M_Set_08

مجموعه
مقالات عرفان
های جهان

مجموعه
مقالات عرفان
های جهان

مقاله
50             رواقیّن
و عرفان غربی

مقاله
64             خداوند
از دید
فیلسوفان

مقاله
65             کارما
و جرم

مقاله
74             مکتب
هندی ذِن

مقاله
76             أفلوطین
ونو
افلاطونیان

مقاله
88             نوروز
و شمّ النسیم
مصری

مقاله
109           أگابه
و إجابت یا
عقاب

مقاله
120           رنسانس
ونهضتهای
پروتستانتی

مقاله
121           مذاهب
لاهوتی
مسیحیّت

مقاله
165           کبالا
یا تصوّف
یهودی

مقاله 173           عرفان
و طر یقت ذِن

مقاله
196           تورات
را باهم
بخوانیم

ءمقاله 197          مورمون
از سلوک الهی
میگوید

مقاله
198           داستان
مسیح

مقاله
203
افسانه های
یونان و روم

مقاله
204
پاجان ترا

مقاله
206            ریگ ودا

مقاله
207           أدیان
هندی

مقاله 208            کارما

مقاله 216           بودیزم

مقاله
221           نایا
و فلسفه هندو

مقاله
222           تاریخ
أدیان
هندوستان

مقاله
223           تراوادا
و ماهایانا

مقاله 230           وِدانتا

مقاله
237           شیوا
و ویشنو در بودیزم

مقاله
238           وِداها
در دیانت
ودانتا

مقاله
246           عرفان
یهودی و
مسیحیّت

مقاله
249            عرفان و
تصوّف هند ی

M050

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
و عرفان غربی

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
و ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﺷﺮﻗﻰ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﻧﺎمه
اﺵ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ،
همان ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺒﻘﺖ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ،
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﻫﻨﮕﺎﻣی که
ﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ از
امروز ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷوند
. که اﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻦ ﺻﻮﺭت
ﻨﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌلی ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
کنونی اﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ (ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ)
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ)
منظور ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺮﻭﻕ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺤﺮ ﮔﺎﻫﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳت ﻮﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎدی اﺳﺖ. ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه اﺯ
ﻣﺮﺍﺗب ﺸﻬﻮﺩﻯ،
ﺟﻤﻌﺎ ﺷش
اﺷﺮﺍﻕ ﺑﻮﺩﻩ،
که ﻨﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻥ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺂﺩﻡ ﺍﻓﺴﺎنه
ا، ﻳﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮐﻴﻮﻣﺮث آریائیان،
ﮐﺎﺷﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﺷﺸﻤﻴﻦ
ﻧﻮﺭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ قائم ﺍﺳﺖ.
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻴﻮﻣﺮث
آریائی ﻳﺎ
ﮐﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩ، ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ
ﺷﺒﻪ ﻗﺎﺭﻩ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﮐﺮﺩ، ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ
(ﻭﺩّ) ﻭﻋﺸﻖو
محبّت ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﻧﻤﻮﺩ،
ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﺯ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺁﻥ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺑﺎ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺁنها . ﺍﻳﻦ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ،
ﺍﺯ ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻨﻮﺏ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ، ﻭﺳﻨﮓ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺍی
ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑت ﺒﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮن ﺪﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
وزردشتیان
اورا سوشیانس
سوّم میگویند.
ﻭﺩﺭ ﺍﻓﺴﺎنه
هاﻯﻣﻠﻞﺑﻌﺪﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹﺩﺭﺑﺎﺑﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ، ﺁﺩﻡ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺒﺸﺮ، ﻭﻣﺼﺪﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯذکرﮔﺮﺩﻳﺪه
است. ﮔﻮﺋﻰﻧﻄﻔﻪﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﭼﻨﻴﻦﻫﺴﺖ.
ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺒﺪﺃ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻴّﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻗﺒﻮﻝ وجود
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳته او، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ است
ﻭلی ﻨﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ. که
ﺘﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺍﺳﻤﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤت
ﺠﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ (ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ) ﺑﺸﺮﻯ
بوده که اکنون،
ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. و ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس، ﻳﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﺎﺯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺷﺒﻪ ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺯ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﺑﺒﻌﺪ، ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﻭلی ﻧﻪ
در ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ،
وﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍن
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ، ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﻧﻴﺰ ﺭﻩ
ﺻﺪﺳﺎﻟﻪ ﭘﻴﺶ
رفت، ﻭ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺳﺒﻘﺖ گرفت.   ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺗﺠﻠی
ﺘﺎﺯﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺩﻡ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ای
ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ بوده، ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﻭﻡ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﺎﻡ مقام
ﺣﺴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺩﻡ ﻧﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺵ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﻭﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ را
ﺩﺍشته ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻥ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ،
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
سالکان میشوند،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﺸﻤﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ
تا ﺭﻭح ﺸﺨﺺ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎنه اﻯ
ﻧﻮﺡ ﻭ ﻃﻮﻓﺎﻥ
ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺣﺸﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺁﺭﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺡ ﻏﺮﻕ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﻧﻮﺡ، که ﺪﺭ
ﮐﺸﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺟﻔﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ می
ﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ(ﺍﻳﻨﻬﻤﺎﻧﻰ)
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺧﺎص
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭند.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ، ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻮﺩﺍ ﺭسید، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻭ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﺰﺭﺩﺷﺖ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﺰﺩﻳﺴﻨﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﺩﺭ ﺗﺴﻤﺒﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺭﺍ
ﮐﺸف ﻨﻤﻮﺩ. ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﺭﻓﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﺳﭙس
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ(گُرﻫﻮﻡ)
ﻳﺎ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ آنها ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﺑﺨﺎﻭﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻳﺎ
ﺑﺎﺧﺘﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺗﻌﻤﻴﻢ ﺩﺍﺩ. ﻭﺍﻭ(
ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ) ﺑﻮﺩ،
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻠﻰ
ﻭﺍﻳﻠﻴﺎ ﻳﺎ
ﺍِﻟﻰ ﻭ ﻋﻠی و
اله بوﺩﻧﺪ، که
ﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮی ﻨﻮﺭ
اشراقی
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻓﻰﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷند.
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ایلی ﺑﻮﺩ، که ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﺸﻢ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻋﺮﺷﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
النوع بشری
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ، ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭب
ّﻤﺪﺑّﺮ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ، ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳّﺎ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺷﻨﺎﺧت
ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻭﺝ
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﺷﻒ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺁﺩﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺁﺩﻡ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﻴنیاﻥ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ کاملان
محمدی ﺍﺷﺮﻑ ﻭ ﺍﻓﻀﻞ
ﺍﺯﺃﻧﺒﻴﺎی ﺒﻨی
اﺳﺮﺍﺋﻴﻞ هستند.

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﻳﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، درغرب
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
در یونان ، که
ﺗﺎﺑﻊ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷت ﺒﻮﺩ. ﻣﺮﺣله
عرﻓﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻭﻓﻠﻮﻃﻴﻦ، یا
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
تا ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﻣﺮﺣله ﺴﻮﻡ ﻭ
ﺁﺧﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪه اند. ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻳﺎ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻗﻬﺎﻯ
ﺧﺎﻧﮕﺎﻩ و
خانقاه ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺣله ﻤﻴﺎنه
عرﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺴﻴﻨﻪ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﺸﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺟﺪّ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻣﻴﻤﻮن ﺒﻮﺩﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭح
ﻔﺮﺩی اﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍع ﻘﺒﻞ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺩﺭﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻭﺷﻤﺎ، ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻭ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﺮﺷته
اﻯ ﺷﺪه اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ارادی و
عاقلانه ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.
ﻭﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻌﻠّﻘﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ، که
ﺤتی ﺒﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﻭﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻓﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎب
الله ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎنه
هنوﺯ ﻫﻴﭻ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻧﻤﺮﺩﻩ بوده، ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫب ﻘﺸﺮﻯ
ﺁﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺷﺮﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬﻰ زنده ﺯﻣﺎﻥشده
ومیشوند، ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺸﺮﻙ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﺧﻮﻳﺶ
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍ
ﺭﺳﻴﺪن ﻤﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ.

ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻬﺎﻯﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ،
ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﺭﺷﺪ
ﻭ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎسد. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎفی
اﺳﺖ. ﺗﺎﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﻫﻤّﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ.

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎ، ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺻﻮﻓﻰ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﻰ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ هستند. ﻭﺁثاﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس ثبت، ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺠﻬﺎن
ﺒﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ،
ﻭ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺩﺭﻋﺼﻮﺭ
ﻃﻠﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻋﺼﻮﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘت
ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ، ﻭﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺟﺰﺷﺮﻙ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ، ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎﻯ
ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻳﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
خواهند بود، که
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫا
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺴﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺳﻨّﺖ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬی
محمد، ﻭﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﺪﻋﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻠﻰّ
ﻭﻟﻰ عملا ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﻠﻰّ، ﮐﻪ همچنان
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﺗﻬﺠﻴﺮ
اولیای الهی ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ یا ﭘﻨﺞ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺮبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﻴﺎ همان
ﺍﻟﮕﻮی کمال
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮبرسند. ﻭﺑﺎﮔﺬﺷﺖ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺭس، ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻣﻨﺰﻭﻯ
ﻭ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮﻯ،
ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺠﺪﻳﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ تولدات
پیشین ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ولایتهای ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ، و ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰم
هاﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮمیشدند
و میشوند. ﺁﻧﮕﺎﻩ
کاملان ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻬﻔﺘﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺭﺍ، ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﻣﺘﻮﺳﻂ
ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻫﻤﮕﺎﻣﻰ ﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺯﻣﺎﻥ، ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻴّﺎت
ﻮﻣﺎﺩﻳﺎت برداشتهائی
اﺯ ﺭﺳﻴﺪهﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ در
کلام ﺟﻨبه
هاﻯ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ خود
را ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﭘﻴش ﺮﻓﺖ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻭﭼﻪ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻳﮋﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪ ﻋﻮﺍم ﻮ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺗﺄثیر
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ، ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
کاملان
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ و
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺑﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺎتب
ﺒﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻮﺍﻡ آنها ﻭﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(
ﺫﻭﺍﻟﻨﻮﻥ،) ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣؤﺳس
ﻣﮑﺘﺐ ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ (ﺯﻧّﻮﻥ)
ﺍﻫﻞ
اسکندریه
مصرداشت و
همان پیامبر
صبور( یونس)
بوده است . ﮐُﻠّﺎ
ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮﻳﻦ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻄﻔﻪ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻴشه اﺯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﭼﻪﺩﺭﺷﺮﻕ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ. ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
را دنباله
ﻋﻬﺪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭوﺍقی ﺩﺭ ﺁﺗﻦ
ﮔﻔته اﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﻪ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶﺍﺯﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺎخه اﻯ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺍ شهود
ﻧﻤﻮﺩه، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ. ﻭﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﺗﺎﻟﺢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ کافر ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺩﻭﻡ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ ﺭﺍ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟت اﻭﻟﻴﻪ
ﺯﻧﻮﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ،
ﻭ( ﺩﻳﻮﺟﺎﻧس ﻭ
ﺍﺭﺷﻤﻴﺪس) ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮین
ﺴﺮﺍن اﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻗی ﭽﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ که ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، و
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﮐﻬﻒ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺎﻨﻨﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺖ
ﺷﺪﻩ، ﻭﻟﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.
ﺯﻧﻮﻥ
ﺳﻴﺘﻴﻮﻣﻰ 336 ﺗﺎ 246 ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ (ﺫِﻥ)ﻫﻨﺪﻯ
ﻭ قوم (ﺫﻭ) ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ، ﻭ(ﺫﻭﺍﻟﻨﻮﻥ)
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ. ﻭ
ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﺑﻞ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﺼﺮ ﺩﻳﺪه
اﻧﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻣﻌﻠﻢ
ﻣﻦ ﻳﻚ ذﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮن که ﺩﺭﻣﺼﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻳﺪ، ﻣﻌﻠﻤﺶ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺁﺗﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺃﮐﺎﺩﻣﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻣﺸّاء ﺍﺭﺳﻄﻮ،
ﻭ ﮐﻠﺒﻴّﻮﻥ ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﮐﻮﺭﻧﺎﺋﻰ، ﻭ
ﻧﺤﻠﻪ ﻣﮕﺎﺭﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍُﻗﻠﻴﺪس،
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﮑﺘﺐ ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﮐﻪ
ﺟﺎﻯﺁﻧﻬﺎﺭﺍگرفت.

ﺯﻧﻮﻥ
مشهور به
افلوطین ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ، ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ
ﺧﺼﻮﺹﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ. ﻭﻯ ﺩﺭ
ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﺳﻴﺴﺘﻴﻮﻡ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻗﺒﺮﺹ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
اسکندریه را
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﺘﻌﻤﺮﻩ
ﻓﻴﻨﻘﻰ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺷﺮﻗﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺗﺄثیر
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻕ، ﻭ
ﺭﻭش ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺷﺎخه ﻴﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺄثیر ﺑﻴﺸﺘﺮ
داشت. ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ،
ﻭ ﻫﻤﮕﻰﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ بوده ،
ﻭﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم
همان ﺰﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺗﺮﻭﻳﺞ ﻣﮑﺘﺐ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺁﺳﻴﺎ ﺷﺪ. ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺩﺭ ﺍﻭﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ، ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ، ﻣﺮﮐﺰﻳتی
ﺒﺮﺍﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻠﻰ
بعدی ﺷﺪ. ﻭﻳﻮﺳﻒ
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﺼﺮ
ﺭﻓﺖ، ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﻧﻴﺰ عضو
ﻃﺮﻳﻘت ﻘﺸﺮﻯ
ﻓﺮﻋﻮﻥ بود که ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮکی ﻴﻬﻮﺩﻯ
ﻳﻮﺳﻒ ﺩﺭﺁﻣﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ (ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ) به اﻳﻞ
ﻭ ﺍﻳﻠﻴﺎ، ﻳﺎ همان
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑاﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺪﺭﻋﻤﻞ (ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ) مانند
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ومُغ
بچگان ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫب ﺁنها
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ
(ﺁﻓﺖ ﺍﻟﻠﻪ)
ﻣﺸﺮﻙ ﻭﻓﺎﺳﺪ
ﺭﺍ، (ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
(ﺁﻳﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻫﺮﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯ. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮّﻑ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪنّی ﻮﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺯﻧﻮﻥ
ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻥ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺍﻭ
ﻏﺮﻕ ﺷﺪ، ﻭ
ﺑﮑﺘﺎﺏ
ﻓﺮﻭﺷﻰ ﺩﺭ
ﺁﺗﻦ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ. ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻳﻚ (ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﮐﻠﺒﻰ) ﺁﻣﻮﺧﺖ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺑﻮﺩ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺯﻧّﻮﻥ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ داشته
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ، ﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺖ و ( دین ﺣﻨﻴﻒ)
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭند.
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻫﻴﭻ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴله ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﭘس ﺯﻧّﻮﻥ
ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ (ﻫﻤّﺖ
ﻋﺎﻟﻰ) ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﻤﻚ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻭﻣﺮﺣله اﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ بوده
است. (کلَبّیوﻥ)
ﮐﻪ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺩﻳﻮﺟﺎﻧس
ﺣﮑﻴﻢ
ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻠﺒﻰ
ﻫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺟﺎﻣﻌﻪ،
که ﺩﺷﻤﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺵ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ چون
معتزله
اسلامی بعدی ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺗﺼﻮﻑ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
از ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞ، ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﭘﺮ ﻋُﻘﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻋﺰﻟت ﻮ
ﺍﻧﺰﻭﺍ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﺑﻰ ﺃثرﻯ ﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺻﻮﻓﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩ، ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ، ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺮﻭﺷﻬﻠﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻓﺮﺩ آن ﻧﻮﻉ با
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﺭﺍ
ﺣﮑﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻓﻖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺷﺨﺼﻰ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ انسان
ﺭﺍ برای سلوک
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰﺧﻮیش
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﭼﻮﻥ ﻭ
ﭼﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ(ِﺍﻧﻄﻮاء)
و ﺗﻮﻯ ﺧﻮﺩ فرو
ﺭﻓﺘﻦ، ﻭ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ، ﻭﺩﺭ(ﺟَﻴﺐ)
سینوس ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻮﺍس ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ ﻭ
ﻧﻘطه اﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ(ﺟﻤﻊ)
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ(ﺟﻢ)
ﺷﻮﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ،
ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﻟﻰ ﭼﻮن هنوﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﺃﺯﻟﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻋﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺩهﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪه
ﻮ ﺑﺨﺼﻮﺹ به
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
اﻧﺴﺎﻥ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺳﻌﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﻘﺪّس
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺪف
ﻮﺍﺟب اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﺎ
ﮔﻨﺠﻰ ﻳﺎ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻳﺎ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻧﻴﺰ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ. یعنی ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺘﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﻌﮑس ﺣﮑﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳش ﻤﻄﻠﺒﻰ
ﻣﻨﺎﺳب
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﻋﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍم ﺪﺍﺭﺩ. ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺨﺖ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﻰ، ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺁﺳﻴﺒﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺨﺼﻰ، ﻃﺒﻖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻬﻴّﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤﻖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺎﺷﺪ.
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس
که ﺩﺭ ﻟﻐﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻥ، ﺑﺘﺼﻮّﻑ
ﻭ ﺻﻮﻓﻴﺴﻢ. ﻭ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭﻓﻨﻮﻥ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭ
ﻓﻴﻠﺴﻮف
ﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻣﺎﺩﻳﺎﺕ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋث ﺳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺣﺠﺎب
ﺃﻋﻈﻢ ﮔﻔته
اﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻋث
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺨﺖ
ﮐﻠﺒﻴّﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧُﻤﺮﻫﺎﻯ
ﺗﻨﮓ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ، ﺩﺭ
ﺩﺧﻤﻬﺎﻯ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ
ﭼﻮﻥ ﻗﺒﺮﻯ، ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ ﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺘﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.
ﺳﺨﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘنه ها ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﭘُﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻋث
ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﻭﺗﻌﻤﻴﻖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ، ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﺎ
ﺷﺪﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺨﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ، ﺳﭙﺎس
گذﺍﺭ ﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻓﺴﺎنه هاﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺄﻳّﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ صبور،
ﮐﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ذی النون
افلوطین بهیچ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪه اﻯ
ﺁﺯﺍﺭ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻤﻨﻮﻋﺎﺕ معوف
ﺣﺠّﺎﺝ ﮐﻌﺒﻪ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻤﻨﻮﻋﺎﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣج ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ، ﻭﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ،
ﺣﺘﻰ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻧﺶ،
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻟﮕﺪ ﻣﺎل
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﺯ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﻤﻌﻠّﻢ
ﺯﻧﻮﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ،
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، یا
ﺗﮑﺒّﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺯﻧﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺟﻮﺍﺏ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻋﻮﺍﻡ
ﻓﻬﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﮕﻮ، ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍ ﭘﻮﺳﺖ
ﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ، ﺁثاﺭ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﭼﻬﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺗﻌﺠّﺐ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺨﺎﻟﻔﺖ،
ﭘﻴﺮ ﺳﮑﻮﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺰﮐیه اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺗﺎﺑﻌﻰ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻭﻋﻆ ﺯﻧﻮﻥ، ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺳﻮﻓﺴﻄﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻏﻨﻴﺎ
ﭘﻮﻝ ﻧﻤﮕﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭﻧﻴﺰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﻮﻝ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻴﺮﻩ
ﺧﻮﺍﺭ ﺣﮑّﺎﻡ
ﻭ ثرﻭﻣﻨﺪﺍﻥ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺧُﻤس ﻭ ﺯﮐﺎﺕ،
ﻭ ﻳﺎ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻓﺮﻭﺵ ﺑﻬﺸﺖ ﭘﻮﻝ
ﻣﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﻮﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﻳﺎﻥ ﺑﮑﺴﺐ
ﻣﺎﻝ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻘﺮ
ﺭﺍ، ﮐﻔﺮ
ﻭﮐﺸﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻧﻨﮓ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺃثر
ﮐﻠﺎﻡ ﺯﻧﻮﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻘﺎﺑﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﻤﺠﺎﻟس
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻩ، ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺗﻦ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻭﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﮐﻠﻴﺪ ﻃﻠﺎﺋﻰ
ﺷﻬﺮ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﻭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺑﺮﻧﺰﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺯﻧﻮﻥ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺯﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺭﺩ، ﺧﻄﺎﺏ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﮔﻔﺖ، ﻣﻦ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩﻡ
ﺑﺘﻮ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﭼﺮﺍ ﻣﺮﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐﺸﻰ؟ ﻭﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻰ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﮐﻨﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﻭﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺯ
ﺁثاﺭﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﻮﻥ، ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳت
وطریقت او ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺟﺰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺼﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺁثاﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﺎ ﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
که ﻤﻮﺭﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻤﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﺑﺎ
ﻧﻈﻢ ﻭ ﺷﻌﺮ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗثبیت ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏﺰﻝ ﻭﻳﺎ
ﺍﻓﺴﺎنه ﺴﺎﺯﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻳﺎ
ﻓﮑﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ.
ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺯﻭﻥ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻔﻆ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮﻳﺎﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﺄثیر
ﺳﺤﺮﺍﻧﮕﻴﺰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻢ ﺳﻮﺍﺩ ﻭ
ﻋﺎﻣﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺐ ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﺳﺨﻦ ﮔﻔته اﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻭﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺯﻧﻮﻥ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﻌﻠّﻢ ﻭ
ﻣؤﺩﺏ ﻭ ﺭﺏّ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ، ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﺋﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ
ﻫﻨﺪﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﺯ
ﻣﮑﺎتب ﻔﮑﺮﻯ
ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺎﺩﻩ
ﺗﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ، ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺯﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺤﻖ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّت ﺤﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ. نه اﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ مرده
ای ﺗﻘﻠﻴﺪی
ﻨﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ،
ﭼﻮن ﻤﺸﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳت علیّ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻋﻠﻰّ ﺯﻧﺪه
اﻟﻬﻰﺑﻤﻌﺮﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻭﻟﺎﻳت
ﻮﺗﺴﻠﻴم
ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎﺑﻨجات
وشهود اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﻣّﻰ
ﻳﺎ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﻣؤﻣﻦ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، که
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻡ. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺪﺭ ﺧﻮﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﺳﻪ
ﻗﺮﻥ ﭘس ﺍﺯ ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﺩﺍمه
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺁﺗﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﻋﻠﻤﻰﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﻡ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ. ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺭﻡ ﻭ
ﻣﻄﺎﻣﻊ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﭽﺎﺑﻠﻮﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻥ، ﻭ
ﻳﺎﮐﺴﺐ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﻭ ﻫﺠﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﮐﺸﻴﺪ، ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻧﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﮔﻢ ﻧﺎﻣﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻮﺭﺍﻯ
ﻓﻴلسوﻓﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ، ﺣﮑﻢ
ﻃﺮﺩ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯه که
ﺩﺍﺩﮔﺎه
ﺮﻭﺣﺎنی
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺭﺍ ﺧﻠﻊ
ﻟﺒﺎس ﻮﻳﺎ
ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻭﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﻣﺎﺭﮐﻮس
ﺍﻭﺭﻳﻮس ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﻭﺍﻗﻰﮐﻪ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ
ﺷﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﺮﮒ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﺑﻌﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ.
ﻭﻯ ﺍﺯ 121 ﺗﺎ 180 ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺯﺩﻩﺳﺎﻟﮑﻰ(ﺧﺮﻗﻪﺭﻭﺍﻗﻰ)
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮﺩ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ( ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺣﺠّﺎﺝ) ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻟﺒﺎس ﻭﮐﻔﻦ ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺭﮐﻮسﺍﻭﺭﻳﻮس،
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺭﻭﺍﻗﻰ
معروفی ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺭﻭﺍﻗﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﻮﻓﻰ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺗﺎ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ
ﭘﺎﺳﮑﺎﻝ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﺯ ﺭﻡ ﻭ ﺁﺗﻦ
ﻣﺮﮐﺰ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ. ﻭﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺳﺮﻣﺸﻖ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﺭﻧﮓ ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺍﺩﻩ، ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﺮﻡ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ. ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﺎﭖ ﻫﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﺎﺭﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻨﺠﻢ ﺩﺭ ﺁﺗﻦ
ﻭ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﮑﻨجه
گاﻩ ﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺭﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺟﻨﺎﻳﺎﺕ
ﭘﺎﭘﻬﺎ ﻭ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻟﺮﺯﻩ ﺑﺮ
ﺍﻧﺪﺍﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻧﺪﺍﺧته اﺳﺖ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺳﻨّی
ﻨﻤﻮﺩه
ﻮﺣﮑﻮﻣت
ﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭدر
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘیه اﺩﺍﻣﻪ
و شورشهای
خلافت اسلامی
جدید اس آی اس ﺩﺍﺭﺩ
.

ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﻬﺎﺟﻤﺎﺕ
ﻫﻮﻧﻬﺎ ﻭ ﮔﻮﺕ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﻭﮔﻮﺕ
ﻫﺎ
ﻭﺑﻮﺭﮔﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻨﺠﺮﺑﻮﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺭﻭﺍﻗﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ
ﺍﺷﺮﺍﻓﻴﺎﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎن
ﺒﺎﻗﻰ ﺑﻮﺩ، که
عوﺍﻡ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﭘس
ﭘﻴﺮﻭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺷﺮﺍقیاﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﻘﻘﺎن اﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﻫﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﮕﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
واصلان ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
هستند. ﮐﻪ
(ﮐﻠﻴﻢ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻧﺒﺄ ﻭ ﻧﺒﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺭﺏّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس، ﻭ
ﺭﺏّ ﻧﺎﺩﻳﺪه
ﺮﺣﻤﺎن ﺴﺨن
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺭﺍﻫی
که همیشه
ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺯ است که
ﺒﺨﺪﺍﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺭﺏّ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻭ
ﺭﺏّ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
گبریال ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺁﺯﺭ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺳﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
یا سوشیانت
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺳﻮﻡ، ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ تجسّم
انسانی ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ فرد
نوع ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ، ﻭارواح
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺮﻓﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺍﺷﻚ
ﻣﻰ ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻏﺎﺯﺍﺯﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
که ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻣﺴﻴﺢ
ﺁﻣﻴﺨته
اﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ، ﻭﺍﺳطه
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﮐّﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ، ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺏّ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻃﻮﻝ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺷﺎﻣﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺑﻬﺎﺋﻰتابع
ولایت محمدی، ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﻢ ﺍﻋﻈﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪه ﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺍﺳطه
اﻯ ﻣﻘﺪّس
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳل عباﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺪﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺣی اﻟﻬﻰ
ﺷﺪه ﺪﺭﺳﻄﺢ
ﺭﺣﻤﺎنی
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺭﺍ، ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳت
اﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ، ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﻣﻘﺎﻣﺎت ﺸﻬﻮﺩی
ﻘﺒﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
هفتم ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭﺧﺪﻣت
ﺪﺍﺷﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭبّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ما ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﺗثلیث
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺭﻭح اﻟﻘﺪس ﻮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ، ﻣﺤﻤﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﺟﺒﺮﺋﻴﻞ،
ﻭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ (ﺃﻫﻮ)
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﻴﻦ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺃﺯل ﻮ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ(ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ)
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺸبّه
ﺒﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

ﺑﺤث
(ﺁﺧﺮﺕ) ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ آینده
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺁﺧﺮت
اﻳﻦ ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی نیز
بمعنی ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﻓﺮّﻫﻪ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
وسِنت ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺪﺭجه ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﻧﻴّﺖ
ﻭﻣﻌﺎﻳب ﻨﻔس ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، که
ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ(ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ)ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ(ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ)ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ
ﻗﺸﺮﻯ(ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ)ﻭ
ﺣﺘﻰ(ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ)ﻭ ﭘﺎﺋﻴن
ﺘﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎچه
ﻘﺪﺭ
ﺑﮕﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺗﺒﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻧﺼﺮﺕ
وپیروزی ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ) ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ(ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ)
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ. ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺳﻮﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﻌﺎﺩ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺑﺎﺯﮔﺸته
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس اﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻣﻌﺎﺩ
ﻭﻋﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎدی
ﺪﺭﻧﻮﻉ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨت
ﻮﺷﺎﻧﺶ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭه ﺮﻭﺣی
ﺒﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻭﺯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﻓﺮّﻫﻪ
وفرُوَهَر ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭﻃﺮﻳﻘت
ﻤﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﺑﺎﺗﺠﺪﻳﺪﺷش
ﺸﻬﻮﺩﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮش
ﺮﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، که
هشت ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺩﺕ
ﻭﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﺗﻨﺒّوء
ﻳﺎﻧﺒﻮّﺕ، ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎنه ﻮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
که ﻤﻨﺎﺳب
ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺣﻘﺎﻳﻘی ﺮﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭلی
اﮐثر ﻓﻠﺎﺳفه
که اﺯ ﻋﺮﻓﺎن
ﻮﺣﮑﻤت عملی ﺨﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺟﺰ ﺗﻔﻠﺴﻒ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ، ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺷﺨﺼﻰ، ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ ﺳﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻥ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗی ﺒﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬی
ﺪﺭﺳت
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻓﻠﺴفه
ﻮ ﺣﮑﻤت ﻨﻈﺮﻯ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺑﺪ ﺃثر
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﺎﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ، ﻭ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﺣﻮﺍس
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍثباﺕ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺁﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس، ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺍﺯ ﻗﺮﻥ ﺳﻮﻡ
ﭘیش اﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﮐﻪ ﺷﮑﻮﻓﺎﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻭ
ﺑﻰ ثباﺗﻰ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ
ﺑﻮﺩ، که
ﻨﻬﻠﻴﺴﻢ ﻭ ﭘﻮﭼﻰ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﺑﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺳﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺑﺰﺭﮔی
ﺒﺘﻮﺳﻌﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺳﻮﻓﺴﻄﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺎﺩی ﻮ ﺟﺪﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻘﺮﺍﻃﻰ
ﻗﻴﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩﻥ ﻭ
ﺿﻠﺎﻟﺖ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍ، ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻧﺎﺧﻠﻒ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺣﮑﻴﻢ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺷﻤﻦ ﻭﻗﺎﺗل
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺳﻮﺍﺋﻰ
ﻭﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻀﺎﺩ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬی
اﺳﺖ، که
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
که ﻤﻨﺠﺮ
ﺑﻈﻬﻮﺭ ﻧﻮع
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ،
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺮﻭﻧﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﻣﻴﺰﺍﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﺗﻮﺣّش ﻮﺣﻘﺎﺭت
ﻨﻮﻋی ﺒﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬی ﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻴﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻫﻤﺎن ﺠﻬﻨﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ، ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻭﮐﺴب
ﻤﺠﺪﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ، ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺑﻠﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮی
ﻮﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، که
ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ. ﺗﺎﻓﺮﻣﺎﻥﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبت
ﻮ ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ، ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺤﺎﻟﻰ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﺗﺎ ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻨّم
ﻮﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻬﺎﻥ.

ﺳﻮﻓﺴﻄﺎﺋﻴﻬﺎ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﻧﺰﺩ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻌﻠﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭ ﺳﭙس ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻋﻠﻢ ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﭘس اﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس، ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻈﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﻮﺣّﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻓﮑﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎن
ﻔﮑﺮ ﭼﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﻣﻰﺍﻓﺘﻨﺪ. ﺷﮑّﺎﮐﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺷﮑّﺎﻙ ﺑﻬﻨﺪ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻨﺎﺳﺦ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ، که
عنوﺍﻥ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎ
ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس،
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﺟﺰﻡ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺻﻠﺎن
ﭙﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩه
باﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮچه
اﻳﻦ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺯﻧﺪﮔی ﻮﻋﺰﻟت
ﻨﺸﻴﻨﻰ ﺭﺍ، ﺁﻏﺎﺯﺩﻭﺭﻩ
ﺷﻚ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ، ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
پس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻳﻘﻴﻦ)ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﻳﺎ(ﻳﮕﻴﻦ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ)ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻧﺪﻳﺪﻥ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﮐﻪ، ﺟﺰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ، ﻭ
ﻣﺠﺮﻡ ﺷﺪﻥ
ﻫﺎﻯ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﭘس
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻤﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﮔﻨﺎﻫﺎن
ﺁﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ ﻭ
ﺣَﺴَﻨﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ، ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﻬﻴﭻ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﻭﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ ﻣﺤﺒّت
ﻮﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ، ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﻣثاﻝ
ﺍﭘﻴﮑﻮﺭ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﻋﻠم
ﻮﺍﺣﺴﺎس ﮔﻔتند،
ﮐﻪ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺍﺳﺎس ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻘﻴﻘت
ﺮﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠکه
اﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، که
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺃﻫﻞ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣل ﭽﻪ
ﺭﺳﺪ، ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺯﻧﻮﻥ ﺍﺻﻞ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﺒﻴﻚ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻃﺮﺩ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺼﻔﺎت
اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳب
ﻨﻮﻉ ﻓوق
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺭﺍ ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﮔﺮﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻄﺮﺕ ﻋﻘﻞ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﻰ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺑﺪی رﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﮐﺮﺩ. ﺣتی
عرفای الهی
اﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﻈﺮﻳﺎت
اﻟﻬی ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍی
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻧﺎﭼﺎﺭﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺣُﺴﻦ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺳﺎس ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻡ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ. ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰیکی چه
ﺮﺳﺪ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻓﻠﺴفه ها
ﭼﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻕ، ﻭ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ، ﻭ
ﺩﺭ
ﺑﺰﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺪﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﻌﻠﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩ، ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺣﻞ ﺟﺎ
ﻧﺰﺩﻩ ﻭ ﺍﺳﻴﺮ
ﻫﻴﭻ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻫﻴﻮﻣﻨﻴﺴﺘﻰﻧﮕﺮﺩﻳﺪه
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﮐﺴﺐ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﻭﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻮﺷﻴﺪه
اﻧﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻭﻋﻠّﺖ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻴﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. که
ﺒﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ. ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺳﻴﺪ،
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺒﺘﻠﺎ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﺭی
ﺒﮑﻨﻴﻢ ﺟﻨبه
هاﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺯﻧﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻡ ﺑﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺩﻳﻮﺟﺎﻧس
ﻭ ﺑﻄﻠﻴﻤﻮس
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺭﺍ
ﻣﻘﺪﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻮﺩﻙ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ
ﺭﺍ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭘس ﺑﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻥ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺮﺳﻴﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ(ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﻤﻠﻰ) ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮﺯﻧﻮن اﺳﺖ.
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﺮﺿﻰ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ،
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭﺗﺸﺒّﻪ ﻫﺮچه
ﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕﺍﻟﻬﻰﺩﺭﭘﻴﺶﻫﺴت
که ﺑﺸﺮ ﭘُﺮﺷﺮﺍﺭت
اﺳﺖ.

ﺑﺤثهای
ﺩﺭ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ(ﺍﺟﻨﺎس
)ﺻﺤﺒﺘﻬﺎی
عقلی ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺮﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻳﺎﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺟﻨﺎس
ﻮﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁن گفت . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻫﺮ ﺟزء
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻤﻊ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻭ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﻓﮑﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺗﺮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ.
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ. ﮔﺮچه
ﺪﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﺴﺐ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﺮ ﻭﺿﻊ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﻴﮑﻮﻯ ﺁن
ﭙﻴﺶ ﺭﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﻫﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿله
اﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ(ﻣﺪﻳﻨﻪ)
ﺷﻬﺮ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﺳﺖ، که
ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺪﻳﻨﻬﺎﻯ ﺭﺍ
ﮔﺮچه کوﭼﻚ ﻫﻢ
ﻫﺴت ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺭﻳﺸﻪ ﺗﻤﺪﻥ
ﺍﺯ ﻣﺼﺪﺭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﺁﺋﻴﻦ
ﻭﻣﺘﺪﻟﻮﮊﻯ
ﻋﻤﻠﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ(ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻋﻠﻢ ﺩﻳﻨﻰ)ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ(ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻋﻘل اﻟﻬﻰ)
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . که ﺒﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺪﻳﻨﻪ، ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﺮ(ﻭﻟﺎﻳﺖ)ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺍﺯ ﺍﺻﻞ(ﺍﻟﻪ
ﺷﺪﻥ)ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﺷﻴﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ، ﺑﻬﺪف
اﻟﻬﻰ ﻭﻭﺳﻴله
ﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍن
ﺒﻤﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﺸﺮﺩﺭ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻧﺒﺄ ﻭﺗﻨﺒوءٴ
ﻭ ﻧﺒﻮّﺕ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻭ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻇﻬﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﻭﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﻳﻨﺪه ﺮﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻤﮑﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳت ﻤﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ، ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ، ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻋﻠﻰّ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻳﺎ
ﺑﻬﻤﺎن ﺸﺮﻙ
ﺧﺪﺍ ﻭﺩﺷﻤنی
ﻮﻟﺎﻳت ﺨﺪﺍ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺑﻬﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﻔس اﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺮﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺍﺑﻠﻴس ﺪﺭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭی
اﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻃﺒﻴﻌت ﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻴﺮﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ. ﭘس ﺍﺳﻢ
ﺑﻰ ﻣﺴﻤّﻰ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﺮﺍی اﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺍﺗﻠﺎف
اﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ، ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺿﺪّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه ﺸﺨﺺ
ﺗﺤﻘﻖ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ، ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ لازم
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺷﺪﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻭ
ﺳﭙس ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم
ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﭘﺎﻳﺎن
اﻣﮑﺎن
ﭙﻴﺸﺮﻓت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﻫﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، که ﺪﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ. که عقل
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺳﻌﻰ ﻧﮑﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﺎﺯه ای اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. که
ﺪﺭﻧﻬﺎﻳت
ﺒﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺣﺪﺕ
ﺟﺴﺘﻦ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺰ ﺩﺭ
ﻳﻚ(ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ)ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﭼﻮﻥﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻭﻟﻰّ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻳﺎ ﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ) ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺳﻨّﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺳِﻨﺖ
ﻭ ﻣﻘﺪّس ﺷﺪﻥ،
ﻭﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎن
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ،
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺭﻓته
ﻮﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭﺑﺪﺍﻥ ﻧﻮع
ﻨﻴﺰ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐیه ﻨﻔس، ﻭﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻳﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻮﺍﺋﺪ
احتمالی
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ، ﻭﻳﺎ
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺟﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ، ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﻨﻄﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﺁﻥ
ﺩﺭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﺩﻗﻴﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻄﻖ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﮓ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ، ﻭ
ﮐﺸﺶ ﻫﺎﻯ ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺗﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﺣﺘﻰ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ)ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔته اﻧﺪ. ﻣﻨﻄﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺍﻣثاﻝ
ﺍﺭﺳﻄﻮ، ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻴﺮﺕ، ﻭﻋﺪﻡ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣلذ اﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ. ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ،
ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ نمی
ﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﺍﻳﺴﺘﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻄﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﺮﺯ(ﺣﺪّ
ﻳﻘﻔﻰ)
ﺩﺭﻇﺮﻓﻴّت
ﻮﺗﻮﺍﻥ ﻋﻘﻞ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭلی همراه
(ﺣﻴﺮت
ﺠﺎﻫﻠﺎﻧﻪ)ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠکه (ﺣﻴﺮﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ)
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻏﺮﻕ
ﺁﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺎﻟب
ﻠﻘﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺩﺭ ﺁن
ﺴﺮﭼﺸﻤه ها ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ.
ﻭ ﻫﺮﮔﺰ(ﺣﻴﺮﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ)ﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎت
عقلی، ﻭﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺭﺍﺳﻞ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﻢ،
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩ،
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻃل
ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻗﺪﺭت اﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺻﺒﺮ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ، ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﺭﺳﻮﺑﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺗﻮﺍﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ،
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ، ﮐﻪ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺍثباﺕ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻳﺎ ﻣﺠﻤﻮعه ای
ﺍﺻﻮل
ﻮﻓﺮﺿﻴّﺎﺗی
اﺳﺖ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﻴّﺖ ﺻﺪق
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻌﻠﻮم ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ
ﮔﺮﻓته ﻤﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﺳﺎس ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺧﻮب
ﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺭﻭش اﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻰ ﻭ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻫﺮﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻳﺎ
ﻧﺴﺒﻰ، ﺍﺳﻴﺮ
ﺁﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺁﻥ ﻧﻈﺎﻡ،
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻤﺮ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﻴﺮﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺍﻧﺎﻥ، ﺍﮔﺮ
ﺭﻳﺸﻪ ﮔﺮﻓﺖ، ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﻈﻮﻣﻪ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺬﻳب ﺁﻥ
ﺑﮑﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ، ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﺻﺪﻫﺎ
ﮔﺮﻭﻩ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪﻩ، که
هیچ ﮔﺎﻩ ﺩﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺍﻧﺸﻘﺎﻕ
ﺩﺭﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺻﻞ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ می
ﺪﺍﻧﻨﺪ، و
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺼﻠﺢ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ، ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷته اﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺸﻴﺸﻰ ﻭﻣﻠّﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪی
ﻤﻴﺴﺎﺯﺩ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
(ﺍﻳﺴﻤﻬﺎﻯ)
فلسفی ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪه
ﻮ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻧﻈﺎﻣﻨﺎمه
های ﺸﺮﻋﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
که ﻤﺪﺍﻡ
ﺑﺼﻮﺭت
ﺗﻤﺴﺨﺮ ﺘﺮﻭﺭ
ﻫم ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺄﺻﻞ
ﻭﺍﺻﺎﻟت ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷک ﺒﻬﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺍﻋﺎﺩﻩ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻔﺮﺕ
ﻗﻠﺒﻰ ﻭ ﻗﺒﻠﻰ،
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺁﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺃثر ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻠﻔﻰ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻭﺁﻟﺖ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺟﺎﺳﻮس ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ(ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ)ﺑﺮ(ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺖ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻫﺮﮐس
ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺷﻮﺩ، ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺣﺰﺑﻰ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻌﻬﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻚ،
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ، ﺭﺍﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺟﺮﮔﻪ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻠﺎﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺣﻮﺍس ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﺪﺍﻭﻡ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﺷﺮﻁ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻭﻟیّ اﻟﻬی
ﻠﺎﺯم ﺪﺍﺭﺩ. ﻣﻬﻤﺘﺮﺍﺯ
ﺁﻥ، ﻟﺰﻭﻡ
ﻧﻔﺮت اﺯ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺎ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﻳﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮔﺮﻫﺎ
ﻭ ﺩﺯﺩﺍﻥ
ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻋﻤﻮﻣﻰ، ﻭ
ﺃﺳﻴﺮ
ﻓﺎﺣﺸﮕﺎﻥ ﻭ
ﺗﺒﻪ ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻫﻨﻮﺯ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺻﺖ ﺷﻮﺩ، ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺣﺮﻑ
ﺁﺧﺮ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻢ،
ﮐﻪ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﻧﻘﺸﻪ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﻣﻮّﺍﺝ
ﺭﺍ ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﮐﺮﺩ. ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ، ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ نسبت
ﺒﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬی ﻮﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺳﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﻡ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﮔﺮﺍﺋﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻳﮕﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺩﻫﻬﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻠﻤﻰ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺗﻢ ﻭ ﻓﻀﺎ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺍﺳﭙﺮﻳﺘﻮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺮﺍ ﺍﺳﻴﺮ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺴﺘﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ
ﻭﺩﻳﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁن ﺒﻮﺩﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻡ، ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺩﻝ ﺧﻮش هستم . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﻤﻰ
ﺗﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﺍﮐتفا
ﮐﺮﺩ، ﻣﮕﺮﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻤﻮﺩ.

M064

خداوند
در فلسفه

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻣﺎﺩﻩ
برای آنها أصل
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻭﺑﺎ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭﺍﺗﻔﺎﻕ. ﺍﻣﺎ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺣﺪّ
ﺃﻗل اﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﻳﻚ
ﻋﺎﻣﻞ وﻃﺮّﺍﺡ
قبلی ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺒﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺼﺪﻳﻖ نمود. ﺍﻣﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻓﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ، ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻳﮑﺠﺎ ﺟﻤﻊ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﻫﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﺷﺒیه
ﻮﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺃﺻﻞ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺬﮐﺮ
ﻣﻨﺒﻊﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻥ ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺒﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻳﮕﺎﻧﻪ (ﺑﻮﺩﻩ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎثباﺕ ﻣﻨﺸﺄ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻣﺸﮑﻞ
ﻫﺮﮔﺰ ﺣﻞ
ﻧﺸﺪﻩ ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﮔﻔته اﻯ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﺪﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ، ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﺑﺪ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﻓﺮق اﺳﺖ
ﻣﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﻣﺎﺩﻩ، ﻭﺑﻮﺩﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ.
ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ(ﻣﺤﺪﻭﺩ)
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻟﻴلی
ﻠﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ. ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺍﺳﺐ
ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﺐ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ، ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ. ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣثلا ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﭘس ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﺋﻰ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﺗﺎ
ﻣﺘﻮﺳّﻠﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻟﻘﺎی
اﻟﻬﻰ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻭﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺗﺎﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ۵۵ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺭب ّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﮑﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻬﺪﻯﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﻧﺴﺎنی
ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ، ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ
ﻗﺎﺋﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍی
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺣﺘﻰ ﮐﻤﺎل
ﻮﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﺎ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎب
اﻟﻠﻪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻴﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﺒﺪﺃ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺎﻟﻖ ﻟﺎﺯﻡ
ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳت
ﺒﺮﺳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺪﻑ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻳﻦﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺣﻞّ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ)ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء،
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻟﻠﻪ(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ) ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﮔﻔﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ(ﺃﻫﻮ) ﺩﺭﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﺴﻠﻮﻙ ﺯﺭﺩﺷت
داشته یا
نداشتند
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﭼﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓته اﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭘﺮﺳﻴﺪ، ﻣﻘﺼﺪ ﺷﻤﺎ
ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ، ﮔﻔﺘﻨﺪ
به نزﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ، ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻠّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻫﺮ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﺑﻨﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮ
ﺑﺘﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﺧﺪﺍ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌبه هم
ﺭﻓته ﺒﺎﺷﻨﺪ، ﭘس
ﻤﺸﻐﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺍشتند
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺍﺑﻠﻴسﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺭﺍ، ﺍﺑﻠﻴس
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس وپوشش
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﮐثر ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻫﻢ
ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺯﻭﺭﮔﻮ، که
ﺪﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﺗﻈﺎﻫﺮ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ. ﺩﻫﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻨﺪﻧﺪ، ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ ﺃﺧﻴﺮ
ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺭﺍﻧﻴﺰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺣﮑﻢ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. که
اﮔﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻳﻨﺎﻥﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮ
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍن ﻮ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺭﻫﺒﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ،
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺪﻑ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺭﻫﺒﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ بعد
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎ و
گندیدگی های ﮔﻴﺎﻫﻰ،
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺭﺳﺦ ﻫﺎﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻄﺮﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯﻧﺮﺩﺑﺎن اﺎﻧﻮﺍﻉ،
ﻭﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴفه ﺴﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻭﮐﺴب این همانی
کمال اﻟﺮﺏ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﻫﻤﮕﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻭﻭﻳﺮﺳﻬﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ، ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻣﺴﺨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺃﺻﻞ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ)ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﻳﺎ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻓﺮﺽ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ
ﻳﺎ
ﺍﻭ)ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻧﺪ. (ﺃ) ﺩﺭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻧﻔﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﻫﻮ)ﻳﻌﻨﻰ
(ﺍﻳﻦ ﻳﺎ ﺍﻟﻠﻪ،
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ ﻳﺎ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ). ﻭﻟﺎﻫﻮﺕ،
ﻧﺎﻡ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻓﺮﺿﻰ
(ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ)ﺍﻟﻠﻪ،
ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ)ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻗﺮﻳﺶ ﻭﻗﺮﺁن
ﻮﺍﻋﺮﺍﺏ، ﺩﺭﺃﺻﻞ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻋﺮﺏ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪه
اﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻭ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ ﻭ
(ﺑﺸﺮﻁ ﻟﺎ) ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻫﺴﺘﻰ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﻭ
ﺟﻨبه ﻤﻮﺍﺯی
ﺒﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﮑی
ﺪﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﻳکی
اﻧﻮﺍﻉ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎی ﻤﺎﺩﻯ
ﺷﺪه این
اﺭﻭﺍﺡ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮﺻﻮﺭت
ﻨﻮﻋﻰ، ﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﺑﮑﻠّﻰ
ﺯﺍﺋﺪ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩی
اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ،
ﻣﺮﮔﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬی
ﻨﮑﻨﺪ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﻳﻚ ﺷﺐ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺳﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪه های
اﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﺩﻩ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺪ ﺑﺠﺎﻯ ﻫﺮ
ﺷﺐ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ، ﻳﺎ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺳﺮﻋﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ
(ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ)ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ، ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎت کند
ﺩﺭ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺳﻨﮓ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺯﻣﺎنی ﺘﺮﺍﮐﻢ
ﻭ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭتی آﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺎﺩه
هیوﻟﺎﻯ ﺗﻦ
ﻧﻴﺰ، ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺻﻮﺭت ستند. ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﻗﻴﻘﺘﺮ ﺗﻦ
ﺃﺗﻢ ﺧﻮﺩﻧﻴﺰ
ﺻﻮﺭت ﻮﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺄﺯﻟﻴّﺖ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﺟﻬﺎﻥ
ﺃﺗﻢ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ
ﺃثیر، ﻭ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﺤﺖ ﺃثیری
ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
(ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻘﻠﻰ)
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻠﺎﻫﻮت الله ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻭ
(ﺷِﺒه عدﻡ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫمه هستی
ﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﺷِﺒﻪ
ﻋﺪﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪه اﻧﺪ ﻭ
ﺍﺭﻭﺍح که ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ. ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ، ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻙ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﮑﻠﻰ
ﺍﺯ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ، ﺗﻨﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.
ﭘس ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﺻﻮﺭت
اﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻣﻮﻗّت ﺍﺳﺖ. که
اﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺩﺭﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻋﺮﻓﺎ،
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍلله کسی ﻧﻴﺴﺖ.
ﺩﺭﻭﻥ ﻫمه
ﭽﻴﺰ ﻭﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫمه هست. ﻭﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ (ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ)
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ یونیورس
ﻋﻤّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ،
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﻗﺒل
اﺯ ﻫﺮ ﺃﺯﻝ، ﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯﻫﺮ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺭﻭﺯﻯ
ﻫﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﮑﺎﺭﻯ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﭼﻮن
الله ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺻﻞ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ، ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺻﻔﺖ ﺩﻫﺮ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﺎ، ﺑﺨﺪﺍی
الله ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻤﺎ. ﺑﻠکه
ﺪﺭﻫﺮﺻﻮﺭت
ﻨﻮﻋﻰ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ، ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ، ﺗﻨﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺪﻭﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﮐﻪ
ﻣﺮﮐﺰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻟﺒﺎس ﺃﺗمی
ﺒﻬﺘﺮی ﻮ ﻳﺎ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺗﻦ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﮐثرﺕ، ﻣﺸﮑﻞ
ﮐثرﺕ
ﻭﺟﻮﺩﮐﻪ(ﮐثرت
ﺪﺭ ﻭﺣﺪﺕ)ﺍﺳﺖ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﺎ ﻳکی اﺳﺖ،
ﻭﻟﻰ ﻫﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﻭ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻢ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﻭ، ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍن
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﺎﻝ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ. ﻭلی
ﺰﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺗﻦ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. (ﻃﺒﻴﻌت
ﻨﻮﻋﻰ) ﺟﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ(ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ)ﺭﺍ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻢ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺿﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺒﺮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﻰ ﻣﺤﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟزء ﺧلاء
ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ. ﻭ ﺧﻠﺄ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺃﻣﺮﻯ
ﻋﺪﻣﻰ، ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻠﺄ ﻳﺎ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﻨﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺃﺗﻤﻰ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﺌﻴﻢ. ﻫﻤﻴﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺑﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺭﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻭ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺬﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪه ﻮﺭﺷﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺟﺴﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻋﺎﻗل
ﻮ ﺁﺯﺍﺩ، ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺁﮔﺎﻩ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎی اﻟﻬﻰ، ﺣﺪ
ﺃﮐثر، ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﻟﻘﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس رﺳﻴﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩ ﻫﺴﺖ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮع
بشرﻯ، ﺩﺭ ﺷﺶ
ﺭﻭﺵ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺗﺎ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭش هست. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. چه
ﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ. ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
۳۱۳ ﮔﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔته
اﺳﺖ. ﻭ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻓﺎت اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎی
ﺒﻌﺪﻯ، ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻣّﺖ ﻣﻦ، ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺃﻓﻀﻞ ﻭ
ﺃﺷﺮﻑ ﺍﺯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻳﺎ
ﺍﺳﺮاء
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﺏّ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ، ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺒﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻋﻴﺴﻰ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ، ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ، ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّیات
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﺎﻟﻴﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ. ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻮﻫﻰ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺧﻮﺍﻫﺪ گفت.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭ
ﻋُﺒَث ﻭ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﭘس ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻩ، ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺮبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮔﻮﺷﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. بﺤث ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﺪﺍ ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻨﺠﺎ
ﮐﺸﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ،
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﺸﻬﻮﺩی ﺃﺭﺑﺎب
ﻨﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﭘس
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺴﺐ ﺍﻟﺄﻣﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ، ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺣﺪﻳﺶ
ﻣﻔﺼّﻞ
ﺑﺨﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻞ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎل ﻮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﺮﺳﻴﻢ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍت ﺪﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﺧﻮﺍﻫﻴم
ﺪﺍﺷﺖ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺒﺮﺳﺎﻧﻴﻢ، ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ
ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻮﻳﻢ.

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
(ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ) ﺑﺮ ﺁﻥ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺰﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺤث ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻬﻤﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ، ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭالاّ ﺑﺎﺯ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. که
ﺒﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﭼﻮن
ﺪﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ، ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴفه ﺴﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻭ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ الاّ
ﺑﺎ ﭼﻤﺎﻕ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﺩﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﻠف
ﻤﻴﮑﻨﺪ، ﻳﺎ
ﮐﻤﻰ ﺗﻮﺭﻡ
ﮐﻴﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺪﻑ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷته
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس اﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﻭﻳﮋﻩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻳﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎت
عباﺩﻯ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﻮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻓﻌﻠﻰ،
ﻭﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻳﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺷﻬﻴﺪ
ﻭﺷﺎﻫﺪ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ
ﻭﺑﺴﺮ ﺑﮑﻮﺑﻨﺪ،
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻧﺪ، ﺧﺎﻙ
ﺍﻭﺭﺍﺳﻮﺭﻣﻪ
ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍﺳﺘﻴن ﺨﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬی ﻮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳت اﺎﺯ
ﺍﻫﻤﻴت
ﺮﺳﻴﺪﻥ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﺎن ﺪﺭﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﺭؤﻳﺎ
ﺑﺴﺎﻟک ﻨﺸﺎن
ﺪﺍﺩه ﺒﺎ ﺍﻳﻤﺎن
چه ﻤﻘﺎم الهی ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩی
ﺘﺎﺯﻩ ﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪی
ﻤﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﻮرﺗِﮑس ﺯﻳﺮ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺮﮐس، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻣﻠﻴﺎﺭﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺼﺒﻰ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ، ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺑﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺯﺷﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﮑﻞ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ، ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺁﻧﮕﺎه ﺘﻤﺎﻡ
ﺁﻥ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﻣﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﻯ
ﺭﻓﺘﻪ، ﻭ ﻋﺼﺐ
ﭼﻮﻥ ﺳﻴﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻋﺼﺎب گرﺩﻳﺪ،
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻇﺮﻳﻔﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﮐﻮﺭﺗﮑس، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻩ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺷﺪﻩ، ﺩﻭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍﺯﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ،
ﺩﺭ(ﻧﺰلة
اُﺧﺮﻯ)
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺑﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﻧﻮﻉ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺘﺬﮐّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻭ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺑﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﭼﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﮑﺴﺎنی
ﺪﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺍﮔﺮ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻏﺎیب ﺒﺎﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ عموم
است، ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺯ ﻃﺮف
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ، ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﻭﺧﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﺪﻳﺪﻫﺎ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ. ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻬﺮ ﻋﺴﻞ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻗﻄﻌﻰطبیعی، ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ،
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻫﻤﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ.
ﻣﮕﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﻟﺤظه اﻯ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
(ﻏﻮث) اﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻓﻌﻠﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺧته اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻘﺶ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺟﺰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺘﺪﺭ
ﻋﻬﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﭼﻬﺎﺭ ﺯﻥ
ﮔﻔته اﺳﺖ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻥ، ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺯ ﺷﻮﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﭘﺴﺮ
ﻳﺎ ﺩﺧﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﺧﺮ
ﺳﺎﻟک ﺪﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸت ﺒﺨﻠﻖ،
ﭘس اﺯ ﺭﺿﻮﺍﻥ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ و (
ﺑِﺪﺍِی) ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻗﺒﻠی ﺴﺎﻟﻚ، ﻭﻋﻔﻮ
ﻭ ﻏﻔﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﻭﺍﺻل ﺒﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻣﻌﺼﻮﻣﻴت
اﻟﻬی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻘﻴﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩی ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭی
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺳﺖ. ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺍﺯ
ثوﺍﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺗﺮ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﻮﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸته
ﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎه
ﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﻫﺮﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻮﺭت
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ،
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ، ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﻳن ﺘﺴﻠﺴل
اﺭﺗﺒﺎﻃ ﻤﻄﺮح
است، که ﻤﺒﺤث
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺤثهاﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻣﺮﻯ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﻢ
ﺧﻮﺭﺩﻩ، ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی ﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﻭﺡ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﺡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑاﻤﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻤّﺖ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺣﻮﺍﺩث ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭح ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺨﺺ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷت
هاﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ،
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻢ ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻫﻢ، ﻭ ﻧﻪ
ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ، ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﻋﻀﻮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
که ﺰﻧﺪه ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺣﻴف اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻤﻴﺮﺩ، که
ﺒﺎﻋث ﺯﺍﺭﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺧﺒﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻠﺤﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ که
ﺒﺎ ﭘﻴﺮﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﻴﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﻣﺘﻮﻓﻰ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺶ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ، ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺟﺎﻗﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺑﺎ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺑﻌﻀﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺵ ﻭﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻟﺬﺍ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ،
ﭼﻪ ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳت اﺑﺘﺪﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﺮﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ
ﺷﺎﻓﻌﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ،
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺴﺘﻘﻠﺎ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻮﺍﻡ که
اﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﻭﺻﺎﻑ
ﺷﺎﻓﻌﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻣﺬﻫﺐ
ﺷﺎﻓﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ. ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻗﺒﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﻗﺒﺮﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻗﺒﺮﻫﺎ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺟﺴﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴن ﺴﻤﺒﻮﻝ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ
ﻗﺒﺮﺵ باشد
ﺟﺴﺪ ﺍﻭ حتما
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺧﺎﺭﺝ
ﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ
ﺗﻦ ﺍﻭ ﺯﻳﺮ
ﺧﺎﻙ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺮﮔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻧﻘﺶ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯ چه ﺮﺳﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺩﻭ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺧﺮﻭﺝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ، ﻭﻣﺮﮒ
ﺩﻭﻡ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺧﺮﻭﺝ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻔس ﺃثیرﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﻟﺤظه
ای ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﻧﮑﺸﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻋﻮﺍلم
اﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﺤظه
ای ﺑﻌﺪ، ﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ. ﺁﻧﮕﺎه
ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ،
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩّ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻘﻮّﻩ، ﭘس
اﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﺤﻘﻖ ﺧﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺤﻖ ﻭ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩﻧﻬﺎﺋی
ﺮﺳﻴﺪﻥ، ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﻳﺎﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮی
ﺒﻬﺘﺮ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﺁﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘس
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪه ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ، ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ ﺧﻮﻳﺶ،
ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ ﻳﺎ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻓﺴﺎﺩ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴت
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﭼﻮن اﻃﻔﺎﻝ
ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻠﺎﻥ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻗﺸﺮﻳّﻮن
ﻤﺬﻫﺒی
ﺪﺷﻤﻨﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮک
ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﮒ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻟﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﭼﻪ ﺳﻨّﮑﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ،
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
که ﻘﻬﻘﺮﺍی ﻌﻤﻴﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ،
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻓﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴن ﻨﻴﺰ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻦ، ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻧﻴﺰ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻣﮑﺮﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﺸﺒیه
ﺒﻴﻦ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻠﻰّ
ﺭﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺁﺷﻨﺎﻯ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻤﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ، ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻡ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ،
ﺑﮑﻤﻚ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺑﺤث ﻋﺮﻓﺎ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮف
عرﻓﺎﻧﻰ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺘﻪ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﻭﮐﻮﭼﻚ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﻮﻟﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎن کنند. ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﺰﺩ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﮐﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻞ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺰﺩ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺼﺪﺭﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣُثُل (ﺑﻀﻢّ
ﻣﻴﻢ)ﻳﺎ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻬﺎ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﻣُثل ﮐﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤثیل ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ،
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺍﮔﺮ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﻢ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ. ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻣّت ﻴﺎ ﺍﻣّﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩه
اﺳﺖ، ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺣﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﻭ
ﺃﻓﻀﻞ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻃﺎﻟﺐ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ، ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ؟ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﮐﻤﻚ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮔﺮﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍی ﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮﻣﺎ ﻭ
ﮔﺮﻣﺎ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺗﺮﺳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺠﺮﻡ
ﺷﺪﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻗﺪﻳﻢ، ﻭﺟﺮﻡ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷته
ها ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ، ﭼﺸﻢ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻮ
ﺣﺪﻳث ﻣﻔﺼّﻞ
ﺑﺨﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻞ. ﻭ
ﺩﺭ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﮐﻠﺎﻡ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ، ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻠّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻠّﺘﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺍﻓﻘﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺪﺭﺩ ﺳﺮ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﺯ
ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ، ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻞ ﻣﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺗﻌﻰ ﻣﻰ
ﭼﺮند، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻏﺬﺍﻫﺎﻯ
ﭼﺮﺏ ﻭ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ. ﻭ
ﺟﻔﺖ ﺍﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺭﻭﻳﺎﻥ
ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭثرﻭﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﻫﻤﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺮﺗﻔﻊ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ثرﻭﺕ ﺍﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻳﻌﻨﻰ ﻓﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﻭ ﮐﺸﺘﻦ
ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻧﺞ
ﻭﻓﻘﺮ ﻭﻣﺮض
ﻮﺟﻬﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّت
ﻮ
ﺣﺘﻰﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

M065

کارما
یا گارما و
جُرم ومجازات
سرنوشتی

ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﮔﺎﺭﻣﻪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﻔﻆ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺪﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁن
ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺟُﺮﻡ
ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻩ، ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﺑﺠُﺮﻡ ﻣُﺠﺮﻡ
ﺑﻮﺩﻥ، بمعنی
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﻨّﻢ
شدن است. ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﭘاﺪﺷﺎﻩ
ﺑﺎﺑﻞ و آشور، ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﺳﺘﻮﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺟﺮﻡ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩ. ( العین
بالعین ) یعنی
ﭼﺸﻢ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺃﺳﻴﺮ ﺑﺎﺑﻞ، ﺍﻳﻦ
ﻟﻔﻆ ﻭ ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﮐﻮﺭﺵ ﮐﺒﻴﺮ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎه
ﻫﻤﻪ ﻣﻠﻞ
ﺧﺎﻭﺭ ﻣﻴﺎﻧﻪ
آنرا ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻧﻴﺰ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ، ﻭﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰﺁﮔﺎﻩ ﻭ
بدان ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩ، ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎن
ﻨﻴﺰﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ،
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺑﮕﻔته
ﻘﺮﺁﻥ، ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻣﺼﺮﻯ،
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ.
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻳﮑﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، که
اﺯ ﻧﮋﺍﺩ
ﺳﺎﻣﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺼﺮﻯ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻮﺳﻒ،
ﮐﻪ ﻧﮋﺍﺩ
ﻣﺼﺮﻯ
ﻭﺁﻓﺮﻳﻘﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺳﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻮﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻗﺒﻠﻪ ﻭ ﻣﻌﺒﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺼﺮﻯ، ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ که ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ، ﻣﻌﺒﺪ
ﻭ ﻗﺒﻠﻪ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻗﺮﻳﺶ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺮﻳﺶ ﺩﺭ ﻳﻤﻦ
ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺰﺭﮒ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﺗﺤﺖ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺍﻳﺮﺍﻥ بود. ﻭ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﻫﻨﺪﻭﻯ
ﭘﻴﺮﻭ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ در
کنار هم ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ، ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ، ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺷﺪﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ، ﺑﻨﺎﻡ(
گُرهوم یا
ﺟُﺮﻫﻮﻡ) ﻳﺎ
ﻗُرّﻩ ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﻫﻮﻡ ﻭﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺍﺯ
ﻳﻤﻦ ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﺣﻪ ﺑﺎ ﺁﺏ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ،
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﻳﺎﺿتی
ﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘس ﺭﺳﺘﻢ
ﻓﺎﺭس ﺑﻨﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ
ﻣﻨﺰﻭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺭﻭ به (ﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻧﺪﺑﻪ) ﺍﺷﻚ
ﻭﻧﺪﺑﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻭﺭه
سلوﻙ ﺳﻴﺮت ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ ﺗﺮﻙ
ﻣﺨﺎﺻﻤﻪ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻇﺮﻑ
ﭼﻬﺎﺭﻣﺎﻩ
ﺩﺭﺳﺎﻝ ﺑاشد، ﮐﻪ
ﻣﺎه ﻫﺎﻯ
ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻌﺮﻭﻑ
است. ﺑﺎﻧﻰ
ﮐﻌﺒﻪ ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺁﻣﺪﻩ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
سمبولیک نام ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ، ﻳﺎﻳﻚ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻮﺩ. که
ﺸﺎﻳﺪ ﻧﺎﻡ
ﮐﻮﺭﺵ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﺵ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. و
ﻨﺎﻡ ﻗﺮﻳش
ﻤﻌﺮّب ﮐﻮﺭﺵ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﻗُﺮّه
گیران ﻮ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻣند
ﺰﺭﺩﺷﺘﻰ گردید.
که ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ،
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﺼﻮّﺭ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻳﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﮐﻮﺭﺵ ﺯﻧﺪه
ای ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍت اﻟﻬﻰ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺟﻬﻨّﻢ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺑﻠﻔﻆ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺎﺑﻠﻰ
ﻭ ﺳﻮﺭﻳﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
مغهوم ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺖ. که
ﺪﺭ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺷﺪ، ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺒﺮﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﮔﻮﻫﺎﻧﻮم
ﻤﺎﻧﺪ. ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﺍﮊه ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﺻﺮﺍﻁ، ﺩﺭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺷﺮﻕ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪ. ﻭ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﺤﻴﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍنی ﺘﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍلاّ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺁﺗﺶ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧمی باشد . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ و
گندیدگی
گیاﻫﻰ، ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﻭﻭﺳﺦ
چون چِرک ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎت
ﻮﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺍی اﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺯﻳﺮ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺳﻮﺯﺍﻥ ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ،
ﺑویژه ﺩﺭ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺑﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭ ﮔﺬﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻥ،
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺴن ﻮ
ﺣﺴﻴﻦ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻰ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺮﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻗﻄﻌﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎی
پیاﻣﺒﺮی
ﺒﻮﺩه و ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻨﺪ. نا ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳت ﻤﻬﺪی
ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﻨﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﺯﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﺮﺩﻩ،
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺯﺭﻭﺍﻥ)
ﻗﺪﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭﮐﺎﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭﮐﺮﻭﻣﻮﺳﻮﻣﻬﺎ،
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ذاتی ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﻘﺮّ ﺏ ﺑﺨﺪﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺗﻦ
ﺩﺭﺟﻨﻴﻦ، ﻭﻧﻈﻢ
ثباﺕ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻳﺎﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻴﻮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم
ﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎه
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ، ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺟﺪّﻯ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻋﺎﻗﻞ، ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭﺳﺮﻋﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺳﻮﻡ
ﺧﻮﺩ. ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻔﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺳﺘﻢ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻀﻌﻴف ﺮﻭﺍن
ﺪﺭﻓﺴﺎﺩ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺑﻴﻚ
ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪه ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﻭ ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺩﻭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
کلاسهای الهی
در ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪی که ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﺑﺎ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻋﻮﺩﺕ
ﻭﻣﻌﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭ ﻋﺮﺷﻬﺎﻯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭﺁﺧﺮ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ(
ﺍلله ﻴﺎ ﺃﻫﻮ)
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
(ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ)ﺗﺤﻘّق
ﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺷﺪﻥ، ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ
ﻓزﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ، ﮐﻪ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
یافته ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﻋﺼﺒﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﻮﺭﺗﮑس ﺯﻳﺮ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ، ﺩﺭﺣﺪﻭﺩ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩ
ﺳﻠّﻮﻝ ﻋﺼﺒﻰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺎ ﺷﺎﺧﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﻮﺩ، ﺑﻬﻢ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻣﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰ، ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺷﺨﺺ ﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﺍﻩ ﮔﻠﻮ ﻳﺎ ﺣﻨﺠﺮﻩ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﮑﻠّﻢ، ﻭ
ﻧﻴﺰ قدرت
حرکت
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺻﻨﻌﺖ
ﻭﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺮﻋﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻤﻚ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺎﻡ
ﮐﻮﺭﺗﮑس ﺩﺭ
ﻫﺮکس ﺑﻨﺤﻮﻯ
هست. ﻭ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻣﻐﺰﻯ. ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺁﻧﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻦ 25 ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﮑﻤﻴل ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﺠﻨﻴﻨﻰ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺭﺷﺪ
ﻣﻐﺰﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﮐﻨﺪﻯ
ﺭﺷﺪ. ﻭلی
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﻠﻮﻝ
ﻣﻐﺰﻯ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺳﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪه
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪ، ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻧﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ، ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﻭﻳﺴﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﻋﺼﺐ
ﮐﻮﺭﺗﮑس ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ.
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ، ﭘﻴﺮﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺴته ﺳﻠّﻮﻝ
عصبی ﺑﮑﻨﺎﺭﻯ
ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﻭ
ﺳﻠﻮل ﻣﺮﺩﻩ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺳﻴﻢ ﻭ ﻧﺦ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ، ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﺼﺎب
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ، ﺑﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﺗﺠﻠیه
ها ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻐﺰی ﺒﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻓﻰ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧته ﻤﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﮔﻬﮕﺎه
ﺒﺎ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺟﻬﺸﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴکی ﻤﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺪﺍﻡ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺘﻮﻥ
ﺟﻴﻮﻩ ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺳﻨﺞ، ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺴﻤﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ، ﺧﻴﺮ
ﻭ ثوﺍﺏ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﺩﺭ ﺗﺮﻣﻮمتر
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﻧﺴﺦ بدتر
ﺑﺸﺮی ﻤﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻄفه ﻤﺎﺩﺭﻯ
ﺑﺸﺮی
ﻴﺎﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﺩﻩ
ﻫﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺗﻘﺮﻳﺒﻰ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ، ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺷﺪﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭه
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ.
ﺳﺮﻧﻮﺷت ﺪﺭ آغاز
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ، ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﺠﻤﻮعه هاﻯ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺣﻮﺍس ﻭ
تن، ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﺭﻯ. ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﭼﻮﻥ
ﻭﺿﻊ ﻋﻀﻠﺎﺕ ﻭ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺑﺪﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍی ﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ.  ﻣﺪﺭﻙ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻌﻮﺩ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗب اﻭ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
ﺘﺎ ﻋﺮش ﺮبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّت
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺩﻥ ﺟﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﻭ ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ،
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ. ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻭﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺄﺑﻮﺫﺭ،
ﺯﻧﺎ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺷﻴﺦ
ﻋﻄّﺎﺭ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺎ ﮐﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ . ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺒﺤﺶ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ.

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧّﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﭼﻮﻥ ﺍﺭﺳﻄﻮﻯ
ﻣﺴﺘﺸﺎﺭ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ، ﺑﺎ
ﺟﻨﻮﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﻏﺎﺭﺕ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎنه هاﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﺎﻗﺺ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪ. ﻭﺍﻳﻨکه
اﺭﺳﻄﻮ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺍﮐﺎﺩمی
اﻓﻠﺎﻃﻮن
ﺘﺤﺼﻴﻞ ﻋﻠﻮم
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﻰ
ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭ ﻋﻬﺪ ﺷﮑﻦ ﻭ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﺨﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻧﻴﻮﻯ، ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻋﻠﻢ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻣﺠﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻤّت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭه ﺴﺮﻧﻮﺷت
ﺘﻮﻟﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ، ﻭﺑﺎ
ﻫﻔت ﺴﺮﻧﻮﺷت
ﺘﺠﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍثرﻯ
ﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺘﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻣﺎﺩه ﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﺤﻘﻖ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﻫﺪ، ﺗﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻗتی
ﺒﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﮑﺮﺩ،
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪی ﺁﺧﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻗﻮّﻩ
ﻗﻬﺮﻳّﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭼﻤﺎﻕ ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، که
ﺪﺭ ﻗﺒﺮ ﺑﻨﺎﻡ
(ﻧﮑﻴﺮ ﻭ ﻣﻨﮑﺮ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. که
ﻨﮑﻴﺮ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩی اﺳﺖ،
ﻭ(ﻣﻨﮑﺮ) ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ
ﻧﮑﻴﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎه
ﺨﻮﺩ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪه
اﺳﺖ. ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ. ﺻﺤﻴﺢ
ﻭﺍﻗﻌی
ﭙﻴﺮﮐﺎﻣل
ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس ﻭﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎس ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻋﻤﻞ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﺟﻬﻞ
ﺍﺯﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﺎ
ﺑﺠﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺤﻠیه
ﻮﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻟﺎﺯم ﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺸﻐﻮل
ﭙﺎﮐﺴﺎﺯی ﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰﻣﺘﻌﻬّﺪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﻳش ﺒﺴﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻦ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺑﺪﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻠﺎﺋﻚ،
ﻳﺎ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻧﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺗﺎﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﭘﻴﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘت
ﺒﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ، ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﻣﺮﺑّی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﺎﻟکی که
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ،
ﻣﺘﺤﻴّﺮﻡ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ. ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﺗﻘﺪﻳﺮ
ﻭ ﻗَﺪَﺭ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻳﻚ
ﺷﺨص اﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎ
ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻫﺮچه
ﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﺑﺎﺗﺨﻠیه ﻮ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻴﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺠﺪﻳﺪ، ﻭﺑﺎ
ﻳک ﻤﺠﻤﻮعه اﺯ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺍﻣﮑﺎن
های ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. که
اﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ، ﻧﻴﺎﺯی
ﺒﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭﺟﻬﺎن ﻮﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ، ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﺼﺮﻑ ﮐﺮﺩ، ﻗﻄﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻗﺪﺭﻫﺎﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﻫﺎ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺁﺧﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺎ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻤﻴﺮﺩ ﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺧﺘﻨﻪ) ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺘﻨﻪ ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳﻘﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻟﺰﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺧﺘﻨﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺯﺧﻢ
ﺧﺘﻨﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ، ﻭﻣﻴﻞ
ﺷﻬﻮت ﺒﺎﻗﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮکی ﺨﺘنه
ﺴﺎﻟک ﺘﺮﻙ
ﺷﻬﻮت اﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮔﻬﮕﺎه
ﻨﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ، ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﻔﻮ
ﭘﻴﺮ ﻭﻏﺴﻞ
ﺟﻨﺎﺑت ﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻋﻤﻞ ﺍﻭﻝ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻏﺴﻞ
ﺟﻨﺎﺑﺖ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺷﻮﺩ. ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﮐﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎ، ﻭ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭﻓﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﻋﻤﺪﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺟﺪﻳّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻣﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮑﻤﺎل
اﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰ، که
ﺒﻮﻯ ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﭼﺮﺍ
ﻋﻠﻰ ﺍﺯ ﺩﺭﺏ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺴﺠﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﻮﻧﺪ. ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻠﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣُﺠﻨﺐ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎل
ﺮﻭحی
ﻤﻌﺼﻮﻣﻴّت
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮچه
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺑﻨﺠﺎت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻰّ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓته
اﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ، ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳی ﺴﺎﻟﮕﻰ،
ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﺩﺭﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ .

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻮﭼﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺴﻮﻕ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟی
اﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﻌﻠﺎ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻭ
ﺟﺎﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺍﮔﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ. ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻤﺘﺮ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺩه ﺁﺯﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺖ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎن
اﻟﻬی اﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﺭﺍﺩه
اﻯ ﻭﺍﻗﻌی
ﻤﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻧﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ. ﺩﺭﻙ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ. ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ،
ﻳﻚ ﻧﺴﺨﻪ
ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻓﺴﺦ
ﻳﺎ ﻧﺴﺦ ﻧﺴﺨﻪ
ﭘﻴﺸﻴن ﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﺳﺎﻧﺘﺮ
ﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﺎﻑ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻊ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﻨﺪ ﻭﺗﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻤّﺖ ﻋﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻤّﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻮﻡ ﻭ
ﺍﻭﻡ، ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺫﺭﺍﺗﻰ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ، ﻭ
ﺑﺎ ﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﺠﻮﻣﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺮ
ﺷﻴﺌﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮچه ﻤﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﻮﻳﻢ،
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺑﻮﺩه
ﻮﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻭ
ﺍﺭﻗﺎﻡ
ﻧﺠﻮﻣﻰ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷت که
مرﺍﺗب
ﺒﺮﺗﺮﺍﻟهی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﻄﻮّﺭ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻣثبت
ﻃﻮﺭ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭﻧﻈﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻮﻩ ﻃﻮﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﺪ. ﺩﺭ ﺑﺤث ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﺩﻩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻓﺰﻭﻧﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻳﺴﺘﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ(ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﻧﮑﺴﺎﺭﻯ)
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺧﻂ
ﻣﻨﮑﺴﺮ ﻭﺯﻳﮓ
ﺯﺍﮒ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻪ ﻭﻗﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺑﻬﺪﻑ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﭙﻴﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺁﻣﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺮﮐﺖ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺩﺷﻤﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ، ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﻭ
ﻟﻮﻟﺒﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻨﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻤﻰ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﮐﻤﻰ ﻫﻢ
ﺑﺒﺎﻟﺎ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺳﺎﺯ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻣثبت، ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﻴﺴﺘی ﻮ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﺭﻓﻊ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳش ﺒﺴﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ(ﺑﻪ ﺷﺪﻥ ﻳﺎﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺷﺪﻥ)ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﮐﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻣثبت ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﻭﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ. که
ﺘﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻭ(ﻗﺪَﺭﻯ)ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﻤّت ﻨﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﻟﺬت ﺁنی اﺳﺖ. ﮔﻮدی
اﺯ ﺳُﺮﺳُﺮه
ﭙﺎﺋﻴن ﺁﻣﺪﻥ
ﻟﺬّﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﻘﻮﻁ، ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺯﺣﻤﺖ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﮐﻮﻫﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ. ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻠﻮﻝ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻧﺞ ﻭ ﺳﺨﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺮﺩﺩ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺭﻧﺠﻬﺎی
زندگی ﺴﺎﻟک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪ، ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻣﺴﺖ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﭙﺎس ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ. ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﮕﻮ
ﻭ ﻣﭙﺮس . ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻢ
ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﻞ ﮐﻨﻢ،
ﭼﻮن ﺤﻤﻞ ﺑﺮ
ﺟﺴﺎﺭﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
ﺯﺋﻮس ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺨﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻢ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻳﺎﮐﻢ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺑﺎ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﺸﺪﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺭﻧج هاﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻭﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘنه هاﻯ ﺳﺨﺖ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘُﺮ
ﻣِﺤﻨﺖ ﻭ ﺭﻧﺞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺗﺤﻤّﻞ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﺳﭙﺎس ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺭﭘﻴش ﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ثوﺍﺏ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ، ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻟﻨﮓ
ﻟﻨﮕﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﻧﺮﻭﺩ . ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺩﺭ(اِر) ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻓﺮﺷته اﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺿﺮﻭﺭﺕ،
ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﺶ
ﻇﺎﻫﺮﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻀﺎﻭﺕ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ، ﭘس
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﺠﺮﻡ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺭﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺻﺤﻨﻪ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ،
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴتند. ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﻮﺍﺑق ﻘﺒﺪ
ﻭﻳﺎ ﺗﻨﺒﻠی
هاﻯ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﭘﻴﺮ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮﺭﺍﺿﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺗﺨﻔﻴﻒ
ﺩﺭ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﺮﺍﺯﻭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔته
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺗﺮﺍﺯﻭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﻴﺎﺭﺳﻨﺠﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﭼﻪ
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﮕﻔته
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻋﺸق
ﺴﺎﻟک ﺒﻤﺮﺍتب
ﻮﻟﺎیت ﻤﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ. ﻭ
ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﻧﻔﺮت
ﺴﺎﻟک اﺯ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ،
ﻭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻙ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﻤﻨﻮﻉ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻥ، ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﻗﻄﻌﻰ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻋﻤﻞ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺳﺎﺯﺵ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣﻤﮑﻦ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ، ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻮﮐّﻞ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺻﺤﺒت اﺯ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ را
ﺑﺎﻫﻢ ﺑﮑﺎﺭ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ، ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ، که
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ،
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺪﺗﺮ
ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ، ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺠﺒﻮﺭ. ﻭ ﻫﻢ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻟﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ(ﺿﺮﻭﺭﻯ)ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ( ﺍِﺭ )
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﺃثر
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ، ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ،
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﺩﺭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺳﻮﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﭘﺪﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺑﺎﺷﺪ. که
هم ﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻳﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﺍﺳﺮاء
ﻃﻠب ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻭ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ﻭ
ﻣﻎ ﺑﭽّﻪ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻭ
ﻓﺴﻖ ﭘﺴﻚ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻧی
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﻭﻗﺸﺮﻳﻮﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ که
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﻤﻞ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻋﻤﻞ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎت
اﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎن
ﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ. که اﺿﺎفه
ﺒﺮ ﺁﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻋﻠﻰّ
ﻫﻤﺎﻥ تجسّم
نسخ بهتربشری
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻭ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﺷﺪ. ﻭﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮﺩﻭ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ،
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ، ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩﺵ ﻫﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑویژه
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺒﻰ،
ﭼﻮﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ. که
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻢ ﺯﺍﺩ
ﻭﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﭘس
ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯﻣﻘﺒﺮﻩ
ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﺧﻮﺩ، که ﺪﺭﺁﻥ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻡ،
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﻦﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﮐﻮﭼک
ﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ،
که ﺪﺳت ﻤﺮﺍ
ﮔﺮﻓته ﺒﻮﺩ. ﻭﻣﻦ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺁﻥ
ﺻﺤﻨﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻓﺘﻢ،
ﻭﻟﻰ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﻣﻦ
ﺍﻓﻘﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺍﻩ ﻧﻤﻴﺮﻓﺖ
ﻭﻟﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻓﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻢ.
ﻭﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺗﻤثیلیﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﺎ
ﻭﺍﺻل ﭙس ﺍﺯ
مرﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﻣُﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ(ﻗﺪَﺭ)ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ، ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﻔته اﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘّﻮّﻩ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮑﺮﺩ، ﻭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭﻣُﺮﺩ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﻚ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻗﻰﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺩﻭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﻳﺎ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ،
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺵ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﺒﻰّ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ ﻭ
ﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ
ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ هر ﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺭﻭﺡ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺍﺳﭙﻴﺮﻳﺘﻮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﻔس
ﻮﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎن
هستند. ﻭﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺯﺥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
ﻭﺭﻭﺡ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯﻫﺮﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ، ﻭﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻄفه اﻯ
ﺷﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺮﺯﺥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﻮﻡ ﺩﻭﺯﺥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. که ﭙس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎکی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ،
ﻭﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺩﺭﺻﺤﺮﺍ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻭﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺗﺮس ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﻭﻟﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺟﻬﻞ ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ، ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ
ﻣﻰ ﺑﺎﺯﻳﻢ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻭﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻯ
ﻗﻤﺎﺭ ﺭﻭﻯ
ﺷﻤﺎﺭه اﻯ
ﮔﺬﺍﺭﺩه اﻳﻢ
ﮐﻪ ﺑﺮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻳم ﺒﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.
ﭘس ﻫﺮ ﮐس ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﺌﻮﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺏ ﻳﺎ
ﺑﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﻠﻢ
ﺯﺩﻩ ﺍﻳﻢ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎکی
ﺪﺭﺁﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ، ﭼﻮﻥ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﻓﻠﺞ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ، ﺗﺒﻌﻴﻀﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﮐﻢ ﻋﻘﻞ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮی ﺮﺍ
ﺑﺎﻫﻮش ﻮﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ. ﻭ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻘﺎﻭﺕ
ﻭ ﺳﺨﺘﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ،
ﻭﺑﺮﺧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﻭﺑﺎﺟﺸﻦ
ﻋﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻠّﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩ، ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ،
ﺑﺎﻫﻢ ﮔﺮﻩ
ﺧﻮﺭﺩه اﻧﺪ. ﻭﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭﻧﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺍﺑﻠﻴس ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﻠﺒﻴس ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺩﻳﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭﻓﺎﺳﺪ
ﻭﺩﺷﻤﻦ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻩ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻯ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻪ ﭼﺎﻩ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﮑﺸﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻗﻠّﻪ
ﮐﻮﻫﻰ ﺑﻘﻠّﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺒﺮﻧﺪ.

ﺟﺎﻟﺐ
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻩ، ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﺍ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ( ﺍِﺭ )
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﺴﺎنه ها ﺭﺍ
ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻭﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻴﺦ ﺻﻨﻌﺎﻥ
ﻭ ﺳﻴﻤﺮﻍ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﻋﻮﺍﻡ،
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺁثاﺭﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺮﺍی
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻧﺴﺒﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک
ﻮﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻳﺪه اﻡ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺣﻞ
ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ،
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪس ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻦ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺷﺪه
اﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺮﻓﺖ
ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻓﺮﻣﻮﺩﻩ،
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﮔﻨﺞ ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺯﺥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
ﻭﺭﻭﺡ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ تن ﺑﻨﺠﺎﺕ
شهود قائم
ﻧﺮﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
باید ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ نظر ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ(ﮔﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ) ﺭﺍ که
علّت ﺗﺴﻤیه
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺵ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﮔﻞ ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍل ﭙﺎﺳﺦ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﻢ
ﺃﻋﻈﻢ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺑﺎ
ﺗﻤﺎم ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ
ﮔﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﮔﻠﺒﺮﮒ ﮔﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ، که
ﺘﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮔﻠﺒﺮﮒ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻠﺒﺮﮒ
ﻳﺎﺧﻮﺩ ﮔﻞ
ﺍﺻﻠﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺭﺍﺳت ﺒﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩه ﺒﻮﺩ. ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﺣﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﺸﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻳﺪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ. ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻳﺎ(ﻣُثل ﺑﻀﻢ
ﻣﻴﻢ) ﻳﺎ
ﺍﻳﺪﻩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻓﺴﺎنه های
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤیثیلی ﺩﺭﻣثاﻝ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻣﺰ
ﻭﺍﺷﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻳﺎ
ﺁﻳﺎﺗﺎﻟﻬﻰ که
ﺪﺭ ﺷﻴﻔﺮ ﻭ
ﮐُﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻘﺪﺭت عقلی ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯاز ﻣﺎ
ﻳﺎ ازﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺎ، ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ، ﻭ ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐُﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ،
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯش
ﺒﮑﻤﺮﺵ ﺯﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﺃﻯ
ﮐﺎﺵ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ، ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩت
ﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎﻯ
ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ، ﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﺳﺖ. ﻭﻋﻠﻢ
ﻳﺎﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺴﺘﻦ،
ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﺮ
ﺍﺳﺖ.

ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺒﺪﺃ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻈﻢ ﻭثبت ﺷﺪﻩ،
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻗﺪﻣﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ،
ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺭﻳﺸﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺷﺮﻗﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺍﺯ
ﺯﻧّﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ ﺑﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﻫﺎ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﻗﺒﻠﻰ،
ﻭﻳﺎ ﻣﺎﺩه
گرﺍﻳﺎن ﺒﻌﺪﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷﺖ. ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ (ﻏﻢ
ﺩﺭﻭﻥ) ﮔﻔته
اﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ خود
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺟﻨبه هاﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺟﻨﺒﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺮﮐس، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺰﮐیه
هاﻯ ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. که
ﺒﺎﺯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ، ﺑﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭﺡ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ. ﻫﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﺷﺨﺼﻰ. ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ. ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ
ﻃﺮﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺃثبرﻯ ﻳﺎ
ﺍِﺗﺮﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺃثیرﻯ
ﻭﺍﺯ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎی
ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤت
ﺃیثیرﻯ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻣﺎﻫﻴّت
لاﻫﻮت ﻤﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ، ﻭﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩی الله
ﺼﺎﺩﺭ ﺍﻭل
اﻟﻬﻰ(ﻫﻮ)، که
ﻤﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ او
را ﺷِﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻴﻢ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ(
ﻋﺪﻡ ﻣﺎ ﺳﻮﺍﻩ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻳﻢ، ﻭ
ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ). ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء، ﺑﻔﺮﺽ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّت
هاﻯ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﻌﺪﻡ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ، ﻭﺍﺭﺩ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺴّﺮ ﮔﺮﺩﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﻣﻄﻠﻖ،
ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻓﻬﻢ
ﻭﺭؤﻳﺖ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ. ﭘس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺩﻫﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ، ﺍﺯ
ﮔﺬﺷته هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺷﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭﺭﻭﺡ،
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﺎﻙ ﺷﺪنی اﺯ
ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻖ، ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺎﻙ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭﭘس اﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎت اﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳت
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﭙﺎﮐﻰ بفرض
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻘﺮّﺏ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﻢ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﺨﺺ ﺻﺎﺣﺐ
ﺭﻭح اﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺯﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﺮﺑﻴت
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﺠﺎت
اﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، که
ﺪﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎن
اﺯ ﺍﻣﻮﺭی
اﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭلی
ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺬﺭﺍندن
امور ﺑﻴن
ﻤﺮﺩﻡ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺁﻥ
ﺍﺧﻠﺎقی که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﻗﻴقه ای اﺯ
ﺁﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ،
ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷف
ﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻣﻬﺪی
هاﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ، ﺑﺤﺪّ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍنی
ﺒﻴﺸﺘﺮ، ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻋﻈﻴﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺳﺮﮐشی
ﮐﻤﺘﺮ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭﺳﺮﻋت
ﺘﮑﺎﻣلات
ﺮﻭﺣﻰ، ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎی
ﻨﺠﻮﻣﻰ
ﺑﺴﺮﻋﺘﻬﺎﻯ ﮐﻬﮑﺸﺎنی
ﺒﺮﺳﻨﺪ.

ﮔﻔته
اند ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﺭ ﺑﻄﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻭﺳﭙس ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﭼﻮن ﺒﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ، ﻣﻨﺸﺄ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﮐﻮﺭﺗﮑس ﺯﻳﺮ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺴﺐ
ﺩﺭجه اﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﺒﺪﺃ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎ
ﺭﺍ، ﺑﺎ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﺎ ﮐﻤﺎلی
ﻨﻤﻰ ﻳﺎﺑﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﭘس ﺩﻭﭼﺎﺭﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺮﮐس، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ ﻳﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ. ﺍﮔﺮ
ﻧﻈﺎﻡ ثاﺑﺘﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘی
ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻧﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ
ثاﺑﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻭﺩ. ﻭ
ﺑﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍب
ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، که
ﺒﺎﺯ ﺩﺭﻧﻈﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﺮﺍﺭ
می گیرﺩ. ﻭﺟﺒﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ، ﺑﺮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻏﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮ ﻓﻄﺮﺕ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻏﺎﻓﻞ ﺑﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﻔﺮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻫﻢ
هستند. ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﮐﺸﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﺳﻮﺭﺍﺥ ﮐﻨﺪ، ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﺮﻕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﺩﺭ ﭘﺎﺭﻭ ﺯﺩﻥ
ﺩﺭﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻤّﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻧﺠﺎت اﺯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻳﺎ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻫﻢ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺎﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ. ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﮐثرﺕ ﻣﺸﻬﻮﺩ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍتب
اﻟﻬﻰ، (ﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺭﺍﻟﻠﻪ). ﭘس
ﺤﻴف است ﺒﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻰ،
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﺪﻫﻴﻢ، که
کرﺍﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪی ﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮﺳﺨﺖ
ﺑﻨﻈﺮ ﺁﻣﺪﻩ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ
ﻳﺎ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ، ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤّﺎ ﭼﻮ ﺣﻞ
ﮔﺸﺖ ﺁﺳﺎﻥ
ﺷﻮﺩ. ﻭ ﻣﻌﻤّﺎ
ﺑﺎﻋث ﻋﻤاء
ﻭﮐﻮﺭﻯ ﺩﻝ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻧﻪ ﺃﻣﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ
ﺑﺎ ﺯﻭﺭ ﻭ ﺯﺭ ﻭ
ﺯﻳﺮﮐی ﺮﻓﻊ
ﻣﻌﻤّﺎ ﻧﻤﻮﺩ. ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺮﮐس، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ ﮐﻞ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺟﺰاء ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ،
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ، ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﻢ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ.

ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫیم
ﺫﺭّه اﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻳﻢ، ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻧﻈﺎم هستی ﺧﻮﺩﻣﺎن
ﻠﻄﻤﻪ ﺯﺩه
اﻳﻢ. ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ،
ﺯﻳﺮ ﻭ ﺭﻭ
ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎنی
ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺍﺯ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﻏﻔﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺭﻭﻏﻦ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﺁﻧﮕﺎه
ﻤﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳت
ﺘﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ، که
ﺒﺎﻋث
ﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ.
که همچناﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻟت کوﺩﮐﻰ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّت
ﻨﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﻋﺮﻭﺝ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﺭﺷﺘﻪ ﻧﺦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ
ﻋﻠﻞ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ، ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺟﻨﺒﺎﻥ ﻧﻈﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﻈﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ، ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩ. ﭘس
ﺩﺭ ﺩﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ، ﺟﺎﻯ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭ
ﺍﺗﻔﺎﻕ ﮐﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺒﻮﺩ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ
ﻫﻤﻪ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﻭ ﺗﺼﺮﻓﻰ ﺭﺍ
ﺧﻨثی ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻗﻤﺎﺭﻯ ﺑﺮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺎﺧﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺣﺴﺮﺕ
ﻭﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻴﭻ
ﺃثرﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻴﻢ. ﻭالاّ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻓﺴﺦ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ، ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷته
ها ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻓﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍدی
ﺒﺴﻮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ. ﮐﻪ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺎﺟّﻰ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﻓﺘﻪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻌﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺑﻰ
ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ، ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﻣﻰ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻭﻟﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﻋﻠﻞ ﻭﻗﻮﻉ ﺁﻥ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﻳﺎ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺑﻔﻄﺮﺕ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﻤﺎﺭ
ﮐﻤﻚ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻧﮑﻨﻴﻢ. ﺗﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ، ﻭ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﻌﻠﺎ، ﻣﺎﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻋﻠﻞ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻠّﺖ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺧﻮﻳش ﻮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮔﺮﺩﻳﻢ. ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩ، ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﻮجه کنیم.
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ، ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﻧﻴﮑﻮﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﺩ. ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﺎﭼﻴﺰﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺗﺄثیرﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﺰﺭﮒ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﮐﺶ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻤﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎﻯ
ﺳﻮﺯﺍﻥ، ﻭﻋﺬﺍﺏ
ﻣﺸﮑﻠﺎت
ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎن
ﺒﺴﺎﺯﻳﻢ، که
ﻠﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺟﻬﺎن
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺭﻭﺩ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣؤثّر ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻤﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﻇﺮﻓﻴّت ﻮ
ﻃﺎﻗت گرﺩﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻃﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺻﺪ ﮐﻴﻠﻮ ﻃﻠﺎ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺦ
ﮐﻮﺏ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺨﺘﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ،
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗب
ﻤﺪﺑّﺮ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺣﺘﺮﺍﻡ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻓﻌﻠﺎﺑﺎﻋث
ﻮ ﻣﺎﻧﻊ ﻓﺴﺎﺩ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺒﻮب
اﻭ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻤک
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح
اﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻨّﺖ ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﮐﺸﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﮔﻨﺎه ﻮﺷﺮﻙ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩش
کرﺩﻩ، ﻭﺑﺎ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﺄﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﮐﺮﺩه اﺳﺖ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ثوﺍﺏ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺍﻧﺴﺎن ﺒﻴش اﺯ
ﻇﺮﻓﻴّت ﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘر ﻭ
ﭘﺎﺩﺍش ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴن
اﻭ ﺍﺳﺖ. که
ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻯ
ﺧﻮﺩ که ﺮﺳﻴﺪه
ﺑﻮﺩ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﺮﻁ ﻧﺠﺎت
ﺪﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺍﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﺷﺸﺼﺪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸتی ﺨﻮﺩ، که
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﺪ ﺳﺎل
که ﻳﻚ
ﻋﻤﺮبشری ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭﻋﺼﺮﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴم اﻭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ ﺷﺪ. ﻭ
روح ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻠﻰّ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ سلوکی ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺪﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﺁﻳﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮔی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﻠﺎﺡ
ﺩﻭ ﻟبه ای
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ، ﻭ
ﻫﻢ ﮐﺸﻨﺪﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺑﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﭼﻘﺪﺭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺴﺎﻧﻬﺎی
ﻨﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪی ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻭ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻌﺪ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭﻳﻢ. (
ﺑُﻌﺪ) ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﺸﻞ ﻭﺣﻴﺎﺕ، ﻭ
ﺑّﻌﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ، ﻭ ﺑﻌﺪ
ﻋﻘﻞ ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﺭﻭﺡ،
ﻭ ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ
ﭼﻪ ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎن ﺮﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
چه اﺑﻌﺎﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮند. که
ﺒﺘﺪﺭﻳﺞ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻔﮑّﺮ،
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻑ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﻄﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻤﻮنه هاﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ.

ﺍﭘﻴﮑﻮﺭﻳﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﺗﺼﺎﺩﻑ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺃﺗﻢ، ﻭ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ.
ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭلی
ﺘﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﻨﻔﻊ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. حتی
ﺟﻬﺸﻬﺎی
ؤنتیکی ﺑﻀﺮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ،
ﻭﺩﺭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻮﻉ. ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻣﻀﺮ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ،
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺩﻳﺪه اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎت
ﻔﺮﺿﻰ ﺁﻥ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺷﺪﻩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺯﺍﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﮐﺎﻣﮑﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻳﺎ
ﻣﻨﺠﺮﺑﺰﻭﺍﻝ
ﻭﻋﻘﺐ ﺭﻓﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨص ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭﺑﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ، ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻟﺬﺍﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪﻋﺬﺍﺏ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﻋﻘﺐ
ﺭﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺑﻨﻈﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴب ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻪ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ، ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮔﺮﻳﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻓﻄﺮن اﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐُﻨﺪﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻭﻋﺮﻓﺎ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﻭﺡ ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﻨﻨﺪه ای اﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻈﻢ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﭼﻪ
ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮔﻔته اﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﻧﻔﺨﻪ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻧﺮﺍ، ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﻈﻢ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺷﺪﻩ، ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻧّﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﺎﺭﻑ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﻳﺸﺪ، ﮐﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌت اﻣﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩ، ﺍﺯ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ، ﭼﻪ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺮﻯ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻖ ﻭﺿﻊ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻗﺎﻧﻮن اﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺁﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ. ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﮐﺴﻴﮋﻥ ﻭ
ﺋﻴﺪﺭﻭﮊﻥ ﺁﺏ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ، ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺁﺏ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﺍﺳﺘثنادی
ﺭﺍ ﻧﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮ
ﮔﺬﺭﺍﻥ ﮐﺎﺭ
ﻭﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻣﻌﺎﺩﻟﺎﺕ
ﺟﺒﺮﻯ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﻚ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺨﻔﻰ ایکس
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻴﻦ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ ﺑﻌﺪﺩ
ﺻﺤﻴﺢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺍﻗﻊ
ﺟﻮﺋﻰ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﻣﮑﺮ ﺧﻴﺮ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ اﺴﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘثناﺁﺕ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺃثر
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﮊﻥﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻧﻈﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﻋﻤﻠﻰ
ﺻﻮﺭت گیرﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺼﺎﺩف ﻮ
ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺨﺼﻮﺹ(
ﻫﺮ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻴﻚ
ﻓﺮﺩ)ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩﻯ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﺍﮔﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﺫﺭّه اﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﺩ، ﻫﻤﻪ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ. ﭘس
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺯ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﮐﻪ ﮊﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ،
ﻭﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩ، ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺳﺘثناﻫﺎ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﻰ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﻮﺍس ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍلاّ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﺑﻠﻴس ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻘﺪّس ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭﺗﻠﺒﻴس، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻠﻴس ﻧﻴﺰ
ﻃﺮﺩ ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭﻋﺼﻴﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺼﻴﺖ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻫﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍت
گذﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻧﻮ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﺍ، ﺃﻧﺪﻙ
ﺃﻧﺪﻙ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻴﻠﺴﻮف
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭﺩﻯ ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﻔته
اﺳﺖ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻤﺪﻟﻰ ﻭﻫﻢ ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺟﺒﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
است ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻈﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳﺎﺯﺵ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﺧﺎﺹ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺍﻳﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻣﺎ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻧﻮﻉ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰ،
ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻠﺎﺣظه
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻭ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ، ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻔﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺫﻫﻦ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ،
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ، ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺻﻠﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻨﻴﻦ(ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻘﻮﺍﻧﻴﻦ)ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺴﺎﻋﻰ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺩﺍﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﻘﺐ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﻣﻮﻝ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺠﻠﻮ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺗﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺍﻡ
ﺍﻟﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. که
ﻤﺸﮑﻞ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﻤﺪﺭﺩﻯ ﻭ ﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﺍﺟﺰﺍﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ، ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻋث
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﺸﺶ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ، ﻭﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ، ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﻭﺑﺨﺸﺶ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻫﺪﻑ ﻣﻘﺪّس
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻣﻬﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺩﺭ ﺍﺟﺰاء
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ،
ﻭﻳﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ. ﻭﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴب همه
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ،
ﺣﺘﻰﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭ ﮐﻞّ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﻏﺎﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻗﻄﺮه
ای ﺩﺭﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. که
همه ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ
ﻭﻟﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﻠّﻰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺍﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ،
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺗﻘﺪﻳﺮ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺩﺭ
ﻃﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﺭﺩﻯ
ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﻭ
ﻫﻢ ﺯﻳﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺟﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﻙ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﺸﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻦ، ﻭ
ﺗﻮﮐّﻞ
ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺩﺭﺭﻫﺮﻭﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻓﺎﻳﺪه ای
ﺃﺑﺪﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻤﺮ ﺻﺪﺳﺎﻟﻪ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﻢ ﺭﻧﮕﻰ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﻫﻤﺪﺭﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎ
ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺗﻘﻮﻳت
ﻨﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸق
اﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﻘﺮّب ﺁﻧﻘﺪﺭﻓﺮﺍﻭﺍن
هستند، ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻔﮑﺮ ﻧﻴﺮﻭی
عشق ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﻧﻈﻢ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ، ﻳﻚ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﻭﻣﺎﻫﻴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺗﻦ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺟﺰ
ﺧﺎﻃﺮﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺗﻦ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻪ
ﺑﮕﻮﺭ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ثبت
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺟﺰﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ، ﺁثاﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ، ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺍﻳﻦ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ثبت ﺁثار
ﮐﻠّﻰ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺷﺪه باﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻧﻪ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻧﻪ ﺑﻴﻦ ﻫﺮ
ﺩﻭﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻴﮑﺎﺭﻳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻳﺎﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺑﺎ
ﺻﺪﻫﺎﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔی
های ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ. ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّت
ﻮ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ،
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ،
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﮑﺮﺭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻋﺮﻓﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﺍ
ﻋﻠّﺖ ﻭ ﺩﻟﻴﻞ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺒﻮﺩ، ﻫﻴﭻ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺸﺒﺖ
ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ ﻫﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﻮﺩ. ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺸﻬﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠق ﻮﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
(ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﺪﻥ)ﺁﻥ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺪﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩه
اﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺮﮐﺎﺭ
ﻋﺒثی ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻥ، ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﺍﻟﻮﻫﻴّتﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻌﻮﺍﻟم
الله ﺒﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﻳﻢ که ﺸﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻞّ ﺟﻬﺎن
الله را ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ.
ﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﮐﻪ ﮐﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ.

ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺗﻘﺪﻳﺮ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ(
ﺑﺪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ)
ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺍﻳﻦ
ﺑﺪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺑﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪی
ﻤﻮﺍجه ﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴله اﻯ، ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﻭﺭ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩل هفت
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﻄﺒﻴﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ، ﺩﺭ ﻫﻔت
ﺴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺳﺒﻘﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ، ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮ،
ﻭ ﻧﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺩﻳﮕﺮ،
ﻭﻗﺘﻰ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻓﻮﻕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ
ﻭﮐﻬﺎﻧﺖ
ﻭﻣﻌﺠﺰﻩ ﮔﺮﻯ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﻳش ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﺪﻡ
ﺗﺮﻙ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺑﺠﺎﻳﺶ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﺩﺭ ﭼﺮﺍﮔﺎه
ﻫﺎ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﻊ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻣﻨﺼﻒ،
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ. ﭘس ﭼﻘﺪﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ. ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺎ ﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﻳﺶ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ؟
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔﻊ ﻧﺎ ﭼﻴﺰ
ﮐﻮﭼﻚ ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺯﻭﺩﮔﺬﺭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﻔﻊ
ﮐﻠی ﺮﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺩﻭﺭﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺳﻴﻠﻰ
ﻧﻘﺪ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺣﻠﻮﺍﻯ ﻧﺴﻴﻪ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ.

M074

مکتب هندی
ذِن

ﻣﮑﺘﺐ
ﺫِﻥ ﻳﻚ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺮﻗﻰ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﺧﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺁﻥ،
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ، ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻣﺤﻤﺪﻯ، بوده
که ﺮﻭﺵ
ﭘﻴﺸﺮﻓته
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻟﻔﻆ ﺩﻳﻦ
ﻳﺎ آئین ﺭﺍﻩ ﻭ
ﺭﻭش عملی ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
الهی، ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻫﺴﺖ. ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ(ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ)
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭِﺩّ
ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ، ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﻟﻔﻆ ﺩﻳﻦ
ﺑﻮﺩﺍ ﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺋﻴﻦ ﻭ ﺁﺫﻳﻦ
ﻭ ﺁﺩﻳﻨﻪ
ﻭﺫّﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث ﻣﺎ. ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻫﻨﺪﻯ
ﺫّﻥ ﺩﺭ ﭼﻴﻦ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺻﻞ ﺩﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﻓﺖ
ﻭﺁﻧﺮﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺁﺧﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮم ﻤﺬﻫﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘب
ﻔﮑﺮﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﻭﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ. ﻭ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺫﻥ ﺭﺍ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺫﻥ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ، که
ﺨﻮﺍﺳت ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺠﺎمعه
خاصّی ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮل اﻭﻟیّه
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ مناسب
آنها ﺍﺳﺖ که
هر زمان
نسلهای همه
فصول نوع بشری
از رده های حیوانی
و انسان بدائی
بالا میآیند. ﻭ
ولایت بودا
سوّمین بوده، و
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬﻰ
عبارتند از
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﺍﺳﺖ. ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ ﺍﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺠﻠﺐ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺪﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰم گفته
شدند که ﺪﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
رسمی غیر
سلوکی
ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫب ﺁﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻫﺮ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭼﻪ
ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﻣُﺮﺩﻩ ﻳﺎ
ﺯﻧﺪﻩ . ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ندارد.
ولی طریقتهای
هر کامل الهی
مشکلات روانی
خاص هر سالک
را در روش
عملی دارد.

ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ، ﭘﺎﺑﻨﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ،
ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺮﻳﻊ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
گرفتارﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁثاﺭﺵ ﭘﻴﺪﺍ، ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻃﻮﻝ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺯﻭﺍﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﺮﻣﺎیه اﻯ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻕ الهی
برتر از اخلاق
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ است .
که ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ، ﺣﺎﺻﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﺍﺳﺖ. ﻭﺭﻭﺩ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺭجی ﭽﻪ
ﻣثبت ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ، ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
وملّی ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﺭﺍه ﻮﺳُﻨّت
ﻴﺎ ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺗﻘﺪّس
ﭘﻴﺮﻭﻯ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ، ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﮐﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﺑﺎ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﻠﻞ. وﺍﻳﻦ
ﻧﻔﻮﺫ
ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﻰ ﺍثر
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﺣﻔﻆ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺷﺮﻗﻰ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﮑﺎﺗﺒﻰ
ﻭﻟﻮ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺁﺳﻴﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ. ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ
ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﺩﺍﺷته
اﻧﺪ. ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﻠﻞ ﺩﺭ
ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﮋﺍﺩ ﺧﺎﻟﺺ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚ ﭼﻮﻥ ﺳﺮﺥ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ ﻳﺎ
ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺳﻴّﻪ.
ﻭﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﭘﻮﺷﺶ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ. ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻭﺭﻭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺪﻳﻦ
ﻭ ﻣﺬﻫب ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻧﮋﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺣﻔﻆ
ﻧﮋﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻧﮋﺍﺩﻯ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ئر
واقع ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﮋﺍﺩ
ها ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺖ ﺣﺒﺸﻰ
ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻣﻰ
ﻳﻤﻨﻰ ﻭ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺖ ﺭﻭﺳﻰ
ﻭﺍﻟﻤﺎﻧﻰ. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﭘسﺍﺯ
ﺍﺷﻐﺎﻝﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ ﺍﺯ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ،
ﻭ ﺑﻌﺪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻨﺎﺑﻮﺩﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ،
ﻧﺎﭼﺎﺭیهودیان
طریقتی
زردشتی ﻫﻤﮕی
ﺪﺭ ﻗﺒﻠﻪ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ، ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﺤﺪ
ﮔﺮﺩیدﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﻭﺷﺎﺧﻪ اصلی ﻳﻬﻮﺩ،
ﻳﮑﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺼﺮﻯ ﻣﻮﺳﻮﻯ
ﻭ ﻳﻮﺳﻒ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ. ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺮﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﻭﻗﻮﻣﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪه اﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﺤﺮف
ﻤﻴﺸﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ،
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. که
ﺒﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻋﺮش ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺗﺴمیه
ولایت ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
میگشته
وﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷت
ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
بدان شهود
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪه و
میرسند. ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ به أﻳﻞ
ﻭ ﺍﻳﻠﻴﺎ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ، ﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻠﻰّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ بشری شهود
ششم ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺩﺭ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﻭﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
فئق بشری
فرشته گونه
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
إرباب نوع
بالاتر ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺧﺮ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﺞّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ از
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ را
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻧﺘﺨﺎب
ﻮلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّل عباﺩﻯ
ﻭﺍﻃﺎﻋت اﺯ ﺍﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﻃﺎﻋﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﻮﻡ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
از خئاوند
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ. که
ﭽﻮﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
او را ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ، ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ با وی
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ. ذِﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ و. ولایتهای
سلوکی الهی
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻳک
اﻭلی اﻟﻌﺰمی
آنرا ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷند.
ﻭﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ، ﻣﮑﺘﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺘﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻓﻌﻠﺎ ﮐﺴﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ، ذﻥ
ﺭﺍ ﺭﻭﺵ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻧﻴﺰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺮﻭرﺷﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ روح
الهی ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
روان ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﺮﻭﺍن اﺳﺖ. ﺭﻭﺍن
کاﻭﺍن
ﺒﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣل
ﺴﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﻌﺎﻟجه
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎ
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺨﺪﻳﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ،
ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ،
ﺗﺎ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺟﺪّﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺤﺪّ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐی
ﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻭﺩﺭﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﻧﻮﺭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎﻣﺮیم
ﺒﻌﺪﻯ، ﻭﺯﺭﺩﺷتیان
کامل ﺒﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺣﺪّ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺁﺩﻡ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺣﺪّ ﻣﺸﺨّﺼﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺎﺹﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ. ﻓﺮﺩ
ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭانسان
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻬﻤﻰ، ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻘﺮﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺮﻡ ﺗﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻃﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﺪﺭ، ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ. ﻭﻟﻰ
ﺻﻔﺎت ﺪﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻣثبت ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ. ﭘس ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺫﻥ ﻭ
ﺩﺭﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻳّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ سالک
دارند. ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ)ﺧﻮﺩ را
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ)،
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
انسان در سلوک
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻟﺒﺎس ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﻠﺒﺎس
و ذات ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻋﻮﺽ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﮑﺘﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺒﺮﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺑﺰﺭﮒ
ﺳﺎﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺷﺨﺼﻴﺖ
ﮐﻮﺩکی ﺨﻮﺩ
ﮐﻨﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ گذشته ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
انسان ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﺻﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭس ﻧﻴﺰ،
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ، ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺗﺎﺯه اﻯ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
تکامل ﻧﻴمه
اﺭﺍﺩﻯ، ﺑﻴﻚ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﻨﻬﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
میباشد. ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻭﻣﻘﺼﺪ ﺃﺑﺪﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻣﻄﻠﻖ،
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﻓﺮﺽ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﻳﺪار
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭﻧﻪ
با ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻳﺎ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
دارند. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﻣﮕﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﻋﺮش
ﺒﮕﻮﻳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺖ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣثبت ﻮﺳﻠﻮکی
ﺮﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭﺟﻨﮕﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺁﻭﺍﺭﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫی
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. تنها
ﺑﭽﻨﺪ ﻣﻮﺿﻮع
ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺎﮐﺎﻣﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. که
روان یا نفس
أمّاره
اﻧﺒﺎﺷته ازﻔﺴﺎﺩ
و عقده ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺁن میباشد . انسان
ﻇﺎﻫﺮﺍ آنها
را ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩه است.، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ الهی
و ﻭﺍﺭﻫﻴﺪﻥ ﻭ
ﻫﺠﺮﺕ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮی ﻮﺩﻳﮕﺮ
امور
ﻏﻴﺮﺳلوکی
ﺩﺭﻋﺰﻟت
ﺴﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁثاﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺳﭙﺶ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ برﺳند. ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺍﺭ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﺟﻮﺵ، ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎ
ﻭ ﺩﻭ ﺩلی ﻫﺎ
ﺩﺭ
ﻫﺮﺗﺼﻤﻴﻤﻰ که
ﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻬﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺳﻮﮊه
ﻫﺎﻯ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺗﻦ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ، ﻭﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ، ﻳﺎ
ﺍﻧﻄﻮاء عرﺑﻰ
ﻭﺩﺭ( ﺗﻮﻯ ﺧﻮﺩ)،
ﻭﺩﺭ ﺟَﻴﺐ
ﺧﻮﻳﺶ ﻓﺮﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺍبتدا ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭﺳﺘﻰ، ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ
مقدّس ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻝ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﭘس ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ، ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ با
ﺫﮐﺮ ﺧﺪﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ،
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ میکند. سالک
درﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
الله ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻨﻘﻄﻪ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ.
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺫﻥ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺭﻭﺍﻗﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣثبت
اﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺴّﺮ
در ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻪ
ﺗﺮﺳﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﻧﻪ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻣﻴﺪﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، و
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔت هزﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﺗﺮﻙ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎت
ﺤﺴّﻰ ﻭ ﮐﺴب
ﺤﻘﺎﻳق اﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﮑﺮ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺬﻫﻦ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﺗﺼﻮﺭی
ﺤﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﺭﺍﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻞ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭﭘس
اﺯ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘل
اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ عقل
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮنی
ﺮﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﻭﺣﺸﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻔﻀﺎ
ﻫﻢ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﺫﻥ، ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯﻓﺮﻳﺒﻨﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻌﻘﻞ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐثرﺕ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
که ﺨﻮﺩ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭﻫﺮجه
ﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻳﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ، ﻭﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّت که
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﺪﻳﺪﻥ،
ﺑﺎ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺍﻭ ﻭ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ)ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑیرﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮنه هستی
ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ، ﺩﺭ
ﺍﺳم اﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ، ﺟﺎﻯ
ﻫﺮ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
میگردد، ﻭﻟﻰ
بهشت وجهنّم ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎی
ﻨﻮﻋﻰ میباشد. ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﻓّﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﻧﺠﺎت
ﺮﺍ، ﺍﺯ ﻫﻔت
ﺘﺠﻠّﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﺎصی درﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺪﺍﺭس ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﻣﻌﻠﻤﻰ ﺭﻭﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻴﺰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ را ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺫﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺤث ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﻫﺴﺖ. ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﭘﻴﺮ
ﭼﻨﺎن اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﭘﺎﺳﺦ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺳﻘﺮﺍﻁ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻡ ﻭﻣﻰ
ﺯﺍﻳﺎﻧﻢ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﻣﺎﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺍﮐثر
ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺫﻫﻦ
ﻭﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ، که
ﺒﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﮐﻨﺪ
نیست . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﺮ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﺎت
ﻤﻄﻠﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮑﻨﺪ. و
برخی از ﺁن ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻳﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﻣﺪﺍﻡ
ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺯﺍﺋﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺟﻮﺍﺑﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﺮﺳﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩﺵ
ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﻫﻢ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺗﺤمیلی اﺯ
ﭘﻴﺮﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﻢ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺑﺨﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ، ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﺭﺍﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﮐﺸﺶ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻬﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭاو
را ﺑﭙﺮﺳﺘﺪ. ﻣﮕﺮ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻇﻴﻔﻪ
(ﺍﺟﺘﺒﺎ)ﺩﺭ
ﮐﺸﺶ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ، ﮔﻔته
های ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻭ ﺑﻨﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻟﺎﺯﻡ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﻤﻴﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺳﻄﺢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺭّﻩ ﻣﻨﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﺗﻦ
ﻭﻣﻐﺰ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺯﻭﺍﻝ ﺟﺰﺋﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ، ﺑﺨﻮﺩﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻥ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺮﺩه
ﺒﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺴﻠّﻮل
ﻤﻴﻤﻴﺮﺩﻧﺪ
ﺯﻧﺪﻩ
نمیگرﺩﻧﺪ، ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺃﻧﺪﻳشه ﺴﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﭼﻨﺪ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﻮﻳﻦ ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﺫﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺷﺮﻗﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﻭ ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺩﺭﻏﺮﺏ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﻣﺪﺭﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ. ﻫﻴﻮﻣﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻫﻴﭙﻰ
ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺴﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺗﺮﻙ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﮐﻠﺎس ﺍﻭﻝ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻮﺍﺩ
ﻣﺨﺪّﺭ ﭼﺎﺭﻩ
ﺳﺎﺯ ﺑﻮﺩه ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻧﺎﻗص ﺒﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺸﻨﺪ
ﺁﻨﻬﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻔﺎ ﺑﺪﻫﺪ، ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﻨﺶ ﻭ
ﺩﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣُﺮﺩه اﻯ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺭ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ،
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺮﺩه اﻯ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺫﻥ ﺑﺎ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﻑ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘی ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺭﻳﺸﻪ
ﺍﻟﻬی هستند. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎس
ﺩﺭﺳﻰ ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳاﻔﺘﻪ ﮐﻠﺎس
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪلالات ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﺩﮔﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ،
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ. ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺫﻥ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﮐثرﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺑﻬﻨﺪ ﺭﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﻴﺎﻓتند.
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨگ ﺫﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ،
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻮﺷش ﻔﮑﺮی
ﻮﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺭﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺑﺎ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺻﺮﻳﺢ ﻋﻘﻠﻰ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺍﺯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ، ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. که
اﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺴﺎنه ها ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺧﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻃﻔﻞ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﻤﻴﮑند. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺍﺯ
ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺠﺎﻋﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﺮ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻠﻒ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺭﻓﻊ ﻭﺗﺮﻙ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻓﺴﺎنه ها، ﮐﺎﺭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮﻗﺪﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺁﻥ، ﻳﻚ
ﻗﺪﻡ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ، ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻠﺎﻡ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﺁﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﺯ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ، ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻣﻨﻔﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺟﺎﺭﻯ ﺷﻮﺩ، ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ، ﻓﻮﺭﺍ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻔته ها ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (
ﮐُﻮﺍﻥ) ﻫﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﻳﺪﻩ ﭼﻴنی
ﻮ ﺫﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﭼﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﻨﺪ. ﻭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺑﻴﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻄﻠﺐ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻏﻠﻂ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ، ﺑﺎ
ﺫﮐﺮ ﺍﻣثاﻝ
ﻭﺣِﮑَﻢ، ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺩﺭﻣﻴﺎن
ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺍﻣثاﻝ، ﺫﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻣثلا
ﺍﻧﺴﺎن که ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﺳﻴﺮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ که
ﺁﻭﺍﺯﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻭﺍﺯ
ﺧَﺮ ﺩﺭ ﭼَﻤﻦ،
ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﻭﻡ،
ﭘس ﻣﻦ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻢ. ﻭ
ﻟﺬﺍﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻨﻮﺏ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺷﺪ، ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﺍﺯ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ
ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣثاﻟﻬﺎی
ﻨﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺯﭘﺸﺖ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺴﺐ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧباﻳﺪ
ﺑﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺮﻭﺟﻰ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﺪ.

ﻣﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﭼﻴﺰ ﻧﺎ ﭼﻴﺰﻯ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻘﺪﻳم
ﻤﻴﮑﻨﺪ. چخ
ﺒﻌﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺠﺪﺩ
ﺷﻮﺩ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻌثت ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﭼﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺮﮒ ﻣﻮﻗّت
اﺳﺖ. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺨﺺ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺄثیر ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﻴﻄﺎنی هستند.
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﭘﻴﺮ،
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭﻭﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻫﻮﻳﺪﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻣﺨﻠﻮﻁ، ﺍﺯ
ﺑﻘﻴﻪ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺁثاﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺑﻮﺳﻴله
ﭙﻴﺮ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﻭ
ﺑﺎ ﺟﺪﻳّﺖ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ رسید،
ﻭ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
(ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ)ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ (
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ)
ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ، ﻭ
ﺳﺮ ﺍﺯ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء ﻋﺮﺷﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻠﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺗﻦ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎﻋث ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻦ
ﺭﻓﻊ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺃﺩﺏ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺃﺩﻳﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺸﺘﻰ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﮐﻮﺷﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺸﺘﻰ
ﮔﻴﺮﻯ ﺳﻌﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﺯﻣﻴﻦ
ﺯﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺭﺩ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﻡ ﻭ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺳﻌﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻃﺮﻑ ﺭﺍ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﮐﻤﻚ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ،
ﻭ ﮐﻠﺎﻣﺶ ﺭﺍ
ﺑﺮُﺥ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﮑﺸﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭلی
ﺒﺎ ﺭﻭﺵ
ﺳﻘﺮﺍﻃﻰ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻋﺎﺭﻑ، ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ
ﻭﻣﻌﺘﺮﻑ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺣﮑﻤﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﻨﻔس ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺭﻑ ﺷﺪﻩ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻭﺯﻧﻪ ﺭﺍ
ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ، ﺑﺎﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺘﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﺩ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺻﺪ ﺁﻣﺪ ﻧﻮﺩ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ. ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ، ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺷﺪﻩ،
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺬﺧﻴﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮔﻔﺘﻪ
ﺁﻥ ﺣﮑﻴﻤﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺃﻯ
ﮐﺎﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮ ﺑﺒﺨﺸﻢ. ﺍﮔﺮ
ﮔﺮﺍﻥ ﺗﺮﻳﻦ
ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ بدر
منیر ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﺪ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻴﺐ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺤﺎلی ﺮﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ.

ﺩﺭ
ﺫﻥ ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﺤﺒﻮﺑﻴّﺖ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﮕﻮﺵ ﺩادن
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺫﮐﺮ
ﺍﺑﺎﻃﻴﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺩّﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﭽﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍی ﺁﻧﻬﺎ
مبارﺯﻩ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣُﺠّﺖ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻳﻚ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺵ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺎلی اﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ ﺷﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺴﺎﻟﻚ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺭﺯﺗﺮﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﮐﻨﺎﺭﺁﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪﭘﻴﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻮﺍﺑﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ. ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﮑﺮی
ﻨﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟب ﻨﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗثبیت ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﭘس ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻏﺎﺯﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﭘﻴﺮ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺨﺎﻟف ﻮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺪﺍﻡ
ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ، ﭘس
ﭘﻴﺮ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺎﻣﻮﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺟﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺁﻥ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺍلاّ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻄﻠﺐ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻤﺘﺮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ
ﺁﻣﺪﻩ ﺩﺍﻧﺶ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺶ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻗﺮاءﺖ ﻣﺘﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻤﻠﻰ، ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ. ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ ﺑﺨﺼﻮﺹ، ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺫﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
با ( ﺫﻯ ﻳﺎ ﺫﻭ)
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﺸﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺫﻭ ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻧﻮﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﺫﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ،
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻮﺩﺍ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﺒﻌﺪ،
ﺍﺻﻮﻝ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺮﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮﺩ. ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﺄﻣّﻞ
ﺭﻳﺸﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﺑﻴﺎﺑﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻋث
ﺗثبیت ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻘﺮّﺏ ﻳﺎ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻴﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﺪ. ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻫﺪﻑ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﭽﻪ ﮐس
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻤﻴﻞ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﻨﺪ. ﻫﺪﻑ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻪ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﭽﻪ ﮐﺴﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻴّﺪ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ، ﻭﻳﺎ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺑﻰ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻭ ﭼﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﮐﺪﺍﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩ ﻫﺸﺘﺎﺩ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻴﺪﺍﺩ.
ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻳﻚ
ﺷﻴﻤﻰ ﺩﺍﻥ
ﻣﺼﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺎﻓﻌﻰ ﺳﻨّﻰ
ﺑﻴﻦ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻫﻨﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩ، ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﮐﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻧﮑﺮﺩ، ﻭﮔﻔﺖ
ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻯ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻰ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻨﺪﻭ، ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﻦ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍﺑﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﺩ،
ﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﻮﻯ ﻧﮑﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ .

M076

أفلوطین
و نو
افلاطونیان

ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻣؤﺳس ﻣﮑﺘﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻘﺮﺍﻃﻰ
ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻧﺸﻴﻦ ﻣﺼﺮ، ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻰ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ
ﻣﺮﮔش، ﺁثاﺭ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﻧﻮﺷﺖ. ﻭﻯ ﺍﺯ ۴۳۲ ﺗﺎ ۵۰۳ ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ۴۵ ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺭﺍ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﺮﺩ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺿﻌﻒ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻴﻨﻮﺷﺖ
ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ. ﻭ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ
ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ. که
ﺪﺭ ﺷﺶ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻧﻪ
ﺗﺎﺋﻰ ﻳﺎ
(ﺍﻧﺂﺩﻫﺎ ﻳﺎ
ﺗﺎﺳﻮﻋﺎﺕ)
ﺩﺭﺁﻣﺪ. ﺩﻭ
ﺍﺷﮑﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭﺵ
ﻫﺴﺖ، ﻳﮑﻰ
اینکه ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺧﺎﺻﻰ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ
ﻧﺒﻮﺩ. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺴخه هاﻯ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺃﻋﺘﻤﺎﺩی
ﺒﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻴﺴت . ﻮﻏﻠﻄﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺁثاﺭﻯ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺪﻩ
است . ﭘس اﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ که
عرﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺍﺣﻴﺎی ﺠﺪﻳﺪی
ﻴﺎﻓﺖ. ﻭ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻭﺳﭙس
به ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﺡ
ﺣﺎﻝ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻧﮑﺎﺭﺵ
ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺭﺍ ﻧﻨﮓ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭﮔﻮﺷﺖ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻭ
ﺣﻤﺎﻡ ﻧﻤﻰ
ﺭﻓﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺟﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﺪ. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺨﺖ
ﺍﻳّﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩﻣﻴﺂﻭﺭﺩ.
ﺑﺪﻧﺶ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺯﺧﻢ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﻭ 63 ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮﮐﺮﺩ. ﻫﺪﻑ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺴتی هست
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﻧﻔس ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺗﻦ، ﻫﻤﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﻯ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻨﻔس ﮐﻞّ ﺑﻮﺩ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘدس ﻣﺴﻴﺢ. ﻭهر
ﺳﺎﻝ ﺭﻭﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻰ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ
ﺳﻘﺮﺍﻁﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ،
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
افلوطین
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻋﻤﻞﻧﮑﺮﺩﻩﺑﻮﺩ.
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﻯ ﺍﺯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻳﻮﻧﺎﻥ،
ﻧﻮﺑﺖ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻫﻨﺪﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﺭ
39
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﺎ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﮔﻮﺭﺩﻳﺎﻧﻮس ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﮔﻮﺭﺩﻳﺎﻧﻮس
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﺎﻧﻄﺎﮐﻴﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
. ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﺮﻡ
ﺭﻓﺖ، ﻭ ﺳﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﺗﻌﻬّﺪ
ﻋﺪﻡ ﺍﻓﺸﺎﻯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ
ﺍﻭﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺷﺪﻳﺪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﺭﻭﺵ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﭙﺮﺳﺶ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﺳﻬﺎﻳﺶ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻧﺒﻮﺩ. ﺁﻣﻴﻠﻮس
24 ﺳﺎﻝ
ﻧﺰﺩ ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ،
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺟﻠﺪ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ
ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻥﺑﺮﻡﺭﻓﺖ.
ﮐﻪ21 ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺭﺍﺟﻤﻊﺁﻭﺭﻯ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺭﻭﮔﺎﺗﻴﺎﻧﻮس
ﺳﻨﺎﺗﻮﺭ
ﺭﻭﻣﻰ، ﺗﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺏ
ﺷﺪ، ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺮﻣﺸﻖ
ﻋﺸّﺎﻕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﺘﻐﺮﻕ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﺑﻌﺪ
ﺭﺳﺎله ﻣﻴﻨﻮﺷﺖ،
ﻭ ﺑﺎ ﻃﺮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﻫﺮ
ﺑﺤثی ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﺮﺩ،
ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺑﻰ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻧﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﻧﺰﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭی اﺯ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ، ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺰﺩ
ﻭﻯ ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ.
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻭﺧﻮﺵ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺩﺷﻤﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻨﻤﻮﺩ. ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﻗﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺪﻣﻪ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻴﺪ. ﻳﻚ
ﮐﺸﻴﺶ ﻣﺼﺮﻯ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﺍ ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﮐﺮﺩ، ﺧﺪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺸﻴﺶ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺳؤﺍﻝ ﮐﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﻴﺶ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺭﻭﺯﻯ
ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩﺵ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺰﻳﺎﺭﺕ
ﻣﻌﺒﺪﻯ ﺑﺒﺮﺩ،
ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺰﺩ
ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺑﺮﻭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳّﻮﺏ ذو
النون
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻣﻌﺎﺑﺪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺯﻳﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻫﻢ ﺑﻤﺴﺎﺟﺪ ﻭ
ﻣﻘﺎﺑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺭﺍ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﻴﺎﻓﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ. ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ
ﺑﻔﺮﻓﺮﻳﻮس
ﺷﺎﮔﺮﺩﺵ ﮔﻔﺖ،
ﻣﻴﻞ
ﺑﺨﻮﺩﮐﺸﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺳﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﺟﻨﻮﻥ ﻭ ﻓﺮﺳﻮﺩﮔﻰ
ﻣﻐﺰ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس ﺭﺍ
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺳﻴﺎﺣﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ، ﺗﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ، ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﭘﺮ ﻗﺪﺭﺕ، ﻭ
ﺑﺎ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺑﻮﺩ ﻭﻟﻰ
ﻟﻐﺰﺵ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺳﺨﻦ
ﮔﻔﺘﻦ ﭼﻬﺮه
اﺵ، ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﻋﻘﻞ ﺭﻭﺷﻦ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻟﻨﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﺶ
ﺧﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻰ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ،
ﻭ ﺍﮐثرﺍ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﺭﺍ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﺍﺩ. کلامی ﻣﺨﺘﺼﺮ
ﻭﻟﻰ ﭘُﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺁثاﺭﺵ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ
ﺭﻭﺍﻗﻰ
ﻭﻣﺸّاء ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻋﺼﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻫﻤﻪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺍﺯ
ﻣﺒﺎﺣث ﻣﺎ
ﺑﻌﺪ
ﺍﻟﻄﺒﻴﻌﻪ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴتند.
ﻭﻟﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺁثاﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ثبت ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﺭﻭﺯﻯ
ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
ﺷﻌﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻘﺪّس ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ سرود. ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﮔﻔﺖ
ثاﺑﺖ ﮐﺮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺷﺎﻋﺮﻯ ﻭ
ﻫﻢ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻫﻢ ﻣﻔﺴّﺮ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﻘﺪّس
. ﻳﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻘﺪﺳﻴﻦ. ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻧﺠﻮﻡ
ﺑﺮﻭﺵ
ﺭﻣّﺎﻟﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺭﻗﺎﻡ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩ.

ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﻠﻴﻪ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺎﻯﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮ ﺗﻦ داشتند. ﻭ
ﺩﺭﻧﺎﺯ
ﻭﻧﻌﻤﺖ، ﻭﺍﺯ
ﻣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ می
خوردند، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
چنین ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ. ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ، ﻋﻠﻴﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺯﻳﺎﺩ
ﻧﻮﺷته اﻧﺪ. ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻣﺘﺄﺧّﺮﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺴته اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺳﺎﺩه ﻮ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﺪﺭﻙ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭ
ﻋﺠله ای ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻧﺘﻴجه
ای ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺷﻮﺩ. ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺷﻤﻦ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ، ﻭﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮﮐس
ﺷﺮﺡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﺎ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩ،
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺯﻳﺎﺩ
ﺣﺎﺷﻴﻪ
ﻣﻴﺮﻓﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻗﺮﻥ
ﺩﻭﻡ ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ،
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺭﺍ
ﺑﺸﺮﻕ ﻭ
ﮐﻨﻴﺴﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﺍ، ﺍﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻳﻬﻮﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﻭﻃﺎﻟﺒﺎﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ به
آﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ. ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺏّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻨﻰ
ﻫﺎﺷﻢ ﻭ ﻣﻎ
ﺑﭽّﮕﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺍن ﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ. ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻳﻌﻘﻮﺏ، ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺮاء ﺭﻓﺘﻪ
ﻭ و در نام
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨی
به اﻳﻞ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ( و ایلی
و علیّ شهود
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ)ﺭﻓﺘﻪ
ﺩﺭﺍﺳﺮاء، ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ.
ﺷﺐ ﺍﺳﺮاء
ﻣﺤﻤﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺐ، ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻣﺮﺣله ﺪﻭﻡ
ﺷﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮشی اﺳﺖ. ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ،
ﮐﻪ ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ،
ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺗﻘﺮّب عرﺷﻰ
ﺭﻭح ﺴﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ. ﮐﻪ
ﺑﺴﻘﻒ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭبّ
ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ که
ﻨﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، که
ﻤﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ. ﻭﻟی
ﻤﺴﻴح ﺒﻌﺮش
ﺠﺒﺮﺋﻴل
گبریال ﻴﺎ
ﺍﻳﻞ ﻭ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻭﺧﺪﺍﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻳﮑﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺩﻭﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ. ﭘس
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻮﺳﻒ ﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺠﺰ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﺑﺘﻌﻴﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺑﻘﻴﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨ. ﺪ ﻭلی
غاﻳب اﺯ ﺩﻳﺪ
ﻋﻮﺍﻡ.

ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﺎﻥ ﻭ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭثیاﻥ
ﻣﺮﺯ ﻣﺸﺨﺼﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ، ﺟﺰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺯی
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮐﻪ
ﻭﺍﺻﻞ ﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﻢ ﻧﺮﺳﻴﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪ، ﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺩﺭﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻣﺮﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ ﻓﻴﺸﺎﻏﻮﺭﺷﻴﺎﻥ
پس ﻓﺮﻓﻮﺭﻳﻮس
همه ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺩﻭﻡ
میلادی ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﻣﺸّاء ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1940 ﺩﺭ ﻗﺮﻳﻪ
ﻧﺠﻊ ﺣﻤﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻣﺼﺮ، ﺍﺯ
ﮐﺘﺐ ﮔﻨﻮﺳﺘﻴﮑﻰ
ﻭﻣﮑﺎﺷﻔﺎﺕ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺰﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺁثاﺭﻯ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺷﻔﺎﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﮐﺸﻒ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﭘﻠﻮﺭﺗﺎﻙ
ﻣؤﺭﺥ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ.
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﻰ ﭘﺮ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﺗﺒﻠﻴﻐﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺑﺎﺭﻭﭘﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﻤﺮﺍﺕ
ﺭﻡ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ. ﻣﮑﺎﺷﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻏﺮﻳﺒﻪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻠﻢ ﻧﺠﻮﻡ ﻳﺎ
ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﺍﺳﻄﺮﻟﺎﺏ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻤﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﭘﻮﺷﺸﻰ ﺑﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻓﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣؤثّر
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮﮐس
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ به
ﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ، ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﻠﺞ ﻭ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺟﻨﻮﻥ،
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻳﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﻘﺎم
ﺮﻭﺣﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻘﻮلی هزﺍﺭ
ﻭﻳﻚ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ، ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ،
ﭼﻮﻥ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ، ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻨﻮﺳﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯﺍﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ، ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﺿﻤﻨﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻋﻤﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰم ﺨﻮﺩﺷﺎن
ﺰﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
آنان ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻔته اﻧﺪ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ، ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺒیّ ﺮﺍ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺶ ﻧﻤﺎﺯ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ. ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﮑﺘﺐ
تعلیمی ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﺗﺐ، ﺿﻤﻦ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻋﻤﻞ ﺧﻮﺩ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎم ﺨﺎﻧﻘﺎه
ﭙﻴﺮ ﻗﺒلی ﺮﺍ
ﻣﺤﻔﻮﻇ ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺗﻌﻄﻴﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ ﮐﺴﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻫﺮﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ ﺍﻭ. ﻭﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎهﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ، ﻭﻓﺎﺳﺪﻫﺮﺻﻮﻓﻰ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺘﻘﺪّس
ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷند.

ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻧﻘﺪ
ﮐﻠﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﭙﻮﺳﺖ
ﻗﺸﺮ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺒﻴﺎﻥ ﺗﺎﺯه
اﻯ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ، ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻠﻴّﺖ
ﻗﺪﻣﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻧﻈﺎﻡ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺩﺭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﺰﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﻭل
ﻤﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ سه
گاﻧﻪ ﺑﻮﺩه اﺳﺖ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ سه
ﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، که
ﺘﺴمیه هاﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷنه
اﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
مقدﻣﺎﺗﻰ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ، ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﻏﺪﻭ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻭﺯﻳﻨﺐ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺣﺴﻨﻴﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭف ﺒﺒﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺳﻪ
ﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ.
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ،
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﺪ. ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح اﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺧﺎﺹ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻴﻬﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺳﺒﺐ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺧﻴﺮ
ﻣﺤﺾ ﻳﺎ ﻧﻔس
ﺑﺮﻳﻦ ﻭﻳﺎ
ﻧﻔس ﻟﻮّﺍﻣﻪ
ﻭ ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ، ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ، که هر
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻳﺎ
ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻳﺎ ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ. وﻋﺮﻓﺎ
ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﻋﻨﺼﺮﻯ ﺗﻦ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺃثیرﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺟﺴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭﮐﺎﻣلان ﺮﺍ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻗﻨﻮﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ
(ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﺧﺪﺍ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﺵ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ (ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭ ﺍﻟﻠﻪ) ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
یعنی شود
مصطفوی و قائم
و رحمان . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻗﻨﻮﻣﻬﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠیّ
ﺪﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻋﻠیّ
ﻮﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ ﻧﺎﻡ
ﻋلیّ ﺮﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﻠﻰّ ﺷﺶ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺑﺮ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺳﻪ
ﺍﻗﻨﻮﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺳﻪ
ﺍﻗﻨﻮﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺟﺰﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ، ﺟﻤﻌﺎ
ﺗﻦ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺮﮒ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻣﻨﺘﻔﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎسه
ﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ سه
ﺮﻭﺯﻯ که
ﻤﺴﻴﺢ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ که ﺑﺮﺍی ﺴﺎﻟﮑﺎﻧس
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. که
ﺒﺼﻮﺭت ﻤﺴﻴﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺸﺘﻨﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﻳﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﺑﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺿﻮﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺎﺋﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﺁﺷﻨﺎ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ۳۱۳
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻭ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ، ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻌﺎﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ است. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﺗﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ
ﺃﺣﺪ ﻭﺍﻭﻝ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻓﮑﺮ ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻴﻢ،
ﺍﺯ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻣیث ﻫﺎ mythe ﮐﻪ
ﺍﻓﺴﺎنه هاﻯ
ﻣﻠﻞ، ﺗﺨﻴّﻞ
ﺑﻰ ﺍﺳﺎس ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺳﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺭﻧﮓ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔته اند. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻤثیلی
ﺍﻣﻮﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﺩﺭﺳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺷﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﻳﻚ
ﮐﻠﺎﻍ ﺭﺍ ﭼﻬﻞ
ﮐﻠﺎﻍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﻭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺣﺬفگردند.
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺴﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻳﻚ ﻣﻠّﺘﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ Storyﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻭﻓﺴﻮﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺷﺨﺼﻰ،
ﻭ ﺷﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﻠّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اند. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺍلاّ
ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻴﺴﺘﻮﺭﻯ
ﻓﺮﻧﮕﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎنه اﻯ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺴﻄﻮﺭﻩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺗﺠﺎﺭﻯ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﺖ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺧﺮﻭﺍﺭ، ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺍقعی
اﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ. ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭼﻨﺪ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻬﺎ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻠﻘﺎی
الله ﻤﻴﺮﺳﺪ.

M088

نوروز و
شمّ النسیم

دﺭ ﻣﺼﺮ
جشن ﻣﻬﻤّﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ،
ﮐﻪ ﺷﻢ
ﺍﻟﻨﺴﻴﻢ ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻧﺴﻴﻢ بهار
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. که
ﻨﺴﺨﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺳﻴﺰﺩﻩ
ﺑﺪﺭﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﺼﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ۱۲ ﻣﺎﺭچ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺪﺭ
ﻣﺎﻩ ﺷﺐ
ﭼﻬﺎﺭﺩه
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺴﻴﺎﺭی
ﺎﺯ ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺎﺭﻩ ﻣﻠﻞ ﻭ
ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻣﺮﺩﻡ
ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺟﻤﻠﮕﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺠﺸﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺑﻮطه که ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺶ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻤﻰ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻴﭻ
ﺭﺍﺑطه اﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺠﺎﻯ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺟﻬﻨﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺘﺎﻧﻪ،
ﮔﻮﺩﺗﺮ ﻭ ﺩﺍﻍ
ﺗﺮ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ ﻧﻮﺡ ﻭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﺑﻮﺩﺍ، ﻭ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺮﺭ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺸﻦ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﭙﺎس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﮔﺬﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺟﺸﻨﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻭﺭﺍﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻮﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﺑﻂ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. که
ﺨﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭل ﺤﺴﻴنی
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﺼﺮ ﻋﻠﻴﺎ، ﻫﻤﺎﻥ(
ﮔِﺒﺘﻰ) ﻫﺎ ﻳﺎ
ﻗﺒﻄﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻳﺠﺒﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺪﺭ ﻣﺎﻩ
ﺭﺍ (ﺍﻟﻌﻬﺪ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻬﺪ إلَست ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺑﺪﺳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﺑﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﮐﺸﻴﺶ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩه ﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﭘﻴﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺻیغه ﻴﺎ ﻋﻘﺪ ﻣﻮﻗﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻫﻢ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺷﺨﺺ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ، ﻭ
ﭘﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭼﻠّﻪ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﭙﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣت
گوﻧﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻫﺪﻯ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﺤﺸﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺴﺠﺪﻯ ﻭﻫﺮ
ﮐﺸﻴﺸﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻠّﺎﺋﻰ
ﮐﻨﻴﺴﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﺤقّ
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﻣﺠﻠﺶ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭﺩﺭﺵ
ﺍﺻﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ به
(ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ) ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯﺳﺎﻟﻚ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴن
(ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ)
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ،
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﻳﻠﻴﺎ،
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑت ﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﻭلی
ﻤﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪﮔﻔﺖ.
ﻭﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺟﻌت هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﺑﺠﻬﺎﻥ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ.

ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ
ﺭﺍ(ﺟﻤﻌﻪ ﺣﺰﻳﻦ
و سیاه )
وﺃﻧﺪﻭﻩ ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ. ﻳﺎ
ﺭﻭﺯ ﻏﻢ ﻭ
ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﺷﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻨﺒﻪ
ﺭﺍ ﻋﻴﺪ ﺷﻢّ
ﺍﻟﻨﺴﻴﻢ، ﻳﺎ
ﻋﻴﺪ ﺁﺏ
ﭘﺎﺷﺎﻥ، ﻭ
ﮔﺮﺩﺵ ﺩﺭ ﺩﺷﺖ
ﻭ ﺩﻣﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺟﻤﻌﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻳﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻧﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺸﻢ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﻟﻮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ. ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ(ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس )ﻳﺎ
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﺎﻣﻮ(ﻧﺎﻣﻮس )
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ)ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ
ﺑﺮﺑّﮑﻢ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﺘﻌّﻬﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ۵۵ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﺭﺍ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟک ّ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﺷﻢّ
ﺍﻟﻨﺴﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻏﺬﻳﻪ
ﺭﺍ ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻴﺰﺩﻩ
ﺑﺪﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻰ ﻭ ﺗﺨﻢ
ﻣﺮﻍ ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﮐﻪ
ﻏﺬﺍﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺟﺸﻦ ﺷﻢّ
ﺍﻟﻨﺴﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺍﻭﻝ ﻣﺎﻩ ﻣﻪ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﺭﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺳﻴﺰﺩﻩ
ﻓﺮﻭﺭﺩﻳﻦ
ﻃﻮﻝ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ. ﻣﺎه
ﻮﻣه ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺎﻩ
ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﻳﺎﻡ ﻋﻴﺪﻯ، ﺭﻭﺯ
ﺗﻌﻬﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﻋﻴﺪ
ﻓﻄﺮ ﻭﻗﺮﺑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺯﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻏﻢ ﻭ ﺍﻧﺪﻭﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﮐَﺮﺏ
ﻭ ﺑﻠﺎﻫﺎﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﻳﺎ
ﮐﺮﺑﻠﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻴﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻤﻮﺩ. ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺻﻮﻓﻴﻪ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺘنه
ها ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨت
اﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻔﺘﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭ ﺳﻴّﺌﺎﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺤﺴﻨﺎﺕ ﻭ ثواب
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫمه
اﺷﺨﺎﺹ ﺗﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎی
اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎ
ﻭلیّ ﻮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻠﺤﻖ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﺍﺳﻢ
ﺃﻋﻈﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ، ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳم ﺃﻋﻈﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ، ﺭﻭﺵ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ
ﭼﻨﺎﻥﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.

ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﻗﺪﻳﻢ، ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﻓﺼﻞ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯی ﺘﮑﻤﻴل
ﻤﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺟﺎﻧﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺯﻭﺩﺭﺵ، ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ، ﻣﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﻭﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ، ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس، ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ ﺟﻢ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺟﻤﻊ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ، که
ﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎنی اﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓت ﺸﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻗﻮﻝ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﺠﻢ ﺍﻟثاﻓﺐ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺩﺭﺧﺖ
ﮐﺮﻳﺴﻤس ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.
ﺷﺎﻡ ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ، ﺭﻭﺯ
ﺷﻨﺒﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ
ﻳﮑﺸﻨﺒﻪ، ﺟﺸﻦ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﻫﻔﺘﮕﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻝ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺸﻦ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﺠﻢ
ﺍﻟثاﺎﻗﺐ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻨﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺖ ﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺳﻪ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺍﻣﺎ
ﺑﻮﺩﺍ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻮﺍ، ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺭﻙ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﺳﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺖ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻓﺎﺭﻍ ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻠﺎس ﭼﻬﺎﺭﻡ،
ﺍﺯ ﺷﺶ ﮐﻠﺎس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ، ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻠﺎس ﭘﻨﺠﻢ
ﺷﺪ. ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺗﺎ
ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻠﺎس ﺷﺸﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻠﺎس هفتم
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮش
ﺮﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ فوق
بشری ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﺎﻣﻰ
و صفات الهی
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺍﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭس ﻧﻴﺰ،
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ. ﻭﻟﻮ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﻋﺒﺮﻯ، ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺟﺤﻴﻢ ﻗﺮﻳﺶ، ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺷﻨﺒﻪ
ﻳﺎ (سَبت ﺳﺒﺎﺕ
ﻭ ﺷﺒﺎﻁ) ﻋﺒﺮﻯ،
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﻍ ﮐُﺮﭺ ﺟﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ، ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻮﻓّﻘﻴّﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ. ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺣَﺴَﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻮﺍﻥ
ﻓﻄﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎ
ﭘﻨﺞ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ، ﺷﻬﻮﺩی
ﺰﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ ﻧﺰﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ، ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻧﺰﺩ ﻣﺴﻴﺤﺎﻥ،
ﻳﺎ ﺯُﻫﺮﻩ
ﺻﺎﺋﺒﻴﺎﻥ
ﻭﻓﺎﻃمه وزهرای
ﻤﺤﻤﺪﻳﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﻳﻨﺐ
کبری ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭ ﻓﺮﺷته
ﺴﻮﺷﻴﺎﻧس
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺍﺳﺖ. ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﮐﻪ ﻋﻠﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺻﺎﺣب
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﺍﻭ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻧﻘﺶ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻠﻰّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﺑﻌُﻬﺪه ﺪﺍﺭﺩ.
ﮔﻮﺋی علیّ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭبّ اﻟﻔﺼﻞ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺶ ﻋﻠﻰّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺟﺮﺍﺣﻰ ﻣﻐﺰ
ﻣﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻦ ﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺕ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ،
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻭﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﻋﻠﻰّ
ﻧﻴﺰ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻭﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ،
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍلاّ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﭘﺮﺩﻩ ﻧﻮﺭ،
ﻭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎﺳﺎﻟک
اﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭلی
ﺒﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
برای ﺍﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﮐﻨﺪ، ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ، که
بعثت ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷت ﻮﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﻠﻮﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺣﮑﻤﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺍلاّ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻠﺪﻧّﻰ
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﻭ ﻧﻮ ﺑﻨﻮ، ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﻗﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ،
که ﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻀﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﻧﮑﻴﺮ ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ ﺷﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺯﺷﺖ ﻭ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬی
کرﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﺒﺮ ﺗﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺪﻕ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﺳﺨﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻋﺮﺵ
ﺍﻭ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﺶ ﻭ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ، ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺻﻮﺭﺕﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﺑﻌﺪﻯ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺒﻌﺪ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﭼﻮن ﺴﺎﻟک
ﺒﺪﺭﺟﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎن
گرﺩﺩ، ﺑﺎﻣﺸﻴّت
اﻟﻬی ﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ، ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺣﺘﻤﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، که ﺒﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺟبهه
هاﻯ ﺟﻨﮓ
ﺁﻧﮕﺎه
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﻟﻮ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺸﻴّت اﻟﻬﻰ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺨﺘﺺ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺪﺍﺷته
اﻧﺪ. ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻧﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﻭ
ﻳﺎ(ﺗﺬﮐﻴﻪ)ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺫﮐﺮ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻠﻤﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮنه ﺒﺎ
ﺭﺳﺎﻟت
ﻮﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺍﻟﻬی ﺪﺍﺭﺩ. ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﻪ، ﺷﻨﺒﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﻴﺮ، ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺯ ﻳﮑﺸﻨﺒﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﺳﺒﺖ
ﻭﺳﺒﺎﺕ ﻭ
ﭼﻠّﻪ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ، ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻨﺒﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺷﺎﻧس
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺬﮐﻴﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﻐﻞ ﭘﻴﺮ، ﺷﺮﺍﺏ
ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻨﺪ، ﻭﺑﻮﺳﻪ
ﺳﭙﺎس
ﭘﻴﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﭘﻴﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﻧﻴﺰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺭﻭﺯ
ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭبّ
تﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس جمع و
جَم گردیده و
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺟﻢ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭ
ﺑﺤقّ اﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻳﮕﻴﻦ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﻳﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑﻪ
بودند. ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﺑﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺩﺑﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ نه ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩه
اﻡ. ﻭﺍﮔﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻴﺎﺑﻴﻢ، ﻫﻴﭻ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ،
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭ
ﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺭﻭﺯ
ﺟﻤﻌﻪ ﺭﻭﺯ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺭﻭﺯ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭﺍﺟﺐ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﮐﺴﺐ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﮐﺎﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺩﺭﻋﺼﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺰ ﻃﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ. ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻋﻠﻰّ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺳﺠّﺎﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺍﺷﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ ﺭا ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺟﺴﻤﺎنی ﺨﻮﺩ، ﺑﻠکه
ﻨﻮﺍﺩه اﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳند.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻋﻠﻰّ،
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ،
ﺩﺭ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺭﻭﺷﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳت
ﺘﻮﻟﺪﺍت
اﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴش هست . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ هرﺭﻭﺣﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻳﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ. ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺟﺴﺘﻪ
ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎس
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮔﻔته
اﻡ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩه ﻤﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺯم اﺳت
که ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻟﺎﺯﻡ، ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭح اﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺻﺪﻡ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺃﻧﺪﻭﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺑﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺍﻭ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺴﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، که
ﺒﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻳﺎن
ﺒﺎ ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﺁﻧﮕﺎه ﺒﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻰ ﺭﻭﻧﺪ.
ﻭﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴت
ﺠﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﭘس ﺍز
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷی ﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺮﺗﺮ جهان نجسّم
مادی بتَن
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، که
ﺒﺎ ﻳﻚ ﻣﻬﺪﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺪﻧﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ، ﺩﺭ
ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮ ﻳﺎ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﻭﺑﺎ
ﻋﻘل ﺒﺮﺗﺮ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻭ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺎﺭغ
اﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺭﻭﺯ ﻳﮑﺸﻨﺒﻪ
ﻫﻔﺘﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺯ
ﺻﻌﻮﺩ ﻭ ﻋﺮﻭﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
که ﻤﺤﻤﺪ
ﻳﺎﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮکی
ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺸﺸﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﺮﻙ
ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﻘﻴﺮ، ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺟﻨﺠﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻧﻴﺰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺟﻬﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮﺑﺎ
ﻃﺮﺩ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻢّ ﺍﻟﻨﺴﻴﻢ
ﻣﺼﺮﻯ
ﻭﻧﻮﺭﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺟﺸﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺟﺸﻦ ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻴﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﻧﻪ
ﺣﺞّ ﺍﺻﻐﺮ
ﮐﻌﺒﻪ. ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﻧﻔس
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ ﻭ
نه ﺒﺎ ﺗَﻦ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻨﻰﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻴﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻧﺴﻴﺖ،
ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﻴﻚ ﻋﺮش ﺮﺏّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ. ﻧﻮﺭﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻳﻌﻨﻰ(
ﺷﻴﺪ ﻭﺯﻳﺪ ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ)
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﺑﻬاء
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺸﺘﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺴﺎﺏ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷش ﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ
ﺍﻭﻝ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﺳﻤﺎﻥ،
ﻭ ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﻇﺮﻓﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻈﺮﻭﻓﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﻋﺎﻟﻢ ﺻﻐﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ ﺣﺪّ
ﻳﻘﻒ ﻭ ﮐﻮﻩ
ﻗﺎﻑ ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ ﺭﺏ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻳﻌﻨﻰ
(ﺍﻟّﺬﻯ ﻟﺎ
ﻫﻮ)ﻳﺎ (ﺃﻫﻮ)
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻌﺮﺏ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺮﻳﺶ ﻣﻨﺒﻊ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ،
ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻏﻴﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﺮﻳﺶ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺩﺍﺷته
اﻡ ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﺮﺩه اﻡ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ ﻣﺤﻠّﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩه اﻧﺪ.

ﻋﻴﺪ
ﺷَﻢّ
ﺍﻟﻨَﺴﻴﻢ، ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻋﻄﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﻭ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻋﻄﺮ ﻭ ﻃﻴﺐ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻨﮑﻰ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺁﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﺪﻥ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻈﻬﺮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ، ﻭ
ﻣﺮﺣله اﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺍﺯ ﺻﺪ
ﻣﺘﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻞ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ، ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﻓﻀﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﻋﺖ ﻓﮑﺮ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻃﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﺑﺎﻟﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺃﺑﺎ
ﺑﻴﻞ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺎﻝ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺷﮑﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺎﻝ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺎﻟﺐ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﻳﺪﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺍﺭﻡ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺘﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس گفته
های ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻬﻢ
(ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﺍﺯﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻏﻴﺮه
که ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺳﻠﻮکی ﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻧﻪ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﺩﺑﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺗﻠﻔّﻆ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻟﺎﺗﻴﻦ
ﻳﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭﺳﺘﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺮﺁﻥ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﻬﻢ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻭ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎﻧﻴﺴﺖ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮکی
ﻤﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺫ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﺤثهاﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻋﻠﻢ ﺍﻟﻤﻌﺮﻓﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺃﻧﺪﮐﻰ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺘﻮﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﻔته اﻡ. ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻭﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺟﺪﻳﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺸﺮ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺷﻮﺩ. ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺪّ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﻙ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺰﻧﺒﻮﺭ ﻋﺴﻞ
ﻭﺣﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭ ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭﺫﻫﻦ
ﻣﺎ، ﺑﺎﻋث
ﭘﺮﺍﺯﻳﺖ ﻭ
ﻣﻮﺍﻧﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻳﺎ ﻓﻬﻢ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺍﺷﺎﺭﺗﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ، ﻫﻨﻮﺯ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮی ﺪﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮن
ﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺧﻮﺩ،
ﻭﻧﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﺪﺍﺭس ﺑﺎﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺗﺤﺼﻴﻞ.

M109

إگابه
یا عقاب و
اجابت و عشق

ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻭ ﺍﮔﺎﭘﻴﻪ
ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐس
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺰﻋﻢ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﮑﻮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻧﻴﺰ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺍﮔﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯﺃﺯﻝ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺗﻘﺮّﺏ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ که
هستند ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭبّ
ﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
که ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﻳﺶ، ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯﺻﻔﺎت
ﻮﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺠﻬّﺰ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻠّﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﮑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ که
ﺒﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮص
ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ. ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﺍﻧﺴته
اﻧﺪ که ﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ، ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ،
ﻭ ﺧﺎﺹ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﻧﺴﺨﻪ ﻃﺒّﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ می ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ،
ﻭﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻋﻘﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ،
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی
ﻤﻌﺮفی ﻨﻤﺎﻳﺪ.
نه اﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﮐس ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﺯﺍﻫﺪ ﻭﻟﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺸﺮﻙ،
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﺎﻥ ﺭﺍﻫﻰ
ﺭﺍ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻧﺎﻥ، ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﻬﻴﭻ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ.

ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻘﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻋﺪﻡ ﺳﻠﻮﻙ،
ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﻗﻴﻖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ. ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﻘﺎﻁ
ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺻﻔﺤﺎﺕ
ﺳﻔﻴﺪﻯ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﻭﻓﮑﺮ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺍﻭ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮت ﺪﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه
ﺘﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻭ
ﺑﺤﻖّ ﻭ ﺣﺞّ ﺃﮐﺒﺮ
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺏّ ﺃﻋﻠﻰ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺏّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻋﻈﻴﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﺑﺮﺳﺪ.
ﻭﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ، ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺏّ مربّی
ﺧﻮﺩ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ می
ﺒﺎﻳﺴﺖ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍلاّ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﻘﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺟﺪّ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻨﻮﻉ ﻭ ﻋﻘل
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪه
اﺳﺖ. ﺍﺯ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺑﺎ ﺑﻌثت ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ،
ﻭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﻣﻘﺪس
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّﺵ
ﺩﻳﻦ ﺍﻭ، ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ،
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳت ﺮﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﻫﺴﺖ. ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﺮ ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﺩﻡ، ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻧﺪ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺎﻡ ﺳِﺤﺮ
ﻭﺟﺎﺩﻭ ﺍﺯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳت تﻟﻬﻰ
ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮح
ﺒﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ، که
ﺪﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺭﺍ ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺳﺮّﻯ
ﻭﺩﻭﺭﺩﺳﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﭘﺎﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ،
ﮔﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻭﻯ ﺳﻨﮓ
ﻣﺬﺑﺢ ﻣﻌﺒﺪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺖ، ﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﻄﻊ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﮊﺍﭘﻦ ﻭ ﭼﻴﻦ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﻣﻘﺪّس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﻘﺮﺏ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﭘس
اﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺩﺷﻤﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ(ﺫِﻥ)ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﻟﺄﺻﻞ،
ﺍﻳﻦ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘثنا، ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻴﺶ
ﻋﻘﺮﺏ ﺑﺮ
ﺑﻴﻀﻪ ﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻥ ﮔﺎﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻌﺮﻑ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺳﺨﺖ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﺘﻨﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ
ﻧﻘﺶ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻟﺒّﻴﻚ
ﮔﻮﻳﺎﻥ، ﺍﺟﺎﺑﺖ
ﻭ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺸﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﻳﻨﻚ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺷﺮﻁ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭ ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺎﻟک
اﺳﺖ. ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ، ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻓﺮﺗﺮ،
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، پس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ،
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎه
ﻔﻬﻢ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯی
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، که
ﺪﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪه
ﭙﺎﮐﺴﺎﺯی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺍﺟﺎﺑﺖ
ﺑﻬﺮ ﻧﻴﮑﻮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ که
اﺘﻔﺎ
ﺑﻘﺸﺮﻳﮕﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﺎﻟک
اﺳت که
ﻔﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪه ﺮﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﻠّﺖ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠّﺖ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺷﻴﺮﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺍﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
می ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ(ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ) ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭﻋﻤّاء
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻧﻤﻰﺑﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺃﻳﺮﻭس ﻭﻋﺸﻖ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍدی
ﺘﺮ ﻭﺣﺸﻰ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻧﻔﺮﺕ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺧﻠﻖ ﻭ ﺧﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭلی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، که
اﻭﺝ ﺁﻥ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳت ششم
ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﺩﺭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﺸﻘی ﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﻳﺶ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﺩﻋﺎﻯ
ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺪه اﺳﺖ. ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﺮﻭس ﻳﺎ ﺃﻳﺮﻭس
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺎﺩﻯ ﻭﺟﺸﻦ ﻭ
ﺑگوﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺁﺭﺍﻳﺶ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ. ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺣﺎﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻓﻘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍثباﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗت ﻮﻋﻬﺪ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﺷﺐ
ﻭﺭﻭﺯ
ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﻮﺩ ﺣﺎﺿﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺍﺯﺍﻭﮔﺎﭘﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻘﺮﺍﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺗﻘﻮﺍ ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻥ، ﺍﺳﺎس
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺣﺘی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﻠّﺎﻣﻪ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. که
ﺨﻮﺩ ﻧﺮﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻮﭼک ترﻳﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ، ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻃﺮف ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻧﺎﻡ
ﻭﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮﻋﻨﺎﻭﻳﻨﻰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.

ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ ﺍﮔﺎﭘﻪ،
ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﻋﺸﻘﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺻﺪﻭﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺮﺣﻢ
ﻭ ﻧﺮﻣﺸﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﺘﺎﺯﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻋﻘﻠﻰ،
ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ، ﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ،
ﻭ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﺎﺭ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّت
ﻮﺗﻔﮑّﺮ ﺩﻳﻨی
ﺁﻥ ﺍﺻﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺁﻥ ﺃﺻﻞ
(ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺗﺠﺴّﺪ
ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪ. ﻭ ﺷﺶ
ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ، ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻰّ، ﻭ
ﺯﺭﺩﺷت هماﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻫﻢ
ﭼﻨﺎﻥ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ، ﻧﻪ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻌﺮﻭﻑ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳّﺎ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺮﻳﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻣﺮﻳﻢ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺪّس ﻧﺎﻡ
ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻋﻴﺴﻰ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺷﻴﻮﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺷﺨص
ﺴﺎﻟﻚ، ﻳﺎ
ﻫﻤﻴشه ﺠﻠﻮ ﻭ
ﺭﻭ ﺑﺮﻭﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺴﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ. ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻭﺷﻴﻮﺍﻳﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﺗﺎﻋﺮش
ﺮﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴم اﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ
ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺤﻤﺪ
ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺻﻔﺎ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺑﺮبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. که هر
هرﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﻮﻳﺪ. ﭼﻪ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ. ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺤﻤﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
چه ﺰن
ﺒﺎﺷﻨﺪﻳﺎ
ﻣﺮﺩ.

ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﻣﻈﻬﺮ ﻳﻚ
ﻧﻮﺭﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻴﻀﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺘﻮﺻﻴف اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﺍﮊهﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻳﻚ
ﻭﺻﻒ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﻴح
ﻤﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﻫﺸﻰ
ﺑﺮﺍی ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟک
اﻭ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺼﻴﺒﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺁﺧﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی که
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺻﻠﺢ
ﻭﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺻﻠﺢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺟﻨﮕﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﻨﮕﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ، ﺟﻨﮓ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻔس
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ،
ﻭﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻠﺢ ﻭ
ﺳﻠﺎﻡ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺃﻳﺮﻭس ﻳﺎﻋﺮﻭس
ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻠﺢ
ﻭﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻠﺢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻋﺮﻭس
ﻳﺎ ﺃﺭﻭس
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺗﺸﻰ ﺍﺳﺖ
ﺳﻮﺯﺍﻥ ﺍﺯ
ﺷﻮﻕ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺂﺗﺶ
ﻧﺎﻣﺘﻨﻬﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ، ﻭﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺫﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﮑﻤﺎﻟﺎت
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻮﺳّل
ﺪﺍﺷت ﻮ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺍﺩﺍمه
ﺘﻮﺳّﻠﺎت عباﺩی
ﺒﺎﻣﺴﻴح
اﺩﺍمه ﺪﺍﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔته
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭﮐﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻬﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻭﺝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻰّ ﻳﺎ
ﺍﻳﻠﻴﺎ و اله
ﻭﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻠﻰ
ﺟﻮﺍﻥ ﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠیّ
ﺮﺍ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺩﻳﺪﻩ
می ﺸﻮﺩ. ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﺻﻮﺭﺕ
ﻭﮔﺎﻫی ﺪﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻨﻮﺭ. ﻣﺎﻧﻨﺪ.
ﺗﺠﺮﺑﻬﺎﻳﻨﻨﻮﻳﺴﻨﺪﻩ،
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺼﻮﺭت
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ. ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ. ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ، ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺍﻭﺭﺍ ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﻣﻰ ﮔﻔﺖ ﻭﺩﺭ
ﺑﻴﺸﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻣﻮﻟﺎ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﻴّﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺴﻰ ﭘﺪﺭﺵ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﻴّﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺳﻴّﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺯ
ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺘﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﻤس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻰ ﺷﺎﺋﺒﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺳﻴّﺪ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺷﻴﺪ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻪ ﺷﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻤﺎﻥ (ﺳﻴﺪ) ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ (ﺯﻳﺪ )
ﻣﺮﺩﻡ ﻳﻤﻦ
ﻭﻗﺮﻳﺶ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﻧﺎ
ﻭﺁﻳﺎﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﺷﺴﺪﻥ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﻮﻓﻴﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، که
علاﻣت ﺮﺿﺎی
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﺍلاّ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺷﺎﻧس
ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، تنها
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺬﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﻣﺴﻴﺢ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻔس کلّ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻣﺮﻳﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺻﺎﺣﺐ
ﺭﺣﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎن اﺳﺖ. ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻋﺸﻖ ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻭس ﻭﺃﻳﺮﻭس،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻇﻠﻤﺖ
ﻭ ﺟﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ
ﺧﻠﺎﺹ ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﻳش که ﺭ
ﻃﻠﺴﻤﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗب
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ. ﻭﺍلاّ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻫﺒﻮﻁ ﻭﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ. ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﭼﻘﺪﺭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋث
ﻤﺮﮒ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﻮﺣﺶ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ، ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﻭﺳﻴﺎﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺻﺮﻑ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﻳﺶ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ. که
ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻳﺎ ﭘس
ﺍﺯﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ
ﺗﻤﻨّﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﻟﻮ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ، ﺑﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺟﺪﻯ
ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﻃﻰ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﺳﺘﻐﺮﺍﻕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ، ﺻﻤﺪﻳّﺖ
ﻭ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭﻳﻚ ﻋﺸﻖ
ﻳﮑﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗثلیث ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺮﮒ
ﻭ ﻓﻨﺎﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﭘس
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﺭﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻦ،
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻌﺬﺏ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ. ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺠﺎﻟس
ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻧﺎﻟﻪ ﻭﺭﻧﺞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﻮﻡ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ، ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻢ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭﻫﻴﭻ ﺻﻔﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻳﻚ ﻋﺮﺽ ﻭ
ﺣﺎﺩﺷﻪ ﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭﺭﻭﻳﻪ
ﺩﻭﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻨﻮعی
ﻤﺮﮒ
ﺭﺍﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺫﺭﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺮﺧﻮﺍﺑﻰ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘس
ﺃﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻳﻚ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻭﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺳﺎیه اﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﺒﻪ ﻋﺪﻡ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ، ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻃﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪه
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺃﺻﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﻓﻴﺾ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺃﺻﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﭼﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ، ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻫﻢ ﺩﺭﻭﻥ
ﺍﻭ ﻭﻫﻢ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﻭ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻭ
ﺑﺎﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺁﻥ ﺃﺗﻢ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﻫﺮ
ﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻳﺎ
ﺑﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﺮﺏ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺳﺎﺑﻖ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺸﺮ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮ ﻭ ﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺣﻠﻘﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ. ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻢ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﺟﺴﻢ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺭﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ که
ﺪﺭﻃﻮل عمر
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺑﺎﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻥ ﻃﻔﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﭘﻴﺮﻯ
ﺑﮑﻠّﻰ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧیّت
ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ ﺍﻧس
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎه
اﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭلی
ﺒﺮﺍﻯ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺯﺵ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ، ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻳﺎ ﺟﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﻳﺶ
ﻭ ﻗﻴﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺭﻭﺡ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ(ﻣﻮﺗﻮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺃﻥ
ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ)ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ،
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ، ﺁﻧﻬﻢ
پس ﺍﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺷﻤﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اﻳﺪ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫب ﻤﺪّﻋﻰ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭘس
ﭼﺮﺍ ﺗﻤﻨّﺎﻯ
ﻣﺮﮒ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻴﺪ؟ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺴﺘﻴﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺁﻥ
ﺭﻭﺋﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺻﻌﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ
ﺩﺧمه ﻬاﻯ ﮐﻪ
ﺟﺴﺪﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﺎﺭﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮﭘﺎ
ﺷﻮﺩ ﺟﺴﺪ ﺭﺍ ﺭﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺟﺴﺪﺵ ﻫﻢ
ﺑﺎﺳﻤﺎﻥ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثلﻭ
ﺑﺤث ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻟﺤﻈﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺶ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ که ﺪﺧﻤﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺗﺠﺮبه
ﻨﮑﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺖ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺤﺒّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﺒّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻮﺵ
ﺷﺪﻳﺪ ﻟﺎ ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ.
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﻋﻀﻮﻳّﺖ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﻣﺴﺠﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻓﻠﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﻭ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻇﻠﻤﺖ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺳﺨﺖ
ﺑﻴﻦ ﺃﻳﺮﻭس ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺭﻭﮊﻩ
ﻣﻮﻧﺖ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻫﻢ ﺟﻨس ﺑﺎﺯ. ﺑﺎ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺯﻭﺝ ﻭ ﺟﻔﺖ
ﻭﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ، ﻭ
ﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﮑس ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﺗﺤﺖ
ﻓﺸﺎﺭ ﺳﮑس ﺑﺎ
ﻏﺴﻞﺟﻨﺎﺑﺖ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﻳﺪﻳﻢ، ﮐﻪ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭ ﺳﮑس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺩﺭ
ﺃﻳﺮﻭﺵ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ ﻣﺠﺎﺯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺪّس ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍ. ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺄله گفتند. ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺳﮑس
ﮐﺎﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻨﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻭﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﻳﺎﻣﻮﻗّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﺭﻫﺒﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻳﺮ ﻧﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﺳﮑس ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﻫﻢ
ﺟﻨس ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺭﺍﻫﺒﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺩاﻳﺮ
ﺷﺪ. ﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻭﮐﻠﺎﻩ ﺷﺮﻋﻰ.
ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺩﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺳﺮﺷﻨﺎس
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ ﺑﺎﻟﺎدی
ﺪﺭ ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﺑﺎﻃﻔﺎﻝ ﭘﺴﺮ،
ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
ﺭﺳﻮﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﭘﺎﭖ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻧﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﮔﻔﺖ،
ﻣﻦ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺩﻭﻟﺎﺭ ﺟﺮﻳﻤﻪ
ﺳﻮ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﺮﺩﺍﺧته اﻡ. ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﺍﻧﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺍﺯ(ﻣﺤﺒّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ)ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺰﻟﺖ ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺴﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﻭ ﺻﻠﻪ ﻫﺎ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻠﺎﺕ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻧﺒﻰّ ﻭﺭﺏّ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ،
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻧﺼﻴﺤﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻭ
ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺳﻮﮔﻨﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺧﻮﺭﺩه اﻧﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻗﺮﻳﺐ
ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺷﻤﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻗﺮﻳﺐ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺮﻙ ﻣﺬﻫﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺻﻠﻪ
ﺭﺣﻢ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ،
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪ
ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍلاِ ﻋﻤّﻪ
ﻭﺧﺎﻟﻪ ﻭ ﻋﻤﻮ
ﻭ ﺩﺍﺋﻰ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺷﻨﻮﺩﻯ
ﻣﺎﺩﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺧﺪﻣﺖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻭ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ)
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ(ﺻﻠﺎﺕ) ﺧﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ،
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻧﺎﻡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺑﻨﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮ
ﭘﻨﺞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻗﻮﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ. ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﺮﺏ
ﻭﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺮﻳﺐ ﻭ
ﻏﺮﻳﺐ ﺩﺭ
ﻏﺮﺑﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺧﻮﻳﺶ، ﺳﺎﻝ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﺒّﺖ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﺪﻡ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﺁﺯﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻫﻤﺴﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺃﮔﺎﭘﻪ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ، ﻭ
ﻧﻪ ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺫﺍﺗﻰ، ﻭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﭙﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﻣﻰ ﺭﻳﺰﺩ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺮﻭس ﻭﺃﻳﺮﻭس
ﺟﻨﺴﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺰﻳنه کنند.
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﺟﺪﻳّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻫﻤّﺖ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩن ﻮ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ، ﻭ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺯﻥ ﻭﺍﺣﺪ
ﺭﺍ ﻃﻠﺎﻕ ﺁﻥ
ﺭﺍﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭﻣﻨﻊ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ،
ﻳﺎ ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﭘﺎﻳﺒﻨﺪ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ ﻣﮑﺎﻥ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﻫﻢ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﺨﺖ
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎن
ﻤﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭلی
ﭽﻮﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ،
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﻭ ﺑﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺪﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ
ﺯﻥ ﺃثر
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺃﻳﺮﻭس ﻭﻋﺮﻭس
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ
آﺭﺗﻮﺩﻭﮐﺴﻬﺎ
ﺗﻌﺪﺩ ﺯﻧﺎﻥ
ﺑﻘﺼﺪ ﮐثرﺕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺻﻞ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﻭ ﺍلاّ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﺴﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣثل ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻠﺎ ﺯﻥ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺷﻮﻫﺮ، ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﺗﺮﻙ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭﻫﻤﺴﺮ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻬﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﺎﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ.

ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺠﺪﺍﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭﺯﻭﺝ ﻭ ﺟﻔﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﻖ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻃﻠﺎﻕ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ ﻃﺮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﻣﻄﻴﻊ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺳﭙس ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺒﺨﺸﺪ، ﺗﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﻃﻠﺎق گفته
اﻧﺪ. ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺳﻴله ﺎﻯ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﺎ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﭘﻴﺮ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﭘﻴﺮ ﺍﻭﻝ،
ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﻨﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﻫﺮ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﻗﺎﻋﺪﻫﺎﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻗﺎﻋﺪه اﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺍﺻﻮﻟﻰ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ ﺷﻮﻫﺮ(ﻣﺤﻠﻞ)ﻳﻚ
ﺭﻭﺵ ﺳﺨﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺭﺍ ﺟﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍنه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻬﺎﻧﺪ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎ
ﺯﻥ، ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺎﻯ
ﮐﺸﻴﺶ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣﻠّﺎ، ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺩﺭ ﺩﻓﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻤﻰ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﻣﺴﺠﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺡ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﺬﻳب کسی
ﺑﺎﺷﺪ ﺳﻌﺎﺩت
ﺪﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﺻﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨّﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ،
ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ
ﺣﻘﻮﻗﻰ ﮐﺮﺩﻥ،
ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻳﺎ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﺮﮐس
ﺷﺨﺼﺎ
ﻣﺴؤﻟﻴّت
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﺸﺎﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﻳﺎ
ﺭﺟﻌت هاﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻄﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ ﻳﺎ
ﺟﺮﻡ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﻋﻮﺍﻡ، ﻭ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﻳﺮﻭس
ﻭﻋﺮﻭس ﻣﻴﮕﻔﺖ.
ﻭ ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺳﻮﮊﻩ
ﻭﺍﺣﺪ، ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻫﻮﺵ ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐس
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻗﺪﻳم ﻮ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ.
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﺴﻤﺖ ﻏﻴﺮ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﮐﺮﺩ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻮﮊﻩ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺣﻖ
ﺗﻘﺪﻡ ﺫﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺡ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪ. ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﻗﺎﻋﺪه اﻯ، ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ؟ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﺮﻁ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﺸﻖ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻮﺭﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ. ﻋﺸﻖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺑﺨﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻁ
ﺍﻳثاﺭ
ﻣﻴﺪاﻨﺪ. ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺒﺐ
ﻏﻴﺮ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺧﻠّﺎﻕ، ﮐﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺷﻤﻦ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺩﺷﻤﻦ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺿﺮﺑﻪ
ﻣﻬﻠﮑﻰ ﺑﺮ
ﺃﺭﻭس ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﺮﻭس
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺃﻳﺮﻭس
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.
ﻭﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ
ﻋﺸﺎﻯ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻃﻠﻮﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻧﻤﻮﺩ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺁﻳﺎ
ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺃﻳﺮﻭس
ﻭ ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ؟
ﺑﺮﺧﻰ ﺟﻮﺍﺏ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺮﻭس ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺃﻳﺮﻭس
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭ ﺟﻬﻞ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻋﺮﻭس
ﺟﻨﺴﻰ، ﮐﻪ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻭس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﭘﻴﺮ ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻭس ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ، ﻋﻠﻴﻪ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺳﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺸﻘﻰ، ﺟﺰ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﻫﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻋﻘﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻟﺬت اﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﻧﻘّﺎﺩ ﻟﻮﺍﻣﻪ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ
ﻭﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ. ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎن
ﻮﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ،
ﻭﺁﻫﻨﮕﻬﺎ
ﻭﺳﺮﻭﺩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ،
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ. ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻢ،
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻃﺮﺩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ، ﻫﻤﺎﻥﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ، ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻗﻴﺐ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻖ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ، ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻗﻮﻣﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﺠﺪﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺎﻧﻮﻯ
ﻭﮔﻨﻮﺳﻰ. ﺑﺘﻄﻬﻴﺮ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻨﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺷﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﺎﻗﺺ ﻳﺎ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺷﺮﺍﺭﺗﺪﺭﻭﻧﻰ
ﺷﺪﻫﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻮﺩن اﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭت
ﻤﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ، ﺩﻟﻴﻞ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﻙ ﺷﻮﺩ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍت ﺠﺪﻳﺪ
ﺧﻴﺮ
ﻭﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﻣﻠﮑﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺴؤﻝ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻴﻬﺎ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮس ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺎﺭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺧﻴﺮ ﻭﺭﺣﻤﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺧﻴﺮﺍت ﺒﺎﺯ
ﺷﺮﺍﺭت
ﺒﺎﺭﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻃﺮﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺩﺁﻭﺭ
ﻧﻤﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻴﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘس ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻴﺰ
ﺑﺪﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺑﺘﺮ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ. ﻭ ﻫﺮ
ﺧﻮﺑﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺨﻮﺏ ﺗﺮ ﺑﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺑﻴﻨﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ
ﺑﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس ﺁﻥ
ﺑﺪیه که ﺨﻮﺏ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﻳﺪ
ﺧﻮﺷﺒﻴﻨﻰ ﻳﺎ
ﺑﺪﺑﻴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺫﺍﺗﻰ ﭘﺎﻙ،
ﻭ ﻳﺎ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ. ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻟﻴﻮﺍﻥ ﻧﺼﻒ ﺁب
ﺮﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻳﺎ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻤﻠﻮ.

ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻘﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻠﻞ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻭﻟﻴﻠﻰ ﻧﺰﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ، ﻳﺎ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻗﺪﻳﻢ،
ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﭘس ﺗﺮﻙ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻳﻚ
ﺩﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﺁﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺍﺳﺖ، ﻭﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺘﺘﺮ ﻭﮐﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﭘس اﺯ ﮐﻤﺎل
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎی اﻟﻬﻰ،
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻔﻮﺫ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺸﺮﻳﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﻮﻣﺴﻠﻤﺎﻥ،
ﭼﻮﻧﺰﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺠﺎﻯ
ﺁثاﺭ ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺁثار
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﭘس
ﺩﺭﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ .

ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸوﻧﺪ، ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﮔﻨﻮﺳﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺷﺪﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩع
اﻧﺪ. ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﺭﺳﻤﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻗﺮﻭﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻴﭻ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻬﻀﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺭﻧﮕﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺣﻴﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺃﻳﺮﻭس ﺭﺍ
ﻫﻮﺵ ﺷﺪﻳﺪ، ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﺑﺎ ﻇﻠﻤﺖ
ﻭﺟﻬﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺃﻳﺮﻭس
ﺭﺍ ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﺮﻭس ﻗﺒﻠﻰ،
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻋﺮﻭس
ﺩﻭﻡ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﺘّﮑﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺮﻭس
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﻳﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ
ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ(ﻧﻔس
ﮐﻞّ) ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ،
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺑﻌﻬﺪه ﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ
ﺭﺍ، ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
در ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﺼﻮل اﻭﻟیه
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮی که ﺃﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ، ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻮﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍی ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی ﺨﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﻭﻧﻮس
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﺎ
ﻭﻧﻮس
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻓﺮﻕ
ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﻧﻮس ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺃﻳﺮﻭس ﻭ
ﻋﺮﻭس ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﺮﻭس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺏ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ نه
برﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻧﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﭘس
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻋﺸﻖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﻳﺮﻭس
ﻭ ﻋﺮﻭس ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻴﺮﻭدی
اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺸﺶ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻳﺎﺑﻰ
ﻭﺗﻘﺮّﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸق
ﺪﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﺎﺷﻖ
ﺃﻳﺮﻭس ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ،
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻋﺎﺷق
ﺃﻳﺮﻭس ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺍﻭﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ، ﺳﭙﺶ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻭ(ﻗﺮﻳﺐ)ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ، ﺩﺭﺟﻪ
ﻭ ﭘلّه اﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭﻧﻔﻊ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺻﻔﺖ
ﺍﻳﺮﻭس
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ
ﻭ
ﺍﮔﻮﺳﺎﻧﺘﺮﻳﺴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﺮﻭس
ﺷﻮﻕ ﻭ ﻫَﻮَس
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺑﺨﺸﺶ ﻭ ﺑﺬﻟﻤﺎﻝ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺍﻳﺮﻭس ﻣﻴﻞ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺴﻤﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺎﭘﻴﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻫﺒﻮﻃﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺿﻌﻴﻔﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺃﻳﺮﻭس
ﺧﻴﺮ ﺫﺍﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﻭ ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺟﻮﻳﺪ. ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﻭس ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ که
کاﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴح
گرﺩﻧﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ، ﺣﺪّ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻣﺘﻠﺎﻙ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺃﺑﺪﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭلی
ﻨﻪ ﺟﻤﺎل
ﻮﮐﻤﺎل ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ. ﺍﻳﺮﻭس
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺐ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﻠّﻚ
ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭﺑﺎ
ﺣﻠﻮﺍ ﮔﻔﺘﻦ
ﺩﻫﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻫﺎ، ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﻫﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻭ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﺩﺭﺁﻣﻴﺨﺘﻦ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺩﻗﻴﻖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻨن
ﺨﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺣﻖ ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ. ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺳﻴله ﺤﺞّ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.

ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺗﺎﺑﺎن هستند،
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺧﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺎﺧﻴﺎﺭ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﺭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭﻟﻰ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﺎﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی است . ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﻐﻴﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺑﻬﺮﮐس
ﺪﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭﭼﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ، ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺃﻳﺮﻭس
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺣﻔﻆ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺟﻮﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺎﺑﻂ ﻭ ﻓﺮﻭﺩ
ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ
ﺷﺨﺺ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ ﺁﺩﻡ
ﺩﺍﺷته اﺳﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭلی همگی ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﺮﺍب
ﺒﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺑﺎﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺑﺎ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻓﻄﺮﺕ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎه
ﻨﺠﺎﺕ ﺑﺨﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﻧﻴﻚ
ﺑﺨﺘﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺎفته اﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ .

ﻣﺤﺒّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺮﻙ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﻘﺮﻳﺐ، ﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻘﺮﺏ
ﺟﻮ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﭼﻪ ﻫﺮ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ. ﭘس ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻋﻠّﺖ ﻓﺎﻋﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻋﻠّﺖ ﻏﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺮس
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺸﻮﺩ. ﻳﺎ ﺑﺎ
ﺗﺮس ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻄﺮت اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﻚ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ ﺳﻮﺩ
ﺑﺨﺸﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﻬﻢ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺣُﺐّ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﺩﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎم ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺷﻴاءﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺭﺯﻧﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺻﻒ ﺍﻣﻮﺭ
ﮐﺴﺐ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
الاّ ﭘس ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ، ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ
ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻳﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ۹ﻭنوزده ﺑﻬﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻭ 26 ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻣﻘّﺪﺵ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻣﻘﺪّس ﻣﻮﺟﻰ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻣﺮﺍتب ﺸﻬﻮﺩﻯ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ، ﺑﻤﺮﺍﺣﻠﻰ
ﺍﺯ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺟﻪ ﺣﻖ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ. ﭘس
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﻘﺪّس
ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﮐﻌﺒﻪ ﻳﺎ
ﻣﺴﺠﺪ
ﻭﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪس ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻟﺬﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ. ﻫﺮﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺑﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﭘﺎﭘﻬﺎ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺸﻴﺸﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻭ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻘﺎﺏ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﭖ ﻭ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ ﻫﺮ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﻣﺮﺩﮔﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺁﺑﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﭘﺎﭘﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺭﺷﺘﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﺳﻌﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﻭس ﻭ
ﺃﮔﺎﭘﻪ
ﺗﻠﻔﻴﻘﻰ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻠﺎﺵ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﻭﮔﺴﺘﻴﻦ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ. ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺮﮐّﺐ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﻭس ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺩﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺪﺍ
ﺍﻭ ﻫﻢ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﻓﮑﺮ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻘﻄﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺍﻳﻨﺪﻭ ﮔﻮنه
ﻔﮑﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ.
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺩﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎﺣﻔﻆ
ﺍﮐثر ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻮﺋﻰ ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻬﺎ
ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺑﻮﺩﻫﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیر ﺁﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺷﺮﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. که
ﻮﻳﺴﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺮ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗثبیت
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻐﺎﻳﺮ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺩﻭﻗﺮّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺸﻒ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ،
ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺸﻖ
ﺁﺳﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ. ﻭ ﻧﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﺤﮑﻢ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪﺵ، ﺑﺎﻋث
ﻧﺠﺎﺕ ﮐﺴﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ. که
ﺤﺘﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺳﺎﺯ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ، ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺣﻴﺮﺕ
ﻫﺎﻯ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﻨﺠﻪ
ﻧﺮﻡ ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﺗﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ
ﻇﻠﻤﺖ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺩﺭﺁﻥ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ،
ﺑﺎ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﮐس
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ ﻭ
ﺩﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻳﮑﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺎﺹ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻋﻮﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺗﮕﺴﺘﻴﻦ
ﻧﺰﺩ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ،
ﻧﺦ ﺑﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻭ ﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺭﻭﺯنه
اﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺦ ﻧﻮﺭﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺗﺨﻴّﻞ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺮ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺰﺭﮒ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻫﺎﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎمعه هاﻯ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ ﻭﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺑﺘﺪ به (ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﻰﮔﺸﺖ
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺒﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. که
هرﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺨﺘﻠف ﺪﻳﮕﺮ. ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍلاّ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ، ﺑﺎﻋث
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﮐﻠﻤﻪ، ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴت ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻳﺎ
ﻣﺸﻴّت ﺸﺮﺍﺭت
ﺁﻣﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺖ. ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﺳﺘﻮ ﻧﻴﺰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺻﺪﺍ
ﻣﻴﺰﺩﻧﺪ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ. ﮔﻔﺖ
ﺁﻥ کی که ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﺪ
ﻣﺮﺩه اﺎﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﻧﺎﻣﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴﺘﻮﺳﻂ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺑﺨﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮔﻔته
ایم ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺟﺴﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺟﺴﺪ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐه ﻮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻓﺖ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ.
ﻭﻫﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ. ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﭘس
ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺩﺭ
ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﻭﻟﺰﻭﻣﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭﺍﻳﻠﻰ
ﻳﺎ ﻋﻠﻰّ و اله،
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻭﻟﻴﻦ
ﻧﻮﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺠﺴّﺪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻗﺮﺁن
ﻴﺎ ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ. ﭘس
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺒﻠﺎﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ، ﺗﻮجه
ﺒﺘﺠﺴّﺪ ﺷﺨﺺ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺨﺼﻮص
ﻄﺮﺡ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﺴﺪ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ،
ﻳﺎ ﺫﻭ ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﻳﺎ ﺯﻧﻮﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳّﻮﺏ ﺻﺒﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺯﺭﺩﺷت ﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ،
ﺗﺠﺴّﺪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠﻰّ
ﮐﻮﺩﻙ ﻣﻴﮕﻔﺖ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﺮﺍ
ﺑﺎﻋلیّ ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯﻣﺤﻤﺪ
ﺭﺍﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﻠﻤﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻭ، ﻭﻥ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﻣﺬﺍﻫب
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ ﺗﻦ
ﺁﺩﻣﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻳﺸﺎﻥ،
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﺮﺍ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﭘس ﺍﺯ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻰّ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺯﻧﺪه
اﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍ، ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﺷﺒﻴﻪ
ﻓﮑﺮ ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﻭ ﭼﻴﻨﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺭﻫﺒﺮ ﺑﮕﻮﺭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺒﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺁﺏ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ. ﻳﺎ ﺑﺎ
ثرﻭﺕ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻓﻘﻴﺮ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﻓﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، که
گوﺋﻰ ﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻰ ﺷﻨﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺟﻮﺍﺏ
پرسشهای ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻬﻤﺮﺩﻩ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺁثاﺭ ﭘس ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ، ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻭ
ﺩﺭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ، ﭼﺮﺍﻍ
ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﮐﺸﺘﻪ، ﻭ
ﺍﺟﺎﻗﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﮐﺮﺩﻥ ﺷﺮﻙ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﻫﺮﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭﺩﻋﺎﺋﻰ
ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻢ.
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ که
ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻣﻴﺮﺳﻴﺪ. ﻭﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩ، ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻳﻔﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺁﻥ ﻋﻬﺪ
ﻭﻣﻴﺸﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﺩ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﺷﺶ
ﻗﺮﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻧﺶ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ، که
ﺪﺭﺩﺍﻣﺎﻥ
ﻭﺧﺎﻧﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﺰﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭت هاﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺳﭙسد ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ ﺭﺍ
ﻭﻟﻮ ﻧﺴﺒﻰ، ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻣﻨﺪ یا
ﻗﺮّﻩ ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻏﺬﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺸﻨﻪ
ﻭﮔﺮﺳﻨﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁثاﺭ
ﺍﻭ، ﻭﺩﺭ
ﺭﺳﺎﺋﻞ ﺑﻮﻟس
ﺭﺳﻮﻝ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
پوﻟس ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻩ
ﭘﻠﺎﮔﻰ ﻫﺎ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻫﺐ ﭘﻠﺎﮒ
ﮐﻪ ﺗﺨﺼﺺ ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﻟﻄﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﮐس
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﻴﺎﺕ،
ﺩﺍﺭﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﻧﻮﻉ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻔﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ.
ﻭ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻈﺮیه ﭙﻠﺎﮒ
ﺭﺍ ﺩﻟﻴل
ﻘﺪﺭﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﻋﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﻗﺪﺭی
ها ﮐﻪ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﺪﻑ ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺗﺤﻘﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﮐﺎﺭ
ﻓﺎﺳﺪی که
ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺗﻊ ﺳﺒﺰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌﻠﻒ
ﭼﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺷﻤﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﻣﺸﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ. ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻧﻴﺰ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺷﻤﺎ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺠﺰ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻮﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﻡ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻡ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩﺭ
ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ، ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺁﻥ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺁﺩﻡ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺳﻌﻰ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻳﺮﻭس ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻧﻨﻮﻉ
ﺍﻳﺮﻭس که
ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺍﻳﺮﻭس
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ. ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ، ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪه اﻧﺪ. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻭﻝ
ﺃﻳﺮﻭس ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺍﻳﺮﻭس ﻭ
ﻋﺮﻭس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻭ. ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ، ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩّ ﻭ
ﻭِﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﻭﺵ ﻣﻬﺮ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ. ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻪ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﺬﺍﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﺳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ. ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺒﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺩﻡ ﺑﺪﻡ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺗﻮﺍﺑﻊ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ، ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ
ﺩﻳﺪﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ، ﺑﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ، ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﭼﻮن
ﺒﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮن
ﻮ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭت اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓته
اﺳﺖ.

ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻴﭻ
ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺎﺯ ﻳﻚ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻦ ﻧﻮﻋﻰ،
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﻧﺎﻇﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. چه
ﺪﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ، ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ،
ﻭ ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺳﺪ. ﻭﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﻤﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﺎﻣﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
که ﻤﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
که اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﻭﺷﻰ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ، ﺩﺭ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍٴ
ﻭﭘﺮﻭﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮔﻮﺭﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ. ﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺭﻭﺡ
ﺑﻮﻃﻦ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺻﻠﻰ
ﺁﻥ، ﺟﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ،
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﺟﺰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ. ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﺻﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺵ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺟﻨﮓ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ
ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺷﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺯﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﮐﻢ
ﺧﻮﺍﺑﻰ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻭﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺑﻴﻬﻮﺷﻰ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﺭﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﺸﺪ، ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺎﻫﺪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، که
ﺘﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫد
ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﮕﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ،
ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺗﻘدّس
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺘﻰ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺰﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﺰﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻭ
ﻫﺮﺳﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻣﺮﮒ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ، ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، که
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻭ.

مفهوم ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬی
دﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﺼﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ ﺳﻌﺎﺩﺕ،
ﺷﺒﻴﻪ ﻓﻬﻢ
ﺳﻴﺴﺮﻭﻥ
ﺭﻭﻣﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﻫﻤﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﺳﻴﺮ
ﺷﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺧﻴﺮ ﻧﻴمه ﺸﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ، ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ، ﺍﺯ ﺷﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﺎﺭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻃﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻟﺬﺕ ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺗﻊ ﺭﺍﺿﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻧﺰﻭﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ. ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺧﻴﺮ،
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺿﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ،
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﺮّﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭﺧﻴﺮﻩ
ﺷﺪﻥ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺨﻴﻠﻰ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺷﻚ
ﭼﺸﻢ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻭﻋﮑس ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻳﻢ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻥ،
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺸﻖ ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺷﻚ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ،
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺷﻬﻮﺗﻮ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﭽﻴﺰﻯ ﻭ
ﺟﺎﺋﻰ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺑﺎ
ﻧﻔﺮﺕﺍﺯﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ،
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭﻧﻔس ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﺩﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﻬﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺵ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ، ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﺼﻮﻑ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩ. ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴت
ﺒﻬﻤﺎﻥ ﺑﺪﺭجه
ﺎﮔﺎبه ﻤﺴﻴح
ﺮﺳﻴﺪه ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎن ﺮﻭش
ﻮﻟﺎﻳت ﺘﺼﻮّﻑ
ﺯﺭﺩﺷت ﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬی
ﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﭘﺎپ
ﺸﺪ. ﮔﺮچه ﺪﺭ
ﻭﺍﺗﻴﮑﺎن
ﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻧﮑﺮﺩ. ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﺿﻤﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، که
ﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ تن
ﺁﻟﻌﺒﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻧﺒﻰّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺳﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻦ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻭﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠّﻰ،
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﺸﺎن
ﺁﻧﺎن را ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪه
ﺃﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭﮐﻨﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻫﺎی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. که
ﺒﺂﻧﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ. ﻣﺤﻤﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ،
ﻭ ﻋﻠﻰّ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺍﻟﺒته
که ﺗﺎ ﻗﺒﻞﺍﺯ ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
موعود .

ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﺭﺍ، ﻋﺪﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺪﺍﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس ﺍﻭ،
ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﮐﻮﭘﻴﺪﺗﺎس ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮﺩﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮکی هستند. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﻦ ﺭﺳﻴﺪ
ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻝ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﻌﺪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺭﺃﻯ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻳﺮ ﺍﺷﻴﺎء
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻏﺎﻳﺖ
ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻋﺸﻖ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ. ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻋﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ
ﻣﺘﺤﻴّﺮﻡ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ. ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺬﺍﺕ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻓﺮﺽ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺭﺯﺵ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﻤﻪ ﺍﺷﻴاء
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺮ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﺮﻳﻚ
ﻋﺸﻖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس ﻋﺸﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﺮﻋﺸﻖ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻮ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺩﺭﮐﺎﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ. ﻭ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﮔﺮﺩﺩ.
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺤﺒﻮﺑﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﻘﺮﺏ ﺗﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪﺩﺍﻧﺴﺖ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻤﺘﺎﻉ
ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻠﺬﺕ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻉ ﻭ
ﻓﺰﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺷﺮﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺘّﻊ
ﻟﺬﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﻟﺬﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ. ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻋﺸﻖ ﻣﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ
ﻣﻘﺪّس ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس
ﺷﮑﻞ ﻣﻨﻈّﻢ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺕ ﻋﺸﻖ
ﺁﺷﻔﺘﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻫﺮ
ﺳﻮﮊه های
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺃثرﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻮﺭﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻔﮑﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﻔﮑﺮﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ، ﺑﺎ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﻙ ﺣﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻤﺎ
ﻫﺒﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﺬﺍﺕ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺍﺩه اﻟﻬی
ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻴﺢ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭی
ﺒﻮﺩه اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺠﺴّﺪ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﻮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺒّﺖ ﮐﺎﺭﺗﻴﺎس
ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﭼﻮﻥ ﻣﺤﺒّﺖ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻥ
ﺑﺎﻋث ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺤﺒّﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ثباﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﺄﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﻚ
ﺷﺐ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻫﻪ، ﻳﺎ
ﺻﺪﺳﺎﻝ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.

ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺃﮔﺎﭘﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺿﻤﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺗﺴﻠﻂ
ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ (ﺻﻠﻮﺍﺕ)
ﻣﺴﻴﺤﻰSalawat ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺗﻮﺳّﻠﻰ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻤﺎﺯ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺕ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﻫﻴﭻ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﮐﺴﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﮐﻮﺭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎ ﮐﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎی
ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﺍﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ،
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮ
ﺩﺭﺩ ﺳﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻣﻮﻫﺒﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎن که ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬی ﺎﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻋﺸق
ﻮﺭﺯﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠلّی اﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﭙﺎﺳﺦ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺃﮔﺎﭘﻪ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺨﻠﻂ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻴﺮﻳس gerace ﻫﻤﺎﻥ
ﻗرّﻩ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩَﺭﻯ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﺣﻤﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ.  ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
چه ﺸﺨﺺ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﻭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺧﻀﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ ﺻﺮﻑ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﻮﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﻮﺳﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺳﻮﮊﻫﺎﻯ ﻭ
ﺑﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻔس
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻴﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﻋﻮﺍﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﺨﻔﻰ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﻭ ﺗﻠﺒﻴس
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻧﻘﺎﺏ ﺑﺮ
ﭼﻬﺮﻩ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ، ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﮐﻮﺭ
ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻤﺎ ﻭ ﮐﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﻳﺮﻭس
ﻭ ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﺮﺍﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻭﺩﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺁﺗﺶ
ﻋﺸﻖ ﺁﺗﺸﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺁﺗﺶ
ﺃﻳﺮﻭﺵ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎ ﺁﺗﺶ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺸﻘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻮﻕ
ﺍﻳﺮﻭس ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺸﻖ
ﻋﻔﻴﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻔس ﮐﻞّ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺴوﺰﺩ ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺑﻨﻔس ﮐﻞّ ﻳﺎ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﻚ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺷﻮﻕ ﺣﺴّﻰ ﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺩ ﻭ
ﺧﻠﻮﺹ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻋﺸﻖ
ﻋﻔﻴف
ﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭؤﻳﺖ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﺭﺍ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻗﺼﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻓﺮﻗﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺭﺯﻯ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺵ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ که
ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ، ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻰ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪه
اﻡ، ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﻡ . ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ، ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﻭﺵ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺮﻭﺵ ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
می ﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻴﺪ.

ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ، ﻣﺤﺒّﺖ
ﺃﮔﺎﭘﻪ ﺩﺭ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻧﻴﻚ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻧﻴﻚ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ،
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺳﺘﻐﺮﺍﻕ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻌﻘﺎﺏ ﻭ
ﻋﻘﺒﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ، ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ ﻭ
ﭘﺮ ﻗﻨﺎﻋﺖ، ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺗﻘﺮّﺏ
ﻳﺎﻓتن اﺳﺖ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺮﻳﺐ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ،
ﻭ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺣﻀﺮﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻳﻮﺣﻨّﺎی
ﺮﺳﻮﻝ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺖ، ﻫﺮﮐس می
گوﻳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭﻭﻍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻨﺎﺟﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻨﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻬﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎت
ﻮﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻓﺮﻕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﻭس ﻭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﺍﻭﻟﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺬﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ، ﺳﭙس
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﻋﺸﻖ
ﺑﺒﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﻫﺬﻳﺎن
ﻮ ﺟﻬﻞ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻋﺸﻖ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﺤﺒّﺖ بهﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﻫﺒﻮﻁ
ﻭﻓﺮﻭﺩ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮن ﺒﻌﺪ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ، ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻩ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﻔﺮ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﻔﺮ ﭼﻬﺎﺭم
ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﻔﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺩﺭ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺑﺎﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ
ﮔﻔته اﻧﺪ. ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻧﻴﺰ ﻫﻢ
ﺍﺭﺳﻄﻮﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﻭس
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﮔﺎﭘﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻟﻔﻆ
ﻓﻴﻠﻴﺎ ﻳﺎ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻳﺎﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻣﻬﻢ
ﺁﻥ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﮔﺎﭘﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ، ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺮﻭس ﻭ
ﺃﻳﺮﻭس ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺑﺤث
ﺩﺭﺍﺯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻫﺎ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻫﺎ، ﮐﻪ ﺍﺳﺎس
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴتی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎ
ﺷﮑﺴﺘﻪ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﺪ. ﻋﺸﻖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺩﻳﺪ ﻭﭼﺸﻴﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺤث
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﻴﻠﻴﺎ ﺩﺍﺭﻡ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﮔﻔﺖ. ﻭﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﮊﻩ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﮐﻢ
ﮔﻔنه ﺸﺪﻩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ،
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺧﻂ ﻭﺭﺍﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﺪﻣﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯه
ای ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮐس
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭﺭﺍﻩ
ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺮؤﻳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ،
ﺍﺯ ﺃﮔﺎﭘﻪ ﻭ
ﻓﻴﻠﻴﺎ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻳﺮﻭس
ﻭﻣﻬﺮ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻭ ﻭِﺩﺍﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺗﺎ
ﻳﺎﺭ ﮐﻪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﻭ
ﻣﻴﻠﺶ ﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺎﻳﺎﻥ

M120

رنسانس
یا نهضت
پروتستانتی

ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻢ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﮐﺎﺭ
ﺟﻨﮓ ﻋﻠﻢ
ﻭﺩﻳﻦ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻥ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﺴﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﺩ، ﺍﺋﺘﻠﺎﻑ
ﻧﺎﻣﻘﺪﺳﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ بود . که
عاﻗﺒﺖ ﺩﺭﻫﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ، ﻳﻚ
ﺷﮑﺴت ﺪﺭﻭﻧﻰ
ﺑﺎﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ. ﺳﻄﺢ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻳﻚ
ﺃﻣﺮﻯ ﺁﻣﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭت که ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯمختلف ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻤﻖ
ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺸﺶ ﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺟﻤﻊ ﻳﻚ ﺩﺭ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭلی
ﻃﻐﻴﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻃﻮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻄﻮﺡ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣلی که
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻃﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻐﺎﻳﺮ ﺑﺎ
ﻓﻄﺮت ﻮﻃﺒﻴﻌت
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﻟﻰ ﺳﻌﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ، ﻭﺗﮑﻠّﻢ
ﺑﺰﺑﺎن
ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ که
همه ﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺣﺴب
ﺴﻠﻴقه ﻮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﻓﻬﻢ ﮐﻨﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭ ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺠﻠﻮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻭﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﻭﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺤﺮﻙ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ، ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘس
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻫﺎ ﻳﺎ ﻣﻌﺘﺮﺿﻴﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺎﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺠﺪﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻫﺮ
ﻣﺪﺭک ﻤﻘﺪّس
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ گوئی
ﺩﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ الاّ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ، ﻫﻴﭻ
ﺗﺄثیرﻯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺩﻳﻦ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻴﻦ
ﻫﻢ ﺩﻳﻦ ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ، ﺁﺭﺍﻡ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻋث
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺟﺪﺍﻝ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﻳﺎ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﺭﺍ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ. که
عملا ﻳﻚ
ﺣﮑﻮﻣت
ﺪﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ.

ﻫﺮﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻣﻘﺪّس
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩه است. ﺑﺎ
ﻫﺮﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭبی
ﻴﺒﺮﺩﺍﺷتن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﺮﺍ
ﻧﻤی
ﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ
ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺪﻓﻬﺎ
ﻭﻣﻘﺎﺻﺪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﺧﻠﻖ
ﺧﺪﺍ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ
ﺑﺤﻘّﻰ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺗﺎﺯه اﻯ، ﮐﻠﺎس
ﻭﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻔﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠی
ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻬﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺭﻭﺍﻳﺎت ﻮ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺼﺎﻳﺞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺑﻬﺪﺍﺷتی
ﻮﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﮔﻔته اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭ ﻧﺴخه اﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮی
ﻤﻔﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس
ﻧﻘﻞ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﮔﻔته اﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺁﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﮐﺎﻓﺮ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ
ﻭﮐﺸﻴﺸﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍی ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﻨﮕﻬﺎ
ﻭ ﺭﻭﻯ ﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪّس
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﮐﻨﺪ، ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪّسﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰ، ﭼﻪ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ ﺳﺮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻦ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻌﺎﻟﺞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻳﺎ
ﺗﺸﺪﻳﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻟﻐﻮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﻖ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻫﺎﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺭﺏّ ﺳﺎﻟک
ﺸﺪه اﻧﺪ، ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻠﻤﻮس
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺑﮑﻤﺮ
ﻧﻤﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭ
ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ. ﻣﻘﻠّﺪﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘُﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.

ﻣﺬﻫﺒﻴﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ در ﻫمه
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣؤﺳﺴﺎﻥ ﺁﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ
ﻭ ﻣﻮﺑﺪ
ﻭﺭﺍﺑﻰ، ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩ، ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺒﻌﺎ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﻴﺎﺗﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻣﺮﺩﻩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷته
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﺼﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ، ﻭﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﺒﺮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ. ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺗﺮ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﻧﺴﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻧﻮ
ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﻠﻢ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻄﺎبی
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺭﻧﮓ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﻠﻢ،
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺣﺮﻑ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺠﺪﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺮﺁﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ،
ﺣﺮﻑ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻥ ﮐﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺰ ﻫﺪﻑ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻭﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻄﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺤﻖ ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺯ
ﻣﺸﺘﺮﮐﻰ ﺑﻴﻦ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﺎ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻳﺪ. ﻋﻠﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ است
. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻢ ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ،
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻩ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪ. ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻋﻠﻢ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻪ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺁﺧﺮﺕ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻠﺴفع های ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ،
ﺭﮔﻪ ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ ﻧﻴﺰ،
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺮ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﻫﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻓﻮﺭﻯ
ﻭ ﻧﻔﻊ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻠﻢ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻋﻠﻢ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻬﺎ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺭ می آﻭﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ ﺃﮐثرﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻋﻠﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. که
ﺠﺪﺍ ﺍﺯ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨی
ﻮ ﺑﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ. ﻋﻠﻢ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻣﮑﺮﺭ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻣﺂﺏ. ﻭ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس ﻭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﭘس
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺐ ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻓﮑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎﺍﺯ
ﺭﺍﺯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﺭﺍ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺃﺻﻠﺨﺪﺍ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺑﻬﺪﻳﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻓﻬﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍﻧﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻧﻈﺮ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺬﺏ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺒﻠّﻎ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺮﻑ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﻤﻪ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎی
ﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﮑﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ،
ﻧﺎ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﻔاه اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺳﭙس ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻧﻪ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ. ﻫﺪﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﮐﺸﺶ ﺩﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻈﺮ
ﻣﻮﺍﻓﻘﻰ
ﺑﺄﻣﺮﻯ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻥ
ﮐﺸﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺴﺖ
ﺯﻭﺭ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﻭ
ﺗﻄﻤﻴﻊ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﺩﻳﻨﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻭﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻭ ﺟﻌﻠﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺻﺪﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺭﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ، ﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ،
ﺑﺮﻳﺎﺳﺖ ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺰﻳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ. ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﻤﺖ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴنی ﻴﺎ
ﺣﺴﻨﻚ، ﻭﺩﻳﮕﺮﻳﺎﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ. ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ. ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس،
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﻭﺭﻭﺯ
ﺍﻭﻝ ﺯﻣﻴﻦ، ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﺳﻤﺎﻥ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺻﻐﻴﺮ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﮐﺒﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺷﺸﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﭘس
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻭﻣﺠﺴّﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻟﺒّﻴﻚ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ،
ﻭ ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺘﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﮐﻨﺪ، ﻭﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍ، ﭘس
ﺍﺯ ﻃﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ،
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ
ﺗﺸﺎﺑﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﺟﺒﻬﻪ ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺳﻮﺍﺩ ﻋﻮﺍﻡ
که همیشه ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﮐثرّت
هستند، ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﺑﺤثهاﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺍﻧﻴﺰ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻝ ﻫﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻩ،
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ، ﺑﺎ
ﻋﺼﺎﻯ ﻋﻠﻢ
ﺟﻠﻮ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻴﺰ، ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺨﺖ ﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻤﻠﻪ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﻬﻀﺖ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺪﻳﺴﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻃﺮﺩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻓﺴﺎﺩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻗّﻔﺪﺭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ هرکس
، ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﻌﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭘس
ﺍﺯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﻤﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺪﻳﺪ
ﺑﺘﺠﺴّﺪ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺤث
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ، ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺩﺭﺻﺤﻨﻪ
ﺯﻣﺎن هاﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺍق
همه ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ، ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﺑﻖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﻭﺡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻰّ ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰّ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﻘﮕﺮ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم ﻮ
نیز ﺑﻌثت
ﻤﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻭ، ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻃﻔﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﺒﻞ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳﺎ ﺑﻮﺩ. ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻦ 30 ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ، ﻭ
ﻋﻠﻰّ ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ. ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﺗﻮﻟﺪّ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﮐﻪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻧﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﻓﺴﺎﺩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ،
ﭘس ﺩﺍﺭﺩ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻧس
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﻤﻴﺮﺩ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﺎﻧﺪﻩ،
ﻭﻣﺼﺮﻑ ﺷﻬﻮﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮐﺮﺩ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭘس
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺎﻩ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻏﺮﻭﺭﻋﻠﻢ
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻗﺸﺮی گرﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻤگی ﺒﺎﻳﺪ
ﺑثرﻭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﭘس
ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻨﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭘس
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﺷﻮﺩ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﮔﺮﺍﻥ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺗﺮ ﺣﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﻭﺭ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻋﺼﺮ
ﺍﻫﻤﺎﻝ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺬﻫﺒی
ﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻫﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺟﺪﺍﺷﺪﻩ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻋﻠﻢ، ﺍﺯ
ﻣﮑﺘﺐ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﻄﺮﻑ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻤﻴﻖ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻮﺭﺍﺥ ﺩﻋﺎ
ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺭﻭﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻘﺪّس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨص
اﺳﺖ، ﻧﻪ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ،
ﺩﺭ ﺑﺎﻳﺒﻞ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻟﻔّﺎﻇﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭﻣﺴﻴﺢ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺂﻧﺎﻥ ﻟﻄﻤﻪ ﻣﻴﺰﺩﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﺎﺏ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ است
. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس
ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﺁﻧﻬم
ﺒﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ
و قرآن و
انجیل ناطق
میباشد. ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺭﻳﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻧﻴﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺠﻞ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻣﻘﺪس
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﻭ
ﻗﺮﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪ، ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺮﺣﺶ
ﺩﺭ ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺷﺮﺣﺶ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻫﺴﺖ، ﻭنه
ﺒﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺰﺋﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻗﺮّﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻟﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺁﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻔﻰ
ﺍﻟﺸﻴئ ﺍثباﺕ
ما ﻋﺪﺍﻩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﻭ
ﺩﻭﺗﺎ، ﺩﻩ ﺗﺎ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻫﺸﺖ ﻭ ﺷﺶ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﻖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻫﺎﻥﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻦ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﻋﻠﻢ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻴﺴﻢ،
ﺑﺎﻫﻢ
ﮐﻨﺎﺭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ. ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣت
ﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثرﻳت
اﻓﺮﺍﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺣﻘّﺎﻧﻴﺖ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ ﺑﺎ
ﺗﻘﺪس ﻃﻠﺒﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﭘﺮﻭﺘﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﮐﺎثوﻟﻴﻜﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺣﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﺪﺭﻳس ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺤﻴﺎﺕ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﻧﻪ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻋﻠﻮﻡﻣﺎﺩﻯ ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺻﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﻳﻚ
ﭘﺰﺷﻚ ﮐﻪ
ﻓﻴﺴﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻌﺪﻯ، ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺎﻡ
ﻋﺠﻴﺐ ﺑﺪﻥ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ. ﻭﻟﻰ(
ﺍﻧﺠﻴﻠﻴﺎﻥ)
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﮔﺎه اﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ ﻭﻣﻮﺑﺪ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺭﻳﺸﻰ ﻫﻨﺪﻭﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ثوﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻌﺒّﺪ
ﻭﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺴﺦ ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻫﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﺍینان کاثوﺷﻮﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺘﺮﺽ
ﺑﺮﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺭثوﺩﻭﮐﺴﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ، ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ(
ﺳَﻠﻔﻰﻫﺎﻯ)
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺮﻗﻪ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺤﻖ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻨﺤﺮﻓﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﺎﻥ
ﻳﺎ ﺍﻤﺎﻣﺸﺎﻥ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻟﻬی
که ﻨﺪﺍﺭند
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﺳﺘثماﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭ
ﺃثرﻋﻠﻮﻡ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﮐﻢ ﻳﺎ
ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﺸﺪ. ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻭ
ﭘﺎﭖ، ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺣﻰ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس
ﺭﺍ، ﺑﺮ ﻣؤﻣﻦ
ﻓﺮﺽ ﻭﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﮐﻪﺟﺎﻯ ﺑﺤث ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﮐﻨﮕﺮﻩ
ﺗﺮﺍﻧﺖ 154 ﺗا 156 ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﻟی
ﺘﺄﮐﻴﺪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺣﺮﻓﻰ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺸﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺭﺍ
ﺃﺻﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ ﻭ
ﺃﺻﻞ، ﻭﺗﺄﻭﻳﻞ
ﺑﺄﻭﻝ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻈﺎﻫﺮ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭلیه
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺒﺎﻃﻦ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮔﻮﻳﻨﺪه ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻌﻘﺐ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﻭﻧﺎﺣﻖ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤﻴﻖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎت ﺁﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﮐﻪ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﺸﻮﺩ،
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ ﺳﻤﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ،
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﮐﻴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻫمه ﻴﻚ
خدﺍ ﻭﻳک
ﺘﻮﺣﻴﺪ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺧﻠﺎﺻﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺭﻭﺵ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺟﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﺑﻴﻚ ﻧﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭘﻴش
اﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣثلا
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺷﻴﻮﺍ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻧﺰﺩ ﺑﻮﺩﺍ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺯﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺩﻏﺪﻭ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺯﻳﻨﺐ ﻳﺎ
ﺯﻧّﻮﺑﻴﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻰ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﻳﺎ ﺯﻧﺒﻮﺑﻴﺎ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
(ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ)، ﮐﻪ
ﺗﮑﻴﻪ ﺑﺮ
ﺳﺘﻮﻧﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺫﺑﺢ ﮔﺎﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭه ﺴﺎﻟک
اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﮒ ﻭ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻧﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﻭﻋﻘﺮﺑﻰ
ﺑﺮ ﺑﻴضه اﻭ
ﻧﻴﺶ ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﻧﮑﻨﺪ.
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺒﻴﻨﺶ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﻄﻮﻥ ﺗﺎﺯﻩ، ﮐﺎﺭ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﺻﺤﻴﺢ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺷﺪ. ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
اﺳﺖ. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ های
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ. ﭼﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭرﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻫﺎﻯ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ.

ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ، ﻭﭼﻪ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﺪﺍﺩه اﻧﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ (ﺳِﻔﺮ
ﺗﮑﻮﻳﻦ) ﺍﻭﻝ
ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﺳﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺑﻞ ﻭ ﺍﻳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻴﺮ ﺑﺎﺑﻞ، ﭘس
ﺍﺯ ﻧﻮ ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻓﻌﻠﻰ،
ﺑﺘﺸﻮﻳﻖ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺩ، و ﺒﺨﺖ
ﺍﻟﻨﺼّﺮ
ﻫﺸﺘﺎﺩسال ﻗﺒﻞ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺮﺍﺏ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ(
ﺑﺎﻳﺒﻞ
ﺗﻮﺭﺍﺕ)
ﻣﺬﮐﻮﺭ، ﺑﺎﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺎ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﺻﻞ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺩﻡ
ﻭ ﺣﻮﺍ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮔﻞ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻭ ﻭﺑﺰﻣﻴﻦ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻧﻘطه اﻯ ﺍﺯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻧﻮﺡ
ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻃﻐﻴﺎﻥ ﺩﺟﻠﻪ
ﻭ ﻓﺮﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺳﺪﻫﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﻪ ﻭ
ﺳﻮﺭﻳﻪ ﻭ
ﻋﺮﺍﻕ، ﺍﻳﻦ ﻃﻐﻴﺎﻥ
ﺁﺏ ﻭ
ﻃﻮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﻞ ﺁﺳﺎ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪﻥ
ﺳﻄﺢ ﺁﺏ، ﺩﺷﺖ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ
ﻭﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﺭﺍ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺸﻐﻮﻝ
ﮐﺮﺩه ﺒﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﺑﻦ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﭼﻮﻥ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﻮﺡ، ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻘﺎﻁ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺰﻳﺮ
ﺁﺏ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﻮﺡ
ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﮑﺮ ﻧﻮﺡ
ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻧﺪ
ﻭﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﻬﻮﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﮑﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺡ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺟﺎﻯ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻧﻮﺡ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﻮﺡ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ۴۴ ﻫﺰﺍﺭ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻓﻌﻠﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﻮﺡ ﺟﺎﻯ ﻧﻤﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺳﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﮔﺎﻭ ﻭ ﺧﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ.

ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺣﺮﻑ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺰﻧﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺰﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻭﻫﺮﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ ﻭﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﻭ
ﺁﺭثوﺩﻭﮐﺴﻬﺎ
ﻭ ﻗﺒﻄﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﺼﺮﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﻣﻨﻪ ﻭ
ﺁﺷﻮﺭﻳﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ، ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻟﺬﺍ
ﺗﻌﺼّبات
ﺪﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﻢ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ
ﻳﮑﻢ چنین
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ که
یهودیان و
زردشتیان و
مسلمانان، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ میکنند. ﻭﺍلاّ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬی
همه اﺩﻳﺎﻥ،  ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻴﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺭﻙ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ، ﻭﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺭﻡ ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺫﻭﻕ
ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻤﺎﻝ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺭُﻡ ﺑﻨﺎﻡ
ﭘﺎﭖ ﻭﺩﻳﻦ
ﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺷﻤﺎﻝ ﺭ
ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻭ
ﻋﺰﻝ ﻭﻧﺼﺐ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ ﻭ
ﺧﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪﻩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺪﻑ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮔﺮﺍﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻳﺎ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻠّﻰ
ﻣﻠﻞ، ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺑﻤﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺒﺎﺭ
ﻃﻠﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻭ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﺻﻨﺎﻳﻊ
ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻨﮕﻰ ﻭ
ﻫﻮﺍﺋﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﺕ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻨﮓ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﻏﺮﺑﻰ، ﻭ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ ﭼﭗ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺭﺍﺳت
ﻘﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴجه ﺁﻥ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺍﺋﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻫﺎ
ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺷﺒﻴﻪ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻭﺩﺳﺘﮕﻰ
ﻋﻤﺪﻩ ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻳﻚ ﺩﻳﻦ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺑﻰ
ﺩﻳﻦ. ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﺎﺷﻮﻟﻴﮑﻬﺎ
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، که ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﻈﺮ ﺳﻔﺮ
ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﻃﺒﻌﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺻﻮﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭ ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺒﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻧﻴﺰ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﺨﺘﮕﻴﺮﺍنه
ﭙﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒی
ﺪﺭﺑﻌﻀﻰ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺑﻴﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﻳﺎ ﻳﻚ
ﺣﺰﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺫﻫﻨﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﺭﺍﺯ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻃﺒقه
اﻯ ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎ
ﭼﻮﻥ ﭘﺎﺳﺘﻮﺭ
ﻭﻣﻨﺪﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻋﺎﻟﻢ، ﭼﻮﻥ
ﮔﺎﻟﻴﻠﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
که ﺸﺎﻧس
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﺸﺪﻧﺪ. ﭘس
ﺸﺎﻳﻊ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﻨﺎﻗﻀﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﭼﻨﻴن ﻨﺒﻮﺩ. ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺪﻳﻦ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻧﻪ
ﺻﺮﻑ ﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯﮐﺸﻴﺸﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻋﺎﻟﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﭼﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪ. ﺍﻟﺒته
ﺨﻠﻴفه های
ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ با
خئاوند
ﺭﺍﺑطه اﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﭘﺎﭖ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﺭﺩﻳﻨﺎﻟﻬﺎ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺎﭖ
ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺭﺃﻯ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻭﺭﺍ
ﺿﻌﻴﻒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎﻩ ﻫﺎ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﻴﺪ،
ﺗﺎ ﭘﺎﭖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ،
ﻭﻣﺮﺩﻡ ﺧﺴﺘﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﺩﻳﻨﺎﻟﻬﺎ
ﻣﻰ ﺑﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻤﻰ ﻏﺬﺍ
ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ.
ﻭﺁﺯﺍﺩ ﻧﻤﻰ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﭘﺎﭖ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺩﻭﺩ ﮐﺶ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺩﻯ ﺑﻬﻮﺍ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮕﺸﺎﻳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺟﺮﺃﺕ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﭘﺎﭖ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ.
ﻭ ﺍﮔﺮﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺎﻓﻴﺎﻫﺎ
ﻭﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎت
ﺰﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﭖ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮑﺮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺵﻧﻴﺴﺖ.
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻘﺪّس ﺭﺍ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﮐﻪ
ﻃﻮﻝ ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭﺍﺕ،
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﻧﻔﻮﺫ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﻭﻟﺖ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻭﺣﺪﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺭﺍ،
ﮐﻪ ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ
ﻭﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﺳﻴس
ﺁﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻭﻋﺪﻩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﺘﻠﺎشی
ﻨﮕﺮﺩﺩ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﺘﺎﺏ
ﺍﻧﺠﻴﻞ، ﮐﻪ
ﮐﻨﮕﺮﻩ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺳﻮﻡ
ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ ﻋﻠﻨﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﻚ
ﺻﺪ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ،
ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ
ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻣﮕﺮﭼﻬﺎﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺗﺮ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺒﺢ، ﻳﮑﺼﺪ
ﻧﻔﺮ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺤﺮﻳﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎﻣﻊ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺳوء
ﻧﻴّﺘﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﺍﻥ
ﺭﻭﻣﻰ
ﻫﺪﻓﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﻗﻴﺐ،
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺁﺏ ﮔﻞ ﺁﻟﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺄﺻﻞ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺴﻠﻒ ﻭ ﺳﻠﻔﻴّﻮﻥ
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺗﺮ ﺑﺄﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﭼﺎﺭﻩ
ﺭﻓﻊ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻬﻢ نبود ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﺗﻀﺎﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﮐﺎﺭﺷﮑﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﮔﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﻣﻰ ﻫﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﻭﺯ ﻋﻠﻴﻪ ﻳﻚ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﻢ ﻓﻬﻢ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪّﺵ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ ﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻋﻴﺴﻰ، ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺭﺳﻤﺎ
ﮐﺎﺗب ﺒﻮﺩﻧﺪ،
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺣﻖ ﻫﺮ
ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩی ﺒﻮﺩﻧﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺸﻤﺎن که
ﻘﺮﺁﻥ ﻓﻌﻠی
ﺮﺍ ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭﺗﺼﺤﻴﺢ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻠﻰّ
ﺩﺭ ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺣﺬﻑ
ﻭﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺘﺸﺘﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻭﻫﺎ
ﺑﻘﺴﻤﺖ ﺃﻋﻈﻢ
ﺍﺣﺎﺩﻳث که
ﻤﺨﺎﻟف ﻨﻈﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﺟﻌﻞ
و نسخ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﮔﺮچه ﺒﺮﺍﻯ
ﺁﻳﺎت ﻘﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺎﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ثباﺕ ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﺸﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻳﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮکی ﻘﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺩﺭﺳت هستند، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺟﻌﻠﻴّﺎﺗﻰ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺟﺪﺍ
ﺳﺎﺯﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻌﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ، ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺭﺳﻤﺎ
ﺟﺰ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﻤﻨﻮﻉ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻦ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺳﺎﻟﻪ،
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪی ﭙﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﻴﻪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻭ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻗﻴﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺍﻳﻦ ﻣﻨﻊ
ﻭ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺄﻣﻮﻥ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺸﻴﻌﻴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎﻣﻘﺪﺵ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎ ﺑﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻧﺼﺐ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻫﻮﺍﺯ
ﻭ ﺷﻴﺮﺍﺯ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻋﺎﻡ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺟﻨﮓ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﻭﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻋﺮﺍﻕ ﻭ
ﻟﺒﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث اﻭ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺑﺎﺯﻳچه
ﻨﻔﻮس اﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ،
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﮐس
ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ.
ﺩﻭ ﻓﺮﻗﻪ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻭﺍﺣﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺭﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ،
ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻣﺼﺎﻟﺢ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻔّﺬﻳﻦ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ، ﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ، ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺑﺎﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻋﻬﺪ ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻴﭻ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻫﺪﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﻩ ﻫﺎ
ﺣﺰﺏ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺍﻧﺪﻙ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﺤﺖ ﺷﻌﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻫﺮ
ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﭼﻨﺪ
ﮐﺸﻴﺶ ﺁﻥ، ﺑﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺪﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺁﻧﺎﻥ،
ﭼﻮﻥ ﺧُﻤس ﻭ
ﺯﮐﺎت
ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺁﻟت ﺪﺳت
ﻘﺪﺭﺗﻬﺎی
ﺪﺭﺟﻬﺎن
اﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳی
ﻮﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﺪه اﻧﺪ. که
ﺪﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎبات
ﺮﻳﺎﺳﺖ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻫﺮﻣﺴﺠﺪﻯ
ﻳک ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺸﻨﻤﺎﺯی
امام ﻣﻨﺤﺼﺮﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻔﻮﺫﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺠﺪﻯ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﻧﻔﻮﺫﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ، ﻭ
ﻧﻘﺶ ﭘﻮﻝ ﺑﻴﻚ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻣﻌﺮﻭﻓﻰ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕی
ﺪﺍﺭﻧﺪ. که ﺪﺭ
ﺭﮊﻳم ﺎﺳﻠﺎمی
اﻳﺮﺍﻥ ﻓﻌﻠﺎ
ﻳﻚ ﮐﺎسه ﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺧﻤس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺎﺯاﺭ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ،
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎن ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ،
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺭﻗﻴﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺷﻴﻌﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﺿﺪ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪه ﻤﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺗﻮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻃﺒﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻦ
جهانی ﺣﺰﺏ ﺗﻮﺩﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﺯﻳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ. ﭼﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ. ﺍﻳﻨﻚ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﺮﺳﻮﺍﺭﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻭﺗﺎ
ﺧﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺧﺮﺳﻮﺍﺭ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﺑﮑﺸﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺗﻞ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻤﺎﻗﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﭘﻮﻟکی
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺠﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺤﺘﮑﺮ
ﻭﻣﻮﻧﻮﭘﻮﻟﻴﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ، ﭼﻪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻧﻤﻴﺁﻭﺭﻧﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻳﺶ
ﺯﺍﻧﻮ ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴکه
ﺒﺎﻳﺪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ.

ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺴﻬﺎﻯ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺎﻣﻊ ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ،
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ
ﻣﻠﻞ ﺷﺪه اﻧﺪ. ﻭﺑﺨﻮﺑﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺭﻭﺳﻰ ﻭ
ﺍﻧﮕﻠﺴﻴﻰ ﻭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ ﻭ
ﺣﺒشه اﻯ ﺭﺍ
ﺭﺳﻤﺎ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺍﺯﻫﻢ، ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺑﻠﻮﻙ
ﺷﺮﻕ ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺭﺍ که
ﮐﻴﺶ مسیح را ﺯﻳﺮ
ﻭﺭﻭ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺯﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﺑﻮﺩه
اﻧﺪ.

ﻧﻬﻀﺖ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ، ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺎﭖ
ﺑﻴوس ﻧﻬﻢ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ. ﻭﻯ
ﺩﺭ 1878 ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﮑﻠﻴﺴﺎ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ1848 ﻭﻓﻘﺪﺍﻥ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺑﺮﻣﻤﺘﻠﮑﺎﺕ
ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎﭖ
ﺗﺴﻠﻴﻢ( ﻳﺴﻮﻋﻰ)
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭ ﺷﺪ. ﻭﻯ ﺩﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺠﻤﻊ ﺗﺮﺍﻧﺖ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎ، ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﮔﻰ
ﮐﺮﺩ. ﻭﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻝ 1854
ﻧﻈﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﻘﺪس ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺯﺍﺋﻴﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ ﺍﺳﺖ. ﭘس
ﻣﺮﻳﻢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺑﺴﺘﻦ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻄﻔﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺭﺷﺪ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه ﺪﻣﻴﺪه
ﺸﺪه اﺳت
ﻮﻧﻔﺨﻪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭﻧﺰﻭﻝ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻮ ﺑﺎ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺑﺪﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺳﻦ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺳﻪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ ﺍﻭ ﺑﻄﻮﻝ
ﻧﻴﻨﺠﺎﻣﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺑﻌث
ﻭ ﺭﺳﺎﻟت
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍن ﻴﺎﻓﺖ.
ﻭﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﻌثت
ﺭﺍ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ، که
هر ﻓﺮﺳﺘﺎﺩه
اﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ. ﺩﻭﺷﺮﻁ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺭﺳﺎﻟت
ﻮﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺭﻧﺪ،
که ﺒﻬﻠﻮل ﻨﺎﻣﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮند.

ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﺎﻧس ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻌثا ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩی ﺁﺧﺮ، ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺣﺶ
ﺑﺘﻦ ﺳﺎﺑﻘﺶ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺩﺭﻗﺒﺮ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺨﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﭼﻮن هر
ﺑﻴﺪﺍﺭﺷﺪﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰﺍﺯﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺑﻐﻞ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺷﺮﺍﺏ
ﺻﺒﻮﺣﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻨﺪ.
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﻴﻚ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ، ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ
ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ۳۱۳ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ،
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭﻝ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﭘﺎﭖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1864 ﮐﻪ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﮐﺮﺩ، که
ﺨﻄﺎ ﻭﺣﺮﺍﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﺎﭖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﮕﺎﻡ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﭘﺎﭖ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﻑ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺑﺪﺍﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺯﻭﺍﻝ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﻧﮓ ﺯﻣﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﻓﮑﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺍﻳﻤﺎن
ﻘﻠﺒﻰ ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻧمی
ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ1869
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﺎﭖ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺎ
ﺍﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺻﺪﻭﺭ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻧمی ﻧﻮﻳﺴﺪ. ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎﻟﻌﮑس
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﻧﻔس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﻤﻮﺩه اﻧﺪ
ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ. ﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﻳﺎ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﻟﻐﻮ
ﻫﺮﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻳﻨی ﻘﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍی
ﻋﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﭘﺎﭖ ﻧﻴﺰ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻳﻬﺎ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻨﻔﻮﺭ،
ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﮑﺮﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎپ
عقیدﻩ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ. ﻭﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻯ، ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ،
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎه ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺗﻘدّس ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، که
ﻘﺒﻠﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭ ﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻭ
ﻣﮑّﻪ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺎﻧﻘﺎه ﻭﻟیّ
اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻭﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﻓﺮﻗﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻣﺮﺩﻩ
ﺣﺮﺍﻡ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭼﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺳﻴّﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﭼﻪ
ﺳﻴّﺪ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻳت
اﻟﻠﻪ ﻭ
ﻋﻠّﺎﻣﻪ
ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ
ﺁﻳﺪی اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﺮﺩﻡ. ﻫﺮﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﮐﺸﻴﺸﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺭﺳﺎله اﻯ
ﻣﻨﺘﺸﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺍﺑﻠﺒﻴس ﺯﻧﺪه
اﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻟﺒﺎس ﺯﻫﺪ ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺎﺫﺏ ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺬﻳﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺣﻤﺎﺭ ﻭ
ﺧﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﺮ، ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟکی ﻤﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ. ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻓﺘﻮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﻣﻴﮑﺸﻨﺪ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﺭﻡ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ
ﺃﻧﺪﺍﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻫﺪﻑ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﻰ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻘﺪِس
ﺩﺭ ﺯﺍﻳﺶ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﭖ ﺑﻴﻮس
ﻧﻬﻢ، ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩه ﺒﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ1864
ﺑﮑﻠﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣُﻠﺤﺪ ﻭﺧﻄﺎ
ﮐﺎﺭﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﭘﺎﭖ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺍﻟﺤﺎﺩ ﺑﻴﻮس
ﻧﻬﻢ، ﺍﺯ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺣﻠﻮﻟﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺣﻠﻮﻟﻰ
ﻫﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﻭﺣﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻬﺮﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺧﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻮﻫﻰ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻫﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ثوﺍﺏ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻳﺎﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺪﻳﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﭘﺎﭖ ﺭﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ1950 ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺻﻌﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﺟﺴﺪ ﺭﺍ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ. که
ﺤﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮑﺮﺩه
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺣﺶ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﭼﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺐ، ﺑﻨﺰﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻌﻮﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﺟﺴﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ. ﮐﻪ ﺟﺴﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻳﺎ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺎنه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻧﺎﺳﻮﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩی ﻤﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. چه ﺮﺳﺪ
ﺑﺒﺎﻍ
ﻭﺑﻮﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺣﻮﺭﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ. ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺑﻨﺰﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺰﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ، ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ،
که ﺪﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﻧﻴﺎﻋﺬﺍب
ﺠﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎن ﺮﺍ ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﻤّﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﮕﻮﺩﺍﻝ ﭼﺎﻩ
ﻭﻳﻞ ﺭﺣﻤﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺻﺪﻫﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪّس
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺯﻧﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺑﻮﺩ،
ﻭﻟﻰ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺻﺎﺣب ﺘﺠﺴّﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ ﻭ ﻣﺮﻳﻢ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﻘﺪّس
ﺑﻮﺩ. ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻤﻮلی ﺪﺍﺷﺖ،
ﻭﮐﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﮐﺴﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻮﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺋﻰ ﻳﺎ
ﻋﻤﻮﻯ ﺧﺪﻳﺠﻪ
ﺑﻮﺩ
ﻭﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﺑﻮﺩ، ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﻡ
ﭘﻴﺮ ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩه اﻧﺪ. ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺵ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻠﻰّ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺧﻄﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﻮس
ﻧﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻣﺎﻧﻊ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ،
ﻭﻣﺎﻧﻊﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺵ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻓﺘﻮﺍ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﺩﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴب ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻧﻈﺮ ﺑﮑﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﮐﺎﺭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻧﻤﻮﺩ. که هرچه
اﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠب ﺮﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﺘﻮﺍ
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﺐ ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻋﻠﻰّ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ، ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﻋﻠﻰّ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ،
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍمه
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻟﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ به
اﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻓﺘﻮﺍﻯ ﭘﺎﭖ، ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﺐ ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ، ﺑﻬﺮﺳﺎﺯﻣﺎﻦ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﻭﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻴﻮﻧﻰ
ﻭ ﺭﻫﺒﺎﻧﻴّت
ﺘﻬﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻋﺼﺮﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻧﻔﻮﺫ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺁﺏ ﭘﺎﻙ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﺍﺯ
ﭘﺎﭖ، ﺑﺮﺍﻯﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺭﻫﺒﺎﻧﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﺩَﻳﺮ
ﻭﻣﻌﺎﺑﺪ ﺧﻮﺩ،
ﺭﻫﺒﺎﻧﻴﺖ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﻳﺎﺑﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻤﺮﻳﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭالاّ
ﺍﮔﺮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻣﺎﻣﻮﺭ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻴﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﻡ ﺷﺪ
ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺑﻌثت ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﭘﻴﻮﺳﺖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﮐﻤﺘﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ، ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭت
ﻤﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.

ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺎﭖ، ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺪﺍﺭس
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺁﺩﺍﺏ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻧﻔﻮﺫ
ﻓﺌﻮﺩﺍﻟﻬﺎ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﻰ،
ﭼﻨﺎﻥ ﻗﻮﻯ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﭘﺎﭖ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﻣﺘﮑﺒّﺮﺍﻥ
ﺑﺮ ﺧﻠﻖ ﺧﻮﺩ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﻮﺳﺎﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺬﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺩﺍﺧلی ﺨﻮﻳش
هستند، ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺏ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺷﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﭘس ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ ﺷﺶ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺶ ﺑﺎﺭﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ ﺗﺎ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡﺍﻟﻘﺪس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﺩ.

ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻧﻬﻀﺖ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻫﻢ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻭ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺴّﺮ
ﺷﺪ. ﻭﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺘﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻫﺎﺋﻰﺩﺭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﭘﺎپ
ﻠﻴﻮ13 ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻮس ۹ ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻣﻨﺶ
ﺑﻮﺩ، ﭼﺎﺭﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ. ﻭﻧﻈﺮ
ﺗﻮﻣﺎس
اﮐﻮﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳﺶ
ﮔﺬﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﺩﻳﻦ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻀﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺣﺰﺑﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﮔﺮﻭﻫﻰ، ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻏﻴﺮﻋﻘﻠﺎنی
اﺳﺖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻧﻮ ﺗﻮﻣﺎﺳﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻋﻮﺕ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻋﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻔﻆ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻣﻴﻦ ﻭﻣؤﻣﻦ
ﻭﺻﺪﻫﺎ ﻭﺍﮊﻩ
ﻣﺸﺘﻖ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻡ. ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﺴﻰ
ﻣﺪﻋﻰ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﻴﻚ
ﺭﻭﺵ ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻧﻈﺮ ﻣؤﺳس
ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺄﻣﻴن
ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﮑﺘﺐ ﻧﻮ
ﺗﻮﻣﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻭ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺳﻤﻰ، ﻣﻴﻞ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭘس
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ،
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻳﺴﻮﻋﻰ ﻫﺎ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺍﺻﻮﻝ ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻟﻴﻮ
ﺩﺭ1981
ﺑﺮﻧﺎمه اﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩ ﻭﮔﺮﻭﻩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﺘﺠﺪﺩﻳﻦ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺩﺭﺗﻐﻴﻴﺮﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻨّﺘﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘّﻔﻖ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻘﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺗﻄﻮﺭ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻧﻘﺶ ﺩﻳﻦ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻳﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻓﻮﻕ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻳﺎ ﺍﻳﺪﺁل
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻤﺎنی ﺮﺍ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮف ﺴﻠﻮکی
ﺒﻮﺩﻧﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻠﻮﻟﻰ ﻫﺎ ﻭ ﮔﻨﻮﺳﻰ
ﻫﺎ. ﮐﻪ ﺣﻠﻮﻝ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﻧﻪ ﻧﻔﻮﺫﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺸﺒّﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ. ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﺬﻑ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺳﺨﺖ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻳﺎ ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺷﺪﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻣﻌﺘﺮﺽ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ،
ﺑﻔﺮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺭﻭﺵ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﻴﻮس ﺩﻫﻢ، ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﻓﺎﺳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ ﺷﺪﻳﺪ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻬﻀﺖ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ، ﻧﻬﻀﺘﻰ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺷﺪ. ﻭﺁﻧﻬﺎ
ﺳﻌﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻴﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺭﺍﻫﻰ ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺸﻴﺶ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻫﻴﭻ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻧﺪﺍﺷﺖ.
ﮔﺮچه
اﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﺩﺭﺳت ﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺗﺎ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﻓﮑﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺑﺪﻫﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺗﻦ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ
ﻭﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻫﺮﮔﺰﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺗﻀﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﭘس
ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﻴﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻋﻘﺐ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ،
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﺪﺩﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ ﺗﻮﻣﺎس
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺎﻣﻪ ﺗﮑﻴﻴﻒ
ﻭﻫﻢ ﺭﺍﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ،
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻭﻣت
ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﺎﺧﻪ ﺗﺼﻮّﻑ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻠﻖ، ﻭﺣﺼﻮﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻋﻠﻢ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺯﻣﺎﻥ،
ﺗﻘﺮﺏ ﻭﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭘﺎﭖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴؤﻝ ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﺪّﻳﺴﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﺪﻳﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻘﺪّس
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻘﺪّس
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﭖ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻓﺎﺳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻓﺎﺳﺪ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺎﺭﺳﺎ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻳﺎﻓﺮﺻﺖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭﻋﻠﻢ،
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﺎﻃﻴﻞ
ﮐﺸﺸﻴﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻘﺪﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎ
ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ، ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻧﺎن
ﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺮّﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺤﻤﺪﻯ،
ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻳﺎ
ﺗﺸﻴّﻊ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﻳﺎ ﺷیعه ﻨﺎﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻮﺍﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﭙﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻟﻌﺒﺎ، ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻃﺮﻳﻘت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺿﺪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺳﺮﮐﺶ ﺭﺍ
ﺑﺼﻠﺢ ﺑﻴﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﺸﺎﻧﻨﺪ. ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ،
ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﭖ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ. ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻰ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﺭﻓته اﻧﺪ.

ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻬﻀﺖ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺮﻥ19 ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺳﻨّﺖ ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺣﻮﺍﺩث ﺟﻨﮓ
ﺑﮑﻠﻴﺴﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺩ، ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ ﻣﻴﺮﺍث
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺩﺭﻣﮑﺴﻴﻚ
ﻭﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ، ﻭﮐﻨﺎﺭ
ﺁﻣﺪﻥ ﺑﺎ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻭﺳﻨﺪﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﺮﺗﻘﺎﻝ ﻭ
ﺍﻃﺮﻳﺶ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪ، ﺳﺨﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﻭﺵ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺍﺳﺖ. ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣُثمِر ثمر
ﻧﺒﻮﺩ، ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻣثبت ﻭﻣﻮﻓﻖ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪ
ﻋﻠﻢ ﮐﻠﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴفه ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺟﺎﻙ
ﻣﺎﺭﻳﺘﺎﻥ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺖ،
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻊ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺍﻩ ﺳﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻮﻣﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﻧﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺰﺋﻰ، ﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻬﻀﺖ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻬﻀﺖ ﻋﻘﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻋﻠﻢ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪ. . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻠﻮﻡ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﻓﻠﺴﻔﻰ. ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ، ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﺸﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻬﻀﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻭ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺃثر
ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻧﻴﺰ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﻣﻠﺎﻙ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻧﺰﺍﻉ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻟﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺣﺎﮐﻤﻴّﺖ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻳﺎ
ﺩﻭﻟﺖ ﺑﺮ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺳﺎﻝ1929 ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻣﻄﺮﺡ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﮐﻤﻴّﺖ
ﭘﺎﭖ ﻭ ﻧﻬﻀﺖ
ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺿﺪ ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﺷﮑﻞ
ﻧﺰﺍﻉ ﺑﻴﻦ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻭﺍﻧﺘﺮﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺩﺭﺁﻣﺪ. ﻧﻬﻀﺖ
ﮐﺎث. ﻟﻴﻚ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺳﻴﺎﻩ،
ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔﺮﺕ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺳﺮﺥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﺳﻴﺎﻩ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺣﺎﮐﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﮐﺸﻴﺶ، ﺑﺎﻋث ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻧﺰﺍﻉ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺩﺭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻧﺒﻮﺩ. ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭﺣﻖ
ﻭِﺗﻮ ﺩﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻬﺎﻯ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺩﺭﻗﻠﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪ، ﻣﮕﺮﺁﻥ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎئی ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻣﺪﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺘﺮﺽ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﭘﺎﭖ
ﺩﺭ ﺭﻡ، ﻧﻬﻀﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻴﻦ
ﺳُﻨّﺖ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺁﺯﺍﺩ، ﻭ
ﺗﺠﺪّﺩ
ﻭﺗﻄﻮّﺭ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻭ ﺁثاﺭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺭﺍﻫﻰ ﻣﻰ
ﺟﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﻗﻮﻯ
ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺷﺪ،
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻃﻮﺭ
ﺗﺎﺯه اﻯ ﺑﻮﺩ. که
ﺪﻳﮕﺮ ﻧﺎﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﺭﻳشه اﻯ
ﺍﺯ ﺳُﻨّﺖ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪه اﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩ. ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ، ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﺎ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻦ ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﺮﻕ
ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﺳُﻨّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ثاﺑﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻭﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺵ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺳﻮﺍ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺑﻌﻀﻰ
ﺳُﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺘﺠﺪﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻮﺩ. ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺖ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣّﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻳﺎﺻﻠﺎﺡ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﺭﺍ
ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻄﻮﺭ ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺎﻋث
ﺷﺮﻙ ﻣؤﮐّﺪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﺷﺪ. ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﺯﻳﺎﺩ
ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ، ﺑﻄﺮﻓﺪﺍﺭﻳﺘﺮﻙ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺳُﻨّﺘﻬﺎ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻴﻦ
ﻭﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻓﮑﺎﺭ،
ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﻨﺶ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﻧﻬﻀﺖ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺰﻡ
ﻭﺍﺭﺩ ﻓﮑﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ18
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫِﮕﻞ ﺑﻮﺩ. ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻫﮕﻞ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﮑﺎﺭ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺩﻭﺭﻯ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻭﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻴﺰﻡ
ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻣﻴﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ. ﺍﻣثاﻝ
ﻫﮕﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ ﻭ ﻫﻢ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺬﻫﺒﻴﭽﻮﻥ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ،
ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻋﮑس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻟﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ، ﺍﺯ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺸﻴﺶ ﻭ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ
ﺑﺼﺪﻫﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﺸﺮﻙ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺩﻋﺎ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺎ، ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻤﺘﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﻭم ﻤﺮﺍجعه
کرﺩﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻮعه ای ﺍﺯﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻠّﺖ ﻳﻬﻮﺩ، ﻳﺎ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺣی ﺁﻧﺎن
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﻳﻬﻮﺩ، ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﺍﮔﺮﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺷﺎن
ﻤﻴﮕﻔته اﻧﺪ ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﻠّﺘﻬﺎ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺭﺍ ﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻳﻬﻮﺩﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻤﺎ، ﺭﻭﺵ
ﻧﻘﺪ ﺍﻋﻠﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻋث
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺍﺳﺎﺳﻰﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﺍث
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ،
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ. ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻨﺎﺣﻖ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻘﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ،
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﮐﻠﻤﮑﺎﺕ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺤث ﻋﺪﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻳﻤﺎﻥ، ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻃﻠﺐ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻬﺒﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐی ﺒﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ. ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، که
ﺒﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪﺵ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻓﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺟﻤﻊ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ،
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ . اﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﮑﺴﺎنی ﺪﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺵ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻠّﺎ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺧﺎﺹ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺁﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ. ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ، ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯﮔﺸته اﻧﺪ
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻔﻮﻳﻀﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻧﺸﺎن
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﭘﻨﺠﻢ
ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺷﺸﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﺧﻮﺩ.

ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪّس ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺒﻮﺩه اﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎمعه
ﺴﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ،
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻳﺞ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ،
ﻣﻨﻊ ﺟﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻋث
ﻗﺘﻞ ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻋﺎﺭﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻫﺎﻯ ﺭﺍ، ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺷﮑﻨجه ﻮﮐﺸﺘﻪ
ﻭ ﺣﻠّﺎﺟﻰ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﮐّﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻔﺖ ﺧﻮﺭ ﺭﺍ
ﮐﺴﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﻀﻌﻴف ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻨﺼﻒ ﻭﻟﻰ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻗﺼﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺷﺖ. ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩ ﻭﻫﺮ ﻣؤﺳس
ﻣﺬﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ، ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻴﺒﺎﻓﺘﻨﺪ.
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎت
اﺻﻠﺎﺣﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. که
ﺒﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ، ﻧﻈﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻳﺘﻰ ﺭﺍ
ﻧﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ، ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ. ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺍ، ﺑﻨﻔﻊ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﺒﻞ ﻭ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﺨﺼﺼﻰ، ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻠﻰ ﺍﺯ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪّس ﺧﻄﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺻﻮﻝ ثاﺑﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ.

ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﻮﺭﺍت ﻤﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻣﺘّﻔﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻭﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻌﻬﺪ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭ ﻳﻮﺳﻒ، ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
که ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ. ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑّﻔﻴﺮ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ،
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺻﺤﻦ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻧﺪ. ﻣﮕﺮﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩه
اﻧﺪ. ﻭﺑﻌﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ، ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ ﺣﮑﻢ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺩﺍﻧﺴته اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻰ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﺯﺭﺩﺷت ﺁﺯﺭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭘﺪﺭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺪ ﺍﮐثر
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﺴﻴﺢ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺤﺒﻰ
ﺑﻦ ﺯﮐﺮﻳﺎ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻏﺴﻞ
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﺩﺍﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻠّﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺍﻭﻟﻰﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻃئه اﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺭﻭﻣﻰ
ﻫﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻗّﺎصه اﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺎﺧﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻳﺎ
ﺩﺭﺃﺻﻞ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻌﺪﺍ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻣﺬﺍﻫب ﻘﺸﺮی
ﺪﺭﭼﻨﺪﻳن
ﻤﺬﻫب
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ، ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﺑﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ. ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. که
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﭘس
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪّس ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻓﺴﺎنه هاﻯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻮﺷﺖ. ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮﻧﻮﺷﺘﻦ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻳﺎ
ﺗﻮﺭﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻭﺩه ﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﻋﺎ ﺍﺯ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻮﺳﻰ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﭘﻴﺮﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(
ﻣَﺪﻳﻦ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺳﻰ و شعیب
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ ﭘﻨﺞ
ﻗﻄﻌﻪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ،
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﺘﺐ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻨﻘﻴﺢ
ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﺠﺪﺩ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭلی
اﻳﻨﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻳن
ﻨﻮﺷﺘﻪ ﻣﻮﺳی
ﺮﺍ( ﺍﻟﻮﻫی ﻴﺎ
ﻳﻬﻮﻩ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﺩﻓﺘﺮ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ
ﺣﻮﺍﺩث
ﻭﺩﻓﺘﺮ ﺩﻭﻡ
ﺑﻠﻬﺠﻪ ﻧﺒﻮّﺕ
ﺩﺭﺝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺳﻔﺮ
ﺗثنیه ﺷﮑﻞ
ﺣﻘﻮﻗﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍﻫﻰ
ﺩﺭ(ﺍﻭﺭ)ﺩﺍﻧﺴته
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﭘﻨﺠﻢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.
ﻳﺎﻫﻤﺎن عصر
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻭﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺣﺘی
هماﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺷﻬﺮ(ﺍﻭﺭ)ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺨﻠﻴج
فاﺭس ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﮐﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻠﻴﺞ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ
ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺄﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻣﻘﺪّس
ﺑﺎﺑﻠﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮ ﭘﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ
ﻳﺎ ﮐﻮﻓﺎﻥ، ﻭﻣﺴﺠﺪ
ﺳﻬﻠﻪ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻣﻘﺪّس ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻴﻌﻪ،
ﮐﻪ ﺗﻘﺪّس
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ. ﺣﺘﻰ ﻣﺤﻞ
ﻧﺸﺴﺘﻦ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﻮﺡ ﺑﺮﺧﺸﮑﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻮﻓﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﺎ
ﺍﻧﺒﻴﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﻮﺩ ﻭ
ﺻﺎﻟﺢ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻧﺠﻒ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺪّس ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯﻣﻴﺮﺍثهای
ﺪﻳﻨﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻨﺒﻊ
ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻫﺴﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺧﻠﻘﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ
ﺳﻔﺮ ﺗﮑﻮﻳﻦ، ﺩﺭ
ﺍﺻﺤﺎﺡ ﻳﮑﻢ
ﺗﺎ ﺳﻮﻡ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﺤﺎﺡ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﺎ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭘﻨﺠﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﻭ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺘﻀﺎﺩ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻳﮑﻰ ﻭﻳﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪّس
ﻫﻤﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎت
عرﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ، ﺗﻮﺟﻴﻪ
برایﺭﻓﻊ
ﺗﻀﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮص
ﺪﺭ ﻗﺮﺁﻥ. ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻴﭻ
ﺁیه اﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻳﺎ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ،
ﭼﻮﻥ ﻋثماﻥﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻮﻡ ﺩﺭﻗﺮﺁﻥﺩﺭﮐﺎﺭﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻧﻘﺪ ﻋﻠمی اﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﮑﻠّﻰ
ﺩﻳﮑته ﺸﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻮﺳﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﻴﻞ، ﮐﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻘﻴّﻪ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺣﻮﺍﺩث
ﺳﻪ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ. ﻭلی
ﺪﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺩس ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﻭ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺶ ﺻﻌﻮﺩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﮐﺮﺩ. ﻭﺗﻦ
ﺍﻭ، ﭼﻪ
ﺭﺑﻮﺩﻩ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺷﺪ،
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﻣﻰ ﻫﺎ
ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺪّس ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻳﺪ.

ﺩﺭ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺰﻡ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺮﻥ19 ﺣﻠﻮﻝ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺟﻮﻫﺮ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺻﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺄﺻﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻘﺮﺏ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﻭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﻭﻣﺎﺗﻴﺰم
ﻮﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺮﻥ 19 ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ،
ﺩﻧﺒﺎله
ﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺩﺭﺷﺮﻕ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺗﺼﻮﻑ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺴﻮﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ، ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺻﻮﻓﻰ
ﺻﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺎﻧﺪه
اﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ، ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺎ، ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻀﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻭﻣﺎ
ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺩﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ، ﻗﺎﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. که
ﺒﻌﻨﻮﺍن ﺮﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪه اﻯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
ﺳﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ می
ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺁﻥ ﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺘﻰ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺟﺪﺍﺷﺪه
اﻧﺪ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﮔﺎﻧﮕﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ، ﻧﻈﺮﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺭه کتاب
ﻤﻘّدس ﺑﻰ
ﺍﺭﺯش اﺳﺖ. ﻳﻌﻨی
هم ﺪﺳﺘﻮﺭ
ﮐﺘﺎب ﺘﻮﺭﺍت
ﻮﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭﻫﻢ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮐﺸﻴﺶ. ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﮐﺘﺎب
ﻤﻘﺪّس ﭽﻮﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﻭﺳﺘﺎ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻠﮑﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺣقّ ﺳﺘﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺳﺪ. ﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻓﻠﺴفه ﺮﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴم
ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﺍﺿﺎﻓﻰ، ﺑﺎ
ﺗﺄﻭﻳﻠﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭﺧﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻋﻬﺪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣثلا
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﺭﺍ
ﺩﺭﻋﻔﻮ ﻭﮔﺬﺷﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺸﻒ ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ،
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺸﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﺳﻮﻝ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻧﺒﻰ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﮑﻮﻣت
ﺒﺴﺎﺯﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﭼﻮن
ﺒﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ.

ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺼب که
ﺭﻳﺸﻪ ﮐﻦ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻰ
ﺗﻮﻣﺎﺳﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﺭ ﮔﻢ ﻧﺎﻣﻰ
ﻭﻋﺰﻟﺖ ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻳﺎ ﮐﻠﺎﻣﻴﻬﺎ
که عرﻓﺎﻧﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﭘﺎﭖ ﻫﺎﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﺍﺯ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ،
ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺒﻌﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻘﺪّس
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺭﺯﺵ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺪﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻫﻢ
ﮐﻪ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ،
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻫﺮﻣﺬﻫب
ﻮ ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻋﻘﻞ ﻟﻮّﺍمه
ﻮﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﻙ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﻘﺪ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺎﻓﺮ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺧﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍﻯ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ، ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻭﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻫمه
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷیعه گرﺩﻳﺪه
ﺒﻮﺩ، ﺩﻭ ﻗﺮﻥ
ﺑﻌﺪ، ﻗﺒﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﻣﻠّﺎﺻﺪﺭﺍﺭﺍﺍﺯﻣﻔﺎﺧﺮﺍﺳﻠﺎﻡﺧﻮﺍﻧﺪه-اﻧﺪ.

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮐﻪ
ﻧﻘﺪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ،
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺭﺍت ﺮﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ. ﻭﻋﻠﻮﻡﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ، ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ
ﻭﻃﺮﺩ ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻘﺪ
ﻫﻴﻮﻡ ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰه های
ﺩﻳﻨﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ 18
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﭙﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻩ
ﺩﺭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺎﻧﻮﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻧﻴﺎ. ﮐﻪ
ﻣثلا ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ ﺷﮑﺎﻑ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎ
ﺷﮑﺎﻑ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ. ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﺪ که
اﺯ ﺁﻥ ﮔﺬﺷﺖ. ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﻭﻯ ﺁﺏ
ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ. ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭ ﺑﺤﺮﺍنی
ﻮ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎب
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﻘﺪ
ﻫﻴﻮﻡ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﺘﺠﺪﺩ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭ، ﻋﻠّﺖ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺒﺎﺭ، ﺍﺯ
ﺳﺎﺩﮔﻰ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺍﻟﺒته
اﺻﻞ ﺁن
ﻤﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ،
ﻳﺎ ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭﻟﻰ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺄﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩ، ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺟﻬﻞ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﻋث ﺗثبیت
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﻘﺪّس ﻫﻢ
ﻭﻟﻰّ اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ،
ﺩﺭﺩﻝ ﻭﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﺪه ﻤﻴﺸﻮﺩ. که
ﺒﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﻮﺩ. ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺑﻤﺮﺍﺟﻊ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭﮐﻢ ﮐﻢ ﻳﻚ
ﮐﻠﺎﻍ ﭼﻬﻞ
ﮐﻠﺎﻍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﭼﻮﻥ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭﻋﻠﻢ، ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺩﺭﻙ
ﻋﻠﻤﻰ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻣﺸﮑﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ 18
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﭘﺬﻳﺮﻯ ﺍﺳﺎس
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮب ﻤﻴﺸﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺑﺘﺮﻙ ﺍﺭﺯﺵ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺣﻮﺍﺩث ﺳﻔﺮ
ﺗﮑﻮﻳﻦ ﻣﻨﺠﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺧﺪﺍ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ،
ﻭﻟﻰ ﻋﻤﻞ ﺧﻠﻖ
ﺭﺍ ﭘﻴﭽﻴﺪه
ﻮﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎن ﻨﻈﺮ
ﻗﺪﻳﻢ
ﮐﺎثوﻟﻴﻜﻬﺎ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻧﺰﺩ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺧﻠﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﺗﺮ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻄﺢ ﻓﮑﺮ
ﺑﺸﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﺎﺩﻩ ﻧﮕﺮﻯﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻭﻟﻰ
ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﺻﻮﻓﻴّﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺍﺧﻴﺮ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎی
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺭﻭﺵ
ﺣﻨﻴﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻳﻠﻴﺎ، ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ.
ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻏﺮﺏ
ﺁﺳﻴﺎ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻯﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻗﺮﻳﺶ
ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺍﮐثرﺍ ﻗﺸﺮﻯ.
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﺯﺭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
فرزند جسمانی
ﺗﺎﻟﺢ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭ ﺃﺏ ﺭﻫﻨﻤﺎ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
وإبرام ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ ﻗﺮﻥ 19 ﺑﻄﻮﺭ
ﻗﻄﻌی
اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻘﻴﺪهﻫﺎ
ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ،
که ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺖ. که اﺯ
ﻧﻈﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﺑﺸﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ. ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
ﺪﻭﻡ ﻧﺎﺩﻳﺪه
ﺰﺭﺩﺷت اﺳﺖ. ﻭلی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋلم
ﻠﺪﻧی ﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩی
ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﮔﺎﻫی
اﻟﻬی اﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻠﺪﻧّﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﻴﺎ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻴﺎﺯ، ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﻮﻣﮑﺘب ﻮ
ﺍﺯﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﻫﺪﻑ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﻭﺷﻬﺮﺕ
ﻭﺭﻓﺎﻩ ﻭﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﺎﻋثﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﻠﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻠﻤﺎ
ﻭﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳثماﺭ ﺁن
عمل ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺟﺴﺘﻦ ﺧﺪﺍ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺣﺴب
ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﺮﺣله اﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺳﻌﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﻟﻴﺒﺮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ،
ﻭ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻓﻠﺴفه هاﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺿﻤﻦ ﺗﺮﻙ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ثاﺑﺘﻰ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﺩﻳﻦ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﻫﺮﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻣﻘﺪّس
ﺍﻭﻟﻴﺎّ اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺷﻨﺪ، ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ثاﺑﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍتب
اﻟﻬﻰ ثاﺑﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺪﺭ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺤﺪّی
ﺒﻌﺒﺎﺩﺕ ﺷﺨﺺ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟف
ﺘﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ، ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﻧﻘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺳﭙس
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﺑﻴﻨﺶ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴکی
ﻮﺧﻮﺩﮐﺎﺭی ﻮﻋﻠﻤﻰ
ﻣﺤﺾ، ﺑﻄﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺰﻡ،
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺸﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭﺗﻄﻮﺭ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭﻳﻚ ﻧﻘطه
ﻤﺘﻔﻖ ﺷﺪﻧﺪ، که
ﺪﻭﮔﺎﻧﮕﻰ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺎﻳﻨکه
ﺒﺮﺧﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺑﺮﺧی ﺮﺍ
ﻓﻮق ﻄﺒﻴﻌی ﻨﻈﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺴﻢ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ. ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ. که
ﺪﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﻚ
ﭼﻴﺰ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺪﻫﺮ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻬﻤﺎﺯ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ)ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻘﺪﺳﻴﻦ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻧﻘس ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺗﻄﻮﺭ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺑﻘﺼﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ. ﮐﻪ ﻫمه
هستی ﺑﺴﻤﺖ ﺁﻥ
ﭘﻴش ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﻏﺎﻳت
اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻮﺍﺟﺐ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ،
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺣﺘﻤﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺸﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭ ﺑﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ. ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻧﻔس ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ،
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻳﻚ
ﺷﺎهکاﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺟﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻒ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﮐﻪ ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻘﺪ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﻰ که
ﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻋﻠمی
ﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﺎﻧﺪ،
ﻣﺴﺄله ﻘﺪﻳﻢ
ﺷﺮّ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺧﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟیه کنند. ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ، ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻔﻬﻤﺪ، ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘﺎﻙ ﺷﻮﺩ، ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻓﻬﻴﻢ ﮐﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ
ﺷﺨﺼﻰ. ﻳﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻣثبت ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺴﺖ. ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﻧﺪﺍﻥ ﻭ
ﭼﻨﮕﺎﻝ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺫﺍﺕ،
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍشت
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﭼﻨﮕﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺑﻘﻴﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺨﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺠﺎﺗﻰ ﺩﺍﺷﺖ. ﻋﻤﻠﻴﺎت
ﺪﻳﮕﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﺷﺪ ﻭ
ﺳﻴﺮﻯ ﻭ ﺷﺎﺩﻯ،
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﻮﻧﺮﻳﺰﻯ ﻭ
ﺑﻠﺎ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺭﻧﺞ ﻫﺮ ﮔﻨﺠﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ،
ﻭﺧﻮﺩﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺻﺪ
ﺩﺭ ﺻﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﺭﺍ
ﺃﻧﺪﻙ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺭﻧﺞ
ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻭﺯﺭﺍ
ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰﺍﺳﺖ. ﻭبی
ﺒﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ. ﻭﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋی ﻮ
ﺷﺮّ ﺍﺳﺖ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ. ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺷﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻮ
ﺧﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺧﻴﺮ ﻭﺑﻬﺸت
اﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺩﺍﺋﻢ. ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣثلا
ﻣﺮﮒ ﻭﺭﻳﺨﺘﻪ
ﺷﺪﻥ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻧﺞ ﺭﺍ ﮔﻨﺞ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻴﻠﻰ ﻧﻘﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺣﻠﻮﺍﻯ
ﻧﺴﻴﻪ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻳﺎﺯ
ﺷﺮﻭﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﺷﺮﻭﺭ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭘﺮﺳش
اﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﺁﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﻋﻤﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻳّﻮﺏ
ﺻﺒﻮﺭ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﻮﺭ
ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﻈﺮﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﻋﺒﺮﻯ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺮﻭ ﺑﺎ ﺧﻴﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻋﻠﻰ
ﺭﻏﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﺷﺮ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻣثبتی ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ؟ ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻴﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﺷﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ ﺗﺄﻭﻳﻞ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﺯﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘﺪِّس ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻮﺩ. ﺷﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻧﺎﻡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ. ﺍﻣﺎ
ﺷﺮﻭﺭ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻋﺎﺩﻳﻤﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺧﻴﺮ ﻫﺴﺖ . ﻭﺑﺮﺣﺴب
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎﺯ ﺷﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ. ﺷﺮﻭﺭﻯ
ﮐﻪ ﮐﻤﻚ
ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺧﻴﺮ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻭﺭ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺷﺮ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺩﺭﺟﻪ
ﺻﺪﻕ ﺗﻌﻬّﺪ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﻭ ﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ. ﻭﺗﺎ
ﮐﺎﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻥ
ﻧﺮﺳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺮﻭﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺷﺮﻭﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺳﺨﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻭﻡ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺷﺒﻬﺎ، ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﻮﻡ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺍشعّه های
ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ. ﺗﺎ
ﺑﺠﻬﻨﻢ
ﭼﻬﺎﺭم
ﺪﺭﺗﻮﻟﺪﻯ ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﮑﻪ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺭﻭﺯﺍنه ﻮﮐﻤﻰ
ﮔﺮﻡ، ﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﮓ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻋﻤﺮ، ﺑﺒﻬﺸت
ﺴﻮﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﮐﻬﺴﺒﻘﺖ
ﺑﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ،
ﻭﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺷﺮﻭﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻣﺠﻤﻮعه اﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻪ ﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺷﺮﻭﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺑﺪﺭجه
اﻯ ﻭﻟﻮ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﻳﻚ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ،
ﺭﺍﻫﺮﻭﻯ ﻳﻚ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎن
ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺎﺷﻘﺎنه
ﺘﺮ ﻭﺻﺒﻮﺭﺍنه
ﺘﺮ ﻭﺟﺪّﻯ ﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺗﻮﺟیه
اﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺒﻰ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺤﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ.

ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻝ ﻭﻟﻰ
ﻣؤﻣﻦ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻃﺒﻴﻌت ﺒﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺻلی
ﺨﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﻭﻧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﺩﺭﺻﺤﻨﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻬﺎﻥ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌت ﺨﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ، ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻨﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺕ ﺭﺍ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ،
ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺄﻣّﻞ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﺎﺯ
ﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺪﻭن ﺘﻔﮑّﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺩﺭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻭﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮت
کاﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍی ﺮﺟﻌﺖ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺭﺍ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺎ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺗﻔﺎﻭت
ها ﻫﺴﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻃﻔﻞ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺴﺖ ﮐﻠﺎﺳﻪ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻣﺎﻩ ﻳﻚ
ﮐﻠﺎس ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﻭﺑﺎ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎل
ﻄﻮﻝ ﻋﻤﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺳﻴﺮ
ﻭﺳﻴﺎﺣا کنند. ﻭﻟﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺣﻮﺯﻩ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭﻓﮑﺮ
ﺳﻔﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓت هاﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻨﺪه
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﻓﻠﺴقع اﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﻤﻚ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﭘﺎﺭﺍ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻭ ﺍﻣثاﻝ ﺁﻥ
ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺎ، ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻠﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻥ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ، ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻥ ﻭ
ﺣﺮﻳﺺ ﻭﻭﺣﺸﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﻭﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣله ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯ ﻭﺳﺨﺘﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ، ﺑﺮﺍﻳﺶ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻇﺮﻑ
ﻳﮑﺮﻭﺯ ﻳﺎ
ﮐﻤﻰ ﺍﺯ ﻳﮑﺮﻭﺯ،
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷته اﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁثاﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﻬﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭؤﻳﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﮔﻮﻳﺎﻥ،
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻴﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻣﺎ
ﺩﺭﻙ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. که
ﭽﻮﻥ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴته
ﺒﺎﺷﻴم هنوز
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻮﻟﻮﺩ ﺿﻌﻴﻔﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻞّ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ، ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮی
ﻮﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺩﻫﺮ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، نه
ﻔﻘﻂ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﺑﺪﻭن
اﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻫﻤّﺖ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻧﻴﻤﻪ ﻭﻗت
ﺪﺭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺑﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎم
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺪﺭﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻢ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻋمّاء
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧل هستی،
ﻭ(ﻫﻮ)ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭن اﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ. ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭﻟﺎﻫﻮت
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭت اﺯ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، که
ﺒﻴﺮﻭﻥ
ﻭﺩﺭﻭﻥ
ﻫﺮﭼﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﭘﺪﺭﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺳﺘﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﻭﺩ ﻭﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ،
ﻭ
ﻳﺎﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﻰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺭﻭﺡ ﺑﻌﺮﺵ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﮐﻤﺎﻥ ﮔﻴﺮ
ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮐﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﮐس،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎن ﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺍﻧّﺎ
ﺍﻟﻴﻪ
ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺨﺪﺍ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻴﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺮّﺏ
ﻭﮐﺮّﻭﺑﻰ
ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﭘﺪﺭ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷت
ﻨﮑﺮﺩه اﻡ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ. ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ،
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭلی ﺪﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﮐس ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺸﺒﺮﻭﺩ. ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻗﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﭙﻨﺞ
ﺗﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﺮﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﺸﻤﻴﻦ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺣﺞ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻫﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻡ ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ. ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ،
ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺂﻧﻬﺎ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺑﻨﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ
ﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ
ﻭﻫﺮﮐس
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻄﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ ﻋﻠﻰّ، ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺑﻔﮑﺮ ﺧﺮﻣﺎ
ﻭﺧﺮﺳﻮﺍﺭﻯ، ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎس
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣؤمن ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎ، ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﻠﺒﻴﺪ، ﻭﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

M121

مذاهب
لاهوتی
مسیحیّت وتطوّر
توحیدی

ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺑﺤث ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮنه اﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﻳﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﻫﺪﻑ
ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ. که ﺸش
اﻭلی اﻟﻌﺰم
کاﺷﻔﺎﻥ ﻗﺮّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺄﺳﻴس
کرﺩﻧﺪ. ﻭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺁﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ از
سلوک الهی
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻘﺪّﺳﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
دور شده اند. ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
و ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ خود
سرانه ﻗﺎﺋل ﺸﺪه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ، ﺗﻌﺒّﺪ
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎﺑﺪﺗﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻔس
ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫب
ﺮﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩه اﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺷﺶ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﮐﺎﺷف ﻴﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩی
ﺒﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺑﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ، ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
بنمایند. ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. که
اﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﺎﻡ
ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ،
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ، ﺩﺭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺍﻭﺭﺍ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﮔﻔﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ، ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭِﺩّ ﻭ ﻭِﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺤﻠﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺷﻤﺎﻝ ﺻﺤﺎﺭﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺳﻴﺒﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻳﺦ
ﺑﻨﺪﺍﻥ ﺷﺪ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺷﮑﺎﺭ ﺑﺠﻨﻮﺏ
ﮔﺮﻡ ﺭﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ.  ﺁﺩﻡ
ﭘﻴﺮ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﻄﺒﻴﻌﻰ ﻗﺒلی
ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﻧﻮﺑت
ﺒﻨﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ. ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣل
ﻮﺩﺍﻧﺘﺎدی
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻭﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﻧﺎﻡ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺣَﺴَنی در
تسمیه عرفان اسلامی
یافت ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺴﻦ
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭﺣُﺴﻴﻦ
ﻳﺎ ﺣَﺴَﻨﻚ
ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎت اﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎن ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮﺍﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﻧﻮح ﺮﺍ
ﺑﺮ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻃﻮﻓﺎﻥ
ﻧﻮﺡ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺑﻠﻰ ﻭﻃﻐﻴﺎﻥ
ﺩﺟﻠﻪ ﻭﻓﺮﺍﺕ
ﺭﺍ، ﻣﺒﺪﺃ
ﭘﻴﺪﺍﻳش
اﻧﺴﺎن
هاﻯﻓﻌﻠﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﻘﺎﻡ شیوا یا ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺳﻮﻡ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ. ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﺁﺩﻡ، ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﻣﻴﺘﺮﺍ،
ﻭﺑﺮﺧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎﺑﻊ ﺑﻮﺩﺍ
ﺳﻮﻣﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭ
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺑﻮﺩﺍ،
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ، ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳت ﺘﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺁﻧﺎﻥ، ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﺍﺳﻢ ﺩﻳﮕﺮ.

ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻳﺎ ﺍﻳﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ، ﻭﺑﺎﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺖ. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﺮﻣﻨﺸﺄ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﻭﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﺍﻟﻪ
ﺷﺪ، ﻭﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻦ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ. ﻭﺳﻪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ. ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩه ﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻮﻓﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺮﻳﺶ ﺩﻳﻨﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﻨﻴﻒ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻫمه
ﺎﻧﺒﻴﺎ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳت
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻧﻴﺰ
ﭘس اﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ. ﻭﻫﺮﮐس
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ
ﻭﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﭼﻮﻥ
دیگر
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﮐﺎﻓﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﮐﺎﺫﺏ، ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﺗﻌﺒّﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﮐﻨﻨﺪ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻳﺎﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳب عقل ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻳﻚ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺩﺭ
ﺍﻭﺭ
ﻭﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﭼﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺎﺧﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ،
ﻭﻳﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺎﺧﻪ ﻣﺼﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻮﺳﻒ
ﺗﺎ ﻣﻮﺳﻰ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻳﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣؤﺳس ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻭلاﻳﺖ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ. ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺮﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭﺍلاّ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺃﺭﺍﻣﻨﻪ ﺩﺭ
ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺁﺳﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻋﺮﺍﻕ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻗﺒﻄﻰ ﺩﺭ
ﺟﻨﻮﺏ ﻣﺼﺮ
ﻭﺣﺒﺸﻪ، ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺑﻴﻨﺶ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻤﻰﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺮﻭﻉ
ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺒﺪﺃ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺤثهاﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘﺮﻓﮑﺸﻦ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻮﺷﻦ
ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﺰﻟﺰﻝ ﮐﺮﺩ. ﭼﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ . ﺗﻄﻮﺭ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺿﻊ ﻭ ﻃﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻈﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺫﺍت اﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. چه ﺪﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت(
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ)
ﻭﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت (ﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﮐﻪ ﻫﺪف
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت ﺒﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮین ﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪه
ﻮ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﺑﺎ
ﻣﺴﻴﺮﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﻫﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.

ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ کنونی
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎنی
هستند. ﻭﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺨﻠﺘﻒ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺪﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺍﺯﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮن
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ که ﭙس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺠﺮﻡ ﺷﺪﻥ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦ، ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﺩﺭﻋﺼﺮ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
اﺭﻭﭘﺎ ﻭﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺑﻴﻨﺶ
ﺗﻄﻮﺭﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺒﺪﺍﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻭﺍﺣﺪ
ﻭﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ.

ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻭﻣﺪﺍﺭس ﻭﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﻫﺎﻯﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻓﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ،
ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻣﻴﻦ. ﻭ
ﻫﺮ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. که
اﻳﻠﻴﺎ ﻭﺻﺎﺣب
ﺠﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻭﺟﻬﺎﻥ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻯ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ
ﻭﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻩ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻥ، ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻭﺍﺣﺪ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﺑﺎﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻄﻮّﺭ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺒﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﻭﻃﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺭﻳﺸﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮ،
ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺮﮐﺸﺎﻥ ﻣﻌﺘﺮﺽ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﺭﻡ ﻭ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻭ ﭘﺎﭖ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺘﺮﺽ ﻳﺎ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺖ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ.  ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻟﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ، ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ
جمعی و ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﻭﺭﻭ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﻧﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺻﻠﺎح
ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﻰ
ﻣﺸﮑﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺩﻓﻊ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞ، ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
پاکسازی
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺻﺪﻭﺭ ﻗﺎﻧﻮن
ﻮﺩﺭﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺍﺻﻮل ﻔﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠکه
ﺒﺎ ﻣﻴﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧچه اﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ
ﺑﮑﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻟﻬﺎ،
ﻭ ﺳﭙس
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎی
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻩ
ﺩﺭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﻭﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺣتی
اﺯ ﺭﺍﺑطه
اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﺎ ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﻫﺮ
ﻭلیّ اﻟﻬی
ﺒﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺮﺍﺑﻄﻪ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺍﻭ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﮔﺮﺩﺩ.

ﻭﻟﻰ
ﺍﮐثر
ﻣﺘﺠﺪﺩﻳﻦ، ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻫﺴﺘﻰ، ﺑﺎ
ﺩﻳﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻣﺤﺘﻮﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭﺑﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫب ﻘﺸﺮی
ﻨﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺑﺎ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻣﺴﺎﺋﻠﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺒﺄ ﻭ ﺗﻨﺒوّت
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺪﻳﻢ ﮐﺘﺐ
ﻣﻘدّس ﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﺟﺎﻝ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺠﻬّﺰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
که ﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻫﻢ
ﺑﺎ ﺑﻴﻨش علمی
ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻄﻮّﺭ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻨﺎﻓﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﺪﺩﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺧﻮﺩ،
ﻣُﻠﺤﺪ
ﻭﮐﺎﻓﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻤﻠﻰ، ﺍﺯ
ﺍﻣثاﻝ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺗﻮﻣﺎس
ﮐﺎﻟﻮﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺟﺎﻝ
ﻧﻴﺰ، ﺧﻮﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﮑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﺗﻨﺒّوء
ﻭ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﺎﮐم اﺳﺖ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻠﻴﺴﺎ،
ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﺴﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩه اﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺮﻙ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﻮﺻﻔﺎت ﺒﺤقّ ﻨﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ. ﻭﺗﺮﻙ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪه اﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ. چه ﺪﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍلله
ﺭﺍﻩﺗﮑﺎﻣﻞﻳﻚﺭﻭﺡﺗﺎﺃﺑﺪﺍﺩﺍﻣﻪﺩﺍﺭﺩ.
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺭﺷﺘﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﻮﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ، ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﻳﻦ ﻓﺮﻭﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﺩﺳﺘﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻧﮓ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ. ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﻤﻠﻰ،
ﺩﺭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﭘس اﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻟﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎهی
ﺪﺭﺁﻣﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ.
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻴﺎﻥ، ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻣﺘﻨﻮﻉ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭼﺎله اﻯ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﭽﺎﻩ
ﻭﻳﻠﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺧته اﻧﺪ.
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺣﻠﻮﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺫﻫﻨﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺑﺎ
هر ﭼﻴﺰﻯ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻟﻰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭلی
اﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﻠﻮﻝ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺸﻮﺩ.

ﺩﺭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ. ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺗﻄﻮﺭ
ﺧﻠّﺎﻕ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻦ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻌﮑﻮس ﻨﻴﺰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻄﻮﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻠّﺎﻕ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻠﻖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﺗﺎﺯه
اﻯ، ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺧﻠﻘﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ،
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭست
اﺳﺖ. ﮔﺮچه
ﺘﻔﺎﻭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻘﺪّس
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮ، ﺃﺷﺮﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺃﺷﺮﻑ ﻭ ﺃﻓﻀﻞ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﺃﺷﺮﻑ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻴﺴّﺮ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺷﺨﺺ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ. ﻭﺳﻮﺷﻴﺎﻧس
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

گرﭼﻪ
ﻫﻤﻴشه همه
اﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ،
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻮﻥ ﭘﻠّﻪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﻘﺪّس ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﺪه اﻧﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺣّﺶ ﻭﺧﻮﻥ
ﺭﻳﺰﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺪّس
ﺒﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ، ﻫﻢ
ﺁﺩﻡ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ
که ﺤﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻗﺪﻳﻢ،
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺣﻠﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﺮﻕ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﭽﻪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳت ﻮﻳﺎ ﻓﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﺮﻕ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﭘس ﺍﺯ
ﺣﻠﻮﻝ ﻭ ﻧﺰﻭﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﺪﻝ ﺍﻭ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ، ﻭﺣﻠﻮﻝ
ﻭﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺰﻭﻝ
ﺍﺟﻠﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ، ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻓﻮﻕ ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻓﻌﻠﺎ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺣﻠﻮﻝ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺣﻠﻮﻝ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻠﻴﻞ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻝ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻧﻪ ﺣﻠﻮﻝ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺑﺎ ﺻﻔﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﻭﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ، ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺴﻢ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻦ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﻨﻴﻦ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺑﺴﺎﺯﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣثبت ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ ﺟﺎﻯ
ﭼﺎﻧﻪ ﺯﺩﻥ ﻳﺎ
ﺍﺳﺘثنا
ﻭﭘﺎﺭﺗﻰ
ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻣﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﭘس
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
معجزه ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺩﺭﺩﻟﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺎﺑﻊ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ.
که ﺨﺴته ﻮ ﺩل
ﺰﺩه ﺸﺪﻩ ﻳﺎ
ﻏﻠﺒﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻨﻔﺎﻕ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ.

ﺷﻠﺎﻳﺮ
ﻣﺎﺧر
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻭﻟﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻳﻚ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻭﺍﻗﻌﻪ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻳﺎ
ﺭﺧﺪﺍﺩ
ﻭﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺍقعه
اﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ. ﮐﻪ
عرﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯﺍﻣﻮﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻳﺎ
ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻳﺎ
ﻗﺮﻳﺒﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪﺍﻓﺘﺎﺩ
. ﻭﺣﺘﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﺎﺣﺐ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ،
ﺗﺎﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻋﻠﻰﺍﻟﺄﻃﻠﺎﻕ
ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋﻤّاء ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋﺪﻡ ﻣﺎﺳﻮﺍﻩ،
ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ، ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯه
ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺍﮊﻩ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﻋﺮﺑﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺮﻧﮕﻰ،
ﭼﻪ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺎنی اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﻮﻳﻢ، ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﮐﻤﻚ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺳﺮﻳﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
می گرﺩﺩ. ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺣﻮﺍﺩث ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻨﻮﺑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺠﺰه اﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ
ﻭﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ. ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﮐﺘﺐ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ، ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍت
ﺪﻳﻨﻰ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ میباشد. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻓﻬﻢ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ، ﻳﻚ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﻨﻰ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻋﻘﻞ ﺍﻳﺪﺁﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻫﻞ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻃﻤﻊ ﮐﺎﺭ
ﻭﺣﺮﻳﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺮﺣﺎﺩثه ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻨﻮﺑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﺮ ﺣﺎﺩثه
ﺣﺪﻳث و ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺩﺭﻓﮑﺮ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺠﺰﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﺭﺍﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘت ﻮﻇﻴفه
ﻔﻄﺮی اﻧﺴﺎن
ﺒﺮﺍی ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎنع ﻨﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺮ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ، ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻗﻄﻌﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺣﺎﺩثه
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻤﻖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﻠبی، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻋث
ﺘﻐﻴﻴﺮﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﻭﻫﺮ ﺩﺭﻙ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻃﻨﻰ،
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺣﺎﺩثه اﻯ
ﻣﻌﺠﺰه اﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎن
ﻮﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﺭﻙ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯﻫﺴﺘﻰ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﮑﻨﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺮﺍه ﺒﺎ ﺁﻥ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺩﺭ
ﺧﻴﺮﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺮﮐﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺭﺥ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻥ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ، ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺟﻬﻞ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻋﺒث ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﺃﻣﺮ ﻋﺒثی ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟف ﺒﺎ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﻠﺬﺕ ﮔﺬﺭﺍﻧﻰ
ﻭﻗﺒﻮﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘسﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺒﺎﺷﺪ.

ﻣﺎﺧﺮ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻣﻦ
ﺑﺪﻳﻦ ﺍﺻﻠﻰ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺤﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻣﻌﺠﺰه
ﻮﺍﺭﺗﺮ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘس
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺷﻮﻕ ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻣﻬﻢ
ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺍﻟﻬی ﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﻓﻮﻕ ﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻮﻕ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻓﻬﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ، ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ،
ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰﺗﺎﺯه ای
اﺯﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.

ﺩﺭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺃﻳﺪﻩ
ﺣﻠﻮﻝ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋی ﺴﺎﻟﻚ،
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﮐﻪ
ﻣﻘﺪّس ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻫﺮﮐس
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ. ﺩﻳﮕﺮﺍن
ﻨﻴﺰ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭلی
اﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍن
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺳﻄﻮﺣﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺩﻟﻴل
ﻨﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﺰﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮی
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ، ﺍﺯ
ﻫمه ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﺩﺭﺍﺻل اﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍن
اﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. که
هرﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، که اﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭه می
کنند. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻧس ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﺼﻴﺐ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪّس
ﻳﺎ ﺩﺭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪس ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻓﻦ
ﻭﻫﻨﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣلی
ﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﭘس
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ
ﻣﺘﺤﻮﻝ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ،
ﻳﺎ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻣﺘﻔﺎﻭت
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، که ﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻔﺎﻭت
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ ﺣﺪس
ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩ، ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺑﺎﻣﻨبع
اﻟﻬﺎﻣﺎت
اﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫمه
ﺴﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
که ﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺣﺴﻘﻴﺎﻝ
ﻧﺒﻰّ ﻭﻳﺎ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﻮﺗﻪ
ﺷﺎﻋﺮ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻔته اﻧﺪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺪﺍﺭﺝ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ، ﭼﻴﺰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮐس
ﺑﻘﺪﺭﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﺪﻩ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ،
ﺩﺭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻭﺣﻰ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﺗﻄﺒﻴﻖﮐﻨﻴﻢ،
ﺗﻔﺎﻭت هاﻯ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ، ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ ﻭﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ، ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮع ﺑﺸﺮﻯ،
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ، ﻭﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭﻯ،
ﻭﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺍﺟب اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺗ
ﺎﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﺍﮔﺮﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﻌثت
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺯﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻘﺼﺪ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺣﻴﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻘﺼﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﻘﺼﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﻫﺮﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ.
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳب
ﺒﺎ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺪﻫﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﺰﺷﮑﻰ
ﺩﺭﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍی هر
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻧﺴخه
اﻯ ﺧﺎص
ﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻟی
اﺳﺎس کاﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺣی
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. چه
ﺪﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﻔﮑﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
چه اﻳن عبادت
کرﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﭼﻪ
ﻫﻴﺰﻡ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩﻥ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻢ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ
چه فرمان
یزدان چه
فرمان شاه
الهی . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﻫﻴﺰﻡ
ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻥ، ثوﺍﺏ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﻏﺮﻭﺭ ﺯﻫﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻫﺴﺖ. ﻭﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻓﻀﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ، ﻭ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﺳﺮاءﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ، ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ، ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

ﭘس
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻮﺩ ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺃﺑﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﺃﻣﺮ ثاﺑﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﻭ ﻋﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺎﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ، ﻟﺤظه اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺸﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺭﻭﺯ
ﺭﺏّ ﺷﻤﺎ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻫﺮﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺯ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﺵ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
بهشت سوم
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭی هزﺍﺭ
ﻣﺎه یا ﺻﺪ ﺳﺎل
اﺳﺖ. ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎل ﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ، ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰﻫﺎ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟّﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﭻ ﻧﻘﺺ
ﻭﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ، ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻭﺍﺻﻞ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺃﺑﺪﻯ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻭﺗﺠﺴّﻤﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﭼﻮﻥﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، هدف
و ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻰ از
خداوند هو
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻧﻘﺶ
ﻣﻌﻠّﻤﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻔﺎ ﮐﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮموﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻠﺤق ﺒﺮﻭﺡ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻣﺮﮒ ﻧﻮعی
ﺒﻔﻨﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺭﻭﺡ
ﺧﺎﻟﺺ ﻭﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎلاﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﻟﻬی ﺘﺮ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣثبت ﻭﺑﻬﺸﺘﻰ،
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻋﮑس
ﺁﻥ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻔﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭ
ﻭﺳﺦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺪﻡ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪﻫﺰﺍﺭ
ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺑﮑﺸﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺻﻔﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺖ، ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺭﺍﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺖ، ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﻓﺴﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻫﺎﻯ نسبی
وﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﻭﺡ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃثیرﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺭﺟﻌﺖ و معاد
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺗﻮ
ﺧﻮﺩ ﺣﺪﻳث
ﻣﻔﺼﻞ ﺑﺨﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻞ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻯ
ﻋﺎﺭﻑ، ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎم ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
باشند. ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻋﺸﻖ، ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ.
ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﺎ ﻭﺭﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺴﻢ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻟﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺯﻣﺎن
ﻮﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺷﻬﻮﺕ
ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺸﻞ،
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﻟﺬﺍ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﻴﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻟﺤظه اﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ. ﻭﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻣثاﻝ
ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺧﻮﺍﺏ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﺎﺳﻮﺗﻰ ﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻢ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻟﺤظه اﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎی
ﺪﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻣثاﻝ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻡ که
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﺪﺕ ﻳﮑﺴﺎﻝ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺘﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﮑﺴﺎﻝ ﺑﺎ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺗﻘﻮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻧﻘﻠﻴﻪ ﻣﺎ
ﺩﻭﺳﺎﻝ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺩﺭ ﺗﻘﻮﻳﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﻭﻳﺴﺖ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻝ ﻓﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻳﺎ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ، ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﮑﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ،
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﻫﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﺎ
ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ.
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻭﻡ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻭﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮔﺮﺩﺵ
ﻣﻠﮑﻮﺍﺗﻰ ﺷﺒﺎنه
ﺒﺒﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻫﻔت هزﺍﺭ ﺳﺎل
اﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘی
ﻤﻴﺮﻭﺩ. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻋﮑﺸﺁﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ،
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ، ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ، ﺑﺠﻬﻨﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ،
ﺭﻭﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺷﻌﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻫﺮ
ﻧﺎﺭ ﻭﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ، ﺗﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺣﺪ ﺃﻗﻞ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻦ ﺍﺯ
ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﻧﺴﻮﺯﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻋﺮﻕ ﻣﻰ ﺭﻳﺰﺩ
ﻭﺁﺑﻰ
ﻧﻤﻰﻳﺎﺑند. ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻴﻨﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎ
ﭘﻮﺯﺵ ﺍﺯ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺑﺤث
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻣﺮﮒ
ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺖ .

ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻓﺎﺳﺪﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺁﻥ، ﺃﺷﺮﻑ ﻭ ﺃﻓﻀﻞ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮع
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺳﺖ . پس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ، ﻭﺍﺯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺯﺍﺋﺪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻴﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯﻭﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﻭﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎی
ﻨﻮﻋﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ،
ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺁﻥ
ﻫﺴﺖ. ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﭘس
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎن اﺳت. ﻮﻟﺬﺍ
ﻋﻮﺩ ﻭﻣﻌﺎﺩ
ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻓﻠﺞ
ﻭﮐﻮﺭ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻋﻘلی
گرﺩﺩ، ﻭﭼﻪ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﻫﺮ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ، ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻨﺎ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ، ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺠﺰﻳﺮﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﺗﺎ
ﭘس
ﺍﺯﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺟﺰﻳﺮه
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺷﻨﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻄﺮ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ، ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻓﻄﺮت ﻮﻃﺒﻴﻌت
ﻤﺎ ﺍﺳﺖ، که
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ
ﻭﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍنی ﺪﺭﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ، ﻭﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭﺗﻘﺪّس ﭼﻮﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻧﻴﺰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ

ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺣﻠﻮﻝ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺣﻠﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ. ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻌثت ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺑﺪﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ. ﭘس ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﻭح ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭﺍﺭﺩ
ﺗﻨﺶ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻰ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺘﻦ
ﻣﺤﻤﺪ ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ
ﻭﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻠﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺵ، ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﻦ ﺍﻭ
ﻗﺒﺮ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺗﻦ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺯﻳﻨﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻬﺎﻯ، ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺗﻦ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻗﺒﺮ
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩی که ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻫﺮﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﻮﻫﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻭﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﺪﻩ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩ. ﻭﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ،
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
(ﺍﻳﺪﻩ )ﻫﺎ و دیده
های ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟدّی ﻭ
ﻭﻣﻌﺠﺰﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺷﮑﺎﻑﺩﺭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ.
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺩﺭﻭﻳﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ
ﻋﻴﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪ. ﻳﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﺎﺋﻞ ﻭﺩﺭ
ﭘﻨﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﻔﻆ ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴﻢ ﻭ
ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭼﻮن
عبوﺭ ﺍﺯﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ.
ﻣﮕﺮ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻴﻬﺎ
ﻭ ﻧﺠﺎﺗﻬﺎ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ.

ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﻳن ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ،
ﻭﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻧﻤﻰﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺶ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻴﺪ. که اﻭ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺎﺷﻴﻪ ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﺢ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ
ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻧﻈﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭ
ﮐﻨﮕﺮﻩ
ﮐﺎﻟﺴﺒﺪﻭﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ451 ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺨﺺ
ﻳﺴﻮﻉ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻋﻰ
ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ ﺑﻮﺩ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻮﺩ. ﻳﮑﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻳﻚ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻟﻰ ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ. ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺪﺳت
ﺨﻮﺩﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴب
ﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻧﺞ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ،
ﮐﺴﻰ ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻮﻫﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺩﻭﻡ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﺍﻭﻟﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ.
ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻃﻠﺐ
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺖ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭبّﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺒﻌﻮث ﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﺎ ﺻﻮﺭت
ﻤﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭﺵ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﻋﺎ
ﻭﻧﻤﺎﺯش
ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﻫﺮ ﻧﻤﺎﺯﺵ
ﺑﮑﻤﺮش ﺰﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ که ﺒﺎﻳﺪ
ﻧﻤﺎﺯش
ﻤﻌﺮﺍﺟﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻣﺴﻴﺢ
ﺯﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻧﻘﺶ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭت ﻤﺤﻤﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ، ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ
ﺯﻥ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺮﻭٴت ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻟﻰ
ﺗﺎبع ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﻣثلا
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎﻓﺖ،
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، که اﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﭘس
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣثل ﺁﻧﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻦ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺪﻩ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻴﻚ
ﻭﻟﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﮐﻪ ﺑﺎﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﻡ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭلی ﺒﺎﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻃﺎﻋﺘﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩ

ﭘسﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺴﻴﺠﻴّﺖ ﺑﻮﺩ،
ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ، که
گفته ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ. ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣؤﻣﻦ ﻭ ﺍﻟﻬی
ﺸﺪﻩ، ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭﻟﻰ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ، ﻫﺮ
ﺷﻌﺎﺭ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻭﻗﺸﺮﻯ، ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺭﺍ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺑﺤثهاﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻌﺎﺑﺪ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻭﭘس
اﺯﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﻳﮑﻰ
ﺩﻭﻧﻔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺑﻘﻴﻪ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻤﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺮﻭﺵ
ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ.
ﻭﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ، ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ.
ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ، ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻠﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪسﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪ، ﮔﺮﭼﻪﻋﺮﺵ
ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭسید ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻫﺮﻓﺮﺩﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎث
ﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﺸت گرﺩﻥ
ﺑﺮﺣﺴب
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻘﺪّس ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻧﺎ
ﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.

ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗثلیث ﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗثلیث ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﻣﺤﻤﺪ، ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﺑﺎ
ﺳﻪ ﻋﻨﺼﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻭﺳﻴله اﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﻋﻨﺼﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺧﻮﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗثلیث ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺧﺪﺍ ﺑﺴﻪ
ﻗﺴﻤﺖ، ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺷﺮﻙ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ،
ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻮﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻣﻘﺪس
ﻣﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﻰ، ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺰﺭﮒ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ. پس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﺍﮔﺮ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺪه ای
ﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎمعه اﻯ
که ﻤﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
می ﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭنه
ﺒﺪﻳﻦ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻤﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻔﻠﺎﻥ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺬﻫﺐ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎ
ﻣُﺮﺩﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﺮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﻨﻰ
ﻫﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﺁﻥ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌل
ﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﭘَﺮﺵ ﺍﺯ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻫﺮﮐس ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﮑﺠﺎ ﺭﺳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ. ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﻨﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ. ﻭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻳﮋﻩ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺤث ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﺸﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭنه
ﺒﺎﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﺑﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻳﺖ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎق
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ،
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﺍﻭ ﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺎ ﻋﺰﻳﻤت ﻮ
ﺍﺭﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ. ﻭﺧﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺩ، ﮐﻪﺑﮑﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺮﺩ،
ﻭﻳﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻣﺘﺠﺪﺩﻳﻦ
ﺍﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻬﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭﻭﺑﺮﻭﺷﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺯ ﺯﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻮﻫﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺮﻳﻢ، ﺁﻧﻬﻢ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪه
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭ ﻋﺎﺩﻯ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻳﺤﻴﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳﺎ
ﺗﻌﻤﻴﺪ، ﻭﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻳﺤﺒﻰ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻘﺪس ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺪّس ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ، ﺗﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺗﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ،
ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺶ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﻰ
ﻋﻠﻰّ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺑﻨﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺟعه ﺴﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ. ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﻳﻢ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪ ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺩﺭﺁﻳﻨﺪ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎ ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻳﺎﻓته اﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﺮﮐﺴﻰ
که کاﺷف ﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺘﺠﻠّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺃﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺎﻧﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﭘﺪﺭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻮﻡ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﻫﻤﻪ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻮﺳﻰ، ﻣﺮﻳﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻘﺪس
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺍﺳﺖ. ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻣﻦ ﻭ
ﻋﻠلی ﻮﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ
ﻭﺍﻟﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻭﺍﻟﺪ ﺯﻥ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮی ﺮﺍ
ﺑﺮﺁﻥ ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺮﻓﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻠﺐ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ،
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ. ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺁﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﻭﺡ ﺩﻣﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺑﻤﺮﻳﻢ، ﻧﻄﻔﻪ
ﺟﺴﻢ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﺭه
ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺪﻝ
ﻳﺤﻴﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳّﺎ ﺍﺳﺖ،
که ﺴﺎﻟﮑﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴح
ﺨﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻰّ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﻤﺶ ﺣﻴﺪﺭ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺎﺩﺭﺵ
ﺍﻭﺭﺍ ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﺧﻄﺎﺏ ﻣﻴﮑﺮﺩ. ﻭﻟی
ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻋﻠﻰّ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺩﻭﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﺮ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻟﻮﻁ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺩﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﺳﺤﻖ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ، ﺧﺒﺮ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻧﺎﻟﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻑ
ﻣﺮﮒ ﻫﺴﺘﻢ، ﻭﮐﺴﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻫﻢ
ﺳﻄﺢ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸته اﻧﺪ. که
اﻳﻦ ﺩﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺤﻴﻰ ﺧﺒﺮ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭﺩﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻭ.

ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﺠﺪﺩﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﻋﺬﺭﺍﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭﻋﺬﺭﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥﺷﻮﻫﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎﮐﺮﻩ،
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﻳﻢ
ﻋﺬﺭﺍ ﻳﺎﺩ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺽ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻔﺼّﻞ ﺗﺮ، ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺭﺏّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻮﻯ ﻭ ﺍﺯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪﺑﺮﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺤﻤﺪ ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺮﺩه
اﻡ، ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﺯ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺯﻥ ﻭﻳﺎ
ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺮﺩﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻠکه
اﻳﻦ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ
ﻭﺍﻟﺪ، ﻳﺎ ﺩﻭ
ﭘﺪﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻳﮑﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻣﺤﻤﺪ، ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺴﻨﻚ
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ ﺣﺴﻦ،
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﺣﺴﻦ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻳﺎﻓﺘﻪ. ﮐﻪ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺣﺴﻨﻴﻢ ﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭﻋﻠﻰّ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ
ﻭﺍﻧﺎﻫﻴﺘﺎ ﻭ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺯ
ﺯﻥ ﺳﺎﻟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﺍ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﻤﻮ ﻭﻋمّه ﻴﺎ
ﺧﺎﻟﻪ ﻭ ﺧﺎﻟﻮ
ﻭﺩﺍﺋﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺍﺩﺑﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮطه ﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﺎم ﻠﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻌﺮﻓی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺖ ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐسی ﻨﻴﺴﺖ. ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﺗﺮﺍﮐمی
اﺯ ﻣﻮﺍﺩﻯ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺃثیر
ﻳﺎ ﺃﺗﻢ ﻳﺎ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. چه ﺪﺭ
ﺗﻦ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺩﺭﺗﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮﮐﻮﻟﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
هرﻳﻚ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗب ﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺳﻮﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺣﺮﮐﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ. ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﻓﮑﺮ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﻪ
ﺍﺟﺰﺍٴ ﺗﺎﺑﻊ
ﮐﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺎ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺰﺍﻯ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺰﺭﮒ، ﺑﺎﺯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﮐﻞّ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﭘس ﺁﻧﭽﻪ ﮐثرﺕ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻳﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﻭﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﻠّﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻘﻄﺮﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﺸﺨّﺺ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ. ﭘس
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﺠﺴﻤّﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻌﻠّﻢ،
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭘس
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑت
ﻤﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣل ﺒﺮﺳﺪ، که
اﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎی ﺮﺏ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮع
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ. ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻳﻚ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺳﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺭﺏّ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻋﺮس ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ پس
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ. ﭘس
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮکی
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﻣثبت
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ. ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻰ ﮔﺸﺘﻪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫم ﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ
ﺧﻮﮔﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺯﻳﺎﺭﺕ ﻗﺒﺮﺵ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﻦ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺭﻭﺣﺶ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺍﻭ ﻭﺍﺟﺐ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺑﻬﺸﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻣﺤﺘﺮﻡ
ﻣﻴﺸﻤﺎﺭﻧﺪ
ﻭﻟﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺧﻮﻧﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ ﺟﻬﻞ
ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺷﺮﻙ
ﻭ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺭﻫﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ ﺩﻳﺮﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺎﺑﺪ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻭﺭ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﺁﺏ
ﻭﻫﻮﺍ، ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻋﺰﻟﺖ ﮔﺎﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺭﻫﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ، ﻫﻤﺎن
کاﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺻﺎﺩق اﺳﺖ.
ﻳﺎﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺟﻨﺴﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﺎﭘﻰ
ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﺟﺮﺍ ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ، ﻫﺮ
ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﺮﺗﮑﺐ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺗﻦ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﻧﺎﻡ
ﺣﺠﺖ
ﺍﻟﺄﺳﻠﺎﻡ ﻳﺎ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺑﺮﺳﺮ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻣﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺮ ﻭﮐﻠّﻪ
ﻫﻢ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ. ﺭﻫﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﻫﺐ
ﻭﺗﺮس ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻋﻤﺮﺵ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻳﺎﺑﺪ. ﺭﻫﺒﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺭﻫﻨﻤﺎ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺃﺏ ﻭﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻫﻨﻤﺎﻯ ﺍﻭﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺎﻧﻴﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﻪ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺸﺮک
ﺘﺮ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺳﻠﻔﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺻﺪﺭ ﺍﻳﺎﻡ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻣﺤﻤﺪ،
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻋﺼﺮﻓﻌﻠﻰ که
ﺪﺍﺭﻳﻢ ﭘس لﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ، ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻭﻋﻀﻮ ﻣؤثّر
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﮐﺮﺩ.
ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺴؤﻟﺎﻥ
ﮐﺸﻮﺭﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻴﺐ ﺧﻮﺩ
ﻭﮔﺮﻭﻩ ﺣﺰﺑﻰ
ﺣﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﮐثرﻳﺖ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭﻓﻘﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻭﻣﺼﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥﻭ ﺳﻴﺎﺳت
ﻤﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺎﻟﻴﺎﺕ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺠﻨﮓ
ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺳﻴﻨﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﭙﺮ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﭼﻪ
ﺳﺘﻤﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻟﻰ
ﺑﻰ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺷﻔﺎﺑﺨﺸﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻮﺟﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ، ﻭﻟﻰﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻩ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ. ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺟﺎمعه اﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻟﻰ ﺍﻣﻴﺪﺷﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ. ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﻫﻤﺎن
اﻧﮕﺸت ﺸﻤﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﻧﺎن
اﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﺩﺭﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﺩﻳﻦ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺵ
ﻭﻣﺘﻮﺩﻟﻮﮊﻯ
ﻭ ﺁﺋﻴﻦ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﻪ
ﺗﺄﺳﻴس اﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ، ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺻﺎﻟﺢ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴﺶ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎﺵ ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩّ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﻭﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ، ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﺩﻳﻦ
ﻣﻬﺮ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺁﻭﺭﺩ، ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺳﺮﺍﺭ ﻣﻬﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﮐﺮﺩن
ﻮﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ. ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺤﺒّﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ، ﺟﺰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯی ﻨﻴﺴﺖ.
ﻭﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺟﻌﻠﻴّﺎﺕ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ، ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺸﺎن ﻨﺪﻫﺪ. ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳
ﻧﻔﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺪﺍ ﻭﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﭘﺮ ﻋﻈﻤﺖ
ﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ
ﻭﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻭﻣﺴﺠﺪ
ﻭﮐﻌﺒﻪ ﻭﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻫﻴﭻ
ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻗﺒﺮ ﺗﻨﺶ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺟﻤﺎﻝ
ﻭﺭﺍﺳﺘﻰ
ﺍﮔﻮﺳﺖ ﮐﻮﻧﺖ،
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭنه اﺯ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﺬﺕ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺭﻙ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ
ﻭﺗﻤثیلاﺕ
ﺷﻌﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺘﺎﺭﻳﺦ ﻣﻠّﻰ
ﻫﺮ ﻗﻮﻡ، ﺁﻧﺎن
ﺮﺍ ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﻭ ﻓﺎﻳﺪه اﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻴّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ، که
ﺒﺮ ﺍﺳﺎس
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﻋﻘﻠﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺪﻳﻢ ﭘﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ، ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﺴﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ. ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺢ
ﺟﻨﺒﻪ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺁﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪ. ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﻮﺩ، ﻭ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ، ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻢ. ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻡ
ﺑﻘﺼﺪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻡ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺬﺭ
ﮐﻨﻢ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻘﻖ
ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻏﻠﺐ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﺯﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻬﺪﻑ ﺷﺎﺑﺖ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺳﻌﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻦ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻟﻰ
ﺩﺭﺍﺯ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻄﺮﺕﺫﺍﺗﻰﺧﻮﺩﺑﺮﺳﻨﺪ.

M165

کبالا
تصوّف یهودی

ﮔﻨﻮﺳﻴﺴﻢ
ﻳﺎ ﺗﺼﻮﻑ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
است ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭپنجم
عرش ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺴﻤﺒﻴﻪ
ﻫﺎﻯﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
نخستین ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻣﻮﺳﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺒﻌﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻮﺳﻒ ﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ را
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺪﺭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺍ
ﺗﻮﺭﺍﺕ'ﺗﺎﻟﺢ
ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ'ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻮﺳی اﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
اﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺗﻌﻠﻴماﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺍﺷﺖ' ﻭﻟﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻳﻮﺳﻒ' ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ بود
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮ به
(ﺃﻭﺭ)ﻭ بعدا به
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺷﺮﻕ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﺪﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﺑﻴﺖﻫﺎ
و ولایتهای
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ' ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ'ﻭﺣﺘﻰ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳُﻨّﺖ ﻳﺎ
ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ
ﻭﻣﻘﺪس ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻫﻢ ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﻫﻢ ﺳﻨّﻰ ﺩﺭ
ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ' ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺧﺎﺹ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺁﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺼﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮانی
'ﺗﺎﺑﻊ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
سالکان ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ نیز ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺤﻴﻂ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻋﻀﻮ ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﭘس (ﮐﺒﺎﻟﺎ)
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﺒﻌﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺁﻧﺎﻥ نیز ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﺒﺎﻟﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﻗﺒﻠﻪ)
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﻌﺒﻪ ﻳﺎ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ' ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﺒﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ. ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺒﻠﻪﻭ(ﻗُﺒﺎﻟﻪ)ﻭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ است که
'ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﺍﻭ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺗﮑﻠّﻤﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ(ﺻﻮﺭﺕﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ'
ﻫﻴﭻ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﺯﻯ'
ﺑﺪﻭﻥ(ﻧﺎﻣﻮس)
نام و ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺎﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪﺑﺎﻋث ﺷﺮﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ'ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﺯﻩ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺸﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺭ ﻗﺒﻠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺗﺼﻮّﻑ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺧﺪﺍ ﻭﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻨﺪﮐﺎﺭﻯ
ﻭﮐﻢ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﺯ(ﻣﻘﺘﺼﺪﺍﻥ)
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻭ ﺭﻭ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺑﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﺎﻥﺪﻳﮕﺮ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﻝ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣا ﺑﺎ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ'ﻭﻧﻪ با
ﺟﻬﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ
ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺪﺍ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻭﻫﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺸﺘﻰ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻭﻫﻢ ﺧﺮﻣﺎ.

ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﮐﺒﺎﻟﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ'ﮐﻪ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺎﻡ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﺭﺍ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
هفتگاﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. (ﻣﺸﻮﺭﺍ)
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻣﺸﻮﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻮﺭﺕ ﺍﺯ
ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺮﺳﺶ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺑﮕﻮﻳﺪ'ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺨﺼﺺ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻴﻨﻰ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺎﻟﺞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﻭ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻳﺎهرکس
ﮐﻪ ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺗﻘﺪس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎ ﻭﮐﺸﻴﺶ
ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ به
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫی
ﻮﺭﺳخ ﺠﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻨﻚ(
ﻣﺸﻮﺭﺍ)ﺭﺍ
ﺍﺣﺎﺩﻳث دﻳﻨﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻮﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺑﻞ'ﭘس
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁﻧﺮﺍ
(ﺑﺎﻳﺒﻞ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺨﺖ ﺍﻟﻨﺼّﺮ
ﻣﻬﺎﺟﻢ
ﺑﺎﺑﻠﻰ'ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺨﺪﺍﻳﺎﻥﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺗﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ'ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ'ﻭﻟﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻧﺰﺩ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﻣﺼﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺎﺻﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﻈﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ هر دو
ﮐﺎﺷﻒ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ'
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺗﺎﺑﻌﺎﻥ
ﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟی اﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺼﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺘﻢ
ﺑﻴﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺒﻠﻪ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ.  (ﺟﻤﺎﺭﺍ )ﺭﺍ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﺸﻮﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ(ﺟﻢ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ)ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ'
ﭼﻮﻥ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﻭ ﺟﻤﺎﺭﺍﻥ'
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺍﻗﺎﻣﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
زردشتی
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ ﻣﮑّﻪ
ﻭﮐﻌﺒﻪ ﺁﻥ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻣﻌﺒﺪ ﻭ
ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻧﺪﺑﻪ
ﺁﻥ
ﺩﺭﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺑﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺍﻗﺎﻣﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺘﻌﺒّﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫم
اﮐﻨﻮﻥ ﺩﻩﻫﺎ
ﺷﻬﺮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﺑﺎ
ﻣﻘﺪﻣﻪ(ﺑﻴﺖ)ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺖ ﻟﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﻴﺖ ﺣﺎﻧﻮﻥ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺠﺎ ﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
اﺳﺘﺨﺮ ﻭﻣﮑّﻪ
ﻭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ'ﻭﻳﺎ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻭﻧﺠﻒ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ همچنان
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻃﻠﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻘﺎﻃﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻢ ﻭ
ﻧﺠﻒ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'
ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺒﺮ
ﻧﻴﮑﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ(ﻣﺴﺠﺪ)
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺟﺎﻯ تسلیم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ و
ﻣﺴؤﻭﻝ ﺁﻥ
ﻣﺴﺠﺪ و ولایت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻧﻪ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﺷﮕﺎﻫﻰ
ﺩﻳﻨﻰ. ﺟﻢ ﻭﺟﻤﺸﻴﺪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﻰ
ﺯﺭﺩﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻗﺮﻳﺶ ﻴﺰ
ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ'ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ(ﻋﺠﻢ
ﻳﺎ ﺃﺟﻢ)ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺟﻢ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ (ﻋﺮﺏ ﻳﺎ
ﺃﺭﺏ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ.

(ﻣﻴﺸﻤﺎ) ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻗﺪﻳﻤﻰ'
ﺍﮔﺮ(ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ)
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺴی کند' ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
(ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ) ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. (ﺗﻠﻤﻮﺩ)
ﻧﻴﺰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻬﻮﺩ و ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ای از
ﻣﻴﺸﻨﺎ ﻭ
ﺟﻤﺎﺭﺍ ﻭ
ﻣﺸﻮﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻠﻤﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺭﻳﺸﻪ ((ﺗﻠﻤﻴﺬ)
ﻳﺎ ﻣﺤﺼّﻞ
ﻭ(ﺗﻠﻤّﺬ) ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﺩﺭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ(ﺃﺩﺏ)ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ ﻣؤﺩﺏ
ﻳﺎ ﻣﻌﻠﻢ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﺎ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﺘﺎﺏ(ﺯَﻫَﺮ)) ﻳﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎ
ﻣﺮﮐّﺐ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻧﻮﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻮﻫﺮ
ﻭﻣﺮﮐّﺐ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻩ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻰ است 'ﮐﻪ
ﺍﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﮓ ﻧﻮﺷﺖ. ﻭ
ﺯﻫﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻫﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺯﻫﺮﻩ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻡﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'
ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻫﺮﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ'ﻣﻨﺒﻊ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ'ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ' ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻇﺮﻑ ﺷﺶ ﺭﻭﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻧﮑﺮﺩﻩ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺭﻭﺯ'ﻳﺎ ﻳﻮﻡ
ﻭ ﺍﻭﻡ ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺮﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺸﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﻟی کساﻧﻰ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ' ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﺍﺳﻢ ﺩﻳﮕﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﭼﻮﻥ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴﻢ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.

ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﺗﻮﺭﺍﺕ. ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺩﻩ
ﺳﻔﻴﺮﻭﺕ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ 'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺒﻴﻦ
ﺳِﻔﺮ و ﺍﺣﻮﺍل
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻩ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺧﺼﺎﻳﺺ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻔﺎﺭ
ﺭﺍ ﺍﺑﺰﺍﺭ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﻠّﻢ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻮﺳی ﻨﻴﺰ
ﮐﻠﻴﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻮﺩ ﻳﺎ ﮐﻠﻤﻪ'
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰم
های ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﺎمی
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ'ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺤﻘﻘﻰ
ﻧﻴﺰﺳﻔﻴﺮﻫﺎ
ﺭﺍ(ﺳﭙﻬﺮ)
ﻓﺎرﺳﻰ ﻳﺎ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ'ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺭﻳﺸﻪ ﻟﻐﻮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ. ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﮐﺒﺎﻟﺎ ۲۲ ﺣﺮﻑ ﺧﻂ ﻋﺒﺮﻯ
ﺭﺍ ﺳﻪ ﻃﺒﻘﻪ' ﺩﺭ
ﺣﺴﺎﺏ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﻭﻝ ﺍﺯ ﻋﺪﺩ
ﺻﻔﺮ ﺗﺎ
ﻧﻪﺍﺳﺖ'ﻭ(ﺻﻔﺮ
ﻋﺪﺩ) ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﺳِﻔﺮ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻃﺒﻘﻪ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ10 ﺗﺎ
100ﻭ ﻃﺒﻘﻪ
ﺳﻮﻡ'ﺻﺪ ﺻﺪ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﻢ
(ﺟﺒﺮ ﻭ
ﺟﻔﺮ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ (ﺻِﻔﺮ ﻭ
ﺳِﻔﺮ)ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ (ﻋﻠﻮﻡ)
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﻠﻮم
اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻣﻨﺪﺍﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻭﺑﻨﺎﻡ
(ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ.
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﺒﺎﻟﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩ' ﺍﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺍﺯ
ﺑﺎﺑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ. ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺼﺮﻯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺑﺎﺑﻞ ﻧﻴﺰ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭﻳﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ. ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻨﺎﻡ
(ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ)ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ' ﻭﺳﭙس ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺭﺳﻴﺪ'
ﺗﺎ ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ'ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ(
ﺧﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩبخلق و
انسانها ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺎ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﺎﺭ ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻮﭘﺮ
ﻣﻦ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺃﮐثرﺍ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺭﻳﺸﻪ ﮐﺒﺎﻟﺎ
ﺭﺍ ﻣﺤﻘﻘﻰ ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ
(ﻗﺒﻴﻞ) ﻭ ﻟﻔﻆ
(ﻗﺒﻮﻝ) ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪ' ﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ خِپ ﻭﺧُپ
ﻭ ﺧِﺒِﺖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ ﺗﮑﻴﻪ
ﺯﺑﺎﻥ (ﺧُﺐ) ﮐﻪ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻭﺑﺎ
ﺁﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﮑﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻟﺎ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺴﻰ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﻭِﻝ ﻭﻳﺎ
(ﮔَﭗ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ)ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﻰ.
ﻭ ﻟﻔﻆ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻪ(ﺧﺒﺖ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﻳﺎ
ﺁﺭﻣﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﻳﺎ
ﻟﻔﻆ دات ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
(ﺳِﻔﺮﻫﺎ)
ﺁﻣﺪﻩ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻳﺎ
ﺩﺍﺗﺎ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﮕﻠﺴﻴﻰ'ﻫﻤﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺫﺍﺕ)ﻭ
ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﮐﺒﺎﻟﺎ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺧﻮﺩ) ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ(ﺗﺨﻠﻴﻪ)
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ (ﺗﺤﻠﻴﻪ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'
ﺗﺎ(ﺗﺠﻠﻴﻪ)ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ. (ﺳﻔﻴﺮﻭﺕ)ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﺍﻟﻮﻫﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﻄﺢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺣﺴﻦ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ(ﺣﺴﻨﻴﻢ)
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻧﻴﺰ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻣﺮﻳﻢ'
ﮐﻪ(ﺁﺳﻴﻪ)
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻋﺎﻳﺸﻪ).

ﺩﺭﺧﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﮐﺒﺎﻟﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺠﺮﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﻳﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ'ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ' ﺣﺴﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺣﺴﻨﻚ' ﺣﺴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
تحین و بهبودی
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. (ﻣﺎﺳﻮﺕ)ﺳﻨﮕﻴﻥ
ﻮ(ﻧﺎﺳﻮﺕ) ﻧﺎس
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ'ﻭ(ﻣﻠﮑﻮﺕ)ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ملکوت ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﺗﺎ
به (ﻟﺎﻫﻮﺕ)
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ(ﻫﺎﻫﻮﺕ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻴﺎﺩﻣﻪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺒﺎﻟﺎ
(ﺃﺯیلوﻩ) ﻳﺎ ﺃﺯﻝ
ﻭ(ﺑﺮﻳﻪ ) ﮐﻪﻣﻌﺮّﺏ(ﺑﺮﻳّﻪ)
ﺟﻬﺎﻥﻴﺎ ﻣﺤﻞ
ﺑﺮ ﻭ
ﻓﺮﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻧﺠﺎﺕﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ. وﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻥﺴﻮﻡ(ﺟﺰﻳﺮﻩ)
ﻭﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺁﺳﻴﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺮ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻳﺎ(ﺁﺩَمَه) ﮐﻪ
(آﺩﻡ ﺍﻟﻬﻰ) ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺳﻴﺪﻩ' ﮐﻪ
(ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ)  ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ'ﺑﺎ
ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻧﻈﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻠﻤﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ' ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﺰﺩﻳﺴﻨﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍند. ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻈﺎﻡ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﻭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ'ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺭ
ﮐﺒﺎﻟﺎ ﺳﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭَﺣی
ﻴﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﺨﺴﺖ
(ﺑﻴﻨﺎﻩ) ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ(ﺑﻴّﻨﻪ)ﻋﺮﺑﻰ
ﻭ ﺑﻴﻨﺶ ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﺍﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ.
ﻭ ﺩﻭﻡﺣﮑﻤﺖ
(ﻫُﮑﻤﺎ) ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ(ﮐِثِر)'ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
کثیرﻭﺣﻮﺽ
ﻭﺣﻮﺯﻩ ﮐﻮثر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺷﺠﺮﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ(ﻓﺮﻭﻳﺪ)
ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﺮﺍﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩ. ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﺴﺖﺗﺮ
ﺍﺳﺖ(ِﻧِﻔس ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺧﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ. ﻭ
ﺳﭙس (ﺭﻭﺍﺥ ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ. ﻭ ﺳﻮﻡ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ (ﻧِﺸﻤِﻪ) ﻳﺎ
(ﻧﺴﻴﻢ ﻭﺭﻭﺡ )
ﺍﻟﻬی اﺳﺖ. ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺒﻌﺪ'
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴﻢ ﺍﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﺴﺖ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﺧﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ'ﺩﻩ
ﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺎﺯ(ﺍﺻﻮﻝ
ﮐﻠّﻰ ﻭﻇﺎﻳﻒ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺯﺩﻯ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﻭ ﺩﺭﻭﻍ
ﻧﮕﻔﺘﻦ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ' ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﺭث ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻭﺳﻄﺢ
ﻭﻋﻤﻖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﺁﻧﻬﺎ. ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ(ﻋﺎﺑﺪﺍﻥ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﮔﺮﻭﻫی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺄثیر ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ(ﺟﻤﻊ
ﻭ ﺟﻤﻌﻪ ﻭ ﺟﻢ)ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺟﻢ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ(ﺳﺤﺮﮔﺎﻩ ﻭ
ﭘﮕﺎﻩ)
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺩ ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺮس
ﺧﺪﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻘﻮﺍ
ﻭﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻩ'ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
(ﮐﺒﺎﻟﻴﺴﺖ)
ﺳﺎﻟﻚ'ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺒﺎﻟﻴﺴﺖﻫﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ(ﺑﺮﻳّﻪ)
ﻭ ﺑﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ(ﺁﺯﻳﻠﻮﺕ)
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ.

ﮐﺒﺎﻟﺎ
ﺭﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ'ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺫﻯ اﻟﻨﻮﻥ'
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺒﻮﺭ ﺃﻳﻮﺏ
ﻳﺎ ﺯﻧﻮﻥ
'ﺑﺼﻮﺭﺕ(ﻓﻴﻀﺎﻥ)
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
الهی یا (أمینیشن) ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻘﺎﺷﻴﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﺗﻮﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﺭ(ﺗﺎﺳﻮﻋﺎﺕ)
ﻧﻪ ﮔﺎﻧﻪ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ'ﺍﺯ(ﺗثلیث
ﻭﺍﺣﺪ ﺷﺪﻩ)
ﺭﻭﺡ ﻧﻔس 'ﻳﺎ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ(ﺍﻗﻨﻮﻡ)ﻫﺎﻯ
ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻗﻨﻮﻡ
ﺍﻭﻝ ﺫﺍﺕ ﻭﺍﺣﺪ'ﻭ
ﺍﻗﻨﻮﻡ ﺩﻭﻡ
ﺭﻭﺡ ﻣﻘﺪس
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﻭ ﺳﻮﻡ
ﺍﻗﻨﻮﻡ ﻧﻔس
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ. ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺑﻮﺩ. ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ' ﮐﻪ
ﺑﺂﺗﻦ ﻭ ﺭﻡ
ﺭﻓﺖ. ﻭ ﺍﺳﺎس ﺗﺼﻮﻑ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍ
ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺍﺩ. ﻭﺩﺭ
ﮐﺒﺎﻟﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﻨﻮﺳﻴﺰﻡ'ﻭ
ﺩﺭﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺃثر ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ
ﺁثاﺭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
اﺻﻄﻠﺎﺡ(ﺃﺭَﺑﻮﻩ) ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ'
ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﺏ
ﻭ ﺃﺭﺏ
ﻳﺎﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺏ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩ
(ﺭﺍﺑﻰ)ﺭﺍﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺮﮐﻴﺴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ
ﮐﺮﺩ ﺗﻀﺎﺩ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﺪﻡ'ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺍﺧﻴﺮﺍ ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﻭﺳﻂ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻫﺴﺘی ﺮﺍ ﺍﺯ
ﻭﺍﺣﺪ
ﻓﺸﺮﺩﻩﺷﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪﺑﻴﮓ
ﺑﻨﮓ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻴﻀﺎﻥ ﻭ ﻓﻴﺾ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺩﺭ(
ﺍﻳﻤﺎﻧﻴﺸﻦ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺤث ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ'ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺄﺯﻝ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﻨﺸﺄ
ﻓﻴﻀﺎﻥ (ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺪﻣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﮐﻪ(
ﻟﺎ ﻫﻮ) ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻳﺎ (ﺃﻫﻮ)
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ' ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺩﺭ(ﻋﺪﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ)
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪﺩﺭ
ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ(ﻣثاﻟﻰ)ﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻣﺸﮑﻞ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻬﻞ ﻧﺴﺒﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.  ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﺍﻩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺭﺍﻩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ'ﻭ ﺭﺍﻩ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ. ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣؤﺷّﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ'
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﺍﺯﺭﺍﻩ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ'ﻳﻌﻨﻰ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺁﻥ'ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗثبیت
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ'ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺵ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ'ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳﺖ'ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴﻢ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﭘس
ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﻭﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻓﺎﺳﺪ ﺭوﺍﻥ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.

ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻮﺩﻩ'ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﭼﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ'ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻓﻨﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻨﺎﻯ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺒﺎﻟﻴﺴﺖ ﻭ
ﻣﻮﺑﺪ ﻭ ﻋﺒﺪ ﻭ
ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻘﻮﺍ ﮐﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺗﺮس ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻳﺎ ﺗﻘﻴّﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ. ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ'ﮐﻪ (ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ ﻭ(ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﺗﺮ'ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ'
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭﻙ
ﺧﺪﺍ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭ ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﻨﻮﺳﻴﺰﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻬﺎﺭﺕ
ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻓﻰ
1894ﻣﻴﻠﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻭﻯ ﻓﻘﻴﺮ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ'ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﻓﻘﺮ
ﺍﻭ ﻓﺨﺮ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ
ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ'
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ ﻋﺮﻓﺎ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺍﻧﻰ ﺧﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴﻢ
ﺭﺍ'ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ(ﻫﻮ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. (ﺍﻟﻠﻪ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻪ ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ . ثئوﺳﻮﻓﻴﺰﻡ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻭ ﻓﻨﺎ
ﻭ ﻓﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻣﻰ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪﺑﺎﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﺎﺑﻊ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭ ﻓﻘﻴﻪ
ﻭ(ﭘﮕﻴﻪ)ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻡ ﺗﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻡ. ﮐﻪ
ﮔﻨﺠﻰ ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻢ. ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻨﺠﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮕﻨﺞ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺯ ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﺒﺎﻟﻪ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﺒﺎﻟﺎ' ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﻭ ﺑﻮﺩﻳﺰﻡ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺰﻡ'ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺂﻥ'
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﻮﺳﻂ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍثباﺕ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻴﻢ. ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﺗﺎ
ﻳﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻭﻣﻴﻠﺶ ﺑﮑﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ(ﺍﺟﺘﺒﺎ)ﭼﻮﻥ
ﺻﻴﺪ ﺑﺎﻗﻠّﺎﺏ
ﻣﺎﻫﻴﮕﻴﺮﻯ'ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﮑﺸﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺰ ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﺩﺍﺩﻥ
ﻭﺭﺣﻤﺖ'ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﺟﻬﻨّم
ﻴﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ ﺩﺷﻤﻦ
ﺧﻮﻳﺶ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺧﺪﺍ'ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺒﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ'ﺧﻄﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ' ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّت
هاﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﻮﻧﺪ'ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ

M173

عرفان
و طریقت ذِن

ﺫِﻥ
ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ'
ﺩﻭ ﺩﻳﻦ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ ﻧﻮﺡ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺄﺳﻴس ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ.
ﻭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺷش ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ'ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ ﻳﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻠﺎس ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﺒﺘﮑﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
بالقوّﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ' ﻭ
داوطلبان
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻠﺎس
هاﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺫﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ را دارد. ﮐﻪ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺣﺒﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. و
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﻠﺎس
ﻭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻯ' ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ اﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻥ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋی
ﻮ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ در
ﭘﺎﮐﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ بسالکان
ﺸﺎﻳﺴته شده ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس'ﮐﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻟﻘﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
تکامل روحی
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻳﺎ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺸﺮﻯ
بار دیگر با ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﻭﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻭس ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﮐﻠﺎس
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ' و
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧند ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﻔﻬﻤند ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﺯﺣﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﺷﺪﻩ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ و
ﮐﻠﺎس ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺒﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ کیومرث
ﺍﺳﺖ. و ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ دﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮﮐﻠﺎس
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ با ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ بشری
بهتری 'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻭس
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﻌﻄﻴﻠﺎﺕ
ﻣﺪﺭﺳﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﭘس
ﺁﻏﺎﺯﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ کلاس ﺟﺪﻳﺪ'ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩﻫﺎﻯ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ' ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
تذکّر (ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ'ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻭ
ﮐﻠﺎس ﺁﺧﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮏ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﮐﻠﺎس ﻧﻬﺎﺋی
کنونی کلاس
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺸﺸﻢ
محمد 'و ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺎس ﻧﻮﻉ
بشرﻯ اﺳﺖ. ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻠﺎس
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
مهدوی' ﺑﺎﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ئر تولد نوع
فوق بشری
خواهند داشت . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
به آﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ ﺑﻌثت ﭘس
ﺍﺯ مرگ قبل از مرگ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻠّﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻰ میباشد.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ششم ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭهمان ﺗﺼﻮّﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﻨﺎم
اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ.
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ.
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﻤﺎﻥ
ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ ۳۱۳
ﮐﺎﻣﻞﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ همیشه
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷند' ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ در صفات
نیکوی
الهی'ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺴﻴﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣَﺴَﻨﻚ
ﻣﻴﺒﻴﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
هر کامل الهی ﺑﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺯﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ( ﻳﻮﻡ
ﻭ ﺭﻭﺯ ﻳﺎ ﺍﻭﻡ)
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺁﻓﺮﻳﻨﺶﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺎ ﺁﻥ اﺑﺘﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤثیلی
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺑﻌﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ'(ﺍﺳﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ)ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺒﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﺍ ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻧﺎﻡ
ﺷﻴﻮﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﺍﺩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﻏﺪﻭ'ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻣﺮﻳﻢ'ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺍﺩ'
ﮐﻪ ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﺧﺘﺮﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ'
ﻧﺎﻡ(ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ)
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮیسندﻩ'
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ'ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺠﻠس
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻬﻢ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻧﻪ ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍنسان هاﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ.
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺳﭙس ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺪﺭﻙ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻭ ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺳﭙس احتمالا
شاهد مرتضوی
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ روح
محمد ﮐﺎﺷﻒ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس قائم شهود
ششم ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ شهود
هفتم ﺍﺳﺖ. و در
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
مصطفوی
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺘﻰ سالک ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
داوطلبانه و
عاشقانه
'ﺑﻘﺼﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋم
ﺮﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ روح
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمد
همان ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ او
ﻧﻴﺴﺖ' ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ' ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ' ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
بار ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ایلی
یا علیّ ﺮﺳید. ﻭ
ﺩﺭ ولایت سوم
ﺑﻮﺩﻳﺰﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
و میرسند '
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
کسب نموده و
ﺑﻤﺮﺯ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ در قائم ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ را
دارند و
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺭﺍ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
شایستگان غیر
ﺴﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﻗﺪﺭمقام
الهی نوع بشری
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'
نمی خواهند
ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ'
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﺻﻔﺎ ﻭ ﺗﺼﻮّﻑ
ﮐﺎﻓﻰ ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮشاهئدان
ﻣﺮﺗﻀﻮی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ویژه خئاوند
رحمان
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺩ نیز
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ هفت
ﻫﺰاﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. و ﺍﮔﺮ
که ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻭ'ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻫﻤﻪ
ﺭﻭﺯﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ) ﻭ ﺍﺻﻠﺎح
شده د ر روان
بشری اﺳﺖ' ولی
اصلاح در حدّ
کفایت از نظر الهی
بوده و ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
(ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺻﺎﺩﻗﻪ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ' ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ'ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. و ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺃﻧﺪﻙ
ﺑﺎﺯ أندک
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
میرسند 'ﻭ ﺑﺎﺯ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ' ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ بخت
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺯ ۳۱۳
ﻧﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.

ﺫِﻥ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺣﻴﻮﺍنی ﺒﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭘرﻭﺭﻯ ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺗﻮﺣّﺸﻬﺎﻯ
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
اﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ولایت
سوم ﺑﻮﺩﻳﺰﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺳﻪ
ﮔﺎﻧﻪ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺴﻴﺢ'ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﮐﺎملاﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ چهارم
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ولایت پنجم
مسیح ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ'ﻭ نیز
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ولایت
ششم ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. و
ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺑﻌثت ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﻫﻔﺘﻢ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ. ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﺩ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ'ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺼﻄﻔﻰ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ نمود. ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ' ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻭﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻣﻬﺪﻯ خود
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ' ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺗﻮﻟّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ رﺍ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ همه
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﻓﺮﺷﺘﻪﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﻓﺮّ ﻭ
ﻓﺮﻭﻫﺮ ﺍﻟﻬﻰ
باید ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ بسیاری
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎی
غیر سالک ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
)ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
نردبان ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﺑﺎﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺗﺠﺴّم ﻤﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﻣؤثّرﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ'ﭼﻮﻥ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﻭ
ﻟﺒﻪﺍﻯ' ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺯﺧﻤﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻣﻴﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻮﺩﺍ بود ﻭ
ﺧﻮﺩ او ﺍﺯ ﺳﻪ
ﻣﻬﺪﻯ و
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس ﮔﻔﺘﻪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ
ظهورﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺖ' ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻮﺳﻴﺎﻧس
زردشت ﺳﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ( ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ)
دیگری ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ. ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺭﻭﺍﺡ'
ﮐﻪ ﺃﺻﻞ الهی ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ' ﺑﻤﺒﺪﺃ
ﺍﻟﻬﻰ خود ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻫﺮﺗﺠﻠّﻰ
منبع ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ'ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ'
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺎﺭﻭﺍﺡ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺑﻮﺻﺎﻝ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ ( ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) شدن
وکمالﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ (ﺃﻫﻮ) ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﻗﻮﻡ ﻗﺮﻳﺶﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻭ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺰﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻠﻪ' ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﻧﻴﺴﺖ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺃﻫﻮ) ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء'ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮ(ﻫﻮ ﻳﺎ
ﺍﻭ ).

ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ و اگر
ﭘﺬﻳﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ بشری
را ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻮ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬی
ﺮﺍ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ'ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ'ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ (ﭘﻨﺞ
ﻭﻋﺪﻩ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭ(ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ)
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺧﻤس)ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ'ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻳﻦﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﻨﺠﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺏ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ادامه ﺭﺍﻩ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎﻯ
ﺪﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. پس
ﺑﻠﺒﺎس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ
ﺷﻬﺮﺗﻬﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻫﻞ ﻗﻨﺎﻋﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﻳﺐ
ﺍﻣث اﻝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ'ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ'ﮐﻪﺍﺯ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺮﻓﺖ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﺎﻡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ ﺷﻤﺎ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ'
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﻭﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺭﺏّ ﺷﻤﺎ
ﻗﺎﺋﻢ' ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺭﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
(ﺭﻭﺯ) ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﻭ ﻳﻮﻡ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻭم هاﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻃﻮﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ'
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﻭﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻬﺸﺖ
یعنی ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ(ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ)
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﺎﻧﻮم
ﻳﻮنانی در
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
(ﺑﺎﻳﺒﻞ) ﺩﺭ
بابل ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻮﺭﺵ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺒﺮﻯ ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ
ﻗﺮﻳﺶ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﺤﻴﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ. ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺩﻭﺯﺥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺯﺥ
ﻗﺮﻳﺶ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻴﻦ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ ﺑﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻞ ﺻﺮﺍﻁ
ﻭﺭﺍﻩ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ
ﻋﺪﻣّﻴﺖ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻤﺮ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻬﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﺯﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮیش ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺤﻤﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﻴﻨﺶ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﺿﺪﻳّﺘﻰ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﻭ ﻣﮑﻤّﻞ
ﻫﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻳﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎدی
اﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ.
ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻃﺮﻳﻔﺖ
ﺫﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﻮﺩﺍ' ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﺎﺷﺘﻪﺍﻳﻢ'
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﮕﺎﺷﺖ.

ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺣﮑﻴﻢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺒﺪﺃ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ'
ﻭ ﻣﺒﺪﺃ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ میباشد'
ﭼﻮﻥ ﺧﻂ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩ' ﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ
ثبت ﮔﺮﺩﺩ. و ﭘس
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ'ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺳﭙس ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'ﮐﻪ
با ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﺮﺿﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺫﻥ
ﻭ ﻳﻮﮔﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ'ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻣﻌﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻳﻚ ﺫﻥ
ﻫﻨﺪﻯﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻗﺪﻳﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺫﻥ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺫﻥ ﭼﻮﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﺭﺍ'ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ

ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺫﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻓﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻤﻠﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺫﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻘﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ به (ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ) ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﻳﺪﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺗﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ' به (ﺣﻖ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ) ﺭﺳﻴﺪ'
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺣﻖّ ﻭ ﺑﺤﺞّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪه و ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ' ﻭﻧﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪ' ﻭ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﻤﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻳﺎ ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ'
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺷﻴﻌﻰ ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ
ﺁﻥ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺨﺘﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﺎ
مبرسند. ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﺭﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻳﻦ حکمت ها ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ
ﺳﺘﺎﻳﺸﮕﺮ
ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺒﻌﻠﻢ ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﻭ ﺟﻢ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭﻫﺸﻴﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧی
ﻮﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺧﻴﺎﻡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﻭﺯﺥ ﺷﺮﺭﻯ
ﺯﺭﻧﺞ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﺪ'ﻭ
ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ'
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺟﻬﻨّم
هاﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻣﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ' ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻧی
هستند'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﻭﮐم عقل 'و
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﮐﺮّﻩ
ﺧﺮ ﺁﻣﺪ
ﺍُﻟﺎﻍ ﺭﻓﺖ. ﻭﺍلاّ
(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﻳﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.

ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﮑﺎﻦ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻪ'ﻭﺷﺎﻳﺪ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻓﺮﺩﻭس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻓﺮﻭﻫﺮ ﻭ
ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺎﺟﺪﺍﺭﻯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺑﺮ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺟﺸﻦ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻭ ﺷﻬﻮﺗﺮﺍﻧﻰ
ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﻴﺎﻡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﮔﺮﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺳﻌﺪﻯ ﻭﺣﺎﻓﻆ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ ﻋﺎﺭﻑ ﻏﺰﻝ
ﺳﺮﺍﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﻠّﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻧﻰ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻗﺮﻳﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺯ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻴﻤﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺎﺳﻠﺎﻣﻰ' ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺭﻳﺸﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺻﻠﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺫﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻣﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ' ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ
ﺍﻳﻥکلاﺳﻬﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟی
ﻮﺗﮑﺎﻣﻠی
ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋی
ﺒﺼﻮﺭﺕ ﺟﻬﺶ
ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﺗﺪﺭّﺝ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺟﻬﺶ
ﺑﺎﻃﻠﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺩﻭﭼﺎﺭ(ﺩﺭﮐﺎﺕ
ﺑﺠﺎﻯ ﺩﺭﺟﺎﺕ)
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ' ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ'
ﺑﻔﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ' ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺭﺃس ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
می ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﻓﺎﺳﺪ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'ﺍﻣﺎم
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺫﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻳﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ از
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ'
ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺮﻳﺎﺿﺖ ﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺭﺍ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﭘس ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
'ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣثبت
ﻭﻧﻴﮑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺫﻥ'ﻭﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻥ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎ
ﺃﻧﺪﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ
ﭘﻴﻤﺎﻥﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ (ﺗﺨﻠﻴﻪ)ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ(ﺗﺤﻠﻴﻪ)
و حلاوت ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ صفات و
اخلاق ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ به
(ﺗﺠﻠﻴﻪ) ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ هفتگانه
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ'ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻭﻣﺘﻔﻠﺴﻔﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻗﺸﺮﻯهاﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺭﻭﻯ
ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ
ﻣﻬﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭘس ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺃﻧﺪﻙ
ﻭﺪﺭﺟﺎﺗﻰ از
ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
داشتن ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠّﺖ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ دردناک
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍبرای ﺩﺭﻙ
ﺧﻄﺮ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﺮﺗﻔﻊ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷته ها ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ' ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩ'
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﮐﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺎﻓﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ' ﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﻭﺟﻬﻞ ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ' ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻭﻣﺪﺭﻙ ﻗﺒﻮﻟﻰ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.

ﭘس ﺫﻥ
ﻭﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻣﻌﻠّﻢ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻋﻮﺍﻡ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻮﺩﻙ
ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺑﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﺩﻭﻃﺮﻑ ﻣﻌﻠﻢ
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﭘس ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻧﺞ ﺑﻴﻬﻮﺩه
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ ﺑﻰ
ﺳﻮﺍﺩ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ'ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﮑﻨﻨﺪ.

ﺫﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻠﺞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻫﻮﺵ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ و مملو
از عیب ونقص و
فساد توحّش ﺍﺳﺖ.
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔُﺶ'ﭼﻨﺪ
ﭘﻠّﻪﺍﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺮﻭﺩ'
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻟﻐﺰﺵ
ﺑﭙﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ'ﻭ
ﺣﻘﺎﺭت هاﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺫﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎﻫﺮ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﻤّﺖ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ'
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ
باﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩ حدّ
اکثر شهود
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻠّﻖ ﺑﻌﺮﺵ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﺳﻘﻮﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
(ﺩﻧﺎ ﻓﺘﺪﻟّﻰ)
ﺷﺪﻩ' ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻧﺰﺩیک ﺘﺮ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ شده 'ﮐﻪ
(ﻣﻌﻠّﻖ ﻭ ﻣﺘﺪﻟّﻰ)
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺤﮑﻤﻰ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ
(ﺩﻟﺎﻟﺖ ﻭ ﻓﻬﻢ)
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺷﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﻋﺮﺵ ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﺍ'ﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺗﺮ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﻭﺍﻧﺰﻭﺍﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ
ﻫﻢ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ'ﻭﺑﺎ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﮐّﻤﺘﺮ
ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻥ. ﮐﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﻠﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ'
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺭﻭﺵ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ.

ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ' تنها
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻳﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺟﻤﻌﻰ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
اﻟﻬﻰ. ﮐﻪﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺤﻤﺪﻯﺰﻧﺪﻩ
ﻭ ﻋﻠﻰّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ. ﭘس ﮐﺎﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮﻳﻊ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ'ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ'ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺗﻘﺪﺳﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ'ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﺩﻋﺎ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ'ﺑﺼﻮﺭﺗﺸﺎﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺩﺭﻳﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﭙﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ'ﻭ ﻏﺮﻕ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﺍﺯﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ' ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻮﺑﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻓﺎﺳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﻞ ﺻﺮﺍﻁ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ(ﻃﻴّﺎﺭ)
ﭘﺮﻭﺍﺯﮐﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﻤﻮﺍﻧﻊ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﭘﻞ ﺻﺮﺍﻁ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻗﻠّﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻣﺎﻧﻊ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻣﻮﻓﻘّﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﻳﺶ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﺮﺡ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺩ. ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺑﺎ
ﻫﺮﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ هست. ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍﻣﻴﺪﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻗﻨﺪﺍﻗﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐثاﻓﺖ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖﺧﻮﺩ
ﻏﺮﻕ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭﻫﺪﻑ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ' ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺍﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.

ﺗﻤثیل
ﺧﻴّﺎﻡ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﺟﺮﺍﻡ ﮐﻪ
ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﻮﺍﻧﻨﺪ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺟﺮﺍﻡ
ﺳﻤﺎﻭﻯ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ' ﺩﺭ
ﺍﻳﻮﺍﻥ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﮔﺎﻩ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻓﻀﺎ' ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻴّﺎﻡ'ﺍﺳﺒﺎﺏ
ﻏﺮﻭﺭ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺭﺍ' ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪ
ﻋﺎﺭﻑﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺎﻣﻞﺣﺴﺎﺏ
ﻭ ﺗﻘﻮﻳﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺟُﺮﻡ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺟﺮﻡ ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ'
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﭽﺮﻳﺪﻥ ﺩﺭ
ﻣﺰﺭﻉ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻟﺨﻮﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﻠﻒ ﺭﺍ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺁﻥ
ﻋﻠﻔﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﻠﺦ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ ﺑﻰ
ﻣﺰﻩ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﭘس
ﺑﺠﺎﻯ ﭼﺮﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻋﻠﻔﺰﺍﺭ
ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺴﻠﻮﻙ ﺟﺪّﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ ﺟﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ(ﺃﺑﺎﺑﻴﻞ)ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ(ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﻝ) ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺷﻚ
ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﻓﻀﺎﺋﻰ'ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻨﻈﻮﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﮐﺴﻰ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ. ﭘس
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﻋﻘﺐﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﻋﻘﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭﺧﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ' ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﺟﺮﺍﻡ
ﺳﻤﺎﻭﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ'ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺒﺮﺕ
ﺁﻣﻮﺯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻠﻤﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻭ
ﭘﺮﻧﺴﻴﭗ ﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ'ﺑﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ'
ﺑﺎ ﭼﻤﺎﻕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ'ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ'
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ'ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﺟﺮﺍﻡ
ﺳﻤﺎﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻴّﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ'ﻭﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺑﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻥ ﮔﺮﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮔﺮﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﮔﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﮐﻮﺭ ﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺁﻥ ﻣﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ. اما
ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪﺑﺎ ﻫﺮ
ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﺬﺑﻮﺣﺎﻧﻪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻨﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻋﻘﻞ ﺑﻌﻘﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺮﻩ ﻫﺎ'
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﻴﺎﻓﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐی
ﻮ ﺗﻮﮐّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮔﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﺪﻫﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻩ
ﮐﻮﺭﺗﮑﺶ ﺯﻳﺮ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎ ﺍﮐثرﺍ
' ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﭼﻘﺪﺭ
ﻧﺎﻓﻬﻤﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻫﺮ ﻭﺍﺻﻞ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﺠﻠﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﻴﻨﻚ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﭼﺸﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺿﺢﻣﻴﺒﻴﻨﺪ.
ﻭ ﺩﺭ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺪّ ﻧﻈﺮ
طئلانی تری ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻫﺎ ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩ'ﭼوﻥ
ﻋﻴﻨﮑﻰ ﺑﺮﭼﺸﻢ
ﺩﻝ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﭘس ﮐﻮﺷﺎ
ﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺤﻖ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻭﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺣﻖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﻭﻓﺮّ ﻭ ﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﺭ
ﺫﻥ ﮐﺎﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺺﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺯ ﺫﺍﺕﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﮔﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﮑﻨﻴﻢ'
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺴﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ ﮐﻪ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ' ﻇﺮﻑ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﻗﻤﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ. ﭘس
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ ﻣﺠﺮﻡ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﺴﺐ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ'
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ'ﻃﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻏﻔﻠﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ'ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺑﻘﻮﻝ
ﺣﮑﻤﺖ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ'ﭼﺮﺥ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ ﻭ
ﭼﺮﺥ ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ'ﮔﻮﺋﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻰ ﺭﻭﺡ'ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻰ
ﻫﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭﮐﻤّﻴﺎﺕ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻭ ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ. ﮐﻪﮔﻮﺋﻴﺎﺯ
ﮐﻮﻫﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ'
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺍﻣﻨﻪ ﮐﻮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻮﻩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ' ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ. ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺭ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻫﺎﻯ
ﮐﻮﻩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺷﻴﻢ. ﻭ ﺑﻘﻠّﻪ
ﻭ ﺍﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ' ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺳﻴﻢ.
ﺫﻥ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ( ﻣﻦ )
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﻳﺶ ﺭﻧﺞ
ﻭ ﺟﻬﻞ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﺸﺒﻴﺖ ﻣﻦ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ'ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺸﺒﻴﺖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻣﻦ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺴؤوﻝ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﺗﻠﺎﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ'ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺳﺮﺷﺎﺭ'ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺍﻳﻦ
ﻣﻦﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﻤﻖ
ﺟﺎﻫﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺁﺷﻨﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﺶ ﺩﺭﻙ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻣﺎ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻏﻠﻂ
می ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻐﻠﻂ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﭼﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺑﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺣﮑﺎﻡ
ﺷﺮﻋﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐی اﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻫﺮﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﻭ
ﺍﺣﻤﻘﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺩﻫﻞ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﺍﻧﺴﺎﻥﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺭﻗﺼﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻬﻮﺵ
ﻣﻴﺁﻳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﻧﺮﺩﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ. ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺍﻍ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﻳﻢ'ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ'ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻳﻢ. ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻋﮑس ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﺎ ﺳﺎﻋﺘﻰ
ﻟﺬﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﺯﺣﻤﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ.
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﻴﻢ'ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ
ﻭﻟﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ. ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ'
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺯﻭﺩ
ﮔﺬﺭﺍﻥ'ﻭﻫﻢ
ﺁﺷﺎﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺮﺵ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻣﺒﻨﺎﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ (
ﻣﻦ ) ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﻞّ ( ﻣﺎ ) ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ'ﻭﻧﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻣﺠﺪﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁثاﺭ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت ﻭ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺘﻦ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺃثر ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ ﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻟﻤس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻧﻤﻮﺩ.
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺣﺴﺎﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺃثیری ﺷﻴﺮﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ'ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﻳﺪ'
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ که ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ' ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﺩ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻣﺎﻫﻴّﺖﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﻭ ﺳﺒﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺩﻗﻴﻖ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔﺶ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﺍﻭ ﻫﺴﺖ
ﺑﻔﻤﻬﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺩﻭﺭﻩ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ
ﻃﻰ ﮐﻨﺪ ﻳﺎ ﮐﻮﺩﮐﮓ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ'ﺗﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﻃﺮ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﻮﺷﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺘﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﻗﺎﻳﻌﻰ
ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﻗﻴﻖ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ.
ﻫﺮ ﮐﻠّﻰ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻳﻚ ﺟﺰٴ
ﺍﺯ ﮐﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ.

ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ'ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻗّﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻌﻘﺐ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻣﺎ'
ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ (ﻣﻦ )
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭﺧﺎﻟﻰ
ﻭ ﻋﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﺎﮐﻰ ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ'ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﻄﻠﻖ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪﺷﺎﺑﺖ
ﻭ ﻟﺎ ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ' ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﻣﺼﻴﺒﺖ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ'
ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺑﺎ ﺗﺮﻙ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺁﻥ'
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﺳﻴﺪ'
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺭؤﻳﺖ
ﺳﺎﻟﻜﻤﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻧﻄﻔﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺭﻯﻴﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ'ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺗﻮﺟّﻪﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣی
اﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ' ﻳﻚ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳل عباﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺟﺴﻢ ﻭﺗﻦ ﻭ
ﻫﻢ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻭ' ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ ﺧﻨثی
ﻭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻴﺎﻳﺪ'ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑﻨﺪ.
ﭘس ﻣﺮﮒ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ'ﭼﻮﻥ ﺣﺎﻟﺖ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺘﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻠﺎﺵ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺗﻦ
ﻧﻴﺰ'ﺣﺘﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺣﻘﻴﺮ
ﺷﺪﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺖ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮔﺸﺘﻪ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺴﺎﺯﺩ.
ﭘس ﺗﻤﺮﮐﺰﻗﻮﺍ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ'ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ'ﻭ
ﺟﻤﻌﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺑﻌﺪﻡ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪﺍﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﺍﺯ
ﻧﻮ ﺗﻠﺎﺵ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﻴﻢ. ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺗﺮﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ می
ﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺁﻧﮑس ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺟﺪﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ'ﺑﺎ
ﺍﺑﻴﻤﺎﻥ
ﻭﻳﻘﻴﻦ'ﺭﺍﻩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﻳﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻃﻮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ .

(
ﻣﻦ) ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮔﺮﺩﺍﺑﻰ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ
ﻗﻠّﺎﺏ ﻭ
ﭼﻨﮕﮑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ. ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻭﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﻭﻫﻤﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﺪﻣﻰ ﻭ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺩﻙ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺎﺵ
ﻭﻣﺎﻳﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭﻳﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﮐﻪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﭘس
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻣﻦ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺩﻳﺪﻯ
ﻧﻘﻄﻪ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺟﺰﺋﻰ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﮐﻠّﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻠﺎ
ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ'ﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﭘس ﺣﺮﻳﺺﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ' ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺣﻤﻖ ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺟﻨﻮﻥ
ﺁﻣﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ. ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺃﻧﺪﻭﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﺭﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣفیدﺵ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ' ﭘﺎﻯ
ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ(ﻣﻦ)
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻮﺩﻩ'
ﮐﻪﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺩﻭ ﻟﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻦ
ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﭘﺮ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﺭﺍ ﺑﻤﻮﺍﻧﻊ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺑﺤﺮﮐﺖ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ'
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﺪ.

ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺫﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌاﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﺫﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺎ(ﺁﮔﺎﻫﻰ)ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺂﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ.
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺩ ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻳﺎﻓﺖﻭﺗﺘﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺧﻄﺎﻫﺎ'ﻭ
ﺿﻌﻔﻬﺎﻯ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﻟﺺ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻤﺘﺮ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. پس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﺻﺒﻮﺭ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭﺟﺪﺍﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ'(ﻣﻦ)
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﻫﺮﭼﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻓﻄﺮﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﺑﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺎﺯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺣﻘﻴﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺟﺎﻫﻠﻰ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﻟﺺ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ'ﻭﻣﻦ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ'ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﻮﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﭘس
ﺁﮔﺎﻫﻴﻬﺎﻯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻫﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻣﻄﻠّﻊ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻣﻨﮑﺮ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺗّﮑﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻦ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﮑﻨﻴﻢ'
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺫﺍﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﻔﺖ
ﺩﺍﺭﻳﻢ.

ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻭ'ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺍﺳﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ' ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ'ﺑﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ' ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ'ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻓﺮ ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻮﺷﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﺨﻮﻳﺶﺧﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﻭ ﻣﺎﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮐﺴﺐ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻓﻌﻠﺎ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ' ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧی ﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'
ﻭ ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﻓّﻘﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ. ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ 'ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﺳﺖ'ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻮﺷﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﺣﺪﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻰ ﺟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ 'ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﺮﻙ (ﻣﻦ) ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻗﺎﺋﻢ'
ﻭ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ'ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺪﺍﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺤﻰ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﻮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ'ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺩﻝ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻋﻠﻒ
ﭼﺮﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﻨﺪﻧﺪ.

ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﭼﻮﻥ ﻃﺎس
ﻣﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ جبران
و ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺎ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ' ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺷﻚ ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻮﺟﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻯ'ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌثت ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﺼّﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺃﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭ
ﺃﺻﻞ ﺃﺻﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
(ﻣﻄﻠﻖ)ﺧﺎﻟﻖ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ'ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻮﻥ
ﺍﺯﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﮕﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ(ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻥ)
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﺒﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﮐﻪ ﺃثیر
ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﭘس
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋی ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭﺣﻖ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﺍﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻫﻤﺎﻥ(ﻧﺼﺢ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ) ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
کرده اند . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ. ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ (ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ) ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻧمی ﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺑﻴﺎﺩ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻣﺪﻧﺪ. ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ' ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.

ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟیّ اﻟﻬﻰ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻭ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ خود
(ﻣﻦ) ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
خویشرا (ﻣﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ)
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺿﻌﻴﻒ'ﮐﻪ ﺣﻖ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻢ تا
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ کنم
و ﺑﺎ ﺻﺒﺮ
ﻭﺣﻮﺻﻠﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻣﻦ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺁﻧﭽﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﺝ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﺐ ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ. ﺫﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﮔﺮﺩ
ﻭﺧﺎﻙ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳت هاﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭﻣﮑﺘﺐ ﺫﻥ'ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭﻋﻘﻞ ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ' ﺩﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ 'ﭘُ ﺮ
ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩ' ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ.
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻔﺮﺍﺕ ﺍﻭﻝ
ﺭﺍ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺗﻨﺒﻠﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ. و
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭﻣﻦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍ'ﺑﻤﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻣﻦ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻭ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ'ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ'ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪﺵﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ'
ﮐﻪ ﻣﻘﺪﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﭘس
ﺫﻥ ﻣﺴﺘﻮﺭ
ﻭﻣﻐﻤﻮﺭ ﮔﺮﺩ
ﻭﺧﺎﻙ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺮﺩﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ'
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻘﻬﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ. ﮔﺮﭼﻪ ﺫﻥ
ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﺩﻭﺭ
ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺍﻭﻝ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪﺩﺭﻏﺮﺏ
ﻧﻴﺰ ﺍﺣﻴﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺟﻨﮓ'ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻏﺮﺏ ﻭﺣﺸﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺁﺳﺎﻳﺶ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﺁﻥ' ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺫﻥ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﺗﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﻭ ﻳﻮﮔﺎ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺩﺭﺑﻴﺎﻳﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺩﺭﻙ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ برتر
'ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮّﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﻫﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻟﺰﻭﻡ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ.

ﺫﻥ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻣﻌﻠّﻖ
ﺑﻠﺒﻪ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﺗﻤﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﺮﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻏﺮﺏ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺮﻕ
ﺯﺍﺩﮔﺎﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﻏﺮﺏ ﺯﺩﻩ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺟﻨﮕﻰ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺮﻭﺭﻳﺰﻡ
ﺭﺍ ﻗﺮﻥ ﺑﻴﺴﺖ
ﻭ ﻳﮑﻢ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ. ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰ
ﺑﺎﻋث ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺷﺪﻩ'ﻭ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮﻫﺎ
ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ'ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﻭﻟﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ'
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻋﻤﺪﻯ
ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ'ﺑﮑﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺁﻥ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺷﺮﮐﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﺩﻥ'
ﺁﺗﺶ ﺣﺴﺮﺕ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﮒ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﻮﺣّﺶ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﺁﺯﺍﺭ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ'ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺣﻘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻧﺸﻮﻧﺪ.

ﺍﻳﻨﻚ
ﺁثاﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺫﻥ ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﻪ
ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
جمعا ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰآریادی
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺧﻴﺮ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﺮﺏ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ'
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻋﻈﻴﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﻭ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺣﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺍﻫﺪﺍﻑ ﺧﻮﻳﺶ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﻟﺰﻭﻡ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﻬﻞ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﻭ
ﺟﺒﻬﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻢ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ. ﭘس ﺟﺰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺮﻭﺍﻥ ﺗﺎ ﻣﺮﺯ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺰﺍﺣﻤﻴﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ. ﭘس ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻪ ﺭﻗﻤﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ(ﺍﻣّﻰ)
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻧﺸﺎﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻬﺮﻳﻚ ﺍﻫﺘﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ' ﺑﻬﺪﺍ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﻳﻬﻮﻩ ﺷﻨﺎﺵ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ'
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺑﺎ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﮐﺮﺩﻥ ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣی
ﺨﻮﻳﺶ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ' ﻃﺮﺡ
ﻧﻮ ﻭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﺻﺒﺮ
ﺧﺪﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺎﺃﺑﺪ ﺻﺒﺮ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻮﻟﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. که ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. و ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺟﺮﺍ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺧﻮﺩ' ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺳُﻨّﻰ ﺑﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺳُﻨّﺖ
ﻣﺤﻤﺪ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ
های ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺳﻨّﻰ
ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴؤوﻝ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺤﺮﺍف ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ.
ﻭ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩ. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'ﺑﺎﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ'ﺑﻘﺼﺪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ'ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﺋﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺘثنا'
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺁﺷﻔﺘﮕﺎﻥ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ هاﻯ
ﺟﻤﻌی ﺮﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﻮﺩ'ﺑﺴﺨﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻠﻮ ﻗﻠﻢ ﻭ ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻤﻨﺘﻘﻞ ﻧﮑﻨﺪ.

ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺯ ﻭﺭﺍﻯ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻞ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ 'ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻨﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻮﻓّﻘﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ' ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺍﻳﻦ
ﺁث اﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﺯ ﺑﺎﺏ ﻭ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭ ﺷﺮﻗﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ' ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﺒﺎﻋث ﺷﻔﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﺍﺴﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺁثاﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ بشری
ﺍﮔﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ' ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﻠﻤﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﻟﻰ
(ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻓﺸﺮﺩﻩ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻥ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ'ﺑﮕﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻮﺳﮑﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺭﮐﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻠﺎﺋﻚ
ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺒﻨﺪﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺯﻳﺮ
ﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻫم اﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺭﮐﺸﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎی . ﭘس
از ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ'ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺧﺮ ﻭ ﺍﺳﺒﻰ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺎﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﭘس ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺃﺻﻞ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺫﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻓﻀﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻴﺎﻥ
ﺗﻬﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻋﮑس ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ ﺗﻮ
ﭘﺮﻯ ﺗﺬﮐّﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺧﺎﻟﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ'ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺷﻴﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺯ ﺭﻳﺰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺃﺷﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ'ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ ﻇﺮﻑ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻓﻀﺎ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻇﺮﻑ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻫﺮ ﻭ ﻫﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ باز
نامی ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'
ﺑﺪﻫﺮ ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻭ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ)ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ'ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﻧﻔﻮﺫ ﺫﻥ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮕﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﺣس ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﻤﻌﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﻐﺰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺩﺳﺖ ﺟﻤﻌﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ثرﻭﺕ
ﺟﻮ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﭘﺮﺳﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﺑﻐﺮﺏ ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺖ.
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺟﺎﻫﻞ'ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻮﻝ ﭘﺮﺳﺖ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻔﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﭘس
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ'ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻘﺮﺏ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻠﺎﺵ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﻮﺣّﺶ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﻭﺭﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺳﺒﻚ
ﺑﺎﺭﻯ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺑﺎﺭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ'
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ به
ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻭ ﺻﺎﺩﻗﺘﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺤﻤﺪ
ﻃﻴّﺎﺭﺍﻥ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﮐﻨﻨﺪﻩ'
ﭼﻮﻥ(ﻃﻴﺮ) ﺭﻭﻯ پل
ﺻﺮﺍﻁ' ﻳﺎ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﻦ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﻨﺎﻥ
ﻋﺒﻮﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﻭ ﮐﻒ ﺻﺮﺍﻁ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻗﻠّﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ثرﻭﺕ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻥ
ﺗﻠﺎﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ.

ﺫﻥ
ﻫﻨﺮ ( ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺳﺖ )ﺭﺍ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺳﺖﻭﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺁﻣﻮﺯﺩ. ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻮﺩﻥ'ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻥﺎﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻭﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﮔﺬﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ'ﻳﺎ ﻣﺎ
ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ'ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻗّﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺘثنا
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﺷﺪﻩ' ﻭﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ'ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ'ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﻳﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ'ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺗﻤثیلی ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻧﻮﻋﻰ'
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻠﺎ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ'ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺩﺭﻙ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ. ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻏﺒﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﺑﺪ ﺩﻳﻦ'
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ ﮐﻪ ﻣثلا
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ،
و ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍع ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻣﺴﺦ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ'ﻭ ﺩﺭ ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻣﻬﺪﻯ' ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭ ﺑﺘﻮﺳﻌﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ'ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﻯ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺁنها
ﻗﻴﺎﻡ ﻭﺳﺮﭘﺎ
ﺷﺪﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﻣﻮﻟﻮﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ که
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺪﻭﺩ'
ﮐﻪ ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﻟﻮﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪﺭﻭﺯ
ﺳﻮﻡ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺻﺤﺒﺖ
ﻭ ﺗﻔﺎﻫﻢ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻡ'
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﻴﺴﺖ
ﮐﻠﺎﺳﻪ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺑﺎ
ﺁﻥ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺧﻮﺩ'ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻟﺬﺕ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﻘﻖ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ و
موجودیّتی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ ﺳﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺫﺭﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺴﺎﺯﺩ.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ ﻇﺮﻑ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺨﺘﻪ ﮔﺮﻯ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺃﺗﻤﻰ'ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ
باطنی ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ' ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺭﻭﻯ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﺴﺦ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﭘس
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩ ﺗﺮ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩ
ﮐﺸﺘﻪ ﻭ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﻬﺮﺍ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻋﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺷﺪﻩ'ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ'ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻠﻢ
ﭘﺮﺳﺖ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﺭﺍﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ' ﺑﺎﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺩﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ'ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ثاﺑﺖ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ'ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺍﻳﻦ ثباﺕ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻴﻢ. ﻭﻟﻰ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﺍﺯ ثوﺍﺑﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ'ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ' ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ'ﻭﺟﻤﻌﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺑﻄﻮﺭ
ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﮕﺮﺩﺩ'ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐّﻨﻮﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﻭﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ'ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺳﺦ ﻭ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻰ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ثاﺑﺖ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺗﻤﺪﻥ ﻏﺮﺑﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﺮﻣﺶ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﻟﻴّﻪ'ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ ﻭﺿﻊ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ'ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻭﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ
ﻭ ﻋﻠﻢ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ'
ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺭﺍ ﺑﺮﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. پس
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺩﺭﻓﻄﺮﺕﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖ' ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺗﻦ
ﺁﻧﺎﻥ' ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﻝ ﺧﻄﺎﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﻙ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ها ﻧﻴﺰ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ'ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻳﮑﺴﺎن ' ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻭﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻧﻴﮑﻮﻯ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﻣؤثّر ﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﺧﻮﺍﺹ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻠﻞ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﺗﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤس
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺒﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪﻣﻘﺒﻮﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﻭﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﻚ'
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮ ﺗﺰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺍدﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺧﻮﻳﺶ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﭘس ﺫﻥ
ﻣﻘﺪس ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻋﺎﺭﻑ'
ﭼﻮﻥ ﺑﻐﺮﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻩ'
ﻭﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺫﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻭﻉ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ ﺷﺪﻳﺪ'ﺑﺎﺻﻮﻝ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ'ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻫﻴﭻ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ هر
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺮﺑّﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ' ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ'ﺍﺯ
ﻃﺮﻕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻃﻔﻞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻫﻤّﻴﺖ
ﻧﻘﺶ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺭﺍ ﻣﺒﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺎﺩﺭ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭ ﻧﻘﺶ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻰ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ'ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ'ﻧﻘﺶ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻭ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭند ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﺻﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ(ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ)ﺭﺍ
ﻋﺮﻓﺎ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ
ﻣﻨﺘﻬﺎﻯﺎﺭﻭﺍﺡ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺴﺘی
ﺘﻥ اﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ( ﺩﻫﺮ)
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ ﻳﺎ
(ﺯﺭﻭﺍﻥ) ﻗﺪﻳﻢ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﭘس ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻧﺎﺳﺰﺍ ﮔﻔﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺟﻬﻞ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ'
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎ
ﺻﺒﺮ ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺗﺤﻮﻝ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﺗﻦ ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭ ﺣﺮﮐﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ'ﺑﺎ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﺮﻃﺎﻥ'ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﻮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺫﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.
ﻧﻴّﺖ ﺧﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﻴّﺖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ'
ﺗﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﺮﻣﻴﻤﻰ
ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ'ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﺼﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ(ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺭﺟﻤﻨﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ'ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻣؤثّر ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ'ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻃﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺏّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻮ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪس 'ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ' به (ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ)
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﻳﺶﻭ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
)ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﺗﺮﺣّﻢ
ﻭ ﻫﻤﺪﺭﺩﻯ ﻭﻫﻤﻔﮑﺮﻯ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﺫﻥ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ'ﺍﮔﺮ
ﻃﺎﻫﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﻟﻰ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ'ﮐﻪﭘس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻴﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺁثاﺭﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ.
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﻳﺪﻥ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟی
ﺒﺪﻭﻥ ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋی
ﻨﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺤﺴﺎس ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﻋﻮﺍﻃﻒ)ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
کاﺭﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺫﻥ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ'ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ'
ﺩﺭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ'ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭﻟﺬﺍ
(ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ) ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴﻚ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ.

ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻋﻠم اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻥ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻫﻴﭻ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻭ ﺷﺮﺡ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺯ ﺁثر
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﮑﺘﺐ
ﻣﻘﺪس
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺃثرﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﺗﺎ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ' ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻭﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻫﺮ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭﻟﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺘم ﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻮﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ آریادی
ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﺗﺎ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ'ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ' ﺑﻨﺎﻡ
(ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﻭ ﺗﻌﻠم
ﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﮐس ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕﻭﻳﺎ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻘﺪس ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ'
ﺑﻌثت ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ'
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﻳﺶﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻭ(ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
(ﺍﺻﻄﻔﺎ) ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ' ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭحی
ﺧﻮﺩ .

ﭘس
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ' ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺼﺎﺭ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ'ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻭﺍﺭ ﻋﺮﺿﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺯ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻌﻤﻖ ﺑﺎﻃﻤﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ' ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﻧﻘﺶ
ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻮﺍﻡ
ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻡ ﻭﻧسل
هاﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺟﺰ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﻤثیلی ﻭﻟﻮ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍنات
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺫﺍﺗﻰ'ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺟﺪّﻯ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻧمی
ﺘﻮﺍﻧند ﺍﺯ
ﺧﻄﺮﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﺧﻄﺎ ﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ ﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس'ﻭ
ﺗﺤﺮﻳﺮﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﺣﺎﻝ
(ﭼﻨﺪ ﺑﻄﻨﻰ)ﻣﻴﺒﺎشد.
ﮐﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺷﮑﻞ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﺮﺩ. ﻭ
ﺟﺰ(ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ'
ﻭﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻳﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺍﻩ' ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ'
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺭﺍﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'
ﮐﻪ(ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﺎﻥ)
ﻭﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ' ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﻳﺎ ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺦ' ﻭ ﻳﺎ
ﻭﺳﺦ ﭼﻮﻥ ﭼﺮﻙ
ﺩﺭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﺑﻬﺘﺮﺷﺪﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻄﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺷﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﮑﺎﺭ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . و
یا ﺗﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻭﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺕ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻖ ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻋﻘﻞ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺴﺖ.
ﻳﮑﻰ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﻣﺘﺮﻯ ﺟﻨﮕﻞ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﺪﺭ
ﻓﻀﺎ'ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ.

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺨﺼّﺼﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭ ﺁﺳﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﺮﮐس
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ ﺗﺨﺼﺺ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ. ﻭ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺗﻀﺎﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺠﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻴﮑﻰ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺸﻌﺎﺑﺎﺕ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻟﺎ ﻳﻨﻘطع
ﺪﺍﺷﺘﻪ' ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﺍﺯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﺟﺎﻫﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺣﺘﻤﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ'ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﮐﻞّ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ'ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺫﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻳﺎ ﺁﺋﻴﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻟﺬﺕ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻣﺒﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
اﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺯﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻟی
ﺒﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﺑﺎﻫﺮ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻟﺬﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﺮﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻋﻔﻠﺰﺍﺭ
ﺟﻬﺎﻥ'ﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺭ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻥ'ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﻭﺍﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺮﻭﺍﺭﻯ ﺗﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ'ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ بار
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺮﻭﺩ'ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ'ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻟﻐﺰﺵ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﮕﺎﻧﻪﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻳﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ (ﻣﺠﺮﻡ)
ﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻫﻮﺵ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ' ﻭ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺍﮐثرﺍ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻥ (ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻥ) ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﭘﺸﻪ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺧﻮﺩ' ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﺗﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﺑﺎ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ'ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ(ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ)
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺒﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﻟﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ'
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺗﻚ ﺗﺎﺯﻯ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺍﺳﺖ.

ﺫﻥ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺫﻥ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﮑﺘﺐ ﺁﻥ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺒﺮﺩ. ﻭ ﺩﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ.
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﺩ'
ﺗا ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﺮﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭلی
ﻨﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﻭﻓﺎﺳﺪ'
ﺭﻧﮓ ﺧﺎﺹ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺷﺄﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺮﻧﮓ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺎﻥ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮ ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺫﻥ ﺭﺍ ﮐﻠﺎﺵ
ﺳﻮﻡ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ'ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ' ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ'
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺷﺨﺼﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﭼﻪ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ' ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ '
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ' ﺑﻮﻯ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﮐﻨﺪ. ﭘس
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ پس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻮ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﭼﻮﻥﻠﺤﻈﻪ'ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻮﺩ. ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ. ﻭﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ(ﺍﺳﭙﺮﻳﺖﻭﺍﻟﻴﺰﻡ
)' ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ. ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻃﻔﻠﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﻭ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑرﺳﻨﺪ.

ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺣتی کشف ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ'ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻭﻟﺎﻳﺖﻫﻔﺘﻢ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
(ﻣﻬﺪﻯ) ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﺍ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧی ﺮﻭح
اﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﭼﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺑﺎ ﭼﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﺳﺪﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ'ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪﺍﻧﺴﺎن
ها ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ ﻓﺼﻮﻝ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﺎﻟﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻋﺒﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘس
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﭼﺸﻢ
ﻭﺑﻴﻨﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﺮﻳﻚ
(ﺩﻭﻣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ) ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺃﺗﻢ ﺷﻨﺎﺳﻰ'
ﺃﻣﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﮕﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ. ﻭﺣﺪﺕ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﺮﮒ ﻭﻣﻴﺶ ﺑﺮ
ﺳﺮ ﻳﻚ ﺳﻔﺮ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ'ﻭﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﻧﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﮒ
ﻭﻣﻴﺶ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ'
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺳﺮ
ﻳﻚ ﺳﻔﺮﻩﻏﺬﺍ'
ﻳﺎ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮﺩﺭﻭﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻤﻮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺼﺤﺒﺖ
ﺑﻨﺸﻴﻨﻨﺪ. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺣﺞ الهی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻗﺒﻠﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ'ﺗﻮﺟّﻪ
به (ﻭﺟﻪ ﻭﺻﻮﺭﺕ)
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻧﻪ ﻗﺒﻠﻪ
ﮐﻌﺒﻪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ'ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺖ' ﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ
ﻧﺮﻓﺘﻪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
(ﺣﻀﺮﺕ) ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺣﻀﺮﺕ ﻭﺣﻀﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﭘﻨﺞ
تن ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺁﻧﭽﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺁﺵ ﺷﻠّﻪ
ﻗﻠﻤﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﻭﺩﺭ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﺷﻰ ﺷﺮﮐﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﭘﺮﺑﺎﺭ ﻭﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘس
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺣﺘی
اﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺩﻋﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍﻡ
(ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ) ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ'ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﭘس
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮ
ﮐﺴﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ
ﺫﺍﺕ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﺍ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖﻭ
ﺍﺭﺷﺎﺩ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ'ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻔﺘﻪﺩﺍﺭﻭﻳﻦ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺗﻦ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ'ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺻﺎﻟﺢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ' ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺿﻤﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴﺎﻟﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﻴﻞ'ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﻴﺰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭﺿﻊ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺩ
ﻭﺁﺳﻴﺒﻰ
ﻧﺒﻴﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺳﻴﻞ
ﺳﺮﻋﺖﺣﺮﮐﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺮﻋﺖﺑ ﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺭﺍﻩ
ﻳﺎﺑﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺨﺶ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺮ ﺳﺮیع
ﻮﺟﻨﺠﺎﻟﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺳﻴﻞ'
ﺗﺎ ﺑﺪﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺳﻴﻞ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑﻨﺪ
ﻭﻫﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻴﻚ ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﺃﻣﻨﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ'ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺠﺰﻳﺮﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻳﺴﻚ ﻋﺒﻮﺭﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺖ. ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺭ
ﻫﺮﺟﺰﻳﺮﻩﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.

ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ' ﮐﻪ ﻣﺎ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ'ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ'ﮔﻮﺋﻰ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ'ﻭ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ' ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺫﻥ'ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴزﻢ
ﺷﺎﻣﻞ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ'ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺸﺪ ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻌﮑﻮس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﺻﻞ (ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﻧﺰﻳﻪ)
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻫﻤﺎﻥ(ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ)ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺗﻔﺮﻳﺪ)ﻭﻣﻨﻔﺮﺩ
ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ' ﺗﺎ
ﻭﺍﺣﺪ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺭﺍ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﺑجاﻯ
ﮔﻔﺘﻦ' ﺍﻳﻨﻚ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ' ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ
ﺑﺸﻮﺩ' ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻭﺿﻊ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻴﻚ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ'ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ'ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﺑﺮﺗﺮ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﻧﻴﺰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻣﺎﻧﻊ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ' ﺍﺯ ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
(ﻋﻘﻞ)
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺘﺎ
ﻋﻘﻞ ﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ' ﺗﺼﻮﺭ
ﻭ ﺗﺴﻤﻴﻪ ﮐﻨﻴﻢ.
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ' ﮐﺴﺒﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺎﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻔﺖ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺟﻬﺶ ﻭﺯﻳﺮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﮐﻪ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺫﺍﺕ ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺫﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﻟﻰ
ﻧﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﺸﺘﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺮ. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﻊ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ'
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣل ﺘﻦ
ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ' ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭﺫﻥ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺪﻥ
ﻫﺎ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻴﻢ'
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﻭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻩ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'
ﺑﻌﻤﻞ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ
ﻳﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺣﺬﻑ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺶ
ﻳﺎ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺩ. ﻭ ﺳﭙس
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ' ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
(ﻭﺩﺍﺋﻰ) ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺎلاﺘﺮ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺫﻥ'ﺑﺴﻄﺢ ﺳﻮﻡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
(ﺷﻴﻮﺍ) ﻳﺎ
ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ. ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ'ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﭘﻨﺠﻢ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ'ﻳﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ'ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭح ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ' ﻫﻤﺎﻥ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﮐﻞّ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ 'ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﺫﻥ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ
ﻭﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ.

ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺷﺮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ'ﺗﺎ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﺎﺭ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ'ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻭ
ﺷﺮﺡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﻌﻮﺍﻡ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ'
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻓﻰ'ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺩﻗّﺖ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺗﻤثیلی 'ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ'
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮﻯﻨﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ'ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻓﮑﺮ ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣی
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ' ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﭘﺎﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ'ﺳﻮﺣﺖ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ' ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ. ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﭘﺎک
ﺴﺎﺯﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ'ﮐﻪﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﺮﻓﺖ'ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺤﻘﺎﺭت هاﻯ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺫﺭﻩ
ﺫﺭﻩ'ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ ﻭ
ﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﻧﻴﺰ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﺒﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﺍﺳﺖ' ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس ﺫﻥ
ﮐﻠﺎس ﺳﻮﻡ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴﺶ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺷﻮﺩ'ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﻭ ﺻﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺏّﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﻟﻮ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ'
ﺭﻭﺣی اﻟﻬی
ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩ'ﻭﻗﺒﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺍﻳﻦ(ﻗﺒﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ)ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺩﺍﺭﺩ' ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﺞ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺷﻬﺮ ﮐﺮﺑﻠﺎ'
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ ﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻄﻮﻥ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﭘﻴﺎﺯ'ﮐﻪ
ﺻﻤﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻮﭘﺮﻯ'ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﺫﻥ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟک ﺪﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺟﺎﻥ بشری را
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ)ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻠﺤﻖ
ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
(ﻫﻤﺰﺍﺩ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﺭﻭﺩ
به (ﺍﻭﻭﻝ) ﻳﻚ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﮕﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻫﻤﻪ
ﺷﺐ ﻣﻴﺒﺮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ'ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ.
ﮔﻮﺋﻰ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻋﮑس
ﺩﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﺮﻍ ﻳﻚ ﭘﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﭘﺎﻯﺒﻨﺪ ﺍﺳﺖ'
ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﺍﺭﺩ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺑﺎ ﺭﻧﮓ ﺭﻣﺰﻯ
ﻭﺳﺮﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﺫﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺸﺎﺑﻪ
ﻭ
ﺟﻨﺎﺵ'ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. پس ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭﺿﻊ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﻴﻮﻉ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻳﮑﺴﺎﻟﻪ'ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﺍﺩﺑﻰ'
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎ'ﻭ ﺗﻤثیلاﺕ
ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ'ﻣﻌﻠّﻢ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ' ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻗﻄﻌﻰ ﻭ
ﺩﻭﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺖ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﭼﻮﻥ
ﻟﻐﺖﻧﺎﻣﻪﻫﺎ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻣﻮﻗﺘﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻮﻳﺎﻥ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺍﺩﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﺻﻞ
ﺣﻔﻆ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺫﻥ'ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ'
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
اﺑﺘﺪﺍﺋﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻮﺍﻡ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻄﺮ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻗﺮﺍٴﺖ
ﻧﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ' ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ' ﻭ
ﭘﻠّﻪ ﭘﻠّﻪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩ'ﻭ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﻭﺍﺯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﺪﺗﺮ. ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ(ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ)ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ'ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﻭ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺑﻄﻔﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻣﻠﺎﻙ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻓﮑﺮ
ﻭﻋﻘﻞ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺗﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺡ
ﻣﻘﺪس ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻳﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺑﻌثت ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭ ﻋﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﻴﻠﺎﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻭﻝ هرکس 'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺟﺸﻦ ﻭ
ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻏﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺮﺳﻨﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﺫﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺑﺤث ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ'ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺪﺭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺃﺑﻮ ﺍﻟﺤﺴﻦ
ﺧﺮﻗﺎﻧﻰ ﺭﻓﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﺭﺋﻴس ﺣﺰﺏ ﺳﻮﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ'ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﺮﻃﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﻃﺒﻘﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻰ ﻭ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ'ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻯﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﻳﻚ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩ. ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧی ﺮﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﮑﺎﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻞ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻮﺩم
که ﺑﺰﺣﻤﺖ ﻭ
ﺩﻳﺮﺗﺮ'ﺑﻤﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻡ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻡ'ﺳﺮﻳﻊ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻡ. ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ'ﻋﺒﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻤﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺫﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻢ. ﻭ
می ﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﮕﻮﻳﻢ'ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻳﻮﮔﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺍﺻﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺒﻮﺩﺍ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﮐﻠﺎس ﺳﻮﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻤﻘﺪﻣﺎﺗی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ'
ﺫﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻘﺪﻣّﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣؤﺭﺧﻴﻦ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ'ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﭘﺪﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ.

ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻭس ﺫﻥ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺣﮑﻴﻢ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺩﺭﻭس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺫﻥ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ ﻭﻣﻮﻓﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻠﻮﻍ' ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ' ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ'
ﻳﻌﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺭﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ'ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ'ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ( ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ) ﻳﺎ (
ﻫﺨﺎ ﻣﺼﻄﻔﻰ)
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﻪ
ﻫﺨﺎ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ
ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺭﺵ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﺩﻭ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ'ﺗﺎ
ﺳﻮﺷﻴﺎﻧس ﺳﻮﻡ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ'ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺒﻌﻮث ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﺩ.

ﻏﺮﺑﻰ
ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻢ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ'ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻭﺳﻮﺍس ﻭ ﻋﺪﻡ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﺘﺎﻁ ﻭ
ﺷﮑّﺎﻙ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺎﻳﻞ
ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﮐﻤﭙﻠﮑس ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺎ ﻭﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ' ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ' ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺮﺃﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﻳﺶﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺟﺴﺎﺭﺕﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻤﻨﺎﻃﻖ
ﻣﻤﻨﻮﻋﻪﺳﻄﻮﺡ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ'ﺗﻨﺰﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺍﺯ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻟﻘﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗم ﻮﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻭﺻﻮﻝ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﻋث
ﺗﻌﺼّﺐ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺮس ﺍﺯ
ﺷﺎﻧس ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻭﻧﺰﻭﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ'
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ'
ﺭﻭﺡ ﻳﻚ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻭﻫﺰﺍﺭ
ﻫﺎ' ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻴﺎﻓﺖ' ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﺑﺎ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺑﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ. ﭘس
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ'
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻭﺍﻥ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ'ﺳﻴﺮ
ﻧﻮﻟﻰ ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪﻩﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﺳﺦ ﻭ
ﺭﺳﻮﺥ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ'ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ. ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺭﻭﺯﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ' ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺩﺭ
ﻧﻔﻮس ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
( ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ)ﺍﻟﻠﻪ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ پس
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ' ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣّﺪ
ﺃﮐثرﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎل
ﻤﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ'ﺑﺠﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺳﻮﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻭﻧﺎﺳﻮﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺸﺮﻯ' ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺍﺳﺖ'
ﺑﺠﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ' ﭼﻮﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﭘس ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺳﭙس ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﻮﻗّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺪﻧﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﺁﺷﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ'
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺟﺸﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ'
ﮐﻪ ﺯﻳﺎﺭﺕ
(ﻗﺒﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ'
ﺩﻳﺪﺍﺭﺵ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻧﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺷﻬﺮ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻳﺎ
ﻣﮑّﻪ ﻭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺮ ﺟﺎﻯ
ﻣﻘﺪس ﺩﻳﮕﺮ. ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﮐﻨﻰ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺷﺨﺎﺹ ﻣﻘﺪس
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﻨﻨﺪ ﻫﺮ ﺟﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ'
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ( ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺍﻟﺮﺳﻮﻝ)ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻭﺷﻬﺮ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﻣﻘﺪس
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﻧﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻭﻣﮑّﻪ ﻭ ﮐﺮﺑﻠﺎ'ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﺩﺭﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﭼﻮﻥ
ﺳﮓ ﻭ ﺧﺮ ﻭ ﺳﻮﺳﻚ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﻬﺮﻫﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ ﺗﻘﺪس
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺟﻬﺎﻥﺒﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺧﻨﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻭﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ
هاﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﮐﻪ(ﺟﻨﺎﻥ
ﻭﺟﻨّﺖ) ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯﮑﻪ(ﮔﻨﺎﻥ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﭘس ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻫﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺍﻳﺮ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ'ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ'
ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ' ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ .

ﻫﺮﭼﻪﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺫﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺩﺭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﺗﺐﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻭﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﮑﺠﺎ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ' ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰآریادی
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ'ﻭﺟﻢ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ'ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ.
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺫﻥ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ پسﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﺑﮑﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ' ﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
'ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎلاﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ.
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎبع
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ'ﻭﻟﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﺑﻨﺪ'ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺣﺮﺍﻣﺒﺮ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺴﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺷﺎید ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘس
ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻋﻴﺐ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺧﺎﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻣﺤﻞ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﭘﻴﺮ'ﮐﻌﺒﻪ
ﻭ ﻗﺒﻠﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺤﻞ ﺣﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﻗﺒﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻭﻃﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺨﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑﻋﻮﺍﻡ
(ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻳﺎﺭﺕ)
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﮐﺸﻮﺭﻭﺷﻬﺮ
ﮐﺴﻰ ﻭﻃﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ
ﻭﻣﻔﺴﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺃﺭﺽ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.

ﻧﻮﺷﺘﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻣﻘﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺫﻥ'ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻣﻔﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﺁﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻘﺪس
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ'ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ زنده
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ
هاﻯ ﻧﺎﻃﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ'ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺁثاﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻧﺪ'ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﭘﺮ
ثوﺍﺏ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ (ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﮐثرﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺳﺮ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺫﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺮ ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻫﺰﻳﻨﻪﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﮐﻪ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) می
گوﺋﻴﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ'ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﻮﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﺭﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮﻯﺪﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ'ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻋﻮﺩﺕ ﻭﻣﻌﺎﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻭﺳﻴﻊ ﺗﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ'ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕﺑﻴﺸﺘﺮﻯ'
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﺍﻯﻔﺮﺷﺘﻪ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭﻭﺻﻮﻝ
ﺑﻤﻨﺎﻃﻖ ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ'
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻳﺴﻚ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺳﺎﺯ ﻧﻴﻚ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﻮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺷﻔﺎﻫﻰ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﻳﻨﻰ
ﺫﻥ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ(ﺷﻴﻌﻪ)
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻭﺯﺍﻗﻌﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک
اﺳﺖ. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ ﺍﮔﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﭼﻪ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ'ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﺍﺳﻢ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ(ﻣﺤﻤﺪ)ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻋﻠﻰ ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺑﻮﺩﺍﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻈﺮﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﮐﻪ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ. ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ'ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻇﺮ ﻭ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍﻩ ﻭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﻨﺪ'ﻭﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺮﺩﺍﺯﺩ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺪﺭﻙ ﻣﺤﮑﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻧﺎﺩﺍﻧﺎﻥ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ(ﺑﺪ
ﺩﺍﻧﺎﻳﺎﻥ)ﻗﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ(ﻣﻠﺄ)ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪ'
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻳﮑﻴﺎﺯ
ﺍﺳﻤﺎٴ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﻧﺎﻣﻮس ﻭﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺮﺍﺭﺁﻣﻴﺰﺍﻟﻬی
اﺳﺖ

ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﮔﺮﺍﻣﻰ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﺯﺣﻤﺖ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻭﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺑﺎﻭﺭﻯ'ﻭ ﺩﺭﻙ
(ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻭ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺴﺘﻪ'ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ ﮐﻮﭼﻚ
ﺳﻔﻴﺪ ﻗﻠﺐ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ' ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﻭﻣﮋﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺋﻰ'ﺍﺯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﺍ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮔﻮﺋﻰ ﻃﻴّﺎﺭ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﭘﻞ ﺻﺮﺍﻁ'ﺑﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﺎﻳﺶ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﭘﻞ
ﺻﺮﺍﻁ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﺟﻢ ﮔﺸﺘﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮﻭﻫﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺯﺑﺎﻥ(ﺩﺭﻯ ﻭ
ﺑﺎﺏ)ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺑﻌﺎﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ .

ﮔﻔﺘﻦ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻦ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ'ﺩﺭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﺍﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ' ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻭ ﻳﺄس
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺩﺭ ﻭﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﮑﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻤﭙﻠﮑس ﻫﺎ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ. ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﻳﺎ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ' ﺃﺻﻞ
ﻗﻀﻴّﻪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺃﻫﺪﺍﻑﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺗﻠﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. پسﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﺿﻰ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ' ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻏﺬﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻐﺬﺍﻯ ﺟﺴﻢ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﺪ. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺮﺳﺪ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ می
ﺪﻫﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﺑﮑﻨﺪ.

ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺠﺎﻯﻋﻤﻞ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺟﺰﺍ
ﺭﺍ'ﺑﺠﺎﻯ ﮐﻞّ ﺁﻥ
ﺍﺟﺰﺍ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ'ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻚ'ﻭ
ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻟﺬﺕ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ(ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺍﺟﺰﺍ) ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ به
(ﻟُﺐّ ﻭ ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ) ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻧﻮﻋی ﺪﺭ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﻟﺬﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﻚ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻋﻘﻠی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'
ﮐﺎﺭ ﻣﺸﮑﻞ ﻭ
ﮐﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻫﺮﻳﻚ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻄﻠﺐ ﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﺨﺼﺼﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﻘﺎﻟﺎﺗﺶ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ'ﺗﺎ
ﻫﺮﮐس ﺑﻘﺪﺭ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﮐس'ﻧﻘﺶ ﺃﺻﻠﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ. ﺗﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﻳﺶﺭﺍ ﺗﻠﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺩ
ﺯﺣﻤﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺼﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﻳﺎ ﺗﻠﺎﺵ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ'ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﻗﺮّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ ﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻗﺮاءت
ﺳﻄﺤﻰ ﻭ
ﺯﻣﺰﻣﻪﻫﺎﻯ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺩﻋﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ.
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺳﺮﻋﺖ
ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺗﺮ ﻭ ﻓﺎﺳﺪﺗﺮ
ﺩﺭﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
(ﻗﺮاءﺖ ﻗﺮﺁﻥ)
ﺍﻭ ﻗﺮّﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ'
ﺻﺎﺣﺐ
ﺩﻭﻗﺮّﻩ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺭﺍ(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻗﺮاءﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث
'ﻳﺎ ﺁثاﺭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻭﺍﻭﺳﺘﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻮﺳﻮﻳﺎﻥ'ﮐﻪ
ﺷﺎﺧﻪ ای ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺮاءﺖ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭ ﻋﻬﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺴﻴﺠﻴﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺭﺳﻮﻟﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻊ ﺩﺭ
ﻗﺮﺍٴﺖ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ' ﻭ
ﮐﻤﻚ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺵ'ﻭﺷﻴﻔﺘﻪ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺩﻩ'ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺁﺳﻴﺐ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻘﺘﻞ ﺷﺪﻥ'ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﮐﺎﻓﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ
ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﺨﻮﻳﺶﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺧﻄﺮ ﺩﺭ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠی ﻮ
ﺍﻟﻬی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ'ﺣق ّ
هدﺍﻳﺖ ﻋﻘﻠی
ﺨﺪﺍﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ' ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺿﺪ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﻟﻌﻦ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺭﺟﺎﻝ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻟﻰ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ' ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺣﻠّﺎﺝ
ﻭﺍﺭ ﺣﻠّﺎﺟﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻮﺍﻥ ﻣﺮﮒ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺩﮔﺮ ﺃﻧﺪﻳﺶ'ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﻫﺮ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺳﺘﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ'
ﻭﺣﺘﻰ ﺃﻧﺒﻮﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺁﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﻰ
ﻗﺮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺳﻰ ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻘﺘﻞ ﺭﺍ'
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ'ﺳﭙس
ﺑﻨﻤﺎﺯ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺧﻠﺨﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮما
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺪ ﺭﺣﻤﺖ
ﺑﺮﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ'ﮐﻪﻫﺮ
ﻣﻠﺎﺣظه ای ﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺷﻨﻴﺪﻡ ﮐﻪ
ﺧﻠﺨﺎﻟﻰ خود
ﻣﻴﮕﻔﺖ' ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻨج هزﺍﺭ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻪﺍﻡ'
ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺪﻫﺰﺍﺭ
ﻣﻴﺸﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻨﮓ ﻣﻦ
ﺑﺨﺎﺭﺝ ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻴﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ'
ﺑﺎﺗﻬﺎﻡ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻡ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻨﮓ ﺧﻠﺨﺎﻟﻰ
ﻫﺎ ﺑﮑﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﻳﺨﺘﻪﺍﻡ.

ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﺩﺭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺑﻬﻢ
ﺭﻳﺨﺘﻦ ﻧﻈﺎﻡ
ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻘﻮل ﻮﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺟﺪّﻯ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺷﻔﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻬﻢ
ﭘﺎﺷﻴﺪﻥ ﺗﺸﺒﻴﺖ
ﺷﺪﻩ ﻓﮑﺮﻯ
ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ'ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺍﮐﺸﺮﻳّﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻫل
ﺒﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. (
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ)
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺪﺍﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﺣﺘﻰ ﻏﺎﻓﻞ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭘس
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬی ﻮ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻮﺯﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻥ. ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺴﺖ. ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﺟﺤﻴﻢ ﻋﺮﺑﻰ'ﻭ
ﺩوﺯﺥ ﻭ ﺑﺮﺯﺥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺻﻴﻒ'ﺣﻖ
ﻣﻄﻠﺐ ﮔﻔﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﭼﻮﻥ ﺍﻟﺎﻍ ﻭ
ﺃﺳﺐ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ'ﻭﻗﺘی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨﻢ ﺣﺴّﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ
ﺍﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯﺍﺩ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ. ﺫﻥ
ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ
ﺁﻟﻦ ﻭﺍﺗس ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺗﺮ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ. ﺑﻠﮑﻪ
ﻟﺎﻳﻪﻫﺎﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﻃﺒﻘﺎﺕﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ' ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐّﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮجه ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻠﺎﺷﮕﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭ ﺗثبیت
اﺣﻮﺍﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣؤثّر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻳﺎ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس 'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ'
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﺒﺸﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ. پس
(ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﻳﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺒﻖ ﻃﺮﺡ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻫﻤﮕﻰ
ﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ' ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺭﻧﺞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ(ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺃﻫﻮ)ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻳﺎ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻴﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺃﮐثریّت ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻳﺎ ثرﻭﺕ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺗﻦ' ﻭﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ'ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁﻧﺎﻥ' ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ عمر
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐی ﺘﺮﻙ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ'ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﺮﮔﺰ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ' ﺳﺒﺐ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻐﻠﻂ
ﻭ ﻣﻌﮑﻮس
'ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪی ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ) ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﻰّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ'ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻭﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ' ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ'ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺎ
(ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺗﻦ) ﺷﺪﻩ'ﺗﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻣﻠﻤﻮس 'ﻳﺎ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺷﻮﻳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ نیست
'ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﻤﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
(ﺣﻤﺪ) ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻰّ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ
ﺧُﻢ'ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻧﺎﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﺎﻡ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺤﻤﺪ' ﻧﺎﻡ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ.
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍﻣﻨﺎﺳﺐﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻋﻰ'ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻌﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﺁﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ' ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ'ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺍﻭ'ﺑﺎﺯ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﻣﻮﺭ (
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻭ ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺮﻋﻦ
ﻭﻣﺘﮑﺒّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ' ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺑﻮﺩﻥ'ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻭﻋﻘﺐﺗﺮ بودن
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ'ﻭﻫﻤﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
آﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻣﺪﺭﻙ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﺑﭙﻴﺶ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ'ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﺎﺯﻩ' ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﺗﺎ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺁﻧﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁثاﺭ عرﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﮐﺸﺶ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻌﺼّﺐﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﮑﺮﻯ ﺣﻘﻴﺮ
بشری ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺗﺎﺯﻩﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ. ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻠﻘﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺭﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭح
اﻟﻘﺪﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ' ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
(ﻫﻤﺰﺍﺩ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ' ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
هاﻯ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭ ﻣﻮﻫﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﺩﻗﻪ) ﺧﻮﻳﺶ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻦ' ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺷﺒﺎﻧﻪ'ﻭﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺎﻣﺪﺍﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻭ'ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻭﺿﻊ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ'ﻳﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮑﻪﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻗﺎﻟﺐﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ'ﻓﺮﺩ
ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﻭﻟﻰ ﻧﻪ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﭼﺸﻢ ﻭﮔﻮﺵ
ﻭﺑﻴﻨﻰ' ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺧﻮﺩ. ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎ
ﺍﺯ(ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ)
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ'ﺭﺏّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻭﻭﺿﻊ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﻭﻟﻰ
ﺷﮑﻞ ﻗﻄﺮﻩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ
ﺟﺪﺍﺷﺪﻥ
ﻭﺗﺒﺨﻴﺮ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎ ﻗﻄﺮﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻰ
ﻋﻠﺎﻗﮕی ﻮ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻓﮑﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﻮﻗﻒ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﺪﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ' ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﻭﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎ'ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭثرﻭﺕ ﻭﭘﻮﻝ
ﺳﺎﺯﻯ'ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﭘس ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻟﺬﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ثرﻭﺕ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻋﻴﺐ
ﻧﻴﺴﺖ'ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻌﻬﺪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ'ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ'ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ.

