوٌف همه
ولایتهای ششگانه،
گهگاه از این بهلول
ها پیدا
میشوند. که حتی
قشری های
مذهبی قاتلان
أنبیا و
اولیا، بخاطر
حرکات دیوانه
وار بهلول که
مقامات الهی
کاذب ومصنوعی
نمایش میدهند،
که جنون رفتاری
و پریشانی
گفتاری، آنها
را بعنوان بیماران
روانی و دیوانه
معاف از
مقررات شرعی
باطل خودشان
مینمایند. که خود
وسیله حفظ جان
بهلول است. وحکمت
تولد دوم بهلولانه
آنها را در
نظام تربیت
دینی، و آینده
های روحی هر فرد
ررا رسیده ،
که مفهوم ما
نمیتواند
باشند. سالکان
واصل بنور قاﺌم
در ولایت ششم
محمدی، با مرگ
قبل از مرگ،
با تخلیه در حدٌ
کفایت برای شهود،
همچنان بحدٌ
کفایت برای مآموریٌت
الهی نرسیده
اند، که وظیفه
پیامبری چند
سالک دیگر را داشته
باشد. گرچه
اینان با مرک قبل
از مرگ باید بکلٌی
مرده باشد.
ولی امکانات
بیشتر الهی تن
آنان ، تولد دوم
الهی را بوی داده،
ولی کافی برای
مأموریٌت الهی
نیست. وکاملان
الهی نیز
بخاطر همین
بقایای معایب تزکیه
نشده روان، مأموریٌتهای
الهی و
امکانات
تکاملی متفاوت
دارند.

بهشت
عدن و بهشت
رضوان :و روضه
فردوس خانقاه پیر
الهی بمعرفی خداوند
برای سالکان
وی، بهشت و
بهترین جا میباشد.
که مناسب (به
دینی) و تکامل
سلوکی میباشد.
عزلتگاه سالک
نیز بهشتی
است. و هر یک از
تجلٌیات
شهودی سالک
نیز بهشتهای
برتر الهی در
رؤیا، و سمبول
آینده های
تولدات انواع فوق
بشری میباشد. رضوان
بهشت است وقتی
سالک بشهود چهارم
مرتضوی و رضایت
میرسد. و بهشت
بالاتر پنجم
درجه اصطفای الهی
از سالک است. و
وقنی که سالکان
بشهود مصطفوی
در ولایت محمدی
برسند.
بهشتهای پس از
مرگ در کاملان
ولایت محمدی،
هفت هزار سال
بهشت سوم که انتظار
عرش رحمان را
دارند. و با
کاشف نور
رحمان با مهدی
موعود در جهان
ولایت هفتم مهدوی
آغاز میشود،
آنگاه ارواح محمد
و علیٌ وهر
کامل محمدی
طول تاریخ بوی
تسلیم سلوکی
میگردند، تا خود
نیز بنور
رحمان برسند.
وحتی بعرش ربٌ
برتر از رحمان
نیز معراج
دارند. بهشت عدن
در تمام ادیان
سلوک قبلی نیز
وعده الهی
برای سالکان
میباشد. که حتی
قبل ازمرگ دو
بهشت، و بعد از
مرگ نیز دو بهشت
دیگر را دارند.
اکنون در جهان
روزها در
معصومیٌت و
احوال الهی، و
شبها در
رؤیاهای
گردشهای ملکوتی
پر از حکمت و
لذیذ و زیبا.
گرچه عدن در
یمن در صحرای
خشک عربستان
بوستانی خوش آب
وهوا است، که تصوٌر
بهشت دارای آب
وهوای شهر عدن
کرده اند.و تورات
نیز ذکر بهشت عدن
دارند. و
بهشتهای موعود
سالکان و
کاملان الهی
در جهان برای سالکان
و کاملان
یهشتی کمی گرم
است. ولی
بهشتهای دیگر
و بینهایت الهی
در انواع فوق بشری،
برای روح موفق
امروز، با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل
میباشند، که در
آینده ها در کره
زمین پیدا
خواهند شد. تا بفرض
محال روح انسان
بخداوند الله
در لاهوت رسید.
بهشت برای سالکان
بخاطر تقیٌه و
تقوای سلوکی
است. بقول
محمد هر کس که با
ترس خدا باشد دو
بهشت دارد، و
نیز دو بهشت قبل
از آن. که امام صادق
دو بهشت قبلی
را، اکنون در
این جهان
میگوید. که کاملان
محمدی روزها در
معصومیٌت و
آرامش خیال و
وعده رسیدن بلقای
الهی. وشهود میسٌر
خود بهشت نخستین،
و شبها در
رؤیاهای گردش
ملکوتی و
ملاﺌک، و پر از
حکمت و آینده
بینی خود
میباشد، که گرچه
سمبولیک است،
ولی خورسندی
شدید برای سالک
دارد . در حالیکه
کارماﺌیان
مخالف تقوا و
سلوک الهی، دو
جهنٌم مورد تهدید
و وعید الهی
دارند، و دو
جهنٌم نیز که
قبلا دارند.
که در تفسیر
منطق عکس از
کلام امام صادق،
دو جهنٌم اول
کارماﺌیان هم
اکنون در جهان
است. روزها در
بد بیاری های زندگی
بشری که همه دارند،
که خود عذاب
زندگی بشری
نیز هست. و
شبها در
کابوسهای
ترسان
وهولناک
میباشند. سقوط
از بلندی یا در
گودال آتش
افتادن ، و یا حمله
درندگان و
نظایر آن،
نمونه هائی از
آینده های تولد
مسخ آمیز در جهان
و در صورتهای
نوعی مسخ
حیوانی که جلو
تر دیده اند.
ولی دو بهشت
دیگر کاملان
در ولایت محمدی
هفت هزار سال
انتظار روح در
سایه و سطح جبروت
دوم عرش رحمان
است. که نیاز بتولدات
دیگر بجهان ندارند.
گوﺌی جلوتر
تکاملات روحی
هفت هزار سال
دیگر را هم اکنون
داشته اند. و
پس از هفت هزار
سال در نوع فوق
بشری، فرشته
گونه بجهان متولد
میشوند. در کره
زمین یا کرات دیگر
که هزاران
برابر عقل و
کرامات بالفعل
و قدرتهای
حیاتی و صفات الهی
و اخلاقی، و
معجزات الهی را
در آن تولد
فوق بشری
دارند. که آنها
را فرشته گونه
و حتی
موجودیٌتی(
چهار بعدی)
میگوﺌیم. تن و
ذهن و روان و
روح الهی جدید
، که گوﺌی خود از
مراتب الهی
شده باشند. و
الاٌ انسانهای
غیر سالک سه بعدی
میباشند. تن و
ذهن خود آگاهی
و روان نا
خودآگاه، که
مملو از عقده
های حیوانی و
جهالت
میباشد، که هر
حیوانی در توحٌش
و نافهمی خود دارد.
اما کارماﺌیان
در جهنٌم سوم
خود با مرگ و
محنت جان دادن
طبیعی، زمانی
کوتاه یا بلند،
در بهشت ملکوت
همین سطح همین
زمین هستند.
که مدام در ترس
از تصوٌرات و
اوهام خود، شبها
در تاریکی، و روزها
در سوزش از اشعه
آفتاب و انوار
دیگر کهکشان
هستند. ویا در
جهنٌم چهارم
تولد از رحم مادری
حیوانی متولد
شده ، و با
أندکی کرامات
بالفعل باقی
مانده بشری
خود، شایستگی
صورت نوعی مراتب
خود را پیدا
میکنند. که صدها
هزار سال و
حتی میلیونها
سال دیگر از نردبان
انواع، خود را
باز بنوع بشری
مجدد برسانند.
ولی با عقل
وتوانهای
دیگری شاید بسلوک
الهی
بپردازند، تا
با شهود ششم نور
قاﺌم، شایسته
تولد نوع فوق بشری
گردند. که روح
هر أتم، چه برسد
بگیاه و
حیوان، زمانی
بنوع بشری و
اجرای فرمان الهی
( کن فیکون) نوع
بشری میگردند.
و تکرار گذشته
ها در آینده ها
را خواهند
داشت. که بازگشت
همه بسوی خداوند
گفته اند.
اینک انسان
عاقل و عامل و
عاشق صادق با
فهم و عشق و صبوری
و استعدادهای
جدید، نتیجه
تخلیه وتحلیه
احتمالی در سلوک
الهی هر
ولایتی، توان
کسب مراتب
تجلٌیات الهی
مییابند.و پس از
اینکه شرایط
لازم در تخلیه
و تحلیه را
کنند ، در شرط کافی
از نظر داوری الهی،
با کمتر از ده در
صد پاکسازی
روان، بشهود نهاﺌی
و نجات میرسد.
تا در انواع
فوق بشری با عقلهای
بیشتر و
نیرومند تر و
توانهای الهی
بیشتری،
بتوانند پاکسازی
بیشتر در ژنتیک
روحی خود را بنمایند.
و بقول محمد
خداوند میگوید
،با هر قدم
سالک خداوند
من نیز ده قدم
جلو میآیم، که
سالک زودتر بدیدار
الهی خود برسد.
که بشهود آخر
میسٌر مرحله
ای خود برسند.
و چون بکمال
نهائی الهی
نوع بشری رسیدند،
با هر قدم
انسان کامل در
کسب کمالات
بیشتر،
خداوند نیز ده
قدم دورتر میگردد.
تا خیال نکنند
بخدا ونهایت کمال
رسیده اند. گرچه
بتجلٌی الهی
آخر ومیسٌر
خود رسیده
اند. و بی نهایت
انواع فوق بشری
و تجلٌیات
الهی
وولایتهای
سلوکی، تا خداوند
مطلق الله در پیش
روی هر روح
هست. پس بهشت آنان
در سلوک و
عزلتگاه خود
وخانقاه پیر
است . جنٌت وجنان
و عقلهای برتر
وعده الهی
سالکان
درتولدات بهتراست.
و کاملان شاهد
قاﺌم بهشتهای
چهارگانه وچهارگونه
را دارند. که بقول
پیامبر، هر کس
از خدایش ترسید
وتقوا یا سلوک
الهی نمود،
این بهشتها را
دارد. دوبهشت قبلی
هم اکنون
درجهان است. و
در تفسیر
سلوکی این نویسنده،
کاملان الهی در
بهشت اول
روزها و تا
زنده باشند،
در معصومیٌت و
الهامات و
احوال شاد و
اطمینان بخش
خود هستند. و
شبها در بهشت
رؤیاهای
شهودی سراسر حکمت
وگردشهای ملکوتی
و یادآوری های
الهی را دارند.
و با مرگ
طبیعی بسیار آرام
وحتی شیرین،
چون هر خواب شبانه،
روح انسان کامل
بهفت هزار سال
بهشت سوم انتظار
عرشی میرود،
که تولدی بجهان
نیاز ندارد. و پیر
مربٌی الهی از
نوع فوق بشری
و ولایت
مهدوی، هنوز
در جهان وجود ندارد.
گرچه زمان
ومکان، و دیگر
امور مادی وبشری
در ع.الم الهی وجود
ندارند. که هفت
هزار سال چون لحظه
ای، و یا اصطلاحا
أندکی از یکروز
میگذرد. چون
در خواب که
انسان بی
احساس از زمان
است. و بقول پیامبر
روز قیامت
میپرسند، که چقدر
در جهان بوده
اند؟ و یا
چقدر دوره سلوک
و زندگی نوع
بشری آنان طول
کشیده است؟ که
پاسخ میدهند یک
روز یا قسمتی از
یک روز. و گرچه
کلام خداوند
برای ارواح در
انتظار عرش،
همچنان ممکن
است مراتبی از
تکاملات
بیشتر و
تدبیرات الهی برتری
را داشته باشند.
که ما توان
آگاهی از امور
الهی و
ذاتیٌات الهی
را نداریم. و
بالأخره در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری در عصر ولایت
هفتم مهدی موعود،
روح محمد و
قاﺌم سوشیانت
سوم زردشت،
آغاز وظایف
سلوکی وتربیت
روحی مناسب
خود را میکنند
که نمیتوانیم تصوٌری
از آنها کنیم.
و الاًٌ اگر
بتوانیم ، باید
هم اکنون آنرا
نیز انجام بدهیم.
گوﺌی روحی در تکامل
نوع میمون، بخواهند
در عصر میمونی
خود، از تکاملات
روحی نوع
بشری، در
برابر چشمشان
هست، چیزی بداند
یا بتوانند
بدانند. چه رسد
که بتوانند
انجام بدهند
که محال میباشد.
و بقول پیامبر
بهشتهای الهی بی
نهایت چون طبقاتی
میباشند، که
فاصله هریک از
دیگری، پانصد
سال راه برای
تک سواری تند
رو میباشد. که
همان فاصله زمانهای
انتظار بهشتی
روح هر نوع
است، که بخواهد
بنوع بالا تر
برود. رقمی سمبولیک
گفته شده است. برای
نوع بشری تا
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
فاصله زمانی و
مقامی هست. و
مهدی موعود ٥٥
قرن دیگر
بجهان مبعوث
میگردد. ولی
هر روح کامل باید
هفت هزار سال
مانند روح محمد
تاریخی،
انتظار بهشتی خود
را در عرش رحمان
داشته باشد.
که نخستین
متولد نوع فوق
بشری و از سر
سپردگان مهدی
موعود خواهد
بود .

بهشتها: و
جهنٌم های
چهارگانه
بگفته پیامبر در
قرآن عثمانی،
هر کس تقوای خدا
نماید دو بهشت
دارد، و پیش
از آن دو بهشت
دیگر. تقوای
خدا همان سلوک
الهی و ترس از مجازات
خداوند، و نیز
تقویت مقام
روح انسان در
اراده و
شهودها و
عقلهای برتر الهی
یافتن است. سالک
در پیمان
باولیٌ الهی
بمعرفی خداوند،
با خویشتن داری
و تقیٌه از خطا
و گناه است. که مطیع
دستورات سلوکی
پیر الهی می
باشد. وتا قیامت
سوگند وفاداری
داشته باشد.
که قیام قیامت
گونه شهود قائم
در مرگ قبل از مرگ
را دارد. آنگاه
پاکسازی روان
در تخلیه از عادات
و عقاید، و
تحلیه بصفات
نیکوی الهی
نفس امٌاره خود،
که پر از عقده وعقیده
است. آنگاه پس
از نجات شهودی
دوبهشت قببلی
دارد، روزها آرامش
های الهی و
معصومیٌت و الهامات
الهی، و شبها بهشت
دوم و رؤیاها
و گردشهای
ملکوتی، و
بعکس غیر سالکان
قشری که روزها
در بد بیاری،
و شبها در
کابوسهای
ترسناک. که اگر
آن دو جهنٌم
قبلی را داشته
باشند خوشبخت هستند.
که نهیب خداوند
و تذکٌر الهی بر
ای همه میباشد.
و با مرگ سختی
نیز دو جهنٌم دیگری
دارند. که بالعکس
سالکان پس از
مرگ شیرینی، چون
هر شب معمولی
خود، ببهشت هفت
هزار سال انتظار
در عرش رحمان میرسند،
که خبری از آن
احوال نمی
توانیم داشته باشیم
و بهشت چهارم تولد
نوع فوق بشری،
با هزاران
برابر تعقٌل نوع
بشری، و در موجودیٌتی
چهار بعدی غیر
قابل تصوٌر ما
از چگونگی
چنان
موجودیٌتی
الهی است. و کارمائیان
جهنٌم سوم ملکوت
روح که مدام در
تلاش برای تولد
بجهان و جهنٌم
چهارم، تولد در
مسخ حیوانی یا
بد تر خروج درد
ناک از رحم
مادری حیوانی.
رنج توفیق دخول
یک روح در اوول
مادی تخمدان،
برای تکمیل نطفه
یک موجود چنان
سخت است، که
یک اسپرم از
بین پانصد میلیون
اسپرم موفق میشود.
و تلاش بی
نتیجه ارواح نا
موفق
میلیونها بار تکرارمی
گردد، تا چون با
نردبان انواع بنوع
بشری مجدد رسید
همین سلوک تا
نور قائم را
باید انجام بدهد،
که بانواع فوق
بشری و فرمان کن
فیکون اللهی عمل
کرده باشد.
بهشتهای
بهتری در صورت
نوعی و کرامات
بالفعل و
بالقوٌه، و
عقلها وتوانهای
حیاتی هرچه بیشتر
. جهنٌم های
جهانوم جهان
در زندگی های سخت
در صورتهای نوعی
حیوانی، تا در
زمانهای
بسیار دراز
بنوع بشری و
سلوک الهی برسند.
که گونه ای
جاودانگی
جهنٌمی میباشد.
و زندگی حیوانات
را می بینیم، که
تمام عمر در
ترس از دریده و
شکار شدن هستند،
که خود همین احوال
هولناک تکامل نوعی
ارواح آنان میباشد
.

بهاء
:بهاء
نور خدا در شهود
آخر کاملان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری است.
که سالکان خود
را چون بشهود
آخر و شهود
نوری خویش
میرسند،و خود نیز
صاحب بهاء و
نور الهی
شهودی تازه
شده و بهاء
الله میشوند. کاملان
محمد بهاء نور
قاﺌم را دارند.
و کاملان
ولایت مسیحی بنور
مصطفوی، و
کاملان
زردشتی بنور مرتضوی،
بهاء الله
میسٌر خود را دارند.
ولی نه نور
الأنوار أبدی الله
خداوند مطلق. دین
بهاﺌی مانند
هر دین دیگری،
چون اسلام
ومسیحی و
زردشتی، اگر
سالک با یک ولیٌ
الهی زنده
بمعرفی
خداوند نبوده
باشند، عملا قشری
مذهبی مشرک و
دشمن ولایت
بحقٌ الهی زمان
هستند. زیرا پرستش
هر ولایت فقیه
فاسدی را مینمایند.
بهاء الله
تاریخی،
کاملی الهی در
ولایت اولی العزم
محمدی میتواند
بوده باشد، و
اگر بنور
قاﺌم رسیده باشد.
و تا زنده بوده
، پس ولیٌ و
پیامبری الهی برای
چند سالک خود بوده
است. و نه برای
أنبوهی
طرفدار غیر
سالک پیروان
دین بهاﺌی،
که تا کنون بهمان
انوار سلوکی
پیامبر خود
نیز نرسیده باشند.
شش پیامبر اولی
العزم آدم و
میترا و بودا
و زردشت ومسیح
ومحمد بوده، تا
٥٥ قرن دیگر
نوبت ظهور وبعثت
اولی العزم
تازه ای، مهدی
موعود محمد
وهمان سوشیانت
سوم پیشگوﺌی زردشت
برسد. که نور
بالاتر از عرش
رحمان بنور رحمان
میرسد. و حتی
عرش ربٌ برتر از
رحمان را کشف
خواهد نمود.
وولایت هفتم
را آغاز میکند،
که خود آغاز
گر نوع فوق
بشری از نظر
مراتب الهی در
جهان است. که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشری را
دارند. و تا
أبد بی نهایت
انواع فوق بشری،
و تجلٌیات عظیم
تر الهی از أرباب
نوع، و مهدی های
موعود در پیش هستند.
که بفرض محال
سالکان
وکاملان آنها
بنور الأنوار
الله خداوند
ربٌ الأرباب برسند.
چون بازگشت
همه ارواح،
بروح الأرواح
الله
أهورمزدا
میباشد. و
شاهدان مراتب تجلٌیات
در شهود الهی
خود، و شاهدان
نور الله بفرض
محال نیز (این همانی)
مقام الله، و
صاحب صفات
حیاتی و
اخلاقی و عقلی
و احوالی
مراتب شهودی
خود میباشد.

بهیج
بهاء الله :بهیجان
آوردن دیگران
با نور و بهاء
خداوند، که هر
انسان کامل در
سالکانش
مینماید. و
نیز سالک بشری
در شهود نور
الهی قاﺌم،
بمنبع بشری بهاء
الهی پیر کامل
میرسد که بهیجان
می افتد. ابٌهت
بهاء نور
الهی، هر شاهد
خود را نیز
بهاء الله
مینماید. که این
همانی مقام
الهی او را مییابد،
که تجلٌی خود
را یافته است.
هر کامل الهی
بهاء الله
است. بخصوص
کاملان ولایت
آخر محمدی، که
با نور قاﺌم وانوار
نا متناهی عرش
رحمان،
دارنده بهاء و
انوار الله میشود.
میرزا حسین خان
معروف ببهاء
الله، درویش و
صوفی قبلی، که
کاملی الهی در
ولایت محمدی
شده، و بنور قاﺌم
رسیده است.
آنگاه ولایت ششم
خود را در
بازگشت از مرگ
قبل از مرگ
یافته است.
ولی دین جدیدی
ندارد بلکه ولیٌ
جدیدی میباشد.
زیرا خداوند
جز یک دین
أدیان بیشتری
نداشته و
ندارد. گرچه دین
سلوکی و عملی
اصلاح روان در
شش کلاسهای
متوالی می باشد.
و سالکان کامل
هر ولایت الهی،
در تولد بعدی
بجهان تنها
بمعرفی
خداوند از یک ولیٌ
الهی زنده
باید بولایت برتر
برسد. تا عاقبت
ظهور مهدی با
نور تجلٌی قاﺌم
برسد. که
تازنده باشند
بهاء الهی و
تجلٌی خود را
دارند. ولی
برای چند سالک
خود. و نه برای
همگان، که چون
مذهب و حزبی
اجتماعی باشد،
یا سازمانی دینی
تأسیس کند. که محمد
ومسیح دین اسلام
ومسیح سیاسی برپا
نکردند. که آخوندهای
قشری غیر سالک
آن ولایتها،
برای حکومت و
خرسواری خود
بر مردم ادیان
و مذاهب قشری
غیر سلوکی و
مشرکانه را
برپا نمودند.
سازمانهای دینی
ومذهبی کسی را
بدیدار خدا و
امام و بهاء
الله شدن نمیرساند.
و عبادات قشری
همه ادیان غیر
سلوکی، که بسیار
فراوان در جهان
هستند، تماما جهنٌم
پروری خود و
پیروان خویش مینمایند.
وباید حتما در
نوع بشری بنور
قاﺌم رسید.
وبا ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند. که ظاهرا
اولیای زنده الهی
در بین انسانهای
قشری هر دین و
مذهب و قومی
زندگی مینماید،
که یکی از
آنان محسوب نمیشود.

به
آﺌین و به
دینی :دارنده
بهدینی و
آﺌین زردشتی،
وهمان سلوک الهی
در همه ولایتهای
ششگانه نوع
بشری، که أهل کتاب
هستند. ( کتاب)
یعنی وظیفه مکتوب
الهی، برای
تکامل روحی و
عقلی واخلاقی
است. نیکوکاری
و دین ورزی
مورد قبول خداوند،
و برای رسیدن بهدایتهای
الهی و مقامات
الهی روحی و
شهودی، باید همان
به دینی و
مکتب ( پهلوی)
زردشتی را نمود.
و بقول محمد با
(فهلویٌات) که
همان عرفان
سلوکی دین
بهیٌ زردشتی و
یهودی و مسیحی
ومحمدی در سلوک
الهی است. ونه در
سازمان های
اجتماعی مادی
وبشری، بنام ادیان
اسمی، و در
تمامی مذاهب
قشری آنها. که در
به دینی روان سالک،
بتعلیم یگانه
مربٌی الهی بمعرفی
خداوند بهر
طالب لقای الهی
در رؤیا
میباشد. که در تخلیه
وتحلیه و
تجلیه های
شهودی،
میتوان به بهروزی
و به خوشبختی
رسید . که نوروز
الهی وتولد دوم
الهی یافتن
پیامبرگونه
رسید. که چون بودا
بیدار، و وچون
مسیح قدرت مسح
و شفا بخشی یافت.
و چون محمد وسیله
حمد وپرستش وهدایت
چند سالک دیگر
گردید. و حتما
بطور کامل ترک
قشری گری وخرافات
و آخوند ابلیس
پرستی نمود.
والاٌ گرفتار کارماها
و تکرار گذشته
های گیاهی وحیوانی
در جهنٌم جهانوم
جهان خواهند
گردید. وکاری
را که اکنون میتوان
کرد، پس از عذاب
زندگی ها
دردناک همگی
خواهیم نمود.

بهزاد :در تولد
بشری کنونی
انسانی که با کمالات
ذاتی در ژنتیک
خود بیشتر
دارد ، ه زاد
متولد و با
استعداد تکامل
روحی و نوعی شده
است. زیرا در تولدات
بشری قبلی خود،
با ولایتهای الهی
بدرجات شهود و
تجلٌیات الهی
میسٌر خود
رسیده بوده ،
که اینک
کرامات بالفعل
وبالقوٌه بیشتر
داشته، که هم اکنون
در این تولد
با خود دارد. و درک
اهمیٌت سلوکی
الهی را مینماید.
و توان قبلی از
کرامات و شهود
تجلٌیات پیشین
خود را دارد . و
بقول
افلاطون، قبلا
میدانسته که
اکنون میتواند
موضوعی را
بفهمد.
انسانهای مخلوط
با هم در
جامعه، مانند شاگردان
کلاسهای یک مدرسه،
در ساعت تفریح
خود، مخلوط بوده
و نمیتوان دانست
که مقام تعلیمی
هریک چیست.
مگر هرکس که بکلاس
خود برود. بهزاد
هر انسان
زاﺌیده شده
بشری با کرامات
بیشتر است . و
کاملان امروز
در هر ولایتی،
با ذخیره آخرت
بیشتر، در تولد
بهتر کنونی و
هم برای تولد
بعدی بهزاد خواهد
بود.

بهلول
:سالکان
مدام و عبادت
و توسٌلات عبادی
هستند، که توجٌه
به أمور بشری
و جهانی
ندارند.
کاملان رسیده
بنور قائم با مرگ
قبل از مرگ،
أکثرا از خواب
مرگ نمیگردند،
و تولد دوم الهی
پیامبرگونه
چون اولیای الهی
دیگر را ندارند،
و شهود عرش رحمان
را نخواهند
داشت. و
مستقیما بعرش رحمان
برای تولد نوع
فوق بشری میروند
.ولی برخی از شاهدان
قائم با مرگ قبل
از مرگ، به
انتخاب و بدای
الهی از خواب مرگ
بیدار و شهود
هفتم عرش
رحمان را دار
ند. و چون پیامبری
اولی العزم ،
برای چند سالک
احتمالی خود
میگردد. اما غیر
سالکان قشری و
بدون وسیله الهی
یک ولیٌ و پیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
را عبادت
میکنند. ندانسته
آخوندی را باور
دارند، پس هرگز
با هر عبادات قشری
بشهود
تجلٌیات الهی نمیرسد.
چون آخوند
پرستی و جهنٌم
پروری نموده
اند. بسیاری از
شاهدان نور قائم
و هر شهود
نهائی ولایتها،
از خواب مرگ بیدارشده
اند ، ولی شهود
عرشی خود یا
عرش رحمان را
ندارند، که وظیفه
پیامبری
ندارند. پس هیچ
گونه تعلیمی
بکسی نمیدهد،
ووسیله الهیسالکی
نمی باشد چون مأموریٌت
الهی ندارند
.ولی وظایف عبادی
ندارند. و
بهلولی است که
از نظر قشری
ها انسانی
مجنون
میباشد، که آنان
را بهلول می
خوانند. که در
سطح افکار
الهی خود هست
و رقیب آخوندها
نمیباشد. شوخی
های بهلولان
معروف است، که
عملا پاسخ الهی
برای کسی ندارند،
پس این شوخی
ها را مینمایند
تا تکفیر آنان
نشوند . و حتی این
شوخی ها را دلیل
جنون کسان
صوفی می
دانند، که عمری
بعبادات و
گوشه گیری داشته
اند.

بهیمه
حیوان: که بچهار
پا و دواب
گفته میشود،
که فهم ندارند
پس باید بارکشی
کنند. و انسان
نفهم از امور برتر
الهی نیز، در
بهم وجهل وکم عقلی،
و همچنان در حیوانیٌت
نوع بشری میباشد.
که درک اهمیٌت
حیاتی وأبدی آینده
های خود را نمی
نماید.

بیابان
:سمبول
سرزمین خالی از
انسانها، و یا
از آگاهان نوع
بشری است. بر
خلاف
گلستانها و
جامعه ها و خانقاه
های الهی ومدارس،
که برای تربیت
روحی و ذهنی
هستند. غیر
سالکان عملا
از لحاظ عوالم
الهی در
بیابان
میباشند. چون
اعراب جاهل.
که (عرب) یعنی
(أرب) و بدون
ربٌ الهی
هستند. و قوم
قریش و محمد
فرهنگ ایرانی
و زردشتی
داشتند. ویا
کسانی که (عجم)
که همان ( أجم)
که جم
ناشدگان، و
جمع و یگانه
نشدگان با مراتب
شهود الهی
هستند. که جمعه
پس از بازگشت
بخلق را
ندارند. ولی
شاهدان در
بهشتهای
گلستانی برتر
و یا در نوع
فوق بشری
خواهند بود.
که اکنون
انسانها این بوستانها
را ندارند.
ولی غیر
سالکان بخصوص قشری
های مذهبی، و
منحرف از راه خدا
و مشرک، دوچار
کارماهای حیوانی
و از ولگردان
صحراها خواهند
بود، که در فیلمها
آنها را می
بینیم. که
چگونه حیوانات
یکدیگر را در
صحراها میدرند.
اگر که شکارچیان
آنها را شکار
نکنند وپوست نکنند
و استخوانشان
را نشکنند که
گوشت آنها را بخورند.
انسان عاقل ومستعد
لقای الهی، و
طالب بهشتهای برتر
نوع فوق بشری،
میتواند با هفت
سال خود سازی
سلوک الهی،
بجای هفتاد سال
زندگی عبادی
بشری، بهفت شهود
برسد. تا هفت
هزار سال بهشت
سوم انتظار
عرش داشته باشد.
تا متولد نوع
فوق بشری بجهان
گردد. تا با
مهدی موعود
نیز به نور
ربٌ رحمان و
چهار صد هزار
سال بهشت سوم برتری
داشته باشد.
انسانهای فوق
بشری با هزاران
برابر عقل نوع
بشری میباشند
.

بیت
الله الحرام :برای
مسلمانان
محیط اطراف
کعبه، و برای (حجٌ
أصغر) مکٌه
غیر سلوکی وغیر
الهی آنها، که
پیامبر بآنان
آموخت. ولی پس
از کمال حجٌ
کعبه ،بآنها تأکید
کرد اینک باید
ب(حج ٌ أکبر) سلوک
الهی با اولیای
زنده الهی بمعرفی
خداوند بروند.
( بیت ) خانه خدا
یا کعبه، و هر مسجد
و خانقاه ولیٌ
الهی، و حتی جایگاه
عبادت سالکان
و قرارگاه
قرٌه گیری
آنان نیز خانه
خداوند میباشد.
که در آن باید (بیتوته)
یا شب زنده
داری سلوکی و
عبادی و در توسٌلات
بوساﺌل الهی
نمایند. بقول عارفی،
از وقتی که
خداوند کعبه
را خانه خود
ساخت، حتی یک
بار نیز در آن
نبوده است. که (بیت
) وخانه الهی
برای دین ورزی
سالکان،
خانقاه و
ولایت و حتی صورت
پیر کامل و
بمعرفی
خداوند
میباشد که بیت
الله الحرام
سالکان میباشد.
که ( احرام) در
حدٌ أقل لباس که
سالکان خود فقری
و کم خوری
وخویشتن داری
ها و تحریم ها
را بر خود انجام
میدهد.( حرام )
تنها امور برای
سالکان، و
بدستور پیر
الهی و محمدی زنده
برای سالک میباشد.
که آنچه حتی
محمد و یا هر
مجتهد قشری
گفته باشد،
برای سالک
مطرح نیست. که
پیامبر نیز
تنها برای چند
سالک خود گفته
و دستوری داده
است. و نه برای همه
زمانها . بلکه تنها
خاص سالک با
ولیٌ الهی زنده
او بمعرفی خداوند
میباشد. که هر
اختیار و
تفویض الهی
برای چند سالک
خود را دارد.
که میتواند حرامی
را بعدا
تغییر، و حتی آزاد
و حلال و رفع
ممنوعیٌت کند.
گوﺌی حرامها
چون گره ای،
که باز و(حل
گره) شده باشد،
که حلال و حل شده
گردد. هر پیامبر
وولیٌ الهی
خانقاهی دارد،
که بیت الله الحرام
سالکان او
میباشد. و
فراوان شهرها
در فلسطین
هست، که نام
بیت دارند.
یعنی جایگاه
یک پیامبر
سابق بنی اسراﺌیل،
که بعدا قابل قبله
گیری و اطاعت دستورات
سلوکی نمیباشد.
که سالکان
باید پیامبر
زنده ای از خداوند
بشناسند، و
نباید مرده
پرستی نمود.
زیرا شرک است
و آخوند پرستی
و ابلیس پرستی
میباشد. در همه
مذاهب قشری در
هر (دینی اسمی) وغیر
سلوکی عملا با
عبادت باطل
جهنٌم پروری
میکنند. که شرک
کرده اند.
وبقول پیامبر،
حتی اگر همه
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند،
باز در قعر جهنٌم
خواهند بود.
زیرا حرام محمد
زنده سالک را
حلال کرده
اند. حتی اگر که
حرام محمد
تاریخی را،
بجای حرام
محمد زنده
کامل الهی حرام
پیروان خود
کنند گناه
کرده اند.
تحریم و حرام تنها
در احرام سالکان
در پیمان با
یک ولیٌ الهی میباشد.

بیت
الحکمه :خانه حکمتهای
الهی، همان دل
و خانه پیر و
طریقت الهی او
میباشد.و نه کتابخانه
ها یا کتابهای
معروف دینی،
حتی اگر قرآن
وتورات و
اوستا باشد. و
یا از هزاران
حدیث های پیامبران،
که همه آنها
بازیچه دستکاری
آخوندهای قشری
همه مذاهب
بوده اند. که
بخاطر جاه طلبی
و ریاست دینی
خود بوده و
میباشند.
(کتاب خدا)
یعنی وظیفه
مکتوب الهی
برای سلوک الهی
و در هر زمان است.
و (قرآن) یعنی (دوقرٌه)
اکتشافی محمد،
نور قاﺌم و
عرش رحمان است.
و برای سلوک
با یک ولیٌ الهی
زنده میباشد.
ومحمد تاریخی
خود در حیاتش
برای چند سالک
خود، خانه و
منبع حکمت های
الهی بوده
است. و بعد از
وفاتش در شهود
پنجم مصطفوی
ودر زمان بعدی
میباشد، که
بیت الله
الحرام برتری است.
که تعلیم و
تمرین مرگ قبل
از مرگ میدهد.
تا سالک
شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد . (حکمت)
احکام وحکومت الهی
سالک است، و
نه احکام شرعی
قشری، که من درآوردی
مشرکانه است. حتی
اگر دستورات دینی
پیامبران و
امامان الهی
درگذشته باشد.
که آنان تنها برای
چند سالک خود دستوری
عبادی وسلوکی
میگفتند. ونه برای
همه انسانها وهمه
زمانها. که هیچ
دو انسانی
مشکلات روانی یکسان
ندارند. تا یک نسخه
طبٌی علاج الهی
بوده باشد.
والاٌ تفویض الهی
باولیا برای سالکان
خود معنی نخواهد
داشت. بیت الحکمه
جای حکمت سلوکی
سالکان که
مسجد و محراب
وقبله سالک پیر
الهی وخانقاه او
میباشد. ویا در
حضور ذهنی پیر
در دل سالک. والاٌ
مسجد و بیتهای
درگذشتکان
حکمتی ندارد. خانه
خدا خانقاه پیر
کامل بمعرفی
خداوند برای
چند سالک او میباشد.
که خدمت شخصی وخدمت
توسٌلی و
خکومت سلوکی
برای سالکان
خود دارد.
یگانه خدمت در
بیت الهی پیر
در کسب محبٌت
پیر و اطاعت
از دستورات
سلوکی او میباشد.
که عملا خدمت بخویشتن
سالک است.
گرچه مؤمنان در
سلوک، بجای خانقاه
از میخانه و
میکده نیز تعبیرمیکنند،
که شراب الهی
از دست پیر بنوشند.
و اورا در بیت
الله الحرام و
احرام در
توسٌلات عبادی
در حضور ذهنی
کنند. والاٌ
عبادت بدون وسیله
الهی بمعرفی خداوند،
بقول پیامبر، آخوند
پرستی و ابلیس
أهریمن پرستی
و شرک و جهنٌم پروری
خواهد بود.

بیت
الرجاء و بیت
العباده، و
بیت العزٌه، و
بیت المعمور، و
بیت الشرف :همه
اصطلاحاتی
عرفانی از خانقاه
پیر الهی، و
خانه خدا برای
سالکان پیر بمعرفی
خداوند هستند.
و نه خانه
کعبه که پیامبر
و امامان،
حجٌاج قشری،
آنجا را
میمونهائی در آینده
میخوانند که
خواهند بود.
که (حجٌ أصغر)
همان (حج عمره)
و هر شهود مقدماتی
ولایتهای الهی
پنجگانه قبلی
است. و(حجٌ أکبر)
در ولایت محمدی،
برای شهود نور
قاﺌم و نجات
از نوع بشری پس
از مرگ است.
(بیت الرجاء)
خانه امید
سالکان و(
التجاء و پناه)
گیری سالک از پیر
الهی بمعرفی خداوند
و (بیت
العباده) سالک
است . و تنها عبادت
مقبول الهی میباشد.
چه خانقاه پیر
یا عزلتگاه
سالک بدستور
پیر الهی، و
همان (بیت الشرف)
انسان سالک
است، که او را بدرجه
شریف و شر
افت، و مشرف بر
حقایق الهی، از
مکان و قلٌه برتر
میگردد . گوﺌی
کسی از کوه بلندی
محیط وسیعتری
زیر پای خود
را میبیند ومیفهمد.
و (بیت العزٌه)
یا خانه عزٌت
طلبی سالکان، که
چون بمراتب
الهی رسیدند،
عزیز خداوند و
خلیل او، و
دارای
قدرتهای الهی فراوان
می گردند. که کاملان
الهی برای سالکان
خود این خانه عزٌت
را دارند. و یا در
نوع فوق بشری
با هزاران برابر
عقل وکرامات نوع
بشری، عزیر
خدا گردند. (بیت
المعمور) که همیشه
آباد و در عمران
و آبادانی
هستند، و همان
کعبه مکٌه نیست.
اگر که برای سلوک
الهی نبوده باشد.
همه خانقاه اولیای
زنده همیشه معمور
وآباد هستند
وتا زنده باشند.
و یا اگر که کاملان
الهی زنده، همچنان
در آن خانقاه
بوده باشند. و
الاً با مذاهب
دیگر فرق چندانی
ندارند. معمور
و عمران دهنده
است، که (
معمٌر) حال و
روح سالکان
خود را عمران
و آباد و الهی
میکند. که عمر تازه
و الهی بسالکان
میدهند. و
برای نوع فوق
بشری، ویا حدٌ
أقل برای فصل
نوع بشری بهتر
و در تولد بشری
بهتر شایستگی پید
ا میکنند .

بی
خودی: و وحدت وجود
و صمدیٌت
سالکان صادق و
صبور و عاشق و
عامل و جدٌی
با پیر الهی
ره رفته، که
تنها راه شناس
عوالم الهی و
سلوک بمعرفی
خداوند، برای طالب
لقای الهی و
شهود تجلٌیات
الهی میباشد.
که سالک مدام
در دوره عزلت
سلوکی و خویشتن
داری و
توسٌلات عبادی
با وسبله الهی
است. و بخصوص
شبها که همه خوابند
و سالک در راز
و نیاز و شب زنده
داری ودر توسٌلات
عبادی میباشد.
تا مراتب
مدبٌر الهی
پاکسازی روان بشری
و حیوانی سالک
را بنماید، که
مملو از عقده
ها و عقیده ها ومفاسد
اخلاقی و
اجتماعی و عادات
نوع بشری است.
و روان آنان را
در تخلیه و تحلیه
بصفات الهی
میرساند. و پس
ازتأمین شرایط
لازم، در
داوری الهی خاص
سالکان، که بشرط
کافی از نظر
الهی رسیدند، بتجلٌیات
الهی میرسند.
و بقول محمد
با کمتر از ده
در صد پاکسازی
روانی، بنجات
با شهود نور قاﺌم،
نهایت میسٌر
برای نوع بشری
میرسند. که با
شهود عرش رحمان،
اگر استعداد بیشتر
داشتند، برای چند
سالک خود پیامبرگونه
تولد دوم الهی
مییابند. و
تازنده باشند
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالکان خود
میشوند. که گفته
آنها بقول
فردوسی، چه فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی سالک
میباشد. پس سالک
در تمرکز
وتوسٌل در
حضور ذهنی،
سالک در تنوسٌل
عمیقا از خود
نیز بیخود
میگردد. که خود
را در میان نمی
یند. و با مرگ
قبل از مرگ
بنور قاﺌم
میرسند. که قطره
ای در دریا
میشوند. که هم هستند
وهم قطره
مستقلٌی نیستند.
تا بعدا دو
باره خداوند
روحی را قطره بهتری
نماید، که از دریای
ارواح الهی
بالاتر نیز
تعالی بیابد.
که از أزل
نطفه آغازین
یک روح هر
موجود، شبنمی از
دریای بیکران
روح الأرواح الله
أهورمزدا جدا شده
اند. آنگاه همان
احوال (سُکر)
عرفا و(واله)
شدن در عشق
سالک است، و
پس از بیخودی
بمشیٌت الهی و
با (بدای الهی) سالک
از خواب مرگ بیدار،
وتولد دوم
الهی خود را
دارد. سالک در
این بیخودی
شهودی در عوالم
الهی و وحدت وجود
و صمدیٌت الهی
میباشد.

بیداری
:چه
انسانها که در
خواب غفلت
هستند، که درک
اهمیٌت سلوک الهی
و بهشتهای موعود
الهی را در
انواع فوق
بشری را نمیکنند.
و خبر از خطرات
جهنٌم
کارماﺌی
ومجرم شدن خود
را ندارند.
ولی چون
متوجٌه شدند،
که سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
می کنند، تا
دوچار سقوط
مقام الهی در
روح بشری خود
نشوند. بقول
بودا بیدار
میگردند. و
سالکان نیز در
عزلت سلوکی پس
از تمرکز و
توسٌلات عمیق
خود، که بدرجه
بی خودی و مرگ قبل
از مرگ
رسیدند، و اگر
خداوند مشیٌت
و بدای الهی کند،
از خواب مرگ
پیامبرگونه
بیدار میگردد.
که عرفا صحبت از
(صحو) میکنند،
که هر انسان
پس از خواب و نوعی
مرگ است بیدار
میگردند. سالک
نیر بروح الهی
رسیده، باز در
تن بشری خود تا
زنده باشد، مقامی
الهی برای چند
سالک خود را مییابد.
که آنگاه بندگی
و عبودیٌت
وموبدی خود را
بخداوند نشان داده،
که (عبد الله) و
بنده واقعی
خداوند خواهد بود.
نه هرکس خود
را بنده خدا بداند،
ولی دستور
پیامبر و
اولیای الهی
خود را نادیده
بگیرد. که بردگان
سرکش را معمولا
میکشتند، که
شایسته هم
هستند. و
انسانهای
مشرک در کارماها،
مدام دریده و
کشته و شکار انسانها
میشوند. که خورده
شوند و
استخوانهای آنان
را بشکنند.
تولد دوم الهی
اولیای الهی،
صحو و بیداری
و پر هوشی و پر
از الهامات الهی
و احوال نیکو
میباشند.

بیداء
و بادیه : یا
همان صحرای بی
چیزی، که غیر
سالکان از مراتب
تجلٌیات الهی
و احوال الهی،
عملا در
حیوانیٌت خود
در بی چیزی و
در علفزار
جهان میچرند و
پروار میشوند،
تا دریده
حشرات پس از
مرگ شوند.و
بتولدات
حیوانی حقیر
تر بروند. (
بیداء) همان
پیدای فارسی
قوم زردشتی
الأصل قریش
است. که چون انوار
خورشید
روزانه یا ماه
شبانه، صحرای خالی
جان وعقل
انسان سالک را
روشن میکند.
که در صحرا
بدون موانع جهانی
ومادی، یهتر میتوان
عظمت تجلٌیات
انوار الهی،
چون نور خورشید
مراتب شهودی
خود را، بچشم دل
و چشم عقل و
بچشم تن دید.
(بیداء مشرق)
در شروق خورشید
و حقیقت در
تجلٌیات انوار
الهی و مراتب
نیامده نور
قاﺌم، بدر
منیر محمد یا
نور قاﺌم (خورشید
حقیقت) که از پیر
زنده ای دارای
تجلٌی الهی از
نوع فوق بشری
میتوان گرفت .
که در تجربه
این نویسنده،
از روزنه ای
در سقف اطاق
پر دود تاریک
دل، از روزنه
ای نور خورشید
نور رحمان
دیده شد. که اول
و آخر قرص
خورشید دیده نمیشد.
گوﺌی قرص خورشید
پاﺌین آمده، تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
که چشم و تن و
ذهن انسان
طاقت دیدن قرص
خورشید در
تمام آسمان را
ندارد. که
خورشید حقیقت
در لحظه ای
انسان بشری را
میسوزاند. مگر
از همان نقطه
و روزنه تحمٌل
دیدن کند، که شاید
در نوع فوق
بشری و با
هزاران برابر عقل
و امکانات نوع
بشری، چنان چشمانی
در عقل ودل و
تن داشته باشند،
که شهود تجلٌی
رحمانی بصورت خورشید
حقیقت را کامل
ببینند. که هزاران
برابر نور قرص
کنونی خورشید
را دارد. چه رسد
بنور شمع و
چراغ انسانها.

بی
رسم بودن : قشری
ها تمامی ادیان
و مذاهب اسمی ورسمی
و قشری غیر سلوکی
شرک آمیز،
بدون هر اعتنای
بخداوند و خواسته
او هستند. زیرا
خود پرستی یا
بدتر آخوند پرستی
میکنند. مگر در
یگانه دین خدا
و در همه ولایتهای
سلوک الهی باشند.
چه سلوک بطریقت
آدم کیوموث
هشت هزار سال
پیش، و یا میترا
وبودا و زردشت
ومسیح ومحمد. خداوند
و همه اولی العزم
ها و اولیای آنان،
یک دین بیشتر
نداشته و
ندارند. گرچه این
دین افرادش در
کلاسهای متفاوت
هستند،
وتکمیل راه
خدا کنند. که هرکلاس
و ولایتی شهود
برتر خود را
دارد. ودر ولایت
ششم محمد میتوان
بنور قاﺌم
رسید. تا نوبت مهدی
موعود زردشت
سوشیانت سوم،
و موعود محمد
برسد، که ولایت
هفتم در نوع فوق
بشری را خواهد
داشت .چون بنور
رحمان و عرش
رب ٌ برتر از رحمان
نیز میرسد و
میرساند. که
نامی نیز از ربٌ
برتر از رحمان
نمیدانیم. پس سالکان
اکنون آغاز
(بی رسمی) خود
میکنند، و دنیال
حقیقت هستند.
ونه بظاهر
اسمی ادیان، و
حتی اعتقاد به
پیامبرانی، که
مقصود آنها باطنی
و حقایق الهی وشهودی
بوده است. سالکان
ترک مادٌیات و
امتیازات نوع بشری
خود میکنند،
که حتی جان
شیرین بشری را
میدهند، تا
بجانان الهی
قاﺌم خود
برسند. که آخوندهای
مذهبی، بهر اسمی
که باشند (
دیانت اسمی) دارند.
که مقام زردشت
وموسی و عیسی ومحمد
و علیٌ را
ندارند. و
مشرک و دشمن خدا
و ولایتهای زنده
خدا میباشند .
بقول محمد
قاتلان أنبیا
هستند، که فتواهای
مرگ و آزار
آنها را
میدهند. که همچنان
میبینیم چنین میکنند.
و هیچ اختیار
الهی برای
داوری وقاضی
شرع و بنام
خداوند، صحبت
دینی والهی
نمودن را ندارند.
چه رسد که
فتوای تکفیر
یا فتوای مرگ
بدهند. و بقول پیامبر
حتی اگر همه عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند، که بقعر
جهنٌم
ومسخهای حیوانی
میروند. که
میمون و خوک
بهترین آینده آنها
در جهان خواهد
بود.

بیگانه
الهی:بیگانه
برای خدا و
اولیای الهی
تمامی همان
غیر سالکان
هستند. که
سرسپردگی با یک
ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
را ندارند. پس بیگانه
خداوند و
پیامبر و
اولیای زنده زمان
هستند. هرچه که
خود را زردشتی
یا مسیحی و
مسلمان سنٌی یا
شیعی بخوانند.
که نه سنٌت یا
سلوک الهی محمد
را دارند، و
نه شیعه با
شعاع تجلٌیات الهی
را دارند. سنٌت
محمد همین سلوک
الهی، باولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
است. که (سنت) ومقدٌس
گردیدن در
پاکسازی روان
بشری میباشند.
لذ ا غیر
سالکان قشری از
هم اکنون
جهنٌم پروری
مینمایند. که با
مرگ طبیعی،
همه آنها مجرم
بنظر خداوند و
بیگانه او هستند.
که اصطلاحا
نامشان در هیچ
دفتر الهی و
ولایتهای او
ثبت نشده است. و
بیگانگی از خداوند
وحتی نوع بشری
آنان،
حیوانیٌتی بیشتر
و بهتر نیست.
که در علفزار جهان
میچرند، وخر
سواری
بآخوندهای خود
میدهند. سالکان
دیگران را نیز
بیگانه ولایت خود
و خدا میدانند.
که مطلبی را
از امور سلوکی
و ولایت خود
را بآنها نمی
گویند. که
آنگاه نقاق و
جاسوسی آخوندها
خواهند شد .

بیعت :
وتعهٌد فروش
تن و ذهن و
روان سالک بپیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. که
حتی جان بشری شیرین
خودرا در مرگ قبل
از مرگ میدهند،
که بجانان الهی
نور قاﺌم،
وظیفه واجب الهی
خود برسند. که ببهشتهای
نوع فوق بشری
بروند. و از جهنٌم
های کارماﺌی
پس از مرگ که حتمی
است، مصونیٌت
بیابند. و
سالک در پیمان
با پیر الهی
خود بمعرفی خداوند،
جان خود را
نیز میفروشد.
و بقول پیامبر
سلوک آنها،
بهترین معامله
انسان با خداوند
است. که داده
های الهی در تجلٌیات
شهودی و
عقلهای
الهامی واحوالی
و رؤیاﺌی، با هزاران
برابر ارزش
آنچه سالکان
از جان و تن و
ذهن وعمر خود
پر سود الهی
در معامله با
خداوند
میباشد. و
بقول پیامبر،
بهمان أندازه
که انسان عمر خود
را صرف خواسته
خداوند کند، عمرش
نیز دراز تر میگردد.
و بد دینان قشری
دشمن خدا
وولایت زودتر خواهند
مرد، که بنفع
آنها خواهد
بود. تا قهقراﺌی
تر نشوند. و
الاٌ هرکس که خداوند
از او متنفٌر
باشد، که حتی اگر
ظاهرا عبادات
مسلمانی
میکنند، مال و
امتیازات
الهی وعمر طولانی
تر میدهد، که بیشتر
فساد در روان
و جهنٌم پروری
در ژنتیک روانی
خود کنند . تا پس
از مرگ مسخ و
فسخ حیوانی
وحتی گندیدگی
گیاهی بیابند.
بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک بهترین
شانس آنان
خواهد بود. و
بقول پیامبر
نیز یاران خدا
در سلوک،
(بیعت) و فروش بخدا،
و در پنج
ولایت هر بار
برای طاعت
خدا، دوبار
برای حجٌت خدا
میباشد. که هفت
شهود ولایت محمدی
و پنج شهود
مقدماتی حجٌ عمره
، آغاز با (حج و
حجٌت) پیر الهی
حسینی بمعرفی خداوند،
طاعت سلوکی سالک
در عبادت و
توسٌل کردن،
که پنج شهود مقدماتی
محمد وهر کامل
محمدی صورت گرفت،
آنگاه بشهود
ششم قاﺌم روح القدس
و عرش رحمان و
بازگشت پیامبری
مانند اولی العزم
نخستین خود
بخلق باز
میگردد. که هر
سالک ولایت محمدی
همین مسیر شهود
را دارد، تا خود
نیز محمدی زده،
مورد طاعت سالکان
خویش گردد.
واطاعت آنان
در حدٌ استطاعت
است. که با خداوند
چون محمد معامله
وبیعت وفروش
جان، و تعهٌد
تا حدٌ جان
بازی نموده اند.
اطوار هفتگانه
همان مراحل
هفت شهود
تجلٌیات
ولایت محمدی،
بنام پنج تن
آل عبا باسامی
حسین یعنی
حسنک، و نیز
حسن تحسین و
حسن وکمال یافته،
و شهود سوٌم
فاطمی مادر
الهی هستی نوع
بشری، و شهود
چهارم مرتضوی،
که نخستین علامت
رضایت الهی از
شاهد آن میباشد.
تا در مرگ طبیعی
بنور مصطفوی و
قاﺌم و عرش
رحمان برسند.
که برخی از
سالکان
شاهدان
مصطفوی از پرده
ومرحله مرگ قبل
از مرگ، هم اکنون
بدیدار قاﺌم
واحتمالا عرش رحمان
بمشیٌت خاص الهی
میرسند. که پیامبرگونه
ومحمدی تازه نفس،
برای چند سالک
خود، بازگشت بخلق
وتولد دوم
دارند. و فرصت زندگی
معصومانه
برای کسب
ذخیره آخرت
بیشتری مورد نیاز
نوع فوق بشری
را خواهند
داشت . که در
تولد نوع فوق
بشری با عقل و
کرامات باز بیشتر
از دیگر
شاهدان قاﺌم
در نوع بشری
خواهند داشت.
تا مانند اکنون
نوع بشری خود،
زمان دیرتری
بأهمیٌت سلوک الهی
نباشند. که شاید
بتوانند بنور
رحمان با ولایت
مهدوی هفت هزار
سال بعد نیز برسند.

بیت
المقدٌس :بیت خانه
همان خانقاه
پیر الهی
سالکان بمعرفی
خداوند میباشد،
که بیت الله
الحرام حقیقی کعبه
یا اورشلیم و
استخر نمیباشد.
که فراوان
کعبه ولایتها
بوده و هست.
مانند اکادمی
افلاطون
ومساجد اسلامی
که پیر الهی
در آن اقامت داشته
باشد. که جای دین
ورزی و تکامل روح
سالک میباشند
. خانقاه پیر
الهی بمعرفی خداوند
از هر ولیٌ الهی
٣١٣ گانه، که پیامبر
سبولیک میگوید.
وسالکان در
خانقاه پیری و
یا در عزلتگاه
بدستور پیر،
تمام وقت در توسٌلات
عبادی، و با حضور
ذهنی صورت پیر
الهی، برای تخلیه
وتحلیه روان خود
از مفاسد و
عقده ها و
عقیده های
قشری و علمی وفلسفی
مادی می باشد.
و با زیبا سازی
ژنتیک روحی خود
در تحلیه و
نیکو بخشی،
آنگاه بدرجات
هفتگانه تجلٌیات
الهی میسٌر نوع
بشری میرسند
.که این شهودها
سمبول آینده
های نیامده نوع
فوق بشری سالک
است، مورد انتظار
و آرزوی شاهد
میباشند، که هر
کامل محمدی
بآنها رسیده
اند. ولی مسلمانان
اسمی که اکثریت
قریب باتفاق هستند،
منکر سلوک
بوده و یا سالکان
تنبلی که همچنان
عاشق لذٌتهای
مادی و نفسانی
شهوانی می
باشند، لذا پس
از مرگ بنسخ و
مسخ میروند، و
میمون و خوک بهترین
فرصت داده الهی
برای آنها خواهد
بود. والاٌ
مار ومور و
حتی بفسخ وگندیدگی
گیاهی
میروند، که هزاران
سال و حتی میلونها
سال، باید عذاب
زندگی های جهان
را ببینند، تا
دوباره وحتی صد
باره به همین
نوع بشری
برسند، که باید
خود را ب(این همانی)
کمالات الگوهای
الهی هر نوع برسانند،
که در بشریٌت بروح
القدس در بیت المقدٌس
قاﺌم خود برسند.
که فرمان ( کن فیکون)
انواع و در
نوع بشری را انجام
داده باشند،
که حتما نیز
انجام خواهند داد.
که روح هر أتمی
عاقبت و لاجرم
بدون ( جرم
وگارمه وکارما
) و بدون حقارتهای
گناه و فساد در
روان بشنوند.
که در سلوک میتوان
کمپلکس ها وعقده
های عقیده شده
را، تا حدٌ و
شرط کافی در
داوری الهی
پاک کنند، که بنور
قاﺌم ، تنها ویزای
تولد در نوع فوق
بشری برسند. بیت
المقدٌس تنها اورشلیم
نیست ویا کعبه
هم نمیباشد. که
عزلتگاه سالک
و خانقاه پیر
و هر مسجدی که جای
سجده وتسلیم
سلوکی بمراتب
الهی، آغاز از
پیر کامل
بمعرفی خداوند
خانه خدا
میباشد.
(مقدٌس) همان سنت
مسیحی و انسان
کامل اوم کرده
واقعی است.
ونه چون (بنی
امیٌه) متظاهر
بدین ورزی قشری
مشرکانه و
جهنٌم پروری، که
با عبادات باطل
غیر سلوکی و
بدون وسیله
الهی بیشتر،
جهنٌم داﺌم تری
در مسخ حقیر
تر خواهند
داشت. بیت
خانه دین ورزی
و بیتوته سالک
در عزلتکاه،
یا خانقاه پیر،
که بیت مقدٌس(
ایل و اله)
میباشد. و بیت
الله الحرام که
سالک در تحریم
بدستور پیر و
در احرام خود میباشد.
و نه حتی اورشلیم
و کعبه، که ولایتهای
هر فقیه و
آخوندهای گذشته
هرچه میگویند،
حتی اگر
اتفاقا بقول پیامبر
درست گفته باشند،
باز نادرست است.
زیرا برای
ریاست و حکومت
برمردم سعی
میکنند، که بخر
سواری از پیروان
جاهل خود
ادامه بدهند.
در حالیکه
آنان بنظر پیامبر،
همان شیطان
ابلیس در لباس
کاذب روحانیٌت
فریبکاری و أهریمنان
و ابلیسان زنده
که معلمان شیطان
نیز میباشند.
و بقول پیامبر
اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم باشند،
باز در قعر جهنٌم
هستند. که مسخ حیوانی
حقیر را خواهند
داشت. و
(بیتوته) سالکان
در بیت و بیت
الله الحرام خود،
شب زنده داری
میکنند. ودر عبادت
وتوسٌلات
عبادی برای رساندن
دعاهای خود بخداوند
وسیله ای الهی
دارند.

بی
نشان :کسی که
آدرس یا
مشخٌصات
دقیقی در تن
وصورت ندارد،
که بدان توصیف
دیگران گردد.
و جز خداوند
چنین بی نشان نیست.
پس شناخته بتن
وماهیٌت
نمیشود. ولی
دلیل نبودن
خداوند در
هستی نیست، که
آثارش هست. وسالکان
در اوج تمرکز
و توسٌل و بی
خودی، که در (وحدت
وجود و
صمدیٌت) خود
بودند، که از
خود خبر ونشانی
هم ندارند. که
مرگ
داوطلبانه را
می پذیرد. ولی
چون بخلق
بازگشتند و
زندگی و تولد
دوم یافتند،
آنگاه باز
اوصاف بشری و
نیز اوصاف مراتب
شهودی خود را
دارند. درحال
بیخودی و فنای
سالک، احساسی
از وجود خود
را ندارد ،که
دوچار بی هوشی
میباشد. و
دیگران چنین
تصوٌر میکنند.
و چون بهوش
آمد و افاقه
نمود، (این
همانی) مراتب شهودی
خود را دارد. و
برای چند سالک
احتمالی خود،
نقش خداﺌی و
ربٌ مربٌی و
پادشاهی الهی
دارد. که کلام
او کلام خداوند
است چون کلیم
الله میباشد و
قرآن ناطق است.
و نه اینکه
کتاب قرآن
عثمانی و
بازیچه عمر
وعثمان، قرآن
وکتاب خدا
باشد. که از
برخی کلمات
پیامیر و چهل
سال بعد از
وفات پیامبر
قرآن کنونی را
ترتیب دادند.
که قرآن مورد
تأیید مولا
علیٌ نبود. و
خود نیز مأمور
نوشتن کتابی
از یاددشتهای
شخصی پیامبر
بود، ولی عمر
نپذیرفت، و
اکنون نیز کتاب
علیٌ و حتی کتاب
فاطمه نا پدید
است. دیگران
هم کتابچه
هاﺌی از برخی کلام
پیامبر نوشته
بودند، که
معدوم عمر
گردیدند. پس
قرآن کنونی را
قرآن عثمانی
باید خواند .
وامامان و
اولیای بعدی
تا دوقرن بعد بود،
که قرآن
عثمانی را
کتاب اصلی پیامبر
نمیدانستند.
که بسیار تحریف
وحذف واضافات
وتغییر وتبدیل
گردیده است .
ولی بزور کشتار
مخالفین بود،
که این قرآن را
تحمیل بر تاریخ
و آینده ها
نمودند. واینک
شیعیان مدعی
کاذب و قشری و
حتی منکر
ولایت سلوکی
علیٌ، کاسه داغ
تر از آش شده
اند، که
میخواهند
قرآن را
بعنوان قانون
الهی اجرا
نمایند. که بزرگترین
ستم از لحاظ
حقوق بشری و
حقوق الهی
برای انسان
ها، در آزادی
انتخاب راه
خدا، یا در
عدم انتخاب سلوک
الهی، که تنها
خواسته
خداوند است
میباشد. گرچه خداوند
تارکان راه
خدا را در کارماها
مجازات خواهد نمود.

بیت
العتیق :خانه
کهنه قدیمی یا
کعبه و
اورشلیم . و
درست تر خانه ولایت
های الهی،
آغاز از دین وطریقت
آدم کیومرث و
میترای نوح،
که همچنان بکار
خود ادامه میدهند.
و (عتیق کننده)
آزاد کننده
سالکان خود از
مقام نوع بشری
میباشد. که
طریقت بودا و
زردشت و مسیح
و محمد، تا درآینده
طریقتهای
ولایتهای
بعدی، سفر
بسوی خدا را
تا أبد دنبال
خواهند کرد. و
نسلهای تازه رسیده
بفصول نوع
بشری از مراتب
جمادی و گیاهی
و حیوانی را که
متوالیا و
بدون انقطاع
بالا آمده، در
کلاسهای
ششگانه نوع
بشری
پیامبران
اولی العزم،
باید خود را
هر بار بیک مقام
و پلٌه بالاتر
و نزدیکتر
بخداوند
برسانند. تا
در ولایت ششم محمدی،
سالکان پس از تجدید
شهودهای
مقدماتی یا حج
های عمره، که هریک
بعمری بشری
کسب شده
بودند، بشهود
ششم واجب نهاﺌی
نور قاﺌم روح القدس
ربٌ النوع
بشری برسند. که
الگوی کمال
میسٌر برای انسان
است . که شهود
نور قاﺌم
تنها کلید امکان
تولد هفت هزار
سال بعد در
نوع فوق بشری آینده
و در ولایت هفتم
مهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت میباشد.
همچنان برای
تکامل روحی و
الهی شده، و
کسب الوهیٌت
در عقل و روح و
اخلاق الهی پیدا
کنند. و این
مکتب دین ورزی
هر شش اولی
العزم، همان یگانه
دین و بیت و
طریقت وخانه
خدا است. در
بیت وخانقاه
اولیای زنده
هرزمان این ولایتهای
سلوکی ششگانه میباشد.

بیدق
و پرچم :همان بیرق
و پرچم بلند
ومشخص کننده یک
گروه، در حرکت
بدنبال رهبر خود
میباشد. و
مدام پیروان
باید بسوی
پرچم حرکت خود
را تنظیم
کنند. که پیاده
رو ها دارند. و
در سفر و حرکت انبوه
جمعیت، امکان
تبعیٌت و تشخیص
درست از رهبر
برای افراد گروه
نیست. مگر
توجه باین پرچم
مشخٌص کننده مکان،
وخانقاه و بیت
ولایت او
کنند. والاًٌ
رهبر و سمت
درست مقصد
الهی خویش را گم
خواهند کرد.
که تمام عمر
نیز کافی برای
یافتن رهبر و
راه درست و
مقصد الهی نیست.

بیگم
خانم :هر کامل الهی
از جنس زن،
چون با شهود نور
قاﺌم و عرش
رحمان بخلق بازگشت.
ولی عادت همه ملل
است، که تنها
مردان را مرد
راه خدا تصوٌر
میکنند. پس برای
زنان کامل الهی
بیگم میتوان
گفت . که در بیت
ولایت اولی العزم
خود اوم کرده
است. وهمان (خانم)
فارسی که زنی در
(خانه الهی
خود اوم) میکند.
و چون مردان بعزلتگاه
تنهاﺌی در
جوار پیر وحرم
سرای او، برای
قرٌه گیری قرار
میگیرند. که پیر
آنان چه صلاح دانسته
باشد ، و در
خانه یا حرم
سرای خانقاه پیر
میمانند تا
مورد تجاوز جنسی
دیگران قرار نگیرند.
لذا پیامبر
گروه های چندین
نفری سالک ، در
کنار مسجد و
خانقاه خود،
زنان بی شوهر
را که اغلب سالمند
بوده اند مقیم
کرده بود. و یا
هر پیر کامل الهی
در خانقاه خود،
اصطلاحا حرمسراﺌی
دارد. که زنان
سالک را در آن
قرار گاه مستقر
برای قرٌه گیری
قرار میدهد. بخصوص
که شبها تحت نظر
پیر و پیامبر
بوده باشد، تا
بنجات شهودی برسند.
وخود پیامبری
با عنوان (امٌ
المؤمنین)
برای دیگران
زن و حتی
سالکان مرد
باشند. در کار
سلوک الهی زن
یا مرد بودن سالک
و پیر الهی
مطرح نیست. که فاطمه
دختر پیامبر
چون کامل شد و
شوهر داشت،
چند سالک زن و
مرد سالک
داشت. خانم
سالک اوم
کننده و
(خاتون) کامل الهی
ختم سلوک کرده
، برای چند
سالک خود
وسیله توسٌل عبادی
با سالکان
میشوند.

بیماری
ها:اختلالات در نظام
ژنتیکی تن
انسان . یا
اخلال های در
ذهن و روان،
که بصورت بیماری
های روانی
معهروف
میباشند. طبٌ امروز
باور دارد که بیماری
ها نتیجه استعداد
ژنتیکی انسان
است. و شفا
یافتن از نا
توانی های بالفعل
روان انسان
بیمار
میدانند.
سالکان در
پاکسازی روان با
کمتر از ده در صد،
بشهود نهائی و
حتی بمقام پیامبری
و بازگشت بخلق
میرسند. و غیر
سالکان
آمادگی و استعداد
بیماری های جدیدی
را دارند. مگر با
سلوک آثار
آنها تزکیه
نفس وروان پاک
کرده باشند. حتی
بیماریهای
عفونی و
میکروبی باشد.
عوارض تصادفات
سبب آسیب
أعضای تن، باز
ربطی بژنتیک
روحی و سرنوشت
دارند. بیماری
ها از وسائل مرگ
و کوتاه کردن
عمر سرنوشتی
افراد است که برخلاف
خواسته
خداوند، شرک
قشری گری و فساد
لذٌت جوئی
دارند. که اگر
مورد محبٌت
خداوند باشند
زودتر خواهند
مرد. و بیماری
ها از وسائل و
علل ظاهری و
علمی عقل بشری
میباشند.
بخصوص
بیماریهای
بدون علاج که
شایستگی مرگ فوری
میباشد . و
الاٌ غیر
سالکان قشری
که مورد نفرت
خداوند هستند،
بقول پیامبر
طول عمر
بیبشتری دارند
که گناه کاری
و جهنٌم پروری
عمیق تر برای خود
بکنند. و
خاصیٌت خود
درمانی تن انسان،
اقدامی ژنتیکی
برای شفا یافتن
انسان است. وقتی
مورد رحمت و نعمت
خداوند باشند.
حسٌاسیٌتهای
اعضای تن از مجموعه
بیماریهای
ژنتیکی
میباشند که زندگی
را تلخ و یا
آماده بیماری
ها و مرگ
مینماید. و با تزکیه
نفس سلوکی، تمام
این حسٌاسیٌت
ها مرتفع
میشوند. که باز
درجات
پاکسازی
روان، در همه سالکان
ولایت ها
یکسان نیست . بیماری
ها عملا مجموعه
هائی از چند
بیماری دیگر
هستند، که این
چنین طبقه بندی
میتوان کرد.
بیماری های
طبیعی تابع
سرنوشت
ژنتیکی
انسانها، و
بیماریهای عفونی
میکروبی، که
بسته ببهداشت
محیطی است . و حسٌاسیٌتهاتی
عصبی که عضو حسٌاس
را نیمه فلج میکند.
و سلوک الهی
شفای آن میباشد.
و مجموعه سرطان
ها که خاص
تسریع مرگ
گناهکارانی که
مورد رحمت خدا
میباشند. و
مجموعه سکته
های مغزی و
قلبی نتیجه
مواد زائد در
رگها و سوء
تغذیه میباشد.

بی
خود شدن :در
سالکان
ولایتهای
ششگانه سلوکی
نوع بشری، هنگام
تمرکز وتوسٌل عبادی
سالک در حضور
ذهنی و وضوی
عبادی در توجٌه
بصورت پیر
کامل بمعرفی خداوند،
که بحالت بی خود
شدن میرسند. و
خود را در
میان نمی
بینند. که
بحالت (
صمدیٌت و وحدت
وجود) میرسند. یگانه
در توحید
گردیدن و واحد
شدن با وسیله الهی
خود می شوند.
آنگاه شهود
تازه الهی را
خواهند داشت.
که خود قدمی
جلو رفتن در مرگ
قبل از مرگ
است. بخصوص
برای شهود
نهاﺌی نور قاﺌم
در سالکان
ولایت ششم محمدی،
که از پرده
مرگ قبل از مرگ
میگذرند، که ب(عین
الیقین) و نور
قاﺌم میرسند.
که جهان در
چشم دل سالک روشن
شده ، و اطراف تازه
ای از عوالم الهی
می بیند. و
نخستین بار
سالک نیز با
روح مدبٌر
الهی خود آشنا
میگردد. که به
این همانی
سالک با مقام الهی
تازه خود میرسد،
و سالک بجبروت
اول الهی وارد
میشود. یهودیان
جبروت را نادرست
لاهوت
میگویند. که لاهوت
مقام و(مکان
لا مکان) الله
ربٌ الأرباب
است. و پس از بی
نهایت جبروتهای
بالاتر
بلاهوت رسیده
میشود. که
قاﺌم در
جبروت اول ولی
عرش ربٌ رحمان
در مرز جبروت
دوم میباشد.
باز میتوان همه
عوالم جبروت
را برتر از
ملکوت و ناسوت
مادی دانست.و یکجا
لاهوت را ضمن
وحدت همه هستی
ها و جبروتها،
در مکان لا
مکان الله گفت.
هر ربٌ النوع
بالاتر، که هریک
ایدآل کمال
میسٌر افراد
آن نوع است،
در یک جبروت
الهی میباشد.
و مسیح عرش
جبرﺌیل را
کشف کرد، ولی
محمد بنور
جبرﺌیل قاﺌم
جبروت نخستین
رسید، که بالاتر
از ملکوت و
ناسوت و ماسوت
بوده و تا عرش
رحمان مرز
جبروت دوم پیش
رفت . برای روح
انسان بشری تنها
شهود قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل،
شرط واجب نجات
بخش از نوع بشری
میباشد. و
برای توفیق در
شهود قاﺌم،
مرگ قبل از
مرگ، و نیز بودن
مشیٌت و بدای الهی
ویژه ای ضروری
است. واگر مشیٌت
دیگر و
بالاتری از خداوند
بود، شاهد
قاﺌم از خواب مرگ
بیدار، وتولد دوم
الهی مییابد، که
بشهود عرش
رحمان میرسد.
و نیز برای
بازگشت بخلق
پیامبر گونه ،
تجدید بار دوم
هر هفت شهود
را در قوس نزول
میکند، که
تأیید مقام پیامبری
سالک کامل است
، چون محمدی زنده
تازه نفس، و
امام امٌی برای
چند سالک خود
میگردد، که کلام
او کلام
خداوند است، وقرآن
ناطق چند سالک
خویش بوده و
تا زنده باشد،
که وسیله توسٌل
عبادی سالکان
خود میگردد.
وپس از مرگ طبیعی
انسان کامل از
نوع بشری،
آنگاه نقش
الهی و توسٌلی
برای دیگران سالک
را ندارد.
سالکان برای رسیدن
بمرگ قبل از
مرگ، و یا همین
بی خودی، بطور
ارادی
باستضعاف تن و
ذهن و روان خود
میپردازند. و
با روزه های
داﺌم و تضعیف
خود، تن سالک آماده
قبول مرگ قبل
از مرگ میشود.
که خداوند
باید چنین مرگ
ارادی را
بپذیرد، تا
سرنوشت هفتم معصومیٌت
را بشاهد قاﺌم
وعرش رحمان
بدهد. عشق عمیق
سالک و میل تقرٌب
بخدا و برای دیدار
مقام الهی
شهودی تازه،
در این حال بی
خودی کمک میکند.
که غرق محبٌت
خداوند بودن،
محبٌت خداوند
را نیز بدنبال
دارد. وعشق
پیر الهی در
تمام دوره سلوک
در توسٌلات
عبادی سالک
میباشد، که محبوب
الهی میشود. چون
محبٌت پیر
محبٌت خداوند
را بدنبال
دارد.