ﺍﻣﺎ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴﻔی
ﻮﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ'ﺑﺎ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ
هاﻯ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎﺻﺮﺍﺭ
ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻣﮑﻨﻮﻧﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ'ﮐﺎﺭ
ﺗثبیت ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣیگرﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ثاﺑﺖ
ﮐﻪﺑﺼﻮﺭﺕﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﺭﻭﺍﻧﻰ'
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﻭﺍﮔﻴﺮ ﺑﺒﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪ ﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺒﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺘﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻮﻧﻘﻄﻪ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﻣﺘﻮﺟﻪ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻳﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘس
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻓﻮﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻳﻚ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬی ﺮﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ'
ﻭﭼﻨﺪ ﭘﻠّﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻘﺮّﺏ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ.

ﺫﻥ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﺰﻩ
ﺷﺪﻥ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍﻳﺞ
ﺟﻬﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺟﺎﻩﻃﻠﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ' ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﮐﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺁﺯﻣﺎﻳﺶ
ﻧﺸﺪﻩ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﺎﺭﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ'ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﺩ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ'ﻋﻀﻮ
ﻣﻘﻠّﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖﺍﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ'ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺨﻔﻰ
ﺑﺎ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﭼﻮﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﻣﺎﺳﻮﻧﻰ
ﻭﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ'ﺟﻤﻠﮕﻰ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ'ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺒﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺧﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﺑﺠﻴﺐ
ﮔﺸﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ. ﻭﻧﻮﺭ
ﭼﺸﻤﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ثرﻭﺕ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﺑﮑﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠﻞ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮ ﺍﺯ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﺰﺑﻰ'ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺭﮐسیزم ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻧﻈﻴﺮ
ﺁﻥ' ﻳﻚ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻃﻠﺴﻢ
ﻣﺤﺒﻮس ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻮس ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺫﺍﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭﺍﺣﺮﺍﻡ ﻟﺒﺎس
ﺳﺎﺩﻩ' ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺁثاﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻃﻠﺴﻢ
ﺧﻮﻳﺶ
ﻏﺪﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ.
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﮑﺮﻯﺪﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ'ﮐﻪﺑﺎ
ﻫﺮ ﺑﺎﺩ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯﺠﻤﻌی
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺮﻙ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻭﺧﺎﺭﺟی هستند'
ثرﻭﺕ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮ'ﻭ ﻏﺎﺭﺗﮕﺮ
ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ'ﻭ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ'ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﮔﺮﺳﺘﻪ ﺭﺍ
ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ'ﻭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺫﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺳﻨّﺖ) ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﻭﺩﻗّﺖ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ'ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﭘس
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻧﺸﻌﺎﺏ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ'ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻰ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻭ
ﻳﺰﻳﺪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﺘﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺫﻥ ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻬﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ' ﺗﺎ
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻤﮑﺘﺐ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺠﻮﻳﺪ'
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻄﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻫﺮ
ﺁﺋﻴﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺫﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺑّﻯ اﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺎﻩ ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ'ﻭﺯﺍﻭﻳﻪ
ﻭﺍﻧﺰﻭﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ'ﺩﺭ ﮐﻨﺞ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺟﺎﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ
ﻭﺟﻨﮕﻞ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
پس ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ ﺩﻋﺎ
ﻭﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ' ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻌثت
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺧﺎﻩﺍﺵ
ﻭﻫﺮﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ'ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭ ﺑﻴﺖ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ. پس ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻯ ﺑﻤﻴﺮﺩ'ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻣﺒﻌﻮث
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ'ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﻣﻴّﺖ ﻭ ﻋﮑس ﻭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺍﻭ'ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭﻟیّ
الهی ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﻪ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﭘس ﻣﺸﺮﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ'ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺰ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻧﻪ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ. ﻟﺬﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻫﺎﺋﻰ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭼﺮﺍﻏﺸﺎﻥ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻭﻣﻬﻤﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ. ﭘس
ﺍﺟﺎﻕ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ'
ﻧﻮﺭﻯ ﻭﺣﺮﺍﺭﺗﻰ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋﻠﻰّ'ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ'ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﮐﻤﺎل اﻟﻬﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﭘس ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﺡ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺎ ﻣﺮﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﻌﻠﻢ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺎﻟﺒﻰ
ﺩﻳﺪ'ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﺍ ﺑﺘﻦ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺑﺪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ'ﻗﺒﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻗﺒﻠﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﮑﺮﻯ'ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻃﻠﺴﻢ ﻭ ﻣﺤﺒس
ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭﺭﺍ
ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
ﻭﻧﻴّﺖ ﺧﻴﺮ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﻧﻴّﺖ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖﺑﻮلیّ
اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻳﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﭘﻴﺮ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻧﻮﺑﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﮐﻠﻰ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﺯﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﻰﺍﻟﻬﻰ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ'ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﻣﺮﺩ' ﭼﻮﻥ
ﺯﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﺎﺩﺕ ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﺮﺩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍﻳﺞ'
ﺷﺒﻴﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍج ﻴﺎ
ﺯﻭج ﻮ ﺷﻔﻊ ﻭ
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺮﻭﺝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺴﻢ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﺑﺎ
(ﺩﺭﺏ ﻭ ﺑﺎﺏ)
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﺪ'ﮐﻪﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎ ﺳﻪﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﮐﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ(ﻣﺤﻠﻞ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﭘﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ'ﮐﻪ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺩﻭﻡ
ﻧﻴﺰﺑﭙﺬﻳﺮﺩ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ'ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ.

ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﻭﺩ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺰﻧﺪﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻊ ﺗﺮ
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻘﻞ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻃﻠﺴﻢ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺍﺳﺖ.
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻋﺎﺷﻘﻰ ﺩﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺧﻮﺩ'
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ
ﻭﺩﺭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻭﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺼﻞ
ﻓﺮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻭﻣﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺍﻭ'ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎ ﺑﺪﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻫﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﭼﻚ
ﻭﮐﻢ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻮﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ هست
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ. ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺎﻓﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
(ﻧﻌﻤﺎﺕ)ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
(ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺬﻳﺮﺩ'ﻭﺍﺯ
ﭘﺮﺩﻩ (ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ) ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺟﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﺎﻧس ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ'
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﺍﺳﺖ'
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ' ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻠﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻳﻦ
ﻟﺰﻭﻡ ﺩﻭﺭﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺃﺩﺑﻰ ﻭﻧﻈﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ. ﭼﻮﻥ
ﺫﻥ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺗﺼﻮﻑ
ﺩﺭ ﻧﻴﺎﻳﻨﺪ'
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﻣﻘﺘﺼﺪ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻘﺪس ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻮﻓﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺎﻟﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ'ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ ﺩﺍﻳﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻡ ﺁﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒی ﻨﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺗﺮ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺗﺮ' ﺁﺋﻴﻦ ﺩﺭﺳﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﻓﺎﺳﺪﺗﺮ
ﻭﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗی
گفته ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻧﺎﻥ'ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺳﺎﺩﻩ
ﺩﻟﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ'ﮐﻪ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﺬﺑﻮﺣﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ'ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭﻟﺠﻦ
ﺯﺍﺭﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﻨﺪ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ'ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ؟
ﺯﻳﺮﺍ ﻣثلا ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻣُﻬﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭیا
ﺩﺳﺖ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺟﻨﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ' ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ. پس ﺑﻠﺠﻦ
ﺯﺍﺭ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ'ﮔﺮﭼﻪ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﮐﻠﻴﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻬﺮ ﮐﺶ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭﻣؤﻣﻦ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ'
ﮐﺎﺭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻋﻘﻞ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺧﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻴﺪﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ هستند. ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺎﻋث
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﺩﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻓﺮﻗﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻧﻴﺰ'
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻩ. ﭘس
ﻣﺤﻘّﻖ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺩ' ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻤﮑﻪ
ﻭﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺑﺮﻭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ. ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺩﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻨﺤﺮﻑﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺪ ﺑﺨﺖ
ﺁﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ'
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻦ'ﺑﺮﺳﺎﻟﻪﺍﻡ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ.

ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻤﺮﺩﻡ ﻭ ﻇﻠﻢ ﺑﺤﻘﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻓﮑﺮ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺎﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺑﺠﺎﺳﻮﺳﻰ
ﻋﻠﻴﻪﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﺷﻴﻌﻰ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ' ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﺷﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺣﻔﺎﻇﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ'ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ' ﺭﺳﻮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭ ﺷﮑﺎﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ ﻳﺎ ﺿﻌﻔﺎﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ'ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺮﻙ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ'ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﻪ'ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻟﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺣﻘﺘﻴﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺑﻬﺪﻑﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺭﻓﻊ ﺧﻄﺮ' ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ'ﺑﺎﻋث
ﻓﺮﻳﺐ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻨﺒﻊ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮﺩﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺁﻣﻴﺰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺷﻮﺩ' ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺮﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻗﺒﻮﻟﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ'ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺍﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ
ﺗﺄثیرﺍﺕ ﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺿﻌﻴﻒ ﻋﻘﻠﻰ'ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻣﮑﺘﺐ'ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﭼﻮﻥ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭﮐﺘﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭﻟﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺤث ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺑﺴﺖ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ ﺷﺪ. ﻭ
ﺃﺳﻴﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺟﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
پسﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ'ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ ﺍثباﺕ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﻧﻘﺪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﺑﺮ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮﻟﺬﺕ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻣﮕﺮ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺟﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﺪ' ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ'
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺫﻥ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﻭﺡ' ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﮐﻤﻚ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﺟیک
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ' ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﮐﺸﻴﺪ' ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺭﻭﺍﻥﺸﻨﺎﺳﻰ
ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻡ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻤﻌﺮﻓﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ' ﺑﻤﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ'ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ (ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺻﻠﻰ)ﻣﻌﺮﻓﺖﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻳﻦ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣؤﺳس
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯهستند. ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺁﻥ ﻫﺪﻑ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻦ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ'ﮐﺎﺷﻒ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﺷﺪ. ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺧﻴﺮ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ.
ﻳﻮﻧﮓ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺤﻴﻂ
ﺭﺍﺑﻂ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻭﺵ ﺭﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭﻩﺍﺧﻴﺮ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﺍﻣﺸﺎﻝ ﺍﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﻨﺪﻯ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﭼﻮﻥ ﺫﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ'
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﻳق
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﭘُﺮ
ﻗﻴﻤﺘﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺧﻮﺩ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻮﺗﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﻧﺒﺎﺷﺪ'
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﺷﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ.
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻮﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ. ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻘّﻖ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪﻩ'
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ'ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﭙﻠﮑس ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﻤﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻓﻊ ﻣﻮﺍﻧﻊ' ﻭﮐﺴﺐ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
به آﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻘّﻖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ' ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﭘس ﺟﺰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺩﺭ
ﺍﺭﺳﺎﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ' ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻄﻌﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻤثیلی
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻤﮑﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ'
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ'ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ. ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﺸﺪ'ﻭ ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪ.

ﺫﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﮐﻠﺎس ﺳﻮﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺫﻥ ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ'
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﺍ'ﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺫﻥ'ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻴﻮﺍ'ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﻏﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ'ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ' ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ'
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻭﺿﻊ
ﺧﺎﺹ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﻮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺭﺍ'ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ ﮐﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺮﻑ
ﺁﺧﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺣﺮﻑ
ﺃﻭﻝ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﻬﻤﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻫﺮ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻘﺪس ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺗﻘﺪﺳﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ.

ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻥ ﻭﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺳﺎﺯ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺩﺭ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ'ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﻤﻠﻰ
ﺁثاﺭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ'ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ ﺑﻔﺮﺽ ﺧﻮﺩﺁﻣﻮﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ'ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ. ﭘس
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.  ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﭼﻴﻨﻰ ﻭ ﺷﺮﻗﻰ
ﺫﻥ'ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺯ ﺫﻥ
ﻭﺑﻮﺩﻳﺰﻡ'ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺄﻭﺳﺘﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﻤﻮﺩ. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺭﻗﻴﻘﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﻬﻢ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﻨﻬﺎﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ'ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻣﺤﻘّﻖ ﺁﻥ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻬﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺁﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ'ﻭ
ﮐﺘﺐ ﻭﺁثاﺎﺭ
ﻣﻘﺪس ﺁﻧﺎﻥ. ﺗﺎ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ'
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﮑﺮﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷیم
. ﻭﻣﺪﺭﻙ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭ'ﻭﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ
ﻭ ﻭﺏﺳﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻣّﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﭼﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩ'ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺁﻥ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻃﺎﻟﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬی
ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
(قرﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻴﺶﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻣﺤﻤﺪ'ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻓﻬﻢ ﮐﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁثاﺭﻯ ﭼﻮﻥ ﻗﺮﺁﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﺟَﻤﺒﻞ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ
ﻭﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ
ﻗﺮاءﺖ ﻃﻮﻃی
ﻮﺍﺭ'ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺁﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ'ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺍﻳﻦ(ﻣﻠﺄ)ﻭﻣﻠّﺎ
ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻭ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻘﻀﺎﺕ
ﻭﺩﺍﺭﺍ ﺷﮑﻮﻩ
ﺭﺍ ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﻭ ﮐﺎﻩ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺮﺩﻩ'ﺑﺮﺳﺮ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻰ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﺑﺘﺮﺳﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺩﻩ
ﻭﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﻭﺍﺭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﮐﺎﺫﻳﺐ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﺷﻬﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ. ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ
ﻳﮑﻢ'ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻋﺠﻴﺐ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻗﻢ'ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻭﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﺑﻠﺎﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺭﻭﺳﻰ
ﻭﭼﻴﻨﻰ'ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺍﻧﺒﻴﻠﺴﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻟﻌﻦ ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺷﻴﻌﻰ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ (
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻧﻮﻥ ) ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ'
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺤﻘّﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ'ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺁﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ'
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻨﺎﮔﺮ
ﻗﺎﺑﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ'ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﻭﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺶﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﻘﺐ
ﻣﻴﺮﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﺰﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻰ ﺃﻧﺪﺍﺯﻧﺪ. ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎ'ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺟﺰ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ'ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﻤﮑﻬﺎ
ﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﺎﻫﺎﻣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﺹ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﺎﺑﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ'ﺟﺰ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺎﺭﻯ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﭼﺎﺭﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻴﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭﺗﺰ
ﻫﺎ' ﺑﻘﻮﻝ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺁﻧﺘﻰ
ﺗﺰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻨﺘﺰﻫﺎﻯ
ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮐﺘﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ' ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﺑﺎﺯ
ﺗﺰﻫﺎ ﻭ
ﺳﻨﺘﺰﻫﺎﻯ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ' ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﭘس
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ'ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺗﺎ ﺑﮑﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺭﻙ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﮐﺘﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮕﻮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺒﻬﻢ
ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ'ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ'ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎﺯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺷﺒﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ'ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭﺧﺪﺍﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻧﻮﻉ
ﻋﻘﻞ ﻭﻫﻮﺵ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ'ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ'ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ'
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭﻫﻮﺵ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺪﺭﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺮﻙ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻗﺪﻳﻤﻪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ'ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺮﻥ ﺧﻮﺩ'ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ'ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺎ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺎﻃﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺤﻤﺪ'
ﮐﻠﺎﻣﺸﺎﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻤﻪ(ﮐﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﻄﺎ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻗﺮﻩﻫﺎ ﻭ
ﺧﻮﺭﻩﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ(ﻗﺮﺁﻥ)
ﻫﻤﺎﻥ(ﺩﻭﻗﺮّﻩ)ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ. ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﮔﺮﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﻣﺤﻤﺪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺑﺪﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺷﻌﺎع هاﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ'ﺍﺯ
ﭼﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺑﭽﺎﻩ
ﮔﻮﺩﺗﺮﻯ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﭘس
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﻰ
ﻗﺮﺁﻥﮑﻪ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺤﺮﻳﺮﺍﺳﺖ. ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ' ﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺣﺬﻑ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺰ'ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﮐﺴﺐ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ'ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ'ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ به (ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ)ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥ'ﻭ ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺘﻮﻥ ﭼﻴﻨﻰ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ'ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻳﻬﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻣﻴﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﮐﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ'ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺭﺍ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ ﺩﻋﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺍﻣﺎﻡ'ﮐﻪ
ﻣﺤﻤﺪﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﻰ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ'ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻠﻴﻤﻰ
ﮐﻪ ﺃﺳﻴﺮ ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ'
ﺑﺎﺟﺎﺯﻩ ﮐﻮﺭﺵ
ﻧﻮ ﻧﻮﻳﺴﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺤﻠﻰ
ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺁﺩﻡ
ﻭﻳﺎ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻧﻮﺡ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺗﺤﺮﻳﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺳﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ'ﮐﻪ ﻭﻯ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺨﺖﺍﻟﻨﺼّﺮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺭﻓﺖ' ﺧﻮﺩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ
ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻰ
ﺗﺎ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ
(ﺗﺎﻟﺢ ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ)
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺸﺮﻙ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ.
ﮐﻪ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻘﺪس ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ'ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﺁﻥ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ'ﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺐ ﻣﻘﺪس
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ'
ﺟﺰ ﺑﻴﺎﻥ
ﻟﺰﻭﻡ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ. ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ'ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ'ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺃﺣﮑﺎﻡ ﻧﺴﺨﻪﻫﺎﻯ
ثاﺑﺖ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻳﻨﻰ'ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺧﺎﺹ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺟﺰ ﺩﻩ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﻣﻮﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﺘﻞ ﻭﺳﺮﻗﺖ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ
ﻧﮕﻔﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻋﻤﺮ
ﻭﻋثماﻥ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪﻭﺑﻨﻘﻞ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻭﻯ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻭﺍﻳﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﻭ(ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻠﻰّ) ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ'
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﺮﻓﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ'ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺍﺯﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﺎﺯ ﻭﺭﻭﺯﻩ
ﻭﺣﺞ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭼﻮﻥ(ﺻﻠﺎﺕ)
ﻳﻌﻨﻰ(ﺻﻠﻪ)ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻳﺎ
ﺣج کعبه ﮐﻪ ﺣﺞ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺣجّ کعبه
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ'ﺍﻳﻨﻚ
ﭘسﺍﺯ ﻫُﺪﺍ
ﻳﺎ ﮐﺸﺘﻦ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺤﺞ ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﻙ. ﭘس
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺨﻪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻠﻠﻰ
ﮐﻪﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻘﺮﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻗﺮﺍٴﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ'
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺴﺖ. ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻮﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ'ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺤث ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺘﻮﻥ ﻣﻘﺪس ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ' ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ'
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭﺗ
ﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺎﻃﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺗثبیت ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺧﻴﺮ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ 'ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﺎﺹﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔت گاﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻭﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺘﺎﺑچه ﮐﻮﭼﻚ
ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﻝ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖﻭﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ
ﺩﻝ'ﭼﻨﺪ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺭﻙ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺂﻧﻬﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻭﻧﺼﺢ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ' ﻭ
ﻧﺼﺢ ﺑﻨﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻳﻌﻨﻰ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺫﻥ ﺭﻭﺷﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ.
ﻭ ﻳﻚ ﺭﻭﺵ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺷﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻄﺎﻟﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ'ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮐﻤﭙﻠﮑﺶ
ﻫﺎ'ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ'ﺑﺎﻋث
ﺗﻤﺎم اﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻭﺗﺤﺼﻴﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻧﻴﺰ ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ. ﭘس ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻥ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪﻩ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ'ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺃثر
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ'ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ(ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ)
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺩ می گرﺩﻧﺪ.
ﻭ ﺫﻥ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻓﻘﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺑﻤﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺍﮐثر ﻳﺖ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﺎﻭﺭﺩﻭﺭ'ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺬﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺷﻌﺎﻳﺮ
ﻭﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘس
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ. ﺑﺒﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻋﻘﻠﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻗﺸﺮﻯﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻟﻬی
ﭙﻴﻮﺳﺘﻦ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﻴﻚ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ'ﺣﺘﻰ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻭﺣﺸﻰ ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﻴﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﻦ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺫﻥ'ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺩﻭﺭﻩﺍﻯ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺫﻥ'ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻧﺪﮒ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺰ'ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭﻋﺎﺩﺕ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﻣثلا
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺘﻢ
ﻧﮑﻨﻨﺪ'ﻳﺎ
ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻴﺮ'ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ'
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﭘﻨﺞ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺗﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩ. ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ ﺷﺮ
ﻭ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ'ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ. هرکس
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪﻣﻴﮑﻨﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻣﺎﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺒﻴﻨﺪ.
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ'ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﭘس
ﺫﻥ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭﻋﻠﻰّ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺷﻨﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ ﺗﻘﺪس
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. (ﺩﻳﻦ)ﻟﻔﻈﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ'ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺋﻴﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻣﺘﺪﻟﻮﺟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ(ﺫﻥ)
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﻔﻆ
(ﺩﻳﻦ) ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ'ﻧﺎﻡ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ( ﺩﻳﻦ
ﻭِﺩّ ﻭ
ﻭِﺩﺍﺩ)
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺎﻧﺎ ﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭ'ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ.
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻭ'ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻁ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻣﻘﺪس ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﻗﺮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻁ
ﻓﺎﺭﺳﻰ(ﺩﺭﻯ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ) ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺩ
ﺁﻭﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﺟﺎﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻔﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻟﻔﺎﻁ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﻗﺮﺍﻥ ﻫﺴﺖ. ﻭ
ﺑﺎ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻁ ﻣﻘﺪس
ﺷﺪﻩﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻠﻞ ' ﺑﺴﻮﺍﺑﻖ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺗﻤﺪﻥ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﮋﺍﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻠﻞ'ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺗﻨﻬﺎ
ﺫﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍﻳﺞ
ﭼﻮﻥ ﺗﺎﺋﻮ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ(ﻃﻰّ)
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺣﺎﺗﻢ
ﻃﺎﺋﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖ'ﻭﺩﺭ ﻳﻤﻦ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ
ﻳﻮﮔﺎ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺮﺍﻯﺮﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻓﮑﺮﻯ ﺟﺎﺭﻯ ﻭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ'ﺗﺎ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺧﺮﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺯ ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ
ﺷﻴﻌﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻥﺸﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﺪﺭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺵ ﺗﺮﻙ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ'
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺵ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺪﻑ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪﻩ' ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ. ﺑﺪﻭﻥﺘﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﮔﺮ ﺫﻥ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﻠﺎﻧﻪ(ﺩﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﻰ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻘﺪﻩ ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ'ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻧﻪ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺿﻤﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭ ﺑﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻠّﻂ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺫﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﻭﺭ
ﺩﻭﺭ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﻮﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﻭ ﺑﺨﺖ
ﺍﻟﻨﺼّﺮ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺡ'ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻭﺣﺸﻰ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ'
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ'
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺦ'ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ'ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﻓﻬﻢ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻭﺍﺭﺩ
ﺳﻄﻮﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ(ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ' ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﻓﺖ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﺯﻳﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ'ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻋﺖ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﺎﺵ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ'ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﻁ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﻠﺎس ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﮓ ﺩﺭﺵ
ﺗﺎﺯﻩﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ' ﻫﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ'ﺑﮑﻠﺎس
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺩﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ'ﺍﺯ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﻗﺮﻳﺒﺎ ﻋﺼﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺍﺯﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥﻬﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﺒﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ. ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﭼﻬﻞ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ'ﻧﮋﺍﺩ
ﺧﺎﻭﺭﺩﻭﺭ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩ ﭘﻮﺳﺖﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻧﺰﺩﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ'ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ' ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰ'ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺯﺭﺩ
ﭘﻮﺳﺖ'ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮﺩ' ﻭ
ﺟﻨﻮﺏ ﺳﻴﺒﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺒﻌﻮث ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻗﺎﺭﻩ ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ. ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ'ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﺮّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ'
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﺤﻤﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ'ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺫﻥ ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻃﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ'ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ'ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ'ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺷﺎﻩ ﺗﺎ
ﮔﺪﺍ 'ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ' ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﭘس ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻔﺶ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺗﻮﺣّﺶ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺑﻴﺴﻨﺪﻩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺫﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻰ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﻫﻤﮕﻰ(ﻋﻠﻢ
ﺳﻠﻮﻙ)ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ'ﻭﮐﺎﺭﺷﻨﺎس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ'ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ' ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ'ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ
ﻧﺴﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ'
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥ(ﺩﻳﻦ
ﻭﺍﺣﺪ
ﺗﺼﻮﻑ)ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺤﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻧﻔﺶ'ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ' ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﻯ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻭ ﻣﻠﺎﻝ ﺁﻭﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺩﭘﺮﻳﺸﻥ
ﻮﻓﺮﺍﻣﻮﺷی ﻮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺳﻴﺮ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ'ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ'ﺩﺭﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﮑﺮﺍﺭ'ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﮑﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪ' ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪﺍ'
ﺭ ﻭﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺏّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻔﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋم ﺨﺎﺗﻤﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﺩﻭﺯﺧﻰ'ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ(ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ)
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ(ﺑﺪ
ﺩﻳﻦ) ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺫﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ(ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻣّﻰ) ﺷﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﻣﺤﺒﻮﺑﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺑﭙﺪﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﻭ
ﻓﻀﺎﺋﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻨﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ'
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬی ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎل
ﻤﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ' ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ'ﻳﺎ
ﻫﺮ ﮐﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
کهکشان ها 'ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ'ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﭘس ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﻧﻴﮑﻮ'ﻭ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣثاﻝ
ﺫﻥ ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﮐﻠﻴد ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻃﻠﺴﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻠﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮ'ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﮐﻠﻴﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ'
ﺣﺘﻤﺎ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﻓﻮﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ' ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ ﺑﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ' ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰ'ﻭ
ﻳﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﻣﺴﺨﺮﻩ ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ'
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﺳﻮﺳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﻧﺮﻭﻧﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺦ ﻭثباﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺪﺑﺨﺖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ'ﺩﺭ
(ﻭﺳﺦ) ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﺮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺃثیرﻯ'ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺎ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻨﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ. ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻣﺪﻳﻢ. ﭘس
ﻣﺎ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ. ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺖ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ'
ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﺧﺴﺘﻪ
ﺍﺯ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ'ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ'ﻳﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﻴﻢ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ'ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ.

ﺫﻥ
ﻭ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ' ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯﺒﺮﺭﺳﻰ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﻧﻴّﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ'
ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻯ ﺭﺍ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ'
ﭘس ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ' ﺗﻘﺮﺏ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺭﺍﻩ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺤﻮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ'ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ'ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﮐﻪ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﮐل
ﻔﺮﻫﻨﮓ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺤﻤﺪ' ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ گرﻯ
ﺩﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ'
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ ﻭ
ﻫﻴﺎﻫﻮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻭ ﺭﻗﺎﺑﺖ
ﻭﺧﻮﻥ ﺭﻳﺰﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﮐﻴﺮﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ' ﮐﻪ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺣﺘی ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.

ﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺫﻥ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﭼﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺮﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﭼﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻳﺠاﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﭘس
ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ'ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ'ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﻧﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ ﻭ
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﺍﻯﻮﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺃﮐﻨﻮﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ'ﻭﺑﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺣﺎﻝ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻨﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ. ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.

ﺫﻥ
ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻘﻄﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﭼﻴﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻨﺪﻯ
ﻭ ﺫﻥ ﻧﻴﺰ
ﮔﺮﺍﻥ ﺑﻬﺎ
ﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ
ﺧﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻤﮑﺘﺐ
ﺫﻥ ﮐﻨﻨﺪ'ﻭ ﻗﺪﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﭼﺮﻳﺪﻥ
ﻋﻠﻔﺰﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺑﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ'ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﮊﺍﭘﻦ
ﺩﻭﺍﺯﻩ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺫﻥ ﺭﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻩ. ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺣﺪ ﺃﮐﺸﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻮﻡ ﺷﻴﻮﺍ'ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺗﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ. ﻭ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺩﻳﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ
ﻧﻮﺭ ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ'ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ. ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ'ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻌثت ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻧﺒﻮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ.
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ' ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ. ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺼﻮﻑﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻣﻬﺪﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺏ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯﺎﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻡ' ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻮﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﺩﻏﺪﻭ ﻭ ﻣﺮﻳﻢ'
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮﺵ'ﻣﺮﺩ
ﻭﺟﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ'ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﭘﺪﺭ ﺩﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺤﻤﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻘﺶ ﭘﺪﺭ
ﺑﺰﺭﮒ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺎ
ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺳﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻣﮑﺘﺐ ﺫﻥ
ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﺎﺋﻮﺋﻴﺰﻡ
ﭼﻴﻨﻰ ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻳﺰﻡ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﻃﻠﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ'ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻣل
ﺒﺎﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮐﻠﻴﺪ
ﻃﻠﺴﻢ
ﻭﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺭﺍﺯ
ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ'
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺣﺪ ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ' ﺑﺎ
ﺳﻠﻮک الاهی
ﻮﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ. ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻧﺮﺍ'ﺩﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ.
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ'ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ' ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ' ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﮐﻠﻴﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﻭ ﺩﻭﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
اﺳﺖ. ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭ ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ'ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ها
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ'ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ'ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻘﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ'ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻗﻬﻘﺮﺍ'ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ' ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﺮﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺑﮑﻨﻨﺪ.
ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ' ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ'
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻧﻴﺰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﮐﻠّﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋﻠﻰّ
ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ'ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻥﻨﺎﻣﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻨّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺳﻨّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ'ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﺩ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ'ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ
ﺷﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﺳﻨّﻰ'ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺮﻙ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﻠﻴس
ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ'ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻳﺎﺕ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﮕﺮ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﻚ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺧﻮﺩ'ﺗﺎ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﻨﺪ .

ﺗﻔﮑّﺮ
ﺫﻥ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﺭﻣﺰﻯ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮﺵ ﻧﻴﺴﺖ. ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ'ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ
ﺭﺳﻴﺪ. ﮐﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭ'ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﻔﮑّﺮ ﺭﻣﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻭﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻭ
ﺧﻨﺪﻩﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺃﻫﻞ
ﺩﻝ'ﺃﺷﻚ ﺷﻮﻕ ﻭ
ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﭘﺮ ﺃﺷﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻧﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻬﻢ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﻭ ﺑﺎ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﺎﻧﺖ ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﻟﺺ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ'ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﭼﻮﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻤﻮﺩﻯ'
ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ' ﭘس
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻘّﻖ' ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ'ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﻕ ﺣکمتﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﺪ'ﻭﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮ ﺩﻭﺳﻄﺢ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪ'ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻯ'ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻘﺪﺭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ'ﻭﺑﺴﻄﺢ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ'ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺩﺕ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﻋﻴﺪ
ﺳﻌﻴﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻗﻮﺍﺭﻩ
ﻫﺎﻯﺘﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ' ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻏﺮﻭﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﻯﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ'
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ'ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ'
ﺑﺴﻄﺢ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﻏﺮﺑﻰ'ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ هاﻯ
ﻣﺬﻫبی ﺪﺭ ﺗﻤﺎﻣی
اﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻴﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ' ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﮕﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﻭ ﺍﻭﮔﺎﻧﻴﺰﻩ
ﺷﺪﻩ ثاﺑﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻳﻚ
ﺩﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ.
ﭘس ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﻪﻣﺪﻋﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﻴﻘﻮﺍﺭﮔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻨﻮﻋﻰ ﻓﻬم
ﻘﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧمی
ﺪﻫﻨﺪ. ﻗﻮﺍﺭﻩﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺫﻥ'ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﮐﺎﻣﻞ'ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﻮﮐّﻞ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ' ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍٴ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ'ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﭼﻮﻥ
(ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ)
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻋﺼﺮ ﻭ
ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ'ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﺷﻨﺎ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﻴﻊ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ'ﺭﻭﺡ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻏﻴﺒﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ' ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺟﻨﮕﻞ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺑﺪﺭﺧﺖ'ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭ ﺟﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ. ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺩ'ﺍﺯ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻘّﻖ
ﺫﻥ'ﻭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻳﺎ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮ'ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﮔﺮﻓﺖ.
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ' ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﺩﺭﺩﻳﺪﻯﺪﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ' ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺑﺬﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻌﻤّﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ' ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ'ﻋﻘﺎﻳﺪﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻓﮑﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻩﭘﺮﺳﺖ
ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪ. ﻣﮕﺮﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﻫﺴﺖ. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ'ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ'ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﺷﺨﺼﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ.
ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺵ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﭘﺎﺑﭙﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺖ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺮﺩﻩ'ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺩﺍﺩﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺮﻑ ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ. ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ' ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﻚ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ'ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺸﺮﻯ'
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﻨﺪ'ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪس
'ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ. ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ'ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ'ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ'ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ'ﺗﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ'
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ'ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﺮﻭﺩ.

ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ'ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟی
اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﮐﻪﻧﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ'ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻭﺷﺨﺼﺎ
ﺁﻣﻮﺧﺖ. ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻃﻠﺴﻢ ﻭ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎ'ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﻳﺎﻓﺖ. ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ'ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﺫﻥ
ﻳﺎ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻤﻮ
ﺩﺭﻙ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺪﺭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ'ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ'ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﺒﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺶ
ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﻃﻠﺴﻢ
ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ'ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻥ ﻭﺗثبیت
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻳﺸﻪ
ﮐﻦ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺨﺖ
ﻭﺷﺒﻪ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﻘﺪس ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺭﻳﺸﻪ ﮐﻦ ﮐﺮﺩﻥ
ﺻﻔﺎﺕﺣﻘﻴﺮ
ﻧﻘﺶﺑﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺗثبیت
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ'ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ' ﻭ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

ﺳﻨّﺖ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ'ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﻨّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐی
ﻴﺎ ﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻥ
(ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻋﺮﻓﻰ' ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ
ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻈﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵﺗﻔﮑّﺮ
ﺫﻥ' ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ'ﻫﺮ ﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ' ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ' ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ'ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ(ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ'ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
می ﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ'ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﻗﺴﻤﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﭘﺎﻙ ﺳﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ'
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ'ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﻙ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻮﺋﻰ'ﻧﺴﺨﻪ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺷﻔﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﻭ ﻫﺮ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺎﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ'ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ'ﺑﭽﺸﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﺍﻣﺮﻭﺯ' ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺍﺻﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ' ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ'ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﻭﺳﭙس ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ.

ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﭼﻮﻥ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺍﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ هست.
ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣثبت ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻬﺮ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ' ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ'ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺘﻦ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺩﺭﻙ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖ'ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
'ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺘﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ' ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻟﻰ'ﺑﺎ
ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ'ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩؤﻯ
ﺗﻦ ﺍﻭﻋﻮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺪﺳﻰ ﺷﻔﺎﻑ ﭼﺸﻢ.
ﻭﻟﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ثاﺑﺖ'ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ'ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ'ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻄﻪ'ﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺠﻬﻞ ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ'ﻭ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻪ
ﺳﻄﻮﺣﻰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ'ﻭ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﭽﻪ ﺳﻄﻮﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺮﻋﺖ
ﮔﺮﻓﺘﻪ'ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭ ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﻳﻊ
ﻓﻴﻠﻢ ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ'
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺠﻠﻮ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ. ﻭ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ' ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺭﺍ'ﺭﻭﺡ
ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ' ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ' ﻭﻟﻮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ'ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺴﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ'ﻭﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺧﺮﻭﺝ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ
ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﻭﺩ. ﻭﮐﻠﻴﺪ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺧﺎﺭﺝ
ﻭﺩﺍﺧﻞ ﺍﻳﻦ
ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ'ﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ. ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ'ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ' ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩاﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ' ﻭﺗﺤﻘّﻖ ﻧﻴﺎﻓﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺍﻭ
ﮐﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺮﺏ ﺗﺮ
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﺟﻨﻮﻥ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﻭﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮑﻨﺪ'ﻫﻴﭻ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ'ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺍﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ.

ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺶ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻯ'ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺩﺭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺶ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ هم
ﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻠﻤﻰ'ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻨﻈﺮﺵ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻫﺴﺖ. ﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﻭﮐﺸﺶ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪﺃﻣﺮﻯ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﺨﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ.
ﺿﻤﻨﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﺷﺘﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ'ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺩﺍﻳﺮﻩﺍﻟﻤﻌﺎﺭﻑ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ'ﮐﻪ ﺭﻧﮓ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺂﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﺍﺻﻠﻰ ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺫﮐﺮ ﺩﻟﻴﻠﻰ'
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺍﺳﺎﺵ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻤﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ'ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﺼﻮﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ. ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ' ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ.
ﭘس ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺍﺳﺎس ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪ
ﺍﺻﻞ ﻓﺮﺿﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻓﮑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ اﺳﺖ. ﻭﻫﻴﭻ
ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﺑﻴﺶﺍﺯ ﻋﻤﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻭﺍﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ'ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪ' ﻭ
ﺩﻝ ﺑﺴﺖ ﺗﺎ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺁﻥ'ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ'ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. پس
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ' ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﻰ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗثبیت ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻫﺴﺖ. ﭘس ﻋﺮﻓﺎ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ.

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ' ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ'ﻭ
ﻳﺎ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ'ﻭ ﻧﻴﺰ ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ'ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺫﻥ ﺍﺯ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ'ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻋﺮﺵﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ'ﻭ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ'ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻋﺼﺮ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ'ﭼﻪﺑﻌﺪﻫﺎ
ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ' ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ'ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ'ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭ ﮐّﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ'
ﺑﻴﻚ ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪه
ﻮﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺍﺯﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ پس
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰّ'
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ ﻫﺮ ﻣؤﻣﻨﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺘﺎﺏ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻢ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ.
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.

ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺶ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ'ﺣﺘﻤﺎ ﺭﻧﮓ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺩﺍﻧﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻫﺎ' ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺭﺍﻩ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺁﻥ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'پس
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻧﻤﺎﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺑﺎﻋث ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻳﻘﻴﻦ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻠﻤﻰ'ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭهرکس
ﺩﺭﻫﺮ
ﺭﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭﻋﺪﻩ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﻌﻠﻢ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ'
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﻣﺤﻘّﻖ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻧمی
ﺸﻮﺩ. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻬﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻭ ﺗﻌﻬّﺪﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ' ﮐﻪ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﺍیط ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ'ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺯﻳﺮﺍﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﻭﻳﺎﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﻳﺶ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
می ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺗﻌﻬّﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﺩﻥ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ'ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﻬﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻃﻴﻤﻴﮑﻨﺪ. ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ'ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ'ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ' ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻌﻬﺪ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﻟﺒّﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ.
ﻭ ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ'ﺁﻳﺎ
ﻣﻦ ﺭﺏّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮ
ﻧﻴﺴﺘﻢ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻨﺠﺎ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﻡ؟ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺁﺭﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ. ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ'ﻭ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳﺶ
ﺩﺍﺭﺩ. پس
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﭽﻪ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ'ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﻌﻬﺪﻯ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺗﺎ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻌﺮﻓﻰ
ﮐﻨﺪ ' ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ. ﻭ ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﺳﺮ ﺗﺴﻠﻴﻨﻢ
ﺩﺍﺭﺩ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎ'ﺣﺎﻝ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ؟ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻳﻦ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ.
ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺗﻌﻬﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩ' ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت ﻣﺴﻴﺢ'ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺳﻦ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ'ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺭﺣم ﻤﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺩ'ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﮐﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺯﻣﮑﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﺒﻠﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ'ﮐﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻃﻔﻞ ﺭﺍ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ' ﺳﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺁﻣﺪﻧﺪ' ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺳﻤﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻳﻢ'ﻭﺟﺎﻳﺶ
ﺭﺍ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﺒﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻳﻢ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺳﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ'ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺷﺎﻧس ﺑﻌثت
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪﻧﺪ'ﻭ ﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻭ ﺁﻣﺪﻧﺪ' ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﻨﻨﺪ. ﻭﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻄﻴﻊ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻝﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻴﺒﺎ
ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻔﺖ. ﺗﺎ
ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺤﻤﺪ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ'ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪ' ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪ. ﻭ
ﻫﺮﺩﻭﻯ ﻣﺤﻤﺪ
ﻭﻋﻠﻰّ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ'ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺷﺪﻩ
ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﺩﺭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ' ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ'ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ'ﺭﻭﺡ ﻣﺤﻤﺪﻭﻋﻠﻰ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺤﻤﺪﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ'ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻨﺪ.
ﭘس ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ'ﮔﻮﺋﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﻠﺎ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ'ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ'
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ'ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ'ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ. ﻭﻟﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﭘس ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ'ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ'ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻩ'ﺑﻠﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺩﺳﺖ ﺑﻬﺮ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ.

ﺍﺭﺯﺵ ﺫﻥ
ﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ'ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ' ﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﮐﻨﻮﻥ'ﺩﺭ(ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ)
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ'ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ' ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ'
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻋﺮﻭﺝ ﺭﻭﺡ
ﺑﺰﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺳﻨﺠﺶ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ'ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭘس
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ' ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﭘس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺎ
ﺩﺍﺭﺩ' ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ'ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ' ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ'ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ. ﻭﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﻔﺘﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻤﺤﺮﻭﻡ
ﺑﻤﺎﻧﺪ. ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ'
ﮐﻪ ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻭﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ'ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ' ﻭ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ'پس
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﻮﺧﺖ ﻟﺬﺕ
ﻫﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺍﺏ ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ'ﺑﭙﺮﻭﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻳﺎ
ﻗﺼّﺎﺑﻰ
ﺷﻮﻧﺪ. ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑﻌﺪﻯ' ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ' ﺑﺠﻬﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ' ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ(ﭘﻨﺞ
ﺑُﻌﺪﻯ)ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮐﻪ
ﻃﺒﻌﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﺩﺭﻙ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ'ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺻﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ. ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﺏّ
ﺍﻟﺎﺭﺑﺎﺏﻣﻴﺮﺳﻨﺪ.
ﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻳﻨﻚ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺶ ﻫﺎ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ'ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻃﺒﻘﺎﺕ ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﻢ'ﺧﻮﺩ
ﺭﺷﺘﻪ ﺗﺨﺼﺺ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ. ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﻟﺬﻳﺬﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ' ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﻮﻝ'ﺷﺎﻳﺪ
ﺟﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ. ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺗﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ'ﮐﻪ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻪﺟﻤﻌﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ. ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻔﻀﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ'ﺑﺎﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ'ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺗﺴﻠﻂ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺑﺮ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭﻟﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭﺩﺍﻧﺶ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﮐﺮﺩ. ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮐﺸﺶ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻰ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺠﺎﺭﺏﺧﻮﻳﺶﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ. ﻭ
ﻳﺎﺗﺠﺎﺭﺏ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﻮﺩ'
ﻭﺗﻮﺳﻌﻪ ﻋﻠم
ﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺍﻧﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺩﺍﻧﺸﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﮐﻤﻴّﺘﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻭﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ.

ﻭﻧﻴﺰ ﺑﺤث
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ'ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻣﺤﻘّﻖ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﻳﻮﻧﮓ'ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ'
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ'ﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓ' ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻋﺮﻓﺎ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺴﻴﺢ'
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺗﺼﻮﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻟﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻪ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻰﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴؤﻭﻝ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ'ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ'ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎﻳﻦ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭﺿﻊ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ. ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ'
ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﮐﻨﺪ'
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩﻩ'ﻭ
ﺗﺎ ﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮑﻨﻴﻢ'
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ'
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺸﺮﻙ'ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺳﻮﺳﻚ ﻭ
ﮔﻴﺎﻩﻭﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ'ﺑﺮﺧﻰ
ﮔﻨﻪ ﭘﻴﺸﻪ
ﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ. ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
آﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ. ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ'ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ' ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ'ﺗﺎﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘﺪس ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ'ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ'ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﺗﻘﺪس
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻟﻰ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺸﻮﻕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ)ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ' ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ'ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ.

ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫم که ﺍﮔﺮ
ﺷﺨﺼﺎ ﻭﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ'ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
به اﺭﺩﻩ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺴﺖ. ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ'ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻴﻞ
ﻭﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ' ﻫﺮ
ﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ'ﻭﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﺩﺍﺭﺩ'
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻭﻟی
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ. ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻟﺼﻠﺎﺡ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﺮﻙ' ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ﺩﺭﻭﻍ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ. ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ'
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ' ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻳﻚ ﻟﺎ ﻗﺒﺎﻯ
ﻓﻘﻴﺮ' ﮐﻪ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻫﻨﺪﻩ'ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﻳﺎ
ﺗﻴﺮﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ.
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﺒﻴﺐ
ﻭﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺩﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺩﻗﻴﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ. ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻇﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍﻫﻬﺎ ﺑﺮﻡ
ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ(ﺍﻭﻡ
ﻭ ﻫﻮﻡ)ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺭﻩ ﺧﺸﻚ(ﺧُﻢ)
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﻗﻢ)ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﮐﻪ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻗﻴﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ'ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻘﻴﺎﻡ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺍﺯ زﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﻣﺮﮐﺰﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻗﻢ ﺷﺪﻩ. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﻬﺮ
ﻗﻢ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ. ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
(ﺟﻢ)ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﺷﻮﻧﺪ'ﻭ(ﺟﻤﻌﻪ
ﻭ ﺟﻤﻊ)ﺷﺪﻥ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺃﺩﺑﻰ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭﻋﺮﺑﻰ' ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ'ﺑﻘﺼﺪ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﭘس
ﺍﺯ ﺧﺘﻢ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ'
ﺑﺎﻣﻴﺪ ﻳﺎﺭﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺸﺒﻴّﺖ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺍﻭ
ﺑﺘﻬﻴﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻡ ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﺒﻌﺪ'ﭼﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺖ. ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ'ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ
ﻭﺫﻫﻦ ﻣﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻩ. ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻥ'ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﻦ'ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ'ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻥﺎﺳﺖ. ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺭﻳﺴﻚ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍ
ﺑﺒﺨﺸﺎﻳﺪ'ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺪﻫﺪ.

M196

تورات را
باهم بخوانیم

بطور مقدمه
میگویم که
خداوند برای تکامل
روح فردی، در نوع
بشری کنونی
ما، و از هشت
هزار سال پیش
از امروز، پیشنهاد
الهی از روش
سلوک الهی را نموده
است. که بوسیله
شش پیامبر اولی
العزم بزرگ،
کاشفان (قرّه
ها وخورّه )های
شهودی از تجلّیات
الهی نموده
اند،که یگانه
روش تکامل
ارادی و عقلی
و روحی هر
انسان بشری میباشد.
آغاز از آدم کیومرث
تا محمد کاشف
نور قاﺌم روح القدس
وایدآل کمال میسّر
بشر میباشد.
که مفهوم الهی
و باطنی و
عرفانی تورات
و قرآن، همین یگانه
روش عبادی و
تکامل روح انسان
برای سلوک الهی
است . آدم
بگفته تورات
که از نظریّات
عرفانی پیشین مردم
بابل بوده، ویا
کیومرث یا شیث
بتسمیه زردشتیان
قدیم، و یا
بهر اسم دیگری
در هر قومی دیگر،
که بدون پدر ومادر
بوده است. ولی
والدین جسمانی
داشته و
خداوند بدست خود،
و بدون وسیله پیر
حسینی و پدر
امام زمانی حسنی،
آدم را بنور حسینی
ونخستین تجلّیات
الهی رسانده
است. که (أبو
البشر) الهی
نسلهای الهی بعدی
بوده است.
وآدم با کشف شهود
نخستین نور حسینی،
با شهود عرش مقام
الهی برتر حسنی،
از خواب مرگ قبل
از مرگ خود بیدار،
و آغاز گر ولایتهای
سلوکی و الهی ودانتا
گردید. که گویا
در شمال سرزمینهای
هندوستان و
جنوب سیبری
بوده باشد. ولی
قبلا روشهای تکامل
روحی انسانهای
بشری بدائی وجود
داشته است. که طبیعت
پرسان یا بهر
نام دیگری که
داشته اند،
وهمچنان
انسانهای بالا
آمده از نردبان
انواع حیوانی،
و از فصول اولیّه
نوع بشری
تکامل طبیعی
داشته اند. ولی
آدم آغازگر
سلوک ارادی و
عقلانی تر و
بتدبیر مدبّران
الهی گردید.
تا نوبت به (میترا)
یا نوح دوّمین
اولی العزم رسید،
که خود آخرین کامل
الهی بروش آدم
بود. و با کشف نور
حسنی، تجلّی دوم
الهی، و نیز کشف
عرش ربّ برتر
فاطمی (شیوا) مربّی
الهی بالاتری
برای کاملان ولایت
قبلی گردید. و
از خواب (مرگ قبل
از مرگ ) بیدار
و بخلق  بعنوان
پیامبر برتری بازگشت
و همچنان انسانهای
بدائی تر بولایت
آدم و تاکنون ادامه
داده ومیدهند.
تا با مراتب
الهی شده ولایت
میترا توسّلات
عبادی بنمایند
. وروح انسان
امروزی، با هر
مقام فصل نوع
بشری خود، صدها
بار تولدات
بشری داشته
است. که هر بار با
عقل بیشتر وکرامات
بالفعل وبالقوّه
بیشتری بجهان معاد
وبازگشت با
تولد داشته
است. وهر بار
با عقل بهتری،
درک اهمیّت سلوک
الهی وارادی را
نموده، و با
ولایتهای برتر
بودا، کاشف نور
شیوا و همان
دغدو و مریم و
فاطمی در تسمیه
های دیگر، با
شهود چهارم عرش
مرتضوی بتسمیه
محمدی،
سوّمین اولی العزم
گردید. که
کاملان موفق خود
را داشته است. وهمچنان
ولایتهای سلوکی
قبلی بکار تربیت
نسلهای بدائی
تر و مناسب
خود را ادامه
تربیت الهی داده،
و همچنان تا
امروز انجام میدهند.
تا نوبت بزرشت
رسید، که با
کشف شهود برتر
پنجم نور مرتضوی
و ششم عرش مصطفوی
موفق گردید .
وهر بار (عهد
الست) و سوگند تسلیم
با تحسّم
انسانی شهود
برتر داشته،و
خود بکار تربیت
روح سالکان خویش
پرداخت. تا نوبت
بمسیح پنجمین اولی
العزم رسید.
که با کشف شهود
برتر نور
مصطفوی، و عرش
جِبرئیل روح القدس،
پنجمین ولایت الهی
را آغاز نمود. و
ولایتهای قبلی
همچنان بتربیت
نسلهای مربوطه
بشری ادامه داده
ومیدهند. و
بالأخره نوبت بآخرین
کامل ولایت مسیح
که محمد سالک
بود،و با کشف نور
قاﺌم روح القدس
شهود ششم ، و
عرش رحمان بشهود
هفتم میسّر نوع
بشری رسید. و
پس از مرگ قبل
از مرگ خود
بخلق بازگشت .
ونسلهای موفق
قبلی در ولایتهای
آدم تا مسیح را
وسیله ای برای
توسّل عبادی شد.
که همچنان نیز
کاملان محمدی بخلق
باز میگردند .
و بقول محمد همیشه
313 کامل الهی زنده،
نماینگی الهی برای
چند سالک خود
دارند. که پیر
کامل صاحب مقام
حسینی میباشد.
ومراتب شهودی در
هر ولایتی، نامهابی
محلّی خود را
دارند. که نباید
تعصّب
وجاماندگی عقیدتی
بهر نام نمود. مهم
دیدار شهودی تجلیّات
الهی برای هر
سالک راه خدا
میباشدهر پیامبر
اولی العزمی، گفتنی
های (عمومی و
سلوکی) خاص سالکان
خود را دارد.
که خود یا دیگران،
کتابی برای
آنان وحتی برای
کاملان بعدی همان
ولایت اولی العزم
مینوشتند .
مانند آنچه ار
اوپانیشاد و ریگ
ودا و اوستا میشناسیم.
که سطح عقلی و
الهامات لدنّی
الهی بالاتر
از کاملان ولایتهای
قبلی دارند.
وتورات بصورت کتاب
مشخّص امروز یهودیان
نبوده است.که در
زمانها ، خط و یا
وساﺌل تحریر
نبود. که کلیسا
و معبد هر
کامل الهی برای
پیروان خود
خاطرات عرفانی
و تذکّری تاریخی
از گذشته های
اولیای الهی مینوشتند.
ولی بخت النصّر
پادشاه بابل، فاتح
اورشلیم مرکز یهودیان
ابراهیمی زردشتی
الأصل، ضمن قتل
کاملان و پیروان
یهودی ، تورات
آنان را نیز
تا توانست معدوم
کرد. و بسیاری یهودی
را ببابل اسیر
برد. تا کورش
در ٢٥ قرن پیش
آنان را آزاد نمود.
و معبد اورشلیم
آنان را ساخت.
و نیز اجازه نوشتن
تورات را، از محل
خاطرات مطّلعین
یهودی آزاد
شده داد. که اینک
این تورات در
دست ما هست. و اینک
میخواهیم
بطور کلّی با
آن آشنا شویم . البته
بعدها برای مسیح
انجیل ها را نوشتند
. که جداگانه بررسی
کرده ایم. و یا برای
محمد قرآن را نوشتند،
که آنرا نیز
ترجمه وتفسیر
کاملی نموده
ام. وهمگی این کتابهای
مقدّس، که حتی
بخداوند نسبت داده
شده است. چون الهامات
لدنّی پیامبران
وکاملان الهی بوده،
که تنها یک
مسأله را تکرار
میکنند، که همان
سلوک الهی میباشد.
و تنها هدف خداوند
از آفرینش هستی،
و موجودات هستی
وانسانهای نوع
بشری میباشد .
و اگرکه برداشت
سلوکی از این کتابها
ویا هر نوشته
دیگر نکرده
باشیم،
بمقصود الهی پیامبران
مربوطه نرسیده
ایم. و بجای پاداش
تکاملی الهی، مجازاتهای
الهی در
کارماها و
قهقراهای نوعی
نسخ ومسخ پس ازمرگ
میرسیم . که تکرار
گذشته های
انواع را در آینده
ها باید بنمادیم.
تا باز بنوع
بشری وهمین سلوک
الهی با هر شش
ولایت الهی، و
بطور متوالی،
خود را برای شایستگی
تولد نوع فوق بشری
آماده نمادیم.
که مهدی موعود
محمد و سومین سوشیانس
زردشت در٥٥
قرن دیگر با
کشف نور ربّ
رحمان و عرش ربّ
برتر از رحمان
در جهان آغاز میگردد.
و بینهایت  تجلیّات
برتر، و مهدی
های موعود بالاتر،
و انواع عظیم
تر فوق بشری در
پیش هست. که تا
أبد نیز پایانی
ندارند. تا که بفرض
محال بآخرین
تجلّی الهی (
الله آهورمزدا)
و یا هر نام دیگر
برسیم. و هر
بار صفات و
احوال واخلاق و
قدرتهای مراتب
تجلّی خود را
بیابیم. که
اگر هم بنور الله،
و نور الأنوار
ربّ الأرباب و
روح الأرواح  برسیم ،
هنوز بخداوند
(هو) بیرون ازهستی
نرسیده ایم .
که الله و
أهو، یعنی این
مقام شهودی ما،
اله و الهی هست،
ولی هنوز خداوند
هو نمییاشد. همه
این ادیان
سلوکی پیامبران
واولیای الهی
ودر هر زمان،
تنها سلوک الهی
و با هر شش ولایتهای
اولی العزمهای
ششگانه را
خواسته اند.
که اگر کسی
طالب لقای الهی
و کسب رضایت
خدا و بهشتهای
نوعی الهی را
از خداوند
باشد، و طالب
پیر الهی و پیامبر
زنده خود که
بمعرفی
خداوند باشد،
میتوان بمراحل
تخلیه صفات وکرامات
نوعی خود رسید،
زیرا همچنان در
حیوانیّت
بشری خود میباشد.
پس از تخلیه وتحلیه
بصفات الهی پیر
میتوان بتجلّیّات
الهی رسید.یا
همان مراتب شهودی
پیامبران اولی
العزم میباشند.
تا کسب صفات وکرامات
الهی تازه و
مناسب تولد نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
خود برسیم .و
خود نیز خاطرات
سلوکی وشهودی والهامات
لدنّی خویش را
، چون هر کتاب مقّدس
بنویسیم. که
هر متفکری
بالغ آخرین افکار
الهی و عالی خود
را برای آیندگان
مینویسد
. تا دیگران با
خواندن وحتی باور
نکردن آنها
باز ، کارساز نجات
روحشان از نظر
الهی نخواهد
بود. مگر کسی
عملا و شخصا بسلوک
الهی با ولیّ
الهی زنده ای،که
تورات صادق
وقرآن ناطق
سالک میباشد،
روان حیوانی بشری
خود را، بروحی
الهی روح القدس
برساند. تا هفت
هزار سال بعد در
تولد نوع فوق
بشری خود
بجهان، باز بسطوح
الوهیّت تجلّیات
الهی بالاتر
برسانیم.
وهربار (این همانی)
مقام الهی
بالاتری بیابیم.
که تا أبد نیز ادامه
تعالی های نوعی
و شهودی در پیش
داریم. که حتی روح
هر أتم، و فراوان
انواع دون أتمی،
از نردبان انواع
جمادی وگیاهی وحیوانی،
و فصول فراوان
نوع بشری، و بی
نهایت انواع فوق
بشری، ذات و
موجودیّت خود
را بخداوند الله
أهورمزدا برسانیم.
که بازگشت همه
بسوی خداوند گفته
شده است. ولو بقیمت
کارماها وتکرار
گذشته ها بوده
باشد. وتکذیب کتابهای
مقدّس مطرح نیست،
بلکه تکذیب
مفهوم لزوم سلوک
الهی این کتابها
وأنبیا واولیا
مورد نظر خداوند
بوده ،و باعث
کارماها وقهقراهای
نسخ ومسخ مجدد
پر عذاب در همین
جهنّم جهان
خواهد بود.
وما در این نوشته
ها و بررسی تورات،
میخواهیم نشان
بدهیم که پذیرش
الهی موسی
وهمه پیامبران،
تنها همین سلوک
الهی و با یک
ولیّ الهی
زنده میباشد.
که وی باهیچ دینی
رسمی ارتباطی ندارد.
ولی او پیروی سلوکی
از تمام انبیای
الهی را نموده
است.تورات قدیم
مجموعه ای از خاطرات
سلوکی أنبیای قبل
از ابراهیم فرزند
الهی زردشت (آزر)
تا موسی ودیگر
انبیای معروف ببنی
اسرادیل بوده،
که آن تورات معدوم
بخت النصّر شد.
و تورات جدید
را دربابل نوشتند،
و نسبت بموسی دادند.
ولی کلام همه انبیا
واولیا، عملا الهامات
لدنّی و الهی
أنبیا بوده
،ولی دستورات سلوکی
در این کتابها
نیست. که اگر باشد
برای چند سالک
خود گفته اند. و
نسخه شفا بخشی
نسلهای بعدی نمیتواند
باشد. مگر دستورات
پیر الهی زنده
بمعرفی خداوند،
که چون موسای زنده
ومسیح زنده ومحمدی
زنده برای سالک
خواهد بود.
وما در این بررسی
تورات، مانند بررسی
انجیل وقرآن
واوستا و غیره،
تنها یادآوری لزوم
سلوک الهی، با
یک ولیّ الهی زنده،
که پیر کامل حسینی
سالک میباشد.
پس تورات و
قرآن و دیگر کتابهای
مقدّس یکجا وبقلم
خداوند نبوده،
بلکه الهامات الهی
بأنبیا بوده
است. که دیگران
نوشتند. و اگر
که صادق در
کار خود بوده باشند،
کارساز نجات
روح انسان خواننده
وباور کرده آنها
نمیباشد. که قرآن
ناطق وتورات ناطق
لازم است، که همان
پیر کامل میباشد.
و او نیز کلیم
الله وروح خدا
و رسول فرستاده
خداوند برای
شخص سالک میباشد.
ونه برای عموم
که توان عقلی لازم
را هنوز ندارند.
و تولدات بشری
بهتر و بیشتری
لازم دارند،
تا بأهمیّت لزوم
سلوک الهی برسند.
که امیدوارم
خواننده گرامی،
این مقصود انبیا
را درک کرده باشد.
و بجای زمزمه تورات
وقرآن و اوستا
و انجیل، به پاکسازی
روان خود در
سلوک بپردازند.
و پس از تحلیه بصفات
الهی دیگری از
پیر الهی، شایسته
پیامبر
شدن گردند. و
بقول محمد،
همه شما باید محمد
شوید. ولی نه تنها
در نام، بلکه
(محمد) وسیله حمد
وپرستش سالکان
دیگری شد. تا
نوبت مهدی موعود
برسد، که مقام
الهی برتر انبیای
بشری را پیدا نمادیم
. تأیید تورات
مورد بررسی ما
مطرح نیست، که
بحقّ میباشد.
ولی ما از حقایق
برتر میگویم.
و خواهیم دید،
که تمامی أنبیای
الهی تنها یک دین
ویک کلام دارند.
ولی هریک برای
عصر خود وبزبان
وعقل مردمان خویش
و استعداد تکاملی
روحی وفصول
نوع بشری
انسانها گفته

اینک پس
از این مقدمه
ضروری، باهم
تورات را میخوانیم.
ولی برحسب (
نظریه شهودی وسلوکی
) بررسی میکنیم.
ونه از نظر تاریخی
وفلسفی و علمی
و غیره . هر فصل تورات
معروف بعهد قدیم،
که انجیل ها
را عهد جدید میگویند.
هریک را بطور خلاصه
بررسی میکنیم.
که کتاب تورات
در ظاهر آن
بطور تاریخی
نوشته شده است.
وهمه آنها اگر
کلام خداوند یا
(کلیم خدا) موسی
باشد، باز همه
انبیای قبلی وبعدی
نیز چنین بوده
است. ودرهر
زمان تعبیرات جدیدی
شده است، که
هدف ثابت سلوک
الهی را دارند.
در (سِفر) یا فصل
کتاب، معروف
بکتاب پیدایش
و آفرینش هستی
جهان است. در
واقع منظور
آفرینش و پیدایش
نوعی انسان  تا
امروز میباشد.
که (آفرینش) یعنی
فرّ الهی وتاج
شاهی اولیای الهی
یافتن است.
ظاهرا در سِفر
پیدایش، درباره
معجزات الهی
در آفریش، و
از الهی شدن هر
سالک در ولایتهای
ششگانه میباشد.
و یقول این سِفر،
شناخت خدا در
تجلّیات الهی باعث
آرامش داﺌم روح
انسان حقیقت جو
و یهوه طلب و
هدا جو و طالب لقای
یهوه یا
خداوند (هو) در
مراتب الهی میباشد.
آفرینش الهی از
هستی در شش
روز، همان آفرینش
انسان  الهی شده،
در شش (شهود یا یوم
و اوم و تجلّی)
الهی میباشد.
وهستی مادی جهان
عملا همان ذرّات
أتمی هستند.
که هر أتمی روحی
دارد، و در
حال تکامل طبیعی
خود، وتعالی از
نردبان انواع جمادی
میباشند. که
روح هر یک از ما
نیر مراحل انواع
أتمی را داشته
ایم. که از نردبان
انواع، بانواع
گیاهی و انواع
حیوانی، و
فصول فراوان
نوع بشری بامروز
رسیده ایم، تا
ببنهایت انواع
فوق بشری و تا
أبد، و در همین
جهان کره زمین
یا کرات دیگر
تا دیدار خداوند
در پیش داریم. وهر
بار تولد نوعی
عقل وکرامات، و
قدرتهای روحی
و جسمی وعقلی
عظیم تر پیدا کنیم،
که باید بکنیم
که خواهیم کرد.
و اکنون در
نوع بشری باید
بایدآل کمال ربّ
النوع خود روح
القدس، و(این
همانی) مقام الهی
اورا بیابیم.
ولو بقیمت کارماها
وتکرار پر عذاب
زندگی های نوعی
در جهان باشد.
نظریّات این
فصل تورات عقاید
مردم قدیم بوده،
ویا مناسب طرح
آنها برای انسانهای
اولیّه مانند
و طول عمرهای
دراز غیر منطقی،
در واقع طول عمر
طریقتهای این أنبیا
ومناسب عقل مردم
خود میباشد.
که هنوز همچنان
انسانهای بدائی
درجهان هستند.
که از انواع حیوانی
بنوع بشری متوالیا
رسیده وخواهند
رسید. گوئی انسان
نوع بشری در کودکستانی
یا مدرسه ابتدادی
شش کلاسه میباشد.
که هر روحی
انسانی، باید
از تمام این کلاسها
فارغ التحصیل شود.
ولو بدرجه پنجاه
در صد قبولی باشد.
تا برای دبیرستان
نوع فوق بشری آماده
گردد. و(ذخیره آخرت)
لازم تولد
بهتر بعدی را،
هرچه بیشتر
آماده نمود.
که در نوع فوق
بشری باعقل
وتوانهای ضعیف
نبود. که
امروز همه این
کمبودها، وحتی
موانع ومفاسد و
عقاید عقده ای
در همه هست. ومانند
کار روان
درمانان
پزشک، باید متخصص
آن بیماریها
پاکسازی روان
را نمود. و بقول
محمد ولو باکمتر
از ده در صد
تزکیه نفس و
شفا پیدا شود.
زیرا خداوند
در برابر هرقدم
سالک بسوی خدا،
خداوند نیز ده
قدم جلو میآید،
تا سالک زودتر
بلقای الهی مناسب
خود برسد. و
پاکسازی بقیه معایب
وکمبودها، و
برای پاکسازیهای
عمیق تر عقل بیشتری
لازم دارد.و
در تولد بهتر
بعدی، ویا در
تولد فوق بشری
با هزاران برابر
عقل نوع بشری،
بتوان بتجلّی عظیم
تر وتازه نور
رحمان و عرش رب
ّ برتر از
رحمان رسید. و
همچنان این
انوار
وشهودهای عظیم
تر، باید
هربار با
هزاران برابر
عقل رسید، که بتوان
درک کمبودها ومعایب
و عقده های حیوانی
وابلیسی نمود،
که تبدیل بعقیده
راسخ شده اند.
آنگاه امکان  اصلاح آنها
میسّر میشود
که اینک بشر حتی
نمیتواند
آنها را عیب
ونقص وانحراف
بداند

دراین سِفر
تورات از هجرت
انسانها از
شرق بغرب یاد
شده است.چه هجرت
نسلهای بشری،
و یا انحراف انسانها
از راه الهی (شرق
واشراق) وشهود
تجلّیات به (غرب
وماده گرادی) و
غرب زدگی یافته
است. ولی انسان
عاقل و خدا
جو، در شرق وغرب
جهان میتواند
بخواهد، که
همچنان باشراق
و شروق انوار
تحلّیات الهی بالاتر
برسد. زبانهای
مختلف امری طبیعی
است. که هر طفلی
زبان اختراعی
خود را دارد.
ولی انسانهای
خدا جو،
گرفتار مذاهب قشری
ودر همه ادیان
ششگانه میشوند.
پس زبان هم را
نمی فهمند و یکدیگر
را نیر کشتار وتکفیر
مینمایند. که بقول
محمد قاتل ومقتول
آنها جهنّمی وقهقرای
نوعی میشوند.
دین سلوکی زردشت
نیز فراوان مذهب
قشری شده، و
هریک نیز
استناد بگفته
های اوستا مینمایند.
زیرا معنی سلوکی
آنرا نفهمیده
اند. و هر ولایت
بحقّ الهی، مدام
کاملان الهی زنده
بازگشته بخلق دارد،
که برای خود خانقاه
ومعبد و کلیسا
و مسجدی دارد.
که نسلهای کامل
تازه ای بخلق باز
میگردانند. که
هریک طریقت دین
ومذهب تازه ای
بنظر میرسد. زیرا
اولیای الهی
اختیار آزاد وتفویض
الهی دارند، هرگونه
صلاح بدانند چند
سالک خود را
تریت نمایند.
ولی نه برای نسلهای
آینده دستوری
بدهند. که تقلید
از میّت هر که
بوده باشد
حرام و ممنوع الهی
است. یهودیان ابراهیمی
شاخه ای زردشتی
از ولایت چهارم
میباشند. که یعقوب
ویوسف مصری تا
موسی، فراوان پیامبران
دیگری در این میان
بوده است که
جمعا أنبیای (بنی
اسرادیل) میباشند.
ولی حوادث بعدی
نتیجه ظهور دیانت
تازه مسیح ومحمد،
ونیز مذاهب فراوان
قشری آنها، یهودیان
شاخه ایرانی ومصری
را یگانه و متّحد
در شعار تورات
و اورشلیم قبله
آنها نمود. ودلیل
انکار یهود از
مسیح ومحمد شده
است. آنان نیز همچنان
منتظر ظهود (ماشیه
یا مسیح) هستند.
وهر مدّعی مسیح
وماشیه الهی
بعدی را (مسیح دجّال)
میگویند. پس بدون
مراجعه سلوکی بخداوند،
نمیتوان باصالت
انبیای قبلی و
بعدی رسید. تا شاید
بتوان بمراتب تجلّیات
الهی بالاتر
رفت. همین مشکل
مذاهب قشری یهودیان
صادق بموسی وتورات،
در ادیان مسیح
و محمد دست داده،
که همیشه بی استعدادان
تکامل روحی،
دوچار توقّف تکامل
روحی میشوند.
لذا پس از مرگ
بشری کارماهای
نسخ ومسخ دارند.
تا تکرار گذشته
ها را در آینده
ها بنمایند که
خواهند نمود.
و زمانی از
نوع بشری وولایتهای
ششگانه آن،
بشهود واجب نهائی
نوع بشری قاﺌم
روح القدس خواهند
رسید. تمامی مطالب
سِفر پیدایش،
وحتی دیگر فصول
تورات، همین (برداشت
سلوکی) را
لازم دارند.
که ما برحسب توان
خود، و نیز
توان همراهی فکری
خواننده، سعی در
بیان معاتی
باطنی وسلوکی را
مینمادیم. که خواننده
نیز در مطالعه
جزئیات این
فصل وتمامی
فصول و اسفار
تورات، باید
شخصا عمل سلوک
الهی بنماید،
و اکتفا بخواندن
و شنیدن ننماید.
که شنیدن کی بود
مانند دیدن شهودی
است .

در این فصول
تورات فراوان
از نامهای پادشاهان
قوم اسرادیل بیان
شده است. که درواقع
این پادشاهان
همان کاملان الهی
زنده هستند.
که بر چند
سالک خود
پادشاهی الهی،
وتاج و فرّ و
فروهر الهی خود
را دارند و تا
زنده باشند.
گرچه بسیار
فرصت طلبان و
آخوندها و ملّاها
و کشیشان غیر
الهی، با
تکرار گفته های
انبیا، و
امثال تورات را
نفهمیده از معانی
سلوکی آن،
ونداشته از اصطلاحات
روانی و روحی در
سلوک، و نداشتن
مأموریّت الهی،
ادّعای آیت
اللهی میکنند.
که بقول محمد ابلیسان
در لباس روحانیّت
کاذب میباشند.
که ذات غیر الهی
خود را بر پیروان
مخفی کنند.
وکلاه و عمّامه
چون نور
و تاجی برسر دارند.
که اینان دوچار
مجازاتهای الهی
سخت تری میشوند.
حتی بقول محمد،
اگر تمام عمر روزها
صاﺌم و شبها
قاﺌم بوده باشند
، باز در قعر جهنّم
خواهند بود. و
اگر ( بی دین) میماندند،
برای آنها
بهتر از (بد دینی)
آنان میباشد.
که (به دینی) یا تکامل
و پاکسازی روان
خود را باید بکنند.
که تنها سلوک الهی
بمعرفی خداوند
از مربّی الهی
زنده باید
باشد.

عاقبت
تورات داستان
ابراهیم و یعقوب
و یوسف مصری
تا موسی را میسراید.
که موسی در
خانه فرعون رشد
یافت. یعنی در
همان طریقت دینی
فرعون بوده
است. ولی یک ولیّ
الهی که در
کاخ فرعون محرمانه
زندگی میکرد، موسی
را هدایت براه
خدا نمود. که بنزد
پیر الهی خود (شُعیب)
در شهر (مَدین)،
که یک ولیّ الهی
زنده ولایت زردشت
بود. در کوه طور
بتجلّی الهی
چهارم ( نور مرتضوی)
چون زردشت رسید
. که بصورت شعله
آتش بود . و بقیّه
مأموریّت الهی
موسی برای فرعون،
ومعجزات موسی چون
شکاف دریای سرخ
و نجات یهودیان
مصر بود. که عملا
موسای کامل
الهی سالکان
خود را، از دریاهای
احوال سلوکی که
همه سالکان دارند،
باورشلیم
معبد ابراهیم رساند.
و در (سِفر
خروج) این
اقدامات موسی بتفصیل
آمده است. که در
واقع خروح سالکان
با موسی از زندگی
غیر الهی آنان
بوده، تا با
مرگ قبل ازمرگ
ارادی، بتجلّی
نور مرتضوی، و
برخی  دیگر
را بعرش مصطفوی،
مانند خود موسی
و زردشت برساند.
تا آخرین کامل
یهودی در شخص مسیح،
که در سی سالگی
بشهود برتر پنجم
نور مصطفوی رسید.
و مسیح با عرش جِبرئیل
ولایت پنجم خود
را برپا نمود.
و ولایتهای قبلی
چون ولایت زردشت
وتا کنون، همچنان
بتربیت افراد ولایت
خود ادامه دادند
ومیدهند. زیرا
سالکان
وکاملان همه
آن ولایتها،
در تولدات بشری
بهتری با ولایت
مسیح، و نیز
با تولد باز
بهتر و باعقل
بیشتری در ولایت
محمد، بنور قاﺌم
و بششمین روز
آفرینش الهی خود،
و فرّ و برّ و
فروهر الهی خویش
میرسند. که پس ازمرگ
بنوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد،
در ولایت مهدی
آخرین کامل محمدی،
خود را نیز بنور
رحمان برسانند.
که هر تولد
نوعی بهتر بهشتی
الهی میباشد.
و هر قهقرای نوعی
کارمادیان سرکش
خدا و سلوک الهی،
بکارماهای جهنّمی،
درصورتهای نوعی
حقیر حیوانی میروند
تا تکرار گذشته
ها را بنمایند.
(سِفر)های تورات
گوئی (سَفر)های
الهی سالکان در
راه خدا، و
خروج از نوع
بشری خود، برای
رسیدن بتولد بهتر
بعدی میباشد.
وتنها شاهدان نور
قاﺌم روح
القدس، هفت
هزار سال بعد،
تولد نوع فوق
بشری خواهند داشت.

در سِفر لاویان
از پیامبران اولاد
هارون برادر الهی
موسی، که صاحب
ولایتهای بعدی
موسی شدند یاد
شده .گوئی موسی
تنها هارون را
الهی کرده بود.
و اولاد الهی
موسی وهارون،
نسلهای سالک خود
را دارند.
ولذا مذاهب قشری
آغاز شدند، که
منکر اولیای الهی
زنده موسی باشند.
و گوئی تنها اولاد
الهی هارون
بخدا رسیده
اند. ولی همگی بشهود
صورت هارون،
که همان صورت موسی
وابراهیم و
زردشت است،
توسّل عبادی نمودند،
که بنور مرتضوی
و احتمالا عرش
مصطفوی رسیدند.
که پیامبران ابراهیمی
تازه ای برای دیگران
شدند. بسفر
چهارم ( اعداد)
میرسیم. که گوئی
دین یهودی اساسا
با موسی تأسیس
شده است. ولی
موسی نیز مستعدان
سالک خود را خروج
و هجرت از
مقام روح بشری
آنها داده، که
وارد عوالم الهی
و شهودی نمود. که
موسی وهرکامل زردشتی
چون ابراهیم،
و پس از موسی
تا پیامبری یحیی
معمدانی، میتوانستند
بنور مرتضوی برسند.
و مسیح آخرین یهودی
کامل شده، و
کاملان مسیحی بعدی،
سالکان خود را
بنور مصطفوی وحتی
عرش جِبرئیل
رسانده ومیرسانند.
سپس نویسندگان
تورات، که
نوشته های خود
را بموسی نسبت
داده اند.
وتنها اخبار و
خاطرات تاریخی
و سلوکی خود
را نوشته اند. گفتند
که موسی چگونه
یهودیان را در
دوازده قبیله در
صحرای سینا ترتیب
داد. ویا پس از
رسیدن باورشلیم،
مقررات دین خود
نظامی داد. گوئی
پادشاهان یهود
و دولت اسرادیل
دوازده گانه
را تشکیل داد.
که باهم نیز جنگیدند.
و هدف موسی در سلوک
الهی را
فراموش
نمودند. و این سرنوشت
تمام حکومتهای
مذهبی ودینی و
در همه زمانها
ومکانها بوده است
. وهریک را
بنام (سِبط) و
شاخه گفتند.
ولی تنها سالکان
در (سَبت و سُبات)
یا عزلت سلوکی
میباشند. که
نه فقط روزهای
(سبت شنبه) که جز
بامور تکامل روح
خود نباید بپردازند.
و اعداد و
آمار پیروان
دوازده گانه یهودیان
در این فصل تورات
آمده است. ولی مطالعه
تمام تورات، اگر
برداشت سلوکی نبوده
باشد، نه فقط کارساز
وظیفه الهی
انسان نیست،
که حتی (جهنّم
پروری) بدتری میگردد.
زیرا آخوند پرستی
نموده اند. که
همچنان یهودیان
ومسیحیان
ومسلمانان وهر
دین الهی دیگر،
اگر سلوک الهی
نکنند، (آخوند
پرست) یا همان شیطان
و أهریمن پرست
هستند.

دانستن  تمام
حوادث تاریخی عصر
موسی و دیگر پیامبران،
ارزش تکامل
روحی و هدف الهی
برای سالکان زنده
را ندارد. مگر
شناخت پیر کامل
حسینی، و
فراموشی هرچه
مربوط بگذشته
سالک و جهان میباشد.
که سالک راه
الهی، حتی کرامات
بالفعل نوع
بشری کنونی خود
را، و نیر تا
مرز فداکاری از
دست دادن جان شیرین
بشری، برای رسیدن
بجانان الهی،
و تولد بهشتی بهتر
نوعی بعدی پیش
میرود. که با
مرگ قبل از مرگ
سلوکی خود،
بشهود برتر وجانان
الهی برسد. که سالکان
ولایت  ششم محمدی
نیز، با مرگ ارادی
قبل از مرگ،
بنور قاﺌم روح
القدس ربّ
النوع بشری شهود
ششم میرسند.
پس هیچ یک از دستورات
الهی موسی و
هر پیامبری
درگذشته، چون
مسیح ومحمد و امامان
الهی دیگر،
برای مسلمان
سالک صادق،
قابل تقلید
عبادی وتوسّل
سلوکی نمیباشد.
که تنها موسی
و پیامبران دیگر،
دستوراتشان بعنوان
پیر حسینی زنده،
برای چند سالک
با آنان بوده
است. وراویانی
که دستورات و
مساﺌل تاریخی
موسی و هر پیامبری
را یاداشت میکنند،
حتی مفید سلوکی
خودشان وخواننداکان
آن اخبار و
روایات، و در طول
زمانهای بعد
از آن پیامبران،
کارساز نجات
آنان نمیباشد.
زیرا راویان
که حتی احتمالا
صادقانه ثبت کلام
انبیا واولیا میکنند،
فهم حقایق أصلی
پیامران را
ندارند. و
ناخواسته خرافات
خود و گذشتگان
غیر سالک را در
برداشت هر حدیت
دارند. و
ناخواسته خود
و نسلهای بعدی
را فریب و
گمراه کرده
اند. بخصوص که با
مرور زمانهای
چند قرنی،
اصطلاحا یک کلاغ
چهل کلاغ میشود.
و مبالغات و (بد
فهمی) های زمانها
بعدی، بأنحراف
از مقصود همان
پیامبران اضافه
میگردد. و لذا مدام
مذاهب تازه
و برحسب عقاید
غیر الهی آخوندها
و قشری ها اضافه
میگردد. پس در هر
عصر و زمانی،
أنبوهی مطالب
باطل و تغییر یافته،
که حتی اگر در
أصل صحیح نیز بوده
باشد، روبرو میشویم.
لذا تنها هرچه
پیر کامل الهی
بمعرفی خداوند
بچند سالک خود
گفته باشد،
دارای اعتبار الهی،
و کارساز
پاکسازی روان سالک
و رضایت الهی،
برای کسب شهود
مراتب تجلّیات
الهی میباشد.
و هرچه پیر الهی
بگوید،
خداوند گفته
است. واو تنها
(کلیم الله) برای
سالکان خود میباشد.
و همان نیز
کلام الهی
است. حتی اگر بقول
محمد،
احتمالا مطلبی
را بخطا بگوید،
از نظر داوری
الهی برای سالک
صحیح میباشد.
زیرا أصل الهی
اطاعت سالک است،
ونه موضوع مورد
دستور پیر برای
اطاعت. و هرگز
از علوم و تاریخ،
و کثرت تفصیلات
و تفسیرات علمی
و فلسفی درست،
مفید تکامل روح
بشری انسان نمیباشد.
و یا گاهی قشریان
متفلسف نیز
مطالب فلسفی و
استدلالاتی میکنند.
ولی هدف آنها اثبات
حقیقت سلوک
الهی نمیباشد،
و برای ابراز حقّ
الهی نیست. چه
رسد که ضمن
الهامات لدنّی،
و از سطوح تازه
و برتر علمی و
فلسفی باشد. و
تنها قصد سیاسی
و هدف برتری جودی
های اجتماعی
دارند. که خود
را بحکومت بر
مرد تحمیل کنند.
و بر رقیبان
امثال خود فاﺌق
آیند. طبیعی است
که یکدیگر را رسوا،
و هدف الهی پیامبران
خود را نادیده
میگیرند.
مانند
آخوندهای
مسلمان، که هرچه
در باره  حقّانیّت
علی ّ بگویند
حقیقت را نگفته
اند. و بغلط نام
شیعه دارند. که
شعاع انوار شهودی
ولایت علیّ،
مانند حقّانیت
موسی وعیسی و
دیگر پیامبران
را ندارند. پس منطقا
دوچار آتشهای جهنّمی
داغ تری در کارماها
خواهند شد.

و بجز
معدودی یهودی
حقیقی که یهوه
طلب و طالب
شناخت مراتب
الهی میباشند،
و جَهدها و (جُهود)
در توسّلات عبادی
خود، با وساﺌل
الهی کاملان بازگشته
بخلق بمعرفی خداوند
بآنها در رؤیاها
از (بنی اسرادیل)
واقعی هستند،و
عملا یهودی حزبی
و مذهبی وقشری
نمیباشند. زیرا
عضو (یگانه دین)
خداوند در
سلوک الهی میباشند
. مانند دیگر سالکان
ادیان سلوکی قبلی
و بعدی، هریک دستورات
عبادی خاص  ومناسب خود
را از پیر الهی
خویش دارند.
تا (تخلیه وتحلیه
وتجلیه) های الهی
را برسند. که این
تجلّیات، تنها
مدرک پذیرش خداوند
میباشد. قشری
های همه ادیان
ومذاهب، همان دستورات
انبیای خود، مانند
آتش روشن نکردن
روز شنبه را رعایت
میکنند، تا دیگران
امثال خود را
فریب داده باشند،
که در راه خدا میباشند.
و یا چراغ هفت شاخه،
سمبول همان هفت
شهود ولایتهای
الهی است، که موسای
تاریخی، مانند
زردشت وابراهیم،
بیش پنج شعله آنرا
روشن نکرده
اند. تا در
تولدات بهتر بعدی،و
با ولایتهای  مسیح ومحمد،
وحتی مهدی موعود،
هفتمین شعله و
شعاع تجلّیات
الهی را در دل خود
روشن کنند. که
هر شهودی در (کیفیّت
وکمیّت) نور
الهی خود را دارد.
وموسی بنور چهارم
نور مرتضوی و
مانند زردشت رسید.
و با شهود پنجم
عرش ( مقام الهی
مصطفوی) بخلق پیامبر
بازگشت نمود.
و موسی
وکاملان الهی موسوی
در ولایت مسیح،
و نیز در تولد باز
بهتری در ولایت
محمد، بنور
ششم قاﺌم روح القدس
میرسند، تا با
ولایت هفت
مهدوی هزار
سال بعد، مهدی
موعود محمد وسوشیانس
سوم زردشت، بنوع
فوق بشری نیز بنور
رحمان شهود هفتم،
و حتی عرش ربّ
برتر از رحمان
برسند، که نامی
هم از آن مقام الهی
ومقدّستر و
برتر نداریم، که
مهدی خواهد گفت.

در هر باب
از سفر اعداد،
که دستورات کلّی
برای سالکان اندکی
در آن هست . ولی پیر
کامل زنده
بمعرفی
خداوند برای سالک
خود، دستورات جزئی
عملی را میدهد.
مانند اشیاء نجس
و ممنوع سالک. حتی
اگر برخلاف دستور
پیامبران قبلی
باشد. و یا بسالک
دیگر خود، دستور
دیگری مغایر بدهد.
وتنها
بدستورات عملی
و سلوکی پیر
بسالک، و با توسّلات
عبادی بصورت پیر،
سالک  میتواند
درجه تزکیه نفس
پیر الهی خود
را داشته
باشد. ویا کسانی
که طرد ولایت شده،
که پیمان شکنی
یا نفاق با پیر
وپیامبر خود داشته
اند. که برای دیگر
سالکان نجس هستند،
که آنان را آلوده
بنظریّات ضد پیر
نینمایند. و
طرد شدگان حتی
حاضر نخواهند بود
که توبه کنند.
و یا جبران سخت
را در آزمایشات
وبلایای سلوکی
بنمایند. ولی
اینگونه افراد
طرد شده، با کمی
اطلاعات خود
از امور و
اصطلاحات عرفانی
ودینی، عملا مذهب
جدیدی را ساخته
اند. که بتعداد
آخوندها و ملاّها
وکشیشان وموبدان
و برهمنان، در
لباس روحانیّت
کاذب، و در هر دینی
غیر سلوکی، مذهب
تازه ای ساخته
اند. و بدعتی
مورد نفرت پیامبران
هستند. و
بسهولت میتوانیم
مذهب و طریق دینی
غیر الهی را در
قشری های غیر
الهی ملاحظه کنیم.
ویا دوازه سبط
و فرزندان الهی
که (لاوی) ها،
با  هزاران
با موسی شدند،
جز انگشت شماری
از آنها،
بشهود نهائی پیامبر
خود نرسیدند.
و بقیه برای کارماهای
حقیر نوعی، و
تکرار گذشته
ها در آینده
ها رفته و میروند،
چون اکنون دیدار
الهی را
ندارند. و
اندک سالک صادق،
چون در تولدات
بشری پیشین خود،
تکامل سلوکی
وکرامات بالفعل
وبالقوّه بیشتر،
از ولایتهای الهی
زمان خود، و
بطور سلوکی
داشته اند، که
اکنون قدرت فهم
اهمیّت لزوم سلوک
الهی را دارند.
ومیخواهند که بفهمند،
و میخواهند بتجلّیات
الهی بالاتر برسند.
که در نوع بشری،
نهایت در شهود
نور قاﺌم روح القدس
میباشد. پس
امروز سالک یهودی
و زردشتی و مسیحی
و محمدی، عملا
یک (دین واحد)
دارند، که
همان (دین ورزی
سلوک) الهی میباشد.
و زندگی
کاملان در بین
هم کیشان غیر سالک
خود، برای امکان
هدایت احتمالی
آنها براه درست
الهی و بنفع
آنان میباشد.

و یا موسی
دستور و ترتیب
دریافت هدایا
از اسباط ،یعنی
سالکان در
(سبات و شباط)
همان عزلت سلوکی
را میدهد. که
مراتب شهودی واحوال
رؤیادی آنها
است. ونه پرداخت
پول و کالادی
برای خانقاه پیر.
که در تمام ادیان
قشری، عملا دریافت
پول وکالادی از
پیروان مذهبی،
سودی برای
آنها ندارد.
که نمیتوان توفیقات
الهی را با پول
متعلّق بخداوند
از او خرید. و
خمس و زکات و
نماز و روزه خریدن.
که برای غافلان
سلوک الهی و پس
از مرگشان سود
بخش نمیباشد.
و یا موسی دستور
جشن (فَصح یا پَسَح)
در روز معینی از
سال میدهد، که
انجام فصح
و پسح در جشن
وتشریفات نمیباشد.
که خود باید سلوک
الهی بنمایند،
و پاکسازی روان
حیوانی نوع
بشری خود را
تخلیه وتحلیه و
تجلیه های الهی
برسانند.
ویاچند سالک احتمالی
پیر را خورسند
کنند. آنگاه میتوانند
جشن میلاد، یا
در اصطلاح محمدی،
جشن (نیمه شعبان)
خودرا  بگیرند
و چراغانی
کنند. که مشوّق
خودشان در
سلوک باشد.
قربانی های دینی،
باید بصورت قربانی
روان امّاره و
بشری فاسد خود
را در سلوک الهی
بنمایند. که جان
بدهد تا جانان
الهی را برسد. که
برای سالکان یهودی،
دیدار نور (ایلی
وایلیا) یا همان
شهود مرتضوی
علیّ، در تسمیه
محمدی است. تا با
(عهد الست) خود
با نور ایلی، در
تولد بعدی و
بهتر خود ، در
ولایت برتر مسیح
و تجسّم انسانی
آن مقام ایلی
مرتضوی  که در
صورت مسیح بود
تسلیم سلوکی
شوند. و یا باز در
تولد بهتر بعدی
در ولایت محمدی،
با تجسّم
انسانی نور ( ایلی
در شخص علیّ)
مرتضی، در
شهود چهارم، و
شهود پنجم
مصطفوی برسند
. و هر بار سالک هر
ولایت الهی، تجدید
همان شهودهای تولدات
پیشین را مینماید،
آنگاه بشهود برتر
وجدیدی میرسد.
والاّ تمام
کرامات خود را
از دست میدهند،
و دوچار نسخ ومسخ
حیوانی میگردند.
تا دوباره وحتی
صد باره، بنوع
بشری وهمین سلوک
با ولایتهای ششگانه،
تا شهود نور
قاﺌم روح القدس
(ربّ عظیم)
برسند. که در
نوع بالاتر فوق
بشری، و با
مهدی موعود، بشهود
(ربّ أعلی
رحمان) برسند.
گرچه شهود روح
القدس ربّ عظیم
میباشد، باز بی
نهایت تجلّیات
برتر از رحمان
نیز، و تا أبد بی
انتها، در پیش
برای هر روحی هست.
و هر بار هر
روحی فردی (این
همانی) مقام الهی
مشهود الهی خود
را مییابد. و
(تورات ) همان (
توریه و رؤیتهای)
شهودی میباشد.
ولی ( عینا) تورات
از خداوند و
از موسی، و
ازهر پیامبری در
کتاب مقدّس خود
نمیباشد. که تنها
رؤیاهای شهودی
امشاسپندان، ویا
(دو قرّه  وخورّه) محمدی
است که قرآن گفته
شد.

در باب دیگری
سفر اعداد
داستان موسی و
هارون ومادرشان
مریم آمده، و
احکامی در
باره زنان گفته
شده، که منظور
از (زن) تنها سالک
است . که چون طبیعت
زن ، مطیع مرد
الهی خود میباشد.
حتی اگر پیر
سالک زن باشد.
و جامعه ها برحسب
نظریّات غیر الهی
خود، هرچه بخواهند
در باره زن و
امور دیگر میتوانند
مقرراتی وضع کنند.
که در هر حال ستم
بزنان و دیگران
میباشند. از
زن (حبشی) موسی آمده
است. که توجیهی
برای یهودیان فراوان
حبشه بوده، که
از ستم رومیان
و یهودیان قشری
اورشلیم ،
بدورترین نقطه
میسّر آن زمان،
در مرتفعات
خنک تر حبشه، مهاجرت
کردند. و طبق معمول،
شدّت آفتاب و
ازدواج جنسی با
افراد محلّی، بتدریج
سیاه شدند. که اکنون
دولت اسرادیل آنان
را قبول ندارد.
و یهودیان سفید
روسی و امریکادی
محبوب دولت اسرادیل
میباشند. و یهودیان
خاورمیانه ویمن،
وحتی یهودیان
ایرانی، آن
چنان مقبول یهودیان
سفید پوست نیستند.
زیرا عملا  همگی
آنان سالک الهی
بطریقت موسی،
و کاملان و
(کهن) های زنده
الهی موسوی نمیباشند.
در حالیکه  سالکان
الهی با
دشمنان خود میسازند،
چه رسد
بسالکان از ملل
دیگر. و رنگ
پوست و تفاوت ثروت
و علم معیار
الهی نمی
باشند. موسی در
این فصل تورات
برای امکان نفوذ
باورشلیم، که  قدرتمندان
قدیمتر ابراهیمی
مانع آنان بودند،
موسی ناچار
شد، سازمان
خاص جاسوسی
ترتیب بدهد، و
بداخل اورشلیم
نفوذ نمودند.
که چهل سال
بعد که هارون وموسی
زنده نبودند.
و یهودیان
موفق بدخول در
شهر اورشلیم شدند.
والاّ سالکان در
(شهر الهی مقدّس
ولایت) وخانقاه
پیر، خود را پاکسازی
در روان میکنند،
که بتوانند داخل
عوالم مقدّس الهی
میسّر خود، و
در شهودهای رؤیادی
داخل گردند. و
نه شهرهادی چون
اورشلیم و استخر
و مکّه و
کربلا. و یا اموات
خود را در آن شهرها
دفن کنند، که مجازات
جهنّمی الهی
را نداشته باشند.
واین از موهومات
قشری های مذهبی
میباشد.

در
آخرین سِفر تورات
بنام ( تثنیه)
که در کتاب عهد
عتیق تورات است،
از این
پس با (تورات
بابلی) و جدید (بایبل)
روبرو هستیم.
که ابتدا بزبان
کلدانی بابلی،
و سپس بزبان یونانی
که اورشلیم سالیانی
بود مستعمره رومیان
گردیده بود. و
بعدا نیز
تورات بابل بزبان
عبری ترجمه
شد، که در حال فراموشی
بود .و تا کنون دانایان
زبان عبری،
زبان قوم کنعان
اجدادی پیروان
ابراهیم، در معابد
خود زمزمه میکنند.
و همچنان
همگان یهودیان
اسرادیل عبری نمیدانند.
که ترجمه شده
های مکرر بزبانهای
دیگر را میخوانند،
که هرگز فهم وبرداشت
سلوک الهی، مقصود
خداوند وموسی
را نمیدانند.
پس برداشتها سراسر
قشری و بی أثر،
برای تربیت روح
الهی آنها میباشد.
که همین سرنوشت
را خوانندگان
اوستا و قرآن
و انجیل مسیح نیز
گرفتار میباشند.
زیرا برداشت سلوکی
نمیکنند. چه از
کتب مقدّس و
حتی از هر
کتاب ونوشته دیگر
نیز، باید برداشت
سلوکی والهی نمود.
آنگاه مطالعه آنها
مفید آینده های
بهشتی روح خواننده
در تولدات بهتر
بجهان خواهد بود.
حتی اگر علوم
وفلسفه باشد
باید برداشت سلوکی
والهی آنها را
نمود.

در بررسی
تمام فصول وسِفرهای
تورات با
مطالب تاریخی
و افسانه های قدمای
یهود روبرو
هستیم. که حتی
عصر موسی را نیز
از زمانهای بسیار
دور باید  بدانیم،
که مطالب او در
تورات بابل نقل
شده است. پس تمامی
دستورات أمر ونهی
تورات، بدون فهم
و برداشت سلوکی،
نه فقط
اطلاعات تاریخی
درست و حقایق علمی
قابل قبول نمیدهد،
بلکه باعث شرک
با خدا و پیامبران
میباشد. که جهنم
های سخت تر در کارماهای
نسخ ومسخ حیوانی
مجدد خواهند
داشت. و تنها سلوک
الهی و برداشت
سلوکی، برای
خواننده تورات
و هر نوشته دیگری،
مفید تکامل روحی
وعقلی و حتی روانی
وذهنی انسان میباشد.
ولی این آخوندهای
قشری در همه ادیان
غیر سلوکی، و
تمامی مذاهب آنان
با هرگونه استدلال
بحقّ بوده باشد.
جز منحرف نمودن
پیروان خود نمیباشد.
که آخوندهای
فاسد استثمار و(استحمار)
آنان می نمایند،
تا خرسواری خود
را بنمایند. و
تأکید همه پیامبران
واولیای الهی همه
ملل، و این نویسنده
نیز بتقلید مقدّس
آنان، بر این است
که فهم وبرداشت
سلوکی و توضیح
بیشتر باید
نمود . والاّ
دوچار نسخ
ومسخ کارمادی بجهان
و در صورتهای نوع
حیوانی مجدد میشویم.
تا باز در
تولدات نوع
بشری مجدد، با
همین شش ولایت
سلوکی بشهودهای
مربوطه أنبیا برسیم.
که تنها شایستگی
تولد عظیم تر نوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد بیابیم.
و اکنون اگر بخواهیم
برداشت سلوکی از
هر کتابی مقدّس
و در هر قوم ودینی
را بنمادیم،
تنها  با توضیحات
ونظریّات ودستورات
پیر کامل بمعرفی
خداوند هدایت وراهنمادی
بگیریم. و اگر پیر
کامل را بدرخواست
انسان طالب لقای
تجلّیات الهی
در رؤیا بوی بمعرفی
شده  باشد.

بین قرنهای
١٢ق.م. تا میلاد
مسیح آمده، که
روح القدس ربّ
النوع بشری،
موسی دستور
تورات را
داشت. و قراءت
تورات، و نیز
قرآن که همان قرّه
و خورّه گیری و
تمرکز وتوسّل عبادی
سالک باوسیله الهی
او پیر کامل الهی
زنده است، که خداوند
بطالب او معرفی
کرده باشد. این
تاریخ ها چیزی
نزدیک بتاریخهای
زردشتی و بودائی
میباشد. که مبدأ
ادیان الهی وسلوکی،
و مبدأ قرّه
های شهودی
سالکان ولایتهای
الهی هستند.
چه آدم و کیومرث
و یا موسی
باشد، که تمام
نوشته های آنان
و اولیای بعدی
آنها، اگر قشری
و دجّال غیر الهی
نبوده باشند،
خداوند نیز
بآنها در دل وفکر
وحی والهام لدنّی
داده ومیدهد.
که نصایحی برای
دیگران غیر
سالک باشد. که
شاید زمانی بخود
آمده سلوک الهی
بنمایند. و
الاّ سالکان نیاز
بهمان چند کلمه
دستورات عبادی
پیر الهی خود
را دارند. لذا چندین
گونه تورات در
معابد یهودیان
بوده، که
معدوم بخت
النصّر، و یا
آخوندهای قشری
دیگر شدند. که گهگاه
در کوهستانهای
سرزمین فلسطین،
از زیر خاک بیرون
میآید. که
آنچه از آن قابل
خواندن باشد.
اغلب تطبیق با
تورات رسمی
موجود نمیکند.
ولی کسی جرأت
بیان این تفاوتها
را ندارد. که
مبدأ نظام سیاسی
اسرادیل بهم مبخورد
. و انجیلهای مسیح
دیگری نیر چون
انجیل مورمونها
و کتابهای ارامنه
وروسها، ویا نوشته
های قبطی های
مصری وحبشی موجودند،
قابل تطبیق بهم
نیستند. اما
اگر برداشت سلوکی
از آنها شود،
همگی یکسان هدف
خداوند و انبیای
آنها را نشان میدهد.
وسالکانشان شخصا
قرّه های شهودی،
و (توریه) های
رؤیادی، و شهودهای
مدرک انجیل و
مقدّس شدن سالکان
را شخصا از خداوند
دارند. که نیاز
بجز پیر الهی
بهیچ قراءت
کتابی نمیباشند.

روح القدس
برای موسی،
وهر مبدأ تاریخی
دیگری که بوده،
نظام ولایتهای
سلوکی ششگانه را
تنظیم نموده
است. و هر پیامبر
اولی العزمی بگوید،
آنها را قبلا میدانسته
است. زیرا از ولایتهای
قبلی تا آدم، همگی
احوال سلوکی و
نظریّات الهی را
در دل خود، و
شهود دیده و
داشته اند. و
در ولایتهای ششگانه
این مراتب شهود
مقدماتی
سالکان چون دست
داد، بشهود وکسب
این همانی صفات
الهی وکمالات
و مقامات الهی
روح القدس رب ّ
النوع بشری جِبرئیل
را خواهند
داشت. و خود نیز
تجسّم انسانی این
مراتب الهی
برای دیگران در
جهان خواهند
شد. وهر بار در
هر تولد فصول نوع
بشری،  کرامات
بالفعل انسان
بطور تکامل طبیعی،
و در تولدات
ولایتهای سلوکی
تکامل روحی
بطور ارادی و
عملی و ریاضتی
و یا تفکّرات
عقلی بعدی، باین
کمالات الهی
برتر، لازم برای
تولّدات باز
برتر بعدی فراهم
می نمایند. که تا
أبد بی نهایت
انواع فوق بشری،
وتحلّیات الهی
ومهدی های موعود
در پیش هستند.
که بفرض محال روحی
بکمال، واین همانی
(روح الأرواح) (الله
أهو) برسند. که پایان
وظیفه الهی هر
روح انسانی ،
و حتی هر روح أتمی
ومادون أتمی، و
نیز روح هر گیاه
وحیوان و بشری
پایان بیابد.
که فرمان (کن فیکون)
و شدن و صیرورت
وتکامل دست بدهد
که خواهند
داد. حتی اگر
بقیمت تکرارهای
مکرر نسخ ومسخ
های حیوانی وبدتر
بوده باشد.
کاری که اکنون
میفهمیم و میتوانیم
انجام بدهیم .
پس از عذاب زندگی
های کارمتی صورتهای
نوعی در جهنّم
جهان انجام
خواهیم داد.

بنظر میرسد
که این نویسنده
مدام از موضوع
تورات جدا میشود.
چون توضیح وتفسیر
سلوکی را لازم
میدانم، که همان
کلام موسی وتورات
است . پس همچنان
در بحث موسی وتورات
هستیم. که باید
تعمیم بدیگر انبیا
و کتابهای مقدس
نیز داد. تورات
میگوید، خداوند
روز اول آفرینش
هستی، عقل را
آفرید . یا همان
تجلّی شهود
اولی العزم آدم
نخستین آفریده
سلوکی نوع بشری.
و هر سالک در
هر زمان بعدی،
که بنور تجلّی
الهی در صورت پیر
کامل در رؤیا آشنا
میگردد، ولی
همچنان انوار عالی
تر شهودهای بعدی،
با میترا
وبودا و زردشت
و مسیح ومحمد
کشف گردیدند. تا
نوبت مهدی موعود
برسد، که نور
برتر ربّ
رحمان شهود
هفتم، و عرش رب
ّ برتر از
رحمان را کشف نماید.
که روز هفتم سالکان
فوق بشری مهدی
و کاملان مهدوی
خواهد بود. که  انبیای بشری
از شهود ونور
ویا روز و یوم
و اوم ششم برتر
قاﺌم روح القدس
را ندارند . شش
روز آفرینش دو
روز دنیا، و
چهار روز
آسمانها را
آفرید . که روز هفتم
بر عرش خود استوار،
و عملا تدبیر
مراتب آفرینش سالکان
را در شش روز شهودی
مینماید. که سالک
یهودی چون خود
زردشت،در روز
چهارم بنور مرتضوی
ایلیا، و مسیح
بروز پنجم مصطفوی
پدر آسمانی
او، و محمد در
روز ششم کمال یافتن
سلوکی خود
بنور قاﺌم رسیده
و میرسند. و
تنها أندکی که
بقول محمد ٣١٣
ولیّ الهی
شاهد قاﺌم ،
برای شهود عرش
رحمان، (اسراء
و معراج) خود
را مینمایند. تا
پیامبرگونه بخلق
معاد کرده و تولد
دوم الهی خود
را مییمابند.
تا مقدمات
تولد بعدی هرچه
بیشتری را در (ذخیره
آخرت) خود،
بخدمات الهی وتربیت
دیگران میپردازند.
که در فصول نوع
فوق بشری بالاتری
بجهان بازمیگردند.
تا مانند اکنون
در نوع بشری ما،
دیر بفهم اهمیّت
و لزوم سلوک
الهی دوچار نشوند.
جالب که تورات
میگوید روز چهارم
بود، که ماه و
ستارگان آفریده
شدند. یا همان
شهود سالکان موفق
ولایت زردشتی
ابراهیم (برهمن)
و موسای (ماشیه
ومسیح شده) الهی
گردید. و روز پنجم
پرندگان و ماهی
ها، و روز ششم
حیوانات
وانسان، و روز
هفتم روح القدس
که باستراحت پرداخت
. هر کامل الهی در
شهود عرشی خود
استراحت میکند.
که وظیفه الهی
دیگری ندارد.
و حیوانات
مذکور موسی
هنوز بتولدات
شایسته ولایتهای
برتر بعدی نرسیده
اند. و یا انسانها
بعلّت عدم سلوک
و قشری گری دینی
ومذهبی، دوچار
کارماهای مکرر
نسخ ومسخ شده
اند. ولی تنها درولایت
ششم مصطفوی محمد
است، که سالکان
با هر ولایت
های الهی،و
اگر کمالات الهی
لازم را داشته
باشند، بهمان مراتب
شهود مصطفوی میرسند،
که بروح القدس
و سپس بعرش رحمان
میرسند. و
تورات بسیاری افسانه
های مردم بابل
را در باره آدم
و حوّا، و
طوفان نوح و
بسیاری عقاید عرفانی
قدیمتر را
بنقل از عقاید
مردم بابل
هستند. که در
تفسیر شهودی وسلوکی
آنها تماما قابل
توجّه بوده،
که سمبولیک از
حقایق الهی و
سلوکی میباشند.
و یا آفرینش زن
از کمر آدم،
که همان  یرورش الهی
سالک در حکم زن
مطیع، که از
کمالات و توسّلات
عبادی پیر الهی
خود بکمال الهی
میرسد.
چه سالکان زن یا
مرد باشند، ویا
مربّی الهی زن
یا مرد بوده باشد.
که مردانگی ومروءت
و انسانیّت الهی
را یافته اند.
و نیز داستان هابیل
وقابل اولاد
آدم، که یکی سالک
وصالح، و دیگری
قشری وقاتل برادر
الهی خود میگردد.
وهمیشه
وتاکنون این کشتارها
ادامه داشته و
دارد. بعد از
آدم ( شیت
کیومرث) که همان
میترا یا نوح بگفته
مردم بابل
باشد تولد الهی
یافت . و نسلهادی
از اولیای الهی
هر یک از پیامبران
اولی العزم مدام
میرسند، تورات
از (گنبد قبّه)
وکعبه، پس از فرو
نشستن آبها میگوید.
که سالکان پس
از عبور از دریاهای
بحران روحی وفکری،
و بلایای عزلت
سلوکی بخلق باز
میگردد. که کعبه
و قبله  سالکان خود
میشود. وجز با
کشتی ولایتهای
الهی، کسی نمیتواند
بنجات از تولدات
حیوانی و بدتر
از نوع بشری برسد.
و یگانه توصیه
تمام انبیا و
اولیا برای مردم،
که باید بسلوک
الهی بپردازند.
آنگاه قراءت
تورات یعنی قرّه
گیری با وساﺌل
الهی مفید نجات
روح حیوانی نوع
بشری ما خواهد
بود .

سپس تورات
فهرست اسامی پیامبران
پس از نوح را مینویسد،
که قطعا برحسب
خاطرات و با
نقص زیاد میباشد.
و از نسلهای یهودی
وملل میگوید،
که منظور نسلهای
سالکان موفق انبیای
زنده میباشند.
و بقیه  آخوند پرست
که جهنّم پروری
خود را تا
زنده هستند مینمایند.
البته  بودا در
آگاهی مردم بابل
و یهود نبود.
وحتی از زردشت
بسیار نادرست
وناقص میدانستند.
که از ابراهیم
آغازمیکند، که
محمد اورا فرزند
(آزر) زردشت میخواند.
و عملا با
مجموعه اولیای
ولایت چهارم
زردشتی که
مورد اطلاع یهودیان
وقریش بوده
دنبال میگردد.
و فهرست انبیای
پس از ابراهیم
که باز منطقا نادرست
است میگوید. بخصوص
در تعداد
آنها. والاّ
همه انبیا یک خط
ومشی الهی وسلوکی
داشتند. تورات
پس از ابراهیم
از (عهد پیمان) یا
همان (عهد الست)
سالکان شاهد نور
الهی، و از
ختنه کردن میگوید.
و تفصیل امور
شهودی تورات وانبیای
بنی اسرادیل
را ، در نوشته
های دیگر خود
داده ام. که دانستن
آنها أثری شهود
در کسی ندارد.
مگر پس از سلوک
که خود سالک بتمام
حقایق انبیای پیشین
میرسد. و نیز
داستنان فرشتگان
الهی برای ابراهیم
که بدون فرزند
الهی بود میگوید،
که یعقوب و
اسماعیل بودند
. و یعقوب با
نام دیگر، یعنی
اسرادیل
اسراء کرده و
معراج عرش الهی
رفته است. که سالکان
نیز (تعقیب) این
هدف نموده،که بمراتب
تجلّیات الهی
باین عنوان (
اسرادیل ) میرسند.
و داستان پیامبر
لوط ، و
واژگونی شهرهای
فاسد، که در
واقع همان ادیان
ومذاهب باطل غیر
سلوکی میباشند،
که بقهقرای
کارمادی میروند.
(اسماعیل) نیز
هر کامل الهی دارنده
(اسماء الله) یا
همان ( ناموس
ها) ونامهای
الهی است.و(
نماز) فارسی و
بشرط توسّل نماز
گذار باین نامهای
شهودی
عبادتها اعتبار
الهی دارند.

دیانت
ابراهیمی
وبرهمنی زردشت
در مصر، مانند
اورشلیم فلسطین،
با تلاش یوسف
توسعه یافت.
وچند نسل از پیامبران
و پیروان یهودی
نیز گذشت، که نوبت
بموسی رسید. که
خود قبل از
سلوک عضو
خاندان دینی فراعنه
بود. و براه الهی
سلوک، بوسیله یک
مؤمن نفوذی
ابراهیمی در
کاخ و معبد
فرعون، موسی
هدایت شد. وچون
در (مَدین) بیرون
مصر، بشهود نهائی
عرش مصطفوی خود
رسید، مآموریت
الهی برای آزاد
کردن یهودیان مصر
از بردگی شد.
که بردگان در
ساختمان اهرام
و معابد سنگی مصر،
بیگاری های تا
مرز مرگ مینمودند.
سالها بعد باز
بخت النصّر
بابلی، یهودیان
وملل دیگری را
ببردگی برد.
تا کورش این بار
آنان را از
بابل نجات داد،
که تورات کنونی
نوشته شد. و از
خاطرات و
احوال اولیای زنده
یهودی بابل
نوشته شد.
تورات الهی میباشد
ولی از خداوند
نیامده ، و
گفته های موسی
نیست. که حتی تاریخ
نتوانست
اخبار درستی از
موسی بدهد .
لذا دین یهودی
ابراهیمی هر
زمان و در هر
گوشه جهان
بشکلی برحسب اختیار
الهی اولیای زنده
پیش میرفت. ولی
حوادث بعدی اشغال
نظامی رومی ها
و مسلمانان بعدی،
همه گروههای
متفاوت یهودی
را در قبله
اورشلیم و نوشته
های تورات یهودیان
بابل، آنها را
تا کنون متّحد
وواحد نموده
است. باز عصر داود
و سلیمان نبیّ
رونقی در جامعه
یهودی بود. ولی
تضاد دو دولت یهودی
(اسرادیل و یهودا)
آنان را چنان ضعیف
نمود، که
منقرض نمود ،و
چند سال پیش دولت
اسرایل بوجود آمد.
که این دولت نیز
مانند دولتهای
یهودی توجّه زیادی
بتورات ندارند.
و حتی اجرای همان
عادات یهودی،
چون آتش روشن
نمودن روز شنبه
را رها کردند.
وگرفتاری با اعراب،
گوئی تاریخ را
تکرار میکنند.
ولی این یهودیان
یک هزارم آنان
نیز سالک الهی
و با طریقت
ابراهیم و موسی
نیستند. بازار
سیاست گرم است.
و اموری چون امواج
دریا مدام میآیند
و میگذرند، که
تا أبد ادامه خواهد
داشت. وهمه  دوچار
مرگ و کارما هسنند.
مگر چند انگشت
شماری سالک،
که بهر دین سلوکی
باشند، که (تقرّب
نوعی) و صفاتی بخداوند
پیدا میکنند. وبرای
تولد بهتر از نوع
بشری، که نوع
(فوق بشری) میگوئیم.
وبا هزاران برابر
عقل بشری باز بجهان
بازگشتها دارند.
که (معاد) داﺌم تمام
ارواح است. از
أتم تا گیاه وحیوان
و انسان و
انواع فوق بشری
ادامه خواهد داشت.
و همیشه عاقلتران
هستند که
تواناتر و
داناتر، برای
شناخت راه درست
الهی خود میباشند.
که بازگشت های
با رنج کمتر
زندگی های مکرر
نوعی در (جهنّم
جهان) را
دارند. اولیای
الهی برای انسانهای
عاقل و طالب کمال
ولقای مراتب الهی،
رحمت و نعمتی
برای همه عالمیان
هستند. اگر که
خود بخواهند و
آخوند پرستی قشری
ها وملاّ های
مذهب تراش،
أهریمنها و
ضحّاک هایی زنده
برای انسانهای
دیگر نباشند.
که آخوندها
مانع تکامل
وکسب (روح الهی)
قاﺌم پیروان  شده، و
برای کارماها،
تکرار نسخ
ومسخهای حیوانی
خود و دیگران
را فراهم میکنند.
و حتی بگفته
محمد قاتلان
اولیای الهی میباشند.
گوئی  تاریخ ملل
جنگ داﺌم خیر وشر
یا نبرد أهریمن
و برهمن و اولیای
الهی با آخوندهای
ابلیسی هر ولایت
فقیه غیر مؤمن
مبیباشد. و
عاقبت نور بر
ظلمت پیروز میگردد.
وقتی نور هدایتهای
تجلّیات شهودی
در دل مستعدان
و کاملان وپاکروانان
شهود سلوکی
شده، بجای جهل
و ظلمت و
ستمکاری بخود
و دیگران قرار
میگیرد. گوئی جهان
نیز سراسر عدل
و عدالت و خیر
و کرامت الهی
میباشد. وچیزی
از ظلمت وستمهای
قبلی وجود ندارد.
که روح شاهد تجلّیات
الهی، تنها درک
کنندگان این احوال
آرام الهی میباشند.
و با برداشت سلوکی
قراءت تورات وقرآن
و هر کتاب مقدّس
و غیر مقدّس، عملا
عبادت و خیر یابی
و دین ورزی
مقبول الهی میباشد.

( بیت) خانه وخاندان
اولیای الهی، همان
خانقاه اولیای
الهی زنده مبباشد،
که قبله سالکان
بمعرفی خداوند
است. حتی شهرهای
فلسطین چون ( بیت
لحم و بیت
لاهو) همان
معنی ( ولایت) فارسی،
و شهر ولیّ
الهی سالکان میباشد
ومقدّس هستند.
ولی تا وقتی
که اولیای الهی
زنده در آنها وجود
دارند. تورات پس
از داستان
ابراهیم تا یوسف،
از اختلافات اولاد
غیر الهی این اولیای
الهی را پیش میکشد.
اولاد ظاهرا
دوقلوی ابراهیم
، یعقوب و عیسو،
یا همان اسحاق
یااسماعیل، که
تا امروز بین یهودیان،
که خود را از
اولاد یعقوب اسرادیل
میدانند، با اولاد
اسماعیل و
همان اعراب امروز
که بزرکترین دشمنان
اولاد یعقوب میباشند.
ولی ناجیان الهی
یهودیان
واعراب ،
وتمام ملل دیگر
از اولاد الهی
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند
هستند. که
ابراهیم ها و
محمدهای زنده
ای برای سالکان
زنده میباشند.
ودر خانقاه آنان
گرگ و میش باهم
برسر یک سفره ولایت
با داده های الهی
خود ادامه حیات
میدهند. تورات
نیز از خواب
فرعون وتفسیر یوسف،
و یا خواب یوسف
وبرادرانش که برای
یعقوب پدر
گفتند میگوید.
عملا  همان احوال
یکایک انسانهای
مستعد تکامل میباشد.
زیرا خواب
زبان خداوند و
آینده های انسان
میباشد.
و تنها عقل نیرومند
پیر الهی، و
تسلیم سالک ورزیده،
معنی سلوکی خوابها
را در مییابد،
و براه مستقیم
ودرست ولایت
سلوکی خود پیش
میرود.

کتاب (خروج)
و هجرت یهودیان
از مصر برهبری
موسی، و آغاز از
واقعه مرگ یوسف،
وپایان قدرت سیاسی
یهودیان مصری
آنرا آغاز
دوره هجرت میدانند.
وهمیشه معیار محاسبه
تاریخ را
ملل، تولد الهی
ودوم پیامبران
خود میگویند.
وقبل از آن تاریخ،
بیشتر افسانه ومبالغات
پیروان قشری میباشد.
هجرت محمد از
مکّه، باز همان
هجرت محمد از جهان
بشری، با مرگ قبل
از مرگ خود بود،
که بنور قاﺌم رسید،
و با عرش
رحمان تولد دوم
و الهی خود را یافت.
و هر انسانی سعادتمند،
باید این هجرت
خود را داشته
باشد. گوئی
مرگ و ترک روح انسان
از تن بشری، و
جان دادن برای
رسیدن بجانان الهی
شهود برتر
میباشد.  اکنون
در عصرشرافت نوع
بشری در سلوک بنور
قاﺌم روح القدس
میرسند ،ولی بالاتر
در نور رحمان و
تجلّیات الهی
بالا تر نمیروند.

عید فطیر
و مراسم تسلیم
نمودن اولین فرزند
هر زن برای خدا،
که بمعبد
گذارده میشود،
عملا بخاطر دوره
اسارت و بردگی
و فقیر بوده،
و سمبول لزوم
سعی والدین برای
هدایت سلوک الهی
فرزندان خود میباشد.
اگر که والدین
در راه الهی رسیده
باشند. والاّ
از کوزه همان تراود
که در آن است.
گرچه گهگاه اولاد
انبیا نا خلف
شده ولی برخی
از اولاد غیر
سالکان قشری،
پدران نا خلف دنباله
رو اولیای الهی
میشوند. پیدایش
آب در صحرای خشک
سینا، که موسی
با عصایش چشمه
های آب برای (اسباط
و طریقتهای
سلوکی) برپا
کرد، عملا همان
داده های عقلی
تازه الهی
سالکان میباشد.
که آب برای عوام
و شیر برای سالکان،که
چون اطفال در
تربیت الهی
هستند. و یا عسل
حکمتهای شیرین
ولی صعب الهضم،
خاص اولیای الهی
میباشد. و
بالأخره نهر و
چشمه شرابهای الهی
سرمست کننده اولیا
است، که قابل
انتقال بدیگری
نمیباشد. و
هرکس باید خود
برود و ببیند
و بچشد، و با (حلوا
حلوا) گفتن
دهان شیرین نمیشود.
غذای گزنگبین
(منّ و السلوا)
در صحرا از رطوبت
شبنم های
صبحگاهی سمبول
غذای ساده و
أندک سالکان در
دوره عزلت سلوکی
میباشد. احوال
روز (سبت) یا
دوره سلوک در
تورات، بدون برداشت
سلوکی  دیده نمیشود.
ولی در برداشت
سلوکی همه کتابها
یکسان الهی  هستند. و
بقول (دارا شکوه)
عارف، که کتاب
اوپانیشاد
گذشتگان هندو
را بفارسی ترجمه
کرد، که میگوید
وقتی این کتاب
را میخوانم ، گوئی
دارم قرآن میخوانم
. ولی بدون برداشت
سلوکی،  هم اوپانیشاد
و هم اوستا و
تورات و انحیل
و قرآن، هیچ
آثاری الهی بخواننده
نمیدهد .

فرمانهای ده
گانه موسی
قسمت کوچک ولی
مهمتر، از
دستورات بیشتر
سلوکی برای سالکان
همه ولایتهای الهی
میباشند.
وتنها گفته
موسی وهر پیامبر،
باز گفته هر
ولیّ الهی بسالکان
خود الهی بوده
ولی (کلّی) میباشد.
و دستورات (جزئی)
عملی زندگی سلوکی
را پیر الهی  برحسب شرایط
و
احوال سالک میدهد.
ودر هر زمانی تنها
اختیار الهی پیر
کامل مورد نیاز
میباشد. و تقلید
از دستورات  پیامبران
درگذشته قابل
استفاده سلوکی
نیست. که تقلید
از میّت، در
حکم شرک باولیای
زنده الهی  هر زمان میباشد.
داستان گاو
زرد کشتن،
همان نادیده گرفتن
طلا و آخوند
شکم باره، و
هوسهای نفس امّاره
انسان است. که شعار
اصلی دیانت میترا
بوده وهست.
رمز میترا ی نوح
گاو در حال
کشته شدن
است.و کلاغ خبرنگار
پیر، و عقربی که
بیضه گاو را نیش
میزند. که رمز
کشتن شهوت در
سالک را میباشد.
ومار فریب کار
شیطان، در تمام
ادیان بعدی آمده
است. ولی با
برداشت سلوکی
میباشند. و نیز
موجودات دیگر در
جهان جهنّمی ما
میباشد. اگر
با آنها با تقیّه
واحتیاط نبوده
باشیم.

قسمت سوّم
تورات (کتاب
لاویان) یا سالکان
طالب لقای الهی
بوده که با موسی
بکوه طورو
عزلت سلوکی رفتند.
وموسی مقررات معبد
و عزلتگاه سلوکی
سالکان را مقرر
کرد. که در هر دینی
مقررات ظاهری دینی
و عبادات های
عامیانه، کار
آخوندهای قشری
برای تحکیم موقعیّت
رهبری خودشان میباشد.
ومقررات نان
فطیر ارزان،
سمبول غذای تمامی
دوره سلوک سالکان
میباشد.
آخوندهای قشری
نیز بعدها مقرراتی
در باره قربانی
کرده حیوانات،
و جشن عید را برقرار
نمودند. ویا سنگسار
زنان اقدامی الهی
نیست. و
آخوندها بعقیده
خود، میخواهند
مردم و زنان را
بترسانند، که
نظام جامعه را
سالم نگهدارند.
ولی از نظر خداوند
نظام (جامعه هر
ولایت) الهی مورد
نظر است

در کتاب
چهارم اعداد و
ارقام است، که
از آمارهای یهودیان
میگوید. ولی در
أمر الهی دین ورزی
سلوکی ، کمیّت
مطرح نیست، که
سراسر کیفیّت است
. که در یکایک سالکان
این کیفیّتهای
تازه و الهی و
شهودی، باید مورد
توجّه قرار گیرد.
آخوندها قشری هستند
که مقررات مجازات
قصاص گناهان
را مقرر کرده اند.
تا حکومت مذهبی
خود را تثبیت کرده
باشند. و نیز هر
زمان بعدی سرشماری
یهودیان صورت میگرفته،
که بیشتر برای
مالیات گیری و
سرباز گیری و
بیگاری های اجتماعی
دولتهای رسمی یهودی
بوده است. پس از
موسی (یشوع) جانشین
موسی بگفته تورات
بابل مقررات دیگری
لازم آمده است.
ولی انبیا جانشبین
سیاسی ندارند.
که کاملان الهی
دیگری را
دارند، که برای
سالکان هر
کاملی است.و
نسلهای بعدی نمیتوانند
آنها را مورد تقلید
قرار بدهند. زیرا
آنان را مؤمنان
و الهی شدگان میدانند.
موسی پیامبر اولی
العزم نبود. که
ابراهیم نیز
اولی العزم وکاشف
قرّه شهودی
تازه ای نبود.
ولی هر شاهد این
تجلّیات الهی،
( این همانی) مقام
تجلّی و این
همانی مقام الهی
پیامبر اولی العزم
خود را دارند.

در (کتاب تثنیه)
گفتارهای موسی
والهامات او آمده
است. که عملا و
مدام هر ولیّ الهی
زنده برای چند
سالک خود
دستور میدهد.ولی
قشری ها آنها
را جمع آوری وکتاب
میکنند. گوئی (خود
آموز) برای
راه الهی وعبادت
عمومی بوجود میآورند.
در فصل (
تثبیه یا ثناء
و سناء) و ستایش
و دعا، و حمد و
پرستش میباشد.
که سالکان آنچه
پیر بگوید، باید
مورد استفاده در
خطاب با
خداوند باشد.
موسی از تکبّر
اعلام خطر مینمود.
در حالیکه آخوندهای
قشری خود (بتهای
تکبّر) برای دیگران
وحتی پیروان
خود میباشند. و
اولیای الهی ورابطه
با مردم و با
سالکان خود،
جز برادری ومحبّت
نیست. که مسیح
نیز خدا را عشق
ومحبّت توصیف میکند.
و یا بقول امام
صادق که دین
ورزی جز عشق
ورزی نیست.
موسی از مبعوث
شدن پیامبران دیگری
از خداوند میگوید،
که هر کامل
الهی بازگشته
بخلق، وهر ولیّ
الهی پیامبران
اولی العزم،
مدام بجهان مبعوث
میشوند. تا دنیا
بدون رسولان
الهی نباشد. که
محمد از ٣١٣
ولی الهی با
مقام ( حسینی )
ولایت ششگانه  همیشه در
جهان موجود میگوید.
که اگر یکی وفات
کند، جایش ولیّ
الهی دیگری تولد
دوم والهی خود
را مییابد. و یکی
از آنها
بانتخاب خداوند،
برای طالب لقای
الهی کافی است.
که دارای مقام
الهی  پیامبران
اولی العزم
قبلی هستند. و
هر کامل الهی (یشوع
)است و شیعه
دارای شعاع تجلّیات
الهی. که مسیح
را نیز یشوع میگویند.
مسیح بعد از
زردشت، ومحمد
بعد از مسیح، ومهدی
موعود سوشیانس
سوم زردشت بعد
از محمد خواهد
بود .و مدام این
أنبیا و اولیای
الهی تولدات نوعی
دارند. که برخی
از آنان با کشف
نور تجلّی بالاتر،
وبا عقل وکرامات
بالفعل ببیشتری،
برای شایستگان
با درک گفته
های کاشفان قرّه
های شهودی،
ولایتهای جدید
و برتری ایجاد
میکنند. گوئی یک
نوع  بشری و
حتی فوق بشری تازه
ای را تأسیس دین
و مکتبی مینمایند.
که تنها
موفقان پیامبر
شده ولایتهای
قبلی، میتواند
عقل درک  حکمتهای
پیچیده تر هر
ولایت برتر و
جدید را بفهمند.
ودیگران هنوز چندین
تولد بشری و
توفیقات سلوکی
در ولایتهای پیشین
ومقدماتی را باید
برسند. که عقل درک
ولایت آخر عصر
خود را
بفهمند. همان گونه
که ٥٥ قرن دیگر،
سوشیانس
زردشت و مهدی موعود
محمد، و یا تجسّم
انسانی قاﺌم
روح القدس بجهان
مبعوث میگردد.
که عقل پیامبران
نوع بشری کنونی،
درک  گفته ها
و دستورات الهی
و حکمتهای عظیم
الهی اورا نمیتوانند
داشته باشند. مگر
پس از مرگ بشری
و تولد در نوع
بالاتر فرشته
گونه، که فوق
بشری میگوئیم
. آنگاه با هزاران
برابر عقل أنبیای
نوع بشری، و
کرامات بالفعل
و بالقوّه بیشتری،
درک ولایت برتر
مهدوی را خواهند
نمود. آنگاه روح
محمد و علیّ و
هر کامل ولایت
سلوکی محمدی،
و شاهدان نور
قاﺌم روح القدس،
تنها متولدین نوع
فوق بشری خواهند
بود. وسرسپردگی
اولیای الهی مهدوی
خود را خواهند
داشت. واین مقصود
موسی از آمدن بعدی
پیامبران میباشد.
.همه یشوع با
شعاعهای الهی
هستند. تا
مبادا حتی کاملان
ولایت موسی وابراهیم
، بخواهید در
مقام شهودی کنونی
خود باقی بمانند.
و نخواهند با
ولایت برتر چون
مسیح ومحمد و
مهدی تسلیم گردند.
که اینان کلاسهای
عظیم تر از
کلاسهای قبلی در
عقل نوع بشری برپا
میکنند. هر
ولایت الهی ششگانه
کنونی، روشهای
خاص خود را
برای اعمال تخلیه
از بشریّت،
وتحلیه بصفات الهی،
تا تجلیه های هرچه
بالاتر
هفتگانه میسّر
نوع بشری را
از خداوند دریافت
کنند. و در هر ولایت
الهی، که روحی
متولد بشری میشود،
و بخواهد با ولایت
برتری سلوک نماید،
دوباره تمامی  شهودهای
ولایتهای پیشین
خود را باید
تجدید نماید.
ولی با صدها برابر
وضوح و
الهامات الهی
و ادراکات و
عملیّات عقلی بالاتر
میباشند. در ولایت
مصطفوی محمد، اکنون
نیز سالکان
او، با تجدید شهودهای
مقدماتی بنام
( پنج تن آل عبا)
که نام گرفته،
میتوانند بشهود
ششم و برتر نور
قاﺌم برسند. و
برای مثال میگوئیم،
شهود سوم زنانه
شیوا در بودیسم،
همان شهود سوم
زنانه دغدو در
ولایت سلوکی زردشت،
وهمان شهود
سوم زنانه
مادر هستی نوع
بشری در ولایت
مسیح بنام مریم
میبیاشد. باز همان
شهود سوم زنامه
فاطمی مادر
الهی بالاتر نوع
بشری در طریقت
محمدی میباشد.
و حتی همان شهود
سوّم (زینب کبرا)
مادر الهی نوع
فوق بشری، در
ولایت مهدوی
خواهد بود. که
مورد دیدار و
وعده زینب برای
این نویسنده بود.
همگی شهود سوم
هستند، ولی هر
یک چند صد
برابر عقل وکرامات
بیشتر
بشاهدان خود میرسانند.
که فاصله زمانی
شهود فاطمی و
زینب را هفت هزار
سال میگوئیم. یا
همان هزاران برابر
عقل عظیم تر.
که بقول محمد فرشتگان
الهی میشوند، که
تمام کهکشان
را جولان خواهند
داد. ولی رسیدن
بعظمت های آینده،
و مهمتر رفع خطر
از دست دادن امکانات
وکرامات روحی کنونی
خود در
کارماها ،
تنها اکنون بدیدار
نور قاﺌم رسیدن
است. اگرکه
سالک ولایت
مصطفوی در
تولدات قبلی
خود، بشهودهای
پنجگانه ولایتهای
الهی اولی
العزمهای پنجگانه
رسیده باشند.
وهر بار پیامبری
الهی شده بوده
اند که اکنون
شایستگی بیشتر
دارند که درک اهمیّت
سلوک الهی را
مینمایند.

موسی وقتی
احساس وقت مرگ
خود مینماید،
بشیعیان خود که
دارای شعاعهای
انوار شهودی
موسی، نهایت در
نور مرتضوی
چهارم و برخی
از موسویان بشهود
پنجم عرش مصطفوی
رسیده ، که در
هر زمان پیامبر
بخلق باز
گردند، آنگاه
سفارشات و برکات
خودرا بر کوه
طور و در دشت
(موآب) ، دیدار
آخر خود را بر سرزمینهای
دیانت ولایت
موسی که همان
ولایت زردشت
وابراهیم
است، و از آینده
های برتر خود
میأندازد. و (یشوع
بن نون) را برای
سالکان با موسی
جانشین میگوید.
والاّ سالکان
هر زمان طالبان
لقای الهی، باید
از خداوند پیر
الهی مناسب
خود را بشناسند.
تا اینجا
دیگر نمیتوان
گفت دنباله
تورات را موسی
گفته است. که پیامبران
دیگر بعدی هریک
خاطرات و
تجارب سلوکی
وشخصی خود را گفته
اند. و لذا هر یک
از ما باید بخدا
مرجعه
کنیم  و
کتاب مقدّس و
ناطق خود را
که پیر الهی
زنده ای است
از خداوند
بشناسیم. که
پس از کمال الهی
برای چند سالک
خویش ویا باورکنندگان
آینده بنویسیم.
و تقلید بدون عمل
سلوک الهی و
با آخوندهای قشری،
و کتابهای مقدّسی
چون تورات و
قرآن، بدون برداشت
و فهم سلوکی ننمادیم.
حتی اگر همه عمر
روزها بقول محمد،
صاﺌم و شبها قاﺌم
باشیم . که در قعر
جهنٍّم خواهیم
افتاد. یعنی تکرار
ادوار و انواع
حیوانی مجدد
خواهیم نمود.