پدر:هر
موجودی پدر جسمانی
دارد، که آدم
و مسیح نیز پدر
جسمانی وبشری داشته
اند. پدران
جسمانی برحسب
انگیزه های
مختلف،
بترتبیت و رشد
جسمی و ذهنی
طفل خود
میپردازند. در
حالیکه مراتب
مدبٌر الهی
هستند، که تن
و ذهن وروان طفل
را تربیت
میکنند. که در
واقع پدر جسمانی
تنها یک وسیله
ای برای نطفه
طفل بیشتر
نیست. که وی
ژنتیک جسمانی
اجدادی و
نژادی روح
سالک را بنسلهای
آینده، از طریق
والدین پدر و
مادر منتقل
مینماید. تا
نسل ونوع
خودرا حفظ از زوال
کند. وهمان
نظریٌات علمی که
داروین و
امثالش دنبال مینمایند،
وکاری بروح فردی
ندارند. گوﺌی
با روح جمعی و
نژادی طرف هستند.
که آن نیز یک
شاخه دیگری در
اهداف الهی میباشد.
پدر روحانی
سالک پیر کامل
الهی است، که خداوند
در رؤیا بطالب
لقای الهی و
طالب نجات از کارماها،
و طالب بهشتهای
بهتر نوعی،
بااستفاده از پدر
روحانی والهی
بسالک میدهد.
و اولیای الهی
پدران الهی
سالکان، در
حکم پیامبران
زنده آنان
هستند. که چون
ره رفته قبلی
هستند، تا
بسرعت و راحتی
و امنیٌت سالک
را بمراتب فهم
و رشد و کمال و
مراتب شهود
مقدماتی، تا
شهود آخر واجب
نوری و عرشی
هر ولایت الهی
میرسانند. پیر
مقام حسینی سالک،
ونیز شهود
حسنی دوم امام
زمان تمام سالکان
هرعصر، از
اولیای الهی عصر
خود میباشد.
وتا وقتی زنده
باشد. محمد
پیامبر اولی
العزم در
حیاتش، پیر حسینی
وحسنی و
مرتضوی
ومصطفوی
سالکان بود.
ولی در تمام زمانهای
دیگر، بعد از
وفات پیامبر ،
روحش در شهود
(روح محمد)، در
صورت الهی
مصطفوی برای سالک
معرفی میگردد.
که نقش پدر بزرگ
اجدادی ولایت سالک
میباشد. وهمه پیامبران
اولی العزم برای
سالکان ولایت خود
در هر زمان بعدی،
در شهود های سالکان
معرفی میشوند.
چون مسیح در
شهود صورت
مرتضوی، و
زردشت در شهود
نور مرتضوی
ولی صورت در حجاب
نور. و از
سالکان آن
ولایتها،
مانند پیامبر
اولی العزم خود،
خبری از مراتب
شهودی بالاتر ندارند.
وهر کامل الهی
زنده، تجسٌم انسانی
مقام پیامبر اولی
العزم خود را
دارد. که سالکان
خود را بهمان شهود
های خویش و
پیامبر اولی العزم
مربوطه
میرساند. لذا خداوند
پیر الهی هر
طالب لقای الهی
را بوی در
رؤیا معرفی میکند.
گرچه در هر جامعه
و دینی اسمی و
یا هر مذهبی
قشری بوده باشد
. و با کشف یک ولایت
جدید، همچنان تمام
ولایتها و
کلاسهای مکتب
دین واحد سلوک
الهی بکار خود،
و تا أبد با انسانهای
در همان فصول نوع
بشری مناسب خود
ادامه میدهند.
وهمگی ضمن
(أهل کتاب)
مورد احترام محمد
هستند. و هر پیامبر
اولی العزمی، در
حکم ربٌ الفصل
نوع بشری خود میباشند.
وهریک سطح عقل
و کرامات برتر
تدریجی
بالفعل و
بالقوٌه خاص خود
را در
سالکانشان ایجاد
میکنند. زیرا همان
ارواح انبیا،
در تولدات بهتر
بعدی خود از
سالکان پیامبر
و اولیای الهی
ولایت برتر و
زنده در تسلیم
خواهند بود. که
خود نیز تعالی
برتر را بیابند.
اما موجودات قبل
از نوع بشری
شایسته، چون گیاهان
و حیوانات و
نیر انسانهای
در فصول نخستین
نوع
بشری،همچنان در
تکاملات طبیعی
و در تدبیر مراتب
الهی میباشند.
وهمه ارواح از
نردبان انواع بالا
میروند . روح محمد
در تولد فوق
بشری، در
تسلیم و
سرسپردگی مهدی
موعود خودش
خواهد بود. و
مهدی خود نیز در
تولد نوع
بالاتر، در
تسلیم مهدی
موعود
بالاتری میگردد.
گوﺌی تمام ارواح
از تحت جمادی تا
انواع فوق
بشری، همگی و
تنها خود بدون
دوم مانند
خود، در پشت گردن
در خط مستقیم تا
خداوند در
کمال هستند.
ومدام از این خط
مستقیم، چون نردبانی
بپلٌه بالاتر
میروند. وجای خود
را بدیگری میدهند.
ونردبان انواع
و نردبان صفات
و نردبان مراتب
شهودی
تجلٌیات و
غیره را، میتوان
تشبیه بحرکت أبدی
ارواح فردی بسوی
خدا بیان نمود.
مقام حسینی پیر،
یک والد، وپدر
شهود حسنی
امام زمان همه
سالکان عصر خود،
والد دیگر
میباشد. یعنی دو
والد الهی سالکان
میباشند. و
شهود فاطمی مادر
الهی تمام سالکان
ومادران نوع
بشری میباشد.
و شهود مرتضوی
در حکم پدر بزرگتر
و شهود
مصطفوی، در
حکم جدٌ بزرگ
کاملان ولایت خود
میباشد. و
پیامبر نیز گفته
بود (من و علیٌ) والدین
شما هستیم . پس والدین
جسمانی و
والدین سلوکی
و والدین شهودی
را باید از هم تفکیک
کرد. سالکان
در هر زمان روح
شهود نهاﺌی خود
را، پدران الهی
در شهود می بینند.
و برای سالک
پیر کامل حسینی،
نخستین ومهمترین
قدمی برای توفیق
است. گرچه نماینده
زنده تمام
مراتب شهودی
نیز میباشد.
تا نوبت مهدی برسد،
که ٥٥ قرن
ببعد نوع فوق
بشری را آغاز میکند.
که پدر الهی بالاتری
خواهد بود. که
باز بمراتب شهودی
وپدران الهی بالاتر
را، بسالکان خود
ارمغان میکنند.
گوﺌی هر روح
فردی جنین
وطفل و فرزند
است، که خود
نیز بتدریج پدر
و پدر بزرگ
میشود. تا باز
جنین وطفل
مراتب الهی
بالاتر گردد. وخود
نیز باز پدری برای
سالکان دیگر شود.
و هربار ترقی
در مقامات الهی
وشهود انسان بشری،
صدها برابر
گردیده و در نوع
بالاتر، هزاران
برابر عقل و
الوهیٌت وکمالات
الهی پیدا میکنند.
که میتوانند
باز بسطوح بالاتر
نوعی و تجلٌی الهی
تر برسند.
ونزدیکتر بخداوند
گردند. برخی
از عرفا مراتب
شهودی را
مدبٌر و اداره
کننده روان سالکان
و والدین الهی
میدانند. که
برای انسانها والدین
مرتضوی ومصطفوی
صادق است. و ما
برای شلوغ نشدن
در تصوٌرات انسان،
مراتب مدبٌر و
شهودی را از
هم جدا میگوﺌیم.
و الاٌ در عوالم
الهی وحدت وجود
همه عالمیان
الهی هست. که
میتوان همه با
هم خدا دانست.
ویا برخی را ارباب
نوع، وبرخی فرشتگان
مدبٌر روح گفت
. در هر حال برای
رسیدن بلقای الهی
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
تمامی مفاهیم والدین
الهی و
تجلٌیات شهودی
را برای سالک نمایندگی
مجسٌم انسانی مینماید.
وتنها نقطه
قابل توسٌل انسان
برای تعالی روح
تا خداوند
میباشد.

بهشت
:همان
بهشتهای
شهودی تجلٌیات
انوار ارباب
نوع بالاتر و نزدیکتر
بنور الأنوار
الله ربٌ الأرباب
میباشد که بهشت
های شهودی در ولایت
زردشت شه شهود
مقدماتی هومت –
هوخت – هورشت
میباشند
آنگاه با مرگ قبل
از مرگ ارادی سلوکی
بشهود چهارم
أنیران یا فروغ
بی پایان
میرسند که همان
شهود ایلی مرتضوی
چهخارم ولایت
محمدی پس از
سه سه شهود
حسینی پیر کامل
و حسنی امام زمان
نا دیده سالک .
و در ولایت مسیح
شهور برتر نور
مصطفوی و در
ولایت محمدی
بشهود ششم نور
قادم و
احتمالا هفتم عرش
رحمان ئمیرسند
که مقفام پیامبری
محمد رات برا چند
سالک خود
دارند. شهود مرتضوی
علامت رضایت الهی
و شهود
مصثطفوی علامت
اصطفا وبرگزیدن
خادوند از
سالک برای مأموریٌن
پیامبری است.
و شهودهای
نوری علامت
پایان سلوک
دروه ولایت مربوطه
میباشد. تولد مجدد
یک روح در فصل نوع
بشری بهتر ویا
در نوع فئوق بشری
با عقل بیشتر سازنده
بهشت بهتری میباشد
وهمیشه انسانها
در بهشت چهارم
تولد قبلی میباشد
و چون بنور شهوذز
آخر و عرشی
ربٌ برزتر رسیدند
آنگاه چهار
بهشت مجدد
خواهند داشت.
انسان سه بعدی
انسان چهار بعدی
نوع فوق بشری و
انسانهای پنج
بعدی و بیشتر چون
مراتب الهی در
انواع باز بالاتر
خواهند بود که
شاهدان تجلٌیات
ایت همانی مراتب
شهودی خود را
دارند.

به
دینی:یا سلوک الهی
که زردشتیان
دین خود را به دینی
میگویند که بهبودی
بیشتر ادیان قبلی
آدم ومیترا
وبودا خواهند
یافت گرچه ادیان
سلوکی مسیح و
محمد بهبودی بیشتر
از ولایت زردشت
برای سالکان خودارند
که بشهودهای الهی
برتر میرسند.
در ولایت زردشت
بشهود چهتارم مرتضوی
یلی و درولایت
ششم محمدی بشهود
ششم قائم وهفتم
عرش رحمان میریسند.
که شایسته تولد
نوع فوق بشری ولایت
مهدوی و چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل نوع
بشری خواهند
داشت. غیر سالکان
قشری همه
ادیان همان بد
دینان
کارمائی جهنٌمی
پس از مرگ در نسخ
ومسخ و فسخ و
رسخ ووسخ
خواهند بود که
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها بنتمایند
که باید بازگشت
بخداوند الله کنند.
بددینان
أهریمنان و
ابلیسان زنده
و دسشمنان اولیای
الهی و راه سلوک
الهی میباشند
انسانها کم
عقل و ناتوانان
ادراک کافی همچنان
در حیوانیٌت نوع
بشری و فصول اولیٌه
آن میباشند پس
اینان بی دین
هستند که سرنوشت
کارمائی ندارند
وبا عقل تدریجی
بیشتر
متوالیا بجهان
نوع بشری خواهند
آمد تا با
عهقل کافی مسؤلیٌت
الهی بیابیند.
که به دینی و سلوک
نمایند با یک ولیٌ
الهی مناسب عقل
خود بمعرفیب خداوند.

بوروشسب
:یا
پوروشسب نام پدر
زردشت که همان
پیر الهی بودائی
زردشت بوده
کهدین بودا یا
بوذاشف
تغییری از
بورو شسب بوده
است. زردشت در
سلوک خود بجار
رسیدن بنور زنانه
شیوا بنور مرتضوی
ایلی رسید و چهارمین
ولایت الهی نوع
بشری را تأسیس
نمود و لذا زردشت
را پدر الهی تمام
انبیای بعدی و
سالکان
وکاملان آنها
میباشد مکاتب سلوکی
ششگانه نوع
بشری دنباله هم
در توضیح و
تربیت الهی ربیشتر
از قبلی هستند
و نفی یکدیگذر
نمی کنند. پوراشسب
را میتوان فرزند
شب یا سالک
بیدار شبانه
در توسٌلات عبادی
دانست که با شهود
نهائی اشراق نور
صبح بامدادی خواهد
داشت که همیشه
روزگار برای او
روز و روشن و
هویدا میباشد.

بودا
:شاهزاده
ای که درویش
را بر ولیعهدی
ترجیح داد و سالک
الهی شد که درخت
أنجیر
عزلتگته خود
باشراق نور شهودی
رسید که همان دئرخت
ولایت است که تمانم
انبیا و اولیا
زیر سایه این ولایت
بنجات رسیدند
و بودا آخر را
نیز در بقرن
ششم قبل از میلد
مسیح میگویند
که از بودای نخستین
اطلاه تاریخی
نیست. ترک لذٌت
و قبول رنج و
آزار ندادن
حیوانات و
أندیشه درست واحوال
خلسه سلوکی
برای ریسیدن بنمیروانا
یا همان مرگ بقبل
از مرگ و شهود نوری
آخر خود بنور
شیوای ملدر الهی
نوع بشری
مهربان اوٌل
میترا رسید پس
از اینکه شهود
مقدماتی خود دوگانه
را داشت که در ولایبت
محمدی نام حسینی
پیر کامل و حسنی
امام زمان
نادیده عصر سالک
دارند که بشهود
فاطمی و
مرتضوی و مصطفوی
تا قائم و عرش رحمان
میرسند.
بوذاسف در گذشته
معذروف بود که
به بودای بلیدار
پیامبر اولی العزم
سوٌم نوع بشری
رسید و کاشف نور
فاطمی شیوا شدیا
همان دغعوی
زردشت ومریم مسیح
و زینب کبرای ۵۵
قرن دیگر مادر
نوع فوق بشری و
مهربان دوم پیش
گوئی میترا
خواهد بود که انسان
سه بعدی انسان
نوع فوق بشری جهخار
بعدی و با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع فوق
بشری خواهند بود
تا شاید با ولایت
مهدوی آخرین کامل
الهی ولایت محمدی
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیر
برسند گه چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
خواهند داشت که
با بجهان ونوع
د بالاتری متولد
گردند و در هر
یک از کرات آسمانی
دیگر.

بندو:از سران
مخالف زردشت و
رئیس
دیویستان غیر سالک
قشری بودائی و
حتی قفشری
زردشتی که بنام
خدا علیه خدا
و پیامبران
خدا میکوشند
تا خود را بحقارتهای
نسخ ومسخ پس از
مرگ برساند تا
تکرار گئشته ها
را در آینده ه بنمایند
و بووع بشری وهمین
سلوک تا قائم را
برسند که بانواع
فوق بشری تا الله
پیش بروند.
معدال بندو در
ولایت محمحدی آبوسفیان
و بنی امیٌه بودند
که عاقبت مسلمان
غیر صادقانه شدند
و حکومتهای سیاسی
اسلامی را
برای خود
فراهم نمودند
کاری که همه آخوندهای
قشری همه مذاهب
بدرجاتی مینمایند.

بلخ
یا
باختریا از مراکز
بودائی و قبت
الأسلام بعدی با
معابید مهم نوبهار
بودائی و آتشکده
مهم زردشتی و
مزار شریف
سالکان ولایت
ومحمدی که در
بلخ بوده است.
قهرمانان
تاریخی
ایرانیان چون پادشاهان
طهمورث و کیکاووس
سمبل کاملان الهی
اوائل دروه زردشت
بوده اند
وپادشاه این شهر
حامل زردشت شد
ولی باز پادشاه
توراتی
بودائی این شهذ
زردشت را با هشتاد
کامل الهی کشتار
نمود که شبیه داستان
پیروان موسی در
کوه طور و یا کشتار
بخت النصر از یهودیان
در صحن اورشلیم
بلخ همیشه پایتخت
خراسان بزرگ بوده
است. محمد همیشه
پیروان خود را
از حوادی بلخ یا
اورشلیم و کور
طور یاد
آورمیشد که مورد
تأیید او بوده
چون مرگ قبل از
مرگ آنان بوده
است.

بغ
و بگ و بک:بغ
وازه ای بسیار
قدیمی بمکعنی
بخش نخستین که
در سنگ نبشته
های هخامنشی
آمده است . در مکتب
زردشت بغ را
آهورمزدا
خداوند الله
مطیداند. بغ
مانند دیگر
تجلٌیات ئو اسطلاحات
مقدٌس الهی که
سمبول آینده های
انواع فوق بشری
و موجودیٌت های
بالاتر و عاقلتر
ارواح موفق کاملان
الهی میباشد که
تأ نین صفات و
عقلهای برتر درک
آینده های نیامده
خود کنند و همیشه
همه انسانها
در هر تولدی که
دارند در بهشت
چهارم تکاملات
روحی تولد پیشین
آنان میباشد
که باز برای نوع
بالاتر خود را
آماده نمایند.
پس انسانها همگی
اکنون در بهشت
چهارم خود هستند
با عقل وکرامات
وامکانات نوعی
و الهی و برای بهشت
بالاتر الهی یا
در عدم سلوک بهشت
حیوانی خود در
جهان. و کاملان
الهی ولایتهای
ششگانه چهار بهشت
تازه دارند
روزها در
الوهیٌت و شبها
در گردشهای ملکوتی
دیدن سمبولیک آینده
های خو و نیر بهشت
چهارم انتظار عرشی
هفت هزار ساله
در ولایت ومحمدی
و شش صد ساله در
ولایت مسیح و در
نو.ع فوق بشری وولایت
مهدوی آینده
چهار بهشت برتر
که چهارصد هزار
سال بهشت سوٌم
انتظار عرش ربٌ
برتر از رحمان
دارند که موجودیٌتی
پنج بعدی ومیلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خوماهند
داشت که باز
بسوی خداوند در
پاکسازی روان
خود پیش بروند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر متولد
گردند. کاملان
الهی بغ های
دانای علم و آگاهی
های شهودی و
عقل های الهامی
هستند که باهم
متفوات در کمیٌن
وکیفیٌت میباشند
چون تفاوت در درجه
پاکسازی روان دارند
که در تخلیه وتحلیه
و تجلیه های بالاتر
داشته باشند و
محمد از ۳۱۳ ولیٌ
الهی زنده برای
هدایت سالکان موجود
مکیداند که هر
یک مقام حسینیب
شهود اول سالکان
هستند و نیر برترین
کامل الهی ولایت
در مقام حسنی
و نادیده سالکان
در شهود دوم
مورد شناخت
قرار میگیرند.
بغداد کنار تیسفون
محل اقامت بغ کار
کامل وخانقاه
های زردشتی بوده
که بغ دات
خوانده میشد. مدٌعیان
بغ کاذب در
آخوندهای قشری
غیر سالک زردشتی
وحتی دیگر ولایتهای
الهی أهریمنان
زنده فریب کار
عوام میباشند
که بقول محمد
مسخ میمون وخوک
بهترین بخت آنان
خواهد بود که شاید
مار ومور نیز بشوند.
خانواده های زیادی
بمقام بغ و بک
یا بیگ سلوکی اجداد
خود افتخار
میکنند که سادات
افتخار نواده پیامبر
را افتخار دارند
ولی خود بغ وکامل
الهی نمیشوند بلکه
مغ ومغوس و
مجوس مشرک آخوند
قشری بهر رنام
مذهبی میگردند
که چون پسر نوح
نشسته با بد
نامهی دیگر خانودان
نبوت خود را گک
کرده اند که و تنها
کاملان اله اولاد
الهی و
نوادگان انبیای
اولی العزم خود
میباشند و تنها
بمفت خوذی خُمس
وزکات عوام
اکتفا میکنند که
تصور خرید بهشت
را دارند
گوماتا آخوند
فاسد قشری که تسلٌط
بر حکومت
هخامنشیان یافته
بود بو.سیله
داریوش و کاوه
آهنگر و دیگر کاملان
الهی ولایت فقیه
فاسد را وازگون
نمودند بخصوس سالکان
در دوره سلوک
هرگز اعتنائی بآخوندها
ندارند و بقول
محمد نفرت از آخوندها
مهمتر از محبٌه
باولیای الهی برای
سالکان میباشد
که هر توجٌه بآخوندها
قرنها عمر کارمائی
فریب خوردگان خود
را بیشتر مینماید
. القای بیکلر
بیگی و بسیار خانواده
های ایرانی واروپادی
و آمریکائی با
پیش وند مک و
بک افتخار بکمال
الهی اجداد خود
میکنند و خود بسلوک
الهی و کمال الهی
نمی پردازند. پور
بغ یا فرزند خدا
تنها کاملان الهی
زنده میباشند.
بغان نسک و بغان
یشت دعاهای اولیای
الهی زردشت میباشند
ونام پادشاه آشوری
با لقب مغ که کاملی
زردشتی بود
پوست کندند که
أسیر جنگی
سارگون آشوری شده
بود. و جنگها
همیشه با پشتوانه
انگیزه ئهای دیبنی
و تعصٌبات
مربوطه بوده وهست
و شورشهای کنونی
جهان نیز بتحریک
آخوندهای قشری
در هر دینی میباشد.
که آهریمنان زنده
میباشند

برهما
:از
خدایان
هندوان که تثلیث
هندوئی ( تری
مورتی) دارند
که عبارتند از
برهما – ویشنو
– شیوا که رهما
را خالق و
ویشنو را
محافظ
مخلوقات و
شیوا را مخرٌب
میدانند یا
مسؤل مرگ.
آفرذیدگار
موجودات نوعی
و زنده هستند
مورد حفظ و
قیٌومیٌت
ویشنو میباشند
تا بهتر از
وضع نوعی کنونی
در سیلوک
وتکامل روحی
بیابند
ووشیوا چه سالکان
دئر مرگ قبل از
مرگ ومرگ نهائی
و غیر سالکان
را در مرگ طبیعی
وکارماها
وتکرار گذشته
های نوعهی مه ما
مادر نوع بشری
شیوا و مریم و فاطمی
میگوئیم. این مراتب
خدائی هندوان
همان سه شهود
مقدماتی
بوائیان برای نجات
روح سالک بودادی
کمه معادل سه شهود
مقدماتی
ولایت محمدی
بنامها های
حسینی پیر کامل
و شهود حسنی
امانم زمان و
شهود فاطمی که
همان شیوا
ودغدو ومریم
میباشد. شیول قفرشته
زاینده افراد
نوع بشری ومیرانده
نوعی آنان است
قشری های غیر سالک
برای کارماها
و سالکان برای
مرگ قبل از مرگ
و کاملان شاهد
نور تجلٌ ی
برای تولد آینده
در فصل نوعی بهتر
یا نوع فوق بلشری
در مورد ولایت
محمد ی هندوان
برهما را
بصورت انسانی با
چهار سر
نقٌاشی
میکنند که چهار
سر دارد که سمبول
چهار تولد روح
انسان هربار در
صورتی برای
رسیدن بمراتب شهودی
که شهودهای مقدماتی
بودائیان میباشد
سه شهود
مقدماتی و شهود
نور عرش ایبلی
مرتضوی که زردشت
بعدها کشف تجسٌم
انسانی مرتضوی
را در صورت مسیح
نمود که محمد
بجای نور مصطفوی
بنور قائم رسید.
شهوذ مرتضوی علامت
رضایت الهی
برای امکان احتمالی
شهوذ مصطفوی وقائم
و عرش رحمان میباشد
که در ولایت محمدی
سالک بدانها میرسد
اگر کمال کافی
یافته باشد و
شاهدان ولایت مسیح
با مرگ قبل از
مرگ بنور
مصطفوی و
احتمالا عرش جبرئیل
قائم روح القدس
میرسند.. هر
کامل الهی همه
ولایتها برهمن
است وهمان ابراهیم
هوم کرده
میباشد و تنها
وسیله توسیٌل دیگران
در سلوک برای رسیدن
بتجلٌیات الهی
ونجات
میباشند که تعلیم
سلوکی میدهند والهامات
لدنٌی از مراتب
شهودی آخر خود
دارند. در
تصوٌر سمیولیک
هندوتن بودائی
لبرهما سمبول خدا
و نیر سمبول سالک
در دوره سلوک
که یک کوزه آب
و تسبیحی برای
اذکار توحیدی دفع
شرک هنگان توسٌل
عبادی و قاشق
مقدٌس و نسخه از
کتاب ودا در
دست دارد که برهما
را نویسنده
وداهای قبلی
یا قوانیم الهی
میگویند یعنی برهمان
سمبول تمام کاملان
ولایتهای قبلی
است. در زبان سانسکریت
برهما بکمعنی
ذات واجب الوجود
خداوند قادر مطلق
است برای
بودائیان ربٌ نادیده
آنها ایلی مرتضوی
خدای انسان بودائی
است و ربٌ مصطفوی
برای زردشت و
ربٌ نادیده قائم
برای مسیح وکاملان
مسیحی و نیر
رب ٌ نادیده رحمان
برای ولایت محمدی
برترین مراتب الهی
میباشند که همچنان
بی نهایت مراتب
الهی وتجلٌیات
برتر تا خداوند
الله أهورمزدا
در پیش میباشد.
که هر یک هزاران
برابر عظمت ونورانیٌت
وعقل و
قدرتهای معجزه
گری بیشز از مقام
قبلی خود
داردن که از
چهار بعدی و
پنج وده و صد وهزار
بعدی وبیشتر برای
مراتب انواع بالاتر
میگوئیم وچون فرشتگان
الهی جولان دعنهنده
سراسر کهکشانها
خواهند بود و امکان
تعریف وشناخت و
حتی تصوٌر ذهنی
خودسرانه در انیسان
وجود ندارد که
بتواند چیزی از
وضع و احوال
واهیٌت الهی نوع
فوق بشری را
بداند چه رسد
به بی نهایت تجلٌیات
بالاتر تا
خداوند الله.
و روح الهی هر موجود
بشری وحیوانی
وگیاهی وحتی روح
هر أتم وما
دون أتم از نردبان
انواع بنوع بشری
و شهود قائم و
بین نهایت از او
شهود تجلٌیات ارباب
نوع برتر را خواهد
دید که بازگشت
همهخ بسوی خداوند
میباشد شبتمی در
أ زل کهد قطره ای
در أ بد سشده
بدریای ارباب نوع
تا دریای روح الأرواح
مطلق خواهند رسید
که هم هست وهم قطرهخ
ای نیست.
وهربار شاهد هر
تجلٌی الهی این
همانی والوهیٌت
مشهود الهی خود
را پیدا میکند
و تجسٌم انسانی
شهود الهی خود
برای سالکان خود
میگردد. تن ها وذهن
و مععقولات و
دیگر عوارض
زائی ناسو.تی
مدجودات زائل شدنی
هستند که وهم ذهن
انسان ناتظر
آنها میباتشد وتنها
روح هر موجود
بنوع بالاتر و
ساختمام بدنی وذهنی
وروانی دیگری پیدا
میکند گوئی میمونی
که تولد بشری بیابد
ترک صفات نوع
میمونی میکند.
برهمن چون برهما
همان انسان کامل
رسیده به برهمای
شهود آخر خود میباشد
که بودا بنور
ایلی مرتضوی و
زردشت بنور
مصطفوی تجلٌی الهی
پنجم که نام مصطفوی
در ولایت محمدی
دارد و محمد
بنور قائم تا ۵۵
قرن دیگر مهدی
موعود محمد وسوشیانت
سوم زردشت
آخرین کامل ولایت
محمدی بجای نور
قائم بنور
رحمان میرسد وکاشف
آن خواهد بود که
ولایت هفتم
مهدوی و
هزاران برابر عقل
بشری وموجودیٌت
چهار بعدی نوع
فوق بشری را آغاز
میکند که تنهات
شاهدان نور
قائم متولذدیبن
نوع فوق بشری وولایت
مهدوی خوالهند
بود. برهمنان هندو
تنها
پیشوایان
روحانی سالکان
ولایت خود هستند
ولی باز آخوندهای
سلوک الهی نکرده
ادٌعای
برهمائی داترد
و قشری گری را تعلیم
دیگران میدهند
که عملا جز شرک
و کارماسازی و
جهنٌم پروری برای
آینده خود و
پیروان خویش نمی
نمایند و بقول
محمد مسخ میمون
وخوک بهترین شانس
آنتان ر جهان خواهد
بود که تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند نمود
تا بوباره وحتب
صد باره بنوع بشری
وهمین سلوک ششگانه
تا نور قائم را
باید انجام بدهند
که بانواع فوق
بشری تا
خداوند الله در
آبدیٌت بروند.

برشنوم:یا تزکیه
نفس سالکان در
طریقت زردشت و
پاکسازی روان
وتن سالک ار عقده
ها و عقیده ها
در تخلیه وتحلبیه
که منجر
ربتجلیه های
هفتگانه
شهودی میسٌر
نوع بشری
میشود. هر پیامبر
اولی العزم
تجلیه های پیشین
را تجدید و یک شهود
برتر کسب مینماید
که محمد هر هفت
شهود میسٌر شش
ولایت را تا عرش
رحمان دارد
ومسیح تا شهود
عرش مصطفوی و
زردشت تا شهود
عرش مصطفوی و بودا
تا شهود چهارم
عرش مرتضوی ایلی
را دارد.
زردشت برحسب
طریقت پیر
کامل خود باید
عمی کند و لباس
سفید و گوشه گیری
و دوری از
شهرت وشهوت
نماید
یهودیتن
زردشتی الآصل
برحسب روش
ابراهیمی
چنین شرایطی دارد
. مراتسم توبه بدست
پیر کاکل حسینی
در هر شش
ولایت
ولایتهای الهی
و بمعرفی خداوند
که تنها نماینده
خداوند برای سالک
است و قرآن ناطق
یا اتورات ناطق
او است که گفته
های او گفته خداوند
است. نوعی روزه
شکم و روزه
دهان و فراتموشی
تن خود دارند
که بمرز مرگ قبل
از مرگ میرسند
زردشتیان
بتوبه دینی (
بتت ) میگویند
که ریشه لفظ
(تبٌت)
مسلمانی قرآن است
که دست باید بریده
یا کوتاه گردد
که غیر سالکان
عملا أبو لهب
آتشین باید
ترک رفتار و گفتار
و افکار خود نمایند.
در برشنون زردشتیان
چون چلٌه تصوٌف
۹ شب عزلت سلوکی
دارند و یا برای
اوقات انتشار
بیماری انجام میدهند.

برسم
:شاخه
درخت که زردشتیان
در مراسم دینی
بدست میگیرند
مسیحیان شاخه درخت
کاج و این شاخه
سمبول درخت
ولایت الهی میباشد
که در دعداها
توسٌل و حضور ذهنبی
با وسیله الهی
که تنها درخت
ئلایتبرذای سالک
میباشد اعراب
برگ درخت خرما
در چنین جشن ها
بدست میگیرند.
انسانهای قشری
باشیاء مادی ومحسوس
بیشتر ایمان دارند
تا از امور نادیده
چون عوالم لهی
و مراتب شهودیو
پیامبران نیز
حکمت ها و دستورات
سلوکی خود را
بصورت تجسٌم مادی
بیان میکنند
مانند حج آکبر
نور قائم
ولایت محمد در
مراسم حجٌ أصغر
کعبه و تمام الفاظ
دینی و عبارات
مفهوم باطنی
سلوک الهی دارند
چون صوم یعنی اوم
و صلات یعنی
صله ها و
اترباط با وسیله
الهی که اسماء
الله هخستند و
یا در عبارت وضو
بعنوان وی سو
وسمت وسیله الهی
پیر کامل
بمعرفی خداوند

برات
روکرش قاتل
زردشت ۷۷ سالهدر
حجمله
تورانیان
بمعبد زردشت در
بلخ که همراه ۸۰
موبد وهیربد
سالک وکامل
زردشتی کشته شدند.
شبیه داستان
موسای پیامبر
در کنار کوه طور
و یا کشته شدن
هفتاد سالک او
که دوباره زنده
شدند که پس از مرگ
قبل از مرگ آنان
بوئده است
تورانیان
عملا بودائی
مخالف ولایت تازه
زردشت بودند
که هر دین و
مذهبی قشری
این تعصٌب را دارد
که همه خیال میکنند
که دین آنها
تا أبد باید
باقی برای آنها
باشد ولی برای
انسانهای دیگر
بالا آمده از ولایتهای
قبلی همچنان
وتا آبد
برقرار میباشد
که نسلهای جدید
سالکان تازه خواهند
رسید.

بت
:معادل
دیو آریائی
بمکعنی آشفته
و دیوانه است
و بمعنی شیدا
است که احوال
بی خودی
سالکان در احوال
وحدت وجود و بی
خودی آنها میباشد.
بت را جایگاه
نیروهای قوای طبیعت
میدانند و یا نملینده
استقرار
نیروهای
روحانی در جسم
های مادی
میباشد پرستش
بت همان پرستش
قئولی طبیعی
انسانهای بدائی
میباشد. و شکستن
بتهای ملل
مغلوب برای تحقیر
آنها بوسیله فاتحان
میباشد.
زیبائی بت
بیشتر مورد نظر
و توجه است در
دوره هلنیزم
یونانیان
عملا پرستش
خدایبن بدائی
بشری بوده است.
صنم عربی همان
بت است و
بمعنی آخوند
پرستیده شده قشری
ها. کعبه مکٌه
پر از بت های
قبائل عرب بود
مانند هبل و نائله
که محمد ویران
نمود. و یا درخت
زنده را مقدٌس
میدانند که دارای
قدرت دادن
برکت باشند .
بت ها را در عربی
نصب میگویند که
منصوب و برپا
میشوندو برای
زآنها بقربانی
میکردند زیرا
برای اشیاء مادی
دارای شعور وادراک
قائل بودند که
برای أت های
هر شیئی روح میدانیم
و درک قوه
مادی بدون عبقل
مقدور نیست و
همه موجودات
زنده عقل مدبٌر
الهی و قدرت درک
انسان را
دارند راضی کردن
ارواح در تجسٌم
مادی آنها در
بت ومجسمه
میباشد. هرادت
برای اسیرانین
بت قائل نبود . مراتب
توسٌل عبادی سالکان
پیر حسینی یا امام
زمان حسنی
نادیده برای چند
سالک چون بت
الهی میباشد و
لذ ا سالکان در
توسٌلات عبادی
مدام اذکار توحیدی
دفع شرک مینمایند
گرچه وسیله آنان
خدائی هست ولی
الله نیست. دیانت
توحیدی معروف ایرانیان
و زردشت یعنی همان
روش عبادی در توسٌل
وسیله الهی
بمعرفی خداوند
و کسب وحدت وجود
و این همانی
صفات و مقامات
برتر الهی
میباشد.

باگ
أبادیش:ماه هفتم
فرس قدیم در کتیبه
بیستون آمدهاست
و باگ همان بغ
سالکان
وکاملان
زردشتی هستند
ولی مغ چون قشری
ها نمی باشند. روز
پیروزی
داریوش بر
گماتای غاصب
پادشاهی که
همان برپائی ولایت
فییه فاسد
قشری و غیر سلوکی
میباشد هردوت
از جشن مغ کشان
یا آخوند کشی مغ
های که بغ صادق
نمی باشند یاد
میکند که
گکاهی شیعیان ایرانی
مراسم عمر کشی
یا همان خلفای
سیاسی اسلامی
دارند ولی مهمتر
اینکه خود سلوک
الهی نمایند و
تابع ومقلٌد مغ
های أهریمنی نباشند.
بعدها در بین ایانیان
جشن مهرگان
شکل دیگری از مغ
کشان شد و این مغ
ها آخوندهای همه
مذاهب وادیان غیر
سلوکی قبل از زردشت
بودند که قشری
های زردشتی و
ادیان بعدی همنین
گونه آخوند
پرست و بت پرست
شده وهستند که
سلوک الهی با یک
ولیٌ الهی نمی
کگنند. وئ بقول
محمد قاتلان انبیا
هستند چون یهودیان
آخوند قشری در
أصل زردشتی که
باعث تکفیر و
مرگ مسیح گردیدند.
و تاریخ ایرذان
پر از کشته شدن
اولیای الهی
چون سهروردی و
عین القضات همدانی
میباشد. باگ
أبادیش یعنی بغ
غیر الهی یا
کاذب دروغین میباشد.

باد
:یا
هوا یکی از چهار
اسطقسات
أربعه سازنده
ماهیٌت مادی موجودات
هستی میباشد
در مزدیسنا
نام فرشته ازدواج
باد است و در
وقع زوج و همنشینی
سالک با معلٌم
پیر الهی بمعرفی
خداوند منظور
از باد و هوا یا
هوی در عربی بمعنی
عشق منظور روح
میباشد که چون
هوا رقفطیق
است . قریش ومحمد
روح را چون هوا
و باد میدانند
که سازنده آینده
بهتر نوع فوق لبشری
و بهشتی
کاملان شاهد نور
قائم روح القدس
میباشد. و یا
قهقرائیان که گوئی
باد آنها را
بعدم نسبی در کارماها
برده است. بزبان
سانسکریتی و اوستا
باد بمعنی
خداوند و یا هر
ایزدی میباشد
و هر حرکت
بذون پشتیبانی
وکمک باعث
بپیروزی نمیرسد.
نسیم سحر خنک
پس از شب سخت
بیداری و عبادی
آنرا نژده
الهی و پیام پیر
حسینی بسالک میدانند
و مزده کسب
شهود واحوال
تازه سلوک برای
سالک میباشد.
اکسیژن نقش
بزرگی در .کار
حیات تن و قدرت
تفکٌر سالک و اراده
کنترل
وخویشتن داری
سالک میدهد.
(باد أفره)
بمعنی عقوبت و
جزای الهی
بخاطر گناهان
نمیباشد .( باد
قرٌه) نیز پاداش
مثبت ونیکوی
الهی در سالک می
باشد.

باختر:  معانی
مختلفی دارد
گاهی بمکعنی شرق
و ئاهی بمعنی غرب
است در أصل بمعنی
ماورای آن سو
میباشد. که
ورای منفی
جهنٌم جهان و درزخ
خانه أهریمن
است که در اوستا
و مزدیسنا
بکار رفته
است. قریش
زردشتی نیز شمال
را بمعنی سمت چپ
و دست چپ و انحراف
بسوی جهنٌم
میدانند.
اسکندر مقونی
مهاجران
یوانی را در بلخ
شرق ایران قرار
دااد که زنان ایرانی
داشتند و نام باختریان
و شاید همین قبیله
بختیاری بوده باند
که بعدا در غرب
ایران کنونی مهاجرتن
داده شدند.

بهود
گیتا :سرور مقدٌس
هندوان بزبان
سانسکریت که مجموعه
ای از اشعار و
دعاها میباشد
که ما را
بگاتاهای
زردشت در آغاز
اوستا می اندازد
که همان دعاهای
سلوکی زردشت
است که بسالکان
ولایت خود در هر
زمان آموزش میدهد.
تجوید عربی
قریش که برای قراءت
با آهنگ از بقرآن
یا دعاها
میخوانند باز همان
قراءت دعاگونه
میباشد که الفاظ
جیٌد نیکو و
گاد خداوند و جید
ملکیٌت و کسب
تجلٌیات و الهامات
الهی از خداوند
است که خاص دریافت
کننده سالک و کامل
میباشد. گیتی باز
همان جهان وکگیتی
است و جواتد
بخشنده بمعنی
خواننده دعاهای
الهی میباشد
که جود وکرم بمعنی
بخشندهئی است.
بهگود همان بهبودی
و جید و گجیٌد نیکو
میباشد. بهارات
قسمتی از حماسه
بهگود گیتا
است ک گفتگوی
فلسفی وعرفانی
بین کرشن یا کریشنا
برهمن کامل الهی
با إرجن Arjuna ابلیس
آخوند است . کتاب
گیتا Gita را برهمنی
نوشته است که عقاید
فلسفی عرفانی
ود انتا و مکتب
سانکهیه و
مکتب جوک یا یوگا
Yoga است.
برهمن کریشنا
تجسٌم انسانی
خدای ویشنو
است که او أرٌابه
ران در جنگ
بود. و یا
آخوند أرجن و شاید
همان عرجون قدیم
محمد در بقرآن
باشد که نفوذ الفاظ
فرهنگ هندوان
در یمن و قریش
بکار میرفته است.
خدای ویشنو
همان بودا
میتواندذ باشد
که کاشف شهود
سوم شیوای فاطمی
است. گیتا از نظر
هندوان کتابی مذهبی
و کتابی فلسفی
میباشد که بهترین
کتاب محبوب و آموزنده
بوائی و میترادی
هندوان
میباشد. بحثق جنگی
کتاب گیتا بین
دو خانواده یا
مکتب سلوکی
میباشد که
عملا این جنگ در
وجدان و روان
هر سالکی
جریان دارد
گوئی همان گفته
محمد است که پس
از بازگشت از جنگ
گفت که اینک از
جهاد أصغر
آمده ایم که بجهاتد
أکبر میرویم. که
جنگ حونین
أضغر وکوچک است
و مبارزه
انسان با عقده
ها و عقیده ها
و هوسهار
انسان کار مشکل
سالکان در چهد
و جهاد سلوکی آنان
میباشد.بقول
ملاٌی رومی چون
شیری است که میتواند
مخود را بشکند
که ذات حیوانی
را بذاتی و روحی
الهی و شهودی درآورد.
ویا حجٌ کعبه
که حجٌ صغر ونمایش
مادی برای حجٌ
أکبر سلوک تا شهود
نور قالئم ربٌ
النوع بشری است
که روان سالک
ولایت محمدی
پس از مرگ قبل از
مرگ در این جنگ
أکبر میرسد که
بمراتب
فرشتگان الهی میرسد
و ذشمنان
أإهریمنی و قشری
را سرکوب مینماید..
فرشتگانی مانند
أگنی خدای آتش
جهنٌم که در اختیار
أرجن أخوند قشری
اسات. جنگ بین
سالکان
پاندوان و قشری
های کوروان محروم
از نور وسیله الهی
و مراتب شهودی
است. خلاصه
بحث آنان زوال
قالب تن در مرگ
است ونه زوال روح
یا جان. و حتی
مرگ جان بشری
برای شهود نهتئی
بصورت مرگ قبل
از مرگ عملا
کشته شدن نیست
که زنده شدن بهتر
ومجدد است که پیامبر
گونه از خواب
مرگ بی دار
میشوند.
گفتارهای گیتا
را هیجده گانه
مباشد که مبارزه
با نا امیدی
غیر سالک أرجن
باید باشد و عدم
کارزار و مبارزه
سلوکی بخاطر
بی دانشی و نقص
عقل نتیجه تکاملات
ناقص تولدات بشری
قبلی انسان
میباشد. در گفتار
سوم عمل جوک و
کارمایوگا
است اس ین عمل
وظیفه اسست در
پاکسازی روان که
طمع در آن
نیسنت و عملا
انسان چه سالک
باشد یا نباشد
این تلاش را در
زندگی خمود دارد
که عاقلتران
بدنبال نتیجه
پاداش الهی نیستند
وظیفه خود می
دانند ولی نادان
مدام بفکر
پاداش ومحسوس هر
لجظه خود میباشد
و سود دیگران را
نیز در نظر ندارد.
ز یرا سالکان
فداکاری غیر سالکان
خود خواهی و نتیجه
کار عاقلان
همکاری است.
در گفتار چهارم
عمل سنیاس است
که همان احساس
سالک در بیخودی
و خلسه هنگام رسیدن
بأ وج تمرکز عمیق
عبادی یعنی
اینکه راه خدا
تنها دانش و
ععرفان
وشناخت است. که
دانش فیزیکی
در نظر نیست
بلکه آگاهی های
شهودی و شنامختهای
عرفانی
میباشد که
معلٌم الهی میگوید
که من نه پیدا
شده ام و نه فانی
میگردم که غیر
سالک خبر از گذشته
خود ندارد و تصوٌرات
باطل از آینده
خود مینماید. ر
گکفتار پنجم
بهترین راه نجات
را ترک اعمال
عبادی از پیش
خود میگوید و
اختیار تسلیم بخداوند
ووسیله الهی خود
مینماید. در واقع
ترک اخنیار و آزادی
خود را آزادانه
در اختیار پیر
و وسیله الهی خود
کمیگذترد که در
اختیار خداوند
خواهد بود. و بدون
عمل سلوکی در تخلیه
و تحلیه و
تجلیه ها
رسیدن بغیر از
خلسه سنیاس و بی
خودی ممکن نیست.
در گکفتار ششم
تعلیم کنترل تنفٌس
و نداشتن چشم داشت
بپاداش و مهم ندانستن
کار عبادی خود
میباشد. و تمرکز
وتوحید و یگانه
شدن سالک با مراتب
الهی منجر ببی
خودی میشود که
خود را در
میان نمی بیند
چه رسد که خود
را بزرک گ
بداند و همیشه
خود را مقصٌر میداند
و مدام حسن
نیٌت خود را نشان
میدهد تا از ورطه
تناسخ و کارماهای
مکرر جهنم
جهان در انواع
حقیر تر در
أمان باشد. در گفتار
هفتم سالک
بکوشش و کمال
الهی میرسد که
سالک این همانی
مقام الهی مشهود
تجلٌی خود را دارد
که همان معنی علم
حقیطقی یعنی
آگاهی شهودی است.
و شناخت
سمبولیک خداوند
است ولی از هز
اران یکی چنین
اقدامی از خود
گذشتگی میکند.
سالک خود را در
محیط خداوند
می بیند که احوال
شهودی را رها نمیکند.
و شاهد خود نیز
جزئی از ذ ات الهی
میشود که ما از
این همانی مقام
الهی شاهد میگوئیم.
درجات
شناسائی از
خداوند در شهودهای
هفتگانه میسٌر
نوع بشری
میباشد. در گفتار
هشتم توصیف خداوند
که تولد و فنا
ندارد و نیز بی
آغاز و بی
پایان است و در
وجود همه موجودات
و کلٌ هستی
جاری میباشد
یعنی خداوند
داخل هستی الله
میباشد. وقتی سالک
قطره کامل شده
وارد دریای
الهی ونوعی خود
میشود. در گفتار
نهم کطیفیٌت
قدرت آفریدگار
و کیفیٌت آن
برای انسان کامل
میباشد همه هستی
وموجودات در ذات
خداوند بوده
اند که همان
وحدت وجود
سالکان با مراتب
الهی است . در گفتار
دهم گیتا از
وحدت وجود و
همه خدائی
میگوید که هرچه
هسن ت خدائی است
و جز خدا کسی در
هستی نیست.
آنگاه شاهد تجلٌیات
الهی از منبع
الهامات لدنٌی
و شهود عرشی خود
سطح تفکٌر وآگاهی
دارد. در گفتار
یازدهم صورت خداوند
را در همه صورتهای
مخلوقفات
مطیداند یعنی صفات
الهی بین افراد
نوعی تقسیم
شده است. معلٌم
الهی در وجود
خود دوازده هزار
و صد خورشید میگوید
یا مرزاتی
شهودی آینده ها
و یا تصوٌر
گذشته های
نوعی و یا تصوٌر
انواع فوق بشری.
در گفتار دئوازدهم
عشق را تنها راه
رسیدن بخدا میگوید
ملاجظه میشود
کاملا روش دین
ورزی سلوکی بودا
و زردشت و مسیح
ومحمد یکی
میباشد که در کتاب
گیتا آمده است
. در گفتار
سیزدهم فلسفه
ودانتا توصیف میشود
و همه در
پرکرت یا ماده
أصل اجسام تابع
روح کیهان و پرکرت
بی بدایت ماهیٌت
روح الأرواح است
یا أصل ماده
أزلی نطفه روح
الهی فردی
پراکریتی که
بحث طوانی
نردبان انواع
تحت جمادی وجمادی
و گیاهی و حیوانی
وبشذی وفوق بشری
میباشد و هم گذشته
هخای یک روح فردی
یا ژنتیک روحی
پرونده شخصی
هر فرد امروز ما
وجود دارد.ما
از پیشذرفت
های علوم
فیزیکی و الفاظ
وتصوٌرات
الفاظ آنها
کمکی برای
تصور وتوصیف
بهتر جریان تکامل
نوعی میگیریم.
در گفتار
چهاردهم
نتیجه اعهمال
است که در نهر
تولد معایب
تولدات
قبلیویا پیشرفتهای
تکاملی در یک
تجسٌم عشضوی در
بدن انسان است
و چون هر کس در پاکسازی
معایب خود
منحصر بخودش میباشد
پس هیچ دو صورت
و سیرت دو انسان
مانند هم نمی باشد.
آفریدگار
برهما و مامل
الهی برهمن و کاملان
الهی صاحبان (
ست ) میباشند
که بآسمان بهشتی
میروند یا مراتب
هر شهود سطحی بهشتی
ونوع و فصل
ونوع تولد
بهتر بعدی است.
ست ریشه بهشت فارسی
و عکس جهنٌم
دوزخ برحسب
کمیٌت وکگیفیٌت
آلودگی های
روان ناخود
آگاه که کرامات
بالفعل فاسد شده
و گکرامات بالقوٌ
تحقٌق نیافته
است. و بالآخره
در کتاب کگیتا
و گفتارهای بعدی
تا هیجدهم
توصیف راه الهی
برحسب عقل و درک
گذشتگان و انسانهای
بدائی ودر فصول
اولیه نوع بشری
است. که برای
تعلیم اطفان هم
اکنون مفید است
که کلٌی صحبت میشود
ولی اکنون برای
طالب لقفای الهی
باید تنها از پیر
کامل حسینی خود
قرآن و اوستای
ناطق خود هر درسی
در سلوک را بگیرد
که هر کامل ولایتهای
الهی ششگانه زنده
همیشه موجود
برحسب عقل و احوال
سالکان خود
تعلیم میدهد
وخود سالک رسیده
بهر سطح شهودی
برحسب عقل آن سطح
تجلٌی هر نوشته
ای یا گفته را بشنود
برداست سلوکی خود
را مینماید.. صفات
دوزخ نیز در هوای
نفس و خشم و طمع
سیرچسشمه میگیرند
صفان منفی وحیوانی
و قهقرائی که در
کنار صفات
امکان تکامل
بصورت کرامات بالفعل
هست در پاکسازی
سلوکی و اعمل تخلیه
وتحلیه وتجلیه
است که این ن ست
ها و بهشت نها
در شهودها
بچشنم دل شاهد
میرسد که سندی
الهی میباشد و
بالأخره کتاب
گیتا در باره انواع
عقل میگوید. دقیقا
عقاید زردشت و
محمد اگر بتفصیل
بدانیم یکسان وشبیه
هم میباشد
گرچه هر یک وشضوح
بیشتر مناسب عقل
انسان است . از الفاظ
هندی أدهیا
معادل أدعیه
است گوئی دعا عربی
شده دهیا است. تامس
بمعنی زوال عقل
انسان غیر سالک
همان لفظ عربی
قریش در کلمه طمس
و خموشی عقلی اسیت..
راجس هندو
بمعنی رجس
عربی و رجز
است که همان علم
مادی جزئی
انسان غیر سالک
وحجاب أعظم سالکان
است و سالک
عقل لوٌامه
ملامت کننده
خود وعقل نفس مطمئنٌه
و نفس ملهمه
کاملان الهی را
دارد. سوما
همان ماه
فارسی و خد ای ماه
سوما است. سپس
نویسنده کتاب
گیتا بتفصیل
از فصول و گفتارهای
خلاصه شده
بالا شروع بتوضیح
مینماید. از اصزطلاحات
دیکگر هندو
کرشن یا
کریشنا که یک حکیم
و ریشی درویش
اساطیری بوده است
و شهود نخستین
قریش قشری زردشتی
که منشأ نام قریش
شده اسن ئرپه کورش
و عمل قرٌه گیری
و مخورٌه گیری
با نام فریش ارتباط
دارد.. افسانه ها
پیروان این ریشی
جمع آوری وکتاب
شده اند
داستانهای
رفتار فرعونیان
با موسی و یهودیان
وکشتن پسران یهودی
بدنیا آمده که
موسی استثنا شده
است در اصل یهودی
نبوده که فرعونی
قشری بوده و بزرگ
شذه مکتب فرعون
ایست که بیک ولیٌ
الهی نهدایت شده
است شعیب نبیٌ
در شهر مدین کنار
دریای سرخ که این
کشتارهای جئانان
در مرگ قبل از
مرگ بدستور چپیر
الهی آنان بوده
است. کریشنا
کاملی با ایتن
همانی تجلٌی
الهی ویشنو را
داشته که هر شلهد
تجلٌیات الهی تجسٌم
همان مقام الهیرا
در شاهد بوجوئد
میأورد در باره
گذشته
کریشنای افسانه
ای و اجداد
قبیله ای یا ولایتهای
بقبلی او میکوید.
کریشنا
کگیسوان
بلندی داشته
که گیسا میگغته
که گیسوی فارس
شده ایت. أرجن همیشه
آخوند قشری که
تظاهر اولیا وتقلید
اعمال و گفته
های کریشنا ا مینمایند
که بقول محمد
چون وسیله الهی
ندارند دعاهای
آنان بخداوند بمیرسد
که بصورت دعا کننده
کوبیده میشود
در عصر کریشنا
رسم هندوان در
عقیده ( ساتی)
یعنی سوزاندن
زنان زنده یک مرده
رایج بوده است
. بنظر محقٌقین
کریشنا تابع مکتب
مهادیو یا همان
مکتب شیوا
میباشد که
میترائی یا بودای
لولیه باشد.
وی رحم ولایت
را همان رحم
الهخی میدانست
و نه رحم مادران
بشری. برای کریشنا
شانزده هزار و
صد زن گفته انذد
که همان سالکان
طریقت او بوده
است. القاب کریشنا
همان القای
خدای ویشنو میباشد
گوئی کریشنا
میترای مژسس
ولایت دوم الهی
میترائیزم بوده
باشد که تورات
نام اورا نوح
میگوید که پدر
کریشنا را
همان أدم یا کیومرث
باید احتمال داد
که وی نام ویشنو
میگوید.

بأس
و بأساء:  آسیب
و ضرر و رنج و
سختی هستی، که
غیر سالکان
اگر داشته
باشند بنفع آنان
است. زیرا
همیشه
نابینای
حقایق و
دردمند ناخواسته
و ندانسته در
حال تزکیه نفس
طبیعی مانند
دیگر حیوانات
میباشند. گرچه
با سلوک الهی تزکیه
نفس ارادی و
عاشقانه نمیکنند.
سالکان در
بلایای سلوکی(
بأس و ضرٌاء) و
سختی و ضرر در
از دست دادن
امتیازات نوع
بشری و کرامات
بالفعل خود را
دارند. که
خداوند صابران
سالک در بأساء
و ضرٌاء را
دوست دارد. و
سالکان عاشق
سپاس خدا را
در بلایا و
امتحانات پر
محنت دارند، و
شکر و سپاس
خدا را
میکنند. واز
فتنه های اجتماعی
مخالفین
ولایت های
الهی مانند آخوندهای
قشری، که فتوای
مرگ دهنده
اولیای خدا
هستند دوری
میکنند.
سالکان با
تقیٌه واحتیاط
در کاری خود
را حفظ
میکنند.( اولو
البأس) همان سالکان
صبور در سلوک
ودر هر شش
ولایت الهی هستند.
و کاملان الهی
محمدی را
(اولو القوٌه)
میتوان
دانست، که توانسته
اند بشهود عرش
رحمان برسند.
و خود نیز همان
مقام الهی را
بیابند. و در
سالکان با خود
إعمال قدرت و
هدایت میکنند.
ولی استبداد و
اجباری برای
عبادت سالک
ندارند. و
سالکان عاشق
حتی بأس وسختی
و بلایای
کمتری دارند.
و خداوند برای
غیر سالکان
وحتی سالکان
غیر عاشق، شدید
تر بأس و سختی
و مجازات و
انتقام
کارماﺌی
دارد. کسانی
که در ظهور
بأس و سختی
متفرٌق
ب(تفرقه)
گردیدند، که چون
سالکان در
بلایا بحالت (
جمع) و درون گراﺌی
و توسٌل عبادی
را تحمٌل
ندارند. بأس و
انتقام بدتری
در کارماهای
جهنٌمی جهان،
برای غیر
سالکان( بی
دین و سلوک) ، و
بدتر در( بد
دینان قشری)
آخوند پرست
میباشد. حتی اگر
همه عمر روزها
صاﺌم و شبها
قاﺌم باشند.
(أهل قری) یعنی
قرٌه داران
غیر جدٌی
سلوکی ،در
خواب و رؤیاها
بأس خدا را در
کابوس ها می
بینند، که خود
تذکٌری الهی
برای آنها است
و اگر خطا میکنند.
خداوند تمام
اعمال عبادی
قشری را (بد و
بأس) میگوید،
که قشری های
مذهبی دارند.
ولی تصوٌر اعمال
دینی درستی در
خود میکنند.
(بأس العذاب) بدتر
و سختر در مسخ
حیوانی است.
که از مسخ میمون
و خوک نیز
بدتر است.
زیرا شاید مار
و مور میشوند،
اگر که بفسخ و
گندیدگی گیاهی
نروند. (بأس
المنون)
بدترین
جایگاه پس از
مرگ است. که کارمای
مسخ حیوانی
قشری ها
میباشد. (بأس
اسم الفسوق) گناهان
بدتر وقتی است،
که پس از ایمان
و مسلمان شدن
باز قشری
بمانند.و یا پس
از پیمان
سلوکی منافق و
مقتصد و پیمان
شکن گردند، و
یا مطیع و
عاشق پیر الهی
خود نباشند.
(بأس القرین)
بدترین قرین،
و همان روح
مدبٌر الهی
حیوانی که در
مسخ حیوانی
قهقراﺌیان
میباشد. و یا در
جهان دوستان
بدی پیدا میکنند
که هدایتی
ندارند. (عذاب
بأس) بدترین
عذاب در کارماهای
و تدبیر
خداوند
میباشد.( بأس
ما شروا
أنفسهم)
بدترین کار
آنان، که هوسها
و عقده های
روان خود را
ترجیح داده
اند، و برای خود
بدی ها را خریداری
و برگزیده
اند. (بأس المصیر)
بدترین
سرنوشت در کارماهای
جهنٌمی
میباشد. (بأس المهاد)
بدترین
جایگاه که
گهواره آنان
است. که مسخ حیوانی
در جهان
خواهند داست.
(بأس ما کانوا
یعملون) که اعمال
عبادی
مشرکانه را دارند،
که بدترین
است، و پیامبر
دوری از آن را (
تقیٌه) میخوانند.
(بأس الورود
المورود) بدترین
ورود آینده
آنها، پس از
مرگ در مسخ
حیوانی جهنٌم جهان
می باشد. (بأس
الرفد) که بدترین
رفض و نا
پذیرفتن الهی
عبادات آنها خواهد
بود، که بمسخ حیوانی
میروند. (بأس القرار)
بدترین
قرارگاه وجایگاه
قرار گرفتن در
مسخ حیوانی
حقیرتر است. و
یا قرٌه گیری
الهی ندارند،
که آخوند
پرستی میکنند.
(بأس الشراب)
نوشیدن بد
حیوانات مسخ شده
در جهان، در
مردابهای تلخ
ومتغفٌن
میباشد. (بأس
المولی) چه بمعنی
رهبر که مولای
ولایت فقیه
فاسدی دارند،
که معرفی شده
خداوند برای طالب
لقای الهی
نیست. (بأس
العشیر) که معاشران
و عشیره و
قبیله و هم قبیله
بد دارند. (بأس
المثل) بدترین
نمونه دارند.
که آنها بگفته
محمد، تکذیب
آیات الهی
اولیای الهی
کرده اند و
قشری هستند. و
الاٌ آیات
کتاب قرآن
عثمانی تکذیبی
ندارد، که خود
دستکاری شده عمر
وعثمان میباشد.

بئر
:    چاه
آب و در
سالکان قدیم،
عزلتگاه آنان
در چاه و زیر زمین،
و یا در کنار
آب روان می نشستند.
در فلسطین و
تا کنون،
فراوان چاه
های أنبیای
بنی اسراﺌیل
معروف هستند.
که تبدیل بشهر
و بنام آن چاه
است. مانند (بﺌر
شبع) که بوسیله
ابراهیم پدر
انبیای بنی اسراﺌیل
حفٌاری شده بود.
وابراهیم خود
فرزند الهی
آزر زردشت و
بگفته محمد بوده
است. و مجموعه
(أنبیای بنی اسراﺌیل)
تمامی کاملان
ولایت الهی زردشت
هستند. و تا کنون
یهودیان اگر
عامل با ولیٌ الهی
بوده باشند،
از نسلهای
بالا آمده
انواع حیوانی
بنوع بشری
بوده تا تربیت
سلوکی و الهی
بگیرند .

بانگ
نای:که بقول
ملاٌی رومی
آتشی است، که هشیار
مینماید. و
نداشتن این آتش
برای شوق لقای
الهی پس نیستی
و حقارت را
بدنبال دارند.
سالک حیوانیٌت
نوع بشری خود
را، فریاد دل
و ذات درون انسان
صادق در سلوک الهی
دارد. که آه و ناله
و نگرانی از
عدم توفیق در
کسب رضایت
الهی میباشد.
عملا سالک
روان
حیوانیٌت نوع
بشری خود را
با صبوری
میسوزاند، و
در عزلت سلوکی
دارد. و لذا
مولانا میگوید،
هرکس این ناله
روح خود را ندارد،
یا بآن گوش نمیدهد،
در کارماها،
بنیستی های نوعی
سقوط میکند.
تا دوباره و
حتی صد باره
بنوع بشری
مجدد بجهان
برسد، که همین
ندای الهی
برای (اجتباء
و جلب وجذب)
بسوی خداوند
را بشنود، و
چند صباحی دل
از دنیای بشری
و فریب
کاریهای
ظاهری آن
بکند. که جان بدهد
تا بجانان
الهی شهود نور
قاﺌم برسد، و
محبوب خدا
شود. که بقول
پیامبر حتی
تمام هستی
برای خداوند
ارزش یک انسان
مؤمن اوم کرده
و الهی شده را ندارد.
اگر که تماما فدا
وقربانی او گردند.
که سالکان
قربانی پیر الهی
خود میشوند،
تا خود نیز
الهی و تقرٌب
خداوند
بیابند.

باغ:     بوستان
وجای آباد پر
درخت و آب هوای
مطبوع که
امنیت زندگی
داشته باشد.
که چون گلستان
و گلزار
زیبائی خاص
خود را دارند. خانقاه
پیر باغ و
بوستان و بهشت
سالک ی
میباشد. در
احوال شهودی
نیز سالک رؤیاهای
بوستانی
فراوان
میبیند، که سمبول
زیباﺌی و
الهی و امنیٌت
میباشد. بخصوص
در شهود عرش رحمان،
این نویسنده
تمام آسمان را
چون فرشی
سراسر نقش
درختان و
گلستان داشت.
که سمبول
مراتب انواع فوق
بشری آینده است،
که نهایت در
کمیٌٌت ندارند.
و در کیفیٌت
هر یک هزاران برابر
عقل و مقام
الهی وتجلٌی
قبلی را دارند
.( باغ قدم و باغ
أزل و باغ
جاودانگی و
باغ جدید و
باغ حکمت) و
غیره تعبیرات
دیگری از بوستان
عالم الهی، و
خانقاه پیر
الهی سالک
میباشد.
عقلهای عظیم
تر و احوال
نیکوتر و
زیباﺌی های چشم
دل بیشتر، و
افکار حقیقی
تر از
واقعیٌات و
گفتارهای حکیمانه،
که شنوندگان مستعد
را مست میکند
و بخود
میآورد، که بیدار
تر هشیارتر
میگردند. و
الاٌ قشری ها
با مرگ بشری
بخواب حقارتهای
جهنٌم جهان
میروند. که
(برهوت) برٌ و صحراهائی
چون گودال آتش
از عذاب ها
میباشد. که هر حیوانی
و حتی تمام
انسانها این عذابها
را دارند. و نجات
خود را از خطر
کارماها و
مجرم شدن ها
را آرزو
میکنند. باغ ملکوت
نیز سمبول و
تعبیری برای
وصف عوامل
الهی ارواح
مجرٌد الهی میباشد.
که اولیای در
گذشته را در
جهان ویژه ای،
جهان پاکان الهی
را چون باغ
میدانند. افلاطون
اکادمی خود را
در بوستانی برپا
کرده بود. و
مدام در آن راه
میرفت و آموزش
چند سالک خود میداد.
گرچه ظاهرا
فلسفه تدریس
میکرد. که فلسفه
الهی را بعد
از مقدمات
فلسفی مادی
دیگران مستعد
باور کرده میآموختند.
عرفا میگویند
باغ ملکوت پس از
کشت (حبٌٌت
القلب) است. که چون
بذر و تخمی
رشد کرده، چون
درخت وباغی
شده است. و این حبٌة
القلب همان
عشق الهی بپیر
کامل و راه سلوک
الهی سالک میباشد.
که گوﺌی در دل سالک
بوستانی
بوجود میآورد.
و یا بقول
درویشی بهشتی در
میان جهنٌم
میسازد. و هر
کار سالکان از
پیش خود، تنها
همان کاری
نکردن و
خویشتن داری
است. زیرا
مراتب الهی
هستند، کار
تخلیه وتحلیه
و تجلیه های
را انجام
میدهند. و
الهامات لدنٌی
بذهن انسان کامل
میگذارند. و
یا در رؤیا
نمایش حقایق آینده
را بانسان
کامل نشان میدهد.
باغستان نیز همان
عالم ملکوت
ولایت، و دل و
فکر اولیای
الهی، و
بهشتهای
چهارگانه و
چهار گونه
موعود الهی، برای
کسانی است، که
از خدا ترسیده
و تقوا وتقیٌه
نموده، و تقویت
مقام الهی روان
بشری خود
میکنند. که بروحی
الهی تبدیل
میگردند. باغ
را (با هشت در)
میگویند. که جهنٌم
را هفت در میگویند.
بلکه هزاران
در دارد. ولی
بهشت های شهودی
(هفت در) و در
هفت تجلٌی
الهی، هر یک
بهشتی است. و
کاملان الهی
تا زنده
هستند، در
معصومیٌت و
ذخیره های
آخرت بیشتر و
در پاکسازی
بیشتر روان
خود، الهامات
الهی دارند.
پس هشتمین بهشت
عقلی را
دارند، که در
تولد نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد،
هر شاهد نور
ربٌ رحمان،
هشت شهود را خواهند
داشت. که شهود
نور رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان را کاملان
مهدوی دارند.
تا در عوالم
نوع فوق بشری
هزاران برابر
عقل بشری
دارند،
کاملان مهدوی،
میلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خواهند
داشت. یا همین عقلی
که میشناسیم.
و حتی توان تصوٌر
ذهنی آنها را
نداریم. که از
چهار بعدی
میگوﺌیم، و تمام
کهکشان راه شیری
را جولان چون فرشتگان
خدا میدهند.
تا بنور رحمان
و عرش ربٌ
برتر از رحمان
برسند، که
چهار صد هزار
سال بهشت سوٌم
انتظار عرش ربٌ
برتر از رحمان
را دارند. که محمد
در قرآن
عثمانی گفته
است.که روزها و
یوم ها ، یا
همان اوم ها و
شهودهای
تجلٌی انسانهای
بشری هزار سال
طول میکشد.
ولی روزهای
ربٌ رحمان
پنجاه هزار
سال، و شاید روزهای
تجلٌیات الهی انواع
بالاتر
میلیونها سال
بوده باشد. که نیازی
بتولدات برای تکامل
زودتر ندارند.
و گرچه در عوالم
الهی برای
ارواح، زمان و
هیچ یک از
صفات مادی بشری
موجود نیست،
که شاید چون لحظه
ای میگذرد. که ما
در خواب نیز
احساس زمان نداریم.

باطنیٌه
:          پیروان
فلسفه و طرز
تفکٌر تکامل روحی
و باطنی است.
که وجود انسان
در تن، که
ظاهر وجود
انسان است.
والاٌ ذهن و
سیستم عصبی،
حرکت دهنده تن
و زنده نگاه دارنده
آن میباشد. و(
ذهن خودآگاه)
نیز باطن حقیقی
نشان نمیدهد . که
باز نوع و
ظاهری دیگر از
انسان را تشکیل
میدهد. که (روان
ناخودآگاه) باطنی
تر از ذهن و
فکر وعقل
میباشد، ودر
سیستمهای
عصبی نیست، و
از نوع احساس
درونی انسان
میباشد. ولی این
روان نیز مملو
از عقده های
روانی
وکمپلکس است.
و نتیجه جهالت
ها و بی خبری
ها، که هر
موجودی داشته
و دارد. بخصوص
کمبودها از
شرایط لازمی
که برای تکامل
انسان لازم
است. و تنها در
سلوک الهی پیشنهاد
خداوند در
اعزام أنبیای
اولی العزم، و
تدبیرات تربیتی
سالکان آنها،
در هر شش
ولایت سلوکی
(أهل کتاب) سلوکی
است. گوﺌی خداوند
آنگاه بدست خود،
چون افسانه
آفرینش آدم از
گل و ماده، تن
آنان را ساخته
تا از نردبان
انواع تحت جمادی
و جمادی و
گیاهی وحیوانی،
بهزاران فصول
نوع بشری چون خواننده
گرامی رسانده
است. که هر بار
با تجربه
زندگی بداﺌی
و پر از
مشکلات جهنٌم جهان،
بکرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتری و در
تولد باز بهتری
رسیده است. که
تمام آن نیروهای
جدید حیاتی و
نوعی انسان،
نتیجه زندگی
های فراوان
گذشته های نوعی
بوده ، وهر
بار با یک تولد
و مرگ، افکار
وگفتار و
رفتار برتر
میرسد، که ما
در جمع آنرا
عقل شخص
میخوانیم. و
الاٌ عقل یک
عضو مشخٌص
ومستقلٌی در
روان انسان
نیست. و پیشنهاد
خداوند در
سلوک با ولیٌ الهی
ره رفته
بمعرفی خداوند،
عملا مراتب
مدبٌر الهی
عملیٌات
تخلیه وتحلیه
در روان را انجام
میدهند. که
عملا مراتب الهی
اصلاح روان میکنند.
و پیر تنها
راه نماﺌی
میکند ، و
سالک فعٌال
تنها کاری که میکند،
خویشتن داری و
صبوری و آرام گرفتن
دارد ، و
تمرکز در حضور
ذهنی و در (وضوی)
نور وسیله الهی
خود دارد.
آنگاه مراتب الهی
خود پاکسازی
روان را انجام
میدهند. و
سالک تنها کاری
که پیش خود
میکند، اینکه کاری
نکرده باشد.
تا مانع کار
مراتب الهی
نشود. چه رسد
که بخواهد کرامات
خود را صرف لذٌت
جسمی و جنسی و
ذهنی در اوهام
و عقاید باطل
فلسفی وحتی علمی
بنماید. و بدتر
که کرامات و امانت
الهی خود را
صرف عقاید و
خرافات مذهبی
آخوندهای
قشری و در تمامی
مذاهب و ادیان
غیر سلوکی
نماید. آنگاه نه
فقط امکان پاکسازی
نیست، که باعث
مزید انحراف و
فساد در روان
میشود. زیرا
تمام اعمال و
افکار و گفتار
انسان هرچه نیکو
باشد، باز
جنبه های منفی
وعیب های نا
دیدنی فراوان
دارد، که مسؤلیٌت
ساز بعدی روح میباشد.
بخصوص که زمان
های دیگر و
بیشتری از زندگی
سلوکی لازم است،
که این جنبه
های منفی را
جبران
ومعالجه
نماید. مراتب الهی
در خویشتن داری
سالک هرچه دقیق
تر است ، بخاطر
آن عرلت سلوکی
و تنهاﺌی در
اقامت در معبد
خاص و عزلتگاه
خود میباشد، و
مدام در توسٌل
عبادی و تمرکز
حضور ذهنی
مربٌی الهی، و
دیگر مراتب
شهودی بعدی
خود میباشد.
آنگاه مراتب الهی
عملا خود تحلیه
سالک را انجام
میدهند. وقتی تخلیه
از صفات منفی
و عقده های
عقیده شده،
وتمام عادات نوعی
منفی، چون طمع
و اننقام و
غضب، و صدها
صفت منفی
انجام گرفت ،
آنگاه تحلیه بصفات
الهی انجام
میگیرد، که حلاوت
و زیباﺌی
اخلاقی و
صفاتی و عقاید
الهی، برای
تکامل روح
لازم است که
اصلاح انجام
بگیرد. که در
نتیجه حتی کرامات
بالفعل نوع
بشری، که اتلاف
نشده وحتی
بیشتر نیز میگردند.
چون و امدادات
الهی مداوم
دارند. بخصوص کرامات
بالقوٌه، که در
نطفه هر
موجودی هست، و
لازم حیاتی
برای هر تولد
بهتر نوعی
میباشد،و
اکنون باید بالفعل
گردد. و پس از
تکمیل شرایط لازم
برای زندگی
نوعی بالاتر،
و در حدٌ کفایت
از نظر داوری الهی
در( شرط کافی و
کوفه ولایت)،
آنگاه
بتجلٌیات الهی
هفتگانه بطور
متوالی و
بنوبت، وهریک
عظیم تر از
دیگری میرسد.
و سرنوشت سلوکی
جدیدی پیدا میکند.
و دستورات
عبادی و
تربیتی جدیدی
از پیر الهی میگیرد.
که نسخ دستورات
و نسخه های علاجی
قبلی طبیب الهی،
نسخ شده و
نسخه علاجی و
الهی تر برای
سالک میفرماید.
که عبادت تازه
او خواهد بود.
که شباهتی
بعبادات عوام
ندارد. که عوام
قشری با ظاهر
شریعت مشرک
هستند، که شرک
میکنند. و اگر
بطریقت سلوک الهی
بپردازند،
آنگاه بحقیقت
میرسند. سالک
با (علم
الیقین) باوری
و آگاهی
ندیده، از
آینده موعود
الهی و بهشت نوعی
بالاتر
دارد،و در
شهودها ب(عین
الیقین)
میرسد. که بچشم
دل وعین خود
آنچه پیر گفته
است میرسد، تا
ب(حقٌ الیقین)
برسد، که خود
را نیز از مراتب
الهی مییابد،
و ولیٌ الهی
دعوت کننده
دیگران براه خدا
میگردد. که پیامبر
چون محمدی
زنده برای چند
سالک خود میشود.
غیر سالکان
ظاهر بین ومادی
هستند، که کاری
بباطن خود و
حقایق ندارند.
و تربیتهای ذهنی
علمی نیز همان
آثار ظاهری را
دارند. مانند
رفتار و اخلاق
مطلوب جامعه،
که مفید زندگی
جمعی راحت تر بشری
است، ولی تأثیر
مثبتی در روان
و آینده پس از
مرگ انسان را ندارد.
زیرا تأثیر منفی
فراوانی در روان
ایجاد میکند.
که بفرض اگر
شخص بخواهد
براه الهی، و
تکامل روان و
روح خود
بپردازد،
بلایای سلوکی
و زمان دراز
عزلت نشینی و
خویشتن داری
بیشتر لازم
دارد. تا آثار ذهنی
و علمی را از
خود برطرف کند.
که آن آثار
مانع افکار
عرفانی والهی هستند.
و تخلیه وتحلیه
سخت تری
دارند. کاری که
برای سالک، طولانی
بودن زمان
دوره سلوک را
تشکیل میدهد.
که معمولا در طاقت
همه نیست. و
نفس و روان
هوسباز
انسان، حاکم
بر ذهن و تن
انسان کامل
نشده میباشد.و
نمی گذارد سالک
بپیمان الهی خود
برسد. و
سالکان تابع
اولیای زنده
الهی هر شش ولایت
سلوکی أهل کتاب،
همگی پیروان (مکاتب
باطنی) هستند.
و شاید بوسیله
تحقیر این
سالکان
واولیا بوده
باشد، که نام (
باطنیٌه)
بآنها داده
میشده است.
گوﺌی چون
دیوانگان
تنها درونگراﺌی
وگوشه گیری و
انزوا از
دیگران را
دارند. و
اجتماعی
ومتمدٌن، و یا
حتی مؤمن بنظر
آخوندهای قشری
نیستند. که فتوای
مرگ و تعزیر و
آزار آنها میدهند.
و آنرا ثواب
خود و کار
صواب برای خدا
میدانند. و
بقول پیامبر،
آخوندهای
ابلیس در لباس
ریا کاری و روحانیٌت
کاذب، قاتلان أنبیا
و دشمنان خدا
هستند. که هر
کامل بازگشته
بخلق، محمدی
زنده در بین ٣١٣
ولیٌ الهی همیشه
زنده آنها میگردد.
و نیز در
ادیان سلوکی
دیگر أهل (
کتاب و سلوک) الهی
هستند. کسی را
مجبور بسلوک
الهی نمی
کنند، مگر
طالبان لقای الهی
خودشان
خواسته باشند.
و خداوند بهر
داوطلب لقای الهی،
بپیر کامل
بآنها معرفی میکند
که دستور
تربیت و قبول مسؤلیٌت
این سالک را
مینماید. که از
هزاران مدٌعی خدا
جوﺌی، انگشت
شماری بکمال
سلوکی خود
میرسند. که با
مرگ قبل از مرگ
، آنگاه
پیامبری تازه
نفس، چون هر
روان درمانی
برای بیماران
روانی،معالجه
روان سالکان
خود میکنند.
گرچه برخی از
فرقه های
اسلامی را
عنوان باطنی
داده اند، که شیعیان
بپیروان
اسماعیل،
مؤسس مذهب اسماعیلی
و طریقت
سلوکی، باطنی
خوانده میشوند.
مهم بودن
انسان مؤمن
باطنی با ولیٌ
الهی زنده
باشد که سلوک
و توسٌل
عبادیز کنند. راه
خدا ربطی
برهبران و
امامان پیشین ندارند.
که امام زنده
بمعرفی
خداوند برای
سلوک لازم است
. پس مهم رسیدن بمراتب
شهودی است، که
هم اکنون قیامت
و داوری الهی از
آنها نیز خاتمه
مییابید. نباید
برای پس از مرگ
منتظر شد، که خداوند
داوری کند.
آنگاه فرصتی
برای جبران
نیست. و اگر
خداوند تأیید
عبادات کسی را
نکرد، پس
بکارماهای
جهنٌم جهان
میرود. و تکرار
گذشه های نوعی
را، در آینده
های حیوانی پر
عذاب زندگی خواهند
داشت. تا
عاقبت بار دیگر
از نردبان انواع
بنوع بشری، وهمین
سلوک الهی وشهود
نور قاﺌم را باید
برسند که
خواهند رسید .
باطن در مقابل
ظاهر محسوس و(
ملموس و
آبژکتیو) است.
و (باطن سبژکتیو)
ذاتی و روانی نا
پیدا میباشد.
که باطن ژنتیک
روحی، أصلی مهم
تر از ذهن و
روان و تن انسان
است. این باطن
انسان که ژنتیک
روحی
میگوﺌیم،
همان مدبٌران
الهی هر روحی میباشند،
که با هر مقام تکاملی
و شهودی
بالاتر،
مربٌی الهی بالاتری
مسؤلیٌت
تربیت روح سالک
پیشرفته شهودی
را عهده میگیرد.
گوئی معلٌم
متخصصی را مییابد.

بازار
و بازار عشق:    بازار مرکز
تجاری و
معاملات انسان
برای کسب
مادیٌات و
امتیازات
بشری، و تحقٌق
آرزوها و هوس
های نوع بشری
است، که زندگی
آنها را راحت
تر کند. ولی
خود مانع بزرگی
برای سلوک
الهی نمودن آنها
میشود. که پس
از مرگ دوچار کارماها
و مجرم شدن
میگردند. که
تکرار گذشته
ها را ظرف صدها
هزار سال و
بیشتر مینمایند،
تا باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید انجام
بدهند، که
تنها ویزای
ورود بنوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد می
باشد. که از
هزاران برابر
عقل نوع بشری
و کرامات جالب
نوع بشری
بیشتر خواهند
داشت. تا شاید
بنور رحمان و
نوع بالاتر
فوق بشری
فرشته گونه برسند،
که باید برسند.
تا فرمان ( کن
فیکون) الهی
از أزل تا أبد
را اجرا کرده
باشند. و بقول قرآن،
سالک الهی با
خداوند
معامله ای پر
نفع و با صرفه میکند،
که زندگی
زیبای بشری
خود را میدهد،
که بشهود و
تجلٌیات الهی
و بجانان الهی
سمبول آینده
های نوع فوق
بشری میرسد. و
حتی جان شیرین
بشری را در یک مرگ
قبل از مرگ
ارادی
میدهند، تا
بجانان الهی
روح القدس برسند،
ولو بخلق
وتولد دوم الهی
پیامبرگونه
باز نگردند. زیرا
برخی را خداوند
از بین (مرتضیان)
سالک را از
جمله (
مصطفویان)
برای خود اختیار
مینماید. که
خیر و تکامل،
و انتخاب بخاطر
خوبی بیشتر
آنان مبیاشد،
که نقش محمدی زنده
و قرآن ناطق و
کلیم الله چند
سالک خود
شوند. لذا
عرفا بازار را
مخالف ( مکان
لا مکان)
تجلٌیات
شهودی میدانند.
که هفت شهود میسٌر
در شش ولایت الهی
نوع بشری، نهایت
تا ولایت
محمدی، یا همان
ولایت علیٌ و
هر امام امٌی و
هر کامل الهی
زنده بمعرفی
خداوند، که
تنها وسیله
رساندن دعاها وعبادات
سالک بخداوند
است. پس بازار
تجاری جای تفرقه
نیروهای حیاتی
انسان میباشد.
که سالکان همه
این نیروهای حیاتی
در تن وذهن و
روان خود را، در
یک نقطه الهی،
اصطلاحا (خال
صورت پیر) الهی
بمعرفی
خداوند
متمرکر
مینماید. که آنگاه
تمام سازمان اعصاب
ومغز و حدٌ
کفایت روان
سالک پاک شده،
و در تخلیه و
تحلیه سلوکی،
شایسته تجلیه
های الهی
میگردد. بخصوص
در کمال بیشتر
سالک و شهود
نور قاﺌم، و
احتمالا بعرش
رحمان میرسد.
(بازار عشق) اصطلاحا
همان ولایت
الهی وخانقاه
و پیر و ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند است. ک محمدی
زنده و حتی تنها
نماینده
مراتب الهی
بالاتر برای سالکان
خود میباشد.
تا آنان نیز
بنور قاﺌم برسند.
و با مرگ قبل
از مرگ، که
بقول محمد و
مسیح ( موتوا قبل
أن تموتوا) که
تا زنده هستید
بخواهید که بمیرید.
تا از دنیای
بشری و با مرگ قبل
از مرگ، ولو که
بازگشت
پیامبرگونه
نداشته باشند.

باز:
و سیمرغ
پرنده
دور پرواز که
بیش از
پرندگان دیگر
در آسمان اوج
میگیرد. که روح
سالگ نیز چون پرنده
ای قویتر از
باز، وچون سی
مرغی که در
داستان
عرفانی
وافسانه ای،
مرغان بخدای خود
سیمرغ
رسیدند،
سالکان نیز
میتوانند در
ولایت پنجم
محمدی بعرش رحمان
برسند. و در تولد
نوع فوق بشری بعدی،
میتوانند با
ولایت مهدوی هفت
هزار سال بعد
بنور رحمان
نیز برسند. و
حتی بانوار
جبروت سوٌم
ربٌ برتر از
رحمان عروج
نمایند، که
نامی هم از او
نمدانیم. که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور که
محمد نخستین
بار نام رحمان
را گفت، ومسیح
نام روح القدس
جبرﺌیل را
گفت. در
اصطلاح صوفیه
سالکان ولایت
محمدی و آریای
ایرانی، سی
مرغی که بسیمرغ
خدای مرغان بدیدار
ربٌ خود رسیدند،
سی پرنده بودند
که نام سیمرغ بخدای
خود دادند.
زیرا شاهدان
مراتب الهی
مربوط بآینده
های نیامده،
(این همانی) مراتب
الهی خود را
مییابند. وگوﺌی
هر مقام الهی
خود تجسٌم و
تولد انسانی
در شاهدان خود
یافته است . با
ظهور یک
پیامبر اولی
العزم تازه و
برتر، ولایتهای
اولی العزمهای
قبلی، همچنان بکار
خود در تربیت
نسلهای تازه بالا
آمده، بانواع حیوانی
و فصول نوع
بشری ادامه
میدهند. و
اکنون نیز همه
سالکان
ولایتهای ششگانه،
گوﺌی در یک مدرسه
الهی در شش کلاسهای
متوالی تحصیل میکنند.
ولی در ساعت تفریح،
همگی باهم در
حیاط مدرسه با
هم مخلوط هستند.
ودر زنگ مجدد
شروع درس تازه،
باز از هم جدا
میشوند و هر
یک در کلاس خود
میرود . وهر
سالکی در هر تولد
بشری بهتر خود،
بربٌ شهودی تازه
و برتری میرسد.
که همان (
اسماء الهی) و
مراتب شهودی هفتگانه
میباشند. که در
تسمیه محمدی، حسینی
وحسنی وفاطمی ومرتضوی
و مصطفوی
خوانده
میشوند . و در
ولایت زردشت (
امشاسپندها ) هستند.
وهمچنان یک روح
موفق بشری
وشاهد نور
قاﺌم، با بی
نهایت تجلٌیات
أرباب نوع
بالاتر از رحمان
روبرو خواهند شد.
تا بفرض محال بنور
الأنوار الله
در أبدیٌت برسند.
این سالک صادق
تر و عاشق تر
وپر همٌت بشری
میباشد که
بعرش رحمان میرسد.
ومحبوب خدا
گردیده، و
پیامبری برای چند
سالک خود میشود.
و کلیم الله وقرآن
ناطق، وتنها نماینده
خداوند برای سالک
میباشد. که خداوند
خود بسالک معرفی
کرده باشد.و سالک
صادق هنگام تمرکز
خود، لحظه ای
پلک چشم بهم نمیزند،
تا مبادا در این
لحظه کوتاه،
خداوند اموری
را بوی نشان بدهد
که سالک محروم
از دیدن آن
گردد.

بارگاه
الست:    آنرا
مقام لاهوتی
الهی گفته
اند. مراتب شهود
مقدماتی پنجگانه
نوع بشری در
ولایتهای
مربوطه و أهل
کتاب وسلوک،
که در رؤیا
های خود
بارگاه مراتب الهی
جدید شهودی خود
را می بینند. اسامی
عرفانی عوالم الهی
و شهودی
عبارتند از
ناسوت مادی جهان
أتمی ما، که ناس
وانسانها معمولا
عهد الست تولد
پیشین خود را با
خداوند
فراموش میکنند.
و سپس عالم ملکوت
بالا تر از ناسوت
که ملاﺌک و
ارواح منتظر تولد
ناسوتی ونوعی بجهان
در آن هستند. که
ملکوت گوﺌی در
سطح همین زمین
میباشد که دیده
و موحسوس ما
نمیشود. ولی
از شهود قاﺌم ششم
روح القدس ودر
ولایت محمدی،
سالک وارد
جهان جبروت نخستین
الهی میگردد.
که میتواند
نور قام ببیند.
و اگر بازگشت بخلق
داشت ، با
شهود هفتم عرش
رحمان تا مرز جبروت
دوم میرسد، و
که بالای عرش نمیرود
. مگر مهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت، که وی
بالای عرش رحمان
میرود. وبدیدار
نور رحمان
میرسد. وحتی تا
مرز عرش ربٌ
برتر از رحمان
معراج دارد،
که مرز جبروت سوم
میباشد. و بی
نهابیت جبروتها
و عرشهای اربا
ب نوع بالاتر در
پیش برای روح انسان
شاهد نور قاﺌم
هست. تا بفرض
محال در
أبدیٌت مطلق،
روحی بنور
الأنوار الله أهو
برسد. که پایان
فرمان الهی کن
فیکون میباشد.
گرچه هنوز بخداوند
(هو) بیرون از
هستی ها رسیده
نشده است. و
الله در عالم لاهوت
که آخرین جبروت
است.و خداوند هو
در هاهوت در
عالم (عدم ماسواه)
در اسم د
الباطن
والخارج از
هستی ها
میباشد. ولی در
تصوٌف بخصوص
در عرفان مسیحی
و گاهی در
عرفان تصوٌف
ایرانی و
ولایت محمدی
مراتب بالاتر
از ناسوت را یکجا
نام لاهوت
میدهند، که خاص
خداوند مطلق الله
أهو میباشد.
وهاهوت را مکان
لا مکان
خداوند هو
میگوﺌیم.
ولاهوت الله وحدت
تمام عوالم وجودی
انواع تحت جمادی
تا نوع بشری، و
انواع فوق
بشری میباشد.
که غیر از خداوند
الله کس در
هستی نیست.
وموجودات خود
تجلٌیات صفاتی
خداوند الله میباشند.
پس میتوان تمام
مراتب وطبقات عوالم
وجودی را
لاهوت در خداوند
الله خواند. و
برای امکان تصوٌر
انسان، تفکیک
مراحل ومراتب
عوالم الهی
این چنین
تفکیک شده
است.که ذهن
انسان
نمیتواند امور
غیر محدود بحدودی
را تصوٌر ودر
حافظه خود
داشته باشند. روح
انسان بشری در
بی نهایت انواع
تحت جمادی و
جمادی وگیاهی و
حیوانی، بهزاران
فصل نوع بشری
قابل تفکیک
رسیده است. که
تنها در بین تولدات
روح انسانی، با
پنج ولایت الهی
و بترتیب، و
هربار در یک تولد
وعمری صد
سالک، بیک تجلٌی
الهی بالاتر رسیده
است. که آخرین
آنها شهود ربٌ
مشهود قاﺌم
روح القدس ،
سپس بعرش ربٌ
برتر از رحمان
میرسد. که ربٌ نادیده
و غیر مشهود نوع
بشر میباشد.
آنگاه بگفته محمد،
هر روح شاهد نور
قاﺌم ، خود پاسخ
پرسش خدا را
میدهد. که پرسش
این است، آیا من
ربٌ شما نیستم؟
که روح شاهد نور
شهودی آخر آری
میگوید. یعنی متعهٌد
میشود که در
تولد بهتر بشری
یا فوق بشری خود،
با تجسٌم انسانی
همان نور
شهودی مورد
سوگند، باید لبیک
و تعهٌد سلوک بگوید.
یعنی فرمودی بیا
، اینک من
آمدم . و این تعهٌد
و لبٌیک گفتن
سالک را ( عهد الست)
میگویند. که
خداوند میپرسد
( الست بربٌکم
)؟ که شاهدان نور
مرتضوی در
ولایت زردشت و
تولد بهتر
بشری، باید با
مسیح یا هر کامل
مسیحی بمعرفی خداوند
لبٌیک بگوید.
که در تجسٌم
انسانی نور
الهی قبلی
باوی پیمان
ببندد و تعهٌد
تسلیم داشته
باشد. و اگر سلوک
نکند تمام امتیازات
سلوکی قبلی او
خنثی وباطل میگردد.
و کامل مسیحی نیز
با نور مصطفوی
آخر خود این
تعهٌد را
دارد. که در
تجسٌم انسانی نور
مصطفوی درشخص محمد
کاشف، ویا هر
محمدی زنده بمعرفی
خداوند،
لبٌیک بگوید.
و سلوک تا امکان
رسیدن نور
الهی برتر و
تعهٌٌد تازه
ای با نور قاﺌم
داشته باشد. که
در تولد بهتر نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد،
با تجسٌم انسانی
نور قاﺌم روح القدس
در شخص مهدی موعود
محمد و همان
سوشیانت سوم زردشت
بسلوک الهی بپردازد.
وحتی روح شاهد
ربٌ رحمان با
مهدی کاشف نور
رحمان متعهد
خواهد بود، که
در تولد نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری و چهارصد
هزار سال بعد،
با تجسٌم انسانی
نور رحمان
(مهدی بالاتر)
از مهدی موعود
محمد تسلیم شود،
تا خود بعدا
نیز بنور بتجلٌی
بالاتر از ربٌ
رحمان موفق
شود. وهمین پیمان
هر روح از أزل تا
أبد، در نردبان
انواع را صاحبان
تجلٌیات الهی دارند.
که محمد
میگوید من در
گذشته ها
اولین تعهٌد
کننده بخداوند
بودم. یعنی وقتی
محمد کشف نور
قاﺌم را
نمود، نخستین کسی
بود، که این
تعهٌد برتر را
بخداوند در تجلٌی
قائم داد. و
بعد از محمد
هر شاهد نور
قاﺌم چنین کفتند،
ولو بخلق نیز
باز نگشتند. و
مولا علی ٌ
نخستین بازگشته
بخلق با پیمان
عهد الست با
نور قاﺌم بود. که
باید با مهدی یا
هر مهدی موعود
فوق بشری تسلیم
گردد. تا خود نیز
بمقام الهی مهدی
برسد، و بنور
رحمان موفق گردد.
والاٌ همه امتیازات
سلوکی وتکاملات
ژنتیک روحی خود
را از دست میدهد.
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
بانسان طالب لقای
الهی نور قاﺌم،
در حکم ربٌ ومربٌی
الهی سالک
میباشد. چون صاحب
همان نور شهودی
مجسٌم انسانی و
این همانی روح
القدس را از
تولد قبلی نور
مصطفوی دارا بود.
پس عرفا برای این
پیر کامل الهی،
که حسین زنده زمان
چند سالک خود میباشد،
بارگاهی الهی در
خانقاه او
اعتقاد دارند.
و تاج شاهی وفرٌ
و فروهر الهی خود
را نیز دارد.
خانقاه پیر قبله
صلات وارتباط
سالک در
عبادات با
خداوند است. و
نیز قرآن ناطق
وکلیم الله
سالک است. که بقول
فردوسی، چو
فرمان یزدان
چو فرمان شاه الهی
میباشد. که محمدی
زنده برای چند
سالک خود میباشد.
و رضایت او
رضایت خداوند
از سالک، برای
قبول اعمال دینی
او میباشد.
آنگاه آخوند فاسد
روان و مشرک و
قاتل أنبیا
همین اولیای الهی
در طول تاریخ بوده
اند، پس دشمن خدا
میباشند. و
سالک ولایت
سلوکی محمدی نیز
پس از تجدید شهودهای
پنجگانه مقدماتی
بنور قاﺌم
روح القدس میرسد.
که تنها کلید و
ویزای ورود روح
انسان بشری بنوع
فوق بشری هفت هزارسال
بعد میباشد . و
موجودیٌتی
(چهار بعدی) دارد
که هزاران برابر
عقل نوع بشری
میباشد. تا در
نوع فوق بشری
خود ، لبٌیک
با تجسٌم انسانی
روح القدس، در
مهدی موعود محمد
و سوشیانت سوم
زردشت بگوید.
تا از چهار صد
هزار سال بهشت
سوٌم انتظار
عرش ربٌ برتر
از رحمان استفاده
نماید. که
موقٌتا نیازی بتولدات
جهانی ندارد . هر
تولد برتر نوعی،
خود بهشتی
الهی است، و
یک تجلٌی صفات
الهی را الهی دارد.
و معمولا کسی قدر
مقام مقدٌس الهی
خود را
نمیداند. پس
خود را بفساد بیشتر
آلوده میکند، و
امتیازات
بالفعل
وبالقوٌه
نوعی و نیکوی خود
را از دست میدهد
. که انسان غیر
سالک ( بی دین)، بخصوص
( بددینان قشری)
این چنین
کارماﺌی
میشوند. هر
شهودی برای نوع
بشری، باز بهشتی
الهی برتری است.
خانقاه پیر
بهشت است، و
عزلتگاه سالک نیز
بهشتی الهی است.
وچون سالک با عرش
رحمان بخلق بازگردد،
بوعده خداوند
دو بهشت خواهد
، که قبل از آن
نیز دوبهشت
دارد. روزها در
معصومیٌت و
شبها در بهشت
دوم گردشهای ملکوتی،
و پس از مرگ شیرین
چون هر خواب شبانه،
ببهشت سوم هفت
هزار سال انتظار
درعرش رحمان
دارد، که
نمیدانیم چگونه
است. وشاید لحظه
ای بیشتر نباشد.
که در عوالم الهی،
زمان و مکان ودیگر
صفات ناسوتی جهان
مادی وجود ندارد.
و بالآخره در بهشت
چهارم تولد نوع
فوق بشری، و
در عصر ولایت مهدوی،
با هزاران
برابر عقل
بشری و
موجودیٌتی (
چهار بعدی)
غیر قابل
تصوٌر ما خواهد
بود ، و شاید
با پانصد سال عمر
بنور رحمان نیز
برسد. گرچه در
آن زمان، همچنان
تمام انواع گیاهی
وحیوانی،
نسلهای جدید خود
را دارند. و
تمام ولایتهای
اولی العزم ششگانه
نوع بشری، تعلیم
الهی سالکان بالا
آمده از ولایتهای
پیشین خود را دنبال
میکنند. گوﺌی در
مکتب ومدرسه الهی
کلاس هفتم تازه
ای تآسیس شده است.
و فارغ التحصیلان
آن نوع فوق
بشری مهدوی مقامات
الهی بالاتر خود
را دارند.

بارقه
: چون برق
نورانی و سریع
و لحظه ای
پایان گرفته از
دید سالک است،
که انوار
تجلٌیات
هفتگانه
شعاعهای الهی
و بارقه های
الهی میرسد،
وهریک عظیم تر
از نور بارقه قبلی
است. که در
شهود کاملان
ولایت سلوکی مسیحی،
ستاره (نجم
الثاقب)
نورانی
میباشد، که
اینک بالای درخت
کریسمس
میگذارند.
وموسی وزردشت
و کاملانشان
نیز در شعله
آتش، رسیده از
برق و رعد را
داشته اند و
دارند. ولی محمد
وکاملان ولایت
سلوکی محمدی،
نور بدر منیر
قاﺌم چون شب
چهارده را
دیده و
میبینند . تا
در نوع فوق
بشری ولایت مهدی
موعود محمد و
سوشیانت
زردشت، که ٥٥
قرن دیگر آغاز
میگردد. شاید
نور خورشید
بارقه الهی برای
پایان سلوک مهدویان
بوده باشد. و
در تجربه این
نویسنده،
مانند محمد
تاریخی، از
روزنه ای نور
شدید خورشید
را، در اطاق تاریک
وپر غبار
دیدم. ولی
کناره های قرص
خورشید را نمی
دیدم. گوﺌی قرص
خورشید چنان
پاﺌین آمده
بود، که تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
وهمان نور
رسیده از
روزنه را نیز،
طاقت دیدن آن
را نداشتم. تا
در نوع فوق بشری
آینده ولایت مهدوی،
چگونه انوار
تجلٌیات الهی ربٌ
رحمان ربٌ النوع
فوق بشری دیده
شود. انسان در جنگل
تاریک بدون
علاﺌم راه
درست، امکان
حرکت نجات بخش
از جنگل را
ندارد. ولی
برق ورعد
میتواند چند
متری از راه
را روشن کند،
تا جهت یابی
انسان صورت گیرد.
گرچه تجلٌیات الهی
وانوار شعاعهای
شهودی، گوﺌی
مدام روشن و
فاصله های بیشتری
از راه را روشن
مینماید. بقول
امام رضا،
شیعیان علیٌ
وقتی صادقانه
شیعه هستند،
که شعاع انوار
تجلٌیات
ولایت محمد و
علیٌ و پیر حسینی
خود را داشته باشند.
و سنٌیان نیز
وقتی سنٌی
صادق هستند،
که سنٌت پیامبر،
یعنی سنت و
مقدٌس شدن با
سلوک الهی، در
تزکیه نفس
سلوکی را
انجام داده باشند.
و الاٌ همه
محمدیان مدعی
مسلمانی غیر سلوکی
،آخوند پرست و
مشرک هستند.
که بی دینی
خیلی بهتر از بد
دینی میباشد.
که باید ( به
دینی) و سلوک و
پاکسازی روان نمود.
وبا پیر الهی حسینی
بمعرفی خداوند
بطالب لقای الهی،
میتوان به
دینی یا
پاکسازی روان از
معایب وعقده
ها را نمود،
تا بتجلٌیات الهی
میسٌر خود رسید
.

بار
امانت :آنچه را خداوند
بهر روح انسان
برای امکان
تولد نیکوی بشری
کنونی داده،
بار أمانت از
کرامات
بالفعل و
بالقوٌه،
بصورت سرنوشت
و ژنتیک روحی و
ژنتیک جسمی
انسان است. که پاداش
الهی و بهشت
چهارم موعود
انسان از تولد
بشری پیشین
بوده است. که
هزاران بار از
پاداشهای
سلوکی ولایت های
قبلی بیشتر از
شایستگی و استحقاق
روح بوده است.
زیرا در تولد
کنونی کرامات بیشتر
بالفعل و
بالقوٌه او، در
حکم بار
امانتی از خداوند
است . که باید
آنرا بفرمان خداوند،
بتحقٌق
کرامات بالقوٌه
خود بکار گیرد.
تا بار امانتی
مهمتر، و مورد
نیاز تولد باز
بهتر بعدی وپس
از مرگ بشری
کسب نمود. که سالکان
و کاملان الهی
( ذخیره آخرت) و
شهودهای الهی بالاتر
و حکمتهای
عقلی و
تربیتهای اخلاقی
و روانی شایسته
برای جهان نوع
فوق بشری
فراهم کنند.
که أمانتی الهی
تر از امانت
الهی نوع بشری
میباشد. و
آنگاه شانس
تولد در نوع
باز بالاتر از
فوق بشری، با ولایت
مهدوی و کسب
شهود هفتم نور
رحمان،
موجودی فرشته
گونه گردند. و
الاٌ غیر سالکان
بشری که سلوک الهی
نمیکنند،
فراوان در
برابر خود می
بینیم، تمامی کرامات
بالفعل و بار امانت
الهی خود را،
سوخت لذٌت جنسی
وجسمی، و یا مصرف
اوهام ذهنی، و
اشباع عقده ها
و هوسها و طمع
و بد جنسی های
خود مینمایند.
حتی اگر چون قشری
های مذهبی
درهمه ادیان، تمام
عمر روزها صاﺌم
و شبها قاﺌم
بعبادت باطل باشند،
باز بقول محمد،
در قعر جهنٌم
میباشند. و بقول
خداوند آسمانها
و زمین، یعنی تمام
انواع گیاهی وحیوانی
و حتی فصول اولیه
نوع بشری،
تحمٌل بار
امانت را نکردند،
که عقل لازم
را ندارند.
ولی انسان الهی
شده و سالک ولایتهای
ششگانه، که مستعد
سلوک و عاشق تکامل
روح الهی خود
میباشد، حمل و
تحمٌل بار امانت
الهی را
میکنند، و بار
امانت را بمقصد
میرسانند.
یعنی رسیدن
بنور قاﺌم
روح القدس شهود
ششم با ولایت محمد،
و عبور از
آخرین امتحان الهی
که مرگ قبل از مرگ
را انجام داده
اند.

باران
الهام :   آب
آسمان برای احیای
مزروعات و
حیوانات ،که
تن تشنه انسان
را نیز سیراب میکند.ولی
باران
رحمتهای الهی
مورد نظر عارفان
میباشد. که الهامات
لدنٌی را بدل
دریافت
میکنند. و یا
بذهن خود در
بیداری
پیامهای الهی
را دریافت میکنند،
که چه بکنند
یا نکنند، و
یا صبوری کنند
و امیدوار باشند.
که هرچه
بلایای سلوک و
امتحانات پر محنت
خداوند برای
سالک باشد ،
وحتی فتنه های
اجتماعی
آخوندهای
قشری دشمنان
خدا و قاتلان أنبیا،
هرچه بیشتر و
سخت تربوده باشد،
تزکیه نفس
سالک عمیق تر
پاک میگردد.
زیرا صبر سخت
تری، را با
عشق ورزی بیشتری
بخدا ووسیله
الهی خود
نموده اند.
جریان آب
باران امور غیر
مادی را، که در
جهان ممکنات مادی
واحتمالات
ریاضی هستند،
زنده میکند.
که فیضان و
سیلاب و
سیرابی دارند.
که گیاه سبز
شده غذای حیوانات
وانسانها میشود.
باران رحمت و
ریزش سیل آسای
الهامات الهی
اولیا، بقول مولا
علیٍ،ٌ هفتاد هزار
فرشته عقلی از
آسمان میرسند،
که باید بسرعت
در قرطاس و
روی کاغذ ثبت شوند،
و الاٌ فراموش
میشوند. و بقیه
الهامات و
فرشتگان ثبت
نشده بآسمان باز
میگردند، تا
روز و وقت دیگری،
و با وضع
ومحتوای بیشتر
وبهتری، باز
بدل و فکر اولیای
الهی نازل گردند.

بلوغ
و بالغان : بلوغ
تن در اطفال و
در سالهای بعدی،و
بلوغ تن جوانان
دیرتر، ولی
بلوغ عقل مادی
آنها که در مدارس
میباشد. و
سالکان در
هدایت یافتن
براه خدا در
سلوک، وقت کسب
تجلٌیات الهی
و بلوغ عقل الهی
آنان خواهد بود.
که (عقل مادی) بشری
کارساز زندگی
های بعدی فوق
بشری نیست.
بلکه تنها میتوانند
با عقل مادی
جهنٌم پروری
کنند. اما (عقل ایدآلیستی)
مستعدان سلوک،
برای درک اهمیٌت
حیاتی سلوک الهی،
با بی اعتناﺌی
بهر سطح از
عقل مادی و
نوع بشری خود،
باید بعقل الهی
پیر خود متٌکی
باشد. و چون
سالک شاهد
بعرش رحمان و
بازگشت بخلق
رسید، خود نیز
(عقل کلٌی) والهی
را دارد. که شاید
وسیعتر از عقل
الهی پیر او نیز
باشد. که
مناسب زمان خود
است. که حتی
استاد در کلاس
درس شاگردان
متخصٌص شده
خود می نشیند
و میشنود،و
عبرت های تازه
خود را میگیرند.
نوع بشری در
بلوغ بسطح
شهود ششم
قاﺌم را ، که تنها
هدف خداوند
برای انسان در
نوع بشری است،
ختم کرده، ولو
پیامبرگونه
با شهود عرش
رحمان بخلق
باز نگردد، و
مستقیما با
قاﺌم بعرش
رحمان، برای انتظار
هفت هزار
ساله، بهشت سوم
عرشی میرود.
تا در نوع فوق
بشری قیام
وتولد مجدد و
از رحم مادری
فوق بشری
بنماید.

بادیه
:  یا
صحرای خشک و
بی آب وعلف،
که سالکان در
آن نقاط عزلت
سلوکی میگیرند،
که بار بلایای
سلوکی بیشتری
برای سالک
دارد. و تمام
دوره سلوک را درچنین
صحرای سخت
میگذرانند،
تا بآبادانی های
روح در تجلٌیات
الهی برسند.
که سبکباران
ساحل ها، دور
از هر خطر
طوفانهای بحار
بحرانی و
احوالی و
افکاری و حتی
رؤیاﺌی
هستند. که چون عطٌار
عارف، دوره
سلوک را
هزاران صحرا میداند.
که هرچه پیش
میروند بپایانی
نمیرسند. و
همان هفت شهر عشق
است، که هفت شهود
تجلٌیات
الهی، پایان
خشکی صحرا ها
، و آرام گرفتن
طوفان دریاها است.
که شناخت پیر کامل
از خداوند بر
ای طالب لقای
الهی و سلوک،
آغاز آرامش
سلوکی در
عزلتگاه با آب
و هوای نیکو میباشد.

باد
و باد صبا : وزش
هوا دگرگون
کننده شرایط
محیطی بی حرکت
میباشد. که
محیط ساکن روح
انسان را نیز
خموده وخفته و
حتی خفه
مینماید. ولی باد
نسیم جدیدی
میآورد، که انسان
را نشاط و از خفگی
نجات میدهد. و
جریان وفیضان
سرشار داده
های الهی ،چون
سیل امدادات
عقلی و
الهامات لدنٌی،
نسیمی از عوالم
الهی بالاتر
است. که از لحاظ
خنکی و مقدار اکسیژن
نیست ، بلکه از
لحاظ تأثیر در
فهم و پاکسازی
روان
تفاوتهای
زیادی دارد. و
از هر سطح
شهود الهی،
نسیم خاص آن مقام
الهی بهمراه دارد.
که سالک با
پاکسازی عمیق
تر در تخلیه و
تحلیه های
برتر، بخصوص
در شهود عرش رحمان،
و تمام رؤیاهای
انسان کامل
بازگشته بخلق،
و حتی تمام
أندیشه ها وتفکٌرات
و تعمٌقات خود
، حکمتهای
الهی تر وبالاتر
و مست کننده
از نشاط برای
خود انسان کامل
نیز میشود . و
شاید یکی دو
سالک مستعد و
عاشق پیر، چند
قطره باده و
درد ته مانده
ساغر پیر خود
را میتوانند
بنوشند، و
آنان را روزها
مست تفکٌر
مینماید. وچون
بفهم آن رسیدند،
نیاز بقطره
های دیگر شراب
پیر پیدا
میکنند. و
سالکان نمیتوانذد
ساغر شراب پیر
را لا جرعه تا آخر
بنوشند، که شاید
مسموم کننده روان
آنان، وباعث از
هم پاشیدن
قدرتهای عقلی
آنان گردد.
(باد غرور) در دماغ
غیر سالکان
قشری، بخصوص
آخوندهای منکرسلوک
الهی، که
افکار خود را برتر
میدانند، که
خود را نیز از
اولیای الهی
زنده
میدانند، پس تسلیم
بحقایق الهی اولیا
نمیشوند. و
سرگرم نشخوار
مطالب کهنه و
فرسوده
میشوند، که
حتی تبدیل
بضدٌ حقایق الهی
شده اند. (باد تکتٌر)
آخوندها نیز آزار
دهنده مراتب الهی
میباشد. پس
مورد نفرت
خداوند هستند.
که بدترین
جهنٌمهای
قهقراﺌی را
دارند. و بقول پیامبر
مسخ میمون و
خوک، بهترین بخت
و شانس آینده آنها
در جهان
جهنٍمی خواهد بود
. سهروردی عارف
خوش بین هر
پیش آمدی
میگوید، که
نسیم باد معطٌری
است، که بمشام
انسان میخورد.
بخصوص وقتی در
عزلتگاه و
خستگی
توسٌلات وتنهاﺌی
باشد، که آنرا
نشانه و پیامی
از خداوند
میداند. و
بشارتی
بتحوٌلات عمیق
روانی را در پیش
دارد. که منجر بکشف
و شهود
تجلٌیات الهی
بالاتر میشود.
و اگر کامل الهی
بود، مژده
تعالی فکری
میداند، که
بسطوح عقلی فراوان
عرش رحمان
میرسد. و در
شرف رسیدن
پیامهای الهی
میباشد. که سالک
را آماده
دریافت، و از دست
ندادن لحظه ای
از توجٌه
مینماید. حتی
صدای پرندگان
نیز سالک مژده
های الهی
میداند. زیرا معتقد
است که تمام
حرکات وسکنات
هستی از خداوند
است. و خداوند هدف
خود را دنبال میکند.
که هدف خداوند
نیز در سالکان
و اولیای الهی
تکامل بیشتر
آنان است. عنایت
الهی خاص
سالکان و
کاملان
میباشد.
دیگران بأرباب
نوع حیوانی و
یا سطوح
پاﺌین أرباب فصول
اولیه نوع
بشری توجه
دارند. که قابل
قیاس با
رحمتها و
عنایات الهی
باولیای ولایتهای
بالاتر نیست. که
در نوع فوق
بشری آینده هزاران
برابر
معقولات نوع
بشری، و حتی از
کاملان الهی بشری
را در پیش
دارند. که اکنون
ظرفیٌت تن و
ذهن و روان و
یا عقل و قدرت
ادراکی سالک،
طاقت هضم آن حقایق
و فهم و
دریافت آنرا ندارد.
و خداود را بی نهایت
مراتب عالی تر
از تجلٌیات
عقلی وحیاتی و
حکمتهای الهی،
در بی نهایت
ارباب نوع بالاتر
وبا تجلٌیات
الهی هر نوع
دارد. که درک
آینده در آنها
، منوط بدرک
کنونی مقدماتی
و ساده تر حکمتهای
الهی، خاص
اولیای الهی نوع
بشری میباشد.
عرفا نیز نسیم
معطٌر را، پیام
رسیده از عزیزان
دور دست خود میدانند.
بخصوص از پیر
کامل الهی
خود، که سالک زمان
درازی در
تنهاﺌی
عزلتگاه
خویش، در حال توسٌلات
با حضور ذهنی
محبوب الهی
خود میباشد.
پس تغییر آب وهوا
و هر حادثه
دیگر در محیط
سالک، پیامی و
بشارتی از محبوب
الهی است. که
بسالک
میگوید، تورا بیاد
دارم، چون تو
مرا پیامی
دادی. باد صبا نیز
همان باد صبحگاهی
آخر شب سالک است،
که کمی باستراحت
و خواب غیلوله
کوتاه میپردازد.
و همان نسیم
صبحگاهی
پگاهی
بامدادی است
،که مقدمه رسیدن
بتجلٌی آخر
سالک، و نجات از
نوع بشری او
میباشد. اگر از
پرده مرگ قبل از
مرگ بتواند
بگذرد، و فریب
امتناع نفس
اماٌره خود، و
یا تعلیمات
باطل
آخوندهای
قشری مانع سالک
نخورد. باد
صباحی از مشرق
و عوالم الهی
و روحانی
میباشد. که بقول
پیامبر (نفس
ودم )ربٌ
رحمانی از جانب
یمن است. که یمن
و یمین سمت
راست، یا عوالم
الهی که همگی راست
هستند. و با (یمن
و برکت) وجودی والهی
بسالک میدهد.
گاهی سالک
بجریان باد میگوید،
که این پیام
مرا بمحبوب الهی
من برسان، و
سلام مرا
ابلاغ کن .
زیرا باور دارد
باد مسیرش در کنترل
مراتب الهی میباشد.
سالک دل تنگ،
باد ونسیمی از
خداوند
میخواهد، که
مدتی است نسیم
الهی ندارد. و
باد جاری را
(باد بدون باد)
و پیام میخواند.
یعنی سالک
انواری شهودی
و رؤیاﺌی و
احوالی میخواهد،
ولی تمام خاطرات
بشری و مادی
مزاحم ذهن
سالک میگردد .

باده
:   شراب الکلی
غیر سالکان، و
شراب طهور
حکمتهای
اولیای الهی
برای سالکان
میباشد. شراب الهی
یکی از چهار
رودخانه جاری بهشت
در اصطلاح عرفان
میباشد. آب برای
عموم بصورت نصایج
قابل فهم و
رقیق و آسان
برای آنان است
. و شیر غذای تن
اطفال و
حکمتهای پیر
والهامات
الهی خاص
سالکان
ولایتهای ششکانه
میباشد. که تربیت
تن وذهن
سالکان را
تأمین میکند.
و نهر عسل حکمتهای
پیچیده و عالی
تر الهی است،
که تنها
اولیای الهی
آنها را میفهمند،
و با یکدیگر
مبادله
دریافتهای
حکمت های خود
میکنند. و
بالأخره نهر
شراب زنجبیلی
و بهشتی که خاص
هر کامل الهی،
و برای خودش میباشد.
که حتی گاهی
مفهوم و مقبول
اولیای الهی دیگر
نیست. زیرا اولیای
الهی یکسانی مراتب
شهود تجلٌیات الهی
را دارند، ولی
تفاوتهای زیادی
در سطح تعالی های
فکری و نوع دریافتهای
لدنٌی و الهی دارند.
که نزدیک بعقل
وفهم
انسانهای نوع
فوق بشری
آینده میباشد.
که از هزاران برابر
عقل نوع بشری میگوﺌیم.
گاهی از باده عشق
میگویند، که عاشقان
احوالی مست
کننده دارند.
گوﺌی نیروی
عشق سالک بولی
ٌ الهی خود، فرصت
رسیدن
بالهامات
عالی تر الهی بآنها
میدهد. در
کاملان الهی عشق
الهی ، خود
ناشی از بارقه
های متوالی
است. یا همان
برق ونور
تجلٌی الهی،
که بترتیب و توالی
بدل سالکان
وارد میشود،
که از مراتب
الهی بالاتر
است. که عقل و
اخلاق واحوال
و ظرفیٌتهای
عملیٌات عقلی
برتر دارند.
می فارسی که
شراب باشد،
همان (ماء و
مای) آب عربی و
یا همان
نوشیدنی های مست
کننده الهی، رسیده
بذهن کامل الهی،
و یا در
رؤیاهای او میباشد.
که آنرا باده
عرفانی هم میگویند.
و میخانه مرکز
دریافت می الهی،
خانقاه پیر
ومنبع عقل
الهی سالک، در
کلام پیر برای
سالک است. که پیر
الهی را ساقی
شراب الهی
میدانند.
ملامت و
مخالفت آخوندهای
قشری، چون درک
آن ندارند، و
حتی منکر وجود
الهامات لدنٌی
الهی هستند،
آنگاه از آثار
پوسیده
مردگان خود تقلید
و نشخوار
میکنند. که بهره
ای تازه
ندارند، بلکه پریشانی
کلمات و الفاظ
در ذهن وحافظه
پر آلودگی بعقده
های روانی
مییابند. و
هوسهای جاه طلبی
و گناه کاری
را بنام خدا واجازه
او مینمایند.
ولی دستور تحریم
از خدا و
پیامبر را ندارند.
و اگر چنین
بوده است که آخوندها
میگویند، باز
پیامبر و
اولیا وامامان
برای چند سالک
خود نسخه های شفابخش
را در دستورات
سلوکی داده
اند و نه برای
همه زمانها و
مکانها و
انسانهای
متفاوت در
مشکلات روانی.
که حتی دو نفر
مانند هم
مشکلات روانی ندارند
بلکه عقده های
متفاوت دارند.
و هرکس نیز
ناخواسته و
ندانسته،
بدنبال تحقٌق هوسهای
خود میباشد.
که بصورت عقده
های روانی و
عقیده های سخت
و صارم شخص
شده اند. که
آنها را
آلودگی های روانی
و حتی
بیماریهای روانی
میگوﺌیم.
میخانه شراب الهی
پیر در خانقاه
و میکده او
است، که
خرابات هم میگویند.
چون روان
حیوانی بشری را
واژگون کرده ،
و سازمان جدید
فکر الهی
بسالک میدهد. که
از حیوانیٌت
نوع بشری
بمراتب تجلٌیات
الهی رسیده، و
الوهیٌت سالک
بخداوند
نزدیکتر
میگردد. عراقی
عارف میگوید،
از ساقی (باده الست)
میخواهم. همان
حال بی خودی
سالک طالب پیر
که شاهد نور تجلٌی
آخر درتولد
پیشین خود عهد
الست داشته
است. تا در
تولد بهتر
آینده با
تجسٌم انسانی
مقام شهود
نوری برتر خود،
لبٌیک بگوید و
تسلیم او گردد.
گوﺌی شهود نوری
او از وی
پرسیده بوده،
که آیا من رب ٌ
مربٌی تو
نیستم ؟ و اگر
چنین ربٌی
باشد، همان تجسٌم
انسانی آینده
آن مقام کشف وشهود
شده در تولد بعدی
خواهد بود، که
ربٌ و مربٌی
الهی است. که هر
سالک و پیر الهی
در هر تولد،
در یک صورت و
سیرت دیگری است.
و این خداوند است
که پیر الهی مناسب
مشکلات روانی سالک
را در رؤیا
بوی معرفی
میکند. و نه
حتی هر ولیٌ الهی
باشد، که تخصٌص
حلٌ مشکلات
روان سالک را ندارد.
چه رسد بآخوندهای
ریاکار
روحانیٌت
کاذب، که مشرک
و دشمن خدا واولیای
خدا هستند.
بلکه آخوندها
عاشق هوسهای
عقده های روان
خود میباشند. باده
الست را عارف
دیگری (جام الست)
گفته است.
گوﺌی پاسخ لبٌیک
را سالک بجام شراب
پیر میدهد. که دهان
پر برکت و
چشمان پر أثر
پیر در روان سالک
میگذارد. و یا باده
الهی را چون آتشی
در انفاس و
نفسهای قدسی و
رحمانی پبر میگوید،
که حکمت از منبع
عرش رحمان دارد.
و الاٌ مراتب شهودی
قبلی در
ولایتهای
پنجگانه، قبل از
ولایت سلوکی محمد،
که شهود عرش رحمان
را ندارند.
حکمتهای اولیای
ولایتهای
قبلی از سطح
عوالم الهی
پاﺌین تر است. گوﺌی
علوم دانشگاهی
را بخواهند به
کودکستانی ها ومحصلین
ابتداﺌی و
دبیرستانی بگویند،
که مفهوم آنان
نخواهد بود.
ولی مقدمانی
از آن علوم
آموزش داده میشود،
تا شاید با
فهم آنها ،
حکمتهای
دانشگاهی و
الهی تر را نیز
بعد ها
بفهمند. و
بدون فهم
مقدمات، فهم
مؤخٌرات و
مراتب بالاتر
میسٌر نیست.
انفاس و
نفسهای مقدٌس
پیر، گوﺌی
مراتب الهی بالاتر،
از دهان و
نفسهای پیر الهی
کلام صادر
میشود. که کلام
پیر کلام خداوند
برای سالکان او
میباشد . بقول فردوسی
چه فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی است. و
بقولی باده الکل
آتش قابل شعله
ور شدن است،
ولی باده الهی
جان و روان
سالک را مست
کرده و
حکمتهای پیر معیاب
ذات را بآتش میکشد.
که عامل سوزاندن
قسمت عظیمی از
آلودگی های
روان و عقیده
ها و جهالتها و
انحرافات، در
دل و عقیده
های قبلی سالک
میباشد. (باده گلرنگ)
شراب الکلی
رنگین
أنگوراست،
ولی حکمتهای
الهی دل وصورت
سالک را گلگون
میکند.

باب
و باب الأبواب :     باب یا
در و درب و راه
ورود بعوالم الهی،
در مراتب شهودهای
تجلٌیات الهی
است. که تنها
از طریق ولایت
الهی بمعرفی
خداوند، از
پیر کامل طبیب
مناسب شفای
طالب لقای
الهی میباشد. درگاه
خانقاه پیر و طریقت
سلوکی او، تنها
راه ورور
بعوالم الهی
میباشد. که
باب و درب
ورود بعوالم
الهی است. در تصوٌف
توبه سلوکی را
نیز (باب
الأبواب)
میگویند. که بدون
ترک دنیای مادی
و افکار مادی،
نمیتوان وارد
جهان ولایت سلوکی
و الهی شد. و
حتی ترک جان
بشری در مرگ قبل
از مرگ، برای باز
شدن پرده ها و
عرشهای شهودی
میسٌر برای هر
کس، و رسیدن
بعرش رحمان که
نهایت معراج
تعالی شهودی وروحی
با ولایت سلوکی
محمدی میباشد.
(ولایت) یعنی
عشق بحدٌ (واله
شدن) و بی خودی میباشد.
که سالک خود
را در میان
نمی بیند.
توبه خود آغاز
باز شدن باب علم
یا آگاهی الهی
سالک از امور الهی
وآینده ها میباشد.
با (باب صفا) وتصفیه
و پاکسازی
روان که عزلتگاه
سالک است ،
همان مکان(
صفا ) معروف در
حجٌ کعبه که
خانقاه پیر در
(مروه) میباشد.
که درحجٌ أکبر
میباشد. و هفت بار
سالک طواف پیر
میکند که کعبه
او است. هربار
اگر کشف وشهود
تازه ای بسالک
رسیده باشد،
که با (هروله) و
دویدن با هیجان
بنزد پیر میرود،
تا اورا با خبر
وخورسند کرده
باشد. وتأیید
احوال رؤیاﺌی
و شهودی خود
را از پیر
بگیرد. که کلام
و تأیید و
وعده های پیر
الهی کلام ووعده
ای از خداوند است.
زیرا پیر الهی
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالک میباشد.
که نطق و کلام
الهی دارد.
(باب فهم و باب معنی)،
آگاهی رسیدن
بدرک حقایق شهودی
است. که دیدنی
های سمبولیک
هستند. و
تعبیر و تفسیر
پیر( تنزیلی منطقی)
در کلمات والفاظی
مادی است، تا
قابل حفظ در حافظه
سالک گردد. و
خود سالک نیز
شخصا عملیٌات
ذهنی با کمک
مدبٌر الهی خود
دارد. که مزید
تفصیلات کلام
پیر باز سمبولیک
میباشد. تا
انسان خود
بتواند تصوٌر
کند و تصدیق
نماید، وتا سالک
عملیٌات ذهنی
خود را نکند نیاموخته
و نیمتواند در
حافظه نگاه دارد
. همه مراتب
شهودی أبوابی
دارند، که بترتیب
و توالی باید برای
سالک شایسته باز
شوند. وهریک
نیز عرشی الهی
بوده ، که
بعدا برای
سالک باز شده
اند. لفظ ( در) در
لفظ فارسی دری،
همان (زبان باب)
ولایتهای الهی
و( فتح) عوالم الهی
میباشد. که قریش
زردشتی از باب
ولایت میگوید
. ونه هر ولایت فقیه
مذهبی، بهر دین
و مذهبی که باطل
ومشرک می
باشد.

بابک
:
یا باب کوچک، که
باب ولایت
الهی در پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای هر طالب
لقای الهی
میباشد. که ربطی
بوابستگی
ادیان رسمی و
اسمی ندارد.
چه رسد بمذاهب
قشری مشرک، که
عملا بقول پیامبر
آخوند پرستی
میباشد. (باب
ولایت) درگاه
و خانقاه پیر الهی
است. و یا همان
سایبان عزلتگاه
سلوکی سالک و
بدستور پیر
الهی خود، که تمام
دوره سلوک، سالک
در باب ولایت
الهی است تا اجازه
ورود عوالم
الهی بیابد. (
باب ) عربی شده (
در) در اصطلاح زبان
دری زردشتی
است. که قوم قریش
زردشتی الأصل
میگفتند. و
همچنان معابد
در ادیان و
مساجد اسلامی
و کلیساها،
عظمت باب معبد،
سمبول اماکن
عزلت سلوکی
سالکان است. و
نه حکومتهای
قشری و مذهبی آخوندها.
و یا هفته ای یک
روز در آن جمع شوند،
که نان وخون مسیح
را از دست
کشیش مسیح
ناشناسی بگیرند،
که خود را نجات
یافته بدانند.
که از دست پیر الهی
در هر دین سلوکی،
باید هر نان
وخون وهمان دستورات
عبادی را
بگیرند، تا خودشان
چگونه عمل
عبادی را کرده
باشند. با (وضو)
و سمت و سوی
نور صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند،
و همراه اذکار
توحیدی دفع شرک
احتمالی است ،
که تنها عبادت
سالکان همین است
و بس .

بابل
:   بزرکترین
شهر در بین
النهرین
باستانی
بوده، که
بمعنی (باب ایل)
و اله و خدا در
هر ولایت سلوکی
میباشد. زیرا معابد
قبل از زردشت
در اطراف آن بوده،
و با فتح
نظامی کورش،
ولایت زردشت
نیز در بابل
تأسیس و رایج شد.
و ابراهیم
زردشتی در
بابل مطرود
نمرود پادشاه
نامرد الهی، وأمرد
فاسد گردید که
باورشلیم رفت.
یهودیان أسیر بابل
که کورش آنان
را آزاد نمود،
از محل خاطرات
خود و
یادشاتهاﺌی
که داشتند،
تورات تازه خود
را نوشتند.
وآنرا
بنادرستی نوشته
وگفته های موسی
می خوانند.
گرچه از کلام عرفانی
انبیای قبلی بوده
است. زیرا
آنچه قبلا بنام
تورات در
اورشلیم داشتند،
بوسیله بخت
النصٌر در تخریب
معبد اورشلیم
معدوم شده بود.
و تورات کنونی
یا (بایبل)
همان تورات بابل
است که نوشتند.
و همه کتابهای
مقدٌس معروف ادیان
را، پیامبرانشان
ننوشته اند.
بلکه بوسیله اولیا
و اکثرا
آخوندهای فرصت
طلب غیر شاهد مراتب
الهی نوشته
شده اند. ویا کلام
پیامبران را نفهمیده
تفسیر نمودند.
مانند انجیل
های مسیح و یا
قرآن محمد، که
عمر وعثمان
آنرا نوشتند و
رایج بزور شمشیر
نمودند. گرچه
از برخی کلمات
محمد بوده ولی
هدف عمر نوشتن
کتاب قانون
دینی برای امکان
حکومت استبداد
دینی خود بود.
که در جهان وسیعی
با شمشیر فتح کرد.
تا خلفای سیاسی
محمد بتوانند بنام
خدا هر کاری را
که خواسته
باشند بکنند.
و همچنان
آخوندهای
سنٌی عرب وشیعی
ایران، همین حکومتهای
دینی را مینمایند.
( قرآن) یعنی (دو قرٌه
و خورٌه )
محمدی، نور قاﺌم
و عرش رحمان
است ، که مسیح نیز
نداشت. بابل
نیز قدیم تر
نام (شنعار)
داشت. و علوم نجوم
در بابل، که بیشتر
کاهنان دینی آخوند
مسلک داشتند،
که بابل را در
جهان معروف نموده
بود . رژیمهای خارجی
همیشه بر بابل
حکومت داشتند.
(کاسی) های شمال
ایران، و
آشوریهای
شمال بین النهرین
در (نینوا) بر
بابل نیز حکومت
داشتند. تا
نوبت بکورش
رسید. بابل
شهر صد دروازه
بود. چون بسیار
وسیع شده بود.
و حداﺌق
معلٌقه آن را،
چون اهرام مصر
ولی از خشت
پخته ساخته
بودند، که عزلتگاه
سلوکی یا رصد
خانه ستاره
شناسان ویا
اقامتگاه آخوندهای
پادشاه شده بود.
و هم اکنون مساجد
کوفه وسهله در
جوار نجف، از بقایای
مراکز عبادی
بابلیان قدیم
است. که بعدا اعراب
مسلمان آنها
را مسجد نمودند.
(برج نمرود) عملا
یک مرکز مرتفع
برای سالکان
ادیان قدیم تر
بوده است. چون کوهستان
و جنگل برای عزلت
نشینی نداشتند.
که سالکان معمولا
دور از مردم عادی
و مزاحم می
باشند. مناره
های مسیحیان و
مسلمانان
همین برج های
مقدس را ادامه
دادند. اسکندر
مقدونی فاتح
بابل، که همان
جا نیز در
استخر شراب جان
داد و سی ساله بود.
پارچه بافی
وکوزه گری و
آجر پزی بابل معروف
بود. خدایان
(بعل ومردوخ)
را می
پرستیدند، که شاید
معادل مجسمٌه های
بودا، دیانت
الهی قبل از زردشت
بوده است.

بار
و برٌ: و فرٌ و
فروهر انسان
کامل بازگشته بخلق
پیامبرگونه،
در هر یک از
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، و
تا زنده باشند،
(بار و برٌ) و
نجات یافته و
تاج شاهی الهی
داشته و با فروهر
بوده وهستند.
ولی برای چند
سالک خود
پادشاهی
دارند. و
فراوان اسامی
و اصطلاحات در
ستایش و توصیف
کاملان الهی هست،
که لیست آن
بدرازا میکشد.
(بریء) و کامل
با براءت و
بیزاری از دنیای
مادی ونوع بشری
خود میباشند،
که بعوالم الهی
آینده و بهشت
فوق بشری و
بطور سمبولیک
در رؤیاهای شهودی
رسیده باشند.
(فرهنگ) آهنگ و
روش رسیدن
بفرٌ الهی و
فرهه در عرفان
زردشتی و دیگر
ادیان سلوکی میباشد.و
هریک با تفاوت
در مراتب شهودی
و عقلهای الهی
میباشند. که هر
شهود برتری الهامات
لدنٌی برتری دارند.
انسان( برٌ و
فرٌ) یافته
محبوب خداوند
است. و خلیل و
یار خداوند،
که در خلال
روان وروح
انسان کامل،
خداوند در نور
شهود
آخرسالک،
همیشه حاضر
الذهن میباشد.
غیر سالکان
قشری منفورترین
انسانها برای خداوند
هستند. که مدام
دور تر از خدا
در صورتهای نوعی
میگردند. که بقهقراهای
آن انواع
خواهند رفت.
تا دوباره بنوع
بشری برسند و
بسلوک الهی بپردازند.
انسان کامل با
قلب وفکر
نیکوی خود عمل
میکند، و هر
کس بآنچه میرسد
که آرزو آن
دارد.

باور
کردن : انسانها
هرچه می بینند
ظاهر آنرا می بینند.
که بطور علمی
یا تحقیق
بباطن بیشتری
از یک پدیده
دیدنی آشنا میگردند.
بشرط اینکه
آنان قبلا
ندیده باطنی
را باور کرده و
یقین داشته
باشد. که خطا و
انحراف در
دیدن یا شنیدن
نمی باشد.
رؤیاهای
شهودی سالکان
را خداوند از
مایهء صحنه
زندگی خود انسان
بکار میگیرد.
شاهد تجلٌیات
الهی علائم
آشنائی زیادی
در آن می بیند
پس باور میکند.
و اصطلاحا از
علم الیقین شنیدن
و دیدن و
خواندن، بعلم
الیقین
میرسند که بچشم
خود دیده اند.
ولی سالکان در
رؤیاهای شهودی
بعین الیقین
میرسند. و
برای چشم دل
خود بیش از دیدن
چشم تن اهمیٌت
ودرستی قائل میباشند.
انسان باوری
های عقلی غیر
الهامات و
القاءات شاهدان
تجلٌیات الهی
دارد. ولی در سالکان
و تجلٌیات شهودی
الهامات الهی
بالاتر و
القاءات الهی
هست، که سالکان
باید در سلوک الهی
وتخلیه وتحلیه
ب(شرایط لازم تا
شرط کافی) از نظر
الهی برسند.
که عشق ورزی و
ایمان و باوری
صادقانه،و بدون
تأثیر قشری ها
و روان امٌاره
خود داشته باشند.
لشکریانی از
صفات خیر ونیکو
در خود با
تحلیه مراتب
مدبٌر الهی
بوحود آورد،
تا بعین الیقین
شهودی در
رؤیاهای شهودی
برسند. و سالک در
شنیدن
حکمتهای پیر ودستورات
او باوری قوی
دارد. و قدرت تصوٌر
ذهنی هر کلام پیر
را باید داشته
باشد. بهتر بتواند
بهبودی روان خود
را انجام بدهد.
غیر سالکان از
مجموعه دانستنی
های خود
نشخوار کنان،
مدام آنها را احضار
و با هم
ارتباط میدهند،
و بموجب اصولی
که باور دارد
تطبیق میدهند.
پس عقده روانی
انسان محقٌق
نیز نقش زیادی
در انتخاب مطالب
و حقایق دارد. انسانها
هرچه میشنوند
بموجب تأیید عقده
های روانی خودشان
است. و بخاطر
پیش داوری های
قبلی خودشان فورا
تأیید میکنند.
وحتی خود دلائلی
بیشتر از گوینده
برای حقیقت داشتن
گفته گوینده در
ذهن خود آماده
دارند . ولی سالکان
ولایتهای الهی
قبل از شنیدن
حقایق عقلی و
علمی معلمان که
بوی تحمیل میکنند،
ابتدا در سلوک
پاکسازی میکنند،و
تخلیه هر چه بیشتر
از عقده های عقیده
شده و آرزوهای
باطل، و نیز
ترک هر نفرت و
انتقام جوئی و
ریاست وبرتری جوئی
بکمک خداوند ومراتب
الهی، کار
پاکسازی روان سالک
را انجام میدهند.
و ایمان بگفته
ها وتعلیمات ونصایح
پیر بحدٌی
لازم میداند، که
کلام او را
کلام خداوند میدانند.
آنگاه سالک در
تمرینات فکذری
و گفتاری و
رفتاری گلام پیر
را در نظر
دارد آنگاه خداوند
در شرط کافی بتجلٌیات
الهی میرسند.
و عقلهای الهی
مستقیما بسالک
میرسد. و یا از پیر
الهی دریافت
میکنند. زیر
کامل الهی شده
و بازگشته بخلق
با عرش رحمان در
ولایت محمد،
خود سالکی بوده
که بحقٌ الیقین
رسیده و خود
نیز از مراتب الهی
شده است.

بت: و صنم
و   مجسمه
بت سنگی در پرستش
انسانهای بداﺌی،
و شاید انسان
پیشرفته
ترسمبول خداوند
شود. سپس در دیانت
بودا مجسٌمه بودا
را هرچه عظیم
تر ساختند. که شخص
بودا تا زنده بود،
وسیله توسٌل
سالکان بوداﺌی
بود. وپس از مرگ
بودا، ویا هر پیامبر
وولیٌ الهی را
پس از مرگ
نمیتوان بتصویر
یا مجسٌمه او توسٌل
عبادی نمود. که
تنها پیر الهی
پیامبر معرفی شده
خداوند بطالب لقای
الهی، که وسیله
زنده و صنم
چند سالک خود و
تا وقتی که زنده
باشد. بودا و
هر پیر کامل
حسینی،
نیروانا و
بودای بیدار
شده الهی شده
، از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
میگردد، و تا
وقتی که زنده باشد
. که وسیله توسٌل
عبادی سالکان خود
بمعرفی خداوند
هستند، چه
حضورا بچشم تن،
ویا در حضور
ذهنی بچشم دل،
در تخیٌل سالک
از صورت پیر،
امکان رسیدن عبادات
و دعاهای سالک
بخداوند
میباشد. که بدون
وسیله الهی هیچ
دعاﺌی بخداوند
نمیرسد. وبقول
پیامبر بصورت دعا
کننده کوبیده میشود.
که حقارتهای صورتهای
نوعی پیدا خواهد
کرد. لذا قشری
های مشرک
کارما میشوند.
و خداوند
بطالب شهود تجلٌیات
الهی، پیر زنده
مناسب اورا
بوی معرفی میکند.
که بقول محمد
٣١٣ ولیٌ الهی
همیشه زنده در
جهان هستند.
که هریک ستاره
هدایت سالکان خود
بخداوند میباشند.
غیر سالکان
(بی دین )
سلوکی، شاید
بت سنگی و یا
هر چیزی را بپرستند،
که وحشیان
بداﺌی آنها
را روح اجداد
خود میدانند.
ولی ( بد دینان)
قشری همه مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
آخوندهای
ابلیسی در
لباس کاذب روحانیٌت
را میپرستند. که
بقول محمد،
هرکه را اطاعت
کنی اورا پرستیده
ای. که اینان اگر
تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند، بقول
پیامبر بقعر جهنٌم
میروند. زیرا شرک
وخود بزرگ
بینی میکنند.
که تکبٌر که خود
پسندی دارند.
و خود را عالم
تر و بالاتر
والهی تر از اولیای
خدا میدانند.
ولی سالکان
پیر الهی خود
را از خداوند میشناسند،
که پیامبر
زنده آنان، و
قرآن ناطق
سالکان خود میباشد.
در عبادات در حضور
ذهنی نور صورت
ولیٌ الهی خود
را توسٌل عبادی
دارند. تا دعایشان
بخداوند برسد،
و بصورتشان کوبیده
نشود. که بکارماهای
مسخ حیوانی میروند.
چون مشرک بدتر
از کافر جاهل و
بی خبر هستند .
و بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک، بهترین
بخت آنان خواهد
بود. ملاٌی
رومی بت الهی را
صنم میگوید.
که برای سالکان
پیر نیز مقامی
الهی دارد، تا
تقلید
آخوندهای مذهبی
در عبادات
نکنند. که
آنگاه ( تعبٌد) شرک
آمیز خواهند داشت.
و بقول پیامبر
حتی کلام درست
اتفاقی آنان، که
نقل درستی از پیامبر
کرده باشند،
باز نا درست است.
بت الهی پیر،
سمبول و
نماینده خداوند
برای سالک در حضور
ذهنی میباشد.
وحتی انسان کاملی
که تصوٌر کند،
که بخداوند الله
رسیده باز شرک
کرده است.
بتخانه سالک
خانقاه پیر
الهی او است. و
یا عوالم
ملکوتی (مکان لا
مکان) مراتب
تجلٌیات
مقدماتی سالک
و عوالم الهی،
فراوان بتهای واسطه
و تجلٌیات
سمبولیک
حقایق الهی
بالاتر هستند.
اما مساجد قشری
ها خانه خدا نیستند
.که بقول عارفی
خداوند حتی لحظه
ای درون خانه خود
کعبه نرفته است.
کعبه عملا بتخانه
اعراب،
بعنوان سند
پیمان عدم تجاوز
بهم در چهار ماه
حرام آنان شده
بود. که بتوانند
در مکٌه و(
بازار مکاٌره)
آن، خرید لوازم
کنند. و
خانقاه پیر الهی
ودل پیر، وحتی
دل سالک وعزلتگاه
او، تنها خانه
خدا است. زیرا همیشه
خداوند در آن حاضر
است .