قسمت ششم کتاب
تورات از یشوع
ببعد، گوئی
داستان (امامان
امّی) بعد از محمد
هستند. که چون
هر پیامبری کلام
الهی دارند
و(کلیم الله) میباشند.
ولی معمولا برای
جلب علاقمندان
انبیای قبلی
معاصر خود، باید
استناد بگفته همان
پیامبران
مورد اعتماد دیگران
نمود. و مسآله (احادیث
محمد) مطرح میشود،
که امامان
کلام خود را
بمحمد نسبت میدهند.
زیرا همه مطالب
الهی وعرفانی در
همه ولایتهای ششگانه
مانند هم هستند.
ولی تفاوت در
بیانات مناسب
سطوج عقلی
متفاوت انسانهای
هر زمان
دارند. از این پس
در تورات ، گوئی
پیامبران را پادشاهان
قوم بنی اسرادیل
هستند. و یا پادشاهان
خود را پیامبر
میخوانند. و
اختلاف بین پادشاهان
قوم یهود،
آنقدر طول کشید
که بپایان
حکومتهای سیاسی،
بنام دین یهود
منجر شد. که ٢٥ قرن
بعد دولت اسرادیل
تأسیس شد. ولی ارتباط
سلوکی با ولایت
موسی و هدف خداوند
ندارد. و ده ها
فرقه مذهبی
شده، تا کدام یک
از یهوه جویان
صادق، با ولیّ
الهی زنده بمعرفی
خداوند،
بسلوک الهی وتوسّلات
عبادی بپردازند.
هدف سیاسی
دولت اسرادیل از
رودخانه نیل تا
رودخانه فرات،
که هنوز تحقق
نیافته، گوئی
خواسته خداوند
از انسانهای پیرو
موسی میباشد. که
در واقع توسعه
روان سالک که از
جهان حیوانی
بجهان الهی  وروح الهی
و فرّ و برّ و
فروهر الهی میباشد.
که روح اولیای
الهی (فرات الهی)
میباشد. که عقلهای
الهی برتر دارند.
البته أنگیزه
های نیرومند دینی
ومذهبی، ولو غیر
الهی چنان نیرومند
است، که سربازان
دولت اسرادیل
را فتوحات عجیب
میدهد. ولی
انگیزه های غیر
الهی، باز کارساز
عاقبت نیکودی
برای روح انسان
نمیباشد. و
هرگون پیروزی
ها ی جهان بشری،
گوئی روی میز قمار
سیاسی از دست میروند.
و فتوحات شهودی
انسانهای سالک،
با هر ولایت الهی
و هر ولیّ الهی،
که خداوند
بطالب لقای الهی
معرفی مینماید،
تنها میراث
باقی مانده برای
سالکان خواهد
بود. و تنها
مقام الهی آینده
روح و أصل
موجودبّت ما ،
در تولدات نوعی
بالاتر، چون
نوع فوق بشری هفت
هزار سال بعد میباشد.

آغاز کار یشوع،
گوئی پادشاه سیاسی
دولت دینی موسی
باشد، اعزام جاسوسان
باورشلیم و مطالعه
قوم غول مانند
(کنعانیان)
باشد، که عملا
همان اجداد
ابراهیمی و یهودی
موسی در سرزمین
اورشلیم بوده
اند .
وبالآخره یهودیان
غالب شدند ووارد
اوشلیم گردیدند.
و از این پس از حکومت
یهودیان در
مصر، و دیگران
یهودی در هر
جای دیگر پایان
بافته، و
تورات باستانی
أصلی و اوشلیم
آباد خراب شده
است. و تنها (دیوار
ندبه) معبد
اورشلیم قبله
همه یهودیان گردید.
و عامل اتحاد دینی
و سیاسی آنان.
در کتاب هفتم تورات،(
قضات) داوران آخوند،
که جامعه یهودیان
را چون هر( ولایت
فقیه) اداره نمودند.
که ستمکاری زیادی
برخلاف نظر موسی
وخداوند داشتند.
که بنابودی حکومتهای
بعدی اسرادیل منجر
شد. مانند ولایت
فقیه واتیکان در
قرون وسطی، و یا
خلفای  اسلامی
نهایت در خلافت
عثمانی بود. و
حتی  دولتهای
غیر دینی تمام
کشورهای اسلامی
ومسیحی و یهودی
و زردشتی
ساسانیان، عملا
ولایتهای فقیه
میباشند. که
چون الهی نشده
اند، میتوانیم
آنان را در
روان و عقده
های روانی، فاسد
دانست. که هر
ذات فاسد و
پاک نشده، نمیتواند
برای خود، چه
رسد برای دیگران،
ارزش تقلید
بنام خدا و دین
داشته باشد.
که حتی شیطان ابلیس،
اگر حکومتی چون
ضحّاک برپا نماید،
تاکتیک های او
شعارهای خدا و
دین و انسانیت
و اینگونه صفات
مینمایند. که فریب
پیروان را
داده باشند.
وهمیشه هزار یکی
مدّعیان ایمان
دینی سالک است.
و بقیه قشری دشمن
خود و خدا. و
کسانی موفق
هستند، که در مسابقه
دو ماراتون مانندی،
با تمام سختیها
بنهایت خط
مسابقه رسیده
باشند. ولو کمی
دیرترباشد ، ویا
در زمان سلوکی
طولانی تر، مهم
رسیدن بنهایت امکان
تکامل روح بشری
ما است. که به (این
همانی) الوهیّت
شهود روح
القدس قاﺌم باید
رسید. که تنها
خواسته خداوند
از انسان نوع
بشری میباشد. که
برای انسانهای
نوع فوق بشری،
فراوان وظایف
تکامل روحی در
پیش هست.
تاخداوند چه دستوری
برای آینده
کاملان و انبیای
امروز بدهد.
وچه کسانی حقّ
دستور الهی
دادن داشته
باشند. هدف خداوند
تأسیس
حکومتهای دینی
نمیباشد. که
انسانها آزاد
بدنیا آمده. و
آینده بهشتی بهتر
فوق بشری، و یا
آینده های
بدتر نسخ ومسخ
حیوانی را خود
برای خویشتن
باید فراهم کنند.
که تحمیلی از خداوند
و طبیعت نیست.
ولی داده های نیکوی
الهی چون عقل
و احوال شهودی،
ورؤیادی دیگری
از خداوند و
از آینده های
عظیم منتظر
روح ما میباشد .

نوبت
بکتاب اول
(سموئیل) میرسد.
که داستان صمویل
و شاؤول و
داود پادشاه، وعظمت
دولت سیاسی  اسرادیل
است بتفصیل در
آن آمده. که برداشت
سلوکی آن وعده
های الهی برای  بعثت آینده
مسیح یا همان
(ماشیه و یشوع
برتر) الهی
است هر کامل یهودی
ماشیه باید
باشد .ولی با
مقام عقلی و
شهودی الهی
بالاتر مسیح
ومحمد و مهدی
های بعدی . تورات
در فصل دهمین خود
نیز از امور تاریخی
پادشاهان
اسرادیل میگوید.
که در واقع  پیامبران
برای چند سالک
خود پادشاهی
وحکومتهای
الهی دارند و
ملک و ملاﺌک
هستند. بقیه کار
آخوندهای قشری
که بنام خدا،
و استناد
بگفته های پیامبران
میخواهند (خر
سواری) خود را
بر مردم بنمایند.
در فصل یازدهم
باز اخبار پادشاهان
است. و دولت جدا
شده جنوب بنام
(دولت یهودا)
در مقابل دولت
شمال بنام
(دولت اسرادیل)
با دو پادشاه.
(ایلیا) درجنوب
و (أخاب) در
شمال. گوئی همان
جنگ شرق و غرب بی
دینان با بد دینان
قشری میباشد. که
بزوال هر دو میرسد.
مگر بقای أندکی
سالک در
عزلتگاه خود ،
که تا رسیدن بشهود
عرشی خویش دست
از  توسّلات
عبادی خود بر
نمیدارند. که
اگر ترک نیمه
راه خدا نمودند،
سرنوشتی بدتر
از بد دینان قشری
خواهد داشت.
وسالکان (به دین)
میباشند.

سپس
کتابهای خاص هر
پیامبر معروف
بعدی آمده است
. گوئی خاطرات یک
زمان بخصوص و یک
پیامبر بنی
اسرادیلی
معروف شده در
تاریخ قوم یهود
آمده است. که
در واقع هزاران
پیامبر بنی اسرادیلی،
که کاملان الهی
در سلوک ولایت
زردشت و ابراهیم
و موسی بوده
اند، در قوم یهود
وجود داشته که
شهرت نیافته
اند. و پیروان
کمتری داشته
اند. که هر یک
برای چند سالک
خود و تازنده بوده
اند، پیامبری
و پادشاهی الهی
میکردند. و
پادشاهی سیاسی
را هیچ کدام نداشته
اند. چه موسی و
داود و سلیمان
باشند. ولی
آخوندهای قشری
هر زمانی
ببهانه پیامبران
قبلی،
استفاده مادی وسیاسی
و اجتماعی نموده
اند. که هیچ فایده
الهی نداشته
اند. و تا کنون
نیز کار
آخوندهای قشری
همه ادیان
ومذاهب ادامه دارد.
پس در کتابهای
بعدی تورات،
چون کتاب
(عزرا) و کتاب
(نحمیا) و کتاب
(استیر ومردخای)
وکتاب (ایّوب).
و نیز مجموعه
ای تفصیلی از (مزامیر)
و اشعار و دعاهای
عرفانی چون داود
خوش ألحان، که
( ترنّم) آهنگین
در دعا خواندن
داشت. و نیز مجموعه
(امثال) و
حکمتهای عرفانی
یهودی، که در
سطح عرفان زردشت
بوده، و برتر
از عرفانهای
هندی قبلی میباشد.
ولی از عرفان
ولایتهای مسیح
و محمد ساده تر
است. زیرا سطح عقل
و علم جمعی انسانها،
در زمانهای
ولایتها باهم
تفاوت میکند.
و سطح عقل
وکمال روحی نوع
فوق بشری ولایت
مهدوی آینده،
هزاران برابر
نیرومند تر از
سطح عقلی و نیرومندی
عرفان و
حکمتهای الهی
خواهد بود. ولی
عرفان های تﺌوریک
و نطری، قابل تعلیم
گرفتن و تعلیم
دادن در مدارس
و در کتابها
هست، ولی باز جهنّم
پروری بیشتر
انسان عارف نظری
خواهد بود.
مگر در (عرفان
وحکمت عملی)
سلوک الهی که
در هر انسانی،
شخصا باید با
سلوک الهی درتخلیه
و تحلیه و تجلیه
از خداوند بگیرد.
و چون سالک
(خود آگاه) ذهنی
و (ناخودآگاه)
روانی خود را
در تزکیه نفس یا
با تخلیه و
تحلیه آن پاکسازی
نماید، که بتجلیه
های الهی
هفتگانه میسّر
بالقوّه خود
برسد. و هر بار
شهود تجلّی
بالاتر، با
عقل بزرگتر و
الهامات لدنّی
و الهی از سطوح
الهی بالاتر،
و آینده های نیامده
فوق بشری،  نصیب سالک
و کامل هر یک از
ولایتهای سلوکی
ششگانه میشود.
امثال و
(مثالهای تشبیهی)
و تمثیلات و بیانات
ادیبانه
سمبولیک از
مطالب، و دارای
معنوی و باطنی،
وحتی (بطون مینوی)
خاص هر پیامبر
وکاملی الهی هست.
که قدرت فعّالیت
های عقلی
شاهدان
سمبولهای الهی
از تجلّیات الهی،
نماینده سطوح
برتر تکاملی و
الهی است. که
هنوز در جهان وجود
ندارند، ولی
قریبا پیدا میشوند.
که هر شهودی
سمبول یک (نوع  یا فصل نوعی
) بهتر نوع بشری
میباشد. که مانند
انواع گذشته در
چهان پیدا میشوند.
و هر کامل الهی
و پیامبری اولی
العزم برای
زمان خود،
کاشف وآغازگر این
سطوح عقلی و
الهی بالاتر خواهد
بود. درجحالیکه
در هر زمان، تمامی
طبقات و سطوح عقلی،
و فصول فراوان
نوع بشری ولایتهای
ششگانه، باهم
در جهان و در
سالکان
وشاهدان خود دارند.
و همچنان هر
شخصی باید از تمامی
آن فصول نوع
بشری، و از
سطوح عقلی
ب(ترتیب وتوالی)،
هر بار با
تولد بشری بهتری
در جهان بدست
آورد. تا بسطح عقلهای
الهی بالاتر،
و طبقه عقلی نزدیکتر
بعقل نوع فوق
بشری برسد، که
از هزاران برابر
عقل بشری میگوئیم.
آنگاه شایسته دیدار
زودتر در زمان
بتچلّیات الهی
بالاتر میرسد،
که دیگران نرسیده
ونمیرسند. که
وظیفه الهی همه
انسانها این
تعالی ها میباشد.
و دیدار شهودی
تجلّی نور قاﺌم
روح القدس، ایدآل
و ربّ النوع
بشری، واجب الهی
هر کس میباشد.
که ارواح  موجودات
أتمی وگیاهی وحیوانی
نیز بنوع بشری
خواهند رسید.
وپس از طیّ هزاران
فصول نوع بشری
بهتر، و هر
بار در یک تولد
بشری عاقل تر بجهان،
و نیز در یک صورت
و سطح عقلی وکرامات
بالفعل و
بالقوّه بیشترخواهند
بود. آنگاه چون
بدیدار روح القدس
رسیدند، پایان
( وظیفه أزلی
أبدی) انسان است،
که گرفتار
تکرار کارماهای
حقیر  نشود. و
فرمان ( کن فیکون)
و شدن و تکامل و
صیرورت جدید
را بنماید. و
هر بار با شهود
عرش ربّ برتری،
پیامبر و الهی
شده، بخلق و
برای چند سالک
احتمالی خود بمعرفی
خداوند میرسد.

کتاب بعدی
تورات کتاب (أشعیا)
است. که پبیشگوئی
های خود را
دارد. و تاریخ تألیف
آنرا هفت قرن قبل
از میلاد میگویند.
که تطبیق مشخص
تری با حوادث تاریخی،
نسبت بأنبیای گذشته
دارد. جالب اینکه
بطور واضح
زندگی أشعیا،
از زندگی
پادشاهان سیاسی
و قشری مذهبی یهود
جدا میگردد. و
أشعیا با چهار
پادشاه سیاسی
هم زمان
ومعاصر بوده است.
آشعیا در دولت
حنوب یهودا
مبعوث گردید.
که بیشتر بسلوک
توجه داشتند،
و (یهوه طلب و
هدا جو) و
خواهان اسراء ومعراج
خود بودند. که شمالی
ها تنها بنام یهودی
بودن، هر فعالیّت
غیر یهودی داشتند.
ولی قوی تر و
اکثریّت در فعالیّت
را داشتند. أشعیا
جنگهای داخلی یهودیان
سیاسی را دیده،
که خرابی شهر اورشایم
را بدست بخت
النصّر، که در
٧٢٢ قبل از میلاد
بوده پیشگوئی
نمود. و
شاگردش (حزقیال)
بود. که بکمال
و پیامبری رسید.
که معروف بترک
کامل دنیا و سیاست
را بود. شرط
ترک دنیای بشری،
که همچنان برای
کسانی که خواهان
دیدار تجلّیات
و رضایت وبهشتهای
نوعی خداوند هستند،
باید رعایت
نمایند، و نیز
توکّل بخدا،
که کار هر
سالک صادق
بوده، یگانه
کاری است که سالک
هرگز رها نمی نماید.
تا خداوند هرگاه
وبهر نحوی که خواست،
آینده سالک را
رقم بزند.
وچون با شهود
عرشی بخلق بازگردد،
پیر کامل حسینی
سالکان ولایت
سلوکی خود
خواهد بود.

أشعیا پیشگوئی
اسارت قوم خود
در بابل، و
سپس آزادی
آنها را پیشگوئی
نمودريا، که کورش
انجام داد.
لذا یهودیان تا
سطح پیامبری
برای کوروش و
داریوش
اعتبار الهی قاﺌل
هستند. زیرا هر
دو طرف یهودی
و ایرانی نیز زردشتی
بودند. ولی با پیر
و کاملان الهی
زنده خودشان. که
داریوش معبد اورشلیم
را بهزینه خود
از نو ساخت، که
باز بعدها ویران
گردید. پیشگوئی
های انبیا بیش
از آنچه در
صحنه مادی دنیا
صورت گیرد، در
جهان روانی وفکری
سالکان تحقّق
مییابد. وهمان
معجزات الهی أنبیا
میباشد. اشعیا
و دیگر انبیای
قبلی وبعدی ولایتهای
سلوکی ششگانه،
همیشه (محور و
قبله) واحد را
، نجات روح انسان
از فصل نوع
بشری کنونی خود
داشتند. که با (
توجّه بصورت پیر
ونقطه و قبله
الهی پیش میروند.
ولی آخوندهای قشری
و مذهبی همه ادیان
غیر الهی،
اهداف و مطامع
وهوسهای ناخودآگاه
آلوده خود را
مدام توجّه دارند.
که اگر بدان
هم برسند،
بهره ای در
تولد بعدی نخواهند
داشت. مگر (
آثار منفی و
گناه ) و قهقرادی
اعمالی که انجام
داده اند، یا
ستمکاری بدیگران
و بخودشان نموده
اند. و نجات روحی
انسانها در
راه الهی، تنها
با راهنمادی پیر
کامل الهی بازگشته
بخلق و در
تولد دوم پس از
مرگ قبل از مرگ
میباشد. که
خداوند بهر طالب
لقای الهی و آینده
های بهشتی بهتر،
در رؤیا بوی معرفی
مینماید. که پیامبری
زنده برای او
و کلامش کلام
خدا، و
اصطلاحا (قرآن
ناطق )او میباشد.
و نه کتابهادی
چون تورات و
قرآن که
برداشت سلوکی از
آن نشده باشد.

گرچه مسیحیان
امیدوار بپاکی
روان خود، (
بار گناهان)
خود را با خون ریخته
شده مسیح پاک
شده میدانند.ولی
پس از دیدار
صورت مرتضوی مسیح
و اکنون در
سلوک الهی . پس
پیشگوئی های اشعیا
در باره ناجی قوم
یهود را در
شخص مسیح اولی
العزم میدانند.
چون ولایت برتری
را تأسیس مینماید.
و گناهان دوره
ولایتهای قبلی
که تماما پاکسازی
نشده اند، در
ولایت مسیح انجام
میدهند . و
البته که با
شرط و شروط
سلوک الهی  ولایت مسیح.
و بعدها در
ولایتهای محمد
و مهدی های موعود
فراوان آینده
دنباله
پاکسازی ذات و
ژنتیک روحی
خواهند گرفت.
زیرا کسی نمیتواند
بطور مطلق پاکسازی
معایب ونواقص و
انحرافات روان
ناخود آگاه را
بنماید. که جز خداوند
کسی (پاک روان مطلق)
نیست .پس نیازی
بتولدات نوعی
بجهان ندارد. پس
مسیح برای پیشینیان،
و محمد و مهدی
های موعود،
برای کاملان الهی
هر زمان، تکمیل
پاکسازی روح آنان
را مینمایند.
تا بفرض محال در
أبدیت مطلق،و
پس از بی نهایت
انواع فوق بشری،
هریک با
هزاران برابر
عقل نوع قبلی،
بفرض محال
ب(نور
الأنوار) الله
اهورمزدا، ربّ
الأرباب میرسند.
و (این همانی) و
شباهت بصفات واخلاق
و قدرتهای الهی
الله میرسند.
که خود تازه آغاز
یک وظیفه الهی
دیگری، از
خداوند ( هو) میباشد.
که خداوند
(الله) خود مخلوق
و صادر اول خداوند
( هو) بیرون از
هستی ها میباشد.
الله یا أهو یعنی
این مقام الهی
مشهود من (اله)
ووسیله تألّه
من هست ولی
خداوند هو نیست.

سالک ولایتهای
الهی ششگانه،
چون یهوه جویان
یهودی صادق،
گناهان تولدات
و گذشته های أزلی
خود را در (ژنتیک
روحی) یا (ناخودآگاه
وروان وروح حیوانی
) بشری خود اندوخته
دارد. که صفات وحشیانه
وجاهلانه اورا
سبب میشود. آنگاه
سالک با کمک خداوند
و پیر کامل  الهی بمعرفی
خداوند، که پیامبر
زنده و نماینده
خداوند نزد سالک
است، اقدام
بتخلیه هرچه بیشتر
گناهان و معایب
روان، و تأمین
کمبودها و رفع
مزاحمتهای صفات
غیر الهی نوع بشری
خود مینماید.
و (حلاوت و تحلیه)
بصفات الهی پیر
خود، و امدادهای
الهی در
الهامات لدنّی
کامل الهی خود
میپردازد. و
بدرجات هفتگانه
تجلّیات الهی بالاتر
میرود. که نهایت
در ولایت زردشت
و ابراهیم
وموسی، همان  شهود
چهارم نور
مرتضوی، در
تسمیه ما در (نظریه
شهودی) میباشد.
ولی ولایت
برتر بعدی مسیح،
بشهود پنجم
نور مصطفوی
وشهود ششم عرش
جِبرئیل بخلق بازگشته،
که هر کامل مسیحی
هر زمان نیر میرسد.
و نیز سالکان در
ولایت محمدی،
بشهود ششم نور
قاﺌم و هفتم عرش
رحمان میرسند.
و بیشتر از آن (امکانات
و کرامات بالقوّه)
رسیدن آنرا
ندارند. مگر در
تولد نوع فوق
بشری، و در
عصر ولایت مهدی
ویا هر کامل مهدوی،
که سالکان آن
نوع فوق بشری،
بشهود هفتم نور
رحمان و شهود هشتم
عرش رب ّ برتر
از رحمان میرسند
. که نامی و
صفاتی از او نمیدانیم.
و عقل و
کرامتهای (
بالفعل وبالقوّه)
شناخت و درک اورا
نداریم. که ما
در نوع بشری
(سه بعدی) هستیم
، و آنان فوق
بشری (چهار بُعدی)
خواهند بود،
که  نمیتوانیم
تصوّری از یک
موجود چهار یعدی
نمادیم. که
آنان میتوانند
تمام کهکشان راه
شیری را جولان
بدهند.با تن و
ذهن و روان
وروح الهی
چهار بعدی.

باز بکتاب
تورات فصل ٢٤ آن
میرسیم ،که
خاطرات و نظریّات
(أرمیای) پیامبر
را نقل میکند.
که در قرن ششم قبل
از میلاد بوده
است. که همان خاطرات
یهودیان آزاد
شده بابل میباشد.
ارمیا نیز در
دولت جنوب یهودا
که سالک بودند
مبعوث گردید.
که گفت کسی گریزی
از (دین ورزی و دینونت)
ندارد. که همان
سلوک الهی میباشد.
و الاّ دوچار کارماها
و جهنّمهای قهقرادی
پس از مرگ در
تولدات نسخ
ومسخ حقیر تر
بجهان میشود. تا
تکرار گذشته
ها را در آینده
ها بنماید.
أرمیا شاهد
حمله کلدانی
ها باورشلیم،
و منهدم شدن هیکل
ومعبد اورشلیم
گردید، که
قبله دینی یهودیان
بود. وتنها (دیوار
ندبه) آن باقی است.
که یهودیان  در
برابر آن أشک ندامت
گذشته هایی خود
وقوم خویش میریزند.
زیرا سلوک الهی
نکرده، و هنوز
بکمال شهودی خود
نرسیده اند. زیرا
همیشه نباید بر
مرده گریست، که
بر زنده باید گریست.
که غفلت از وظیفه
الهی خود را
دارد. تا شاید از
بقیه ایام عمر
باقی مانده خود،
برای  استفاده
در سلوک و
پاکساری روان نماتید.

بقول محقّقان
بیانات أرمیا بیش
از گذشتگان از
أنبیا واضح
بوده، که انسان
بهتر لزوم
بازگشت بسوی خدا
را باید دنبال
نمایند. و ترک اوهام
قشری وعقده های
روانی خود و
آخوندهای قشری
را کرده، و
بدنبال
مکاشفه و کشف وشهود
تجلّیّات الهی
بود. که در
رساله خود مذکور
تورات را نوشت.
و رساله دیگری
بنام (آرزو و
امید) دارد،
که سرود و دعا
و بیاناتی سلوکی
وعرفانی است.
که خاص سالکان
عامل و صادق و
عاشق خدا میباشد
. اگر که با یک ولیّ
الهی بمعرفی خداوند،
پیمان تسلیم
ووفاداری و
عشق ورزی صادقانه
دارد. ناله های
او برای خرابی
اورشلیم، در
واقع برای
زوال قهقرادی و
از هم اکنون نوع
بشری غیر
سالکان میباشد.
حتی اگر عبارتها
وعبادات عرفانی
ویا عبادات
قشری داشته
باشد. که شب وروز
تمام عمر عبادت
داشته باشد.ولی
باز یگانه کار
ومورد خواست خداوند
را انجام نمیدهد
. وی نیز از غضب
خداوند میگوید،
که در جهنٍّم
و آتش عذاب زندگی
های نوعی در
جهان را پس از
مرگ خواهند
داشت. جهنّم همان
(جهانوم) در ترجمه
تورات یونانی،
و (گوهانوم) در
ترجمه بعدی عبری،
و (جحیم) عربی است.
که زردشت از
آتش و محمد از (نار)
عکس (نور) شهودی
میگفت. و حتی کمترین
مسخ حیوانی
بقول محمد، که
آخوندها و قشری
های مذهبی خواهند
داشت، بهترین
بخت نوع میمونی
و خوک آنان میباشد.
در تحقیق علمای
مادی سیصد
هزار سال زمان
زندگی های پر
عذاب در جهان
را خواهند
داشت. تا بنوع
بشری کنونی و
عقل برجسته
بشری برسند .
والاّ مار و
مور ویا گیاه شدن،
میلیونها و بیلیونها
سال نیاز بزمان
تولدات نوعی
میباشند، که
بأمروز و وظیفه
سلوک الهی وشهود
روح القدس  وپایان
أمر الهی در
فرمان (کن فیکون)
برسند. که باید
برسند وخواهند
رسید. تا ببی
نهایت انواع فوق
بشری، با میلیونها
برابر عقل نوع
بشری، هر بار نزدیکتر
بنور خدا و
صفات و اخلاق و
قدرتهای
معحزه آسای خداوند
(الله أهو)
برسند، که باید
برسند و
خواهند رسید.
ولی بقیمت
رنجهای مکرر زندگی .

اینک
انسانهای واصل
بمراتب نهائی شهودی
(هود و هدا و
خدا) مأموریّت
ربّ ومربّی
الهی چند سالک
خود خواهند بود.
وهرچه بیشتر پاکسازی
عمیق تر روان
خود کنند، که بیش
از (حدّ کفایت
و شرط کافی) از
نظر الهی باشد،
که ذخیره آخرت
میگوئیم، تا در
نوع فوق بشری در
فصول نوعی
بالاتر، و
کرامات بالفعل
و باقوّه هرچه
بیشتر بوده
باشند. تا
مانند  اکنون در
نوع بشری، دیر
متوجّه وظیفه الهی
خود نبوده باشند.
که شاید بنور
رحمان نیز برسند.
و از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
خود استفاده کنند
. تا باز در نوعی
بالاتر از نوع
فوق بشری، بجهان
متولد، و راه
أبدی تکامل مقام
الهی روح خود
را بپیمایند . در
کره زمین یا
کرات دیگر کهکشان
. و با چنان تن
وذهن وروان و
روح الهی چهار
بعدی، که انسان
بشری سه بعدی
است. که بشر در برابر
نوع فوق بشری فرشته
گونه ، چون حیوانی
وحشی شایسته باغ
وحش میباشد.

سپس بکتاب
حزقیال تورات میرسیم
. وی کامل الهی
در ٥٩٧ قبل از میلاد،
و از پیشگویان
خرابی اورشلیم
بود. که تحقّق یافت
و شهرت پیدا
نمود. و ( دینونت)
خداوند یا دین
ورزی سلوکی را
یگانه خواسته خداوند
گفت. فعالیت
او بر اساس
(وعده ووعید)
الهی بود.
پاداش بهشتی تولد
بهتر بجهان،و یا
مجازات کارمادی
وتولدات حقیر
تر در جهان، در
(نسخ ومسخ، و
حتی در فسخ و
رسخ، و شاید
هم در ( وسخ) تحت جمادی،
که میلیونها
سال، و شاید بیلیونها
سال طول خواهد
کشید، تا روحی
سقوط کرده بقعر
درّه حقارت
بجهان های نوعی،
دوباره و حتی صد
باره، بهمین نوع
بشری و شهود
ششگانه واجب الهی،و
با شش ولایت
الهی نوع بشری،
خودرا بنور قاﺌم
روح القدس و
انواع فوق بشری
برساند. و این
همانی های مراتب
الهی را پیدا کند.
تجارب سلوکی
حزقیال و رؤیاهای
او از عوالم
الهی وشهودی
چهارگانه، در رساله
خود در تورات آمده
است. و از ویرانی
اورشلیم و مدّعیان
کاذب نبوّت میگوید،
که همان آخوندهای
غیر سالک میباشند،
ونان مفت (دین فروشی)
خود را میخورند.
وی مرگ را برای
خطا کار لازم میداند.
که در کارماها
مرگ و تولد
مداوم داردو و
الاّ مرگ را
شاهدان تجلّیات
الهی داوطلبانه
و عاشقانه  دارند.
تا ترک تن
وذات نوع بشری
خود بنمایند.
تا پس از دوره
هفت هزار ساله
(بهشت سوّم
انتظار) عرشی
،هر روح فردی
تولد بجهان و
در صورت نوع
بشری نداشته
باشند.و
شاهدان در
تولد فوق بشری
هفت هزار یعد،
و با موجودیت
چهار بعدی جدیدی
میرسند، که تصوّر
آن گونه هستی چهار
بعدی را نداریم.
که از نوع بشری
پیشین خود گریزان
و متنفّر میباشند.
وی نیز میکوید،
انسان شرور میتواند
توبه  کند، و
از نو زنده
گردد. زیرا حتی
با شهود نخستین
پیر کامل
بمعرفی
خداوند سالک
زنده واقعی
شده است چه
رسد که تولد
دوم الهی و پیامبرگونه
خود را بیابد.

در کتاب
٢٧ تورات بپیامبری
دانیال میرسیم.
که او نیز اسیر
بابل بود. و با
علوم زمان خود
مقرّب پادشاه
بابل و پادشاه
ایران شد. وی در
سلوک الهی خود
تجارب سخت بلایا
ی سلوکی و
امتحانات پر محنت
الهی را داشت
.که تحمّل
آنها نمود.
وعالمان مادی
وفلاسفه درصورت
توبه سلوکی این
سختی دوره سلوک
را دارند. که
پاکسازی روان
ماده گرای خود
را پاک نمایند.
کتاب دانیال
که قبرش در ایران
است. در قرن
ششم قبل از میلاد
بود. گوئی در یک
زمان چند پیامبر
با هم رندگی کنند.
زیرا اینان کاملان
الهی زنده و (این
همانی)  پیامبران
اولی العزم
خود را دارند.
وبرای سالکان
خود مقام ( حسینی
پنج تن) در تسمیه
ولایت محمدی
را دارند. و
تنها یک پیامبر
اولی العزم در
هر عصری میتواند
زنده باشد. که مانند
خود، و برتر
از خود پیامبر
ومقامی الهی نمیباشد.
و هر یک نیز
نظام جدید ولایت
سلوکی تازه خود
را دارد. پس رقیبی
ندارند و برتر
از ولایتهای
قبلی میباشد.
رؤیاها و ار پیش
بینی های دانیال،
سقوط و پیدایش
امپراتوری ها
میگوید. و از قدرت
خداوند و ظهور
(مسیا) یا مسیح
وماشیه و یسوع
میگوید، تا
مملکت برّ الهی
و نجات و فرّ
وفروهر برای همه
بیاورد. که نهایتی
در داده های الهی
نیست. بخت النصّر
سیاست تحمیل
فرهنگ بابلی
را در جهان
دنبال میکرد. و
بسیاری از
متفکّران یهودی
پس از فتح اورشلیم
ببابل آسیر
برد .که زبان وخط
کلدانی بابل
را بیاموزد، و
بدیگر یهودیان
تعلیم بدهد. و
دانیال نبیّ یکی
از آنها بود. و
طبق معمول تاریخ
همه پادشاهان
رؤیاهای
ترسناک از دست
دادن پادشاهی
خود را دارند.
که گوئی
خداوند بآنها  اعلام خطر
مینماید . پس اینان
تفسیر رؤیاها
را ، که در مردان
خدا میسّر است،
میخواهند برای
خود جلوتر
چاره أندیشی کرده
باشند. و تقریا
داستان همه پیامبران
و پادشاهان
زمان آنها شبیه
بهم هستند. و
آزمایش در آتش
انداختن کسانی،
که به (بت طلائی)
پادشاه سجده
نمیکرد، منجر
بعبرت همان
پادشاه شد. که خدای
یهود را پذیرفت.
داریوش که ١٢٠
پادشاه محلی را
منصوب کرده بود،
تا اداره مستعمرات
را بنمایند، و
نیز سه وزیر
ناظر بر اعمال
آنان تعیین
کرده بود، که
دانیال یکی از
این وزرا بود.
دانیال چون دستور
داریوش را نپذیرفت
بزندان افتاد.

در کتاب
٢٨ تورات،
رساله پیامبر
( هوشع ) آمده،
که قرن هفتم
قبل از میلاد بوده
است. و این نشان
میدهد تورات مجموعه
کاملی از گزارشات
پیامبران بنی اسرادیل
نمیباشد. بلکه
تنها برحسب شهرت
آنها در تورات
آورده شده .
هوشع در ٧٢٢
ق.م. مدّت ٤٠
سال پیامبری کرد.
که در مملکت
شمال اسرادیل
مبعوث شده بود.
و معاصر چند پیامبر
دیگر بوده است.
و زن او از فقر
فاحشگی میکرد.
گوئی شبیه داستان
(ایوّب) پیامبر
است. دو موضوع
کتاب هوشع،
(امانت) الهی یا
همان سلوک و
(اوم) نمودن
است. و نیر از خیانتهای
ملّت بنی اسرادیل
میگوید. که بقشری
گری میپرداختند
و یا همچنان
سلوک الهی نمی
کنند . موضوعی
که برای همه کاملان
الهی هر زمان
مطرح بوده
است. تمام گزارشات
تاریخی أنبیا،
تفسیر وبرداشت
سلوکی رؤیاهای
خود
وسالکانشان میباشد.
زیرا مردم توجّه
بیشتری میکنند.
چون آنها نیز رؤیاهای
دارند، که آینده
خودشان را بزبان
خدای و با تفسیر
دیدنی اولیا میشنوند.
مطالعه تاریخ زندگی
أنبیا برای
نسلهای بعدی
مفید نیست. که هر
عصری عقل وعقاید
و احوال خاص
خود را دارد.
پس انبیای
زنده میتوانند،
بزبان قوم
ومردم معاصر خود
صحبت کنند. تا
شاید متوجّه
خطر آینده قهقراهادی
روح خود گردند.

کتاب ٢٩
تورات از (بوئیل)
پیامبر میگوید،
که در قرن نهم قبل
از میلاد بوده
است. وی از
حمله ملخ ها باورشلیم
پیشگوئی کرد،
که سمبول حمله
خارجیان
باورشلیم
بوده است. تفسیر
بدبختی ها و یا
ثروتهای مردم
زمان، همان
زوال کرامات بالفعل
روح انسان بشری
غیر سالک میباشد.
که برخلاف مؤمنان
سالم و اوم کننده،
کرامات بالفعل
خود را در راه تحقّق
کرامات بالقوّه
خویش بکار میبرند.
که برای تولد بهتر
بعدی لازم
دارند. پس کرامات
بالفعل بیشتری
نیاز خواهند
داشت، که امکان
تولد در نوع فوق
بشری، و از هزاران
برابر عقل نوع
بشری میگوئیم.
کتاب ٣٠ بعدی
کتاب (عاموس) پیامبر
بنی اسرادیلی است.
که در قرن
هشتم قبل از میلاد
بوده و اعلام خطر
میکرد. که همان
خطر قهقرای
نوعی روح
انسان غیر سالک
است. و نه خطر
برای کشور و یا
ثروتها
ومقامات اجتماعی
انسان، که برای
همه این چنین عاقبت
از دست دادن
ها هست. که سرنوشت
دردناک مرگ
وکارماها را دارند.
که (خواب) خطاب خداوند
بانسان و
بزبان خودش در
صحنه رؤیا میباشد.
وتنها در سلوک
الهی است، که کاملان
وسالکان ولایتهای
شش گانه، رؤیاهای
الهی و آینده
های بهتر دارند.
و دیگران آینده
پس از مرگ خود
را حتی زود تر
و هم اکنون میبینند
پس میترسند.

کتاب ٣١
تورات از ( عوبدیا)
پیامبر بنی اسرادیلی
است، که قرن
ششم قبل از میلاد
مسیح بوده است.
چون خداوند از
قوم (أدوم) یهودی،
ابراز عدم رضایت
کرد، چون سلوک
الهی نمیکنند
و  اوم نمی
نمایند. شبیه عبارت
و عنوان (بنی
امیّه) قریش
که محمد میگفت،
زیرا  اوم نمیکنند
و قشری گری و
آخوند پرستی و
دنیا پرستی با
نام خدا مینمایند.
و سنّیان و
بعدها شیعیان،
همگی از بنی امیّه
میباشند، که (امانت)
خدا در تکامل
روح، وداده های
بالفعل الهی
را سپاس سلوکی
نمیکنند. وترک
سلوک ( خیانت بامانت)
الهی در انسان
میباشد. کتاب (یونان)
که همان (یونس)
معروف ما میباشد.
چون محمد اسامی
همه پیامبران
را بموجب
برنامه عرفانی
خود تبدیل میکرد.
و حتی خود اقوام
یهودی ومسیحی وغیره
نیز بمرور
زمان، در اسامی
افراد و اماکن
و امور دینی
تسمیه های خاص
خود را دارند.
که گوئی ما با ادیان
مختلف روبرو هستیم.
یونان از موالید
مملکت اسرادیل
شمال بود، که برای
کشور آشور در
نینوی،در
منطقه شهر
موصل کنونی بین
النهرین نامه
ای نوشت که نصایحی
نمود. ولی
منجر بحمله  آشوربانیپال
بسرزمین اسرادیل
گردید. و از تهدیدات
ونفرین های رجال
روحانی  یهود
ترسی بخود راه
نداد. پس یونان
یا یونس فراری
دریا
شد و غرق گردید.
که سه روز در دهان
ماهی بزرگی
حبس بود، که بروی
زمین انداخته
شد . تمام این داستان
برداشت سلوکی
دارد. که سالک
در عزلتگاه
سلوکی خود، گوئی
در دهان زندگی
نوع بشری
رنجها میبرد،
تا حفظ حیات کند.
و بخشکی ونجات
یافتگان دیگر
سبکباران
ساحل برسد. و
بخواهد تجارب خود
را بصورت  داستانهای
سمبولیک و عرفانی
بدیگران بگوید.
یونس نیز بنینوی
رفت، ومآموریّت
الهی خود را انجام
داد. یونس مانند
سالکان ولایت چهارم
زردشت امثال یهود،
و ده ها دیانتهای
سلوکی وغیر
سلوکی خاورمیانه،
مانند ایلی
الهی ها یا (علیّ
اللهی) ها و
دروزی ها و غیره،
که  سه شهود
رؤیادی
دارند، که
بتوانند بنور
مرتضوی چهارم بخلق
باز گردند. و
پادشاه الهی قوم
وسالکان خود میباشند.
تمام این مذاهب
و بنام ادیان
غیر سلوکی، ساخته
وپرداخته آخوندهای
قشری میباشد.
که عملا ذات خویشتن
و پیروان فریب
خورده خود را
بدست خود ویران
میکنند. که ونه
شهرها و معابد
که در أصل الهی
تقدّس و اهمیّتی
ندارند.

در کتاب
٣٣ ( میخا یا میکا)
در قرن هشتم
قبل از میلاد،
نامه هائی
باورشلیم پایتخت
مملکت شمال
بنام اسرادیل،
و بسامره پایتخت
مملکت جنوب
نوشت. که باید بسلوک
الهی بپردازند.
ونه جنگ با یکدیگر.
و سلوک الهی یگانه
موضوع مأموریّت
الهی رسولان ارسالی
بخلق میباشند.
که تا کنون همین
هدف الهی میباشد.
وی از ( بِرّ)
الهی و نجات ویا
( فَرّ و فروهر)
شهودی میگفت.
و پیشگوئی مسیح
را نمود. که هر
پیامبری اولی العزم
وعده ظهور انبیای
بزرگتر بعدی
را میگوید. که همه
مسیح و مسیا و یشوع
وماشیه ومقدّس
هستند. و
معمولا پیروان
هر پیامبر اولی
العزم انبیای بعدی
تازه بخلق بازگشته
را باور ندارند.
و اگر باتور کردند،
آنگاه تنها
خاطرات این پیامبر
تازه را در
تورات معبد خود
مینوشتند. و
در کتاب بعدی (
ناحوم) در قرن
هفتم قبل از میلاد،
که پیشگوئی خرابی
شهر نینوا پایتخت
آشور را نمود،
که قبلا سامره
را آشوریان ویران
نموده بودند.
که در سال ٧٢٢
ق.م. سامره ویران
شده بود. و علّت
ویرانی نینوا
را بت پرستی
آنان میگفت.
که همان آخوند
پرستی و
خرافات ادیان قبلی
بوده، که سلوک
الهی
نمیکردند. ولی
پرستش عقده های
روانی
آخوندهای خود
را مینمودند.
و خرابی شهرها
یا (مدینه) ها
همان طریقتهای
دینی ومراکز
مهم هر دین میباشد.
وپس از مرگ
دوچار ویرانی های
ژنتیک روحی، در
نسخ ومسخ و
بدتر خواهند
داشت. تا دوباره
بنوع بشری، وهمین
سلوک تا نور قاﺌم
روح القدس را
بنمایند. که
بانواع فوق
بشری نزدیکتر بخداوند
پیش بروند. که تنها
وظیفه الهی هر
روح میباشد.
ناحوم وعده خدا
را (نوری در نیمه
شب) بدل مؤمن
گفت. که همان
تجلّی الهی و
شهود سالکان ولایتهای
الهی میباشد.
سپس کتاب (صفنیای)
نبیّ است.که قبل
از سال ٦٢١ ق.م.
نوشته شده، و
در مملکت جنوب
مبعوث گردید.
اخطارهای او
به پادشاه کشور
یهودا در جنوب،
اورا باصلاحاتی
وادار نمود.
وروز قیامت
آنان همین روز
شهود قاﺌم تجلّی
آخر نوع بشری است.
که با مرگ قبل
از مرگ بدست و
دل میرسند. و ترک
جان میکنند تا
بجانان الهی نوع
فوق بشری برسند.

کتاب بعدی
از پیامبر ( حجّی)
است که معاصر عصر
زکریّای پیامبر
بود و در ٥٢٠
ق.م، که بهدایت
اسیران بازگشته
از بابل تلاش میکرد،
تا هیکل ومعبد
اورشلیم را از
نو برپا کنند.
رؤیاهای او بیشتر
در سمت تفسیر
برای تشویق یهودیان
در ساختمان
معبد بود. که داریوش
هزینه آنرا
داده بود.
گرچه گفتند
بعظمت معبد قدیم
نرسیده است. زیرا
همیشه مردم از
گذشته ها مبالغه
دارند، و توجّه
بنظر کاملان
زنده  زمان
خود نمیکنند.
ودر فکر معجزات
افسانه ای و
رؤیادی
گذشتگان میباشند.
کتاب زکریّا
در سال ٥٢٠ ق.م.
در سمت هدایت مردم،
در باره ظهور قریب
الوقوع مسیح
بوده است. که وی
نامه هادی
بشهرها نوشت.
و مسیحیان امروز
بیشتر باین
نوشته ها اهمیّت
میدهند. و سلسله
أنبیای زنده
رسیده از
خداوند برای واضح
تر نمودن هدف خداوند
برای سلوک الهی
انسان، ودر هر
شش ولایت نوع بشری
میباشد. که تا
کنون در جهان مبعوث
شده اند. و(
توبه امّت) که
میگفت، بمعنی
توبه دسته جمعی
مردم نیست.
بلکه اوم کردن
هر سالک است. که
بتنهای امت خوانده
میشود. که محمد
برای ابراهیم گفت.
و یا هر انسانی
که استعداد سلوک
الهی دارد.
والاّ پس از چند
تولد بشری عقل
کافی را خواهند
داشت. اگر آنگاه
عمر بیشتر و
کرامات
بالفعل خود را
تلف نکنند. که آخوندها
با عقل بیشتری
گناهکاری بیشتر
مینمایند. زیرا
عقل آنها، عقده
های شدید تر
(روان امّاره) آنها
میباشد . وی از
رؤیاهای چهار
ارّابه با چهار
اسب سفید میگوید،
که همان وعده زردشت
و ابراهیم برای
ناجیان ولایت خود
میباشد. که با نور
مرتضوی چهارم
مواجه میشوند.
وی عدالت
واصلاح روان و
رحمت وترحّم بدیگران
را، بهتر از نماز
وروزه خواند.
که تنها باید دستورات
پیر الهی بمعرفی
خداوند را اجرا
نمایند. که برحسب
نیاز تن و ذهن وروان
آلوده هر
سالک، دستورات
شفابخشی وعبادی
میدهد. ادیان
قدیم تر بیشتر
عبادات ریاضتی
داشته، و ادیان
در ولایتهای
بعدی بیشتر عبادات
عقلی دارند. و
فهم بیشتر تقرّب
بیشتر بخداوند
است . وی از پادشاه
الهی وسوشیانس
گفت، که مسیح ومحمد
تحقّق یافت،
که موعود سوّم
بگفته زردشت
قاﺌم آخر
الزمان ولایتهای
نوع بشری خواهد
بود. که ٥٥ قرن دیگر
در جهان  ظهور خواهد
نمود.

در کتاب (
ملاخی یا ملاکی
) پیامبر در
تورات آمده
،که در قرن پنجم
قبل از میلاد
بوده است. واز آزاد
شدگان اسارت بابل
هدایت سلوکی میداد.
که أسیران دارای
مشکلات روانی غربت
واسارت داشتند.
همه ولایتهای ششگانه،
سالکان خود را
پاکسازی عقده
ها وبیماریهای
روانی و جبران
خطاها  و تأمین کمبودها
را مینمایند.
وقتی با تخلیه
و پاکسازی روان،
بتحلیه و کسب صفات
الهی تازه پرداختند
بتجلیه های هفتگانه
نوع بشری مبرسند.
وی از ظهور ایلیا
گفت، که مسیحیان
آنرا (یوحنّا) یا
یحیی معمدانی
آخرین پیامبر
قبل از مسیح میگوید.
و( ایلی) همان علیّ،و
بمعنی برتر و
عالیتر است.
که فروان مراتب
عالی تر، برای
همه ارواح موفق
انسانی در پیش
هست. ومحمد بر
علیّ این نام
را گذارد، که قبلا
(حیدره) نام داشت.
روح مسیح در
تولد مجدد
بجهان، در
صورت بشری و
تجسّم انسانی علی
متولد گردید.
که وعده آن را داده
بود. پس از سه شهود
مقدماتی و ٦٦٦
سال بعد بود .
ملاکی امید بدیدار
مسیح داشت. و
اورا ( مسیا) میخواند
که همان مسیح وماشیه
میباشد. وهر
سالکی موسی
وماشی ورهرو میباشد،
تا ماشیه و مسیح
و محمد وسیله حمد
شود. آرزوی
ملاکی و ملاﺌک
شده، دیدار چهارم
نور مرتضوی
بوده است. که پایان
وظیفه الهی در
ولایت زردشت میباشد.
که علامت رضایت
الهی برای تولد
بهتر بعدی (ملاکی)
نبیّ در ولایت
آینده مسیح بوده،
که روح او باز در
تولد برتر با
ولایت محمد، بدیدار
صورت در حجاب نور
مرتضوی میرسد،
که بتواند بنور
مصطفوی، وسپس در
نور قاﺌم روح القدس
برسد. که در
تولد باز برتر
عصر ولایت مهدی
موعود، کاشف تجلّی
هفتم درنور
رحمان وعرش ربّ
برتر از رحمان
برسد.همگی ارواح
این أنبیا
وموفّقان الهی
باید بنور
رحمان در تولد
فوق بشری
برسند. که بی نهایت
انوار الهی برتر
ار نور ربّ
رحمان در پیش
دارند.

خواننده گرامی
در اینجا کتاب
تورات ختم پیدا
میکند .و (عهد جدید)
انجیلهای چهارگانه
مسیح در دست
مسیحیان آغاز میگردد.
که البته یهودیان
کنونی پذیرای
مسیح و انجیل ها
نمیباشند.
نکته مهم اینجا
است، که هرگاه
پیامبر اولی
العزم جدیدی
ظهور میکند، و
طریقت سلوکی برتری
را اراءه میدهد،
آخوندها مخالفت
میکنند. و حتی هر
کامل الهی تازه
ای را در هر ولایت
الهی مبعوث میگردد،
آخوندهای خوش نشین
مذاهب مخالفت میکنند.
چون خود فرستاده
خداوند
نمیباشند. لذا
برخی از یهودیان
که پیامبر تازه
ای را پذیرفتند،
اخبار و نبوّتهای
اورا در تورات
معبد خود مینوشتند.
و کلیساهای دیگر،
منکر یا بی خبر
از ظهور هر
کامل الهی است.
پس در تورات کلیسای
خود یادی از
او نمیکنند.
ونسلهای بعدی که
نیز قشری هستند
،ومؤمن نمیباشند
که اهمیّت
بدهند.و الاّ
سالکان جر پیر
بمعرفی خداوند،
بکسی در امور
الهی خود اطمینان
ندارند. تورات
در أصل بمعنی
(توریه ورؤیت) شهودی
میباشد. گرچه
(توراه) که شاهدان
همان انبیا وپیروان
سالک آنان میباشند.
قرآن نیز بمعنی
دو (قرّه وخورّه)
شهودی تازه محمد
میباشد. ونه
کتاب قرآن
عثمانی. و انجیل
نیز بمعنی انجل
وفرشته شدن است.
که در سلوک الهی
با ولیّ الهی بمعرفی
خداوند میباشد.
تقدّس انسان از
کتابهای
منسوب بپیامبران
خدا، هرگز کسی
را بنجات از وظیفه
الهی خود
نمیدهد. که این
کتابها کلّیات
فلسفی ولایت الهی
یک پیامبر میباشد.
وتنها پیر الهی
(قرآن و تورات ناطق)
سالک میباشد. و
اگر که خداوند
در رؤیا ولیّ
الهی بطالب لقای
الهی معرفی کرده
باشد. همه کاملان
الهی زنده،
عملا تابع هیچ
کدام از ادیان
و مذاهب قوم خود
نمیباشند. ولی
بین آنها زندگی
میکنند، که
آنان را بهتر میشناسد.
و بزبان و عقل واحوال
مردم خود صحبت
مینمایند.
وعملا از نظر
الهی، یک کامل
الهی تابع همه
ادیان الهی هست
.ولی تابع هیچ دین
قشری و اسمی ورسمی
ومشرک نمیباشد.
و بدون برداشت
سلوکی از این کتابهای
دینی، وحتی هر
کتاب ونوشته دیگر،
راهنمای  خواننده
خود بخداوند در
شهود نمیباشد.
مگر همان پیر
الهی بمعرفی
خداوند، با هر
ظاهر رفتاری و
دین مذهبی که
در آن محیط
زندگی میکند. زیرا
قبلا از آنها
بوده است. شناخت
( پیر حسینی) در
تسمیه محمدی،  همان شهود
نخستین سالک
است. وهمان (
امام زمان) هر
شخص است. که
اگر نشناخته باشد،
بقول محمد، (مرگ
جاهلیّت وشرک)
خواهد داشت وکارماهای
نسخ ومسخ جهنّم
جهان. که تنها
کلام او کلام الهی
است. حتی اگر برخلاف
گفته
های پیامبران
خود بگویند، بگفته
محمد ، باز از نظر
الهی درست است.
زیرا بقول فردوسی
عارف، چه فرمان
یزدان چه فرماه
شاه الهی پیر
کامل بمعرفی خداوند.

بیورتون
کالیفورنیا
2009-09-03

M197

مورمون
نیز از سلوک
الهی میگوید

امروزه
در امریکا
دوگانگی مذهب
مورمونها، با
مذاهب کلیسای کاثولیک
و پروتستانت
وغیره حاکم بر
ذهن مؤمنان
امریکادی و
معتقد بخداوند
و هدف الهی
میباشد. مورمون
گوئی یک دین
مسیحی جدیدی
برآمده از
امریکا
میباشد. زیرا
یک مهاجر
مسیحی بنام
(مورمون) در
مانچستر
ولایت
نیویورک
زندگی دینی
داشته، و در
سال 1823 رؤیای
شهودی خود را دا
شت، که به (تپّه)ای
برود، و الواح
مقدّس مدفون
در زیر خاک را
بیرون بیاورد،
وطبق دستورات
بعدی نیز عمل
نماید. این
الواح یا
نوشته های
عرفانی برای
سلوک الهی
بوده، که در
کتاب مورمون، مورد
بررسی ما در
این مقاله، همان
است که تمام أنبیا
و اولیای الهی
هر زمان و از
هشت هزار سال گذشته
داشته ودارند.
که در شش
ولایت سلوکی
پیامبران
اولی العزم
نوع بشری داشته
وهمچنان
دارند، تا
نوبت بولایت الهی
عظیم تر مهدی موعود
محمد و
سوشیانس سوم زردشت
برسد. که
ولایت الهی
نوع فوق بشری مهدوی
است. وهمه این ولایتهای
ششگانه، تنها تفاوت
در تعداد و
مراتب شهودی
از تجلّیات الهی
دارند. و دین خدا
همیشه یکی
بیشتر نبوده
است. ولی کلاسهای
ششگانه دارد. که
آموزش
گیرندگان
باید از تمام این
کلاسها بالا بروند.
تا شایسته نوع
فوق بشری هفت هزار
سال بعد گردند.
گرچه هر کس یا
هر روحی، در
هر تولد بشری
خود، اگر حدّ
أقل در صد
توفیق وتربیت الهی
و اخلاقی
انسانی داشته
باشد، که بکلاس
بالاتر میرود.
وهر کلاس را تنها
در یک تولد
نوع بشری، ودر
یک فصل نوع
بشری بهتری، میتوانند
برای کسب نیازمندیهای
تکامل روحی
خود، که (ژنتیک
روحی) میگوئیم،
بجهان متولد شوند.
کلاسهای
ولایت سلوکی آدم
کیومرث و
ولایت نوح میترا
و ولایتهای بعدی
بودا و زردشت
ومسیح ومحمد
هستند. که هر
یک وهمچنان تا
کنون مجموعه
ای از أنبیا و
کاملان الهی زنده
بازگشته بخلق
را دارند، و (
این همانی )
پیامبر اولی العزم
کاشف قرّه
وخورّه شهودی
تجلّی الهی
بالاتر را
پیدا کرده، وکلاس
جدیدی را در
مدرسه دین خداوند
برای نوع بشری
برپا میکنند. وخود
نیز وسیله ای الهی
برای تربیت
سالکان خود
میگردند. تا
پیروان سالک خود
را بهمان مقام
تجلّی جدید
اولی العزم خود
برسانند. که برای
تولد باز بهتر،
و ولایت بالاتر
بجهان در تولدی
دیگر آماده
گردند. و مدام این
همانی کمالات
وکرامات و
مقامات الهی
اولی العزم خود،
و این همانی مراتب
الهی مورد شهود
خود برسند. که تا
أبد این
کلاسهای برتر
وکاشفان تجلّیات
جدبد و تا أبد
بی انتها در
پیش هستند، تا
بفرض محال بکمال
مطلق الله
أهورمزدا برسند.
که پایان فرمان
کن فیکون أزلی
أبدی برای هر
روح میباشد. که
روح هر أتم و
گیاه وحیوانی بنوع
بشری وانواع
فوق بشری خواهند
رسید، که باید
برسند و
خواهند رسید. که
آنرا (جبر
الهی) میگوئیم،
که (جبر طبیعی)
و( جبر ذاتی) هر
روح میباشد.

بموضوع
مقاله باز گردیم.
که کتاب انجیل
مورمون، که برای
ساکنین مسیحی
قدیم امریکا
بوده است. یابنده
این الواح
ومدارک نوشته
شده عرفانی در
مقدمه ای مینویسد،
که مدرک الهی برای
نجات با مسیح
را در روح وشهود
خود داشته، و
بطلان دیگر مذاهب
و کلیساهای
مسیحی را
تأکید مینماید.
زیرا سراسر
قشری و مشرک
بخدا وخواسته مسیح
وتمامی
أنبیای گذشته
میباشد. که
بنام خدا برخلاف
خواسته
خداوند عمل میکنند.
ومردم را فریب
وگمراه و جهنّمی
مینمایند. زیرا
بجای ( به دینی) وتکامل
(بد دینی) و جهنّم
پروی دارند. که
ابلیس شیطان
یا آخوند
پرستی
مینمایند. و
بدون مأموریّتی
الهی بنام خدا
صحبت شیطانی مینمایند.
تا خود بریاست
و خر سواری بر
مردم ادامه بدهند.
و عقده های روانی
خود را اشباع نمایند،
که اشباع شدنی
نمیباشند. در
این مقاله میخواهیم
خلاصه بگوئیم،
که کتاب مقدّس
مورمون را
بررسی کرده و
باین نتیجه رسیده،
که نوشته یک
مؤمن بمسیح و
خداوند و سلوک
الهی بوده است.
که هر کامل الهی
زنده در هر دینی
سلوکی، برای زمان
وبزبان مردم خود
و سطح عقل و
مقام فصل نوع
بشری قوم خود
صحبت مینماید.
و خاطرات و
نظریّات
عرفانی خود را
مینویسد. و
طبق معمول از
عرفان و الوهیّت
اولیای گذشته
آغاز میکنند تا
بعصر خود میرسند.
تا باز آیندگان
الهی دیگری
واضح تر و
بزبان وسطح
عقل بهتر مردم
عصر خود، کتابهای
خاطرات عرفانی
ومقدّس خود را
بنویسند، که
هر کامل الهی دارد.
پس همگی بدرستی
نوشته ولی
مناسب مردم و
سالکان پیرو
خود نوشته اند.
وخواننده گرامی
نیز باید بداند،
که همه أنبیا
و اولیای الهی
و بدرستی هرچه
گفته اند و
معتقد بوده
اند، تنها
برای هدایت
پیروانشان
مفید بوده است.
که تنها این اولیا
تا زنده هستند،
وسیله توسّل
وهدایت جودی
سالکان با خود
میباشند. ونه
برای همه زمانها
و انسانها و
شرایط مختلف بوده
باشند. لذا دیگران
که معتقد بأنبیای
گذشته وکتابهای
عرفانی، و
مقررات عمل
سلوک الهی
آنان قابل تقلید
در زمانهای بعدی
نمیباشد. و
تعصّب
وفداکاری بنام
هر دین و پیامبری،
همان خواسته خداوند
نیست. که
بالعکس جهنّم پروری
میباشد. که پس از
مرگ بقهقراهای
نسخ ومسخ نوعی،
و کارماهای تکرار
گذشته ها در
آینده ها، سقوط
در جهنّم جهان
خواهند نمود، ومجازات
الهی را خواهند
داشت . که عذاب زندگی
های نوعی وحتی
نوع بشری را در
جهان خواهند
داشت. و بقول محمد
مسخ میمون
وخوک بهترین شانس
آنان خواهد بود.
ولی نه در گودالی
بنام جهنّم پر
از شعله آتش. بلکه
در همین جهان فارسی
محسوس ما، که جهانوم
یونانی وگوهانوم
تورات، و جهنّم
وجحیم محمد و
قریش خواهد بود.
که بصورت تکرار
گذشته ها در
آینده ها، صدها
هزار سال، و
حتی میلیونها و
شاید بیلیونها
سال طول خواهد
کشید، که یک روح
مانند روح هر
أتم وگیاه وحیوان
و بشری، دوباره
و حتی صد باره،
بهمین نوع
بشری کنونی وهمین
سلوک الهی با
ولایتها، تا
شهود ششم نور
قاﺌم روح القدس
برسند، که
باید برسند. که
فرمان أزلی أبدی
(کن فیکون)
میباشد. و خود
را شایسته تولد
نوع فوق بشری نمایند،
که 55 قرن دیگرآغاز
گر آن در جهان
مبعوث وفرستاده
الهی میگردد. و
در هر دین سلوکی
ششگانه نوع
بشری، خاص مراتب
شهود تجلّیات الهی
خود را دارند. که
ما نباید فریب
و تعصّب جاهلانه
برای این
اسامی مختلف
آنها را بخوریم.
که زردشتیان امشاسپندان
میگویند، یا محمد
پنج تن آل عبا
میگوید. که همگی
همان (اسماء
الله) یا نامها
وناموسهای
الهی، و اسرار
مگوی شهودی
شاهدان بغیر سالکان
میباشند. آنگاه
پس از مرگ و
هفت هزار سال بعد،
پس از شهود قاﺌم
آخرین شهود
واجب نوع بشری،
بجهان نوع فوق
بشری باز میگردند.
که با هزاران برابر
عقل وکرامات
بالفعل وبالقوّه
نوعی، شاید با
ولایت هفتم مهدی
موعود، بتواند
بتجلّی هفتم نور
ربّ رحمان و
شهود هشتم عرش
ربّ برتر از
رحمان برسند. که
ما اکنون حتی نامی
و صفاتی و
شرایط عبادی آنان
را نمیدانیم، ونخواهیم
فهمید که باور
کنیم .

پس
تمام کسانی که
در راه أنبیای
خود کتاب و
گزارش عرفانی
مینویسند، گرچه
بکمال حقیقت
ومطلق نرسیده ونمیرسند،
ولی نسبت بگزارشات
عرفانی
ولایتهای قبلی
واقعیّت
بیشتر داشته، که
نباید مورد تکذیب
ما باشد. که تعصّب
بولایت غیر سلوکی
خود، چون هر مذهب
قشری وولایتهای
فقیه فاسد هر
مذهبی را داشته
باشیم. بلکه
ما تنها از خداوند
باید این
خواسته را
باشیم، که یک پیر
کامل وولیّ
الهی مناسب
احوال
ومشکلات روانی
خودمان را بما
در رؤیادی معرّفی
نماید. که او تنها
انجیل و قرآن ناطق
وگویای ما میباشد.
که باز در همان
راه الهی اولیای
دیگر خواهد بود.
ولی مناسب عقل
واحوال ما، صحبت
خاص بیک سالک را
دارد. که
بتوانیم
شرایط لازم (تخلیه
و تحلیه تا تجلیه)
های الهی را پیدا
کنیم، که این
همان عبادت راستین
الهی میباشد. آدم
ومیترا وبودا وزردشت
ومسیح ومحمد. ونیز
هر امام
وکاملی الهی، هریک
از این مکاتب
ادیان سلوکی، که
مورمون یکی از
آنها میباشد. این
نویسنده برای خواننده
گرامی شرح
مختصری میدهم.
و هدف من قانع نمودن
خواننده بمکتب
مورمون نیست. مگر
خداوند پیر
کامل وولیّ
الهی مناسب ما
را معرفی کرده
باشد. که ما
نیز طالب لقای
الهی بوده باشیم.
و این مربّی الهی
تنها کسی است،
که خداوند از
ما عبادتی
میپذیرد. گرچه
او در یک جامعه
مورمون یا
مسلمان ویهودی
زندگی بنماید،
باز ضمن ادیان
قشری غیر الهی
میباشند، ولی
عضو آن ادیان
ومذاهب نمیباشد.
آنگاه ما با
مسیح زنده ویا
محمد و زردشت زنده
ای روبرو هستیم
. زیرا أنبیای
الهی، همیشه
در بین قوم قشری
خود زندگی میکنند،
ولی عضویّت دین
آنان را ندارد.
چون مردم قوم
خود را
میشناسند و
عقاید ومشکلات
روانی آنان را
میدانند، پس امید
بیشتری دارند،
که آنان را
هدایت براه درست
الهی نماید.

هر
پیامبر
وکاملی الهی زنده
چون گذشته ها،
معمولا کتاب خاطرات
و نظریّات خود
را مینویسد، و
یا برایش
مینویسند. که
تجربیّات راه الهی
و الهامات
الهی خود را
در آن نوشته، برای
خواننده
معتقد بآن
کتابها، چون
کتاب مورمون
یا تورات و
اوستا و قرآن،
هرگز کارساز
هدایت
خوانندگان، و
نجات روح آنان
پس از مرگ در
کارماهای نسخ ومسخ
نمیباشد. چه
رسد که برضایت
خداوند و کسب
تجلّیات الهی
را بیابد. ولی مطالعه
گزارشات
عرفانی این پیامبران،
از لحاظ شناخت
تاریخ ادیان و
تکامل عرفان
الهی مفید است.
ولی جای توقّف
وتعصّب در همان
سطوح عرفانی برای
کسب آنها درست
نمیباشد. زیرا
هرکس باید
بشهود مراتب تجلّیات
الهی و
الهامات لدنّی
خود برسد. که در
رؤیاهای سلوکی
و از عوالم الهی
و آینده های نیامده
خود خواهد رسید.
آنگاه خود میتواند
کتاب مقدّس
خود را بنویسد.
و هر نصیجت وراهنمادی
را برای دیگران
بنماید. ولی باز
برای همان زمانها
و انسانها . و
نمیتواند مقدّس
ووسیله تربیت الهی
زمانهای بعدی گردد.

مورمون
نیز بصورت مقدّمه
هرچه از تاریخ
گذشته ادیان
سلوکی و غیر
سلوکی مورد اطلاع
خودرا که درست
میداند
مینویسد. تا
نوبت
بألهامات
الهی خودش
برسد. که پیامهای
الهی خود را
بزبان قوم خود
و عصر خویش
بنگارد. که
تنها مفید مطالعه
دیگران است، تا
بحقّانیّت و
الوهیّت آن پیامبران
اشاره کرده باشد.
والاّ پیر کامل
زنده بمعرفی
خداوند، برای
هر طالب لقای الهی،
یگانه قرآن ناطق
وگویای سالک
میباشد. که
هرچه بگوید
خداوند بسالک گفته
است. حتی اگر
بقول محمد، اتّفاقا
بخطا بگوید، باز
درست خواهد بود.
و بقول فردوسی،
چه فرمان یزدان
چه فرمان شاه الهی
پیر کامل
میباشد. در
بین مؤمنان
مسیحی که بامریکا
مهاجرت کردند،
و ظرف پنح قرن
گذشته بوده است،
مؤمنی بنام
(جوزف سمیت)
بود. که سال 1823 در
رؤیا الهام گرفت،
تا الواح زرّین،
یا نوشته ها و
یادداشتهای
یک کامل الهی
معتقد بمورمون
را، از زیر
خاک بیرون بیاورد.
و بعنوان مکتب
سلوکی بدیگران
معرفی نماید، که
دیگران نیز
حقایق عرفانی مسیح
وقبل از مسیح
را بدانند. جوزف
میگوید، که
خداوند برای یازده
نفر الهی شده دیگری،
این الهام در
باره کتاب مورمون
رسیده، که بعدا
گواهی أصالت کار
جورف را داده
اند. أنگیزه
هر مؤمن مسیحی
در اصالت بعثت
مسیح است. که پیشگوئی
انبیای قبلی دلیل
حقّلنیّت
مسیح را نشان
بدهد. تنها
دراحوال شهودی
وتجلّیات در ولایت
سلوکی مکتب پنجم
مسیح، ویا در
صورت مرتضوی
مسیح در تسمیه
محمدی است، باید
صورت بگیرد. ونه
در خواندن کتابهای
مقدّس
دستکاری شده دیگران
ودر طول تاریخ
. و در تجربه
این نویسنده و
هزاران متصوّف
دیگر ایرانی و
غیر ایرانی بوده
اند، اصالت الوهیّت
مسیح برای کسی
معلوم شده است.
و الاّ چرا
یهودیان مؤمن
واقعی بخداوند،
ومنتظر مسیح
وماشیه، اورا بصلیب
کشیدند. و
همچنان مخالف
مسیح بوده، ومنتظر
ظهور مسیح خود
میباشند. که در
رؤیاهای شهود
آنها باید دست
بدهد. اگر
سالک الهی با
یک ولیّ الهی باشند.
که ممکن است این
ولیّ الهی در جامعه
یهودیان بوده باشد.
زیرا ( یقین) انسان
در امور أنبیا
ووظیفه الهی انسان،
تنها در سلوک
الهی هر طالب دیدار
تجلّیات الهی
با شناخت پیر
کامل بمعرفی خداوند
در انسان دست
خواهد داد. و
پیر الهی بهیچ
یک از ادیان
رسمی وقشری وهمه
مذاهب مخالف آنها
وابستگی ندارد.
زیرا دین خدا
یکی وهمان سلوک
الهی است. که
تنها هدف
خداوند از
آفرینش
انسانها و
موجودات دیگر
وتمام هستی ها
میباشد.

الواح
طلادی و مسین
که جوزف
میگوید، عملا
مکتوب ذی قیمت
برای مؤمنان
آن میباشد. جوزف
در کتاب مقدّس
مورمون خود، برای
شاهد رؤیای
الهی حقیقت میداند.
یعنی مؤمنان
باید خود از خداوند
آگاه گردند، که
کتاب مورمون
را خاطرات الهی
او میباشد. و
مؤمنان
مورمونی وغیر مورمونی،
باید شخصا از
خداوند تأیید
و الهام
بگیرند . آنگاه
خود کاتب
خاطرات خویش
را مینویسد. گرچه
مطلق حقیقت نباشد،
ولی بسیار
واقعیّت از
گفته های دیگر
پیامبران را خواهد
داشت. و تنها
دلیل الوهیّت مقام
روحی هر عارف،
احوال الهی و
شهودهای الهی او
میباشد. ولی برای
دیگران الوهیّت
یک ولیّ الهی
را ندارد، که آنها
را بخواند و
بحقیقت برسد. ولی
خود باید بنوشتن
کتاب خاطرات خویش
بپردازد.

نه فقط
در مورد
معتقدان
بمورمون ویا
هر کلیسای مسیحی،
و حتی بمؤمنان
زردشت وموسی و
محمد، و هر
امام زمان
وولیّ الهی
درگذشته، چون
ملّای رومی و
حافظ، وهزاران
مانند آنان، باید
خود انسان از خداوند
و در مراتب شهودی
والهامات فکری
خود بداند، که
چه کسی راست گفته،
و یا از کسی که
راست گفته، و
بتوان خود نیز
بخداوند در
تجلّیات شهودی
میسّر خود برسد.
که برای آینده
بهشتی و همان تولدات
انواع فوق
بشری و آینده
های خود لازم
دارد.

فهرست
کتاب مورمون که
یک نبیّ و
پیامبر دارای قدرت
(نبوءت و
تنبّوء) و الهام
گیری در مکتب
پنجم مسیح
بوده، و سخت از
کار یهودیان و
مسیحیان قشری
غیر سالک رنج برده
نوشته است. که
میگوید، در
الواح معدنی
که باز همان
صفحات کاغذ
میباشد ونه از
معدن و طلا. گزارش
عرفانی (نافی) که
یک کامل یهودی
است، در دو قسمت
از الواح کوچک،
امور روحی و
احکام سلوکی و
تعالیم
انبیای قبلی
آمده است. ودر
الواح بزرگتر
ومفصّل تر، تاریخ
سیاسی
پادشاهان یهودی
آمده، که در
تورات کنونی یهود
نیز همین گونه
است. و در قسمت دوم
الواح مورمون
است، که نافی
نویسنده از
(مورمن) نقل
کرده است. و
پسر مورمون
بنام (مورونی)
نیز دنبال
کرده است. و در
قسمت سوم کتاب
مقدس مورمون، یا
الواح بگفته (جوزف
سمیث)در واقع
صفحات (أثیری)
و روحی میباشد.
که پسر مورمون
از امور عوالم
الهی نوشته است.
و قسمت چهارم
را الواح مسین
است. بگفته
مورمون، یهودی
کامل دیگری بنام
(لحّی) 600 سال قبل از
میلاد مسیح، با
خود از اوشلیم
بیرون برده، تا
بوسیله بخت
النصّر معدوم نگردد.
وهمان پنج
سِفر موسی
مذکور در
تورات یهود میباشد.
که مورمونها
حسّاسیّت زیادی
در باره امور
قبل از مسیح
ندارند. مگر
آنچه که وعده موسی
و انبیای یهودی
دیگر در باره
ظهور مسیح
گفته اند. که باز
همان افسانه
های پیدایش هستی
است، که نویسندگان
تورات جدید، آزاد
شده از بابل، و
از محل خاطرات
ومدارک
عرفانی ودینی
خود نوشتند. که
راست و نا
درست آنها
هرچه باشد، وحتی
آنچه در باره مسیح
و محمد گفته
شود، برای خواننده
آنها، وسیله
هدایت و ضرورت
برای نجات روح
انسان طالب لقای
الهی و کسب رضایت
خداوند
نمیباشد. مگر انسان
خود یا یک
پیامبر زنده و
همان پیر کامل
وولیّ الهی
بازگشته بخلق
است، که
خداوند معرفی کرده
باشد. زیرا
نجات دهنده روح
انسان طالب لقای
الهی میسّر شخص
میباشد.

در
متن کتاب مورمون
ما با فصول
کتاب بنام (سِفر)،
یا خاطرات یک پیامبر
روبرو هستیم. که
خواندن متن
آنها با دیگر
مطالب عرفانی
همه ولایتهای
الهی قبلی و
بعدی تفاوتی ندارد.
ولی تنها آنچه
پیر الهی
برایمان بگوید،
ودستور دینی و
سلوکی بدهد، باعث
نجات روح ما
از کارماها
وکسب رضایت
الهی وکسب شهود
تجلّیات
میباشد. در
(اصحاح) اول که
همان صحیح و
قابل اطمینان
خواننده باید
باشد، نافی
نویسنده کتاب
مورمون شرحی
از خود، و از
الهامات و
نصایح عرفانی
خویش میدهد. و
ابتدا از آنچه
که از پدرش
شنیده نقل
کرده، که سراسر
نصایحی
بانسان، برای کسب
رضای خدا و
انجام سلوک
میباشد. و
مطالب تاریخی زیادی
در نوشته های
این نویسنده هست،
که در این
مقاله جادی
ندارند. (نافی)
و پدرش (لحّی) و
سه برادر دیگرش
در صحرا عزلت
سلوکی داشتند.
زیرا الهام
خرابی اورشلیم
را از خداوند
داشتند. که
أهل اورشلیم گناه
وفساد دارند. بخصوص
اینکه قشری بد
دینی دارند. ونافی
یکی از برادران
را که مخالف محبوبیّت
نافی نزد پدرش
بود کشته است. چون
خداوند دستور الهامی
این قتل را
داده بود. و
نیز صحبت از
کشتی سازی، چون
کار نوح
پیامبر میکند،
که خود و
یارانش بدریا
رفتند. که باز
همان بحرانهای
احوالی و رؤیادی
و افکاری
سالکان
نرسیده بتجلّیات
الهی میباشد. و
ما با افسانه
های زیادی در کتاب
مورمون روبرو
میشویم، که در
تاریخ زردشت
یا در باره موسی
در مصر تکرار شده
است. که سراسر
بیاناتی سمبولیک
از احوال رؤیادی
سالکان میباشد.
و یا معجزات
أنبیا نیر که
در شهودهای سالکان
آنها بوده و
نه در جهان مادی
بوده باشد. چون
شکاف دریای سرخ
برای موسی. یا
فرزندان نافی
که ( یعقوب و اسماعیل)
نام داشتند.

تا
اینجا سِفر
اول نافی را خوانده
ایم. و در سفر
دوم که پدر نافی
(لحّی) وفات
کرده، و او
جانشین پدر در
طریقت و
خانقاه پدر
شده بود. و هر
کامل الهی بازگشته
بخلق، در هر دین
سلوکی و در هر
زمان، برای
خود خانقاهی
داشته و
اختیار آزاذ
الهی و(تفویض)
اورا دارد، که
هر گونه صلاح
بداند، دستورات
عملی برای تربیت
الهی سالکان
خود بدهد. و
چنان نیست که همان
دستورات
انبیای اولی العزم
قبلی خود را
تکرار کند. زیرا
آنان تنها
برای چند سالک
خود هرچه میخواستند
گفته اند. و
برای
سالکانشان کلامی
الهی وواجب الأطاعه
میباشد. و نه
برای همه زمانها
و انسانها و
اماکن و احوال
فردی مختلف با
هم . فرزندان الهی
پیران الهی
مورد نظر است. ونه
فرزندان جسمانی
بیولوجیک. سِفر
سوم بنام
یعقوب است، که
فرزند نافی
بوده که او نیز
گزارش عرفانی
خود را نوشته
است. یعقوب تاریخی
یهود پسر الهی
ابراهیم، چون (اسراء
و معراج) بعرش
خدا، در مقام
عرش مصطفوی
کرده بود، این
نام را گرفت. که
هر پیامبری
یعقوب و اسرادیل
اسراء کرده است.
ولی متفاوت درشهود
عرشی هستند. که
کاملان مسیحی
بعرش جِبرئیل
(گبریال) و
کاملان محمدی
بعرش رحمان
میرسند. ولی کاملان
زردشتی
وابراهیم و
یعقوب و نافی
بعرش پنجم
مصطفوی رسیده و
میرسند. تا نوبت
مهدی موعود در
55 قرن دیگر برسد،
که بعرش رب ّ
برتر از رحمان
خواهد رسید. که
نامی هم از او
نمیدانیم. یا
صفات و روش تکامل
روحی آن نوع فوق
بشری فرشته گونه،
و با هزاران
برابر عقل نوع
بشری خواهند
بود .

نافی
در این قسمت
ببرادران
مطالب صریح سلوکی
میگوید. و
بسیار
اصطلاحات
کتاب مورمون
با اصطلاحات دیگر
پیامبران
قبلی و بعدی
تفاوتی ندارد.
و تنها برای جلب
نظر مردم معاصر
خود برای سلوک
الهی میگویند.
سپس نافی
گزارش اشعیای
پیامبر را تکرار
میکند، که قسمتهای
درست و مهم
آنرا استخراج
نموده است. زیرا
در تاریخ فکری
همه اولیای
قبلی طریقتهای
ابراهیمی، که عملا
ابراهیم (برهمنی)
فرزند آزر
زردشت بوده
است. و در شرق مدیترانه
سامی ومصری رواج
پیدا نمود. و
همچنان نافی
در کتاب
مورمون، تاریخ
أنبیای بنی اسرادیل
را دنبال
میکند. که
مقدمه ای برای
قبول وعده الهی
برای ظهور
مسیح، کاشف
شهود پنجم (نور
مصطفوی) در
تسمیه ولایت محمدی
از مراتب شهود
تجلّیات الهی
میباشد. بعد
از گزارش
عرفانی یعقوب
و أشعیا، و
رؤیاها و
تفسیر
پیشگویانه
آنها، بعنوان
پیامبران و کاملان
الهی زنده
زمان خود، که بسالکان
خویش تعلیم سلوک
الهی میدادند.
و از آمدن مسیح
میگویند، که
کشف نور تجلّی
برتر وجدید
الهی را نمود. مسیح
سالک یهودی
(یهوه طلب) در
ولایت زردشت، که
در نهایت
موفقیّت خود، بجای
(نور مرتضوی) چهارم،
بنور پنجم مصطفوی
در تسمیه محمدی
رسید. و مسیح با
شهود تازه (عرش
جِبرئیل) ششم
بخلق بازگشت. که
تولد دوم و
الهی خود را نمود.
که پس از مرگ قبل
از مرگ او بوده
است. در
حالیکه چهار ولایت
سلوکی پیشین (
آدم کیومرث) و (میترای
نوح) و (بودا و زردشت)
بکار هدایت
افراد مناسب
خود ادامه میدهند.
که همچنان در
فصول پآئین نوع
بشری میباشند.
و کرامات و
امکانات در
جسم و ذهن و
روان خود بطور
کافی ندارند، که
بتوانند
عرفان و احوال
و رؤیاهای
کاملان ولایت
برتر مسیح را
داشته باشند. مگر
در تولدات
بهتر بشری بعدی.
که هر بار در
هریک از
ولایتهای
قبلی، بدرجه
پیامبری
وکمال ومأموریّت
الهی رسیده
باشند. که
همین وضع با ظهور
محمد، وکشف
(نور قاﺌم)
بجای نور
مصطفوی بود. و
محمد بگفته
خودش با کمک مسیح
بود که موفق شد.
زیرا محمد در
سلوک خود، توسّل
عبادی در صورت
رؤیادی مسیح را
داشت. همان گونه
که مهدی موعود
محمد در 55 قرن دیگر،
همین وضع را خواهد
داشت. که
آخرین کامل
محمدی بوده که
بشهود (نور
رحمان) بجای نور
قاﺌم میرسد، و
بالای عرش رحمان
میرود. که بعرش
ربّ برتر از رحمان
نیز میرسد. که
ولایت سلوکی هفتم
را تأسیس
مینماید. و
افراد نوع فوق
بشری، تنها همین
کاملان ولایت محمدی
در نوع بشری خود
خواهند بود. که
هزاران برابر
عقل و کرامات بالفعل
وبالقوّه نوع
بشری را
خواهند داشت. که
بهشت چهارم
آنان وموجودیت
(چهار بُعدی)
را خواهند داشت.
که برای انسان
بشری (سه بُعدی)
امکان تصوّر
وجود چهار بُعدی
فرشته گونه
ممکن نیست. که
سراسر کهکشان
راه شیری را
خواهند پیمود.
چه رسد ببی
نهایت انواع فوق
بشری بالاتر، و
تجلّیات الهی عظیم
تر. تا بفرض
محال یک روح
فردی به (نور
الأنوار) الله
( ربّ الأرباب) أهورمزدا
برسد. که روح
هر أتم و ما دون
أتم (أثیری و
تحت أثیری)
زمانی از نردبان
انواع أتمی و
گیاهی و
حیوانی وبشری
و فوق بشری
بخداوند الله
میرسند. که بفرض
محال اگر
رسیدند، بخداوند
(هو) بیرون از هستی
ها رسیده نشده
اند. که (الله و أهو)
یعنی الله اله
هست، ولی خداوند
هو یا او نمیباشد.
تمام مطالب
پیشگوئی پیامبران
بنی اسرادیل، و
پیش از آنان و
یا بعد از
آنان، در
اولیای مسیحی
و محمدی، وحتی
اولیای مهدوی،
با عقل عظیم
آینده، سراسر
(حقیقت نسبی)
خود را دارند. و
مناسب عقل مردمان
عصر خود. ولی (حقیقت
مطلق) ندارند،
که نزد خداوند
الله میباشد. تمام
اظهارات
أنبیا، بگفته
کتابهای
تورات یهود و
انجیل
مورمونها، و
انجیلهای چهارگانه
مسیح سراسر
درست، و تنها
از لزوم انجام
سلوک الهی همه
انسانها با
اولیای الهی
زنده بمعرفی خداوند
میگویند. ولی
اعتقاد
پیروان متعصّب
وصادق، بأنبیا
و کتابهای مقدّسی
چون مورمون و
تورات و قرآن کار
ساز نجات کسی
از قهقرای
کارماهای پس از
مرگ، و در نسخ ومسخ
قهقرادی نیست.
حتی اگر بقول محمد،
تمام عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادات و طبق
دستورات
أنبیای درگذشته
بوده باشد . زیرا
قشری گری و
شرک بخدا شده است.
چون (وسیله الهی)
بمعرفی
خداوند در
عبادات خود
ندارند. که یگانه
راه رساندن
عبادات و
دعاهای خود بخداوند
میباشد. و
الاّّ بقول محمد،
دعا وعبادت بصورت
دعا کننده
کوبیده میشود.
پس مطالعه
کتاب مورمون و
تورات و انجیل
و قرآن، و یا مطالعه
اوستا و
اوپانیشاد و
ودا، کار ساز
نجات و کمال روح
انسان نیست. که
قرآن و انجیل زنده
و ناطق گویا، در
پیر کامل الهی
بمعرفی خداوند،
خاص هر سالک طالب
لقای الهی و
هُدا و یهوه
جو میباشد، که
در رؤیا معرفی
سالک میشود. و آغازی
برای مراتب رؤیادی
واحوال الهی آینده
بالاتر میباشد.

و
مورمون بیشتر
در باره پیشگوئی
های ظهور مسیح،
برای دیگر یهودیان
مخالف مسیح
میگوید. همان
گونه که مسیح نیز
ظهور
(فارقلیط)
محمد، صاحب
تجسّم انسانی
نور مصطفوی را
مینماید. و
محمد نیز پیشگوئی
ظهور (قاﺌم آل محمد)
یا (قاﺌم آخر
الزمان) و
برتری ولایت
او را مینماید.
که دنیای
انسان بشری
وفوق بشری را پر
از عدل
مینماید. و
اینکه هر پیر
کامل بمعرفی
خداوند، همان
قاﺌم زمان
شخص سالک است. و
55 قرن دیگر از
امروز، تجسّم
انسانی نور قاﺌم
آخر الزمان
نوع بشری، وتمامی
ولایتهای
مقدماتی
ششگانه آدم تا
محمد خواهد بود.
ولی همچنان
ولایتهای
پیشین، کلاسهای
درس وتربیت
الهی خود را
برای نسلهای
بالا آمده از انواع
أتمی و گیاهی
و حیوانی و
بشری ادامه
میدهند. که مطلقا
هیچ زمانی
پایانی برای تعالی
این ارواح
نیست. که در
أصل هر روح فردی،
شبنمی از اقیانوس
بیکران نور
الأنوار و(روح
الأرواح)
(الله أهو)
میباشد. که الله
خود نیز صادر اول
خداوند هو، بیرون
از هستی ها
میباشد.

پس
یهودیان
نباید همچنان منتظر
تحقّق پیشگوئی
پیامبران خود
باشند. زیرا ظهور
کرده اند. ولی آخوندهای
قشری منکر
بوده و
میباشند. که
میلیونها انسان
پیروان خود را
گمراه کرده ومیکنند.
و مؤمنان مسیح
و محمد نیز، نباید
برای همیشه در
انتظار ظهور
موعود الهی خود
باشند. و غافل
از آن باشند، که
موعودشان در
دل و بصورت شهود
سالکان محمدی
ظهور کرده است.
و هر کامل الهی
محمدی بمعرفی
خداوند بطالب لقای
الهی، شخصا همین
ظهور مسیح
زنده و
فارقلیط محمدی
زنده، وحتی همان
مهدی موعد
برای شخص سالک
میباشد. گرچه
مهدی موعود
نوع بشری نیز
در آینده ها
در رؤیا و بوسیله
خداوند برای هر
سالک معرفی
میشود.

تا
اینجا همچنان
نافی نظریّات عرفانی
و کتاب مقدّس
خود را میگوید،
که معمولا
کاملان بعدی
آنرا حفظ کرده
اند. گوئی در الواح
طلا و سنک
نبشته باشد، که
حوزف سمیث
آنها را از زیر
خاک در امریکا
بیرون میآورد.
نافی
از برابر خود
یعقوب پسرش، که
بکمال الهی و
بوسیله نافی
رسیده است
میگوید. نیز
(سِفر و فصلی) از
کتاب خود را
اختصاص میدهد.
که کلمات او
نیز کلماتی
الهی میباشد. گوئی
نافی نوشته یعقوب
را خوانده یا
شنیده، که
مطالب اورا نقل
مینماید. مطالعه
این فصول و
نظریّات
أنبیا برای
محقّق، سیر
وسیاحت در
تاریخ و تطوّرات
تکامل عقل و
عرفان نوع
بشری هستند. که
محصول تمام آن
کمالات اکنون در
پیر الهی
بمعرفی خداوند
بسالک هست. و
سالک نیز پس
ار تخلیه از گذشته
و تحلیه بصفات
و عادات و
نظریّات الهی پیر
کامل، آماده
مرحله سوم تجلّیات
هفتگانه الهی
در ولایت محمدی
میشود که بنور
قاﺌم روح القدس
میتوان رسید. که
این شهود یگانه
ویزای ورود
روح هریک از ما،
بجهان هفت
هزار سال بعد
در نوع فوق بشری
(سوپرمن) در
جهان میباشد. چه
در کره زمین یا
کرات دیگر کهکشانها.

أنوش
پیامبر دیگر
بنی اسرادیل
سِفرو خاطرات
عرفانی او در
کتاب مورمون
نافی آمده است.
و نیز همچنان فصل
مربوط بپیشگوئی
های عرفانی (
باروم) فرزند
الهی أنوش، و
نیز سِفر (عوم
نی) فرزنده الهی
و کامل شده
باروم آمده
است . تا اینجا
نوبت (مورمون)
میرسد، که
مبخواهد کتاب مقدّس
خود را خاتمه بدهد.
پس آخرین کلام
خود را میگوید،
تا آنها را
تحویل پسر
الهی خود
(مورونی) بدهد. و
کتاب مقدّس مورمونها،
در باره
أنبیای قبلی
در سمت پیشگوئی
ظهور مسیح را
تکمیل کند . در
این فصل از کتاب
مورمون، تاریخ
پادشاهان
دولت یهود و
اسرادیل آمده
است. که عملا
سالکان آنها
الهی بوده اند.
و بقیه قریب
باتّفاق، قشریهای
مشرک بوده وهستند.
که با نام
خداو و
پیامبران، عملا
آخوندهای غیر
الهی و جاه
طلب وفرصت جو
را، ابلیس
پرستی و آخوند
پرستی کرده ومیکنند.
(بنیامین)
پادشاه که سه فرزند
داشت. ( موصایا
و حلوروم و
حیلامان) که عملا
انبیا واولاد
الهی پیر الهی
خود بوده اند. و
نه فرزندان جسمانی
بیولوجیک، که در
تمام آثار مقدّس
مطرح نمیشوند.
زیرا چون پسر
نوح با بدان بنشسته،
خاندان نبوّت
پدر جسمانی
خود را از دست
داده اند. و
سادات اولاد جسمانی
و احتمالی
محمد نیز، اگر
سلوک الهی و
بدرجه (امامت
و امّی) شاهد
نور قاﺌم و
عرش رحمان، وچون
محمد، امّی
نشوند از
خاندان محمد و
علیّ و امامان
پیشین نمیباشند.
که (نان نام) و
شهرت محمد را میخورند،
که خُمس هم از مال
مردم میگیرند،
ولی وظیفه
الهی خود را
انجام نمیدهند.

در واقع
کتاب مورمون
برای یهودیان
تهیّه شده، که
احتمالا خبری از
بعثت مسیح
ندارند. و یا
برای مسیحیان دیگر
نگاشته شده، که
افسانه های قشری
کلیساهای
مشرک کاثولیک
و غیر کاثولیک
را باور
مینمایند. که هدف
خدا ومسیح
تنها سلوک الهی
وتکامل روح
بشری انسان بوده
وهست . و نه باور
کردن
حکومتهای سیاسی
پاپ ها و
کشیشان، ودر
همه ادیان و
مذاهب قشری
نیز هست. گروه (نافی
ها) پیروان
اصالت کتاب
مورمون و
طریقت نافی میباشند.
که امروز
مورمونها در
امریکا وسعت
یافته اند، ونمونه
خوبی از اخلاق
مسیحی دارند. و
معمولا مکاتب تصوّف
و عرفان و
سلوک رعایت اخلاق
الهی را مینمایند.
و تنها دلیل اصالت
دین ورزی آنها
میباشد. غافل از
اینکه از خداوند
باید پیر وولیّ
الهی خود را
خواست. که پس از
مسیح و محمد، هر
کامل الهی
محمد ومسیح زنده
ای بدرجه پیامبری
برای چند سالک
خود رسیده اند.
و تمامی پیامبران
و اولیای درگذشته
و وفات یافته،
قابل تقلید
سلوکی وعبادی
کسی نمیباشند.
که ارواح غیر
سالکان قشری
خود را، بجای بهشت
تولد بهتر
نوعی، بجهنّم
قهقراهای کارمادی
و مسخ های
نوعی وحتی فسخ
گیاهی و بدتر
میبرند.

کتاب
مورمون سپس
احوال و نظریّات
عرفانی (آلما)
فرزند الهی(
آلما) را نقل میکند.
و از جنگهای
بین یهودیان
قشری، دو دولت
سیاسی سرزمین
اسرادیل میگوید.
ویا چگونه با سالکان
و اولیای الهی
مبارزه و
کشتار میکردند،
که همچنان در
همه ادیان
قشری و اسمی
غیر الهی جاری
میباشد. و از
عصر و زمان کتاب
مورمون میگوید.
که اصطلاحا مذاهب
قشری کشیشان
یهودی، بنام خدا
بر مردم حکومت
میکردند و
میکنند. که امروزه
هر (ولایت
فقیه) شیعه یا
سنّی با مردم میکنند.
گوئی خداوند
آنها را مأمور
حکومت بر مردم
کرده باشد. در
حالیکه بخوبی واضح
است، که جاه
طلبی و
رقابتهای آخوندهای
مذهبی در
تمامی ادیان
غیر سلوکی، منجر
بریاست رسیده
برخی میشود. که
عملا چون حزب و
سازمانی
سیاسی وتشکیلات
پنهانی دارند،
تا بتوفیق تسلّط
بر قدرت سیاسی
برسند. سپس مورفی
در (سِفر
حیلامان) اخبار
رهبران یهودی
متضاد با هم
را نقل میکند. نافی
در مقاله وسِفر
سوم خود در
کتاب مورمون، یادآوری
بیشتری از پیامبران
بنی اسرادیل
مینماید، که در
باره مسیح
گفته اند. که البته
این گونه مطالب
در تورات یهود،
وحتی انجیلهای
چهارگانه کاثولیگ
ها نمیباشد. و
در اخبار قبل
از مسیح و
دوره مسیح و
پس از او، باهم
تفاوتها دارند.
که در واقع چه درست
یا نادرست این
اخبار، جز
ارزش بررسی تاریخی
برای انسان
امروزی، که طالب
شناخت مقصود
أصلی خداوند
از ادیان
سلوکی و الهی باشد
نیست. پس
اتلاف عمر
وگمراهی از راه
خدا و هدف
خداوند
مینمایند.

اینک
در سِفر چهارم
مورمون، نافی
که فرزند الهی
خود که باز نافی
نام دارد
میگوید، که پیر
الهی یکی از شاگردان
مسیح بوده است.
ونقل مطالب او
در کتاب مورمون
شده است. که سال
35 میلاد مسیح بوده،
که کلیسادی
تشکیل شده، و
شریعت و طریقت
(یسوع مسیح) را
دنبال میکند. که
اگر درست باشد،
سلوک الهی
اولیای الهی زنده
و بازگشته بخلق،
از ولایت پنجم
مسیح ارزش
الهی برای توسّل
عبادی لازم
دارند. و
أکثریّت
همچنان قشری، و
تنها بنام مسیحی
بودن، و داشتن
صلیب بگردن
اکتفا
مینمایند. که
کارساز نجات
روح آنان نیست
. مورمون در
فصل وسِفر
تازه ای بنام خودش
مورمون، هرچه دیده
و شنیده نقل میکند.
و از (عمّارون)
مخفی کننده
مدارک و نوشته
های پیشینیان را
نقل میکند. ودر
سِفر (أثیر)، مورمون
فرزند مورمون،
مدارک معروف بأثیر
را نقل میکند. و
بر گفته های
پدرش مورمون
اضافه مینماید.
و کلمات مسیح را
ذکر میکند. و
بالأخره
میتوان گفت
نام (مورمون) باید
نامی برای هر
(امّی اوم کرده)
مسیحیّت باشد.
وی بنام خود، کتاب
مورمون پدر را
خاتمه میدهد. که
آنچه در باره
گذشته أنبیای
قبلی بوده، وبیشتر
در باره پیشگوئی
ظهور مسیح
میباشد، نقل کرده
که بسیار تفاوت
با منقولات
انجیلهای
چهارگانه
کاثولیکهای قشری
دارد. و
میتوانم خلاصه
بگویم، که
تمام مطالب دو
طرف، وهمه ادیان
و انبیای ولایتهای
أنبیای اولی
العزم، آدم
کیومرث و
میترای نوح و
بودا و زردشت،
که دین وولایت
یهودیان ضمن
ولایت زردشت
است. و اخبار
مسیحیان با هر
تفاوت انجیل ها،
درست و نا
درست آنها، هیچ
فایده ای برای
مطالعه کننده آنها
ندارد. اگر نخواهند
برای سلوک عملی
خود بررسی نمایند.
و حتی هیچ مطلبی
برای (تقلید
عملی) ودین
ورزی در تمامی
آنها وجود ندارد.
که تنها نزد
پیر کامل الهی
بمعرفی
خداوند هست. که
بعنوان پزشک (روان
درمان) مناسب
احوال ومشکلات
روانی یک طالب
سلوک بوی معرفی
مینماید. که
این شخص و پیر
الهی، همان قرآن
ناطق چند سالک
خود میباشد. و
(نور صورت) و
هدایت او، یگانه
(وسیله توسّل
عملی) و عبادی،
برای دین ورزی
عاشقانه، و برای
تحقّق (تخلیه وتحلیه
و تجلیه) های هفتگانه
میسّر هر سالک
میباشد. و ما در
این مقاله
مرور سریع
مراحل تاریخی
قوم بنی اسرادیل
و ظهور مسیح
را، برحسب
عقیده مورمون
ها و از کتاب
مقدّس آنها
نقل کردیم. که
همان احوال در
تمامی ادیان دیگر
نیز هست. که
مسلمانان سنّی
یا شیعی، نباید
بقرآن عثمانی
و احادیث دستکاری
شده محمد وامامان
توجّه کنند. مگر
که برای ارزش تاریخی
و یا برداشت سلوکی
شده باشد. ولی کوتاه
ترین راه خواستن
پیر الهی خود
از خداوند است.
آنهم صادقانه و
با داشتن عقیده
لزوم وسیله الهی
باشد. آنگاه
با شناخت پیر
کامل وقرآن ناطق
و انجیل و
اوستای ناطق میباشد،
که دستورات عملی
برای انجام
پاکسازی روان
بشری در تخلیه،
وتحلیه بصفات الهی
میدهد تا
خداوند پذیرا باشد.
برای نجات از نوع
بشری و شهود عرش
رحمان، برای ادامه
زندگی پیامبرگونه
و کسب ( ذخیره آخرت
) آینده برسند. آنگاه
فرمان (أزلی
أبدی کن
فیکون) الهی
برای شدن و
تکامل و
صیرورت والوهیّت
یافتن، بپایان
وظیفه الهی خود
رسیده ایم. تا
هفت هزار سال بعد
در تولد مجدد
بجهان، در
ولایت مهدی موعود
و نوع فوق
بشری، و با
هزاران برابر
عقل نوع بشری،
چه وظایف و
امکان توفیق
برای پیشرفت تکامل
روحی داشته باشیم.
که شاید بنور
رحمان وشهود هفتم،
و ضرورت
شایستگی تولد باز
در نوع بالاتر
از نوع فوق
بشری، در چهار
صد هزار سال
بعد را داشته
باشیم . و تا
أبد این انواع
فوق بشری
وولایتهای الهی
بالاتر و
کاشفان تجلّیات
الهی ومهدی
های موعود برتر
ادامه خواهد
داشت. که بفرض محال
بخداوند الله
ربّ الأرباب، و
بعقل و کمالات
و الوهیّت او رسید.
که اگر برسند،
هنوز بخداوند
(هو یا او)
بیرون از هستی
ها رسیده نشده
است.

گوئی
در عصر مورمون
و آغاز مذهب و
کلیسای
مورمونی، نافی
ها کسانی
هستند که
معتقد بنظریّات
مورمون
میباشند. و
مخالفین آنها(
لامی ها)
بودند، که منکر
مسیح بوده اند.
یا همان یهودیان
دشمن مسیح. وحتی
مذاهب مسیحی دیگر،
که برحسب
منافع وعقاید
و عقده های
جاه طلبی خود دین
مسیح را قشری
و غیر سلوکی تبلیغ
میکنند. در
این سفر
مورمون بعضی
گفته های مسیح
را نقل میکند،
که انجیل های معروف
نیز برخی از کلام
مسیح را گفته
اند. و تماما مطالب
عرفانی و نظری
میباشند و
امکان تقلید کسی
را ندارند. که بخداوند
و دیدار شهودی
مقام مرتضوی
مسیح برسند. چه
رسد که مقامات
شهود الهی بالاتر
از مسیح را
بیابند. مگر
پیر کامل
بمعرفی
خداوند برای
هر طالب لقای الهی
داشته باشد. که
ظاهرا در هر دین
و مذهبی این پیر
زندگی نماید، باز
ربطی بآن دین ومذهب
قشری ندارد. و
تنها هدف یگانه
در دین خدا و
سلوک الهی با
ولیّ الهی
زنده میباشد. مورمون
کتاب مورمون پدر
خود را، که در 421
میلادی نوشته
است، و بقول جوزف
سمیث کاشف
مدارک عرفانی
مورمون در
امریکا، روحش
درسال 1823 بر
جوزف بازگشت، که
مبدأ نوشتن
کتاب مورمون
شده است.

نیکو
گویان در باره
مورمونها در
امریکا
فراوان هستند،
ولی باز
همچنان أکثریّت
قریب باتفاق
آنها تنها
طرفداری و
ستایش دبن مورمون
را دارند. وخواسته
خداوند ومسیح
را همچنان انجام
نمیدهند. که
باید سلوک
الهی تا شهود
صورت مرتضوی
مسیح را، در
شهود چهارم
خود بنمایند. اگر
که قبلا نیز
صورت فاطمی
مریم را در
شهود سوّم دیده
باشند. آنگاه
طبق معمول همه
طریقتهای شهودی،
اجرای هر
دستور مقام
شهودی، برای شاهد
آن واحب الهی میباشد.
که خود نیز علاقمند
و راضی بوده
است. پس همان
گونه که در
تجربه شخصی این
نویسنده بوده،
مقام و (صورت مرتضوی
مسیح) برای
سالک محمدی، در
(حجاب نور) بود،
و در کنارش و
قبل از آن، مراتب
شهود فاطمی
مریم، یا همان
(شیوای) بودا و(
دغدوی) زردشت را
حاضر دیدم . وپس
از عملیّات
روحی مقام
مرتضوی در این
نویسنده، که جرّاحی
معز میگویم، مرا
بمقام مصطفوی
محمد پدر
آسمانی والهی
خود برد. و این روح
مسیح سوشیانس
اول زردشت بود،
که در تجسّم
انسانی علیّ، در
خانه و مکتب
محمد مصطفی
تولد دوم و
الهی شده بود،
چون بقاﺌم و
عرش رحمان، مانند
خود محمد رسید.
و صاحب ولایت
محمد و در هر زمان
گردید. آنگاه
مقام (مصطفوی
در صورت) مرا
پس از تعلیم
مرگ قبل از مرگ،
بنزد ربّ
النوع و ایدآل
کمال نوع بشری
قاﺌم روح القدس
فرستاد. که
شهود (روح القدس)
خود نیز آخرین
آزمایش از
سالک را مینماید.
که روح شاهد
خود را بعرش رحمان،
و بتنهائی میفرستد.
بامید اینکه
(باب آسمان) بالای
عرش باز گردد،
که سالک بنور
رحمان نیز برسد.
ولی جز مهدی موعود
محمد در 55 قرن دیگر
باین موفقیّت نمیرسد.
که آنگاه شاهد
(عرش رحمان)
پیامبری زنده،
و محمدی امّی
تازه نفس برای
چند سالک
احتمالی خود، تولد
دوم و الهی خویش
را مینماید. که
از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
میگردد. تا پس
از مرگ طبیعی
هفت هزار سال بعد،
تولد در نوع
فوق بشری
فرشته گونه، که
چهار بُعدی میگوئیم،
در ولایت مهدی
موعود محمد، و
سوشیانس سوم
زردشت متولد
میگردد. و با
هزاران برابر
عقل نوع بشری،
شاید به (نور
ربّ رحمان) و
حتی تا (عرش ربّ
برتر از
رحمان) میرسند
که مهدی خواهد
رسید. ونامی هم
از ربّ برتر
از رحمان نمیدانیم.
و نوع فوق بشری
(چهار بُعدی)
تن و ذهن و
روان و روح
الهی خواهند داشت.
که نوع بشری
سه بُعدی تن
وذهن وروان
ناخود آگاه را
دارد.

بگفته
مورمون مسیح
در حیاتش با
(نافی ها )خدمت
میکرد، یعنی
با سالکان در
(نفی صفات)
بشری که تعلیم
میداد، که
همان تخلیه
بصفات حیوانی
و بشری میگوئیم.
تا با تحلیه بصفات
الهی مسیح، وهر
کامل الهی مسیحی
زنده برسند. نافی
ها در مقابل
أمانی ها و به
امّید آینده نشسته،
و بقول محمد
(مؤجّله ) بوده
اند. که برای انجام
وظیفه الهی
خود امروز و
فردا میکنند. یهودیان
قدیم تر همگی
مذاهب آنها
دوچار جنگ با
یکدیگر بودند.
که بقول محمد،
قاتل ومقتول در
جهنّم، و
کارماهای
قهقرای نسخ
ومسخ حیوانی مجدد
میشنود. مگر
أمانی های اوم
نکرده، که
همیشه اجداد اولیای
الهی از بین همین
اوم نکرده ها
پیدا شده که ایمان
و اوم داشته، که
امام امّی شده
میباشند.

در
خاتمه میگویم
که بسیار
حقایق عرفانی
و الهی در
کتاب مورمون
ها هست. که
تنها برداشت
سلوکی آن برای
خواننده آن
مفید میباشد. همان
گونه که قرآن
و دیگر کتابهای
معروف بآسمانی،
ارزش نظری
سلوکی خود را دارند.
و بدون برداشت
سلوکی، همگی
را از چاله بچاه
میأندازد . که بقول
خود قرآن برخی
دوچار انحراف
از راه و هدف
خداوند
مییابد. پس
پیروان مذهب وکلاس
مورمون، و هر
مکتب دیگری دینی
و مذهبی، جز سلوک
الهی بهدایت
یک ولیّ الهی زنده
بمعرفی
خداوند در
رؤیا، برای هر
طالب نجات روح
خود از قهقراهای
کارمادی، و
رسیدن
ببهشتهای
الهی
چهارگانه و
چهار گونه، که
تولد نوع فوق
بشری هفت هزار
بعد، بهشت چهارم
آنان خواهد بود.
وجز با سلوک الهی
با ولیّ الهی زنده
امکان رسیدن برضایت
الهی وجود ندارد.
تا یار الهی چه
کسی را بخواهد،
و پاسخ مثبت
(لبّیک) را چه کسی
بدهد.

بیورتون
2009-08-26

M198

داستان
عیسی مسیح

پیامبر
اولی العزم
پنجم نوع بشری
وکاشف نور شهودی
تجلّی پنجم
نور مصطفوی در
تسمیه ولایت ومکتب
سلوکی محمدی و
کاشف عرش روح القدس
قاﺌم یا
جبریل
وگبریال
بتسمیه مکتب ولایت
مسیح بود که برای
نخستین انسان
بشری فتح وپیروزی
بود پس خود
نیر تجسّم
انسانی صورت مرتضوی
وردید که زرزدشت
نور مرتضوی را
کشف نموده بود.
ومحمد بگفته خودش
با کمک مسیح بود
که توفیق کشف
نخستین بار نور
قائم وعرش
رحمان را نمود
وخود تجسّم انسانی
مقام الهی مصطفوی
گردید. لذا
بارها محمد در
احادیث خود (
این همانی )
روح مسیح در
شخص انسانی علیّ
را یادآور شده
است. مسیح کفته
بود که سه روز بعد
باز میگردم
چون بصلیب کشیده
شد وروحش بعرش
جبریل برای مدت
شش قرن یا 666 سال رفت
تا تولد بشری بهتری
در صورت علیّ
بجهان وولایت برتر
محمد متولد گردید
که بنور قام جِبرئیل
و عرش ربّ
رحمان برسد که
رسید این سه روز
آینده که مسیح
گفته بود یعنی
هر سالک مسیحی
بولایت مسیح پس
از سه روز یا
سه یوم و اوم و
شهود مقدماتی که
تر تسمیه مکتب
محمدی مقامات
شهودی حسینی
پیر الهی سالک
و مقام حسنی امام
زمان هر سالک
در شهود دوم و
نیز شهود سوّم
زنانه فاطمی که
همان شیوار بودا
و دغدوی زردشت
و مریم مسیح بود
آنگاه چنین سالک
ولایت مسیحی
بشهود چهارم
نور مرتضوی مسیح
میرسد که گوئی
مسیح وهر پیامبر
اولی العزم
برای سالکان خود
باز گشته است
که نهایت کمال
میسّر سالک خواهد
بود. مسیحیان
کامل در شهود چهارم
صورت مرتضوی مسیح
و محمدیان
کامل در شهود پنجم
صورت مصطفوی محمد
و شهود ششم نور
قاﺌم روح القدس
میرسند. سالکان
با ولایت هر پیامبر
اولی العزم
اگر در سلوک و
شهود بشهودهای
مقدماتی خود
رسیده باشند
بشهود نهائی
صورت پیامبر خود
میرسند که مسیحیان
کامل مانند خود
مسیح در سلوک تکرار
شهودهای مقدماتی
خود را که در
تولدات بشری قبلی
داشته است که بشهود
حسینی وحسنی وفاطمی
مریم رسیده باشند
بصورت میسیح
میرسند که
سالکان محمدی
با شهودهای حسینی
وحسنی وفاطمی و
مرتضوی بشهود
پنجم صورت مصطفوی
محمد میرسند
که با مرگ قبل
از مرگ بشهود نهائی
قاﺌم برسند
ویا مسیحیان کامل
بنور مصطفوی با
مرگ قبل ار
مرگ خود برسند
. یعنی هر کامل میسیحی
چهار بار و هر
کامل محمدی پنج
بار بمقام پیامبری
والهی خود
رسیده باشند
میتوانند بشهود
برتر برسند که
وظیفه الهی خود
را در این زنگی
بشری انجام داده
باشند. شهودهای
مقدماتی پنجگانه
نوع بشری را بترتیب
آدم کیومرث و
میترای نوح یا
شیث و بنور
شیوای فاطمی، و
زردشت بنور مرتضوی
و مسیح بنور
مصطفوی پنجم و
محمد بنور قاﺌم
روح القدس رسید
تا نوبت مهدی موعود
محمد و
سوشیانس سوّم
زردشت بنور
رحمان وولایت
هفتم الهی برسد
که 55 قرن دیگر
در جهان از
امروز مبعوث
بخلق خواهد شد
و بی نهایت مهدی
های موعود وانواع
فوق بشری و تا
أبد بی پایان در
پیش روی هر
روح فردی
میباشد که
بفرض محال بنور
الله
أهورمزدا برسند.

عیسی
که در کمال الهی
خود مسیح یا
ماشیه شد یک سالک
یهودی در اورشلیم
بود که با
ولایت ابراهیم
فرزند الهی زردشت
و اصطلاحا با ولایت
موسی ودین یهود
مسیح موفق بشهود
تازه نور مصطفوی
پنجم شد و با
شهود ششم عرش جبرﺌل
بخلق تولد دوم
الهی خود را یافت
. دین یهود شاخه
ای از ولایت زردشت
و ابراهیم
برهمن بود که غرب
آسیا رواج
یافت که شاخه مصری
موسی گوئی جدا
از شاخه یهودیان
زردشتی ایران
بوده باشند. مسیح
در سی سالگی خود
با مرگ قبل از مرگ
سلوکی خود
پیامبر اولی العزم
پنجم نوع بشری
گردید که روح مسیح
وهر کامل مسیحی
باید در تولات
بهتر بشری بعدی
با ولایت مصطفوی
محمد بجهان
بازگردد که روح
همه کاملان محمدی
چون روح محمد هفت
هزار سال بعد در
ولایت مهدی موعود
محمد و
سوشیانس سوم زردشت
با ولایت برتر
مهدی موعود بنور
رحمان برسند که
بی نهایت ولایتهای
برتر ومهدی های
موعود برار هر
روح انسانی در
پیش هست که روح
هر أتم و ما دون
أتم پس از عبور
تکاملی از نردبان
انواه گیاهی و
حیوانی ونوع بشری
باید ببی نهایت
انواع فوق
بشری برسند که
بازگشت همه ببسوی
خداوند الله میباشد.

ولی
طبق معمول
بشری غافل از هدف
خداوند در
آفرینش آنها و
تمامی هستی تنها
اعتقاد
بپیامبری پیامبران
خود چون زردشت
موسی وعیسی و
محمد اکتفا
مینمایند و
مذاهب قشری ساخته
آخوندهای غیر
الهی خود را دنبال
میکنند و
عبادات نرسیده
بخداوند دارند
پس بجای تکامل
و بهشت نوعی بهتر
بجهنّم
کارماهای قهقرادی
نسخ ومسخ حقیر
تر میروند که از
نو پس از
هزاران سال و
حتی میلیونها سال
دوباره وحتی صد
باره بهمین نوع
بشری ولزوم شهود
تا نور قاﺌم باید
برسند که بانواع
فوق بشری عظیم
تر ادامه حیات
أبدی والهی
بدهند. پیروان
قشری این أنبیا
از معجزات
پیامبران خود
میگویند که
تنها در
رؤیاهای سالکان
موفق این ولایتهای
الهی دیده میشوند
تا اعتقاد خود
را بانبیا ومربّیان
الهی خود را پیدا
کنند و اطاعت از
تعلیمات عملی تخلیه
تحلیه وتجلیه
های سلوکی خود
را برسند. مسیح
نیز معجراتی داشته
معالجه بیماران
که عملا همان سالکان
ولایت خود
میباشند که بیماریهای
روانی دارند که
نمیتوانند تصوّر
وتصدیق
فرستادگان الهی
بخلق را
بنمایند. و یا
مرده ای را که
زنده کرد همین
انسان ظاهرا زنده
ولی عملا مرده
میباشد که پس ازمرگ
قبل از مرگ
دوباره زنده
الهی میشود و
زنده بودنهای الهی
برتر در
ولایتهای برتر
و آینده متظر کمال
همه ارواح میباشد.
یا شفای
نابینایان که
باز همان
انسانهای
بینا بچشم هستند
که قدرت دیدن مراتب
شهودی والهی
را ندارند
وچون با مربّی
الهی خود
پاکسازی روان ناخودآگاه
خویش نمایند که
تخلیه وتزکیه
نفس و تجرید
آن از امور مادی
و بشری بنمایند
بدیدار بچشم دل
در رؤیا اتز عوالم
الهی خواهند دید
گوئی آینده نیامده
را زود تر میبینند
ویاشایسته دیدن
آینده های بهتر
میباشد. و یا گفته
شده که هنگام تولد
مسیح از مادر
مریم و در اصطبلی
عملا در سی سالگی
از تعلیمات
مربّی الهی خود
یحیی معمدانی
بعرش جِبرئیل
رسید و سه پادشاه
ایرانی بدیدار
مسیح و تبریک
و لبّیک گفتن بوی
نزد مسیح آمدند
که ستاره طلوع
مسیح را دیده
بودند یعنی هر
کامل الهی با ولایت
زرشت که زنده
بودند با دستور
مقام شهودی خود
که نور ستاره
سمبول تجلّی مسیح
بوده برای ادامه
تکامل خود تا نور
مصطفوی مسیح
اعلام تسلیم ولبّیک
گفتن آمدند
ولی بسیاری از
کاملان زنده زردشتی
این ف داکاری وترک
پادشاهی
زردشتی خود را
ننمودند و
بمسیح ومکتب
او و با هر
کامل مسیحی ملحق
نشدند و هرچه
تکامل در
تولدات قبلی داشته
اند از دست دادند
که هر انسانی فراوان
امکانات الهی بالفعل
وبالقوّه دارد
که چون بسلوک الهی
نمیپردازد در
مرگ بشری همه
را از دست
داده ودوچار
کارماهی نسخ
ومسخ و حتی حقیر
تر میشوند تا
تجدید دردناک گذشته
ها را در
آینده ها
بنمایند. وهمچنان
انسانها
دارای مراتب شهود
مقدماتی زردشت
وقبل از زردشت
چون متولد بهتر
جهان میشوند
در ولایت مسیح
باید خود را
بنور مصطفوی مسیح
برسانند تا
باز در تولد
بهتری بجهان دارای
عقل وکرامات بالفعل
و امکانات عقلی
وروانی مناسب توفیق
در سلوک الهی بولایت
محمد باشند که
بنور قاﺌم برسند
که مسیح نیز نرسیده
بود تا باز روح
محمد و هر
کامل محمدی
چون روح عیسی که
در صورت علیّ
متولد شده بود
و بقاﺌم رسید
خود را آماده تولد
فوق بشری و
عمل بولایت مهدوی
بنمایند که
هزاران برابر
عقل نوع بشری
را خواهند
داشت. گرچه مهدی
موعود خود
آخرین کامل ولایت
محمدی است که 55
قرن دیگر از
امروز بچهان
تولد دوم الهی
خود را خواهد یافت.
پس تمام معتقدان
بزردشت ومسیح ومحمد
که قشری گری و
آخوند و کشیش
پرستی میکنند
و بقول محمد شیطان
ابلیس پرستی مینمایند
که لباس کاذب روحانی
بدون روحانیّت
الهی بر تن
دارند که پیروان
خودت را
بفریبند وخرسواری
خود را از
آنها بگیرند.

در
این مقاله قصد
تکذیب یا
انتقادی بر ولایت
مسیح نداریم
که همه پیامبران
اولی العزم و
کاملان الهی هر
زمان أنها
برای نسلهای بشری
مناسب خود همچنان
بحق هستند ولی
تنها در سلوک الهی
با ولیّ الهی
بمعرفی خداوند
باید عبادت خدا
نمود و رضایت الهی
را کسب کرد و
این مربّی الهی
در هر دین
ومذهبی زندگی کند
که مردم خود
را بهتر میشناسد
ولی بهیچ یک از
آن ادیان
ومذاهب ارتباطی
ندارد حتی اگر
لباس و عبادات
قشری آنها را
بنماید که مورد
تکفیر و کشتار
آخوندها نشود
که همه پیامبران
وامامان الهی هر
زمان چنین سرنوشتی
داشتند هر
ولایت الهی مناسب
سطح تکاملی وقدرت
عقلی و احوال فصول
نوع بشری خود
را دارند که
بتوانند با تجدید
شهودهای قبلی
بیک شهود تازه
الهی میسّر
خود برسند که سالکان
با مسیح بنور
مصطفوی وسالکان
ولایت محمد با
هر کامل محمدی
که خودی زنده
و این همانی محمد
تاریخی را دارند
بنور قاﺌم
برسند تا هفت
هزار سال بعد
با ولایت مهدی
موعود بنور
رحمان و حتی عرش
ربّ برتر از رحمان
برسند که باید
برسند و
خواهند رسید
ولو بقیمت تکرار
مکرر گذشته
های نوعی وحیوانی
در آینده ها در
همین چهان باشد
که بچشم آنان
را میبینیم چه
میکشند که
آموزش و تکامل
نوعی بیابند
تا عاقبت تمامی
موجودات هستی باید
بخداوند در
ردح و صفات الهی
مناسب باز گردند.

خواننده
گرامی باید تطبیق
حقایق ولایت مسیح
وهر پیامبری
را با نظریه سلوکی
وشهودی که این
نویسنده از آن
کرده که همه پیامبران
وهزاران هزار اولیای
الهی خودرا میدانیم
تطبیق و یگانه
وواحد بدانیم وخود
را توحید با مقام
الهی پیر کامل
خود بمعرفی خداوند
که در هر دین ظاهری
وقشری نیز زندگی
میکتد خود بمراتب
شهودی همان پیر
الهی برسانیم
تا تولدات بهتر
بعدی که بهشتهای
واقعی الهی هستند
برسند. ما در
برزسی انجیلها
وحتی قرآن
وتورات و
اوستا و غیره
تطبیق و یگانه
بوده بیانات
آنها در نظریه
سلوکی و شهودی
خواهیم توانست
راه آینده و
الهی خود را پیرا
کنین وعمر خود
را تلف نکرده
باشیم چه بدتر
که با اعتقادات
دینی قشری
عملا جهنّم پروی
بجار بهشت سازی
وخود سازی خویش
نموده باشیم. زیرا
خداوند در حقیقت
تنها یک دین بیشتر
ندارد که همان
ثریقت مستقیم دیدار
تجلّات الهی میسّر
میباشد و این دین
الهی چون مدرسه
ای که با شش
کلاس میباشد
تا فارغ التحصیل
آن گردید که بمدارس
عالی تر فوق
بشری نیز راه یافت.
و بای از
یکایک این کلاسها
با موفقیّت
ولو موفقیّت غیر
مطلق میباشد
عبور تکاملی نمود
ودر هر کلاس شایستگی
ادامه تحصیل وتکامل
در کلاس بالاتر
را فراهم کرد
ولو با پنجاه درصد
توفیق بوده باشد.
ودر هر کلاس
ذخیرت آخرت
یعنی تولد بعدی
در کرامات بالفعل
وبالقوّه
مورد نیاز کلاس
ومدرسه بالاتر
را فراهم نمود
والاّ حتما دوچار
کارماها وقهقراها
میشویم وچون مدارس
مع مولی نیست که
اگر موفق نشدیم
در همان خود
یکسال دیگر باقی
خواهیم شد. زیرا
باید از نو
تمام موانع ادراک
بالاتر و
معایب عقده ای
روان ناخودآگاه
خود را برطرف نمود
و پاکسازی روان
کرد تا امکان تحلیه
وتعلیم صفات الهی
تر پیر الهی خود
را یافت تا
بدرجه این
همانی عقل واحوال
پیر وپیامبر خود
را یافت آنگاه
مور رضایت الهی
و افتخار کسب تجلّیات
الهی برتر را خواهیم
کرد . همه ما
انسانها که باهم
مخلوط هستیم مانند
ساعت تفریح محصلین
ایت که همه کلاسها
باهم هستند
وچون زنگ درس جدید
زده شد هرکس بسطح
شایستگی کمال روحی
خود و کلاس مربوطه
میرود. هر کلاس
تعلیم الهی درسها
وروشها
وتجارب خاص خود
را دارد که ولایتهای
قبلی با ریاضتهای
بدنی بیشتر و ولایتهای
بعدی با
تفکرات بیشتر
و بقول عارف الهی
جعفر صادق
ولایت محمدی با
عقل و امکات
تصوّرات عمبق تر
میباشد که ولایت
مسیح با خدمات
الهی بیشتر
عملا عبادت و
خود سازی میکنند
لذا خواننده گرامی
با صرف همّت
خستگی ناپذیر بیشتر
میتواند خود
را بدرجات نهائی
از نظر خداوند
برساند پس مطالعه
همه ولایتها
این فایده را دارد
که باهمیّت سلوک
الهی و لزوم شناخت
مربّی الهی خود
بمعرفی خداوند
برسیم. که وی انجیل
وقرآن ناطق چند
سالک خود
میباشد و
تقلید عقیدتی ودینی
اتز همه گذشتگان
واولی
العزمها
کارساز نیست
که آنان برای چند
سالک خود هرچه
صلاح دانسته
بوده گفته اند.
و کتابهای مقدس
آن انبیا واخبار
واحادیث آن بزرگان
که دستکاری انسانها
درک نکرده درست
آن مطالب باشند
روح کسی را پاکسازی
و کسب صفات
اله وتجلیه
های الهی نمی
نماید. هر یک
از ما تولدات فراوان
نوع بشری داشته
ایم، که اکنون
این کرامات بالفعل
و بالقوّه نوع
بشری ر ا
داریم وچنان
نیست که
نخستین بار
متولد شده ایم
ولی برخی کم
عقل وزشت صورت
و زشت سیرت و
ناتوانی و
کمبودها را دارند
وزود میمیرند.
و بقول محمد باید
هرکس این آزمایش
الهی در خود
را در سلوک الهی
بنماید، که
بداند قبلا
بچه مراتب شهودی
وکمالات الهی رسیده
تا دنباله
آنرا بگیرد. پس
سالکان تجدید شهودهای
مقدماتی خود
را مینمایند
که سالک ولایت
مسیح شهودهای حسینی
ولایت آدم و
شهود حسنی دوم
ولایت میترا و
شهود سوّم
فاطمی شیوا و
شهود چهارم مرتضوی
خود را که نمود
و صورت مرتضوی
مسیح را در
رؤیا داشت
آنگاه از مرز مرگ
قبل از مرگ میگذرد
که بنور
مصطفوی برسد
ولو بخلق باز
نگردد وتولد دوم
الهی خود را نیابد.
و سالک ولایت محمدی
ولو ظاهرا عضو
دیانت رسمی اسلام
نباشد که قشری
است و بهر مذهبی
بوده باشد پس از
تجدید
شهودهای حسینی
وحسنی وفاطمی ومرتضوی
بوصورت مصطفوی
میرسد که با
مرگ قبل ار
مرگ در رؤیا بنور
قام و روح القدی
برسد ونجات از
هرگونه خطر
قهقراهای نوعی
وحتی تولد
مجدد در نوع
بشری خواهد
داشت که هفت هزار
سال بعد باهزاران
برابر عقل نوع
بشری در ولایت
مهدی موعود
بجهات باید سلوک
ولایت مهدی را
بنماید که
بنور رحمان
برسد و الاّ
کرامات
وتکاملات
تولدات قبلی وبشری
خود را از دست
میدهد. بهشت
خدا کسب
کرامات و داده
های الهی بهتر
و در همین جهان
میباشد که جهنّم
قهقرای قشری
های مذهبی خواهد
بود.

طرح
مطالب بالا
برای خواننده بیان
موقعیّت مقام مسیح
و انبیای قبل
از مسیح است
که تعصّب برای
برتری ولایت محمدی
ندارم مگر خود
انسان سالک
هرچه خداوند
در رؤیاهای بوی
نشان بدهد همان
حقیقت الهی دارد.
و تعصّبات مذهبی
در هرحال گناه
پروری و جهنّم
سازی برای پس از
مرگ ما خواهد
بود. و اینک ما در
این مقاله گفتنی
های خود را منحصر
بسطح الهی ولایت
مسیح مینمادیم
گرچه گهگاه از
ولایتهای قبلی
وولایت محمدی نیز
بنمادیم. که ارتباط
و یگانه بودن
این ولایتها
را نشان داده
باشیم . و
اسامی مراتب شهودی
والهی که هر
قومی و
پیامبری
وکاملی الهی
را مناسب
مردمان سالک خود
میگوید، و
نباید دلیل اختلاف
باشد که ما از
شهود فاطمی یا
مریم و دغدو و
یا از شیوا بگوئیم
که در نوع فوق
بشری را زینت کبرا
شهود سوم در
هر زمان میگوئیم.
و یا در شرح اصطلاحات
دینی و عرفانی
نباید درگیر
شویم که مانع پیشرفت
فکری وتصوّرات
ما خواهد شد . در
تصوّف ایرانی که
برای نظریه سلوکی
وشهودی میگوئیم
خاص ایرانیان نیست
که خاص آریا
شدگان و بخدا
رسیده ها میباشد.
هرکس بمقام شهود
میسّر خود که
برای شهود بالاتر
وتولد بهتر بعدی
ذخیره آخرت بیشتر
را هم اکنون آماده
نماید. وتجلّیات
شهودی هفتگانه
قوس صعود سالکان
و هفتگانه قوس
نزول کاملان
بازگشته بخلق
تنها همان
مراتب شهود هستند
که مدرک رضایت
و پذیرش خداوند
از اعمال عبادی
وتکامل روحی نوع
بشری میباشد
که تجلّیات
بالاتر در تولدات
نوع فوق بشری است
. در راه خدا نباید
دوچار
هیجانات
حیوانی و غضب
و انکار سریع
و تکبّر و
بزرگ پنداری و
حتی الوهیّت خود
پس از رسیدن بتجلّیات
الهی شویم . که
باید بدانیم
هرکس عقل واحوال
و اصالت مقام روحی
خود را دارد
که همه در
کلاسهای مختلف
هستند وهمه بحق
میباشند. ولی اگر
خود بخواهند و
بتوانند، بدانند
که کلاسهای
بحقّ بالاتری
نیز هست. و بدون
خستگی در
سراسر عمر خود،
برای تعالی
هرچه بیشتر در
تخلیه عمیق تر
وتحلیه بصفات
الهی هرچه
بیشتر وبمراتب
تجلّیات الهی هرچه
بالاتر را
باید رسید. تا
تولد بهتر پس از
مرگ داشت. والاّ
تولدات حقیر
تر نسخ ومسخ
وفسخ و رسخ و
وسخ را خواهند
داشت، و تکرار
دردناک زندگی های
نوعی بعدی که تولد
بجهان در
اختیار کسی نیست.
مگر در اختیار
کسی که شرایط بهتر
با بدتر را در
خود فراهم کرده
باشد، که بنوع
فوق بشری فرشته
گونه برود . و
یا بانواع
حقیر نسخ ومسخ
حیوانی که
آنان را نیز
در جهان
میبینیم. چه بسا
آنها عزیران
ما بوده باشند
که حیوان شده
اند که چون وگربه
وسک و هر
حیوانی مدام میخواهند
بما بچسبند. ولی
زبان بیان حال
خود را ندارند
وما نیز زبان احوال
حیوانات را نمیدایم.

مسیح بدون
پدر الهی بود
ونه بدون پدر
جسمانی . که هر
پیامبر اولی العزم
بدون پدر الهی
زنده بوده است.
زیرا نباید
برتر از پیامبر
اولی العزم
مقام عظیم تری
زنده وجود
داشته باشد. یحیی
معمدانی بن زکریّا
تعمید کننده و
پیر حسینی مسیح
بود که اورا
تعمید نمود و سالک
او بوده است و
مسیح پس از طیّ
زمان عرلت سلوکی
خود بشایستگی
پیامبری اولی
العزم رسید. که
مقامی برتر از
مقام پیر الهی
خود، و برتر
از این همان
پیامبر اولی
العزم خود، و دیگر
انبیای یهود
در مقام الهی زردشت
بود. پس کلاس پنجم
ولایت الهی نوع
بشری را بر پا
کرد. و در واقع با
کلاس جدید پنجم
مدرسه ولایت الهی
عصر جدید
وولایت برتر و
نظام و
دستورات سلوکی
برتر وخاص خود
را اراءه نمود،
که مناسب سطح عقل
انسانهای با فصل
نوع بشری بالاتر
میباشد. ودیگران
پآئین تر از
این سطح
همچنان
باولایتهای
الهی وکاملان
زنده همان
ولایتها بکار
وتعلیم دادن و
تعلیم گرفتن خود
ادامه بدهند. و
بهمان شهود
پیامبر اولی
العزم خود میرسند.
ولی آنهائی که
در تولدات قبلی
بشهود نهائی خود
رسیده بوده
اند، در تولد
بهتر وکرامات
بالفعل و
بالقوّه بیشتر
خود، نیاز
بتعلیم سطح بالا
تر مسیح دارند.
کسانی که قدرت
ادراکی و توان
شهود تجلّیات الهی
بالاتر مسیح
را دارند که بنور
مصطفوی
میرسند . و زردشت
وابراهیم
موسی نرسیدند.
مگر در تولد
بهتر بعدی
بجهان وبا
ولایت برتر مسیح
بنور مصطفوی میرسند.
و اگر که
سالکانی مطیع
ولایت مسیح و
هر کامل مسیحی
زنده خود بوده
باشند. و همین گونه
در ولایت برتر
بعدی محمد، که
حتی روح مسیح تاریخی
چه رسد بروح انبیای
قبل از مسیح
باید تولد با
کرامات روانی وعقل
برتری باشند، که
چون محمد و با
هر محمد زنده مربّی
آنان، بتوانند
چون محمد بنور
قاﺌم روح
القدس برسند
که مسیح نرسیده
بود. باز با ولایت
برتر محمد کلاسهای
ولایتهای قبل
از محمد
همچنان در هر
زمان بعدی
بکار تربیت انسانهای
دارای همان مقدار
توانهای عقلی
ادامه داده و
میدهند. و نیز
در ولایت مهدی
موعود روح
تاریخی محمد و
زردشت وهر پیامبری
باید سرسپردگی
ولایت مهدی وهر
کامل مهدوی زنده
و مربّی الهی بمعرفی
خداوند را
داشته باشند
تا بنور رب ّ
رحمان برسند. که
روح محمد و
علیّ صاحب ولایت
او نرسیده بودند.
همان گونه که روح
مسیح در تجسّم
انسانی تازه مولا
علیّ متولد شد،
و روح زردشت
نیز پس از کمال
روحی با ولایت
مسیح در تجسّم
امام سجّاد، توانست
بنور قاﺌم
برسد. پس همگی این
ارواح در
تجسّم انسان فوق
بشری و با
اسامی و
صورتهای شخصی دیگری
در ولایت مهدی،
باید همچنان
تکامل با
سیستم حتما پیچیده
تر نوع فوق
بشری ادامه بدهند.
و الاّ تمام کرامات
پیشین خود را
از دست میدهند.
و خداوند خویشی
با کسی جز
مطیعانش ندارد.
و استثنادی در
اجرای هدفهای
خود ندارد. و
در هر تولدی تنها
سالکان صادق ولایتها
عاشقان خدا و
کاملان آنها، بندگان
واقعی خداوند هستند.
که موقتا عنوان
فرزند الهی وعیال
خدا را دارند. مگر
در تولد بهتر
بعدی وولایت الهی
تر آینده که
اگر نخواهند
تسلیم و اطاعت
داشته باشند
پس امتیازات فرزند
الهی خود را
ازدست خواهند
داد . وما
انسانهای بشری
در تولدات
قبلی خود بفرزندی
الهی ولایت
های پیشین خود
رسیده بودیم، اینک
اگر نخواهیم با
ولایت تازه و
برتر تسلیم گردیم،
عنوان فرزند الهی
پیشین خود را
از دست روح
أزلی أبدی میدهیم
. مگر باز
عنوان فرزندی الهی
با ولایت برتر
وتازه را پیدا
کنیم . چون انسان
أزاد است، بهشت
چهارم کرامات برتر
وتازه کنونی خود
را هر گونه بخواهد
مصرف نماید. که
اگر سالک نباشد
پس شیطانهای
عاقل وهنرمندی
هستند، که
سریعتر خود را
بقهقراهای نسخ
ومسخ حقیر حیوانی
وتولدات مجدد
حقیر چون میمون
وخوک میبرند. که
بقول محمد بهترین
بخت آنان در
مسخشان خواهد بود.
و بقول عرفا و
پیامبر ابلیس
نیز سالهای درازی
فرشته الهی بود،
ولی با اولین
سرکشی از فرمان
خداوند برای سجده
بآدم، دست
پرورده الهی و
عدم تسلیم بیک
ولیّ الهی در
تولد بشری خود
دوچار جهنّم جهان
در مسخ ونسخ حقیر
تر شد. تا
دوباره وحتی صد
باره خود را
بنوع بشری وهمین
سلوک با هر شش
ولایت تا شهود
قاﺌم ایدآل کمال
میسّر برای نوع
بشری برساند
که باید برسد. و
روح هر أتم و
گیاه وحیوان و
بشری باید برسد،
و ببی نهایت
انواع فوق
بشری تا
خداوند الله در
کمالات و صفات
و اخلاق الهی پیش
برود.