بحر
دریا – بحر بی
پایان – بحر
جود - بحر ظهور- بحر
هستی و بحر عطا
:      دریا
سمبول وسعت و
زیادی آب آن،
در عرفان
بعنوان احوال
سالکان و
(نفحات) و
تمثیلی از
دمیده های رحمتهای
الهی بکار
میرود. بخصوص
در رؤیاهای
سالکان، که بحار
بحرانی در
احوال و افکار
و رؤیاها
دارند. کلام خداوند
با انسان در
رؤیاها باز
سمبولیک است.
و یا الهام بذهن
انسان بصورت (
ایده های
کلٌی) رسیده بذهن،
بنام الهام
ووحی الهی میباشد.
که هر انسانی
و حتی حیوانات
نیز الهام
الهی دارند.
که بقول قرآن
زنبور عسل نیز
از خداوند وحی
دارد ،که
چگونه خانه
خودرا بسازد.
و تمام افکار
و اقوال و
احوال و گفتار
انسانها،
بخصوص دارندگان
ارتباط شهودی با
مراتب الهی،
هدایتهای
عقلی ندانسته
از قبل میگیرند.
هرچه بگویند
خداوند گفته
است. ولی روان أهریمنی
در غیر
سالکان،
بخصوص قشری
های مذهبی
مشرک، که دشمن
خدا و اولیای
خداوند
هستند،
دریافتهای
الهامی آنان،
مخلوط با عقده
های روان تزکیه
نشده است. در
نتیجه دریافت درستی
از الهامات
الهی ندارند.
که سوء استفاده
و جهنٌم پروری
بیشتر ار
الهامات خود
میکنند. بحر بی
پایان و دریای
بی کران، چه دریاهای
محیطی و اقیانوس
باشد ، یا
بحار أبدیٌت و
بحار
الوهیٌت، که در
بحرانهای
سلوکی، ارواح
موفق
بشهودهای نوع بشری،
بخصوص شاهدان قاﺌم
و عرش رحمان
در ولایت
محمدی، با
دیدار عرش رحمان،
آغاز بی نهایت
آینده های
برتر در انواع
فوق بشری بجهان
دارند، و ببی نهایت
تجلٌیات بی پایان
مراتب برتر
الهی را باید
برسند. که
هریک فاصله عقلی
و احوالی وافکاری
زیادی باهم دارند.
که برای نوع فوق
بشری از هزاران
برابر عقل بشری
میگوﺌیم. که
هر نوع باز
بالاتر، هریک هزاران
برابر نوع قبلی،
کرامات بالفعل
و بالقوٌه و
داده های الهی
و الهامی
دارند. تا بفرض
محال در
أبدیٌت
بلاهوت الله برسند.
و هر بار با هر
شهود تجلٌیات الهی،
شاهدان آنها (
این همانی) آن
مراتب الهی در
عقول و
قدرتهای حیاتی
و کرامات غیر قابل
تصوٌر ما را دارند.
همان طور که
عقل نوع بشری هزاران
برابر عقل نوع
میمون میباشد.
چه رسد بانواع
حقیرتر. و هر
بار توفیق یک تجلٌی
شهودی، با دریاﺌی
وسیعتر از احوال
و کرامات و
قدرتهای معجزه
آسا و صفات
الهی میباشند.
که الوهیٌت
شاهدان
تجلٌیات الهی
را، چون
دریاﺌی در عظمت
وزیادی ووسعت
تعبیر میکنند.
(بحار الهام) الهامات
نامحدود است، که
بقول مولا علیٌ
روزانه هفتاد هزار
پیام میرسد،
که باید بسرعت
ضبط در قرطاس
و کاغذ بشوند.
که ولیٌ الهی
همه آنها را نمیرسد
که دریافت و
ثبت کند. پس آن فرشتگان
و الهامات
بآسمان باز میگردند،
که روز دیگر
با وضع بهتری بولیٌ
الهی باز می
گردند. بحر تفکٌرات
اولیای الهی
که بسیار عمیق
غور کنند و
باطن شناسی می
نمایند. وبحار
عطا و بخشش نا
محدود خداوند باولیای
خود و سالکان
آنها که رحمت خدا
هستند. که مصرف
ونیاز تولد
بهتر بعدی را
دارند، که (
ذخیره آخرت) میگوﺌیم.
و حتی تفکٌر سالکان
و خواب آنان،
پر از نعمت
مادی ومصرف
روز مرٌه بشری
را دارند. (بحر
أزل) تا اگر بخواهیم
مبدأ گذشته ها
را پیدا کنیم،
که در چه زمان
و چگونه آغاز
شده اند، پس
هر روحی را در
أزل شبنمی
میگوئیم، که
از اقیانوس بی
کران روح الأرواح
الله در آمده،
تا از نردبان
انواع جمادی و
گیاهی و
حیوانی وبشری،
با شهود نور قاﺌم
خود را ببی
نهایت انواع
فوق بشری
برسانند. و هر
بار با هر
تجلٌی هزاران
برابر مقامات
و قدرتهای
الهی که صفات
و اخلاق بهتر الهی
را دارند. (بحر أزلیٌات)
را هرچه که تصوٌر
مبدأ حیات
شود، قبل از
آن نیز فراوان
أزل های دیگری
بوده، که
خداوند خود میداند.
زیرا پیدایش نخستین
الله، بعنوان
صادر اول از خداوند
( هو) بیرون از هستی
ها بوده است.
که در هاهوت،
جهان ( عدم ما
سواه) در اسم
الباطن و
الخارج از هستی
ها میگوﺌیم. و
عقل هر موجودی
حتی مراتب برتر
الهی، و
عقلهای کوه پیکر
آنها قادر بتصوٌر
مبدأ اولیٌه، و
حتی تصوٌر
مقصد نهاﺌی وأبدی
را نمیتواند
بداند، که بگویند
چه خواهد بوده
یا خواهد شد. و (بحر
انبساط) بسط ویا
وسعت انبساط و
شادمانی
احوال موفقان
شاهد مراتب
الهی در نوع
بشری، و انواع
برتر فوق بشری
نا محدود است. بخصوص
در شاهدان عرش
رحمان که
بازگشت بخلق پیامبرگونه
دارند. و کلام
آنان کلام
خداوند
میگردد. و
قرآن ناطق
سالکان خود
میباشند. که پادشاهی
الهی و
نمایندگی
منحصر بفرد
خداوند برای چند
سالک خود
دارند و تا
زنده هستند.
سالکان (قبض و بسط
) دارند. تا بنجات
و شهود نور
قاﺌم برسند.
(بحر بلا
شاطیء) دریاﺌی
که ساحل ندارد.
پس سبکباران
ساحل ها هستند.
که چبزی از احوال
عقب ماندگان،
و حتی از
احوال
آیندگان برتر
را نمی دانند.
گرچه احوال
سالکان خود را
میدانند، که سالگان
گرفتار بحار
بحرانی احوال سلوکی
و افکار
پریشان و
رؤیاهای
آلوده با باقی
مانده های
تزکیه نشده
میباشند. که پیر
الهی از رؤیاهای
صالحه سالکان،
آنها را
دریافت و آگاه
میشوند. که یا
توضیح و تعبیر
می نمایند، تا
از صفات منفی رؤیاهای
خود دوری
کنند. و از
آنها متنفٌر
میشوند، که بتوانند
آنها را ترک نمایند.
(بحر تجلٌی) بی کران
تجلٌیات الهی
که در نوع
بشری هفت شهود
میسٌر هست. و
بی نهایت
تجلٌیات الهی در
انواع فوق بشری.
هریک هزاران
برابر عظیم تر
از تجلٌی
قبلی. و (بحر
جبروت) باز همان
بی نهایت جبروتهای
پس از ملکوت و
بعد از ناسوت
کنونی مادی ما
است. که هر یک (مکان
لا مکان) یک ربٌ
النوع و یک تجلٌی
الهی، و جهانی
از احوال خاص متولدین
آن انواع
میباشد. اگر
قبلا در نوع
پیشین ذخیره
آخرت لازم با تحقٌق
کرامات بالقوٌه
بیشتر را
انجام داده
باشند که
نهایتی برای
کسب ذخیره نیست.
(بحر حیات) و
حیٌ و زنده بودن
در صورتهای
نوعی است. که قبل
ازنوع بشری، بی
نهایت انواع
قبل أثیری و
انواع أتمی و
انواع سلٌولی
و انواع
اورگانیک
عضوی بوده، که
منجر بپیدایش
بی نهایت
انواع گیاهی و
بی نهایت
انواع
حیوانی، و
فراوان فصول
مختلف نوع
بشری شده است.
که بتدریج تولدات
بشری را داشته
است، که بعقل
کافی برای درک
اهمیٌت سلوک الهی،
و نقش اراد
شخصی برای تکامل
میرسند . که با
هفت شهود و
کمال الهی
میسٌر نوع بشری
وظیفه الهی و
فطری خود را خاتمه
میدهند، که خود
آغاز بی نهایت
تولدات فوق
بشری بعدی و
تا أبدیٌت مطلق
میباشد. گرچه
شاهدان مراتب شهودی
قبل از قاﺌم،
بگفته پیامبر
هر روز و هر یک
از تجلٌیات الهی
انسان صد سال
است، که یک عمر
بشری در جهان میباشد،
که رسیدن بآنها
هریک در یک
عمر بشری و
حجٌ عمره است.
و اگر روحی شایسته
ولایت محمدی
ششم شده باشد،
با عقل بهتر وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه
بیشتر، و قدرت
صبر دوره
سلوک، و با
صدق پیمان با
ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند باشد،
خواهد توانست
فرمان أزلی
أبدی خداوند،
که برای نوع
بشری نیز که
جاری است انجام
بدهد و برضایت
الهی برسد . برای
شاهدان شهود
ولایت محمدی
بقول قرآن و
محمد، هر روز
آن شهودها هر
یک هزار سال
است. که هفت
شهود هفت هزار
سال بهشت سوم انتظار
در عرش رحمان
را دارند. و
بقول قرآن،
روزهای
خداوند رحمان که
یوم ها و اوم
ها و شهودهای
هشتگانه نوع فوق
بشری با ولایت
مهدوی خواهد بود،
که هر یک از
روز و شهودها پنجاه
هزار سال شما انسانهای
بشری است.
آنگاه ناجیان
نوع فوق بشری
ولایت مهدوی،
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
انتظار عرش
ربٌ برتر از رحمان
را دارند. تا
در انواع باز
بالاتر فوق
بشری، نیز بتجلٌیات
الهی برتر از
ربٌ رحمان، که
برای هر روز ویوم
و اوم و شهود
آن در ارواح،
چه بسا میلیونها
سال بهشت سوم انتظار
عرشی داشته
باشند. چون نیازی
بتولدات فوری
بجهان را
ندارند. که
هنوز مربٌیان الهی
زنده برای آنها
در جهان نیست.
ویا (صورت
نوعی) آنان
بگفته داروین
هنوز پیدا
نشده است. (بحر
حیرت) که سالکان
و کاملان در برابر
عظمتهای
شهودی و بی نهایت
از بی نهایت
های الهی چنان
احساس ودوچار حیرت
میشوند. که سالک
با هر تجلٌی
الهی تازه نوع
بشری خود، نیز
دوچار حیرت
میشود. که حتی پیر
الهی باید اورا
آرام وتوجیه کند.
(بحر عشق) یا همان
سلوک الهی، بخصوص
برای انسان سالک
بشری، دریاﺌی
از احوال و
افکار و گفتار
و تصمیم گیری
ها و خود سازی
ها و پاکسازی
روان دارد، که
باز بمطلق
پاکی روان
نمیرسند. پس در
حدٌ کفایت از نظر
داوری الهی خاص
سالکان، و
انجام و رسیدن
بحدٌ کفایت،
از تحقٌق
شرایط لازم شهودی،
بکمال الهی نوع
بشری میرسد.
تا در انواع
بالاتر هر بار
با هزاران
برابر عقل،
بتوانند درک صفات
منفی باقی مانده
ژنتیک روحی
خود را
بشناسند. که بفرض
محال در
أبدیٌت مطلق و
شهود نور الأنوار
ربٌ الأرباب الله
أهورمزدا،
بمطلق کمال
روحی چون خداوند
الله برسند.
آنگاه هرگز نیاز
بتولدات
بجهان را
ندارند. که خود
آغاز
مأموریٌت
الهی از
خداوند هو،
برای وظایف
تازه ای میرسد.
که قدرت تصوٌر
آنرا نداریم .
(بحر ملکوت)
عوالم الهی بی
نهایت از مراتب
آینده های
برتر عوالم
الهی و انواع
فوق بشری است.
که رحمتهای
الهی بی پایان
را میرساند. جبروتهای
بی نهایت، تا
لاهوت الله
را، عرفا در نام
کلٌی ملکوت
الهی میگویند.
که ملکوت جایگاه
ملاﺌک و
ارواح منتظر
تولد بجهان هستند.
ولو بانواع
حقیرتر
کارماﺌی، که ارواح
سرگردان و
عریان از تن،
درجوار سطح
همین زمین
میباشد. که از نور
خورشید
میسوزند، و از
تاریکی شبها و
در ترس و هراس میباشند.
تا مگر خود
طالب تولد مسخ
حیوانی بجهان
بوده باشند.
آنگاه از آتش
جهنٌم ملکوت
خود نجات یافته،
و آغاز جهنٌم
ناسوت جهان
مادی، با تن در
صورتهای
انواع حقیر
حیوانی، ویا گیاهی
یا جمادی وتحت
جمادی پر عذاب
میروند. که ما در
نوع بشری همین
عذابها را نیز
داریم . اما
ارواح شاهد تجلٌیات
مقدماتی،
منتظر تولد
بهتر نوع بشری
در فصل و
کرامات و عقل
بیشتر خواهند بود،
که شاید بتوانند
یا بخواهند که
بتوانند،
بتجلٌی
بالاتری
برسند. و الاٌ
شاهدان نور قاﺌم
در ولایت
مهدی،
مستقیما در
مرگ طبیعی
بنور قاﺌم
میرسند. هیچ
روحی مرگ ندارد.
که روح شاهد
عرش رحمان مستقیما
بجهان جبروت
دوم وسایه عرش
رحمان میروند
. که هفت هزار
سال بعد تولد نوع
فوق بشری را داشته
باشند. تا در ولایت
هفتم مهدی
موعود محمد، وسوشیانت
سوم زردشت
بنور ربٌ
رحمان برسند،
که بعرش ربٌ برتر
از رحمان
خواهند رسید. که
نامی هم از او
نمیدانیم. چه رسد
بصفات ووظایف
سلوکی و الهی
سالکان آن نوع
برتر فوق بشری
. (بحر قدسی) که مقدٌس
شدن در مراتب فراوان
در سالکان
است. و در
تزکیه نفس و
تخلیه های هرچه
عمیق تر از معایب
روان از عقده
های خود میباشد.
و تحلیه بصفات
الهی که اولیای
الهی زنده نیز
بین خود
تفاوتهای
کمالات دارند.
که تا چقدر ذخیره
آخرت بیشتر
فراهم کرده
باشند.. که در
نوع فوق بشری
با فصل نوعی و
عقل و کرامات
باز بیشتر از دیگرافراد
نوع فوق بشری
خواهند بود.
گرچه همگی نیز
از شاهدان نور
قاﺌم بوده
اند، که بتوانند
زودتر و راحت
تر بتجلٌیات هشتگانه
نوع فوق بشری،
تا شهود نور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان برسند.
و بی نهایت
انواع فوق
بشری، و
تجلٌیات الهی
بالاتر تا
خداوند الله،
مقصد نهاﺌی
در پیش روی هر
روح موفق هست،
که همه باید
برسند. که حتی روح
هر أتم ومادون
أتم باید
برسد. و الاٌ
در رسیدن بنوع
بشری تکامل سلوکی
وارادی انسان هست.
و قبلا در
حیوانات
تکامل طبیعی،
و بدون
مجازاتهای
کارماﺌی می
باشند. ولی انسان
غیر سالک قشری
دوچار نسخ ومسخ
مجدد بجهان
میشود. تا
دوباره وحتی صد
باره بنوع
بشری و شهود قاﺌم
برسد. که ببی نهایت
انواع فوق
بشری بروند،
که بازگشت همه
بسوی خداوند
الله گفته شده
است. افسوس که انسان
مستعد
امروزی، که
دارای تقدٌس
از تولدات پیشین
بشری با
ولایتهای الهی
قبلی بوده و
هربار پیامبری
میشده است، که
امروز عقل برتر
خود را داشته،
ودر فصل نوع
بشری بهتری متولد
شده این کرامات
را غافلاانه تلف
مینماید. این (عقل
مادی) وحتی
(عقل ایدآل
جوﺌی) سلاح دولبه
ای میباشد، و
بجای جنگ با خویشتن،
أسیر نفس امٌاره
خود شده ، و یا أسیر
تقلید از نفس آلوده
تر آخوندی قشری
میشود . و برای کسب
لذٌت از
کرامات
بالفعل خود،
در تن وذهن
وروان، چنان غفلتی
دارد که بجای
سلوک الهی وتکامل
روح که اینک میتواند
و نمی کند، پس از
صدها هزار سال
و حتی میلیونها
سال عذاب زندگی
های جهنٌمی
جهان دوباره بنوع
بشری میآید،
که باید خواست
خداوند را انجام
بدهند. تا باز
کارما های مکرر
نشوند. تا چه کسی
غافل امروز، چگونه
بیدار و هشیار
از خطر عدم انجام
سلوک الهی
گردد. (بحر قدم
و بحر قلزم و
بحر کبریای
عقلهای الهی و
بحر نور) برای
کثرت نورالهی
هر شهود
بالاتر که چشم
تن و چشم دل، قدرت
نظر و دیدن
انوار برتر را
ندارد، که سوزاننده
چشم وعقل
ناظران خواهد بود.
و بقول پیامبر،
جبرﺌیل برای
فرستادن محمد
بتنهائی بمعراج
هفتم عرش
رحمان، بوی گفت
که من
نمیتوانم با
تو باشم، که
همیشه چنین
بوده ام. چون اجازه
ندارم و
بالهایم
میسوزد، که عقل
نا توان روح القدس
نیز میسوزد. و(
بحر وحدت) یا همان
احوال وحدت وجود
سالکان با
وساﺌل الهی خود،
که در توسٌل
عبادی خویش
ب(وحدت وجود) وبی
خودی میرسند.
که بشهود
تجلٌی بالاتر
برسند. دریاﺌی
از احوال
ووظایف دارد.
و پس از نجات با
مرگ قبل از مرگ،
آغاز وحدتهای وجودی،
و همان حال
الهی صمدیٌت و
یگانه شدن، و
بی خبر از خود
شدن شاهدان،
که خود را در
میان نمی
بینند. که قطره
ای در دریای
ربٌ خود شده
اند. که هم
هستند وهم
قطره ای مستقل
نیستند. بلکه
جزﺌی از کلٌ بزرگتر
الهی و رب ٌ
النوع بالاتر
شده اند. برای سالکان
امواج دریای
احوال در دوره
سلوک پر تلاطم
گفته میشود.
که کسی نمیتواند
بدون پیر الهی
ره رفته
ومعرفی شده خداوند
بسالک، که کشتیبانی
چون نوح
پیامبر است،
بنجات شهودی برسد.
و هر کامل الهی
زنده نوح کشتیبان
ولایت الهی
عصر خود میباشد،
که سالکان خویش
را آرام و
امیدار بنجات
از بحرانها مینماید.
و با صبر و عشق
وتوکٌل و دیگر
شرایط لازم سلوک
الهی، بساحل نجات
با نور قاﺌم
برای نوع بشری
میرساند. تا
در انواع فوق
بشری چه وظایف
و چه مشکلات
تکاملی، و یا
مجازاتهای
کارماﺌی در صورت
سرکشی ولیٌ الهی
خود داشته باشند.
(بحر جود) و کرم
در خداوند و
(بحر ظهور) در
ظهور وکشف
تجلٌیات الهی
در رؤیاها و
مراتب تجلٌیات
الهی بشری و
فوق بشری. و
نیز (بحر عیان) دیدن
بچشم تن و عین
وچشم دل در رؤیاهای
شهودی، که
تجلٌیات نا
پیدا بوده و نخستین
بار پیدای شاهد
میشود. که اکنون
در ولایت
محمدی، نهایت در
ظهور و شهود و
عیان شدن،
سالک بعین
وچشم دل دیدن
عرش رحمان
میرسد..
سالکان با علم
الیقین و
باوری قبل از تجربه
د ارند. و در
علوم مادی
باوری بعد از تجربه
میباشد،
آنگاه سالک با
علم الیقین
قبل تجربی، بعین
الیقین و بچشم
دیدن مراتب شهودی
و احوال رؤیاﺌی
و الهامات
الهی میرسد.
که وعده های
خداوند و پیر
در بهشتهای
چهارگانه و
چهار گونه آینده
را دارند. که چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل بشر
خواهند بود که
کهکشان راه
شیری را جولان
خواهند داد.

بچه
ترکان: جوان
زیبا روی سالک
در کنار پیر
الهی، با صفات
و استعدادهای زیبای
خود، محبوب
پیر و ترک
زیبای او
میباشد. ترکان
ترک نیستند که
ترکمن هستند.
و آزری ها
تنها ترک زبان
میباشند. که
حتی ترکمن از
نژاد مغول نیز
نیستند. وحتی از
نام ترک بردن
دیگران رنج
میبرند. اینان
همان آزری های
زردشتی،
مانند ارامنه
ایرانی
آریاﺌی
هستند. که
زبان ترکی آنها
تحمیل
استعمارگران
بوده است. ولی
اکنون برخی از
آنان تصوٌر
وابستگی با
دیگر ترکان را
کرده اند.
حافظ شاعر
آرزوی دل بدست
آوردن دختر
ترک زیبا
سلوکی را
فریاد میکند.
زیرا اولیای الهی
طالبان
مستعدان سلوک الهی
میباشند.

بخل:
و خسٌت ، نعمتهای
الهی که
خداوند بهر
انسان در تولد
بشری کنونی
بوی داده، که
نتیجه
تکاملات روحی
تولدات نوع
بشری پیشین
انسان بوده
است. لذا با
این فصل نوع
بشری بهتر
متولد شده. و
حتی در چند
ولایت پیشین
در تولدات
پیشین،
بمراتب کمال
واجب شهودی
وپیامبری
ولایتهای
مقدماتی خود
رسیده بوده
است. لذا اینک
باعقل
وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه
بیشتر وبهتری
در ولایت ششم محمدی،
و با احوال و
صفات بشری نیکو
باید کرامات
بالقوٌه خود
را متحقٌق و
بالفعل کند .
بکرامات بالقوٌه
نوع بشری خود
بپردازد، تا شایسته
تولد نوع فوق
بشری، ویا حدٌ
أقل در فصل
نوع بشری
بهتری بجهان
بازگردد و
معاد و عودت
روح بزندگی
جهانی را
نماید. که این کرامات
بالفعل تازه
را آنگاه لازم
دارد. تا
بتواند عقل
کافی و قدرت صبوری
و عشق ورزی، و
دیگر شرایط
لازم نوع برتر
را داشته
باشد، که
متولد آن شود.
ولی انسانهای غیر
سالک، کرامات بالفعل
کنونی خود را
صرف لذٌتهای جسمانی
و شهوانی، و
بازی های ذهنی
سراسر اوهام و
باطل مینماید.
که باز هم بدتر،
وقتی بقشری
گری شرک آمیز
مذهبی و در
همه ادیان غیر
سلوکی بنماید.
واگر غیر سالک
چنین کرد،
وهرچه زودتر
بیدار نشد، و
درک اهمیٍت
سلوک الهی را
پیدا نکرد، تا
توبه کند، و
از خداوند
ولیٌ الهی زنده
مناسب خود را بشناسد،
پس از مرگ بار سنگین
انحرافات و
گناهان و عقده
های او بیشتر
بوده ، خود را
دوچار
کارماهای نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ و وسخ خواهد
میکند. تا
چقدر اکنون در
کمیٌت
وکیفیٌت،
ژنتیک روحی خود
را حقیر تر
کرده باشد، که
بهمان نوع حیوانی
مناسب بجهان
متولد میشود.
که از کرامات
بالفعل بشری
کنونی او چقدر
باقی مانده
باشد. فساد
بیشتر اکنون
بشری، باعث سقوط
بمقام روحی
حقیرتر در
تولد بعدی
بجهان خواهد شد.
که صدها هزار
سال و حتی
میلیونها سال
بعد باید بهمین
نوع بشری
وهمین لزوم
شهود نور
قاﺌم الگوی کمال
نوع بشری
برسد. که تنها
ویزای ورود
بجهان نوع فوق
بشری فرشته
گونه و بهشتی
میباشد. که
باید برسد
وخواهد رسید. که
فرمان کن
فیکون الهی
برای نوع بشری
میباشد.
سالکان نیز گاهی
در سلوک بخالت
نشان میدهند.
که همٌت کافی
و عشق وافی و
صفات الهی شافی
شفا دهنده
نشان
نمیدهند، پس
عقب ماندگی و
ضلالت و
جاماندگی در
مسیر أزلی
أبدی تکامل خود
پیدا میکنند.
که عملا کمک
بحقارتهای
نوعی خود کرده
اند، که جهنٌم
پروری
میگوﺌیم. سالکان
منافق و پیمان
شکن و یا
مقتصد، که
دارای مقاصد
دنیوی ومادی
دارند، و از
مقام نوع بشری
کنونی خود
سقوط میکنند.
ولی سالک
صادق، با خود
فقری جهان
مادیٌات را
رها میکند، و
لذٌتهای نوع
بشری خود را
ناچیز میداند.
گوﺌی در
عفلزار الهی بعلف
چرانی چون حیوانات
میپردازد. ولی
سالکان صادق
در عزلت سلوکی
با جدٌیت
خستگی ناپذیر
و نستوه، بتوسٌلات
عبادی خود
میپردازند. تا
مراتب الهی
بتوانند
پاکسازی عقده
ها و مفاسد
ژنتیک روحی آنان
را انجام
بدهند، تا بمراتب
شهودی
تجلٌیات
مقدماتی پنجگانه
تجدید گذشته
های خود را،
شاید بشهود واجب
الهی نور قاﺌم
برسند. آنهم
با مرگ قبل از مرگ
ارادی، و
بدستور مقام شهودی
مصطفوی پنجم
خود یا پیر
الهی عاشقانه
استقبال مرگ سلوکی
نمایند ، تا
آنگاه بنور قاﺌم
بتوان رسید.
حتی اگر
بازگشت پیامبر
گونه بخلق
نداشته باشد.
و اگر که
مشیٌت و بدای
الهی برای تولد
دوم مقدٌس خود
داشته باشند.
اگر از خواب مرگ
بیدار
گردیدند تا
زنده باشند،
معصومانه
همچنان ذخیره
با عقل بیشتر الهی
خود ذخیره
آخرت بیشتر در
تحلیه بصفات
الهی بنمایند.
و پاکسازی
هرچه بیشتر
عقده های
روانی و بشری خود
بپردازند. که
در تولد نوع
فوق بشری با
کرامات باز بیشتری،
با ولایت مهدی
و هفت هزار
سال بعد، بنور
تجلٌی هفتم رحمان
نیز برسند. که
از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
استفاده
نماید. که نیاز
بتولدات زود
تر بجهان ندارند.
پس سالک جان
بشری خود را
در مرگ ارادی
عاشقانه
وداوطلبانه
میدهند. که
امانت خدا را بهتر
بخد اوند باز گرداند.
و شاید در نوع
فوق بشری
بجهان، فرصت
تکامل باز بیشتر
با ولایت مهدی
موعود محمد ،و
سوشیانت
زردشت تا نور
ربٌ رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان
تعالی پیدا کنند.
بخل و خسٌت
سالک، چه رسد
بکمک نمودن
بدیگر انسانها،
و برای تکامل روح
خودشان و حتی حیوانات
و گیاهان باشد.
که لشکریان
شرٌ و قهقرا
روح انسان را
پس از مرگ
بکارماها میبرند.
و لشکریان خیر
وتکاملی نیز
همان صفات
الهی و بهشت
پروری
میباشند.
صفاتی چون حرص
و طمع و دروغ و
شهوت رانی، که
از لشکریان
شرٌ در غیر
سالکان میباشند.

برین
:  برترین
و اعلا مقامات
الهی،
بهشتهای برتر
در شهودهای
تجلٌیات برتر الهی
، تا شهود
هفتم عرش رحمان
که برای سالکان
نوع بشری میسٌر
است . تا در نوع
فوق بشری ٥٥
قرن دیگر ببعد
بهشتهای عظیم
تر و مهدی های موعود
بالاتر
وتجلٌیات الهی
نزدیکتر بحقایق
الهی برسند.

بُرد
یمانی :      پارچه
بافت یمن در عصر
پیامبر، که در
داستان بزیر (
برد یمانی)
رفتن پیامبر
با أهل بیت
خود، علیٌ و
فاطمه و حسن
وحسین آمده
است. که اینان سمبول
شاهدان موفٌق
تجلٌیات
پنجگانه
مقدماتی
ولایت ششم محمدی
هستند. پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
و امام زمان
حسنی سالک، و
نیز شهود
فاطمی مادر الهی
ولایت محمدی، و
شهود چهارم
مرتضوی که
نخستین مدرک نجات
روح شاهد از نوع
بشری است. تا
برخی باصطفا و
برگزیدن خداوند
بشهود پنجم مصطفوی
برسند. تا با
مرگ ارادی قبل
از مرگ، بنور قاﺌم
شهود ششم
برسند . که از
هم اکنون نجات
از نوع بشری را
بیابند. و باز برخی
را خداوند از
شاهدان نور
قاﺌم ، از
خواب مرگ قبل از
مرگ ارادی بیدار
کرده، با شهود
هفتم عرش رحمان
پیامبر
گونه،و با این
همانی مقام الهی
پیامبر اولی
العزم خود
بخلق باز
میگردند، که تعلیم
تجارب خود را
بدیگران طالب لقای
الهی بدهند.
که قرآن ناطق
سالکان خود
بوده و تنها کانال
ارتباط روح
سالکان خویش
با خداوند، بر
ای دریافتهای
الهامات
لدنٌی وعقلی و
حکمتهای برتر میباشند.

بر
فرٌ و برساد : دعای پایان
نماز
زردشتیان،
اگر سالک الهی
با یک ولیٌ
الهی ولایت
چهارم زردشت
وبمعرفی خداوند
باشند، که خود
نیز بفرٌ و
تاج شاهی الهی
وکمال میرسند.
که پایان دوره
سلوک وختم
وظیفه الهی
بدان میرسند. این
دعا را میخوانند،
که سپاس خدا
را برای نجات
مرحله ای روح
آنان ، با شهود
نور مرتضوی
وعرش مصطفوی
برسند. و الاٌ
کاملان ولایت
پنجم مسیحی در
شهود نور مصطفوی،
و محمدیان
کامل بشهود
نور قاﺌم، پایان
وظیفه مرحله
ای خود میرسند.
که بوداﺌیان
کامل در شهود
سوٌم فاطمی شیوا،
بنهایت وظیفه
الهی خود
میرسند. تا در تولدات
بهتر بشری در
ولایت
بالاتری، باز
پس از تجدید شهودهای
پیشین، بمراسم
دعای پایان
سلوک برترخود
برسند. تا نوبت
ولایت هفتم
مهدوی
سوشیانت سوم
زردشت و مهدی موعود
محمد، تجدید بهتر
وکاملتر
شهودهای قبلی نموده،
و بنور رحمان
هفتم، وشاید
عرش ربٌ برتر
از رحمان برسند.
که تا أبد این تولدات
نوعی و
تجلٌیات الهی
عظیم تر را
برسند .

برکت:  رشد و
فزونی یافتن
در سعادت، و
نجات و شهود و
تکامل روح در
سلوک الهی با
هر شش ولایت
میسٌر نوع
بشری برسند.
که کسب شهود برتر
الهی، و
عقلهای در سطح
آن مراتب الهی،
و کسب الهامات
الهی بیشتر و
عالی تر را
برسند. که مقام
عقلی وروحی
انسان شاهد آن
تجلٌیات را
بالا میبرد .

بر
گزیده :انسانهای
سالک ولایتها
که مورد اصطفا
و انتخاب
خداوند از بین
دیگر سالکان
هستند، چون بحدٌ
کفایت در
پاکسازی روان
در تخلیه و
تحلیه اقدام کرده
اند. که شایسته
تجلٌیات الهی
و شهودی شده
اند. ونیز
کسانی مستعد
سلوک که مورد اجتبا
و جلب و جذب
بولایت
شایسته خود
میرسد و برٌ
الهی یافته
اند. ویادر
مرحله ارتضای
الهی با شهود مرتضوی
شهود چهارم رسیده
باشند، پس
برگزیده الهی
در مرحله
ولایت خود شده
اند. ویا در
شهود پنجم نور
مصطفوی در
کاملان مسیحی،
ویا شاهدان
شهود ششم صورت
مصطفوی که
مورد اصطفای الهی
شده اند، پس
بشهود نور قاﺌم
با مرگ قبل از مرگ
میرسند . وباز
برخی از
مصطفویان الهی
مورد برگزیدگی
خداوند شده
اند، با شهود عرش
رحمان پیامبرگونه
برای چند سالک
خود پیامبر
زنده ای
میگردند. تا نوبت
کاملان مهدوی از
٥٥ قرن دیگر
ببعد، که برگزیدگان
الهی از
سالکان مهدوی،
بنور ربٌ
رحمان و شاید عرش
ربٌ برتر از
رحمان برسند.
که تا أبد این
تکاملات و
مقامات الهی و
روحی ادامه خواهد
داشت ، تا
بخداوند الله در
کمال برسند.
(برومند) نیز دارای
برٌ وفرٌ الهی
میباشد واز
القاب کاملان الهی
میباشد.

برهماﺌی:
طریقت
سلوکی أدیان
هندی میتراﺌی
وبوداﺌی است.
که سالکان خود
را ببرٌ وفرٌ
وکمال الهی در
شود مربوطه میرسانند
، که انسان
کامل برهمن در
سطح ولایت خود
میگردند.
هندوان
براهما را خالق
موجودات میدانند،
که همان الله
و أهورمزدا
میباشد. که خدای
کلٌ و مطلق است.
و هریک از
ارباب نوع و
تجلٌیات بالاتر،
برای سطح نوعی
خود خالق و
ربٌ میباشد.
وحتی هریک از کاملان
الهی همه ولایتهای
الهی، برای سالکان
خود ربٌ و
براهما هستند
و مقامی الهی
دارد ، زیرا (این
همانی) تجلٌیات
الهی خود را دارند.
ابراهیم
فرزند الهی زردشت
نیز برهمن
بوده، که ابراهیم
و براهیم و
ابرام ودیگر اسامی
کاملان الهی
را دارند ، و
تا زنده باشند.
و تنها برای چند
سالک خود بمعرفی
خداوند، ابراهیم
(أب و پدر) الهی هوم
کرده و اوم دهنده
سالکان خود میباشد.
و تمام اسامی انبیا
در پیامبران وکاملان
ولایتهای بعدی
نیزچنین
هستند. وتماما
بمعنی سلوک
الهی کرده میباشند.(
محمد ) یعنی وسیله
حمد وپرستش
سالکان در
مقام مصطفوی و
در همه
زمانهای بعدی
است برهما :       از
خدایان و
ایزدان عمده هندوان
میتراﺌی و
بوداﺌی، که
هر کامل ولایتهای
آنان برهمن و
ابراهیم شاهد
تجلٌی الهی را
یافته است.
وره رفته وراه
شناس ولایت خود
میباشد. ولی کاملان
ولایت چهارم زردشت،
و ولایت پنجم
مسیح ، وولایت
ششم محمد نیز
برهمن وابراهیم
زمان خود هستند
. و تا زنده باشند
وسیله توسٌل عبادی
بمعرفی خداوند
برای سالک خود
میباشند .
ابراهیم هوم کرده
واوم نموده
وره رفته وخدا
شناس است.
برهما کامل الهی
برٌ الهی
یافته، و فرٌ
و فروهر و تاج شاهی
الهی برای چند
سالک خود دارد
.و زردشتیان سمبول
فروهر با دوبال
را ، بالای سر
در معابد ویا
بسینه خود
میگذارند، که سمبول
سالکان طالب
معراج روح و
پرواز الهی بعرش
الهی میسٌر
خود میباشند.
که حتی قباﺌل
بداﺌی و سرخ پوستان
این شعار فروهر
با دو بال را دارند.
برهمنان
بوداﺌی بنور فاطمی
که یگانه شهود
زنانه است،
وتا کنون نیز
سالکان آنان
بدان میرسند.
تا در تولد بشری
بهتری با عقل وامکانات
بیشتری بولایت
زردشت بنور مرتضوی
برسند. که سالکان
مسیحی باید بنور(
نجم الثاقب)
پر نور مصطفوی
برسند. که بالای
درخت کریسمس،
آرم سمبول
نهایت کمال
شهودی والهی مسیحیان
سالک است
میگذارند. و
برهمان
وکاملان ولایت
محمدی بنور
قاﺌم میرسند،
که با عرش رحمان،
پیامبر و
محمدی زنده برای
چند سالک خود
میباشند. تا
نوبت کاملان مهدوی
٥٥ قرن دیگر برسد،
که با شهود نور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از رحمان،
برهمنان
مهدوی میشوند.
وتا أبد فراوان
این مقامات الهی
و برهمنان
وکاملان الهی انواع
فوق بشری در
پیش هست. تا
بفرض محال بنور
الله ربٌ
الأرباب أهو برسند.
ومنظور الهی
از ولایتهای الهی
زردشت ومسیح ومحمد
،وابستگی های غیر
سلوکی با
ادیان رسمی واسمی
زردشتی و
مسیحی و دین اسلاام
نیست. وبا هر مذهبی
که بوده باشند،
باز مشرک بدتر
از کافر
هستند. مگر مذهب
و راه ذهاب و
رفتن بسوی خدا
در سلوک الهی
داشته باشند. و
الاٌ قشری های
مذهبی با هر
مقدار عبادت،
و بقول پیامبر
اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم بعبادت
باشند،
همچنان در قعر
جهنٌم در نسخ ومسخ
حیوانی خواهند
بود. تا دوباره
و حتی صد باره بنوع
بشری، وهمین سلوک
الهی با ولایتهای
ششگانه بنور قاﺌم
برسند. که
تنها ویزای ورود
بنوع فوق بشری
فرشته گونه
میباشد. و پس از
هفت هزار سال بهشت
سوم انتظار عرش
رحمان بدان داشته
باشند. نوع
فوق بشری که انسانها
در آن نوع هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع
بشری را خواهند
داشت. که تمام کهکشان
راه شیری را میتوانند
جولان بدهند.
با پیدایش هر
ولایت جدید و
برتر، بوسیله یک
پیامبر اولی العزم،
همچنان ولایتهای
سلوکی قبلی بکار
خود در تربیت الهی
افراد مناسب خود
ادامه میدهند.
که مدام ارواح
تعالی یافته انواع
گیاهی وحیوانی
در فصول ابتداﺌی
نوع بشری
میرسند. تثلیث
مسیح، یعنی با
سه شهود قبلی
بسورت مرتضوی
و کمال خود میرسند.
که در ولایت
محمدی با چهار
شهود قبلی
بصورت مصطفوی میرسند.
تا با مرگ ارادی
بنور قاﺌم و
هم اکنون میرسند.

برهوت
:صحرای
بزرگ جنوب شبه
جزیره
عربستان و
شمال یمن، که بدون
آب وعلف است. و
برای اعراب
بداﺌی سمبول
بدترین جهنٌم
جهان میباشد.
که ارواح
شایسته جهنٌم
را در این صحرا
مقیم میدانند.
چون در سلوک برٌ
و فرٌ و فروهر الهی
را نیافتند،
که قهقرای مسخ
حیوانی در این
گونه صحراها میباشند.
اعراب معتقد بچاهی
در این صحرا
هستند که
بسیار عمیق وجهنٌمی
تر میباشد.

بریء
: بیزار
از هر چیزی یا
أمری، و نیز بی
گناه از هر
اتهامی است.
که سالکان با
برٌ و شهود
تجلٌیات الهی یافته
، بیزار از دنیا
و همه کرامات
نوع بشری خود
هستند. (بریء
الذمٌه) آزاد
از هر تعهٌد
بیشتر ویا هر گناه
و بدهی بخداوند
میباشند.

بریٌه
:مخلوقات
و انسانها ، و
امور صحراﺌی
یا براری، و
نیز برٌ
یافتگان الهی در
سلوک میباشند.
و (بارئ) بکسر
راء خداوند
آفریننده است
.

برٌ
:
و فرٌ و فروهر
دارندگان فرٌ
الهی و نجات یافته
در تعهٌدات سلوکی
هستند . و (خیر
الأبرار)
بهترین های دارنده
فرٌ وخیر و
کمال الهی که
اکنون کاملان ولایت
محمدی هستند .
(کتاب
الأبرار) سرنوشت
آینده و کنونی
آنها که در بهشت
ونعیم پر نعمت
هستند. ودر بازگشت
بخلق معصوم و
پیامبرگونه .
بقول پیامبر
برٌ یا درست
آن نیست، که بسوی
شرق یاغرب
توجٌه کنید،
که باید بکعبه
الهی صورت پیر
الهی بمعرفی
خداوند توجٌه
باشد. که
یگانه وسیله رساندن
دعا وعبادت
سالک بخداوند
میباشد. و برٌ ونجات
آن است که بخدا
وروز آخر،
یعنی شهود قاﺌم
رسید. و ملاﺌک
، یعنی کاملان
الهی، و بشرط بکتاب
خدا ایمان داشتن
که همان وظیفه
مکتوب ومقرر الهی
برای سلوک الهی
میباشد. که
منجر ببرٌ و
نجات شهودی
میگردد. برٌ و
نجات شهودی در
این نیست، که از
پشت دیوار بر
خانه و خانقاه
اولیای الهی وارد
شوند. که باید
اجازه و قبلا
قبول هدایت گرفت.
و اگر خداوند
نیز معرفی
ولیٌ الهی را بسالک
نموده باشد.
پیامبر برٌ ونجات
را با درب ورود
از باب درست
میداند. باب ولایت
الهی وولیٌ الهی
بمعرفی خداوند،
و باب خانقاه پیر
معرفی شده خداوند
است. نه اینکه هرکس
باب و مکتب و
خانقاهی
داشته باشد،
که خداوند بسالک
معرفی ننموده
باشد. و شرط نجات
و برٌ و فرٌ
الهی یافتن آن
است، که
هرآنچه را
دوست دارید
انفاق کرده باشید.
یعنی کرامات
مادی ومعنوی ونوع
بشری، وحتی جان
شیرین بشری را
رها کنید، تا
بجانان الهی نور
قاﺌم رسید. که شرط
لازم برای ورود
ببهشت نوع فوق
بشری، که با
هزاران برابر عقل
نوع بشری میباشد.

برزخ
:
و دوزخ فاصله زمانی
ومقامی بین دو
مقام نوعی وروحی
است. بقول محمد،
برزخ همان است
که تا بروز
بعثت خود
برسید. که سالک
در کمال الهی و
بعثت ورسالت پیامبرگونه
بخلق از خواب مرگ
ارادی بیدار
میگردد. سراسر
دوره برزخ
همان دوره سلوک
سالک است. که دوزخی
نسبتا خنک
میباشد. (بعثت )
بدو شرط، تولد
مجدد بعد از مرگ
قبل از مرگ، و
دیگر داشتن
مأموریٌٌت الهی
برای هدایت چند
سالک باختیار
پیر حسینی .
ویا بعثت تنها
بمعنی زنده شدن
در جهان، با وظیفه
تعلیم سالکان الهی
تازه است. و یا بعثت
پیامران چون اینان
نیز سالک بودند،
که بنهایت تکامل
میسٌر نوع
بشری خود
رسیدند. و از
خواب مرگ قبل
از مرگ نیز
بیدار شدند. و
الاٌ کسی پیامبر
بدنیا نمیآید.
که پس از سلوک ومرگ
قبل از مرگ بپیامبری
میرسند. گرچه
پیامبر اولی العزم
کاشف قرٌه شهودی
جدید نیستند.
ولی مهدی
موعود اولی العزم
هفتم خواهد
بود . قوم قریش
زردشتی مهاجر
فرهنگی از ایران
بیمن و سپس بمکٌه
، مانند همه پیروان
ادیان دیگر،
اکثریٌت قشری
و غیر سالک بوده
و هستند. که عاقبت
بقهقراهای نسخ
ومسخ حیوانی پس
از مرگ میروند.
مگر أنگشت شماری
از انسانهای مستعد
و عاقل، و
دارای قدرتهای
حیاتی و سلوکی
کافی، که میتوانند
بتجلٌیات
الهی برسند،
وکرامات بالقوٌه
خود را تحقٌق
بدهند و
بالفعل کنند.
تا در نوع بالاتر
باز بجهان متولد
شوند. والاٌ
دوچار کارماها
وتکرار گذشته
های طولانی در
صورتهای انواع
حیوانی بوده
که عذاب زندگی
را ببینند. تا
باز بنوع بشری
و وظیفه سلوک الهی
با ولایتهای ششگانه
بنور قاﺌم
برسند. که تنها
هدف خداوند
برای آفرینش هستی
ها برای انسان
نوع بشری است. از
بین سالکان قوم
قریش عدٌه ای
بکمال میسٌر زردشتیان
رسیدند، ولی محمد
با استعداد
بیشتر سلوکی،
و بموجب برنامه
های الهی برای
نوع بشری، کشف
قرٌه شهود نور
قاﺌم و عرش رحمان
نمود ، یا
همان قرآن یا
دو قرٌه بکیان
خورٌه برتر
رسید.
ایرانیان
جهان جهنٌمی
را دوزخ
میگفته ومیگویند.
که ارواح
سالکان نیز اکنون
که در جهان هستند،
عملا در دوزخ و
مرحله بین بشریت
ونوع فوق بشری
میباشند. که اعراب
قریش دوزخ را برزخ
گفتند. که همان
دوره سلوک
سالک است . باز سختی
جهان را در برزخ
بین دنیا و
آخرت بعدی یعنی
دوره خود
دارند، تا بشهود
برتر و
شایستگی های حیاتی
برای تولد نوع
فوق بشری ویا فصل
نوع بشری بهتر
را بیابند.
ولی غیر
سالکان
همچنان که در
جهان هستند، و
عملا اکنون در
بهشت چهارم تکاملات
سلوکی موفق تولد
پیشین خود را
دارند. ولی بجای
کاربرد
کرامات بهتر بهشتی
کنونی، آنها
را صرف لذٌت
جسمی وجنسی، و
اوهام ذهنی و
اجرای هوسهای
عقده ای روان خود
میکنند. و پس از
مرگ چون
کرامات
بالقوٌه خود
را برای تولد بهتر
بعدی تحقٌق
نداده اند،
دوچار
کارماها و
جهنٌم های نسخ
ومسخ حیوانی مجدد،
در همین جهان
و در انواع حقیر
خواهند نمود.
وعملا جهنٌم اول
در ظاهر بهشت
اول دارند، و
جهنٌم دوم
کابوسهای خود
را شب ها می
بینند، تا
جهنٌمهای سوم
و چهارم بعدی
در نسخ ومسخ
را ببینند.
گاهی نیز برزخ
را بمعنی پل
صراط
میگویند، که باز
همان دوره سلوک
سالک است. که معبر
رسیدن
بتکاملات بیشتر
بعدی سالکان
میباشد . و
سالک را در
حال عبور از
پل صراط دوره سلوک
و بسیار ظریف و
باریک
میگویند، با
اوٌلین خطا وسرکشی
سلوکی، بزیر
پل معلٌق
بدرون جهنٌم سقوط
کارماﺌی
مینمایند. ویا
با بلایای سلوکی
سختی مواجه میشوند،
که جبران کنند
و بنور قاﺌم
برسند .که از سبکباران
نجات یافته دریاهای
سرنوشت گردند.
وگاهی سالکان چنان
عاشقانه و
صبورانه وبا
ایمان و جدٌیت
هستند، که بقول
پیامبر پرواز کنان
بساحل نجات،
از پل صراط میگذرند.
که حتی پایشان
بکف پل صراط نیز
نمیخورد.

برق
حیاتی و برق عصبی:جریان
عصبی در
اعصاب، که
آنرا نوعی جریان
الکتریکی
خاصی
میگویند، که چنان
هم نیست. بلکه
جریان (برق حیاتی)
و روحی و الهی است.
که سرعت
انتقال احساس
های عصبی بدن
بمغز و روان،
و عکس العمل
ظاهرا از مغز
را، سریعتر از
برق الکتریکی
میرساند. گرچه
ما نام برق
بآن بدهیم.
ولی با این جریان
عصبی معنی و
درک حواس و
جریانات فکری
و احوالی دیگر
بهمراه میباشد.
که در جریان
برق الکتریکی
نیست. و حتی برق
حیاتی اعصاب
را از نوع برق استاتیک
میگویند که
باز درست
نیست. زیرا این
علمای مادی نمیخواهند
بموجودیٌت چیزی
بنام روح و مراتب
الهی معترف باشند.
و برق حیاتی
تولید کننده و
قوانین متافیزیکی
خود را دارد،
که پیش از
جریان منشأ آن
وجود داشته
است. زیرا منشأ
آن رسیده
هاﺌی از مدبٌران
روحی و عوالم الهی
برای انسان میباشد.
بخصوص در سالکان
و کاملان
الهی، که از منابع
الهی تر و
بالاتر، امداداتی
از مراتب الهی
و تجلٌیات
الهی سطوح
بالاتر دارند.
که سرشار از
معنی و
معنویٌات
وحتی مینویٌات
میباشد. که امکان
کشف و درک
آینده های نیامده
را بانسان
کامل میدهد.
گرچه بسیاری از
جریانات برق حیاتی،
در فکر وتن
انسان غیر سالک
وهر حیوانی،
بطور انعکاس
شرطی و حتی بصورت
سایبرنیتیک
در تربیتهای
مادی و تکنیکی
میباشد. که ظاهرا
جدا از
جریانات
حیاتی رسیده،
که عملا از مراتب
الهیرسیده میباشد.
زیرا برق
حیاتی نیز
مانند هر موجودی
در جهان،
دارای مراتب متوالی
از درجاتی
ماهیٌت و کمال
و الوهیٌت
میباشد. که
مربوط بکدام ربٌ
النوع حیوانی
مدبٌر یک روح است.
و کاملان الهی
انسانی از هفت
درجه برتر
تجلٌیات الهی استفاده
میکنند. که اکنون
از منشأ عرش رحمان
برای کاملان ولایت
محمدی است. تا ٥٥
قرن دیگر کشف نور
رحمان و عرش ربٌ
برتر از رحمان،
بوسیله مهدی موعود
زردشت ومحمد
برسد، که هزاران
بار عظیم تر،
در کمال صفاتی
و حیاتی و
اخلاقی ونیر
جریانات برقهای
حیاتی برتر
خواهد بود. مراتب
متفاوت جریانات
برق حیاتی،
بهمراه آن
مراتب متفاوتی
از جریانات عقلی
ونوری و احوال
میباشد. که
هیچ کدام
شباهتی بجریان
برق الکتریکی
و حتی الکترونیکی
ندارد. لذا
آنچه از برق
حیاتی در اعصاب
هست ، خبر از رسیدن
تصادفی و
حادثه ای از خارج
بتن یک موجود و
اعصاب محیطی
او میدهد.
مانند رسیدن
نوری بچشم یا
صداﺌی بگوش و
یا زخمی
دردناک بتن،
که بمغز یا روان
آگاهی مهمٌی
میدهد. جریانی
از نوع حسٌی حواس
میباشند، که
تنها احساس و
وجود اتفاقی
خارج از تن خبر
میدهد. که در
بازگشت عکس العمل
مغز و روان،
بوسیله جریان حیاتی
همراه معنی و درک
علٌت ، متناسب
مقام تکاملی
همان نقطه تن
در برخورد با
اتٌفاق و
حادثه و رخداد
خارجی است. که
دارای معنی و
درک احوال، و
حتی همراه دستورات
فوری و الهامات،
و نیز دستورات
تکمیلی تربیت های
بعدی میباشد.
که در مورد
زخم ببدن
پیدایش درد
است، که تن
بسرعت و بدون
اراده از علٌت
درد دوری می
نماید. مانند عامل
آسیب دیدن در
انعکاس شرطی
حیوانات می
بینیم. ولی رسیده
های بعدی و
تدریجی، همراه
عقل و معنی وحکمت
از منابع
دریافت برتر
از حسٌی
میباشد. که
گوﺌی تفکٌر و
ارزیابی از
مغز انسان
میباشد. و (
جریان حسٌی
مادی ) اولیٌه
،اینک تبدیل
ب(جریان احساس
معنوی) و حتی
جریان های ناشناخته
زیاد بعدی،
بنام (احساسات
وعواطف)
میشود، که
محتوای بیشتری
از جریانهای
دیدنی و
شنیدنی و حتی
چشاﺌی وجود
دارد. و پس از
هر حادثه
اولیه و فکر نخستین
آن ،
برداشتهای عقلی
و احوالی متوالی
بدنبال آن در روان
ناخودآگاه
شخص دست میدهد.
که آنها را از
مدبٌران الهی هر
روح وموجودی میدانیم
. پس حواس
تبدیل باحساس
و سپس و
باحساسات
عاطفی عمیق تر
شده، وبالأخره
بتفکٌرات و
تعقٌلات
بیشتر وعمیق تر
میرسد. که این قدرت
حیاتی وکمال
الهی در افراد
مختلف است، و
وابسته
بتجلٌیات
الهی چون عرش رحمان
میباشد. و حتی عمیق
تر از سطوح باطنی
وناپیدا و از
موجودات الهی نا
پیدا، و آینده
های نیامده
است، که منتظر
بلوغ شاهد
مراتب الهی را
میباشند. که برای
هفت هزار سال
نیامده در
رؤیا ، از مدبٌران
الهی بصاحب کمالات
شهودی وتجلٌیات
الهی نشان داده
میشود. گرچه باز
سمبولیک و
برحسب عقل نوع
بشری میباشد.
که ازعقل نوع
انسان نیست، بلکه
از سطح عقل
نوع فوق بشری
و الهی است. که هنوز
در دنیا وجود
مادی ندارند.
و هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند. که
آنها را فرشته
گونه وچهار
بعدی
میگوﺌیم. و شامل
تصوٌرات
انسان سه بعدی
بشری
نمیتواند
باشد.چون همه انسانهای
در کمال تن
مادی، آن
قدرتهای برتر
را ندارند. که برای
مثال در تولد
نوع فوق بشری
،تمام کهکشان
راه شیری را
رفت و آمد و
بسرعت دارند.
گوﺌی چون فکر
انسان بشری،
که در لحظه ای
از یک طرف دنیا
بطرف دیگر کره
زمین میرود. و
بدون اینکه در
ضمن راه چیزی
را در نظر داشته
باشد. با سلوک الهی
وتزکیه نفس و
تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های
هفتگانه
الهی، انسان سالک
طالب لقای
الهی و شایسته
بهشتهای
انواع فوق
بشری، با هر شش
ولایت سلوکی نوع
بشری، بتواند
همچنان
پاکسازی های
دیگری کند. و
شایسته برای
داده های الهی
معجزه آسای
عظیم تر گردد.
که انسان
حیوانی را انسان
الهی مینماید.
و نوع بشری را تبدیل
بنوع فوق بشری
فرشته گونه
کرده، که از
درجه ای الوهیٌٍت
یک روح
میگوﺌیم. که حتی
روح هر أتم و
ما دون أتم چه
رسد، بهرفرد
گیاهی
وحیوانی نیز
لاجرم خواهند
رسید که بازگشت
همه بسوی خداوند
سرنوشت نهائی
دارند .

بدای
الهی :از مشکلترین
مساﺌل الهی در
بحث علم سلوک الهی،
درک حقیقت
(بدای الهی)
است. که قشری
های مذهبی
منکر سلوک الهی،
و یا ماده
گرایان منکر وجود
خداوند این انکار
را دارند.
بدای الهی
یعنیگوئی
خداوند
درمشیٌت قبلی
خود برای یک
روح تجدید نظر
و تبدیل سرنوشت
برای تولد
بعدی یک روح
بجهان با سرنوشتی
تازه مینماید.
که بدای الهی
گوﺌی تغییر نظر
خداوند برای سرنوشت
قبلی
بسرنوشتی
تکامل روحی
است. زیرا هرکس
در تولد بشری
خود، سرنوشت طبیعی
مناسب
تکاملات
وکرامات بالفعل
تولدات گذشته خود
را دارد. که همان
بهشت چهارم
موعود الهی
آنان می باشد.
و انسان آزاد
است هر طور که بخواهد،
آن کرامات
الهی و بهشت
چهارم خود را
مصرف هر نوع لذٌت
خود کند. و یا باز
بخواهد با
سلوک الهی و
با ولایت بالاتری
کرامات بالفعل
خود را مصرف
تحقٌق کرامات بالقوٌه
خویش نماید.
که اینک همچنان
در نطفه هستند.
ولی اگر
بالقوٍه ها بالفعل
شدند، که مورد
نیاز و دلیل
وعامل تولد بهتر
بعدی، بخصوص در
نوع فوق بشری
آینده میباشد.
و یا حذٌ أقل
در فصل بهتر نوع
بشری، و با
عقل و کرامات
باز بیشتری متولد
شوند. سالک در پیمان
سلوکی ،از لحظه
نخست با هفت سرنوشت
جدید متوالی روبرو
میشود. که هر
یک با بداﺌی الهی
مرحله ای،
میتواند سالک
را بیک تجلٌی
شهودی بالاتر
برساند. که صد برابر
عقل برتر قبلی
در هر شهود
جدیدی از
مراتب تجلٌی
الهی دارند. که
مورد انکار
غیر سالکان
میباشد. که با
مصرف کرامات
بالفعل
وتحقٌق کرامات
بالقوٌه ، باز
کرامات
بالفعل خود را
عملا بیشتر کرده
است. ولی در
کار برد کرامات
بالفعل بشری
است که بشهود بالاتر
و سرنوشت های
سلوکی جدید
دیگری میرسند.
که آنگاه سالک
دارای شهود
اول حسینی،
میتواند بشهود
دوم حسنی امام
زمان خود
برسد. و
بالأخره با شهودهای
فاطمی و
مرتضوی، و
احتمالا با
شهود صورت مصطفوی،
و انجام مرگ قبل
از مرگ ضروری
، بنور قاﺌم شهود
ششم و واجب الهی
برای نوع بشری
میرسد. که باز
با بدای الهی
و سرنوشت
سلوکی هفتم معصومیٌت
پیامبرگونه،
و محمدی تازه نفس
برای چند سالک
خود میشود . که شهود
هفتم عرش رحمان
را دارد. گرچه مشیٌت
وخواسته های خداوند،
در همه موجودات
هستی لحظه ای قطع
نمیشود. ولی آنهاﺌی
که در روح خود بیک
تجلٌی ومقام الهی
بالاتر رسیدند،
بدای الهی
دارند. وگوﺌی تغییر
نظر قبلی خداوند
بوده باشد. و
منکران بدای الهی
و مخالف سلوک الهی
که همه منکران
سلوک الهی دارنده
تمام امتیازات
و شهودهای همه
ولایتهای قبلی
آنان محو و
خنثی شده، و روح
آنان پس از مرگ
طبیعی بنسخ
ومسخ حیوانی مجدد
میرود، و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها مینماید.
که هر روح مورد
رضایت الهی
عاقبت بانواع
فوق بشری خواهند
رفت. که کلید
آینده ها همان
شهود ششم نور
قاﺌم و در
سلوک با ولایت
پنجم محمدی
است و از هم
اکنون در این
تولد میباشد.

بد
:
و غیر نیکو
هرچه که نیکو برای
تکامل روحی
نبوده باشد،
بد وگناه و
انحراف و
جهنٌم پروری است.
زیرا أمری
أهریمنی و
کارما ساز، که
بحقارتهای نوعی
نسخ ومسخ، و
تکرار گذشته
ها در آینده ها
میبرد. بد کنش
و بد رفتار و
بد سگال در بد
أندیشی است.
که غیر سالکان
با عقل ضعیف
مادی و آلودگی
روانی که دارند،
عقده ها و
هوسهای حاکم بر
ذهن و تن آنان میباشد.
ولی در سالکان
و تنها در
تخلیه وتحلیه
های الهی در سلوک،
و پاکسازی های
عقده ها ی روان،
بعقلها و
نیکوﺌی های الهی،
ونیز بالهامات
لدنٌی میرسند.
که در اختیار
هر سالک
ولایتهای سلوکی
شش گانه و
کامل الهی
هست. که هرچه شهود
تجلٌی بالاتر
باشد، عقل برتری
برای شاهد آن
هست . زیرا شاهدان
تجلٌیات (این
همانی) مقام الهی
وشهودی خود را
دارند. که بد
سگالان
بالعکس از
امدادات الهی
ارباب نوع
حقیر خود را
دارند. زیرا أهریمن
های مراتب ارباب
نوع حیوانی آنان
هدایت میکنند،
که انحراف بیشتر
می نمایند، و
جهنٌم پروی میگوﺌیم
. (بهزاد) کسی است،
که با استعداد
و کرامات
تکاملی
بیشتری از
تولد بشری
پیشین دارد.
لذا در سلوک الهی
بهبودی و (به
دینی) بیشتری کرده
است. و بهزاد از
نامهای الهی داده
شده بکاملان الهی
هر ولایت میباشد.
که هریک از
کاملان
ولایتها، پس از
کمال و بازگشت
بخلق، نام دوم
و الهی خود را
از مراتب الهی
خویش میگیرد.
وهمیشه خود را
بدان نام میخواند.
ونام قبلی خود
را میگوید، در
کسی دیگری بوده
که مرده است.
یا در همان مرگ
قبل از مرگ
سالک میباشد.
و یا (بهرام)
نام تازه الهی
یک کامل الهی است
که بهبود
یافته ورام الهی
شده است. و (
بهمن) نیز نام
انسان (به شده) وکامل
الهی شده است.
نه اینکه انسان
اسم بی مسمٌی
داشته خود را عاقلی
بداند، ولی
جاهلی میباشد
.

بدایات
: وظایف
اولیٌه
سالکان و
شناختن آنها
از پیر الهی بمعرفی
خداوند، که
آغار کار سلوک
و احوال انسان
میباشد. و سفر
بسوی خدا
وساﺌل راه خود
را میخواهد. بخصوص
استعداد قبلی
ژنتیک روحی در
سالک، که از تولدات
پیشین با خود
باید داشته
باشد. و همراه استعداد
ها انحرافات
ومفاسد و صفات
منفی و حیوانی
نوع بشری وجود
دارد. که
بالعکس
کرامات شهودی
با ولایتهای
مقدماتی پنج
ولایت قبل از
ولایت محمد
،که هر بار در
آن پیامبری
بجهان متولد شده
بوده ،و
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
تازه ای را
کسب نموده
است. که در
تولد با ولایت
سلوکی محمدی
درعمل سلوک با
ولیٌ الهی، پس
از تجدید
شهودهای مقدماتی
که از جمله
بدایات کار
سالک است. و هریک
از این شهودها
حجٌ عمره ای
ودر یک عمر
بشری بوده که
قبلا آنها را
بدست آورده
است. آنگاه در
ولایت محمدی بشهود
ششم نور قاﺌم
روح القدس
الگوی کمال میسٌر
برای روح انسانی
میرسد. که
همان( حجٌ أکبر)
مورد توجٌه
خداوند و
پیامبر اولی
العزم ششم
محمدی است. که
پیامبر در
تعلیم حجٌ
کعبه بحجٌاج
با خود آموزش
داد. که گفت حال
که همه (
قربانی و
هدای) خود را
انجام داده
اید، اینک
نوبت آن است،
که بحجٌ أکبر
با ولایت الهی
را بروید. که
این تنها
خواسته
خداوند است. و
نه حجٌ های
غیرسلوکی
کعبه که سفری
توریستی و جهان
گردی است. و
الاٌ با عدم سلوک
و نداشتن شهود
قاﺌم، در
کارماهای پس از
مرگ، تمامی آن
کرامات و
شهودهای
تولدات پیشین
از دست میروند.
و اگر قشری مشرک
هم بوده باشند،
که ولایت هر فقیه
سفیه و فاسد
آخوندهای مذهبی
دنبال
میکنند، پس
آخوندی را
شریک ولایت الهی
زنده زمان
کرده است. که
دنبال
أهریمنان
آخوند رفته اند
. پس بقول
پیامبر مسخ میمون
و خوک بهترین شانس
و بخت آنان پس از
مرگ در جهنٍم
جهان خواهد بود.
که فورا در
جهان متولد صورتهای
نوعی حیوانی
حقیری میشوند.
که پس از صدها
هزار سال و
حتی میلیونها
سال، باز بنوع
بشری و همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را باید
برسند. که فرمان
کن فیکون برای
نوع بشری را انجام
داده باشد.
زیرا (بدایات)
سازنده (
نهایات) در
سلوک الهی است
. و شهود تجلٌیات
ششگانه، که مقصد
الهی سالک
میباشد، و نیز
تنها خواسته
خداوند در آفرینشها
و از آفرینش
کنونی انسان میباشد.
والاًٌ با
بدایات
همچنان در همین
جهان جهنٌمی،
یا جهانوم و
جحیم در زندگی
های انواع حیوانی
خواهند ماند .
و حسرت های
دردناک خواهند
داشت. اگر که
الاغی بارکش
یا اسب و شتری شده
باشند، رنج باربری
طاقت فرسا را،
اضافه بر رنج
کمبودهای در
تن و ذهن
خواهند داشت.
چون رفاه
انسانهای دیگر
را بچشم میبینند
و بیاد
میآورند، که چه
بوده و چه شده
اند. و این حسرتها
بیش از سوختن
تن در آتش
گودال آتش
میباشد که در تولدات
حیوانی خواهند
داشت .

بدعت:انحراف
ودر نو آوری
(من در آوردی)
انسان قشری
وغیر سالک، در
هر مکتب فکری
و عقیدتی، و
بخصوص در یک روش
سلوکی است. که
سالک خودسری
در دستورات
پیر الهی بنماید.
که سالک منحرف
از دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند،
و برخلاف سوگند
اطاعت وتمرٌد
نکردن، با عقل
ناقص و روان همچنان
آلوده خود،
اضافات و
تغییرات در
عبادات و
عقاید خود اظهار
مینماید.
وتنها کاملان الهی
دارای اختیار
الهی هستند،
که برای علاج روان
چند سالک خود،
هر ابداع
جدیدی که صلاح
بدانند مقرر
می نمایند. که بقول
پیامبر، حتی اگر
یک ولیٌ الهی اتفاقا
خطا کند، باز از
نظر داوری
الهی درست است.
زیرا مهم
اطاعت سالکان
است، و نه
موضوع
دستورات مورد اطاعت.
آخوندهای قشری
در امور دینی
بعقل غیر الهی
خود، مدام در
حال ابداع و
اختراع هستند.
که اگر تأثیر مثبت
در زندگی بشری
وکنونی آنها
داشته باشد،
در اصلاح روان
ناخودآگاه
آنان تأثیر
مثبت خدا
پسندانه ندارد.
که برای تکامل
و تعالی روح انسان
بشری، شایسته تولد
نوع فوق بشری
گردد، تنها دستورات
مراتب الهی،
آغاز از پیر
کامل بمعرفی خداوند
مؤثٌر و مثبت
میباشد. که عملا
اصلاح و پرورش
ژنتیک روحی انسان
سالک با مراتب
الهی میباشد.
ونه با جدٌیت
سالک یا هدایتهای
پیر. مگر که
خداوند عبادات
سالک را
پسندیده باشد.
آخوندهای مذهبی
در تمام مذاهب
و ادیان غیر سلوکی،
کارشان بدعت
مداوم ومنحرف شدن
شدید تر خود،
و پیروان
مفلوک فریب خورده
آنان خواهد بود.
که مسخ های
حیوانی بقول پیامبر،
مسخ میمون
وخوک بهترین بخت
آنان در کارماها
خواهد بود.
تفسیرات غیر اولیا
در هر مطلبی،
چه از کتاب
قرآن و احادیث
باشد، ویا منقولات
دیگران،
سراسر تحریف
مقصود الهی پیامبران
واولیا بوده
است. و
نیزمنحرف شدن
از مقصود و
هدف الهی پیامبران
مورد اعتقاد
خودشان
میباشد. که کاملان
الهی تنها
(قرآن ناطق)
وگویای
سالکان خود
هستند. تفسیرات
غیر سلوکی و
برداشتهای أدبی
و علمی از
گفته های
انبیا و اولیا
از نظر تکامل
روح باطل
هستند. حتی بقول
پیامبر، اگر اینان
اتفاقا درست
هم گفته
باشند، که کلام
پیامبر را بدرستی
نقل کنند، باز
از نظر الهی نادرست
میباشد. بدعت
تفرقه سازی ومذهب
تراشی در هر
دین و طریقتی
بشکل قشری گری
میباشد. هر
اختراع
ناپسند در أمر
سلوک الهی
بدعت تحریم شده
خداوند و
انبیا میباشد.
و الاًٌ هر
ابداع هنری و
صنعتی مفید زندگی
بهتر نوع بشری
هست. ولی نه
برای زندگی
بهتر در نوع
فوق بشری در
جهان . عملا بدعت
گذاران دینی ومذهبی
ضدٌ خدا و
دشمن او
هستند. که فکر
و عقل خود را
برتر از عقل الهی
اولیای الهی
زنده میدانند.
و لذا پیامبر
آنان را ابلیس
شیطان، و در
لباس کاذب
روحانیٌت و
أهریمنان
انسانی میگوید.
و آنان را
امامان منحرف
پیرو خود برای
جهنٌم
میخواند، از
هم اکنون نیز
در جهنٌم
کارماها و
تولدات نسخ
ومسخ بدتر بجهان
بوده و خواهند
بود. سالکان
منحرف شده از حقایق
الهی، و حتی سالکان
که ترک صلات و
ارتباط
وتوسٌلات
سلوکی با ولیٌ
الهی خود
کرده، در حکم
بدعت گزاران
هستند. که آخوندهای
قشری مذهبی
بدعت گذاران
میباشند. حتی اگر
سالکی در نیمه
راه سلوک با
داشتن برخی از
مراتب شهودی خود،
توقٌف سلوک کنند،
و خود را بخدا
رسیده بدانند.
و پایان وظیفه
الهی خود
بدانند. پس
هرچه بیشتر
پیش بروند،
دورتر از هدف رسیدن
بلقای الهی
میشوند. وبه
أرباب نوع حیوانی
آینده خود
میرسند. ونه بخداوند
قاﺌم و رحمان،
چه رسد بالله
ربٌ الأرباب .

و
ابدال و بدیلان
:ابدال و
بدیلان
جانشینان
الهی برای توسٌلات
عبادی سالکان میباشند.
و صوفیه از هفت
سرشناس،
عارفان زنده
در هر زمان میگویند.
که در سازمان
طریقتهای تصوٌف
در گذشته
میگفتند. که
در واقع هفت مجموعه
از کاملان و
عارفان الهی
رسیده بتجلٌیات
الهی در
ولایتهای
ششگانه الهی
نوع بشری هستند.
که هریک از
آنان برای انسانهای
شایسته خود وسیله
الهی برای
توسٌل عبادی
هستند. گروه کاملان
ولایت آدم کیومرث،
که همچنان
افراد بالا
آمده از مراتب
حیوانی به نوع
بشری را تعلیم
عبادی سلوک
برای شهود نخستین
حسینی در
تسمیه محمدی، میرسند
و همچنان میرسانند.
و دیگر مجموعه
کاملان الهی ولایت
نوح یا میترا،
که همچنان
تربیت افراد
مناسب خود را
در سطح عقل
آنها تعلیم
میدهند. وهریک
بدیل خداوند برای
سالکان آنها
در توسٌلات عبادی
هستند. گروهای
ابدال بعدی، کاملان
ولایت های
بودا و زردشت
و مسیح ومحمد هستند.
پس خداوند بهر
طالب لقای الهی
پیر حسینی اورا
بوی در رؤیا معرٌفی
مینماید. و
سالکان تا مرز
کرامات بالقوٌه
خود پیشرفت شهودی
دارند. و بقیه شهودها
را در تولدات بعدی،
با ولایتهای بالاتر
بمعرفی خداوند،
باید خود را بنور
قاﺌم روح القدس
و پایان وظیفه
سلوک الهی برای
نوع بشری برسانند.
تا در نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با ولایت
مهدوی بنور
رحمان نیز
برسند.و فراوان
أرباب نوع وتجلٌیات
الهی بالاتر
در پیش هست. تا
بفرض محال بخداوند
الله ربٌ
الأرباب أهورمزدا
برسند. و این مجموعه
بدیلان وکاملان
در هر زمان،
هر یک رهبری
بالاتر و صاحب
مقام دوم حسنی
در شهود
سالکان
میباشند . که خداوند
از بین کاملان
هر ولایت،
آنکه خوبان همه
دارند او بتنهاﺌی
دارد انتخاب
میکند ، که
برترین مقام الهی
هر ولایت است.
وچون وفات کند
جانشینی دارد.
که خود را نیز
معرفی بامامت زمان
نمیکند، وتنها
در شهود دوم تمامی
سالکان ولایت
ها بدیدار او
میرسند، و
بدیل برتر
تنها برای توسٌل
عبادی سالکان
میباشد. برخی
طریقت ها
سازمانهای دیگری
از مراتب اولیا
وابدل خود
دارند. که اگر برداشت
سلوکی نباشد،
نظریٌات دینی
و عرفانی نا
مقبول خداوند دارند.
و مفهوم امام زمان
که شیعیان دارند،
که بدون برداشت
سلوکی است، باز
از نظریٌات بدعت
گذاران میباشد.
والاً همه این
آخوندها
خودرا الهی
میدانند. ولی مدرکی
شهودی از خداوند
ندارند. امام زمان
در چاه سامره،
واخیرا نقل مکان
بچاه جمکران نموده،
که هزار
ودویست سال
است زنده میباشد.
که حتی تولد نیافته،
به این عمر
دراز رسیده
است. که امام
عسکری نمایش
سمبولیک تولد
فرزند خود
(حجٌت بن
الحسن) را، بعنوان
نمونه ای
سمبولیک برای هر
کامل الهی محمدی
بنمایش گذارد.
که هر امام زمانی
برای چند سالک
خود، یک امام
زمان عصر
سالکان خود
میباشد ، که از
بین کاملان دیگر
برگزیده
خداوند بوده
است و مرگ و
جانشینی دارد.
و تمامی سالکان
در عزلتکاه سلوکی،
اصطلاحا چون پیامبران
گذشته در چاه
یا زیر زمینی دور
از اغیار
هستند، که با
شهود عرش رحمان
تولد دوم الهی
خود را
بنمایند، و
ولی ٌ الهی حسینی
چند سالک احتمالی
خود گردد. و
یکی از کاملان
زنده هر ولایت
بانتخاب الهی،
امامت زمان
حسنی را دارد.
هر شاهد قاﺌم
بازگشته بخلق،
امام ( امٌی) چون
محمد است. و در
برابر سالکان حضور
ذهنی دارد. در
ولایت محمدی بگفته
پیامبر،
همیشه ٣١٣ ولیٌ
الهی زنده حسینی
هستند. که
هریک برچند سالک
خود بمعرفی خداوند
پادشاهی الهی مینماید.
و فرٌ و فروهر
الهی را دارد.
که این کامل الهی
حسینی وحسنی
زنده وانسانی
مجسٌم ، خلاصه
آفرینشهای الهی
از أزل تا کنون
را در نظر خداوند
میباشند. حتی اگر
همه قربانی او
شوند، که درسلوک
باید بشوند.
تا نوبت نوع
فوق بشری وولایت
مهدوی هفتم از
٥٥ قرن دیگر برسد.
که آن ولایت
نیز مجموعه کاملان
خود را خواهد داشت.
و یکی از آنها
نیز مقام برتر
از دیگر
کاملان را در
آن ولایت
سلوکی دارد.
بدیل بجای خداوند
بعنوان وسیله موقٌت،
ونیز ب (دل)
حاضر داشتن و
حضور ذهنی او
در سالک، که
همان( وضو و وی
سو) وسمت و
قبله ونور الهی
سالک است . که
همرا ه اذکار توحیدی
دفع شرک، همان
نگاه حقیقی
نمودن بقبله الهی
سالک است، که تنها
عبادت مقبول الهی
است. ویا سالک (
دل تنگ) بخواهد
با بدیل الهی خود
گفتگو نماید،
که دعایش بخداوند
نیز خواهد
رسید. هر کامل الهی
که (جمعه و
آدینه و أدینه)
پایان دین
ورزی خود را
رسید، عملا (جمع
وجم و وحدت
وجود )با مراتب
الهی قاﺌم و
عرش رحمان
داشته و جم
گردیده ، عضو
ولایت الهی پیامبر
اولی العزم خود
گشته است. و یکی
از مجموعه اولیای
محمدی خواهد
بود. شاید رقم ٣١٣
عددی سمبولیک باشد.
که هریک قرآن ناطق
چند سالک خود
میباشد. کلیم
الله است، که
کلام او کلام خدا
برای سالکان خود
میباشد. و
دارای تفویض و
اختیار و
اجازه الهی، برای
هر دستوری که صلاح
چند سالک خود
بداند. حتی اگر
غیر از آن
باشد، که پیامبر
وامامان
واولیای قبلی
گفته باشند.
زیرا آنان نیز
تنها برای چند
سالک خود صلاج
دانسته بودند
گفته اند، ونه
اینکه نسخه ای
علاجی برای همه
زمانها نوشته
باشند. آنگاه اختیار
الاهی اولیای بعدی
موردی نخواهد
داشت . انسانها
هریک مشکلات و
بیماری های
روانی خود را
دارند. که پیر الهی
چون هر پزشک روان
درمان، طبیت الهی
عقده های سالکان
خود را معالجه
و با کمک خداوند
مینمایند.

بد
نامی: و ملامتی
درویشان
وسالکان در
مراحل پیشرفته
سلوکی خود،
بدستور
وموافقت پیر
الهی خویش،
حرکات ورفتار
و گفتارهاﺌی مینمایند
تا غیر سالکان
قشری آنان را
مخصوصا ببینند،
که دست از دشمنی
با آنان،
بعنوان سالک و
مخالف هر
ولایت فقیه بردارند.
والاً
آخوندهای همه مذاهب
قشری در همه ادیان
غیر سلوکی،
فتوای مرگ و(
آزار و فتوای
تعزیر) سالکان
واولیا را آماده
دارند. که حتی
گاهی بدست خود
سر میبرند. و
بقول پیامبر،
اینان قاتلان أنبیا
هستند. زیرا تمام
کاملان الهی (نبیٌ)
و پیامبر
هستند. گرچه پیامبری
اولی العزم، صاحب
کشف قرٌه
شهودی برتر و
تازه ای نباشند.
ولی این همانی
پیامبر اولی
العزم خود را
دارد. که محمدی
زنده برای سالکان
خود میباشند.
و بهمان مراتب
تجلٌیات اولی
العزم خویش میرسانند.
ولی بقول پیامبر،
چون ولیٌ الهی
شناخته آخوندها
شد، هرگز انکار
احوال سلوکی خود
نمیکند. و چون مسیح
و حلٌاج و
هزاران ولیٌ
الهی دیگر،
چون سهروری
ودارا شکوه
ولیعهد هندی
سربریده میشوند،
که خود آخرین آزمایش
الهی آنان برای
اثبات صداقت و
وفاداری آنها میباشد.
ملامتی بودن
برخی، سالکان
دیگر را منصرف
از تظاهر خود نمیکند.
تا خود را از اتهام
سلوک الهی
معاف کرده
باشت. زیرا بعد
از تقیٌه و رعایت
احتیاط رسوا
شدند، دیگر
رفتار ملامتی
سودی ندارد .
اولیای الهی
چون محمد مدام
خود را ملامت
میکنند واستغفار
مینمایند، که چرا
زودتر و جدٌی
تر بسلوک الهی
نپرداختند .
که در کمال جستن
زودتر، میتوانستند
ذخیره آخرت هرچه
بیشتر با
خدمات الهی
بنفع تولد فوق
بشری آینده خود
فراهم کنند.

بذل
المهج :بذل و
مصرف دل ها
وتمام ذات روانی
در سالک،
وتمام نیروهای
عشق ومحبٌت
قلبی خود را
که در راه
سلوک الهی ورسیدن
بلقای الهی خود
مینماید.
وهرگونه
ستایش وتوسٌل
وتوکٌل و پرستش
بدل وحضور
ذهنی خود از پیر
کامل بمعرفی خداوند
مینماید. و یا
در توسٌل بمراتب
شهودی بعدی،
تا صورت شهودی
پنجم مصطفوی
برسد. که شهود مصطفوی
اجرای دستورات
تمرینی مرگ ارادی
قبل از مرگ را
بسالک میدهد.
وچون از نظر مقام
مصطفوی، سالک
بذل مهج و قلب خود
نمود، اورا کاندیدای
نجات و قبول مرگ
قبل از مرگ او
را به ربٌ
رحمان می
نماید، که
سالک شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد. تا
باز اگر
خداوند صلاح دید،
سالک از خواب مرگ
نیز بیدار
میگردد. وبا
شهود عرش رحمان،
محمدی زنده و پیامبری
غیر اولی
العزم میشود. سالک
موفٌق با
شهودهای قوس
صعود و بترتیب
عکس، شهودهای قوس
نزول، و دیدار
بار دوم در
(نزلت اخری) با
آنها دارد .و
بقول پیامبر
با هر یک از مراتب
شهود قوس نزول،
دیدار رضایت
داشتن، حتی سپاس
روح محمد ومراتب
شهود قبلی را خواهد
داشت. و بدستور
شهود بار دوم فاطمی
نیز مورد نوازش
مجدد دارد، و
دستور استراحت
در روز ( جمعه و
آدینه) اورا میدهد.
که بجای دیدن
بار دوم پیر
الهی، خود
دارای همان مقام
الهی حسینی میباشد.
که با دیدار
پیر مورد سپاس
محبوب او
میگردد، و در
کنار خود
بولایت خویش
در خانقاه پیر
می نشیند. ویا برای
خود خانقاهی ترتیب
میدهد. که در
هر حال دارای اختیارات
الهی برای چند
سالک احتمالی خود
میباشد. (مهجت
القلب) ودل روحی
انسان کامل،
مرکز
انقلابات روحی
سالک بوده و
هیجان الهی خود
را دارد. و
وسیله عشق ورزی
الهی چند سالک
خود بمعرفی خداوند
خواهد بود. و
برای خود هرچه
بیشتر جدیٌت میکند،
تا ذخیره آخرت
بیشتر نزد خداوند
در ژنتیک روحی
خود فراهم
نماید. که در
تولد نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، در
فصل نوع فوق
بشری
استعدادهای بالاتری
داشته ، که کرامات
بالفعل وبالقوٌه
الهی، و عقل ونیروهای
حیاتی والهی بیشتری
داشته باشد. که
شاید آنگاه
زودتر و راحت
تر و شایست
تر، برای لقای
ربٌ رحمان و
بهشتهای الهی مربوطه
برسد. که چهار
صد هزار سال بعد،
بتواند باز در
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری
برود .

برزخ:عربی
شده دوزخ
فارسی دری قوم
قبریش زردشتی
در فرهگ دینی . دوره
سلوک سالک که برزخ
او است . بخصوص
که انسان بین
سرنوشت بهشتی با
نجات شهودی، و
یا سرنوشت
جهنٌمی
کارمائی
امکان هر دو
را د ارد. پس تا شهود
نهائی با مرگ طبیعی
نوعی روح سالک
در برزخ میباشد.
باز سالک در
دوره سلوک
دارای فراوان
بلایای سلوکی
میباشد که لازم
برای پاکسازی
روان از عقده
ها و معایب
پیشین سالک
است. و سالک با خویشتن
داری و تقیٌه،
و در عزلت از دیگران
بودن بمراتب الهی
در پاکسازی روان
خود کمک مینماید.
که این بلایا
قسمتی ناچیزی
از سرنوشت
جهنٌمی تولد کنونی
انسان است،
اگر بسلوک
الهی نپردارد.
چون به عذاب
کارماهای
شدید دوچار
میشود. ولی
سالک در سلوک
الهی، با
رقیقه هائی از
جهنٌم خنک
دوره سلوک در
عزلت سلوکی میباشد،
که سالک صبوری
و توسٌلات
عبادی را رها نمی
کند . همیشه
بین دو جهان و
دو گونه شرایط
مخنلف فاصله آنها
را برزخ
میگویند، که روحی
باید خود را
از این فاصله
ها نجات با
تأمین شرایط
لازم تا شرط کافی
را انجام بدهد.
که تخلیه وتحلیه
نهائی میسٌر خود
نماید. که در ولایت
ششم محمدی شهود
ششم نور قائم
با مرگ قبل از مرگ
است. هر نوعی
موجودیٌت در جهان،
عملا برزخی
بین دو سطح از
موجودیٌت
حقیر تر حیوانی
و کارمائی، و
یا موجودیٌت
بهتر احتمالی
و بهشتی، تولد
در فصل نوعی بالاتر،
و یا در نوع
فوق بشری که پایان
برزخ جهان نوع
بشری با شهود
نور قائم و با مرگ
ارادی است.

بُراق
و بَرق نور
:مرکب اسب
وشتر الهی ویا
هر وسیله دیگر،
که تصوٌر شود،
که روح محمد و
هر کامل محمدی
را بمعراج عرش
رحمان میبرد،
که بمقام (دنا
فتدلٌی و قاب قوسین
او أدنی) میرسد
.که حتی زمان
برای روح معراج
رفته احساس نمیشود.
چه رسد که
وسیله حمل خود
را بعرش ببیند
. براق چون برق
سریعا روح سالک
را بعرش میرساند.
که پیامبر از میکاﺌیل
دارای مقام
بالاتر از جبرﺌیل
میگوید. که در
حال با هر
اسمی ، میتوان
اورا از مراتب
الهی ربٌ
رحمان دانست.
شاهد عرش
رحمان در مرحله
اول، عرش را
از روی زمین
می بیند. که کلٌ
فرش عرش رحمان،
سراسر آسمان
را تا بی
نهایت در شرق
و در نقطه نادیده
ای می بیند. ودر
مرحله دوم معراج
که بکنار عرش میرسد،
آنقدر نزدیک میشود،
که دقیقا کوچکترین
گل نقش فرش عرش
رحمان را بنام
( گل محمدی)
زنده و فعٌال
می بیند. و
آنگاه از عظمتهای
بی پایان مراتب
آینده، نسبت بعظمت
پیامبر اولی العزم
خویشتن کاملا ناچیز
می بیند. که تصوٌر
رسیدن بخدای رحمان
در نورش
ندارد. چه رسد که
فکر کند بخداوند
ربٌ الأرباب الله
رسیده باشد.
که در مطلق أبدیٌت
بفرض محال یک روح
موفق باید
بنور الله برسد.
که ارواح تمام
موجودات باید
برسند. که روح هر
أتم نیز زمانی
از نردبان انواع
بخداوند الله میرسد.
زیرا بازگشت همه
بسوی خداوند
تحقٌق پیدا میکند.
( دنا فتدلاٌ) یعنی
آنقدر نزدیک
شد، که گوﺌی
معلق بعرش
است. و زیر پای خود
جز تاریکی نمی
بیند. و( قاب قوسین
او أدنی) یعنی مانند
تیر أنداز با کمان،
که دو سر کمان خود
را بچشم خود نزدیک
میکند. و آنجا
است که بقول پیامبر،
خداوند هرچه خواسته
باشد، بشاهد
عرش هدایت و
نشان میدهد. که
مبدأ تمام افکار
ولی ٌ الهی در
بازگشت بخلق خواهد
بود. و از آن پس الهامات
لدنٌی خودرا
از از ربٌ
نادیده رحمان میگیرد.
تا در ولایت
مهدی، این روح
شاهد عرش
رحمان ، هفت
هزار سال بهشت
سوم خود را در
کنار عرش خواهد
داشت. وبا
ولایت مهدی
موعود بنور رحمان،
وشاید بعرش ربٌ
برتر از رحمان
نیز برسد . که با
هزاران برابر
عقل نوع بشری،
باید از میلیونها
برابر عقل بشری
برسد. در تجربه
این نویسنده
از روی زمین، گلبرگی
بخاطر دارم ،
که بعمق افق
در شرق فرش کشیده
شده بود. که نتوانستم
مرکز گل، و یا دیگر
گلبرگهای آنرا
بیینم. که سمبول
عظمتهای الهی برتر
است. در
حالیکه گل محمدی
کوچکترین گل فرش
رحمان بود. در
وسط فرش عرش، کرسی
عظیم رب ٌ
رحمان، و نیز
تمامی فرش عرش
تا بی نهایت، سمبول
فراوان ارباب نوع
بالاتر از
رحمان، وجمعا
خداوند الله
میباشد. که واصلان
فرضی بنور
الأنوار الله
آهورمزدا ،
هنوز بخداوند
( هو) بیرون از هستی
ها رسیده نشده
اند. عرفا این برق
انوار شهودی،
یا ( براق )
رساننده روح شاهد
بعرش رحمان را
(طوالع) نیز
میگویند. که
هر نوری چون نور
خورشید، در یک
بامداد و شب قدر
سالک در
صبحگاهی پگاهی
طلوع مینماید.
که شاهد آنگاه
خود را در نور
قاﺌم، ( پگیه) در
یک پگاهی مییابد،
وفقیه الهی و
فهمیده امور
الهی میسٌر خود
میشود. ونه هر
فقیه سفیه وفاسد
الحالی، که بزرگترین
دشمنان خدا و
قاتلان أنبیا هستند.
نور رعد و برق در
وقت باران، که
لحظه ای است و
تمام میشود. و سالکان
نور تجلٌیات الهی
را در رؤیا
این چنین می
ینند. ولی شهود
نور قاﺌم زمان
درازتری است.
که همیشه در خاطر
شاهد میماند.
ومانند بار نخست
شهود قاﺌم،
که دارای همان
آثار روحی وعقلی
است، که عشق
ورزی سالک را
بیشتر مینماید.
در آخرت یعنی
در قیامت روح
قبل از مرگ قبل
از مرگ، نور
بدر منیر
قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل
مورد دیدار
سالک است . ولی
در دیدار بار دوم
نور قاﺌم بدر منیر
قاﺌم ، در
(نزلت اخری) بسیار
پاﺌین تر در
فضا میباشد.
که وظیفه بازگشت
بخلق کامل الهی
بنقل از ربٌ
رحمان و بطور کلٌی
و سمبولیک بوی
ابلاغ میگردد
.

برید
الهام : برید،
نامه رسان پست
است، که حامل
الهامات الهی
برای ولیٌ الهی
و برای سالکانش
میباشد. که پیامبر
اورا چون مسیح
جبرﺌیل
میخواند. چون پیامهای
ربٌ رحمان،
بوسیله یکایک مراتب
تجلٌیات الهی
به پیر الهی میرسد.
گرچه تصوٌر شود
که انسان کامل
خود اندیشه و
تعمٌق نموده است.
و برای شناخت پیر
از احوال سالکان
احتمالی خود، از
(رؤیاهای
صالحه یا
رؤیاهای صادقه)
او، با کمک الهامات
الهی خویش، و
کمک از مراتب مدبٌر
الهی سالک،
تفکیک صفات نیکوی
تازه شهودی
نموده ، و از صفات
منفی پاکسازی نشده
روان سالک، آشنا
باحوال الهی سالک
میگردد. که
هرگونه تأیید
و یا پیر
دستور اصلاحی
و عبادی جدید و
تجارب خود را
میدهد.

برسم :شاخه
درختی که نزد
زردشتیان
مقدٌس است، و بدست
میگیرند وقتی
که در معبد و
یا در اعمال دینی
هستند. که قشری
های زردشتی
چنین میکنند.
و الاًٌ این شاخه
سمبول شجره ولایت
زردشت
میباشد، که درخت
سمبول برتر مسیح
را در درخت کریسمس
می بینیم. و
نیز درخت برتر
باز ولایت
محمدی است، که
ولیٌٍ الهی
خود شاخه این درخت
ولایت طوبا است.
و هریک از کاملان
الهی زنده، عضو
درخت وشاخه
زنده ولایت
الهی مصطفوی
میباشد. تا در ولایت
مهدوی نوع فوق
بشری درخت عظیم
تر باشد، که اکنون
در نقش فرش عرش
رحمان برای کاملان
محمدی دیده میشود.
که تا أبد از
ولایتهای عظیم
تر تا خداوند
الله و بفرض
محال، کلٌ
(درخت طوبا و
یوتیبای) عقلی
والهامی دیده شود.
که عرش رحمان
تنها یک شاخه بزرگتری
از درخت طوبا
میباشد. شاخه
ای بزرگتر و
نه تمام درخت
طوبای الله مطلق
بوده باشد. در تجربه
این نویسنده،
عظمت این درخت
أزلی أبدی خداوند
را که در عرش رحمان
خود دیدم، که جنبه
چپ آن واضح
تر، وحتی ولایت
های محمدی
وقبل از محمد،
کوچکترین گل این
گلستان در نقش
فرش عرش رحمان
بود. و الاٌ در
سمت راست عرش
تا افق نا
پیدا، چون
نقطه ای غیر
قابل دیدن
میشود. که گلبرگی
عظیم نیز
دیدم، که گوﺌی
بآینده های دور
مربوط باشد.
که حتی مرکز این
گل را نیز ندیدم.
که در افق دور
دست سمت راست کشیده
میشد. تا مقایسه
عظمتها را ،
با اهمیٌت گل
محمدی بسیار
کوچک بدانم. که
گل محمدی گلبرگهای
زنده و با
حرکت بود .
برسم را زردشتیان،
ومسیحیان
صلیب بدست
میگیرند، که منظور
حضور ذهنی
صورت ولیٌ
الهی سالک
است. که یک
زردشت و یا
مسیح زنده
وبمعرفی خداوند
است. ولی نه
مجسٌمه مسیح در
کلیسا، که پرستش
از میٌت بعنوان
وسیله الهی
حرام وشرک و(
تعبٌد) است. که
رساننده عبادت
سالک و دعا
وخواسته های
او بخداوند
نمی باشد.
مسلمانان
تسبیح را در دعا
بدست دارند،
که کار حضور ذهنی
وسیله الهی در
توسٌل عبادی نمی
کند. مسلمانان
سالک تنها با
ولی ٌ الهی با
خداوند خود در
ارتباط هستند.
که باید (وضو
یا ضوء) ونور
صورت شهودی پیر
کامل بمعرفی خداوند
را در دل داشته
باشند. که
مدام با اذکار
توحیدی دفع شرک
، چون لا اله
الاٌ الله، و
دیگر اذکار
فاطمی و غیره را
تکرار برای دفع
شرک احتمالی میکنند.
که بوسیله الهی
خود میگویند، الهی
هستی ولی الله
نمیباشی. یا همان
( الله الله) گفتن
و یا (أهو گفتن)
زردشتی است.
آنگاه توسٌل
بوسیله الهی
بجای خداوند
رحمان تا
الله، ارتباط بدون
شرک بخداوند
برای سالک برقرار
میگردد.
درویشان صوفی
ایرانی نیز
برگ سبزی بدست
میگیرند، که
آنرا تحفه درویش
بدیگران میدهند،
و دریافت کننده
این برگ سبز،
با مفاهیم
مقدٌس و سلوکی
آن، دلیل استعداد
و تمایل سلوک
ونجات دریافت کننده
میباشد. که باید
در عمل نیز
بخداوند در
ارتباط باشد.
وقتی پیر الهی
معرفی شده خداوند
در رؤیا بسالک
رسید، و با او
پیمان بست و
دستورات عملی گرفت.
و با همٌت و
صداقت، خود نیز
بمراتب شهودی بالاتر
از مقام حسینی
پیر الهی خود
پیش برود. و
حتی همان شهود
و دیدار پیر
الهی بمعرفی خداوند،
ولی سالک عامل
و بدون سرکشی باشد،
روح این سالک
پس از مرگ طبیعی،
از هرگونه کارماهای
جهنٌمی در
انواع حقیر
تر، وحتی از
نسخ بدتر بشری
بجهان مصون میباشد.
تا در تولد
بهتر بشری بعدی،
و با عقل وکرامات
بالفعل بیشتری،
خود را در
نهایت کمال نوع
بشری، بنور قاﺌم
روح القدس برساند.
چه در مرگ طبیعی
یا مرگ قبل از مرگ،
و با بازگشت
بخلق و رسالت الهی
و بعثت پیامبر
گونه بجهان، و
برای تربیت الهی
چند سالک احتمالی
خود. ونیز
سازنده (ذخیره
آخرت) بیشتر
برای خود، که گوﺌی
تولد فوق بشری
و سلوک الهی با
ولایت مهدی را
از هم اکنون
دارد. و (عهد
الست) خود را
با یک کامل مهدی
بمعرفی خداوند
دارد. و لبٌیک
با وی را در
نور قاﺌم
دارد.

برنابا
:انجیل
برنابا
اصطلاحا بتمام
انجیلهای
کاذب میگویند.
که هرکس برای خود
مینوسد. که آخوندها
و کشیشان
مسیحی در قرن چهارم،
تنها چهار انجیل
کنونی مسیح را
رسمیٌت دادند،
و بقیٌه را کاذب
و برنابا گفتند.
پس همه انجیل
ها را سوزاندند.
که بخیال خود دیانت
قشری مسیحی را
از هرج ومرج
تضاد انجیلها
نجات بدهند. کاری
که عمر با نویسندگان
قرآن خود نمود،
وتنها قرآن
خود را که عثمان
تکمیل نمود، بزور
شمشیر بر
مسلمانان همه زمانهای
بعدی تحمیل کرد.
گرچه آن را از کلام
محمد با
دستکاری زیاد
نوشتند. که
مولا علیٌ در نهصد
جای آن تغییر و
تبدیل و حذف و
اضافه در
برابر پول و
رشوه میخواند.
انجیل راستین مسیح
و هر پیامبر
اولی العزم و
غیر اولی العزم،
حتی اگر بدست
خود نیز نوشته
باشد، باز
نجات بخش سلوکی
روح انسانهای زمانهای
بعدی نیست. مگر
ولیٌ الهی هر
ولایت بمعرفی خداوند
را داشته
باشد. که پیر
الهی انجیل ناطق
چند سالک خود میباشد.
و کاملان محمدی
نیز تا زنده باشند،
برای سالکان خود
( قرآن ناطق) گویا
و صاحب کلام الهی
میباشند. که
انجیل یعنی
مقدٌس شدن و
انجل فرشته
گردیدن است. و
قرآن نیز یعنی
(دوقرٌه) آخر ولایت
محمدی، که نور
قاﺌم و عرش
رحمان میباشد.
(أهل کتاب)
مورد احترام محمد،
که مسلمان
نباشند وسالک
ولایت محمدی هم
نباشند. ولی سالک
با اولیای الهی
ولایتهای پیشین،
چون ولایت
سلوکی مسیحی و
زردشتی وبوداﺌی
بوده باشند
أهل کتاب
هستند. که
خداوند ولیٌ الهی
آن ولایتها را
بسالکان معرفی
کرده باشد، تا
ارتباط عبادی با
خداوند داشته
باشند. ولیٌ الهی
( تجسٌم انسانی)
مقام نور شهودی
سالک در ولایت
قبلی میباشد.
که عهد الست
را با وی سوگند
خورده بود .
شاید برنابا نیز
کشیشی بوده،
که آخوندهای
مذهبی وقشری
کلیسای واتیکان
در رم او را تکذیب
نموده باشد. و
اینک انجیل و
کتاب
مورمونها،
ویا نزد
ارامنه و قبطی
های مصری نیز
انجیل های دیگری
وجود دارند. که
باز آنها نیز با
خواندن کسی را
بخدا ونجات نمیرساند.
مگر پیر الهی زنده
هر ولایت الهی
بمعرفی خداوند،
که شخصا کتاب
خدا برای سلوک
الهی است. و
انجیل فرشته و
مقدس، و یا
تورات یعنی(
توراه و
توریه) و
رؤیاهای شهودی
است. و نیز قرآن
همان قرٌه های
شهودی مقدماتی
همه ولایتها
نیز میباشد. و زردشتیان
دنبال (کیان
خورٌه) و شهود
آخر خود نور
مرتضوی هستند.
که مسیح قرٌه برتر
و محمد باز قرٌه
برتر نور
قاﺌم را کشف نمود.
تا نوبت مهدی موعود
برسد که ٥٥
قرن دیگر
(خورٌه وغرٌهٌ
و قرٌه) شهودی
برتر نور
رحمان را کشف میکند
. (کتاب خدا) تنها
سلوک الهی، أمر
مکتوب ومقرر
خداوند برای
هر انسانی در
سلوک با
ولایتهای متوالی
الهی میباشد.

برٌه
:
گوسفند
حیوانی آرام ومطیع
در تسلیم چوپان
خود، سمبول تمامی
سالکان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، که مطیع
پیر الهی زنده
خود بمعرفی خداوند
هستند. برٌه بیشتر
برای قربانی و
غذای سالکان در
معبد ها بوده
است. و در
مراسم بازگشت بخلق
کاملان الهی،
همراه مهمان
نمودن عوام و
غیر سالکان
وبرای تشویق
آنان بسلوک الهی
بوده و هست. مسیح
خود را برٌه
خداوند
میگفت، که آماده
قربانی شدن
چون گوسفند
بوده است. که هر
کامل الهی با
قربانی نمودن
نفس امٌاره
خود در مرگ
قبل از مرگ
بنجات و شهود
برتر میرسد،
ولو که بخلق هم
باز نگردد. سالکان
نیز در نهایت شهود
مقدماتی خود،
آرزوی مرگ قبل
از مرگ را دارند،
که بنور برتر الهی
خود چون قاﺌم
برسند. لباس پشمینه
سالکان که ارزان
تر بوده،
سمبول گوسفند الهی
بودن آنها است.
و عزلتگاه و
سایبان سالکان
نیز از پشم
گوسفند حافظ
آنان از سرما
و گرما است. و
علامتی از
براءت و نجات
وپاکی از گناهان
در سالکان برٌ
و بریٌ از بشریٌت
خود میباشند،
تا جان خود را در
نهایت در حجٌ
أکبر نور قاﺌم
برای ولایت محمدی
قربانی میکنند.
همین جان بشری
دادن و بجانان
الهی نور
قاﺌم رسیدن، و
به دیگر وعده
های بهشتی خداوند
میباشد.

بزم ( أو
أدنی):پیامبر در
شهود هفتم عرش
رحمان، چون هر
کامل محمدی در
هر زمان بعدی،
که در مرحله
اول شهود عرشی
از روی زمین،
فرش عرش رحمان
را در سراسر
آسمان گسترده
دیده و می بینند.
و مرکز این
فرش (کرسی)
سمبول مکان لا
مکان ربٌ
النوع بشری
روح القدس قاﺌم
است. که الگوی
کمال الهی و
شهودی میسٌر نوع
بشری میباشد و
جهانی
نورانیٍت
دارد. و هشت فرشته
محافظ عرش
دارد. و بقیٌه
عرش در اشکال
ونظم های جالب
نادیده امثال
آنها در جهان
مادی بشری
میباشد. که این
فرش عرش در
وسط کرسی، و
تمامی عرش
مملو از سمبولهای
بی نهایت از ارباب
انواع فوق بشری
آینده است. و
جمعا تمام عرش
سمبول خداوند
الله را در
نظر انسان
شاهد میباشد.
که شاهد برحسب
قدرت دید و
فهم و برداشت
عقلی که از
مقام مراتب الهی
دارد، و
اصطلاجا بگفته
پیامبر،
هرآنچه خداوند
بخواهد بشاهد
عرش میفهماند.
از سمت چپ عرش
محدود بحدود
میباشد. که
صفت امور مادی
وبشری محدود
بودن و قابل
حفظ در ذهن
میباشد. و
مقام روحی و
الهی و عقلی و
رؤیاﺌی را
نشان میدهد،
واز سمت راست صحنه
فرش عرش تا بی
نهایت امتداد
که در افق
دارد و بنقطه
ای میرسد.
ودیدی از نقطه
آخر فرش برای شاهد
میسٌر نیست،
که آینده های
نا متناهی را
نشان میدهد.
سپس شاهد عرش
از روی زمین،
بگفته پیامبر
و تجربه
کاملان محمدی،
که بسختی
میتوان توصیف
مادی و انسانی
در الفاظ برای
آن دیدنی ها و
سمبولهای آینده
را برای دیگران
نمود . آنگاه ناگهان
روح شاهد در لحظه
ای بنزدیک عرش
برده میشود.
که پیامبر این
مرحله دوم
شهود عرش رحمان
را که معراج و
اسراء خواند،
و از نزدیک در
مقام( دنا
فتدلٌی و قاب
قوسین او أدنی)
میگوید. یعنی
چنان (دنوٌ) و
نزدیکی دست میدهد،
که شاهد دلالت
و هدایت های بیشتر
ودقیق تر
مییابد. ویا
شاهد چنان نزدیک
عرش میشود، که
گوﺌی انسان
شاهد خود را
معلٌق و
آویزان و (متدلٌی)
عرش می بیند.
که زیر پا
شاهد کاملا خالی
است. گوﺌی
انواع قبلی
کاملا حقیر و
در تاریکی جهالت
خود میباشند.
و شاهد در تولدات
فراوان قبلی و
نوعی از تمام
آن عوالم حقیر
تر گذشته،و
فاصله های عظیم
آسمانی را طیٌ
کرده ٌ است. و
یا پیامبر( قاب
قوسین أو
أدنی) میگوید،
تشبیه بدو سر
کمان تیر
أنداز کرده، که
برای دقٌت تیر
أندازی ودرست دیدن
هدف، چنان
بنزدیک و جلو
چشم خود
میآورند، که
فاصله أندک
چشم شاهد با
عرش را میرساند.
(أدنی) یا باز
نزدیک تر، در
این ( دنوٌ ) که
در مثال تیرأنداز
گفته است.
آنگاه رزم و
مبارزه سخت
چند ساله سالک
با نفس امٌاره
و روان بشری
خویش، و با
فراوان موانع
موجود مخالف سالک
برای تکامل جوﺌی،
مانند
آخوندهای
مذهبی قشری، و
یا تفسیرات
مادی فلاسفه وأهل
کلام مکتبی
غیر سالک، و
حتی تفسیر با علوم
مفید فیزیکی،
که تنها رفاه
دنیای مادی و
کنونی انسان
را تأمین
میکند، همگی مانع
سلامتی و نجات
روح انسان در
خود فقری و
بلایای سلوکی
است. که سالک
خود را بحقایق
الهی هفتگانه
و تمام دوره سلوک
سالک، در نبرد
با خویشتن و
دنیا و
مخالفین بوده
که سالک را
بعرش رحمان رسانده
است. آنگاه
سالک از این پس
وتقرٌب بعرش،
بجای (رزم) و
جنگ و ضدٌیت وهیجانات
جسمی و ذهنی وروانی،
بحالت ( بزم) و
شادمانی وجشن
وخورسندی بحوزه
تقدٌس شاهد
میرسد، که مورد
بحث ما در این
اصطلاح (بزم
او أدنی) در
عرفان ولایت
محمدی و تصوٌف
ایرانی است .
که شادی و
آرامشهای بهشتی
و الهی، ولو
در سطح عرش
رحمان، که ناچیز
نسبت بسطوح
بالاتر در
انواع فوق
بشری و
تجلٌیات و
عرشهای أرباب
نوع بالاتر و
بالاتر بی
نهایت که در
پیش است میباشد.
که بفرض محال
یک روح موفق
در أبدیٌت
مطلق بخداوند
الله ربٌ
الأرباب و روح
الأرواح و نور
الأنوار
میرسد.
سهروردی
اصطلاح نور
الأنوار را گفته
است. که سرچشمه
تمامی انوار
شهودی مراتب الهی
است. که عرش
رحمان نسبت
بأنوار
بالاتر
همچنان کوچک
است. ولی برای
انسان بشری
شاهد عظمت و
درک حدود
آینده ها
نمیتواند بیش
از این را
تصوٌر کند.
سالکان ولایتهای
ششگانه، هریک از
مراتب شهودی
أنبیای گذشته،و
هریک نیز
تجلٌی برتر
پیامبر اولی العزم
خود را دارند.
که زردشت بنور
مرتضوی در
تسمیه محمدی
رسید ، و مسیح
بنور مصطفوی،
و محمد بنور
قاﺌم موفٌق
شد . تا نوبت مهدی
موعود محمد یا
سوشیانت سوم زردشت
برسد، که ٥٥
قرن دیگر
بولایت هفتم
الهی، ونور ربٌ
رحمان میرسد،
که مهدی بالای
عرش میرسد. که
حتی بعرش ربٌ
برتر از رحمان
خواهد رسید،
که نامی هم از
او نمیدانیم. لذا
سالکان ولایت
محمدی، که پنج
بار در پنج
تولد بشری
قبلی، بدرجه پیامبری
و این همانی
مقام الهی
اولی العزم
خود رسیده
بودند، اینک
در این تولد
با ولایت
محمدی، تجدید
شهودهای مقدماتی
پنج تن آل
عبای گذشته
های خود را
نموده ، و تا
شهود پنجم
مصطفوی که اصطلاحا
بروح محمد در
عوالم الهی خود
میرسد که باز
دیدار
سمبولیک دارد
. آنگاه
بفرمان مقام شهود
مصطفوی،
تمرینات مکرر
مرگ قبل از مرگ،
و سپس مراسم
طولانی
ونهاﺌی مرگ قبل
از مرگ را
مینماید. که
جان بشری را میدهد
تا بجانان الهی
نور قاﺌم خود برسد.
مراسمی که با
کمترین
ناشایستگی
سالک، از خواب
خود و رؤیای
مراسم این مرگ،
ترسان می جهد.
زیرا همچنان
خواهان زندگی
حیوانی نوع
بشری خود بوده
است. که در تجربه
این نویسنده
که قبلا مفصل
تر گفته ام،
برای هرکس
احوال و صحنه
های مرگ،
دیدنی های خاص
خود را دارد. و
فراوان تفاوت
درمعانی عرفانی
و احوال الهی دارند.
آنگاه روح شاهد
گوﺌی از زیر
زمین، چون قبر
در رؤیا، و
حتی در بیداری
و زندگی بشری،
با تمام منابع
نوری خورشید وماه
و انوار دیگر،
که جز تاریکی
نسبی برای
آنها نمیتوان
گفت. که جهان
روشن و دل باز
و ساختمانهای
عظیم سنگی،
وحتی در کنار
راهنمای خود،
که سالک
نخستین بار
روح الهی
مدبٌر خود را
می بیند. که
روح مدبٌر
افقی در فضا
چون ماهی، دست
در دست مصاحب
انسانی خود میباشد.
و سالک شاهد
روی زمین
عوالم الهی
راه میرود. که سمبول
بازگشت بخلق
پیامبرگونه
برای چند سالک
احتمالی خود
بمعرفی خداوند
میباشد. زیرا این
شاهد الهی شده،
در تولد دوم الهی
خویش، محمدی زنده
و وسیله حمد و
پرستش سالکان خود
میباشد. و
نخستین بار در
تجربه این
نویسنده، که
شاهد سالک و
مطیع ، همیشه ساکت
وشنوای روح
مدبٌر الهی
خود بوده ،
اینک شاهد
نجات یافته،
بزبان آمده و
روح مدبٌر
ساکت و شنوده مصاحب
خود میباشد.
که خود سمبول
آغاز تکلٌم
کامل الهی
برای سالکان خود
میباشد. و
بقول پیامبر
آنگاه در شهود
عرشی مرحله (
أو أدنی) که ولایت
محمد را چون
گل سرخی زنده
می بیند ،که گلبرگهای
آن بترتیب باز
میشوند. و
نقطه بسیار
زیبای با نور
سرخ مانندی در
وسط دارد. که جمعا
این (گل محمدی)
مقام تازه الهی
و این همانی شاهد
و مقام الهی
روح او میباشد،
که وعده الهی او
بوده است. و
بقول پیامبر
خداوند
میگوید، بخود اجازه
نمیدهد، که وعده
های خود را
نادیده بگیرد.
یا بهشتهای چهارگانه
و چهارگونه را
بروح نجات یافته
ندهد. که روح شاهد،
همان روح مدبٌر
الهی خود شده،
وخود شاهد نیز
فرشته ای الهی
بوده ، و همان فرشته
مرگ آینده، و
همان نطفه
تولد در نوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد خواهد
بود .

بساط
وصل و بساط رحمت
و بساط انس و
بساط هیبت و
أهل بسط :بیان احوال
و محیط وصل
شاهد مراتب
تجلٌیات الهی است
. که منجر ببسط
ووسعت مقام روحی
و نوعی و عقلی واحوالی
و رؤیاﺌی
شاهد میگردد.
که این حال نیکو
همیشه با او
میباشد همان حالت
بسط و خورسندی
موقٌت سالکان
است، که پس از
زمان قبلی در
دلتنگی، و
زمان غصٌه
زندگی دوره
عزلت سلوکی، و
نداشتن نجات و
شهود تجلٌیات الهی
نهاﺌی خود با
نور قاﺌم، پس از
مرگ قبل از مرگ،
به این بسط و
انبساط و بساط
جدید الهی خود
میرسد. که
توصیف آن برای
چند سالک خویش
میکند،که تشویق
آنان کرده،
وبرای صبر در
مشکلات دوره سلوک
آنان است. که
وعده های الهی
پیر نیز خواهد
بود. والاٌ
برای غیر سالکان،
آنرا حدٌ أقل
این احوال را
اوهام میدانند.
مانند اوهام
خودشان که هر لحظه
در فکر و
زندگی و عقاید
و هر احساسی
که از احوال
روانی و بشری خود
دارند. که وهم
شاهد ان
تجلٌیات الهی نیز
وهم نیست.
بلکه واقعیٌت
احوال آنان
است. و دیدنی های
احوال غیر
سلوکی نیز
سراسر وهم است
که احوال جدید
آنها میباشد.
گوﺌی انسان
رؤیای
کودکانه دارند،
که باز آن نیز وهم
نیستند. ولی نسبت
برؤیاهای
بزرگسالی
آنها وهم و
شاید خنده دار
باشد. که اوهام
غیر سالکان،
نیز برای شاهدان
تجلٌیات الهی
گریه آور و
حزن أنگیز است.
که چگونه
عزیزان غیر
سالک خود را،
در خطر قهقراهای
کارماﺌی جهنٌم
یا جهانوم جهان
را پس از مرگ و
از هم اکنون
می بینند. چون گرفتار
عقل حیوانی و
هوسهای شهوانی
کشنده روح
هستند. و
بازیچه عقده
های روانی در
توجٌه بمال و
ثروت، یا لذٌت
جسمی و جنسی،
که حتی در
امور ظاهرا
برجسته ادبی و
اجتماعی و
اخلاقی دارند.
و همچنان در
سطح عقل کودکی
وتوحٌش
انسانهای
جنگل میباشند.
سالکان در مراحل
مختلف بساط و
انبساط دارند.
بساط عزلتگاه
سلوکی، و بساط
خود فقری و
ترک دنیا وهرچه
در دنیا هست. و
بساط های عقلی
وادبی و عرفان
نظری و
گفتاری، و نیز
بساط انس، که
گوﺌی مدام در
مجلس انس و
طرب باشد .
شراب و شمع و
شاهد ومحبوب
زیبای را بین خود،
کف زنان ورقص
کنان و پای کوبان
از شادی می
بینند . که از
خطر جهل بشری
و قهقراهای
کارماﺌی پس از
مرگ نجات
یافته اند. که
حتی از مرگ
درد آور خود ترس
ندارند، که عاشق
آن نیز هستند،
تا بوعده های
الهی خود برسند.
بساط رحمت در
بازگشت بخلق،
و سیل رحمتهای
عقلی و احوالی
و وعده های رؤیاﺌی
اولیای الهی
را دارند و تا
زنده باشند .
نعمات مادی را
همه دارند،
ولی از شهود نور
قاﺌم ببعد،
داده های الهی
نام رحمت دارند.
که کامل الهی بسالکان
خود نیز رحمت میکند.
و خداوند (أرحم
الراحمین) است.
بساط وصل و
صلات و ارتباط
با پیر الهی معرفی
شده خداوند،
در رؤیا ویا
در خانقاه او،
که پیمان
تسلیم خود را
سوگند میخورد،
و حاضران ناظر
مراسم سوگند هستند
که این بسط احوال
دست میدهد. و
هر بار در
احوال شهودی،
که روح سالک
با یک تجلٌی
الهی تازه میرسد،
بساط جدیدی از
وصل هست . که سالک
در نماز و
صلات، یعنی در
صله ها و
ارتباط و
اتٌصال خود با
وساﺌل توسٌل
الهی خویش،
بساط وصل دارد
و سپاسگذار خدا،
و باز همراه با
اذکار توحیدی
دفع شرک است.
گوﺌی پیر الهی
برای سالک
مقام خداوند
دارد. که در اذکار
توحیدی تکرار میکند.
چون ( لا اله
الاٌ الله) یعنی
بمعبود خود میگوید،
الهی هستی ولی
هنوز خداوند الله
نمیباشی. و
بقول سالکی بپیر
خود، که اگر خدا
نخوانمت
متحیٌرم که چه
خوانمت. (بساط
هیبت) که شاهد
با هر شهود تازه
خود، چنان
عظمت و با
هیبت است، که سالک
وی لحظه ای در حیرت
و بهت قرار میگیرد.
تا با تکرار حضور
ذهنی آن صحنه
رؤیاﺌی و
شهود جدید،
سالک بحالت
انس و آرامش و
آشناﺌی
میرسد، که در
هیبت قبلی داشت
. ولی برای سالکان
او، پس از بازگشت
بخلق این هیبت
الهی پیر کامل
دیده میشود.
گوﺌی با
پادشاهی و با
خداوند روبرو
شده است. و
بساط سلطنت و
پادشاهی و
فروهر و فرهه او
قابل توصیف نیست.
وبرای غیر سالکان
قابل فهم و
تصدیق نمیباشد.
پس همان بهتر
که بنزد
آخوندها و بت
سنگی ویا معشوقه
های زیبا و
آلوده و کثیف
خود باز گردد،
و عمر خودرا همچنان
تلف کند. بساط نیز
سفره گسترده و
امور ساده وبسیط
و آسان است. و
انسان مبسوط
خورسند، چون کاملان
الهی تازنده
هستند، قبض و
بسط در احوال
د ارند. سالکان
در قبض و
گرفتگی و
دلتنگی
هستند، و بسط
در انبساط و
خورسندی در احوال
شهودی هستند.(
أهل بسط) محیط خانقاه
پیر که مجلس شاهانه
میباشد، و
مجمع کاملان و
سالکان دیگر
است که حضور دارند.
و نیز عزلتکاه
سالک که آنجا
بساط خود فقری
میباشد. که هیچ
چیز دنیا را
با خود ندارد.
مگر احرام خود
و آب و نانی یا قاشق
وعصاﺌی برای دفع
حشرات از خود. (بساط
دیدار) هر
رؤیای شهودی
که جهانی الهی
دیگری میباشد که
نگو و نپرس،
بلکه باید رفت
ودید و چشید.
چه رسد ببسط وشادمانی
در احوال سالک
شاهد، و هنگام
تحقق وعده های
الهی . و غم و
غصٌه سالک که قبل
از نجات شهودی
نور قاﺌم با مرگ
قبل از مرگ،
دلگیری سالک را
نشان میداد، و
چون بنجات رسید،
انبساط خاطر و
بسط احوال نیکو
دارد. بقول عرفا
مقام ( بسط در خفا
) میباشد. که خداوند
در دل و احوال
و رؤیاهای سالک
بوی در رؤیا نشان
میدهد. که خود رحمتی
تازه بتازه میباشد.
بخصوص در بازگشت
پیامبر گونه
بخلق . زیرا
سالک وکامل
الهی در بسط احوال،
وعده های الهی
و صحنه های الهی
در عوالم
ملکوتی الهی و
در رؤیا می
بیند.و یا در
تفکٌرات خود وتوسٌلات
عبادی دارد. انبساط
و شادمانی (
أهل تلبیس)
بلباس روحانیٌت
کاذب، آخوند
ها و پیروان
آنها هستند.
که همچنان در مستی
نوع بشری خود
میباشند. زیرا
اینک در بهشت چهارم
وعده الهی تولد
پیشین این غیر
سالکان میباشد.
و خود نیز
جهنٌم اول آینده
آنها هستند،
که در کارماها
خواهند داشت.
وما در حیوانات
نیز بچشم می
بینیم . أهل بسط
را در سه گروه
گفته اند،
کسانی که از خداوند
انبساط و
شادمانی دارند.
که در سلوک الهی
و شهود سالکان
ولایتهای ششگانه
دست میدهد. که
بهره های پر
قیمت در کلام
خود دارند. و
یا وعده های
الهی که بآنها
داده میشود،
تا سالکان نیز
غم دنیای بشری
را که از دست
داده اند
فراموش کنند.
که در (بسط جمع)
هرگز آنان احوال
قبض و تفرقه و
پریشانی حواس
و ذهن ندارند.
(أهل بسط دوم)
را سالکان در
عزلتگاه
سلوکی میگویند.
که گهگاه
دوچار قبض وبسط
هردو را با هم
دارند. که اگر
ترک صلات و
ارتباط با وساﺌل
الهی خود کنند،
دوچار انبساط
بشری ومادی و
شهوانی مجدد میشوند.
و زندگی سلوکی
آنان، بصورت قبض
ودل زدگی از کار
سلوک آنان میگردد.
که ترک سلوک و
اختیار جهنٌم
کارماها را،
بجای وعده های
بهشتی و بهتر
شدن مقام الهی
ونوعی خود
دارند. و بقول عارفان
الهی (أهل بسط در
لقای سرٌ
الله) که راز
ووسیله سلوکی
خود را حفظ میکنند.
و ترک صلات و
ارتباط و
توسٌلات نمی
نمایند. گرچه
بلایای سلوکی رسیده
باعث ثبات
بیشتر سالک است،
تا باز
پاکسازی بیشتر
روان خواهند
داشت . اگر
نسفی عارف و
عاشق فراق را،
بر جمال الهی ترجیح
میدهد، که دیر
کرد شهودی خود
را نعمتی الهی
میداند، تا
پاکسازی عمیق
تر و بیشتر در
روان برای ذخیره
آخرت داشته
باشد.

بست
نشستن :پناه بردن
از هر خطر و
آزار و
تجاوزدیگران،
و سالک نزد
پیر الهی
وخانقاه او بست
می نشیند و
آنجا رها نمیکند.
تا امنیٌت
الهی بر جان
خود و نجات سلوکی
بیابد. اماکن مقدٌس
زنجیر بست بر
در دارند، که
اصطلاحا پلیس
و طلبکار
نمیتواند
بکسی نشسته در
بست، یا
آویزان بزنجیر
بست تجاوز نماید.

بسمل
کردن :بسم الله گفتن
هنگام ذبح حیوانی
و یا هر أمر دیگری
است. چون سالک
برای خدا و
سلوک الهی
آغاز کاری را
میکند. بسم
الله باز یعنی
بسیمای الهی الله،
در صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند
برای سالک، و برای
توسٌل عبادی
است. تا هر دعا وعبادتی
از سالک، از
طریق وسیله حقیقتا
الهی او
بخداوند الله برسد.
و الاً بقول پیامبر،
هر دعای بدون
وسیله الهی بصورت
دعا کننده کوبیده
میشود، که شرک
ومسخ حیوانی در
پیش دارد .

بس: و
حدٌ کفایت
رسیدن بحدٌ کفایت
و بسنده و
کافی بودن، و
تأمین شرایط لازم،
ورسیدن پاکسازی
روان در سالک
بشرط کافی از
نظر داوری الهی
میباشد. که سالک
بپیشرفتهای شهودی
ونجات خود میرسد.
و بقول پیامبر
خداوند با کمتر
از ده در صد
پاکسازی روان،
نجات سالک را
میدهد، تا در
تولدات بعدی وعقل
بیشتر
بپاکسازی عمیق
تر بپردازد.
والاٌ تنها خداوند
الله است، که
مطلقا پاک روان
وروح میباشد که
روح الأرواح گفته
میشود.

بشارت
:مژده
های الهی برای
قریب الوصول
بودن سالک
عاشق بمحبوب الهی
خود میباشد.
که با شهود
تجلٌی برتری،
بتواند
بدیدار پیر از
صفا بمروه برود،
و اورا سپاس
گوید وخورسند نماید.
که از (صفا
)عزلتگاه
تصفیه روان
سالک بحجٌ
أکبر خود، هفت
بار دوان و
هروله کنان بسوی
( مروه ) جایگاه
پادشاهی پیر الهی
و خانقاه او میرود.
و تأیید احوال
رؤیاﺌی خود
را بگیرد. (
أبشروا
بالجنٌه)
امیدوار
بمعرفتهای شهودی
و بهشتی وجنان
عقلهای الهی قریب
الحصول
خواهید گردید.
و بالأخره
مژده های عظیم
تر در هر شهود
تجلٌی جدید،
وعده دیدار
شهود برتر تا
نور قاﺌم میسٌر
در نوع بشری
هست. و شانس
شهود نور
رحمان در تولد
فوق بشری بهتر
آینده، که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشر را دارند.
سالکان در تنهاﺌی
و سحرگاهی
عزلت خود، هر صدای
پرنده و صدای باد
ونسیمی را مژده
آور از پیر الهی
خود، وحتی از مراتب
الهی بالاتر
میدانند.

بصیرت
بصیر و تبصٌر
و بصر و بصره :نیروی
دیدن بچشم تن،
و قدرت الهی
را دیدن بچشم
دل، و در رؤیا
دیدن که در
سالکان هست.
ودر کاملان
این بصیرت را چون
بتفکرات خود
میپردازند.
بصیرت بچشم و
تبصٌر سالک در
حضور ذهنی
صورت پیر و
تجلٌیات الهی خود
میباشد. آنگاه
این تبصٌر بدل
و بصیرت و
دیدن بعقل و
دل، انسان کور
نا بینای
عوالم الهی را
بصیر و بینا و
روشن دل
مینماید. که فلاسفه
کمال انسان را
در (قوٌه عاقله)
و عرفان نظری
میگویند. غافل
از قدرتهای سلوکی
و نیروهای
ادراکی تازه کامل
الهی است، که
بمنابع عقل
الهی بالاتر،
آخرین شهود
عرشی خود میرسند.
گرچه در نوع بالاتر
فوق بشری
فرشته گونه،
هزاران برابر
آن نیرو و
قدرت ادراکی و
دیدن، و نیز
کرامات و صفات
حیاتی و الهی
را دارند. که گفته
های حکمتهای الهی
آنها، نیازی
ببرهان و دلیل
برای خودشان
ندارد. که برای
دیگران دلاﺌل
مادی و بشری
را لازم است.
پس از تنزیل منطقی
اولیای الهی میکنند
.که گاهی این دلاﺌل
کافی برای کسب
ایمان وباوری
آنها نمیباشد.
بصیرت را سه
درجه
میگویند، که بهترین
آن نزد اولیای
خدا است که الهام
لدنٌی تازه
خداوند، و از سطح
عقل الهی عرش رحمان
الهامات و
ادراکات الهی
دارند. و
بصیرت در
سالکان است،
که تبصٌر در صورت
پیر الهی ودر توسٌلات
عبادی، و
برداشت های
حکیمانه از گفته
های پیر الهی
خود دارند.
اما بصیرت عوام
که بچشم تن ظواهر
امور را می
بینند، و خبر
از بواطن
نادیده مربوط
بعوالم الهی وآینده
های نیامده هر
أمری را ندارند
. و در تفکٌرات خود
چیز جدیدی کسب
نمی کنند.
زیرا تنها نشخوار
گفته های مردگان
را میکنند. که مطالبی
مرده و فرسوده
و خرافاتی، نسبت
بمطالب جدید
اولیای الهی
دارند. لذا
پیر کامل برای
سالک قرآن
ناطق است.
زیرا محمدی زنده
وتازه نفس و
هم اکنون
بمعرفی
خداوند در اختیار
دارند. اولیای
الهی آیات
قرآن و
الهامات
لدنٌی خود را میگویند،
که قابل قیاس
با کتاب قرآن عثمانی
نیست. گرچه از برخی
کلام پیامبر
بوده، که قرآن
عثمانی چهل سال
پس از وفات
پیامبر را نوشته
شد. و بقول مولا
علیٌ در نهصد
جای آن حذف واضافات
و تغییر وتبدیل
نموده اند، که
هرگز کلام مطمأنی
از محمد نمیتواند
باشد. والاٌ
خودشان نیز
مسؤل
برداشتهای
نادرست قرآن
عثمانی میشوند.
و بقول خود قرآن،
این قرآن برخی
را هدایت و
برخی را گمراه
میکند. اگر که برداشت
سلوکی نکنند.
که هر نوشته
ای در جهان را
و ازهرکسی که باشد
باز فهم درست آن
نخواهد بود. اگر
برداشت سلوکی نکرده
باشند . واگر که
برداشت های قشری
و غیر سلوک الهی
بکنند، حتی درست
انٌفاقی آنها بقول
پیامیر
نادرست است. و
مسؤلیٌت ساز خودشان
میباشد. که
هرکس باید پیر
کامل الهی زنده
خود را از خداوند
بخواهد. که
خداوند معرفی
خواهد نمود. و
او قرآن و
محمدی زنده سالک
میباشد. که کلام
او کلام خدا است.
حتی اگر با کلام
پیامبر واولیا
یا همان قرآن
وسلوک الهی
تطبیق نکند،
که اولیا اختیار
وتفویض الهی برای
سالکان خود دارند.
قوٌت بصر در
چشم تن و قدرت بصیرت
چشم دل، وقدرت
عقل در انسانهای
پاکروان شده،
که هرچه تخلیه
وتحلیه بیشتر
بوده باشد . و
با تبصٌر و
تمرکز در حضور
ذهنی و
توسٌلات عبادی
از وسیله الهی
بیشتر گردد ، ببصیرت
و دیدن بمراتب
ندیده الهی
میرسند. بصیر
بینا تنها
انسان کامل در
ولایت محمد
است. که تا هفت هزار
سال نیامده را
سمبولیک در
همه تجلٌیات
الهی میسٌر نوع
بشری، و بخصوص
در شهود عرش رحمان
می بینند. و شهر
بصره خراب در عرفان،
در واقع روان
آلوده وخراب
هر انسان غیر سالک
است. که توان
بصیرت امور معنوی،
چه رسد بامور مینوی
الهی را
ندارند. و
الاٌ نا
بینایان را بر
سبیل تعارف
بصیر میگویند،
اگر که مراتب شهودی
را داشته
باشد. زیرا بصیر
بدل میتوانند
باشند. و الاٌ
بینایان
نابینا از حقایق
الهی، که تمامی
انسانهای غیر سالک
میباشند. چون پرده
جهل وفساد
روان ودل الهی
آنها را پوشانده
است، امکان کسب
الهامات لدنٌی
ومراتب الهی برتر
خود را ندارند.
که مراتب مدبٌر
الهی میخواهند
روح سالکان را
پاک، و آنان
را بینا و عاقل
تر نمایند. پیر
کامل محمدی
زنده بمعرفی خداوند،
تنها وسیله
دیدن و تبصٌر
امور الهی نادیده
میباشد. وقتی نور
صورت و عقل وبیان
با وسیله الهی
را داشتند.
آنگاه چون انسانهای
مستعد
میتواند از
تاریکی های
جنگل هستی، و
بدون علاﺌم
راه، و از جهنٌم
نوع بشری خود نیز
خلاصی یابند.
و راهنمای دیگران
حیرت زده باشند.
شهر بصره در جنوب
عراق که قبلا در
کنار خلیج فارس
بود، و اینک فرسنگها
دور شده است.
در کلام مولا علیٌ
سمبول جایگاه
بصیرت عقلی
کاملان الهی،
و جایگاه
تبصٌر و تمرکز
و توسٌل عبادی
سالکان الهی
میباشد. خرابی
بصره در تن و
ذهن و روان هر سالک
است. که در تجرید
از مادیٌات و
تخلیه وتحلیه
برای رسیدن
بتجلیه های الهی
هفتگانه در
روان میگردد.
که بکمالات
الهی وشهودی و
آینده های فوق
بشری میرسند. ویا
در کاملان
ولایتهای سلوکی
قبل از ولایت محمد،
متولد در فصل
نوع بشری بهتر
از امروز
آنها، که در عقل
و کرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتر داشته
باشد. که عوامل
سلوکی
ولایتهای
الهی بعدی تا نور
قاﺌم روح القدس
ربٌ النوع
بشری، که ایدآل
کمال نوع بشری
است برسند.

بطش:
وضربت با چکش
و چماق مجازات
الهی در کارماهی
نسخ ومسخ
حیوانی پس از مرگ
است . گرچه در
زندگی نوع
بشری ضرباتی
را میبینیم،
که گوﺌی
مجازات فوری
الهی برای انسان
است. و یا بلایای
سلوک سالکان
صبور بطش
خداوند است.
چوبی زده میشود
که صداﺌی و
دواﺌی ندارد.
مگر در سالکان
و صبوری آنها،
که دوا وجبران
خطاهای گذشته
وحال آنان
میباشد.
شطحیٌات و
گفتارهای ظاهرا
نا مربوط یا
نامفهوم
دیگران، که از
زبان عرفا
بخصوص در
احوال بیخودی
دارند،
الهامات الهی برجسته
آنها است، که بزبان
بشری عرفا
تنزیلی از
زبان الهی
آنان میشود. که
تنزیل منطقی و
مادی میکنند.
اولیای زنده نخستین
وساﺌل
حکمتهای الهی
هستند. حتی بطش
و ضربت الهی،
فرصت جدید
خداوند برای انسان
غافل از هدف
خداوند برای تکامل
روح خود میباشد.
تا شاید بیدار
گردد وجبران نماید.
حتی کارماهای
جهنٌمی برای غیر
سالکان
ومنحرفین از
راه وهدف
خداوند، فرصت
جدید و بطش
وضربتی الهی
است. که شاید
حیوانی در گلٌه
خود از چوپانش
می خورد، که در
راه درستی هدایت
شود. و از گلٌه
و هدف چوپان منحرف
نشود که دریده
هر گرگی گردد.

بطن
و بطانه :و شکم و
درون ناپیدای
هر أمر ظاهری،
و معنی ناگفته
هر گفتاری
است. ویا هر
ارزش اخلاقی و
تربیتی و
رفتاری درست
است. که اگر
برای قرآن بطن
میگویند، که
پیامبر هفت بطن
ومولا علیٌ
هفتاد بطن
میگوید ،
منظور قرآن عثمانی
هم باشد، باز
منظور از (قرآن
دو قرٌه)
وخورٌه شهودی
نهایت ولایت محمدی
است.که بطون معنوی
وحتی بطون مینوی
در مراتب شهودی
همراه میباشد.
که در هر کلام سمبولیک
این بطون بیشتر
است. چه در
قرآن که از
گفته های محمد
باشد. ویا در گفتار
پیر الهی محمدی
زنده، که قرآن
ناطق سالک میباشد.
وحتی در
برداشتهای
عقلی اولیای
دیگر، الهام گرفته
از الهامات لدنٌیٌ
خود، که واردات
الهی بدل وفکر
اولیا وپیر کامل
خاص سالک میباشد.
که بقول
فردوسی چو فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی
سالک، که شاهد
عرش رحمان بوده
باشد. که
بوسعت آسمانها
مطلب و معنی و
حقایق ناگفته
الهی را
دارند.
استخراج معانی
و استبطان و
استنباط
اولیا گاهی بین
خودشان که
زنده الهی
هستند، بسختی
درک و استنباط
کامل دیگری را
بسهولت نمیکنند.
گرچه یکسانی شهودی
دارند. ولی همچنان
تفاوتها در ذخیره
آخرت اضافی دارند.
و بسته بدرجه پاکی
روان از عقده
ها و معایب میباشد،
که کسی نمیتواند
مطلقا پاک روان
گردد. مگر خداوند
الله که مطلقا
بدون نقص وعیب
میباشد. و
بقول پیامبر سالکان
حتی با کمتر از
ده در صد
بنجات شهودی میرسند.
که خداوند گفته
است با هر قدم سالک
بسویم، من نیز
ده قدم جلو
میآیم . که سالک
زودتر بلقای الهی
میسٌر خود برسد.
(باطنیٌه) را
مکتب فکری و
سلوکی یا طریقتی
نظری از متفکٌرین
میگویند. که همیشه
بباطن امور
توجٌه دارند،
تا منظور الهی
را دریابند.
که قشری های مذهبی
بپوست و ظاهر مطالب
اکتفا میکنند.
که درست اتفاقی
آنها، باز در مرحله
بعدی نا درست خواهد
بود. گوﺌی
اطفال نظر
بظاهر دارند.(
بطانه) آستری
داخل لباس
خارجی، و باطن
هر أمری میباشد،
و انسان راز دار،
که اسرار خود
را در درون خویش
نگاه میدارد.
بطانه ای است که
در سلوک باید کشف
وپاکسازی شود.

بطریق
مسیحی : رﺌیس
اساقفه
کشیشان ویا
فرمانده أرتش
رومیان که پاتریک
نیز گفته
میشود.

بعث
و بعث أکبر و
بعثت انبیا و
بعث مجدد
مردگان :(یوم البعث)
را روز زنده شدن
مجدد پس از مرگ
میگویند. که
غیر سالکان پس
از مرگ در
قیامت خود
برای داوری
الهی، بیکی از
انواع حیوانی نسخ
ومسخ میگردند.
که باید کارماهای
جهنٌمی شوند،
و تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
بنمایند. تا باز
بنوع بشری وهمین
سلوک الهی تا
نور قاﺌم را
باید برسند.
اما بعثت
سالکان پس از مرگ
قبل از مرگ،و بدستور
مقام مصطفوی شهود
پنحم خود، که از
نظر الهی هم اکنون
شایسته دیدار قاﺌم
شده و نجات از نوع
بشری دارند. گرچه
با شهود عرش
رحمان تولد دوم
الهی
پیامبرگونه نداشته
باشند. که ( بعث )
و رسالت آنان در
تولد دوم الهی
شاهدان عرش رحمان
است . ویا در
تولد هفت هزار
سال بعد در تولد
نوع فوق بشری بجهان،
در ولایت مهدوی
که بنور رحمان
برسند.ولی
سالکان ولایت
های دیگر که
شاهدان برخی
از پنج شهود
مقدماتی را
هستند ،در
تولد فصل بهتر
نوع بشری بجهان
(بعث) و از نو
زنده شدن دارند.
زیرا هیچ روحی
پس از مرگ تن،
لحظه ای بیکار
نمیباشد. تا در
تولد نوعی بهتر،
یا در تولد نسخ
ومسخ و حتی فسخ
ورسخ ووسخ بسیار
بدتر بجهان،
بعث و زندگی نوعی
خواهند داشت.
تا عاقبت بنوع
بشری وشهود
قاﺌم و
تولدات انواع فوق
بشری برسند
،تا در أبدیٌت
بخداوند الله باز
گردند.و در انواع
بالاتر هر بار
هزاران برابر عقل
و کرامات بالفعل
بیابند. ودر
کارماهای حقیر
تر هزاران برابر
عقل ضعیف تر وکرامات
بالفعل نوعی
ناچیزی خواهند
داشت. (بعث
أصغر) همان زنده
شدن پس از مرگ طبیعی
است. که اکثرا
در نسخ بشری
بدتر ویا مسخ حیوانی
میروند. ولی (بعث
أکبر) را شاهدان
عرش رحمان با
ولایت محمدی
دارند. که تولد
دوم الهی
پیامبرگونه
را همچنان در
همان تن بشری دارند
. ویا در تولد فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، با
هزاران برابر
عقل وکرامات
در جهان، تولدی
از رحم مادری فوق
بشری خواهند
داشت. شاهدان
شهود مقدماتی
و نرسیده بنور
قاﺌم، پس از
مرگ برای هر
شهودی، یکصد
سال انتظار
بهشت عرشی خود
را دارند. که
مسیح ششصد سال
و زردشت پانصد
سال، و همچنین
کاملان ولایت آنها
بجهان متولد،
و بعثت بحیات نوعی
دارند.. بعثت
أنبیا که برای
سالکان آنان
جشن بعثت و
بازگشت بخلق
بوسیله
سالکان
میگیرند، و
نیمه شعبان یا
نوروز ویا عید
میلاد مسیح و
هر پیامبری، مناسبات
جشن در روز سمبولیک
میلاد پیامبر وهر
پیامبری است.
دو شرط بعثت داشتن،
یکی زنده شدن
مجدد از خواب مرگ
قبل از مرگ
است. که نهایت
شهود کاملان و
انبیا است. و
دیگر داشتن
مأموریٌت الهی.
که هر ولیٌ الهی
زنده، جنبه
هاﺌی از تکامل
بخشی سالکان مناسب
خود را دارند.
عرفا از نشستن
سه شهود و روز
را (بعثت صغرا)
با شهود فاطمی
وترک عزلتگاه
دار د . و یا بعثت
بجهان در تولد
روح هر کامل در
فصل بهتر نوع
بشری ویا در
تولد فوق بشری
که ( بعثت کبرا)
میدانند. تصوٌر
زنده شدن در
محشر قیامت
برای داوری
الهی را، زنده
شدن و بعث
مردگان میگویند.
ودر واقع روح هر
انسان مرده باز
مرگی ندارد،
که بخواهد
دوباره زنده شود.
ولی این سالکان
هستند، که با
مرگ قبل از مرگ
بنور قاﺌم در ولایت
محمدی و با مشیٌت
الهی و(بدای) او،
سالک مرده در
مرگ ارادی قبل
از مرگ ، از خواب
مرگ بیدار شده،
گوﺌی تولد دوم
و الهی، و بعث و
بعثت بجهان یافته
است. تا چند سالک
احتمالی خودرا
هدایت براه
خدا نماید. و
ارواح قهقرا
شده پس از مرگ
طبیعی و فورا،
روحشان در یک صورت
های نوعی حیوانی
برحم مادری
میروند. ویا
بدتر دریک نطفه
گیاهی، و
موجودیٌتی
أتمی یا تحت أتمی
میرود. تا
چقدر روح
دراین تولد کنونی
بشری او، گناهان
سلوکی یا حقارتهای
صفاتی ضدٌ
تکامل روح داشته
باشد. که در نوع
شایسته خود از
کرامات بشری، هنوز
در ژنتیک روحی
خود باقی
مانده داشته
باشند. ولی کاملان
الهی مبعوث با
رسالت الهی، بیداری
از مرگ قبل از مرگ
دارند، ومأموریٌت
الهی و کلٌی برای
دوره پیامبری
و نبوٌتٌ خود،
دارای قدرتی
الهی برای (
تنبوء و نبأ) و
الهام گیری
دارند. تا در مرگ
طبیعی آخر عمر،
هفت هزار سال بعد
بنوع فوق بشری
بجهان باز
گردند. (معاد) و عودت
نمایند، که میعاد
ووعده الهی آنان
میباشد. و با
هزاران برابر عقل
بشری و کرامات
بالفعل و
بالقوٌه، که شاید
با ولایت مهدوی
بنور رحمان، وحتی
عرش ربٌٌ برتر
از رحمان برسند.
و سالکان ولایتها
هرگاه در نیمه
راه الهی و
سلوکی خود
سرکشی کنند، تمام
کرامات الهی وشهودهای
تولدات پیشین خود
را از دست میدهند.
تا دوباره از نردبان
انواع کرامات دیگری
را کسب کنند،
که در تولد
بشری مجدد و
پس از صدها
هزار وحتی میلیونها
سال، همین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم را با شش
ولایت الهی
وبترتیب
انجام بدهند.
وهر کدام را با
یک تولد صد
ساله، که آنها
را اکنون نام
(حج ٌ عمره) دارند.
مردگان در تن
وذهن هستند، و
هرگز روحی با هر
سوابق نیکوی تکاملی،
و یا معایب روانی
وعقده های خود،
که بتولدات نوعی
حقیر تر مجدد
بجهان، بعث و
حیات در تن و
ذهن دیگری
دارند، باید پاکسازی
معایب ژنتیک روحی
تولدات پیشین خودرا
در سلوک بشری،
و یا بشکل
تکامل طبیعی حیوانات
انجام بدهند . که
اکنون با لحظاتی
لذٌت جاهلانه،
صدها سال
پاکسازی آنها
را بکنند. که
سراسر با حسرت
و رنج روانی خواهد
بود.

بُعد
چهارم :که تصوٌر
این نویسنده از
آینده افراد نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
است، که همگی آنها
شاهدان نور
قائم در ولایت
ششم محمدی بوده
اند. که با
ولایت مهدوی
که ٥٥ قرن دیکر
بجهان مبعوث
میگردد، وقتی
از خواب مرگ
قبل از مرگ خود
بیدار، ولی بجای
نور قاﺌم
بنور رحمان میرسد.
وخود تجسٌم انسانی
مقام الهی روح
القدس میگردد،
و آغازگر نوع
فوق بشری را میباشد.
و هزاران برابر
عقل وکرامات الهی
دارند. که از موجودیٌت
چهار بعدی میگوﺌیم.
که میتوانند تمام
کهکشان راه شیری
را جولان بدهند.
انسان بشری سه
بعدی است در
تن وذهن و
روان، و
اولیای شاهد
عرش رحمان روح
الهی شهودی
بعد چهارم را
از هم اکنون خواهند
داشت. حیوانات
بی عقل ولو دارای
( غریزه) بشکل
عقل ،
موجودیٌتی دو
بعدی هستند و
گیاهان یک بعدی
میباشند. که
حرکت و عقل را ندارند.
گرچه غرایز خود
را دارند.
انسان سه بعدی،
عملیٌات
حیاتی تن و
نیز حرکت و
عملیٌات ذهنی وعقلی
دارد. ولی انسان
کامل الهی
شاهد قاﺌم و
عرش رحمان در مرگ
قبل از مرگ،
با خویشتن
داری وپاکسازی
روان، ببعد چهارم
روح القدس
میرسد. ودر عقل
و احوال و نه در
تن بشری. که
موقٌتا در تن
بشری قبلی خود
مدفون شده
اند، که قبر حسینی
الهی آنان است
.که زیارت
سالک ودیدار
از پیر خود،
هربار یک بهشت
الهی پاداش دارد.
چون سالک شهود
و بهشتی برتری
یافته است. و ارواح
مهدوی شاهدان نور
رحمان،
شایستگی
موجودیٌتی
پنج بعدی، در تولد
برتر بعدی خواهند
داشت. و
خداوند انواع
بالاتر ده
بعدی و صد بعدی
و بیشتر را دارد.
که بفرض محال بخداوند
الله، و بتمام
أبعاد الهی
خواهند رسید.
طفل نوع فوق بشری
را در رؤیتهای
شهودی خود
چنین
دریافتم، که روز
سوم تولد
میتوانند با
مادر خود صحبت
وتفاهم نماید.
که طفل انسانی
بیش از یک سال تجربه
طفولیت با مادر
لازم دارد. و
اطفال فوق
بشری در شش
سالکی گوئی از
دانشگاه بیست کلاسه
فارغ التحصیل میشوند.
وبا پانصد سال
عمر و بیشتر، و
با آن امکانات
عظیم در تن
وذهن و روان و بعد
چهارم روح
الهی فرشته
گونه، و با آن
تکنولوجی که خواهند
داشت، کهکشان
را زیر پای خود
میگذارند. که در
رؤیاﺌی حرکت بین
ستارگان را دیدم.
ولی هدف آفرینش
الهی از آن انواع،
همچنان با کرامات
عظیم ، کرامات
بالقوٌه خود
را تحقق و
بالفعل می
نمایند، که
مورد نیاز در تولد
نوعی باز برتر
بعدی آنان است.
و شهود
تجلٌیات الهی
أرباب نوع، که
الگوهای کمال میسٌر
عقل وتوان
آنان است، و
در هر تولد
شهود ربٌ النوع
واجب الهی است.
که اینک در
نوع بشری، باید
بکمال ایدآل
نوع بشری در
روح القدس
ومقدٌس قاﺌم
رسید. والاٌ همیشه
و در آینده ها
با سرکشی ها
از هدف خداوند،
کارماهای انواع
حقیر تر را
دارند . و
تکرار گذشته
های مجدد در
آینده ها
میکنند.

بعل
و بعلبک :بُت
وخدای آفتاب
که مورد پرستش
یونانیان
ورومیان در
بعلبک کنونی
لبنان بوده
است. که شهری
ومرکزی تجارتی
بود. و
میگویند ١٥٠
سال قبل از تولد
مسیح تأسیس
گردیده . و
آثار تاریخی
جالب آن تا
کنون باقی است.
خدای
میتراﺌیان را
یهودیان (بعل
و زبوب) یا
همان (ذباب
مگس) میگویند
که تحقیر آنها
کرده باشند.
ولی (یهوه) را
از دیانت
سلوکی زردشت، اکنون
آنرا منشأ
تمام ادیان
جهان میگویند.
که در واقع دنباله
عرفان سلوکی و
ولایت بودا، و
قبل از آن ولایتهای
میترا و آدم
کیومرث بوده
است. که هشت
هزار سال پیش
آدم کیومرث، نخستین
کاشف قرٌه شهودی
حسینی در
تسمیه محمدی میباشد.
و یهودیان اگر
سالک الهی با یک
ولیٌ الهی معرفی
خداوند، و در
سطح ولایت چهارم
زردشت
نباشند،
مانند ارواح خبیثه
غیر سالک و
قشریدیگر،
آخوند پرست و
کاهن پرست
بوده و هستند.
و بعل را خدای
ابلیسان قشری
گفته اند، که هر
آخوند قشری
غیر سالک در
هر دین اسمی غیر
سلوکی،
همچنان ابلیسان
در لباس روحانیٌت
کاذب بوده ، و
پیروانشان بقول
محمد ابلیس
پرست هستند. حتی
اگر مسیحی یا
مسلمان سنٌی
یا شیعی باشند
.ولی اگر سالک
با یک ولیٌ
الهی نباشند،
همان بعل پرستان
وابلیس پرستان
آخوند پرست
هستند. که بقول
پیامبر، اگر تمام
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند
باز در قعر جهنٌم
هستند. ارواح الهی
شده، (ارواح
طاهره) با
روانی شایسته تولدات
بهتر بعدی یا نوع
فوق بشری میباشند.
امروزه اعراب
نیز شوهر زن
را بعل او میگویند.
وتنها شوهر الهی
سالکان، چه مرد
باشند یا زن،
ولی مطیع چون
زنان بپیر الهی
باید باشند،
که پیر نیز
مرد یا زن
باشد. و شهودی الهی
نخستین سالک
میباشد.
وخداوند در هر
زمان و بهر
انسانی که
طالب لقای مراتب
الهی باشد،
پیر کامل و
ولیٌ الهی او
را بوی در
رؤیا معرفی مینماید.

بُعد: (بضم
باء ) و دوری و
بَعد دوری وفاصله
مسافت مکانی،
ویا فاصله های
عقلی و کرامات
ومعنوی، وحتی مینوی
بین انسان با مراتب
الهی بالاتر
است. که باید با
سلوک الهی وکشف
و شهود تجلٌیات
هفتگانه میسٌر
نوع بشری
بمراتب الهی نزدیک
تر شد، و
بآینده الهی
تر تقرٌب جست.
که حتی با هر
شهودی شاهد آن
نیز (این
همانی) همان
مقام الهی را خواهد
داشت. که شاهدان
مصطفوی و
قاﺌم، خود
مقام الهی مصطفوی
پیدا میکنند که
محمد زنده چند
سالک خود
دربازگشت بخلق
خواهند بود. دوری
روح وکمال انسان
بشری از
خداوند در
مقام قاﺌم و
خداوند رحمان
است. که همچنان
بی نهایت
فاصله های شهودی
و عقلی واحوالی،
وشایستگی های الهی
با أرباب فوق
بشری دارند، تا
در أبدیٌت مطلق
و بفرض محال بنور
الأنوار ربٌ
الأرباب الله أهورمزدا
رسید. که
آنگاه نیز هنوز
بخداوند (هو) بیرون
از هستی ها
رسیده نشده است.
روح هر أتم ومادون
أتم در حال
تعالی از نردبان
انواع است . که هر
بار تکامل
نوعی، عقل واحوال
نوعی بهتر خود
را دارند. که فرمان
کن فیکون الهی
از أزل تا أبد،
همین تعالی
نوعی در ارواح
میباشد. ودر
هر نوع هر
روحی باید
بکمال الهی الگوی
خود ربٌ النوع
برسد که بنوع
بالاتر برود.
وهربار با یک مرگ،
میتوان ترک نوع
و کسب نوع
برتر را کرد.
اگر شرایط
سلوکی بخصوص در
انسان بوده باشد
. ( بعد ) بمعنای
فلسفی و علمی،
همان چند جانبه
بودن قدرتهای
وجودی هر
موجود و هر
انسان میباشد.
گیاهان یک بعدی،
که تنها عملیٌات
حیاتی تن را
دارند. و
حیوانات را دو
بعدی که عملیٌات
حیاتی و نیز حرکت
را دارند. و
انسان سه بعدی
است، که عملیٌات
(حیاتی و حرکت
و عقل) یا حرکات
فکری را
دارند. که برای
انسانهای فوق بشری
چهار بعدی
میگوﺌیم.
عملیات حیاتی
و عملیات
حرکتی و
عملیٌات عقلی،
و بالأخره
قدرتهای(
حرکات روحی)
که روح الهی
را در شهود قاﺌم
یافته اند. و
شاهدان نور
رحمان در نوع
فوق بشری آغاز
از ٥٥ قرن دیگر،
شایستگی موجودیٌت
پنج بعدی را خواهند
یافت. که الهی
تر در صفات
خداوندی میشوند.
و فراوان (بعدهای)
موجودیٌت در انسانهای
انواع فوق
بشری بی نهایت
را ، از خداوند
و تجلیٌات الهی
خود میگیرند.(
بعید) کسی است،
که دور از هر
مبدأ یا مقصدی
میباشد. ونیز
دور از خداوند
در صفات نیکوی
الهی . که تنها اولیای
الهی مراتبی از
صفات نیکوی الهی
را دارند. نوع بشری
خیلی بخداوند نزدیک
تر از نوع
میمون است.
ولی بسیار عقب
مانده از نوع فوق
بشری آینده در
جهان خو.اهد
بود ، که
هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند. ویا در
عقلهای نیرومند
الهی،و یا در
صفات و اخلاق
و قدرتهای حیاتی
دیگر. ولی بخاطر
آلودگی روان انسان
بشری از گناهان
و انحرافات از
خداوند، گرفتار
عقده ها
وهوسهای روان حیوانی
نوع بشری هستند.
که طمع و
ستمگری
بدیگران و
دیگر صفات منفی،
و نداشتن قدرت
درک اهمیٌت
راه خدا را دارند.
چه رسد
بحکمتهای الهی
و تولدات آینده
بهشتی نوع فوق
بشری. وعقل مادی
انسان بقول
مولانا، پای لنگ
است که شلان
شلان راه میرود.
ولی عقل ایدآلیستی
مستعدان سلوک الهی،
تنها میل خدا
جوﺌی را
دارند. و کاملان
الهی عقل کلٌی
ربٌ رحمان را دارند.
که ب(این
همانی) عقلهای
الهی وشهودی خود
رسیده اند. حیوانات
بکلٌی در ظلمت
عقلی و درک حقایق
الهی میباشند.
و فصول نوع
بشری هریک برای
خود عقلهاﺌی دارند.
که حیوانات نیز
غرایز خود را دارند.
که هر یک عملا عقل
روح مدبٌر
الهی خود میباشد،
که ارباب نوع حیوانی
میگوﺌیم . تا در
گیاهان و اتم
ها وموجودات مادون
أتم که عقل و
غریزه انواعی
حیاتی خود را دارند.
و تدریجا سالکان
روح پیر کامل
خود را دارند.
که تنها مفید امکان
زندگی نوعی آنها
میباشد. انسان
غیر سالک که پاکسازی
روح خود نمیکند،
پس از مرگ
برحسب فساد
روان بشری خود،
سقوط در نسخ
ومسخ وحتی فسخ
ورسخ ووسخ تحت
جمادی را میتوانند
داشته باشند.
تا روحی چقدر جهنٌم
پروری در ژنتیک
خود فراهم کرده
باشد. که کاملان
الهی بالعکس صفات
الهی بیشتری
ذخیره آخرت نوع
فوق بشری خود
میکنند.