ولی
طبق معمول
همیشگی بمرور زمان
اکثریّت
تقریبا همگان
آنها، جز
انگشت شماری
سالک عملا
قشری مذهبی
وخرافاتی
آخوندهای غیر
الهی شده اند
و بدستور باطل
آنها عبادت
میکنند. و حتی اگر
دقیقا همان دستور
پیامبران
خودشان باشد، که
پیامبران برای
چند سالک خود هر
دستور عبادی واصلاح
روان میداده
اند. که هر
پزشکی تنها برای
بیمار بخصوصی نسخه
ودستورات شفا
بخشی میدهد و
نه برای همه انسانها
ودر همه زمانها
. زیرا هریک
مشکلات و عقده
های روانی خود
را دارند. و
نسخه دارودی خاص
خود را نیاز دارند.
و پیامبران نیر
باز دستورات
تاریخی آنها سمبولیک
بوده و نیاز
ببرداشت سلوکی
سالکان آنها
دارد. پس این فریب
خوردگان نفس
امّاره
پُرعقده وگناه
و کمبود های
خود، همان
گفته ها
واعمال پیامبران
را برای پیروان
فریب خورده وجاهل
خویش تکرار میکنند.
که بقول محمد
حتی اگر همه
عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
بعبادات باشند،
باز در قعر جهنّم
بدترین جای آن
در مسخهای حقیرتر
میروند. اینک اکثریّت
مسیحیان ویهودیان
و زردشتیان و
مسلمانان سنّی
یا شیعی گرفتار
مذاهب مشرک قشری،
با القاب باطل
الهی چون آیت
الله هستند. ونمیدانند
که جهنّم
آینده آنها از
هم اکنون در
حال اجرا میباشد.
حتی اگر ثروت واولاد
و مقامات اجتماعی
زیادی داشته
باشند، که گناه
کاری بیشتری
را میتوانند
بکنند که میکنند.
پس این عوام ستمگرانه
بخود و دیگران،
از اولیای تازه
بخلق بازگشته میخواهند،
که چون مسیح و
موسی ومحمد
معجزه های بزرگتر
از آنان ارائه
بنمایند تا
آنان را باور نمایند.
که اگر سلوک با
انها بنمایند
خداوند معجزات
این اولیا را
بآنها نشان خواهد
داد. ومسیح و
هر سالک مسیحی
باولیّ الهی در
ولایت مسیح پس
از سه روز و
شهود واوم های
حسینی وحسنی
وفاطمی در
تسمیه محمدی، بشهود
چهارم صورت روح
مرتضوی مسیح و
شهود پنجم نور
نور مصطفوی میرسند.
که وظیفه الهی
این تولد خود
را انجام داده
باشند. تا باز
در تولد بهتر بعدی
با ولایت محمدی
بنور قاﺌم
روح القدس برسند.
و یا در ولایت برتر
مهدوی هفت
هزار سال بعد
که بهشت سوّم انتظار
عرشی دارند، در
بهشت چهارم
تولد نوع فوق
بشری بنور
رحمان نیز برسند.
و تا أبد بی انتها
این تجلّیات الهی
وانواع فوق
بشری و مهدی
های صاحب
ولایتهای
برتر را دنبال
میکنند که
باید بکنند که
خواهند کرد، ولو
بقیمت تکرار
کارماها و
گذشته ها در
آینده ها باشد
. مسیح
سوشیانس اول
زردشت، که مهدی
هدایت کننده مورد
انتظار زردشت وکاملان
زردشتی بوده وهست.
ومحمد
سوشیانس دوم
زردشت، ومهدی موعود
محمد، آخرین
کامل ولایت محمد
در 55 قرن دیگر
سوّمین سوشیانس
زردشت خواهد بود.
که قطعا مسیح نیز
انتظار محمد و
مهدی های را داشته
است.

هر
پیامبر و سالک
کاملی عارف و
شاهد الهی گردیده
تابع پیامبر
اولی العزم خود
در سیستم سلوک
ومراتب شهودی میباشد.
ونه تابع طرز عبادت
آن پیامبر
اولی العزم، که
برای چند سالک
خود و هریک بنحوی
گفته است. و
معمولا نظریّات
و خاطرات مدرن
تر در هر
پیامبر و کامل
الهی تا زنده هست،
برای سطح کلّی
عرفان و عقل نوع
بشری میباشد. ولی
نه برای همیشه
که سطوح بالاتر
عرفای بعدی که
الهامات الهی
تر دارند. آنگاه
دیگران معمولا
غیر سالک ولی ریاکار
و قصد سوء
استفاده از مردم
را داشته
باشند، خودرا الهی
وعالِم و آگاه
بگفته های پیامبر
وامامان خود
وانمود میکنند.
که بقول پیامبر
درست اتفاقی کلام
آنها، باز نادرست
است. ولی گفته اتفاقی
اولیای الهی
اگر نادرست باشد،
از نظر الهی وداوری
سالکان آنها
باز درست میباشد
. که کلام آنان
تا زنده باشند
کلامی الهی و
قرآن و تورات واوستای
ناطق میباشد. کلام
آنان حقیقت نسبی
را دارد، ولی حقیقتی
مطلق نمیباشد.
که واقعیّات
برتر را دارند
ولی وقایع بالاتر
در حقیقت را ندارد،
که نزد خداوند
الله أهو
میباشد. ولی
باز کلام اولیای
الهی از نظر
حکمت های الهی
قابل مقایسه
با نظریّات
ناچیز علمی وفلسفی
نمیباشد. لذا میبینیم
که عرفان
ولایت محمدی پیچیده
تر از عرفان انبیای
اولی العزم قبلی
و کاملان آنها
میباشد، وتأثیر
مثبت در روان انسانها
دارد. که در
نوع فوق بشری در
کرامات بالفعل
بیشتر و بالقوّه
بیشتری ظهور میکنند،
که علوم انسان
برای علمای
وفات یافته، بکار
حیات أبدی آنها
نمیخورد.

هیچ یک از
پیامبران
اولی العزم و
غیر اولی العزم
کتاب مقدس
برای آنها از خداوند
نازل نشده، گرچه
الهامات الهی
برتر دارند. پس
دیگران اوستا
و انجیل وتورات
و قرآن را نوشته
اند، که درک مقصود
باطنی والهی
پیامبران خود
را نفهمیده
اند و نمی
توانستند
بفهمند. و
برداشت بر طبق
عقده های
روانی خود
کرده، ونه
برداشت سلوکی.
پس خودشان را
بیشتر محکوم الهی
و بدست خویش میکنند.
قرآن را چهل
سال پس از
پیامبر
بوسیله عمر
وعثمان نوشته
شد. که خلافت سیاسی
خود را در
جهان وسیع غارت
شده ایران
وروم ومصر وعربستان،
تا بعنوان قوانین
اساسی والهی تحکیم
نموده باشند. که
مولا علیّ بقول
خودش در نهصد
جای قرآن حذف
واضافه وتغییر
وتبدیل در
مقابل دریافت
پول انتقاد نموده
است. وخود بسفارش
پیامبر کتابی از
نظریّات سلوکی
محمد نوشت، که
عمر نپیرفت. و
گفت که علیّ تنها
از منافقان میگوید.
یعنی همان
مسلمانان غیر
سالک، که
سوگند تسلیم
اسلامی خود را
بپیامبر
خوردند ولی
بدان
نپرداختند. تورات
قدیم تر را که
معلوم نیست
نوشته چه
کسانی بوده، که
هر کلیسادی برای
خود توراتی داشت.
ولی بخت النصّر
فاتح اورشلیم
و پادشاه جهان
گشای بابل
آنها را
سوزاند
ومعابد
اورشلیم را ویران
و کشتار یهودیان
سالک و غیر
سالک را نمود. که
بعدها اسیران
یهودی بابل
آزاد شده کورش
از محل خاطرات
ویاداشتنهای
خود تورات
کنونی را
نوشتند، و
آنرا بشخص موسی
و خداوند نسبت
دادند. که یهودیان
شاخته مصری
تعصّب اورا نمودند.

مسیح
ظرف سه سال که زنده
بود وپیامبری چند
حواری خود را
داشت، در
منتهای فشار یهودیان
و رومیان بود
که بصلیب
کشیده شد. و در
حدود یکصد نفر
و ظرف صد سال
بعد از مسیح
هرچه در باره
عیسی مسیح شنیده
بودند نوشتند.
و کشیشان
واتیکان روم در
قرن چهارم میلاد
مسیح، در
کنگره معروف
خود، تنها چهار
انجیل موجود
را رسمیّت
دادند و بقیه را
معدوم نمودند.
که همچنان انجیل
های دیگری چون
انجیل مورمون
در امریکا و
انجیل ارامنه
و انجیل
مسیحیان قبطی مصر
هنوز موجود میباشد
که بسیار
تفاوت باهم
دارند. و تنها
انجیل مورمونها
را یافتم، که مقصود
سلوکی مسیح را
بیان میکند. وبرای
قرآن محمد
بقول مؤرّخی، هشت
میلیون
مسلمان کشته امویان
و عبّاسیان
شدند، که قرآن
عثمان را نمی پذیرفتند.
و حتی اکنون
شیعیان کاسه داغ
تر از آش، اصرار
دارند که
احکام قرآن که
احکامی هم
ندارد، بر
جامعه اسلامی بزور
شمشیر مانند
خلفای قبلی اجرا
نمایند. و
اکنون سی سال
است انقلاب
اسلامی وولایت
فقیه مدّعی
اجرای قانون
اساسی قرآن میباشد،
وتوفیقی نیافته
و قوانین
کشورهای دیگر
غیر مسلمان را
بمیل منافع خود
تصویب
پارلمان خود
مینمایند. وتنها
سنگسار ودست
بریدن وچشم درآوردن
و احکام قضات
آنها بفتوای چند
آخوند پشت
پرده، مأمور
فتوا دادن در
زندان انجام میدهند
. ضمنا شیعیان
مسلمان سراسر سالکان
الهی نیستند، که
تنها طرفدار حکومت
اسلامی علیّ و
اکنون حکومت
وولایت فقیه
آخوندها
میباشند. وسنّیان
نیر سُنّت محمد
یا سلوک الهی را
نمیکنند، وتنها
بعادات شخصی پیامبر
واحادیث او
دلبستگی دارند.
شیعیان باید
مانند کریستن
یا مسیحی، شعاع
انوار تجلّیات
الهی در سلوک با
ولی الهی
بمعرفی
خداوند را داشته
باشند. که مسیحیان
سِنت های قدیم
آنان مسیحی
واقعی بوده
اند. ولی اینک
گهکاه پاپ
عنوان و مقام
سِنت را بکسی میدهد،
که مزاحم پاپ نمیباشند.
آنهم پس از وفاتشات
این عنوان را
مییابند، که
حکم شایعات دارد.
خداوند کسی را
باید سِنت و
مقدّس نماید. و
وقتی مراتب شهود
نهائی خودرا بیابند.
مسیحیان نور
مصطفوی ومحمدیان
نور قاﺌم و
زردشتیان نور
مرتضوی را
باید بیابند. و
بررسی سلوکی تمام
کتابهای مقدّس
ادیان بخوبی
در برداشت
وتفسیر سلوکی نشان
میدهد، که دین
خدا یکی است، که
تفصیل ووضوح بیشتری
در ولایتهای بعدی
دارند. سالکان
با تزکیه نفس وپاکسازی
روان
ناخودآگاه در
تخلیه و تحلیه
بصفات الهی پیر
کامل، میتوان بتجلیه
های الهی هفتگانه
رسید. کسانی که
تجلّیات الهی
حدّ أقل شهود
اول حسینی پیر
کامل بمعرفی خداوند
نداشته باشند،
سرنوشت پس از
مرگ آنان بدون
استثنا
قهقراهای نسخ ومسخ
است، واگر خیراتی
هم اکنون کرده
باشند، بقول پیامبر
خداوند نیز فورا
و هم أکنون
بآنها نعمات بیشتر
از آنچه میخواهد
میدهد. که عملا
این نعمات
بیشتر، عامل وفساد
و ستمگاری بیشتر
بدیگران میباشد.
پس چهنّم خود
را گود تر
وتاریکتر عقلی
و مسخهای حقیر
تر نوعی مینمایند.
و استثنادی
الهی برای کسی
نیست که از
اولاد پیامبر
یا هر ولیّ
الهی باشند . که
پسر نوح نیر
استثنا نشد و تنها
کاملترین فصل
نوع میمونی برای
روح انسان چون
امروز ما باشد،
سیصد هزاز سال
تولدات بشری
نیاز دارد که
بتدریج بعقل
وامکانات لازم
برای درک اهمیّت
سلوک الهی برسد،
که بی دینی دارند
و مجازات الهی
نیز ندارند. تا
با عقل بهتری باز
متولد شود. همه
قشری های مذهبی
بد دینانی هسند
که کارماهای
مسخ و فسخ دارند،
که مسخ میمون
وخوک بقول پیامبر
بهترین شانس
آنان خواهد بود.

بمسیح و
انجیل های او
باز میگردیم
که قبلا انجیل
مورمون ها را
در مقاله ام 197
بیان کرده ام. انجیل
متّی یا ( متّا ) روی
پادشاهی مسیح مورد
انتظار یهود تکیه
دارد. ولی یهودیان
کارشان بپادشاهی
های سیاسی
سرزمین اسرادیل
کشید، و مذاهب
قشری وآخوندهای
خود را داشتند.
و لذا با هم
جنگیدند، تا
ریشه حکومت خود
را برای همیشه
کندند. و بجز دوره
آزادی عبادی کوروش
تا کنون مور
استعمار رومی
ها و مسلمانان
و انگلیسی ها
و اکنون
سرمایه داران یهودی
اروپا وامریکا
در دو حزب و
مذهب قشری میباشند.
که جنگ تاریخی
بین خود را
ادامه میدهند.
پیامبران برای
حکمتهای الهی
اولیا بر چند
سالک خود
میباشد، و نه
برای یک نظام سیاسی
درجهان. که
آخوندها تصوّر
میکنند خود
فرشتگان خداوند
روی زمین هستند
. که مال و زنان
و سرنوشت مردم
خود را دراختیار
دارند. انجیلهای
مسیح تنها از ذکر
تاریخی رخدادهای
مسیح میگویند،
و چند نصیحتی که
بیشتر اخلاقی هستند
تا سلوکی
میباشند. که مسیح
فرصتی برای گفتار
نداشت. وظیفه الهی
او همان رساندن
چند حواری خود
بشهود مراتب الهی
نور مصطفوی وعرش
جِبرئیل بوده،
که چند مقدّسینی
رسیده، و
اینان نیز بچند
سالک خود
میرسانند. بقول
محمد بعلیّ اگر
در تمام عمر یکی
را هدایت، یعنی
بهُدا و خدا و
شهود نهائی برساند،
وظیفه الهی
خود را انجام داده
است. وچنان
نیست که
لشکریانی
الهی وحزب الله
مسلّح با موشک
و بمب أتم
فراهم نمایند،
و جهان گشادی و
غارت جهانیان را
بنمایند.

مسیح
میگوید برای این
نیامده ام که
شریعت أنبیای گذشته
را لغو نمایم. بلکه
برای تکمیل
آنها آمده ام،
که شهود برتر
نور مصطفوی را
رایج کند. و
قدرت نجات بخشی
مسیح تا حدود رسیدن
سالک بنور مصطفوی
است. که شاهدان
شهود بالاتر
عقل والهامات
و قدرتهای
عقلی وروانی بیشتری
دارند. وهمین مأموریّت
الهی محمد
بوده، تا نوبت
بعثت ورسالت مهدی
موعود برسد. ومجموعه
بسیار ناچیزی
از مسیح نقل شده
که درباره زنا
کاری و طلاق و
انتقام گیری و
صدقه دادن است،
که در همه اولیای
الهی برای چند
سالک خود
تفصیل واستدلال
لازم
میدانستند. اگر
سالک بدانها
گرفتار باشد و
در رؤیاهای او
برای پیر مشخّص
میگردد. وتمام
این گناهان از
نظر الهی برای
سالکان میباشد.
که اگر گناه
هم نکنند ولی
سلوک الهی پیامبر
خود را
ننمایند مورد غضب
خداوند هستند.
گرچه خیرات و
مبرّات زیادی هم
بکنند. همیشه گروهی
کاملان ولایت مسیحی
گمنام در جهان
هستند، که خداوند
یکی از آنها
را بطالبان لقای
الهی بروش مسیح
معرفی
مینماید. و
محمد نیز از 313
ولیّ الهی
همیشه زنده در
جهان برای
ولایت ششم خود
میگوید، که
خداوند یکی از
آنها را معرفی
میکند. و
نباید کسی بمیل
خود بکسی
ایمان بیاورد
که ولیّ الهی میباشد.
حتی اگر واقعا
نیز چنین بود. ولی
متخصص مشکلات روان
سالک نخواهد بود.
لذا خداوند
پیر مناسب را
بطالبان شهود
تجلّیات الهی معرفی
در رؤیای آنان
مینماید. و
نپذیرفتن او، شانس
دیگری برای شناخت
پیر وراه خدا
و مراتب الهی
را ندارد. مگر
پس از کارماها
وتجدید گذشته
ها در آینده وکسب
کرامات دیگری که
غیر از کرامات
و صورت نوعی اکنون
آنان بوده
باشد.

مسیح از
اهمیّت روز سَبت
شنبه، که همان
سُبات و عرلت
سلوکی سالک است،
که راه نجات سالک
میباشد واگر
که رعایت شود. ولی
یهودیان تنها دراین
روز آتش روشن
نمیکنند. واکنون
بین یهودیان اختلاف
اساسی است، که
آیا موتور اتومبیل
روشن کردن کار
حرام روز شنبه
است. در
حالیکه همه
روزهای هفته و
ماه و سال، روزها
سَبت و سُبات
تا کشف نور شهود
تجلّی الهی میباشد.
مسیح نیز از
ولایت بعد از خود
میگوید، که هر
پیامبر اولی العزمی،
نخستین کامل
الهی با او را اصطلاحا
صاحب ولایت
خود میداند، و
تمامی کاملان
الهی آزاد
هستند تاهرگونه
که بخواهند
سالکان خود را
بمعرفی
خداوند تربیت
سلوکی وشفای
روان آنان را نمایند.
مسیح خود را فرزند
خدا میگوید. ولی
خداوند پدر
جسمانی نیست، که
هر ولیّ الهی فرزند
الهی خداوند
میباشد. مسیح روی
آب دریاچه جلیله
راه میرفته
واز مرگ خود
میگفته، ویا دیدار
شهودی موسی . زیرا
مسیح با صورت شهودی
چهارم زردشت
که موسی میگوید
بنور مصطفوی رسید.
وبا یحیی
معمدانی مربّی
حسینی او توسّل
عبادی داشت. ومسیح
خود تجسّم انسانی
مقام الهی
مرتضوی برای سالکان
خود را داشت. که
شهود مرتضوی
مدرک الهی
رضایت خداوند
از عبادات
سالک میباشد. انجیل
(متّی) بسیاری
داستان دوره سلوک
مسیح را میگوید.
که مسیح ظرف سه
سال پیامبری
او، که از سی سالکی
و بازگشت بخلق
او شروع شد، فرصت
زیادی نداشت. ومدام
در حرکت بود، و
برای مردم یهودی
از بعثت خود
میگفت . مسیح درباره
( فَریسی) ها یا
همان یهود
قشری غیر سالک
میگوید، که
اورا
نپذیرفتند. و
آخوندهای یهودی
فتوای مرگ
اورا دادند، و
مسیح حاضر
بتکذیب
مأموریّت الهی
خود نشد. مسیح
تا قبل از بعثت
محمد، عنوان قاﺌم
آخر الزمان
خود را داشت . که
برای هر سالک
با ولایت او
در شهود پنجم
برؤیت سالکان
خود میرسید. که
روح آنان را آماده
مرگ قبل ازمرگ
برای دیدار
شهود نور مصطفوی
و احتمالا عرش
جبرادیل روح القدس
میفرستاد. و
اگر بازگشت
بخلق و بِدای
الهی داشته
باشند، که تولد
دوم شاهدان
ولایت مسیح با
عرش جِبرئیل
را دارند. متّی
داستان توطئه مرگ
مسیح را میگوید،
که مسیح از آن آگاه
بود و امتناعی
از بصلیب کشیدن
خود نداشت. و
نیز افسانه
های تصوّری مسیحیان
بعدی، که مسیح
با تن خود
بنزد خدا رفته
است. زیرا جسد مسیح
را از قبرش
ربوده بودند. و
آنچه محمد
بعدها در باره
مسیح و مریم
گفته است، یک توجیه
عرفانی از این
افسانه ها بوده
که باز مناسب
عقیده مردم زمان
محمد بوده است.
و هیچگاه أنبیای
بعدی افسانه
های غیر حقیقی
أنبیای قبلی
را انکار نمیکنند
ولی توجیه
درست تری
عرفانی مینمایند.

انجیل
مرقص مرکوز که
بیشتر از معجزات
مسیح وتعالیم
اخلاقی و
سلوکی او
میگوید. و
اینکه یحیی بن
زکریّا آخرین پیامبر
بنی اسرادیل یهودیان
که در ولایت
زردشت بود، مسیح
را غسل تعمید
و مراسم پذیرش
سالک در ولایت
خود نمود. و
تعلیمات بعدی
را داد. ولی
پیش از بعثت مسیح
یحیی کُشته
رومیان اصطلاحا
بت پرست یا میترائی
گردید. مرقص معجزات
مسیح را میگوید.
در گذشته وحال
از هر پیامبری
و مقام نبوّت
انتظار دیدن بچشم
تن از معجزات
قوی تر از
انبیای قبلی
دارند. که تنها
در احوال شهودی
سالکان هر
کامل الهی این
معجزات را
خداوند بسالک نشان
میدهد. که ایمان
بالوهیّت
فرستاده الهی پیدا
کنند. و برای سالک
این رؤیاها
حقیقت محسوب میگردد،
گرچه واقعی مادی
نیست . پس انجیل
ها برای مردم زمان
خود این معجزات
نقل میکند، که
عملا برای سالکان
شاهد حقیقت میباشد.
ودیگران حتی
بفرض معجزات
واقعی ومادی
توجیهات علمی
وجادودی و
نیرنگهای
تردستی
خواهند گفت، چه
رسد وقتی که بنسلهای
بعدی برسد .

انجیل
سوم را لوقا و
بیشتر از صفات
الهی شده مسیح
میگوید، که دیگران
باید خود را
بهمان اخلاق وصفات
و احوال مقدّس
برسانند. و
الاّ نمیتوان
قبول کرد که مسیح
جان خود را
بدهد و خونش
بریزد، تا
آیندگان و
بدون اصلاح
ذات روان خود
ببهشت بروند. چون
قبلا مسیح بجای
همه معتقدانش
انجام داده
است. بلکه مسیح
وهر پیامبری
الگوی مجسّم رفتار
و گفتاری
وپنداری
سالکان خود
میباشد. و الاّ
غیر سالکان
آنان را بقول خداوند
تقلید کنند، عملا
تقلید آخوندهای
مذهبی و قشری مشرک
بخدا نموده که
ابلیس و شیطان
مجسّم انسانی
میباشند. که ظاهر
روحانی در
لباس وعمّامه
بخود میگیرند.
چون اطاعت و
تصدیق مقام الهی
آنان کرده، که
بقول همه انبیا
شیطان پرستی میباشد.
که سراسر جهنّم
پروری و شرک
است. که
میلیونها انسان
عامی وجاهل را
فریب میدهند و
همیشه در تمام
ادیان و مذاهب
قشری غیر الهی
فساد و
فریبکاری آخوندها
را میبینیم . و
فراوان
حکمتها و
امثال حکیمانه
مسیح را نقل میکند
که أنبیای قبلی
و بعدی نیز
تکرار آنها مینمایند.
که ( عرفانی نظری)
است و عرفان و(حکمت
عملی) یا
سلوکی نمیباشد.
که آثاری در
ذات انسان بگذارد.
از جمله اخلاق
مسیح که باید دشمن
را دوست داشت.

یوحنّا
چهارمین انجیل
مسیح را نوشته
که میگوید مسیح
مقامی الهی دارد،
که بصورت بشری
درآمده است تا
دیگران را نجات
بدهد، و وسیله
توسّل عبادی
سالکان باشد. و
بقول محمد آنگاه
دعادی
بخداوند و
آسمان میرسد، و
الاّ بصورت دعا
کننده کوبیده میشود.
وی اخبار مسیح
را نقل میکند
که میگوید از دیگران
شنیده است. ولی
أنبیا برای
غیرسالکان آندرز
میگویند، ولی برای
سالکان در پیمان
با خود
دستورات وتعلیمات
عملی و سلوکی میدهد.
و برای هر
سالکی بنحوی
دستور میدهد، که
هر سالکی
بیماری ها ومشکلات
روانی خاص خود
را دارد، و
نسخه عمومی
بصورت انجام
عباداتی نمیباشد.
چه رسد که نسخه
شفا بخشی مسیح
و محمد و هر
کامل الهی تا
زنده است، برای
نسلهای آینده گفته
باشد. و عرفان نظری
ونصایح عمومی
برای تحبیب
مردم ومستعدان
برای راه الهی
سلوک مفید میباشد،
که اگر خواسته
باشند کارساز
پاکسازی روان
در تخلیه وتحلیه
و تجلیه روح
سالک میباشد. لذا
پس از مسیح و
هر پیامبر
وکاملی الهی
که در هر حال سمبولیک
صحبت میکند، نیاز
بتوضیحات و تفسیرات
سلوکی بیشتری میباشد.
که سالکان خود
باید در عمل بدان
ایمان و باوری
داشته اشد. اینجا
است که انگشت
شماری افراد
بخدا رسیده و
بازگشته بخلق
هستند که تا
زنده میباشند
معلمان الهی چند
سالک خود میباشند.
و معمولا این اولیا
شناخته نمیشوند
ولی انبیای اولی
العزم کاشفات مراتب
تجلّیات برتر
الهی صریحا
خود را معرفی مینمایند.
و کاملان الهی
دیگر را خداوند
باید بهر طالب
لقای الهی در
رؤیا معرفی نماید،
تا بوعده های پیر
وپیامبر خود برسند.
کاملان ولایت
های قبلی زردشت
و مسیح همچنان
افرای زنده بخلق
بازگشته دارند
که افراد مناسب
خود را تعلیم میدهند.
و محمد از 313 ولیّ
الهی حسینی همیشه
در جهان میگوید
وچون هریک وفات
کند کامل تازه
ای بخلق باز میگردد.

و در هر
زمان گروهی فرصت
طلب و آخوند
پیدا میشوند، که
بدون داشتن دوره
سلوک با یک ولیّ
الهی اطلاعات
دستکاری شده و
احادیث منقول
از پیامبران
واولیا را برخ
مردم میکشند. گوئی
خود این صفات الهی
را دارند، پس دستورات
عبادی میدهند.
که بقول محمد درست
ترین کلام اتفاقی
آنان باز از نظر
الهی نادرست است.
همان طور که کلام
اتفاقی
نادرستی از
اولیای الهی
از نظر خداند
درست میباشد. که
در سلوک الهی
أصل در اطاعت
است و نه در
موضوعات مورد
دستور برای اطاعت.
و با مرگ
اولیای الهی
معرفی شدگان الهی
دیگری وسیله توسّل
عبادی و اطاعت
دینی میباشند.
و ادامه تقلید
از پیامبر و
کامل الهی وفات
یافته تقلید
از میّت است
که پیامبران حرام
میدانند. کاملان
مسیحی
بازگشته بخلق با
تولد دوم بعد
از مرگ قبل از مرگ،
معمولا باطراف
برای تبلیغ و
با احتیاط
میروند. و دیگران
آنچه از این
رسولان مسیح و
امامان محمد
میشنوند در کتابهای
خود آنطور که فهمیده
اند مینویسند.
که باز کمتر دستورات
سلوکی دارند. زیرا
پس ( بیعت و
پیمان) سلوکی
بطور خصوصی و
حتی محرمانه دستورات
عبادی خود را میدهند،
و تنها تبلیغ
داستان مسیح و
پیامبر خود را
مینمایند. که باور
کردن تمام این
اخبار
ومعجزات مسیح ومحمد
و هر کاملی الهی
کارساز نجات
روح کسی از کارماهای
پس از مرگ نمیباشد.
که دوچار نسخ ومسخ
حیوانی
میشوند که بقول
محمد مسخ میمون
و خوک بهترین بخت
و شانس این مشرکان
قشری میباشد
که بی دینی بر
بد دینی ترجیح
دارد که باید (
به دینی) یا
بهبود روان خود
در سلوک الهی وکسب
شهود نمود.

امروزه
بررسی اعمال
رسولان مسیح
در نوشته های آنان،
که برای مسیحیان
شهرهای زمان خود
مینوشتند
ملاک عمل بیشتر
کشیشان میباشد.
و اکثرا نیز
احکام دینی تورات
و عهد قدیم را
اجرا میکنند. زیرا
مسیح فرصت بیانات
بیشتری نداشت.
گوئی مسیحیان
مذهب تازه ای از
دیانت یهودی میباشد،
که کتاب تورات
همیشه بدست هستند،
و افسانه های بسیار
کهنه و قدیم تورات
را میخواهند توجیه
مدرن و امروزه
نمایند. و لذا نسلهای
جوان طالب
علوم و
تکنولوجی نمیتوانند
مسیح وانبیا
را باور
نمایند، چه رسد
که بفکر سلوک الهی
باشند. و در
پیری تنها حضور
در کلیساها که
بارگاه سلطنت
یک کشیش
میباشد، نجات
بخش روح کسی
نیست. چه رسد که
ببهشتهای شهودی
و الهی برساند.
پس کارماها وتکرار
گذشته ها را در
آینده ها
خواهند داشت. و
تنها سلوک الهی
یگانه هدف خداوند
از آفرینش انسان
در نوع بشری، و
حتی أفرینش همه
هستی و
موجودات هستی میباشد.
و بقول امام رضا
راه خدا دو
قدم است، که قدم
دوم بر نداشته
رسیده ایم. که از
سهولت دوره سلوک
میگوید. تا
سالکان
علاقمند و
باور نموده و
مطیع وصبور
احساس هیچ
گونه سختی را
ندارند. چون بشهود
مراتب تجلّیات
الهی میرسند، هربار
کشش وکوشش
آنان صد چندان
میشود. و کلید
همه توفیقات الهی
اکنون
درخواست شناخت
امام زمان خود
پیر کامل بمعرفی
خداوند است، که
بهیچ دین
ومذهبی پیوستگی
ندارد، ولی مراتب
الهی همه ادیان
الهی را دارد،
که بسالکان خود
منتقل میکند.

پطرس
که خود شکنجه
دهنده مؤمنان
بمسیح در
اورشلیم بود، ناگاه
مؤمن بمسیح
میشود و مسافرتهای
تبلیغی خود
باطراف مینماید.
و در رم کلیسای
میترائی را واتیکان
خود مینماید
ونامه هادی
بباورکنندگان
مسیح باطراف
مینویسد، و در
مجالس یهود
وعظ میکرده است.
لوقا که انجیلی
دارد فعالیّت
این رسولان را
نقل میکند. که کاملا
جنبه تبلیغی دین
مسیح دارد. و
جنبه عملی و
سلوک الهی
ندارند. و
سالکان طالب دیدار
رضایت الهی در
تجلّیات شهودی
باید خود از خداوند
بخواهد که پیر
زنده و الهی شده
مناسب اورا در
رؤیا معرفی نماید.
و الاّ همین قدر
که کسی خود را مسیحی
و یا مسلمان سنّی
یا شیعی بداند،
ولی سلوک الهی
با یک ولی ّ
الهی نداشته
باشد، و اصلاح
روان وروح خود
نکرده
نمیتواند شایسته
بهشتهای الهی در
تولدات بهتر بعدی
بجهان گردد. در
نتیجه دوچار خرافات
شدید میشوند. که
راه هر شانس
هدایت
احتمالی خود
را بسته اند. وخداوند
معجزات این ولیّ
الهی سالک را متوالیا
بوی نشان میدهد،
که حفظ ایمان
به او را نمایند،
و نیمه راه از پیمان
خود برنگردند که
گناه بدتر از مشرکان
قشری و
آخوندهای فاسد
خواهند داست .

2009-08-28 بیورتون
اورگان

M203

افسانه های
تاریخی یونان
و رم

در
فرهنگ ایرانی،
ما با افسانه
های شاهنامه
فردوسی روبرو هستیم
،که واقعیّتهای
تاریخی
ندارند ولی حقیقت
های سلوکی و
الهی نوع بشری
دارند.
پادشاهان سیاسی
و نظامیان و
جنگجوی نظامی
که عملا در
سلوک الهی
،جنگ سالکان با
نفس حیوانی و
روان نوع بشری
خویش هستند. یا
همان نفس أمّاره
و آلوده عقده
ها، و همان
عقل غریزی حیوانی
در انسان غیر سالک
ولایتهای الهی
میباشد . و سالکان
میکوشند. نفس
امّاره خود را
به نفس لوّامه
ایدآل جو و به
عقل و کمال
برتر تبدیل نمایند.
آنگاه پس از مرگ
ازفصل نوع بشری
کنونی ،در فصل
بالاتری
بجهان متولد میشوند،
که دنباله تکامل
روحی خود را
بگیرند. بشر
ابتدا بطور طبیعی
مانند تمام حیوانات
و انسانهای بدائی
کم عقل، یا تنها
با عقل غریزی
خود، پس از
ظهور هر شش
ولایت سلوک الهی،
در تاریخ پیشرفت
تکامل طبیعی،
آغاز از کیومرث
ایرانیان یا آدم
بابلیان و
تورات ،
دستورات عبادی
سالک، با
اراده
عاشقانه خود و
صبورانه، در شناخت
حقارت مقام و
آلودگی های نفس
و روان بشری
خود، آنرا با
هدایت پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند
و امدادات
مراتب الهی نادیده
ارباب نوع نیامده
بظهور در جهان،
خود را  در هر تولد
بشری بهتر، در
یک ولایت سلوکی
بالاتر، و
بترتیب پس از
ولایت کیومرث آدم،
بولایت سلوکی میترا
یا نوح تورات،
خود را بشهود
برتر حسینی وحسنی
وشیوای فاطمی در
تسمیه ولایت محمدی،
که ما در
نوشته های خود
بکار میبریم. عاقبت
در تولدات
بهتر بشری و
ولایت زردشت
چهارم و ولایت
پنجم مسیح، و
ولایت ششم محمدی،
هر بار تجدید بهتر
شهودهای قبلی،
بیک شهود برتر
جدید از تجلّیات
الهی میرسند،
که بصفات
خداوند ( أهو
الله) برسند. واکنون
انسان در نوع بشری
بخداوند قائم
روح القدس، و احتمالا
بشهود هفتم
عرش ربّ نادیده
رحمان میرسند.
که با تخلیه وتحلیه
سلوکی بتجلیه
های الهی هفتگانه
میتوان رسید.
آنگاه سالک با
شهود نور قائم
ربّ النوع بشری،
و پس از مرگ و
هفت هزار سال
بهشت سوم
انتظار در عرش
رحمان، تولد در
نوع فوق بشری
بجهان در ولایت
هفتم مهدوی میرسند.
که باز در
سلوک الهی و تجدید
شهودهای
ششگانه نوع بشری،
بشهود هفتم
نور ربّ
رحمان،
اکنشافی مهدی موعود
محمد و همان
سوشیانت سوم
زردشت میرسند.
و احتمالا پس از
مرگ قبل از مرگ،
بعرش ربّ برتر
از رحمان میرسند
که چهارصد هزار
سال بعد، باز
تولدی بهتر در
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری
بجهان متولد میشوند.
و تا أبد این
تولدات نوعی تا
الله ادامه دارد.
و هر بار
هزاران برابر
عقل بشری و
کرامات بالفعل
و بالقوّه، در
تن و ذهن و
روان و مراتب آینده
روح های الهی
خود، بخداوند نور
الأنوار ربّ
الأرباب میرسند،
که فرمان ( کن فیکون)
أزلی أبدی را خاتمه
بدهند. که بدرجه
خود خدائی و این
همانی شهود
آخرین میسّر خود
میرسد.

ولی قبل
از آغاز سلوک الهی
در نوع بشری،
انسانهای بدائی
در کنترل و تربیت
مراتب الهی
مدبّر وخالق
خود میباشند.
که در عمق تاریخ
بفراموشی رفته
اند. و آثار آن همچنان
در انسانهای بدائی
ووحشی جنگل ها
وجزایر دیده میشود.
در این میان آثاری
باقی مانه از
ادیان طبیعی
قبل از سلوک، یا
ادوار تاریخی ولایتهای
سلوکی کیومرث،
هشت هزار سال
پیش، تا ولایتهای
میترا و بودا
و زردشت ومسیح
و محمد، اکنون
منتظر ظهور
کاشف قرّه
شهود برتر نور
رحمان و عرش ربّ
برتر از رحمان
در مهدی موعود
میباشیم، که ۵۵
قرن دیگر در جهان،
بجای نور قائم
بنور رحمان میرسد.
که مهدی آخرین
کامل الهی ولایت
محمدی، و سوشیانت
پیش گوئی  زردشت
خواهد بود .    اینک ما در
این مقاله یادی
از افسانه های
دینی و خرافاتی
و خیالاتی
گذشتگان و قشری
های مذهبی آنان،
در باره یونانیان
و رومیان، تا آنجا
که برای
این نویسنده
معلوم شده
وارد میشویم.
و هدف ما
اثبات یکسانی
تمام افسانه
های ملل مختلف،
و یگانگی تمام
ادیان سلوکی
ونیز بطلان
تمامی مذاهب
مشرک تمام ادیان
غیر الهی میباشد.
قبلا از افسانه
های ایرانیان
در مقاله زردشت
آورده ایم. تا اگر
توفیقی دست داد،
تحقیقی در
افسانه های هندی
و چینی بنمادیم.
که قطعا ملل دیگری
چون مصریان
فرعونی
افسانه های
خود را داشته
اند. که همه آنها
نیز در تدبیر
الهی انسانهای
قبل از کیومرث
و منبع میترا وبودا
و مسیح ومحمد
میباشد. که انسان
طالب لقای الهی
و رسیدن
بکمالات الهی
انبیای  تاریخی
چون کیومرث تا
زردشت و مسیح و
محمد، خود را در
خط توحید سلوکی
و یگانه شدن
روان و روح
سالک با روح
مربّی الهی حسینی
خود پیر کامل بمعرفی
خداوند،
خودرا بهر شش
مراتب شهودی
واجب الهی برای
نوع بشری
برساند. و شایسته
تولد هفت هزار
سال بعد در نوع
فوق بشری، و
با هزاران برابر
عقل و کرامات
و امکانات
بالفعل و بالقوّه،
در تن و ذهن و روان
خود ، پیامبرگونه،
خود نیز از مراتب
الهی سالکان احتمالی
خود گردند، که
نام فرشته و ملائک
برای امثال آنان
در نوع فوق بشری
ناچیز است.
انسان حیوانی
که تبدیل به
موجودی ملکوتی
و جبروتی و الهی
شده است .

در بحث
افسانه های یونان
و رم تاریخی،
که از شش هزار سال
پیش  تا کنون
انسانهای یونان
و ایتالیا
بنام رومیان
لاتینی وجود داشته،
که با أنبوهی
از اطلاعات افسانه
ای و تحریف، و مادی
شدن امور روحی
و الهی آنان روبرو
میشویم. که نویسندگان
زیادی در یونان
از سه هزار
سال پیش وکشف خط
و کاغذ، تا کنون
بما کمک کرده
اند. که از این افسانه
های در واقع
عرفانی ولی پراکنده
شده میرسیم،
شاید با کمک
عرفان ولایتهای
الهی بعدی،
بتوانیم آنها را
در یک ( نظام
سلوک الهی) در
آوریم. که تنها
مفید شناخت
وحدت وجود
تمامی ادیان
سلوکی و یگانه
هدف خداوند در
تربیت و تکامل
نوعی روح و
روان انسان میباشد.
قبلا یادی از برخی
نویسندگان یونانی
و لاتین باید نمود.
ویرژیل
خاطرات تاریخی
عصر خود را،
پس از شکست
قهرمانان(
تروا) بوسیله یونانیان
که ولایت میترائی
داشتند که به
ایتالیا مهاجرت
کردند. و در رم
هسته اولیّه
جامعه میترائی
بعدی رم را ایجاد
نمودند. و
آغاز مبارزه
طبیعی خود را کردند.
چون ملل دیگر
چین وهند و ایران
و آشور و
فراعنه، همین مشکلات
پاکسازی محیط
برای زندگی را
داشتند. آنگاه
أندکی از آنها
توانستند با سلوک
الهی بعقل های
برتر الهی
الهامی تجلّیات
شهود خود
برسند. که بصورت
پادشاهان سیاسی
و یا پادشاهان
سلوکی، بر
افراد قوم خود
حکومت کنند. که
فرهنگ و تمدّن
نوع بشری،
تنها نتیجه
تلاشهای
کاملان و اولیای
الهی و سلوکی بوده
است. که قصد
هدایت سالکان
و افراد جامعه
خود را داشتند،
بدان نیز موفّق
شده اند. و تنها
أندکی کمتر از
یک میلیونیوم
افراد جامعه،
متوجّه وظیفه
فطری و طبیعی والهی
خودشان شده و
میشوند، که بسلوک
الهی
پرداخته، و
توحّش های نسبی
قبلی و نوع
بشری خود را،
با تخلیه وتحلیه
به تجلیه های
شهودی رساندند،
و از عقلهای
الهی الهام گرفته
اند. ولی دیگران
غیر سالک باید
پس از مرگ در جهنّم
کارماها و تکرار
گذشته ها در آینده
ها، در نسخهای
بدتر بشری، و یا
در مسخهای حیوانی
و حتی در فسخ
ها وگندیگی های
انواع گیاهی،
زندگی های نوعی
را تکرار نمایند.
تا دوباره و
حتی صد باره
بنوع بشری، و
همین سلوک الهی
تا نور قائم ایدآل
کمال میسّر
نوع بشر را ،
اکنون و در هر
شش ولایت الهی
برسند، که از(
أهل کتاب ) یا پیمان
سلوکی باشند،
تا شایسته تولد
در فصول نوع فوق
بشری آینده گردند.
که از هزاران برابر
عقل بشری و به
موجودیتی چهار
بعدی برسند.
که ما حتی قدرت
تصوّر انسان
های چهار بعدی
آنها را نداریم.
ولی کاملان الهی
میتوانند
آنان را در رؤیاهای
خود ، بصورت
فرشتگان با
بال و بی بال و
انوار و زیبائی
های افسانه ای
ببینند، و برای
سالکان خود
تعریف کنند.
تا باور
کنندگان سالک آنها،
خود نیز بدان
مراتب شهودی و
رؤیادی برسند.
و ما در نوشتن
این مقالات و تفسیرات
سلوکی متون دینی
و غیر دینی، همین
هدف را داریم.

متأسّفانه
کشفیّات علمی عصر
ما، چنان فکر
انسان را بخود
مشغول کرده،
که علوم و زیبادی
های جهان را برحسب
عقل نوع بشری
کنونی، بکلّی
دور از حقیقت
و آینده واجب
الهی خود، در
رسیدن بانواع فوق
بشری محروم کرده
است. گوئی علم
واقعا ( حجاب أعظم
) انسان طالب
عرفان خداوند شده
است. و تنها
علم سلوک الهی
و بتعلیم پیر
کامل حسینی
بمعرفی
خداوند، برای هر
سالک طالب لقای
الهی، همان
هدایت کننده
(علمی حقیقی)
برای رسیدن
بکمال نوعی و
عقل و صفات الهی
نیامده بوجود
برای نوع بشری
میباشد. اگر
انسان محقّق با
برداشت سلوکی و
فهم معانی باطنی
نادیده از امور
مادی ظاهری،
در علم و یا در
افسانه های ملّی
و حتی أدبی و غیره،
میتواند عبرت عقلی
از افسانه های
در پشت پرده
های گرد و
غبار تاریخ بگیرد،
که استحکام رهروی
برای آینده
خود بسوی خداوند
بنماید. کاری که
در این مقاله
با کمک خداوند
میکوشیم کسب نمادیم.
و تجربه خود
را هرچه ناقص
باشد در میان
بگذاریم، تا خواننده
خود نیز در توفیقات
شهودی و عقلی
و الهی خویش،
بطور کاملتری برداشت
از اخبار
گذشته ها و افسانه
ها بنماید. و بقول
محمد مصطفی داستانهای
افسانه ای انبیا
و کاملان الهی،
تنها موعظه و تذکّر
و عبرت گیری
برای مؤمنان اوم
کننده سالک میباشد.
و امور هستی
را همیشه با برداشت
سلوکی بنمایند.
ولی نه با
برداشتهای
علمی و اقتصادی
و رفاهی و سیاسی
و دیگر سرگرمی
های ذهنی
انسان در عمر
کوتاه زندگی خود
نمایند ، که دوسه
دهه بیشتر نمیباشد.
اکنون قدیمترین
افسانه های
تاریخی مغرب زمین
را در یونان میشناسیم.
که عملا در
خاک آسیای صغیر
ترکیه کنونی و
شرق مدیترانه
بوده است. که
در واقع
دنباله تمدّنهای
خاورمیانه ایران
و آشور و بابل و
یهودیان
ابراهیمی
زردشتی اورشلیم
بوده است. ولی قدیم
تر از یونان که
اکنون برای ما،
نوشته های آنها
مفید میباشد،
جامعه آتن و
روم میباشد. و
ما را بشش هزار
سال پیش از این
میبرد. و عملا مهاجرین
مردم مشرق زمین
مهاجرین کامل
شده الهی ولایتهای
سلوکی میترا،
دوّمین ولایت سلوکی
بوده، که
افسانه های
آنها در برداشت
سلوکی برای ما
قابل استفاده
میگردد. و الاّ
آنقدر پیچیدگی
و خلط مباحث
دارد، که کسی
سودی از مطالعات
آن افسانه ها
نمی برد. معمولا
پیشرفتهای شهود
هر ولایت های
ششگانه الهی
را، هر یک انسان
کامل و ولیّ
الهی آن ولایت
دارند. که عقل برتر
و هدایت هر
لحظه الهی مینمایند.
و شهر رم را یک
کامل الهی که
بنام (إنه) میگویند
بنا کرده ، که سالک
و سپس باور
کننده غیر
سالک، و شایدهم
قشری های غیرمؤمن
اطراف خانقاه
پیر کامل،
بتدریج جمع گردیده
و شهر بزرگی را
بوجود آوردند.
و اکنون در
امریکا هر شهری
بنام یک کشیش
و سنت مقدّسی
میباشد. که چون
فرانسیسکو، این
شهر را این سنت
و مقدّس بوجود
آورده است.
گرچه اکنون همین
شهر مرکز فساد
دشمنان سنت های
الهی شده است. و
خداوند در هر
أنبوه بشری،
شایستگان الهی
شده و یا مستعد
الهی شدن
دارد، که اولیای
الهی زنده ای
در آن جامعه
ها هستند، که
بدان جا مهاجرت
مینمایند. که
اولیای کامل
الهی چون گوهری
در بین کوهی
از خورده سنگ
قرار گرفته، و
تنها خداوند هدایت
آنان را به
طالبان
راهنمایان
الهی برای
نجات روحی از
آینده های جهنّمی
مینماید . گاهی
با کشف محتویات
یک مغاره و جزیره
متروک و آثار
ویرانه ها،
محقّقان را بزمانهای
فراموش شده
گذشتگان میبرد.
که برداشت علم
باستان شناسی،
و بخصوص (
برداشت سلوکی)
که ما نیز
انجام میدهیم،
ما را بحقایق
تمدّنی الهی و
تاریخ تکامل روحی
مردم شهرهای باستانی
و دیگر نقاط جهان
میرساند.

افسانه
ها یا ( اساطیر
هیستوریک) تاریخی
شده، عملا آغاز
آنها با
آرزوهای
انسانی بدائی
و تخیّلات ذهنی
مستعدان آنها میباشند.
که بعدها بتدریج
این آرزوها تبدیل
بامور علمی و
واقعی میشود. گوئی
هر اختراعی
قبلا در
آرزوهای
انسانی اختراع
شده بوده است. آرزوی
پرواز منجر بپیدایش
هواپیما وموشک
و سفر ستارگان
گردیده است. همیشه
اطلاعات ناقص
و مبهم قبلی
در خرافات و
اوهام محقّقین
بوده است. در
حالیکه افکار علمی
شده اینان،
چند قرن بعد
(خرافات نوع
فوق بشری)، و یا
در فصول برتر
نوع بشری میگردد.
و هر عصر رؤیاها
و عقل و
برداشت های
خود ر ا دارد.
علمی برای
گذشتگان و خرافاتی
برای آیندگان
میباشد.
افسانه های تاریخی
ملل ریشه از
آرزوها و حتی
عقاید باطنی و
باوری های متافیزیک
آنان میباشد.
که در هر فصل
نوع بشری، این
باوری ها
باثبات و واقعیّت
میرسد. ولی همیشه
این واقعیّات
نیز در حکم
اوهام برای آیندگان
حقیقت شناس
خواهد بود. علمای
کنونی نباید تنها
سرگرم نتایج
سود مادی
اکتشافات علمی
خود بوده باشند.
بلکه باید مدام
بتحقیق علمی
عمیق تر
بپردازند. و
از واقعیّت ها
شاید بمراتبی از
حقیقت برسند. گوئی
بجای آیندگان زودتر
فکر و تفکّر مینمایند.

اعتقادات
باطنی ملل نتیجه
کنترل و تدبیر
نیروهای مدبّر
الهی میباشد. گوئی
مراتب مدبّر
الهی بصورت شهودهای
سلوک الهی،
برای ظهور مادی
و تجسّم انسانی
خود در جهان، افراد
بشری را هدایت
بسوی تمدّن و
حقایق میکنند،
که تجسّم تولد
بشری أنبیا و
اولیا مراتب
مدبّر الهی
گردند. بخصوص در
سالکان شاهد تجلّیات
الهی، که این همانی
مراتب شهودی
خود را در عقل
و صفات الهی پیدا
میکنند. و
عملا تولد همان
مراتب الهی، در
تولد دوم
کاملان الهی
پس از مرگ قبل از
مرگ آنان، و
در هر شش ولایت
سلوکی نوع بشری
میباشد. که ما
در این نوشته،
برحسب تجربه عملی
و شخصی خود،
آنها را بزبان
عرفان ایرانی
و بشری خویش
مطرح میکنیم.
تا در آینده
ها آگاهان
مراتب شهود
الهی
بالاتر،چگونه
بهتر بیان
آنها را نمایند.
و تنها باوری
سلوک الهی
است، که آنان را
در اختیار مدبّران
الهی مراتب آینده
های نیامده بوجود
قرار میدهد.
اساطیر هندی
سراسر مذهبی،
و اساطیر یونانی
و رومی سراسر
قهرمانی های
جنگی بوده ، و اساطیر
ایرانی بین امور
باطنی دینی و قهرمانی
ملّی نظامی ومادی
قرار دارد. که ما
بسیار از طرز
فکر و تفکّرهای
ایرانی گفته ایم.
که درست تر
آنرا، سالکان
خود عملا در
سلوک الهی و
مراتب شهودی
خویش بدان میرسند.
که هم جامع
اموری تاریخی
و سیاسی است،
و هم جامع
امور مذهبی و دینی.
و بالأخره این
حقایق عرفانی یگانه
ویزای معرفتی انسان
شاهد برای تولد
نوع فوق بشری
میباشد.

آینده
شناسی بدنبال
جهان بینی هر
انسان بستگی دارد.
که پس از طفولیّت
و خود شناسی
عقلی، و نیز
امکانات بالفعل
و بالقوّه هر
انسانی میباشد.
اگر که بخواهد
نفس امّاره حیوانی
و روان بشری
خود را، تبدیل
بنفس لوّامه و
سپس بنفس مطمنّه
و بالأخره
بنفس ملهمه پیامبران
برساند. پس میتواند
برداشت کلّی و
جامع از خود
شناسی تکاملی
و خدا
پسندانه، و نیز
از محیط خود و
جهان بینی،
چنان تمرین
کرده باشد، که
در سلوک الهی
بتواند خود را
به آینده بینی
برساند. که
کاملان ولایتهای
قبلی چند قرن
جلوتر، و حتی
کاملان ولایت
ششم محمدی و
شاهد عرش
رحمان، تا هفت
هزار سال نیامده
را از لحاظ تکامل
روحی پیش بینی
بنماید. ولی
منظور دانستن
امروزی علوم مادی
هفت هزار سال دیگر
نیست. که در
هدف الهی تکامل
(ژنتیک روحی)
انسان، امور تکنیکی
و علوم فیزیکی
و حتی علوم
متافیزیکی، و
جدا از امور
سلوک الهی
مطرح نمی باشد.
بلکه تنها مفید
استفاده مادی
و رفاهی، برای
انسان عالم آن
میباشد، و نه مفید
تولّد روح
عالم در نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد. زیرا باید
کرامات بالقوّه
خود را با استفاده
از کاربرد کرامات
بالفعل خویش،
با سلوک الهی
تحقّق بدهد،
که آنها را تبدیل
بکرامات
بالفعل و لازم
و مناسب نوع فوق
بشری نماید. و
الاّ سوخت و
اتلاف کرامات
بالفعل، روح
انسان بشری را
بنسخ و مسخ
مجدد در کارماهای
جهنّم جهان میبرد.
در مسأله جهان
بینی انسان
متفکّر و در
اواخر شناخت های
برتر عقل
انسان بشری،
مسائلی مهم مطرح
هستند. مانند
مبدأ پیدایش
هستی، و یا شناخت
عوامل سازنده
اولیّه پیدایش
هستی، و نیز
طرح راه های بهتر
برای زندگی و
کسب اطلاعات میباشد.
که گوئی انسان
کامل نظریّات
پیشنهائی برای
آینده خود، و
حتی برای فصول
بهتر نوع بشری
در همین جهان
مینماید.
مانند اینکه
ما از پیدایش
انواع فوق بشری
و تا أبد، و
کسب عقلهای
الهی تر در
تجلّیات شهودی
آینده های الهی
أرباب نوع میگوئیم.
گوئی آن مراتب
ملکوتر الهی
را در خودمان
متولد می نمادیم.
بدین ترتیب
آگاهی و ادامه
زندگی انسان الهی،
با آرامش خیال
و عدم ترس و
هراس از مرگ
پس از مرگ پیدا
میشود. که خود
کمک بزرگی در
توفیق عمیق تر
کیفی و کمّی
در تحقیقات و
کسب معلومات،
و شناختن آینده
های باز دورتر
میباشد. که از
هفت هزار سال
نیامده در
شاهدان عرش رحمان
میگوئیم. و یا هر
تفاوت کمّی وکیفی
بین شاهدان
عرش رحمان، که
متناسب با درجه
پاکسازی عقده
های روانی خود،
با تخلیه و
تحلیه سلوکی
بصفات الهی تر
و کسب تجلیه
های الهی تر و معقولات
و الهامات لدنّی
مراتب الهی
بالاتر، تا سطح
عقل عظیم و
اعلای ربّ رحمان
ربّ النوع فوق
بشری آینده
برسد که ۵۵
قرن دیگر از
امروز در جهان
پیدا میشوند.

ناچاریم
که در بیان
موضوعاتی چون
افسانه های ایرانی
و یونانی و
رومی و غیره،
نکات برجسته
تجربه شخصی خود
را در سلوک الهی
مطرح کنیم. که بتوانیم
اصطلاحات تاریخی
و افسانه ها
را بموجب طرح یگانه
کردن صحیح، و آماده
شدن برای رسیدن
بتجلّیات الهی
انجام بدهیم.  و الاّ
روشهای پراکنده
و بررسی های
مختلف، عمر
انسان را تلف
نموده ، و
خستگی و پریشانی
ذهنی بیشتر خواهد
بود. که عدم
مطالعه آنها
مفید تر است. در
زبان یونانی
انواع حکایت
های افسانه ای
را (میت) میگویند.
که علم میتولوجی،
آشفتگی های بیشتر
در بهم ریختن افسانه
ها مینماید.که
گاهی بصورت
تاریخی و یا شعر
حماسی، و یا بصورت
بیان عقاید فلسفی
و مذهبی قشری
جلوه گر میشود.
میت یا میتوس
شرح هر سرگذشتی
میباشد، چه تراژدی
و یا کمدی و یا قصه
و هر وهم و خیال
باشد، که مخالف
عقل و خرد الهی
است. میت نیز
مخالف لوگوس و
لوژیک منطق
عقل بشری و حتی
حقایق عرفانی
است. دو قسمت ماهیّت
زبان را
(لوگوس و میتوس)
میگویند. که دو
عمل حیاتی فکر
انسان میباشد.
چه تفکّر خود شخص،
و یا الهام رسیده
بذهن انسان
باشد که هرکسی
دارد. ولی هر
کس از سطح عقل
و تجلّی شهودی
و مقام الهی
فصل نوع بشری میباشد
که میتوان
آنها را وحی و
الهام خواند
که هر کس و هر حیوانی
نیز دارد. حتی اگر
سالک و کامل الهی
نباشد، باز از
مراتب الهی
مدبّر خود،
الهام و از سطح
کمال مدبّر
الهی خود را دارد.
پس آنچه منطقی
باشد نسبتا حقیقی
است، و یا
واقعیّتی برتر
از واقعیّت مادی
دارد . طبیعی
است . و الاّ
سفسطه یا نیرنگ
فکری و خدعه و دروغ
خواهد بود که
مخالف تکامل روح
انسان میباشد.
جنبه ای از میتوس
یا میت باز صادقانه
و الهی است، زیرا
مربوط بآینده
خود روح انسان
است. پس غیر از آن
جنبه صادقانه
حتی اگر منطق
بشری باشد، خدعه
و دروغ میباشد،
زمینه آینده
قهقرادی و
کارمادی روان
شخص پس از مرگ
را تشکیل میدهد.
ظاهرا میت های
عرفانی مخالف منطق
مادی انسان است.
و منطق مادی نیز
خود مخالف میت
ها میباشد. چه رسد
که کسی بخواهد
آنرا بفهمد و تصوّر
در أندیشه آن
نماید، تا شاید
آنرا باور
کند. در لوگوس
منطق، برهان عقلی
و استدلال دنباله
امور باور شده
قبلی میباشد.
که در هر حال
از سطح عقل
فصل نوعی بشری
انسان متفکّر
بالاتر نیست. و
قضاوت منطقی
شنوندگان، در
بهترین شرایط
، نسبت بسطوح
بالاتر الهی
تر نادرست میباشد.
چه رسد که
شنونده و گوینده
تنها عقده های
روحی خود را میشنوند
و میگوید. و حتی
دلائل ظاهرا
منطقی، یا
عقده های گوینده
است و یا عقده
های شنوده. لذا
بنظر میرسد که
انسان آزاد
است ، چگونه برداشت
و فهم و تصوّر و
تصدیق نماید.
که بدین ترتیب
هرکس خود را
فهمیده، و
عقده های سطح
عقل و مقام فصل
نوع بشری خود
را فهمیده است.
که طبعا واقعیّت
شخص را دارد،
ولی حقیقت الهی
را ندارد. تا
شاید آینده فوق
بشری روح انسان
را بسازد. و برای
همین متولد  جهان
شده، و هدف
خداوند تکامل
ژنتیک روحی میباشد.
یا حقایق شهودی
و عقل الهی
شاهدان تجلّیات
است. و نه وقایع
مادی و عقلهای
آلوده، ویا عقل
چند فصول نوع بشری
دیگر ، که بیشتر
نزدیک بعقلهای
حیوانی است،
تا عقل های
الهی و عقلهای
اولیای الهی. پس
حکمتهای یونانی
نتیجه دخالت میت
های شخصی در
گوینده و نویسنده
میباشد. که ما باید
با احتیاط
برداشت سلوکی
و الهی بنمادیم.
یعنی بر حسب
عقل الهی پیر کامل
خود، یا عقل
شهود تجلّی
الهی برتر خویش
باشد، که کامل
تران دارند.
تا از گذشته
ها و افسانه
ها عبرت گرفته
باشند و قدرت
شناخت مارا
بالا ببرد. نه اینکه
فریب و گم راه کند.
گوئی
چندین پلّه
مقام عقلی و
الهی روان ما میتواند
باشد،و از هم اکنون
و قبل از کارماهای
روان باشد که پس
از مرگ در نسخ و
مسخ نرود .

در امور
فلسفی و هنری
و مسایقات زیبادی،
در انسانهای غیر
سالک الهی،
سراسر میت ها
و عقده ها
حاکم هستند. و
نه الهامات
لدنّی الهی
برای آنان، که
هرکس و هر حیوانی
الهاماتی را دارد.
بشرط اینک آشفته
و آغشته عقده
های روانی شخص
نشود. که باز
از سطوح عقل حیوانی
انسان هستند.
پس ما در بین
عقل مادی و
عقل الهی
الهامی قرار
داریم. و یکی از
آنها را باید
دنبال کنیم.
که قبل از
سلوک عقل الهی
نداشته ایم. و بعد
از سلوک عقل مادی،
یا نفس امّاره
حیوانی را
کشته یا تضعیف
گردیده، که در
انسان کامل
سرکوبی نفس حیوانی
بسطح مرگ قبل از
مرگ رسیده است.
اشعار غنائی
آشیل و اولیس
و هومر و
سوفوکل و هلنیزم
مکتب عرفانی
ولایت میترائدی
و بودائی یونانیان
، در متفکّرین
یونانی باعث بقای
افسانه ها برای
زمانهای بعدی شده
است. بخصوص پس
از پیدایش خط
قدیم یونانی. محقّقین
برای اساطیر یونانی
نیز سه مرحله(
حماسی و تراژدیک
و فلسفی) میگویند.
یا سمبول همان
احوال فکری و
روحی انسان،
که ابتدا حماسی
جنگی و خشن
وحشیانه است.
و در سلوک با بلایای
سلوکی سالک
طرز فکر او،
دوچار مرحله
تراژدی و غم میشود.
و در نهایت
کمال شهودی
سالکان بافکار
فوق بشری
الهامی نائل میگردند.
بدون سلوک الهی
عملا انسان حیوانی
است که خود آزاری
و آزار دیگران
میدهد. و آنرا حقّ
و طبیعت و فطرت
خود میداند و گوئی
انتقام میگیرد.
که نهایت
مرحله فلسفی
آن همان خرافات
و نظریّات بی
اساس از نظر
تکامل روح و آینده
است. حتی اگر
اتفاقا واقعیّات
درستی  را مطرح
کرده باشند.
که بقول عرفا
همچنان نادرست
است. زیرا عقل
انسان را بسطح
بالاتر عقل
الهی وشهودی،
چه رسد که پیش از
مرگ باشد نمی
رساند. و از هم اکنون
قهقرادی و جهنّمی
است. پس مفسّرین
اساطیر و
اخبار گذشتگان
و گفته های پیامبران
و کاملان الهی
و رسولان
خداوند را
نفهمیده، و نسلهای
بعدی را از آن
حقایق منحرف
کرده اند. گوئی
ارسطو ماده گرا،
گرچه شاگرد
ناخلف
افلاطون و سقراط
حکیم بود، با عقاید
باطل و مادی خود،
دوهزار سال
تکامل احتمالی
نوع بشری را ،
بگفته محقّقین
بعقب برده است.
که آخوندهای قشری
منحرف مسیحی
وسپس اسلامی
قشری،
انحرافات عقلی
ارسطو را الهی
دانستند و
تکرار نموده
اند. که عاقبت
علم مادی و
منطق فیزیکی نیز
جلو دار آن
خرافات شد.
درحالیکه
عرفای الهی و
ایرانی در پانزه
قرن اخیر
اعتراض
بافکار مادی
داشتند. که متفکّرین
امثال ابن سینا
و فارابی باور
کرده، چون علم
منطق مادی
آنها را گمراه
کرده است. و آنها
را از مسیر تکامل
روحی عرفای دیگر
جدا نمود.  فیلسوف شدند
و نه حکیم الهی
بودند. چون
عرفای الهی
گرچه فیلسوفان
مذهبی قشری
فراوان فریب
ارسطو را
خورده اند، که
ترک (منطق
سلوک ) پیامبر خود
محمد را کردند،
ولی باز خود را
مسلمان پیرو محمد
میگویند.

اصولا هر نظریّه
عقلی اگر در
مسیر تکامل روح
و مقصود
خداوند نبوده باشد،
بمرور زمان
بصورت مذاهب دینی
و فلسفی قشری
و خرافاتی تر میگردند.
گرچه در حکمت ارسطو
دو هزار سال
در مدارس تدریس
شده است. آثار
سقر اط حکیم و
افلاطون در
سطح پیامبری،
دورتر از
احتمال فهم
محصّلین گردیده
است که تا
کنون نیز ادامه
دارد. و راه برای
ماده گرادی
پوزیتیویستی و
مارکسیستی ویا
عقیده اصالت
جامعه و اصالت
نظر اکثریّت
ولو جاهل را بیشتر
فراهم کرده
است. که باعث سقوط
یک باره جامعه
بشری در آینده
خواهد بود. که اکنون
نیز در اعتیاد
ها و هم جنس
گرادی و سقط جنین،
و بسیار اصول عقلی
و اخلاقی جهانیان،
بخصوص در جهان
غرب متمدّن
شده، که بیشتر
مادی گردیده ،
و آینده مرگبار
یک باره در پیش
دارد. مانند
جنگهای جهانی اول
ودوم. که جنگهای
أتمی و فضادی،
بتصمیم
رهبران فاسد سیاسی
و متفکّرین
عقده دار
هنگام غضب
آنان، سرنوشت بدی
برای اطفال و
نسلهای آینده
بوجود میآورد.
که شاید مستعدّان
تکامل روحی در
بین آنها بوده
باشد. و پس از مرحله
حماسی و جنون
حیوانی
جاهلانه ، مرحله
تراژدی رایج شد.
که در نوع تفکّر
غمناک انسان
مستأصل شده ،
لا جرم بسوی عملیّات
و احوالی الهی
کشیده شده، که
باز چاره ساز نبوده
است. گرچه نوعی
جهنّم این جهانی
عملا در آلودگی
روان هست. زیرا
جهنّم غیر
سالکان هم کنون
نیز در همین
جهان میباشد
،چه رسد که پس
از مرگ در تولدات
مکرر نسخ و
مسخ حقیرتر
نوع حیوانی در
همین جهان
باشد. اگر جهنّم
های بدتری در
ستارگان دیگری
نباشد. که حدود
تربیتهای الهی،
منحصر بزمین و
حتی کهکشان راه
شیری نیست.

جنگ خدایان
و ارباب نوع
بتدریج کمی دوستانه
تر شد، و ظاهرا
بقول آشیل که پرومته
شیطان و همان آخوند
قشری، بنام خدایان،
بیشتر انسانها
را از راه خدا
و حلّ مشکلات
دور کرده است. که
قصد آشیل نجات
دهنده دنیا  از (
پرومته) ابلیس
بود. ولی این
کامل الهی هر
ولایت سلوکی
تنها نجات
دهنده سالکان خود
میباشد. و آنها
را دور از
آخوند قشری، و
نزدیک تر به
زئوس خداوند میکند.
که برای ولایت
میترائی شهود نور
نادیده (شیوای
فاطمی سوّم)بالای
عرش جبروت
سوم، میتوان زئوس
را مقام بالاتر
الهی آن عصر و
ولایت میترا دانست.
که اینک مقام
ربّ رحمان
بالای عرش
خود، حافظ
تکامل نوعی ارواح
سالکان هر شش ولایت
نوع بشری میباشد.
گاهی نویسندگان
الهی شده چون
سوفوکل، صورت انسانی
بأفسانه ها داده
اند، که آنها را
تجسّم صفات الهی
سالکان
نمودند.  پس مذهب
قشری در مرحله
تراژدی نویسی یونانیان
توسعه یافت، گوئی
أهریمن قهقرای
عمیق تر روح انسان
قشری غیر سالک
با ولایتهای
الهی بمعرفی خداوند،
ابلیس تا کنون
بعهده دارد . و اکنون
با نفرت وغضب
مذهبی های قشری،
و با لامذهبی
های ماده گرای
کمونیستی و
سوسیالیستی و
امثال آنها،
نفرت در برابر
هم، خود سوزی
طرفین را در جنگهای
جهانی آماده میکند.
اما عرفان الهی
از همان تاریخ
هشت هزار سال
پیش، و تنها در
میان چند سالک
با هر کامل الهی
زنده، راه حلّ
را ترک دنیا و
صفات نوع بشری
و مشکلات آن دانسته
اند.و در ( تجرید
نفس) با تخلیه وتحلیه
و تجلیه های الهی،
عزلت سلوکی و
سپس احوال
کاملان الهی،
که طالب مرگ
طبیعی زود رس
خود، برای رسیدن
بوعده های الهی،
و بهشتهای سوم
انتظار و
چهارم تولد در
نوع فوق بشری
بجهان امیدوار
میباشند. از قرن
سوم پیش از میلاد
افکار یونانیان
کاملا فلسفی
مادی شده بود.
و رواقیّون
عزلت نشین
تلاش و توجّه درست
افسانه های پیشین
نمودند. که فلاسفه
آنها را بکلّی
تکذیب میکردند.
و یا برداشت
ذهنی و عقده ای
هر متفکّر و فیلسوفی
را دنبال میکردند.
و بالأخره
انسانهای یونانی
ورومی گوئی، شبیه
و تکرار همان افسانه
های ایرانی زردشتیان
باشد، که نیز
شبیه افسانه
های تورات یهودیان
زردشتی در شاخه
مصری میباشد.
که شاید در افسانه
های هندی نیز همین
گونه تکرار
شده باشد.

در خاتمه
چند نکته عبرت
گرفته این نویسنده
هست، که در
هدف توجّه
دادن بامور
سلوک الهی
مطرح مینمایم
. و دانستن آنها
خالی از بهره وعاقبت
نیکوی الهی میباشد

۱ – خدایان
افسانه ها
تماما همان انسانهائی
هستند، که در سلوک
الهی بشهود نهائی
خود رسیده و بخلق
بازگشته وتولد
دوم پیامبرگونه
برای چند سالک
خود داشته و
دارند. و هر یک مانند
هر کامل الهی هر
زمان، مستقل و
با تفویض الهی،
برای خود ولایتی
سلوکی و طریقتی
دارد. که انبیای
اولی العزم ششگانه
دارند. و هر
کدام صدها کامل
زنده تازه ای
در هر زمان،
در بین شایستگان
خود داشته و دارند.
وتجسّم انسانی
شهودهای آخر
خودشان هستند.
و مقصود از خدایان
در افسانه های
یونانی، تجسّم
تجلّیات
ارباب نوع آینده
آنها بوده، و همچنان
در کاملان هر
زمان میباشد. لذا
هر کامل الهی تا
زنده باشد، خانقاه
و مکتب، و چون دین
و مذهبی مستقل
برای خود
دارد. که برخی افراد
آنرا باور
داشته و اغلب
در همان شهر
کامل الهی خود
زندگی میکردند.
که گوئی چون اورشلیم
و مکّه و
استخر شهرهای مقدّسی
هستند. اگر که
همچنان کاملان
الهی زنده
تازه ای در آن
شهرها و یا در
خانقاه های گذشتگان
بوده باشد. و
الاّ چون دیگر
مذاهب قشری مشرک
از نظر خداوند
میباشند. پس یکدیگر
را کشتار و تکفیر
میکنند. وما این
کاملان ولایتهای
الهی را اولیا
و کاملان الهی
می خوانیم. که الفاظ
دیگری برای
تعریف آنان
فراوان هست.
مانند مؤمن و مقدّس
سنت شده.

۲- تکرار
یک داستان
افسانه ای در چندین
سرزمین و مکاتب
عرفانی آنها دیده
میشود، که دلیل
ارتباط تاریخی
مبدأ هر ولایت
ششگانه در یک خط
الهی میباشد.
و ما در بررسی
اصطلاحات
عرفانی  و در واژه
نگار خود یادآوری
آنها کرده ایم.
گاهی تمام
داستان در تورات
و اوستا صورت
گرفته که دلیل
أصل زردشتی
بودن مکتب یهودیان
مصری است. که تورات
دوم بابل یا بایبل
را با اجازه کورش
نوشتند. که یهودیان
شاخه ایرانی
کاملا زردشتی
بودند، که ولایت
کاملان زردشتی
یهودی یهوه طلب
و خدا جوی سلوکی
بوده اند.

۳ – تمام ازدواجهای
افسانه ها جنسی
نیستند. مگر نزد
خرافات قشری
ها بمعنی جنسی
باشند. بلکه ازدواج
یعنی زوج و جفت
و هم نشینی
سالک با پیر
الهی خود در یک
پیمان الهی بمعرفی
خداوند است و
عملا ازدواج
سلوکی آنها
است. و حتی
سالک مرد در
حکم زن مطیع پیر
است. ولی حتی سالک
زن پس از کمال
مرد و ( رجل الهی)
خوانده میشود.
مرد الهی را در
ولایت محمدی (
امّی ) و زن را (
امّ المؤمنین)
میگویند. که باز
همان اوم وهوم
زردشتی میباشد.
زنان سالک
بخصوص  نزد محمد
و کاملان ولایت
محمدی، که شوهر
نداشتند، برای
حفظ آنان از خطر
تحریک جنسی بوسیله
غیر سالکان،
پس بصورت ظاهری
اعلام ازدواج
جنسی آنها برای
پیامبر وهر
کاملی میشده
است. بخصوص که چندین
زن داشتن و خرید
زن و کنیز، و
حتی ( أمردان)
جنسی و ظاهرا مرد
رایج بوده
است. پس برای پیامبر
گاهی از سیزده
زن گفته شده
است. ، و چون
زنان بکمال شهودی
خود میرسیده
اند، آزاد و
مطلق یا مراسم
طلاق و مطلق
آزاد داشتند.
و حتی اولاد
الهی پیامبران
و کاملان الهی
همان سالکان آنها
بوده، که موفّق
بشهود عرش رحمان
در ولایت محمدی
میشدند. و برای
زردشت مسیح ودیگر
انبیا این جریان
بوده است.

۴ – اولیای کامل
الهی معمولا در
نقاط خلوتی
خانقاه میساختند،
که بمرور جمعیّت
علاقمند آن کامل
الهی بیشتر، و
آن محل تبدیل
بشهری بنام ولایتی
میشد، که نام آن
پیر را داشت.
که یهودیان( بیت
حانون) و یا هر
پیامبر دیگر در
سرزمین فلسطین،
متعدد و تا
کنون وجود
دارند. که صوفیان
آنرا ولایت یا
شهر ولیّ الهی
میگویند که جای
عشق ورزی الهی
و واله شدن میباشد.

۵ – تمام
جنگهای
افسانه ها چون
در شاهنامه
فردوسی بین ایرانیان
و تورانیان، و
یا در افسانه
های یونانی در
جزایر
پراکنده،
معبد و خانگاه
میترائی و بودائی
و حتی زردشتی
وجود داشت. که ظاهرا
یهودیان
مهاجر بوده
اند. و سایر جنگها
مذهبی بوده،
که پیروان مذاهب
قشری شده،
لشکر کشی علیه
ولایتهای جدید
مینمودند.
همان گونه که قریش
بارها لشکر کشی
علیه محمد در مدینه
نمودند. که قریش
خود زردشتی
بوده اند. و یا جنگهای
یونانیان
مهاجم علیه ایرانیان
که( آریا شده) زردشتی
بوده اند. و
اکنون در بین ادیان
مختلف هندوستان
و حتی بین مسلمانان
و مسیحیان نیز
برخورد ها ادامه
دارد. که باهم و
بنام خدا می
جنگند. ولی بقول
محمد قاتل و
مقتول آنها جهنّمی
هستند.

۶ – مفهوم عشق
ورزی خدایان،
همان دلبستگی
سالکان باولیای
الهی خود، در
توسّل عبادی و
اطاعت از احکام
سلوکی میباشد.
و بقول میترا
خداوند نیز مهر
و محبّت است. یا
مسیبح خداوند
را همان عشق میخواند.
و بقول امام صادق
کامل ولایت
محمدی، دین
ورزی جز عشق
ورزی نمی
باشد. در نقل
حوادث افسانه
ها از زبان
پادشاهان و سرشناسان
افسانه های یونانی،
و در همه ملل دیگر،
چنان محکم
مطرح میگردند،
که گوئی حوادث
واقعی بوده
اند. در حالیکه
مفهوم أمر محال
در گفته ها
آشکار است. زیرا
سالکان
هستند، که حوادث
رؤیادی شهود خود
را، در باره
سوژه های شهودی
و الهی خویش ، برای
آنها حقیقی تر
از امور واقعی
جهان مادی
هستند. وقتی
که در رؤیا پرواز
میکنند یا سنگی
غیر زنده صحبت
مینماید. و یا اخطار
و خبر و مژده از
آینده در پیش میدهد.
پس کسانی که این
رؤیاها را میشنوند،
خود نیز باور میکنند
که صحّت داشته
و حقیقت میباشند.
گرچه در عوالم
الهی و خواب وخیال
دست داده باشد.
(حضور ذهنی)
صورت پیر حسینی
برای توسّل
عبادی سالک
چنان حقیقت
برای او دارد،
که لحظه ای
آنرا از دست و
چشم خود نمیدهند.
و احترامات لازم
را چون در
حضور بتن با پیر
کامل انجام میدهد.

۷ – گاهی صحبت
از تبدیل کسی
بیک سنگ یا موجودی
حیوانی میشود،
که در حکم مجازات
اولیا یا پادشاهان
الهی میباشد.
که منظور بیان
آینده نسخ و
مسخ آنان پس
از مرگ میباشد.
نه اینکه اکنون
تبدیل بحیوانی
بشوند. و همیشه
اولیای الهی
اخطار سالکان
و مردم اطراف
خود میکنند.
که در صورت
عدم سلوک الهی،
و سرپیچی از تنها
خواسته
خداوند در
سلوک و تعالی دادن
مقام الهی روح
خود پس از مرگ
دوچار میگردند.
که گرفتار
قهقراهای کارمادی
میشوند. نسخ بدتر
بشری، مانند انسانی
ناقص العضو ویا
با معایب بدنی
و عقلی شدید،
که زندگی در جهان
در سختی خواهد
داشت. یا نابینا
و دیوانه
باشند. در حالیکه
صفات و اخلاق
حیوانات مورد
تهدید بنسخ انسانهای
فاسد روان، و از
هم اکنون نیز برای
انسان عاقل و کامل
روشن است که دیده
میشوند. سالک
در تخلیه و
تزکیه نفس از
صفات حیوانی و
زشت را از خود
دور میکنند.
وقتی با خویشتن
داری و کنترل
هوسهای خود، روان
أهریمنی عقده
ای خود بتدریج
آرزوی توحّش و
ستم کاری و فساد
در سالک را بفراموشی
میبرد. و در
مقابل با تحلیه
بصفات الهی بتقلید
پیر کامل،
عادت برفتار و
گفتار و پندار
الهی پیدا مینماید.
که عادت براستی
و درستی پیدا
میکند. که حتی
در صورت میل بعدم
درست کردن کاری
، خود را سخت ملامت
و سرزنش مینماید.
که در حکم
مجازات الهی آنان
برای فکر نادرست
خودشان میباشد.

۸ – بسیاری از
شخصیّتهای
افسانه های یونانی
تبدیل
بصورتهای فلکی
ستارگان شده است.
زیرا منجّمین
قدیم و نیز هم اکنون،
برای امکان یافتن
ستاره ای مورد
نظر خود، نمی
توانند آنرا در
بین مجموعه ای
عظیم از ستارگان
پیدا کنند. ولی
با چند ستاره
درخشان دیگر،
در ذهن خود ترسیم
حیوانی را مینمایند،
که در خیال خود
آن شکل را در
مجموعه
ستارگان
دارند. آنگاه برای
خود و دیگران
نشان دادن ستاره
ای با استفاده
از وهم و خیال یک
حیوان ستاره را
پیدا مینمایند.

۹ – آکثر
تولدات
قهرمانان افسانه
ای در غارها وکوه
ها و حتی جنگل
و جزیره ای
بوده است. زیرا
سالکان در
عزلت سلوکی در
اماکن دور از دیگران،
دوره چند ساله
سلوکی خود را
میگذرانند. که
ترک صفات زشت خود
کنند، و تماس با
دیگران غیر سالک
نداشته باشند.
که باعث تحریک
صفات زشت چون
غضب و دروغ و ستمکاری
آنها گردد.
مانند مسیح که
در آغلی بدنیا
آمده باشد، و یا
بسیاری
قهرمانان دیگر،
داستانهای افسانه
ها در دل کوه
صورت گرفته است.
که شهود نهائی
و نجات سلوکی خود
را داشته اند. مانند
موسی در کوه طور،
و زردشت در کوهستان
آذربایجان، و یا
محمد در کوه
حرّاء داغ مکّه
بوده است. و تولد
در پادشاهان و
انبیا در این غارها
همان بیداری
آنان از خواب مرگ
قبل از مرگ رؤیادی
آنان بوده، که
بشهود آخر خود
رسیده اند. که گوئی
در این بیداری
تولد دوّم الهی
خود را یافته،
که روحی الهی و
دارای ( این همانی)
نور شهود خود
شده، و گرچه در
تن بشری قبلی خود
بیدار گردیده،
تا مورد شناخت
دیگران و بقصد
هدایت آنان و
انجام توسّل بآنان
بوده باشد.

۱۰ – عملا صاحبان
حکمتهای الهی
جدید در کاملان
و پادشاهان الهی،
معقولات برتر خود
را که معمولا
مورد انکار و
نا فهمیده دیگران
است، بصورت
داستان و صحنه
ای مادی و تمثیلی
سمبولیک بیان
میکنند. که دیگران
راحت تر
بتوانند تصوّر
ذهنی داستان و
مطلبی را بنمایند.
و براحتی نیز
بخاطر آنها
برسد و بیاد
آورند. پس سخت بدان
نیز باور
دارند. زیرا در
ذهن خویش همان
صحنه بیان شده
در رؤیا و
حکمت الهی
تازه را در دل
ساخته اند. و انسان
به افکار ( خود
ساخته) خویش ایمان
دارد. و اصالت
آنرا در تخیّل
ذهنی خود، از امور
و حقایق و
معقولات میداند.
مانی پیامبر
در نقّاشی های
خود، حقایق
الهی خویش با
تصویر بیان میکرد.
و به (چشم تن) دیگران
را قابل درک آن
حقایق مینمود.
و یا بصورت
شعر و کلمات
قصار و بازی با
الفاظ متناسب
را طوری ترتیب
میدهند که دیگران
شنونده، آن نظام
لفظی مقصود پیامبر
گوینده را بیاد
داشته باشند.
محمد داستان
سلوک الهی خود
را بنام ( حجّ أکبر)
قائم، در مراسم
حجّ أصغر کعبه
در آورد. و شخصا
انجام داد، که
تثبیت آن در مردم
غیر سالک شده باشد.
و یا در هر کار
و گفتاری بیان
مقصود خود را
، در یک تشبیه
و تمثیل بمثالی
مادی در میآورند.
و یا حتی تمام
الفاظ رایج
همه ملل تاریخی،
همان مقصود سلوکی
اولیای الهی همه
زمانها میباشد.
گرچه دیگران
که سالک نیستند،
بخصوص
آخوندهای قشری
مذهبی ادیان
مختلف، که
عملا سلوک الهی
ندارند.
برداشتهای غیر
سلوکی برای الفاظ
سلوکی مینماید.
متفکّرین بعدی
و کامل الهی،
بقصد بازگشت
دادن ذهن انسان
ها از الفاظ و مفهوم
مادی، آنها را
بمفاهیم معنوی
و اخلاقی و سلوکی
تلاش کرده، که
تنها افراد
مستعد تعالی
عقلی و قابل
توفیق در سلوک
الهی درک آنها
کرده، و دیگران
همچنان بهمان
تخیّلات و
مفاهیم غیر
سلوکی خود از
الفاظ حکیمانه
و حتی کلمات
انبیا که الهی
میباشد ادامه
میدهند .

۱۱ – بسیاری از
محقّقین سعی کرده
اند، فلسفه را
با دین تطبیق
بدهند. و فلاسفه
اسلامی و ایرانی
مانند ملاّ
صدرا چنین
کرده اند. در
حالیکه فلسفه خود
دارای گفته های
مختلفی میباشد.
آنچه عقلانی و
بیان کننده آینده
های عقلی نیامده
بذهن انسانهای
با استعداد بیشتر
میباشد، خود
همان کار دین
سلوکی است. ولی
این محقّقین
از فلسفه
منظورشان
فلسفه های مادی
و اوهام ذهنی
و بدنبال
منابع و عقده
های انسانی
آنها است. و دین
نیز در نظر
آنان همان عقاید
خرافاتی قشری شبیه
به ادیان سلوکی
است. که سودی
در بهبود و اصلاح
روان آلوده انسان
بعقده های حیوانی
ندارد. و دین تنها
سلوک الهی با هر
شش ولایت سلوکی
و بترتیب و
بمعرفی
خداوند است.و
هر بار از پیر
کامل ولایت مربوطه
بعنوان پیامبری
زنده خاص سالک،
معنی درست دین
و آئین عملی و اصلاح
عقده های روانی
میباشد. گوئی
پیر کامل طبیب
روانی درمان سالک
بیمار عقده های
روانی است. که در
ظاهر انسانی سالم
و عاقل میباشد.
ولی خود سالک
در مییابد که چقدر
عقده های
منحرف کننده
در عقاید و
عادات بتن و
ذهن و روان
دارد. که بصورت
ملکه سایبرنیتیک
شده، جزئی از ژنتیک
روحی آنان میباشد.
که سالکان در
روان آنها در حکم
کشتن روان خویش
میباشد. که حتی
بمرز مرگ قبل
از مرگ در سالک
میرسد . گوئی
برای تبدیل
ذات خود میباشد.
اما نزدیک نمودن
دین بعلم و یا علوم
فیزیکی باز موردی
ندارد. چون علم
نفع مادی کنونی
و رفاهی بهمراه
دارد. ولی دین نفع
آینده پس از مرگ
در نوع بالاتر
را دارد. و اکنون
کمتر آثار مثبت
دین دیده میشود.
مگر در اخلاق
و رفتار و گفتارهای
حکیمانه صاحب پیشرفتهای
شهودی. و عجیب
تر سعی برخی
برای توحید و یگانه
نمودن ادیان غیر
سلوکی و قشری
هستند، باین امید
که بتوانند
جنگ و دشمنی پیروان
ادیان مختلف با
هم را پایان بدهند.
که مسلمان
هندو را نکشد
و مسیحی مذهب مسیحی
دیگر را کشتار
نکند. در حالیکه
تمام استدلال
و کوشش آنها
از هر دو دین یا
همه ادیان،
بکلّی غیر عملی
و غیر صادقانه
از هر دو طرف میباشد.
زیرا اساس همه
ادیان قشری و
اسمی نادرست
است. و مفاهیم باطل
مادی غیرسلوکی
در نظر دارند.  درحالیکه
همه ولایتهای
سلوکی شش
گانه، از لحظه
نخست برخورد
افراد آنها
باهم، احساس یگانگی
در راه خد ا را
دارند. گرچه میدانند
که راه خدا
مراحلی دارد.
و هر ولایتی
در یک مرحله
در حال کوشش
برای تکامل و اصلاح
خود، و رسیدن
بمرحله و کلاس
شهودی تجلّیات
الهی بالاتر میباشد.
لذا سالکان
تکرار شهودهای
مقدماتی
آنها، همان شهودهای
نهائی و مقدّس
ولایتهای قبلی
میباشد. و
تکرار شهودهای
جدید ولایتهای
برتر، عملا
وضوح معنی و صفات
الهی واضح تر از
شهودهای
مذکور در ولایتهای
پیشین میباشد
. مانند بار معنوی
و مینوی شهود عرشی
هر شش ولایت، باهم
تفاوت در منظره
روءیادی
داشته و با دیدن
عرش ربّ نادیده
آینده خود،
حکمتهای
سرشار تری
ارائه آنها میشود.
که تأیید معنویّات
شهودهای ولایتهای
قبلی سالکان نیز
میباشد. ولذا مراتب
شهود ولایتها
، ابتدا بصورت
(شنیدن نام) یک تجلّی
بالاتر است. و در
مراتب تولد بعدی
دیدار در عرش
او میشود، و
سپس در ولایتها
دیدار در نور تجلّی
است، و بالأخره
در شهود تجسّم
انسانی یک تجلّی
الهی در ولایت
بعدی بالاتر، یا
همان پیر کامل
حسینی بمعرفی خداوند
است.، تجسّم محسوس
از مقامی الهی
بالاتر برای سالکان
وی میباشد. که بوی
توسّلات عبادی
مینماید. که باز
در ولایت برتر
بعدی مقامات
الهی شهودهای پیشین
بشکل نور دیده
مجدد میشوند.
و گوئی از صحنه
ذهن انسان بیرون
رفته اند. که انسان
بشری اکنون بیاد
ندارد، که در
دوره بدائی نوع
بشری، و قبل از
پیدایش سلوک الهی
با کیومرث آدم،
چگونه شهود
احوال الهی را
داشته است. که گاهی
بخطا در حیوانات
و غیره، تصوّر
آنها میکنند. وقتی
که خود قدرت
ذهنی حیوانی
داشته است.  پس
استخراج مفاهیم
عقلی و اخلاقی
از صحنه های شهودی
ولایتهای ششگانه
در هر کامل
شاهد بنحوی میباشد.
گوئی خداوند
از موجودات
اعتقادی شخص، صحنه
شهودی را برای
سالک در رؤیا
میسازد و بوی بشان
میدهد، که برای
سالک مقدّس میباشد.
و برای دیگران
شنونده باور نکردنی
است. و در شنیدن
و حتی سوژه تمسخر
و خنده آنها میگردد.
و تنها
انسانهای
کامل یا پیامبرگونه
است که
داستانهای رؤیادی
سالکان خود را
عاشقانه میشنوند
و باور میکنند.
و لذا تفسیر و تعبیر
رؤیا برحسب
درجه عقل و
عقاید سالک بیان
میکند. که قبلا
پیر الهی از افکار
و عقاید سالک
آگاه بوده است.
شاید بتوان گفت
که انسانها در
فصول نوع بشری
بالاتر، قدرت
تحمّل شنیدن
صحنه های رؤیا
و تخیّل و تفکّر
دیگران را دارند.
که هم خود
بهره شخصی میبرند،
و هم تجربه های
شخصی خود را
در همان داستان
رؤیای سالک بوی
منتقل میکند.
که سالک نیز
باور میکند. و نزدیکی
معنوی و رؤیادی
و اخلاقی با پیر
پیدا مینماید.
تا جادی که خداوند
شهودهای بالاتر
از رؤیاهای مورد
بیان پیر
بسالک را در رؤیا
نشان میدهد.
که سالک را بمرور
از پیر مستقل در
تفکّرات
عرفانی میگردد.

در
خاتمه  باستحضار
خواننده گرامی
صبور در قراءت
این مقاله میرساند،
که انسان وقتی
بحقایق الهی میرسد،
که از وظیفه الهی
خود عبور تکاملی
و فکری و
اخلاقی نموده باشد.
پس پیر کامل
تنها معلّم الهی
سالک، و خود
نخستین کلاس
در مکتب الهی
و حتی کودکستانی
ابتدادی برای سالک
میباشد. و بتدریج
با کسب شهودهای
برتر ششگانه،
تا شهود عرش
رحمان شهود هفتم،
و در مرحله دوم
آن( دنا فتدلاّ)
کلاسهای
متوالی برای تعلیم
امور الهی و روحی
و آینده های نیامده
فوق بشری و غیر
قابل تصوّر و
پیش بینی آنها
میباشد .و ضرورت
عبور تکاملی از
یکایک کلاسهای
ولایتهای سلوکی
بنماید. و لذا محمد
میگوید مؤمن
کامل الهی ولایت
ششم خود را
أشرف از أنبیای
بنی اسرادیل میباشد.
زیرا خود مقام
پیامبری محمد را
نیز ( این همانی)
دارند. ولی
باز انبیای بنی
اسرادیل خود در
کلاس پآئین تری
بوده اند. و کامل
ولایت محمدی
در شش تولد بشری،
هر بار بدرجه
پیامبری در هر
ولایت خود رسیده،
که در تولد
بهتر با عقل بیشتر
بعدی در ولایت
بالاتر، تجدید
بهتر و واضح تر
از شهودهای
ولایتهای پیشین
خود را مینمایند.
که شهود فاطمی
برای مثال، در
همه ولایتهای
الهی تکرار
شده، ولی با تفاوت
واضح تر و
برداشتهای
تربیتی وعقلی
بیشتر شاهد
آنها. و تنها
شاهدان
بالاتر از تجلّی
الهی، میتواند
شاهدان همان تجلّی
را در ولایت
های قبلی را
بفهمند و بپذیرند
و احترام بگذارند.
زیرا خود بچشم
و الوهیّت بیشتری
برای همان تجلّی
الهی دیده ،
که همه انسان
های کامل ولایتها
را دارند. آرزوی
نویسنده برای خواننده
گرامی، درک این
حقایق الهی را
در رؤیاهای سلوکی
خود داشته باشد.
اگر از خداوند
طالب لقای الهی
مصرّانه
،خواستار شناخت
پیر کامل حسینی
خود باشد، که در
رؤیا اورا
خواهد شناخت و
در صحنه دنیا،
بسته بدرجه
باوری او سریعتر
پیر را شبیه  همان
مشخصّات رؤیادی
خود مییابد.
گرچه با یکی دو
علامتی در تن
و صورت میشناسد
که از رؤیا بیاد
دارد. و در تن و صورت
پیر روبرو
شده، نیز پیمان
می بندد، و تطبیق
با علائم ذهنی
رؤیادی خود میکند.
آنگاه انسان شاهد
عرشی ، خود
معلّمی الهی و
صاحب مقام شهودی
حسینی سالک
خود میباشد.
در هر کلاسی که
باشد، شایستگان
کلاس قبلی را میفهمد
و توضیح و تأیید
مینماید. و احترام
تقدّس مقام آنان
را میگذارد.
همان گونه که خود
احترام مراتب
بالاتر شهودی
وولایت بالاتر
از خود را
دارد. و یا حتی
در تخیّل خود برای
نوع فوق بشری
و بهشتی آینده
بهتری را میداند.
و از هم اکنون
احترام
گذارده آرزوی رضایتهای
خود در دعاهای
خویش مینماید.

M204

پان
چاتان ترا Pancatantra (
کِلیله و
دِمنِه )

در
باره گاندی
رهبر مقدّس هندی،
که عامل استقلال
هند از استعمار
انگلیس بود، شنیدم
که همیشه کتاب) پان چاتان
ترا( را در
بغل داشت و
مطالعه مکرر میکرد
. این کتاب همان
کتاب کلیه و
دمنه مانندی میباشد،
که در آن حیوانات
داستان سرائی
و نصایح مقدّس
مینمایند. زیرا
انسانها معمولا
براحتی و بدون
مقاومتی کلام حیوانات
را میپذیرند وگوش
میدهند و
بیادشان میماند.
در واقع کتابی
که بهمه ادیان
و مذاهب
گوناگون الهی وغیر
الهی درس
میآموزد. که باید
سلوک الهی با یک
ولیّ الهی
بمعرفی خداوند
دید و برتری
از مراتب تجلّیات
شهودی و سطح
عقلهای برتر الهی
مربوطه، که برای
سالکان ولایتهای
خود میباشد. در
تاریخ فرهنگی
ایران
بزرگمهر و یا برزویه
حکیم الهی
وزیر
أنوشیروان، در
مأموریّتی
بهندوستان
رفت، و در کتابخانه
پادشاه هند با
هر نیرنگی که
بود، کتاب
مذکور را بزبان
فارسی پهلوی ترجمه
و بایران آورد.
که اکنون نه اصل
هندی و نه ترجمه
پهلوی آن وجود
دارد. که ( ابن
مُقفّع) ایرانی
و بهترین
نویسنده زبان
عربی، که تا
کنون کسی بعظمت
کار عربی نویسی
او نرسیده، این
کتاب را بعربی
ترجمه نمود. و
بعدها چند مترجم
ایرانی دیگر
آنرا بفارسی
کنونی ترجمه
کردند. در
کتاب پر حکمت کلیله
و دِمنه ابن
مقفّع در
مقدمه ترجمه خود
که مفصّل است،
بخوبی نشان میدهد،
که خودش نویسنده
اصلی کتاب
میباشد. گرچه ممکن
است نظیر این
کتاب چون پان
چا تان ترا
بوده باشد. اینک
این کتاب بنام
(گیتا) با
ترجمه فارسی
از أصل سانسکریت
را در اختیار دارم،
که با ترجمه
های قدیم عربی
و سوریانی
اختلاف زیادی دارد.
و دلیل اضافات
مترجمین بوده است.
کتاب پان
چاترا یا گیتا
را یک سنسکریت
دان زردشتی در
ایران نوشته است.

فرهنگ
قدیم
هندوستان
بیشتر بزبانهای
سانسکریت و
پراگریت و
پالی بوده است.
و محقّق زردشتی
نویسنده کتاب
گیتا، (کتاب
وِدا) و
سرودهای مقدّس
آن را سر آغاز
ادبیّات قدیم هندوستان
میداند. که
(تمثیلی)
بزبان
حیوانات، و
رابطه انسان قدیم
و بدائی چند
هزار سال پیش،
با طبیعت و
صفات انواع حیوانی
را نشان میدهد.
که در کتاب
اوپانیشاد و
آثار برهمن ها
نیز بکار رفته
است. زیرا حیوانات
در حدّ توان
عقل غریزی و
نوعی خود، با
مشکلات زندگی در
جهان جهنّمی روبرو
هستند. پس عکس العمل
های آنها در پند
ها و نصایح
آنان، بانسان
ساده بدائی، و
شاید حتی به انسان
کنونی کمک
نماید، بهتر
رازهای زندگی
جهانی را بیابد.
همین تکلّم
حیوانات در
گاتاهای دعادی
زردشت در اوستا
افزوده های
کاملان ولایت
چهارم زردشت
بوده، و در
طول پنج یا شش
هزار سال
گذشته، گوئی حیوانات
معلّم بوده که
بانسان اندرز
میدهد. ولی
هدف نویسندگان
قدیم از اینگونه
کتاب ها و بزبان
حیوانات، تعلیم
خدا شناسی
درست، و تعلیم
اخلاق الهی
کاملان الهی
بوده است. و در
هر دین یا ولایت
سلوکی ششگانه
نوع بشری، سطوحی
از معقولات و
الهامات لدنّی
تجلّیات الهی
را بشاهدان خود
در بازگشت
پیامبرگونه
بخلق الهام و
وحی داده، که بدون
هر مبالغه ای
هر ولایت
سلوکی، گوئی
یک نوع وجود فصل
نوع بشری برتری
است. زیراهریک
با صدها برابر
عقل و قدرتهای
حیاتی و الهی،
نسبت بسطوح
سلوکی قبلی
میباشند. که حتی
در نوع فوق بشری
آینده سوپرمن
ها، چون ملائک
و فرشتکان
الهی، آغاز از
۵۵ قرن دیگر ببعد،
که سوشیانت
سوم زردشت، آخرین
کامل ولایت و
کلاس ششم
سلوکی نوع بشری
در ولایت مصطفوی،
با کشف نور
تجلّی ربّ
رحمان، ربّ النوع
فوق بشری، و
حتی کشف عرش ربّ
برتر از رحمان
میکند، از
حکمتهادی
برتر ازسطح
رحمان
الهامات الهی
خواهند داشت. که
از هزاران
برابر عقل نوع
بشری میگوئیم.
و حتی انسان
بشری وموجودیت
سه بُعدی، در تن
و ذهن و روان تبدیل
بانسان فوق بشری
چهار بُعدی
میگردد. و اضافه
شدن( تن روحی) و
الهی تر تازه
ای بر ژنتیک روحی
در تولد نوع فوق
بشری را دارند.
و حکمتهای
هزاران برابر
و حقیقی تر و
نزدیکتر
بمطلق حقایق
امور میرسند، که
نزد خداوند(
الله أهو)
میباشند .

پس
انسان باید در
سلوک الهی و
در هر شش
ولایت نوع بشری،
مقدمات
ادراکی و عقلی
و اخلاقی جدیدی
را پیدا کند. آنگاه
پس از تأمین (
شروط لازم در شرط
کافی) از نظر
داوری الهی، بشهود
ششم قائم روح القدس
میتوان رسید، که
ربّ النوع
بشری و ایدآل کمال
میسّربرای
نوع بشری
میباشد. و( این همانی)
مقام الهی و
عقلی اورا پیدا
میکند. پس
نویسندگان
داستانهای
امثال کلیله و
دمنه و
اوپانیشاد، آنها
را منسوب
بپیامبران و کاملان
آن پیامبران
میدانند. و
تنها تجربه
تاریخی مفید انسانها
است، که بتوانند
بأهمیّت سلوک الهی
با کمک خداوند
برسند، و بدون
هر گونه ارتباط
بأدیان و مذاهب
قشری و رسمی
غیر الهی. هدف
ما نیز در این
نوشته ها همین
میباشد. که
غیر از متون باستانی
میترائی و بودائی،
بمتون تازه تر
زردشتی و مسیحی،
و آثار متفکّران
صوفی ایرانی(
آریا شده) در ولایت
ششم محمدی
مراجعه
میکنیم، و یاد
آوری خواننده گرامی
خود مینمادیم.
که مطلقا باید
بدور از ّتعصّبات
کور و ناحقّ، بنام
ادیان و مذاهب
قشری بوده
باشیم. گرچه
نام ظاهر قشری
آنها مانند
نام ادیان
سلوکی باشد. پس
دین بودائی
سلوکی کار
انبیای بودائی
است، که از هزاران
مدّعیان دین بودائی
یکی سالک و
کامل میباشد. و
دیگران قشری
خرافاتی
بمظاهری بودائی
اکتفا میکنند.
که نه فقط این
مظاهر دینی
قشری تکاملی
بروح آنان نمیدهد،
که باعث شِرک
و قهقرای مقام
نوع بشری
کنونی روح آنان
میباشد.

محقّقین
آثار مذکور هندی
را دو قرن قبل
از تولد مسیح،
در اوج شهرت و
محبوبیّت
مردم میدانند.
و حجّاریهای
مادی این ادیان
در آثار
باستانی (
بارهوت) دیده میشود.
و بعدها این
نوشته ها نیز
بصورت نثر و
شعر در ذهن
بشر باقی ماند.
بقول عرفای هندی
دو گونه علم
وجود دارد. علم(
نیتی شاسترا)
یا علم وعقل
معاش ولازم
برای زندگی
نوع بشری، ودیگری
علم اصول دین
که( دهارما
شاسترا)
میگویند. که عرفای
الهی ایرانی
نیز از علوم دنیوی
و علوم آخروی،
یعنی سلوک الهی
گفته اند. و بقول
محمد (علم الأدیان
و علم الأبدان)
هستند. که
ظاهرا علم طب یا
علوم مادی
باشد. و نویسندگان
این
داستانهای قدیم
عرفانی، باین قصد
از علوم مادی
صحبت میکنند و
نصایحی دارند،
زیرا علوم مادی
را سایه علوم
الهی میدانند.
بتعبیر دیگری
علوم بشری، مقدمات
بسیار ناچیزی
از علوم نوع فوق
بشری آینده
خواهد بود، که
۵۵ قرن دیگر
در جهان پیدا
میشوند. و نیز زندگی
مادی را ( آینه زندگی
معنوی) گفته
اند. که ما آنرا
( آینه زندگی
مینوی) مراتب
آینده باز
دورتر میگوئیم،
آینده ای که
در انتظار
ارواح الهی شده
نوع بشری ونوع
فوق بشری
میباشد. مسؤلین
جامعه ها آثار
نویسندگان را آموزشهای
معنویّات
الهی و مینویّات
سلوکی
میدانستند. که
تضاد مذاهب و
ادیان قشری در
جامعه، چقدر
باعث کُندی
تکامل جامعه، و
سختی زندگی
افراد جامعه و
خود رهبران
میشود. و بدون
داوطلب شدن
انسانها، کسی
نمیتواند
وارد عوالم
معنوی ومینوی
الهی شود. پس
قانع کردن و
ایجاد کشش و
جاذبه در
انسانهای
مستعد و
خواننده آثار معنوی،
آنان را برای داوطلب
شدن در تکامل روحی
و سلوکی ضروری
میباشد. گرچه
ظاهرا رنگ دینی
قشری داشته و
یا حتی هیچ
رنگ دینی هم
نداشته باشد
مانند زبان علوم.
و در این کتاب
از زبان حیوانات
و مثالهای ساده
آن، مورد فهم اطفال
و خوانندگان، و
باور کنندگان
نصایح کتاب های
امثال کلیله و
دمنه و
اوپانیشاد و
ودانتا و اوستا،
و حتی تورات و
قرآن، که همگی
نوشته خداوند
و حتی نوشته پیامبران
اولی العزم نیستند.
و دیگران از سطح
حکمتهای عقلی پیامبران
خود و لو با حُسن
نیّت نوشته
اند. که اگر باز
(برداشت
سلوکی) از طرف خواننده
از آنها نشود،
هیچ گونه سودی
الهی در تکامل
روح کسی ندارند.
و بقول محمد، حتی
اگر من مطلبی
را براستی
خودم گفته باشم،
ولی تطبیق با (قرآن
و عترت ) یعنی با
دو قرّه و خورّه
اکتشافی محمد،
و کاملان
محمدی ننماید،
پس آنرا بسینه
دیوار بکوبید.
و اگر که
مطلبی را، از
زبان من میگویند
ولی خودم
نگفته ام بلکه
دیگران گفته
اند، اگر که
بقرآن وعترت، یا
همان ولایت و سلوک
الهی تطبیق
نماید، گوئی خود
من گفته ام. پس (برداشت
سلوکی) همان تطبیق
دادن هر مطلبی
با نتایج عقلی
برتر قرّه های
شهود برتر در
ولایت محمدی
میباشد. که سود
بخش برای تکامل
روح انسان است.
حتی اگر بفرض
بزبان
حیوانات گفته شده
باشد. که گوئی حیوانات
نیز از محل
عقل غریزی و
نوعی خود، باز
از مراتب الهی
و ربّ النوعهای
خود نقل کلام
مینمایند. و
حتی همه انسانها
و متفکّرین و بزرگان
ادبیّات، ندانسته
الهامات الهی
رسیده بفکر خودشان
را بر زبان و
بر قلم میآورند.
پس کافی است
که انسان صاحب
عقل و تجربه(
کلاس و سطح شهودی
) بالاتر
داشته باشد، تا
معنی گفته های
کلاسهای پائین
تر را بداند. گرچه
میتوان مفهوم
مطالب کلاس
های بالاتر و یا
نیامده بوجود
را اکنون
سمبولیک و با
الهام فهمیده،
و در آینده ها خواهند
آمد. بنظر میرسد
که نویسندگان
آثار قدیمی
مرد بوده اند،
که زن را خطرناک
گفته اند. و منظور
أنبیا لزوم فرار
سالک از شهوت و
سکس بوده است. زیرا
انسان دارای کشش
بپآئین تنه
خود، قدرت تفکّر
عمیق بالا تنه
را ندارد. و
الاّ زن چون مرد
از هدف خداوند
و آفرینش تمام
هستی، باید آگاه
شود، که تکامل
روح و کسب
شرایط نیکوی تولد
نوع بالاتر را
بیابد. و
سالکان در تخلیه
و تحلیه سلوکی
به تجلیه های
قرّه های شهودی
هفتگانه میسّر
نوع بشری می
رسند. که ویزای
تولد یک روح
در فصل نوع
بشری بالاتر، و
یا در نوع فوق بشری،
و درجات بیشتری
از الوهیّت و
پاکی روان
بشری ضروری است
. که انسان نسبت
بانواع حیوانی،
چون فرشتگانی
الهی تفکّر و
گفتگو و کردار
و پندار و رفتار
دارد. در
داستان نویسی
این امکان أدبی
هست، که مدام در
میان یک داستان،
تمثیل های
بیشتری از یک مطلب
مطرح گردد. که بصورت
داستان های فرعی
ضمن داستان
اصلی خواهند بود.
زیرا مثال ها گوئی
بیان حقیقت
بالاتری
بزبان ساده
میباشد، که
شاید عوام
فهمیده و باور
کنند. و شاید زمینه
تعالی سطح فکر
و روان بعدی آنان
آماده گردد.

کلمه (
تنترا) یا( پنج
ترا) قسمتهای
پنجگانه کتاب مذکور
بوده است. ولی باز
تنترا معانی دیگری
دارد. مانند
قوانین علم و
دانش یا اصول دینی
که همان علم
سلوک الهی
بوده باشد. گویا
در اصول این کتاب،
هیجده فصل و
یا دوازده اصل
کلّی برای سلوک
الهی باشد. ولی
بطور قطع اصول
و فصول این کتاب
در مکتب عرفان
نیتی شاسترا، یا
( سیاست عاقلانه)
از اصول زندگی
درست خدا
پسندانه
میباشد. و لذا
عرفای بعدی
اضافاتی در
اصول و قوانین
لازم برای
سلوک الهی در
کتاب افزوده
اند. اغلب این
اضافات در قرون
أخیر مسیحیّت
و اسلام بوده است.
که امثال ( ابن مقفّع)
آنها را در ترجمه
کلیله و دمنه
بکار برده است.
نویسنده کتاب پنج
تنترا برهمنی
بنام ( ویشنو
شارما) عزلت
نشین و آگاه از
آثار گذشتگان
هندوستان
بوده است. گوئی
این نویسنده
مجموعه هادی
از داستانهای پراکنده
را یکجا جمع
کرده باشد. داستان
ها در پنج فصل
بوده که ویشنو
شارما بفرزندان
(کودَن)
پادشاه برای
تعلیم گفته است،
تا آنها نیز
عِبرت بگیرند.
مطالعه این کتاب
اکنون برای کودکان
دبستانی مفید است،
که تجربه کافی
عقلی ندارند. ولی
(هر کتاب الهی)
مقدّس در واقع،
تنها دل و فکر وعقل
پیر کامل حسینی
برای طالب لقای
الهی میباشد، که
قرآن ناطق و الهی
سالک است. بهترین
داستان سرادی
را بزبان خود سالک
مینماید. که
سالک هرچه بیشتر
بیاموزد، احساس
نیاز بدانستن بیشتر
حقایق الهی مینماید.
که پس از پیرالهی
الهامی مراتب الهی
بالاتر تا ربّ
نادیده عرشی هرسالک،
بوی آموزش لازم
برای تکامل
هرچه بیشتر روح
انسان عارف
میدهد، و تنها
برای چند
آموزش سالک در
فرمان خود خواهد
داد.

M206

ریگ
ودا

قدیم
ترین کتاب در نوع
بشری است . غربیان
هند شناس آنرا
ساخته تخیّلات
انسانهای بدائی
میدانند، که از
نیروهای
طبیعت ترس داشتند.
ولی عرفای هندو
ریگ ودا را
وحی الهی
رسیده بدل شاهدان
تجلّیات الهی میدانند.
تاریخ کتاب ریگ
ودا به هشت هزار
سال میرسد، که
آدم افسانه ای
بقول مردم بابل
و تورات جدید
یا ( بایبِل) یهودیان،
ویا کیومرث
بگفته عرفای
ایرانی
باستانی زردشتی
آغاز گردیده
است، که تا سه هزار
سال و از زمان
جدائی اقوام
هندو و ایرانی
ادامه داشته
است. ریگ ودا
سرودهادی در
ستایش
نیروهای طبیعت
است. که در
واقع ستایش از
مراتب شهودی و
کاملان مربّیان
الهی خود
میباشد. و در
تمام ولایتهای
سلوکی ششگانه
نوع بشری این سرود
ها و دعاها آمده
است. که اوستا
و تورات و
قرآن از همین
گونه الهامات
الهی برای پیامبران
اولی العزم
بوده است، و
آثار
پیامبران غیر
اولی العزم، این
شهرت تقدّس
الهی را ندارند.
مگر برای
سالکان این کاملان
الهی وتا زنده
باشند. و همه این
کتاب ها سراسر
مطالبی
سمبولیک و
تمثیلی از الهامات
ملکوتی و روحی
و الهی است. و در
کتاب ودا
تمثیل بصورت
نیروهای طبیعی
شده است. که عوام
ترس از طبیعت داشتند،
ولی نه عرفا و
شاهدان تجلّیات
الهی نخستین
در ولایتهای آدم
کیومرت و
میترای نوح . این
الهامات که بفکر
و دل آنان رسیده،
الهی و از سطح
عقلهای فصول
نوع بشری
بالاتر آنها
بوده است، که بتدریج
در جهان ظهور
میکرده است. والاّ
هر انسانی وحی
و الهام الهی
دارد، که حیوانات
نیز دارند. و
بقول محمد
زنبور عسل وحی
الهی دارد، چگونه
خانه خود را منظّم
بسازد. وحی
الهی
پیامبران از سطوح
عقلی آینده
های بوجود نیامده
جهان هستند. که
ولایتهای بعدی،
از سطوح عقلی
الهی بالاتروحی
دارند. پیامبران
اولی العزم کاشفان
تجلّیات انوار
الهی بالاتر، وحتی
کاملان بازگشته
بخلق که پیامبران
غیر اولی
العزم
میباشند، از سطح
مراتب برتر شهودی
آنان میباشد. که
اکنون در نوع بشری
الهامات محمد
و کاملان محمدی
در هرزمان بعدی
از سطح عقل و
برنامه های ربّ
قائم روح
القدس، بنقل
از ربّ النوع فوق
بشری رحمان
بالای عرش
میباشند. و اکنون
الهامات و
افکار اولیای ولایت
محمدی، گرچه کشف
نور تجلّی برتر
نکرده اند، ولی
از سطح عقل ربّ
رحمانی الهام
سمبولیک، برحسب
نیاز تربیت
سالکان خود
دارند. شاهدان
شهود چهارم مرتضوی
و شهود پنجم
مصطفوی که
دستور دهنده
مرگ قبل از
مرگ سالک است،
آنگاه بشهود
ششم قائم روح القدس
یا جِبرئیل
میرسند. که
اگر اراده الهی
و (مشیّت و
بِدای) او بر
بیداری از
خواب مرگ را
داشت، تولد
دوم الهی خود
را یافته، و
با مقام پیامبری
بشهود هفتم عرش
رحمان میرسد. و
بقول محمد
الهامات ربّ
رحمان را، جبرئیل
به محمد
میرسانده است .
لذا هر یک از ولایتهای
سلوکی قبل از محمد،
از سطح عقل الهی
شهود آخر و
شهود عرشی خود
الهام دارند. کتابهای
منسوب به
پیامبران
کاشف هر تجلّی،
چون ریگ ودا و
اوپانیشاد و
اوستا و تورات،
از سطوح عقلهای
الهی مراتب شهود
آنها است. بودا
با چهار شهود
و زردشت با
پنج شهود و
مسیح با شش
شهود و محمد با
هفت شهود بوده
اند. و همیشه شهود
آخر آنان شهود
عرشی ربّی است،
که اولی العزم
ولایت بعدی نور
آن را کشف
کرده، و حتی کاشف
شهود بالاتر، خود
تجسّم انسانی
آن مقام ربّانی
و الهی در
صورت انسانی زنده
و (این همانی) مقام
وعقل شهود خود
را دارد. پس
مسیح با کشف نور
مصطفوی خود تجسّم
انسانی مقام الهی
مرتضوی بود، که
پیامبر آن مقام
مرتضوی را
برای علیّ گفت.
چون روح مسیح
در معاد بعدی
شش قرن بعد بجهان،
همان صورت مولا
علیّ بود. و محمد
کاشف نور قائم
روح القدس، خود
تجسّم انسانی مقام
الهی مصطفوی گردید،
که (محمد
مصطفی) کُنیه الهی
او شد. و در آینده
و ۵۵ قرن بعد از
زمان ما، آخرین
کامل ولایت محمدی،
بجای رسیدن بنور
قائم چون محمد،
بنور ربّ برتر
رحمان رسید، و
خود تجسم مهدی
موعود و قائم آخر
الزمان نوع بشری
گردید. که وی با
شهود هشتم عرش
ربّ برتر از رحمان،
از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار میگردد.
که چهار صد هزار
سال ولایت او
برتری ولایت
برای نوع فوق بشری
ادامه خواهد داشت.
که هزاران برابر
عقل و کرامات نوع
بشری را خواهند
داشت. که با
(موجودیت چهار
بعدی ) کهکشان راه
شیری را جولان
میدهند، و نام
فرشته الهی برای
آنها ناچیز است.
و هنوز مراتب شهودهای
اولیای بالاتر
از اولیا الهی
نوع فوق بشری،
تا بی نهایت
همچنان ادامه خواهد
داشت. که موجودیت
های ده بعدی و
صد بعدی و
هزاران بعدی، چون
مراتب ارباب الهی
میگردند. تا بفرض
محال در أبدیت
بنور الأنوار(
الله أهو) ربّ الأرباب
برسند، و بمقام
خود خدائی و
رحمت الهی خویش
برسند. همان گونه
که بقول شیخ عطّار
عارف الهی، سی
عدد مرغ یا روح،
بخدای خود سیمرغ
(بخود خدائی ) خویش
رسیدند.

وداها
زمانهای نا محدودی
سینه بسینه
حفظ میشده، و
هر چند گاه هر
یک کامل الهی
ولایتهای نخستین
آدم کیومرث و
ولایت دوم میترا
یا نوح، و
ولایت سوّم
بودا، هر یک مناسب
عقل بشری زمان
خود، و پیروان
سالک پیشرفته
نسبی خویش، هر
بار همان حقایق
الهی واضح تر
تجدید مطلب میکردند.
زیرا خودشان نیز
تجد ید مراتب شهودهای
ولایتهای
تولدات پیشین
خود را می
نمودند. که محمد
و کاملان محمدی،
شهودهای نخستین
حسینی در تسمیه
محمدی، و شهود
دوم حسنی و
شهود سوم فاطمی
و شهود چهارم مرتضوی
و پنجم مصطفوی،
آنگاه با مرگ قبل
از مرگ بنور قائم
و عرش رحمان رسیدند
که بخلق پیامبر
باز گشتند. ولی
همیشه انسانها
گفتنی نسل های
قبلی را نمی فهمند،
و نسلهای آینده
نیز فهم و
قناعت گفتنی
های پیشینیان را
ندارند. و همه نسلها
فهم خود را ار حقایق
و سطوح عقلی، تنها
برای رفع نیاز
حیات نوع بشری
خود استفاده
میکنند. پس محتوای
ملکوتی کلام
مینوی أنبیا
که سمبولیک تمثیلی
بوده، تبدیل
بمطالبی مادی ناسوتی
و محدود در
سطح فهم
میگردد. و هیچ کتاب
مقدّس منسوب به
پیامبران اولی
العزم ششگانه،
کاشفان قرّه
های جدید
گوینده معقولات
عمیق تر ومادی
میباشند. ونیز
گفته های
اولیای الهی کامل
هریک از ولایتهای
ششگانه، که
ناچار سمبولیک
و تمثیلی گفته
اند، تا هرکس بر
حسب سطح عقل و
فصل نوع بشری
خود برداشت کند.
انکار و عدم فهم
مقصود حقیقی و
الهی انبیا، و
نیز تحقیر
آیندگان از
سطح عقل گذشتگان،
که فصل نوع بشری
و سطح عقلی و
قدرت ادراکی
بالاتری را
دارند، باز
نمیتوانند از سطح
جدید باز بالاتر
بفهمند و استقبال
و باور نماید. برای
علّت است، که تمام
انبیای الهی
بعدی و کاملان
همان ولایتها،
مورد انکار انسانها
قرار گرفته و
بخاطر جهل خود
آنان را کشته
و یا آواره
کرده اند. ولی از
نظر حقیقت، بیانات
انبیا و
اولیای هر
ولایت سلوکی
ششگانه، همچنان
وحی الهی یکدیگر
را توضیح داده
و تأیید گفته
های انبیای قبلی
نموده اند. در
حالیکه کلام انبیای
هر ولایت، همگی
الهی و ملکوتی
و از سطح نسلهای
نیامده بعدی
بهتر میباشد. ولی
باز هر یک برحسب
سطح عقل فصل نوع
بشری و مقام شهود
تجلّی خود
گفتار دارند. گوئی
ربّ النوع هر
فصل نوع بشری
از سطح عقل خاص
و نسبتا الهی خود
وحی دارند. و
برای دیگران
بزبان روز و
سالکان خود
استدلال و توضیح
میدهند. برای مثال
شهود سوم شیوا
میترا برای بودا،
کاشف عرش
مرتضوی چهارم کافی
نمی باشد، که زردشت
پیامبر چهارم
حتی از سطح عقل
شهود تجلّی مصطفوی
گفتارهای عمیق
تر و استدلال
های پیچیده تر
داشت، که کامل
بودائی نیز
براحتی نمی
فهمیده، ناچار
همیشه میگویند
که ( خدا أعلم) و بهتر
آگاه است. سطح
بیانات اولیا
در کیفیّت
عمیق معنوی و
مینوی، و در
کمیّت مناسب فرهنگ
زمان میباشد. که
در مسیح از
سطح عرش قائم روح
القدس، وحی و
عمیق و الوهیّت
داشته، ولی محمد
از سطح ربّ نادیده
عرش رحمان
مطالبی گفته
است، که صد ها
برابر عمیق تر
در معقولات بوده،
که گفته های مهدی
موعود محمد، کاشف
نور ربّ رحمان
و عرش ربّ برتر
از رحمان، در
۵۵ قرن آینده،
گفتنی های او
و کاملان مهدوی،
مورد فهم
کاملان ولایت محمدی
زنده در همان زمان
نخواهد بود. و
لذا همگی آنها
که زمان مهدی
زنده باشند، و
براستی مؤمن بوده
اند، بولایت الهی
تر مهدی باور نمیکنند.
و حتی احتمالا
مخالفت و
ابراز نفهمی کرده،
چه رسد بعوام
پیرو هر ولایت،
که کشتار
انبیا و
اولیای ولایت برتر
بعدی را مینمایند.
پس اینان هنوز
تولدات فصول بشری
بیشتری را نیاز
دارند، که بعقل
درک انبیای جدید
برسند. و
بیانات مهدی موعود
از سطح عقل
عرش ربّ النوع
بالاتر از رحمان
خواهد بود. که از
هزار ان برابر
عقل نوع بشری میگوئیم.
همان گونه که انسان
بشری هزاران برابر
عقل نوع پیشرفته
میمون میباشد.
یکی در جنگل و
یکی در فضا
میباشد. جتی ذکر
هزاران برابر باز
ناچیز میباشد.
در حالیکه عقل
ربّ النوع بالاتر
از رحمان، برای
مهدی و کاملان
مهدوی میلیونها
برابر عقل نوع
بشری خواهند داشت.
که هر سطح عقل
مقرّبان شهودی
مراتب الهی، همین
گونه تفاوت در
فهم و درک حقایق
و جهان بینی
دارند. گوئی تعالی
روح موجودات از
نردبان انواع
و نردبان سطوح
عقلی الهی تر میباشد.
و انسانهای نوع
بشری که
میشناسیم، از
چندین هزار سطح
عقل نسبی ربّ
الفصل خود را دارند.
و قدرت تصوّر
ذهنی از گفته
های انبیای با
شهود برتر را ندارند.
که فشار و
تحمیل حقایق سطوح
بالاتر بافراد
غیر مستعد، باعث
جنون و آشفتگی
های ذهنی و
انکار و تکذیب
و حتی کشتار آنان
میگردد. و
همیشه انگشت شماری
از عاقل تران در
هر زمان، که تخلیه
از صفات بشری و
تحلیه بصفات الهی
سطح بالاتر
بوده باشند، از
تأیید
کنندگان أندک
انبیای اولی
العزم بعدی و
کاملان الهی
آن انبیای
اولی العزم کرده
باشند. که بتجلیه
شهودی بالاتر
ربّ مشهود
زمان خود رسیده
باشند. تا از سطح
عقل ربّ باز بالاتر،
دریافت وحی والهام
حقیقی تر والهی
تر نمایند. و تقلید
سالک از پیر الهی
بمعرفی خداوند،
و نیز ترک عقل
مادی و نظر شخص
خود، میتواند،
بنسبت هادی در
قدرت عقلی خود
را بالا بکشد. که
باز بین آنها
تفاوتها همیشه
هست. و اکنون کاملان
ولایت محمدی و
تصوّف ایرادی شاهدان
عرش رحمان
بالاترین درجه
الوهیّت گفتنی
ها را دارند. که
پذیرفته
پیامبران
ولایتهای قبلی
نیز نمیباشد. پس
از درجاتی تقرّب
عقلی و صفاتی و
اخلاقی با مراتب
الهی بالاتر دارند.

سرودهای
ودا را مانند دعاهای
بودا و زردشت
و محمد، تنها مفهوم
و مقبول افراد
محیط آنها از سالکان
میباشد. و
برای دیگران در
حکم اسرار الهی
باید محسوب گردد.
که آنان چندین
و چند تولد در
فصول نوع بشری
بهتر نیاز به
معادهای مکرر بجهان
نوع بشری دارند،
که هر بار کمی پیش
رفت عقلی
بیابند. و
داده های الهی
از عقل و وحی و ادراک
أمری اتّفاقی
و یا تبعیض
نمی باشد . بلکه
بنسبت پاکسازی
روان خود، در دوره
زندگی افراد میباشد.
که در کیفیّت و
کمیّت تخلیه
از صفات حیوانی
نوع بشری، و
تحلیه بصفات الهی
پیر کامل
ولایتهای خود میباشد.
گوئی کلاس های
مدرسه است، که
باید بتدریج
مراتب قبول
آنها را پیدا کرد.
والاّ چون دیگر
متقلّبین
رسیده بکلاس بالاتر،
همچنان کم فهم
و رسوای دیگران
در کم عقلی و
حقارت مقام ژنتیک
روحی و الهی
خود میگردند. دعاهای
بودا و زردشت
و مسیح و محمد،
برای کسب ارتباط
بهتر سالک با مراتب
شهودی تجلّیات
الهی بالاتر
میباشد. پس این
گفته ها و
دعاهای انبیا،
مقدّس برای پیروان
سالک آنها میباشد.
و برای غیر
سالکان باعث انحراف
آنها میشود. بقول
محمد، که قرآن
با گفته هایش
برخی را هدایت
و برخی را گمراه
مینماید. تا فهم
و استعداد
شنونده و
خواننده گفته
های انبیا و
اولیای برتر
چگونه باشد. عوام
فهم در حدود
رفع نیاز زندگی
نوع بشری خود
را دارند ولی سالکان
از سطح بالاتر
بعدی و آینده نیامده
خود قصد فهمیدن
دارند که تقرّب
بخداوند گفته میشود.
و کسب (این
همانی) مقام الوهیّت
مینمایند. پس هر
انسانی از محل
عقل ربّ الفصل
نوع بشری خود،
ادراک و وحی و پیشرفت
تقرّب بخداوند
دارد. فهم
معانی باطنی
کلمات دعاها و
الهامات و
استدلال های انبیا
و اولیا، برای
علاقمندان و
با تمام حُسن
نیّت آنها، باز
متفاوت می فهمند
یا مینویسند. ولذا
نسلهای آینده را
آسیب میرسانند
که سالک باید بپیر
زنده الهی خود
گوش فرا دهند. و
از کتابهادی چون
ودا یا اوستا و
انجیل و قرآن،
که جز قشری
گری، عاقبتی
برای متعصّبین
کور دل آن
ندارند. پس مقاصد
و معانی باطنی
گفته انبیا و
اولیا
دستکاری جاهلانه
میگردد و تغییراتی
میدهند. که بخیال
خود هدایت و
خدمت میکنند. پس
گفته الهی انبیا
برای غیر
سالکان بفراموشی
میرود. که در
سالکان کم ایمان
و کم عشق و
باوری نیز
بفراموشی میرود.
پس از دیگر
رهروان جدی تر
عقب میمانند. که
خطر کارماهای
درازی را خواهند
داشت. خلاصه
کلام تمام پیامبران
و اولیای الهی،
برای دیگران این
است، که سفارش
و توصیه برای تزکیه
نفس با توسّل عبادی
بمعرفی مراتب
الهی بنمایند.
که با پای خود از
نردبان تعالی روحی
بالا برود. و دیگران
جز تجارب
توفیق برای
خودشان مفید کسی
در رهروی در
راه خدا نیست. ولی
دعاهای انبیای
قبلی برای نسلهای
بعدی، همراه فراموشی
و دستکاری
بخاطر
دخالتهای
روان آلوده خود،
و بدتر از آن در
تحمیل
دستورات
آخوندهای غیر
سالک، از
اعتبار الهی و
أثر آنها میکاهد.
و لذا هرکس درهر
زمان اولیای الهی
زنده خود را
از خداوند
باید بشناسد. مرور
زمان در مفاهیم
کلمات و حتی
در املای نوشتن
کلمات و تلفّظ
آنها تغییر میکند.
و هر دم دورتر از
خداوند و
مقصود الهی و هدف
امکان رسیدن بتجلّیات
الهی مینماید.
و قرآن محمد در
واقع کتاب قرآن
عمر و عثمان
نیست، که آنان
بعقل خود و بدون
کمکها و وحیی
از خداوند، از
برخی کلمات محمد
قرآن خود را نوشتند.
و بغلط نام قرآن
به آن دادند. زیرا
کلمه قرآن که
محمد تکرار میکرد،
هنوز کتاب قرآنی
نبود، تنها بمعنی
( دو قرّه) شهودی
اکتشافی محمد
است. یا همان خورّهای
زردشتی قریش. که
محمد کاشف نور
قائم و عرش رحمان
شد، که دین رسمی
و روش سلوکی محمد،
مانند أندکی افراد
قریش همان روش
زردشت بوده
است. و قریش
مهاجران زردشتی
از ایران بیمن
و سپس بمکه بودند.
که در کعبه مکّه،
شبیه کعبه زردشت
در استخر فارس
و چند نقطه دیگر
بوده است. و بقول
محمد با کمک مسیح
بود که توانست
بنور قائم برسد.
زیرا مسیح شهود
چهارم محمد
بود. که بجای
نور مصطفی بنور
قائم رسید. و خود
تجسّم انسانی
مقام مصطفوی الهی
شد . و روش زردشت
و محمد مانند روش
مسیح و بودا و دیگر
انبیا، تنها سلوک
الهی در تخلیه
و تحلیه و رسیدن
بتجلیه های الهی
میباشد. معنی (
کتاب) نیز
همان پیمان سلوکی
سالک با پیر الهی
خود میباشد. ولی
آخوندهای
قشری همه ادیان
غیر سلوکی، برحسب
عقده های جاه طلبی
روان خود
مذاهب جدید را
بوجود آوردند.
که هر آخوند
اصطلاحا
مجتهد، سازنده
یک مذهب میباشد.
و استناد
ببرداشتهای عقلی
خود از گفته
های انبیا
مینمایند. که بقول
محمد درست اتفاقی
آنها کار نادرست
وشرک بوده که
در بدترین جهنّم
پروری را کرده
اند. درحالیکه
سالک هر ولایت
الهی، تنها
کلمات الهی را
از دهان و
زبان پیر کامل
خود باید بشنود.
که وحی های تازه
الهی و هدایت
واقعی سالک
میباشد. والاّ
عبادات قشری آنها
به شریک خدا و
اولیای الهی
شرک نا
بخشودنی
محسوب میگردد.
و عبادت نکردن
آنها بهتر از
عبادت نمودن بدستوات
آخوندهای فاسد
و جاهل از امور
روحی و الهی میباشد.
و بقول محمد
خداوند تمامی گناهان
را می بخشد مگر
شرک را که نمی بخشد.
یعنی قشری گری
کرده و آخوند
را شریک خد ا و
اولیای الهی نموده
اند. و همان
أمر نا
بخشودنی الهی
است. و سالک
هرچه بیشتر از
آخوندهای قشری
همه مذاهب و ادیان
دوری مینمایند.
و بقول محمد
مهمتر از عشق براه
خداوند و
اولیای الهی، که
برای سالک
بسیار حیاتی است،
باز نفرت از دشمنان
خدا، حیاتی تر
برای سالک میباشد.
و بقول محمد ذرّه
ای شرک و باور
کردن آخوندهای
مذهبی جز جهنّم
پروری نمی باشد.