بعض
و تبعٌض:بعضی
یا قسمت
وجزﺌی از یک
کلٌی بزرگتر،
که اگر تفکیک
آن کلٌ کنیم،
آنگاه اجزای
آنرا میتوانیم
ببینیم و
بفهمیم. اگر
ما در جزء
بخواهیم بمانیم،
نمیتوان بکلٌ خودمان
برسیم تا کلٌ
خودمان را
ببینیم
ومطالعه کنیم.
گرچه این کلٌ،
خود جزﺌی در
یک کلٌ بزرگتر
میباشد. (
تبعٌض) اعتقاد
ببعض و جزی
بودن است. أصل
ما روح ما است.
که روان وذهن
و تن ما جزﺌی
از کلٌ نا
شناخته ما میباشند.
اگر بتکامل
روح وکلٌ خود
که با سلوک الهی
میتوان بکلٌٌ
خود برسیم. پس همچنان
در جزء و
حقارت نوعی خود
میمانیم. که پس
از مرگ باجزای
حقیر تر گذشته
های نوعی در کارماها
ی نسخ ومسخ
انواع حقیر
باز میگردیم .
و اگر صعود و
تعالی و
بالاتر ننماﺌیم
، باز در جای خود
ماندنی
نیستیم. که سقوط
تن و سقوط ذهن
در کم عقلی
تدریجی، و سقوط
روان در
دیوانگی، و
حتی سقوط روح
نوع بشری
بانواع حقیر
تر باز میگردیم.
که بقول محمد
مسخ میمون و
خوک بهترین بخت
وشانس ما خواهد
بود. هر چیزی
در هستی تکامل
بالاتر و
حقیقی تر شدن را
دارد. که ما نمیشناسیم
و باید
بشناسیم.
والاٌ قهقرا
وکارما و
جهنٌم حهان در
انواع حقیر را
خواهیم داشت.
که گذشته ها
را دوباره وحتی
صد باره، باید
در آینده ها
تکرار
نماﺌیم. تا
باز از نردبان
انواع، بنوع
بشری کنونی
وهمین وظیفه الهی
برسیم. وبعد
از صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال، باید همین
تعالی واجب الهی
وفطری ذات
خودمان را انجام
بدهیم. که اکنون
میتوانیم . ولی
در خواب خرگوشی
وبی هوشی و
حیوانیٌت نوع
بشری خود وا
مانده ایم . که
أی کاش همیشه
در همین سطح بشری
میماندیم،
ولی مرگ هست و
سقوط طبیعی
مقام نوعی روح
ما در پیش
داریم، که مانند
همین حیوانات
بجان باز می
گردیم. که عذاب
زندکی آنها را
می بینیم. ما فرشتگانی
هستیم، که قدر
مقام تاریخی و
أزلی خودمان
را نمیدانیم.
گوﺌی چون ماهی
در آب غرقه هستیم،
و نمی دانیم
آب چیست. و غرق هوا
هستیم و غرق آلودکی
های روانی و
عقده های عقیده
شده
ناخودآگاه خود
میباشیم. و در جهل
خود غوطه
وریم. ولی تنها
با سلوک الهی
میتوانیم بیدار
و هشیار وبودا
و نیروانا و
جم و آریا
گردیم . تا بقیه
راه آینده خود
را بفهمیم و
دنبال کنیم و
گرفتار تکرار مکرر
کارماها نشویم.

بغ
:
و انسان موبد وکامل
اصطلاح ولایت سلوکی
زردشتی، و نیز
در قوم قریش زردشتی
الأصل، که کعبه
را جایگاه عبادی
سالکان و بغ
های زردشتی
خود داشتند.
که بقول محمد
(بکٌه) جای بغ
ها نام داشت
که کعبه
نامیده شد. که در
محوٌطه بیت
الله الحرام،
که همان محیط ولایت
پیر کامل الهی
زنده هر سالک
میباشد. که
خانه خدا و
جای احرام
پوشیدن سالکان
برای عزلت سلوکی
است. ولی غیر
سالکان قشری
قریش زردشتی، در
محیط دورتر
کعبه در شهر
مکٌه بودند.
که جای مغ های قشری
و مغوس ومجوس
بوده است. و
تمامی اصطلاحات
حجٌ کعبه و
اماکن آن،
دارای معنای
سلوکی ولایت الهی
محمد میباشند.
که آخوندهای قشری
سنٌی یا شیعی،
همان اصطلاحات
با برداشت سلوکی
را نمیکنند. و
در احادیث
پیامبر مغ ها
،یا مغوس ومجوس
برای پیروان
غیر سالک قریش
زردشتی قشری
بکار می رفته
است. بغداد منطقه
عبادی سالکان
در کنار دجله
در تیسفون
بود. (بیگم ) زن
سالک وکامل
شده، و( امٌ)
مادر امٌی و
اوم کرده است،
که بزنان کامل
پیامبر (امٌ
المؤمنین)
میگفتند. ولی اینان
سالکان زن بی شوهر
و داﺌم کنار
پیامبر بودند
که سالمند و سالک
بودند. بعلبک
لبنان معبدی
از ولایت سوم بودا
بود، که بت
بعل داشتند.
که برای
یونانیان و
رومیان، مسجد عبادی
آنان بود. چون حکومتی
دینی ساخته
بودند، ولی
اگر سالک الهی
می بوده اند
جای اقامت بغ
ها و کاملان الهی
چون اورشلیم،
که اقامتگاه
پیر الهی
سالکان خود
بوده است. و
جای جم شدن
چون استخر فارس
و نقاط دیگر،
که سالکان زردشتی
آنجا جمع و جم
میشدند.
ومانند
جمکران شهر
پارسایان
بوده است. و
شهر قم کنونی کنار
جمکران، بخاطر
ستایش امام
صادق ،اکنون برای
قشری های شیعه
مکان مقدٌس شده
است. که
میخواهند در
آن مرکز ولایت
فقیه غیر
سلوکی یا
واتیکان خود
را بسازند.
اگر که از حکومت
سیاسی ایران
افتادند. (بگ
یا بک ) در تیسفون
جای بغ ها
بوده است. در
ریگ ودای بوداﺌی
نیز بگ میگویند.
که أصل بغ و
کاملان الهی زردشتی
را داشتند.
مانی پیامبر
ستایش مهر کرده،
و طرفدار
تصوٌف زردشتی
بوده، و (بغ
مهر) را زایش
مهر درغاری در
کوه البرز
میگوید، که همیشه
سالکان در
ایران عزلتگاه
خود را در کوهستان
و جنگل داشتند.
البرز در
فرهنگ زردشتی
و شاهنامه
فردوسی،
جایگاه
پهلوانان و
اولیای الهی
چون رستم بوده
است. رستم همیشه
و در زمانهای
دراز
پهلوانی، که بکمک
پادشاهان
میرفت. و برای توسعه
طریقت زردشتی با
تورانیان میتراﺌی
یا بوداﺌی می
جنگید. و
پادشاهان افسانه
ای در
شاهنامه،
منظور اولیای الهی
زنده بوده
است. وتمام شاهنامه
را با برداشت
سلوکی باید خواند،
ونه بعنوان
داستانهای تاریخی.
آنگاه ( مهر) از سنگ
بیرون آمد. و
غیر سالکان قشری
را چون سنگ
دانسته،
وتفکٌر تعصب آمیز
جاهلان دارند
، که در تبدیل
سلوکی بتفکٌر
الهی نمودند.
و جرقٌه آتش
تولد مهر در
هر کامل
زردشتی هست که
مهر و جم و الهی
میشود. و سالک
در آخرین شهود
خود از درون آتش
نور الهی خود
را دیده.
مانند آنچه موسای
زردشتی الأصل
داشت . شب ( یلدا)
روز تولد مهر،
و هر کامل الهی
در هر زمان
است .و همان تولد
دوم ومقدٌس
الهی آنان، پس
از بیداری از خواب
مرگ قبل از مرگ
است. که تولد پیامبرگونه
عرفانی دارند.
و همان شب قدر
عزلتگاه و هر
شب سالکان، که
شب آخر طولانی
سال در احساس
سالک است. که
درگیر مرگ قبل
از مرگ میباشد
تا بنور قاﺌم
برسد. ودر یک
پگاهی
صبحگاهی که ( پگیه
وفقیه) و
فمیده امور
الهی میشود.
ونه هر فقیه
سفیه و وقیح مذهبی،
در فلسفه های
دینی قشری،
سنٌی یا شیعی
ویا در هر دین
دیگر غیر سلوکی،
تا نور شهودی
آخر و نور
ایزد و مقامی الهی
در تجلٌی الهی
خود را دارد.
که درحکم ربٌ
النوع بشری
قاﺌم ، کمال
الهی هفت مرحله
نوع بشری است.
و با فروغ الهی
فرٌ و فروهر و
برٌ و انسان
کامل بجهان
باز میگردند.
شب یلدای مسیح
و محمد وهر
کامل مسیحی
است. و در
ولایت محمدی
نیز نیمه شعبان
بعثت شاهدان
عرش رحمان
است. که نوروز
و زندگی جدید
والهی کاملان
را تشکیل میدهد.
(شب چره) همان
شب قدر رسیدن
سالک ب(کیان
خورٌه و قرٌه
و غرٌه) شهودی او
میباشد. و نه (شب
زنده داری)
برای خوردن و
نوشیدن و
رقصیدن . مگر پس
از رسیدن انسان
کامل الهی
بشهود نهاﺌی خود
باشد. که
آنگاه معاف از
هر دین ورزی
است، که در جمعه
و آدینه یا
(أدینه) در ختم
دین ورزی بودن
و پایان وظایف
دینی میباشند.
خداوند تنها
یک دین و مکتب
سلوکی دارد
ولی شش کلاس
تکمیلی دارد.
برای زردشت
شهود چهارم،
وبرای مسیح
کلاس پنجم، و
محمد کلاس ششم
است . تا نوبت مهدی
موعود اولی العزم
تازه برسد، که
کلاس هفتم را
تأسیس میکند.
و همچنان در
هر زمان همه کلاسهای
سلوک الهی، کار
تربیت نسلهای بالا
آمده از انواع
حیوانی، و
فصول اولیه نوع
بشری را ادامه
میدهند. هر انسان
کاملی بغ
میباشد. و
قشری های مذهبی
مغ و مغوس
ومجوس هستند.
ولی بغ مقیم بکٌه
کعبه الهی پیر
الهی و مقدٌس است.
مغ ها ابلیسان
انسانی
میباشند. که قوم
قریش غیر از چند
کامل وسالک
خود چون محمد،
فراوان غیر
سالک بودند،
که ( بنی امیٌه) محسوب
میشدند. که
تظاهر به أوم
ودین ورزی
کاذب داشتند.
که ساکنین شهر
(مکه و مغ) ها
بودند. بغ ها شاهدان
مراتب تجلٌی الهی،
خود از مراتب الهی
چند سالک خود
میشوند وتا
زنده باشند. و
برای وفات
یافته آنها،
نباید پرستش
با عکس یا اسم
ویا مجسمه
آنها نمود. که
تقلید از میٌت
اصطلاحا حرام
است. مگر کاملی
الهی بمعرفی خداوند،
و یا بوصیٌت
پیر از یک کامل
الهی دیگر
باشد .

بقاء
و بقاء بالله :بقا
در مقابل فنا
است . که انسان
و هر موجودی
غیر از
خداوند،
دوچار فنای نوعی
میشود. که انسان
نتیجه
تکاملات
زمانهای
بسیار دراز در
ادوار نوعی
جمادی وگیاهی وحیوانی
، و فصول فراوان
نوع بشری بوده،
که امروز با کرامات
شایسته در عقل
واحوال و قدرتهای
حیاتی بشری
کنونی شده
است. که برای
باز رفتن بنوع
بالاتر فوق
بشری در جهان
توان و
شایستگی لازم
را ندارد. تا اقدامی
سلوکی کند.که کرامات
بالقوٌه در
نطفه خود را،
با استفاده از
کرامات
بالفعل خویش
تحقٌق بدهد. و اگر
چنین نکرد، که
غیر سالکان و
قشری های مذهبی
نمیکنند، و
تصور راه خدا
را در راه أهریمن
آخوند ها
دارند. لذا تمامی
کرامات
بالفعل
تولدات
پیامبرگونه
گذشته خودرا،
عملا صرف لذٌت
و شهوت و
برتری جوﺌی و
ستمکاری بدیگران
میکنند. و
بنام حقٌ و بنام
خدا،
گناهکاری
کرده و بضرر
خود و دیگران
عمل مینمایند.
که ( بد دینان قشری)
میکنند. ولی (
بی دینان در
غفلت) از امور الهی
هستند، که کارمائی
نداشنه چون
امتیازات
مورد نیاز تولد
بهتر جدیدی را
ندارند. زیرا یک
روح فردی که
حتی روح هر
أتم و گیاه وحیوان
هیچگاه مرگ ندارد.
و با مرگ نوعی تن،
در تولد بهتر
یا بدتر نوعی
دیگری بجهان
متولد میشوند.
که کارماها و
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند داشت.
تا عاقبت همگی
ارواح، حتی روح
هر أتم، زمانی
از نوع بشری و
شهود واجب
قاﺌم روح القدس
و ایدآل کمال
نوع بشری،
خودرا
بفراوان
انواع فوق
بشری
رسانیده، که فرمان(
کن فیکون) شدن
و کسب کمال الهی
را انجام داده
باشد. که عاقبت
نیز انجام خواهند
داد. ولی بقیمت
تکرار عذاب
زندگی های در
نسخ ومسخ
بدتر. اما
بقاء انسان
موقتا در نوع
بشری، بخصوص
برای دوره سلوک
الهی است ، که
مورد نظر خداوند
میباشد. که باید
بر پیمان
سلوکی خود با پیر
الهی، و قبلا
در عهد الست تولد
پیشین باقی بماند،
پس ترک صلات و
ارتباط نکند.
که برای شهود ششگانه
واجب بنور قاﺌم
برسند. که
برای زندگی
های فوق بشری،
بقاء برتر والهی
تر خود را
بیابد. در
سالکان فنا در
زندگی بشری
است، که جان
را نیز میدهد تا
بجانان الهی نور
قاﺌم را
برسند، تا بقاء
تکاملی خود را
بیابد. وپس از
هفت هزار سال
بهشت سوٌم
انتظار عرش رحمان،
تولد نیکوی
نوع فوق بشری
را خواهند
داشت، که
هزاران برابر عقل
و کرامات نوع
بشری را
خواهند یافت .
تا با ولایت
هفتم مهدی
موعود، خود را
بنور ربٌ رحمان
و عرش ربٌ
برتر از رحمان
برسانند. که بی
نهایت انواع فوق
بشری و تجلٌیات
الهی، ونیز
مهدی های موعود
بالاتر، و
احوال و عقلها
وکرامات الهی تر
غیر قابل توصیف
وتصوٌر ما را
خواهند داشت
.که آنان را (چهار
بعدی) و الهی فرشته
گونه
میگوﺌیم. یا
همان( ابابیل) بدون
بال، چون
فشفشه و موشک،
فضای بین کرات
کهکشان راه شیری
را جولان
خواهند داد.
فنای مطلق در
تن و ذهن روان نوعی
هست، ولی برای
ژنتیک روحی
فناﺌی نیست که
مرگ ندارد.
بلکه مدام
تولدات جهانی
دارد. و دوره
های کوتاه
استراحت روح
تکامل یافته
در بهشت سوم
عرشی دارند.
بقای مطلق
تنها از آن
خداوند مطلق است.
و بقاهای نسبی
در مراتب
پیشرفتهای نوعی
برای هر روح،
و در کسب این
همانی مراتب
پیشرفته تر
روحی والهی
هست. ترک صفات
حیوانی نوع
بشری همان فنای
بشری سالک
است. که حتی خود
را در میان
نمی بیند. که
بمراتب الهی
بالاتر و( این
همانی) مقام
همان تجلٌیات
الهی میرسد. که
صفات الهی مربوطه
را خواهد
داشت. عرفا
(بقای معلوم)
از معلومات علمی
را در علم الیقین
میدانند. و
اگر بقای
مشهودات از مراتب
شهودی، و به عین
الیقین رسیدن
و بچشم دل دیدن
وعده گاه الهی
است. ومرحله بعدی
بقای بحقٌ
است، که واصلان
قاﺌم وعرش
رحمان دارند.
تا همیشه بیمه
شده الهی از
هر کارما ها
گردند. تا در
آینده های بالاتر
چه بقاﺌی
بهتر را
بیابند. روزبهان
عارف نیز از
(بقای خیر روح)
میگوید، در
وقتی که دوچار
خطرات نباشد،
یعنی چون
بنجات شهودی
رسیده باشد. و
(بقای شرٌ) را
در نداشتن توحید
میداند، که سالکان
در توحید خود
با مراتب الهی
خویش،
وتوسٌلات عبادی،
مدام در ارتباط
و صلات با
خداوند هستند.
وترک صلات و
ارتباط با
وساﺌل الهی
را تنها در
شهود نهاﺌی
میداند. و
بالأخره (
بقای در
عبودیٌت) غیر
سالکان میگوید.
و کاملان الهی
عبد الله
واقعی، و
امتحان شده
قلب و روح بوسیله
خداوند است.
که شهود عرش
رحمان و
بازگشت
پیامبرگونه
بخلق دارند که
فناﺌی ندارند.
تا در نوع فوق
بشری چه معنی
در بقاء و
فناء برای
سالکان ولایت مهدوی
بوده باشد.
بقاء همان حال
کاملان
بازگشته بخلق است،
که در تن و ذهن وروان
و روح الهی
شده خود، در
تسلیم مراتب
مدبٌر الهی
خود میباشند.
که خود نیز
این همانی
مقام الهی
مدبٌر روحی
خود را دارند.
که همان فرشته
مدبٌر فرشته مرگ
انسان کامل، و
همان نطفه
جدید نوع فوق
بشری، در تولد
آینده در
ولایت مهدوی است.
که باز تولدات
الهی بالاتر
تا شهود نور
ربٌ رحمان،
وحتی عرش ربٌ
برتر از رحمان
را بیابند، که
نامی هم از او
نمیدانیم، که
مهدی موعود خواهد
گفت. همان طور
که محمد
نخستین بار
نام رحمان و
عرش رحمان را گفت،
که قبلا کسی نمیدانست،
و مسیح نام
روح القدس را
نخستین بار گفت.

بقیع
:بقعه
وزمین کوچکی
در قبرستان
مدینه است. که قبر
اولیای الهی
در آن هست ،و
برای معتقدین
بآن بقعه نیز مقدٌس
میباشد. که زیارت
گاه میباشد.
ولی باید
اولیای الهی زنده
را زیارت سلوکی
و دیدار مقام الهی
آنان را نمود.
تا شاید خود
در سلوک الهی بکمالات
الهی آنان رسید
که باید برسیم،
والاً دوچار
کارماهای
جهنٌمی نسخ ومسخ
حقیر حیوانی
بچهان شده ،
تا گذشته ها
را در آینده
ها تکرار
نماﺌیم. تن
انسان کامل نیز
غیر از روح او
است. که یک بار
با مرگ قبل از
مرگ بنجات و
مقام الهی
رسیده است. ولی
با مشیٌت الهی
در بازگشت
بخلق برای
هدایت دیگران
از خواب مرگ بیدار
شده، وتولد
دوم الهی
معصومانه و
پیامبرگونه
دارند. مسیح
در سنٌ سی سالگی
و محمد در سنٌ
چهل سالگی ومولا
علیٌ در بیست سالگی
ببیداری
الهی، وبودا
شدن و نیروانا
گردیدن در
شهود نور قاﺌم
و عرش رحمان
رسیدند که هرکس
باید برسد. تا
واقعا مسلمان
در تسلیم خدا
باشد. و سنٌی
با سنٌت محمد
و سلوک، و
شیعه علیٌ در
شعاع انوار
پنج تن آل عبا
بوده باشد. و
خود نیز این همانی
مراتب شهودی
را داشته
باشند . که از حیوانیٌت
نوع بشری
بالوهیٌت نوع فوق
بشری پیش رفته
گردند. که باید
رفت ولو بقیمت
تکرار مکرر
گذشته های نوعی
در نسخ ومسخ،
چه رسد بفسخ وگندیدگی
گیاهی و رسخ و
رسوخ جمادی،
وحتی وسخ چون
چرک در انواع تحت
جمادی.

بقیٌة
الله :اولیای الهی
زنده که اولاد
الهی و وارثان
باقی مانده و زنده
پیامبر اولی العزم
خود هستند، که
تنها وساﺌل الهی
برای عبادت
سالکان
اعتبار الهی دارند.
و بشرط معرفی خداوند،
و یکی از
اولیای ٣١٣
گانه زنده
باشد. گرچه شیعیان
برای امام زنده
قاﺌم در چاه
سامره، که
اخیرا به چاه جمکران
منتقل شده که ١٢٠٠
سال زنده باشد.
وخود ( تولد
نیافته) غایب
گردیده است.
که مراسم
سمبولیک تولد
اورا امام حسن
عسکری انجام
داد. ولی هر
کامل الهی
(امام قاﺌم
زمان) برای چند
سالک خویش میباشد.
و هر یک از
کاملان الهی
بانتخاب خداوند
در شهود دوم حسنی،
برای سالکان
عصر خود قائم است
وتا زنده باشد
که بقیٌت الله
است. گرچه
انسانی معمولی
در ظاهر،و زن
وبچه و زندگی
نوع بشری را
دارد. و خود را
امام زمان
معرفی نمی کتد.

بقره
: یا
گاو که همان نفس
أمٌاره انسان
کم عقل و خود
خواه درغیر
سالکان است .
که تنها بفکر
شکم و اطراف شکم
میباشند. وکاری
چندان بعقل
ومغز سر خود
ندارند. چه رسد
که بمراتب
الهی برتر که در
انتظار او
هستند . و سالک صادق
در( استضعاف)
سلوکی، برای
مرگ قبل از
مرگ بدستور مقام
مصطفوی شهود
پنجم خود ، می
خواهند گاو
نفس خود را
بکشد و قربانی
نجات روح خود کند.
که جان میدهد
تا بجانان
الهی برسد .
این گاو در
ولایت سلوکی میترای
نوح، نیزدر مراسم
سر بریده شدن
یک میتراﺌی
صادق بوده است
. گاو بی عقل و
شکم باره، چون
آخوندهای قشری،
سمبول دوری از
شهود مراتب الهی
است. ویا (ختنه)
روش ابراهیم،
بعنوان أوٌلین
آزمایش
پیرکامل،
برای منع شهوت
سالک است . که شهوت
رانی را در خود
میکشد . سوره بقره
قرآن، مجموعه
ای متفرٌق از
گفته های سلوکی
و سمبولیک
پیامبر است.
گرچه تمام
گفته های پیامبر
نمیباشد. که امامان
در حدیثهای
پیامبر آنها
را اضافه کرده
اند، ولی
پیامبر
وامامان تنها برای
چند سالک خود
هرچه لازم دانستن
گفته اند که
باز تفسیر سلوکی
نیاز دارد. تن
انسان چون گاو
حتی الاغ و
شتر خوانده میشوند،
که حامل روان
و روح انسان
میباشد، تا
روح را بعرش رحمان
بمعراج
برساند. که گوﺌی
در لحظه ای
پرواز بعرش
مینماید. که گاهی
آنرا فرشته میکاﺌیل
ویا شتر و
اسیت وغیره
میگویند. که
تن انسان برای
روان، در حکم گاو
وشتر است. ولی روان
و روح پاک شده
سالک، بدون تن
بمعراج میرود
که صعود روح میباشد.
و تن مادی با
شاهد عرش
همراه نمیباشد
.گرچه باز تن ملکوتی
و الهی برای
یک روح میتوان
گفت. که سالک
در رؤیا تنی
برای خودش در
مراتب الهی که
هست می بیند،
ولی همان تن بشری
مادی نیست.
وشاید تن ملکوتی
وحتی تن نوع فوق
بشری او باشد.

بکاء
و گریه:که همان اشک
ریزی سالکان
در دوره عزلت سلوکی،
و در توسٌل
بمراتب الهی
خود، آغاز از پیر
کامل و
تجلٌیات الهی بالاتر
دارد. و بخاطر
بهم نزدن
پلکان چشم اشک
ها جاری میشود.
تا کره چشم خشک
نشود وکوری
ببار نیاورد.
گرچه عرفا میگویند
، سالک اشک بر
صفات ننگین
خود می ریزد. و
طلب عفو الهی
از آنها را
دارد. چون سالک
ب(دیوار ندبه)
خود رو بدیوار
می نشیند، که چیزی
مانع دید
وحضور ذهنی
وسیله الهی او
نشود. و این
اشک چشم، گریه
و(بکاء) نیز
نیست. که سالک اشک
شوق و عشق ورزی،
برای دیدار
محبوب الهی دارد.
تا مبادا لحظه
ای از آن محروم
نگردد. که شهود
نهاﺌی نور قاﺌم،
هدف انسان سالک
بشری در راه خدا
برسد. تا در بی
نهایت انواع فوق
بشری بفرض
محال، بنور
الأنوار الله
ربٌ الأرباب برسد.
(بغ) هر کامل الهی
زردشتی است.
و(مغ) هر آخوند
وقشری مذهبی
میباشد. که مورد
نکوهش پیامبران
بوده اند. و بغ ها
در( بکٌه یا کعبه)
که همان خانقاه
و قبله و
بارگاه
پادشاه الهی سالک
است. و مغ ها
مشرکان خدا و
شریکان ولایت الهی
زنده زمان میباشند.
پس جهنٌم سخت
تری در
کارماها خواهند
داشت. و بقول پیامبر
حتی اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
بعبادت باشند.
کلمه (أشک )
درعربی عشق
شده است. و
بکاء همان کار
رسیدن بدرجه بغ
شدن و کامل الهی
در سلوک است.
که قشری های
مشرک باید
فکری بحال
آینده خود کنند،
که در مسخ های حیوانی
صدها هزار سال
وحتی میلیونها
سال زندگی های
پر عذاب جهنٌم
جهان، اشک حسرت
خواهند ریخت.
(گریه) باز همان(
قرٌه) گیری
سالک برای رسیدن
ب(کیان خورٌه)
خود میباشد،
که قریش
زردشنی خرٌه
را در قرٌه
تعریب نمودند.که
وسیله خیره شدن
در وسسیله الهی
سالک است.

بُکره
فردا :صبح زود (
باکر) و فردا
صبح همان،
پگاه فارسی دری
قریش است. که سالک
با شهود
نهاﺌی خود از خواب
مرگ قبل از مرگ
بیدار میگردد،
که (پگیه و
فقیه) وفهیم
وعالم الهی
میگردد.

بَکٌه
کعبه :همان کعبه
مکٌه که معبدی
سلوکی زردشتی
قوم قریش،
مهاجر با
فرهنگ ایرانی زردشتی
بود. که بیمن و
سپس بمکٌه
رفتند، و
بتمام نقاط جهان
مهاجرت اولیای
الهی صورت میگرفته
ومیگیرد. و
کعبه را مانند
کعبه زردشت در
فارس ساختند.
ابراهیم
برهمنی کامل زردشتی
بوده ،و
بهمراهی اسماعیل
سالک دارنده (اسماء
الهی) و شاهد مراتب
شهود مقدماتی،کعبه
را ساخت . که کعبه
را بدون پنجره
ودر طبقه دوم
بدون پلٌه کان
میباشد. و سالکان
رو بدیوار
ندبه اشک ندامت
گذشته های خود
را میریختند.
مانند یهودیان
زردشتی
الأصل، که بدیوار
ندبه اورشلیم
اشک میریزند و
دعا میخوانند.
اگر که ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
داشته باشند، سالک
زردشتی و الهی
هستند. ولی غیر
سالکان
زردشتی قریش،
در نام ( بنی امیٌه)
بوده، که اوم سلوکی
نداشته، و
تظاهر بدین
ورزی قشری داشتند،
پیس مشرک بوده
و هستند. ولی
کاملان الهی
چون محمد ،
امٌیٌ اوم
کرده و اوم دهنده
سالکان خود میباشند.
بدون سلوک الهی
علی رغم عبادات
قشری، همچنان جهنٌمی
میباشند. غیر
سالکان قریش
اطراف (بکٌه کعبه)
و محوٌطه بیت
الله الحرام
در شهر مکٌه
آخوند پرستی
داشتند، و
بقول پیامبر ابلیس
پرستی میکردند.
که ابلیس و
أهریمنان زنده
در جهان
میباشند. مغ
ها ومغوس
یونانی ومجوس
عربی، و نیز
تمام مسلمانان
امروز، سنٌی یا
شیعی بوده
باشند، که سلوک
الهی، یعنی
سنٌت محمد ،
و(سنت) ومقدٌس
شدن را انجام نمیدهند
سنٌی نمی باشند.
و یا حتی شیعه
غیر سالک صادق
نیستند، که شعاع
انوار شهودی
تجلٌیات الهی
را ندارند. و
بقول امام رضا
بطرفداران سیاسی
خویش، که خود
را شیعیان با
امام ولیعهد مأمون
میخواندند، گفت
شما شیعه با
شعاع تجلیات
الهی نیستید.
که هدف خدا از دین
ورزی ها تنها
سلوک الهی و
شهود تجلٌیات
انوار الهی
میباشد.

بلاء :و فتنه
و امتحانات الهی،
مصیبت و فتنه و
امتحان الهی برای
همه موجودات
در جهنٌم
جهانوم جهان
است، که در زندگی
نوعی خود
دارند. بخصوص سالکان
ولایتها پس از
پیمان سلوکی،
برای آزمایش صدق
سوگند سالک، که
باید در برابر
بلایای
سلوکی، ویژه
سالکان که از خداوند
برای سالک میرسد.
و باید صبوری
نشان بدهد. که لازمه
پاکسازی روان آلوده
بشری آنان از عقده
ها و انحرافات
و عقاید نا درست،
وحتی درست
اتٌفاقی آنها در
حقیقت باز نادرست
میباشد. وجمعا
امتحانات پر محنت
الهی سالک است
. وفتنه های اجتماعی،
بخصوص آنچه
قشری های
مذهبی و
آخوندهای جاهل
از امور الهی،
نسبت باولیای الهی
و سالکان آنها
نشان میدهند.
که آنان را
تکفیر وکشتار
و تعزیر پر
آزار مینمایند.
گوﺌی قاضیان
شرع جاهل و
فاسد دارای اختیارات
الهی هستند.
که بازیچه
روان أهریمنی
خودشان میباشند.
پس سالکان با
تقیٍه و
خویشتن داری
در عزلت سلوکی
خود، آزار دیگران
نیز نادیده میگیرند
و می بخشند.
زیرا خطا
کاران نیز مخلوقات
الهی بوده و
در سطوح پائین
تکامل نوعی خود
هستند. که برحسب
طبیعت خویش
هرکاری را میکنند.
که حتی روح هر
أتم وگیاه وحیوانی،
راه أبدی
رسیدن بمقام
نوع بشری و
عقل الهی تر
را در پیش دارند.
پس سالک نیز با
خطا کاران نیز
مانند خداوند
فرصت تکاملات طبیعی
آنان را میدهد
و انتقامی نمیگیرد.
که خداوند
داوری های خود
را در کارماهای
قشری ها خواهد
کرد. سالکان صادق
برای بلایای
الهی خود،
سپاسگذار نیز میباشد.
وحتی بلایای بیشتر
و عمیقتری نیز
میخواهد، که شاید
با صبوری بیشتری،
پاکسازی
بیشتری در
روان خود با تخلیه
وتحلیه یافته
، تا بتجلیه
های الهی برسد.
وشایستگی خود
را بخداوند وپیر
نشان بدهد .
ومراتب الهی خود
عملا پاکسازی
روان سالک را مینماید.
و نه تنها با
جدٌیت سالک و
یا هدایتهای پیر،
که کافی برای
پذیرشهای الهی
باشد. و بقول پیامبر
(بلا) لباس
اولیا و غذای الهی
آنان میباشد.
که در صبوری
بیشتر،
رحمتها
ونعمتها و
الهامات الهی
و شهودی بیشتر
دارند. که انبیا
وکاملان الهی زنده،
و حتی در حیات
پیامبرگونه
خود، همچنان
بلایای دیگری دارند.
که ذخیره آخرت
بیشتری برای آینده
تولد فوق بشری
بجهان فراهم نمایند.
و اصطلاحا
اولیای الهی
از بی بلاﺌی
بفریاد در
میآیند. تا
خداوند رحمت
کند و
آزمایشات
جدیدی برای آنان
بیشتر داشته باشند.
که معالجه و دوری
از درد، باعث محرومیٌت
از پاداش الهی
میباشد. مادام
که فکر و روان
سالک و کامل
را در اختیار
خداوند میدانند.
تا آنچه صلاح
برای اصلاح
آنان باشد،
برای سالک سرنوشت
کند. که
سالکان هفت سرنوشت
سلوکی دارند.
که هفتمین آن
با شهود عرش
رحمان،
معصومیٌت از هر
خطا و گناه، ومصونیٌت
از هر قهقرا و
عقب روی از مقام
الهی کنونی خود
دارند. بقول پیامبر
روح سالک از خداوند
درخواستهاﺌی
دارد، که انسان
خود خبر از آن
ندارد. و روح
فرصت الهی خود
را میخواهد که
تحقٌق بدهد.پس
سالک باید
جرأت وشهامت
کافی پیدا
کند، که داده
های الهی
بیشتر بوی برسد.
چون بلایا که تحمٌل
آنها کند. و درک
و سپاس آن
نماید. سالک
از خداوند
(خلٌت و خلیل
بودن ) و دوستی خداوند
را میخواهد. و
سلامتی تن و
ذهن و روان،
که بتواند
پیشرفت در سفر
الهی خود ادامه
بدهد. وسرگرم
معالجه مشکلات
رسیده بتن
وذهن خود
نشود، که
محروم از داده
ای بیشتر و
برتر گردد. تا
جاﺌی که انسان
سالک کلیم
الله میشود، که
پیام الهی و
شهودی دریافت
می نماید. و
قرآن ناطق چند
سالک خود میگردد
. منبع بلایای سالک
دستورات پیر
است، که سبب خیر
وکمال بوده و
ساقی بلایا
برای سالک
میباشد. و یا سهام
و( تیر بلا) و
(دیوانهء بلا
بودن)، تعبیراتی
برای بلایای
سلوکی است .

بلند
آشیان :پیر الهی
سالک که بلند مقام
الهی و خانقاه
پادشاهی الهی
را دارد .گوئی
خود قبلا بلند
پروازی تا معراج
عرش رحمان نموده،
و شایستگی الهی
خود را باثبات
رسانده، که ببرترین
مقام شهود
الهی خود در
عرش رحمان رسیده
ست.

بلوغ
و
حریٌت و
آزادگی انسان
همیشه طفل در
حال بلوغ است.
در تکوین تن بشری
برای بلوغ
جسمی و (عقل مادی)
در پانزده سالگی،
و بلوغ در (عقل ایدآلیستی)،
که درک اهمیٌت
سلوک الهی را بنماید.
وچون بسلوک الهی
پرداخت بلوغ (عقل
کلٌی) الهی را
با تزکیه هرچه
بیشتر نفس
امٌاره با تخلیه
وتحلیه تا تجلیه
های هفتگانه پیدا
کند. که بنور قاﺌم
و عرش رحمان،
و بازگشت پیامبرگونه
بخلق برای چند
سالک خود
برسد. وبا عقل الهی
از مقام شهودی
خود خواهد بود.
که الهامات
الهی بالاتر و
حکمتهای
گفتنی و
رفتاری واخلاقی
بهتر را خواهد
داشت. (بلوغ
الهی) بآزادی
و مورد اختیار
الهی شدن است. چون
بخلق بازگردد.
نسفی عارف
نهایت بلوغ
انسان را در
پایان دادن وظیفه
الهی انسان در
سلوک الهی
میداند. و
غایت و هدف
نهاﺌی آن نیز
رسیدن بآزادی
و نجات بخشی
یافتن ، از نوع
بشری و خطرات کارماﺌی
است. بلوغ انسان
بر اساس
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
تکاملات بشری بیشتر
میباشد. که سالکان
موفٌق ولایت محمدی،
اکنون و بخاطر
داشتن پنح بار
مقام پیامبری،
و با کشف پنج
شهود خود، در پنج
ولایت الهی پیش
از ولایت
محمدی است، که
بشهود ششم نور
قاﺌم، و شاید
عرش رحمان
شهود هفتم
برسد. که پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
پیشرفتهای
شهودی واحوالی
سالکان، که
علامت پیشرفت
و بلوغ باز بیشتر
الهی میباشد.
که خود را از
بشریٌت پاک کند
و بالوهیٌت
شهودی برساند.
که ( در خدا فنا) گردد.
که مرگ قبل از
مرگ را تجربه
نماید. قدرت عقلی
هرکس، که قابل
افزایش با
سلوک الهی است
،مجموعه کرامات
بالفعل گذشته
و در دوره
سلوک میباشد.
و الاٌ عقلهای
الهی و
بلوغهای برتر
عظیم تر در
انواع فوق
بشری است که
انوار الهی
خود نیز منتظر
ارواح بشری
شاهد نور قاﺌم
هستند. و لذا
پیامبر میگوید،
خداوند اولین چیزی
را که آفرید عقل
است. یعنی
بالاترین
درجه آفرینش
درانسان سالک،
و فرٌ و فروهر جستن،
کسب عقل الهی معادل
شهود عرش
رحمان، و
الهامات بالاتر
از مدبٌران ولایتهای
قبلی است.
حریٌت و آزادی
واقعی رسیدن
بعقل برتر
شهودی است.

بلخ
:شهری
در ماورا ء
النهر که مرکز
دینی زمانهای طولانی
برای سالکان و
کاملان
ولایتهای
بوداﺌی بود، تا
زردشت آنجا دین
خود را انتشار
داد. و دین سلوکی
ولایت برتر
چهارم زردشت بلخ
را اشغال کرد و
زردشت نیز همان
جا کشته شد.
اخیرا مسلمانان
قشری
افغانستان
طالبانی
مجسٌمه های
عظیم بودا را
منفجر کردند.
که همیشه خطاهای
تاریخی قشری
های مذهبی تکرار
میشود . پیدا شدن
یک ولایت
سلوکی جدید و
یا هر دین تازه
ای ، بمعنی
تعطیل ادیان سلوکی
ولایتهای قبلی
نیست. همه
ولایتهای
سلوکی اولی العزمهای
پیشین بکار تربیت
نسلهای بشری
بالا آمده از
انواع حیوانی،
ویا فصول
اولیه نوع
بشری ادامه
میدهند. پیدا
شدن کاملان الهی
در هر عصر و
ولایتی،
سالکان خود را
بمراتب شهود اولی
العزمهای
خویش میرسانند.
تا باز در
تولدات بشری
بهتر، در فصول
نوع بشری
بالاتر،
سالکان خود را
بشهود برتر و
با شهودهای بالاتری
برسانند. که بوداﺌیان
با شهود
فاطمی( نور
شیوا) و شهود عرش
مرتضوی بخلق
باز میگشته ومیگردند.
ولی در ولایت محمدی
پس از زردشت
ومسیح، هر پنج
شهود مقدماتی
آنها، که نام
آل عبا در
تسمیه محمدی
دارند، در
سالکان تکرار
میشود. اسامی
کاملان الهی
که نخستین بار
باین اسامی شهودی
نیز خوانده میشوند.
معابد نو بهار
و مدارس دینی
بلخ، ومزار
شریف کنونی از
مراکز دینی وشهودی
قشری گری ادیان
سلوکی قدیم
است. که مولا علیٌ
را در شهود چهارم
سالکان زردشتی
در این شهر،
گوﺌی مولا
علیٌ باین شهر
سفری کرده بوده،
که مرکز شیعیان
مسلمان
افغانستان گردید.
و سنٌی ها بلخ
را (قبله
الأسلام) ویا گنبد
اسلام
میگویند. چون
ارتش خلفای
اسلامی بلخ را
فتح کرد. در اسلام
سلوکی اولیای الهی
زنده، بلخ را
شهرت دینی داده
اند. که بعد از بوداﺌیان
وزردشتیان
مرکز مهم دینی
شد. و دین مسیح پیشرفت
جنگی در آسیا نداشت.
بلخ نیز در
مسیحیٌت
شهرتی بهم نزد
.

بلید
و بلاده :همان لفظ
فارسی دری پلید،
که قوم قریش
زردشتی تعریب
آن نمودند.
انسانهاﺌی که
دوچار کم عقلی
و بلاهت
میباشند. که پلیدی
در افکار و گفتار
و اعمال آنان
قشری دیده میشود.
ولی سالکان نیکوکاری
، ویا کاملان الهی
نیکوکاری
ذاتی و قلبی
خود را دارند.
که برای هر
کاری میکنند
تا خود از
مراتب الهی
شاهد تجلٌیات الهی،
و برای چند
سالک خود
گردند. (بذاء و
بذیء ) نیز بدی
و بذیء و زشت و
بی حیاﺌی است.
که انسان را دوچار
کارماهای
حقیر نسخ ومسخ
حیوانیٌت
مجدد بجهان
مینماید. که
مورد سرزنش
های حیوانی در
مسخ میمون و
خوک، بهترین بخت
آنان در کارما
و گارمه و
مجرم شدن میشوند.

بلایای
سلوکی :سالکان طالب
لقای الهی در
هر شش ولایت
سلوکی نوع بشری،
آغاز از آدم و
میترا و بودا
تا مسیح و
محمد، که سالک
با شناخت پبر
کامل زنده خود
از خداوند در
رؤیا، عزلت
سلوکی را تا وقت
مرگ و یا تا
مرگ قبل از
مرگ ،و قیامت
قیام قاﺌم
روح القدس ،
با بلایای
سلوکی که
خداوند خاص سالکان
فراهم میکند،
و یا با فتنه
های اجتماعی
قشری های مخالف
سلوک رو برو
میشوند، و نیز
امتحانات پر محنت
سالکان، برای
آزمایش صداقت
سالک ، وسیله
تمرین صبوری و
اثبات عشق
براه الهی
خود، و برای
تزکیه نفس در تخلیه
و تحلیه روان
حیوانی خویش
است، که عملا
بوسیله مراتب
مدبٌر الهی انجام
میگیرد. ولی
جدیٌت سالک و
هدایت پیر الهی
بتنهاﺌی، از
شرایط لازم
هستند، ولی باز
کافی برای نجات
وپذیرش الهی
نمیباشد. که
رضایت الهی پس
از پاکسازی تا(
حدٌ کفایت در
شرط کافی) از نظر
داوری الهی
میباشد. آنگاه
سالک بشهود
تجلٌی برتری
میرسد. که در ولایت
محمدی بنور قاﺌم
و عرش رحمان
میباشد. تا مهدی
موعود در ٥٥
قرن دیگر،
آخرین کامل
محمدی بنام مهدی
موعود، بجای نور
قاﺌم بنور
ربٌ برتر رحمان
میرسد. وحتی
با عرش ربٌ
برتر از رحمان
بخلق باز میگردد،
ونوع فوق بشری
فرشته گونه را
آغاز مینماید.
که تنها ارواح
بشری شاهد نور
قاﺌم،
متولدین نوع
فوق بشری را میباشند.
بلایای طبیعی
نیز ضمن
امتحانات الهی
هستند، که شامل
سالکان نیز میشود.
داستان
بلایای ده
گانه موسی
برای قوم فرعون
و امثال آن،
عملا در زندگی
روانی هر سالک
دست میدهد.
گرچه جریانات تاریخی
هم بوده
باشند، ولی ربط
مستقیم بامور
روانی سالکان ندارد.

بندگی
: عبودیٌت
انسان همیشه
در بند که یک طلسم
شخصی میباشد،
که در حیوانات
و انسانهای غیر
سالک، این بندگی
نیست، که احساس
آزادی مینمایند.
ولی انسان
ندانسته بندگی
عقده های
روانی نفس امٌاره
خود را دارد.
که دوچار خود
بزرگ بینی
کاذب هست. ولی
سالک میخواهد
خداوند را ملاقات
کند. که آغاز
بندگی خدا و
بندگی سالک از
پیر الهی بمعرفی
خداوند
میباشد. وچون سالک
بشهود برتر تا
شهود عرش
رحمان رسید،
بندگی بمقام الهی
بالاتر را
دارد. و این
همانی مراتب
الهی شهودی خود
را مییابد. پس بنده
واقعی خدا تنها
انسان کامل است
. که او را (عبد
الله) میخوانند.
عبودبٌت و
بندگی خدا همان
(موبد) شدن
فارسی دری قریش
زردشتی است، و
نتیجه سلوک الهی
میباشد. والاً
سرکشان خدا که
سلوک الهی نمیکنند.
که جهنٌم های
کارماﺌی را
خواهند داشت.
بندگی خدا
سنگین ترین
بار انسان از
امانت الهی
است . که صبوری
در آن نیز با
امتحانات پر محنت
الهی ادامه دارد.
که درجه صداقت
بسته بعشق
ورزی الهی وتسلیم
بخواست خداوند
و دستورات پیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. وظیفه
طبیعی روح انسان
وهر موجودی،
مدام کسب مراتب
بالاتر الهی است،
و نه که بندگی روان
خود کنند. چه
رسد که بندگی
روان آلوده تر
هر آخوند
مذهبی قشری در
هر دینی غیر
سلوکی باشد . و
پیامبر آنان
را آخوند پرست
و ابلیس پرست
میخواند. که در
لباس
روحانیٌت کاذب
أهریمن و
شیطان پرست میگوید.
وتا وقتی که انسان
بنجات سلوکی نرسد،
ندانسته
بندگی و اسارت
دیو نفس
امٌاره و دیو
سیاه حقیرتر
آخوند قشری را
دارد. و بقول مولا
علیٌ، خدایا
من نه برای
طمع بهشت تو،
ویا نه از ترس
جهنٌم، تورا پرستش
میکنم. بلکه تو
شایسته پرستش
میدانم. چه
خداوند الله و
یا حتی آغاز
از پیر کامل،
و یا هر یک از
آیات الهی و
شهودی بعدی.
انسان بنده تن
و ژنتیک روحی نوع
بشری خود میباشد.
که باید با تخلیه
و تحلیه
بتجلیه های الهی
برسد. تا بطلسم
برتر نوع فوق
بشری در جهان
برود. گوﺌی زندانی
زیباتر ووسیع
تر باشد، که انسان
زندانی تن و
جامعه، و حتی
دنیا وطبیعت
ونوع بشری
میباشد. روح ما
در زندان تن است
ودر آن مدفون
میباشد. حتی روح
الهی شده پیر
کامل الهی در
(قبر تن) خود مدفون
وزندانی شده است.
ودیدار( قبر حسین)
که بهشت ساز
است، همین
دیدار پیر
حسینی در قبر
تنش میباشد.
ونه در کربلا
.که همه جا
کربلا، وهمه
روزها
عاشورای مرگ
قبل از مرگ
سالکان
میتواند باشد.

بند
هیولا:هیولا
همان ماده
أتمی در اصطلاح
فلسفه های
قدیم یونانی
ویا اکنون در
علوم فیزیکی
است. که أتم ها
بهم متٌصل در مولکول
و اورگان ها
هستند. چون تن گیاه
وحیوان و
انسان میباشد.
(بند) زندانی است،
که طلسم نوع
بشری
میگوﺌیم، که امکان
فرار از خودمان
را نداریم.
روح ما در
زندان تن است،
حتی اگر تن
وذهن
هوسبازباشد.
خود سری های
جاهلانه نشان
آزادی انسان نیست.
بلکه کارما
سازی و جهنٌم پروی
او میباشد.
أتم ها و حتی
انواع
موجودات بسیار
زیاد قبل
أتمی، در
انواع أثیری و
قبل أثیری، از
أزل و آغاز
موجودیٌت روح
نخستین هر انسانی
بوده است. یا ژنتیک
روحی ما پس از
تکاملات
قبلی، دارای کرامات
و قدرتهای
داده شده الهی
و نیروهای حیاتی
وزندگی بخش شده
است. که اجسام
وتن دارای روح
موجودات کوچکتر
را در خود
طلسم میکند.
که رشد جسمی انسان
را در رحم مادر
و زندگی در
جهان را میسٌر
می نماید. تا
شاید کرامات
بالفعل نوعی خود
را بمصرف
تحقٌق و
بالفعل کردن
کرامات بالقوٌه
خود نماید، که
مورد نیاز
تولد نوع فوق بشری
بعدی در جهان است.
و تا خداوند
الله بی نهایت
روح تولدات در
انواع فوق بشری
جدید، مدام در
طلسم و اسارت
و بند و زندان
هیولای مادی
است. که
میتواند در
ژنتیک روحی
ادامه زندگی بدهد.
أصل وجود
واقعی انسان،
همین وضع و
ساختمان
ژنتیک روحی کنونی
او میباشد. و چون
انسان سالک
بروح القدس
رسید، ماهیٌت
ژنتیک روحی
فوق بشری را یافته
است. تا در بند
و طلسم هیولای
ماده تن نوع فوق
بشری،و برای تسلیم
بولایت هفتم و
برتر مهدی
موعود محمد
چگونه شرایط سلوکی
دیگری، روحی بخواهد
خود را از طلسم
آن نوع نجات بدهد،
که بطلسم الهی
تر و زندان
طلاﺌی تر و
بالاتر برود.
که هر بار
هزاران برابر
عقل و اراده و
آزادگی نسبت بنوع
بشری دارد.

بنی
لخم: سالکان
وکاملان عرب در
ولایت چهارم زردشت،
چون قوم قریش
سالک، که در (
حیره و شفاته) کنونی
در صحرای غرب مرز
ایران در بین النهرین
داشتند. که باز
اکثر اینان قشری
غیر سالک بوده
اند. و حکومت
آنان در حیره،
تحت سلطه
پادشاهان
هخامنشی بود.
تا وقتی که
اعراب ایران
ساسانی را فتح
کردند. اعراب
شمال صحرای سوریه
امروزی نیز حکومت
عربی و رومی
دیگری
داشتند، که زیر
سلطه امپراتوران
رومی بودند،
که (غساسنه) نامیده
میشدند. و (بنی لخم)
در ( حیره و
کوفه) کنونی
بودند. در نزدیکی
تیسفون، (قصر
خورنق)، که تاکنون
عظیم برپا است.
گفته میشود
برای تربیت
صحرائی بهرام گور
ساخته شد. ولی خود
پادگانی
نظامی بود. که اکنون
خورنق
میگویند .چون
مرکزی سلوکی
زردشتی یا قشری
زردشتی بود .
در واقع خورنق
همان (خورٌه
کوچک) یا قرٌه شهودی
سالکان ولایت زرشت
بوده و هست .که برای
آنان (کیان خورٌه)
و نهائی بود. ولی
مسیح ومحمد
قرٌه ٌهای برتری
را کشف وشهود
سلوکی نمودند.
قرآن یعنی (دو
قرٌه و غرٌه و
خورٌه)، قاﺌم
و عرش رحمان
است. که محمد
نخستین بار کشف
وشهود سلوکی کرد.
مراکز عبادی
کوفه در مسجد
کوفه و سهله و
بسیاری نقاط دیگر،
اطراف ( بابل) و
حلٌه کنونی وجود
داشت . و مولا
علیٌ برای جنگ
دفاعی با معاویه
در شام، که خلافت
و حکومت اسلامی
دیگری از نوع رومی
ادعا نمود. کوفه
و حکومت علیٌ
را از نوع
حکومت ایرانی میگفتند.
و مرکزیٌت کوفه
از نظر ولایت سلوکی
محمدی، بعدها
در سلوک ادامه
یافت. که سالکان
در شهود مرتضوی
ولایت محمدی
در کوفه، و بمعنی
(کفایت و شرط کافی)
در پاکسازی
سلوک الهی ولایت
محمدی
میرسیدند. که احتمالا
بشهود پنجم
مصطفوی و
قاﺌم برسند.
که برخی مستعدان
بمشیٌت و بدای
ویژه الهی، هم
اکنون بنجات
وبا مرگ قبل
از مرگ
میرسند.
ولیتنها أندکی
از آنها از خواب
مرگ بیدار
گشته، تولد دوم
الهی با شهود عرش
رحمان
مییابند،و محمدی
زنده برای چند
سالک خود میگردند.

بواده
و باده :اصطلاح
عرفای ایرانی
باده یا می،
همان داده های
الهامی الهی
بمراتب
اولیای الهی
زنده میباشد.
که شاهدان
تجلٌیات بالاتر
داده های الهی
بالاتر دارند.
که بصورت
الهامات و وحی
رسیده ناگهانی
بدل انسان
کامل میباشد .
چه در شهودهای
رؤیاﺌی، و چه در
تفکٌر و تعمٌق
با عملیات
عقلی در
تفکٌر، که کاملان
الهی آمادگی
برای دریافت
جدید و برتر
الهامی از خداوند
و شهود آخر خود
مینمایند. که
نام بدیهی با (بداهت
الشییء)
میگویند. که نیاز
بمقدمات فکری
ندارد. که اولیای
الهی تنها
دریافت الهی بالاترین
خود را
دارند.ولی دیگران
آنرا نتیجه تفکٌر
ولیٌ الهی میدانند.
عرفا آنرا
(قوٌت وقت )
میگویند. که
انسان الهی
درجه و حال
روحانی و درجه
ای تجرید از تن
و از ذهن واز
سوابق ذهنی
خود میگردد.
پس مراتب
الهامات برتر
را دارند. که اولیای
الهی زنده که مراتب
شهودی یکسان
را دارند، ولی
بین همچنان بسیار
تفاوت در داده
های الهی و
باده های الهی
را دارند. که (
بوادی)
اصطلاحی
معمول دیگران
میباشد.

بطر
الحقٌ: تکبٌر و
خود بزرگ بینی،
که بزرگی تنها
شایسته
خداوند در کمال
مطلق است.
ونیز شایسته
اولیای الهی زنده
برای چند سالک
خود، که بزرگی
الهی و مشهود و
بحقٌ خود را دارند
که ( بطر الحقٌ)
میباشد. و
الاٌ دیگران
متکبٌر،
بخصوص آخوندهای
قشری، که خود
را عالم الهی
و آیت الله
میدانند، جز
خود بزرگ
پنداری و تکبٌر
ناحقٌ م
دارند، که حتی
(مستکبر)
هستند. حقیری که
خود را بزرگ میداند.
وپادشاهان و
فرماندهان در
حدٌ خود
بزرگی، و
تکبٌرنسبی و
نسبتا بحقٌ
خود را دارند.

بخور:بخارات
و دود و دم
معطٌر چوب یا
هر سوختنی های
معطٌر میباشد
که در معابد
مدام هست. و زاﺌرین
با خود
میآورند. که محیط
معبد بوی خاص
خود را پیدا
میکند. و بوی تن
سالکان و
زاﺌرین در آن نا
محسوس میشود.
کندر وصمغ
بیشتر معمول است،
و اسپند برای تلطیف
محیط معبد و
اجتماع
زاﺌران
اولیای الهی
باز کمک در کسب
احوال غیر
عادی سالکان و
در انسان مینماید.

بودا
:پیامبر
اولی العزم
سوم ولایت ششکانه
نوع بشری، که صحبت
از بودای نخستین
وکاشف نور شهودی
زنانه سوم
فاطمی شیوا
بود. که مادر
هستی نوع بشری،
ومادر الهی
همه ولایتهای سلوکی
میباشد. که
میترا قبل از بودا
بعرش شیوا
رسیده بود.
ولی بودا بنور
شیوا رسید. که
شهود صورت بدون
تن زنانه است.
که سالکان همه
ولایتهای بعدی
نیز بشهود سوم
فاطمی شیوا
میرسند. که
نام او در ولایت
زردشت دغدو،
ویا در ولایت مسیح
نام مریم، و
درولایت محمد نام
فاطمی است. تا در
نوع فوق بشری
سالکان با ولایت
مهدوی ٥٥ قرن ببعد،
و برای نوع فوق
بشری فرشته گونه
نام زینب کبرا،
بگفته ولایت محمدی
خواهد بود. و
هر سالک پس از شهود
سوم فاطمی بشهودهای
مرتضوی ومصطفوی
میرسد، تا بنور
قاﺌم نیز برسد.
بودا یعنی بیدار
شده از مرگ قبل
از مرگ سلوکی خود
میباشد، که
نیروانا ونور
و شعاع الهی یافته
است . تا پیامبری
چند سالک خود نموده
ومینمایند. پس
ولایت بودا و
هر ولایتی،
همچنان
بتربیت الهی نسلهای
بالا آمده بنوع
بشری وتا أبد بکار
خود ادامه میدهند.
حتی وقتی انواع
فوق بشری در جهان
فراوان پیدا شوند.
دین خدا یکی بیشتر
نیست، که
یگانه مدرسه و
مکتب عملی
اصلاح روان که
در شش کلاس میباشد.
ویک روح بشری
باید از همه این
کلاسها بحدٌ
کمال وپیامبری
برسند، تا با نورقاﺌم
بولایت محمدی،
بولایت هفتم مهدی
موعود محمد و
سوشیانت
زردشت، در نوع
فوق بشری فرشته
گونه نیز برسند،
که باید برسند،
و روح هر أتم نیز
خواهد رسید.
اولی العزمهای
ششگانه آدم
ومیترا وبودا
و زردشت ومسیح
ومحمد پیامبرانی
هستند، که نور
تجلٌی شهودی
برتر وتازه ای
را کشف و شهود
کرده اند. و سالکان
ولایتهای آنان
نیز بهمین
مراتب شهودی
اولی العزم خود
باید برسند. و
شهودهای مقدماتی
ولایتهای پیشین
خود را، باید
از نو و با وضع
وکمال الهی بیشتری
تجدید نمایند،
که بشهود آخر
تازه میسٌر خود
برسند. سالکان
همه ولایتها که
نتوانند بشهود
اولی العزم خود
برسند، ولی زندگی
سلوکی را
ادامه بدهند،
سلوک الهی را
در تولد بعدی
دنبال خواهند کرد.
که همیشه هر روح
انسانی تنها با
شهود نهاﺌی ولایت
و اولی العزم خود،
بنوع ویا فصل نوع
بشری بهتری خواهد
رسید. شاهدان
نور قاﺌم ناجیان
از نوع بشری هستند.
بودا یعنی
روشن شهودی با
نور تجلٌی
الهی فاطمی شیوا،
و آگاه از عوالم
سوم ملکوتی
الهی، و
نیروانا و
نورانی و به
بهاء الهی خود
رسیده اند. که
وظیفه الهی خود
را انجام داده
اند . وهنوز
مراتب الهی بالاتر،
و تجلٌیات
الهی تر فراوان
و بی نهایت در پیش
روی هر روح هست.
که بفرض محال
پس از بی نهایت
انواع فوق
بشری، و
ولایتهای
برتر و ارباب
نوع بالاتر،
بربٌ الأرباب
الله أهورمزدا
برسند. در
ولایت دوم نوح
یا میترا، دو
فرشته زنانه بنام
(مهربان) مشعل
نورانی بدست
هستند، که تکیه
بستون داده
اند و منتظر میباشند.
که سالکان در
عصر ولایت
سلوکی میترا،
بشهود دوم
حسنی، بتسمیه
محمدی رسیده و
میرسند، و با شهود
سوم عرش فاطمی
شیوا بخلق باز
میگردند. که
در ولایت بودا
شهود فاطمی
نقش تربیتی روح
سالکان را
بعهده دارد،
که مدام می
میراند ومی
زایاند. و در تمام
ولایتهای
الهی بعدی نیز
، نقش مستقیم تربیت
لازم روح برای
رسیدن بمقام
الهی بالاتر و
عظیم تر مرتضوی
را دارد. دو فرشته
مهربان میتراﺌی
یکی شهود شیوای
فاطمی، و دیگری
در نوع فوق بشری
بنام زینب کبرا
است. که این نویسنده
بدیدار هر دو رسیده
ام، و آرزوی
کمال بیشتری که
از دست مادر فاطمی
خود داشتم . و
در شهود بار
دوم فاطمی در
قوس نزول دیدم،
مادر زینب از همان
طبقه برتر، که
بالاتر از طبقه
جایگاه فاطمی بود،
بمن اشاره مادرانه
کرد که تکامل بیشتر
با من است. که در
نوع فوق بشری
وبا ولایت مهدوی،و
در صورت توفیق
سلوکی، بدان خواهم
رسید. شهودهای
حسینی پیر کامل
آدم، و شهود حسنی
میترا، که امام
زمان سالک است،
تنها در شهود دوم
هر سالک دیده میشود.
و همه فرزندان
الهی مادر فاطمی
میباشند. و
داشتن شهود و
تربیت روحی فاطمی،
بشهود سوم فاطمی
در هر ولایتی میتوان
میرسند. که در ولایت
زردشت شهود فاطمی
دغدو، روح سالک
را ب(نور مرتضوی)
چهارم میرساند.
گوﺌی ما از خانواده
الهی محمد نام
میبریم. و در ولایت
مسیح نیز که پس
از تجدید شهودهای
بهتر از قبل،
مراتب حسینی وحسنی
وفاطمی وصورت
مرتضوی برای سالکان
ولایت محمدی ،
نجات از نوع
بشری پس از مرگ
طبیعی هست.
والاٌ سالکان
با ولیٌ محمدی
و شایسته از نظر
الهی، بشهود پنجم
صورت مصطفوی میرسند.
تا هم اکنون با
مرگ قبل از
مرگ بنور قاﺌم
برسند. گرچه تولد
دوم پیامبرگونه
نداشته باشند.
که با شهود عرش
رحمان و بدای ویژه
الهی، پیامبر
و محمدی زنده برای
چند سالک خود بخلق
باز میگردند.
ودر مرگ طبیعی
خود هفت هزار
سال بعد، بنوع
فوق بشری و
بهشت برتر الهی،
و هزاران برابر
عقل انسانی بجهان
متولد میشوند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر.
در شعار
سمبولیک
میترا، گاو و
کشتن آن بدست
انسان کامل، و
نیز عقربی که بر
بیضه گاو نیش
میزند، سمبول قتل
شهوت در سالک
است. و کلاغی
که خبر جریان
نجات سالک را بپیر
الهی میرساند.
و دو فرشته مهربان
مشعل نور بدست،
سمبول کمالات
عقلی والهی
بالا تر است.
زینب دختر
جسمانی فاطمه،
که ( فطم ) و
نهایت دوره سلوک
وافطار (صوم) و
اوم خود را داشته
است. در احوال شهودی
زینب، باز نواده
الهی شیوا و
دغدو و مریم مقدس
و فاطمه فطم سلوک
کرده میباشد.
و مادران برتر
الهی انواع فوق
بشری
بسیارند، که هیچ
شباهتی با تصوٌرات
قابل فهم انسانی
ما ندارند. که مجموعه
های مادران الهی
در نوع میمونی،
چه رسد حقیر
تر، فهم آن را ندارند.
اسامی مراتب شهودی
در هر ولایت،
ودر هر قومی تاریخی
بیک نحو خاص
آنها است. که همان
مقام الهی در ولایتهای
بعدی است.
مانند شیوا و دغدو.
ولی باز بسیار
تفاوتهای تکاملی
وعقلی در
شاهدان آنها هست.
اشراق نور شیوا
برای بودای نخستین،
وهر کامل بودا
شده بعدی، که امروز
بیدار شده از خواب
مرگ قبل از مرگ
خود میباشد. و
همچنان
سالکان آنها
در دیانتهای هندو
و خاور دور
جاری است. که
زمانهای دور
چند هزار ساله
آینده را
آماده میکنند.
و تقویم یهودیان
زردشتی ،از
بیش از پنج هزار
سال ولایت
زردشت را نشان
میدهد. که
عملا تولد دوم
زردشت بوده است.
و آدم بگفته
محمد، هفت هزار
سال پیش از محمد،
که خود را
ولایت وسط نوع
بشری میخواند،
و هفت هزار
سال بعد از محمد،
که نوبت تولد الهی
مهدی خواهد بود
. گرچه تولد زردشت
همان نوروز
سلوکی او بوده
دقیقا معلوم نیست.
ولی تولد دوم مسیح
دوهزار وأندی سال
معلوم است. که ٦٦٦
سال بعد تولد دوم
محمد بوده
است. که اینک
چهارده قرن گذشته
است. تا ٥٥ قرن دیگر
تولد مهدی
صورت گیرد ، و
نیز چهار صد هزار
سال بعد از تولد
مهدی موعود که
آغازگر نوع فوق
بشری خواهد
بود ، باز مهدی
بالاتری
بجهان متولد میشود.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر،
تا نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری را آغاز نماید.
که میلیونها برابر
عقل بشری دارند.
که شباهتی از
آنها با آنچه میبینیم
و از عقل بشری میدانیم
نخواهند داشت
. تصوٌر تولد مسیح
از مریم در
اصطبلی،
وحضور چند پادشاه
ایرانی، که مسیحیان
قشری
میگویند، نا
درست است. مریم
یعنی مقدس، که
یحیی معمدانی
هم مادر و هم
پدر الهی مسیح
بوده، که در
سی سالگی تولد
دوم الهی خود
را یافته است.
و اصطیل سمبول
هر مکان حقیر
وساده عزلتگاه
هر سالک میباشد.
و پادشاهان ایرانی
مذکور کاملان الهی
زنده زردشتی بودند.
که از ستاره
شهودی خود دستور
مراجعه بمسیح
را داشتند که
تسلیم او شوند.
تا بشهود برتر
نور مصطفوی مسیح
نیز برسند. و
با تولد دوم
والهی محمد در
سن چهل سالگی
بود که کشف و شهود
نور قاﺌم را کرد.
آنگاه پادشاهان
الهی زنده ولایت
مسیح، بعنوان سالکان
ولایت محمدی
بوی مراحعه کردند.
مانند سلمان فارسی.
و در آینده
های فوق بشری
نیز، پادشاهان
الهی محمدی
بولایت مهدوی مراجعه
خواهند کرد،
که پیمان و
عهد الست خود
را لبٌیک بگویند.
و روح محمد وعلیٌ
و هر کامل محمدی
که پادشاهان
الهی ولایت
محمدی میباشند،
تنها متولدین نوع
فوق بشری
خواهند بود، و
با مهدی نیر بنور
رحمان میرسند
. تا باز در
انواع بالاتر
تسلیم مهدی
های برتر انواع
بالاتر از نوع
فوق بشری بشوند.

بوم
:یا
سرزمین در عرفان
قدیم زردشت، و
جهان را هفت سرزمین
میدانستند که همان
سرزمینهای عوالم
الهی در شهودهای
هفتگانه ولایتهای
الهی میباشند
گرچه ستاره شناسان
از هفت سیٌاره
اطراف زمین
میگفتند. شهود
اول تجلٌیات الهی
بوسیلهد آدم
کیومرث که کاشف
نور حسینی و
عرش شهود دوم حسنی
خود بود. که سالکان
باوی چنین توفیقی
را میتوانستند
داشته باشند و
تاکنون دارند.
و میترای نوح
اولی العزم دوم
کاشف نور
حسنی، امام هر
زمان سالکان
عصر خود، که همچنان
سالکان در شهود
دوم رؤیائی خود،
به امام زمان خود
میرسند. و
بودا اولی العزم
سوٌم نور شیوا
و عرش مرتضوی
را کشف نمود، که
بسالکان خود
نیز میرساند. وهمچنان
تا کنون انسانهای
مناسب آن ولایتها
که در فصول بشری
پائین تر
هستند، بهمان روش
وشهود ها میرسند
و تا أبد نیز
ادامه دارد.
که ارواح أنمی
و گیاهان وحیوانات،
و فصول بدا ئی نوع
بشری، مدام
بالا میآیند،
تا بولایتهای
بالاتر در
تولدات بهتری بروند.
شیوا نام ولایت
سلوکی بودا، همان
نام دغدو
بگفته زردشتیان
است، که مادر
الهی نوع بشری
است. و در
ولایات بعدی مسیح
مریم، و یا در
ولایت سلوکی محمد
فاطمه خوانده میشود.
تا در نوع فوق
بشری ولایت مهدوی،
در شهود سوٌم
آن نوع،
بدیدار زینب کبرا
برسند. که همیشه
شهودهای سوٌم
در صورت زنانه
و مادر الهی سالک
میباشد.
شهودهای
چهارم (نور مرتضوی)
اکتشافی
زردشت و عرش مصطفوی،
و شهود پنجم
(نور مصطفوی)
اکتشافی مسیح،
خبر از قائم
اکتشافی محمد را
نداشتند. که در
کلاس چهارم
مکتب سلوک الهی
یا تنها دین خداوند،
شش کلاس دارد.
که هفتمین آن
با کشف نور
رحمان بوسیله مهدی
موعود ۵۵ قرن دیگر
کشف خواهد شد.
و تا شهود عرش ربٌ
برتر از رحمان
میرود. و
سالکان نوع فوق
بشری را نیز
بهمان مقام میرساند.
زردشت پیش
گوئی
(فارقلیط) اول
مسیح و
فارقلیط دوم در
محمد را گفته
است. و مسیح نیز
از ( فارقلیط
نجم الثافب) گقته،
که محمد میگفت
آن ستاره من هستم.
که محمد تولد
مقدٌس نور مصطفوی
را داشت، که کشف
نور فائم را نمود.
محمد نیز پیش
گوئی ظهور قائم
آخر الزمان نوع
بشری وولایت برتر
محمدی را گفته
است.

بوارق
:جمع
برق و ( لوایح)
جمع ( إلاحه) ها که
دیدارهای شهودی
سالکان است .
اولیای الهی تا
زنده باشند، و
سالکان در
سلوک خود، تخلیه
وتحلیه و
تجلیه بیشتر
کرده ،و در نهایت
در عرش رحمان،
مراتب انوار شهودی
و روانی خود
را، چون برق
آسمان أبری،
لحظه ای نور شهودی
د ارند. و برق
الهی در خاطر
شاهد آن حفظ میشود.
زیرا همیشه بیاد
وحضور ذهنی هر
بار از برق ها
، تجدید
شهودهای خود
را داریند. که باید
با تکرار حضورهای
ذهنی در
توسٌلات
عبادی ، آنها
را تثبیت نمایند.
که فراموش نشوند
.و با تکرار حضور
ذهنی در
شاهدان، بهره
های جنبی و
الهامی الهی بیشتر
دارند. لوایح
که مجموعه الاحه
و دیدن لحظه
ای بچشم دل و
از دور و سمبولیک
میباشد، همان
شهودهای
الهی، و همراه
آن الهامات
لدنٌی بدل و
فکر اولیای الهی
میباشد. که بدون
مقدمات قبلی و
فکری کسب
میشوند. گوﺌی
خود فکر کرده
اند، که در
واقع ساکن و
آرام می شوند،
که منتظر دریافت
از قاﺌم شهود نهاﺌی
خود میباشند.
واردات قلبی همین
الهامات
لدنٌی و برق آسا
میباشد. که لایح
و پیدا از دور و
سمبولیک
میباشد. که معمولا
اولیای الهی
پس از تجرید
ودور شدن از امور
مادی ومعقولات
بداﺌی خود
بدان میرسند.
ولی چون
بخواهند ثبت
روی کاغذ
نمایند، یا بسالکان
خود منتقل کنند،
(تنزیل منطقی)
و ترجمه قابل
فهم نوع بشری
میکنند. و
همچنان از
حکمتها
ومعقولات مادی
و علمی خود، برای
فهماندن و
قانع نمودن
دیگران
استفاده میکنند.
آنچه را که قبلا
کنار گذاشته
بودند، در تنزیل
منطقی باز
بیاد آورده، ومصرف
در استدلالات خود
مینمایند. که فهم
انسانها بدون امکان
تصوُر و محسوس
و ملموس
پوزیتویست
بودن برایشان ممکن
نیست.

بوسه
:
در رؤیا های سالکان
بخصوص بوسه
مادر فاطمی،
در شهود سوم سالک
درستکار، که شهود
مراتب شهودی حسینی
پیر کامل، و
شهود حسنی
امام زمان و
عصر سالک را
که هر دو زنده
هستند. وشهود
حسنی سالکان همه
ولایتها ، در
دیدار شهود دوم
دارند. پس مورد
ستایش و بوسه مادر
الهی خود شهود
فاطمی را
دارند. و برای این
نویسنده، زنده
تر از بوسه ای
مادی بوده
است. که تفسیر این
بوسه پذیرش
مقام الهی فاطمی
است. و خود
مژده ای برای شهود
بعدی چهارم مرتضوی،
و رضایت الهی
از روح و نجات
را با مرگ طبیعی
از نوع بشری
دارند. و اگر
استعداد
بیشتری بود،
شهود مرتضوی
در ( حجاب نور)
خواهد بود. که بشهود
پنجم صورت
مصطفوی روح محمد
میتوان رسید.
که تربیت بیشتر
مصطفوی و
تمرینات مرگ قبل
از مرگ
مینماید. ودر تجربه
این نویسنده هفت
بار، و حتی یک بار،
دوبار دستور مرگ
ارادی داشتم،
و خوشبختانه سریعا
انجام میدادم.
که احوالی چون
برق گرفتگی را
بخاطر دارم. بوسه
انسانها بیک دیگر
نیز علامت محبٌت
است، ولی دوام
أبدی در أثر
این بوسه ها،
چون بوسه مادر
الهی نیست. و شهود
و بوسه فاطمی
مادر الهی روح
انسان سالک،
در ادیان سلوکی
دیگر نیز هست. شیوا
یا دغدو و یا
مریم، تا در
آینده های نوع
فوق بشری،
بوسه مادر زینب
کبرا چه گونه
لذیذ، و همراه
کرامات عقلی واحوالی
والهی باشد. و
بالأخره در
ولایت محمدی
شهود سوم فاطمی،
بسیار واضح تر
و انسانی تر در
تشبیه و تمثیل
سمبولیک
میباشد. و
شهود و دیدار
مادر الهی، تنها
در قرص صورت و
بدون تن و حتی
بدون پوست وگوش
است. که تنها
لبان زنده و
چشمان گیرا و
نافذ داشت، و
نیز طرٌه
گیسوان
آویزان سمت
راست صورت خود
در دیده این
نویسنده بود. که
هر انسانی را عاشق
میکند. و من می
خواستم در
رؤیای دیدار
بار اول در
قوس صعود، قدمی
بجلو بردارم
که نتوانستم.
ولی صورت مادر
الهی، خود از چند
متری در فضا
پاﺌین آمد،
که مرا بوسید. و
زمانی هم نسبتا
طولانی در زنده
بودن لبان او فکر
میکردم.

بون: و فاصله
(بینونت) و فاصله
مانند بون و
(کینونت) در تکوین
است. و در علم توحید
یعنی سلوک
الهی، بون فاصله
بین انسان
ومراتب الهی بالاتر
است. ولی قابل
بیناﺌی بچشم
تن و بچشم دل
میباشد. که سالکان
آغاز از صورت
پیر الهی
بمعرفی خداوند،
در حضور ذهنی
داﺌم خود،
ویا همان ( وضو
یا وی سو) ونور وسمت
و سو و قبله
ونور و سوی الهی
سالک است، که
فاصله و بون
أندک میشود. و چون
بتجلٌیات بالاتر
رسیده شد،
فاصله، در
جهان روانی
انسان با مر
اتب بالاتر
کمتر میشود.
که بینا یچشم
و بینش بچشم
عقلی میشوند. کینونتی
را همه
انسانها در تکوین
دارند ولی کینونتی
الهی نیست. و
بینونت و
فاصله با مراتب
الهی بالاتر
زیاد، که حتی
قابل بیناﺌی بچشم
دل و بینش بچشم
عقل نمیباشد.
که پاکسازی
روان در تخلیه
و تحلیه روان
با پیر الهی بمعرفی
خداوند،
امکان بیناﺌی
مراتی الهی در
شهودها هست.
که خداوند در أصل
و حقیقت، خود جدا
از موجودات
خویش نیست. که نطفه
أزلی روح هر موجودی،
شبنمی از اقیانوس
الهی الله
(روح الأرواح)
میباشد. که عاقبت
همه این ارواح
کامل شده و
همه انواع فوق
بشری، بصورت قطراتی
در دریای الهی
خواهند رفت.
که همچنان
ذاتا در روح هستند،
ولی قطرهای مستقل
نمیباشند. تا دوباره
بصورت قطره ای
الهی تر ولی
با ماهیٌت دیگری
در نوع بالاتر،
از دریای وحدت
وجود الهی بالاتر
صادر گردد. و
اگر تولد
جهانی در مقام
بالاتر پیدا کند.
که کاملان
ولایت محمدی
هفت هزار سال
بعد در ولایت مهدی،
که ٥٥ قرن دیگر
در جهان مبعوث
میگردد متولد میشوند،
که خود را
بنور رحمان
برسانند، وفاصله
صفاتی
وکیفیٌتی
ومقامی با
خداوند کمتر میگردد.
و تشبٌه و این همانی
های نزدیکتری
بمراتب بالاتر
پیدا میکنند.

بهار:
عرفا
بهار حقیقی
انسان را در
شهود برتر
الهی شاهدان
میدانند. که گوﺌی
انسان همیشه در
خزان زندگی عملا
چون مرده است که
در بهار شکوفه
جوانی مینماید.
که احوال و
معقولات و
رفتار و
اخلاقهای
الهی تر پیدا میکند.
حیوانی که بدرجه
الوهیٌت
رسیده است. چه بهتر
که بعرش رحمان
رسیده باشد.
تا در تولدات
فوق بشری هفت هزار
سال بعد،
بهارهای
دیگری در پیش
دارد. و
تولدات جهانی
که با بهارهای
زندگی برتری
میرسد. انسان (عالم
اصغر) است، که
با شهود برتر الهی،
بهار زندگی حقیقی
تر دارد. گرچه
بحقیقت مطلق
نرسیده، که باید
عاقبت بنور
خداوند الله در
مطلق أبدیٌت
برسد و خواهد رسید
. نوروز جشن
آغاز بهار روح
انسان سالک است.
و شاید همه
اولیای الهی
در نوروز سمبولیکی
بجهان بهاری
تازه میرسند.
که در تجربه این
نویسنده،
روزی که تولد دوم
الهی خود را یافتم.
با روح الهی برتر
و بنام جدیدی
از خداوند
برای خودم
رسیدم. بر ای من
بسیار جالب و
هیجان بهمراه داشت،
که دقیقا دو
قرص ماه دئر دو
طرف کره زمین
دیدم . سالک
صادق هر روز نوروزی
خجسته دارد،
که هر روز تولد
تازه ای الهی
میکند که قدر خود
را نمیداند.
عید میلاد مسیح
و یا نیمه شعبان
پیامبر، برای هر
کامل محمدی هست.
و اولیای الهی
هر لحظه در احوال
وجد و یافت
الهامات و بی
خودی را دارند
که بهار جدیدی
میباشد. و حتی
با هر نفسی تولد
دوم الهی دارد.
که شایسته شکر
الهی است. که سعدی
برای دم و
ورود نفس، و
یا بازدم
وخروج نفس،
این اهمیٌت
تولد و از نو
زاﺌیده شدن را
زیبا بیان میکند
.

به
آفرید: انسان کامل
در (به دینی) یا سلوک
الهی، و در
هریک از
ولایتهای ششگانه
(أهل کتاب) و
سلوک نوع بشری،
چون بکمال
الهی میسٌر
خود رسید و
آفریده شد، و
تولد دوم الهی
خود را پس از مرگ
قبل از مرگ
یافته است. و
با فرٌ و
فروهر الهی وتاج
شاهی الهی
برای چند سالک
خود پیامبرگونه
بخلق باز میگردد.
کاملان زردشتی
با نور مرتضوی
چهارم، و
کاملان مسیحی
با شهود پنجم با
نور الهی مصطفوی
و عرش گبریال
جبرﺌیل قاﺌم
میرسند، و
کاملان محمدی
با شهود ششم نور
قاﺌم و عرش رحمان
بخلق باز میگردند.
که (آدینه و
أدینه) یا
پایان دین
ورزی که وظایف
عبادی بیشتر
ندارند. چون
روز جمعه و
جمع شدن، وجم
گردیدن الهی خود
را، مانند زردشت
ومسیح ومحمد
زنده ای برای چند
سالک خود
خواهند بود و
تا زنده باشند.
که کلام الهی
دارند. و قرآن ناطق
سالکان خود خواهند
بود. در ولایت زردشت
در سال ١٣١
هجری در
نیشابور،
برای کاملی در
ولایت زردشت
بخلق بازگشت.
و چون اعلام
کمال الهی و
نبوٌت زردشتی خود
را نمود، که تقیٌه
واحتیاط را رعایت
نکرد،
آخوندهای مسلمان
قشری اورا
تکفیر و کشتند.
تصوٌر نا درست
اینکه پس از
آغاز دین و روش
عبادی و سلوک محمد،
ادیان قبلی دیگر
مقام خاص الهی
خود را
ندارند. در
حالیکه
پیامبر همیشه سفارش
أهل کتاب
میکرد، که
همان سالکان ولایتهای
الهی قبل از محمد
هستند، و
نباید آنان را
غیر سالک دانست،
چون أهل کتاب
هستند. چه رسد که
آنان را تکفیر
وکشتار کنند.
ولی باز مرگ
(به آفرید) کامل
الهی مذکور در
نیشابور،
نهضت زردشتی
جدیدی در ایران
ایجاد کرد. که
یک نوع تجدید حیات
سیاسی جامعه
ایرانی و
سلوکی زردشتی بود.
به آفرید ضدٌ اسلام
نبود. و اگر چنین
تصوری داشت، تکفیر
و مرگش نیز
شایسته او بود.
که در هر زمان
تمام ادیان
سلوکی ولایتهای
ششگانه سلوکی
و در هر جای دنیا
برای همه انسانهای
در فصل نوع بشری،
و عقل مناسب
فصل بشری برتر،
در ولایتهای
خویش بتجلٌیات
الهی میرسند.
تا در تولدات بهتر
بشری با ولایتهای
بعدی ادامه
سلوک وشهود
بدهند، تا بشهود
نهاﺌی میسٌر
خود، و عهد الست
جدیدی با نور
شهودی خویش با
خداوند پیمان داشته
باشند. که در
تجسٌم انسانی
مقام شهودی
خود در جهان،
باز تسلیم
الهی گردند.
که خداوند
اولیای برتر
برای هر مستعد
سلوک را، در
هر مرحله
احوال سلوکی
که باشد، ولیٌ
الهی زنده او
را بوی معرفی
میکند. که روح سلمان
فارسی، فیروز
که فٌر و فروهر
یافته،
بدستور مراتب شهودی
خود، بیک ولیٌ
الهی برتر
مسیحی مأمور شد.
وچون بکمال شهودی
ولایت مسیح نیز
رسید، و همان زمان
نیز محمد کشف شهود
نور قاﺌم را نمود،
باز بدستور مدبٌر
الهی خود در
رؤیا، سلمان مأمور
رفتن بمکٌه شد،
و با محمد
بنور شهودی قاﺌم
رسید. وهرکس
خودسرانه
بولایت پاﺌین
تر از شهود
آخر خود مراجعه
کند، آنگاه (
مرتد) و عقب
روی تکاملی
خواهد داشت. زیرا
بمیل خود پیری
وطریقتی چون
هر مذاهب قشری
انتخاب کرده
است. که همیشه باید
از خداوند خواست
تا پیر الهی مناسب
استعدادش ولو
در ولایتهای
مقدماتی سالک بوی
معرفی نماید.

بهاﺌم
:حیوانات
بهم و نافهم و
انسانهای کم فهم،
که حدٌ أقل
درک اهمیٌت
سلوک الهی و
خطرات
کارماهای
جهنٌمی را ندارند.
چه رسد که
بشهود برتر و
ارزش بهشتهای
بهتر شدن روح خود
را در تجلٌیات
الهی بفهمند.
غیر سالکان
(بی دین) و بدتر از
(بد دینان)
قشری مذهبی
همه ادیان غیر
سلوکی، که گرفتار
مادیٌات و
شهوات
وهوسهای عقده های
روان خود
هستند، محروم
از پیشرفت
عقلی بوده و
حتی روز بروز
کم عقل تر
میگردند. که جهنٌم
اول آنان، و
از هم اکنون
میباشد. و
سالکان (به
دین) و گاهی
سالک( مقتصد) و با
قصد و مقاصد
دنیوی، وحتی طمع
بداده های
بشری و مادی
خداوند، سلوک الهی
أندکی دارند،
که از دریافت
های برتر الهی
در آینده
محروم هستند.
که حتی دوچار
قهقرا و از هم
اکنون میشوند.
که عاقبت (ترک
صلات) و
ارتباط با
ولیٌ الهی خود
خواهند نمود.
ولی ( منافقان) قشری
که گهکاه خود
را مسلمان دو
آتشه متعصٌب و
خود را مؤمن
افراطی تصوٌر میکنند،
که نزد اولیای
الهی نیز رفت
وآمد مینمایند،
در واقع
جاسوسی آخوندهای
قشری خود را
مینمایند. و
خود را نزد
آنها محبوب میکنند،
و مردم را نیز
فریب داده
باشند. والاٌ
سالکان صادق وعاشق
و صبور بقول پیامبر،
چنان از پل
صراط دوره سلوک(
سیر و سفر الی الله)
دارند. که حتی
پایشان بکف
صراط نمی
خورد. گوﺌی
پرواز کنان
میروند. و در آینده
های بهتر بشری
یا فوق بشری،
تازیانه زنان
حیوانات و
بهاﺌم که غیر سالکان
مسخ شده از نوع
بشری خواهند
بود .

بهتان
:تهمت
زدن اعمال زشت
بدیگران، که
چنان اعمالی
را نکرده اند.
واگر کرده
باشند آنان را
رسوا نمایند
که بهتان نخواهد
بود. و سالکان هر
خطای دیگران
را نسبت بخود
نادیده
میگیرند. و هر
آزاری نسبت بخود
را عفو مینمایند.
واز خداوند
نیز درخواست
هدایت آنان را
میکنند. بهتان
یکی از لشکریان
شر،ٌ در لیست
صفات منفی
سالکان است که
باید پاک شود
تا بتجلٌیات
الهی رسید. و
لشکریان صفات
خیردر مقابل
صفات شر،ٌ در
حدیث جالب
امام صادق، که
مورد تفسیر ما
نیز هست .که ٩
هزار حدیث
پیامبر و
امامان
واولیا را
بنقل از پیامبر
نفسیر وترجمه
کرده ایم .
بتفصیل ار
لشکریان خیر وشرٌ
ذکر شده است.

بهلول:دارای
معانی مختلف
در افراد نا
آگاه از امور الهی
وروحی میباشد.
برخی از
سالکان در جهان
عمیق روان خود،
بدون اینکه تجربه
وکسب صفات
برتر را پیدا کنند،
بمراتب از
تجلٌیات الهی
میرسند. که حتی
با مرگ قبل ار
مرگ تولد دوم
الهی خود را
دارند. ولی
دارای مأموریٌت
الهی و بعثت ورسالت
پیامبرگونه
ندارند . زیرا
باری از
حکمتهای الهی
را ندارند. پس آنان
از نظر دیگران
چون
دیوانگان،
رفتارهای
غیرعادی از
نظر غیر
سالکان د
ارند، و یا رفتار
کاملان را
میکنند، باز
بهلول خوانده میشوند.
که احوالی
الهی دارند،
ولی رسالت الهی
ندارند. که
بعثت و رسالت،
دو شرط عمده ر
ا ندارد. کسب تولد
دوم پس از مرگ قبل
از مرگ، و
دیگری
مأموریتی الهی
برای دوره بازگشت
بخلق میباشد.
زیرا دانستن
مسؤلیٌت است.
پس کاملان الهی
مسؤلیٌت الهی ندارند.
که چند سالک
خود را بهر نحوی
که بتوانند،
با کمک مراتب الهی
انجام میدهند.
بهلول ها چنین
مأموریٌت و
حکمت های فوق بشری
را ندارند. و
حتی حکمتهای
بشری خود را در
تخلیه در صفات
بشری از دست داده
اند . ودر تاریخ
عارفان
وتصوٌف همه
ولایتهای ششگانه،
گهگاه از این بهلول
ها پیدا
میشوند. که حتی
قشری های
مذهبی قاتلان
أنبیا و
اولیا، بخاطر
حرکات دیوانه
وار بهلول که
مقامات الهی
کاذب ومصنوعی
نمایش
میدهند، که
جنون رفتاری و
پریشانی
گفتاری، آنها
را بعنوان بیماران
روانی و دیوانه
معاف از
مقررات شرعی
باطل خودشان
مینمایند. که خود
وسیله حفظ جان
بهلول است. وحکمت
تولد دوم بهلولانه
آنها را در
نظام تربیت
دینی، و آینده
های روحی هر فرد
ررا رسیده ،
که مفهوم ما
نمیتواند
باشند. سالکان
واصل بنور قاﺌم
در ولایت ششم
محمدی، با مرگ
قبل از مرگ،
با تخلیه در حدٌ
کفایت برای شهود،
همچنان بحدٌ
کفایت برای مآموریٌت
الهی نرسیده
اند، که وظیفه
پیامبری چند
سالک دیگر را داشته
باشد. گرچه
اینان با مرک قبل
از مرگ باید بکلٌی
مرده باشد.
ولی امکانات
بیشتر الهی تن
آنان ، تولد دوم
الهی را بوی داده،
ولی کافی برای
مأموریٌت الهی
نیست. وکاملان
الهی نیز
بخاطر همین
بقایای معایب تزکیه
نشده روان، مأموریٌتهای
الهی و
امکانات تکاملی
متفاوت دارند.

بهشت
عدن و بهشت
رضوان :و روضه
فردوس خانقاه پیر
الهی بمعرفی
خداوند برای سالکان
وی، بهشت و
بهترین جا میباشد.
که مناسب (به
دینی) و تکامل
سلوکی میباشد.
عزلتگاه سالک
نیز بهشتی
است. و هر یک از
تجلٌیات
شهودی سالک
نیز بهشتهای
برتر الهی در
رؤیا، و سمبول
آینده های
تولدات انواع فوق
بشری میباشد. رضوان
بهشت است وقتی
سالک بشهود
چهارم مرتضوی
و رضایت
میرسد. و بهشت
بالاتر پنجم
درجه اصطفای الهی
از سالک است. و
وقنی که سالکان
بشهود مصطفوی
در ولایت محمدی
برسند.
بهشتهای پس از
مرگ در کاملان
ولایت محمدی،
هفت هزار سال
بهشت سوم که انتظار
عرش رحمان را
دارند. و با
کاشف نور
رحمان با مهدی
موعود در جهان
ولایت هفتم مهدوی
آغاز میشود،
آنگاه ارواح محمد
و علیٌ وهر
کامل محمدی
طول تاریخ بوی
تسلیم سلوکی
میگردند، تا خود
نیز بنور
رحمان برسند.
وحتی بعرش ربٌ
برتر از رحمان
نیز معراج دارند.
بهشت عدن در تمام
ادیان سلوک قبلی
نیز وعده الهی
برای سالکان
میباشد. که
حتی قبل ازمرگ
دو بهشت، و
بعد از مرگ
نیز دو بهشت
دیگر را دارند.
اکنون در جهان
روزها در
معصومیٌت و
احوال الهی، و
شبها در
رؤیاهای
گردشهای ملکوتی
پر از حکمت و
لذیذ و زیبا.
گرچه عدن در یمن
در صحرای خشک عربستان
بوستانی خوش آب
وهوا است، که تصوٌر
بهشت دارای آب
وهوای شهر عدن
کرده اند.و تورات
نیز ذکر بهشت عدن
دارند. و
بهشتهای موعود
سالکان و
کاملان الهی
در جهان برای سالکان
و کاملان
یهشتی کمی گرم
است. ولی
بهشتهای دیگر
و بینهایت الهی
در انواع فوق بشری،
برای روح موفق
امروز، با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل
میباشند، که در
آینده ها در کره
زمین پیدا
خواهند شد. تا بفرض
محال روح انسان
بخداوند الله
در لاهوت رسید.
بهشت برای سالکان
بخاطر تقیٌه و
تقوای سلوکی
است. بقول
محمد هر کس که با
ترس خدا باشد دو
بهشت دارد، و
نیز دو بهشت قبل
از آن. که امام صادق
دو بهشت قبلی
را، اکنون در
این جهان
میگوید. که کاملان
محمدی روزها در
معصومیٌت و
آرامش خیال و
وعده رسیدن بلقای
الهی. وشهود میسٌر
خود بهشت نخستین،
و شبها در
رؤیاهای گردش
ملکوتی و
ملاﺌک، و پر از
حکمت و آینده
بینی خود
میباشد، که گرچه
سمبولیک است،
ولی خورسندی
شدید برای سالک
دارد . در حالیکه
کارماﺌیان
مخالف تقوا و
سلوک الهی، دو
جهنٌم مورد تهدید
و وعید الهی
دارند، و دو
جهنٌم نیز که
قبلا دارند.
که در تفسیر
منطق عکس از
کلام امام صادق،
دو جهنٌم اول
کارماﺌیان هم
اکنون در جهان
است. روزها در
بد بیاری های زندگی
بشری که همه دارند،
که خود عذاب
زندگی بشری
نیز هست. و
شبها در
کابوسهای
ترسان
وهولناک
میباشند. سقوط
از بلندی یا در
گودال آتش
افتادن ، و یا حمله
درندگان و
نظایر آن،
نمونه هائی از
آینده های تولد
مسخ آمیز در جهان
و در صورتهای
نوعی مسخ
حیوانی که جلو
تر دیده اند.
ولی دو بهشت
دیگر کاملان
در ولایت محمدی
هفت هزار سال
انتظار روح در
سایه و سطح جبروت
دوم عرش رحمان
است. که نیاز بتولدات
دیگر بجهان ندارند.
گوﺌی جلوتر
تکاملات روحی
هفت هزار سال
دیگر را هم اکنون
داشته اند. و
پس از هفت هزار
سال در نوع فوق
بشری، فرشته
گونه بجهان متولد
میشوند. در کره
زمین یا کرات دیگر
که هزاران
برابر عقل و
کرامات بالفعل
و قدرتهای
حیاتی و صفات الهی
و اخلاقی، و
معجزات الهی را
در آن تولد
فوق بشری
دارند. که آنها
را فرشته گونه
و حتی
موجودیٌتی(
چهار بعدی)
میگوﺌیم. تن و
ذهن و روان و
روح الهی جدید
، که گوﺌی خود از
مراتب الهی
شده باشند. و
الاٌ انسانهای
غیر سالک سه بعدی
میباشند. تن و
ذهن خود آگاهی
و روان نا
خودآگاه، که
مملو از عقده
های حیوانی و
جهالت
میباشد، که هر
حیوانی در توحٌش
و نافهمی خود دارد.
اما کارماﺌیان
در جهنٌم سوم
خود با مرگ و
محنت جان دادن
طبیعی، زمانی
کوتاه یا بلند،
در بهشت ملکوت
همین سطح همین
زمین هستند.
که مدام در ترس
از تصوٌرات و
اوهام خود، شبها
در تاریکی، و روزها
در سوزش از اشعه
آفتاب و انوار
دیگر کهکشان
هستند. ویا در
جهنٌم چهارم
تولد از رحم مادری
حیوانی متولد
شده ، و با
أندکی کرامات
بالفعل باقی
مانده بشری
خود، شایستگی
صورت نوعی
مراتب خود را
پیدا میکنند.
که صدها هزار
سال و حتی میلیونها
سال دیگر از نردبان
انواع، خود را
باز بنوع بشری
مجدد برسانند.
ولی با عقل
وتوانهای
دیگری شاید بسلوک
الهی
بپردازند، تا
با شهود ششم نور
قاﺌم، شایسته
تولد نوع فوق بشری
گردند. که روح
هر أتم، چه برسد
بگیاه و
حیوان، زمانی
بنوع بشری و
اجرای فرمان الهی
( کن فیکون) نوع
بشری میگردند.
و تکرار گذشته
ها در آینده ها
را خواهند
داشت. که بازگشت
همه بسوی خداوند
گفته اند.
اینک انسان
عاقل و عامل و عاشق
صادق با فهم و
عشق و صبوری و
استعدادهای جدید،
نتیجه تخلیه وتحلیه
احتمالی در سلوک
الهی هر
ولایتی، توان
کسب مراتب
تجلٌیات الهی
مییابند.و پس از
اینکه شرایط
لازم در تخلیه
و تحلیه را
کنند ، در شرط کافی
از نظر داوری الهی،
با کمتر از ده در
صد پاکسازی
روان، بشهود نهاﺌی
و نجات میرسد.
تا در انواع
فوق بشری با عقلهای
بیشتر و
نیرومند تر و
توانهای الهی
بیشتری،
بتوانند پاکسازی
بیشتر در ژنتیک
روحی خود را بنمایند.
و بقول محمد
خداوند میگوید
،با هر قدم
سالک خداوند
من نیز ده قدم
جلو میآیم، که
سالک زودتر بدیدار
الهی خود برسد.
که بشهود آخر
میسٌر مرحله
ای خود برسند.
و چون بکمال
نهائی الهی
نوع بشری
رسیدند، با هر
قدم انسان کامل
در کسب کمالات
بیشتر،
خداوند نیز ده
قدم دورتر میگردد.
تا خیال نکنند
بخدا ونهایت کمال
رسیده اند. گرچه
بتجلٌی الهی
آخر ومیسٌر
خود رسیده
اند. و بی نهایت
انواع فوق بشری
و تجلٌیات
الهی
وولایتهای
سلوکی، تا خداوند
مطلق الله در پیش
روی هر روح
هست. پس بهشت آنان
در سلوک و
عزلتگاه خود
وخانقاه پیر
است . جنٌت وجنان
و عقلهای برتر
وعده الهی
سالکان
درتولدات بهتراست.
و کاملان شاهد
قاﺌم بهشتهای
چهارگانه وچهارگونه
را دارند. که بقول
پیامبر، هر کس
از خدایش ترسید
وتقوا یا سلوک
الهی نمود،
این بهشتها را
دارد. دوبهشت قبلی
هم اکنون
درجهان است. و
در تفسیر
سلوکی این نویسنده،
کاملان الهی در
بهشت اول
روزها و تا
زنده باشند،
در معصومیٌت و
الهامات و
احوال شاد و
اطمینان بخش
خود هستند. و
شبها در بهشت
رؤیاهای
شهودی سراسر حکمت
وگردشهای ملکوتی
و یادآوری های
الهی را
دارند. و با مرگ
طبیعی بسیار آرام
وحتی شیرین،
چون هر خواب شبانه،
روح انسان کامل
بهفت هزار سال
بهشت سوم انتظار
عرشی میرود،
که تولدی بجهان
نیاز ندارد. و پیر
مربٌی الهی از
نوع فوق بشری
و ولایت
مهدوی، هنوز
در جهان وجود ندارد.
گرچه زمان
ومکان، و دیگر
امور مادی وبشری
در ع.الم الهی وجود
ندارند. که هفت
هزار سال چون لحظه
ای، و یا اصطلاحا
أندکی از یکروز
میگذرد. چون
در خواب که
انسان بی
احساس از زمان
است. و بقول پیامبر
روز قیامت
میپرسند، که چقدر
در جهان بوده
اند؟ و یا
چقدر دوره سلوک
و زندگی نوع
بشری آنان طول
کشیده است؟ که
پاسخ میدهند یک
روز یا قسمتی از
یک روز. و گرچه
کلام خداوند
برای ارواح در
انتظار عرش،
همچنان ممکن
است مراتبی از
تکاملات
بیشتر و
تدبیرات الهی برتری
را داشته باشند.
که ما توان
آگاهی از امور
الهی و
ذاتیٌات الهی
را نداریم. و
بالأخره در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری در عصر ولایت
هفتم مهدی موعود،
روح محمد و
قاﺌم سوشیانت
سوم زردشت،
آغاز وظایف
سلوکی وتربیت
روحی مناسب
خود را میکنند
که نمیتوانیم تصوٌری
از آنها کنیم.
و الاًٌ اگر
بتوانیم ، باید
هم اکنون آنرا
نیز انجام بدهیم.
گوﺌی روحی در تکامل
نوع میمون، بخواهند
در عصر میمونی
خود، از تکاملات
روحی نوع
بشری، در
برابر چشمشان
هست، چیزی بداند
یا بتوانند
بدانند. چه رسد
که بتوانند
انجام بدهند
که محال میباشد.
و بقول پیامبر
بهشتهای الهی بی
نهایت چون طبقاتی
میباشند، که
فاصله هریک از
دیگری، پانصد
سال راه برای
تک سواری تند
رو میباشد. که
همان فاصله زمانهای
انتظار بهشتی
روح هر نوع
است، که بخواهد
بنوع بالا تر
برود. رقمی سمبولیک
گفته شده است. برای
نوع بشری تا
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
فاصله زمانی و
مقامی هست. و
مهدی موعود ٥٥
قرن دیگر
بجهان مبعوث
میگردد. ولی
هر روح کامل باید
هفت هزار سال
مانند روح محمد
تاریخی،
انتظار بهشتی خود
را در عرش رحمان
داشته باشد.
که نخستین
متولد نوع فوق
بشری و از سر
سپردگان مهدی
موعود خواهد
بود .

بهشتها: و
جهنٌم های
چهارگانه
بگفته پیامبر در
قرآن عثمانی،
هر کس تقوای خدا
نماید دو بهشت
دارد، و پیش
از آن دو بهشت
دیگر. تقوای خدا
همان سلوک الهی
و ترس از مجازات
خداوند، و نیز
تقویت مقام
روح انسان در
اراده و
شهودها و
عقلهای برتر الهی
یافتن است. سالک
در پیمان
باولیٌ الهی
بمعرفی خداوند،
با خویشتن داری
و تقیٌه از خطا
و گناه است. که مطیع
دستورات سلوکی
پیر الهی می
باشد. وتا قیامت
سوگند وفاداری
داشته باشد.
که قیام قیامت
گونه شهود قائم
در مرگ قبل از مرگ
را دارد. آنگاه
پاکسازی روان
در تخلیه از عادات
و عقاید، و
تحلیه بصفات
نیکوی الهی
نفس امٌاره خود،
که پر از عقده وعقیده
است. آنگاه پس
از نجات شهودی
دوبهشت قببلی
دارد، روزها آرامش
های الهی و
معصومیٌت و الهامات
الهی، و شبها بهشت
دوم و رؤیاها
و گردشهای
ملکوتی، و
بعکس غیر سالکان
قشری که روزها
در بد بیاری،
و شبها در
کابوسهای
ترسناک. که اگر
آن دو جهنٌم
قبلی را داشته
باشند خوشبخت هستند.
که نهیب خداوند
و تذکٌر الهی بر
ای همه میباشد.
و با مرگ سختی
نیز دو جهنٌم دیگری
دارند. که بالعکس
سالکان پس از
مرگ شیرینی، چون
هر شب معمولی
خود، ببهشت هفت
هزار سال انتظار
در عرش رحمان میرسند،
که خبری از آن
احوال نمی
توانیم داشته باشیم
و بهشت چهارم تولد
نوع فوق بشری،
با هزاران
برابر تعقٌل نوع
بشری، و در موجودیٌتی
چهار بعدی غیر
قابل تصوٌر ما
از چگونگی
چنان
موجودیٌتی
الهی است. و کارمائیان
جهنٌم سوم ملکوت
روح که مدام در
تلاش برای تولد
بجهان و جهنٌم
چهارم، تولد در
مسخ حیوانی یا
بد تر خروج درد
ناک از رحم
مادری حیوانی.
رنج توفیق دخول
یک روح در اوول
مادی تخمدان،
برای تکمیل نطفه
یک موجود چنان
سخت است، که
یک اسپرم از
بین پانصد میلیون
اسپرم موفق میشود.
و تلاش بی
نتیجه ارواح نا
موفق
میلیونها بار تکرارمی
گردد، تا چون با
نردبان انواع بنوع
بشری مجدد رسید
همین سلوک تا
نور قائم را
باید انجام بدهد،
که بانواع فوق
بشری و فرمان کن
فیکون اللهی عمل
کرده باشد.
بهشتهای
بهتری در صورت
نوعی و کرامات
بالفعل و
بالقوٌه، و
عقلها وتوانهای
حیاتی هرچه بیشتر
. جهنٌم های
جهانوم جهان
در زندگی های سخت
در صورتهای نوعی
حیوانی، تا در
زمانهای
بسیار دراز
بنوع بشری و
سلوک الهی برسند.
که گونه ای
جاودانگی
جهنٌمی میباشد.
و زندگی حیوانات
را می بینیم، که
تمام عمر در
ترس از دریده و
شکار شدن هستند،
که خود همین احوال
هولناک تکامل نوعی
ارواح آنان میباشد
.

بهاء
:بهاء
نور خدا در شهود
آخر کاملان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری است.
که سالکان خود
را چون بشهود
آخر و شهود
نوری خویش
میرسند،و خود نیز
صاحب بهاء و
نور الهی
شهودی تازه
شده و بهاء
الله میشوند. کاملان
محمد بهاء نور
قاﺌم را دارند.
و کاملان
ولایت مسیحی بنور
مصطفوی، و
کاملان
زردشتی بنور مرتضوی،
بهاء الله میسٌر
خود را دارند.
ولی نه نور
الأنوار أبدی الله
خداوند مطلق. دین
بهاﺌی مانند
هر دین دیگری،
چون اسلام
ومسیحی و
زردشتی، اگر
سالک با یک ولیٌ
الهی زنده
بمعرفی
خداوند نبوده
باشند، عملا قشری
مذهبی مشرک و
دشمن ولایت
بحقٌ الهی زمان
هستند. زیرا پرستش
هر ولایت فقیه
فاسدی را مینمایند.
بهاء الله
تاریخی،
کاملی الهی در
ولایت اولی العزم
محمدی
میتواند بوده باشد،
و اگر بنور
قاﺌم رسیده باشد.
و تا زنده بوده
، پس ولیٌ و
پیامبری الهی برای
چند سالک خود بوده
است. و نه برای
أنبوهی
طرفدار غیر
سالک پیروان
دین بهاﺌی،
که تا کنون بهمان
انوار سلوکی
پیامبر خود
نیز نرسیده
باشند. شش پیامبر
اولی العزم
آدم و میترا و
بودا و زردشت
ومسیح ومحمد
بوده، تا ٥٥
قرن دیگر نوبت
ظهور وبعثت
اولی العزم
تازه ای، مهدی
موعود محمد
وهمان سوشیانت
سوم پیشگوﺌی زردشت
برسد. که نور
بالاتر از عرش
رحمان بنور رحمان
میرسد. و حتی
عرش ربٌ برتر از
رحمان را کشف
خواهد نمود.
وولایت هفتم
را آغاز میکند،
که خود آغاز
گر نوع فوق
بشری از نظر
مراتب الهی در
جهان است. که هزاران
برابر عقل و
کرامات
بالفعل نوع
بشری را
دارند. و تا
أبد بی نهایت
انواع فوق بشری،
و تجلٌیات عظیم
تر الهی از أرباب
نوع، و مهدی های
موعود در پیش هستند.
که بفرض محال
سالکان
وکاملان آنها
بنور الأنوار
الله خداوند
ربٌ الأرباب برسند.
چون بازگشت
همه ارواح،
بروح الأرواح
الله
أهورمزدا
میباشد. و
شاهدان مراتب تجلٌیات
در شهود الهی
خود، و شاهدان
نور الله بفرض
محال نیز (این همانی)
مقام الله، و
صاحب صفات
حیاتی و
اخلاقی و عقلی
و احوالی
مراتب شهودی
خود میباشد.

بهیج
بهاء الله :بهیجان
آوردن دیگران
با نور و بهاء
خداوند، که هر
انسان کامل در
سالکانش
مینماید. و
نیز سالک بشری
در شهود نور
الهی قاﺌم،
بمنبع بشری بهاء
الهی پیر کامل
میرسد که بهیجان
می افتد. ابٌهت
بهاء نور
الهی، هر شاهد
خود را نیز
بهاء الله
مینماید. که این
همانی مقام
الهی او را مییابد،
که تجلٌی خود
را یافته است.
هر کامل الهی
بهاء الله
است. بخصوص
کاملان ولایت
آخر محمدی، که
با نور قاﺌم وانوار
نا متناهی عرش
رحمان،
دارنده بهاء و
انوار الله میشود.
میرزا حسین خان
معروف ببهاء
الله، درویش و
صوفی قبلی، که
کاملی الهی در
ولایت محمدی
شده، و بنور قاﺌم
رسیده است.
آنگاه ولایت ششم
خود را در
بازگشت از مرگ
قبل از مرگ
یافته است.
ولی دین جدیدی
ندارد بلکه ولیٌ
جدیدی میباشد.
زیرا خداوند
جز یک دین
أدیان بیشتری
نداشته و
ندارد. گرچه دین
سلوکی و عملی
اصلاح روان در
شش کلاسهای
متوالی می
باشد. و
سالکان کامل هر
ولایت الهی،
در تولد بعدی
بجهان تنها
بمعرفی
خداوند از یک ولیٌ
الهی زنده
باید بولایت برتر
برسد. تا عاقبت
ظهور مهدی با
نور تجلٌی قاﺌم
برسد. که
تازنده باشند
بهاء الهی و
تجلٌی خود را
دارند. ولی
برای چند سالک
خود. و نه برای
همگان، که چون
مذهب و حزبی
اجتماعی باشد،
یا سازمانی دینی
تأسیس کند. که محمد
ومسیح دین اسلام
ومسیح سیاسی برپا
نکردند. که آخوندهای
قشری غیر سالک
آن ولایتها،
برای حکومت و
خرسواری خود
بر مردم ادیان
و مذاهب قشری
غیر سلوکی و
مشرکانه را
برپا نمودند.
سازمانهای دینی
ومذهبی کسی را
بدیدار خدا و
امام و بهاء
الله شدن نمیرساند.
و عبادات قشری
همه ادیان غیر
سلوکی، که بسیار
فراوان در جهان
هستند، تماما جهنٌم
پروری خود و
پیروان خویش مینمایند.
وباید حتما در
نوع بشری بنور
قاﺌم رسید.
وبا ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند. که ظاهرا
اولیای زنده الهی
در بین
انسانهای
قشری هر دین و
مذهب و قومی
زندگی مینماید،
که یکی از
آنان محسوب نمیشود.

به
آﺌین و به
دینی :دارنده
بهدینی و
آﺌین زردشتی،
وهمان سلوک الهی
در همه ولایتهای
ششگانه نوع
بشری، که أهل کتاب
هستند. ( کتاب)
یعنی وظیفه مکتوب
الهی، برای
تکامل روحی و
عقلی واخلاقی
است. نیکوکاری
و دین ورزی
مورد قبول خداوند،
و برای رسیدن بهدایتهای
الهی و مقامات
الهی روحی و
شهودی، باید همان
به دینی و
مکتب ( پهلوی)
زردشتی را نمود.
و بقول محمد با
(فهلویٌات) که همان
عرفان سلوکی دین
بهیٌ زردشتی و
یهودی و مسیحی
ومحمدی در سلوک
الهی است. ونه در
سازمان های
اجتماعی مادی
وبشری، بنام ادیان
اسمی، و در
تمامی مذاهب
قشری آنها. که در
به دینی روان سالک،
بتعلیم یگانه
مربٌی الهی بمعرفی
خداوند بهر
طالب لقای الهی
در رؤیا
میباشد. که در تخلیه
وتحلیه و
تجلیه های
شهودی،
میتوان به بهروزی
و به خوشبختی
رسید . که نوروز
الهی وتولد دوم
الهی یافتن
پیامبرگونه
رسید. که چون بودا
بیدار، و وچون
مسیح قدرت مسح
و شفا بخشی یافت.
و چون محمد وسیله
حمد وپرستش وهدایت
چند سالک دیگر
گردید. و حتما
بطور کامل ترک
قشری گری وخرافات
و آخوند ابلیس
پرستی نمود.
والاٌ گرفتار کارماها
و تکرار گذشته
های گیاهی وحیوانی
در جهنٌم جهانوم
جهان خواهند
گردید. وکاری
را که اکنون میتوان
کرد، پس از عذاب
زندگی ها
دردناک همگی
خواهیم نمود.

بهزاد :در تولد
بشری کنونی
انسانی که با کمالات
ذاتی در ژنتیک
خود بیشتر
دارد ، ه زاد
متولد و با
استعداد تکامل
روحی و نوعی
شده است. زیرا در
تولدات بشری قبلی
خود، با ولایتهای
الهی بدرجات
شهود و
تجلٌیات الهی
میسٌر خود
رسیده بوده ،
که اینک
کرامات بالفعل
وبالقوٌه بیشتر
داشته، که هم اکنون
در این تولد
با خود دارد. و درک
اهمیٌت سلوکی
الهی را مینماید.
و توان قبلی از
کرامات و شهود
تجلٌیات پیشین
خود را دارد . و
بقول
افلاطون، قبلا
میدانسته که
اکنون میتواند
موضوعی را
بفهمد.
انسانهای مخلوط
با هم در
جامعه، مانند شاگردان
کلاسهای یک مدرسه،
در ساعت تفریح
خود، مخلوط بوده
و نمیتوان دانست
که مقام تعلیمی
هریک چیست.
مگر هرکس که بکلاس
خود برود. بهزاد
هر انسان
زاﺌیده شده
بشری با کرامات
بیشتر است . و
کاملان امروز
در هر ولایتی،
با ذخیره آخرت
بیشتر، در تولد
بهتر کنونی و
هم برای تولد
بعدی بهزاد خواهد
بود.

بهلول
:سالکان
مدام و عبادت
و توسٌلات عبادی
هستند، که توجٌه
به أمور بشری
و جهانی
ندارند.
کاملان رسیده
بنور قائم با مرگ
قبل از مرگ،
أکثرا از خواب
مرگ نمیگردند،
و تولد دوم الهی
پیامبرگونه
چون اولیای الهی
دیگر را ندارند،
و شهود عرش رحمان
را نخواهند
داشت. و
مستقیما بعرش رحمان
برای تولد نوع
فوق بشری میروند
.ولی برخی از شاهدان
قائم با مرگ قبل
از مرگ، به
انتخاب و بدای
الهی از خواب مرگ
بیدار و شهود
هفتم عرش
رحمان را دار
ند. و چون پیامبری
اولی العزم ،
برای چند سالک
احتمالی خود
میگردد. اما غیر
سالکان قشری و
بدون وسیله الهی
یک ولیٌ و پیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
را عبادت
میکنند. ندانسته
آخوندی را باور
دارند، پس هرگز
با هر عبادات قشری
بشهود
تجلٌیات الهی نمیرسد.
چون آخوند
پرستی و جهنٌم
پروری نموده
اند. بسیاری از
شاهدان نور قائم
و هر شهود
نهائی ولایتها،
از خواب مرگ بیدارشده
اند ، ولی شهود
عرشی خود یا
عرش رحمان را
ندارند، که وظیفه
پیامبری
ندارند. پس هیچ
گونه تعلیمی
بکسی نمیدهد،
ووسیله الهیسالکی
نمی باشد چون مأموریٌت
الهی ندارند
.ولی وظایف عبادی
ندارند. و
بهلولی است که
از نظر قشری
ها انسانی
مجنون
میباشد، که آنان
را بهلول می
خوانند. که در
سطح افکار
الهی خود هست
و رقیب آخوندها
نمیباشد. شوخی
های بهلولان
معروف است، که
عملا پاسخ
الهی برای کسی
ندارند، پس این
شوخی ها را مینمایند
تا تکفیر آنان
نشوند . و حتی این
شوخی ها را دلیل
جنون کسان
صوفی می
دانند، که عمری
بعبادات و
گوشه گیری داشته
اند.

بهیمه
حیوان: که بچهار
پا و دواب
گفته میشود،
که فهم ندارند
پس باید بارکشی
کنند. و انسان
نفهم از امور برتر
الهی نیز، در
بهم وجهل وکم عقلی،
و همچنان در حیوانیٌت
نوع بشری میباشد.
که درک اهمیٌت
حیاتی وأبدی آینده
های خود را نمی
نماید.

بیابان
:سمبول
سرزمین خالی از
انسانها، و یا
از آگاهان نوع
بشری است. بر
خلاف
گلستانها و
جامعه ها و خانقاه
های الهی ومدارس،
که برای تربیت
روحی و ذهنی
هستند. غیر
سالکان عملا
از لحاظ عوالم
الهی در
بیابان
میباشند. چون
اعراب جاهل.
که (عرب) یعنی
(أرب) و بدون
ربٌ الهی
هستند. و قوم
قریش و محمد
فرهنگ ایرانی
و زردشتی
داشتند. ویا
کسانی که (عجم)
که همان ( أجم)
که جم
ناشدگان، و
جمع و یگانه
نشدگان با مراتب
شهود الهی
هستند. که جمعه
پس از بازگشت
بخلق را
ندارند. ولی
شاهدان در
بهشتهای
گلستانی برتر
و یا در نوع
فوق بشری
خواهند بود.
که اکنون
انسانها این بوستانها
را ندارند. ولی
غیر سالکان
بخصوص قشری
های مذهبی، و
منحرف از راه خدا
و مشرک، دوچار
کارماهای
حیوانی و از
ولگردان
صحراها خواهند
بود، که در فیلمها
آنها را می
بینیم. که
چگونه حیوانات
یکدیگر را در
صحراها میدرند.
اگر که شکارچیان
آنها را شکار
نکنند وپوست نکنند
و استخوانشان
را نشکنند که
گوشت آنها را بخورند.
انسان عاقل ومستعد
لقای الهی، و
طالب بهشتهای برتر
نوع فوق بشری،
میتواند با هفت
سال خود سازی
سلوک الهی،
بجای هفتاد سال
زندگی عبادی
بشری، بهفت شهود
برسد. تا هفت
هزار سال بهشت
سوم انتظار
عرش داشته باشد.
تا متولد نوع
فوق بشری بجهان
گردد. تا با
مهدی موعود
نیز به نور
ربٌ رحمان و
چهار صد هزار
سال بهشت سوم برتری
داشته باشد.
انسانهای فوق
بشری با هزاران
برابر عقل نوع
بشری میباشند
.

بیت
الله الحرام :برای
مسلمانان
محیط اطراف
کعبه، و برای (حجٌ
أصغر) مکٌه
غیر سلوکی وغیر
الهی آنها، که
پیامبر بآنان
آموخت. ولی پس
از کمال حجٌ
کعبه ،بآنها تأکید
کرد اینک باید
ب(حج ٌ أکبر)
سلوک الهی با اولیای
زنده الهی بمعرفی
خداوند بروند.
( بیت ) خانه خدا
یا کعبه، و هر مسجد
و خانقاه ولیٌ
الهی، و حتی جایگاه
عبادت سالکان
و قرارگاه
قرٌه گیری
آنان نیز خانه
خداوند میباشد.
که در آن باید (بیتوته)
یا شب زنده
داری سلوکی و
عبادی و در توسٌلات
بوساﺌل الهی
نمایند. بقول عارفی،
از وقتی که
خداوند کعبه
را خانه خود
ساخت، حتی یک
بار نیز در آن
نبوده است. که (بیت
) وخانه الهی
برای دین ورزی
سالکان،
خانقاه و
ولایت و حتی صورت
پیر کامل و
بمعرفی
خداوند
میباشد که بیت
الله الحرام
سالکان میباشد.
که ( احرام) در
حدٌ أقل لباس که
سالکان خود فقری
و کم خوری
وخویشتن داری
ها و تحریم ها
را بر خود انجام
میدهد.( حرام )
تنها امور برای
سالکان، و
بدستور پیر
الهی و محمدی زنده
برای سالک میباشد.
که آنچه حتی
محمد و یا هر
مجتهد قشری
گفته باشد،
برای سالک
مطرح نیست. که
پیامبر نیز
تنها برای چند
سالک خود گفته
و دستوری داده
است. و نه برای همه
زمانها . بلکه تنها
خاص سالک با
ولیٌ الهی زنده
او بمعرفی خداوند
میباشد. که هر
اختیار و
تفویض الهی
برای چند سالک
خود را دارد.
که میتواند حرامی
را بعدا
تغییر، و حتی آزاد
و حلال و رفع
ممنوعیٌت کند.
گوﺌی حرامها
چون گره ای،
که باز و(حل
گره) شده باشد،
که حلال و حل شده
گردد. هر پیامبر
وولیٌ الهی
خانقاهی دارد،
که بیت الله الحرام
سالکان او
میباشد. و
فراوان شهرها
در فلسطین
هست، که نام
بیت دارند.
یعنی جایگاه
یک پیامبر
سابق بنی اسراﺌیل،
که بعدا قابل قبله
گیری و اطاعت دستورات
سلوکی نمیباشد.
که سالکان
باید پیامبر
زنده ای از خداوند
بشناسند، و
نباید مرده
پرستی نمود.
زیرا شرک است
و آخوند پرستی
و ابلیس پرستی
میباشد. در همه
مذاهب قشری در
هر (دینی اسمی) وغیر
سلوکی عملا با
عبادت باطل
جهنٌم پروری
میکنند. که شرک
کرده اند.
وبقول پیامبر،
حتی اگر همه
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادت باشند،
باز در قعر جهنٌم
خواهند بود.
زیرا حرام محمد
زنده سالک را
حلال کرده
اند. حتی اگر که
حرام محمد
تاریخی را،
بجای حرام
محمد زنده
کامل الهی حرام
پیروان خود
کنند گناه
کرده اند.
تحریم و حرام تنها
در احرام
سالکان در پیمان
با یک ولیٌ الهی
میباشد.

بیت
الحکمه :خانه حکمتهای
الهی، همان دل
و خانه پیر و
طریقت الهی او
میباشد.و نه کتابخانه
ها یا کتابهای
معروف دینی،
حتی اگر قرآن
وتورات و
اوستا باشد. و
یا از هزاران
حدیث های پیامبران،
که همه آنها
بازیچه دستکاری
آخوندهای قشری
همه مذاهب
بوده اند. که
بخاطر جاه طلبی
و ریاست دینی
خود بوده و
میباشند.
(کتاب خدا)
یعنی وظیفه
مکتوب الهی
برای سلوک الهی
و در هر زمان است.
و (قرآن) یعنی (دوقرٌه)
اکتشافی محمد،
نور قاﺌم و
عرش رحمان است.
و برای سلوک
با یک ولیٌ الهی
زنده میباشد.
ومحمد تاریخی
خود در حیاتش
برای چند سالک
خود، خانه و
منبع حکمت های
الهی بوده
است. و بعد از
وفاتش در شهود
پنجم مصطفوی
ودر زمان بعدی
میباشد، که
بیت الله
الحرام برتری است.
که تعلیم و
تمرین مرگ قبل
از مرگ میدهد.
تا سالک
شایسته هم
اکنون بنور
قاﺌم برسد . (حکمت)
احکام وحکومت الهی
سالک است، و
نه احکام شرعی
قشری، که من درآوردی
مشرکانه است. حتی
اگر دستورات دینی
پیامبران و
امامان الهی
درگذشته باشد.
که آنان تنها برای
چند سالک خود دستوری
عبادی وسلوکی
میگفتند. ونه برای
همه انسانها وهمه
زمانها. که هیچ
دو انسانی
مشکلات روانی یکسان
ندارند. تا یک نسخه
طبٌی علاج الهی
بوده باشد.
والاٌ تفویض الهی
باولیا برای سالکان
خود معنی نخواهد
داشت. بیت الحکمه
جای حکمت سلوکی
سالکان که
مسجد و محراب
وقبله سالک پیر
الهی وخانقاه او
میباشد. ویا در
حضور ذهنی پیر
در دل سالک. والاٌ
مسجد و بیتهای
درگذشتکان
حکمتی ندارد. خانه
خدا خانقاه پیر
کامل بمعرفی
خداوند برای
چند سالک او میباشد.
که خدمت شخصی وخدمت
توسٌلی و
خکومت سلوکی
برای سالکان
خود دارد.
یگانه خدمت در
بیت الهی پیر
در کسب محبٌت
پیر و اطاعت
از دستورات
سلوکی او میباشد.
که عملا خدمت بخویشتن
سالک است.
گرچه مؤمنان
در سلوک، بجای
خانقاه از میخانه
و میکده نیز تعبیرمیکنند،
که شراب الهی
از دست پیر بنوشند.
و اورا در بیت
الله الحرام و
احرام در
توسٌلات عبادی
در حضور ذهنی
کنند. والاٌ
عبادت بدون وسیله
الهی بمعرفی خداوند،
بقول پیامبر، آخوند
پرستی و ابلیس
أهریمن پرستی
و شرک و جهنٌم پروری
خواهد بود.

بیت
الرجاء و بیت
العباده، و
بیت العزٌه، و
بیت المعمور، و
بیت الشرف :همه
اصطلاحاتی
عرفانی از خانقاه
پیر الهی، و
خانه خدا برای
سالکان پیر بمعرفی
خداوند هستند.
و نه خانه
کعبه که پیامبر
و امامان،
حجٌاج قشری،
آنجا را
میمونهائی در آینده
میخوانند که
خواهند بود.
که (حجٌ أصغر)
همان (حج عمره)
و هر شهود مقدماتی
ولایتهای الهی
پنجگانه قبلی
است. و(حجٌ أکبر)
در ولایت محمدی،
برای شهود نور
قاﺌم و نجات
از نوع بشری پس
از مرگ است.
(بیت الرجاء)
خانه امید
سالکان و(
التجاء و پناه)
گیری سالک از پیر
الهی بمعرفی خداوند
و (بیت
العباده) سالک
است . و تنها عبادت
مقبول الهی میباشد.
چه خانقاه پیر
یا عزلتگاه
سالک بدستور
پیر الهی، و
همان (بیت الشرف)
انسان سالک
است، که او را بدرجه
شریف و شر
افت، و مشرف بر
حقایق الهی، از
مکان و قلٌه برتر
میگردد . گوﺌی
کسی از کوه بلندی
محیط وسیعتری
زیر پای خود
را میبیند ومیفهمد.
و (بیت العزٌه)
یا خانه عزٌت
طلبی سالکان، که
چون بمراتب
الهی رسیدند،
عزیز خداوند و
خلیل او، و
دارای
قدرتهای الهی فراوان
می گردند. که کاملان
الهی برای سالکان
خود این خانه عزٌت
را دارند. و یا در
نوع فوق بشری
با هزاران
برابر عقل وکرامات
نوع بشری، عزیر
خدا گردند. (بیت
المعمور) که همیشه
آباد و در عمران
و آبادانی
هستند، و همان
کعبه مکٌه نیست.
اگر که برای سلوک
الهی نبوده باشد.
همه خانقاه اولیای
زنده همیشه معمور
وآباد هستند
وتا زنده باشند.
و یا اگر که کاملان
الهی زنده، همچنان
در آن خانقاه
بوده باشند. و
الاً با مذاهب
دیگر فرق چندانی
ندارند. معمور
و عمران دهنده
است، که (
معمٌر) حال و
روح سالکان
خود را عمران
و آباد و الهی
میکند. که عمر تازه
و الهی بسالکان
میدهند. و
برای نوع فوق
بشری، ویا حدٌ
أقل برای فصل
نوع بشری بهتر
و در تولد
بشری بهتر
شایستگی پید ا
میکنند .

بی
خودی: و وحدت وجود
و صمدیٌت
سالکان صادق و
صبور و عاشق و
عامل و جدٌی
با پیر الهی
ره رفته، که
تنها راه شناس
عوالم الهی و
سلوک بمعرفی
خداوند، برای طالب
لقای الهی و
شهود تجلٌیات
الهی میباشد.
که سالک مدام
در دوره عزلت
سلوکی و
خویشتن داری و
توسٌلات عبادی
با وسبله الهی
است. و بخصوص
شبها که همه خوابند
و سالک در راز
و نیاز و شب زنده
داری ودر توسٌلات
عبادی میباشد.
تا مراتب
مدبٌر الهی
پاکسازی روان بشری
و حیوانی سالک
را بنماید، که
مملو از عقده
ها و عقیده ها ومفاسد
اخلاقی و
اجتماعی و
عادات نوع
بشری است. و
روان آنان را در
تخلیه و تحلیه
بصفات الهی
میرساند. و پس
ازتأمین شرایط
لازم، در
داوری الهی خاص
سالکان، که بشرط
کافی از نظر
الهی رسیدند، بتجلٌیات
الهی میرسند.
و بقول محمد
با کمتر از ده
در صد پاکسازی
روانی، بنجات
با شهود نور قاﺌم،
نهایت میسٌر
برای نوع بشری
میرسند. که با
شهود عرش رحمان،
اگر استعداد بیشتر
داشتند، برای چند
سالک خود پیامبرگونه
تولد دوم الهی
مییابند. و
تازنده باشند
کلیم الله و
قرآن ناطق
سالکان خود
میشوند. که گفته
آنها بقول
فردوسی، چه فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی سالک
میباشد. پس
سالک در تمرکز
وتوسٌل در
حضور ذهنی،
سالک در تنوسٌل
عمیقا از خود
نیز بیخود
میگردد. که خود
را در میان نمی
یند. و با مرگ
قبل از مرگ
بنور قاﺌم
میرسند. که قطره
ای در دریا
میشوند. که هم هستند
وهم قطره
مستقلٌی نیستند.
تا بعدا دو
باره خداوند
روحی را قطره بهتری
نماید، که از دریای
ارواح الهی
بالاتر نیز
تعالی بیابد.
که از أزل
نطفه آغازین
یک روح هر
موجود، شبنمی از
دریای بیکران
روح الأرواح الله
أهورمزدا جدا شده
اند. آنگاه همان
احوال (سُکر)
عرفا و(واله)
شدن در عشق
سالک است، و
پس از بیخودی
بمشیٌت الهی و
با (بدای الهی) سالک
از خواب مرگ بیدار،
وتولد دوم
الهی خود را
دارد. سالک در
این بیخودی
شهودی در عوالم
الهی و وحدت وجود
و صمدیٌت الهی
میباشد.

بیداری
:چه
انسانها که در
خواب غفلت
هستند، که درک
اهمیٌت سلوک الهی
و بهشتهای موعود
الهی را در
انواع فوق
بشری را نمیکنند.
و خبر از خطرات
جهنٌم
کارماﺌی
ومجرم شدن خود
را ندارند.
ولی چون
متوجٌه شدند،
که سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
می کنند، تا
دوچار سقوط
مقام الهی در
روح بشری خود
نشوند. بقول
بودا بیدار
میگردند. و
سالکان نیز در
عزلت سلوکی پس
از تمرکز و
توسٌلات عمیق
خود، که بدرجه
بی خودی و مرگ قبل
از مرگ
رسیدند، و اگر
خداوند مشیٌت
و بدای الهی کند،
از خواب مرگ
پیامبرگونه
بیدار میگردد.
که عرفا صحبت از
(صحو) میکنند،
که هر انسان
پس از خواب و نوعی
مرگ است بیدار
میگردند. سالک
نیر بروح الهی
رسیده، باز در
تن بشری خود تا
زنده باشد، مقامی
الهی برای چند
سالک خود را مییابد.
که آنگاه بندگی
و عبودیٌت
وموبدی خود را
بخداوند نشان داده،
که (عبد الله) و
بنده واقعی
خداوند خواهد بود.
نه هرکس خود
را بنده خدا بداند،
ولی دستور
پیامبر و
اولیای الهی
خود را نادیده
بگیرد. که بردگان
سرکش را معمولا
میکشتند، که
شایسته هم
هستند. و
انسانهای مشرک
در کارماها،
مدام دریده و
کشته و شکار انسانها
میشوند. که خورده
شوند و
استخوانهای آنان
را بشکنند.
تولد دوم الهی
اولیای الهی،
صحو و بیداری
و پر هوشی و پر از
الهامات الهی
و احوال نیکو
میباشند.

بیداء
و بادیه : یا
همان صحرای بی
چیزی، که غیر
سالکان از مراتب
تجلٌیات الهی
و احوال الهی،
عملا در
حیوانیٌت خود
در بی چیزی و
در علفزار
جهان میچرند و
پروار میشوند،
تا دریده
حشرات پس از
مرگ شوند.و
بتولدات
حیوانی حقیر
تر بروند. (
بیداء) همان
پیدای فارسی
قوم زردشتی
الأصل قریش
است. که چون انوار
خورشید
روزانه یا ماه
شبانه، صحرای خالی
جان وعقل
انسان سالک را
روشن میکند.
که در صحرا
بدون موانع جهانی
ومادی، یهتر میتوان
عظمت تجلٌیات
انوار الهی،
چون نور خورشید
مراتب شهودی
خود را، بچشم دل
و چشم عقل و
بچشم تن دید.
(بیداء مشرق)
در شروق خورشید
و حقیقت در
تجلٌیات
انوار الهی و
مراتب نیامده نور
قاﺌم، بدر
منیر محمد یا
نور قاﺌم (خورشید
حقیقت) که از پیر
زنده ای دارای
تجلٌی الهی از
نوع فوق بشری
میتوان گرفت .
که در تجربه
این نویسنده،
از روزنه ای در
سقف اطاق پر دود
تاریک دل، از روزنه
ای نور خورشید
نور رحمان
دیده شد. که اول
و آخر قرص
خورشید دیده نمیشد.
گوﺌی قرص خورشید
پاﺌین آمده، تمام
آسمان را
اشغال کرده باشد.
که چشم و تن و
ذهن انسان
طاقت دیدن قرص
خورشید در
تمام آسمان را
ندارد. که
خورشید حقیقت
در لحظه ای
انسان بشری را
میسوزاند. مگر
از همان نقطه
و روزنه تحمٌل
دیدن کند، که شاید
در نوع فوق
بشری و با
هزاران برابر عقل
و امکانات نوع
بشری، چنان چشمانی
در عقل ودل و
تن داشته باشند،
که شهود تجلٌی
رحمانی بصورت خورشید
حقیقت را کامل
ببینند. که هزاران
برابر نور قرص
کنونی خورشید
را دارد. چه رسد
بنور شمع و
چراغ انسانها.

بی
رسم بودن : قشری
ها تمامی ادیان
و مذاهب اسمی ورسمی
و قشری غیر سلوکی
شرک آمیز،
بدون هر اعتنای
بخداوند و خواسته
او هستند. زیرا
خود پرستی یا
بدتر آخوند پرستی
میکنند. مگر در
یگانه دین خدا
و در همه ولایتهای
سلوک الهی باشند.
چه سلوک بطریقت
آدم کیوموث
هشت هزار سال
پیش، و یا میترا
وبودا و زردشت
ومسیح ومحمد. خداوند
و همه اولی العزم
ها و اولیای آنان،
یک دین بیشتر
نداشته و
ندارند. گرچه این
دین افرادش در
کلاسهای متفاوت
هستند،
وتکمیل راه
خدا کنند. که هرکلاس
و ولایتی شهود
برتر خود را
دارد. ودر ولایت
ششم محمد میتوان
بنور قاﺌم
رسید. تا نوبت مهدی
موعود زردشت
سوشیانت سوم،
و موعود محمد
برسد، که ولایت
هفتم در نوع فوق
بشری را خواهد
داشت .چون بنور
رحمان و عرش
رب ٌ برتر از رحمان
نیز میرسد و
میرساند. که
نامی نیز از ربٌ
برتر از رحمان
نمیدانیم. پس سالکان
اکنون آغاز
(بی رسمی) خود
میکنند، و دنیال
حقیقت هستند.
ونه بظاهر
اسمی ادیان، و
حتی اعتقاد به
پیامبرانی، که
مقصود آنها باطنی
و حقایق الهی وشهودی
بوده است. سالکان
ترک مادٌیات و
امتیازات نوع بشری
خود میکنند،
که حتی جان
شیرین بشری را
میدهند، تا
بجانان الهی
قاﺌم خود
برسند. که آخوندهای
مذهبی، بهر اسمی
که باشند (
دیانت اسمی) دارند.
که مقام زردشت
وموسی و عیسی ومحمد
و علیٌ را
ندارند. و
مشرک و دشمن خدا
و ولایتهای زنده
خدا میباشند .
بقول محمد
قاتلان أنبیا
هستند، که فتواهای
مرگ و آزار
آنها را
میدهند. که همچنان
میبینیم چنین میکنند.
و هیچ اختیار
الهی برای
داوری وقاضی
شرع و بنام
خداوند، صحبت
دینی والهی
نمودن را ندارند.
چه رسد که
فتوای تکفیر
یا فتوای مرگ
بدهند. و بقول پیامبر
حتی اگر همه عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم
باشند، که بقعر
جهنٌم
ومسخهای حیوانی
میروند. که
میمون و خوک
بهترین آینده آنها
در جهان خواهد
بود.

بیگانه
الهی:بیگانه
برای خدا و
اولیای الهی
تمامی همان
غیر سالکان
هستند. که
سرسپردگی با یک
ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
را ندارند. پس بیگانه
خداوند و
پیامبر و
اولیای زنده زمان
هستند. هرچه که
خود را زردشتی
یا مسیحی و
مسلمان سنٌی یا
شیعی بخوانند.
که نه سنٌت یا
سلوک الهی محمد
را دارند، و
نه شیعه با
شعاع تجلٌیات الهی
را دارند. سنٌت
محمد همین سلوک
الهی، باولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
است. که (سنت) ومقدٌس
گردیدن در
پاکسازی روان
بشری میباشند.
لذ ا غیر
سالکان قشری از
هم اکنون
جهنٌم پروری
مینمایند. که با
مرگ طبیعی،
همه آنها مجرم
بنظر خداوند و
بیگانه او هستند.
که اصطلاحا
نامشان در هیچ
دفتر الهی و
ولایتهای او
ثبت نشده است. و
بیگانگی از خداوند
وحتی نوع بشری
آنان،
حیوانیٌتی بیشتر
و بهتر نیست.
که در علفزار جهان
میچرند، وخر
سواری
بآخوندهای خود
میدهند. سالکان
دیگران را نیز
بیگانه ولایت خود
و خدا
میدانند. که مطلبی
را از امور
سلوکی و ولایت
خود را بآنها نمی
گویند. که
آنگاه نقاق و
جاسوسی آخوندها
خواهند شد .

بیعت :
وتعهٌد فروش
تن و ذهن و
روان سالک بپیر
الهی بمعرفی خداوند
میباشد. که
حتی جان بشری شیرین
خودرا در مرگ قبل
از مرگ میدهند،
که بجانان الهی
نور قاﺌم،
وظیفه واجب الهی
خود برسند. که ببهشتهای
نوع فوق بشری
بروند. و از جهنٌم
های کارماﺌی
پس از مرگ که حتمی
است، مصونیٌت
بیابند. و
سالک در پیمان
با پیر الهی
خود بمعرفی خداوند،
جان خود را
نیز میفروشد.
و بقول پیامبر
سلوک آنها،
بهترین معامله
انسان با خداوند
است. که داده
های الهی در تجلٌیات
شهودی و
عقلهای
الهامی واحوالی
و رؤیاﺌی، با هزاران
برابر ارزش
آنچه سالکان
از جان و تن و
ذهن وعمر خود
پر سود الهی
در معامله با
خداوند
میباشد. و
بقول پیامبر،
بهمان أندازه
که انسان عمر خود
را صرف خواسته
خداوند کند، عمرش
نیز دراز تر میگردد.
و بد دینان قشری
دشمن خدا
وولایت زودتر خواهند
مرد، که بنفع
آنها خواهد
بود. تا قهقراﺌی
تر نشوند. و
الاٌ هرکس که خداوند
از او متنفٌر
باشد، که حتی اگر
ظاهرا عبادات
مسلمانی
میکنند، مال و
امتیازات
الهی وعمر طولانی
تر میدهد، که بیشتر
فساد در روان
و جهنٌم پروری
در ژنتیک روانی
خود کنند . تا پس
از مرگ مسخ و
فسخ حیوانی
وحتی گندیدگی
گیاهی بیابند.
بقول پیامبر
مسخ میمون
وخوک بهترین
شانس آنان
خواهد بود. و
بقول پیامبر
نیز یاران خدا
در سلوک، (بیعت)
و فروش بخدا،
و در پنج
ولایت هر بار
برای طاعت
خدا، دوبار
برای حجٌت خدا
میباشد. که هفت
شهود ولایت محمدی
و پنج شهود
مقدماتی حجٌ عمره
، آغاز با (حج و
حجٌت) پیر الهی
حسینی بمعرفی خداوند،
طاعت سلوکی سالک
در عبادت و
توسٌل کردن،
که پنج شهود مقدماتی
محمد وهر کامل
محمدی صورت گرفت،
آنگاه بشهود
ششم قاﺌم روح القدس
و عرش رحمان و
بازگشت پیامبری
مانند اولی العزم
نخستین خود
بخلق باز
میگردد. که هر
سالک ولایت محمدی
همین مسیر شهود
را دارد، تا خود
نیز محمدی زده،
مورد طاعت سالکان
خویش گردد.
واطاعت آنان
در حدٌ استطاعت
است. که با خداوند
چون محمد معامله
وبیعت وفروش
جان، و تعهٌد
تا حدٌ جان
بازی نموده
اند. اطوار هفتگانه
همان مراحل
هفت شهود
تجلٌیات
ولایت محمدی،
بنام پنج تن
آل عبا باسامی
حسین یعنی
حسنک، و نیز
حسن تحسین و
حسن وکمال یافته،
و شهود سوٌم
فاطمی مادر
الهی هستی نوع
بشری، و شهود
چهارم مرتضوی،
که نخستین علامت
رضایت الهی از
شاهد آن میباشد.
تا در مرگ
طبیعی بنور
مصطفوی و
قاﺌم و عرش
رحمان برسند.
که برخی از
سالکان
شاهدان
مصطفوی از پرده
ومرحله مرگ قبل
از مرگ، هم اکنون
بدیدار قاﺌم
واحتمالا عرش رحمان
بمشیٌت خاص الهی
میرسند. که پیامبرگونه
ومحمدی تازه نفس،
برای چند سالک
خود، بازگشت بخلق
وتولد دوم
دارند. و فرصت زندگی
معصومانه
برای کسب
ذخیره آخرت
بیشتری مورد نیاز
نوع فوق بشری
را خواهند
داشت . که در
تولد نوع فوق
بشری با عقل و
کرامات باز بیشتر
از دیگر
شاهدان قاﺌم
در نوع بشری
خواهند داشت.
تا مانند اکنون
نوع بشری خود،
زمان دیرتری
بأهمیٌت سلوک الهی
نباشند. که شاید
بتوانند بنور
رحمان با ولایت
مهدوی هفت هزار
سال بعد نیز برسند.

بیت
المقدٌس :بیت خانه
همان خانقاه
پیر الهی
سالکان بمعرفی
خداوند میباشد،
که بیت الله
الحرام حقیقی کعبه
یا اورشلیم و
استخر نمیباشد.
که فراوان
کعبه ولایتها
بوده و هست.
مانند اکادمی
افلاطون
ومساجد
اسلامی که پیر
الهی در آن اقامت
داشته باشد.
که جای دین
ورزی و تکامل روح
سالک میباشند
. خانقاه پیر
الهی بمعرفی خداوند
از هر ولیٌ الهی
٣١٣ گانه، که پیامبر
سبولیک میگوید.
وسالکان در
خانقاه پیری و
یا در عزلتگاه
بدستور پیر،
تمام وقت در توسٌلات
عبادی، و با حضور
ذهنی صورت پیر
الهی، برای تخلیه
وتحلیه روان خود
از مفاسد و
عقده ها و
عقیده های
قشری و علمی وفلسفی
مادی می باشد.
و با زیبا سازی
ژنتیک روحی خود
در تحلیه و
نیکو بخشی،
آنگاه بدرجات
هفتگانه تجلٌیات
الهی میسٌر نوع
بشری میرسند
.که این شهودها
سمبول آینده
های نیامده نوع
فوق بشری سالک
است، مورد انتظار
و آرزوی شاهد
میباشند، که هر
کامل محمدی
بآنها رسیده
اند. ولی مسلمانان
اسمی که اکثریت
قریب باتفاق هستند،
منکر سلوک
بوده و یا سالکان
تنبلی که همچنان
عاشق لذٌتهای
مادی و نفسانی
شهوانی می
باشند، لذا پس
از مرگ بنسخ و
مسخ میروند، و
میمون و خوک بهترین
فرصت داده الهی
برای آنها خواهد
بود. والاٌ
مار ومور و
حتی بفسخ وگندیدگی
گیاهی
میروند، که هزاران
سال و حتی میلونها
سال، باید عذاب
زندگی های جهان
را ببینند، تا
دوباره وحتی صد
باره به همین
نوع بشری
برسند، که باید
خود را ب(این همانی)
کمالات
الگوهای الهی
هر نوع برسانند،
که در بشریٌت بروح
القدس در بیت المقدٌس
قاﺌم خود برسند.
که فرمان ( کن فیکون)
انواع و در
نوع بشری را انجام
داده باشند،
که حتما نیز
انجام خواهند داد.
که روح هر أتمی
عاقبت و لاجرم
بدون ( جرم
وگارمه وکارما
) و بدون حقارتهای
گناه و فساد در
روان بشنوند.
که در سلوک میتوان
کمپلکس ها وعقده
های عقیده شده
را، تا حدٌ و
شرط کافی در
داوری الهی
پاک کنند، که بنور
قاﺌم ، تنها ویزای
تولد در نوع فوق
بشری برسند. بیت
المقدٌس تنها اورشلیم
نیست ویا کعبه
هم نمیباشد. که
عزلتگاه سالک
و خانقاه پیر
و هر مسجدی که جای
سجده وتسلیم
سلوکی بمراتب
الهی، آغاز از
پیر کامل
بمعرفی خداوند
خانه خدا
میباشد.
(مقدٌس) همان سنت
مسیحی و انسان
کامل اوم کرده
واقعی است.
ونه چون (بنی
امیٌه) متظاهر
بدین ورزی قشری
مشرکانه و
جهنٌم پروری، که
با عبادات باطل
غیر سلوکی و
بدون وسیله
الهی بیشتر،
جهنٌم داﺌم تری
در مسخ حقیر
تر خواهند
داشت. بیت
خانه دین ورزی
و بیتوته سالک
در عزلتکاه،
یا خانقاه پیر،
که بیت مقدٌس(
ایل و اله)
میباشد. و بیت
الله الحرام که
سالک در تحریم
بدستور پیر و
در احرام خود میباشد.
و نه حتی اورشلیم
و کعبه، که ولایتهای
هر فقیه و
آخوندهای گذشته
هرچه میگویند،
حتی اگر
اتفاقا بقول پیامبر
درست گفته باشند،
باز نادرست است.
زیرا برای
ریاست و حکومت
برمردم سعی
میکنند، که بخر
سواری از پیروان
جاهل خود
ادامه بدهند.
در حالیکه
آنان بنظر پیامبر،
همان شیطان
ابلیس در لباس
کاذب روحانیٌت
فریبکاری و
أهریمنان و
ابلیسان زنده که
معلمان شیطان نیز
میباشند. و
بقول پیامبر اگر
تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم باشند،
باز در قعر جهنٌم
هستند. که مسخ حیوانی
حقیر را خواهند
داشت. و
(بیتوته) سالکان
در بیت و بیت
الله الحرام خود،
شب زنده داری
میکنند. ودر عبادت
وتوسٌلات
عبادی برای رساندن
دعاهای خود بخداوند
وسیله ای الهی
دارند.

بی
نشان :کسی که
آدرس یا
مشخٌصات
دقیقی در تن
وصورت ندارد،
که بدان توصیف
دیگران گردد.
و جز خداوند
چنین بی نشان نیست.
پس شناخته بتن
وماهیٌت
نمیشود. ولی
دلیل نبودن خداوند
در هستی نیست،
که آثارش هست.
وسالکان در
اوج تمرکز و توسٌل
و بی خودی، که
در (وحدت وجود
و صمدیٌت) خود بودند،
که از خود خبر
ونشانی هم
ندارند. که مرگ
داوطلبانه را
می پذیرد. ولی
چون بخلق
بازگشتند و
زندگی و تولد
دوم یافتند،
آنگاه باز
اوصاف بشری و
نیز اوصاف مراتب
شهودی خود را
دارند. درحال
بیخودی و فنای
سالک، احساسی
از وجود خود
را ندارد ،که
دوچار بی هوشی
میباشد. و
دیگران چنین
تصوٌر میکنند.
و چون بهوش
آمد و افاقه
نمود، (این
همانی) مراتب شهودی
خود را دارد. و
برای چند سالک
احتمالی خود،
نقش خداﺌی و
ربٌ مربٌی و
پادشاهی الهی
دارد. که کلام
او کلام
خداوند است
چون کلیم الله
میباشد و قرآن
ناطق است. و نه اینکه
کتاب قرآن
عثمانی و
بازیچه عمر
وعثمان، قرآن
وکتاب خدا
باشد. که از
برخی کلمات
پیامیر و چهل
سال بعد از
وفات پیامبر
قرآن کنونی را
ترتیب دادند.
که قرآن مورد
تأیید مولا
علیٌ نبود. و
خود نیز مأمور
نوشتن کتابی از
یاددشتهای
شخصی پیامبر
بود، ولی عمر
نپذیرفت، و
اکنون نیز کتاب
علیٌ و حتی کتاب
فاطمه نا پدید
است. دیگران
هم کتابچه
هاﺌی از برخی کلام
پیامبر نوشته
بودند، که
معدوم عمر
گردیدند. پس
قرآن کنونی را
قرآن عثمانی
باید خواند .
وامامان و
اولیای بعدی
تا دوقرن بعد
بود، که قرآن
عثمانی را
کتاب اصلی پیامبر
نمیدانستند.
که بسیار تحریف
وحذف واضافات
وتغییر وتبدیل
گردیده است .
ولی بزور کشتار
مخالفین بود،
که این قرآن را
تحمیل بر تاریخ
و آینده ها
نمودند. واینک
شیعیان مدعی
کاذب و قشری و
حتی منکر
ولایت سلوکی
علیٌ، کاسه داغ
تر از آش شده
اند، که
میخواهند
قرآن را بعنوان
قانون الهی
اجرا نمایند.
که بزرگترین ستم
از لحاظ حقوق
بشری و حقوق الهی
برای انسان
ها، در آزادی
انتخاب راه
خدا، یا در
عدم انتخاب سلوک
الهی، که تنها
خواسته
خداوند است
میباشد. گرچه خداوند
تارکان راه
خدا را در کارماها
مجازات خواهد نمود.