ودا Veda و
در زبان یونانی
اوی دا Oida یا همان (
ایده) افلاطونی،
یعنی دانستن و
معرفت عقلی
جستن بخصوص که
معرفت شهود
تجلٍیات الهی
میباشد. و قطعی
دانستن و الهی
بودن مطالب
پیامبران و
کتابهای منسوب
بآنها، چون
ودا و اوستا و تورات
و انجیل و قرآن،
تنها برای سالکان
پس از شهود تجلّیات
الهی میباشد
که قرآن واقعی
تر و وحی الهی را
دارند. و لذ ا بهتر
است برای منحرف
نشدن از هدفذ الهی،
قبل از خواندن
کتب مقدّس یا گفته
انبیای درگذشته،
بکلام پیر کامل
حسینی خود بمعرفی
خداوند مراجعه
کرد. که سراسر
جنبه های عملی
و سلوکی و عبادی
برای تزکیه نفس
و پاکسازی
روان سالک از عقده
ها و عقیده ها
میباشد. ( ریشی)
های هندو همان
درویشان سالک
و کاملان عارف
دوران عصر
بودا، از صد
هزار بیت شعری
گفته اند. زیرا
شعر قابل حفظ بذهن
همگان هست . هر قسمت
ودا را یک
عارف بودائی
تعهّد حفظ و
نقل بدیگران
داشته است. که اکنون
ودا چهار قسمت
میباشد. مطالب
ودا و حتی اوستا
و انجیل و
قرآن که بی ارتباط
بوحی الهی نبوده،
ولی بدون فهم و
برداشت سلوکی
نمی توان بهره
ای گرفت. که عقده
های روان هرکس،
وسیله مناسب برای
انحرافات
بدنی و عقلی هر
کس میباشد. و عوام
پیر جاهل
بیشتر ایمان بآن
عقده ها و
انحرافات دارند.
پس تفسیر
وداها و قرآن،
چون دیگر
مطالب منسوب بوحی
الهی انبیا و اولیای
الهی زنده
برای سالکان
در پیمان با
آنها، مشکل
تفسیر و تأویل
و برداشت
نمودن معنی باطنی
و سلوکی را حل میکند.
زیرا نیاز بقدرت
عقلی حقیقت جوئی
میباشد. برخی
انسانهای مستعد
از تکاملات روحی
تولدات پیشین آنها
عقل حقیقت جودی
دارند. و با استعداد
و عشق حقیقت و خدا
جووی باید بود.
و نیز صبوری و
پاکسازی روان
بدستور پیر
کامل حسینی
بمعرفی
خداوند داشت. و
نیز دیگر
شرایط لازم را
داشت، که تنها
پیر الهی
دستور تأمین
آنها میدهد. در
نتیجه عشق
سلوکی سالکان تعمیق
میگردد.

بتصوّر
محقّقان غربی و
غیر الهی دستورات
ودا و کتب دینی
دیگر را پرستش
طبیعت
میدانند. ولی
کار علم و
تکنواوجی است
که نیروهای
طبیعی را باید
شناخت. ولی شناخت
تجلّیات الهی
و أرباب نوع و فصول
نوعی بهتر آینده
و نیامده بوجود،
عبادت وپرستش
درست میباشد. که
هر انسان سالک
بشهود های میسّر
کمالات در ژنتیک
روحی خود
میرسد، که از تولد
ات پیشین نوع بشری
داشته است. و
باید شهود برتر
را در تولدات
فصول نوع بشری
بالاتر کسب
کند. که ژنتیک روحی
هر موجود زنده،
از أزل تا أبد
از نردبان
انواع و کسب عقل
و صفات بهتر
الهی، و نیز ترک
صفات فصل نوع بشری
حقیر تر خود
مینماید. که تنها
هدف خداوند از
آفرینش هستی و
روح انسان و همه
موجودات از أزل
تا أبد میباشد.
تا عاقبت در أبدیت
مطلق آینده ها،
بتجلّی نور
الأنوار دیدار
خداوند الله ربّ
الأرباب و روح
الأرواح و نور
الأنوار و عقل
مطلق برسد. اگر
بفرض محال از بی
نهایت مراتب
کمالات لازم مقدماتی،
و بشهود بی
نهایت تجلّیات
أرباب نوع فوق
بشری رسیده باشد.
که بخداوند الله
برسد. و هر بار شاهد
هر شهود تجلّی
الهی، این همانی
همان مقام
الهی مشهود خود
را مییابد. چون
عقل برتر و قدرتهای
حیاتی و
کرامات
بالفعل عظیم و
مربوط به آنها
را، در تن و ذهن
و روان و در
روح الهی(
بُعد چهارم )
تازه شهود قائم
مییابد.

عرفان
هندو چهار قسمت
(ودا ) را در
اصطلاحات هندی
خود، برای عقل
و حسّ مادی و
اراده و احساس
عاطفی ذهنی و
شهودی، شبیه آنچه
عرفان اورفه orphie در یونان، و یا
عرفان ألوزیس
لاتین میباشد.
دین بودائی
نیز بتدریج مادی
و تقسیم به
شعبات ضدّ و
نقیض مذهبی شد.
که روحانی
نمایان هر دینی
آنها را بوچود
میآورند. ومسائلی
چون بت ها و
رموز مجسّم و
حتی قدرتهای
روحی که بصورت
سحر و جادو
خوانده شده
اند، و عملا
قدرتی روحی وارادی
انسانها در
سطوح مختلف
برحسب درجه پاکسازی
روان میباشد. که
اکنون در
هیپنوتیزم و
مانی تیزم و
حسّ ششم و از نیروهای
نا شناخته
محسوب
میگردند. معمولا
فلاسفه و علمای
مادی حتی حقایق
عرفانی را
تفسیر مادی، برحسب
عقل نسبی خود
از فصول مختلف
نوع بشری میکنند،
و برحسب سطح عقل
جمعی عصر خود،
مطالب علمی و
از پیشرفتهای
تاریخی و طبیعی
میدانند. در
حالیکه
پیشرفت طبیعی نوع
بشری و عقل و
قدرتهای
حیاتی او، در سطح
عقل هر فصل
نوعی، از داده
های الهی بوده،
و عملا علما و فلاسفه
انسانهای عصر خود
را بقهقراهای
انواع حقیر
تحت بشری
میبرند. در نسخ
بدتر بشری یا
مسخ و مسخره شدن
حیوانی چون میمون،
و حتی فسخ و گندیدگی
گیاهی و رسخ
رسوخ جمادی ویا
وسخ تحت جمادی.
پیروان ادیان
اولیه
ولایتهای آدم
و میترا و بودا،
بخصوص در هندوستان
و چین وژاپن
که بیشترین
جمعیّت دینی
جهان هستند، و
در فصول اولیه
نوع بشری میباشند.
و در سلوک با اولیای
الهی خود، بشهود
نخستین حسینی در
تسمیه محمدی، و
شهود دوم حسنی
امام زمان، برترین
کامل الهی
زنده، و یا در ولایت
سوم بودا بشهود
سوّم( نور
شیوا ) مادر
الهی نوع بشری
میرسند. که همان
مقام شهود
زنانه همه أدیان
سلوکی بعدی
میباشد. که سالکان
ولایت ها، باید
خود را بنور
شیوا یا دغدوی
زردشت و مریم مسیح
و فاطمه محمدی
برسانند، تا در
نوع فوق بشری
و شهود سوّم
زنانه (زینب
کبرا) در تسمیه
ما برسند. که شاهدان
شهود زنانه
شیوا یا فاطمی،
تنها راه رسیدن
سالک بشهود
برتر و مهمّ
مرتضوی و رضایت
الهی است. که شاید
بشهود مصطفوی پنجم
و نیز با مرگ قبل
از مرگ بشهود
نور قائم روح القدس
بگفته مسیح
برسند. و اگر از
خواب مرگ قبل از
مرگ بیدار
شدند، که تولد
دوم و الهی پیامبرگونه
الهی شاهد
قائم میگردد. آنگاه
با شهود هفتم عرش
رحمان، بعنوان
یک کامل ولایت
محمدی، و تا زنده
باشد برای چند
سالک خود
پیامبر و محمدی
زنده میباشد، که
تنها نماینده
خداوند برای
سالک بوده، و
سوژه توسّل عبادی
او میباشد. کاملان
زردشتی بعرش مصطفوی،
و کاملان
مسیحی و برای
همیشه بعرش
قائم روح القدس،
و کاملان محمدی
بعرش رحمان
میرسند. تا در نوع
فوق بشری نیز
بعرش ربّ برتر
از رحمان برسند.
طبیعی است
شاهد ان شهود هفتم
ولایت محمدی
در عرش رحمان،
قبل از اعزام
آنها بخلق، و تولد
دوم الهی خود،
بهمان تن بشری
قبلی میرود، که
قابل دیدن و توسّل
عبادی سالکان
احتمالی او
باشد. و آنچه
را از عرش
رحمان می بیند،
ظاهرا و سمبولیک
از نقوش و گلهای
زنده بی سابقه
او، که هرچه بیشتر
دقّت و تکرار
حضور ذهنی خود
کنند، روان
آنها پاک تر
میگردد. و برداشت
الهامات
حقایق الهی
بالاتر و نزدیک
تر بادراکات و
عقل نوع فوق بشری
فرشته گونه را
خواهند داشت. گردشهای
ملکوتی و عقلی
صورت نوعی
برتر، همان بهشت
شاهدان
میباشد. و
بالعکس غیر سالکان
منکر سلوک
الهی، بخصوص قشری
های مذهبی همه
ادیان غیر سلوکی،
عملا مشرک
بیگانگی
خداوند بوده، و
با عبادات بیشتر
خود جهنّم داغ
تر و گود تر و
تاریک تر در
مسخ حیوانی دارند.
که بقول محمد
مسخ میمون و
خوک بهترین بخت
آنان خواهد
بود. و الاّ مار
و مور و بدتر
میشوند. و بتدریج
از هم اکنون
در حال فرو
رفتن بدرون
زمین و ماده، و
حتی حقارت های
نوعی قبل بشری
میروند. و شاید
هم بفسخ و گندیدگی
گیاهی و رسخ جمادی
و وسخ تحت جمادی
چون چرک بروند.
که حقیر تر موجودیت
از موجودات أثیری
و أتمی، سقوط مقام
الهی ژنتیک
روح خود
خواهند داشت . انسانها
قبل از بعثت و رسالت
آدم کیومرث، در
جهان مانند دیگر
حیوانات
مسؤلیّت
تکامل ارادی و
مجازات کارمادی
را ندارند. بلکه
حتی أندکی نیز
پیشرفت عقلی و
تکامل طبیعی
دارند. زیرا زندگی
جهنّمی جهان، خواه
نا خواه با صبوری
و خود آموزی
در (انعکاس
شرطی) تربیت و سطوحی
از شناسادی و
معرفت و دانادی
مییابند. که عاقبت
در نوع بشری
مانند اکنون
متولد میشوند.
آنگاه در سلوک
ارادی و داشتن
پیمان با یک
پیر و ولیّ
الهی بمعرفی خداوند،
میتوانند به آینده
های فوق بشری نا
دیده بهتر تقرّب
بخداوند نمایند.
که هفت هزار سال
بعد، در نوع فوق
بشری متولّد دنیا
در جهان بشوند.
که از هزاران
برابر عقل نوع
بشری و امکانات
بالفعل و بالقوّه،
و دیگر صفات
حیاتی چون عشق
و حافظه و هوش
و بسیاری صفات
نادر که حسّ ششم
گفته میشود خواهند
داشت. تا با ولایت
هفتم مهدی
موعود محمد و
سوشیانت زردشت،
که از ۵۵ قرن دیگر
آغاز میگردد، خودرا
بشهود برتر و این
همانی مقام الهی
نور ربّ النوع
رحمان، و حتی شهود
هشتم عرش ربّ برتر
از رحمان، که
نامی از او
نمیدانیم
برسند. که میلیونها
برابر عقل نوع
بشری و قدرتهای
حیاتی ومعجزه
ای خواهند
رسید. تا باز در
تولد چهار صد هزار
سال بعد، در نوع
بالاتر از نوع
فوق بشری متولد
جهان و هر جای کهکشان
و هستی شوند.

در مطالعه
بیشتر دیانت
سلوکی (ودا) یا(
ودانتا) سه پیامبر
اولی العزم
آدم ومیترا و بودا،
با جهانی از
اسطوره ها و
تمثیلات و تشبّهات
روبرو میشویم.
که با الفاظی
نیز آنها را بیان
و توصیف
میکنند. و به فهم
باطنی و سلوکی
آن علائم تشبیهی
میرسند. که زبان
و تعقّل آن
عصور بدائی نوع
بشری است. مانند
(براهمانا ) که
تفسیرات
مباحث ودا ها
کرد . و یا(
سوتراها) که دیگر
کتابهای مقدّس
میباشند. ونیز
اوپانیشادها. با
همان ریشه لفظ
(سوره ) مذکور
قرآن، که لفظ
هندی رایج مجاورین
آشنای قریش در
یمن بوده است. (
سمارتا سوترا)
امور غیر
منسوب
بخداوند و پیامبران،
گوئی مانند احادیت
و روایات محمد
یا داستانهای تاریخی
عرفا را مطرح مینماید.
تا حافظه سالکان
پس از شنیده
های پیر خود، برای
خود حفظ کند. شبیه
آنچه علیّ و فاطمه
یادداشت هادی
برای خود داشتند،
که معروف به (کتاب
علیّ یا کتاب فاطمه)
است. و عمر با تهدید
آنها را تحویل
گرفت. که به
اصطلاح در
نوشتن قرآن خود
استفاده کند. باز(
دارما سوترا) یا
أوامر شریعت و
دستورات مادی
و کلّی برای عوام،
که سالکان در آغاز
سلوک نیز
دارند . و بعدها
آخوند ها در
این شریعت راه
خدا را میدانند.
و آن را نظام اخلاقی
مقدّس و واجب
مردم جامعه
میگویند. ک در
هر حال وهر
زمان و مکان و هر
قومی، و حتی هر
انسانی در سطح
عقل خاص خود بهمراه
مشکلات و عقده
های روان خود
را دارند. و
عملا در نظام
شریعت قشری، انحراف
انسانها بیشتر
را در راه حقیقت
دارند. خدایان
یا همان مراتب
تجلّیات الهی سالکان
در ودا و هندوان
سه گروه میباشند

۱ –
خدایان آسمانی،
که هر یک در
جهان جبروت
الهی بالاتر
خود نسبت بیکدیگر
میباشند. که در
تسمیه محمدی نام
( پنج تن آل) عبا دارند.
مقامات شهود
الهی حسینی و
حسنی و فاطمی
و مرتضوی و
مصطفوی که بقائم
و عرش رحمان میرسند.
کاملان ولایت محمدی
تا زنده هستند
و برای چند سالک
خود که صاحب هر
هفت شهود نوع بشری
میباشند، تجسّم
انسانی مراتب الهی
را داشته، که پیامبر
این اسامی را
بر کاملان با خود
گذارد . که
آنان قبلا اسامی
دیگری داشتند.
حسنین نام شبّر
و شبیر داشتند،
و فاطمه فاخته
نام داشت و
علیّ بگفته خودش،
مادرش اورا (حیدره)
صدا میزده است.
و نام قائم نوع
بشری و همان روح
القدس و جِبرئیل
بگفته مسیح
است. و یا عرش رحمان
با برای نخستین
بار، محمد
بگفته خودش، بر
زبان آورده
است. ولی مراتب
بالاتر از
رحمان، ارباب نوع
آینده های منتظر
شهود سالکان ولایتهای
برتر میباشند
و نامی از
آنها نمی دانیم.
که صفات اصلی
آنان را در تجسّم
انسانی و بشری
در جهان نمی دانیم.
و بی نهایت در مراتب
جبروتهای برتر
از یکدیگر در آسمانهای
الهی و( مکان
لا مکان) ها
قرار دارند. تا
بفرض محال به آخرین
تجلّی در نور
الأنوار الله أهورمزدا
رسید. که شاهدان
احتمالی، همچنان
اورا الله یا أهو
خواهند گفت. یعنی
اینکه هنوز الله،
خداوند هو نمیباشد.
که بیرون از
هستی ها در (عمّاء)
بگفته محمد میباشد.
پس بی نهایت مراتب
الوهیّت از لحاظ
کمّی و کیفی
در پیش برای
همه ارواح
موجودات هستند.
وما با بی
نهایت از بی
ئهایت ها روبرو
هستیم، که این
معنی مطلق الهی
میباشد.

۲ - خدایان برزخی
که بین زمین و آسمان
هستند. یعنی در
دوره سلوک قبل
از رسیدن بنور
قائم ربّ النوع
بشری، که در (
مکان لا مکان) جبروت
اول میگوئیم. که
این خدایان برزخی
همان پنج تن
مقدماتی آل
عبا در ولایت محمدی
میباشند. و
هریک از آنها
را یک پیامبر
اولی العزم برای
نخسین بار کشف
نمود. و عقل برتر
الهی او را در (
این همانی)
یافتن در کاشف
پیدا میشود، که
بسالکان خود نیز
منتقل مینماید
که امانت الهی
است .

۳ - خدایان خاکی
که همان فرشتگان
الهی، تجسّم یافته
انسانی در
شاهدان آنها و
تازنده باشند،
که مقام حسینی
شاهی و پیامبری
الهی سالک است.
بقول فردوسی چه
فرمان یزدان چه
فرمان شاه، پیر
الهی زنده
سالکان خود. و
یکی از برترین
کامل الهی زنده،
با فضیلتهای بیشتر
عقلی و
الهامات الهی،
در تجسّم امام
زمان حسنی
میباشد. که هرچه
خوبان همه دارند
او بتنهائی دارد.
و تنها در شهود
دوم سالکان
مورد دیدار
سالکان موفق
همه ولایتها
از میترا ببعد
میباشد. و با تفاوتهادی
در مقام عقلی و
احوالی برای شاهدان
خود در
ولایتهای سلوکی
. گرچه مقام حسنی
مرگ طبیعی وچون
هر انسانی
دارد، و
جانشینی از بین
دیگر کاملان زنده
از طرف خداوند
برگزیده میشود.
که مشهود سالکان
بعنوان شهود دوم
میباشد. مفهوم
امام زمان
زنده هر زمان،
غیر از مفهوم امام
زمان در چاه سامرّه
یا جمکران میباشد.
و غیر از مفهوم
مهدی موعود
میباشد، که
کشف نور ربّ رحمان
و عرش ربّ برتر
از رحمان را مینماید.
باز پیر حسینی
برای سالگان خود
همچنان مقام حسنی
و مرتضوی ومصطفوی
را نیز دارد. زیرا
از محل سطوح عقلی
آنها الهامات الهی
دارد. هریک از مراتب
شهودی( ربّ الفصل)
نوع بشری بوده،
و هر پیر کامل (
ربّ الفرد) سالک
است. و بقول محمد
۳۱۳ ولیّ الهی
همیشه زنده در
جهان هستند، که
راهنمای سالکان
ره رو بوده و چون
ستاره قطبی
شمال میباشند،
که نام (قطب الهی)
سالکان خود را
دارد.

ولایتهای
سلوکی سلوکی
ششگانه با
انحراف از
مقصود الهی، بتدریج
قشری و مادی و
منحرف میشوند.
که از همان جا پس
از مرگ دوچار
کارماهای جهنّم
جهان در
حقارتهای نوعی
میروند. تا دوباره
و حتی صد باره،
تجدید تولدات بسیار
زیاد در
صورتهای نوعی
مینمایند. که چون
بنوع بشری
مجدد رسیدند، با
چندین تولد در
هر شش ولایت سلوکی
آدم کیومرث و
میترای نوح و
بودا و زردشت
و مسیح و محمد،
باید بنور قائم
تجلّی برتر
نوع بشری
برسند، که باید
برسند. مکّه خود
یک مرحله از
زمان و مکان
در مفهوم هندو
نیز هست. و طبیعی
است درک معنی
زمان و مکان و دیگر
صفات نوع بشری،
در انسانهای
منکر سلوک و دین
ورزی عاشقانه با
وسیله الهی در
جهان، بخاطر
کفر کپری و
پرده جهل بر روی
عقل دارند. که
همچنان در
حیوانیّت نوع
بشری هستند. که
باز وضع بهتر
از قشری های
مذهبی بهر نام
در هر دین ششگانه
که باشند، در
حال شرک و
قهقراهای
نوعی نسخ و
مسخ و فسخ و رسخ
میروند. متفاوت
و حتی در جنگ با
یکدیگر هستند
و فقدان معنویّت
انسانها، نتیجه
عدم سلوک الهی
است. که از هم
اکنون چهار جهنّم
خود را آغاز میکنند.
جهنّم اول
روزها در بد
بیاری ها و
مشکلات جهنّم جهان،
و نیز جهنّم دوم
شبانه در
کابوسهای
رؤیادی که اگر
داشته باشند، بنفع
آنان و سبک
کننده دو جهنّم
بعدی آنان خواهد
بود. چون این
دو جهنّم یک
روش الهی و
طبیعی برای
تزکیه نفس غیر
ارادی آنان
میباشد. و
تکامل روح و
آینده بهتر
آنان، بسیار دیرتر
درزمان در
صورتهای نوعی متوالی
میباشد.

همین
نظام خدایان
هندوان و
ایرانیان
زردشتی از نوع
اساطیری و
افسانه ای
ولایتهای ششگانه،
اسامی مراتب
الهی و تجلّیات
شهودی سالکان
آنها خاص خود را
دارند. در
همان نام که
باشند، ولی
باز با تفاوت
کیفی بهتر و
تقرّب بیشتر بخداوند
در عقل وصفات
و اخلاق الهی دیگر
میباشد. مانند
شهود سوّم
فاطمی شیوا در
ولایت بودا، تقرّب
الهی کمتر از
دغدو شهود سوم
فاطمی شاهدان ولایت
زردشتی
میباشد. و دغدو
خود تقرّب الهی
کمتر از مریم در
ولایت مسیح
دارد . باز
مریم نیز تقرّب
کمتر بخداوند
از شهود سوم فاطمی
محمد دارد. و شاهدان
شهود سوم در ولایتهای
مختلف نیز
تفاوتها در پاکی
روان و عقل و
اخلاق و عقاید
و صفات حیاتی دارند.
و شهود سوم سالکان
موفق ولایت مهدوی
از ۵۵ قرن دیگر
ببعد، بنام زینب
کبرا مادر ربّ
النوع فوق
بشری، و
هزاران برابر
مقام الهی فاطمی
ولایت محمدی
را خواهد داشت.
در ولایت
چهارم زردشت
همین نظام سه
طبقه خدایان
یا
امشاسپندان
هست. که باز
همان ( تثلیث)
زردشت و مسیح
میباشد. خدای برتر
الله، که هندوان(
وارونا) و
زردشت أهو است
نزد محمد الله
میباشد. همه آنها
بیک معنی
اینکه الله
نیز خود خداوند(
هو یا او)
بیرون از هستی
ها در( عمّاء )
نمیباشد. و ما نیز
برحسب فهم خود
مراتب الهی را
در مقالات دیگر
آورده ایم. که بی
نهایت ربّ النوع
و کاشفان آنها
مؤسسین
ولایتهای سلوکی
بالاتر، مقرّب
تر بخداوند خواهند
بود. یونانی
ها خدای
اورانوس
داشتند، که
شبیه أهورمزدا
میباشد. که
این خود دلیل
رابطه پیدایش
تاریخی ادیان بعدی
از ادیان قبلی
است. (دیو) ها
خدایان یا فرشتگانی
الهی هستند، که
در سرکشی میان
راه تکامل
سلوکی خود، تبدیل
بأهریمن شیطان
یا دیو سیاه میشوند.
پیامبران
اولی العزم بعدی
و حتی اولیای الهی
کاملان ولایت
آنها، انحرافات
قشری ها و حتی
میخواهند
توصیف اسامی مراتب
الهی را تصحیح
نموده، که پیروان
ولایت های قبلی
نیز نمی
پذیرند و جدائی
مذهبی آغاز
میگردد. ولی
برای انسان
محقّق و یافتن
حقیقت أمر مهم،
اسم مراتب
الهی نیست. بلکه
دیدار شهودی
آنان در
رؤیاها مهم
است. که پیر
حسینی توصیف و
تسمیه مراتب الهی
را برای سالک خود
مینماید. آنگاه
برای سالکان
همان درست و الهی
خواهد بود. در
اوستا نیز
نام( میترا
آهورا) آمده
که همان (میترا
وارونای) هندو
است. که مراتب
پیامبران اولی
العزم را با
تفاوت زمانی و
سطح شهودی و
حتی عقل و
الوهیّت
شاهدان آن، باز
در مراتب واجب
برای عبور
سلوکی، دنبال هم
هستند. که پیروان
هر دین سلوکی
نباید انکار آنها
را بنمایند.

از مراتب
تسمیه خدایان شهودی
هندوان نیز یکی
(ایندرا) که در
بین زمین و
آسمان است. و نیز
گروه خدایان (
ماروت) ها یا همان
مرداد یا
أمرداد که با خداوند
ایندرا مرتبط
هستند. ایندرا
را نیز
(ماتورات) یا همان(
ماردت) ها
میگویند. که
محمد آنها را فرشتگان
دانسته است. و
در تجسّم انسانی
ایندرا هر
کامل حسینی در
همه ولایتهای ششگانه،
همان پیر الهی
ربّ و مربّی
سالک میباشد. که
قاتل أهریمن نفس
امّاره سالک و
مرگ قبل از
مرگ سالک است،
ونیز متنفّر
سالک از
آخوندهای قشری
و مشرک میباشد.
که او را نیز
(شاکرا)
میگویند. گوئی
شاکر و سپاس
گذار خداوند
در بازگشت بخلق
میباشد. ( أگنی)
از خدایان
خاکی است و
احتمالا
معادل نام
حسنی امام زمان،
برترین کاملان
حسینی و یا تجسّم
انسانی شهود
دوم سالکان همه
ولایتها است. که
اورا در ناف naphe یا همان( کوه
قاف و قلّه
زمینی سالک
است. که برای
ولایت محمد بمعنی
قائم روح القدس
جِبرئیل میباشد.
دو مقام خداوند
روی زمین، همان
کامل حسینی و
امام زمان حسنی
سالکان در همه
ولایتها میباشند.
زمین جهان خود
تجسّم مادی
زمین ملکوتی در
شهود ها است. که
نام (ایران
ویج) در فرهنگ
زردشتی دارد. یعنی
مرکز ادیان سلوکی،
و مکانی روی
زمین مادی نمی
باشد. بلکه
بهترین مقام الهی
کاملان الهی در
هر زمان بین دیگر
کاملان حسینی است.
که اکنون
مقامی زنده الهی
در ولایت محمدی
میباشد. تا در نوع
فوق بشری مهدی
موعود محمد یا
سوشیانت
زردشت و
فارقلیط دوم مسیح،
امام زمان عصر
زنده در نوع فوق
بشری خواهد بود.
و پادشاه و
پایتخت در
حکومت الهی
روی زمین است. در
حالیکه
همچنان
ولایتهای
ششگانه نوع بشری،
بکار خود در
تربیت نسلهای
فصول نوع بشری
بالا آمده از فصول
انسانهای بدائی
ادامه میدهند.
درخت ( آشوتا
)که ریشه در
زمین و شاخه
هایش روی زمین
است، سرچشمه
معجزات
میباشد. و
همان درخت
(یوتیبای) یونانی
و ( شجره طیّبه)
ولایت محمدی و
حوض کوثر
شاهدان صورت
مصطفوی پنجم، و
بازگشت به
(ناف زمین)
همان أصل رها
شده غیر سالکان
است، که بوحدت
و یگانگی
سالکان وکاملان
برسند. و
اولیای الهی، میوه
درخت طوبای ولایت
ها هستند .

M207

پیدایش
ادیان در هند

سه جریان
فکری در قارّه
هندوستان در
گذشته وجود
داشت. و با
قانون کارما و
یا سحر و جادو
انسان اولیه
بآرزوهای خود
میرسیده، یا عقاید
گذشته در
اوپانیشادها
نوشته میشد. که
ابعاد نا
متناهی و أبدی
بانسان میداد.
تا بخواهد از اسرار
هستی آگاه شود.
( سووا )
اصطلاحا
شریعت در کارما
و یا در طریقت
سلوکی برای حقیقت
یابی، در
اوپانیشاد ها
که مجموعه هادی
از
اوپانیشادهای
متفرقه بود . و فکر
را ترشّح مادی
و فلسفی یا ( چاروکا)
که همان (
چریدن) حیوانی
در هستی هدف
میدانستند. که
تا زنده باشند
لذّت ببرند. و
معاد وبازگشت مجدد
نوعی در جهان برای
روح منکران بودند.
و آگاهی ها
بخصوص افکار
ابتکاری جدید
را از ذرّات ریز
در سیستم أعصاب
مغزی
میدانستند. و
معتقد بودند
که باید لذّت
زندگی را برد. و
در نتیجه
مسؤلیّت
مذهبی و الهی
و یا اخلاقی
راقبول نداشتند.
این جریان ها
در تمام ملل قدیم
و جدید تر نیز بوده
و هست. در چنین
شرایطی دین بودا
شکل گرفت. مجموعه
ای پیامبران مراحل
شکل گرفتن دین
وفلسفه بودیسم
بود، که
بالأخره بوسیله
( گوتاما بودا)
شاهزاده، این دین
شکل و قوام گرفت.
که بعدا نیز
از هندوستان بخاور
دور چین و
ژاپن منتقل شد.
عملا سالکان
ولایتها فرزندان
الهی پیر و
شاه الهی خود
هستند. آثار
گذشتگان شعری
بزبان( پالی) و
بعدا بزبان سانسکریت
گفته های پیامبران
بود. و بعدها
رهبری و
پادشاهی و
حکومت سیاسی
زمان های درازی
برقرار کردند،
که همان حکومت
قشری ولایت فقیه
و آخوندهای
غیر الهی
آرزومند
حکومت بر مردم
است. بودای نخستین
در عصر خود
بالاترین مقام
الهی در انسان
را رسید. که پیامبری
و کشف شهود
بود. آخرین بودا
در ۴۸۰ سال
پیش از میلاد
گفته اند. گوئی
خط و نوشتن افکار
شروع شد، که قبلا
در حافظه
انبیا و
کاملان بودائی
بصورت این اشعار
نقل میشد. بعدها
شورای راهبان بودائی
دین بودا را
یک کاسه کردند.
که بطور کامل
خرافاتی و قشری
شد. و این مشکل تمام
ادیان بوده، که
آخوندها و
اصطلاحا روحانیون
تکمیل نکرده
سلوک و اکثرا مخالف
سلوک الهی
بودند. هر
روحانی برای خود
بفکر حکومت و
ریاست افتاده،
و کنگره های دینی
در همه ادیان
نیز برای تأسیس
حکومت سیاسی
ولی بنام دین
و خدا، عقاید خرافاتی
و مذهب های متفرّق
بوجود آوردند.
و کنگره دوم و
سوم نیز داشتند
که بسلطنت
(آشوکا) رسید. که
وی فکر پادشاهی
الهی و زمینی
را در ( ذو
القرنین)
تثبیت نمود. که
اصطلاحا دو تاج
بر سر داشت. و بالأخره
چندین فرقه و
مذهب بودائی
متفاوت و دشمن
هم بوجود آمد. طبق
معمول جامعه ها
این تقسیم مذهبی
را میکرده، ولی
تنها افراد أندکی
محافظه کار و
مؤمن
بدستورات
سلوکی پیامبر
خود بودند. و
اکثریّت گروه شورای
بزرگ را تشکیل
دادند. و عاقبت
هیجده مذهب در
کنار هم پیدا
شد، که با هم
مبارزه
داشتند. گوئی
خود حقیقت را دانسته
اند و بقیه منحرف
میباشند.

برای نجات
دین بودا از تفکیک
بیشتر، شورای
دائم رهبران بودائی
بود، که یک قرن
پس از مسیح
تشکیل شد. سالها
بعد دین بودا در
هند بچندین مذهب
قرارگرفت. و
چند فیلسوف و روحانی
بزرگ پیدا شدند،
که بدون تردبد
بپیدایش و
توسعه بعدی ادیان
رسمی زردشتی
مسیحی، و حتی
حکومت دین اسلام
ابوبکر و
عمردر هندوستان،
تغییرات عمده
ای در دین بودا
پیدا شد. و اصلاحات
متفکّزین بجادی
نرسید. و یک باره
چندین دین
مستقل پیدا شد
که راه برای نفوذ
بعدی مسیحی و
اسلام در
هندوستان باز گردید.
پیدایش دینی جدید
اگر طبق خواسته
مراتب الهی نباشد،
که برای کسب شهود
و تجلّیات الهی
باشد حقیقتی
ندارند. احوال
مخصوص کاملان
الهی و آنچه در
صحنه جامعه ها
صورت میگیرد، مورد
نظر وتأیید الهی
نمیباشد. و تلاشهای
غیر اولیای
الهی، گرچه احتمالا
با حُسن نیّت هم
بوده باشد، که
در اصلاح
نظامهای دینی خود
میکوشیدند، عملا
مذاهب جدیدی
بوجود آورده
اند، که آنها را
ادیان رسمی و
اسمی و غیر
سلوکی
آخوندهای جاه طلب
باید دانسته شود.
مگر اندکی با
هدایت الهی در
برخی مستعدان
که بکلی جدا از
همه مذاهب و ادیان
رسمی هستند، روشهای
ریاضت های طاقت
فرسا، کار پیشرفت
سالکان در کسب
شهود مقدماتی
شایسته خود، بتدریج
ریاضت ها را
نیز رها کردند،
و انتظار
انسان از دین خود
حقیقت و واقعیّت
مطلق یا (
نیروانا)
انگشت شماری
داشتند. که کسب
نور شهودی تجلّیات
مدبّر الهی
مقدماتی، برای
تولد بشری بهتر
بعدی آماده
میشوند. که بهشت
موعود آنها، همان
تجلّی الهی و
عقل برتر سطح
شهود بالاتر
میباشد. آنگاه
شاهدان سلوکی تجلّیات
بطور سمبولیک
جلوتر در زمان
پیشگوئی هادی داشته،
که کتب مذهبی را
تشکیل میدهند.
این ولایتهای سه
گانه نوع بشری
آدم کیومرث و
ولایت میترای نوح
و بودای زمان
بعدی، که شهودهای
حسینی و حسنی
و فاطمی آنها در
تسمیه محمدی
را داشتند. بودا
نور شیوای فاطمی
مادر نوع بشری
را کشف نمود، که
زردشت بعدها آخرین
کامل زردشتی، کاشف
نور شهود
چهارم مرتضوی
ایلی بتلفّظ
عبری گردید. و
بعدا نیز مسیح
یهودی زردشتی،
که چون تمام دین
یهودی شاخه از
دین زردشتی
بود. و سالک
یهودی عیسی بن
مریم، ماشیه و
مسیح شد که بنور
مصطفوی رسید، و
خود تجسّم انسانی
نور مرتضوی گردید.
که بعدها محمد،
مقام شهودی مولا
علیّ که نخستین
کامل ولایت
محمد شد، تجسّم
انسانی
مرتضوی گفت، که
علیّ مرتضی خوانده
شد. و بالأخره
کشف شهود ششم
و جدید محمد
که زردشتی
قریشی سابق، که
بکمک روح مسیح
بگفته محمد، بنور
قائم روح القدس
رسید. و نیز
سالکان ولایت ششم
محمد به نور
قائم میرسند. تا
که ۵۵ قرن از امروز،
آخرین کامل
ولایت محمدی، بنام
سمبولیک مهدی
موعود محمد، یا
همان سوشیانت
سوم زردشت و فارقلیط
دوم مسیح، کشف
نور تجلّی
برتر ربّ
رحمان خواهد
نمود، و خود
آغازگر نوع (سوپر
مَن) فرشته
گونه نوع فوق بشری
خواهد بود، که
چهار بعدی در موجودیت
میباشند. و
همه متولدین نوع
فوق بشری، قبلا
در زندگی سلوکی
نوع بشری خود،
به این همانی کمال
ربّ النوع بشری
روح القدس
رسیده بوده
اند. ولی غیر
سالکان نوع بشری
همچنان در تولدات
کارمادی جهان
در نسخ و مسخ حقیر
تر خواهند بود.
تا تجدید
تکاملات نوعی،
و عبور از
انواع و فصول نوع
بشری، چندین و
چند بار در
نوع بشری مجدد
بجهان متولد گردند،
تا با هر شش
ولایت الهی، بهر
شش شهود مقرر نوع
بشری برسند. این
شهود ها أربابان
نوعی هر فصل نوع
بشری هستند. آنگاه
در ولایت ششم محمدی
که بنور قائم برسند،
شایسته تولد
نوع فوق بشری
می گردند، که اکنون
میتوانند
بقائم برسند و
نمی کنند، پس
از عذاب زندگی
های نوعی، عاقبت
جنین خواهند کرد
. تا فرمان الهی
( کن فیکون)
برای شدن و تکامل
سلوکی را بنمایند.
پس تمام انسانها
در روح، و نیز
تمام حیوانات و
گیاهان، پس از
عبور تکاملی و
شهودی از نوع بشری،
بنور قائم خواهند
رسید، که بازگشت
همگان بسوی خداوند
گفته شده است . و
حتی تمامی موجودات
تحت أتمی و
تحت أثیری، که
باید خودرا بانواع
أتمی و گیاهی و
حیوانی و بشری
برسانند، باید
به بی نهایت انواع
فوق بشری در
پیش بروند. و
هر روح در
نردبان انواع،
مدام ( شرایط لازم
تا شرط کافی)
با کسب صفات
الهی تر، با تحقق
کرامات بالقوّه
خود، بمراتب بالاتر
و تجلّیات الهی
مربوط بهر نوعی
برسند. تا روزی
که بقول محمد،
هیچ کس در
جهان باقی نخواهد
ماند که بخدا
رسیده باشند. که
حتی جِبرئیل و
میکادیل نیز خواهند
مرد. زیرا آنها
نیز باید بکمالات
بالاتر برسند.
گرچه پیدایش نسلهای
تازه ای از انواع
تحت أثیری، از
منبع نور
الأنوار الهی
الله، نطفه ای
از روح الله
را دارند. که عاقبت
در ابدیت آنها
که شبنمی
تشبیه میکنیم قطره
ای بدریای بیکران
روح الأرواح الله
أهورمزدا باز
خواهند گشت.

فرضیّه
رنج جهانی
بودا و دیگر پیامبران،
که همان دوره جهنّم
یا جهانوم
یونانی و
گوهانوم
تورات، برای جهان
در صورتهای
نوعی میباشد، که
فلسفه و حکمت الهی
این رنج ها را با
صبوری و تفکّر
و تعقّل درهر
شخص اجرا گردد.
تا پاکسازی ها
ژنتیک روحی بخصوص
در نوع بشری
انجام گیرد. وهر
بار با هر مرحله
پیشرفت فصول
نوعی انسان، عقل
برتر نوع مربوطه
را پیدا میکنند،
تا بعقل حقیقت
جوی نوع بشری
برسند. که نفس
و عقل ( امّاره )
خود را، بنفس (
لواّمه) یا نفس
وعقل (مُطمئنّه)
برسانند. تا اگر
مأموریّت پیامبری
یافتند، بازگشت
بخلق و تولد
دوم الهی با نفس
و عقل (مُلهمه )
الهامات الهی
از سطح آخرین شهود
نادیده خود
دریافت کنند. که
چگونه سالکان احتمالی
خود را هدایت نمایند،
و به این
همانی خودشان و
شهود آخر پیامبر
خود برسانند. و
سالک ولایتها بهر
دینی رسمی که
باشند یا نباشند،
به درک وظیفه الهی
خود برسند، و با
سرعت بیشتری در
فهم و عشق و
صبوری و دیگر شرایط
لازم، خود را بانواع
فوق بشری تا
خداوند
برسانند. این
همانی در صفاتی
و عقلی و
احوالی و دیگر
قدرتهای حیاتی
و معجزات الهی
برسند. . و اگر انسان
نخواهد صبر دوره
سلوک را داشته
باشد که پاکسازی
روان را نماید،
پس در کارماها
و تکرار گذشته
های نوعی در آینده
ها، تحمل عذاب
بیشتر را
خواهد داشت. که
( لاجرم ) و بدون جرم
و ناپاکی روان،
باین همانی مراتب
الهی بالاتر برسند.
و حتی خود نیز
تجسّم و گوئی
تولد مراتب الهی
شهودی در جهان
خواهند بود. سالکان
(خود فقری)
داوطلبانه را عاشقانه
می پذیرند، و صبوری
و حتی سپاس
الهی برای بلایا
را دارند. و
طالب بلایای سلوکی
بیشتر نیز
هستند. تا
پاکسازی عمیق تر
روان خود کرده
باشند. پاکسازی
ژنتیک روحی در
ترک عقده های روانی،
و عقاید عقده
ای و عادات نوعی،
و شخصا نتیجه زندگی
خود را در تخلیه
و تزکیه نفس و
تجرید از هر
ما سوی الله، با
کمک خداوند و
پیر کامل الهی
بمعرفی خداوند،
آنگاه با تحلیه
بصفات الهی، شرایط
لازم کسب شهود
برتر را پیدا
میکنند. که در
مرز (شرط کافی) از
نظر داوری الهی
از اعمال عبادی،
سالک بتجلّی برتر
الهی میرسند. که
در نوع بشری نور
قائم و
احتمالا عرش
رحمان میرسند.
که هفت هزار سال
بعد در نوع فوق
بشری متولد جهان
نوعی گردند، تا
با ولایت هفتم
مهدی موعود، شاید
بنور ربّ رحمان
و عرش ربّ برتر
از رحمان برسند
که نامی از او نمیدانیم
.

آئین
هندو نتیجه تلاش
کاملان ولایت دوم
میترائی با ریاضتهای
شدید بوده، که
همچنان نسلهای
نخستین فصول
نوع بشری هم اکنون
نیز ادامه میدهند.
و همچنان شاخه
های قشری
برهمنی آخوندی
در دیانت و
ولایت بودا و
هر پیامبر اولی
العزم دیگر، بشکل
اکثریّت عددی پیروان،
بدور از هدف خداوند
و پیامبران
خود میباشند. مراجعه
انسانهای طالب
لقای تجلّیات
الهی بغیر از اولیای
الهی بازگشته
بخلق بمعرفی خداوند،
جز دوری بیشتر
از حقیقت و
خداوند و تجلّیات
شهودی ندارند
که به کارماهای
حقیر تر در
جهان جهنّمی
میروند. و این
کارماها رمز و
راز نهائی
بررسی حقیقت ادیان
و حتی واقعبّت
مراحل تمدّن نوع
بشری، برای نسلهای
کنونی و بعدی میباشد.
( اصالت حقیقت)
همیشه در همان
است، که روح انسان
در ارتباط و
وظیفه الهی
خود باشد . و
امکان جدادی و
فرار از سرنوشتها
و فرامین الهی،
که برای پیدایش
های نوعی در
جهان است نمی باشد.
گوئی روان نوع
بشری انسان از
ماهیّت نوعی
حیوانی، باید بماهیّت
الهی روح الهی
روح القدس تبدیل
گردد. شهود ششم
ولایت محمدی، که
خلاصه و مدرک نجات
روح بشری و شایستگی
تولد نوع فوق بشری
میباشد. ولی
تمام امور جهانی
و زندگی بشری،
انسان را أسیر
جهل نسبی و
نادانی های
خود از آینده
ها در فلسفه
ها و عقایدی
بنام بودا و
تمام پیامبران
و اولیای الهی
میباشد. پس نفس
امّاره حیوانی
انسان، باید
بنفس مطمئنّه
و ملهمه
شاهدان
بازگشته بخلق برسد.
و عذاب زندگی
نوعی را با صبوری
کافی به امکان
شهود برتر
بانسان برساند.
که مدرک تکامل
و عقل الهی تر
و داشتن قدرتهای
حیاتی بیشتر
نسبت بدیگران میگردد.
ندانستن ها اساس
رنج است. و
داشتن نظامی برای
تزکیه نفس
وخود سازی روح
و روان، برای
پایان نادانی
ها و ناتوانی
های نسبی، و
نداشتن صفات نیکوی
حیاتی میباشد.
و با هر شهود از
تجلُیات الهی
بالاتر، معرفت
و شناخت نسبی
حقیقت الهی خود
میباشد. که خود
شناسی خدا شناسی
است.

آثار
بودا و آنجه از
خداوند
(سوتاها) دارد که
همان ( سوره )ها بقول
محمد همان مراتب
( سو و نور) شهود تجلّیات
و توسّلات عبادی
سالکان میباشد،
که ( آیت) ها و (
آید) های الهی
خاص کاملان الهی
زنده در هر
زمان، برای هدایت
تربیت سالکان دیگر،
که بنسلهای بعدی
منتقل میشود . بعنوان
اخبار و احادیت
یامبران و
اولیا میباشد.
و در هر زمان برحسب
عقل و ادراک نسلهای
انسانی . که آیات
آیدها و
سوتاها الهام بدل
پیامبران از خداوند
میرسد. که باید
تفسیر سلوکی
بوسیله دیگر
تجربه کردگان
راه الهی در کاملان
بوده باشد. والاّ
بغیر از برداشت
و مفهوم سلوکی
عملا مذهب سازی
های انحرافی از
راه خدا میشود.
و مسؤل آن آخوندها
وکششیان و
برهمنان غیر
کامل الهی میباشد.
و آخوندها جز حکومت
و ریاست و
استثمار
پیروان خود، و
استحمار و
منحرف نمودن بیشتر
آنان نمی خواهند.
حتی أمر برخودشان
مخفی و مشتبه میشود،
که باور
میکنند محبوب الهی
هستند. ولی بدترین
و منفورترین الهی
میباشند. پس
سخت ترین کارماها
را در جهان خواهند
داشت. سلطنت دینی
یا ولایت فقیه
و خلیفه های
الهی، آثار پیامبران
و اولیای الهی
خودرا با عقل مادی
و ناقص و
حیوانی که عاشق
دنیا و لذّت و
شهوت هستند، گرفتار
عقده وعقیده های
انحرافی خود و
گذشتگان قشری مانند
خود میباشند. پس
بدون فهم
سلوکی از مدارک
رسمی دین خود،
چون قرآن و
احادیث پیامبران،
کاربرد عقل
ناقص و آلوده
خود را معیار
میدانند، و برای
آن از (اِجماع )
میگویند، گوئی
تمام اعضای شورائی
یا جامعه یک نظرداشته
باشند، که هیچگاه
چنین نبوده ونخواهد
بود. چه رسد که باجماع
و رأی اکثریت دمکراتیک
پیروان و مردم
باشد. که عملا
وسیله سواری
دادن چون اسب و
خر برای
آخوندها
هستند. و عملا کسی
بنظر پیروان
هم توجه ندارد.
که نظر عمومی
و آماری خود معجون
عجیبی از افکار
و نظریّات و آرزوهای
گوناگون و
متضاد میباشد.
که دمکراسی و
رأی گیری و
اکثریّت، اگر برای
زندگی بشری صلح
فراهم کند، در
امور الهی نقشی
ندارند. برای
رسیدن بحقیقت
حتی ذرّه ای
انحراف، منجر بفاصله
های کهکشانی از
اختلاف بیشتر
میشود. مشکلاتی
که در تمام ادیان
بعدی بوده و
منحصر بدین بودائی
نیست .

M208

کارما
جهنّم قهقراهای
نوعی

کتاب مقدّس
اوپانیشاد
هندو ها
مجموعه ای از عقاید
و نظریّات و
پیش گوئی های
پیامبران و
کاملان الهی
ولایت سلوکی
آدم کیومرث و
ولایت دوم میترای
نوح بگفته
بابلیان، و نیز
پیامبراولی العزم
سوم بودا، که
هر یک کاشف
نور تجلّی
الهی جدیدی برای
نوع بشری بوده
اند. تجلّی
اول نخستین
حسینی در تسمیه
ولایت محمدی، که
سالکان نسبتا
کامل تر شده در
تولد بشری
بهتر بعدی تجلّی
دوم حَسنی را
دارند. که با
حُسن و کمال و
زیبادی و
الوهیّت روحی بیشتر
بودند و
همچنان زندگی
در فصول بشری اولیه
میکنند. محمد
نام حسینی
برای هر پیر
کامل الهی
گفته است، و
نیز نام مقام حسنی
یا امام زمان
هر عصر گفته، که
تنها در شهود دوم
مورد دیدار سالک
مشود. و نیز نور
تجلّی زنانه سوم
شیوا مادر
الهی نوع بشری
است، که همان
شهود فاطمی در
تسمیه محمدی
میباشد. و سالکان
بودا ببعد شهود
شیوای فاطمی، پس
از شهودهای حسینی
وحسنی سالکان در
رؤیا، مورد دیدار
مادر الهی خود
میشوند، که سپاس
از شاهدان
حسینی و حسنی سالک
مینماید. شاهدان
این مراتب شهودی،
تقرّب صفاتی و
کمالی بیشتر بخداوند
دارند. تجلّیات
بالاتر و الهی
تر بعدی، در
سالکان موفّق
ولایتهای
زردشت و مسیح و
محمد دست خواهند
داد. و تنها سالکان
با تخلیه از
صفات بشری و
تحلیه بصفات الهی
تازه بتقلید
پیر الهی
حسینی باین تجلّیات
الهی میرسد. که
نهایت تجلّیات
برای کاملان نوع
بشری شهود ششم
نور قائم روح القدس
و عرش رحمان در
ولایت سلوکی محمدی
است. آنگاه پس
از مرگ از نوع بشری
هفت هزار سال بعد،
تولد در نوع فوق
بشری عصر ولایت
هفتم مهدی موعود
را خواهند
داشت که بشهودهای
عظیم تر ربّ رحمان
و بالاتر
بتوان رسید . و
به فرض محال درأبدیت
بنور الأنوار
الله
أهورمزدا خواهند
رسید. که پایان
هدف أزلی أبدی
خداوند برای تمام
ارواح موجودات
میباشد. حتی موجودات
تحت أتمی تا به
انواع جمادی و
گیاهی و بشری،
بتجلّیات هفتگانه
میسّر نوع بشری
باید برسند، تا
ببی نهایت انواع
فوق بشری و
تجلّیات نا محدود
پیش بروند. که بدریای
بیکران روح الأرواح
الله برسند، که
بازگشت همگان بسوی
خداوند گفته شده
است . آنگاه واصلان
مراتب شهودی و
تجلّیات الهی،
بنام پیامبر
در هر شش
ولایت الهی، تجارب
و نظریّات خود
را در کتابی
برای چند سالک
باور کننده
خود مینویسند،
یا دیگران می
نویسند. که همان
تجارب سلوکی و
عقلی و فرهنگ
برتر برای انسانها
میباشد. اوپانیشاد
یکی از این کتابهای
نخستین و مقدّس
انسان نوع بشری
است. که هشت هزار
سال پیش آغاز از
بعثت آدم محفوظ
ذهن سالکان می
شد، و پنج هزار
سال بعد بنحوی
بدائی نوشته شد.
پس از بودا
زردشت و مسیح و
محمد از سطوح
الهامی و عقل الهی
بالاتر نظریّات
خود در کتب خود
نوشتند، یا برای
آنها نوشتند. که
آنها معروف
بدعاهای زردشت
یا اخبار مسیح
یا وحی و
الهامات محمد،
که چهل سال پس از
وفات محمد بود
که عمر و
عثمان کتاب قرآن
خود را نوشتند،
که صلاحیّت نوشتن
و درک نظریّات
عرفانی و سلوکی
محمد را نداشتند.
و تیا رسیدن بعصر
نوع فوق بشری،
که ۵۵ قرن دیگر
آغاز میگردد، هر
کامل الهی در خداوند
بدل و فکر
اولیای الهی رسیده
است . وتا کنون انبیای
اولی العزم هیچ
یک از آنها کتاب
خود را بدست خویش
ننوشته است. ولی
اولیای الهی
افکار خود را بصورت
دیوان شعری و داستانهای
سمبولیک خود نوشته
اند، که با برداشت
سلوکی میتوان معانی
آنها را دانست.

یکی از
نکات مهم
اوپانیشاد و
مبدأ عرفان
الهی برای نوع
بشری مبحث کارما
میباشد، که فراوان
تعریف و توصیف
برای آن شده است.
خلاصه اینکه
موجود زنده بشری
پس از مرگ نوعی
و فصل نوعی خود،
روح أصل وجود
انسان از تن جدا
شده میگردد. چون
تن وجود حقیقی
ندارد، و بصورت
أتم ها و
موجودات جمادی
و قبل جمادی
بازگشته و
پراکنده
میشوند. ولی روح
شخص باز تولدی
در تن نوعی دیگر
میگردد. چه
این تن نوعی
گیاهی باشد یا
حیوانی. که نوع
بشری ضمن همین
مجموعه موجودات
حیوانی است. و
اکنون کامل
ترین در نوع حیوانی
میباشد. پس روح
نا دیده هر موجود،
اصل وجود یک موجود
است و نه تن او
که چون لباس
است. روح
تعیین کننده نوع
حیوانی یا موجود
انسانی
میباشد. و
تنها عنصری از
گونه ماهیّتهای
عوالم الهی میباشد
که دیده نمیشوند.
مگر بشکل تراکم
مادی در هیکل تن،
و برای مدت عمری
محدود، و
آماده شدن
بهتر و یا بدتر
برای تولدی دیگر.
تا چقدر این موجود
روحی پاک از
معایب و یا
رفع نیاز
کمبودها برای
تولد و زندگی
مجدد باشد. تا
تکامل طبیعی خود
را بیابد. و ما اکنون
تنها از تکامل
روح بشری صحبت
میکنیم، که عقل
و امکانات و کرامات
بالفعل و
بالقوّه کافی ذاتی
دارد، تا برای
تولد نوعی بالاتر
خود را آماده
کند. که تنها در
سلوک الهی میسّر
میباشد. و الاّ
غیر سالکان
طبیعتا
کرامات بالفعل
نوع بشری خود
را بعنوان سوخت
لذّت ادامه زندگی
مستهلک میکند.
ولی مطلقا
کرامات بالفعل
تماما نابود نمیشوند.
زیرا مرگ
زودتر دست میدهد.
و باز روح برای
تولد نوعی دیگری،
با کمبود کرامات
حیاتی و قدرتهای
مورد روحی روبرو
میشود. پس
بهمان نسبت تن
و ذهن و روان
در تولد جدیدی
خواهد یافت، که
آنرا کارما و تکرار
گذشته ها در
آینده ها میگوئیم
و مورد بحث ما میباشد.
انسان عاقل
بحدّ کفایت از
تربیتهای طبیعی
در فصول نوع بشری
پیشین، که در
صدها بار
تکرار شده است،
اینک اگر به (
عقل حقیقت جو)
و ایدآل و
کمال طلب باشد،
فطرتا بسوی
تکامل بیشتر
روحی خویش میرود.
که این اراده
تکامل روحی را
سلوک الهی و
تقرّب و رفتن بسوی
خداوند
میباشد. که با
داشتن مربّی و
راهنمای ره
رفته الهی نتیجه
بخش است. و سالک
پس از شناخت پیر
و پیامبر شخصی
خود بمعرفی
خداوند، و اگر
کسی طالب آن از
خداوند باشد، آنگاه
یا سیستم منظّم
و تدبیر نادیده
خداوند، سالک در
تخلیه از صفات
حیوانی و بشری،
که مفید زندگی
نوع بشری بوده
اند، ولی مفید
زندگی در نوع بالاتر
فصول بالاتر
نوع بشری و یا نوع
فرشته گونه فوق
بشری نمی باشند.
و با تحلیه بصفات
الهی و نیکو، بتقلید
و تعلیم پیر
ره رفته و
الهی شده، روح
انسان سالک
برحسب درجه فعّالیّت
و عاشق ورزی
بوسیله الهی بوده
باشد، و رعایت
دیگر شرایط لازم
لازم، ظرف چند
سال بتدریج
بمراتب تجلیه شهودی
هفتگانه میسّر
نوع بشری میرسد.
که هرچه روان
سالک پاک تر
باشد روحی زیبا
در ذات وحسن و
کمالی در فکر
و رفتار وکردار
دارد. گرچه مطلقا
نمیتوان از صفات
حیوانی نوع بشری
پاک شد، که جز خداوند
مطلق، کسی و موجودی
مطلقا پاک روان
و روح بی عیب و
کمبود در ذات
ژنتیک روحی
نیست. و این
ذات و روح ماهیّتی
الهی دارد. که در
أزل موجودیت خود
را از انواع تحت
جمادی و جمادی
یافته بانواع گیاهی
و حیوانی، طول
زمانهای غیر قابل
محاسبه بوده
است. و چون هر
تولد جدیدی بیابد،
پس از تخلیه و
تحلیه و تجلیه
شایسته، تن و
ذهن و روان نوع
بالاتر فوق
بشری، با
هزاران برابر
عقل و امکانات
بالفعل و قدرتهای
حیاتی میگردد.
که فاصله کمالات
نوع بعدی از
نوعد بشری، بیش
از فاصله عقل
نوع بشری و یا
کمالات حیاتی نوع
بشری با نوع میمون
قبل بشری میباشد
. پس همیشه هر
موجودی دارای درجاتی
از صفات حقیر
حیوانی و یا کمبودهای
عقلی و
رفتارهای
خداپسندانه
میباشد. که تنها
در سلئوک الهی
جبران شدنی هستند.
و الاّ سوخت و
اتلاف و اسراف
کرامات بافعل نوعی،
کسی پس از مرگ
جز کارما و
تکرار نسخ و
مسخ صورتهای نوعی
حیوانی و احتمالا
بدتر ندارد. که
جهنّم جهان پر
از مشکلات را دارد.
تا از نو
گذشته های
نوعی خود را تکرار
کند. و پس صدها
هزار و شاید میلیونها
سال با نردبان
انواع، خود را
بنوع میمون و
سپس بنوع بشری
برساند. که شاید
آنگاه به
یگانه خواسته
خداوند در فرمان
( کن فیکون) برای
شدن و تکامل و
الهی تر شدن و
برای بازگشت بخداوند
بوسیله سلوک الهی
و در شش ولایت و
کلاسهای سلوکی
میسّر نوع بشری،
آنگاه بشهود و
دیدار و کسب (
این همانی) ایدآل
کمال میسّر نوع
بشری در شهود
ششم قائم روح القدس
ربّ النوع بشری
میرسد. آنگاه
هفت هزار سال بعد
در نوع فوق بشری
و با هزاران برابر
عقل و کرامات بالفعل
در جهان متولد
میشوند، تا باز
خود را با
سلوک الهی، متناسب
مقام نوع فرشته
گونه، خودرا بکمال
و این همانی رب
ّ النوع فوق
بشری رحمان، و
با میلیونها برابر
عقل نوع بشری
برسانند. که چهار
صد هزار سال بعد،
باز در توع بالاتر
از نوع فوق بشری
متولد جهان، در
کره زمین یا کرات
دیگر گردد. و
تا أبد بی نهایت
این انواع فوق
بشری و تجلّیات
ارباب نوع الهی
مطرح هستند. که
بفرض محال
زمانی در مطلق
أبدیت یک روح
به
نورالأنوار
خداوند و روح
الأرواح ربّ
الأرباب
أهورمزای الله
برسند. که آنگاه
باز هنوز بخداوند
( هو یا او) بیرون
از هستیها و بقول
محمد در عمّاء
رسیده نشده
اند. که
خداوند هو خود
خالق و صادر کننده
الله در وجود است.
و الله خود ترجمه
أهو از عرفان زردشتی
قوم قریش
زردشتی الأصل
میباشد. یعنی
الله و أهو و
این مقام مشهود
الهی هنوز خداوند
هو نمیباشد.

مانع انسان
برای رسیدن بخواست
خداوند، که تمام
نفع أبدی انسان
است، همان صفات
حیوانی و جهالت
و فساد و
عادات
وحشیانه و
نافهمی و خود
بزرگ پنداری نا
درست انسان از
خود میباشد. که
هرچه بیشتر این
موانع برای تکامل
روحی و رفع
کمبودهای تکاملی
تولدات قبلی
یک روح باشد، پس
سرنوشت زندگی و
بلایای سلوک احتمالی
او بیشتر و طولانی
تر در تخلیه و
تحلیه میباشد.
که در هر شش
ولایت سلوکی آدم
کیومرث و
میترای نوح، و
ولایت های
سلوکی بودا و
زردشت و مسیح
و محمد، میتوان
بچند شهود
مقدماتی یا
همان( پنج تن
آل عبا) رسید. آنگاه
با مرگ قبل از
مرگی بنور قائم
روح القدس
میتوان رسید. و
اگر که اراده الهی
برای مأموریّت
پیامبری و
تربیت سالکان احتمالی
دیگران باشد، و
از کمالات
کافی در ژنتیک
روحی الهی شده
شاهد قائم
وجود داشت، از
خواب مرگ قبل از
مرگ بیدار و
با شهود هفتم عرش
ربّ نادیده رحمان
میرسد. که ارتباط
روحی و ذهنی و حیاتی
بالاتر را، بهدایت
های الهامی ربّ
رحمان خود نیز
بهدایت دیگران
و پاکسازی باز
عمیق تر روان خود
میپردازد. که در
نوع فوق بشری با
فصل نوعی بالاتر
و عقل وکرامات
و امکانات
بیشتر
توفیقات عظیم
تر را داشته
باشد. گوئی خود
نیز از فرشتگان
و عوامل الهی
میگردد. زیرا شاهدان
تجلّیات الهی خود
نیز (این
همانی) صفات و
الوهیّت مقام شهودی
تجلّی خود را
دارند. و
خلاصه اینکه سالک
از حیوانیّت و
توحش و جهالت،
بدرجه ای از
الوهیّت و
عقلی و احوالی
و قدرتهای معجزه
آمیز الهی
میگردند. که بقول
محمد یک چنین
مؤمن امّی
الهی شده برای
خداوند، ارزش
بیش از تمام موجودات
دیگر هستی را
دارد. زیرا به
یگانه هدف خداوند
رسیده است، تا
درانواع فوق بشری
آینده، که هر
نوعی خود بهشتی
عقلی و احوالی
عظیم تر
میباشد، چگونه
تقرّب بیشتر
را بخداوند پیدا
کند، که دوچار
کارماها و تکرار
گذشته ها در
آینده ها نگردد.
اسامی این پنج
شهود مقدماتی
در هر ولایتی نام
های خود را دارند،
که در ولایت
سلوکی محمد، نام
حسینی یعنی
حسنک و دیگری نام
حسنی، یعنی بحسن
و کمال الهی رسیده
است. سپس به شهود
سوم زنانه
فاطمی مادر هستی
نوع بشری است. که
بعد بشهود چهارم
مرتضوی و تنها
شرط رضایت
الهی از یک
سالک، برای
مرحله شهود پنجم
صورت مصطفوی صاحب
ولایت خود
میرسد. که این
شهود وظیفه تعلیم
مرگ قبل از
مرگ را سالک
میدهد، تا روح
سالک از تن و
نوع بشری بیرون
رفته به نور قائم
و به عوالم الهی
جبروت اول برسد.
و اگر بازگشت بخلق
و بدای الهی
ویژه ای را
داشت، از خواب
مرگ بیدار در همان
تن بشری، دارای
روحی الهی و
تولد مقدئّس
دوم خود را پیدا
میکند. که مقام
پیامبری سالکان
خود را دارد. و
عضوی از ولایت
پیامبر اولی
العزم خویش
میگردد، تا نوبت
نوع فوق بشری و
دیدار مهدی موعود
محمد و همان سوشیانت
سوم زردشت و
فارقلیط دوم مسیح
برسد.

بدین مقدمه
پس أصل کارما مبدأ
نخستین
پیشرفت معقول
و حقیقی و علم
الهی بسوی
خداوند و صفات
برتر انواع بالاتر
است. کارما در
زبان هندو
(گارما یا
گارمه) نیز
گفته میشود. که
در زمانهای بعدی
و زبانهای دیگر،
{ جرم و مجرم و کرایم)
لاتینی شده است.
اوپانیشاد
برای تصوًر
بهتر انسان از
کارما، داستان
حرکت ( کرمی)
روی برگ درختی
تشبیه میکند، که
کرم بمرز نهائی
امکان حرکت
روی برگ میرسد،
پس تن را رها میکند،
که سراسر أتم
و مولکول موقّت
در اختیار روح
نادیده موجود
زنده بوده و
او را محسوس
کرده است. که أتم
ها هر کدام خود
روحی دارند، که
مشغول تعالی از
پلّه های
تکامل نوعی
قبل أتمی و
انواع أتمی
میباشد. پس مرگ
از روح أتم ها
با أصل الهی خود
جدا نمی باشد. که
تجسّم ارواح
را برای ما
انسانها میسّر
میکند. و وجود
أتم با تن
أتمی آن، و
حتی هر موجودی
یا تن خود انسان،
یک توهم و
انتزاع فکری
کار دهن انسان
است. هر موجودی
زنده با درجه
ای از شایستگی
کسب شده در
تولدات قبلی
میباشد. که آنها
را کرامات بالفعل
میگوئیم. که همراه
خود نطفه
امکانات دیگری
نیز هست، که کرامات
بالقوّه میگوئیم.
که باید آنها کراماتی
بالفعل گردند.
چه در تن یا ذهن
و روان او. تا زندگی
نوعی بهتر بعدی
را بنماید. و تمامی
این کرامات و
امکانات داده
هادی از صفات ملکوتی
مراتب الهی میباشد.
که شایستگی تولد
بهتر نوعی بنام
(بهشت) وی یا بالعکس
تولدی در نوع حقیر
تری بنام ( جهنّم)
برای تکرار
گذشته ها است که
جهنّم همان
کارما میباشد.
ولی عملا
موجودات عاقل
باز خودسری جاهلانه
بنام عقل مادی
بشری خود دارند،
که نام ( عقل جزئی)
حیوانی و نیز نداشتن
تجربه زندگی
بهتر است. و یا از
نفهمیدن أصل طبیعی
هر عمل و عکس
العمل در دور
ه زندگی
میباشد. پس
اتلاف کرامات بالفعل
نوعی خود کرده
و کارمای خود
را فراهم مینماید.
ولی انسان
عاقل حقیقت جو
و سالک طالب لقای
الهی و نوع بالاتر،
کرامات بالقوهّ
خود را تحقّق میدهد
و بالفعل میکند.
که مورد نیاز تولد
نوع بهتر میباشد.
پس بعد از مرگ نوعی
شایستگی تولد نوع
بهتر را دارد. که
انسانی فرشته
گونه نوع فوق بشری
با هزاران برابر
عقل و امکانات
حیاتی و
کرامات بالفعل
و بالقوّه
عظیم تر
میباشد. و از ۵۵
قرن دیگر ببعد،
نوع فوق بشری
در کره زمین
پیدا میشود. که
تماما همان ارواح
بشری قبلی
بوده که بنور
قائم ربّ النوع
بشری در کمال
رسیده بوده
اند. که اگر
کاملان الهی بشری
پس از مرگ قبل از
مرگ، تولد دوم
الهی خود را یافته
باشند، ضمن
هدایت سلوکی دیگران،
( ذخیره آخرت) بیشتری
در ذات خود
فراهم میکند. کسب
صفات بیشتر الهی،
و پاکسازی بیشتر
صفات حیوانی و
بشری میکند. و
میداند که
کرامات بالفعل
تنها برای
زندگی حیوانی نوع
بشری مفید است،
و کاربردی در تولد
برتر بعدی ندارد.
و گرجه کسی مطلقا
پاکی روان نمی
یابد، که جز خداوند
پاکی مطلق ندارد.
مراتب الهی مدبّر
و هدایت کننده
ارواح
موجودات، که بکمال
فصل نوعی بهتر
و شاید کمالات
نوع بالاتر را
بیابند، هر
زمینه تکامل را
برای انسان دیگری
که سالک و
صبور و عاشق
را آماده مینماید.
تا شرایط لازم
برای کمال
بیشتر را
تأمین گردد. آنگاه
در( شرط کافی و
حدّ کفایت ) در
داوری الهی از
اعمال سالکان،
مراتب نجات مرحله
ای شهودی را
بآنها میدهند.
تا در تولد بهتر
نوعی آینده، با
عقل بیشتری
باز پاکسازی عمیق
بنماید. و حتی ترک
صفات نوع بهتر
را بنماید، که
شایسته باز نوع
بهتر بالاتر گردد.
لذا سالکان عاقل
لحظه ای از
عمر خود را تلف
نمیکنند، و به
إجرای دستورات
سلوکی پیر خود
در تخلیه و
تحلیه میپردازد.
با کرامات
هرچه بیشتری
در نوع فوق بشری
و یا فصول بهتر
نوع بشری، با هزاران
برابر عقل
قبلی، از قدرتهای
ذهنی و صفات
حیاتی و الهی
با معجزات
الهی گردند.

پس علّت
تولد انسان ها
در صفات
متفاوت بین خود
باین علّت
میباشد، و
هریک درجاتی از
معایب در تن و
ذهن و روان( سه بُعدی)
خود را دارند. که
نتیجه بار
سنگین عقده ها
و کارماهای
تولد پیشین آنها
است. و یا در سرکشی
های جاهلانه تولد
کنونی که بسلوک
الهی نمی پردازد.
آنگاه با معایب
بیشتر در گناه
پیشگان، کار رفع
معایب در
کارماها نیز سخت
تر و قهقرای روحی
بیشتر دارند. که
واقعا شایسته جهنّم
سوزان زندگی
های بی
امکانات می
باشند. که در
همه حیوانات می
بینیم. جهنّم همان
جهانوم یونانی
و گوهانوم عبری،
که در ترجمه تورات
بابل با کمک کورش،
برای مفهوم
جهان و دنیا و
زنگی نوعی
جهان بکار
رفته است، که عربی
آن جهنّم یا جحیم
شده، ولی محمد
اکثرا از ( نار)
آتش عکس ( نور و
هدایت) و بهشت
بکار میبرد. ولی
باید دانست
مجازاتهای الهی
سنگ دلانه و
با غضب نیست، که
با عدالت و
عاقلانه
میباشد. که فرصت
تازه ای برای یک
روح میدهد، تا
جبران خطاها کند.
و در نوع بشری آینده
مجددی حتما بسلوک
الهی بپردازد که
فرمان کن فیکون،
برای( شدن و تکامل)
میباشد . لذا انسان
هرچه اکنون بکارد
و کشت کند
همان را درو مینماید.

انسان در
برابر دو
نیروی طبیعی
تکامل روح و
یا هوس و قهقرای
روح در برابر لذّتهای
کوتاه و
جاهلانه وحتی کودکانه
میباشد که کارما
میگوئیم. و
تنها بسته بدرجه
قدرت عقل
انسان حقیقت
جو است که کسی میتواند
بدرستی بداند
به کدام طرف
کشش پیدا کند،
و خود را ضمن شایستگان
طرف تکامل و
فرشته شدن الهی
گردیدن نماید.
زندگی طبیعی
بشر در مراتب فصول
حیوانی آن
تماما شهوانی
و حرص و انتقام
گرفتن است. و
یا بالعکس
رفتن بسوی خدا
و کمال در ترک صفات
حیوانی بشری، خود
چون انتقام
گیری لذّت بخش
جنونی میباشد.
این قدرت میل و
اراده خود نیز
درجاتی نقش
حیاتی در
ارزشهای تکاملی
دارد. که سالک در
پیمان، متناسب
عقل و نفس لوّامه
و ملامت نمودن
خویش بجای دیگران
یا طبیعت وخداوند،
گه با کمک
هدایت عقلی و زمینه
های مناسب
سازی مدبّران
الهی هر روح فردی
و سالک که میتواند
توفیق در تخلیه
و تحلیه پیدا کند،
منجر بکسب
شهودهای هفتگانه
مناسب و شایسته
خود میشود. که تفاوت
ولایتهای
سلوکی در
داشتن مراتب تجلّی
بالاتر میباشد.
و هر شهودی را در
یک تولد بشری
و یک ولایت سلوکی
بالاتر باید دنبال
نمود. نفس امّاره
هوس ران انسان
های بشری، هیشه
مورد انکار
بسیار بوده، و
هشت هزار سال است
کاملان ولایت
ها توصیه سلوک
الهی و تقویت مقام
روحی به
انسانها مینمایند.
تا عاقبت
زیگموند
فروید پزشک روان
کاو، براز
روان و روح اعتر
اف نمود، گرچه
مورد آزار
پزشکان و دانشمندان
دیگر شد. و او روان
را ناخود آگاه،
و آنچه در
حافظه هست را خود
آگاه خواند. و معایب
ناخودآگاه را
از زندگی
نادرست گذشته و
حال انسان گفت،
و کارما را چاره
طبیعی و به سازی
ارادی روان
دانست، که شاید
یک صدم چاره
سازی عرفان
الهی باشد. که با
چند سال سلوک
الهی در تخلیه
و تحلیه بصفات
نیکوی الهی، انسان
حیوانی و جاهل
و حتی دیوانه و
فاسد روان را بمرزهای
بهشتهای شهودی
و انواع فوق بشری
میرساند و الهی
مینماید.

انسانها
همگی اکنون که
زنده هستند در
(بهشت چهارم)
تولد موفقیّت آمیر
قبلی خود میباشند.
که دارای حقّ
و آزاری لذّت
بردن از بهشت
خود را دارند. که
وعده الهی آنها
از تولد بشری پیشین
بوده است. زیرا
بدرجاتی از تکامل
روحی با
ولایتهای
اولیّه و یا در
تکامل طبیعی بوده
اند. و بهشت
چهارم آنان
اکنون در تولد
بهتر بشری آنها
است. که اگر
نخواهند باز تکامل
روحی و سلوکی در
ولایت بالاتری
بنمایند، پس دوچار
کارما و جهنٍم
های چهارگانه خواهند
شد. روز ها در بدبیاری
های زندگی جهنّمی
جهان، و شبها در
رؤ یاهای
کابوسی و با مرک
دردناکی بجهنّم
سوم روح عریان
در ملکوت سطح همین
کره زمین، از
گرمای اشعّه
مرگبار
خورشید و هر
نار و نوری میسوزند.
و شبهای تاریکی
ترسناک دارند.
احوالی که ارواح
احضار شده گفته
اند. ولی اگر اکنون
بسلوک الهی بپر
دازند، باز چهار
بهشت موعود
بهتر الهی دارند.
روزها در
آرامش فکری و
احوالی، و شبها
در رؤیاهای در
گردش های ملکوتی
میباشند. و در
مرگ شیرینی چون
هر رؤیای شبانه
به بهشت سوم هفت
هزارساله
برای شاهدان قائم
در بهشت انتظار
عرش رحمان را
دارند. و در بهشت
تولد و معاد
به نوع فوق
بشری و با هزاران
برابر عقل نوع
بشری، بهشت چهارم
آنان خواهد بود.
که باز احتمال
دارد در نوع بعدی،
روحی بخواهد لذّت
های بهشتی خود
را ببرد و
بوظیفه الهی تکامل
باز بیشتر، و
رسیدن بنور
رحمان را انجام
ندهد. که باز دوچار
کارماها خواهد
شد. هر موجودی با
اولین سرکشی خدای
خود، دوچار
کارما میشود
چون عقل کافی
حقیقت جودی را
داشته است. و سالکن
کامل شده و بازگشته
بخلق همچنان
در معصومیّت خود
تا زنده هستند،
فرصت بردن از
لذّتهای معقول
جهان را دارند.
که حتی بقول محمد
شاهدان عرش رحمان
گناهان ثواب آنها
خواهد بود. چون
با عقل الهی
کاری را میکنند،
که قبلا اگر میکردند
گناه بوده است.
بقول محمد به أبوذر،
سالک مطیع خود،
برغم نظر او حتی
اگر مؤمن زنا و
دزدی نماید، گناهی
نکرده است. گرچه
ثوابی هم
ننموده است. بقول
محمد کاملان ولایتهای
چهارگانه قبل از
ولایت محمد، برای
هر شهودی صد سال
بهشت انتظار
عرشی دارند. که
خد اوند
میگوید روزهای
ربّ شما صد
سال شما است، و
روزهای ربّ
قائم هزار سال،
و روزهای ربّ رحمان،
در توفیقات شهودی
نوع فوق بشری هر
روز یا هر شهودی
پنجاه هزار سال
میباشد. که با هشت
شهود نوع فوق بشری
چهار صد هزار
سال بهشت سوم انتظار
در عرش ربّ برتر
از رحمان
دارند. انسان
سه بعدی در تن و
ذهن وروان است،
که کاملان الهی
شاهد عرش رحمان
بعد چهارم روح
الهی را دارند.
که در نوع فوق بشری
موجودیتی چهار
بعدی خواهند بود،
که نمیتوانیم
توصیف موجودیت
چهار بعدی را
بنمادیم. که کاملان
ولایت مهدوی در
تولد باز بهتر
بالاتراز نوع
فوق بشری، موجودیت
( پنج بُعدی) خواهند
داشت، که گوئی
خود از مر اتب الهی
در ملکوتها میباشند.
و حتما موجودیتهای
ده بُعدی و صد بُعدی
و بی نهایت بُعدی،
در انواع فوق
بشری در پیش خواهد
بود، که مانند
مراتب خداوند،
از بی نهایت ابعاد
وجودی
استفاده میکنند.
که نوع بشری در
برابر آنها، چون
موجودیت أتمی در
برابر نوع بشری
خواهد بود. تمام
این توفیقات
بسته باراده و
همّت انسان بشری
در سلوک الهی
میباشد.

M216

بودیزم

مکتب و دیانت
بودا که در
هند آغاز شد و
بچین انتقال یافت.
ودر چین نام(
چانگ ) دارد که بطریقت
( ذن) نیز معروف
است. و بهمان معنی(
دیانا)ی
سانسکریتی و آئین
دیانا در چین
میباشد. که
زمانی در
یونانی تا
قبول دیانت و
طریقت زردشت
رایج بود. و
قبلا در رم دیانت
میترا همچنان ادامه
داشت، که در
نقاط دیگر رها
شده بود. اسامی
و عقاید جدیدی
پیدا کرده بود،
که اکثرا
عقاید عرفان مسیحی
شد. أصل مهم ذن
تماس مستقیم
سالک با مرشد
الهی خود پیر
او میباشد. که
ما از لزوم
معرفی خداوند
از وسیله مقبول
الهی، برای
پذیرش عبادات
سالکان میگوئیم.
که پیر کامل حسینی
زنده در همه ولایت
های الهی، ارتباط
سالک با طر
یقت الهی خود میباشد.
که خود نیز شهود
اول حسینی سالک
در همه ولایتها
میباشد. زیرا
بدون وسیله
زنده الهی، عملا
متدینان
بگفته های
گذشتگان اکتفا
نموده و آنها را
تنها مقدّس و
الهی میدانند.
در حالیکه
اولیای در
گذشته، نقش
وسیله سلوکی
برای کسی
ندارند. لذا اولیای
الهی در وقت مرگ،
جانشین خود را
برای ادامه توسّل
عبادی سالکان خود
معرفی آنها میکند.
ولی نوشته ها
و اخبار و احادیث
گذشتگان، حتی
کتاب هادی را
که بآنان منسوب
است، نوشته
خداوند
میدانند. چون
اوپانیشاد و اوستا
و تورات و
قرآن عثمانی، که
عملا بوسیله
انسانهائی
ولو کامل ویا
با حُسن نیّت
بوده باشند، که
از برخی کلام پیامبران
قبلی نوشته
اند، و مناسب
عقل و فهم
انسانهای زمان
های بعدی نیست.
که دستکاری و
حذف واضافات
بسیار دارند. و
قراءت آن
کتابهای مقدّس
نیز تأثیری در
حفظ ارتباط
خواننده آنها
با مراتب الهی
ندارد. تا دعایشان
بقول محمد بخداوند
برسد . زیرا وسیله
انتقال دعا و
عبادت زنده و
مقبول الهی و
مناسب دعا کننده
بای بوده باشد.
آخوندهای قشری
بدون سلوک و
پیمان، و بدون
پاکسازی روان
با أندکی
معلومات نظری،
و بدون تجربه عملی،
خود را روحانی
و الهی
میخوانند. زیرا
میخواهند بر
پیروان خود حکومت
و نان مفت و زن
بازی و
خرسواری مردم کنند.
کلمات گفته
های أنبیا و اولیای
در گذشته نیز بمرور
زمان تغییر
مفاهیم در
اذهان مییابند.
که برداشتهای
غیر مقصود أنبیا
خواهد بود. بقول
مولا علیّ، قرآن
در نهصد جای آن
حذف و اضافات
و یا تغییر و تبدیل،
در مقابل پول
و رشوه بوده است.
و بهمان دلیل
ادعای ولایت
سیاسی پیامبر برای
حکومت کردن هر
ولایت فقیه
سفیهی بوده است.
نه برای
شناساندن ولایت
سلوکی اولیای الهی
زنده، که در تنهائی
خود با انگشت
شماری از سالکان
خویش عزلت و
گوشه گیری دارند.
لذا دیانتهای
قشری ذِن و چانگ
و دیانا و بودیزم،
یکسان در بی
أثر بودن
قراءت آنها، در
تکامل روح
پیروان قشری
میباشند. و
حکمتهای عقلی
آنها متفاوت
که نجات بخش
روح انسان های
معتقد نیست.

بودا
یعنی سالک بیدار
شده از خواب مرگ
قبل از مرگ، برای
شهود نهائی نور
تجلّی الهی آخر
او میباشد. و بودا
توانست کشف نور
تجلّی سوم
شیوا را بنماید.
و بعدا زردشت
نور مرتضوی
ایلی و مسیح
نور تجلّی مصطفوی
و ومحمد به
نور قائم رسید.
تا مهدی موعود
محمد ۵۵ قرن دیگر
از امروز، که آخرین
کامل ولایت
محمدی خواهد بود،
با عبور از
مرحله مرگ قبل
از مرگ بنور
ربّ رحمان
رسیده، از خواب
مرگ بیدار و
با مقام پیامبری
و این همانی
شهود آخر خود
را دارد. و با سطح
عقل مقام شهودی
و الهامات لدنّی
آن بوده، که
سالکان
احتمالی خود
را تا زنده
هستند، بهمان مراتب
شهودی خود
میرسانند. که کامل
الهی زنده
زردشتی بنور
ایلی مرتضوی، و
محمد بنور قائم
روح القدس، و
مهدی موعود در
ولایت هفتم
خود، بنور ربّ
رحمان میرسد. که
از هزاران برابر
عقل نوع بشری،
به میلیونها برابر
عقل بشری
میرسند. که گوئی
از فرشتگان
خداوند میباشند.
و معنی بودا
همان بیدار
شدن و (
نیروانا) گردیدن،
که شهود تجلّی
الهی آخر
سالکان هر
ولایت سلوکی میباشد.
و در نوع بشری
هفت شهود تجلّیات
الهی برای سالکان
بشری میسّر است.
که در هر ولایت
و یک تولد فصل نوع
بشری بهتر، و
پس از تجدید بهتر
و واضح تر شهودهای
پیشین تولدات قبلی،
بیک شهود تازه
و نیز با مرگ قبل
از مرگ میرسند.
بودا را راهنمای
سالک در سفر
دریادی پر خطر
سلوک الهی
گفته اند. که سالکان
خود را بهمّت خودشان
و پاکسازی
عملی روان
خویش، در تخلیه
و تحلیه
بتجلیه های نهائی
میسّر خود میرسند،
چون بساحل نجات
رسیده اند. و
از کشتی ولایت
الهی خود
پیاده میشوند.
که پس از مرگ طبیعی
آخر عمر، زمانی
دیگر در فصل
نوع بشری بهتر
و یا در تکامل
ولایت محمدی، شاهد
نور قائم هفت هزار
سال بعد در نوع
فوق بشری
متولد جهان
میشوند. که با عقل
و امکانات
بیشتر بالفعل و
بالقوّه، با ولایت
هفتم مهدوی و روش
تکامل و سلوک
الهی خاص وی و
مناسب نوع فوق
بشری، که هزاران
برابر عقل
بشری را دارند.
و پس از تجدید
هر شش شهود
میسّر نوع بشری،
بشهود هفتم
نور ربّ النوع
فوق بشری
رحمان، و شهود
هشتم عرش ربّ
برتر از رحمان
میرسند. که تا
أبد این تجلّیات
و أرباب نوع و
ایدآل های
کمال الهی هر نوع
ادامه دارند. و
هریک نیز کاشفان
و مهدی ها و
سوشیانسها و
فارقلیط موعود
خود را خواهند
داشت. که فاصله
درجه الوهیّت
آنها از یک دیگر
را هزاران برابر
عقل میگوئیم .

گاهی
نیر بودا را
بمعنی( چنین بوده)
که خداوند
خواسته است، تا
سالک بنجات برسد.
و یا سالک
(چنین باید)
رهروی و مرگ قبل
از مرگ برود، که
بنهایت شهود
میسّر خود برسد.
و نیروانا با نور
آخرین تجلّی
سالک، و نهایت
میسّر او در
این فصل نوع بشری
او میباشد. که کرامات
بالفعل و بالقوّه
مناسب آنرا نیز
دارد. سالک بودائی
پس از نجات و
نیروانا شدن، نام(
سیدارتا) دارد
که ریشه لفظ
(سیّد) اسلامی و
عربی و (السید)
لاتین و مسیحیّت
میباشد. که با سطح
عقل الهی شهود
آخر خود الهامات
لدنّی دارد، و
نمایندگی
خداوند برای چند
سالک خود مینماید.
هر شهود تجلّی
یک ربّ النوع
یا یک ربّ الفصل
نوع بشری
میباشد. و نام ربّ
النوع در
انسانها تنها برای
فهم و حفظ در
ذهن انسان
گفته میشود. و
الاّ مراتب
الهی در وحدت وجود
خود هستند. و
هرکس بر حسب
درجه کمال خود،
یک سطح از نور
و عقل و الهام
الهی دارد. و خداوند
الله ( مبدأ و منتهای)
تجلّیات الهی
میباشد. ارتباط
سالک با مراتب
الهی خود، در
تمرکز و حضور
ذهنی، عبادات اورا
مقبول الهی مینماید.
که دعاها
بخداوند میرسد.
زیرا وسیله(
ارتباط و
صلات) بمعرفی خداوند
دارند. صلات نماز،
هرگونه
ارتباط گرفتن
سالک با وسیله
الهی خود و در حضور
ذهنی او
میباشد. که پیر
کامل حسینی
همه ولایت ها
و مراتب شهود
مقدماتی
ولایتهای الهی،
قبل از رسیدن بشهود
نهائی، که همان(
أسماء الله و
نام ) های الهی
را ( ناموس) یونانی
و نماز فارسی
است. که این
اسامی شهودی
سالک، ناموس
ها و اسرار الهی
میباشند، و آنها
را از دست و
چشم دل خود
دور نمی کنند. و
ترک ایمان و
عقیده، بعنوان
ترک مدارک الهی
بر ای تولدات
آینده خود
میدانند.

هر
انسانی در هر
طبقه و فصل نوع
بشری باشد، اکنون
تا زنده هست، عملا
در یک سطح
بهشتی الهی
خود قرار دارد
که بهشت کنونی
او است. زیرا در
تولد قبلی
توانسته بوده با
تکامل روحی
بشکل طبیعی یا
بطور ارادی و
سلوکی بیک تجلّی
الهی بالاتر و
عقل و امکانات
عقلی بالاتری برسد.
که توانست
اکنون در فصل نوع
بشری و با کرامات
بالفعل و
بالقوّه بیشتری
موجودیت کنونی
خود را در رحم مادر،
در تن و ذهن و
روان، بوسیله مدبّران
الهی بسازد. و بتعبیر
هنری و أدبی زیبادی
صورت و زیبادی
سیرت در اندام
و احوال و
اخلاق و افکار
که مناسب
کرامات
بالفعل خود را
داشته باشد. و باید
اکنون در این
تولد، آن کرامات
بالفعل بشری
را برای تحقّق
کرامات بالقوّه
مورد نیاز ضروری
تولد در هر یک از
فصول نوع فوق بشری،
هفت هزار سال بعد
آنها را نیز
بالفعل و متحقّق
کرد، که بهشت برتر
بعدی خود را
از هم اکنون ساخته
باشد. دو بهشت یکی
روزها ودیگری
شبها در
رؤیاهای
ملکوتی، تا در
تولد بهتر بعدی،
دو بهشت انتظار
عرشی و بهشت چهارم
تولد در صورت نوعی
الهی تر دارد. قدرتهای
حیاتی و عقلی
و هوش و نیروی ادراکی
و اخلاق نیکو
و یا تمدّن و خویشتن
داری، به
تکامل خواهی
نا محدود، برای
خود ذخیره آخرت
آینده خود مینماید.
که نتایج عقلی
و حکمتهای الهی
از سطوح بالاتری
برای خود و دیگران
فراهم کند. که سرنوشت
قبلی و سرنوشت
تولد بعدی را بدست
خود فراهم میکند.
که أکثر انسانها
خبری از تغییرات
درون ذات و
ژنتیک روحی خود
ندارند. و نمیدانند
که قبلا و
اکنون و در
آینده، از فرشتگان
الهی در سطح انواع
بوده و خواهند
بود. و همیشه انسانها
حامل
امانتهای شهودی
و داده های
الهی میباشند.
پس آنها را
ندانسته و
جاهلانه، چون کودکان
و حیوانات دیگر
مصرف لذّتهای جسمی
و جنسی و اوهام
ذهنی خود میکند.
و پس از مرگ
دست خالی، ناچار
و بدون انتخاب
خود، در یک نطفه
حیوانی
میروند. تا چقدر
فساد و گناه
در تولد بشری
کنونی خود
ذخیر ه جهنّمی
کرده باشند. و
بالعکس سالکان
ولایت ها، معایب
و گناهان روان
و ژنتیک روحی خود
را پاکسازی و صفات
الهی تازه ای جمع
آوری و( ذخیره آخرت)
یعنی تولد آینده
خود در ژنتیک روحی
خویش اندوخته میکنند،
تا وضع آینده خود
را در تن و ذهن و
روان و نیز روح
الهی ارگان
چهارم موجودیت
نوع فوق بشری
فرشته گونه را،
متناسب همین
ذخیره های آخرت
خود، بهشت های
چهارگانه کنونی
کرده، و در
تولد بعدی سطوح
بالاتر را بدست
خود، و با کمک خداوند
و مربّیان الهی
فراهم مینماید.
و بالعکس غیر سالکان
بخصوص قشری
های مذهبی در
تمام ادیان غیر
سلوکی و بدون (
تصوّف دینی) پس
از اتلاف کرامات
بالفعل خود، راهی
آینده در نسخ ومسخ
و فسخ و رسخ و
وسخ نوعی در
جهان جهنّمی میشوند،
تا دوباره و
حتی صد باره، از
نردبان انواع بهمین
نوع بشری و
ولایتهای ششگانه
آن، به نور
قائم روح
القدس ربّ النوع
و ایدآل کمال نوع
بشری میرسد. و
رنجهای زندگی نوعی
را ناچار قبول
میکنند. که جبران
گناهان و
پاکسازی طبیعی
معایب روان میباشد.
و شهود نور قائم
تنها ویزای هفت
هزار سال بعد تولد
فرشته گونه نوع
فوق بشری در
جهان خواهند بود.
در کره زمین یا
کرات دیگر. گرچه
سالکان موفق
بطور سمبولیک نمونه
هادی از زند
گی نوع فوق بشری
را بزبان و
فهم نوع بشری
در رؤیا از خداوند
دارند.

افسانه آدم
و حوّای مطرود
بهشت، داستانی
تمثیلی و سمبولیک
است، که در
باره همه انسانها
صادق است. کسانی
که توانسته بوده
در تولد بشری قبلی
با تکاملی ارادی
یا طبیعی کسب امتیازات
روحی و نوعی کنند،
که اکنون بهشت
چهارم خود را
میگذراند. که
باید برای تولد
باز بهتر بعدی،
پاکسازی روان
و کسب عقل های تجلّیات
شهودی بالاتر،
و کرامات بالفعل
مناسب تولد بعدی
خود فراهم کنند.
و کرامات بالفعل
خود را، که امکاناتی
الهی برای انسان
در تن و ذهن و
روان آنان میباشد،
در تحقّق کرامات
بالقوّه بکار گیرد،
و بباطل صرف لذت
و شهوت و بازی
های عقده های ذهنی
خود نکند. بخصوص
در توفیق شهودی
تولد قبلی، که
بدرجه پیامبری
یک ولایت
مقدماتی رسیده
بوده، و سوگند
(عهد الستی) با
خداوند و نور شهود
خود داشته، که
در تولد بهتر بعدی،
با تجسّم انسانی،
همان شهود تجلّی(
لبّیک ) بگوید،
و پیمان تسلیم
سلوکی داشته باشد.
یعنی گفتی بیا،
من اینک آمده
ام، چه میفرمادید
انجام بدهم.

تولد
بودا را از مادرش
با کمک شاخه
های درخت
مانند افسانه
زایمان مریم مقدّس
مسیح برای تولد
مسیح میگویند.
و این درخت
ولایت الهی
میباشد، با
شاخه های هفت
گانه ادیان سلوکی
و هزاران شاخه
فرعی ولایتهای
اولیای الهی هر
ولایت، و تا وقتی
که زنده باشند.
یا ولیّ الهی زنده
ای در آن طریقت
بازگشت از خداوند
داشته باشد. و
الاّ اعتبار
الهی آن طریقت،
چون دیگر مذاهب
قشری از بین رفته
است. درخت ولایت
( شجره طیّبه)
اولیای الهی زنده
الهی است. که تماما
سالکان نجات یافته
با مرگ قبل از
مرگ هستند که تولد
دوم الهی یافتند.
که معمولا جشن
تولد و بعثت
اینان برای سالکان
آنها مطرح میباشد.
کاشفان تجلّیات
الهی، اصطلاحا
مادر الهی یا همان
پیر حسینی داشته،
ولی پدر الهی حسنی
زنده را نداشتند.
که مقام برتر
شاهد تازه
میباشد. و آدم نخستین
پیامبر کاشف نور
حسینی پدر و
مادر الهی، یعنی
پیر و امام زمان
حسنی نداشت. که
خداوند بدست خود
او را مالش گل
وجودش را داده
است. که برای
همه کاملان
الهی چنین شده
و میشود. والدین
انسانی سالکان
نقشی در
سرنوشت آینده سالکان
ندارند. که حتی
مخالف فرزندان
خود نیز میباشند،
که چرا در دین و
مذهب قشری آنها
عبادت نمیکند.
جشن نیمه شعبان
برای بعثت و
تولد دوم محمد
و هر پیر کامل
زنده سالک
میباشد. که زمان
آن در نیمه
شعبان سمبولیک
میباشد. و الاّ
تولد انسانها از
رحم مادر بشری،
مانند دیگر حیوانات
و انسانها
نقشی در تکامل
روحی فرزند
ندارد. و سالکان
با صبوری در
پیش آمدها و (
بلایای) سلوکی
در هر مرحله سلوکی
همه ولایت ها،
تنها بقصد
اثبات صدق سالک
و پاکسازی
عمیق تر عقده های
روان او، بخاطر
صبوری سالک، که
مراتب مدبّر الهی
پاکسازی روان
سالک را انجام
میدهد.

بودای آخر
در ۲۹ سالگی
بشهود شیوای فاطمی،
شهود نهائی خود
رسید، و با شهود
چهارم عرش مرتضوی
ایلی بخلق بازگشت.
که بعدا زردشت
نور مرتضوی را
کشف نمود، و مسیح
نیز بعدا
بخاطر کَشف شهود
نور مصطفوی
پنجم، خود تجسّم
انسانی مقام
الهی مرتضوی ایلی
گردید. سالک هر
ولایت پس از پیمان
و تخلیه و
تحلیه، تجدید شهودهای
تولدات بشری قبلی
خود مینماید تا
بیک شهود برتر
تازه برسد. و
هر بار نیز با مرگ
قبل از مرگ، بیک
تجلّی برتر میرسد.
که با شهود
قائم روح القدس
در نوع بشری، پایان
وظیفه انسان بشری
از نظر داوری
الهی میباشد. تا
در تولد نوع فوق
بشری، برای شهود
هفتم واجب نور
ربّ رحمان، و شاید
عرش ربّ برتر
از رحمان، که واجب
الهی نیست بتواند
برسد. نجات
یافتگان و
نیروانا شدن با
نور تجلّی الهی
آخر میسّر سالک
هر ولایت، با مرگ
قبل از مرگ، در
بازگشت بخلق
آرامش خیال
برای آینده
های بهشتی خود
دارد. و نیز در
امنیّت از نداشتن
قهقراهای جهنّمی،
با کمک الهامات
عقلی شهود آخر
نوری خود، همچنان
بپاکسازی
بیشتر روان میپردازد،
که ( ذخیره آخرت)
آینده او در تولد
بهتری باشد. سالک
صادق سپاس
گذار خدا برای
بلایای سلوکی
خود میباشد. تا
صبوری و
پاکسازی عمیق
تر روان خود
را کرده باشد.

مزاحمت مار
خوش خط و خال و فریبنده
آدم افسانه ای
در بهشت، که میوه
بهشت برتر را بدون
شایستگی خورد.
سیب یا گندم و
هر حکمت الهی،
باعث سوختن
مقام بهشتی او
میشود. که سقوط
جهنّمی در
تولدات مجدد بجهان
گردند. و این
مار همان
آخوند قشری تمامی
مذاهب در همه ادیان
غیر سلوکی در
هر زمان است . که
بدنبال عقده
های جاه طلبی و
مفت خوری و زن بازی
و خود بزرگ
پنداری، و تحکّم
بر انسانهای دیگر
هستند، و ادّعاهای
کاذب داشتن
احوال الهی میکنند.
و مانع سالکان
برای انجام تعهّدات
الهی آنها میشود.
و کاملان الهی
که انبیای زنده
زمان خود در هر
ولایتی را بدست
سر میبرند، تا
دکّان دین فروشی
آنان تخته نشود
و ادامه
خرسواری بر
گرده مردم
جاهل غیر سالک
ادامه بدهند.

بودا بسالک
خود گفت، که دیدار
تن من برای
شما سودی
ندارد. ولی هرکس
آئین عملی یا
(دارما) را دیده
باشد سودی برده
است. یا همان شناخت
و توسّل حضور
ذهنی سالک از
وسیله الهی بمعرفی
خداوند پیر کامل
حسینی است . سالکان
با حضور ذهنی و
تخیّل و تصوّر
صورت پیر حسینی
و بعدها در تخیل
انوار تجلّیات
بالاتر، میتواند
هر عبادتی را
بخدا برساند. که
تنها نظر بوسیله
الهی عبادت است.
و خداوند بهتر
خواسته های دعای
سالک را میداند.
که در صلاح او باشد.
و پیر حسینی تا
زنده هست، میتواند
سالک را
بخداوند برساند.
و پس از مرگ
باید جانشین الهی
خود را برای هر
سالکی معیّن کرده
باشد. اگر بودای
زنده مدام دعوت
به دیدار خود میکرد،
بمنظور کسب ایمان
و شاید گرفتن
پیمان سلوکی
بوده باشد . که مولا
علیّ و هر
کامل الهی در فعاّلیّت
تبلیغی خود، همین
دعوت را برای شنیدن
کلام او، و
شاید بهدایت خداوند
بتوسّل صورت
او و یا هر
کامل الهی دیگری
بمعرفی خداوند
بپردازد. که میگفت
( اسألونی قبل
أن تفقدونی). زیرا
اولیای الهی پس
از وفات اعتبار
توسّلی عبادت
الهی را ندارند.
حتی اگر بر تن مرده
یا مقبره و
عکس و مجسمه آنان
صورت گیرد. روح
مسیح در تولد بعدی
که تجسّم تن
مولا علیّ را داشت.
و پیامبر همیشه
تکرار و قیاس
مسیح با علیّ
را مینمود. گرچه
صورت تن علیّ
با صورت تن
مسیح یکسان نبوده
باشد. که هر
روحی در هر
تولدی صورت تن
خاص خود را
دارد. و نیز ذهن
و روان خاص او. روح
مسیح در تجسّم
تن علیّ عهد الست
پیشین خود را انجام
داده که تسلیم
او گردد. و الاّ
هر کس در هر
مقام الهی تولدات
پیشین بوده باشد،
با نخستین سرکشی
و عدم ادامه تکاملات
ژنتیک روحی خود،
برای شدن و
کینونت در فرمان
( کن فیکون ) نوع کنونی،
تمام امتیازات
پیشین خود را از
دست میدهد. پس
سالکان اسیر و
شکنجه
مخالفان خود، در
حفظ ایمان خویش،
تمامی سالکان
قبول پیش
آمدهای مرگ و شکنجه
میدهند، و ترک
گفته های خود
نمیکنند. که امثال
حسین حلّاج (
أنا الحق) گفت،
که مقامی الهی
یافته است. و
عبارت( أنا من
الحقّ ) را نگفت
که محکوم قضات
آخوند قشری
نگردد. محمد
میگفت، همه شما
خواب هستید چون
بمیرید بیدار میگردید.
که چون بودا پس
از مرگ قبل از مرگ
سلوکی، از خواب
مرگ بیدار، و
تولد دوم الهی
خود را یافت . و یا
پیامبر میگفت،
همه شما محمد شوید.
ولی نه در نام
محمد باشند. که
أکنون
بیشترین آمار
برای نام محمد
در جهان هست. بلکه
مانند محمد بمراتب
شهودی و احوال
پیامبری خود
برسند، و محمدی
زنده تازه ای برای
چند سالک احتمالی
خود شوند. که مورد
حمد و ستایش و
پرستش و سجده سالکان
خود، بعنوان آدمی
الهی زنده، و
حتی برتر از
آدم های ولایت
های قبلی و
تاریخی
میباشد. و یا حدّ
أقل سالکان
برای شهود پنجم
صورت روح
مصطفوی خود نیز
مقام مصطفوی را
بیابند. و چون با
شهود قائم و
عرش رحمان و
مرگ قبل از
مرگ، تولد دوم
الهی خود را نمود،
محمدی برای توسّل
عبادی دیگران کردند.
راه الهی که
بودا و زردشت
و مسیح و محمد،
و هر کامل الهی
ولایتهای ششگانه
که پیموده اند،
همان (صراط مستقیم)
یا راه درست و
کوتاه و (
قیامت قائم رسان)
در مراحل بعدی
سلوک الهی
میباشد. که در
لاتین( استریت
استرایت)و
(رایت) میباشد که
در تفکّر و پندار
درست داشتن
است. و تنها در
توسّل وسیله درست
الهی بمعرفی خداوند
عبادت نمودن، دعای
احوال الهی خود
را بخداوند میرسانند.
و نه نشخوار
افکار خرافاتی
و قشری آخوند
های غیر الهی،
چه رسد به افکار
درگذشتگان
الهی دیگر، که
مناسب زمان و
تربیت روحی انسان
کنونی
نمیباشد. که
پیر کامل را خداوند
بر ای طالب تکامل
سلوکی، بوی در
رؤیا معرفی خواهد
نمود. راه زیستن
درست تنها در سلوک
الهی و( شرایط
لازم) آن
میباشد. و پندارهای
وهمی و تخیّل
حضور ذهنی، وقتی
درست است که تذکّرات
تجلّیات الهی،
آغاز از صورت پیر
کامل حسینی به
معرفی خداوند باشد.
آنگاه هر تذکّر
و بیاد آوردن و
همراه أذکار
توحیدی چون لا
اله الاّ الله،
دفع شرک احتمالی
است. و حتی بعد
از أذکار، تنها
نگاه نمودن
مورد قبول خداوند
خواهد بود. و
لذا صورت پیر الهی
تنها نقطه الهی
برای توجّه و تمرکز
عبادی سالک میباشد.
و بقول مولا علیّ،
من نقطه باء بسم
الله هستم، که
خود خلاصه کتاب
قرآن، یعنی
همان مجموعه تجلّیات
مورد آرزوی دیدار
آنها در سالکان
میباشد. و آنگاه
در سلوک و در
تخلیه و تحلیه
و توسّل مداوم،
در تجلیه های انوار
الهی بالاتر
خود، ادامه میدهند.
تا بحالت بی
خودی و خود را در
میان ندیدن، یا
حالت ( صمدیّت)
که ورود بجهان
خداوند صمد است.
و یا همان (
سامادی بودا)
در میآیند، که
آنگاه شهود جدیدی
از دنیای الهی
بالاتری برای سالک
خواهد بود.

M221

نایا در
فلسفه هندو

فرضیّه فلسفی
هندی نایا برای
شناخت حقیقت
أشیاء و امور دیگر
هستی، در بین
فلسفه های
عرفانی
میباشد. که میگوید
یک شیئ بطور کلّی
یک أمر واحد
است. یعنی
وحدت وجود و
یگانگی تمام اجزاء
یک شیئ، مانند
تمام قطعات
بدن انسان با استقلال
و تخصّص هر یک
در وظیفه خود،
باز هر کدام یک
کّل واحد جسم انسان
است. که تمام جسم
انسان نیز کلّ
تمام اجزا و
اعضای آن میباشد.
و بقول محمد
بدرد آمدن هر
عضو، دیگر
اعضای بدن را
دردمند میکند.
همه اعضا و
اجزا باید
سالم و درست
برحسب شرایط
لازم خود بوده
باشند، تا کلّ
جسم سالم و
کامل و آرام
باشد. در واقع
یک جسم کلّی
همچنان خود جزئی
از کلّ
بالاتری میباشد.
پس موجود جزئی
گوئی أمر وهمی
برای ذهن و
موضوع عرضی و
فرضی میباشد. و
این کلّ واحد
است حقیقت
دارد. در
حالیکه این کلّ
به فرض حقیقی
خود، جزئی از
کلّ بالاتر
است. که باز در
حکم وهم و فرض
های دیگر ذهن است.
زیرا افراد در
انواع وحدت وجود
دارند، یا در
ربّ النوع و
کلّ خود در وحدت
میباشند. که کلّ
حقیقت دارد، ولی
اجزاء موقّتا
و نسبتا
واقعیت دارند،
که حقیقت هم
ندارند. و حتی
ربّ النوع
بشری، خود جزئی
از ربّ النوع
بالاتر
میباشد. تا
خداوند الله ربّ
الأرباب که وجود
دارد، چون کلّ
مطلق است. پس
خداوند خود جزء
نیست، که فرضی
و نسبی و وهمی
بوده باشد. ولی
انسان که هنوز
چشم وعقل وتوانهای
حیاتی برای دیدن
ربّ النوع خود
را نیز ندارد،
ولی وجود
مراتب بالاتر
را منطقا قبول
دارد. که باز فرض
بودن خدا را مینماید
یا مدام بدنبال
دلیلی برای اثبات
بودن خداوند در
هستی میباشد.

انواع
موجودات در حقیقت
وهمی هستند، که
هر فردی کلّ
خود را دارد. ولی
باز میتوان گفت
که انواع
مانند نوع بشری
قالب هادی
هستند، که یک ژنتیک
روحی صادر و
آفریده شده از
دریای روح الأرواح
خداوند، یا همان
مبدأ پیدایش
فرد موجود در هستی
میباشد. و این قالب
ها را نمیتوان
وجود واقعی
دانست، زیرا فرضی
بوده و تکامل
و تغییری ندارند.
و ارواح در
این قالب ها
تکامل روحی دارند.
و تکامل أجزای
تن و جنبه های ذهن،
یا مراتب روان
موجودی مانند
انسان واقعیّت
ندارند. و
تنها برای ذهن
و چشم ناظر وجود
عینی آبژکتیو
دارند، که بچشم
دیده میشود. و موجودیتی
موقّت برای شکل
گرفتن نوعی یک
روح أزلی
میباشد. تا از نردبان
انواع تحت جمادی
و جمادی به انواع
گیاهی و حیوانی
و یا در فصول
فراوان نوع بشری
برسند. تا به بی
نهایت انواع فوق
بشری، آینده
های نیامده را،
تا أبدیت مطلق،
فرصت تکامل
روح الهی خود
را بیابند. که صفات
مورد نیاز نوع
بالاتر در
جهان مجسّم
موقّتا پیدا کند،
آنگاه با مرگ
نوعی تولد در
نوع بالاتر یا
فصل نوعی
بالاتر، که
فصول نوع نیز
خود یک فرض
علمی برای
امکان تصوّر و
تفکیک ذهنی انسان
میباشد. ولی بین
این انواع
بیشمار، نوع بشری
استثناء است. زیرا
عقل دارد و
اختیار آزاد از
مختصّات عقل مادی
است. این عقل
مجموعه
امتیازات
تکاملی و
کرامات بالفعل
نوعی و داده
ای الهی در
ژنتیک روحی
میباشد. که
آنرا بمصرف تکامل
نوعی و صفات الهی
بالاتر برساند.
که ( عهد الست )
او نیز بوده، که
در نوع بشری
پس از شش
تکامل مرحله
ای، با شش
ولایت سلوکی، که
هریک کلاس
بالاتری برای
کلاس قبلی است.
. میتواند
اختیار آزاد داشته
باشد، که بخواهد
کرامات بالفعل
خود هزینه تکامل
روحی بالاتر نماید،
و یا سوخت لذّتهای
بهشت چهارم کنونی
خود کند که موعود
الهی بوده است.
ولی آنها را
بجای تقویت با
تقوا، تضعیف
با درجه ای از
حیوانیت و کم
عقلی میبرد. که
برای لذّتهای جسمی
و جنسی و
اوهام ذهنی خود
تلف و اسراف نماید.
و پس از مرگ
ژنتیک روحی تضعیف
شده، جز نفوذ در
نطفه یک حیوانی
و شاید گیاهی،
چیزی برایش
نمانده باشد. پس
قهقراهای
کارمادی و
تکرار گذشته
های نوعی که جهنّم
گفته میشود، بجهان
جهنّمی مجدد
حیوانی و بدتر
متولد طبیعی میشود.
و کسی یا روحی اختیار
انتخاب بهتری را
ندارد. که ما اکنون
همین جبر الهی
و جبر فطری ذات
آلوده خود را داریم.
که کسی هم
راضی بآنچه دارد
نیست. که خود صفات
الهی و نوعی او
هستند. چه رسد که
چون سالکان سپاسگذار
بوده باشد. زیرا
یک روح فردی
با سوابق تکامل
نیکو و حیاتی
و فرشته گونه
خود، باید زمینه
تولد نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد
را با هزاران برابر
عقل بشری و
کرامات
بالفعل و
بالقوّه، داده
های الهی خود
را ببی نهایت انواع
فوق بشری تا
خداوند ربّ
الأرباب الله
برساند. که برای
همین نیز همه افراد
و همه هستی فریده
شده اند. انواع
آینده برتر از
نوع بشری که اکنون
در کره زمین وجود
ندارد، با یک نگاه
ساده و طبیعی
در مجموعه
موجودات، معلوم
میگردد که انواع
بالاتر نیز در
پیش هست. که نیاز
بسرمایه گذاری
تکاملی در تخلیه
و تخلینه و
تجلیه های شهودی
میباشد، و به
پیشنهاد خداوند
میباشد. و غیر
از آن یعنی
قهقراهای نسخ
و مسخ و فسخ و
رسخ و وسخ
موجود است، ولی
به نیستی و عدم
نمیروند. زیرا
موجود عدمی امکان
وجود ندارد. نیز
موجود عدم
شدنی، نمیتواند
وجود داشته باشد
ولی بحقارت میرود
و به عدم مطلق نمی
رود. چون أصل انسان
شبنمی از روح الهی
و از دریای روح
الأرواح الله
در أزل بوده، که
باید در أبدیت
بصورت قطره ای
بدریای منشأ خود
باز گردد، و بازگشت
همه بخداوند به
همین معنی میباشد.
حیوانات با روش
تجربه و خطا و مجازات
طبیعی آموختن
هادی داشته، که
اینک با عقل
مادی و کرامات
بالفعل امانت الهی
خود، میخواهد
همین تکامل حیوانی
سریعتر را کند.
که اصطلاحا یک
شبه ره صد
ساله و یک عمر
را برود . و
هرچه بیشتر به
ایدآل الهی نزدیک
تر در کمال صفاتی
شود. و در این
مرحله زمانی، تا
ایدآل کمال قائم
روح القدس در تولد
بعدی، بایدآل کمال
نوع فوق بشری،
بنور رحمان و
میلیونها برابر
عقل بشری برسد.
پس سالک در
پیمان پیر
الهی بمعرفی خداوند،
عاشقانه و با
همّت هرچه بیشتر،
میخواهد قالب تن
و ذهن و روان
نوع بشری را
که پر عیب وعقده
های جهالت و
حیوانیّت و علّت
دوری فطری از خداوند
میباشد، آنرا خالی
کند. گوئی
قالب نوع بشری،
آماده مورد
اشغال یک واحد
روحی دیگری
میشود، که خود
را ببالا
کشیده، و
میخواهد تعالی
و تکامل روحی بیشتری
پیدا کند. که هر
موجودی در هستی،
حتی موجودات
انواع تحت
أثیری و أتمی،
که بسیار زیاد
و هم اکنون
نیز میباشند، که
نمیتوانیم
آنها را ببینیم
و کوچکترین اطّلاعی
از آنها نداریم.
که علوم سعی دارند
چند قدمی جلو بروند.
در حالیکه خودمان،
یعنی نویسنده وخواننده
گرامی، از
تمامی آن قالب
های نوعی عبور
تکاملی کرده
ایم که بانواع
گیاهی و
حیوانی و
فراوان فصول نوع
بشری، به عقل و
موجودیت سه بُعدی
فرشته گونه خود
رسیده ایم. و
همچنان دیگران
و نسلهای جدیدی
از ارواح باید
بقالب های
برتر برسند، اگر
هر بار تأمین
شرایط لازم تا
شرط کافی از نظر
الهی، و با مرگ
قبل از مرگ و ترک
جهان نوع بشری،
و حتی جان شیرین
نوع بشری، خود
را بیک تجلّ
الهی بالاتر و
سمبول آینده بهتر
تجلّی برساند.
و با مشیّت و
اراده الهی و پیر
الهی بدان برسد،
که برای نوع بشری
تنها امکان
تعالی شش شهود
و شاید شهود هفتم
عرش رحمان میسّر
نوع بشری است. و
برای هر تجلّی
یک مرگ و تولد بهتر
و سلوک الهی دیگری،
در هر شش مکتب فکری
و عملی
ولایتهای
سلوکی، برضایت
خداوند و تأ
یید او، که کلّ
بشری در قائم است
رسید. تا بعدا بکل
ّهای بالاتر
تا ربّ الأرباب
در فرض محال رسید،
که ( الله أهو)
هنوز خداوند(
هو) بیرون از
هستی ها نیست. که
بتوان بفرض
محال بدان رسید.
ولی اکنون عقل
کافی ایدآل جودی
و یهوه طلبی
برای شناخت
نسبی خداوند و
آینده ها، نیاز
مبرم بعقل
الهی تر دارد. که
سالکان در
سلوک الهی هر
شش ولایت نوع
بشری، و هر یک
در شش تولد
بهتر از قبل، و
کسب صفات حیاتی
و مهم و شرایط لازم
تا شرط کافی
را پیدا کنیم. و
الاّ دوچار کارماها
و از دست دادن تمام
امتیازات تولدات
پیشین، با هرچه
بیشتر گناه و
فساد بیشتر میشویم.

هدف نهائی
و مطلق انسان
عاقل، که
بتواند برای
وجود خود علّت
و مصلحت داشته
باشد، و مانند
حیوانات در
مرتع جهان علف
چرانی باشد و
خبر از کشته
شدن و قصّابی
خود ندارد. پس قالب
نوع بشری ما
موقّتی است. که
ذهن و روان
مراتب الهی
کامل تر تن، حاکم
بر وجود کنونی
است. و در
اختیار داوری
مراتب الهی
میباشد. سالکان
با پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
که قبلا ره
رفته و بازگشته
بخلق، و با
کمالات عقلی
نوع بشری که
امانت الهی
انسان میباشند،
که برایگان در
اختیار سالکان
باور کرده و
در تسلیم
خداوند
بگذارد. آنگاه
سالک در هدایت
پیر و تدبیر
لحظه بلحظه
خداوند و مراتب
الهی أرباب نوع،
و حتی ربّ الفصل
و ربّ الفرد
هر روح، آنگاه
با عشق و صبر و
همّت و باوری
و پیگیری و
اطاعت و دیگر
شرایط لازم
برای نجات روح
از نوع بشری
است، اقدام به
تخلیه خود از
صفات گذشته ها
و عادات و
احوال نوع بشری
خود میکند، که
بسیار نقاط
ضعف و موارد
خطا و انحراف
و گناه، بصورت
عقده های روانی
أندوخته دارد.
که عامل جنون
و بی عقلی و هر
خطا کاری
بیشتر انسان
میباشد. و پس از
تخلیه و تزکیه
نفس و روان امّاره
آلوده، و کسب صفات
جدید الهی از پیر
ره رفته خود، و
تنها نماینده خداوند
برای سالک، و
حتی مربّی
الهی چند سالک
خود میباشد. که
تربیت الهی
آنان را بعهده
دارد. آنگاه
تشبّه بیشتری
بمراتب الهی
بالاتر پیدا میکند.
که شرایط لازم
را در خود را آماده
مینماید. که چون
هیچ کس بمطلق
پاکی روان و
نفس بشری خود نمیتواند
برسد، پس خداوند
بقول محمد، با
کمتر از ده در
صد از پاکسازی
روان سالک، در
شرط کافی و
حتی حدّ کفایت
از پاکسازی، آنگاه
بمقام شهودی بالاتر
تا شهود ششم قائم،
وبا مرگ قبل
از مرگ میرسد. که
با مقام پیامبری
بخلق باز
میگردد. و
مانند دیگر
افراد بشر، همچنان
معایب بیشتر
روان خود را با
عقل و اعتقاد
بیشتر الهی، و
صبوری در
بلایای زندگی
سلوکی، پاکسازی
عمیق تر
مینماید، که ذخیره
آخرت میگوئیم.
که در تولد
نوع بالاتر با
کرامات بالفعل
بیشتر بوده باشد.
و انسان بشری
در ولایت پنجم
محمدی و تصوّف
ایرانی، برای
آربادی شدن و
جم جمشیدی گردیدن،
و جمع و وحدت وجود
خود با مراتب الهی
خویش یافتن در
مرگ طبیعی، هفت
هزار سال بعد
در نطفه یک
مادر فوق بشری
و در عصر
ولایت الهی
هفتم مهدوی
بجهان متولد میشود.
که در یک موجودیت
چهار بعدی و
هزاران برابر
عقل نوع بشری را
خواهد داشت. که
آنگاه
میتواند
معایب عمیق تر
خود را بشناسد
و برطرف کند. که
اکنون آنها را
از امتیازات و
صفات نیکوی
مناسب نوع بشری
میداند.

هر موجود
با روح ژنتیکی
که حامل صفات
و کمالات
انواع قبلی
روح، برحسب آلودگیها
یا بالعکس
صفات تکاملی
که در خود
أندوخته دارد،
چون بنطفه جدیدی
وارد شد، تمام
قسمتهای بدن و
حتی تمام زمینه
های آینده ذهنی
و روانی خود
را در رحم
مادر میسازد. وچون
هیچ دو روحی
مانند هم در نقص
یا کمالات
نیستند، پس
مانند خداوند،
هر روحی( فرد
واحد درهر نوع)
خود میباشد. که
انسان را
بصورت خود
آفریده است. زیرا
انواع فرضی و
وهمی هستند، که
انسان بتواند
در تصوّر خود
فرض کند، هر
کس امروز زیبادی
و سلامتی و
عقل بیشتر و
یا اخلاق و
استعدادهای نیکو
تر باشد. چون در
تولد قبلی
(ذخیره آخرت) تولد
کنونی خود را فراهم
کرده است. و ارواحی
که کمالات و
کرامات
بالفعل کمتر داشته
باشند، پس زشت
و با نقص عضو
در تن و ضعف در
ذهن و هوش و
عقل میباشد، که
نمی تواند
بخوبی افراد
مستعد، راه خدا
و آینده باز بهتر
خود را بشناسد،
که دنبال
تکاملات أزلی
أبدی خود کند. لذا
چون حیوانات
به اتلاف
کرامات و
أمانات الهی
أندوخته خود میپردازد،
که در کارماها
و تولدات حقیر
نوعی در جهان
جهنّمی، بتواند
از نو گذشته
ها را در
آینده ها
تکرار کند، تا
با ذخیره
تکاملی بیشتر
از امروز در نوع
بشری متولد گردد،
که خود را بکمالات
ایدآل نوع خود
قائم روح القدس
برساند، و سالهای
بسیار درازی
از کاروان پیش
رفته و پیش
تازان در نوع فوق
بشری، خود را
عقب تر میداند.
پس موجودیت هر
فصل نوع بشری
یک روح، در تن وهمی
و موقّتی است،
و أصل در ماهیّت
و صفات الهی و
نوعی ژنتیک
روحی با اصل الهی
آن میباشد. که بصورت
روان یا جان
حیوانی، تبدیل
بجانان الهی
و( این همانی) وحدت
وجودی شهود
تجلّیات الهی چون
ربّ النوع خود
میگردد. که تنها
شرط لازم برای
تولد در نوع فوق
بشری میباشد. که
موجودات چهار
بعدی و هزاران
برابر عقل نوع
بشری با ولایت
مهدوی، که ۵۵ قرن
دیگر در جهان
آغاز میگردند،
شاید بتواند به
نور رحمان در
کمال و این
همانی ایدآل کمال
نوع فوق بشری برسد،
که ربّ النوع فوق
بشری میگوئیم.
آنگاه با شهود
هشتم عرش ربّ
برتر از رحمان
نیز چهار صد
هزار سال بعد،
تولد در نوع
الهی تر و
بالاتر بجهان
در کره زمین
یا کرات دیگر
میشود، که میلیونها
برابر عقل
بشری کرامات بالفعل
در تن و ذهن و روان
و (بُعد چهارم)
روح الهی خود
را خواهند
داشت. که در
موجودیت های پنج
بعدی و ده بعدی
و هزاران بعدی،
چون مراتب
الهی گردند . که
گرچه خدا نیست،
ولی جدا از
خدا نمیباشد. که
در توصیف
درویش انسان کامل
الهی نیز گفته
میشود. و ما این
همانی در وحد
ت وجود یک روح
با مراتب الهی
بالاتر میگوئیم.
و( نایا ) همیشه
فلسفه وحدت
وجود بوده است،
که درهر ولایت
سلوکی، سالکان
آن بهتر و با
واقعیّت
بیشتری درک
اهمیّت وحدت وجود
خود را با
مراتب الهی
مینماید. که
جم جمشیدی و جمع
در وحدت وجود
میشود، که آریا
میگردد. و
محمد و زردشت
زنده ای با مقام
الهی بالاتر
برای چند سالک
خود میگردد.

انسانها
تنها میتوانند
کلّی بینی
نمایند، یعنی
تمام هیکل
ظاهری انسان دیگری
را، یک واحد
ببیند و اجزای
این کل ّ را در
نظر ندارد. که خداوند
و مدبّران
الهی اجزای یک
کل ّ رادر نظر
دارند. تا در
اجزای بهتر کلّی
شدن، در شهود
و تولدات نوعی
بالاتر پیدا
کنند. ولی این
کلّ دیده شده
انسان، در حقیقت
یک وهم ذهنی
ناظر است. که هر
انسانی بنحوی جهان
بینی و کلّی
بینی دارد. بخصوص
که در هستی
چیزی ثابت و
بدون جریان و حرکت
نیست. پس این
کلّی دیدن نیز
چون موج دریا
در حرکت است، و
خود وهمی است
که هر دو لحظه
آن وهم نیز مانند
هم نیست. پس فهم
و برداشت ذهن انسان
متغیّر، چه
گونه میتواند
حقایق ثابت و
مطلق را ببیند،
که چیزی ثابت در
برابر خود نمی
بیند.

بحیث
نایا در فلسفه
هندو، در واقع
مقدمات تصوّف
انسانی، درهر
شش کلاس
متوالی ولایتهای
الهی بوده، هر
یک بالاتر از دیگری
است. که در تصوّف
ایرانی و
ولایت چهارم
زردشت، انسان
را آریادی شده
و جمشید و
فریدون با فرّ
الهی مینماید.
که در ولایت ششم
محمدی، همان
تصوّف ایرانی است.
که پیامبر
بدان افتخار
میکرد. پس از
تجدید بهتر تمام
شهودهای الهی
تولدات پیشین
در ولایتهای
الهی قبلی، آنگاه
به شهود ششم
روح القدس
قائم جِبرئیل
گبریال میرسد.
که با مرگ قبل از
مرگ برای سالک
میسّر میگردد.
که از صد روح
موفّق یکی با
بدای الهی و
مشیّت ویژه ای
از خداوند، از
خواب مرگ بیدار
و با شهود
هفتم عرش
رحمان مأموریّت
پیامبری خود
را برای چند سالک
احتمالی خویش
دارد. در هر
فلسفه وجود وقایع
جزئی، باید تبدیل
بحقایق کلّی و
الهی گردند. در
فلسفه نایا
بسه شکل
میتوان بوحدت وجود
رسید. یکی را تجربی
میگویند، که کیفیّات
کلّی أشیاء را
میشناسند . یعنی
با برخورد با
هر شیئ،  به کلّ آن
شیئ و باطن آن،
و حتی جلوتر
به آینده
نیامده آن شیئ
یا شخص میرسند.
و از دیدن فرد
نیز بکلّ نوع
آن میرسند. و
یا حتی از
اجزای کوچک، بکلّ
الهی نیامده
آن میرسند. که تجلّیات
شهودی مدرک الهی
انسان سالک
میباشد. که کلّ
بالاتر ربّ
الفصل بالاتر
یا ربّ النوع
بالاتر باشد.

اوپانیشاد
و مکتب ودانتا
حقیقت را در(
آتمان) و
برهمن الهی در
وجود میدانند.
و در شناخت راه
های دیگر
شناخت مادی
شده، برحسب
کاربرد شناخت
ها در منافع و
سلیقه شخص میدانند.
که کاری بنظر
کلّی ندارند. که
دنبال آن کنند.
یعنی شناخت
خاص فرد مطرح است،
و نه شناخت کلّی،
که همه داشته باشند.
بنا بر این با انواع
دیدها در
انسانهای مختلف
و متفاوت، شناسادی
های گوناگون
شده بظاهر
فیزیکی و مادی
توجّه میشود. البته
همه مکاتب
فکری، هریک
بجنبه هادی از
جوهر و کیفیّت
و حقیقت میرسد،
پس واقعیّت ها
عمومیّت
ندارند و
محدود بفرد
میباشد. بحث
جوهر و عرض را پیش
میکشد، که عرض
وهمی و جرهر
نادیده بشر
حقیقت دارد، که
آینده تکامل
انسان است. که آنگاه
بتواند باز رقیقه
هادی از حقیقت
را در تجلّیات
شهودی برتر
ببیند. گوئی
سلسله کلّی آنها،
حقایق نادیده
اجزای دیده شده،
نردبان
احتمالات و
ممکنات و نسبیّتها
بوجود میآورد.
که هر یک را
عوالم الهی
خاص خود را دارند.
ملکوتها و
جبروتها
بالاتر از
ناسوت مادی و(
ماسوت ) سنگین
حفره سیاه کهکشان،
تا بفرض محال
به لاهوت الله
خداوند
أهورمزدا و
مطلق بتوان رسید.
لذا میتوان گفت
شناخت امور مادی
و جزئی( علم) است،
ولی شناخت
حقایق نادیده(
آگاهی )
خوانده میشود.
که آگاهی شخصی
است، ولی علم در
امکان همگان هست.
اگر کسی
استعداد و
خواست داشته
باشد، که منافع
خود در آن میباشد.
شناخت امور معنوی
در برخی انسانها
دست میدهد، که
بالاتر و
ناپیدا نسبت بشناخت
مادی است. و در
ادبیّات و هنر
و تخصّص علمی،
استادان حرفه
ای می بینیم. ولی
(علم الهی) و
آگاهی حقایق شهودی،
تنها در سلوک الهی
و با کمک خداوند
است. و بشرط اینکه
انسان ترک
وجود و موجودیت
بشری خود کند،
تا موجودیت
الهی قادر
شناخت شهودی و
(مینوی )
بالاتر از (
معنوی) گردد. که
همه موجودات
از مراتب الهی
مدبّر خود، الهامات
لدنّی دارند. بقول
محمد زنبور عسل
وحی الهی دارد،
که چگونه خانه
خود را منظّم
بسازد. ولی همه
موجودات از سطح
مقام روح الهی
خود الهام
دارند. که انسانها
از (ربّ الفرد) مُدبّر
خود الهام
دارند، و
انسانهای کامل
از (ربّ النوع)
خود شهود مراتب
الهی وحی و
ارتباط ذهنی
با آینده برتر
خود دارند. پس گوئی
مراتب الهی فکر
و عمل و حرکت
دارند، که در شاهد
آن مراتب دیده
میشود.

ادراکات
ذهن از امور مادی،
کار روان و
جان بشری است. که
در فلسفه هندی
(جیوا ) خوانده میشود.
ولی نقش عقده
ها و آثار
منفی تولدات
گذشته در ژنتیک
روحی، مانع از
شناخت دقیق
همین امور مادی
میباشد. و
سالکان ولایت
های ششگانه با
عقل مقام شهودی
خود، دقیق تر
ادراک و هوش
دارند، و دیگران
آن الهامات را
از تفکّر خود شخص
میدانند، و نه
از مدبّران
الهی . انسانهای
کامل سلوکی با
صدها برابر
عقل دیگران أندیشه
میکنند، و کاملان
شاهد نور قائم
در تولد هفت هزار
سال بعد، با هزاران
برابر عقل
بشری، کرامات بالفعل
و بالقوّه
دارند. که شاید
بکمال و نور
ربّ النوع
رحمان میرسند.
مانند مهدی موعود
محمد و
سوشیانت سوّم
زردشت، که بعرش
ربّ برتر از رحمان
میرسد. که
همان شهود
هشتم او و دیگر
کاملان فوق
بشری مهدوی
است. که آنان میلیونها
برابر عقل بشری
را خواهند
داشت. گوئی
مراتب الهی متولد
جهان انسانی
ولیّ الهی و
فوق بشری میشوند.
که به ( خود خدائی
نسبی) خویش میرسند.
سالکان و
کاملان که بهشتهای
الهی در تولدات
انواع فوق بشری
و شهودهای برتر
و عقلهای الهی
تر میگردند، و
بالعکس قهقرا
و عقب روی مقام
روحی انسانهای
غیر سالک، سقوط
سطوح عقلی و
وجودی
مییابند، که صدها
هزار سال و
حتی میلیونها
سال طول خواهد
کشید، تا از
نردبان انواع
دو باره و حتی
صد باره، بهمین
نوع بشری و
ولایت های
ششگانه و شهودهای
هفت گانه
برسند. که به
بی نهایت
انواع فوق
بشری بالاتر
بروند. و نزدیک
تر بخداوند در
تشبّه بصفات
الهی گردند. و بحث
جمادات بدون روح
در هستی مطرح نیست.
که در هستی وجود
ندارند. و
تمامی جمادات
و حتی موجودئات
قبل از انواع
جمادات، هریک فردی
مستقل و روحی
دارد، که پرونده
حفظ تمام سوابق
تکامل أزلی
خود را دنبال
میکند. تا به انواع
بالاتر تا انسان
برسند. و همه نطفه
ها و شبنم هادی
از روح الهی بقول
سهروردی، روح
الأرواح و ربّ
الأرباب و نور
الأنوار بوده
اند، که باید بمراتب
أبدی و به
صورت قطره ای
شایسته
بازگشت مجدد
به دریای روح الأرواح
و نور الأنوار
الله وارد گردند.
تا پس از چنان کمالات
تا هدف های بعدی
خداوند و
مأموریّت های
تازه الهی، برای
افراد الهی شده
و مانند الله
در امکانات
حیاتی شده چه بوده
باشد .

بسیاری
از مفاهیم عرفانی
انسان های
آینده آغاز
آنها در عرفان
نایا شروع
میشود. که در
یونان و ایران
و ملل دیگر
دنبال گردیده،
که همه آنها نیز
نقشی در ماهیّت
و اصلاح ژنتیک
روحی انسان
ندارند، مگر آنچه
که ( برداشت سلوکی)
از معلومات و
اشیاء و
مفاهیم نموده باشیم.
حتی خواندن قرآن
و هر کتاب مقدّسی
بدون برداشت
سلوکی، بقول
خود قرآن باعث
انحراف وگمراهی
بجای هدایت میباشد.
و برداشت سلوکی
برهبری پیر
کامل حسینی، که
او تنها قرآن ناطق
و تورات و
اوستای ناطق
سالکان است، که
بکمالات الهی
و شهودی
میتوان رسید. (
قرآن) یعنی( دو
قرّه و خورّه
شهودی) و معجزه
محمد، نور
قائم و عرش
رحمان است. و
نه کتاب قرآن
عثمانی که دستکاری
فراوان در آن
شده است. و
بقول مولا علیّ
در نهصد جای
آن حذف و
اضافات، یا تغییر
و تبدیل در مقابل
پول و رشوه
صورت گرفته است.