بیت
العتیق :خانه
کهنه قدیمی یا
کعبه و
اورشلیم . و
درست تر خانه ولایت
های الهی،
آغاز از دین وطریقت
آدم کیومرث و
میترای نوح،
که همچنان بکار
خود ادامه میدهند.
و (عتیق کننده)
آزاد کننده
سالکان خود از
مقام نوع بشری
میباشد. که
طریقت بودا و
زردشت و مسیح
و محمد، تا درآینده
طریقتهای
ولایتهای
بعدی، سفر
بسوی خدا را
تا أبد دنبال
خواهند کرد. و
نسلهای تازه رسیده
بفصول نوع
بشری از مراتب
جمادی و گیاهی
و حیوانی را که
متوالیا و
بدون انقطاع
بالا آمده، در
کلاسهای
ششگانه نوع
بشری
پیامبران
اولی العزم،
باید خود را
هر بار بیک مقام
و پلٌه بالاتر
و نزدیکتر
بخداوند
برسانند. تا
در ولایت ششم محمدی،
سالکان پس از تجدید
شهودهای
مقدماتی یا حج
های عمره، که هریک
بعمری بشری
کسب شده
بودند، بشهود
ششم واجب نهاﺌی
نور قاﺌم روح القدس
ربٌ النوع
بشری برسند. که
الگوی کمال
میسٌر برای انسان
است . که شهود
نور قاﺌم
تنها کلید امکان
تولد هفت هزار
سال بعد در
نوع فوق بشری آینده
و در ولایت هفتم
مهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت میباشد.
همچنان برای
تکامل روحی و
الهی شده، و
کسب الوهیٌت
در عقل و روح و
اخلاق الهی پیدا
کنند. و این
مکتب دین ورزی
هر شش اولی
العزم، همان یگانه
دین و بیت و
طریقت وخانه
خدا است. در
بیت وخانقاه
اولیای زنده
هرزمان این ولایتهای
سلوکی ششگانه میباشد.

بیدق
و پرچم :همان بیرق
و پرچم بلند
ومشخص کننده یک
گروه، در حرکت
بدنبال رهبر خود
میباشد. و
مدام پیروان
باید بسوی
پرچم حرکت خود
را تنظیم
کنند. که پیاده
رو ها دارند. و
در سفر و حرکت انبوه
جمعیت، امکان
تبعیٌت و تشخیص
درست از رهبر
برای افراد گروه
نیست. مگر
توجه باین پرچم
مشخٌص کننده مکان،
وخانقاه و بیت
ولایت او کنند.
والاًٌ رهبر و
سمت درست مقصد
الهی خویش را گم
خواهند کرد.
که تمام عمر
نیز کافی برای
یافتن رهبر و
راه درست و
مقصد الهی نیست.

بیگم
خانم :هر کامل الهی
از جنس زن،
چون با شهود نور
قاﺌم و عرش
رحمان بخلق بازگشت.
ولی عادت همه ملل
است، که تنها
مردان را مرد
راه خدا تصوٌر
میکنند. پس برای
زنان کامل الهی
بیگم میتوان
گفت . که در بیت
ولایت اولی العزم
خود اوم کرده
است. وهمان (خانم)
فارسی که زنی در
(خانه الهی
خود اوم) میکند.
و چون مردان بعزلتگاه
تنهاﺌی در
جوار پیر وحرم
سرای او، برای
قرٌه گیری قرار
میگیرند. که پیر
آنان چه صلاح دانسته
باشد ، و در
خانه یا حرم
سرای خانقاه پیر
میمانند تا
مورد تجاوز جنسی
دیگران قرار نگیرند.
لذا پیامبر
گروه های چندین
نفری سالک ، در
کنار مسجد و
خانقاه خود،
زنان بی شوهر
را که اغلب سالمند
بوده اند مقیم
کرده بود. و یا
هر پیر کامل الهی
در خانقاه خود،
اصطلاحا حرمسراﺌی
دارد. که زنان
سالک را در آن
قرار گاه مستقر
برای قرٌه گیری
قرار میدهد. بخصوص
که شبها تحت نظر
پیر و پیامبر
بوده باشد، تا
بنجات شهودی برسند.
وخود پیامبری
با عنوان (امٌ
المؤمنین)
برای دیگران
زن و حتی
سالکان مرد
باشند. در کار
سلوک الهی زن
یا مرد بودن سالک
و پیر الهی
مطرح نیست. که فاطمه
دختر پیامبر
چون کامل شد و
شوهر داشت،
چند سالک زن و
مرد سالک
داشت. خانم
سالک اوم
کننده و
(خاتون) کامل الهی
ختم سلوک کرده
، برای چند
سالک خود
وسیله توسٌل عبادی
با سالکان
میشوند.

بیماری
ها:اختلالات در نظام
ژنتیکی تن انسان
. یا اخلال های
در ذهن و
روان، که بصورت
بیماری های روانی
معهروف
میباشند. طبٌ امروز
باور دارد که بیماری
ها نتیجه استعداد
ژنتیکی انسان
است. و شفا
یافتن از نا
توانی های بالفعل
روان انسان
بیمار
میدانند.
سالکان در
پاکسازی روان با
کمتر از ده در صد،
بشهود نهائی و
حتی بمقام پیامبری
و بازگشت بخلق
میرسند. و غیر
سالکان
آمادگی و استعداد
بیماری های جدیدی
را دارند. مگر با
سلوک آثار
آنها تزکیه
نفس وروان پاک
کرده باشند. حتی
بیماریهای
عفونی و
میکروبی باشد.
عوارض تصادفات
سبب آسیب
أعضای تن، باز
ربطی بژنتیک
روحی و سرنوشت
دارند. بیماری
ها از وسائل مرگ
و کوتاه کردن
عمر سرنوشتی
افراد است که برخلاف
خواسته
خداوند، شرک
قشری گری و فساد
لذٌت جوئی
دارند. که اگر
مورد محبٌت
خداوند باشند
زودتر خواهند
مرد. و بیماری
ها از وسائل و
علل ظاهری و
علمی عقل بشری
میباشند.
بخصوص
بیماریهای
بدون علاج که
شایستگی مرگ فوری
میباشد . و
الاٌ غیر
سالکان قشری
که مورد نفرت
خداوند
هستند، بقول پیامبر
طول عمر
بیبشتری دارند
که گناه کاری
و جهنٌم پروری
عمیق تر برای خود
بکنند. و
خاصیٌت خود
درمانی تن انسان،
اقدامی ژنتیکی
برای شفا یافتن
انسان است. وقتی
مورد رحمت و نعمت
خداوند باشند.
حسٌاسیٌتهای
اعضای تن از مجموعه
بیماریهای
ژنتیکی
میباشند که زندگی
را تلخ و یا
آماده بیماری
ها و مرگ
مینماید. و با تزکیه
نفس سلوکی، تمام
این حسٌاسیٌت
ها مرتفع
میشوند. که باز
درجات
پاکسازی
روان، در همه سالکان
ولایت ها
یکسان نیست . بیماری
ها عملا مجموعه
هائی از چند
بیماری دیگر
هستند، که این
چنین طبقه بندی
میتوان کرد.
بیماری های
طبیعی تابع
سرنوشت
ژنتیکی
انسانها، و
بیماریهای عفونی
میکروبی، که
بسته ببهداشت
محیطی است . و حسٌاسیٌتهاتی
عصبی که عضو حسٌاس
را نیمه فلج میکند.
و سلوک الهی
شفای آن میباشد.
و مجموعه سرطان
ها که خاص
تسریع مرگ
گناهکارانی که
مورد رحمت خدا
میباشند. و
مجموعه سکته
های مغزی و
قلبی نتیجه
مواد زائد در
رگها و سوء
تغذیه میباشد.

بی
خود شدن :در
سالکان
ولایتهای
ششگانه سلوکی
نوع بشری، هنگام
تمرکز وتوسٌل عبادی
سالک در حضور
ذهنی و وضوی
عبادی در
توجٌه بصورت
پیر کامل
بمعرفی خداوند،
که بحالت بی خود
شدن میرسند. و
خود را در
میان نمی
بینند. که
بحالت (
صمدیٌت و وحدت
وجود) میرسند. یگانه
در توحید
گردیدن و واحد
شدن با وسیله الهی
خود می شوند.
آنگاه شهود
تازه الهی را
خواهند داشت.
که خود قدمی
جلو رفتن در مرگ
قبل از مرگ
است. بخصوص
برای شهود
نهاﺌی نور قاﺌم
در سالکان
ولایت ششم محمدی،
که از پرده
مرگ قبل از مرگ
میگذرند، که ب(عین
الیقین) و نور
قاﺌم میرسند.
که جهان در
چشم دل سالک روشن
شده ، و اطراف تازه
ای از عوالم الهی
می بیند. و
نخستین بار
سالک نیز با
روح مدبٌر الهی
خود آشنا
میگردد. که به
این همانی
سالک با مقام الهی
تازه خود میرسد،
و سالک بجبروت
اول الهی وارد
میشود. یهودیان
جبروت را نادرست
لاهوت
میگویند. که لاهوت
مقام و(مکان
لا مکان) الله
ربٌ الأرباب
است. و پس از بی
نهایت جبروتهای
بالاتر
بلاهوت رسیده
میشود. که قاﺌم
در جبروت اول
ولی عرش ربٌ
رحمان در مرز
جبروت دوم
میباشد. باز میتوان
همه عوالم
جبروت را برتر
از ملکوت و
ناسوت مادی
دانست.و یکجا
لاهوت را ضمن
وحدت همه هستی
ها و جبروتها،
در مکان لا
مکان الله گفت.
هر ربٌ النوع
بالاتر، که هریک
ایدآل کمال
میسٌر افراد
آن نوع است،
در یک جبروت
الهی میباشد.
و مسیح عرش
جبرﺌیل را
کشف کرد، ولی
محمد بنور
جبرﺌیل قاﺌم
جبروت نخستین
رسید، که بالاتر
از ملکوت و
ناسوت و ماسوت
بوده و تا عرش
رحمان مرز
جبروت دوم پیش
رفت . برای روح
انسان بشری تنها
شهود قاﺌم روح
القدس جبرﺌیل،
شرط واجب نجات
بخش از نوع بشری
میباشد. و
برای توفیق در
شهود قاﺌم،
مرگ قبل از
مرگ، و نیز بودن
مشیٌت و بدای الهی
ویژه ای ضروری
است. واگر مشیٌت
دیگر و
بالاتری از خداوند
بود، شاهد
قاﺌم از خواب مرگ
بیدار، وتولد دوم
الهی مییابد، که
بشهود عرش
رحمان میرسد.
و نیز برای
بازگشت بخلق
پیامبر گونه ،
تجدید بار دوم
هر هفت شهود
را در قوس نزول
میکند، که
تأیید مقام پیامبری
سالک کامل است
، چون محمدی زنده
تازه نفس، و
امام امٌی برای
چند سالک خود
میگردد، که کلام
او کلام
خداوند است، وقرآن
ناطق چند سالک
خویش بوده و
تا زنده باشد،
که وسیله توسٌل
عبادی سالکان
خود میگردد.
وپس از مرگ طبیعی
انسان کامل از
نوع بشری،
آنگاه نقش
الهی و توسٌلی
برای دیگران سالک
را ندارد.
سالکان برای رسیدن
بمرگ قبل از
مرگ، و یا همین
بی خودی، بطور
ارادی
باستضعاف تن و
ذهن و روان خود
میپردازند. و
با روزه های
داﺌم و تضعیف
خود، تن سالک آماده
قبول مرگ قبل
از مرگ میشود.
که خداوند
باید چنین مرگ
ارادی را
بپذیرد، تا
سرنوشت هفتم معصومیٌت
را بشاهد قاﺌم
وعرش رحمان
بدهد. عشق عمیق
سالک و میل تقرٌب
بخدا و برای دیدار
مقام الهی
شهودی تازه،
در این حال بی
خودی کمک میکند.
که غرق محبٌت
خداوند بودن،
محبٌت خداوند
را نیز بدنبال
دارد. وعشق
پیر الهی در
تمام دوره سلوک
در توسٌلات
عبادی سالک
میباشد، که محبوب
الهی میشود. چون
محبٌت پیر
محبٌت خداوند
را بدنبال
دارد.

پدر:هر
موجودی پدر جسمانی
دارد، که آدم
و مسیح نیز پدر
جسمانی وبشری داشته
اند. پدران
جسمانی برحسب
انگیزه های
مختلف،
بترتبیت و رشد
جسمی و ذهنی
طفل خود
میپردازند. در
حالیکه مراتب
مدبٌر الهی هستند،
که تن و ذهن
وروان طفل را
تربیت میکنند.
که در واقع
پدر جسمانی
تنها یک وسیله
ای برای نطفه
طفل بیشتر
نیست. که وی
ژنتیک جسمانی
اجدادی و
نژادی روح
سالک را بنسلهای
آینده، از طریق
والدین پدر و
مادر منتقل
مینماید. تا
نسل ونوع
خودرا حفظ از زوال
کند. وهمان
نظریٌات علمی که
داروین و
امثالش دنبال مینمایند،
وکاری بروح فردی
ندارند. گوﺌی
با روح جمعی و
نژادی طرف هستند.
که آن نیز یک
شاخه دیگری در
اهداف الهی میباشد.
پدر روحانی
سالک پیر کامل
الهی است، که خداوند
در رؤیا بطالب
لقای الهی و
طالب نجات از کارماها،
و طالب
بهشتهای بهتر نوعی،
بااستفاده از پدر
روحانی والهی
بسالک میدهد.
و اولیای الهی
پدران الهی
سالکان، در
حکم پیامبران
زنده آنان
هستند. که چون
ره رفته قبلی
هستند، تا
بسرعت و راحتی
و امنیٌت سالک
را بمراتب فهم
و رشد و کمال و
مراتب شهود
مقدماتی، تا
شهود آخر واجب
نوری و عرشی
هر ولایت الهی
میرسانند. پیر
مقام حسینی سالک،
ونیز شهود
حسنی دوم امام
زمان تمام سالکان
هرعصر، از
اولیای الهی عصر
خود میباشد.
وتا وقتی زنده
باشد. محمد
پیامبر اولی
العزم در حیاتش،
پیر حسینی
وحسنی و
مرتضوی
ومصطفوی سالکان
بود. ولی در
تمام زمانهای
دیگر، بعد از
وفات پیامبر ،
روحش در شهود
(روح محمد)، در
صورت الهی
مصطفوی برای سالک
معرفی میگردد.
که نقش پدر بزرگ
اجدادی ولایت سالک
میباشد. وهمه پیامبران
اولی العزم برای
سالکان ولایت خود
در هر زمان بعدی،
در شهود های سالکان
معرفی میشوند.
چون مسیح در
شهود صورت
مرتضوی، و
زردشت در شهود
نور مرتضوی
ولی صورت در حجاب
نور. و از
سالکان آن
ولایتها،
مانند پیامبر
اولی العزم خود،
خبری از مراتب
شهودی بالاتر ندارند.
وهر کامل الهی
زنده، تجسٌم انسانی
مقام پیامبر اولی
العزم خود را
دارد. که سالکان
خود را بهمان شهود
های خویش و
پیامبر اولی العزم
مربوطه
میرساند. لذا خداوند
پیر الهی هر
طالب لقای الهی
را بوی در
رؤیا معرفی میکند.
گرچه در هر جامعه
و دینی اسمی و
یا هر مذهبی
قشری بوده باشد
. و با کشف یک ولایت
جدید، همچنان تمام
ولایتها و
کلاسهای مکتب
دین واحد سلوک
الهی بکار خود،
و تا أبد با انسانهای
در همان فصول نوع
بشری مناسب خود
ادامه میدهند.
وهمگی ضمن
(أهل کتاب)
مورد احترام محمد
هستند. و هر پیامبر
اولی العزمی، در
حکم ربٌ الفصل
نوع بشری خود میباشند.
وهریک سطح عقل
و کرامات برتر
تدریجی
بالفعل و
بالقوٌه خاص خود
را در
سالکانشان ایجاد
میکنند. زیرا همان
ارواح انبیا،
در تولدات بهتر
بعدی خود از
سالکان پیامبر
و اولیای الهی
ولایت برتر و
زنده در تسلیم
خواهند بود. که
خود نیز تعالی
برتر را بیابند.
اما موجودات قبل
از نوع بشری
شایسته، چون گیاهان
و حیوانات و
نیر انسانهای
در فصول نخستین
نوع
بشری،همچنان در
تکاملات طبیعی
و در تدبیر مراتب
الهی میباشند.
وهمه ارواح از
نردبان انواع بالا
میروند . روح محمد
در تولد فوق
بشری، در
تسلیم و
سرسپردگی مهدی
موعود خودش
خواهد بود. و
مهدی خود نیز در
تولد نوع
بالاتر، در
تسلیم مهدی
موعود
بالاتری میگردد.
گوﺌی تمام ارواح
از تحت جمادی تا
انواع فوق
بشری، همگی و
تنها خود بدون
دوم مانند
خود، در پشت گردن
در خط مستقیم تا
خداوند در
کمال هستند.
ومدام از این خط
مستقیم، چون نردبانی
بپلٌه بالاتر
میروند. وجای خود
را بدیگری میدهند.
ونردبان انواع
و نردبان صفات
و نردبان مراتب
شهودی
تجلٌیات و
غیره را،
میتوان تشبیه بحرکت
أبدی ارواح فردی
بسوی خدا بیان
نمود. مقام حسینی
پیر، یک والد،
وپدر شهود
حسنی امام
زمان همه
سالکان عصر خود،
والد دیگر
میباشد. یعنی دو
والد الهی سالکان
میباشند. و شهود
فاطمی مادر الهی
تمام سالکان
ومادران نوع
بشری میباشد.
و شهود مرتضوی
در حکم پدر بزرگتر
و شهود
مصطفوی، در
حکم جدٌ بزرگ
کاملان ولایت خود
میباشد. و
پیامبر نیز گفته
بود (من و علیٌ) والدین
شما هستیم . پس والدین
جسمانی و
والدین سلوکی
و والدین شهودی
را باید از هم تفکیک
کرد. سالکان
در هر زمان روح
شهود نهاﺌی خود
را، پدران الهی
در شهود می
بینند. و برای سالک
پیر کامل حسینی،
نخستین ومهمترین
قدمی برای توفیق
است. گرچه نماینده
زنده تمام
مراتب شهودی
نیز میباشد.
تا نوبت مهدی برسد،
که ٥٥ قرن
ببعد نوع فوق
بشری را آغاز میکند.
که پدر الهی بالاتری
خواهد بود. که
باز بمراتب شهودی
وپدران الهی بالاتر
را، بسالکان خود
ارمغان میکنند.
گوﺌی هر روح
فردی جنین
وطفل و فرزند
است، که خود
نیز بتدریج پدر
و پدر بزرگ
میشود. تا باز
جنین وطفل
مراتب الهی
بالاتر گردد. وخود
نیز باز پدری برای
سالکان دیگر شود.
و هربار ترقی
در مقامات الهی
وشهود انسان بشری،
صدها برابر
گردیده و در
نوع بالاتر، هزاران
برابر عقل و
الوهیٌت وکمالات
الهی پیدا میکنند.
که میتوانند
باز بسطوح بالاتر
نوعی و تجلٌی الهی
تر برسند.
ونزدیکتر بخداوند
گردند. برخی
از عرفا مراتب
شهودی را
مدبٌر و اداره
کننده روان سالکان
و والدین الهی
میدانند. که
برای انسانها والدین
مرتضوی ومصطفوی
صادق است. و ما
برای شلوغ نشدن
در تصوٌرات انسان،
مراتب مدبٌر و
شهودی را از
هم جدا میگوﺌیم.
و الاٌ در عوالم
الهی وحدت وجود
همه عالمیان
الهی هست. که
میتوان همه با
هم خدا دانست.
ویا برخی را ارباب
نوع، وبرخی فرشتگان
مدبٌر روح گفت
. در هر حال برای
رسیدن بلقای الهی
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
تمامی مفاهیم والدین
الهی و
تجلٌیات شهودی
را برای سالک نمایندگی
مجسٌم انسانی مینماید.
وتنها نقطه
قابل توسٌل انسان
برای تعالی روح
تا خداوند
میباشد.

بهشت
:همان
بهشتهای
شهودی تجلٌیات
انوار ارباب
نوع بالاتر و نزدیکتر
بنور الأنوار
الله ربٌ الأرباب
میباشد که بهشت
های شهودی در ولایت
زردشت شه شهود
مقدماتی هومت –
هوخت – هورشت
میباشند
آنگاه با مرگ قبل
از مرگ ارادی سلوکی
بشهود چهارم
أنیران یا فروغ
بی پایان
میرسند که همان
شهود ایلی مرتضوی
چهخارم ولایت
محمدی پس از
سه سه شهود
حسینی پیر کامل
و حسنی امام زمان
نا دیده سالک .
و در ولایت مسیح
شهور برتر نور
مصطفوی و در
ولایت محمدی
بشهود ششم نور
قادم و
احتمالا هفتم عرش
رحمان ئمیرسند
که مقفام پیامبری
محمد رات برا چند
سالک خود
دارند. شهود مرتضوی
علامت رضایت الهی
و شهود
مصثطفوی علامت
اصطفا
وبرگزیدن خادوند
از سالک برای مأموریٌن
پیامبری است.
و شهودهای
نوری علامت
پایان سلوک
دروه ولایت مربوطه
میباشد. تولد مجدد
یک روح در فصل نوع
بشری بهتر ویا
در نوع فئوق بشری
با عقل بیشتر سازنده
بهشت بهتری میباشد
وهمیشه انسانها
در بهشت چهارم
تولد قبلی میباشد
و چون بنور شهوذز
آخر و عرشی
ربٌ برزتر رسیدند
آنگاه چهار
بهشت مجدد
خواهند داشت.
انسان سه بعدی
انسان چهار بعدی
نوع فوق بشری و
انسانهای پنج
بعدی و بیشتر چون
مراتب الهی در
انواع باز بالاتر
خواهند بود که
شاهدان تجلٌیات
ایت همانی مراتب
شهودی خود را
دارند.

به
دینی:یا سلوک الهی
که زردشتیان
دین خود را به دینی
میگویند که بهبودی
بیشتر ادیان قبلی
آدم ومیترا
وبودا خواهند
یافت گرچه ادیان
سلوکی مسیح و
محمد بهبودی بیشتر
از ولایت زردشت
برای سالکان خودارند
که بشهودهای الهی
برتر میرسند.
در ولایت زردشت
بشهود چهتارم مرتضوی
یلی و درولایت
ششم محمدی بشهود
ششم قائم وهفتم
عرش رحمان میریسند.
که شایسته تولد
نوع فوق بشری ولایت
مهدوی و چهار
بعدی با هزاران
برابر عقل نوع
بشری خواهند
داشت. غیر سالکان
قشری همه
ادیان همان بد
دینان
کارمائی جهنٌمی
پس از مرگ در نسخ
ومسخ و فسخ و
رسخ ووسخ
خواهند بود که
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها بنتمایند
که باید بازگشت
بخداوند الله کنند.
بددینان
أهریمنان و
ابلیسان زنده
و دسشمنان اولیای
الهی و راه سلوک
الهی میباشند
انسانها کم
عقل و ناتوانان
ادراک کافی همچنان
در حیوانیٌت نوع
بشری و فصول اولیٌه
آن میباشند پس
اینان بی دین
هستند که سرنوشت
کارمائی ندارند
وبا عقل تدریجی
بیشتر
متوالیا بجهان
نوع بشری خواهند
آمد تا با
عهقل کافی مسؤلیٌت
الهی بیابیند.
که به دینی و سلوک
نمایند با یک ولیٌ
الهی مناسب عقل
خود بمعرفیب خداوند.

بوروشسب
:یا
پوروشسب نام پدر
زردشت که همان
پیر الهی بودائی
زردشت بوده
کهدین بودا یا
بوذاشف
تغییری از
بورو شسب بوده
است. زردشت در
سلوک خود بجار
رسیدن بنور زنانه
شیوا بنور مرتضوی
ایلی رسید و چهارمین
ولایت الهی نوع
بشری را تأسیس
نمود و لذا زردشت
را پدر الهی تمام
انبیای بعدی و
سالکان
وکاملان آنها
میباشد مکاتب سلوکی
ششگانه نوع
بشری دنباله هم
در توضیح و
تربیت الهی ربیشتر
از قبلی هستند
و نفی یکدیگذر
نمی کنند. پوراشسب
را میتوان فرزند
شب یا سالک
بیدار شبانه
در توسٌلات عبادی
دانست که با شهود
نهائی اشراق نور
صبح بامدادی خواهد
داشت که همیشه
روزگار برای او
روز و روشن و
هویدا میباشد.

بودا
:شاهزاده
ای که درویش
را بر ولیعهدی
ترجیح داد و سالک
الهی شد که درخت
أنجیر
عزلتگته خود
باشراق نور شهودی
رسید که همان دئرخت
ولایت است که تمانم
انبیا و اولیا
زیر سایه این ولایت
بنجات رسیدند
و بودا آخر را
نیز در بقرن
ششم قبل از میلد
مسیح میگویند
که از بودای نخستین
اطلاه تاریخی
نیست. ترک لذٌت
و قبول رنج و
آزار ندادن
حیوانات و
أندیشه درست واحوال
خلسه سلوکی
برای ریسیدن بنمیروانا
یا همان مرگ بقبل
از مرگ و شهود نوری
آخر خود بنور
شیوای ملدر الهی
نوع بشری
مهربان اوٌل
میترا رسید پس
از اینکه شهود
مقدماتی خود دوگانه
را داشت که در ولایبت
محمدی نام حسینی
پیر کامل و حسنی
امام زمان
نادیده عصر سالک
دارند که بشهود
فاطمی و
مرتضوی و مصطفوی
تا قائم و عرش رحمان
میرسند.
بوذاسف در گذشته
معذروف بود که
به بودای بلیدار
پیامبر اولی العزم
سوٌم نوع بشری
رسید و کاشف نور
فاطمی شیوا شدیا
همان دغعوی
زردشت ومریم مسیح
و زینب کبرای ۵۵
قرن دیگر مادر
نوع فوق بشری و
مهربان دوم پیش
گوئی میترا
خواهد بود که انسان
سه بعدی انسان
نوع فوق بشری جهخار
بعدی و با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع فوق
بشری خواهند بود
تا شاید با ولایت
مهدوی آخرین کامل
الهی ولایت محمدی
بنور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان نیر
برسند گه چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
خواهند داشت که
با بجهان ونوع
د بالاتری متولد
گردند و در هر
یک از کرات آسمانی
دیگر.

بندو:از سران
مخالف زردشت و
رئیس
دیویستان غیر سالک
قشری بودائی و
حتی قفشری
زردشتی که بنام
خدا علیه خدا
و پیامبران
خدا میکوشند
تا خود را بحقارتهای
نسخ ومسخ پس از
مرگ برساند تا
تکرار گئشته ها
را در آینده ه بنمایند
و بووع بشری وهمین
سلوک تا قائم را
برسند که بانواع
فوق بشری تا الله
پیش بروند.
معدال بندو در
ولایت محمحدی آبوسفیان
و بنی امیٌه بودند
که عاقبت مسلمان
غیر صادقانه شدند
و حکومتهای سیاسی
اسلامی را
برای خود
فراهم نمودند
کاری که همه آخوندهای
قشری همه مذاهب
بدرجاتی مینمایند.

بلخ
یا
باختریا از مراکز
بودائی و قبت
الأسلام بعدی با
معابید مهم نوبهار
بودائی و آتشکده
مهم زردشتی و
مزار شریف
سالکان ولایت
ومحمدی که در
بلخ بوده است.
قهرمانان
تاریخی
ایرانیان چون پادشاهان
طهمورث و کیکاووس
سمبل کاملان الهی
اوائل دروه زردشت
بوده اند
وپادشاه این شهر
حامل زردشت شد
ولی باز پادشاه
توراتی
بودائی این شهذ
زردشت را با هشتاد
کامل الهی
کشتار نمود که
شبیه داستان
پیروان موسی در
کوه طور و یا کشتار
بخت النصر از یهودیان
در صحن اورشلیم
بلخ همیشه پایتخت
خراسان بزرگ بوده
است. محمد همیشه
پیروان خود را
از حوادی بلخ یا
اورشلیم و کور
طور یاد
آورمیشد که مورد
تأیید او بوده
چون مرگ قبل از
مرگ آنان بوده
است.

بغ
و بگ و بک:بغ
وازه ای بسیار
قدیمی بمکعنی
بخش نخستین که
در سنگ نبشته
های هخامنشی
آمده است . در مکتب
زردشت بغ را
آهورمزدا
خداوند الله
مطیداند. بغ
مانند دیگر
تجلٌیات ئو اسطلاحات
مقدٌس الهی که
سمبول آینده های
انواع فوق بشری
و موجودیٌت های
بالاتر و عاقلتر
ارواح موفق کاملان
الهی میباشد که
تأ نین صفات و
عقلهای برتر درک
آینده های نیامده
خود کنند و همیشه
همه انسانها
در هر تولدی که
دارند در بهشت
چهارم تکاملات
روحی تولد پیشین
آنان میباشد
که باز برای نوع
بالاتر خود را
آماده نمایند.
پس انسانها همگی
اکنون در بهشت
چهارم خود هستند
با عقل وکرامات
وامکانات نوعی
و الهی و برای بهشت
بالاتر الهی یا
در عدم سلوک بهشت
حیوانی خود در
جهان. و کاملان
الهی ولایتهای
ششگانه چهار بهشت
تازه دارند
روزها در
الوهیٌت و شبها
در گردشهای ملکوتی
دیدن سمبولیک آینده
های خو و نیر بهشت
چهارم انتظار عرشی
هفت هزار ساله
در ولایت ومحمدی
و شش صد ساله در
ولایت مسیح و در
نو.ع فوق بشری وولایت
مهدوی آینده
چهار بهشت برتر
که چهارصد هزار
سال بهشت سوٌم
انتظار عرش ربٌ
برتر از رحمان
دارند که موجودیٌتی
پنج بعدی ومیلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خوماهند
داشت که باز
بسوی خداوند در
پاکسازی روان
خود پیش بروند.
چه در کره زمین
یا کرات دیگر متولد
گردند. کاملان
الهی بغ های
دانای علم و آگاهی
های شهودی و
عقل های الهامی
هستند که باهم
متفوات در کمیٌن
وکیفیٌت میباشند
چون تفاوت در درجه
پاکسازی روان دارند
که در تخلیه وتحلیه
و تجلیه های بالاتر
داشته باشند و
محمد از ۳۱۳ ولیٌ
الهی زنده برای
هدایت سالکان موجود
مکیداند که هر
یک مقام حسینیب
شهود اول سالکان
هستند و نیر برترین
کامل الهی ولایت
در مقام حسنی
و نادیده سالکان
در شهود دوم
مورد شناخت
قرار میگیرند.
بغداد کنار تیسفون
محل اقامت بغ کار
کامل وخانقاه
های زردشتی بوده
که بغ دات
خوانده میشد. مدٌعیان
بغ کاذب در
آخوندهای قشری
غیر سالک زردشتی
وحتی دیگر ولایتهای
الهی أهریمنان
زنده فریب کار
عوام میباشند
که بقول محمد
مسخ میمون وخوک
بهترین بخت آنان
خواهد بود که شاید
مار ومور نیز بشوند.
خانواده های زیادی
بمقام بغ و بک
یا بیگ سلوکی اجداد
خود افتخار
میکنند که سادات
افتخار نواده پیامبر
را افتخار دارند
ولی خود بغ وکامل
الهی نمیشوند بلکه
مغ ومغوس و
مجوس مشرک آخوند
قشری بهر رنام
مذهبی میگردند
که چون پسر نوح
نشسته با بد
نامهی دیگر خانودان
نبوت خود را گک
کرده اند که و تنها
کاملان اله اولاد
الهی و
نوادگان انبیای
اولی العزم خود
میباشند و تنها
بمفت خوذی خُمس
وزکات عوام
اکتفا میکنند که
تصور خرید بهشت
را دارند
گوماتا آخوند
فاسد قشری که تسلٌط
بر حکومت
هخامنشیان یافته
بود بو.سیله
داریوش و کاوه
آهنگر و دیگر کاملان
الهی ولایت فقیه
فاسد را وازگون
نمودند بخصوس سالکان
در دوره سلوک
هرگز اعتنائی بآخوندها
ندارند و بقول
محمد نفرت از آخوندها
مهمتر از محبٌه
باولیای الهی برای
سالکان میباشد
که هر توجٌه بآخوندها
قرنها عمر کارمائی
فریب خوردگان خود
را بیشتر مینماید
. القای بیکلر
بیگی و بسیار خانواده
های ایرانی واروپادی
و آمریکائی با
پیش وند مک و
بک افتخار بکمال
الهی اجداد خود
میکنند و خود بسلوک
الهی و کمال الهی
نمی پردازند. پور
بغ یا فرزند خدا
تنها کاملان الهی
زنده میباشند.
بغان نسک و بغان
یشت دعاهای اولیای
الهی زردشت میباشند
ونام پادشاه آشوری
با لقب مغ که کاملی
زردشتی بود
پوست کندند که
أسیر جنگی
سارگون آشوری شده
بود. و جنگها
همیشه با پشتوانه
انگیزه ئهای دیبنی
و تعصٌبات
مربوطه بوده وهست
و شورشهای کنونی
جهان نیز بتحریک
آخوندهای قشری
در هر دینی میباشد.
که آهریمنان زنده
میباشند

برهما
:از
خدایان
هندوان که تثلیث
هندوئی ( تری
مورتی) دارند
که عبارتند از
برهما – ویشنو
– شیوا که رهما
را خالق و
ویشنو را
محافظ
مخلوقات و
شیوا را مخرٌب
میدانند یا
مسؤل مرگ.
آفرذیدگار
موجودات نوعی
و زنده هستند
مورد حفظ و
قیٌومیٌت
ویشنو میباشند
تا بهتر از
وضع نوعی
کنونی در سیلوک
وتکامل روحی
بیابند
ووشیوا چه سالکان
دئر مرگ قبل از
مرگ ومرگ نهائی
و غیر سالکان
را در مرگ طبیعی
وکارماها
وتکرار گذشته
های نوعهی مه ما
مادر نوع بشری
شیوا و مریم و فاطمی
میگوئیم. این مراتب
خدائی هندوان
همان سه شهود
مقدماتی
بوائیان برای نجات
روح سالک بودادی
کمه معادل سه شهود
مقدماتی
ولایت محمدی
بنامها های
حسینی پیر کامل
و شهود حسنی
امانم زمان و
شهود فاطمی که
همان شیوا
ودغدو ومریم
میباشد. شیول قفرشته
زاینده افراد
نوع بشری ومیرانده
نوعی آنان است
قشری های غیر سالک
برای کارماها
و سالکان برای
مرگ قبل از مرگ
و کاملان شاهد
نور تجلٌ ی
برای تولد آینده
در فصل نوعی بهتر
یا نوع فوق بلشری
در مورد ولایت
محمد ی هندوان
برهما را
بصورت انسانی با
چهار سر
نقٌاشی
میکنند که چهار
سر دارد که سمبول
چهار تولد روح
انسان هربار در
صورتی برای
رسیدن بمراتب شهودی
که شهودهای مقدماتی
بودائیان میباشد
سه شهود
مقدماتی و شهود
نور عرش ایبلی
مرتضوی که زردشت
بعدها کشف تجسٌم
انسانی مرتضوی
را در صورت مسیح
نمود که محمد
بجای نور مصطفوی
بنور قائم رسید.
شهوذ مرتضوی علامت
رضایت الهی
برای امکان احتمالی
شهوذ مصطفوی وقائم
و عرش رحمان میباشد
که در ولایت محمدی
سالک بدانها میرسد
اگر کمال کافی
یافته باشد و
شاهدان ولایت مسیح
با مرگ قبل از
مرگ بنور
مصطفوی و
احتمالا عرش جبرئیل
قائم روح القدس
میرسند.. هر
کامل الهی همه
ولایتها برهمن
است وهمان ابراهیم
هوم کرده
میباشد و تنها
وسیله توسیٌل دیگران
در سلوک برای رسیدن
بتجلٌیات الهی
ونجات
میباشند که تعلیم
سلوکی میدهند والهامات
لدنٌی از مراتب
شهودی آخر خود
دارند. در
تصوٌر سمیولیک
هندوتن بودائی
لبرهما سمبول خدا
و نیر سمبول سالک
در دوره سلوک
که یک کوزه آب
و تسبیحی برای
اذکار توحیدی دفع
شرک هنگان توسٌل
عبادی و قاشق
مقدٌس و نسخه از
کتاب ودا در
دست دارد که برهما
را نویسنده
وداهای قبلی
یا قوانیم الهی
میگویند یعنی برهمان
سمبول تمام کاملان
ولایتهای قبلی
است. در زبان سانسکریت
برهما بکمعنی
ذات واجب الوجود
خداوند قادر مطلق
است برای
بودائیان ربٌ نادیده
آنها ایلی مرتضوی
خدای انسان
بودائی است و ربٌ
مصطفوی برای زردشت
و ربٌ نادیده قائم
برای مسیح وکاملان
مسیحی و نیر
رب ٌ نادیده رحمان
برای ولایت محمدی
برترین مراتب الهی
میباشند که همچنان
بی نهایت مراتب
الهی وتجلٌیات
برتر تا خداوند
الله أهورمزدا
در پیش میباشد.
که هر یک هزاران
برابر عظمت ونورانیٌت
وعقل و
قدرتهای معجزه
گری بیشز از مقام
قبلی خود
داردن که از
چهار بعدی و
پنج وده و صد وهزار
بعدی وبیشتر برای
مراتب انواع بالاتر
میگوئیم وچون فرشتگان
الهی جولان دعنهنده
سراسر کهکشانها
خواهند بود و امکان
تعریف وشناخت و
حتی تصوٌر ذهنی
خودسرانه در انیسان
وجود ندارد که
بتواند چیزی از
وضع و احوال
واهیٌت الهی نوع
فوق بشری را
بداند چه رسد
به بی نهایت تجلٌیات
بالاتر تا
خداوند الله.
و روح الهی هر موجود
بشری وحیوانی
وگیاهی وحتی روح
هر أتم وما
دون أتم از نردبان
انواع بنوع بشری
و شهود قائم و
بین نهایت از او
شهود تجلٌیات ارباب
نوع برتر را خواهد
دید که بازگشت
همهخ بسوی خداوند
میباشد شبتمی در
أ زل کهد قطره ای
در أ بد سشده
بدریای ارباب نوع
تا دریای روح الأرواح
مطلق خواهند رسید
که هم هست وهم قطرهخ
ای نیست.
وهربار شاهد هر
تجلٌی الهی این
همانی والوهیٌت
مشهود الهی خود
را پیدا میکند
و تجسٌم انسانی
شهود الهی خود
برای سالکان خود
میگردد. تن ها وذهن
و مععقولات و
دیگر عوارض
زائی ناسو.تی
مدجودات زائل شدنی
هستند که وهم ذهن
انسان ناتظر
آنها میباتشد وتنها
روح هر موجود
بنوع بالاتر و
ساختمام بدنی وذهنی
وروانی دیگری پیدا
میکند گوئی میمونی
که تولد بشری بیابد
ترک صفات نوع
میمونی میکند.
برهمن چون برهما
همان انسان کامل
رسیده به برهمای
شهود آخر خود میباشد
که بودا بنور
ایلی مرتضوی و
زردشت بنور
مصطفوی تجلٌی الهی
پنجم که نام مصطفوی
در ولایت محمدی
دارد و محمد
بنور قائم تا ۵۵
قرن دیگر مهدی
موعود محمد وسوشیانت
سوم زردشت
آخرین کامل ولایت
محمدی بجای نور
قائم بنور
رحمان میرسد وکاشف
آن خواهد بود که
ولایت هفتم
مهدوی و
هزاران برابر عقل
بشری وموجودیٌت
چهار بعدی نوع
فوق بشری را آغاز
میکند که تنهات
شاهدان نور
قائم متولذدیبن
نوع فوق بشری وولایت
مهدوی خوالهند
بود. برهمنان هندو
تنها
پیشوایان
روحانی سالکان
ولایت خود هستند
ولی باز آخوندهای
سلوک الهی نکرده
ادٌعای
برهمائی داترد
و قشری گری را تعلیم
دیگران میدهند
که عملا جز شرک
و کارماسازی و
جهنٌم پروری برای
آینده خود و
پیروان خویش نمی
نمایند و بقول
محمد مسخ میمون
وخوک بهترین شانس
آنتان ر جهان خواهد
بود که تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
خواهند نمود
تا بوباره وحتب
صد باره بنوع بشری
وهمین سلوک ششگانه
تا نور قائم را
باید انجام بدهند
که بانواع فوق
بشری تا
خداوند الله در
آبدیٌت بروند.

برشنوم:یا تزکیه
نفس سالکان در
طریقت زردشت و
پاکسازی روان
وتن سالک ار عقده
ها و عقیده ها
در تخلیه وتحلبیه
که منجر
ربتجلیه های
هفتگانه
شهودی میسٌر
نوع بشری
میشود. هر پیامبر
اولی العزم
تجلیه های پیشین
را تجدید و یک شهود
برتر کسب مینماید
که محمد هر هفت
شهود میسٌر شش
ولایت را تا عرش
رحمان دارد
ومسیح تا شهود
عرش مصطفوی و
زردشت تا شهود
عرش مصطفوی و بودا
تا شهود چهارم
عرش مرتضوی ایلی
را دارد.
زردشت برحسب
طریقت پیر
کامل خود باید
عمی کند و لباس
سفید و گوشه گیری
و دوری از
شهرت وشهوت نماید
یهودیتن
زردشتی الآصل
برحسب روش
ابراهیمی
چنین شرایطی دارد
. مراتسم توبه
بدست پیر کاکل
حسینی در هر
شش ولایت
ولایتهای الهی
و بمعرفی خداوند
که تنها نماینده
خداوند برای سالک
است و قرآن ناطق
یا اتورات ناطق
او است که گفته
های او گفته خداوند
است. نوعی روزه
شکم و روزه
دهان و فراتموشی
تن خود دارند
که بمرز مرگ قبل
از مرگ میرسند
زردشتیان
بتوبه دینی (
بتت ) میگویند
که ریشه لفظ
(تبٌت)
مسلمانی قرآن است
که دست باید بریده
یا کوتاه گردد
که غیر سالکان
عملا أبو لهب
آتشین باید
ترک رفتار و گفتار
و افکار خود نمایند.
در برشنون زردشتیان
چون چلٌه تصوٌف
۹ شب عزلت سلوکی
دارند و یا برای
اوقات انتشار
بیماری انجام میدهند.

برسم
:شاخه
درخت که زردشتیان
در مراسم دینی
بدست میگیرند
مسیحیان شاخه درخت
کاج و این شاخه
سمبول درخت
ولایت الهی میباشد
که در دعداها
توسٌل و حضور ذهنبی
با وسیله الهی
که تنها درخت
ئلایتبرذای سالک
میباشد اعراب
برگ درخت خرما
در چنین جشن ها
بدست میگیرند.
انسانهای قشری
باشیاء مادی ومحسوس
بیشتر ایمان دارند
تا از امور نادیده
چون عوالم لهی
و مراتب شهودیو
پیامبران نیز
حکمت ها و دستورات
سلوکی خود را
بصورت تجسٌم مادی
بیان میکنند
مانند حج آکبر
نور قائم
ولایت محمد در
مراسم حجٌ أصغر
کعبه و تمام الفاظ
دینی و عبارات
مفهوم باطنی
سلوک الهی دارند
چون صوم یعنی اوم
و صلات یعنی
صله ها و
اترباط با وسیله
الهی که اسماء
الله هخستند و
یا در عبارت وضو
بعنوان وی سو
وسمت وسیله الهی
پیر کامل
بمعرفی خداوند

برات
روکرش قاتل
زردشت ۷۷ سالهدر
حجمله
تورانیان
بمعبد زردشت در
بلخ که همراه ۸۰
موبد وهیربد
سالک وکامل
زردشتی کشته شدند.
شبیه داستان
موسای پیامبر
در کنار کوه طور
و یا کشته شدن
هفتاد سالک او
که دوباره زنده
شدند که پس از مرگ
قبل از مرگ آنان
بوئده است تورانیان
عملا بودائی
مخالف ولایت تازه
زردشت بودند
که هر دین و
مذهبی قشری
این تعصٌب را دارد
که همه خیال میکنند
که دین آنها
تا أبد باید
باقی برای آنها
باشد ولی برای
انسانهای دیگر
بالا آمده از ولایتهای
قبلی همچنان
وتا آبد
برقرار میباشد
که نسلهای جدید
سالکان تازه خواهند
رسید.

بت
:معادل
دیو آریائی
بمکعنی آشفته
و دیوانه است
و بمعنی شیدا
است که احوال
بی خودی
سالکان در احوال
وحدت وجود و بی
خودی آنها میباشد.
بت را جایگاه
نیروهای قوای طبیعت
میدانند و یا نملینده
استقرار
نیروهای
روحانی در جسم
های مادی
میباشد پرستش
بت همان پرستش
قئولی طبیعی
انسانهای بدائی
میباشد. و شکستن
بتهای ملل
مغلوب برای تحقیر
آنها بوسیله فاتحان
میباشد.
زیبائی بت
بیشتر مورد نظر
و توجه است در
دوره هلنیزم
یونانیان
عملا پرستش
خدایبن بدائی
بشری بوده است.
صنم عربی همان
بت است و
بمعنی آخوند
پرستیده شده قشری
ها. کعبه مکٌه
پر از بت های
قبائل عرب بود
مانند هبل و نائله
که محمد ویران
نمود. و یا درخت
زنده را مقدٌس
میدانند که دارای
قدرت دادن
برکت باشند .
بت ها را در عربی
نصب میگویند که
منصوب و برپا
میشوندو برای
زآنها بقربانی
میکردند زیرا
برای اشیاء مادی
دارای شعور وادراک
قائل بودند که
برای أت های
هر شیئی روح میدانیم
و درک قوه
مادی بدون عبقل
مقدور نیست و
همه موجودات
زنده عقل مدبٌر
الهی و قدرت درک
انسان را
دارند راضی کردن
ارواح در تجسٌم
مادی آنها در
بت ومجسمه
میباشد. هرادت
برای اسیرانین
بت قائل نبود . مراتب
توسٌل عبادی سالکان
پیر حسینی یا امام
زمان حسنی
نادیده برای چند
سالک چون بت
الهی میباشد و
لذا سالکان در
توسٌلات عبادی
مدام اذکار توحیدی
دفع شرک مینمایند
گرچه وسیله آنان
خدائی هست ولی
الله نیست. دیانت
توحیدی معروف ایرانیان
و زردشت یعنی همان
روش عبادی در توسٌل
وسیله الهی
بمعرفی خداوند
و کسب وحدت وجود
و این همانی
صفات و مقامات
برتر الهی
میباشد.

باگ
أبادیش:ماه هفتم
فرس قدیم در کتیبه
بیستون آمدهاست
و باگ همان بغ
سالکان
وکاملان
زردشتی هستند
ولی مغ چون قشری
ها نمی باشند. روز
پیروزی
داریوش بر
گماتای غاصب
پادشاهی که
همان برپائی ولایت
فییه فاسد
قشری و غیر سلوکی
میباشد هردوت
از جشن مغ کشان
یا آخوند کشی
مغ های که بغ صادق
نمی باشند یاد
میکند که
گکاهی شیعیان ایرانی
مراسم عمر کشی
یا همان خلفای
سیاسی اسلامی
دارند ولی مهمتر
اینکه خود سلوک
الهی نمایند و
تابع ومقلٌد مغ
های أهریمنی نباشند.
بعدها در بین ایانیان
جشن مهرگان
شکل دیگری از مغ
کشان شد و این مغ
ها آخوندهای همه
مذاهب وادیان غیر
سلوکی قبل از زردشت
بودند که قشری
های زردشتی و
ادیان بعدی همنین
گونه آخوند
پرست و بت پرست
شده وهستند که
سلوک الهی با یک
ولیٌ الهی نمی
کگنند. وئ بقول
محمد قاتلان انبیا
هستند چون یهودیان
آخوند قشری در
أصل زردشتی که
باعث تکفیر و
مرگ مسیح گردیدند.
و تاریخ ایرذان
پر از کشته شدن
اولیای الهی
چون سهروردی و
عین القضات همدانی
میباشد. باگ
أبادیش یعنی بغ
غیر الهی یا
کاذب دروغین میباشد.

باد
:یا
هوا یکی از چهار
اسطقسات أربعه
سازنده
ماهیٌت مادی موجودات
هستی میباشد
در مزدیسنا
نام فرشته ازدواج
باد است و در
وقع زوج و همنشینی
سالک با معلٌم
پیر الهی بمعرفی
خداوند منظور
از باد و هوا یا
هوی در عربی بمعنی
عشق منظور روح
میباشد که چون
هوا رقفطیق
است . قریش ومحمد
روح را چون هوا
و باد میدانند
که سازنده آینده
بهتر نوع فوق لبشری
و بهشتی
کاملان شاهد نور
قائم روح
القدس میباشد.
و یا
قهقرائیان که گوئی
باد آنها را
بعدم نسبی در کارماها
برده است. بزبان
سانسکریتی و اوستا
باد بمعنی
خداوند و یا هر
ایزدی میباشد
و هر حرکت
بذون پشتیبانی
وکمک باعث
بپیروزی نمیرسد.
نسیم سحر خنک
پس از شب سخت
بیداری و عبادی
آنرا نژده
الهی و پیام پیر
حسینی بسالک میدانند
و مزده کسب
شهود واحوال
تازه سلوک برای
سالک میباشد.
اکسیژن نقش
بزرگی در .کار
حیات تن و قدرت
تفکٌر سالک و اراده
کنترل
وخویشتن داری
سالک میدهد.
(باد أفره)
بمعنی عقوبت و
جزای الهی
بخاطر گناهان
نمیباشد .( باد
قرٌه) نیز پاداش
مثبت ونیکوی
الهی در سالک می
باشد.

باختر:  معانی
مختلفی دارد
گاهی بمکعنی شرق
و ئاهی بمعنی غرب
است در أصل بمعنی
ماورای آن سو
میباشد. که
ورای منفی
جهنٌم جهان و درزخ
خانه أهریمن
است که در اوستا
و مزدیسنا
بکار رفته
است. قریش
زردشتی نیز شمال
را بمعنی سمت چپ
و دست چپ و انحراف
بسوی جهنٌم
میدانند.
اسکندر مقونی
مهاجران
یوانی را در بلخ
شرق ایران قرار
دااد که زنان ایرانی
داشتند و نام باختریان
و شاید همین قبیله
بختیاری بوده باند
که بعدا در غرب
ایران کنونی مهاجرتن
داده شدند.

بهود
گیتا :سرور مقدٌس
هندوان بزبان
سانسکریت که مجموعه
ای از اشعار و
دعاها میباشد
که ما را
بگاتاهای
زردشت در آغاز
اوستا می اندازد
که همان دعاهای
سلوکی زردشت
است که بسالکان
ولایت خود در هر
زمان آموزش میدهد.
تجوید عربی
قریش که برای قراءت
با آهنگ از بقرآن
یا دعاها
میخوانند باز همان
قراءت دعاگونه
میباشد که الفاظ
جیٌد نیکو و
گاد خداوند و جید
ملکیٌت و کسب
تجلٌیات و الهامات
الهی از خداوند
است که خاص دریافت
کننده سالک و کامل
میباشد. گیتی باز
همان جهان وکگیتی
است و جواتد
بخشنده بمعنی
خواننده دعاهای
الهی میباشد
که جود وکرم بمعنی
بخشندهئی است.
بهگود همان بهبودی
و جید و گجیٌد نیکو
میباشد. بهارات
قسمتی از حماسه
بهگود گیتا
است ک گفتگوی
فلسفی وعرفانی
بین کرشن یا کریشنا
برهمن کامل الهی
با إرجن Arjuna ابلیس
آخوند است . کتاب
گیتا Gita را برهمنی
نوشته است که عقاید
فلسفی عرفانی
ود انتا و مکتب
سانکهیه و
مکتب جوک یا یوگا
Yoga است.
برهمن کریشنا
تجسٌم انسانی
خدای ویشنو
است که او أرٌابه
ران در جنگ
بود. و یا
آخوند أرجن و شاید
همان عرجون قدیم
محمد در بقرآن
باشد که نفوذ الفاظ
فرهنگ هندوان
در یمن و قریش
بکار میرفته است.
خدای ویشنو
همان بودا
میتواندذ باشد
که کاشف شهود
سوم شیوای فاطمی
است. گیتا از نظر
هندوان کتابی مذهبی
و کتابی فلسفی
میباشد که بهترین
کتاب محبوب و آموزنده
بوائی و میترادی
هندوان
میباشد. بحثق جنگی
کتاب گیتا بین
دو خانواده یا
مکتب سلوکی
میباشد که
عملا این جنگ در
وجدان و روان
هر سالکی
جریان دارد
گوئی همان گفته
محمد است که پس
از بازگشت از جنگ
گفت که اینک از
جهاد أصغر
آمده ایم که بجهاتد
أکبر میرویم. که
جنگ حونین
أضغر وکوچک است
و مبارزه
انسان با عقده
ها و عقیده ها
و هوسهار
انسان کار مشکل
سالکان در چهد
و جهاد سلوکی آنان
میباشد.بقول
ملاٌی رومی چون
شیری است که میتواند
مخود را بشکند
که ذات حیوانی
را بذاتی و روحی
الهی و شهودی درآورد.
ویا حجٌ کعبه
که حجٌ صغر ونمایش
مادی برای حجٌ
أکبر سلوک تا شهود
نور قالئم ربٌ
النوع بشری است
که روان سالک
ولایت محمدی
پس از مرگ قبل از
مرگ در این جنگ
أکبر میرسد که
بمراتب
فرشتگان الهی میرسد
و ذشمنان
أإهریمنی و قشری
را سرکوب مینماید..
فرشتگانی مانند
أگنی خدای آتش
جهنٌم که در اختیار
أرجن أخوند قشری
اسات. جنگ بین
سالکان
پاندوان و قشری
های کوروان محروم
از نور وسیله الهی
و مراتب شهودی
است. خلاصه
بحث آنان زوال
قالب تن در مرگ
است ونه زوال روح
یا جان. و حتی
مرگ جان بشری
برای شهود نهتئی
بصورت مرگ قبل
از مرگ عملا
کشته شدن نیست
که زنده شدن بهتر
ومجدد است که پیامبر
گونه از خواب
مرگ بی دار
میشوند.
گفتارهای گیتا
را هیجده گانه
مباشد که مبارزه
با نا امیدی
غیر سالک أرجن
باید باشد و عدم
کارزار و مبارزه
سلوکی بخاطر
بی دانشی و نقص
عقل نتیجه
تکاملات ناقص
تولدات بشری
قبلی انسان
میباشد. در گفتار
سوم عمل جوک و
کارمایوگا
است اس ین عمل
وظیفه اسست در
پاکسازی روان که
طمع در آن
نیسنت و عملا
انسان چه سالک
باشد یا نباشد
این تلاش را در
زندگی خمود دارد
که عاقلتران
بدنبال نتیجه
پاداش الهی نیستند
وظیفه خود می
دانند ولی نادان
مدام بفکر
پاداش ومحسوس هر
لجظه خود میباشد
و سود دیگران را
نیز در نظر ندارد.
ز یرا سالکان
فداکاری غیر سالکان
خود خواهی و نتیجه
کار عاقلان
همکاری است.
در گفتار چهارم
عمل سنیاس است
که همان احساس
سالک در بیخودی
و خلسه هنگام رسیدن
بأ وج تمرکز عمیق
عبادی یعنی
اینکه راه خدا
تنها دانش و
ععرفان
وشناخت است. که
دانش فیزیکی
در نظر نیست
بلکه آگاهی های
شهودی و شنامختهای
عرفانی
میباشد که
معلٌم الهی میگوید
که من نه پیدا
شده ام و نه فانی
میگردم که غیر
سالک خبر از گذشته
خود ندارد و تصوٌرات
باطل از آینده
خود مینماید. ر
گکفتار پنجم
بهترین راه نجات
را ترک اعمال
عبادی از پیش
خود میگوید و
اختیار تسلیم بخداوند
ووسیله الهی خود
مینماید. در واقع
ترک اخنیار و آزادی
خود را آزادانه
در اختیار پیر
و وسیله الهی خود
کمیگذترد که در
اختیار خداوند
خواهد بود. و بدون
عمل سلوکی در تخلیه
و تحلیه و
تجلیه ها
رسیدن بغیر از
خلسه سنیاس و بی
خودی ممکن نیست.
در گکفتار ششم
تعلیم کنترل تنفٌس
و نداشتن چشم داشت
بپاداش و مهم ندانستن
کار عبادی خود
میباشد. و تمرکز
وتوحید و یگانه
شدن سالک با مراتب
الهی منجر ببی
خودی میشود که
خود را در
میان نمی بیند
چه رسد که خود
را بزرک گ
بداند و همیشه
خود را مقصٌر میداند
و مدام حسن
نیٌت خود را نشان
میدهد تا از ورطه
تناسخ و کارماهای
مکرر جهنم
جهان در انواع
حقیر تر در
أمان باشد. در گفتار
هفتم سالک
بکوشش و کمال
الهی میرسد که
سالک این همانی
مقام الهی مشهود
تجلٌی خود را دارد
که همان معنی علم
حقیطقی یعنی
آگاهی شهودی است.
و شناخت
سمبولیک خداوند
است ولی از هز
اران یکی چنین
اقدامی از خود
گذشتگی میکند.
سالک خود را در
محیط خداوند
می بیند که احوال
شهودی را رها نمیکند.
و شاهد خود نیز
جزئی از ذ ات الهی
میشود که ما از
این همانی مقام
الهی شاهد میگوئیم.
درجات
شناسائی از
خداوند در شهودهای
هفتگانه میسٌر
نوع بشری
میباشد. در گفتار
هشتم توصیف خداوند
که تولد و فنا
ندارد و نیز بی
آغاز و بی
پایان است و در
وجود همه موجودات
و کلٌ هستی
جاری میباشد
یعنی خداوند
داخل هستی الله
میباشد. وقتی سالک
قطره کامل شده
وارد دریای
الهی ونوعی خود
میشود. در گفتار
نهم کطیفیٌت
قدرت آفریدگار
و کیفیٌت آن
برای انسان کامل
میباشد همه هستی
وموجودات در ذات
خداوند بوده
اند که همان
وحدت وجود سالکان
با مراتب الهی
است . در گفتار
دهم گیتا از
وحدت وجود و
همه خدائی
میگوید که هرچه
هسن ت خدائی است
و جز خدا کسی در
هستی نیست.
آنگاه شاهد تجلٌیات
الهی از منبع
الهامات لدنٌی
و شهود عرشی خود
سطح تفکٌر وآگاهی
دارد. در گفتار
یازدهم صورت خداوند
را در همه صورتهای
مخلوقفات
مطیداند یعنی صفات
الهی بین افراد
نوعی تقسیم
شده است. معلٌم
الهی در وجود
خود دوازده هزار
و صد خورشید میگوید
یا مرزاتی
شهودی آینده ها
و یا تصوٌر
گذشته های
نوعی و یا تصوٌر
انواع فوق بشری.
در گفتار دئوازدهم
عشق را تنها راه
رسیدن بخدا میگوید
ملاجظه میشود
کاملا روش دین
ورزی سلوکی بودا
و زردشت و مسیح
ومحمد یکی
میباشد که در کتاب
گیتا آمده است
. در گفتار
سیزدهم فلسفه
ودانتا توصیف میشود
و همه در
پرکرت یا ماده
أصل اجسام تابع
روح کیهان و پرکرت
بی بدایت ماهیٌت
روح الأرواح است
یا أصل ماده
أزلی نطفه روح
الهی فردی
پراکریتی که
بحث طوانی
نردبان انواع
تحت جمادی وجمادی
و گیاهی و حیوانی
وبشذی وفوق بشری
میباشد و هم گذشته
هخای یک روح فردی
یا ژنتیک روحی
پرونده شخصی
هر فرد امروز ما
وجود دارد.ما
از پیشذرفت
های علوم
فیزیکی و الفاظ
وتصوٌرات
الفاظ آنها
کمکی برای
تصور وتوصیف
بهتر جریان تکامل
نوعی میگیریم.
در گفتار
چهاردهم
نتیجه اعهمال
است که در نهر
تولد معایب
تولدات
قبلیویا پیشرفتهای
تکاملی در یک
تجسٌم عشضوی در
بدن انسان است
و چون هر کس در پاکسازی
معایب خود
منحصر بخودش میباشد
پس هیچ دو صورت
و سیرت دو انسان
مانند هم نمی باشد.
آفریدگار
برهما و مامل
الهی برهمن و کاملان
الهی صاحبان (
ست ) میباشند
که بآسمان
بهشتی میروند یا
مراتب هر شهود
سطحی بهشتی
ونوع و فصل
ونوع تولد
بهتر بعدی است.
ست ریشه بهشت فارسی
و عکس جهنٌم
دوزخ برحسب
کمیٌت وکگیفیٌت
آلودگی های
روان ناخود
آگاه که کرامات
بالفعل فاسد شده
و گکرامات بالقوٌ
تحقٌق نیافته
است. و بالآخره
در کتاب کگیتا
و گفتارهای
بعدی تا هیجدهم
توصیف راه الهی
برحسب عقل و درک
گذشتگان و انسانهای
بدائی ودر فصول
اولیه نوع بشری
است. که برای
تعلیم اطفان هم
اکنون مفید است
که کلٌی صحبت میشود
ولی اکنون برای
طالب لقفای الهی
باید تنها از پیر
کامل حسینی خود
قرآن و اوستای
ناطق خود هر درسی
در سلوک را بگیرد
که هر کامل ولایتهای
الهی ششگانه زنده
همیشه موجود
برحسب عقل و احوال
سالکان خود
تعلیم میدهد
وخود سالک رسیده
بهر سطح شهودی
برحسب عقل آن سطح
تجلٌی هر نوشته
ای یا گفته را بشنود
برداست سلوکی خود
را مینماید.. صفات
دوزخ نیز در هوای
نفس و خشم و طمع
سیرچسشمه میگیرند
صفان منفی وحیوانی
و قهقرائی که در
کنار صفات
امکان تکامل
بصورت کرامات بالفعل
هست در پاکسازی
سلوکی و اعمل تخلیه
وتحلیه وتجلیه
است که این ن ست
ها و بهشت نها
در شهودها بچشنم
دل شاهد میرسد
که سندی الهی
میباشد و بالأخره
کتاب گیتا در باره
انواع عقل
میگوید. دقیقا
عقاید زردشت و
محمد اگر بتفصیل
بدانیم یکسان وشبیه
هم میباشد
گرچه هر یک وشضوح
بیشتر مناسب عقل
انسان است . از الفاظ
هندی أدهیا
معادل أدعیه
است گوئی دعا عربی
شده دهیا است. تامس
بمعنی زوال عقل
انسان غیر سالک
همان لفظ عربی
قریش در کلمه طمس
و خموشی عقلی اسیت..
راجس هندو
بمعنی رجس
عربی و رجز
است که همان علم
مادی جزئی
انسان غیر سالک
وحجاب أعظم سالکان
است و سالک
عقل لوٌامه
ملامت کننده
خود وعقل نفس مطمئنٌه
و نفس ملهمه
کاملان الهی را
دارد. سوما
همان ماه
فارسی و خد ای ماه
سوما است. سپس
نویسنده کتاب
گیتا بتفصیل
از فصول و گفتارهای
خلاصه شده
بالا شروع بتوضیح
مینماید. از اصزطلاحات
دیکگر هندو
کرشن یا
کریشنا که یک حکیم
و ریشی درویش
اساطیری بوده است
و شهود نخستین
قریش قشری زردشتی
که منشأ نام قریش
شده اسن ئرپه کورش
و عمل قرٌه گیری
و مخورٌه گیری
با نام فریش ارتباط
دارد.. افسانه ها
پیروان این ریشی
جمع آوری وکتاب
شده اند
داستانهای
رفتار فرعونیان
با موسی و یهودیان
وکشتن پسران یهودی
بدنیا آمده که
موسی استثنا شده
است در اصل یهودی
نبوده که فرعونی
قشری بوده و بزرگ
شذه مکتب فرعون
ایست که بیک ولیٌ
الهی نهدایت شده
است شعیب نبیٌ
در شهر مدین کنار
دریای سرخ که این
کشتارهای جئانان
در مرگ قبل از
مرگ بدستور چپیر
الهی آنان بوده
است. کریشنا
کاملی با ایتن
همانی تجلٌی
الهی ویشنو را
داشته که هر شلهد
تجلٌیات الهی تجسٌم
همان مقام الهیرا
در شاهد بوجوئد
میأورد در باره
گذشته
کریشنای افسانه
ای و اجداد
قبیله ای یا ولایتهای
بقبلی او میکوید.
کریشنا
کگیسوان
بلندی داشته
که گیسا میگغته
که گیسوی فارس
شده ایت. أرجن همیشه
آخوند قشری که
تظاهر اولیا وتقلید
اعمال و گفته
های کریشنا ا مینمایند
که بقول محمد
چون وسیله الهی
ندارند دعاهای
آنان بخداوند بمیرسد
که بصورت دعا کننده
کوبیده میشود
در عصر کریشنا
رسم هندوان در
عقیده ( ساتی)
یعنی سوزاندن
زنان زنده یک مرده
رایج بوده است
. بنظر محقٌقین
کریشنا تابع مکتب
مهادیو یا همان
مکتب شیوا
میباشد که
میترائی یا بودای
لولیه باشد.
وی رحم ولایت
را همان رحم
الهخی میدانست
و نه رحم مادران
بشری. برای کریشنا
شانزده هزار و
صد زن گفته انذد
که همان سالکان
طریقت او بوده
است. القاب کریشنا
همان القای
خدای ویشنو میباشد
گوئی کریشنا
میترای مژسس
ولایت دوم الهی
میترائیزم بوده
باشد که تورات
نام اورا نوح
میگوید که پدر
کریشنا را
همان أدم یا کیومرث
باید احتمال داد
که وی نام ویشنو
میگوید.

برهمن

سالک
هندو و مرتاض
که هنوز بنجات
و شهودی
نرسیده است،
ولی
پیرو و متوسٌل
با شهود
مقدماتی  خود
پیر حسینی شهود
اول
خود میباشد.
ولی
أکثرا
برهمنان نقش  آخوند
مذهبی
را
دارند. و
تمثیل های
عقیدتی
بدائی
دارند. که  خدا را
با
چهار سر و
دستان میدانند
و نقٌاشی
میکنند. در
عرفان
هنودو گاهی  بر همن
را همان اصل
آفرینش
میگویند. و
سمبول قبول
خداوند در سلوک
سالک
میباشد. و  برهمن  کارش
ریاضت کشیدن
در سلوک  و
طریقتهای  بدائی
ولایت های
نخستین میباشد.
ولی
برهمن
بمعنی
انسان
کامل و نجات
یافته،
در
ولایت های
نخستین آدم و
میترا و  بودا
است. سه
خدای
بزرگ در
اساطیر  هندو  همان
پیامبران
اولی العزم
کاشفان
قرٌه های  شهودی
میباشند. یا مراتب  شهودی
آنان( ویشنو و
شیوا و برهمن) گفته
میشوند. در
تحلیل
لفظی برهمن
همان( فرً
زردشتی و برٌ
عربی) بمعنی
سالک
نجات
یافته است.
أبرار
نجات
یافتگان
کامل
در ولایت
محمدی گفته
میشود.  بسیار
واژگان با  پیش
وند یا
پس
وند برٌ و
فرٌ
هستند.  شیوا
شهود
سوٌم زنانه
اکتشافی  بود ا
است،  که  سمبول  مادر
الهی
نوع
بشری
و تنها  شهود زنانه
تجلٌیات  الهی  نوع  بشری
میباشد.  شیوا  همان
دغدوی زردشت  و مریم
مسیح و
فاطمی
محمدی است،  تا  زینب
کبرا مادر
الهی
نوع
فوق
بشری در
ولایت
هفتم مهدوی  موعود
دیده شود.که شهود
سوٌم در همه
ولایت ها
میباشد. یگانه  در
مقام ولی
تفاوت بسیار
زیاد در آثار
عقلی و احوالی
الهی سالکان
شاهد آنها
هست.
که
بین
ولایت های  مختلف
تقرٌب
بیشتر
بخداوند دارند.
که  در
ولایت
محمدی
پس از
شهودهای  حسینی  پیر
کامل
و حسنی  امام زمان  سالک،
که  تنها  در
شهود
دوم
دیده
شهودی
میشوند.
آنگاه
شهود
سوم
فاطمی
شیوا
و مریم، نقش  محبٌت
و عاطفه  برای
سالک
دارد. که  بوسه  محبٌت
و مادری  بسالک  در
رؤیا
دارد. که  در تجربه  این
نویسنده،
شهود
فاطمی بسیار
زیبا بدون تن  و حتی  صورت
بدون گوشت و
پوست
بود. که  گوئی
با سیم صورتی
در
فضا ترسیم  شده  بود. و
طرٌه گیسو و چشمان
زنده و
لبان گرم در  بوسه خود
که بسیار  زنده
بود. این  صورت
تن نداشت، ولی
در
شهود بار  دوم
فاطمی
خود، در
بازگشت بخلق
وبیداری  از
مرگ
قبل از  مرگ در
ترتیب
شهود در بار
دوم
پنجم بود. که  آخرین
تأثیر روحی در
من، و از همان  طبقه  دوم
بالاتر
ساختمان
انجام داد. که
احوالی شبیه
برق گرفتگی
بخاطر
دارم. و جون  درخواست  تکرار
همان عمل  و
تأثیر
او را
نمودم، گفت
خسته
هستی. و  بطبقه
هم  کف  پائین  آمد
وبا
پشت
دست
بر گونه من
گذارد، گوئی
تب  داشته  باشم. و
عملا
این کار مقام
فاطمی من
نخستین
موجود
ملکوتی،
دستور الهی  من
برای
پایان همه  مراحل
سلوکی
نوع
بشری بود.
ولی مقام
زینب
کبرا در طبقه
بالاتر از  طبقه  مادرش
فاطمی، چون (
فرشتگان
مهربان
میترائی) تکیه
بر ستونی و با
لبخندی و
اشاره چشم و أبرو
وعده تأثیر
گذاردن  مورد
درخواست  من  از
مادر
فاطمی را ،
در آینده و
تولد
فوق
بشری
بعدی
بمن
داد.
اسامی مراتب
الهی
تطبیق بر
خاندان
پیامبر شده،
که
برای
حفظ نام  اسامی
تجلٌیات  الهی
بر سر زبان ها
بوده
است . که
حسینی
و حسنی و فاطمی  و
مرتضوی  علیٌ و
مصطفوی محمد
آمده
است.
برهمن باز  در  ولایت
زردشت هر  کامل  الهی  است.
که  در
شاخه یهودیان
زردشتی ایران
تبدیل نام
ابراهیم  شده
است. که
ابراهیم  برهمن
هجرت به شهر اور
در بین
النهرین، و
سپس به
بابل و بالأخره  به
اورشلیم
تبعید پادشاه
بابل
نمرود
گردید. و
دیانت عبرانی
یهودی
ابراهیم همان
یهوه جویان
سلوکی یا یهود
در
فلسطین و  مصر و  تمام
سرزمین های
غرب
ایران بود،
که یهودی
خوانده اند. و  قریش
نیز شاخه دیگر
زردشتی مهاجر از  ایران  بیمن و
سپس  بمکٌه
بودند. شاخه  دیگر  دیانت سلوکی  زردشت
، که
یک  کامل
طریقت زردشت  برهمن
یا ابراهیم
بگفته محمد،
کعبه
را ساخت و
قوم  دینی
بنام
قریش
یا قرٌه
گیران را  تأسیس  کرد.
ویا
این
پیر کامل
مؤسس کعبه  کورش
نام
داشته،  که  نام  هر
کاملی
کورش نیز
بوده است که
یهودیان در
تورات کورش
تکرار میکنند که
تبدیل به نام  قریش  شده  است.  و هر  کامل  الهی  هر
ولایت
سلوکی
که
طریقت و
ولایت
سلوکی
مستقل
خود را  دارد،
پس از مرگش،  تا  کامل
الهی زنده  تازه
ای در آن  طربقت  باشد،  آن
ولایت اعتبار الهی
دارد. و چون
این طریقت
بدون
یک
کامل
الهی
زنده
باشد، با  دیگر
مذاهب
قشری تفاوت
نخواهد  داشت.  که
اعتبار
الهی
برای سلوک
الهی
ندارد. و هر
مدٌعی تصوٌف
نا صافی غیر شاهد
عرش الهی  خود،
عملا
آخوند
پرستی
را رواج  میدهد.
و برحسب عقل  مادی و
جزئی و
روان
آلوده
پاک
شده
روان
خود،
دستورات  دینی
میدهد، و
عقاید
عقده ای  دینی  ابراز
میدارد. که  عملا
پیروان او
نیز جهنٌم  پروری  مینمایند
. و ابراهیم یا (
أب ) و
پدر الهی (
هوم)
کرده
و اوم
دهنده سالکان  خود
میباشد.  وتا  زنده  باشد
نمایندگی
خداوند را
برای
توسٌل
عبادی
سالکان
خود
دارد. و الاٌ
خداوند
باید
ولیٌ
الهی و پیر
زنده
مناسب هر
سالک
را
بوی
در
رؤیا بوی
معرفی
نماید.