M222

تاریخ أدیان
هندوستان

در همه سالکان
راه الهی ولایتهای
سلوکی، که در
آغاز فعّالیّت
سلوکی خود
بهدایت پیر
کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
بطور قطعی
دانستنی های دینی
و مذهبی، چه سلوکی
یا قشری را از ذهن
خود بیرون
میکنند. و
آنچه پیر الهی
بگوید، که بزبان
روز و مناسب
احوال و
مشکلات روانی
سالک بخصوصی
میباشد، آنگاه
دانستنی های
سابق موقتا از
حافظه تخلیه و
تزکیه نفس
میکنند، و تا
حدّ کفایت در شرط
کافی از نظر
داوری الهی، در
تأمین شرایط لازم،
آنگاه بتجلّیات
الهی و شهود نهائی
وظیفه الهی در
ولایت خود میرسد،
که سالکان
ولایت ششم محمدی
بنور تجلّی
الهی قائم روح
القدس و با مرگ
قبل از مرگ و
به عرش رحمان شهود
هفتم، پس از بیداری
از خواب مرگ
رسیده و آغاز
مقام پیامبری
انسان کامل بازگشته
بخلق برای سالکان
احتمالی خود و
تازنده است
دارد. و آغاز دوره
تفکّر و
مراقبه انسان کامل
در هر ولایت است،
و انتقاد و
بررسی عقاید و
گفتار و احوال
و رؤیاهای خود
را مینماید. که
جنبه های عقلی
تر از عقده ها
و مشکلات روان
بشری انسان کامل
ظهور میکند، که
مورد نفرت خود
و اقدام بتخلیه
عمیق تر در
پاکسازی آنها
مینماید. و
سپس با تحلیه
بصفات الهی
پیر الهی بتجلیه
های هفتگانه میسّر
نوع بشری خود میرسد.
از جمله تفکّرات
این کاملان الهی،
گفته های انبیا
و اولیای
درگذشته است . که
کدام یک از آن
گفته ها و نوشته
ها و نقل شده
های از آنان، تطبیق
با سطح عقل
ولایت برتر
خود انسان
کامل میکند. و
بقیّه گفته ها
را باید محترم
دانست، ولی مناسب
فهم انسان معاصر
نیست. مگر با (
تنزیل منطقی)
بزبان روز و (
برداشت سلوکی)
این انسان کامل،
که میتواند
مفهوم سلوکی خود
را از تفکر
گذشتگان بیان
نماید. مانند
کتابهای
اوپانیشاد و اوستا
و تورات و قرآن
را بزبان فهم مردم
عصر خود، و و
منطق مادی
آنها درآورد. که
شاید چند در صدی
از آنها
پذیرای
حکمتهای این
انسان کامل
باشند. و شاید بفکر
عمل نمودن
بنتایج الهی جدید
خود برسد . که خدمت
عظیم یک کامل
الهی زنده، بتمام
کاملان و سالکان
ولایتهای قبلی
و زمینه ساز
برای
انسانهای
معاصر، و
شایدهم در
نسلهای قریب
الوصول آنها
بفصول نهائی
نوع بشری و عقل
پذیرفته باشد.
گرچه عقل بشری
مادی است. که
برخی از آنها
عقل حقیقت جودی
و استعداد
سلوک الهی
داشته باشند. پس
اکنون در همه کاملان
و علاقمندان
لقای الهی، مراجعه
به ادیان قبلی
هندوستان، یعنی
ولایتهای آدم کیومرث
و میترای نوح
و بودا، زیاد است.
که گاهی سفر بهندوستان
میکنند، و حتی
پیروی ادیان
آنجا را
مینمایند. که برخی
قبل از کمال
الهی و
خودسرانه، و
یا بدون پیر
الهی میروند، که
با اجازه او
را ندارند. بهندوستان
میروند زیرا گوئی
عجله دارند، که
زودتر بکمال
شهودی آرزوی خود
برسند. که اینان
باز مانند
قشری های دیگر،
و یا دانشمندان
در علوم به
داده های مُرده
از مُردگان
توجّه دارند. و
به منابع درگذشته
پناه میبرند، و
منابع زنده
الهی اولیای
موجود، بخصوص
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند،
که دقیقا
مناسب شفا بخش
مشکلات روانی سالک
میباشند
مراجعه نمی
کنند. و عملا
مرده پرستی و شرک
کرده اند. اما کاملان
الهی موفق بشهود
نهائی خود، سفر
بهندوستان وهر
جادی دیگر، و
مراجعه
بمراکز عمده
سلوک
ولایتهای پیشبن
سه گانه اولیه،
بدون خطر
میباشد. و میتواند
نتایج جدیدی
در برداشت
سلوکی
حکمتهای آنان
به نماید. که این
نویسنده نیز
چنین علااقه
ای داشته بود. که
سختی زیاد
زبان دانی
مطرح بود. زیرا
جنبه های
باطنی و دقیق
حکمتهای ملل و
ولایتهای دیگر،
بسته باینکه
چقدر دقیقا
زبان آنها را بفهمیم،
یا ترجمه های آنها
را مترجمین
قدرتمند فهمیده
از هر دو زبان
باید باشد. که
معمولا این گونه
مترجمین نادر هستند.
و مترجمین
شایسته تازه
بفکر عمل
بآنچه اخیرا متوجّه
امور عرفانی و
الهی شده اند
افتاده اند. تا
دیرکرد خود را،
با عشق و عقل و باوری
و اعمال فشرده
جبران کنند.

از
تاریخ ادیان هندی
یا هندو نخست
دوره (ودائی)
خوانده میشود،
که تا ۶۰۰ سال
پیش از میلاد مسیح،
شبیه همان سلوک
الهی قدیم قوم
آریادی مهاجر
از جنوب سیبری
بهندوستان
بوده است، که بدرجاتی
از آریادی و
الهی شدن
رسیده بودند. سرودهای
ریگ ودا و
سرودهای
براهمانا آغاز
از ایدآلیزم ملکوتی
چون
اوپانیشاد
میباشد. و
سرودهای دیگر
ریگ ودا، دعاهادی
بصورت تمثیل
در ستایش
خداوند است. و
پیروان طالب
وحدت وجود با تجلّیات
الهی و با
آینده های
نیامده خود، بدنبال
احوال (سامادی)
یا همان صمدیت
سالک در بی خودی،
که به جز
وسیله الهی
خود بچپیزی
فکر نکنند. که خود
نوعی نزدیک
بمرگ قبل از
مرگ است . که این
احوال در همه ولایتهای
بعدی نیز هست. و
کار سخت سالکان
میباشد. که دنیا
دوستی مانع رسیدن
سالک بحال صمدیت
میباشد. که
همان احوال
مراتب الهی تا
خداوند الله میباشد.
که چیزی از
جنبه های مادی
و بشری و
جهانی را
ندارند. و الاّ
بجای تکامل
روح سقوط از
مقام روحی
الهی کنونی
خود کرده اند. هندوان
تمرکز در( آتش
محراب) معبد، چون
زردسشتیان، بقصد
رسیدن به
فرشته آتش، و
چون موسی در کوه
طور، که در
ولایت چهارم زردشت
بود، هندو ها آنرا
آتش (أگنی) و
کشتن نفس امّاره،
و نزدیک مرگ
قبل از مرگ
شدن است. و این نویسنده
از احوال خود
بخاطر دارد، زمانی
چندین ماه
بدون اینکه
مشکلی در
زندگی وادارم کرده
باشد، از
خداوند در دعا
هایم میخواستم،
که چون بخواب
رفتم هرگز بیدار
نشوم. که
بعدها توفیق خود
را در همین
خواب با رؤیای
مرگ یافتم که
بیدار گردیدم.
و انسانی دیگر
در عقل و
احوال دیگری
بودم، که نام
تازه ای از
خداوند گرفتم،
که همان نام شریف
جلیل میباشد.

پس از
دوره ودائی
دوره برهمنی
خوانده میشود.
که دوره
پادشاهی
اولیای الهی
در جامعه خود
بوده است. که
فرصت خوبی
برای قشری ها
و ناتوانان
تحمّل سلوک
الهی، و صبوری
در بلایای
سلوکی آنها شد.
که عنوان
برهمنان و
کاهنان و
آخوند روحانی،
و برای انجام
عبادات دسته جمعی
گردید. اینان بمرور
مانند دیگر
مذاهب قشری
کارمادی، افرادی
جزمی شدند. که حاضر
به ترک افکار
و عقاید خود
نیستند. که بالأخره
معجزه دوره سوم
در ادیان هندی
دست داد، که دنبال
تحقیق باطنی از
مفاهیم ظاهری
رفتند. که
میتوان عرفان
مرموز
زمانهای بعدی
برای غیر سالکان
را، نتیجه تبلیغات
دینی این
کاهنان غیر
صادق بوده است.
وکارها مادی مانند
قربانی نمودن انسان
و ریاضت و
عجله در
فداکاری و جان
بازی سالکان
بود. که از پیر خود
خواستار بریدن
گردن خود
میشدند، که فورا
بلقای الهی برسند.
که شاید بسطوح
پآئین تر از
مراتب لقای
الهی رفته
باشند. لذا بهتر
است سالک عجله
نداشته باشند،
که کار شیطان
است. ولی
همیشه طالب چنین
مرگ زودتر قبل
از مرگ بوده باشند.
بقول مولا علیّ،
بیش از طفل
بپستان مادر، برای
مرگ اشتیاق دارد.
و عاقبت نیز
قاتل خود را از
خواب در مسجد
کوفه بیدار کرد،
و علیّ خلیفه
پیش نماز بود،
که ضربت کشنده
در حال سجود
داشت. ولی اولیای
الهی در هر
حال اختیار
آزاد دارند، که
برحسب احوال
سالک بخصوصی، در
بودن شرایط غیر
قابل اصلاح
روان آنها، که
آنان را بمرزهای
ترک سلوک می کشاند،
اجازه قربانی شدن
بدهند. در این دوره
بودائیان
جهان را عالم
صغیر و جهان
های الهی را عالم
کبیر میگفتند.
و اعتقاد ( نتی)
یعنی همان
(أهو یا الله) است.
یعنی این اله
شهودی هنوز
خداوند مقصود
نیست. که در
ذکر لا اله
الاّ الله یا در
ذکر لا اله الاّ
هو، و یا در ذکر
الله أکبر و
یا تنها واژه (
أهو) زردشتی و
عر بی شده آن
الله، در قریش
زردشتی الأصل
است . که مانند بسیاری
از ( اذکار
توحیدی دفع شرک)
که مدام
سالکان ورد زبان
دارند. بشرط اینکه
در حال توجّه
و تمرکر در
صورت حضور ذهنی
وسیله الهی خود
پیر کامل، یا
هر نور تجلّی بعدی
خود بوده باشند.
که سالک با این
اذکار بسوژه مورد
پرستش خود میگوید
الهی هستی، ولی
الله نمی باشی.
چه رسد که بخداوند
هو رسیده باشند.
زیرا بقول محمد،
هیچ دعا و عبادتی
بدون وسیله الهی
بمعرفی خداوند
بوی نمیرسد، که
بصورت دعا کننده
کوبیده میشود.
که شرک ودلیل
کارماهای شدید
پس از مرگ آنان
است. که بقول
محمد، مسخ میمون
و خوک بهترین
بخت آنان خواهد
بود. که اینان ابلیسان
قشری و زنده میباشند.
که خود سوژه
تفکّر و تمرکز
پیروان جاهل میباشد.
پیر کامل
حسینی که ما میگوئیم،
در هر شش
ولایت الهی
برای سالکان
آنها هست. که تجلّی
اول سالک و مقام
اول پنج تن آل
عبای ولایت
محمدی میباشد.
که در رؤیا
نور صورت الهی
اورا دیده است.
پس خود را با
یک مقام الهی
روبرو میداند،
که حرف او حرف خداوند
است. حتی اگر مخالف
حرف پیامبر
اولی العزم خود
گفته باشد، ولی
مطابقت با قرآن،
یعنی ( دو قرّه) شهودی
و با (سنّت)
یعنی وظیفه
سلوک الهی بدستور
پیر زنده
میباشد.

در دوره
بعدی حماسی و
جنگی جامعه دینی
نظام سیاسی
ولایت فقیه، آخوند
غیرالهی
حکومت یک دیکتاتور
جاه طلب بود. که
در ابتدا بتصوّر
رسیدن بنظام دوره
سلوک زمان
حیات پیامبر
مربوطه، پادشاهی
روحانیون را
تحمّل کردند. که
باز سالکان با
اولیای الهی
در عزلت تنهائی
خود، ادامه کار
تخلیه و تحلیه
را میدانند. که
همراه محبّت و
عقل مفهوم سالک
میباشد. دراین
دوره از آزادی
عقیده شخص
گفتند، که کاملا
مغایر( تسلیم سلوکی)
سالکان
باولیای الهی
میباشد. و بسیاری
بشکل قهرمانان
ورزشی، بحمایت
ضعفا
میپرداختند. مگر
مأموریّت سالک
از پیر داشته باشند،
که جهاد جنگی کنند.
در این زمانها
کیش بودائی و
جین چینی و یا پرستش
کریشنا و مذهب
ویشنودی و
مذهب شیوادی
رایج عموم شده
بود. کتاب ( مها
بهارانا) کتاب
مقدّس شد. که افسانه
های گذشته را سمبولیک
بکار میبردند.
و بالأخره
دوره تاریخی دیانت
بودا بنام(
سوتراها) از
قرن دوم میلادی
مسیح و دوره
مدرسی
اسکولاستیک
آغاز گردید. گوئی
دین ورزی را چون
علوم دیگر در مدرسه
باید آموخت، که
عامل مهم قشری
گری مذهبی در
همه ولایتها
میباشد. در
این کتاب عبادات
کوتاه و کلمات
قصار بشکل
أدبی آمده، که
خود آغاز جدال
قلمی و فکری
آنها شد. که بندرت
سالکان از
کلمات قصار
بمعنی باطنی
آن که هدایت کننده
روان سالک بسوی
خداوند بود، که
مورد دستبرد
عقده های
روانی آنها بوده
و هست. رقابت
مکاتب پیش آمد
و اصطلاحات
تخصصی که درعرفان
بعدی مطرح شد،
گاهی خود وسیله
مخفی شدن
معانی باطنی
میشود. تفسیر
امور عقلی و منطق
مادی زیاد شد. و
چاره جویان
اقدام بیکی کردن
اصطلاحات و
مفاهیم
عرفانی
نمودند. که گوئی
همه مذاهب
آنرا خواهند پذیرفت.
که در عمل این
کار خود عامل پیدایش
مذاهب جدیدی
شد. ودر این
مذاهب گوناگون،
تنها انگشت شماری
از افراد مستعد
سلوک الهی بهدایت
خداوند در دل
آنان، با اولیای
الهی زنده بمعرفی
خداوند بسلوک
میپرداختند. و
بقیّه قشری
های کارمادی
مانده، که در همه
ادیان و
ولایتهای
سلوکی نیز این
قشری ها و
معدودی سالک
مطرح است .

فرضیه کارما
و تولد مجدد
پس از مرگ و
(مجازات
بالمثل) که همان
گارمه یا گرم
و جرم در ولایت
مسیح و محمد
مفهوم دارد، بر
این اساس است،
که هر کس (
عاقبت لاجرم) و
بدون جرم و
دلیل کارما
شدن ها، تنها
خواست خدا را
در سلوک تا شهود
تجلّی الهی میسّر
خود بپردازند .
بتدریج معابد
و مساجد و مراکز
اختصاصی هر
آخوند و هر
مذهبی پیدا شد.
که در مذاهب قشری
بعدی مسیح و
محمد همچنان
دایر میباشد. و
صحبت از معایب
تن و ذهن و
روان و از هم جدا
مطرح شد. که در تزکیه
نفس و نیز در
سالکان متظاهر
در ذهن، بصورت
کاربرد های
ادبی و
اصطلاحات
عرفانی درآمد.
برای پاکسازی تن
کار وسواس
آخوندهای قشری
شد، گوئی خدا را
با پاکی ظاهر تن
در رودخانه های
مقدس یا ( آب نظر
کرده) فریب میدهند.

در تحلیل
منطقی کلمه کارما،
همان ( کار- ما) انسانها
است. که در پندار
و گفتار و کردار
و رفتار باعث
مجرم شدن از نظر
الهی میباشد. سرودهای
ودائی بشرط احوال
در راءت آنها،
گفتند که أثر
معجزه آسا و
جاودانگی
دارد. موزیک
دعا و قراءت
با ( تَجوید
چون گاتا) های
زردشت نقش مهمی
پیدا کرد، که أثر
روانی خود را
در عوام دارد. و
گاهی افراد مستعد
را بخلسه و
حالت صمدیت
سامادی سالک
میرساند. چون زمزمه
زردشتیان
قریش در
مجاورت آب
زمزم کنار
کعبه، که یهودیان
در اصل زردشتی
نیز دارند. و
یا درویشان
مکتب و طریقت
ملاّی رومی در
سماع و گردش بدور
خود احوالی
بدست میآید، که
برای سالکان امروز
هرچه پیر
بگوید، دارای نتیجه
الهی و شهودی است.
در سماع و
اعمال دیگر، بدون
پیر نمیتوان
بمراتب شهودی
رسید. که اکتفا
بکسب احوال کنند
و نه تغییر و
تعالی در
احوال روحی خود.
آنان نیز روح انسان
را از أزل تا
أبد گرفتار (
چرخ سامسارا)
یعنی سلسله
تولدات نوعی
مکرر در
کارماها میدانند،
تا دوباره بنوع
بشری کنونی رسیده
که بنور قائم برسند.
از این پس
کارماها و
قهقراهای
مقام نوعی روح
فردی شروع میشود.
چون سوء
استفاده از
عقل و نیروهای
حیاتی که امانت
خداوند برای
هرکس در امور شهوت
رانی و
هوسبازی بکار بردند
و میبرند. در
این دوره
استفاده از الفاظ
و افکار و قواعد
و عادات و
عبادات دینی، راه
فرزانگی شهود
و کمال الهی دانستند.
مبحث آزادی و نیروانا
و معصوم شدن
پس از کسب تجلّیات
الهی واحوال و
معقولات
مربوطه، تنها در
برخی عملا
تخلیه و تحلیه
سلوکی صورت
میگیرد، تا به
تجلیه شهودی
مربوطه برسند.
و سالک بدون
رنج و بلایای سلوکی
و صبوری در
سختی زندگی، تنها
عبادت عملی
انسان طالب
لقای الهی
میباشد. که خود
یکی از شروط لازم
است، تا پیر
الهی چه دستور
مناسب فهم و علاج
روان سالک
بدهد. تکرار عبادات
بخصوص از
اعمال و
روشهای
درگذشتگان برای
پاکسازی روان
اگر پیر الهی زنده
تأیید کند مؤثّر
است.

بحث
جوهر ثابت در مقابل
عَرَض متغیّر
در ذات ژنتیک روحی
انسان عامل
سازنده تن وذهن
و روان تولد کنونب
طفل میباشد. که
در تولد قبلی
چه گونه
پاکسازی
طبیعی یا سلوکی
کرده است. لذا
هر موجودی بیک
درجه پیامبری
در تولد قبلی
خود رسیده است.
و بالأخره
فراوان مباحث اخلاقی
و معرفتی
عرفانی مطرح
شد. بحث ادوار حهانی
که ظاهرا در
تحوّلاات مادی
جهان باشد که درست
نیست. که در
احوال انسان سالک
صادق است. که
انسان نیز در
حیوانیّت بشری
باید بدرجه ای
از الوهیّت
شهودی برسد. که
مقدمه ای برای
شهود نورقائم
و انواع فوق بشری
است. و بیشتر مفهوم
تولدات مکرر
قهقرادی
کارمادی، و یا
تولدات در
فصول بهتر نوع
فوق بشری، برای
شاهدان نور قائم
تا با فصل نوع فوق
بشری بهتر
برای شاهدان
ولایتهای پنج
گانه قبل از ولایت
محمد که بشهود
میرسند، ولی بشهود
قائم ربّ النوع
بشری نرسیده، و
اکنون نیز
نمیرسند، که مسیح
بعرش قائم جِبرئیل
رسیده، و تنها
الهامات لدنّی
از سطح بالاتر
الهی را نداشت.
و نیر کاملان
مسیحی در هر
زمان که این الهامات
و حکمتهای الهی،
قابل قیاس با الهامات
لدنّی عمیق تر
ربّ العرش رحمان
برای کاملان
محمدی در هر
زمان نمی باشد.
تا نوبت مهدی
موعود برسد، که
از سطح عقل ربّ
العرش بالاتر از
رحمان ادراکات
دارند. که از
هزاران برابر
به میلیونها برابر
عقل بشری میرسند.
گوئی فرشتگان
و تجلّیات و
مراتب الهی ملکوتها،
با شاهدان
سالک خود تولد
بجهان مییابند.
مشکل تجزیه
همه ادیان
سلوکی در غیر
سالکان و
آخوندهای
قشری، در همه ادیان
و مذاهب هست. که
حتی در یک مذهب
واحد بتعداد
آخوندهای
مذهبی تفکیک
های عمیق وجود
دارد. و تقلید
اجباری از
آخوندها عملا
حکومت دینی و غیر
رسمی میباشد. که
نظام فاسد
ارواح و ذهن و
روان پیروان میباشد.
و هرگز نتیجه
رضایت الهی
وپاکسازی ژنتیک
روحی انسان
ندارد.

M223

تراوادا
و ماهایانا در
فلسفه هندو

دو شاخه دینی
بودیزم Travada و Mahayana دو
فرقه یا مکتب
و فلسفه بودائی
که تراوادا در
جنوب هندوستان
رایج بود، ولی
مکتب
ماهایانا در
شمال هندوستان
رواج داشت. و
یا ( چرخ بزرگ و
چرخ کوچک)
شهرت داشتند. در
شهود شیوای سوم
است، که
کاملان بودائی
برخی با شهود
برتری، و
تفاوت در نجات
و بیداری از
خواب مرگ قبل
از مرگ برای مأموریّت
تعلیم دیگران
بخلق باز میگردند.
و یا برخی از خواب
مرگ بیدار نشده
شهود چهارم عرش
مرتضوی ایلی
را نداشتند پس
چرخ بزرگ تر
درپیش دارند. آثار
تراوادا
بزبان پالی
جنوب
هندوستان بوده،
ولی آثار
ماهایانا
بزبان
سانسکریت در
شمال بوده است.
تراوادا مدّعی
پیروی أصلی
تعلیمات
نخستین بودا
بوده است. میتوان
گفت که مکتب
ماهایانا
تفسیر فلسفی و
عرفانی آئین
بودا است، پس
قشری میباشد. و
تراوادا سلوک عملی
چون بودا و هر پیامبر
دیگری داشته و
دارند. که تخلیه
و تحلیه تا
تجلیه انوار
الهی را
بنمایند . در تراوادا
واقعیّت های جهان
و نیز در
انسان برق آسا
گذران است، و
چیز ثابتی
بعنوان حقیقت
وجود ندارد. و
تنها روح از
منشأ الهی
موجودات، دریافت
جوهر اولیّه وجود
در ژنتیک روحی،
جدا شده از
روح الأرواح
خداوند کرده
است. که از
نردبان انواع
تحت جمادی هر
روح پرورش
مراتب الهی
مینماید. که میتوان
روح فردی هر
موجود زنده را
دارای ماهیّتی
الهی دانست و
چیزی غیر زنده
در هستی نیست. و
تنها این روح انسان
عاقل شده است،
که سالک راه خدا
نیست، که بجای
تکامل روح
دوچار أهریمن
قهقرای نوعی میشود.
ولی انسان
بشری تا زنده
است، هنوز خود
معجزه ای الهی
و یک تجلّی از
صفات الهی میباشد.
پس از مرگ
سقوط کارمادی
برای تکرار
گذشته ها در
آینده ها مینماید،
تا فرمان ( کن فیکون)
الهی را انجام
داده باشد.

واقعیّت
های مادی
مناسب عقل بشری
یک توهّم
مداوم انسان
چون جریان آب
رودخانه
میباشد. آنچه
در هستی موجودی
هست، سلسله ای
در حال جریان
از تفکّرات
ذهن و احساسات
شخصی انسان
میباشد. که تفاوت
ها نتیجه نسبت
کمّی وکیفی
عقده های
روانی است که سازنده
عقل مادی و
حیوانی انسان غیر
سالک میباشد. زیرا
علّت و معلول
یکدیگر هستند.
که میتوان
آنها را موقّتا(
واقعیّت نوعی)
خواند. که شخصیّت
ادراکی هر شخص
را نشان میدهد.
در تراوادا رسیدن
بهدف نهائی
نیروانا، شهود
نهائی نور تجلّی
برتر میسّر
سالک هر ولایت
است. که این نور
نیروانا درسطح
پآئین تر از
شهود عرشی و همان
تجلّی بالاتر
پیامبران
بازگشته بخلق
درهر ولایت ششگانه
نوع بشری میباشد.
و در هر ولایت الهی
برتر سالک پس
تولد در فصل نوع
بشری، و تجدید
شهودهای قبلی
با شهود ربّ و
مقام تجلّی
الهی بالاتر دیده
چشم دل سالک
میشود. و باز
در شهود عرش
ربّ برتر موقّتا
توقّف تکامل روحی
دارد که بهشت
سوم عرشی است. تا
باز درتولد بشری
بهتری و تجدید
شهودهای قبلی،
بیک تجلّی بالاتر
برسد. که چون
نردبان شهودی
در نوع بشری
است. بودا با
شهود سوّم نور
شیوا و شهود
چهارم عرش
مرتضوی در تسمیه
کنونی ما بود. و
زردشت آخرین کامل
الهی ولایت بودا
با شهود چهارم
نور مرتضوی و
پنجم عرش
مصطفوی رسیده،
و کاملان آن
ولایت نیز میرسند.
و در ولایت ششم
محمدی پس از
تجدید شهودهای
تولدات قبلی، بنام
(پنج تن آل عبا
و اسماء الله) بشهود
ششم نور قائم
و با مرگ قبل از
مرگ میرسند. و
احتمالا با
شهود هفتم عرش
رحمان، از خواب
مرگ قبل از
مرگ بیدار
میگردند. تا نوبت
مهدی موعود
محمد و
سوشیانت سوم زردشت
و فارقلیط دوم
مسیح در ۵۵
قرن دیگر برسد،
که با تجدید
شش شهود نوع
بشری، بشهود
تجلّی هفتم نور
ربّ رحمان
میرسند، که محمد
و کاملان محمدی
نرسیده اند
وبا شهود هشتم
عرش ربّ العرش
برتر از نوع
بشری، بخلق نوع
فوق بشری باز
میگردند. که هزاران
برابر عقل بشری
و کرامات دیگر
حیاتی را خواهند
داشت. که نامی هم
از ربّ برتر
از رحمان را
نمیدانیم و مهدی
خواهد گفت. که
نام او برحسب صفات
اصلی آن سطح الهی
بالاتر
میباشد . و تا
أبد این تجلّیات
شهودی و مهدی
های موعود
کاشفان اولی
العزم این تجلّیات
تا خداوند
الله، در مطلق
لاهوت( مکان
لا مکان)
خداوند( الله
أهو) برای تمام
ارواح موجودات
در پیش هست. که روح
هر أتم و
مادون أتم نیز
از انواع جمادی
و گیاهی وحیوانی
و بشری، به بی
نهایت انواع فوق
بشری فرشته
گونه، باید عبور
تکاملی و شهودی،
و با روشهای سلوکی
هر ولایت که
در هر نوعی
روش سلوک
مناسب وضع یک روح
میباشد.

هر بحثی
در باره آینده
هایی نیانده بوجود،
تا خداوند
مطلق و عوالم الهی،
اگر در انسان صورت
گیرد بی فایده
و نادرست و از
اوهام و
خرافات و نوعی
بیماری جنونی
و عقده ای
روان میباشد. مگر
در سلوک الهی هر
ولایت در هر
نوعی، تغییرات
حیاتی و اساسی
در ژنتیک روحی
یک موجود انسان
سالک بشود، که
بحالت صمدیت و
بی خودی برسد. که
در رؤیا چون
مرگ بشهودهای
تجلّیات الهی میرسد.
و دانستنی ها
در سطح توفیق خود
از آینده ها و
عوالم الهی
پیدا میکند. که
باز نسبتا درست
است. و در شهود
بالاتر و در
نوع بالاتر
دانستنی ها و
معرفت نسبتا حقیقی
تر برای یک روح
میرسد، که
مناسب به آن سطوح
عقلی خواهد بود.
و لذا عرفا(
جوهر روحی
انسان) که
ژنتیک روحی میگوئیم،
در انسان کامل
بشری و در هر
یک از شش درجه کمالات
ولایتهای ششگانه
نوع بشری قابل
توصیف و شناخت
دیگران غیر
سالک و با عقل
بشری و تصوّرات
مادی و بودن آلودگی
های روان عقده
ای در نفس امّاره
نمی باشد. که هرکس
در حدّ سطح
کمال عقلی و
درجه پاکی
سلوک احتمالی
خود، درک امور
مادی را دارد. چه
رسد بدرک امور
روحی و الهی و
آینده های
انواع بالاتر.
که فاصله
تفاوت عقل نوع
فوق بشری
آینده، با عقل
نوع بشری، خیلی
بیش از تفاوت عقلی
نوع میمون با
نوع بشری میباشد.
یکی در جنگل و
یکی در فضا راه
پیمادی میکند.

تراوادا
از أصلی
میگوید که هنوز
دیدار شهودی
بالای عرش ربّ
بالاتر را، تا
شهود ربّ الأرباب
الله در أبدیت
مطلق نکرده که
بتدریج پیدای
شهودی و شناخت
دیگر ظهورات
در هستی میشود.
که بفرض روحی
به ( خود خدائی
نسبی) خویش
برسد. تراوادا
نجات روح را در
همین زندگی
بشری ممکن
ومیسّر میداند.
اگر در سلوک
الهی بشهود نهائی
میسّر خود، و
در فصل نوع بشری
آخر تا شهود
نور تجلّی ششم
نور قائم روح القدس
گبریال مسیح
میرسد. آنگاه انسان
میتواند از طلسم
نوع بشری و( کلّ
کوچک) نوع
بشری نجات
بیابد. تا هفت هزار
سال بعد در
تولد نوع فوق بشری
فرشته گونه و
موجودیت چهار بعدی
و با هزاران برابر
عقل بشری
متولد جهان، و
هرجای
کهکشانها
خواهد بود. در تراوادا
انسان سالک
وقتی بدرجه (
ارهات) و پاکی روان
رسید، آنگاه
معنی درست زنده
بودن را دارد که
آزاد از هر
وظیفه و احکام
الهی است. تا
در ولایت برتر
و تولد بالاتر
وظایف جدیدی برای
تکامل بیشتر
روح پیدا کند. یعنی
جان نوع بشری
که تجسّم مادی
در تن دارد. که
در مرگ قبل از مرگ،
آنهم شرط کافی
در پاکسازی روان
و آزادی نوعی دست
میدهد. علل و اسباب
را باید رها
کرد، که خود
علّت رنج های
بشری بگفته بودا
و انبیای دیگر
میباشد. تا
بتوان بمراتب شهودی
و آینده های نیامده
یک روح رسید. که
آنگاه برای انسان
کامل بازگشته پیامبرگونه
بخلق، مرحله تفکّر
درست و مراقبه
از خود و تا زنده
هست، در
محدوده کاملان
ولایت الهی خود،
میتواند جنبه
هادی از حقیقت
را بشناسد. و
بودا از چهار(
حقیقت شریف)
مقدّس میگوید.
یعنی همان
چهار شهود سطح
ولایت بودا. شهود
سوم فاطمی
شیوا و سطح و
حقیقت چهارم
عرش ایلی
مرتضوی است . که
تا کنون نیز
کاملان بودائی
بدان میرسند. که
زردشت از پنج
حقیقت تجلّی الهی،
و مسیح از شش
حقیقت، و محمد
از هفت حقیقت
تا زیر سطح عرش
رحمان خبر
مختصری از
بالای عرش رحمان
بچشم در در
معراج و اسراء
شب قدر آخر خود
می بیند. تا در ولایت
مهدی موعود نوع
فوق بشری ۵۵
قرن دیگر ببعد،
معراج تا عرش
ربّ برتر از
رحمان داشته باشند.
که از هشت
حقیقت یا همان
( هشت بهشت )
نوعی خواهند
رسید. که بی
نهایت حقایق تجلّی
الهی بالاتر در
پیش هست. شرط
اول رسیدن به
آن آینده فوق
بشری، اکنون انسان
نوع بشری، خود
را با مرگ قبل
از مرگ بنور
قائم ربّ النوع
بشری، و ایدآل
کمال الهی میسّر
انسان برسد. ولایتهای
ششگانه نوع بشری
آدم کیومرث و
میترای نوح و
بودا، و سپس زردشت
و مسیح و محمد بودند.
در ولایت ششم محمدی
پنج شهود
مقدماتی ( پنج تن
آل عبا)
اصطلاحا، اکنون
برای غیر
شاهدان در
(مکان لا مکان)
طبقات پنج
گانه ملکوت
میباشند. یعنی
عوالم الهی(
ماسوت) ماده سنگین
مرکز کهکشان، و
عالم ( ناسوت)
ناس مردم یا ناسیان
عهد الست، که
پس از شهود
تجلّیات پنجگانه
مقدماتی روح
سالک معراج
جهان الهی (
ملکوت) پنج
گانه رسیده میشود.
که در شهود
ششم قائم روح القدس،
کاملان بودائی
و زردشتی و
مسیحی از آن شناخت
و خبری ندارند.
که ربّ النوع
های آینده، اصطلاحا
هریک در یک (
جبروت) بالاتر
میباشند. که پس
از بی نهایت جبروت
به ( لاهوت )
الله أهو ربّ
الأرباب
میرسند. که آنگاه
رسیدن بفرض محال
به ( هاهوت)
جهان خداوند
هو، بیرون از
هستی ها، بقول
محمد در (عمّاء)
و تاریکی و
کوری میباشد . که
خود خالق و
صادر کننده قبلی
الله و عوالم تابع
الله بوده است.

شاهدان هر
نور تجلّی آخر
در هر شش
ولایت الهی، با
نور تجلّی که مقام
ربّ کنونی و
مربّی شاهد است،
(عهد الست) و
سوگندی دارد. که
با تجسّم انسانی
این مقام شهودی،
در تولد بهتر بعدی
خود بجهان، و
با معرفی
خداوند که کامل
الهی ولایت برتر
است، تسلیم و
پیمان سلوکی برای
ادامه پاکسازی
عمیق تر تا شهود
برتر نور تجلی
و عهد الست جدیدی
برسد. که گوئی در
برابر پرسش
نور شهود آخر،
که گفت، آیا من
ربّ تو نیستم؟
که پاسخ شاهد
آری و لبّیک میباشد
آنگاه همین تعهّد
شاهد یک تجلّی
الهی است، که در
تولد بهتر بعدی،
در یک کامل الهی
ولایت برتر، که
تجسّم انسانی همان
شهود نوری پیشین
شاهد میباشد، بتجدید
شهودهای قبلی
و امکان رسیدن
بیک شهود تجلّی
تازه دارد، که
شاهدان ششم
قائم در تولد نوع
فوق بشری، بشهود
تجلّی هفتم نور
رحمان و هشتم عرش
ربّ برتر از
رحمان و عهد
الست جدیدی
میرسد. انسان کامل
در راه
نیروانا این
همانی مقام الهی
تجلّی مشهود
خود را دارد. که
او را قابل ستایش
و توسّل عبادی
سالکان خود
مینماید. که دعای
سالکان بقول محمد
بخداوند الله میرسد.
و الاّ بصورت دعا
کننده کوبیده میشود.
که قشری و
آخوند پرستی
ابلیس پرستی
کرده، و به
قهقرای مقام روحی
پس از مرگ در
انواع حقیر دوچار
میشود. و از هم
اکنون نیز در
کمی عقل و ضعف
احوال حیاتی
میگردد. که احوالی
حیوانی نشان
میدهد. این توسّل
عبادی با پیر
الهی بمعرفی
خداوند همان ( دین
ورزی حقیقی) و سلوکی
و خدا پسندانه
است. ماهایانا
خود را چرخ بزرگ
میداند، نجات
با نیروانا را
عملا در سلوک
از فصل نوع بشری
کنونی میداند.

بودا
گفته است هرکس
بمن عشق بورزد
و ایمان داشته
باشد، یعنی
اوم و سلوک عملی
و توسّل عبادی
داشته باشد، آنگاه
آسمان از آن
او میباشد. یعنی
شهود چهارم
عرش مرتضوی
ایلی، که روح بودا
پس از مرگ طبیعی
بدان بهشت سوّم
انتظار وعده
الهی رسید. تا
باز تولد بهتر
بشری بعدی بجهان
پیدا کند. و در
نام و صورت و
سرنوشت دوره زندگی
جدیدی دارد. عشق
به بودا یا
همچنین در
ولایات الهی
بعدی، ( صورت
ملکوتی روح )
زردشت و مسیح و
محمد، برای دین
ورزی سالکان
ولایت های آنان
از نوع عشق
ورزی انسانها
بهم نیست، که
حیوانی خواهد
بود. ولی عشق
بخاطر خدا و
پیر الهی و
سلوک بشهود
آخر میسّر
میرساند. که شهود
آخر تعلیم مرگ
قبل از مرگ را میدهد،
که بتجلّی الهی
بالاتر میرسد،
ولو بخلق باز نگردد.
ماهایانا
فضائل اخلاقی
را در انسان تنها
در تحقّق و بالفعل
کردن کرامات بالقوّه
میداند، که مورد
نیاز تولد نوع
بهتر بعدی
میباشد. که
راه صعود و
تعالی و معراج
بودا و
بوداهای
آینده در
ولایت سوم، همان
عرش مرتضوی
است. یعنی رضایت
الهی از سالک میباشد.
که آنرا چرخ بزرگ
میداند، که
نیز بمعنی
گردش جهان در
چشم محتضر، برای
شهود نور الهی
است. که در
صورت بازگشت
بخلق پیامبرگونه،
میتواند از
دوران و گردش
چشم و دل خود
در مرگ بگوئیم.
بخصوص صفت ترحّم
بهر موجودی و
صبوری در سلوک،
شاهد قوس صعود
و معراج واسراء
را ( بودی
ساتواها)
میگویند. که نهایت
برای رسیدن بنیروانا
و شهود نور
تجلّی جدید شیوا
برای بودا است.
انسان واصل را
بهزاران برابر
عقل فصل نوع
بشری قبلی
میرساند. و آماده
هزاران سطوح
عقلی برتر در
انواع فوق بشری
میداند. یا همان
مقام ( بیداری بودا
شدن ) است، که بواقعیّت
مطلق، یعنی به
حقیقت رسیدن و
بالفعل شدن
کرامات بالقوّه
میسّر برای
ولایت سلوکی و
الهی سوم
میباشد.

( آتمان) یعنی
جوهر ثابت در
هستی بصورت
فرضیّه ای است،
که همه اشیاء
خلاء و تهی
میباشد. و موجود
محسوس بازی ذهن
است. زیرا هر
چیزی سیّاله و
در حال جریان
و تغییر است و
ثباتی ندارد . در
عرفان بودیزم،
بوداهای
پیشین نیز
بوده اند. که
بودا خود قبلا
(بودی ساترا)
بوده است، که
برای مقام پیامبری
ولایت های
قبلی میگوئیم.
یعنی در هر
تولد فصل بهتر
نوع بشری، در
ولایت های پیشین
بدرجه
پیامبری و
کمال و بیداری
رسیده بوده، که
اینک با کرامات
بالفعل بیشتر،
توانست متولد
در فصل باز
بهتر نوع بشری
شود. که با عقل
و کرامات حیاتی
بیشتری شرایط بهتری
در تن و ذهن و روان
پیدا کرده، که
عقل حقیقت جودی
را داشت. و
عملا با این
عقل سلوک الهی
پرداخت و بالقوّه
ها را بالفعل
کرد، که مورد
نیاز تولد باز
بهتر ولایت الهی
بعدی است. پس
بود ا بکمال و شایستگی
نور شیوا رسید،
و از هم اکنون
در بهشت چهارم
تولد نوع بشری
بهتر، و در
بهشت های شهود
ملکوتی
بالاتر پس از مرگ
رسیده است. همان
داستان در
بهشت بودن آدم
کیومرث، که در
بوستانی در
عوالم الهی
نبوده، بلکه
در فصول نوع بشری
خود، با تکامل
طبیعی انعکاس شرطی
و اصطلاحا بدستان
خداوند بدون پیر
حسینی چون
مادر و امام زمان
حسنی چون پدر
خود رسید. که
والدین و دو
والد الهی و
انسانی هستند.
والدین
جسمانی پدر و
مادر
بیولوجیک خود
را داشته است،
که ارتباطی با
زندگی سلوکی
سالک از قبل و
از بعد ندارند.
و بیشمار تجلّیات
و عوالم الهی
بالاتر تا خد
اوند مطلق الله
در پیش روی همه
ارواح هست. هر
ژنتیک روح فردی،
پس از صدور در
أزل، و موجود شدن
از دریای روح الأرواح،
که أصل الهی هر
موجود است، تا
از نردبان
انواع تحت جمادی
أثیری و جمادی
أتمی وعبور
بانواع اورگانیک
گیاهی و حیوانی،
بنوع بشری و
صدها فصول نوع
بشری، و
بتدریج بعقل بیشتر
رسید. که در شش
فصل آخر نوع بشری
بود. و در شش ولایت
و مکتب الهی
سلوکی( أهل کتاب)
و سلوک بگفته محمد،
بمراتب تجلّی
بالاتر الهی و
عقلهای الهی و
الهامات مدبّران
الهی برسد، که
تا أبد در بی
نهایت انواع
فوق بشری
ادامه دارد.

جسم مقدّس
بودا و هر پیامبر
و کامل الهی
همه ولایتهای سلوکی،
با مرگ قبل از مرگ
برای شهود نور
تجلّی مقدّس
شده است. که شاهد
نور قائم روح القدس،
خود نیز مقدّس
میشود، که (
این همانی)
مقام الهی خود
را پیدا میکند.
و برای سالکان
خود مقدّس
هستند. که درعقل
و رؤیا روشنادی
در تن و الوهیّت
او برای سالک
طالب لقای الهی
دیده میشود. که
بعدا آن نور
را تنها در
عقل و گفتار و رفتار
و معجزات پیر در
رؤیا دارد. و
خود بودا و بیدار،
بخدای فصل نوع
بشری خود
رسیده و مقدّس
میباشد. لذا مراتب
الهی را موجودات
عقلی گفته اند.
و این جنبه
ملکوتی پیر در
حکمتهای عقلی او
است، و نه در
هر ذرّه مادی تن
او. پس از مرگ بودا
در شهود( صورت
ملکوتی روح
بودا) و هر پیامبر
اولی العزم
صاحب و ایدآل
ولایت مربوطه،
بسالک خود
تعلیم مرگ قبل
از مرگ میدهد
که شرط رسیدن
بنور شهودی
خدای خود ایلی
یا ایلیا، در
مورد بودا و(
نور مصطفوی)
برای سالک
ولایت پنجم مسیح
و یا نور قائم
برای سالک
ولایت محمدی، که
با صورت روح مثالی
ملکوتی یا جبروتی
نور شهودی
برتر دیده سالک
میشود. که در
جسم مادی چنین
نور و صفات
توصیفی خداوند
از پیامبر
سالک میباشد. بودا
خود را حلقه
ای در این
زنجیر أزلی أبدی
موجودات و کاملان
الهی هر فصل
ونوعی میگوید.

روح بودا
در ملکوت
چهارم عرش مرتضوی
و روح زردشت
در ملکوت پنجم
عرش مصطفوی و روح
مسیح در ملکوت
ششم عرش جِبرئیل
گبریال است. که
پس از دوره
بهشت سوم
انتظار عرشی، هر
نجات یافته ای
در ولایت برتر
و با کرامات و
عقل بالفعل
بیشتری بجهان
متولد میشود. که
نام وصورت و سرنوشت
جدیدی دارد. مسیح
در صورت علیّ
متولد شد، و زردشت
در صورت امام
سجّاد متولد
گردید. که تنها
امتیازات عقلی
و روحی گذشته مسیح
و زردشت در
نسخ بهتر بشری
علیّ و سجّاد
قرار گرفت. زیرا
بقول محمد
همان صفات
الهی آنان را
دارند. که علیّ
را همان مسیح
خواند و دیگران
مخالف سجّاد، اورا
همان زردشت در
عادات و عقاید
چون ازدواج با
مادر گفتند. پدران
جسمی
بیولوجیک
آنها مطرح نیست.
که سجّاد
(فرزند الهی)
امام حسین است،
که شاید فرزند
جسمانی هم بوده
است. اما محمد
و نور قائم او در
جبروت اول قائم
روح القدس
میباشد. و
شهود عرشی
محمد بهشت سوم
انتظار عرشی روح
محمد است. که در
جبروت دوم
الهی میباشد. و
بی نهایت
جبروتها در پیش
هست، تا
بخداوند الله
در لاهوت، آخرین
جبروت رسید. که
آنگاه نیز
هنوز بخداوند(
هو در عمّاء)
بیرون از هستی
ها در هاهوت و
در اسم الباطن
و الخارج هستی
ها رسیده نشده
است.

اگر انسان
بتواند در
باره تحوّلات
تصوّف و سلوک ولایتهای
الهی گذشته و
وظایف مقرر
آنها را بیشتر
بداند، تنها
توضیح پیر
الهی حسینی
برای سالک او
درست خواهد بود.
بخصوص سالک پس
از نجات خود الهامات
الهی را دارد. و
الاّ هیچ کس
نباید به میل
خود انتخاب ولایت
یک پیر الهی
را بنماید. که تولد
در ولایت دینی
والدین بیشتر
شایسته پناه
بردن است. و
الاّ خداوند
پیر کامل
حسینی را بطالب
لقای الهی از بین
گروه کاملان الهی
ولایتها، یکی را
برای طالب سلوک
در رؤیا معرفی
مینماید. که محمد
در ولایت خود
از ۳۱۳ انسان کامل
محمدی میگوید.
و یکی که
مناسب مشکلات
روان سالک است
و طبیب شفا
بخش بیماریهای
روانی او است،
در رؤیا بوی معرفی
میکند، که در
جهان نیز پیدا
مینماید. و تا پیدا
کردن پیر، سالک
عملا( حجّ قبل
در مدینه) در
اصطلاح حجّاج
مکّه است. که برخی
حجّ کعبه را
مقدم بر حجّ مدینه
و قبر پیامبر
میدانند. و
کعبه الهی
همان نقطه خال
صورت پیر کامل
و قبله و ( مدینه
الرسول) و دین ورزی
و جایگاه سمبولیک
محمد اولی العزم
صاحب ولایت
ششم میباشد.

عرفا در
زمانهای بعدی
احوال شهودی و
رؤیادی خویش، از
وقتی که سالک بوده
بیاد میآورند
و نیز از وقتی که
بکمال و پیامبری
رسید، که این بار
با زبان
احتیاط
بیاناتی دارد.
ولی تنها پیر کامل
برای سالکان خود،
تمام مشکلات
راه الهی سالک
را میگوید. و سالک
نیز همچنان در
اختیار الهی میباشد.
و توضیح و دستور
الهی از زبان پیر
داده میشود. که
بقول فردوسی
چو فرمان
یزدان چه فرمان
شاه. اولیای
الهی از طریق
مکاشفه قبلی
شهودهای خود، و
مراقبه بعدی و
بررسی افکار و
احوال روز مرّه
خود در بازگشت
بخلق، بعنوان انسان
کامل و تجسّم
و این همانی
مجسّم تمام مراتب
شهودی را دارد.
که کامل محمدی
قائم زمان خود
برای چند سالک
خویش میباشد. القاب
امامان الهی و
لایت سلوکی
محمد در شیعه
دارنده شعاع
های شهودی، هر
یک توصیف و سمبل
یک کلاس تربیت
صفاتی سالک ر
ا نشان میدهد . که
سالک از پآئین
تعالی صفاتی امامان
را شروع میکند.
و به بالا تر
میرسد. آغاز
از( حجّت بن الحسن)
وسیله حجّ
وتوسّل عبادی سالک،
که خود فرزند الهی
حسن امام زمان
سالک، و پدر
قبلی الهی پیر
بوده، و هریک نیز
فرزند الهی
امام قبلی بالاتر
میباشد. چه
عملا و واقعا
فرزند جسمانی
او باشد یا نباشد.
لذا وقتی که امام
رضا فوت کرد، و
هدایای سرشار مأمون
را میراث امام
علیّ الرضا دانستند.
که بوصیّت
امام رضا، بفرزند
الهی او امام جواد
بسیار جوان دادند.
که او نیز
جواد بخشنده این
اموال بدیگران
بود. و
فرزندان جسمانی
امام رضا از مدینه
ببغداد یا طوس
رفتند، که میراث
پدر بگیرند. و
گفتند که ما محمد
جواد را نمی شناسیم
که برادر ما باشد.
زیرا جواد
جوان سالک
رسیده بشهود
عرش رحمان، و منتخب
خداوند بود. که
بین خوبان
انتخاب
بامامت عصر خود
شد. یا همان شهود
دوم مقام حسنی
که انسانی
زنده سالکان
در رؤیا میباشد.
ولی نه چاه سامرّه
یا جمکران . که امام
حسنی هر عصر نیز
مرگ و جانشین
دارد . و خود را
هیچ گاه معرفی
کسی نمی کند. و
صفات امامان
قبلی، مورد
نیاز پلّه های
بعدی است. که
تعالی و کمال صفاتی
روح سالک و
اخلاق و احوال
انسان کامل را
کسب میکند. که سجّاد
زین العابدین
یعنی عبد الله
و عابد حقیقی است،
تا سالک در
این پلّه صفاتی
بمقام حسینی
برسد. که مرگ قبل
از مرگ را
اجرا کند، تا بشهود
مرتضوی در
حجاب نور، و
شهود پنجم
مصطفوی در
صورت جسم ملکوتی
محمد برسد. و
پیر الهی
حسینی بمعرفی
خداوند، برای تمام
طبقات تعالی روحی
ولایتهای قبلی
و کنونی سالکان
میباشد. ملاحظه
میشود اصول
مراتب کاملان الهی
و شهودهای مربوطه
در هر شش
ولایت الهی
متوالیا در دل
سالک شاهد دیده
میشود. که آنگاه
کامل الهی و
پیامبر ولایت خود
میشود. و ما در
نوشته های خود
مثال های بیشتری
از ولایت محمد
برای توضیح
امور
ولایتهای قبلی
میگوئیم.

M230

ودانتا

هندوهای
دینی هندوستان
دین و فلسفه ودائی
و سلوک قدیم
را دارند، که
بسیار کهنه از
نظر امروز انسان،
و در سطح عقل
چمعی بشری هشت
هزار سال پیش بوده
است . که همچنان
در انسانهای بدائی
که تازه از
فصول نوع بشری
حیوانی بالا
آمده
تربیتهای ابتدادی
انسان را ادامه
میدهند. و همه ما
انسانها از
تمام کلاسهای تعلیم
بدائی قدیم
جون تکامل طبیعی
حیوانات در انعکاس
شرطی را انجام
داده ایم. و
مطابق افسانه
های سمبولیک آدم
و حوا در
تورات و عقیده
مردم بابل، که
آدم از بهشت
بی خبری حیوانیّت
طرد شده، و
بجهان برای
تکامل بیشتر
سقوط نمودند. زیرا
فریب مار ابلیس
را خورده بودند،
و عوام جاهل از
وظیفه الهی، فریب
مدّعیان روحانیّت
مذهبی و
آخوندها را
همچنان میخورند.
افسانه آدم
کیومرث و مکاتب
قدیم، مانند آئین
ودانتا بهمان
شکل تقریبی
تکرار میکنند.
که در واقع
داستان آدم و
حّوا یک تمثیل
و تشببیه مادی
در تولد فصل نوع
بشری بهتر، برای
ژنتیک روحی
انسان میباشد.
که ادامه
تکامل ارادی و
سلوکی روان در
کنترل مراتب الهی
است. که در
تولدات بشری چند
صدگانه
پاکسازی
طبیعی و تربیت
روانی بروشهای
بدائی حیوانی،
در تجربه و
خطا و مجازات
یا پاداش، تجربه
بهتر زندگی را
میآموزند. و
در ولایت نخستین
آدم کیومرث که
در عُمق تاریخ
هشت هزار ساله
و بدون داشتن پیر
ره رفته و
تجربه کرده
حسینی، و امام
زمان حسنی، که
برترین کاملان
حسینی است، و
در تمام ولایتهای
سلوکی قبلی
هزار سال بعد،
بولایت دوم میترا
یا نوح رسیدند.
که شهودهای حسینی
پیر و حسنی امام
زمان خود را، با
عرش شیوا و با مرگ
قبل از مرگ
بخلق باز
میگشتند. روشهای
سلوکی میترائی
که از آثار
آنان در معابد
زیر زمینی در
سر زمین
ایتالیا کشف شده،
و شاید در
قبائل بدائی صحرا
و جنگل نیز ادامه
داشته باشد، که
نسلهای مناسب خود
را در پرورش
عقل تربیت مینمایند.
و سپس بودا و
زردشت و مسیح و
محمد مراتب شهود
بالاتر، و
روشهای تزکیه نفس
و تغییر سریع
تر ماهیّت حیوانی
روان ناخود
آگاه سالکان
دنبال شده است.
که در همه ولایتهای
سلوکی باز
سالکان مانند آدم،
اصطلاحا بدستان
خدا ساخته شده
اند. تمام موجودات
و انسانها و
سالکان وکاملان
الهی زنده نیز
بدستان مراتب
الهی پرورش
یافته اند. که
چون بکمال شهودی
خود رسیدند، نسلهای
مناسب عقل خود
را تربیت کرده،
گوئی ملائک
هستند که سجده
آدم کردند. مگر
ابلیس، که همان
آخوند در لباس
روحانیّت کاذب
و تلبیس
دروغین از
عبادات شرک
آمیز خود
باشند، که همچنان
برای ولایتهای
زنده الهی تسلیم
سلوکی نمیشوند.
و عوام را
فریب میدهند و
خر سواری خود
را مینمایند. گرچه
این آخوندها
بقول محمد، که
شیطان فرشته
ای که چهار هزار
سال عبادت خدا
میکرد، زیرا در
تولدات قبلی با
چهلر بار با
ولایتهای سلوکی
پیشین عبادت، و
حتی بمقام پیامبری
ولایت خود
میرسیدند، ولی
اینک در تولد بهتر
بعدی، با عقل بیشتر
(عهد الست) خود
را با نور شهودی
آخر خویش فراموش
کرده، پس تسلیم
ولایت برتر نشده
اند، و در
کارماهای جهنّمی
نسخ و مسخ و
فسخ تولدات
مجدد به جهان،
همه کمالات و
مراتب شهودی تولدات
خود را از دست داده
اند. شیطان فرشته
ای بود، که مورد
غضب خداوند قرار
گرفت، چون اوّلین
سرکشی را نمود.
چون سالکان و کاملان
همه ولایتها
در تولد بهتر بعدی
بشری، با ولایت
برتری، ادامه تکامل
و عبادات سلوکی
نکردند، پس
سقوط بدرّه
های عمیق نسخ و
مسخ حیوانی
افتاده، تا صدها
هزار سال با زندگی
های دردناک
نوعی در جهان،
باز بنوع بشری
و همین سلوک الهی
تا شهود ششم قائم
ربّ النوع بشری،
در هر شش ولایت
الهی آدم تا محمد
تکرار گذشته
ها را میکنند. تا
با کاملان الهی
زنده این
ولایتها توسّل
سلوکی نمایند،
آنگاه نجات از
نوع بشری دارند.
تا هفت هزار
سال بعد تولد در
نوع فوق بشری با
هزاران برابر
عقل و موجودیتی
چهار بعدی در
ولایت هفتم مهدی
موعود محمد یا
همان سوشیانت
سوم زردشت، برای
تقرّب شهودی
بالاتر، تا دیدار
هفتم نور ربّ
رحمان ربّ النوع
فوق بشری، و
شهود هشتم عرش
ربّ برتر از
رحمان، که نام
اورا نمیدانیم،
راه خدا را
ادامه بدهند. که
آدم و دیانتهای
اولیه ودانتا آغاز
گر آن بودند. راه
الهی سلوک تنها
هدف خداوند در
آفرینش هستی و
موجودات هستی بوده،
و روح هر أتم و
ما دون أتم نیز
درحال تکامل روحی
خود، تا بانواع
گیاهی و
حیوانی تا نوع
بشری برسند، که
بازگشت همه
بسوی خداوند است.
سالکان همه ولایتها
با استفاده از
کرامات و
امکانات بالفعل
خود، که در
تولدات پیشین کسب
کرده بودند، باید
کرامات بالقوّه
ژنتیک روحی خود
را تحقّق
بدهند و بالفعل
نمایند. که مورد
نیاز تولد باز
بهتر نوع بعدی،
یا فصل نوع بهتر
بشری میباشد. که
بدون انجام این
بالفعل کردن کرامات
بالقوّه، عاقبت
دوچار کارماها
و تکرار گذشته
ها در آینده
های جهنّمی جهان
میشوند. و کمالات
تولدات انواع
قبلی خود را نیز
از دست میدهند.

سالکان
ولایتها با تخلیه
از صفات
حیوانی و تحلیه
بصفات الهی، از
پیر کامل خود بمعرفی
خداوند، آنگاه
بتجلیه های
هفت گانه میسّر
ولایتهای نوع بشری
میرسند، که عاقبت
در تولد بالاتر،
در ولایت ششم محمدی،
با یک محمد زنده
و پس از تجدید شهودهای
مقدماتی ولایتهای
پیشین خود، با
مرگ قبل ازمرگ
بشهود ششم
قائم، ایدآل کمال
الهی میسّر
برای نوع بشری
میرسند، که تا
هفت هزار سال
بعد در نوع فوق
بشری و ولایت مهدوی،
به نور ربّ اعلای
رحمان نیز
برسند. هر شهود
را زردشتیان (
خورّه )
میگفتند، که قریش
و محمد زردشتی
در فرهنگ دینی،
آنرا خورّه و خورنق
که قُرّه و
غُرّه شدند . و
دو شهود آخر اکتشافی
محمد نور قائم
و عرش رحمان، همان
معجزه محمد و
همان ( قرآن )
یعنی (دو قرّه) محمدی
میباشد. که هر
کامل محمدی
نیز دارد . و
حتی خود ( قرآن ناطق)
گویای الهی چند
سالک خود
میگردند. بازگشتگان
بخلق پس از بیداری
از خواب مرگ قبل
از مرگ، خود نیز
محمد و مسیح و
زردشت زنده سالکان
ولایت خود
میگردند. که مقام
پیامبری را
دارند. گرچه اولی
العزم کاشف قرّه
های جدید نیستند.

ودانتا دین
و مجموعه عقاید
دینی ودائی
است، که میتواند
همان دین آدم کیومرث
باشد، کاشف
نور تجلّی اول
الهی نوع بشری،
که در ولایت ششم
مصطفوی محمدی،
نام حسینی
دارد. و با عرش
حَسنی از خواب
مرگ قبل از
مرگ بیدار گردید.
و هزار سال پیروان
این دین، به
روش ( ودّ و
وداد ) و محبّت
در عشق ورزی و
توسّل عبادی
با وسیله الهی
بمعرفی خداوند،
توانست خود را
بشهود خویش برسانند.
و میترای نوح
آخرین کامل دیانت
ودائی بود، که
هزار سال بعد نیز
آخرین کامل میترائی،
با شهودهای حسینی
و حسنی و عرش (
شیوای فاطمی)
بودا گردید که
آخرین کامل میترائی
به نور شیوای فاطمی
و عرش مرتضوی(
ایلی) در تسمیه
محمدی رسید. و زردشت
آخرین کامل بودائی
و مسیح آخرین
یهودی و آخرین
کامل ولایت
زردشت بود. که یهودیان
شاخه ای از
ولایت زردشت هستند،
و ابراهیم کامل
زردشتی، و
بقول محمد فرزند
آزر زردشت، که
بنور مصطفوی و
محمد بنور
قائم، و هریک با
شهود عرش ربّ برتر
نادیده خود
بخلق پیامبر
گونه باز میگشته
و میگردند. و
هریک از ولایت
ها نسلهای فصول
بشری مناسب
خود را تربیت الهی
کرده و میکنند،
و برای تولد بهتر
در ولایت بالاتر
بعدی بمراتب شهودی
شایسته خود
میرسانده و میرسانند.
در هر شهود تازه
عقل های الهی نیرومند
تر و کرامات بالفعل
بیشتر، برای تولد
فصل نوع بشری بعدی،
و در ولایت
برتر آماده میشوند.
که اینک سالکان
ولایت محمدی، که
با یک کامل (
محمد زنده ای)
بمعرفی خداوند
بمراتب شهود مقدماتی
پنج تن آل عبا
میرسند. آنگاه
با مرگ قبل از
مرگ بدستور مقام
الهی شهود (
صورت روح
محمد)، و یا
استقبال از
مرگ( جهاد جنگی)
با محمد تاریخی،
و پس از وفات
محمد در (مرگ رؤیادی
) بنور قائم و
کمال واجب الهی،
برای افراد نوع
بشری میرسند. و
اگر بازگشت پیامبرگونه
چند سالک خود
داشتند، شهود هفتم
عرش رحمان را دارند.
تا در تولد نوع
فوق بشری با ولایت
مهدوی بشهود هفتم
نور رحمان و شهود
هشتم عرش ربّ برتر
از رحمان برسند،
که نامی از او
نمیدانیم. که
مهدی ۵۵ قرن دیگر
کاشف نور
رحمان خواهد
گفت. همه پیامبران
ولایتهای بعدی
از أصل محبّت و
وداد و عشق
میتوانند از
صفات حقیر که
باعث نفرت و
غضب هستند، از
خود پاکسازی
کنند. که با صفات
الهی پیر
تحلیه با نیکودی
های اخلاقی و
رفتاری، بتجلّیات
شایسته هفتگانه
خود برسند. که (
بُعد چهارم )
روح مقدّس در
شاهدان قائم در
ژنتیک روحی
عضو جدید بعد چهارم
ژنتیک روحی و
نوعی را پیدا میکنند،
که شایسته تولد
نوع فوق بشری فرشته
گونه، با هزاران
برابر عقل نوع
بشری، و
کرامات و
امکانات حیاتی
و الهی، تمام کهکشسان
را جولان خواهند
داد. تا باز در
انواع بالاتر بتجلّیات
الهی بالاتر
هر چه بیشتر، تقرّب
صفاتی و الوهیّت
با خداوند الله
أهورمزدا بنمایند.
که بمعنی ( این اله
هنوز خداوند هو)
بیرون از هستی
ها نمیباشد .

ودانتا
خلاصه عقاید
سلوکی در زمانهای
بعدی در
اوپانیشادها
نوشته شد. که در
هر زمان بصورت
نظریه و فلسفه
پیچیده تری
برای عقل بیشتر
در فصول نوع بشری
میباشد. سالکان
که اختیار آزاد
دارند بسلوک الهی
بپردازند که تربیت
الهی بیابند، و
یا اتلاف کرامات
بالفعل خود در
لذّتهای فریبنده
جهان سوزانده
و اتلاف نمایند،
که پس از مرگ کارماای
نسخ و مسخ و
بدتر دارند، تا
تکرار گذشته
های حیوانی و جهالت
و رنج های زندگی
جهان را در
آینده ها بنمایند.
مگر طالب لقای
الهی و شهود تجلّی
الهی مناسب مقام
عقل و روح خود،
که پیر حسینی از
خداوند بخواهند
تا بشناسند. که
در رؤیا
خواهند شناخت.
آنگاه با وی
پیمان و آغاز
انجام دستورات
تخلیه و تحلیه
را میدهد، که بتجلیه
های میسّر مقام
روحی و تکاملی
پیر خود برسد. مراتب
شهودی ولایتهای
الهی مانند انواع
صورتهای نوعی حیاتی،
بعنوان پلّه
هادی برای تعالی
روح انسان بعوالم
الهی، که معمولا
بالاتر در
آسمانها آنها
را میجویند میرسند.
تا ۵۵ قرن دیگر
آخرین کامل ولایت
ششم محمدی با کشف
نور رحمان و
عرش ربّ برتر
از رحمان، ولایت
هفتم و نوع فوق
بشری فرشته گونه
را تأسیس مینماید
. و در موجودیت چهار
بُعدی به میلیونها
برابر عقل نوع
بشری، معیار عقلی
مورد شناخت ما
میرسند. تا
باز تولد پنج
بُعدی بالاتر
برای لقای ربّ
بالاتر از
رحمان و عرش باز
ربّ بالاتر بروند،
که همه
موجودات و حتی
روح هر أتم و ما
دون أتم، زمانی
از نردبان انواع
بازگشت بخداوند
الله
مینمایند . و
از بی نهایت تجلّیات
انوار الهی و انواع
فوق بشری و مهدی
های موعود بالاتر،
بخدا الله خوهند
رسید. و بقول محمد
حتی جِبرئیل و
میکادیل نیز
خواهند مرد، که
جز خداوند کسی
نبوده و باقی نخواهد
بود.

M237

شیوا و
ویشنو در بودیزم
یا شهود فاطمی
بودا

شیوا شهود
تجلّی سوّم زنانه
ولایت سلوکی
میترا یا نوح پیامبر
اولی العزم و
کاشف (عرش شهودی)
یگانه خدای متجلّی
زنانه ( شیوا)
بود که در
ولایتهای
سلوکی بعدی
بودا و زردشت
و مسیح و محمد،
نکرار این شهود
زنانه مادر
الهی نوع بشری،
با وضع واضح
تری روشن چشم
دل سالک شاهد میشود.
که در ولایت دوم
الهی میترا (
نام عرش شیوا) و
در ولایت بودا
( نور شیوا) و در ولایت
زردشت بنام دغدو(
صورت انسانی)
مادر الهی زردشت،
و در مسیحیّت
نام (مریم مقدّس)
ماری مادر
الهی مسیح نام
داشتند. ولی نه
مادر جسمانی
آنان در همه
انبیای بعدی مریم
و ماری و
ماریا خوانده
میشدند. که
شهود زنانه
شیوا در ولایت
محمد نام فاطمی
دارد، که
بمعنی علامت (
فطم و پایان) دوره
عزلت نشینی سالکان
ولایت محمدی، پس
از شهود سوم
فاطمی آنان میباشد.
و با شهود
چهارم بعدی مرتضوی
و رضایت الهی،
سالک پس از مرگ
طبیعی تولد بهتر
را دارد. و اگر بدای
الهی و مشیّت
برای او بود، آنگاه
با شهود پنجم مصطفوی
و( صورت روح محمد)
تعلیم مرگ قبل
از مرگ مییابد.
آنگاه بنور
قائم ششم روح
القدس میرسد. که
کاملان ولایت مسیحی
بعرش روح
القدس میرسند،
تا در ولایت هفتم
مهدوی موعود محمد،
و همان سوشیانس
سوم زردشت، سالکان
مهدوی نوع فوق
بشری، که از
۵۵ قرن دیگر در
جهان پیدا میشوند،
شهود سوم زنانه
( زینب کبرا) را دارند.
تا با شهود
هفتم نور
رحمان و شهود
هشتم عرش ربّ برتر
از رحمان، بخلق
نوع فوق بشری
باز میگردند. که
از هزاران برابر
عقل نوع بشری،
با شهود نور
رحمان در نوع
فوق بشری
وولایت مهدوی
به میلیونها برابر
عقل نوع بشری میرسند.
و از انسان سه بعدی
بشری با ولایت
مهدوی، انسانی
( چهار بعدی)
خواهند بود. که
ما اکنون
امکان تصوّر آنان
را نداریم. که فرشته
و گوئی بالدار
گفته اند. و با شهود
نور رحمان و
عرش ربّ برتر از
رحمان، باز موجودیت
( پنج بعدی) را
پیدا میکنند. و
در هر مرحله صفات
الهی بالاتری پیدا
مینمایند. شهود
عرشی میترا اولی
العزم نوح بقول
تورات دیده شد،
و بودا نور او
را کشف نمود. وقتی
سالک دو شهود
نخستین انسانی
حسینی پیر کامل
و حسنی امام زمان
سالک، أرشد
اولیای حسینی زنده
داشتند، بشهود
زنانه شیوای فاطمی
میرسند. که مهر
و محبّت مادر
را با بوسه
رضایت الهی در
رؤیا از سالک مینماید.
که در
ولایتهای بعد
از میترا یا
همان مهر محبّت
و در هر سالک شاهد
ولایت ها بنحوی
شهود خود را دارد.
که واضح تر و
پر بار عقل و
دانادی های
الهی میباشد. میترا
( دو مهربان)
فرشته مشعل
نور در دست را در
ولایت خود پیش
بینی کرد. که تکیه
بر ستونی داده
و نور مشعل بدست
برای جلب
توجّه کاملان میترائی
است. این دو
وعده میترا، یکی
مادر شیوای فاطمی
بودا مادر نوع
بشری، و دیگری
زینب کبرا مادر
الهی نوع فوق بشری،
که از ۵۵ قرن دیگر
مهدی موعود
محمد و زردشت
و مسیح، کاشف نور
او خواهد بود. گرچه
محمد اسامی تجلّیات
شهودی در ولایت
خود را، در خانواده
خویش گذارد. که
حسین و حسن
قبلا (شُبّیر و
شُبّر) و
فاطمه (فاخته) بود.
و علیّ نیز (حیدره)
نام داشت که اسامی
تازه روحانیّت
خود را از
محمد یافتند. ولی
مقصود از این اسامی،
تنها تجلّیات شهودی
واضح تر ولایت
محمدی میباشد.
و هر ولایت ششگانه
اسامی محلّی
مراتب شهودی خود
را دارند، که زردشتیان
از
امشاسپندان
میگویند. هر
پیامبر اولی
العزمی مراتب آینده
شهودی و الهی را
به پیروان و
کاملان ولایت خود
میگوید. که مشوّق
ادامه تکامل روحی
آنها در آینده
ها باشد. و تصوّر
رسیدن بکمال نهائی
خود نکنند. برای
نوع بشری نور
قائم روح القدس،
ربّ النوع
بشری و ایدآل کمال
میسّر برای سالکان
نوع بشری، وظیفه
واجب الهی میباشد.
که با مرگ قبل از
مرگ به شهود نور
قائم میرسند. که
تجلّی و رقیق
تر شده انوار
الهی بالاتر، برای
چشم و عقل نوع
بشری، قابل دیدن
و فهمیدن و
تصوّر دائم انسان
باشد. محمد کاشف
نور قائم و
مسیح کاشف عرش
قائم بود، و
مهدی موعود در
۵۵ قرن دیگر، آخرین
کامل ولایت محمدی،
بجای نور قائم
به نور رحمان میرسد.
و خود تجسّم انسانی
مقام الهی روح
القدس در جهان
میشود. که جشن
تولد دوم الهی
شاهد نور تجلّی
برتر الهی، گوئی
همان تولد
انسانی آن
مقام الهی در
جهان میباشد. که
هر سالک و
کامل ولایت محمدی،
با دیدن نور قائم
وظیفه نهائی
الهی خود را در
فرمان ( کن فیکون)
انجام داده است.
تا کاملان مهدوی
نوع فوق بشری آینده،
با دیدن نور
ربّ رحمان بنهایت
وظیفه الهی آن
نوع میرسند. که
تا أبد این
تجلّیات و مهدی
های موعود و
أرباب نوع تا
خداوند نورالأنوار
الله
أهورمزدا، برای
همه ارواح، حتی
روح هر موجود تحت
أتمی و گیاهی
و حیوانی و بشری،
در سلوک های الهی
بشری
ولایتهای مربوطه،
هر کدام با یک
مرگ قبل از
مرگ بنهایت مرحله
ای خواست و
هدف الهی میرسند.
یک روح فردی آغاز
از ( شبنم روحی) جدا
شده از دریای روح
الأرواح در
أزل، همچنان از
نردبان انواع تحت
جمادی و جمادی
و گیاهی و حیوانی
و بشری و فوق بشری
بالات میرود، تا
عاقبت در أبدیت
بی انتها بخداوند
الله باز گردد.
شبنمی که (قطره
ای) شده بدریای
مبدأ خود باز میگردد.
که پایان فرمان
کن فیکون است . تا
فرمانهای بعدی
خداوند هو، بیرون
از هستی برای هر
روحی که بمقام
تکامل فرض محال
در( الله) رسیده
باشد چه بوده باشد.
جریان مداوم بدون
انقطاع تکامل ژنتیک
روحی، با حفظ أصل
الهی ( خدا
داخل) که وجود تن
و ذهن و
روانهای قبل
از شهود نهائی،
همه متلاشی و
(کأن لم یکن) میگردند.
و در هستی جز (خدا
داخل هستی)
غیر از الله، کسی
نبوده و نیست
و نخواهد بود. و
انسانهای عاقل
که (درک اهمیّت
) مقام الهی کنونی
خود را می
کنند، که دارای
تجلّیات و(
این همانی) صفات
و مقامات الهی
انواع پیشین خود
را دارند. چون (عهد
الست) تولد قبلی
خود را با نور
مصطفوی
فراموش کرده
اند، که لبّیک
و تسلیم شوند،
تا شاید بنور قائم
برسند، و عهد الست
دیگری با نور
قائم برای تولد
نوع فوق بشری ولایت
مهدوی را بخاطر
داشته باشند . و
تسلیم یک کامل
مهدوی بمعرفی خداوند،
خود را بنور رحمان
و عهد الست جدیدی
میرسانند تا
سوگند بخورند،
که قبول مقام ربّ
و مربّی الهی آنها
باشد. والاّ
هر روحی در هر مرحله
تکاملات نوعی و
شهودی، که وفای
سوگند عهد
الست خود را فراموش
کرده باشند، کرامات
بالفعل الهی خود
را عملا سوخت لذّتهای
بهشت چهارم
موعود الهی از
فصل نوع بشری مینمایند.
و پس از مرگ
دوچار
کارماهای نسخ و
مسخ و فسخ و
رسخ و وسخ میشوند،
که سقوط
بانواع حقیرتر
متناسب
انحرافات
کنونی خود
میشوند. تا
دوباره و حتی صد
باره از نردبان
انواع و
میلیونها سال دیگر
بنوع بشری و
همین سلوک
الهی تا نور
قائم را باید
برسند، که
خواهند رسید، ولو
بقیمت تکرار زندگی
های جهنّمی انواع
حقیر در جهان،
که ما نیز
آنها را بچشم
می بینیم. که برای
انسان نیز این
جهان جهنّم و
جهانوم
یونانی و
گوهانوم تورات
و جحیم قریش و دوزخ
زردشتی و برزخ
بین دو جهان ناسوت
مادی و ملکوت الهی
میباشد.

شهود زنانه
فاطمی شیوا یا
مریم و دغدو و
زینب کبرا، عملا
مراحل ابراز رضایت
الهی از اعمال
تکاملی روح سالکان
ولایتهای سلوک
الهی میباشد. و
شهود حسینی و
حسنی در تسمیه
محمدی بعنوان
دو انسانی زنده
برای سالکان میباشند.
و شهود رؤیادی
شیوای فاطمی، نخستین
دیدار مقام نوری
الهی در رؤیا میباشد.
که جهانی با مهر
و محبّت برای سالک
آغاز میگردد. که
امید نجات سالک
میباشد. شهود
شیوای فاطمی
ومریم مقدّس، با
عشق ورزی براه
خدا بخاطر توسّل
به دو وسیله شهود
قبلی حسینی و
حسنی، پیر کامل
سالک بمعرفی خداوند
و مقام حسنی امام
زمان عصر سالک،
دو انسانی زنده،
که تنها در
رؤیا شناخته
سالک میشوند. که
اصطلاحا همیشه
غائب است. یعنی
نا شناخته
میباشد. ولی
نه آنکه چند قرن
در چاه سامره،
و اخیرا پس از دو
انفجارعظیم
سنّیان مرقد
دو امام عسکری
در سامره، بی سر
و صدا، از چاه سامره
به چاه جماران
منتقل شد. و
همچنان دعا و پول
فریب خوردگان
آخوندهای قشری
را دریافت میکند.
که در حسابهای
سرّی بانکی سویس
و لندن ذخیره جهنّم
های انتقامی خداوند
و پس از مرگ
آنان در مسخ حیوانی
میشود. که بقول
محمد مسخ میمون
و خوک بهترین شانس
و بخت آنان خواهد
بود. و الاّ مار
و مور و سوسک میشوند
. و اگر بدتر در
فسخ و گنئدیگی
گیاهی و رسخ جمادی
و وسخ چون چرک تحت
جمادی نروند، تا
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
بنمایند. شهود
شیوای فاطمی پایان
خطر تهدید الهی
برای نسخ و
مسخ سالک است. چون
خداوند آنان را
دوست دارد. و بقول
خداوند آنها را
دوست دارم، که
مرا دوست دارند.
و با دوست داشتن
میتوان کلام
خداوند و
اولیای الهی، و
حتی هر موجود دیگر
را فهمید. و
نفرت یعنی
بستن همه دروازه
های مراتب بالاتر
نوعی، و باز
شدن تمام درهای
سقوط جهنّمی میباشد.
و سالکان با شهود
فاطمی سوم ( فطم
و قطع ) زندگی همیشه
در روزه گیری را
رها کرده، از
عزلت گاه خود
بیرون میآیند.
و محمد گفته
بود، همه شما محمد
شوید. ولی نه تنها
در نام بشری
محمد، بلکه در
نام و توصیف الهی
از انسان کامل
شده، که محمدی
زنده و وسیله حمد
و پرستش
سالکان بمعرفی
خداوند میباشد.
که وسیله رساندن
دعاهای خود بخداوند
میباشد. و الاّ
بقول پیامبر، دعا
بصورت دعا کننده
کوبیده میشود،
چون شرک و آخوند
و ابلیس پرستی
نموده است .

سالکان
در دوره سلوک،
تنها بفکر
انجام وظایف
عبادی و
تأمین( شرایط
لازم ) پیشرفت
شهودی تا رسیدن
به (شرط کافی و
حدّ کفایت) از
نظر الهی است. که
بقول محمد، با
کمتر از ده در
صد پاکسازی
روان بنجات و
حتی کسب مقام پیامبری
میرسند. تا در
تولدات فوق بشری
و عقلهای عظیم
آینده، درک
عمیق معایب
نوعی روان نوع
فوق بشری کرده
و تخلیه بیشتر
صورت گیرد. و
با تحلیه بصفات
الهی نوع فوق بشری،
شایستگی تولد
بالاتر بجهان
کسب کند. که شایسته
شهودهای هشتگانه
نوع فوق بشری شود.
زیرا هیچ موجودی
با عقل و
اراده خود، نمیتواند
مانند مراتب الهی
به پاکی مطلق روان
برسد. و
تولدات فصول نوع
فوق بشری، مانند
تولدات فصول چند
صد گانه نوع بشری،
باز با کمتر
از ده درصد پاکسازی،
بتوفیق شهودها
و پذیرش های الهی
بالاتر برسند.
فیلسوفان
غربی و مؤرخین
تاریخ تمدن
بشر و تکامل طبیعی
نوع بشری، از دوره
( زن شاهی)
میگویند. گوئی
در این دوره
انسان بدائی، مردان
مطیع زنان بوده
اند. در
حالیکه زنان همیشه
درگیر آبستنی
و شیر دادن
بچه هستند. و
مردان نیز
همیشه زورمند
که اطاعت نمی
کنند. این دوره
زن شاهی که مجسمه
های زیاد زنانه
میساختند، همان
دوره سلوکی بودا
بوده است. که سالکان
باید خود را بشهود
شیوای سوم
مادر الهی خود
برسانند، که
پایان وظیفه الهی
ولایت سوم بودا
میباشد. و در ولایتهای
نوع بشری بعدی،
دیدار شهود شیوا
در رؤیا دست میدهد.
که میترا عرش
شیوا و بودا نور
شیوا، و زردشت
شهود فاطمی او
دغدو مادر
الهی او بود، ونه
مادر جسمانی. و
مسیح نیز مادر
شهودی او مریم
بود، و نه مادر
جسمانی او. که
در انجیل های او
آمده که مادر خود
را همین سالکان
در کلاس درس سلوکی
وشهودی میشناسد،
و مسیح اعتبار
الهی برای مادر
جسمانی نداشت.
چه رسد بصحبت
های مسیح کودک
در وقت تولد، که
بمادش آرامش
می داد. توصیف محمد
از فاطمه که ظاهرا
دخترش فاخته، تجسّم
انسانی مادر
الهی و شهودی شیوا
یا فاطمی بود،
که چگونه مقامی
الهی دارد. که در
باره مقام شهودی
هر سالک محمدی
هم هست. که در تجربه
این نویسنده قرص
صورت بدون گوشت
و پوست و تن در
فضا نزدیک من
بود. که خواستم
اورا ببوسم و
جلو بروم، او پآئین
آمد، و بوسه گرم
مادری اورا هرگز
فراموش نمیکنم.
که تعلیم عشق
و محبّت داد. که
انسان سالک بهرکس
و به هرچیزی
این عشق را
بخاطر الهی بودن
آنها را می
آموزد. البته مراتب
شهود سوم زنانه
شیوا مریم و فاطمی
و زینب کبرای نوع
فوق بشری، باهم
تفاوت در مقام
الهی و امتیازات
عقلی و روحی و
حیاتی در شاهدان
خود دارند. همه
آنها در شهود سوم
هستند. روش عشق
ورزی عبادی و سلوکی،
تنها راه رسیدن
سریع سالک بپاکسازی
روان، تا حدّ کفایت
از نظر خداوند
میباشد. و تمرین
خوبی برای
سالک در نشان دادن
محبّت و صبوری
و بخشش و کمک و هدایت
با نرمی و محبّت
بدیگران
میباشد.

( ویشنو)
نیز مقام الهی
مرتضوی برای شهود
عرشی بودا میتواند
باشد. که نور
مرتضوی را بعدها
زردشت بنام (
ایلی و ایلیا)
بگفته یهودیان
زردشتی الأصل کشف
نمود. در
فرهنگ عرفانی بودیزم
معنی شیوا را فنا
کننده یا فرشته
مرگ انسان
میگویند. و یا شیوا
را بمعنی سالک
مرد یا زن، که بروی
گاو زمین افتاده
از ضعف نشسته،
که اورا ذبح نماید.
برای میترای سالک
که بتواند
بشهود سوم شیوای
فاطمی برسد، لازم
بود که مرگ قبل
از مرک را استقبال
نماید. که نفس
امّاره بشری آلوده
بعقده ها و
عقیده ها را باید
بکشد، وخالی
از هر أثری در
اراده و فکر سالک
نداشته باشد. داستان
کشتن گاو که اکنون
در اسپانیا
تفریح سنّتی شده،
و یا نزد هندوان
که گاو را نمی
کشند و آزاد
میگذارند، باز
همان ریشه داستان
سمبولیک
دستور خداوند
به ابراهیم فرزند
آزر زردشت، که
پسر خود
اسماعیل را سر
ببرد. تا اسماعیل
با نجات شهود
صاحب ( اسماء
الله) گردد. ولی
گوسفندی از خدا
رسید و
اسماعیل نجات یافت.
و محمد خود را فرزند
دو اسماعیل
کشته شده میداند.
که هر دو مربّیان
الهی محمد بوده
اند. در این مراسم
بود، که میترا
بنور شیوا و
مسیح بنور مریم
و محمدیان کامل
بنور فاطمی شهود
سوم هر سالک هر
ولایت رسید و
میرسند. و همه
سالکان مرگ قبل
از مرگ را
دارند. و
زردشت بجای شهود
نور شیوا، بنور
ایلی مرتضوی رسید،
و خود اولی
العزمی کاشف ولایت
چهارم گردید. سنگ
مذبح که در
تمام معابد قدیمه
کشف شده و هست،
برای قربانی کردن
گوسفند و گاو نبود،
بلکه برای درخواست
شدید سالک از پبر،
و بریدن سر او
بوده است. تا
هم اکنون و
حتما بشهود
نوری خود برسد.
هم اکنون در
ولایتها برای مقام
فاطمی شیوا یا
مریم، نام فرشته
مرگ انسان خوانده
میشود. برای سالک
ولایت ها برای
رسیدن بنور
الهی و شهودی خود،
و یا در مورد غیر
سالکان قشری، که
باز (فرشته مرگ)
مقامی الهی
جان آنان را میگیرد.
که یهودیان
آنرا اسرادیل
گفتند، که جان
سالک را
بمعراج الهی میبرد.
و بقول امام صادق
اسرادیل همان (عِزرادیل
) میباشد، که جان
انسان غیر
سالک را بانواع
حقیر نسخ و
مسخ برای تکرار
گذشته ها در
آینده ها میبرد.

در
داستان میترا
و کشتن گاو، کلاغی
ناظر است که
خبر را بپیر الهی
سالک ببرد. و
یا عقربی بر بیضه
گاو نر نیش
میزند، که سمبول
امتناع سالک از
شهوت رانی است.
و یا زنان را
میدوختند که اکنون
نیز در سودان دختران
را میدوزند، که
نتوانند شهوت
رانی کنند. مهم
انجام سلوک الهی
است نه کارهای
دیگر. دو فرشته
مهربان مشعل
بدست پیشگوئی میترا،
یکی مادر نوع بشری
شیوا یا فاطمی
است، و دیگری زینب
کبرا مادر الهی
نوع فوق بشری،
و شهود سوم زنانه
آنها. که در
تجربه این نویسنده
مادر زینب
وعده انجام اعمال
مادرش فاطمی را،
که تکرار آن
خواسته بودم، با
اشاره چشم و
أبرو وعده آنرا
در تولد فوق بشری
بمن داد.   مجسمه
های زیادی
اکنون هست و
در آثار قدیم دیده
میشود، که زن با
شکم گنده که
سمبول حاملگی
است. و در معبد برای
توسّل خود
هنگام عبادات روبروی
خود میگذارند،
شاید این مجسمه
ها مبدأ نظریه
مؤرّخین غربی
باشد، که از دوره
زن شاهی میگویند.
( رقص شیوا) نیز در
عرفان هندی بودیسوم
هست. که شیوا
را فرشته سماع
صوفیان، و یا سمبول
احوال ویژه
سالکان میترا،
و بعدها در
مرگ سالک و
جان کندن و
حرکات تن او
را ناظران (
رقص شیوا) و فرشتئه
مرگ میّت
میگویند. و
شاید احوال میّت
چنان باشد، که
جهان در نظر آنها
دوران دارد . رقص
های مختلف دیگری
مانند ( رقص غروب)
که شاید در
غروب حیات
سالک برای مرگ
قبل از مرگ باشد.
که رقص تن مرده
بخاطر سایبرنیتک
های ملکه شده
اعضای تن میباشد.
که زمانی کوتاهی
علامت در حال مرگ
میّت است. ( رقص شیوا
در گورستان)
همان رقص
فرشته مرگ میّت
سالک در مرگ قبل
از مرگ او
میباشد. شهود آخر
سالکان هر
ولایت، خود
نیز همان فرشته
مرگ سالک است. که
چون رؤیای هرشب،
روح سالک
پروازهای زیبا
با محبوب الهی
خود میکند. که حتی
خبری از رنج مرگ
تن خود ندارد. (
رقص مرتاضان و
عارفان
صوفینه) نیز
چنین تمثیلی میباشد.

شهود زنانه
شیوا در بودیسم
با سمبول ویشنو،
که از خدایان
قدیم ریگ ودا
بوده، که میتواند
مبدأ نام شیوا
نزد میترا و بودا
باشد . در
فرهنک عرفانی هندی
ویشنو را
بمعنی أصل
حیات و ارتباط
روح انسان با ماده
تن او میدانند.
لذا ویشنور را
گاهی بصورت
ماهی افسانه
طوفان نوح ویا
در روان سالک
در بحرانهای سلوکی
او میگویند، که
جهان را غرق
شده می بیند. ویشنو
که اکنون مذهب
وسیع بودائی
در چین و ژاپن است،
بشکل گراز و لاک
پشت و آدم نیم
تنه شیر
میدانند، که میتواند
سمبول قدرت و
شجاعت سالک
برای عبور از پرده
مرگ قبل از
مرگ باشد. و
گاهی ویشنو را
بشکل کوتوله
میکشند. که سمبول
و توصیف
أهریمن و
ابلیس
انسانهای غیر
سالک و آخوندهای
قشری باشد. شاید
ویشنو عکس معنی
شیوا بوده باشد،
یکی الهی و دیگری
أهریمنی. در عرفان
زردشت نیز این
دوگانگی چون
خدا و شیطان
نزد محمد وجود
دارد. در تفسیر
دیگری در
عرفان بودائی
ویشنو را مرد در
مقابل شیوای زن،
بعنوان والدین
انسان میگویند
چون آدم وحوّا.
ولی در واقع برای
سالکان والدین
سلوکی میباشد.
وهر دو مرد یا والد،
که در عرفان
ایرانی پیر کامل
حسینی چه مرد باشد
و چه زن، همیشه
توصیف مَرد و
رَجُل با
اراده عبور
کرده از پرده مرگ
است. محمد نیز میگفت
من وعلیّ والدین
شما هستیم. یعنی(
دو والد) و هر
دو مرد. و پدر
که شهودهای حسینی
و حسنی برای سالکان
شاهد، همان والدین
سلوکی است. و
یا شهودهای فاطمی
و مرتضوی برای
سالکان ولایت محمد
والدین شهودی
و الهی هستند. و
در شهودهای آخر
ولایت محمدی در
تجربه این نویسنده
شهود مرتضوی و
شهود مصطفی (
والدین روح الهی)
سالک کامل شده
میباشند.

بودائیان
بعدها کریشنا
که بمقام پیامبری
بودائی رسید، او
را تجسّم
انسانی ویشنو
گفتند. که شاید
درست تر این باشد،
که شاهد
مرتضوی از شهود
سوم شیوا
بشهود چهارم
عرش مرتضوی ترقّی
کرده باشد. که در
شهود سالکان
ولایت محمدی
صادق است. کریشنا
را همیشه بر تخت
پادشاهی نشان میدهند،
که هر کامل
الهی بازگشته بخلق
شاهد نور شیوا
و عرش مرتضوی
بوده، که کریشنا
و کریستین مقدّس
گردیده است. و
لذا ویشنو را تجسّم
انسانی او در
بودا گفته اند،
که کامل شاهد شهود
سوم نور شیوا
و عرش مرتضوی
ایلی باشد. که بعدها
زردشت آخرین کامل
بودائی بشهود نور
مرتضوی و
بگفته یهودیان
زردشتی الأصل ایلی
را داشت. پیدایش
(برهمنان بودائی)
با ظهور ویشنو
بود. یعنی
کاملان
بازگشته بخلق تا
زنده باشند. برهمن
و همان
ابراهیم ره رفته
بودند، و
همچنان هستند.
ولی برخی کاذب
آخوند قشری بودائی
و در هر دینی، بدون
کسب تجلّیات
الهی خود را برهمن
خواندند. و
لذا دوگونه
برهمن گفته
اند . عصر ظهور
ویشنو را عصر
تاریک (خالی) و
ریشه لفظ فارسی
و قریش زردشتی،
بمعنی خالی از
نور میباشد. گاهی
ظهود ویشنو را
شبیه داستان خضر
پیامبر و
ادریس
میگویند، که در
لحظات بحرانی
و روانی انسان
مستعد سلوک الهی
بوی میرسد. که اورا
نجات میدهد. باز
همان پیر کامل
سالک بمعرفی خداوند
است که سالک را
نجات و به فصل نوع
بشری بالاتری میرساند.
پس ویشنو
همیشه زنده
چون خِضر و
پیامبر( سبز
سمبل حیات) و
زندگی
میگویند. جالب
ترین تفسیر
عرفانی
هندوان برای
ظهور ویشنو در
آینده ها
میگویند، که نام
(کالکی) Kalki دارد
و ریشه لغت(
خلیل) الله
میتواند باشد.
که در ولایت چهارم
زردشت، ابراهیم
برهمن
بکاملان الهی میگفتند.
که ابراهیم
فرزند الهی آزر
بگفته محمد، برای
ترویج ولایت
زردشت در شهر خودش
اور، و سپس در
شهر بابل رفت،
و بحران دینی و
شورش متعصّبین،
پادشاه بابل
ابراهیم
تبعید باورشلیم
فلسطین شد. که در
افسانه
سوزاندن او، آتش
بقول محمد
گلستان شد. که دوره
کمال الهی گلستان
انسان کامل در
بازگشت بخلق است.
و در تجربه
این نویسنده
در مراسم
طولانی مرگ قبل
از مرگ خود، که
در گودال
مُردن خود زیر
سقف گنبد بلند
خوابیده بودم
که دیدم آتش
آبی رنگی زیر پاهایم
شعله ور است، ولی
همان زمان تعجّب
داشتم، پس چرا
احساس سوختن
نمی کنم. و ظاهرا
بخودم میگفتم
مانند ابراهیم
است، که آتش
گلستان او شده
است. خلیل
دوست خدا از ریشه
کالکی، که
مراتب الهی در
دل شاهد، گوئی
( در خلال)
ژنتیک روحی او
قرار گرفته و
همان شبنم اصلی
جان انسان است،
که در هر
ولایتی کاملان
خلیل الله، و خدا
در خانه دل
آنان در گوشه ای
نشسته است. خلیل
بمعنی دوست خدا
عنوان هر کامل
الهی در هر
ولایت سلوکی
است و تا زنده
باشند. پس از مرگ
و تولد بهتر نوع
بالاتر، باز
انسانی مستعد
سلوک الهی
خواهد بود، که
کرامات بیشتر
نیز دارد. و
آنگاه باید
مطیع مربّی
الهی نوع بعدی
باشد. و الاّ امتیازات
قبلی چندین تولد
بشری خود را از
دست میدهد. که کارمای
جهنّم انواع حقیر
تر در جهان میگردد.
توصیف سوار
کار بر اسب سفید
و شمشیر بدست
که شعار شیر و
خورشید
ایرانیان قدیم
نیز بوده است،
سمبول این خضر
ناجی، و همان پیر
کامل الهی بمعرفی
خداوند برای طالب
لقای الهی
میباشد. ملاحظه
میشود، که وحدت
ادیان و یکی بودن
هدف و اصطلاحات
آنها است. که بمرور
زمان و بیشتر بوسیله
قشری های غیر
الهی از هم جدا
شده اند. و تفسیر
سلوکی میتواند
آنها را دوباره
یکی نشان بدهد.

M238

ودا
ها

کهن
ترین سند تاریخی
اقوام هند و
اروپادی است
که از ۱۲ تا۱۵
قرن قبل از
میلاد مسیح پدید
آمده اند. وداها
دعاها و سروردهای
مقدّس هندو، وبا
اوستا ارتباط نزدیک
دارند. مطالب
نوشته ها و
نظریّات
عرفانی و دینی
آنها، سینه بسینه
بزمانهای بعدی
رسید. و
معمولا
خواسته و نا
خواسته، حذف و
اضافات یا تغییر
و تبدیل بوسیله
افراد مخالف و
پیامبران
تازه بازگشته بخلق
بیشتر بوده، و
یا پیروان
مؤمن از روی جهالت
و عدم اطلاع
از مقصود
انبیای الهی
خود، عقاید عقده
ای خود را
بدان افزوده
اند. که اولیای
الهی بعدی، هرچه
میخواستند
برای خود
جداگانه گفته و
نوشته اند، و
نیازی به وارد
کردن نظریّات خود
در کتب قبلی، بخصوص
و داها و ریگ
ودای نخستین
نداشتند. (ودا )
در لغت بمعنی
معرفت و دانش است.
مانند لفظ یونانی(
أوشیدا) یعنی (
من میدانم). این
هندوان معرفت
وداها را فوق بشری
و رسیده از
آسمانها
میدانند. که گوئی
وحی الهی
باشند. این وحی
ها برای کاملان
الهی برای همه
سطوح عقلی از
تجلّیات الهی بالاتر
آنها میرسد . و
الاّ هر انسان
عادی و حتی حیوانات
وحی و الهام
مراتب الهی خود
را دارند. که مدبّران
الهی آنها، منبع
این معرفت ها
میباشند. چون
هر موجودی یک مقام
فرشته الهی، گوئی
مسؤل تدبیر و
اداره امور
حیاتی و عقلی
موجودی میباشد.
که در موجودات
بالاتر و
البته در
انسانهای
بالاتر، مدبّران
الهی بالاتر
دارند. گوئی
تربیت یک روح
بالا آمده تکاملی
را، برای
تکامل روحی و
نوعی تحویل میگیرند.
که در سالکان
و کاملان الهی،
همان تجلّیات
هفتگانه نوع
بشری، و ارباب
نوع خود، مربّیان
عمده الهی
مجموعه ای از
افراد نوع خود
میباشند. که در
شاهدان آن تجلّیات
الهی، مستقیما
و بطور کامل دریافت
الهام الهی و
وحی مینمایند.
گرچه حقیقت
مطلق نیستند، که
نزد مراتب
بالاتر
نیامده بوجود
میباشد. ولی
از واقعیّت
های مورد نظر
غیر سالکان، در
حکم الهی و حقیقت
نسبی میباشند.
در وداها و
کتب منسوب به
پیامبران و اولیای
الهی، تنها در
باره امور( ما
بعد الطبیعه)
یا متافیزیک، و
زندگی های
آینده نیامده بوجود
هستند. ولی منتظر
به وجود آمدن
در عوالم الهی
ودر عوالم ارباب
نوع میباشند.

ریگ ودا
را( ریشی ) های قدیمی
تا صد هزار بیت
شعری گفته اند.
که لفظ ریشی همان
ریشه لفظ درویش
ایرانی است. که
داشتن ریش
بلند آنها
علامت مشخّصه
آنان بود. پس
آنان را ریشی گفتند.
در زمان کریشنا
که یک کامل بودائی
بود، ریگ ودا نو
نویسی شد. که آنرا
چهار قسمت یا چهار
ودا در آورد. وهریک
اسم خود را داشت.
پیلایا جور - ساما
– جیمینی –
انهاروا . تغییرات
وداها بعدها
ناشی از
برداشت های مختلف
مذاهب قشری
میباشد. که مذاهب
عمده ای بوجود
آوردند. سرودهای
نخستین را
معمولا هر
انسان با ذوق
و عقل نسبی، با
دیدن احوال قهّار
طبیعت، آنها
را در فکر خود
و از مراتب
الهی فرستاده
شده میداند. بلایای
طبیعی
درخواست ترحّم
و بخشش
میکردند. که
بدل شنوندگان
می نشست. و در
زمانهای بعدی
تکرار
میکردند. و در
حکم یک دعای
الهی در میآمد.
که در کتب دینی
خود می نوشتند.
کاملان الهی
ولایتهای اولیه
آدم کیومرث و
میترای نوح و
بودا نیز برای
سالکان پیرو
خود متنی
مینوشتند، که
برای دعای آنان
باشد. که با وسعت
و عمق بیشتری
با مراتب الهی
خود، بعنوان وسیله
دعا صحبت شده باشد.
پس این اولیا
برحسب مراتب تجلّیات
شهودی خویش
سطوح بالاتر
از عقلهای
الهی و مطالب
دعادی و عبادی
معقول تر
ارائه
میدادند. شرایط
زمان و مکان
هر قوم و هر
انسانی در
سرودن و تکرار
سروده ها و
دعاها مؤثّر
بوده اند. گاهی
بمعنی خدای
یگانه صحبت میکردند.
و همیشه
اولیای الهی، مخالف
اظهار نظرهای
منتفکّرین و
فیلسوفان مادی
غیر سالک صحبت
میکردند. که شاید
مانع فریب
عوام از گفته
های آنها باشد.
مذهبی های قشری
نیز در حکم
فلسفه کنندگان
جاهل میباشند،
که خطرناکتر
برای عوام و
راه الهی سلوک
هستند.

محقّقین
هندی سروده ها
را تمثیلی از
حقایق روان انسان
می دانند. که در
حقیقت هرچه درباره
جهان أکبر
هستی صحبت میشود،
نمونه کوچک آن
در روان انسان
عالم أصغر نیز
جاری است. ولی
عوام نمی توانند
اصول فکری
آنان را درک کنند
و مانند حوادث
طبیعی و مادی بتوانند
درک نمایند. پس
عرفا از حوادث
طبیعی بنفع
بیان حقایق
روانی
استفاده
میکردند و
میکنند. حقایق
الهی بتعبیری
برای انسان، همان
مراتب شهودی
شاهدان
ولایتهای
ششگانه نوع
بشری میباشند.
و الاّ حقایق
الهی در واقع
امور هستی های
بوجود نیامده
در روان انسان
میباشد. که در
عقل های
بزرگتر انواع
بالاتر، این حقایق
روانی دیده
میشوند. و الاّ
دیدن حوادث مادی
طبیعت کمتر انسان
را متوجّه احوال
خود انسان
میکند. که در سالکان
مستعد و صادق،
مفهوم آنان هست.
مراتب شهودی شاهدان
در توصیف، برای
دیگران غیر
سالک، تنها
مطالب آنها است.
که نمونه های آنرا
دیگران دارند.
که از سطوح عقلی
و درجات حسّ
بدنی و احساس
روانی و اراده
و دیگر صفات
حیاتی نوع بشری
است.

پیدایش
مکاتب فکری وسیع
تر تأثیر
بیشتر و بصورت
جمعی در دیگران
مینماید. مانند
آئین(اورفه)
یا همان عرفان
یونانی، و یا آئین
( دیو) و آئین (
نیو سوفی) یا
همان صوفیزم در
شرق مدیترانه
رواج داشت. در
عرفان اورفه
روح انسان را نازل
شده از خداوند
میدانند، و
روح که ژنتیبک
روحی در رحم
مادری، تن طفل
را میسازد. ولی
در حقیقت در
روان تزکیه شده
سالکان ولایت
ها، تجلّیات
الهی تا روح
القدس، اساس
نظریّه ولایت مسیح
و محمد در دل
آنان پس از
تخلیه و تحلیه
و تجلیه های
مقدماتی هر
ولایت می نشیند.
اگر پاکسازی
روان از عقده
ها وعقیده ها
و رفع کمبودها
بشود، که گوئی
جا برای حقایق
الهی و شهودی
باز میشد. انسانهای
اولیّه قبلا بیشتر
این عملیّات
روحی را بطور
جادودی
بعنوان روش خداوند
میدانستند، که
پیامبران در
سلوک الهی، رسیدن
بهمان حقایق الهی
شهودی برای سالکان
خود وعده میدادند،
که واضح تر
برای همه باشد.
و هر یک از تجلّیات
پس از یک مرگ
قبل از مرگ، با
یک مرگ طبیعی
و تولد مجدد
بهتر بشری کسب
مینمایند. و انسان
میتواند اصل
روح الهی شخصی
خود را بچشم دل
ببیند. که آنها
را در عوالم
برزخی بین
زمین و آسمان،
بصورت پاداش یا
مجازات
میباشد . احوال
دوره سلوک نیز
برزخ است، که امکان
تعالی نوعی و
شهودی دارند. و
یا که سقوط
مقام روحی
حیوانی در
سرکشی خود در
نسخ و مسخ
بدتر باشد .

آئین
ودا خویشتن
داری و خویشتن
شناسی را، تنها
راه آموختن
علمی و واقعی
می دانستند. یعنی
همان سلوک الهی
در صبوری دوره
سخت سلوک، و
امتحانات پر
محنت الهی، و
یا در خویشتن
داری، که سالک
ترک صفات
طبیعی نوع بشری
خود را
مینماید. و خود
را خطا کار و
مسؤل میداند، که
نمیتواند علم و
آگاهی های مادی
و شهودی الهی
را ببیند و
بداند. در
وداها تمثیل سمبولیک
الفاظ بشدّت بکار
میرود. زیرا
انسان عادی و
سالک نمی
تواند بیش از
مفاهیم مادی محسوس،
تصوّرات برتر را
بکند، که شاید
بپذیرد، و عقل
خود را
نیرومند کند. نویسندگان
سرودها در وداها،
معانی باطنی
را کمتر روشن میکردند،
تا شنونده و
خواننده، خود نیز
با أندیشه
خویش بمعانی
باطنی برسد. گرچه
در ابتدا
معانی باطنی
را همان معانی
مفهوم مادی
خود میدانند. بطون
داخلی مفاهیم
و معانی و حقایق
تا خداوند
مطلق، از حقایق
و معانی مطلق
بی نهایت سطوح
توانادی عقلی
در هر نوعی وجود
دارد. که بی نهایت
انواع فوق بشری،
و هریک هزاران
فصول و طبقات
متفاوت متوالی
از برداشت
عقلی دارند. که
سالکان در شهود
نهائی خود بسطوح
نهائی میسّر
خود میرسند. عوام
مفاهیم مادی را
اساسی برای
فهم معانی
باطنی میدانند.
در حالیکه اولیای
الهی معانی باطنی
و حقیقی
شاهدان تجلّیات
و دارندگان
الهامات الهی
را اساس هر تفکّر
مادی خود
میدانند که دیگران
نمی توانند
بدانند. و چون اطفال
بعکس روش عرفا
و اولیا تفکّر
نمایند. و لذا
مفسّرین و
متفکّرین
غربی و ماده
گرایان، برحسب
مشکلات روانی
خود برداشت
نادرست از کتب
مذهبی یا نظریّات
اولیای الهی
مینمایند. پس نمیتوانند
بحقایق الهی و
شهودی برای
خودشان برسند.
لذا انحرافات
ذهنی و بازی
عقده های
روانی، بهتر
نقش فریبندگی
فکر انسان مادی
گرا میباشد. زیرا
باید از زندان
و طلسم فصل
نوع بشری خود بیرون
آمد، که بتوان
با تصوّر
بهتری بود. که این
خروج از زندان
و طلسم، تنها
در شهود و
سلوک عملی
تخلیه و تحلیه
ها و تجلیه
های هر شش
ولایت الهی، در
شش مرحله و
کلاس تعلیمی میباشد.
که هر یک در یک تولّد
بهتر نوع بشری
میتوان بدان رسید.

بموجب
عقاید ودا پس از
مرگ ارواح در
ملکوت جهان
الهی، که روح انسان
نجات یافته از
تن نوعی وارد آن
میگردد. و لذا
تصوّر عملیّات
جادودی و سحری
برای کار
تربیت سالکان
مینمودند. در قرن
۱۹ در اروپا بود،
که روش تمثیل
سمبولیک
شرقیان
وعرفای
ولایتها، متفکّرین
اروپادی از
فلسفه
رومانتیزم
الهی مطرح
کردند. که گوئی
عکس تصوّر شرقیان
فکر میکنند. که
عرفای شرقی
اساس فکر
انسان را از خداوند
و مراتب
بالاتر آغاز
میکنند که حقیقت
است . ولی غربیان
انسان را اساس
و منشأ تفکّر
میدانند. البته
روشهای فراوان
برای بیان
فلسفه
رمانتیزم
مطرح گردید، که
پوزیتیویزم
منطق صوری مادی
به اوج خود
رسید. ولی
همیشه با بن
بست روبرو
میشدند، که نتیجه
هدایت کننده
نداشتند. بلکه
پیچیدگی و
ابهام روز
افزون پیدا
میکردند. پس
اروپادیان
بفکر تجدید
نظر در مدارک
عرفانی شرقی افتادند.
و کتاب ودا و
بقیّه کتب منسوب
بأنبیای بعدی،
مورد بررسی
مجدد آنها
قرار گرفت. ولی
باز بدون
مراتب سلوک
عملی نمی توان
از مطالعات
آثار أنبیا بحقیقت
رسید، گرچه
بهتر از شناخت
نظری و مانند
شناخت شهودی و
حکمت عملی
نمیباشد. که تنها
سالکان
ولایتها
شناخت شهودی
دارند. و حتی قبل
از هر شناخت
نظری بتزکیه
نفس و روان تا
رسیدن
بقدرتهای عقلی
و الهی خود، میتوان
به شناخت عملی
و شهودی از تجلّیات
الهی و تجربیّات
حاصل بین راه
رسید و شهود
برتری کسب کرد.

وداها
متعدد شدند
گرچه هر گاهی
خلاصه و تفسیری
را وارد ودا
ها کردند. که
این مجموعه
ودا ۱۰۲۸ سرود
و دعا میباشد. ولی
تفسیرات زیادی
برای این
اشعار و
سرودها هست که
آنها را
(براهمانا)
میگویند. یا
در باره
دعاهای انجام مراسم
قربانی، که شامل
احکام دینی
است. توضیحات
براهمانا یکی
(آریانیاکا)
نیاکان أریا و
الهی شده که (
کتاب جهاد
جنگی) گفتند، که
سالکان در عمل
سلوکی از
تأثیر قشری ها
در خلوت گاه
خویش داشتند. و
قسمت دیگر(
اوپانیشاد ها)
مجموعه ای از (
سوترا) ها یا (سوره)
های جدا از هم
مطالب کتاب مقدّس
است. و دیگر
ودا پس از غلبه
قوم آریادی
مهاجر به هند،
(نظام برهمنی)
خانقاه
کاملان الهی
مطرح شد، که طریقت
ها متفاوت در
مراتب شهودها
بودند. و اینکه
در عصر کدام
ولایت الهی
آدم و میترا و
بودا بوده اند.
و در نظام بودائی
خود را به
(نیروانا) و
حالت بی خودی
وحدت وجود و
صمدیت یا سامادی
هندی
میرسیدند. که
آنرا (خدای گل
نیلوفر)
میگفتند، و در
چین و ژاپن
رواج یافت. ولی
در فضائل
اخلاقی متفق بودند،
که میتوانند
بنیروانا یا
روح الهی خود برسند.
و روش عزلت نشینی،
تبدیل بزندگی
اجتماعی و
عمومی شد. که تمدّن
بمعنی دین
ورزی در جامعه
راه یافت، و
منشأ داستانهای
قهرمانان
گذشته در
جامعه پیدا شد.
و بدنبال آن طبقات
اجتماعی
(کاست) ها پیش
آمد، که نجس
ها تا کنون
مورد نفرت دیگران
هستند. که نجس
بودن بتن در همه
انسانها میتواند
باشد. ولی در
نجس بودن
عقاید قشری
است که همه نجس
هستند. یعنی لزوم
دوری از آنها. ولی
در سالکان
شاهدان تجلّیات
الهی، که خوب و
بد را
میشناسند. و
نجس های نا
شایسته هدایت
را از مستعدّان
تربیت سلوکی
تشخیص می
دادند.

عقیده
طبقات خدایان را
در ۱۱ طبقه آسمانی
و خدایان زمینی
یا برزخی، که همان
مراتب تجلّی الهی
مناسب درجات پاکسازی
روان سالکان و
شهود آخر آنان
میباشد. که اساس
فصل نوع بشری
افراد میباشد.
و با هر تولد
بهتر میتوان
بفصل نوع بالاتر
بشری و عقلی
میرسیدند. و
ولایت بالاتر ادامه
سلوک را داد. و
تجدید بهتر و
واضح تر
شهودهای قبلی و
مقدماتی خود
را نمود. که بیک
تجلّی جدید
برتر رسید. در
هر دین سلوکی،
اسامی این
طبقات الهی و
شهودی هست، که
زردشتیان از امشاسپندان
میگویند، و
محمد از أسماء
الله در پنج
تن آل عبا، و
دو قرّه برتر
محمد، نور قائم
و عرش رحمان
نام دارند. خدایان
آسمانی مراتب
شهود رؤیادی، و
خدایان زمینی
کاملان الهی زنده
سالکان خود
هستند. شهود مقدماتی
سالکان را
(وارونا )
میگویند. و
همان اورانوس
یونانی و
آهورای
ایرانی، که الله
عربی شده، أهورمزدای
در قریش
زردشتی الأصل
میگفت. (ایندرا)
خدای شبیه ربّ
النوع یا ربّ
الفصل های
بشری میباشند.
که در تسمیه
ولایت محمدی
شهودهای حسینی
و حسنی و فاطمی
و مرتضوی و مصطفوی
تا قائم روح القدس
میباشند. (أگنی)
از خدایان
زمینی یا خاکی
میباشد. جنگ خدایان
بیبشتر در بین
متفکّرین و
مؤرخین مبارزه
جنگی نیست. ولی
سالک باید ترک
عادات و عقاید
یک سطح پآئین
تر را بنماید. که
بسطح بالاتر
از عقاید و
عادات الهی پیر
کامل برسد. أگنی
خدای قربانی و
( محراب مقدّس
آتش) میباشد. اگنی
را فرزند
ازدواج زمین و
آسمان
میگویند و معادل
پیمان و
سوگند( عهد
الست) سالک
شاهد با نور تجلّی
الهی آخر خود
تعهّد میکند، که
در تولد بهتر
بعدی، با تجسّم
انسانی همان
شهود نوری خود،
که تولد الهی انسان
کامل آن نور
الهی آخر را د
ارد، در تولد بعدی
تسلیم گردد و
لبّیک بگوید و
تسلیم سلوکی شوند،
تا تجدید
شهودهای قبلی
و کسب شهودهای
جدید، و با تکرار
عهد الست جدیدی
برای تسلیم در
تجسّم انسانی آن
نور الهی، در تولد
بعدی بهتر باشد.
أگنی چون کوه زمینی
برترین، مقام
معادل (کوه
قاف) محمد، و
کوه البرز (
ایران ویج)
زردشت میباشد.
گاهی اگنی را
درخت عظیمی
میگویند یا
همان ولایت
الهی که ریشه در
زمین و شاخه
ها و برگ ها در
آسمان دارد. یا
همان یوتیبای
یونانی و شجره
طیّبه اسلامی،
مجموعه
طریقتهای
سلوک اولیای الهی
زنده است.

پاکی
روان را با آب
و عقل و آتش
مقدّس می
دانند. و
مراسم ( تعمید )
و شستشوی مقدّس،
چون (غسل توبه) اسلامی
و غسل تعمید
مسیحی، برای
کسب قدرت اگنی
عضویّت ولایت در
انسان است. که (
ذخیره آخرت)
کاملان
بازگشته بخلق
و تا زنده
هستند دارند. از
خدایان گروهی،
شاید بمعنی
ارباب نوع ۳۳
گانه را گفتند.
که هر یک را (واسو
) ربّ النوع
است. و آتش
وخاک و باد و
هوا، از
واسوهای زنده
زمین اسطقساط
أربعه
میگویند. که ماروت
در ولایت
زردشت مرداد، و
هاروت خرداد
زنده و الهی و
خورّه
ودرخشندگی نور
تجلّی و عقلی
سالکان
ولایتها
میباشد. (بهاگا)
از خدایان
دهنده نعمت، و
خدای برتر از
خدایان را (
ویشوکارما)
میگویند، که
معدل أهو یا الله
قریش زردشتی میباشد.
که ربّ
الأرباب مطلق
میگوئیم. یا (
خدا داخل هستی)
و جدا از (خدای
هو بیرون از هستی
ها ) .

M246

عرفان
یهودی و مسیحی

دیانت
ومذاهب یهودی
یکی از شاخه
های ولایت
سلوکی چهارم
زردشت میباشد.
که ابراهیم
برهمن کامل
الهی ولایت
چهارم زردشت، بعنوان
وسیله ای الهی
وصورت شهودی
پیر بزرگ
تاریخی ادیان بعدی
خاورمیانه شد.
که یهودیت و
مسیحبّت و
اسلام گردید. تا
نوبت مهدی موعود
برسد که مدام
سلسله دراز
اولیای الهی
زنده هر زمان،
مربّیان
سلوکی خود را
آموزش سلوکی
وکسب مراتب
شهود تجلّیات
بنمایند. ومسیح
نیز خود یک
یهودی از اصل
ولایت زردشت
در معبد
ابراهیمیان
اورشلیم بود، که
برخلاف
اکثریّت یهودیان
قشری که سلوک
الهی یا همان
کباله را
فراموش کرده
بودند، عیسی
مسیح موقف
بکشف شهود
چهارم زردشت
شد. وبجای
شهود نهائی
مرتضوی ایلی
یا اِلی و
ِاله و ایلیا
گردید، که
بنور مصطفوی
شهود پنجم خود
رسید و کاشف
آن بود. پس خود
تجسّم انسانی
مقام الهی مرتضوی
اله گردید که
با شهود ششم
خود عرش قائم
روح القدس از
خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
گردید، و
پیامبر اولی العزم
دارای عزم و
اراده برتر
زمان خود بود،
و در سن ّ سی
سالگی بعثت و
تولد دوم الهی
خود را داشت. روزهای
بعثت اولیای
ولایت مسیح هرچه
باشد در ششمین
شهود او آنان است.
یا همان تولد دوم
الهی روز ششم فروردین
ولایتها وکسب
فرّ الهی و
فروهر خود. که اول
بهار برای
اکثر موفقان
سلوکی است و
جشن آن
میگیرند. اینک
در25 دسامبر شش
روز مانده
بماه ژانویه
است، که در
گذشته اوگستین
نام خود را
ضمن ماهای سال
قرار داد ودر
نتیجه فروردین
زرشت بحساب
رومیان مخالف
همیشگی ایرانیان
فراموش گردید
و بعثت محمد
در نیمه
شعبانی بوده
که ارتباط این
روز با فصل
سال همیشه در
تغییر میباشد.
که ماه های قمری
ده روز کوتاه
تر از ماه های
شمسی در تقویم
سال میباشند.

روح
مسیح بصلیب
کشیده شده از
تن او، دربازگشت
نزد ربّ النوع
وربّ الفصل
مصطفوی خود شش
قرن بعد باز متولد
بشری بهتر
بجهان شد. که این
بار در صورت
انسانی مولا
علیّ بود. که
اصطلاحا در
خانه وبیت
وولایت محمد
مبعوث تازه
رسیده در
تسلیم سلوکی
بود. و مولا
نیر بنور قائم
و عرش رحمان
رسید و همیشه
محمد از شباهت
های گوناگون
علیّ با مسیح
گفته، و
فرشتگان الهی
علیّ را قبل
از آشنادی با
روح محمد که
معراج نمود
میشناختند. و
ترتیب تاریخی
یهودیان
زردشتی شاخه ولایت
زردشت و
ابراهیم با
توفیق مسیح
شاخه تازه ای
در ولایت
زردشت تأسیس
گردید. همان گونه
که قریش و
ایلی الهی های
معروف بعلیّ
اللهی، شاخه
های معروف تر
و وسعت یافته
تاریخی ولایت سلوکی
زردشت بوده و
هستند. ولی
این عوام
هستند که نام دین
جدادی برای
شاخه های هر
ولایت رایج
مینمایند و
قشری هستند. محمد
که کاشف قرّه
نور ششم قائم
بود هفت هزارسال
بعد مهدی
موعود او
وهمان
سوشیانس سوم زردشت
کشف نور ربّ
رحمان شهود هفتم
را مینماید، وخود
تجسّم انسانی قائم
آل محمد شد. و
با شهود هشتم
عرش ربّ برتر
از رحمان، مهدی
موعود ولایت هفتم
ونوع فوق بشری
فرشته گونه را
تأسیس
مینماید. و
تنها متولدین
نوع فوق بشری
که شاهدان نور
قائم در دوره
نوع بشری بوده
اند پیرو مهدی
های زنده میشوند.
و دیگران غیر
شاهد قائم
همچنان تولدات
نوع بشری و
حتی در نسخ
ومسخ حقیرتر
از نوع بشری
خوهند بود، تا
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها
بنمایند که بنور
قائم برسند، وملحق
بنوع فوق بشری
شوند. همان
کونه که اینک
نوع بشری در
کنارش در جهان
انواع حقیر تر
میمون وخوک و
بدتر فراوان
هستند که همه
در حال تعالی
روحی با
تولدات نوعی
خود میباشند. و
شهودها تنها
در اواخر فصل
نوع بشری با
امکان تزکیه
نفس توفیق
دارند. که
آرزوی ما برای
خوانندگان
خود میباشد. هر
شهود ونوع
برتر هزاران
برابرعقل و
امکانات
حیاتی و
صفاتالهی تر
دارند. که سالکان
ولایتهای
اینک با
پاکسازی
وتربیت روحی
واخلاقی خود
رفع کمبودهای
لازم تا شرط کافی
را در خود
مینمایند، که بشهود
قائم خواهند
رسید. و هر
نوعی وولایتی
سلوکی شرایط
خاص عبادای و
آبادانی روان
خود را دارند. که
این نویسنده
نیز تجربه های
خود را در مقالات
خود آورده ام. و
اینک لیست
مقالاتی که در
باره عرفان
یهودی ومسیحی
و غیره آورده
ام، که نسیبت
بعرفان ولایت
مصطفوی جنبه
های عثلی و
احوالی کمتر و
صفات الهی تر
دارند. زیرادر
ولایت ششم محمدی
از محل
الهامات قاذم
و عرش رحمان
آینده نگری و
عرفان وحکمت و
معقولات
دارند.

إگابه یا
عقاب و عشق و
اجابت M109                                                فیلیا
یا عشق ودوستی
و سمپاتی M110

آیروس یا
عروس و عشق M111                               نهضت پروتستانتی M120

مذ اهب
لاهوتی
مسیحیّت
وتطوّر توحیدی M121
کبالا
تصوّف یهودی M166

تورات را
با هم بخوانیم M196
مورمون
نیز از سلوک
الهی میگویدM197

داستان
عیسی مسیحM198                                       افسانه
های یونان و
رم M
203

امیدوارم
خواننده گرامی
یهودی ومسیحی
بدون تعصِّب
نژادی و روحی
و دینی و
مذهبی ملاحظه
نوشته ها کند،
که تنها
سالکان آنان
با اولیای
الهی زنده ولایت
سلوکی خود
بمعرفی
خداوند، اگر بپاکسازی
روان بروش
مربّی الهی
خود بپردازند،
و بمراتب شهودی
و تولدات بهار
آینده احوالی برای
رسیدن بنور
قائم دارد . که
همه در
کلاسهای ابتدادی
هستیم و باید
بکلاس بالاتر رفت
و علّت تضاد
های دینی
ومذهبی همه
انسانها
نداشتن سلوک
الهی و
الهامات الهی
ار محل مرااتب
شهود مقام
روحی خود
میباشد.

M249

عرفان
و تصوّف هندی

پیش از
بعثت پیامبری
آدم کیومرث که
کاشف نخستین
شهود تجلّی
الهی هفتگانه
نوع بشری در
تصوّف و سلوک
الهی بود
طبیعی است که
انسانهای بدائی
مانند دیگر
موجودات
حیوانی و زنده
دیگر تحت
تدبیر مراتب الهی
مدبّر ارواح در
ملکوت های الهی
بوده اند. و با
هر گونه وسائلی
که در تدبیر
واداره مراتب الهی
و نوع بشری بوده،
وهمچنان
انسانهای
تازه بالا
آمده در فصول نوع
بشری با عقل
وادراک بیشتر
در جهان چنین
هستند، که
تکامل روحی را
بشکل طبیعی
مانند
حیوانات را
دارند . هشت
هزار سال پیش
که أدم بگفته
تورات و مردم بابل
یا کیومرث بگفته
زردشتیان
باستانی، نژاد
چینی از چهل
هزارسال قبل
انسانهای بدائی
ویا حتی انسان
نئندرتال
بگفته علم
نژاد شناسی، هشتاد
هزار سال پیش
و حتی انسان
های تازه از نوع
میمون بنوع
بشری رسیده
سیاه پوست که از
سیصد هزار سال
پیش تکاملات روحی
و طبیعی را داشتند،
که صدها بار
تولد در فصول اولیّه
بشری یک روح نوع
بشری هر بار
بیک سطح بهتری
از عقل و کر
امات بالفعل و
بالقوّه
مربوطه میرسیده
اند. تا نوبت
ببعثت
پیامبری
کیومرث آدم
هشت هزار سال
پیش رسید . گرچه
انسانهای
متفکری نیز در
انسانهای بدائی
بوده اند و
اینک همچنان
در قبائل بشری
بدائی و جنگلی
وجود دارند. کسانی
که تجربه های
حیاتی بیشتری
داشته ودارند.
ودر تاریخ
باستان چین
کونفسیوس
بعنوان متفکری
نصائح معروف
پیدا شده که
بیشتر در امور
تربیت خانوادگی
و اجتماعی
برای حفظ
انسانهای قدیم
از خطر مرگ و
بیماریها که مشکل
بزرک اجتماعی
انسان بدائی
بوده و عادت
بکشتار و غارت
یکدیگر
داشتند و حسّ
انتقام حاکم
بر عقل وروان
انسان بدائی
بوده وهست . لذا
میتوان گفت
آدم کیومرث آغازگر
تاریخ فکر
عرفانی نوع
بشری بوده است.
گرچه روش او
در تربیت
سلوکی که اینک
در دیانت سلوکی
ودانتا در هند
اد امه دارد
شکل ساده ای از
تعلیمات سلوکی
انبیای اولی العزم
بعدی میترا و
بودا و زردشت ومسیح
ومحمد بوده و
هست . و یک روح
انسان بشری که
چند صد بار
تولد بدائی
بشری که داشته
باشد، با هر
شش ولایت
سلوکی نوع
بشری هرگاه که
بکمال شهودی
پیامبر خود
میرسیده، با
مرگ و تولد
بشری بهتری در
عصر ولایت
بالاتری
متولد شده، تا
با عقل و
سوابق تکامل
روحی وعقلی
ولایتهای
سلوکی قبلی
خود، بتوانند عاقبت
بنور روح
القدس شهود
ششم قائم با
ولایت سلوکی
محمدی و با
مرگ قبل از
مرگ از نوع
بشری نجات
یابند، که
بتولد نوع فوق
بشری چند هزار
سال بعد بروند
واگر که خداوند
روح شاهد قائم
را مفید هدایت
و آموزش طالبان
لقای الهی و سلوک
آنگاه تولد دوم
والهی پیدا
کرده، و
بعنوان
پیامبری تابع ولایت
اولی العزم
خود از خواب مرگ
بیدار و
بخدمات الهی
وکسب ثواب و
تجارب بیشتر
وپاکسازی عمیق
تر روان خود پرداخته،
تا در تولد
بهتر بعدی با
امکانات فطری
بیشتر بوده
باشد.

نوبت
که بمحمد
آخرین سالک با
ولایت زردشتی قوم
قریش و سپس با توسّل
عبادی با مسیح،
بجای نور
مصطفوی بنور
قائم و برای نخستین
بار رسید، و
چون بخلق نیز
بازگشت و از
خواب مرگ قبل
از مرگ خود
بیدار گردید، با
شهود هفتم عرش
رحمان و برای
نخستین بار
موفق گردید. و
لذا تمام سالکان
ولایت محمد در
طول زمانها با
اولیای محمدی
زنده نیز بنور
قائم و
احتمالا بعرش
رحمان میرسند.
پنج شهود
مقدماتی محمد
وهر کامل محمدی
بنام پنج تن است،
که پیامبر این
اسامی را بر
أهل بیت خود گذارد.
یا همان
مقامات الهی و
شهودی حسینی و
حسنی و فاطمی ومرتضوی
و مصطفوی
میباشند که
معروف به( آل
عبا) بوده است . و
نام های تازه قائم
و رحمان نزر
بوسیله محمد
خاص نجات
یافتگان
میباشد. و
ولایتهای قبل
از محمد هر یک
با شهود نور
تجلّی یکی از
این پنج تن و
شهود عرشی خود
بنجات و تولد دوم
الهی خود
رسیده وهمچنان
نیز میرسند. شهود
قائم روح
القدس بگفته
مسیح، و روح
الأمین بگفته
محمد الگوی
برترین درجه کمال
الهی میسّر برای
نوع بشری میباشد
تا نوبت بعثت ولایت
هفتم مهدوی
بوسیله مهدی موعود
محمد، وهمان سوشیانس
سوم زردشت و فارقلیط
دوم مسیح، که
بکشف نور رب ّ
النوع فوق بشری
میرسند. و روح
محمد و علیّ و
تمام کاملان محمد
که داشتن
سابقه مقام
پیامبری ولایتهای
پیشین را
داشته سالکانی
در تسلیم ولایت
مهدوی شده، تا
خود را
بنورربّ رحمان
و شاید عرش رب
ّ برتر از
رحمان
براسنند. و
ماجرای این مکتشفین
تجلیّات الهی
تا أبد همچنان
ادامه دارد. که
بفرض محال در
أبدیت مطلق
بنور و تجلّی
ربّ الأرباب الله
أهورمزدا
رسید، که
پایان تحقق
فرمان( کن
فیکون أزلی أبدی)
خداوند برای ارواح
تمامی
موجودات حتی
اگر أتم و
حقیرتر باشند،
باید بالأخره
بنور قائم و
بعدا به بنور
النوار الله برسند.
گرچه آنگاه
نیز هنوز
بخداوند (هو)
بیرون از هستی
نخواهند رسید.
نوع فوق بشری
با هزاران
برابر عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوّه نوع
بشری در موجودیت
( چهار بُعدی)
فرشته گونه تمام
کهکشان راه شیری
را جولان خواهند
دارد. و ولایت
هفتم مهدوی چهار
صد هزار سال اشرف
مخلوقات
ادامه خواهد
داشت. چه در
کره زمین یا کرات
دیگر. وهمیشه بهتران
تازه بدنیا
آمده از میراث
شهودی و تکامل
پدران
ومادران
بهترین بوجود
خواهند آمد. والاّ
متولدین بدون
سلوک الهی
وکسب مقام شهودی
جدید دوچار
کارماها و
قهقراهای روح
در نسخ و مسخ بدتر
وحتی فسخ ورسخ
مجدد میگردند.

آدم
کاشف نور
حسینی یا حسنک
بود، و میترای
نوح کاشف نور
تجلّی حسنی در
تسمیه ولایت محمد
بود، که بمعنی
تحسین ونیکو
شده و الهی
وپاک روان گردیده
میباشد. شهود
سوم شیوا را
بودا کشف کرد
که همین شهود
در ولایت
زردشت بود. و
ودر ولایت
مسیح نام مریم
ودر ولایت
محمد نام
فاطمی میباشد.
تا نوبت زینب
کبرا مادر نوع
فوق بشری
أینده برسد که
مهدی نخستین
شاهد آن
میباشد. آ دم و
انبیای بعدی
همگی از نژاد
آریا وحتی پس
از آن الهی
شده و آریا
میشوند. که زردشت
هخامنش یا
بگفته محمد در
ولایت این نویسنده
در شهود پنجم
خود، ( آقا
مصطفی) خواند. که
هخای زردشت یا
برهمن بودا و
سِنت مسیح و
مؤمن انسان
کامل در تسمیه
ولایت محمدی
میباشد. قوم
سفید پوست
آریادی پس از
یخ بدان آخر
کره زمین بسوی
جنوب در هندوستان
و ایران و
اروپا بدنبال
شکار راه افتادند.
و همیشه نژادها
مخلوط گردیده
و کمتر نژاد
خالص در جهان
پیدا میشود. ولی
همه نژاد ها باید
با سلوک الهی
خود و اولاد
خود را از
نژاد أریادی
یعنی الهی شده
بنمایند. ومقصود
آریادی از
ساکنین ایران
زمین بزرگ
نمیباشند. روشهای
عبادی
وآبادانی
روان در
ولایتهای
اولیه سخت تر،
و روشهای عقلی
شده بیشتر
ولایتهای بعدی
میباشد. در
ولایتهای
اولیه تمرین و
تقویت صبوری و
سکوت و اندیشه
کردن بیشتر
است که عامل پاکسازی
روان از عقذه
ها و عقیده ها
و صفات و
عادات حیوانی
و بشریت بدائی
میباشد.

سه دیانت
سلوکی (
ودانتا) دین
وِدّ ومحبّت
ودوم دین
میترا ومهر و
محبّت و دیانتو
نیز دین بودا
که در
سرزمینهای
خاور دور
عمومیت
دارندا ما آنها
را بعنوان ادیان
سلوکی هندی یا
هندو میگوئیم.
و از زردشت
ومسیح ومحمد
قریشی زردشتی،
اینک در سراسر
جهان عمومیّت
دارند، ولی تمامی
آنها معدودی دین
ورزی عملی
یعنی سلوک
الهی و
پاکسازی روان
دارند. گرچه در
هر ولایت الهی
برتر بعدی، گوئی
کلاسهای درسی
بالاتری برای محصّلان
دبستان ابتدادی
سلوک میباشند
تا شایسته
کلاسهای
وولایتهای بالاتر
و برای انواع
وق بشری آماده
گردند. سالکان
با پاک سازی
روان، و بقول محمد
حتی با کمتر
از ده در صد از
تأمین ( شرایط لازم
تا شرط کافی)
از نظر داوری
الهی خاص سالکان
بنجات مرحله
ای هر ولایت
میرسند. ما
نیز بعنوان
مقالات نظر
شخصی ونیز
تفسیرات سلوکی
مدارک نقلی
ولایتهای
ششگانه، و نیز
تجارب نظری و
سلوک عملی خود
را در برخی
مقالات شبیه
بهم در باره ادیان
هند فهرست وار
بنظر خواننده گرامی
میرسانم، که
میتوان آنها
را از وبسایتshareef.us کسب و
برای خود چاپ
نمود . اطلاعات
مختصر ما از ادیان
هندی و قدیم
تر برای نشان دادن
اصل واحد ادیان
سلوکی و اهمیت
سلوک الهی و
تصوّف ایرانی
آریادی
میباشد . و
اینک فهرست
مقالات
نویسنده در
باره ادیان هندی
-

مکتب ذِن M074 - عرفان و طر
یقت ذِن M173 - کارما یا
گارما وگارمه
در جهنم جهان M186- پاچاتان
ترا M204 - ریگ
وِدا M206 –
پیدایش ادیان
هندی M207 - بودیزم
M216

نایا
M221 - تاریخ ادیان
هندوستان M222 - تراوادا و
ماهایانا M223 - وِدانتا M230 - شیوا
و ویشنو M 237 - وِداها M238 - کارما
جهنّم قهقر ای
نوعی M208

در
خاتمه
امیدوارم که
خواننده
گرامی تنها متوجّه
هدف خداوند
برای آفرینش
هستی و
انسانهای بشری
و هر یک از
موجودات دیگر
برای رسییدن
بدرک أهمیّت
سلوک الهی تا
شهود ششم قائم
وظیفه الهی و
حتمی هر روح
انسانی وحتی روح
هر أتم وگیاه
وحیوانی، که کسب
کمالات و صفات
الهی تا
شایستگی شهود
قائم بوده
باشد. و الاّ
بدون سلوک
الهی قطعا پس
از مرگ بشری
دوچار کار
ماها و تکرار
زندگی های
انواع گذشته
در تولدات
بتدریج بهتر
آینده میشود تا
رسیدن دوباره
و حتی صد باره
با عقل درک
شهود قائم
ویزای تولدات
نوع فوق بشری
هفت هزار سال
بعد فرشته
گونه درجهان
خواهند شد. وخواننده
درک اهمیّت
سلوک الهی را
نموده، باید شخصا
از خداوند که
اورا باور
کرده، بزبان و
قلب و معقولات
دیگر شناخت پیر
کامل الهی
مناسب وولایت
الهی شایسته
خود را بشناسد،
که در رؤیا
خواهد شناخت. و
اگر صادق باشد
پس از شناخت پیر
کامل ولیّ
الهی زنده خود
با پیمان
سلوکی و اطاعت
از دستورات عملی
پاکسازی روان
بپردازد که
سالکان ظاهرا سالم
و عاقل فراوان
مشکلات روانی
و حیوانی و
بشری دارند. تا
ـنتن را از
سطح نورمال
چون دیگران
بسطح ایدآل و
کاملان الهی
در بیاورند. و
اینک برخی مقالات
نویسنده
درباره ادیان هندوستان
که توان تطبیق
امور عرفان هندی
با نظریه سلوک
الهی این
نویسنده که محصول
تجربه نظری و
عملی و رؤیادی
شخصی من
میباشد، که توفیق
شهود هفتم عرش
رحمان را دارم
تا خداوند بر
حسب احوال
سالک چگونه
هدایتهای قلبی
و ایمانی و
شهودی بدهد.